đ A new update is available!
1 IN die begin het Elohim die Hemele en die Aarde geskape. [JeshaJaH 66:1; 2 Ezra 6:38; Psalm 85:11]
2 En die Aarde, sy het verwoes en vormloos geword, en Duisternis was op die aangesig van die Afgrond, en die Gees van Elohim het gesweef oor die aangesig van die waters. [JeshaJaH 45:18; Prediker 3:11]
3 En Elohim het gesĂȘ: Laat daar Lig wees! En daar was Lig.
4 Toe sien Elohim dat die Lig suiwer was. En Elohim het skeiding gemaak tussen die Lig en die Duisternis;
5 en Elohim het die Lig Dag genoem, en die Duisternis het HY Nag genoem. En dit was aand en dit was mĂŽre, dit was die eerste dag.
6 En Elohim het gesĂȘ: Laat daar ân Koepel wees tussen die waters, en die waters afgeskei van die waters. [JeshaJaH 48:1; DaniEl 3:60]
7 Elohim het toe die Koepel gemaak en die waters onder die Koepel geskei van die waters bo die Koepel. En dit was so.
8 En Elohim het die Koepel Hemele genoem. En dit was aand en dit was mĂŽre, dit was die tweede dag.
9 En Elohim het gesĂȘ: Laat die waters onder die Hemele hulle op een plek versamel, sodat die droĂ« grond sigbaar word. En dit was so.
10 En Elohim het die droë grond Aarde genoem, en die versameling van waters see genoem. Toe sien Elohim dat dit suiwer was.
11 En Elohim het gesĂȘ: Laat uit die Aarde spruit; grasspruitjies, plante wat saad gee en bome wat, volgens sy spesie, vrugte dra, waarin sy saad is, op die Aarde. En dit was so.
12 En die Aarde het voortgebring grasspruitjies, plante wat saad gee volgens hulle spesies en bome wat vrugte dra, waarin hulle saad is, volgens hulle spesies. Toe sien Elohim dat dit suiwer was.
13 En dit was aand en dit was mĂŽre, dit was die derde dag.
14 En Elohim het gesĂȘ: Laat daar ligte wees aan die Koepel van die Hemele, om skeiding te maak tussen die dag en die nag; en laat hulle dien as tekens sowel vir vaste tye, asook vir dae sowel as jare.
15 Laat hulle ook dien as ligte aan die Koepel van die Hemele om op die Aarde te verlig. En dit was so.
16 Elohim het toe die twee groot ligte gemaak: die groot lig om te heers oor die dag en die klein lig om te heers oor die nag; ook die Sterre.
17 En Elohim het hulle aan die Koepel van die Hemele gestel om op die Aarde te verlig
18 en om te heers oor die dag en oor die nag en om skeiding te maak tussen die lig en die duisternis. Toe sien Elohim dat dit suiwer was.
19 En dit was aand en dit was mĂŽre, dit was die vierde dag.
20 En Elohim het gesĂȘ: Laat die waters wemel met ân gewemel van lewende siele, en laat die voĂ«ls oor die Aarde vlieg langs die Koepel van die Hemele.
21 En Elohim het die Groot Drake geskape en elke lewende siel wat beweeg, waarvan die waters wemel, volgens hulle spesie; en al die gevleuelde voëls volgens hulle spesie. Toe sien Elohim dat dit suiwer was.
22 En Elohim het hulle geseĂ«n en gesĂȘ: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die waters in die see, en laat die voĂ«ls in die Aarde vermeerder.
23 En dit was aand en dit was mĂŽre, dit was die vyfde dag.
24 En Elohim het gesĂȘ: Laat die Aarde voortbring ân lewende siel volgens haar spesie: vee, kruipende diere en wilde diere van die Aarde volgens haar spesie. En dit was so.
25 En Elohim het die wilde diere van die Aarde gemaak volgens haar spesie en die vee volgens haar spesie en al die diere wat op die Adamah[adamiet se Aarde] kruip, volgens hulle spesie. Toe sien Elohim dat dit suiwer was.
26 En Elohim het gesĂȘ: Laat ONS adamiete maak na ONS beeld, na ONS gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see en die voĂ«ls van die Hemele en oor die vee en oor die hele Aarde en oor al die diere wat op die Aarde kruip.
27 En Elohim het die adamiet geskape na SY beeld; na die beeld van Elohim het HY hom geskape; man en vrou het HY hulle geskape. [Maleagi 2:15]
28 En Elohim het hulle geseĂ«n, en Elohim het gesĂȘ: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die Aarde, onderwerp haar en heers oor die visse van die see en die voĂ«ls van die Hemele en oor alle lewende wesens wat op die Aarde beweeg. [Wysheid van Salomo 10:2]
29 Verder het Elohim gesĂȘ: Ek gee nou aan julle al die plante wat saad gee, wat op die hele Aarde is, en al die bome waar boomvrugte aan is, wat saad dra. Dit sal julle voedsel wees.
30 Maar aan al die lewendes van die Aarde en al die voĂ«ls van die Hemele en al die kruipende diere op die Aarde, waarin ân lewende siel is, die groen plante as voedsel. En dit was so.
31 Toe sien Elohim dat alles wat HY gemaak het, baie suiwer was. En dit was aand en dit was mĂŽre, dit was die sesde dag.
1 SO is dan voltooi die Hemele en die Aarde met hulle ganse Leërmag.[Openbaring van Henog 11:33]
2 En Elohim het op die sewende dag Sy werk voltooi wat HY gemaak het, en op die sewende dag gesabbatteer van al SY werk wat HY gemaak het.
3 En Elohim het die sewende dag geseën en dit apart gestel; omdat Elohim daarop gesabbatteer het van al die werk wat HY geskep en gemaak het. [MattithJaHûW 12:8]
4 Dit is die stamboom van die Hemele en die Aarde toe hulle geskape is.
5 In die dag toe JaHWeH Elohim die Aarde en die Hemele gemaak het was daar nog geen struike van die veld in die Aarde nie, en geen plante van die veld het nog uitgespruit nie; want JaHWeH Elohim het nog nie laat reën op die Aarde nie, en daar was geen adamiete om die Adamah[adamiet se Aarde] te bewerk nie.
6 Maar ân mis het opgetrek uit die Aarde en die aangesig van al die Adamah[adamiet se Aarde] bevogtig.
7 En JaHWeH Elohim het die adamiet geformeer uit die stof van die Adamah[adamiet se Aarde] en in sy neus die asem van die lewendes geblaas. So het die adamiet dan ân lewende siel geword. [2 Ezra 3:5]
8 Ook het JaHWeH Elohim ân Tuin geplant in Eden, in die Ooste, en daar aan die adamiet wat Hy geformeer het, ân plek gegee. [2 Ezra 3:6]
9 En JaHWeH Elohim het allerhande bome uit die Adamah[adamiet se Aarde] laat uitspruit, begeerlik om te sien en suiwer om van te eet; ook die Boom van die Lewe in die middel van die Tuin, en die Boom van die Kennis van Suiwer en Besoedel. [Boekrol van Henog 24:5; 32:6]
10 En daar het ân rivier uit Eden uitgegaan om die Tuin nat te maak; en daarvandaan is hy verdeel en het vier lope geword.
11 Die naam van die eerste is die Pison. Dit is hy wat om die hele Aarde van Hawila loop waar die goud is.
12 En die goud van dié Aarde is suiwer. Daar is [ook] balsemgom en onikssteen.
13 En die naam van die tweede rivier is die Gihon. Dit is hy wat om die hele Aarde van Kuwsh loop. [Boekrol van die Opregte 2:6]
14 En die naam van die derde rivier is die Hiddékel. Dit is hy wat oos van Assur loop. En die vierde rivier is die Frat.
15 Toe het JaHWeH Elohim die adamiet geneem en hom in die Tuin van Eden gestel om dit te bewerk en te bewaak.
16 En JaHWeH Elohim het aan die adamiet bevel gegee en gesĂȘ: Van al die bome van die Tuin mag jy vry eet,
17 maar van die Boom van die Kennis van Suiwer en Besoedel, van haar mag jy nie eet nie; want die dag as jy van haar eet, sal jy sekerlik sterwe.
18 Ook het JaHWeH Elohim gesĂȘ: Dit is nie goed dat die adamiet alleen is nie. Ek sal vir hom ân hulp maak wat by hom pas.
19 En JaHWeH Elohim het uit die Adamah[adamiet se Aarde] geformeer al die diere van die veld en al die voëls van die Hemele en hulle na die adamiet gebring om te sien hoe hy hulle sou noem. En net soos die adam elke lewende siel genoem het, so moes hulle naam wees.
20 So het die Adam dan name gegee aan al die vee en aan die voëls van die Hemele en aan al die wilde diere van die veld, maar vir die Adam het hy geen hulp gevind wat by hom pas nie.
21 Toe het JaHWeH Elohim ân diepe slaap op die adamiet laat val; en terwyl hy slaap, het Hy een van sy sykante geneem en die plek met vlees toegemaak. [Openbaring van Henog 11:49, Boekrol van die Opregte 1:4, JeHĂŽWganan 19:34]
22 En JaHWeH Elohim bou die sykant wat Hy van die adamiet geneem het, tot ân vrou en bring haar na die adamiet.
23 Toe sĂȘ die Adam: Dit is nou eindelik been van my gebeente en vlees van my vlees. Sy sal vrou genoem word, want sy is uit die man geneem.
24 Daarom sal die man sy vader en moeder verlaat en sy vrou aankleef. En hulle sal een vlees wees.
25 En hulle was altwee naak, die adamiet en sy vrou, maar hulle het hul nie geskaam nie.
Nagash bedrieg die vrou.
1Â MAAR Nagash was listiger as al die lewendes van die veld wat JaHWeH Elohim gemaak het. En hy sĂȘ vir die vrou: Is dit ook so dat Elohim gesĂȘ het: Julle mag nie eet van al die bome van die Tuin nie?
2 En die vrou antwoord Nagash: Van die vrugte van die bome in die Tuin mag ons eet,
3 maar van die vrugte van die Boom wat in die middel van die Tuin is, het Elohim gesĂȘ: Julle mag van haar nie eet nie en haar nie aanroer nie, anders sal julle sterwe.
4 Toe sĂȘ Nagash vir die vrou: Julle sal gewis nie sterwe nie;
5 maar Elohim weet dat as julle van haar eet, julle oë sal oopgaan, sodat julle soos Elohim sal wees deur suiwer en besoedel te ken.
6 Toe sien die vrou dat die Boom goed was om van te eet en dat sy ân lus was vir die oĂ«, ja, ân Boom begeerlik om Insig te verkry; en sy neem van haar vrugte en eet en gee ook aan haar man by haar, en hy het geĂ«et. [Boekrol van Henog 32:6]
7 Toe gaan altwee se oë oop, en hulle word gewaar dat hulle naak is; en hulle het vyeblare aanmekaar gewerk en vir hulle skorte gemaak.
8 En hulle het die Stem van JaHWeH Elohim gehoor wandel in die Tuin in die aandwindjie; en die adamiet en sy vrou het hulle verberg vir die Aangesig van JaHWeH Elohim tussen die bome van die Tuin.
9 Toe roep JaHWeH Elohim na die adamiet en sĂȘ vir hom: Waar is jy?
10 En hy antwoord: Ek het U geruis gehoor in die Tuin en gevrees, want ek is naak; daarom het ek my verberg.
11 En Hy sĂȘ: Wie het jou te kenne gegee dat jy naak is? Het jy geĂ«et van die Boom waarvan Ek jou beveel het om nie te eet nie? (Exodus 23:20)
12 En die adamiet sĂȘ: Die vrou wat U gegee het om by my te wees, sy het vir my gegee van die Boom, en ek het geĂ«et.
13 Daarop sĂȘ JaHWeH Elohim aan die vrou: Wat het jy nou gedoen? En die vrou antwoord: Nagash het my bedrieg, en ek het geĂ«et. [Henog 69:6]
JaHWeH stel ân EWIGE vyandskap in tussen die nageslag van Nagash en die nageslag van die vrou.
14 TOE sĂȘ JaHWeH Elohim aan Nagash: Omdat jy dit gedoen het, is jy vervloek bo al die wilde wesens en bo al die lewendes van die veld. Op jou buik moet jy seil, en stof moet jy eet al die dae van jou lewe.
15 En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad. Hy [die saad] sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt. [Psalm 139:22]
16 Aan die vrou het Hy gesĂȘ: Ek sal grootliks vermeerder jou moeite en jou swangerskap; met smart sal jy kinders baar; en na jou man sal jou begeerte wees, en hy sal oor jou heers.
17 En aan die adamiet het Hy gesĂȘ: Omdat jy geluister het na die stem van jou vrou en van die Boom geĂ«et het waarvan Ek jou beveel het om nie te eet nie - vervloek is die Adamah[adamiet se Aarde] om jou ontwil; met moeite sal jy van haar eet al die dae van jou lewe.
18 Ook sal sy vir jou dorings en distels voortbring; en jy sal die plante van die veld eet. [Spreuke 22:5; JeshaJaH 32:13]
19 In die sweet van jou aangesig sal jy brood eet totdat jy terugkeer na die Adamah[adamiet se Aarde], want uit haar is jy geneem. Want stof is jy, en tot stof sal jy terugkeer.
20 En die Adam het sy vrou Gawwah1Â genoem, omdat sy moeder geword het van alles wat lewe.
21 En JaHWeH Elohim het vir die adamiet en sy vrou ân kleed van vel gemaak en hulle dit aangetrek.
22 Toe sĂȘ JaHWeH Elohim: Nou het die adamiet geword soos een van Ons deur suiwer en besoedel te ken. As hy nou maar nie sy hand uitsteek en ook van die Boom van die Lewe neem en eet en lewe in ewigheid nie! [Spreuke 3:18]
23 Toe stuur JaHWeH Elohim hom weg uit die Tuin van Eden om die Adamah[adamiet se Aarde] te bewerk waaruit hy geneem is. [Wysheid van Salomo 10:1; Boekrol van die Opregte 1:12]]
24 So het Hy dan die adamiet weggedrywe en GĂ©rubs aan die oostekant van die Tuin van Eden laat woon, met die Swaard wat vlam en flikker, om die toegang tot die Boom van die Lewe te bewaak. Â (LevĂtikus 1:16) (Odes van Salomo 17:8)
Die saad van die vrou.
1Â EN die Adam het sy vrou Gawwah2Â beken, en sy het swanger geword en Kain gebaar en gesĂȘ: Ek het ân man verkry van JaHWeH.
2 Daarna het sy ook sy broer Abel gebaar. En Abel het ân herder geword, en Kain ân bewerker van die Adamah[adamiet se Aarde].
3 En na verloop van tyd het Kain van die vrugte van die Adamah[adamiet se Aarde] aan JaHWeH as ân spysbydrae gebring.
4 En Abel het ook van die eersgeborenes van sy kleinvee gebring, naamlik van hulle vet. En JaHWeH het Abel en sy spysbydrae aangesien,
5 maar Kain en sy spysbydrae nie aangesien nie. Toe word Kain baie kwaad, en hy het sy hoof laat hang.
6 En JaHWeH sĂȘ vir Kain: Waarom is jy kwaad, en waarom laat jy jou hoof hang?
7 Is daar nie verheffing as jy goed doen nie? En as jy nie goed doen nie â Verleiding lĂȘ en loer voor die deur, en haar begeerte is na jou; maar jy moet oor haar heers.
8 En Kain het met sy broer Abel gepraat; en toe hulle in die veld was, het Kain teen sy broer Abel opgestaan en hom doodgeslaan. [Wysheid van Salomo 10:3]
9 Toe sĂȘ JaHWeH vir Kain: Waar is jou broer Abel? En hy antwoord: Ek weet nie. Is ek my broer se wagter?
10 En Hy sĂȘ: Wat het jy gedoen? Die stem van die bloed van jou broer roep na My vanuit die Adamah[adamiet se Aarde] uit. [Boekrol van Henog 22:7; 47:1; 2 Ezra 15:8; Openbaring 6:9-10]
11 Daarom sal jy vervloek wees, ver van die Adamah[adamiet se Aarde] wat haar mond oopgemaak het om die bloed van jou broer uit jou hand te ontvang.
12 As jy die Adamah[adamiet se Aarde] bewerk, sal sy haar vermoĂ« aan jou nie meer gee nie; ân swerwer en vlugteling sal jy wees op die Aarde.
13 Daarop sĂȘ Kain aan JaHWeH: My skuld is te groot om dit te dra.
14 Kyk, U verdryf my nou van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] af; en van U Aangesig sal ek my verberg; ân swerwer en vlugteling sal ek op die Aarde wees, en elkeen wat my kry, sal my doodslaan.
15 Maar JaHWeH sĂȘ vir hom: Daarom, as enigeen Kain doodslaan, sal dit sewevoudig gewreek word. En JaHWeH het ân Teken gegee aan Kain, sodat enigeen wat hom kry, hom nie sou doodslaan nie.
16 Toe gaan Kain weg van die Aangesig van JaHWeH, en hy het gewoon in die Aarde van Nod/Swerwers, aan die oostekant van Eden.
17 En Kain het sy vrou beken, en sy het swanger geword en Henog gebaar. Daarna bou hy ân stad en noem die stad na die naam van sy seun Henog.
18 En vir Henog is Irad gebore; en Irad was die vader van Megujael; en Megujael was die vader van Methushael; en Methushael; die vader van Lameg.
19 En Lameg het vir hom twee vroue geneem. Die naam van die eerste was Ada, en die naam van die tweede Silla.
20 En Ada het Jabal gebaar. Hy was die vader van die tentbewoners en die veeboere.
21 Die naam van sy broer was Jubal. Hy was die vader van almal wat op siters en fluite speel.
22 En Silla het ook gebaar, naamlik Tubal-Kain, ân smid wat allerhande koper- en ysterinstrumente gemaak het. En die suster van Tubal-Kain was NaĂ©ma.
23 En Lameg het aan sy vroue gesĂȘ: Ada en Silla, hoor na my stem! Vroue van Lameg, luister na my woord! Voorwaar, ek het ân man gedood vir my wond, en ân kind vir my kneusplek. [Boekrol van die Opregte 2:26-36]
24 Want Kain sal sewe maal gewreek word, maar Lameg sewe-en-sewentig maal.
25 En Adam het sy vrou weer beken, en sy het ân seun gebaar en hom Set genoem. Want, [het sy gesĂȘ] Elohim het my ân ander saad geskenk in die plek van Abel, omdat Kain hom doodgeslaan het. [Boekrol van Henog 85:8]
26 En ook vir Set is ân seun gebore, wat hy Enos genoem het. Toe het hulle die Naam van JaHWeH begin aanroep.
Saad van Adam, die blosende een.
1Â DIT is die Boekrol van die geslagsregister van Adam. Die dag toe Elohim die adamiet geskape het, het Hy hom gemaak na die ewebeeld van Elohim.
2 Man en vrou het Hy hulle geskape en hulle geseën en hulle adamiete genoem, die dag toe hulle geskape is.
3 Toe Adam honderd-en-dertig jaar oud was, het hy [ân seun] verwek na sy gelykenis, na sy ewebeeld, en hom Set genoem.
4 En die dae van Adam, na die geboorte van Set, was agthonderd jaar. En hy het seuns en dogters gehad.
5 So was dan al die dae van Adam wat hy geleef het, negehonderd-en-dertig jaar, en hy het gesterwe.
6 Toe Set honderd-en-vyf jaar oud was, het hy die vader van Enos geword.
7 En Set het nĂĄ die geboorte van Enos nog agthonderd-en-sewe jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
8 So was dan al die dae van Set negehonderd-en-twaalf jaar, en hy het gesterwe.
9 Toe Enos negentig jaar oud was, het hy die vader van Kenan geword.
10 En Enos het nĂĄ die geboorte van Kenan nog agthonderd-en-vyftien jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
11 So was dan al die dae van Enos negehonderd-en-vyf jaar, en hy het gesterwe.
12 Toe Kenan sewentig jaar oud was, het hy die vader van MahalalEl geword.
13 En Kenan het nĂĄ die geboorte van MahalalEl nog agthonderd-en-veertig jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
14 So was dan al die dae van Kenan negehonderd-en-tien jaar, en hy het gesterwe.
15 Toe MahalalEl vyf-en-sestig jaar oud was, het hy die vader van Jered geword.
16 En MahalalEl het nĂĄ die geboorte van Jered nog agthonderd-en-dertig jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
17 So was dan al die dae van MahalalEl agthonderd-vyf-en-negentig jaar, en hy het gesterwe.
18 Toe Jered honderd-twee-en-sestig jaar oud was, het hy die vader van Henog geword.
19 En Jered het nĂĄ die geboorte van Henog nog agthonderd jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
20 So was dan al die dae van Jered negehonderd-twee-en-sestig jaar, en hy het gesterwe.
21 Toe Henog vyf-en-sestig jaar oud was, het hy die vader van MetĂșsalag geword.
22 En Henog het nĂĄ die geboorte van MetĂșsalag nog driehonderd jaar met die Elohim gewandel. En hy het seuns en dogters gehad.
23 So was dan al die dae van Henog driehonderd-vyf-en-sestig jaar.
24 En Henog het met die Elohim gewandel; en hy was daar nie meer nie, want Elohim het hom weggeneem.
25 Toe MetĂșsalag honderd-sewe-en-tagtig jaar oud was, het hy die vader van Lameg geword.
26 En MetĂșsalag het nĂĄ die geboorte van Lameg nog sewehonderd-twee-en-tagtig jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
27 So was dan al die dae van MetĂșsalag negehonderd-nege-en-sestig jaar, en hy het gesterwe.
28 Toe Lameg honderd-twee-en-tagtig jaar oud was, het hy ân seun verwek
29 en hom Noag genoem, want hy het gesĂȘ: Dit is hy wat ons sal troos oor ons werk en oor die moeitevolle arbeid van ons hande wat voortkom uit die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH vervloek het.
30 En Lameg het nĂĄ die geboorte van Noag nog vyfhonderd-vyf-en-negentig jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
31 So was dan al die dae van Lameg sewehonderd-sewe-en-sewentig jaar, en hy het gesterwe.
32 En Noag was vyfhonderd jaar oud, en Noag het die vader geword van Sem, Gam en Jafet.
Die Nefilim het omgang met die adamiet.
1 TOE die adamiete op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] begin vermeerder en daar vir hulle dogters gebore is, [Boekrol van Henog 6:1]
2 sien die Seuns van die Elohim dat die dogters van die adamiete suiwer was, en hulle het vir hulle as vroue geneem almal wat hulle verkies het. [Boekrol van Henog 15:3]
3 Toe sĂȘ JaHWeH: My Gees sal nie vir ewig in die adamiet heers nie, omdat hy ook vlees is; maar sy dae sal wees honderd-en-twintig jaar. [Boek van die Opregte 5:8; 6:22; Boekrol van Henog 64]
4 In dié dae was die Nefilim in die Aarde, en ook daarna [sal dit so wees], toe die Seuns van die Elohim by die dogters van die adamiete ingegaan en dié vir hulle kinders gebaar het. Dit is die geweldadiges uit die ou tyd, die manne van naam. [Boekrol van Henog 7:2; 86:3]
5 Toe JaHWeH sien dat die besoedeling van die adamiet op die Aarde groot was en al die versinsels wat hy in sy hart bedink, altyddeur net besoedel was,
6 het dit JaHWeH berou dat Hy die adamiet op die Aarde gemaak het, en daar was smart in Sy Hart.
7 En JaHWeH sĂȘ: Ek sal die adamiet wat Ek geskape het, van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] verdelg, die adamiet sowel as die vee en die kruipende diere en die voĂ«ls van die Hemele; want dit berou My dat Ek hulle gemaak het.
8 Maar Noag het Guns gevind in die OĂ« van JaHWeH.
9 Dit is die genelyn van Noag. Noag was ân regverdige en rasegte man, onder sy tydgenote. Noag het met die Elohim gewandel. [Wysheid van Sirah 44:17; Boekrol van Henog 65:11]
10 En Noag het drie seuns gehad: Sem, Gam en Jafet.
11 Maar die Aarde was verdorwe voor die Aangesig van die Elohim, en die Aarde was vol geweld.
12 Toe sien Elohim die Aarde aan, en - sy was verdorwe, want alle vlees het sy wandel [op] die Aarde verderwe. [Boekrol van die Opregte 4:18]
13 En Elohim sĂȘ vir Noag: Die einde van alle vlees het voor MY Aangesig gekom; want die Aarde is deur hulle vervul met geweld. En kyk, EK gaan hulle saam met die Aarde verdelg.
14 Maak vir jou ân Ark van goferhout. Met afdelings moet jy die Ark maak en haar binne en buite met pik bestryk.
15 SĂł moet jy haar maak: driehonderd voorarm die lengte van die Ark, vyftig voorarm haar breedte en dertig voorarm haar hoogte.
16 ân Opening moet jy aan die Ark maak; en op die maat van ân voorarm moet jy haar aan die bokant afwerk en die deur van die Ark in haar sykant insit. Jy moet haar met ân onderste, tweede en derde [verdieping] maak.
17 Want kyk, EK bring ân vloed van water oor die Aarde, om van onder die Hemele te verdelg alle vlees waar ân gees van lewe in is. Alles wat in die Aarde is, sal wegsterwe.
18 Maar met jou sal EK MY Verbond oprig, jy moet in die Ark gaan, jy en jou seuns en jou vrou en die vroue van jou seuns saam met jou.
19 En van al wat lewe, van alle vlees, moet jy twee van elke [soort] in die Ark laat ingaan om dit saam met jou in die lewe te hou: mannetjie en wyfie moet hulle wees.
20 Van die voëls volgens hulle spesies en van die vee volgens haar spesie, van al die kruipende diere van die Adamah[adamiet se Aarde] volgens hulle spesies, twee van elkeen, moet na jou kom om in die lewe te bly.
21 En jy, neem vir jou van al die voedsel wat geëet word, en versamel dit by jou, dat dit vir jou en hulle as voedsel kan dien.
22 En Noag het dit gedoen. Net soos Elohim hom beveel het, so het hy gedoen.
Noag gaan in die Ark.
1Â DAARNA het JaHWeH aan Noag gesĂȘ: Gaan in die Ark, jy en jou hele huisgesin, want jou het Ek regverdig bevind voor My Aangesig in hierdie geslag.
2 Van al die suiwer diere moet jy vir jou telkens sewe paar neem, die mannetjie met sy wyfie; maar van die diere wat nie suiwer is nie, twee, die mannetjie met sy wyfie.
3 Ook van die voëls van die Hemele telkens sewe paar, die mannetjie met die wyfie, om die saad in die lewe te hou op die aangesig van die hele Aarde.
4 Want oor nog sewe dae sal Ek laat reën op die Aarde, veertig dae en veertig nagte, en al die lewende wesens wat Ek gemaak het, op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] verdelg.
5 En Noag het gedoen volgens die bevel van JaHWeH.
6 En Noag was seshonderd jaar oud toe die vloed van water oor die Aarde gekom het.
7 En Noag en sy seuns en sy vrou en die vroue van sy seuns saam met hom het in die Ark gegaan vanweë die waters van die vloed. [Boekrol van Henog 89:1]
8 Van die suiwer diere en van die diere wat nie suiwer is nie, en van die voëls en van alles wat op die Adamah[adamiet se Aarde] kruip,
9 het daar twee-twee na Noag in die Ark gegaan, ân mannetjie en ân wyfie, soos Elohim Noag beveel het.
10 NĂĄ die sewe dae kom toe die waters van die vloed op die Aarde.
11 In die seshonderdste jaar van die lewe van Noag, in die tweede maand, op die sewentiende dag van die maand, op dieselfde dag, is al die Fonteine van die groot Afgrond oopgebreek, en die sluise van die Hemele is geopen
12 en die stortreën was op die Aarde veertig dae en veertig nagte.
13 Op daardie selfde dag het Noag en Sem en Gam en Jafet, die seuns van Noag, sowel as die vrou van Noag en die drie vroue van sy seuns saam met hulle in die Ark gegaan.
14 Hulle en al die lewendiges volgens haar spesie en al die vee volgens haar spesie en al die kruipende diere wat op die Aarde kruip, volgens hulle spesies en al die voëls volgens hulle spesies, voëls van allerhande vere -
15 van al die vlees waar ân gees van lewe in was, het twee-twee na Noag in die Ark gegaan.
16 En die wat ingaan, het gegaan as mannetjie en wyfie van alle vlees soos Elohim hom beveel het. En JaHWeH het agter hom toegesluit.
17 En die vloed was veertig dae op die Aarde: die waters het vermeerder en die Ark opgehef, sodat sy van die Aarde opgelig het.
18 En die waters het die oorhand gekry en grootliks vermeerder op die Aarde, terwyl die Ark op die waters drywe.
19 En die waters het heeltemal die oorhand gekry op die Aarde, sodat al die hoë berge onder die ganse Hemele bedek was.
20 Vyftien voorarm bokant hulle het die waters die oorhand gekry, sodat die berge bedek was.
21 En alle vlees wat op die Aarde beweeg, het weggesterwe: die voëls en die vee en die wilde diere en al die gediertes wat op die Aarde wemel, en al die adamiete.
22 Alles wat die gees van lewe in sy neusgate gehad het, alles wat op die droë Aarde was, het doodgegaan.
23 So is dan al die lewende wesens verdelg wat op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] was, die adamiet sowel as die vee en die kruipende diere en die voëls van die Hemele; hulle is verdelg van die Aarde af. En net Noag het oorgebly en wat by hom in die Ark was.
24 En die waters het die oorhand behou op die Aarde - honderd-en-vyftig dae.
Noag gaan uit die Ark.
1Â EN Elohim het gedink aan Noag en aan al die wilde diere en al die vee wat saam met hom in die Ark was; en Elohim het die Gees oor die Aarde laat beweeg, sodat die waters gesak het.
2 Ook die Fonteine van die Afgrond en die sluise van die Hemele het toegegaan, en die stortreën uit die Hemele het opgehou.
3 Toe het die waters geleidelik van die Aarde teruggegaan, en die waters het afgeneem aan die end van honderd-en-vyftig dae.
4 En die Ark het in die sewende maand, op die sewentiende dag van die maand, op die gebergte van Ararat gerus.
5 En die waters het geleidelik afgeneem tot die tiende maand. In die tiende, op die eerste van die maand, het die toppe van die berge sigbaar geword.
6 Toe het Noag aan die end van veertig dae die venster oopgemaak van die Ark wat hy gebou het,
7 en ân kraai uitgestuur wat gedurig heen en weer gevlieg het totdat die waters weggedroog het van die Aarde af.
8 Daarop laat hy ân duif van hom af wegvlieg om te sien of die waters oor die Adamah[adamiet se Aarde] verminder het.
9 Maar die duif het geen rusplek vir die holte van haar voet gevind nie en na hom teruggekeer in die Ark; want die waters was oor die hele Aarde. So het hy dan sy hand uitgesteek en haar gegryp en haar in die Ark by hom gebring.
10 Daarna het hy weer sewe dae gewag. Toe stuur hy die duif weer uit die Ark.
11 En die duif het teen die aand na hom gekom, en daar was ân groen Olyfblad in haar bek! Toe merk Noag dat die waters oor die Aarde verminder het.
12 Daarna wag hy weer sewe dae en stuur die duif uit. Maar sy het nie weer na hom teruggekeer nie.
13 In die seshonderd-en-eerste jaar, op die eerste, van die eerste maand, het die waters weggedroog van die Aarde af. En Noag het die deksel van die Ark weggeneem en uitgekyk, en die Adamah[adamiet se Aarde] was droog -
14 in die tweede maand, op die sewe-en-twintigste dag van die maand, was die Aarde droog.
15 En Elohim het met Noag gespreek en gesĂȘ:
16 Gaan uit die Ark, jy en jou vrou en jou seuns en die vroue van jou seuns saam met jou.
17 Laat saam met jou uitgaan al die diere wat by jou is, van alle vlees: die voëls en die vee en al die diere wat op die Aarde kruip, dat hulle kan wemel in die Aarde en vrugbaar wees en vermeerder op die Aarde.
18 Toe gaan Noag uit en sy seuns en sy vrou en die vroue van sy seuns saam met hom. [Boekrol van Henog 89:9]
19 Al die diere, alles wat kruip, en al die voëls, alles wat op die Aarde beweeg, volgens hulle soorte, het uit die Ark uitgegaan.
20 En Noag het vir JaHWeH ân altaar gebou en van al die suiwer diere en al die suiwer voĂ«ls geneem en brandoffers op die altaar gebring.
21 En JaHWeH het die aangename geur geruik, en JaHWeH het in Sy Hart gesĂȘ: Ek sal die Adamah[adamiet se Aarde] verder nie meer vervloek ter wille van die adamiet nie, want die versinsels van die adamiet se hart is besoedel van sy jeug af. En Ek sal verder nie meer al die lewende wesens tref soos Ek gedoen het nie.
22 Van nou af sal al die dae van die Aarde, saaityd en oestyd, koue en hitte, somer en winter, dag en nag nie ophou nie.
Verbond van Elohim met Noag.
1 EN Elohim het Noag en sy seuns geseĂ«n en aan hulle gesĂȘ: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die Aarde.
2 Die Vrees en die skrik vir julle sal wees oor al die diere van die Aarde en al die voëls van die Hemele: alles wat op die Adamah[adamiet se Aarde] beweeg, en al die visse van die see. Hulle is in julle hand oorgegee.
3 Alles wat beweeg en lewe, sal julle voedsel wees. Net soos die groen plante, gee Ek dit alles aan julle.
4 Net die vleis met sy siel, met sy bloed, mag julle nie eet nie.
5 Maar wat julle eie bloed betref, dit sal Ek eis: van al die wilde wesens sal Ek dit eis. Ook van die adamiet, en van elke man of sy broer, sal Ek die siel van die adamiet eis.
6 Hy wat die bloed van ân adamiet vergiet, sy bloed sal deur die adamiet vergiet word; want Elohim het die adamiet na SY beeld gemaak.
7 Maar julle, wees vrugbaar en vermeerder; wemel in die Aarde en vermeerder in haar.
8 Verder het Elohim met Noag en sy seuns by hom gespreek en gesĂȘ:
9 Maar Ek, kyk, Ek rig My Verbond met julle op en met julle saad na julle,
10 en met elke lewende siel wat by julle is: die voëls, die vee en al die wilde diere van die Aarde by julle - al wat uit die Ark uitgegaan het, naamlik al die diere van die Aarde.
11 En Ek rig My Verbond met julle op, dat alle vlees nie weer deur die waters van ân vloed uitgeroei sal word nie, en dat daar geen vloed meer sal wees om die Aarde te verwoes nie. [Psalm 104:9]
12 En Elohim het gesĂȘ: Dit is die Teken van die Verbond wat Ek sluit tussen My en julle en elke lewende siel wat by julle is, vir ewige geslagte:
13 My boog gee Ek in die Wolkkolom; sy sal ân Teken wees van die Verbond tussen My en die Aarde.
14 As Ek dan die Wolkkolom oor die Aarde bring en hierdie boog verskyn in die Wolkkolom,
15 dan sal Ek dink aan My Verbond wat daar bestaan tussen My en julle en elke lewende siel, in alle vlees. En die waters sal nie meer ân vloed word om alle vlees te verdelg nie.
16 As die boog dan in die Wolkkolom staan, sal Ek haar aansien om gedagtig te wees aan die ewige Verbond tussen Elohim en elke lewende siel in alle vlees wat op die Aarde is.
17 En Elohim het vir Noag gesĂȘ: Dit is die Teken van die Verbond wat Ek opgerig het tussen My en alle vlees wat op die Aarde is.
Die seuns van Noag.
18 EN die seuns van Noag wat uit die Ark uitgegaan het, was Sem en Gam en Jafet. En Gam was die vader van KanaÀn.
19 Hierdie [is die] drie seuns van Noag; en uit hulle het die verstrooiing [oor] die hele Aarde plaasgevind.
20 En Noag het begin om ân man van die Adamah[adamiet se Aarde] te wees en Hy het ân wingerd geplant.
21 Maar toe hy van die wyn gedrink het, het hy dronk geword en naak in sy tent gelĂȘ.
22 En Gam, die vader van KanaÀn, het sy vader se naaktheid gesien en dit aan sy twee broers daarbuite te kenne gegee.
23 Toe neem Sem en Jafet die bo-kleed en hou dit op hulle skouers terwyl hulle agteruitloop, en hulle het die naaktheid van hulle vader bedek: hulle gesig was agtertoe gedraai, sodat hulle die naaktheid van hulle vader nie gesien het nie. [LevĂtikus 18:8; 20:11]
24 Toe Noag van sy wyn wakker word en merk wat sy jonger seun hom aangedoen het,
25 sĂȘ hy: Vervloek is KanaĂ€n! ân Kneg van die knegte moet hy wees vir sy broers.
26 Verder het hy gesĂȘ: GeseĂ«nd is JaHWeH, die Elohey van Sem, maar KanaĂ€n moet sy dienskneg wees.
27 Mag Elohim aan Jafet ruimte verskaf, en mag hy woon in die tente van Sem, maar KanaÀn moet sy dienskneg wees.
28 En Noag het nĂĄ die vloed driehonderd-en-vyftig jaar gelewe.
29 So was dan al die dae van Noag negehonderd-en-vyftig jaar, en hy het gesterwe. [Boekrol van die Opregte 13:9]
Genelyn van Sem, Gam en Jafet.
1Â EN dit is die genelyn van die seuns van Noag: Sem, Gam en Jafet - vir hulle is daar seuns gebore na die vloed.
2 Die seuns van Jafet was: Gomer en Magog en Madai en Jawan en Tubal en Meseg en Tiras.
3 En die seuns van Gomer was: Ashkenaz en Rifat en TogĂĄrma.
4 En die seuns van Jawan was: EliShah en Tarsis, die Kittiërs en Dodaniete -
5 uit hulle het verdeeld geraak die kuslande van die nasies, in die dele van die Aarde, elkeen na sy taal, volgens hulle families, in hulle nasies.
6 En die seuns van Gam was: Kuwsh en Mitsrajim en Put en KanaÀn.
7 En die seuns van Kuwsh was: Seba en Håwila en Sabta en Raéma en Såbtega. En die seuns van Raéma: Skeba en Dedan.
8 Kuwsh(Swart) was ook die vader van Nimrod. Hy het begin om ân geweldenaar op Aarde te wees.
9 Hy was ân gewelddadige jagter voor die Aangesig van JaHWeH. Daarom sĂȘ hulle: Soos Nimrod, ân geweldenaar voor die Aangesig van JaHWeH.
10 En die begin van sy ryk was Babel en Ereg en Akkad en Kalne in die Aarde van SĂnear.
11 Uit daardie Aarde het hy getrek na Assur en gebou: Ninevé en Réhobot-Ir en Kalag
12 en Resen, tussen Ninevé en Kalag - dit is die groot stad.
13 En Mitsrajim was die vader van die Ludiete en Anamiete en Lehabiete en Naftuhiete
14 en die Patrusiete en Kasluhiete - waaruit die Filistyne voortgekom het - en Kaftoriete.
15 En KanaÀn was die vader van Sidon, sy eersgeborene, en Het
16 en die Jebusiete en Amoriete en Girgasiete
17 en die Hewiete en Arkiete en Siniete
18 en die Arwadiete en Semariete en Hamatiete. En daarna het die families van die KanaÀniete hulle versprei.
19 En die gebied van die KanaÀniete was van Sidon af in die rigting van Gerar tot by Gasa, in die rigting van Sodom en Gomorra en Adma en Sebóim tot by Lesa.
20 Dit was die seuns van Gam volgens hulle families, na hulle tale, in hulle dele van die Aarde, in hulle nasies.
21 En ook vir Sem, die stamvader van al die seuns van Heber, die ouer broer van Jafet, is [seuns] gebore.
22 Die seuns van Sem was: Elam en Assur en Arpagsad en Lud en Aram.
23 En die seuns van Aram was: Us en Hul en Geter en Mas.
24 En Arpagsad was die vader van Selag, en Selag van Heber.
Die Aarde verdeel.
25 EN vir Heber is twee seuns gebore; die naam van die een was Peleg, want in sy dae het die Aarde verdeeld geraak; en die naam van sy broer was Joktan.
26 En Joktan was die vader van AlmĂłdad en Selef en Hasarmawet en Jerag
27 en HadĂłram en Usal en Dikla
28 en Obal en AbĂmael en Skeba
29 en Ofir en HĂĄwila en Jobab. Hulle almal was seuns van Joktan.
30 En hulle woonplek was van Mesa af in die rigting van Sefar, die berg van die Ooste.
31 Dit is die seuns van Sem volgens hulle families, na hulle tale, in hulle dele van die Aarde, volgens hulle nasies.
32 Dit is die families van die seuns van Noag volgens hulle genelyn, in hulle nasies; en uit hulle het die nasies op die Aarde hulle verdeel nĂĄ die vloed.
Die toring van Babel.
1Â EN die hele Aarde het dieselfde taal gehad en een en dieselfde woorde.
2 En toe hulle wegtrek na die ooste, vind hulle ân laagte in die Aarde van SĂnear; en daar het hulle gaan woon.
3 Daarop sĂȘ hulle vir mekaar: Kom laat ons stene vorm en dit goed brand. Hulle gebruik toe die bakstene vir bousteen en die lymgrond vir klei.
4 En hulle sĂȘ: Kom, laat ons vir ons ân stad bou en ân toring waarvan die spits tot aan die Hemele reik; en laat ons vir ons ân naam maak, sodat ons nie oor die aangesig van die hele Aarde verstrooid raak nie.
5 Toe daal JaHWeH neer om die stad en die toring te besien waaraan die seuns van die Adamiete gebou het.
6 En JaHWeH sĂȘ: Daar is hulle nou een volk en het almal een taal! En dit is net die begin van hulle onderneming: nou sal niks vir hulle meer onmoontlik wees van wat hulle van plan is om te doen nie.
7 Kom, laat Ons neerdaal en hulle taal daar verwar, sodat die een die taal van die ander nie kan verstaan nie.
8 So het JaHWeH hulle dan daarvandaan oor die aangesig van die hele Aarde verstrooi; en hulle het opgehou om die stad te bou.
9 Daarom het hulle dit Babel genoem, want daar het JaHWeH die taal van die hele Aarde verwar, en daarvandaan het JaHWeH hulle oor die hele Aarde verstrooi.
Genelyn van Sem.
10 DIT is die genelyn van Sem: Toe Sem honderd jaar oud was, het hy die vader van Arpagsad geword, twee jaar na die vloed.
11 En Sem het nĂĄ die geboorte van Arpagsad nog vyfhonderd jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
12 Toe Arpagsad vyf-en-dertig jaar oud was, het hy die vader van Selag geword.
13 En Arpagsad het nĂĄ die geboorte van Selag nog vierhonderd-en-drie jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
14 Toe Selag dertig jaar oud was, het hy die vader van Heber geword.
15 En Selag het nĂĄ die geboorte van Heber nog vierhonderd-en-drie jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
16 Toe Heber vier-en-dertig jaar oud was, het hy die vader van Peleg geword.
17 En Heber het nĂĄ die geboorte van Peleg nog vierhonderd-en-dertig jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
18 Toe Peleg dertig jaar oud was, het hy die vader van Rehu geword.
19 En Peleg het nĂĄ die geboorte van Rehu nog tweehonderd-en-nege jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
20 Toe Rehu twee-en-dertig jaar oud was, het hy die vader van Serug geword.
21 En Rehu het nĂĄ die geboorte van Serug nog tweehonderd-en-sewe jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
22 Toe Serug dertig jaar oud was, het hy die vader van Nahor geword.
23 En Serug het nĂĄ die geboorte van Nahor tweehonderd jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
24 Toe Nahor nege-en-twintig jaar oud was, het hy die vader van Tera geword.
25 En Nahor het nĂĄ die geboorte van Tera nog honderd-en-negentien jaar gelewe. En hy het seuns en dogters gehad.
26 Toe Tera sewentig jaar oud was, het hy die vader geword van Abram, Nahor en Haran.
27 En dit is die genelyn van Tera: Tera het die vader geword van Abram, Nahor en Haran, en Haran van Lot.
28 En Haran het gesterwe terwyl sy vader Tera nog geleef het, in die Aarde van sy geboorte, in Ur van die Chaldeërs.
29 En Abram en Nahor het vir hulle vroue geneem. Die naam van Abram se vrou was Sarai, en die naam van Nahor se vrou was Milka, die dogter van Haran, die vader van Milka en die vader van Jiska.
30 En Sarai was onvrugbaar, sy het geen kind gehad nie.
31 En Tera het sy seun Abram geneem en Lot, die seun van Haran, sy kleinseun, en Sarai, sy skoondogter, die vrou van sy seun Abram, en dié het saam met hulle uit Ur van die Chaldeërs getrek om na die Aarde van KanaÀn te gaan. En hulle het tot by Haran gekom en daar gaan woon. [Boekrol van die Opregte 13:1]
32 En die dae van Tera was tweehonderd-en-vyf jaar, en Tera het in Haran gesterwe
JaHWeH belowe die Aarde van KanaÀn aan Abram se saad.
1 EN JaHWeH het aan Abram gesĂȘ: Gaan jy uit jou deel van die Aarde en uit jou familie en uit jou vader se huis, na die deel van die Aarde wat Ek jou sal wys. [Boekrol van die Opregte 13:23]
2 En Ek sal jou ân groot nasie maak en jou seĂ«n en jou naam so groot maak, dat jy ân seĂ«n sal wees.
3 En Ek sal seën diegene wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek; en in jou sal al die families van die Adamah[adamiet se Aarde] geseën word.
4 Toe het Abram weggetrek soos JaHWeH hom gesĂȘ het, en Lot het saam met hom getrek. En Abram was vyf-en-sewentig jaar oud by sy vertrek uit Haran. [Boekrol van die Opregte 13:26]
5 En Abram het Sarai, sy vrou, en Lot, sy broerskind, geneem en al hulle besittings wat hulle bymekaargemaak en die siele wat hulle in Haran verwerf het, en hulle het uitgetrek om na die deel Aarde van KanaÀn te gaan en in die Aarde van KanaÀn gekom.
6 En Abram het deur die Aarde getrek na die plek Sigem, tot by die terpentynboom MÎreh. Die KanaÀniete was toe in die Aarde.
7 Daarop verskyn JaHWeH aan Abram en sĂȘ: Aan jou saad sal Ek hierdie Aarde gee, toe bou hy daar ân altaar vir JaHWeH wat aan hom verskyn het.
8 En daarvandaan het hy verder versit na die gebergte oos van BetEl en sy tent opgeslaan tussen BetEl aan die weste- en Ai aan die oostekant, en daar vir JaHWeH ân altaar gebou en die Naam van JaHWeH aangeroep. (Exodus 6:3)
9 Daarna het Abram al verder na die Suidland weggetrek.
10 En daar was hongersnood in die Aarde, sodat Abram na Egipte afgetrek het om daar as vreemdeling te vertoef; want die hongersnood was swaar in die Aarde. [Boekrol van die Opregte 15:2]
11 En toe hy op die punt staan om Egipte in te trek, het hy met sy vrou Sarai gespreek: Kyk, ek weet dat jy ân vrou is, mooi van aansien.
12 As die Egiptenaars jou nou sien, sal hulle sĂȘ: Dit is sy vrou en hulle sal my doodmaak en jou laat lewe.
13 SĂȘ tog jy is my suster, dat dit met my goed kan gaan ter wille van jou en my siel om jou ontwil in die lewe kan bly.
14 Toe Abram dan in Egipte gekom het, sien die Egiptenaars dat die vrou baie mooi was.
15 Ook het die vorste van Farao haar gesien en haar by Farao geprys. En die vrou is na die paleis van Farao geneem.
16 En hy het goed gedoen aan Abram om haar ontwil, sodat hy kleinvee en beeste en esels, slawe en slavinne, eselinne en kamele in besit gekry het.
17 Maar JaHWeH het Farao en sy huis met groot plae besoek ter wille van Sarai, die vrou van Abram.
18 Daarop laat Farao Abram roep en hy sĂȘ: Wat het jy my nou aangedoen? Waarom het jy my nie te kenne gegee dat sy jou vrou is nie? [Boekrol van die Opregte 15:29]
19 Waarom het jy gesĂȘ: Sy is my suster - sodat ek haar vir my as vrou geneem het? Daar is jou vrou dan nou; neem [haar] en gaan weg.
20 En Farao het aan enkele manne aangaande hom bevel gegee, en hulle het hom weggebring met sy vrou en sy hele besitting.
Abram en Lot skei van mekaar.
1Â SO het Abram dan uit Egipte na die Suidland opgetrek, hy met sy vrou en sy hele besitting, en Lot saam met hom.
2 En Abram was baie ryk aan vee, aan silwer en goud.
3 En hy het van plek tot plek uit die Suidland getrek tot by BetEl, na die plek waar sy tent in die begin gestaan het, tussen BetEl en Ai,
4 na die plek van die altaar wat hy vroeër daar gebou het. En Abram het daar die Naam van JaHWeH aangeroep.
5 En Lot, wat saam met Abram getrek het, het ook kleinvee en beeste en tente gehad.
6 En die Aarde kon hulle nie dra om saam te woon nie, want hulle besittings was baie, sodat hulle nie saam kon woon nie.
7 En daar het twis ontstaan tussen die veewagters van Abram en die veewagters van Lot, ook het die KanaÀniete en Feresiete destyds in die Aarde gewoon.
8 Toe sĂȘ Abram vir Lot: Laat daar tog geen twis wees tussen my en jou, en tussen my wagters en jou wagters nie; ons is mos broers.
9 LĂȘ die hele Aarde nie voor jou oop nie? Skei jou tog van my af; gaan jy links, dan sal ek regs gaan, en gaan jy regs, dan sal ek links gaan.
10 Toe slaan Lot sy oë op en sien die hele Jordaanstreek want al haar water was volop; voor die Aangesig van JaHWeH Sodom en Gomorra verwoes het, was dit in die rigting van Soar soos die Tuin van JaHWeH, soos die Aarde van Egipte.
11 En Lot het vir hom die hele Jordaanstreek gekies, en Lot het na die ooste weggetrek. So het hulle dan die een van die ander geskei.
12 Abram het bly woon in die Aarde van KanaÀn, en Lot het gaan woon in die stede van die [Jordaan]streek en sy tente tot by Sodom opgeslaan.
13 En die manne van Sodom was besoedel en groot oortreders voor die Aangesig van JaHWeH.
14 En JaHWeH sĂȘ vir Abram nadat Lot van hom geskei het: Slaan tog jou oĂ« op en kyk van die plek waar jy staan, na die noorde en suide, na die ooste en weste;
15 want die hele Aarde wat jy sien, haar sal Ek aan jou gee en aan jou saad tot in ewigheid.
16 En Ek sal jou saad maak soos die stof van die Aarde, sodat as iemand die stof van die Aarde kan tel, jou saad ook getel kan word.
17 Maak jou klaar, trek die Aarde deur in haar lengte en haar breedte, want Ek sal haar aan jou gee.
18 Toe het Abram al verder tente opgeslaan en gaan woon by die terpentynbome van Mamre wat by Hebron is; en hy het daar vir JaHWeH ân altaar gebou.
Abram verlos Lot. Melgisédek.
1 EN in die dae van Amrafel, die koning van SĂnear, ArĂog, die koning van El-LĂĄsar, Kedor-LaĂłmer, die koning van Elam, en TĂdeal, die koning van die nasies, [Boekrol van die Opregte 13:11]
2 het hulle oorlog gevoer teen Bera, die koning van Sodom, en teen Birsa, die koning van Gomorra, SĂneab, die koning van Adma, en SemĂ©ber, die koning van SebĂłim, en teen die koning van Bela, dit is Soar.
3 Hulle het almal hulle leërs verenig in die vallei Siddim, dit is die Soutsee.
4 Twaalf jaar lank het hulle Kedor-Laómer toe al gedien, maar in die dertiende jaar het hulle gerebelleer. [Boekrol van die Opregte 13:11]
5 Toe kom Kedor-LaĂłmer in die veertiende jaar, en die konings wat saam met hom was, en hulle verslaan die RefaĂŻete in Ashtarowth-Karnaim en die Susiete in Ham en die Emiete in die vlakte van KirjatĂĄim
6 en die Horiete op hulle gebergte SeĂŻr, tot by El-Paran wat aan die wildernis lĂȘ.
7 Daarop het hulle omgedraai en by En-Mispat, dit is Kadesh, gekom en die hele grondgebied van die Amalekiete verower en ook die Amoriete wat in HĂĄseson-Tamar woon.
8 Toe trek die koning van Sodom uit en die koning van Gomorra en die koning van Adma(rooi Aarde) en die koning van SebĂłim en die koning van Bela, dit is Soar, en stel hulle in die laagte Siddim in slagorde teen hulle op,
9 teen Kedor-LaĂłmer, die koning van Elam, en TĂdeal, die koning van die nasies, en Amrafel, die koning van SĂnear, en ArĂog, die koning van El-LĂĄsar: vier konings teen vyf.
10 Maar die laagte Siddim was vol gate in die lymgrond; en toe die konings van Sodom en Gomorra wegvlug, het hulle daarin geval, en die wat oorgebly het, het na die gebergte gevlug.
11 En hulle het al die goed van Sodom en Gomorra en al hulle voedsel geneem en weggetrek.
12 Hulle het ook Lot, Abram se broerskind, en al sy goed geneem en weggetrek - want hy was in Sodom woonagtig.
13 Toe kom daar een wat vrygeraak het, en vertel dit aan Abram, die Hebreër, wat woonagtig was by die terpentynbome van Mamre, die Amoriet, broer van Eskol en broer van Aner; en hulle was bondgenote van Abram.
14 Toe Abram hoor dat sy broer as gevangene weggevoer is, het hy sy geoefende manne wat in sy huis gebore is, laat uittrek, driehonderd-en-agttien, en hulle tot by Dan agtervolg -
15 hy het hulle in die nag van verskillende kante aangeval, hy en sy dienaars, en hulle verslaan en hulle agtervolg tot by Hoba wat noord van Damaskus lĂȘ.
16 En hy het al die goed teruggebring, en ook sy broer Lot en sy goed teruggebring; en ook die vroue en die manskappe.
17 NĂĄ sy terugkoms van die oorwinning op Kedor-LaĂłmer en die konings wat saam met hom was, het die koning van Sodom uitgetrek hom tegemoet na die laagte Sawe, dit is die Koningslaagte.
18 En MelgisĂ©dek, die Koning van Salem, wat ân priester van die Hoogste El was, het Brood en Wyn gebring [Boekrol van die Opregte 23:35]
19 en hom geseĂ«n en gesĂȘ: GeseĂ«nd is Abram deur die Hoogste El die Skepper van Hemele en Aarde.
20 En geseënd is die Hoogste El, wat u vyande in u hand gegee het, toe gee hy Hom die tiende van alles.
21 En die koning van Sodom sĂȘ vir Abram: Gee my die siele, maar neem die besittings vir uself.
22 Toe antwoord Abram die koning van Sodom: Ek hef my hand op tot JaHWeH, die Hoogste El, die Skepper van Hemele en Aarde,
23 dat ek geen draad en geen skoenriem, ja, dat ek niks sal neem van alles wat uwe is nie, sodat u nie kan sĂȘ nie: Ek het Abram ryk gemaak.
24 Niks vir my nie! Net wat die dienaars geëet het en die deel van die manne wat saam met my getrek het, Aner, Eskol en Mamre, laat dié hulle deel neem.
Verbond van Elohim met Abram.
1Â NA hierdie dinge het die Woord van JaHWeH tot Abram gekom in ân gesig en gesĂȘ: Vrees nie, Abram, Ek is vir jou ân Skild en jou loon sal uitermatig vergroot.
2 Toe vra Abram: My Meester JaHWeH, wat sal U my gee, aangesien ek sonder kinders heengaan en die erfgenaam van my huis die Damaskéner EliEzer is? [Boekrol van die Opregte 12:39; 23:24]
3 Verder het Abram gesĂȘ: Aan my het U geen saad gegee nie; so sal dan die bediende van my huis my erfgenaam wees.
4 Toe kom die Woord van JaHWeH tot hom en sĂȘ: Hierdie een sal jou erfgenaam nie wees nie, maar die een wat uit jou liggaam sal voortkom, hy sal jou erfgenaam wees.
5 Daarop lei Hy hom uit na buite met die woorde: Kyk nou op na die Hemele en tel die Sterre as jy hulle kan tel. En Hy sĂȘ vir hom: So sal jou saad wees.[2 Ezra 7:106-107]
6 En hy het in JaHWeH geglo; en HY het hom dit tot Geregtigheid gereken.
7 Verder het Hy vir hom gesĂȘ: Ek - JaHWeH het jou uitgelei uit Ur(vuur) van die ChaldeĂ«rs om jou hierdie Aarde te gee om haar te besit.
8 En hy sĂȘ: My Meester JaHWeH, waaraan sal ek weet dat ek haar in besit sal neem?
9 En Hy antwoord hom: Neem vir My ân driejaaroud vers en ân driejaaroud bokooi en ân driejaaroud ram en ân tortelduif en ân jong duif.
10 En hy het dit alles vir Hom gebring en dit middeldeur gedeel en die helftes teenoor mekaar gelĂȘ; maar die voĂ«ls het hy nie verdeel nie.
11 Toe kom daar roofvoëls op die dooie diere af, maar Abram het hulle weggejaag.
12 En toe die son wou ondergaan, val daar ân diepe slaap op Abram, en kyk, ân skrik van groot duisternis het hom oorval.
13 Daarop sĂȘ Hy vir Abram: Weet verseker dat jou saad besoekers sal wees in ân Aarde wat aan hulle nie behoort nie; daar sal hulle diensbaar wees en besoedel word vierhonderd jaar lank.
14 Maar Ek sal ook die nasie oordeel aan wie hulle diensbaar moet wees, en daarna sal hulle uittrek met baie goed.
15 Maar jy sal na jou vaders gaan in Vrede, jy sal in goeie ouderdom begrawe word.
16 En die vierde geslag sal hierheen terugkom, want die ongeregtigheid van die Amoriete is tot nog toe nog nie klaar nie.
17 En nĂĄ sononder, toe dit heeltemal donker was, gaan daar ân rokende oond en vurige fakkel tussen diĂ© stukke vleis deur.
18 Op diĂ© dag het JaHWeH met Abram ân Verbond gesluit en gesĂȘ: Aan jou saad gee Ek hierdie Aarde, van die rivier van Egipte af tot by die groot rivier, die Eufraatrivier:
19 die Keniete en Kenissiete en Kadmoniete
20 en Hetiete en Feresiete en RefaĂŻete
21 en Amoriete en KanaÀniete en Girgasiete en Jebusiete.
Hagar en Jismael.
1Â MAAR Sarai, die vrou van Abram, het vir hom geen kinders gebaar nie; en sy het ân Egiptiese slavin gehad en haar naam was Hagar.
2 En Sarai het vir Abram gesĂȘ: Jy weet, JaHWeH het my nie toegelaat om moeder te word nie, gaan tog in by my slavin; miskien sal ek uit haar gebou word. En Abram het na Sarai geluister.
3 Toe neem Sarai, die vrou van Abram, Hagar, die Egiptiese, haar slavin - nadat Abram tien jaar in die Aarde van KanaÀn gewoon het - en gee haar aan haar man Abram om sy vrou te wees.
4 En hy het by Hagar ingegaan, en sy het swanger geword, maar toe sy sien dat sy swanger was, het haar meesteres veragtelik in haar oë geword.
5 En Sarai sĂȘ vir Abram: Die onreg my aangedoen, is op jou! Ek self het my slavin in jou skoot gegee, en nou dat sy sien dat sy swanger is, het ek veragtelik in haar oĂ« geword, laat JaHWeH oordeel tussen my en jou.
6 En Abram antwoord Sarai: Daar is jou slavin in jou hand doen met haar soos dit goed is in jou oë, toe het Sarai haar sleg behandel, en sy het van haar aangesig af weggevlug.
7 En die Boodskapper van JaHWeH het haar by ân fontein in die wildernis gevind, by die fontein op pad na Sur,
8 en gevra: Hagar, slavin van Sarai, waar kom jy vandaan, en waar gaan jy heen? En sy antwoord: Ek vlug van my meesteres Sarai af weg.
9 Toe sĂȘ die Boodskapper van JaHWeH vir haar: Gaan terug na jou meesteres en verneder jou onder haar hande.
10 Verder sĂȘ die Boodskapper van JaHWeH vir haar: Ek sal jou saad grootliks vermeerder, sodat hulle vanweĂ« hul menigte nie getel kan word nie.
11 Ook sĂȘ die Boodskapper van JaHWeH vir haar: Kyk, jy is swanger en sal ân seun baar, en jy moet hom Jismael noem, want JaHWeH het jou in jou ellende verhoor.
12 En hy sal ân wilde-esel van ân adamiet wees: sy hand teen almal, en almal se hand teen hom! En hy sal teenoor al sy broers woon.
13 Toe noem sy die Naam van JaHWeH wat met haar gespreek het: U is ân El wat sien, want sy het gesĂȘ: Het ek ook gesien, die Een wat my sien?
14 Daarom noem hulle die put: Put van Lagai-RoĂŻ. Dit lĂȘ daar tussen Kadesh en Bered.
15 En Hagar het vir Abram ân seun gebaar; en Abram het sy seun wat Hagar gebaar het, Jismael genoem.
16 En Abram was ses-en-tagtig jaar oud toe Hagar Jismael vir Abram gebaar het.
Die belofte van baie nasies â Die ewige besnydenis Verbond.
1 TOE Abram nege-en-negentig jaar oud was, het JaHWeH aan Abram verskyn en vir hom gesĂȘ: Ek is El die Almagtige; wandel voor My Aangesig, en wees rassuiwer. [Boek van die Opregte 13:8; DaniEl 3:35]
2 Dan sal Ek My Verbond sluit tussen My en jou, en jou buitengewoon vermeerder.
3 Toe val Abram op sy aangesig, en Elohim het met hom gespreek en gesĂȘ:
4 Wat My aangaan, kyk, My Verbond is met jou, en jy sal die vader van ân menigte van nasies word.
5 Daarom sal hulle jou nie meer Abram (verhewe vader) noem nie, maar jou naam sal wees Abraham (vader van menigtes), want Ek maak jou ân vader van ân menigte van nasies.
6 En Ek sal jou buitengewoon vrugbaar maak: Ek sal jou tot nasies maak, en konings sal uit jou voortkom.
7 En Ek sal My Verbond oprig tussen My en jou en jou saad na jou in hulle geslagte as ân ewigdurende Verbond, om vir jou ân Elohim te wees en vir jou saad nĂĄ jou. [LevĂtikus 26:9, 42; Psalm 105]
8 En Ek sal aan jou en jou saad nĂĄ jou die Aarde van jou vreemdelingskap gee, die hele Aarde van KanaĂ€n, as ân ewige besitting; en Ek sal vir hulle ân Elohim wees.
9 Verder het Elohim aan Abraham gesĂȘ: Maar jy moet My Verbond hou, jy en jou saad nĂĄ jou, in julle geslagte.
10 Dit is My Verbond wat julle moet hou tussen My en julle en jou saad nĂĄ jou: Al wat manlik onder julle is, moet besny word
11 julle moet aan die vlees van julle voorhuid besny word, en dit sal ân Teken wees van die Verbond tussen My en julle.
12 ân Seuntjie van agt dae dan moet onder julle besny word, al wat manlik is in julle geslagte. Die wat in jou huis gebore is, en die seun van ân uitlander wat met silwer gekoop is, wat nie van jou saad is nie
13 die wat in jou huis gebore en wat met jou silwer gekoop is, moet sekerlik besny word. So moet dan My Verbond in julle vlees wees as ân ewige Verbond.
14 En wat manlik is en die voorhuid het, wat nie aan die vlees van sy voorhuid besny is nie - dié siel [sal] haar afsny uit haar volksgenote: hy het My Verbond verbreek. [JeségiEl 32:21]
15 Verder het Elohim aan Abraham gesĂȘ: Sarai, jou vrou, moet jy nie Sarai noem nie, maar haar naam sal Sarah wees.
16 En Ek sal haar seĂ«n en jou uit haar ook ân seun gee; ja, Ek sal haar seĂ«n, sodat sy tot nasies sal word; konings van volke sal uit haar voortkom.
17 Toe val Abraham op sy aangesig, en hy lag en sĂȘ in sy hart: Kan daar vir een wat honderd jaar oud is, ân kind gebore word? Of kan Sarah, wat negentig jaar oud is, baar?
18 En Abraham sĂȘ aan die Elohim: Ag, mag Jismael lewe voor U Aangesig!
19 Toe antwoord Elohim: Voorwaar, jou vrou Sarah sal vir jou ân seun baar, en jy moet hom Isak noem; en Ek sal My Verbond met hom oprig as ân ewige Verbond vir sy saad nĂĄ hom.
20 Ook wat Jismael aangaan, het Ek jou verhoor. Kyk, Ek seĂ«n hom en maak hom vrugbaar en vermeerder hom buitengewoon. Twaalf vorste sal hy verwek, en Ek sal hom ân groot nasie maak.
21 Maar My Verbond sal Ek oprig met Isak wat Sarah vir jou anderjaar op hierdie tyd sal baar.
22 En nadat Hy klaar met hom gespreek het, het Elohim van Abraham af opgevaar.
23 Daarop neem Abraham sy seun Jismael en almal wat in sy huis gebore is, en almal wat met sy silwer gekoop is, almal wat manlik was onder die manne in die huis van Abraham, en hy het die vlees van hulle voorhuid nog op daardie selfde dag besny, soos Elohim met hom gespreek het.
24 En Abraham was nege-en-negentig jaar oud toe hy aan die vlees van sy voorhuid besny is.
25 En sy seun Jismael was dertien jaar oud toe hy aan die vlees van sy voorhuid besny is.
26 Op daardie selfde dag is Abraham en sy seun Jismael besny
27 en al die manne van sy huis - die wat in sy huis gebore en die wat van ân uitlander met silwer gekoop is, is saam met hom besny.
JaHWeH verskyn aan Abraham!
1Â DAARNA het JaHWeH aan hom verskyn by die terpentynbome van Mamre terwyl hy by die ingang van die tent sit op die warmste van die dag.
2 Toe hy sy oë opslaan en kyk, staan daar drie Manne voor hom. En toe hy hulle sien, loop hy hulle tegemoet van die ingang van die tent af en buig hom na die Aarde toe.
3 En hy sĂȘ: My Meester, as ek nou Guns in U OĂ« gevind het, gaan dan tog nie by U kneg verby nie.
4 Laat hulle tog ân bietjie water bring, en was U voete, en lĂȘ en rus onder die boom.
5 En laat ek ân stukkie brood gaan haal, en versterk U Hart - daarna kan U verder gaan - want daarom het U by U kneg aangekom. En Hulle antwoord: Doen soos u gesĂȘ het.
6 Toe loop Abraham haastig in die tent na Sarah en sĂȘ: Maak gou, knie drie mate meel, die beste, en maak roosterkoeke.
7 Daarop loop Abraham na die beeste en vang ân jong, suiwer kalf en gee dit aan die dienaar, wat dit gou klaargemaak het.
8 En hy neem dikmelk en soetmelk en die kalf wat hy klaargemaak het, en sit dit aan Hulle voor, terwyl hy self by Hulle onder die boom bly staan; en Hulle het geëet.
9 Toe sĂȘ Hulle vir hom: Waar is Sarah, u vrou? En hy antwoord: Daar in die tent.
10 En Hy sĂȘ: Ek sal sekerlik weer na jou toe kom teen die tyd van lewe - dan sal jou vrou Sarah ân seun hĂȘ. En Sarah het geluister by die ingang van die tent wat agter Hom was.
11 Maar Abraham en Sarah was oud, ver op hulle dae; dit het met Sarah nie meer volgens die reël van die vroue gegaan nie.
12 En Sarah het in haar binneste gelag en gedink: Sal ek wellus hĂȘ nadat ek oud geword het en my eggenoot oud is?
13 Toe sĂȘ JaHWeH vir Abraham: Waarom het Sarah daar gelag en gedink: Sou ek ook werklik baar nou dat ek oud geword het?
14 Sou enige woord te wonderbaar vir JaHWeH wees? Hierdie tyd, teen die tyd van lewe sal Ek na jou terugkom, en Sarah sal ân seun hĂȘ.
15 Maar Sarah het dit ontken en gesĂȘ: Ek het nie gelag nie - want sy was bang, maar Hy sĂȘ: Nee, maar jy het gelag.
16 Toe staan die Manne daarvandaan op, en Hulle het gekyk na die kant van Sodom; en Abraham het saam met Hulle gegaan om Hulle weg te bring.
17 Daarop sĂȘ JaHWeH: Sal Ek vir Abraham verberg wat Ek gaan doen,
18 terwyl Abraham tog sekerlik ân groot en magtige nasie sal word en al My nasies van die Aarde in hom geseĂ«n sal word?
19 Want Ek het hom verkies, dat hy aan sy kinders en sy huis na hom bevel sou gee dat hulle die Weg van JaHWeH moet hou om Geregtigheid en Reg te doen; sodat JaHWeH oor Abraham kan bring wat Hy oor hom gespreek het.
20 Verder het JaHWeH gesĂȘ: Die geroep oor Sodom en Gomorra is waarlik groot, en hulle oortredinge is waarlik baie swaar.
21 Ek wil neerdaal en sien of hulle werklik gehandel het soos haar geroep oor hulle is wat by My gekom het; en so nie, Ek wil dit weet.
22 Toe het die manne daarvandaan weggedraai en na Sodom gegaan, maar Abraham het nog bly staan voor die Aangesig van JaHWeH.
23 En Abraham het nader gekom en gesĂȘ: Sal U ook die regverdige saam met die besoedelde ombring?
24 Miskien is daar vyftig regverdiges binne-in die stad; sal U hulle ook ombring en die plek nie spaar ter wille van die vyftig regverdiges wat in haar binneste is nie?
25 Laat dit ver van U wees om so iets te doen: om die regverdige saam met die besoedelde om te bring, sodat die regverdige gelyk is met die besoedelde. Laat dit ver van U wees! Sal die Regter van die hele Aarde geen Reg doen nie?
26 Toe sĂȘ JaHWeH: As Ek in Sodom vyftig regverdiges vind binne-in die stad, dan sal Ek die hele plek spaar om hulle ontwil.
27 En Abraham antwoord en sĂȘ: Kyk tog, ek het dit gewaag om met my Meester te spreek alhoewel ek stof en as is.
28 Miskien sal daar aan die vyftig regverdiges vyf ontbreek; sal U ter wille van vyf die hele stad verwoes? En Hy antwoord: Ek sal haar nie verwoes as Ek daar vyf-en-veertig vind nie.
29 En hy het nog verder met Hom gespreek en gesĂȘ: Miskien sal daar veertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit ter wille van die veertig nie doen nie.
30 Verder sĂȘ hy: Laat my Meester tog nie woedend word nie, en mag ek nog iets sĂȘ. Miskien sal daar dertig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal dit nie doen as Ek daar dertig vind nie.
31 Toe sĂȘ hy: Kyk tog, ek het dit gewaag om met my Meester te spreek. Miskien sal daar twintig gevind word. En Hy antwoord: Ek sal haar ter wille van die twintig nie verwoes nie.
32 Toe sĂȘ hy: Laat my Meester tog nie woedend word nie, en laat my net hierdie keer spreek. Miskien sal daar tien gevind word. En Hy antwoord: Ek sal haar ter wille van die tien nie verwoes nie.
33 En JaHWeH het weggegaan toe Hy opgehou het om met Abraham te spreek, en Abraham het na sy woonplek teruggekeer.
Verwoesting van Sodom. Vertrek van Lot.
1Â EN die twee Boodskappers het in die aand in Sodom aangekom, terwyl Lot in die poort van Sodom sit; en toe Lot Hulle sien, het hy opgestaan om Hulle tegemoet te gaan en hom gebuig met die aangesig na die Aarde toe
2 en gesĂȘ: Kyk tog, my Meesters, draai tog uit na die huis van U dienaar en bly die nag oor en was U voete; dan kan U vroeg opstaan en U reis voortsit. Maar Hulle antwoord: Nee, Ons sal op die plein vernag.
3 Maar hy het baie by Hulle aangehou, sodat Hulle na hom uitgedraai en in sy huis gekom het. En hy het vir Hulle ân maaltyd berei en ongesuurde koeke gebak, en Hulle het geĂ«et.
4 Hulle het nog nie gaan slaap nie toe die manne van die stad, die manne van Sodom, die huis omsingel: jonk en oud, die hele bevolking, almal saam.
5 En hulle het na Lot geroep en aan hom gesĂȘ: Waar is die manne wat vannag na jou gekom het? Bring hulle na ons toe uit, dat ons hulle kan beken.
6 Daarop gaan Lot na hulle toe uit voor die ingang en sluit die deur agter hom toe
7 en sĂȘ: My broers, moet tog nie kwaad doen nie.
8 Kyk tog, ek het twee dogters wat geen man beken het nie; laat ek dié na julle uitbring, en doen met hulle soos dit goed is in julle oë. Net aan hierdie Manne moet julle niks doen nie, want daarom het Hulle onder die skaduwee van my dak ingekom.
9 Toe antwoord hulle: Gee pad daar! En hulle sĂȘ: Hierdie een het gekom om [hier] as vreemdeling te vertoef en wil tog gedurig die baas speel. Nou sal ons jou meer kwaad doen as aan hulle. En hulle het sterk op die man, op Lot, aangedring en nader gekom om die deur oop te breek.
10 Maar die Manne het Hulle hand uitgesteek en Lot by Hulle in die huis gebring en die deur toegesluit.
11 Toe slaan Hulle die manne wat by die ingang van die huis was, klein en groot, met blindheid, sodat hulle tevergeefs na die ingang gesoek het.
12 Daarop sĂȘ die Manne vir Lot: Wie het jy hier nog? ân Skoonseun en jou seuns en jou dogters en almal wat jy het in die stad - bring hulle uit die plek uit;
13 want Ons gaan hierdie plek verwoes, omdat die geroep oor haar groot is voor die Aangesig van JaHWeH, en JaHWeH het Ons gestuur om haar te verwoes.
14 Toe gaan Lot uit en praat met sy skoonseuns wat met sy dogters sou trou, en sĂȘ: Maak julle klaar, gaan uit hierdie plek uit, want JaHWeH gaan die stad verwoes, maar hy was in die oĂ« van sy skoonseuns soos een wat gekskeer.
15 En toe die dag begin breek, het die Boodskappers by Lot aangedring en gesĂȘ: Maak jou klaar, neem jou vrou en jou twee dogters wat by jou is, dat jy weens die ongeregtigheid van die stad nie omkom nie.
16 Maar hy het nog getalm, toe gryp die Manne hom en sy vrou en sy twee dogters aan die hand, omdat JaHWeH hom wou verskoon; en Hulle lei hom uit en bring hom buitekant die stad.
17 En toe Hy hulle na buite uitgelei het, sĂȘ Hy: Vlug oor jou siel! Moenie omkyk nie, en moenie ĂȘrens in die distrik bly staan nie. Vlug na die gebergte, dat jy nie omkom nie!
18 Daarop antwoord Lot hom: Ag nee, my Meester!
19 Kyk tog, U kneg het Barmhartigheid in U OĂ« gevind, en U het U Medelye groot gemaak wat U aan my betoon het deur my siel in die lewe te behou. Maar ek is nie in staat om na die gebergte te vlug sonder dat die besoedeling my inhaal en ek sterwe nie.
20 Kyk tog, hierdie stad is naby om daarheen te vlug, en sy is klein. Laat my tog daarheen vlug - is sy nie klein nie? - dat my siel kan lewe!
21 En Hy sĂȘ vir hom: Kyk, Ek neem jou ook in hierdie saak in guns aan, sodat Ek die stad waarvan jy gespreek het, nie sal omkeer nie.
22 Vlug gou daarheen, want Ek kan niks doen voordat jy daar aankom nie. Daarom noem hulle die stad Soar.
23 Die son het oor die Aarde opgegaan toe Lot in Soar aankom.
24 En JaHWeH het swawel en vuur oor Sodom en Gomorra laat reën van JaHWeH uit die Hemele, [2 Ezra 2:8]
25 en Hy het hierdie stede omgekeer en die hele distrik, ook al die inwoners van die stede en wat op die Adamah[adamiet se Aarde] groei.
26 En sy vrou het agter hom omgekyk, en sy het ân soutpilaar geword.
27 En Abraham is vroeg in die mĂŽre na die plek waar hy voor die Aangesig van JaHWeH gestaan het.
28 Toe hy uitkyk oor Sodom en Gomorra en oor die aangesig van die hele Aarde van die distrik, sien hy dat die rook van die Aarde optrek soos die rook van ân smeltoond.
29 En onderwyl Elohim die stede van die distrik verwoes, het Elohim aan Abraham gedink en Lot uitgelei uit die omkering toe Hy die stede omgekeer het waar Lot woonagtig was.
30 En Lot het uit Soar opgetrek en saam met sy twee dogters gaan woon op die gebergte, want hy was bang om in Soar te bly; daarom het hy saam met sy twee dogters in ân spelonk gaan woon.
31 En die oudste het aan die jongste gesĂȘ: Ons vader is oud, en daar is geen man in die Aarde om, na die reĂ«l van die hele Aarde, by ons in te gaan nie.
32 Kom, laat ons aan ons vader wyn gee om te drink en met hom gemeenskap hou, sodat ons deur ons vader ân saadlyn in die lewe kan hou.
33 Hulle gee toe diĂ© nag aan hulle vader wyn om te drink, en die oudste het gekom en met haar vader gemeenskap gehad sonder dat hy dit gewaar het toe sy gaan lĂȘ en toe sy opstaan.
34 Die volgende dag sĂȘ die oudste aan die jongste: Kyk, ek het verlede nag met my vader gemeenskap gehad; laat ons hom vannag weer wyn gee om te drink; gaan dan in, hou met hom gemeenskap, dat ons deur ons vader ân saadlyn in die lewe kan hou.
35 Hulle gee toe diĂ© nag weer aan hulle vader wyn om te drink, en die jongste het opgestaan en met hom gemeenskap gehad sonder dat hy dit gewaar het toe sy gaan lĂȘ en toe sy opstaan.
36 So het dan die twee dogters van Lot by hulle vader bevrug geword,
37 en die oudste het ân seun - gebaar en hom Moab genoem. Hy is die vader van die hedendaagse Moabiete. [Boekrol van die Opregte 19:58]
38 En die jongste het ook ân seun gebaar en hom Ben-Ammi genoem. Hy is die vader van die hedendaagse Ammoniete.
Abraham kom in Gerar
1Â EN Abraham het daarvandaan weggetrek na die Suide van die Aarde en gaan woon tussen Kadesh en Sur en in Gerar as vreemdeling vertoef.
2 En Abraham het van Sarah, sy vrou, gesĂȘ: Sy is my suster. Toe laat AbimĂ©leg, die koning van Gerar, Sarah haal.
3 Maar Elohim het in die nag by AbimĂ©leg gekom in ân droom en vir hom gesĂȘ: Kyk, jy sal sterwe ter wille van die vrou wat jy laat haal het, want sy is ân besitter se besitting.
4 Maar AbimĂ©leg het nog nie naby haar gekom nie; daarom het hy gevra: My Meester, sal U ook ân regverdige nasie ombring?
5 Het hy my nie self gesĂȘ nie: Sy is my suster? En sy het self ook gesĂȘ: Hy is my broer, in die onskuld van my hart en in die onskuld van my handpalms het ek dit gedoen.
6 Daarop antwoord die Elohim hom in die droom: Ek weet ook dat jy dit in die onskuld van jou hart gedoen het, en Ek self het jou daarvan teruggehou om nie teen My te oortree nie. Daarom het Ek jou nie toegelaat om haar aan te raak nie.
7 Gee dan nou die man se vrou terug, want hy is ân profeet; en hy sal vir jou bid, dat jy kan lewe. Maar as jy haar nie teruggee nie, weet dan dat jy sekerlik sal sterwe, jy en almal wat aan jou behoort.
8 Abiméleg is toe die mÎre vroeg op en het al sy dienaars geroep en die hele saak voor hulle ore vertel, toe was die manne baie bang.
9 En AbimĂ©leg het Abraham laat roep en hom gevra: Wat het jy ons aangedoen? En waarmee het ek teen jou oortree, dat jy oor my en my koninkryk ân groot oortreding gebring het? Dinge wat nie mag gebeur nie, het jy my aangedoen.
10 Verder sĂȘ AbimĂ©leg vir Abraham: Wat was jou bedoeling dat jy dit gedoen het?
11 En Abraham antwoord: Ek het gedink daar is regtig geen Vrees vir Elohim in hierdie plek nie, sodat hulle my oor my vrou sal doodmaak.
12 En sy is ook werklik my suster; sy is my vader se dogter, maar nie my moeder se dogter nie; en sy het my vrou geword.
13 En toe Elohim my uit die huis van my vader laat omswerf het, het ek aan haar gesĂȘ: Dit is die guns wat jy van jou kant aan my moet bewys - op elke plek waar ons kom, moet jy van my sĂȘ: Hy is my broer.
14 Toe neem Abiméleg kleinvee en beeste, ook slawe en slavinne, en gee dit aan Abraham. Ook sy vrou Sarah het hy aan hom teruggegee.
15 En AbimĂ©leg sĂȘ: Daar lĂȘ my Aarde voor jou oop; woon waar dit goed is in jou oĂ«.
16 En vir Sarah sĂȘ hy: Hier gee ek aan jou broer duisend [sikkels] silwer. Kyk, dit is vir jou ân bedekking van die oĂ« met betrekking tot elkeen wat by jou is, sodat jy in elke opsig geregverdig is.
17 Toe het Abraham tot die Elohim gebid, en Elohim het Abiméleg gesond gemaak; ook sy vrou en sy slavinne, sodat hulle kon baar.
18 Want JaHWeH het elke moederskoot van die huis van Abiméleg geheel en al toegesluit ter wille van Sarah, die vrou van Abraham.
Geboorte van Isak. Abraham verdryf Hagar en Jismael.
1Â EN JaHWeH het Sarah besoek soos Hy beloof het; en JaHWeH het aan Sarah gedoen soos Hy gespreek het:
2 Sarah het bevrug geword en vir Abraham in sy ouderdom ân seun gebaar op die bepaalde tyd wat Elohim genoem het.
3 En Abraham het sy seun wat vir hom gebore is, wat Sarah vir hom gebaar het, Isak genoem.
4 En Abraham het sy seun Isak besny toe hy agt dae oud was, soos Elohim hom beveel het.
5 En Abraham was honderd jaar oud toe sy seun Isak vir hom gebore is.
6 En Sarah het gesĂȘ: ân Gelag het Elohim my berei: elkeen wat dit hoor, sal oor my lag.
7 Verder sĂȘ sy: Wie kon ooit aan Abraham voorspel het: Sarah soog kinders? Want ek het ân seun gebaar in sy ouderdom. [Jakobus 6:3d-3e]
8 En die kind het grootgeword en is gespeen. En Abraham het ân groot maaltyd berei op die dag toe Isak gespeen is.
9 Toe sien Sarah hoe die seun van Hagar, die Egiptiese [slavin], wat sy vir Abraham gebaar het, spot;
10 en sy sĂȘ aan Abraham: Jaag hierdie slavin en haar seun weg, want die seun van hierdie slavin mag nie saam met my seun Isak erwe nie.
11 En die woord was baie verkeerd in die oë van Abraham vanweë sy seun.
12 Maar Elohim het aan Abraham gesĂȘ: Laat dit nie verkeerd wees in jou oĂ« ter wille van die seun en van jou slavin nie. Luister na Sarah in alles wat sy van jou verlang, want deur Isak sal daar vir jou ân saadlyn genoem word.
13 Maar Ek sal ook die seun van die slavin tot ân nasie maak, omdat hy jou saad is.
14 Toe is Abraham die mĂŽre vroeg op, en hy het brood en ân sak met water geneem en dit aan Hagar gegee deur dit op haar skouer te sit, en ook die kind, en haar weggestuur. Sy het toe weggegaan en rondgedwaal in die wildernis van BersĂ©ba.
15 En toe die water in die sak op was, het sy die kind onder een van die bosse neergewerp
16 en geloop en op ân afstand gaan sit so ver as ân boog kan skiet; want sy het gesĂȘ: Ek wil die dood van die kind nie aansien nie. En sy het op ân afstand gaan sit en haar stem verhef en geween.
17 Toe hoor Elohim die stem van die seun, en die Boodskapper van Elohim het na Hagar geroep uit die Hemele en haar gevra: Wat is dit met jou, Hagar? Wees nie bevrees nie, want Elohim het na die stem van die seun geluister op die plek waar hy is.
18 Staan op, tel die seun op en hou hom vas met jou hand, want Ek sal hom ân groot nasie maak.
19 Daarop het Elohim haar oĂ« geopen, en sy sien ân put! En sy het geloop en die sak vol water gemaak en die seun laat drink.
20 En Elohim was met die seun; en hy het grootgeword en in die wildernis gewoon en ân boogskutter geword:
21 hy het in die wildernis van Paran gewoon; en sy moeder het vir hom ân vrou uit die Aarde van Egipte geneem.
22 IN diĂ© tyd het AbimĂ©leg en Pigol, sy leĂ«rowerste, met Abraham gespreek en gesĂȘ: Elohim is met jou in alles wat jy doen.
23 Sweer dan nou vir my hier by Elohim dat jy met my en my seun en my kleinseun nie vals sal handel nie; dieselfde guns wat ek jou bewys het, moet jy aan my bewys en aan die Aarde waarin jy as vreemdeling vertoef.
24 En Abraham antwoord: Ek sweer.
25 Maar Abraham het AbimĂ©leg aangespreek oor ân put wat die dienaars van AbimĂ©leg met geweld geneem het.
26 Daarop antwoord Abiméleg: Ek weet nie wie dit gedoen het nie, en jy het my dit ook nie meegedeel nie, en ek het daar ook niks van gehoor nie as net vandag.
27 Toe neem Abraham kleinvee en beeste en gee dit aan AbimĂ©leg; en hulle twee het ân verbond gesluit;
28 Abraham het naamlik die sewe ooilammers van die kleinvee eenkant uitgekeer.
29 Toe sĂȘ AbimĂ©leg vir Abraham: Wat beteken hierdie sewe ooilammers wat jy uitgekeer het?
30 En hy antwoord: Die sewe ooilammers moet jy uit my hand aanneem, sodat hulle vir my ân getuienis kan wees dat ek hierdie put gegrawe het.
31 Daarom noem hulle dié plek Berséba, omdat hulle twee daar gesweer het.
32 So het hulle dan ân verbond gesluit in BersĂ©ba. Daarna het AbimĂ©leg en Pigol, sy leĂ«rowerste, klaargemaak en na die Aarde van die Filistyne teruggegaan.
33 En hy het ân tamarisk in BersĂ©ba geplant en daar die Naam van JaHWeH, die Ewige El, aangeroep.
34 En Abraham het baie dae as vreemdeling in die Aarde van die Filistyne vertoef.
Abraham bereid om sy eersgeborene as Slagdier aan JaHWeH te bloei.
1 NĂĄ hierdie dinge het Elohim Abraham op die proef gestel en aan hom gesĂȘ: Abraham! En hy antwoord: Hier is ek! [Boekrol van die Opregte 22:45]
2 Toe sĂȘ Hy: Neem jou seun, jou enigste, wat jy liefhet, Isak, en gaan na die Aarde van MoriJaH en dra hom op as brandoffer op een van die berge wat Ek jou sal aanwys. [Boekrol van die Opregte 23:2; HebreĂ«rs 11:17]
3 Daarop het Abraham die mĂŽre vroeg klaargemaak en sy esel opgesaal en twee van sy dienaars en sy seun Isak saam met hom geneem; en hy het hout gekloof vir ân brandoffer en opgestaan en na die plek gegaan wat die Elohim vir hom aangewys het. [Boekrol van die Opregte 23:21]
4 Op die derde dag toe slaan Abraham sy oë op en sien die plek van ver af.
5 En Abraham sĂȘ aan sy dienaars: Bly julle hier met die esel; ek en die seun wil daarheen gaan om neer te buig en dan na julle terugkom.
6 En Abraham het die hout vir die brandoffer geneem en dit op sy seun Isak gesit, en die vuur en die mes in sy hand geneem. So het hulle twee dan saam geloop.
7 Toe spreek Isak met sy vader Abraham en sĂȘ: My vader! En hy antwoord: Hier is ek, my seun! En hy sĂȘ: Hier is die vuur en die hout, maar waar is die lam vir ân brandoffer?
8 En Abraham antwoord: Elohim sal vir Homself die lam vir ân brandoffer voorsien, my seun. So het hulle twee dan saam geloop.
9 Toe hulle kom op die plek wat die Elohim vir hom aangewys het, het Abraham daar die altaar gebou en die hout reggelĂȘ; daarna het hy sy seun Isak gebind en hom op die altaar bo-op die hout gesit.
10 Toe steek Abraham sy hand uit en neem die mes om sy seun te bloei.
11 Maar die Boodskapper van JaHWeH het na hom van die Hemele af geroep en gesĂȘ: Abraham, Abraham! En hy antwoord: Hier is ek!
12 En Hy sĂȘ: Moenie jou hand na die seun uitsteek nie, en doen hom niks nie; want nou weet Ek dat jy Elohim Vrees en jou seun, jou enigste, van My nie teruggehou het nie.
13 En toe Abraham sy oĂ« opslaan, sien hy meteens ân ram wat agter in die bos met sy horings vasgeraak het. En Abraham het gegaan en die ram geneem en dit opgedra as brandoffer in die plek van sy seun.
14 En Abraham het diĂ© plek genoem: JaHWeH-Jireh! (sal voorsien) Sodat vandag nog gesĂȘ word: Op die Berg van JaHWeH sal voorsien word.
15 Toe roep die Boodskapper van JaHWeH vir die tweede keer na Abraham van die Hemele af
16 en sĂȘ: Ek sweer by Myself, spreek JaHWeH, omdat jy dit gedoen het en jou seun, jou enigste, nie teruggehou het nie,
17 dat Ek jou ryklik sal seën en jou saad grootliks sal vermeerder soos die Sterre van die Hemele en soos die sand wat aan die seestrand is; en jou saad sal die poort van sy vyande in besit neem.
18 En in jou saad sal al My nasies van die Aarde geseën word, omdat jy na My Stem geluister het.  (Genésis18:19)
19 En Abraham het na sy dienaars teruggekeer; en hulle het klaargemaak en saam na Berséba gegaan. En Abraham het in Berséba bly woon.
20 NĂĄ hierdie dinge het hulle aan Abraham berig gebring en gesĂȘ: Kyk, Milka het ook vir jou broer Nahor seuns gebaar:
21 Us, sy eersgeborene, en Bus, sy broer, en KemûwEl, die vader van Aram,
22 ook Kesed en Haso en Pildas en Jidlaf en BetuEl.
23 (En BetuEl was die vader van Rebekka.) Hierdie agt het Milka vir Nahor, die broer van Abraham, gebaar.
24 En sy byvrou met haar naam van ReĂŒma, sy het ook Tebag en Gaham en Tahas en MĂĄĂ€ga gebaar.
Dood van Sarah en haar begrafnis.
23Â EN die lewensdae van Sarah was honderd-sewe-en-twintig jaar. Dit was die lewensjare van Sarah.
2 En Sarah het gesterwe in Kirjat-Arba, dit is Hebron, in die Aarde van KanaÀn; en Abraham het gekom om oor Sarah te rouklaag en haar te beween. [Boekrol van die Opregte 23:86; 36:5]
3 Daarna het Abraham opgestaan, van sy dode af weg, en met die seuns van Het gespreek en gesĂȘ:
4 Ek is ân besoeker en ân vreemdeling onder julle. Gee my ân graf as besitting by julle, dat ek my dode van my af weg kan begrawe.
5 Toe antwoord die seuns van Het vir Abraham en sĂȘ aan hom:
6 Luister na ons, my meester! U is ân vors van Elohim onder ons. Begraaf u dode in die beste graf wat ons het; niemand van ons sal u sy graf weier om u dode te begrawe nie.
7 Toe staan Abraham op en buig hom voor die volk van die Aarde, voor die seuns van Het;
8 en hy het met hulle gespreek en gesĂȘ: As dit julle siel [behaag] dat ek my dode van my af weg begrawe, luister dan na my en doen vir my ân goeie woord by Efron, die seun van Sohar,
9 dat hy aan my gee die spelonk van MagpĂ©la wat aan hom behoort, wat aan die end van sy grondgebied lĂȘ; laat hy dit vir die volle som aan my gee, dat ek ân graf onder julle mag besit.
10 En Efron het tussen die seuns van Het gesit. Toe antwoord Efron, die Hetiet, vir Abraham voor die ore van die seuns van Het, van almal wat in die poort van sy stad ingegaan het:
11 Nee, my meester, luister na my. Die stuk grond gee ek aan u; ook die spelonk wat in haar is, haar gee ek aan u; voor die oë van die seuns van my volk gee ek haar aan u; begraaf u dode.
12 Daarop het Abraham hom voor die aangesig, van die volk van die Aarde neergebuig
13 en met Efron gespreek voor die ore van die volk van die Aarde: Ja, as dit u is, ag, luister na my! Ek gee die silwer vir die stuk grond; neem dit van my aan, dat ek my dode daar kan begrawe.
14 En Efron het Abraham geantwoord en aan hom gesĂȘ:
15 My meester, luister na my. ân Stuk Aarde van vierhonderd sikkels silwer - wat is dit tussen my en u? Begraaf maar u dode.
16 Toe luister Abraham na Efron, en Abraham het aan Efron die silwer afgeweeg waarvan hy gespreek het voor die ore van die seuns van Het - vierhonderd sikkels silwer gangbaar by die koopman.
17 So het dan die stuk grond van Efron wat in MagpĂ©la voor die aangesig van Mamre lĂȘ, die stuk grond en die spelonk wat in haar is, en al die bome op die stuk grond wat op die ganse gebied daarvan rondom staan,
18 die eiendom van Abraham geword voor die oë van die seuns van Het, voor almal wat in die poort van sy stad ingegaan het.
19 Daarna het Abraham toe sy vrou Sarah begrawe in die spelonk van die stuk grond van Magpéla, oostelik van Mamre, sy is Hebron, in die Aarde van KanaÀn.
20 So is dan die stuk grond en die spelonk wat in haar was, deur die seuns van Het aan Abraham afgestaan om haar as graf in eiendom te besit.
Rebekka word gevra as vrou vir Isak.
1 EN Abraham was oud en ver op sy dae, en JaHWeH het Abraham in alles geseën.
2 Toe sĂȘ Abraham aan sy dienaar, die oudste van sy huis wat die opsig gehad het oor al sy goed: LĂȘ tog jou hand onder my heup,
3 dat ek jou kan laat sweer by JaHWeH, die Elohey van die Hemele en Elohey van die Aarde, dat jy vir my seun geen vrou sal neem uit die dogters van die KanaÀniete onder wie ek woon nie; [Boekrol van Henog 58:4]
4 maar dat jy na my Aarde en my familie sal gaan om vir my seun Isak ân vrou te neem.
5 Toe sĂȘ die dienaar vir hom: Miskien sal die vrou my nie wil volg na hierdie Aarde nie. Moet ek u seun dan maar terugbring in die Aarde waaruit u weggetrek het?
6 En Abraham antwoord hom: Neem jou tog in ag dat jy my seun nie weer daarheen bring nie.
7 JaHWeH, die Elohey van die Hemele, wat my uit my vader se huis en uit die Aarde van my weggeneem het, en wat met my gespreek en vir my gesweer het met die woorde: Aan jou saad sal EK hierdie Aarde gee - HY sal SY Boodskapper voor jou uit stuur, en jy moet vir my seun daar ân vrou gaan haal.
8 Maar as die vrou jou nie wil volg nie, dan is jy ontslae van hierdie eed aan my. Jy moet net my seun nie weer daarheen bring nie.
9 Toe lĂȘ die dienaar sy hand onder die heup van Abraham, sy meester, en hy het vir hom gesweer, met die oog op hierdie saak.
10 En die dienaar het tien kamele van die kamele van sy meester geneem en weggegaan met allerhande kosbare goed van sy meester by hom: hy het klaargemaak en na Mesopotamië, na die stad van Nahor, getrek.
11 En hy het die kamele laat neerkniel buitekant die stad by ân put, teen die aand, teen die tyd dat die vroue uitgaan om water te skep.
12 en gesĂȘ: JaHWeH, Elohey van Abraham, my meester, laat ek [haar] tog vandag ontmoet, en toon Medelye aan Abraham, my meester.
13 Hier staan ek by die fontein, terwyl die dogters van die manne van die stad uitkom om water te skep.
14 Laat dit nou tog gebeur: as die dogter aan wie ek sal sĂȘ: Hou tog jou kruik, dat ek kan drink, antwoord: Drink, en ek sal ook u kamele laat drink - dan is sy dit wat U bestem het vir U kneg Isak, en daaraan sal ek weet dat U Medelye aan my meester betoon het.
15 Hy het nog nie klaar gespreek nie, of daar kom Rebekka uit wat vir BetuEl, die seun van Milka, die vrou van Nahor, Abraham se broer, gebore is, met haar kruik op haar skouer.
16 En die dogter was baie mooi van aansien, ân maagd, en geen man het haar beken nie. En sy het afgedaal na die fontein en haar kruik volgemaak en weer opgekom.
17 Toe loop die dienaar haar tegemoet en sĂȘ: Laat my tog ân bietjie water uit jou kruik drink.
18 En sy antwoord: Drink, my meester! Daarop laat sy gou haar kruik op haar hand afsak en laat hom drink.
19 Nadat sy hom genoeg laat drink het, sĂȘ sy: Ek sal vir u kamele ook skep totdat hulle genoeg gedrink het.
20 Dadelik het sy toe haar kruik in die drinkbak leeggemaak en weer na die put geloop om te skep en vir al sy kamele geskep.
21 En die man het haar stilswyend betrag om te weet of JaHWeH sy weg voorspoedig gemaak het of nie.
22 En toe die kamele genoeg gedrink het, neem die man ân goue ring, ân halfsikkel in gewig, en twee armbande vir haar hande, tien [sikkels] goud in gewig.
23 En hy sĂȘ: Wie se dogter is jy? Vertel my tog. Is daar plek vir ons in die huis van jou vader om te vernag?
24 Toe antwoord sy hom: Ek is die dogter van BetuEl, die seun van Milka wat sy vir Nahor gebaar het.
25 Verder sĂȘ sy vir hom: Daar is ook strooi en voer in oorvloed by ons, ook plek om te vernag.
26 Die man het neergebuig en plat geval voor die Aangesig van JaHWeH
27 met die woorde: Geseënd sy JaHWeH, die Elohey van Abraham, my meester, wat Sy Medelye en Sy Waarheid aan my meester nie onttrek het nie. Wat my aangaan, JaHWeH het my op die weg gelei na die huis van die broers van my meester.
28 Daarna het die dogter geloop en in die huis van haar moeder vertel wat daar gebeur het.
29 En Rebekka het ân broer gehad met die naam van Laban, en Laban het uitgeloop na die man buite by die fontein.
30 Want toe hy die ring en die armbande aan die hande van sy suster sien en die woorde van sy suster Rebekka hoor, naamlik: So het die man met my gespreek - het hy na die man gegaan, terwyl hy nog daar staan by die kamele by die fontein,
31 en gesĂȘ: Kom in, geseĂ«nde van JaHWeH! Waarom staan jy buitekant terwyl ek die huis reggemaak het en ook plek vir die kamele?
32 En die man het in die huis ingekom - die kamele is afgesaal en vir die kamele is strooi en voer gegee, en water om sy voete te was en die voete van die manne wat by hom was.
33 Daarop het hulle ete voor hom neergesit; maar hy het gesĂȘ: Ek sal nie eet voordat ek my saak voorgedra het nie. En hy antwoord: Spreek maar.
34 Toe sĂȘ hy: Ek is die dienaar van Abraham.
35 En JaHWeH het my meester baie geseën, sodat hy groot geword het, en aan hom kleinvee en beeste, silwer en goud, slawe en slavinne en kamele en esels gegee.
36 En Sarah, die vrou van my meester, het vir my meester ân seun gebaar nadat sy al oud was; en hy het aan hom alles oorgegee wat hy besit.
37 En my meester het my laat sweer en gesĂȘ: Jy moet vir my seun geen vrou neem uit die dogters van die KanaĂ€niete in wie se Aarde ek woon nie;
38 maar jy moet gaan na die huis van my vader en na my familie en vir my seun ân vrou gaan haal.
39 Toe het ek aan my meester gesĂȘ: Miskien sal die vrou my nie volg nie.
40 Maar hy het my geantwoord: JaHWeH voor wie se Aangesig ek gewandel het sal Sy Boodskapper met jou saamstuur, en Hy sal jou weg voorspoedig maak, sodat jy vir my seun ân vrou uit my familie en uit die huis van my vader kan gaan haal.
41 Dan sal jy ontslae wees van die eed aan my: as jy by my familie kom en hulle [haar] aan jou nie wil gee nie, dan is jy ontslae van die eed aan my.
42 Ek het toe vandag by die fontein gekom en gesĂȘ: JaHWeH, Elohey van Abraham, my meester, as U dan my weg waar ek op haar gaan, voorspoedig wil maak
43 ek staan hier by die fontein - laat dit nou tog gebeur: die maagd wat uitkom om te skep en aan wie ek sal sĂȘ: Laat my tog ân bietjie water uit jou kruik drink -
44 en wat my sal antwoord: Drink u self, en ook vir u kamele sal ek skep - sy is die vrou wat JaHWeH vir die seun van my meester bestem het.
45 Ek het nog nie klaar in my hart gespreek nie of daar het Rebekka uitgekom met haar kruik op die skouer en na die fontein afgedaal en geskep. Ek het toe vir haar gesĂȘ: Laat my tog drink!
46 En sy het dadelik haar kruik van haar laat afsak en gesĂȘ: Drink, en ek sal u kamele ook laat drink. En ek het gedrink, en sy het ook die kamele laat drink.
47 Toe vra ek haar en sĂȘ: Wie se dogter is jy? En sy antwoord: Die dogter van BetuEl, die seun van Nahor wat Milka vir hom gebaar het. Daarop het ek die ring aan haar neus gesit en die armbande aan haar hande,
48 en ek het my in aanbidding neergebuig voor die Aangesig van JaHWeH en JaHWeH geloof, die Elohey van Abraham, my meester, wat my op die Weg van Waarheid gelei het om die dogter van my meester se broer vir sy seun te gaan haal.
49 As julle dan nou Guns en Waarheid teenoor my meester wil bewys, sĂȘ dit vir my; en so nie, sĂȘ dit vir my, dat ek regs of links kan gaan.
50 Toe antwoord Laban en BetuEl en sĂȘ: Van JaHWeH kom die saak; ons kan jou daar geen kwaad of goed van spreek nie.
51 Daar staan Rebekka voor jou, neem haar en gaan heen, dat sy ân vrou kan wees vir die seun van jou meester, soos JaHWeH gespreek het.
52 Toe die dienaar van Abraham hulle woorde hoor, het hy hom voor die Aangesig van JaHWeH neergebuig na die Aarde toe.
53 Daarna het die dienaar silwer- en goue goed en klere uitgehaal en dit aan Rebekka gegee; ook aan haar broer en haar moeder het hy kosbare geskenke gegee.
54 En hulle het geĂ«et en gedrink, hy en die manne wat by hom was, en die nag oorgebly. Toe hulle die mĂŽre vroeg opgestaan het, sĂȘ hy: Laat my trek na my meester!
55 Maar haar broer en haar moeder sĂȘ: Laat die dogter ân dag of tien by ons bly; daarna kan jy gaan.
56 Maar hy antwoord hulle: Moet my nie ophou nie aangesien JaHWeH my weg voorspoedig gemaak het; laat my trek, dat ek na my meester kan gaan.
57 Toe sĂȘ hulle: Laat ons die dogter roep en vra by haar mond.
58 En hulle het Rebekka geroep en haar gevra: Wil jy met hierdie man saamgaan? En sy antwoord: Ja.
59 Daarop het hulle Rebekka, hulle suster, en haar oppasser laat trek saam met die dienaar van Abraham en sy manne.
60 En hulle het Rebekka geseĂ«n en aan haar gesĂȘ: Ons suster, mag jy duisende van tienduisende word, en mag jou saad die poort van sy vyande in besit neem!
61 Toe het Rebekka en haar diensmeisies hulle klaargemaak en op die kamele weggery en die man gevolg. So het die dienaar dan Rebekka saamgeneem en weggetrek.
62 En Isak het uit die rigting van die put Lagai-RoĂŻ gekom; want hy het gaan woon in die Aarde aan die suide.
63 En Isak het teen die aand uitgegaan om te peins in die veld. En toe hy sy oë opslaan, sien hy meteens kamele aankom.
64 Rebekka het ook haar oë opgeslaan en Isak gesien. Toe het sy van die kameel afgegly
65 en aan haar dienaar gesĂȘ: Watter man is dit wat ons tegemoetloop in die veld? En die dienaar antwoord: Dit is my meester. Toe neem sy die sluier en bedek haar.
66 Daarop het die dienaar aan Isak alles vertel wat hy gedoen het.
67 En Isak het haar in die tent van sy moeder Sarah ingebring en Rebekka geneem, en sy het sy vrou geword; en hy het haar liefgehad. So is Isak dan getroos na die dood van sy moeder.
Die dood van Abraham.
1Â EN Abraham het weer â n vrou geneem en haar naam [was] KetĂșra.
2 En sy het vir hom Simran en Joksan en Medan en MĂdian en Jisbak en Suag gebaar.
3 En Joksan was die vader van Skeba en Dedan; en die kinders van Dedan was die Assuriete, Letusiete en LeĂŒmmiete.
4 En die seuns van MĂdian was: Efa en Efer en Henog en AbĂda en El-Daah. Hulle almal was seuns van KetĂșra.
5 En Abraham het aan Isak alles gegee wat hy besit het,
6 maar aan die seuns van die byvroue van Abraham het Abraham geskenke gegee en hulle, nog by sy lewe, van sy seun Isak af oos laat wegtrek, na die Aarde aan die ooste. [Boekrol van die Opregte 25:9]
7 En dit is die dae van die lewensjare van Abraham wat hy geleef het: honderd-vyf-en-sewentig jaar.
8 Abraham het die asem uitgeblaas en in goeie ouderdom gesterwe, oud en afgeleef. En hy is by sy volksgenote versamel.
9 En sy seuns Isak en Jismael het hom begrawe in die spelonk van MagpĂ©la, in die stuk grond van Efron, die seun van Sohar, die Hetiet, wat oos van Mamre lĂȘ,
10 die stuk grond wat Abraham van die seuns van Het gekoop het. Daar is Abraham begrawe en sy vrou Sarah.
11 Nå die dood van Abraham het Elohim sy seun Isak geseën; en Isak het gewoon by die put Lagai-Roï.
12 En dit is die genelyn van Jismael, die seun van Abraham, wat Hagar, die Egiptiese, die slavin van Sarah, vir Abraham gebaar het -
13 dit is die name van die seuns van Jismael, hulle name volgens hulle genelyn: die eersgeborene van Jismael, Nébajot; dan Kedar en Adbeël en Mibsam
14 en Misma en Duma en Massa,
15 Hadad en Tema, Jetur, Nafis en Kedma.
16 Dit is die seuns van Jismael, en dit hulle name, in hulle dorpe en laers, twaalf vorste volgens hulle volkstamme.
17 En dit is die lewensjare van Jismael: honderd-sewe-en-dertig jaar; en hy het die asem uitgeblaas en gesterwe, en hy is versamel by sy volksgenote.
18 En hulle het gewoon van HĂĄwila tot by Sur wat oos van Egipte lĂȘ in die rigting van Assur. Teenoor al sy broers het hy hom gevestig.
Esau en Jakob.
19 EN dit is die genelyn van Isak, die seun van Abraham: Abraham was die vader van Isak.
20 En Isak was veertig jaar oud toe hy Rebekka, die dogter van BetuEl, die Arameër uit Paddan-Aram, die suster van Laban, die Arameër, vir hom as vrou geneem het.
21 En Isak het JaHWeH gesmeek met die oog op sy vrou, want sy was onvrugbaar; en JaHWeH het hom verhoor, sodat sy vrou Rebekka swanger geword het.
22 En die kinders het teen mekaar gestoot binne-in haar. Toe sĂȘ sy: As dit so gaan, waarvoor [leef] ek dan? Daarop het sy gegaan om JaHWeH te raadpleeg.
23 En JaHWeH het haar geantwoord: Twee nasies is in jou skoot, en twee groepe sal geskei word uit jou binneste; en [een] groep sal sterker wees as die ander groep; en die meerderheid sal die minderheid dien.
24 En toe haar dae vervul is dat sy moes baar, was daar ân tweeling in haar skoot.
25 En die eerste is gebore â met ân rooierige, harige pels. Daarom het hulle hom Esau genoem.
26 En daarna is sy broer gebore, terwyl sy hand die hakskeen van Esau vashou. Daarom het hulle hom Jakob genoem. En Isak was sestig jaar oud by hulle geboorte. [2 Ezra 6:8]
27 En die seuns het grootgeword: Esau het ân ervare jagter geword, ân man van die veld; maar Jakob was ân rassuiwer man wat in tente gewoon het.
28 En Isak het Esau liefgehad, want wildsvleis was na sy smaak; maar Rebekka het Jakob liefgehad.
29 En Jakob het ân kooksel klaargemaak en Esau het moeg uit die veld gekom.
30 En Esau het Jakob bevel gegee en gesĂȘ: Laat my tog sluk van die rooi [kooksel], want ek is moeg. Daarom het hulle hom Edom/Rooi genoem.
31 En Jakob antwoord: Verkoop eers jou eersgeboortereg aan my.
32 En Esau sĂȘ: Kyk, ek gaan sterwe, en wat baat die eersgeboortereg my dan?
33 Toe antwoord Jakob: Sweer eers vir my. En hy het vir hom gesweer en sy eersgeboortereg aan Jakob verkoop.
34 En Jakob het aan Esau brood en die kooksel lensies gegee; en hy het geëet en gedrink en opgestaan en weggegaan. So het Esau dan sy eersgeboortereg verag.
Isak in Gerar. Hy maak ân verbond met AbimĂ©leg. Huwelik van Esau. [Boek van die Opregte 28]
1 EN daar was hongersnood in die Aarde, buiten die eerste hongersnood wat in die dae van Abraham gewees het. Daarom het Isak getrek na Abiméleg, die koning van die Filistyne, na Gerar.
2 En JaHWeH het aan hom verskyn en gesĂȘ: Moenie aftrek na Egipte nie; woon in die Aarde wat Ek jou sal aanwys.
3 Vertoef as vreemdeling in hierdie deel van die Aarde, en Ek sal met jou wees en jou seën; want aan jou en jou saad sal Ek al hierdie dele van die Aarde gee: Ek sal die eed bevestig wat Ek vir jou vader Abraham gesweer het.
4 En Ek sal jou saad vermeerder soos die Sterre van die Hemele en aan jou saad al die dele van die Aarde gee, en in jou saad sal al My nasies van die Aarde geseën word;
5 omdat Abraham na My Stem geluister en My Ordening, My Gebooie, My Insettinge en My Wette onderhou het.
6 So het Isak dan in Gerar gebly.
7 En toe die manne van die plek hom na sy vrou vra, antwoord hy: Sy is my suster. Want hy was bang om te sĂȘ: My vrou - anders sal die manne van die plek, [so het hy gedink], my miskien doodmaak ter wille van Rebekka; want sy was mooi van aansien.
8 En toe hy al ân lang tyd daar was, kyk AbimĂ©leg, die koning van die Filistyne, deur die venster uit en sien hoe Isak speel met Rebekka, sy vrou.
9 En AbimĂ©leg het Isak geroep en gesĂȘ: Kyk, sy is dan tog jou vrou! Hoe kon jy dan verklaar: Sy is my suster? En Isak antwoord hom: Ja, ek het gedink ek kan miskien om haar ontwil my lewe verloor!
10 En AbimĂ©leg sĂȘ: Wat het jy ons nou aangedoen? Hoe maklik kon een van die manne met jou vrou gemeenskap gehad en jy ân skuld oor ons gebring het!
11 Daarop gee AbimĂ©leg bevel aan die hele volk en sĂȘ: Wie hierdie man of sy vrou aanraak, sal sekerlik gedood word.
12 Isak het toe in dié Aarde gesaai en daardie jaar honderdvoudig gewen, want JaHWeH het hom geseën. [Markus 4:8 , Thomas 12:2]
13 En die man het groot geword en altyddeur groter geword totdat hy baie groot was:
14 hy het troppe kleinvee en beeste gehad en baie bediendes, sodat die Filistyne hom beny het.
15 En al die putte wat die dienaars van sy vader in die dae van sy vader Abraham gegrawe het, dié het die Filistyne toegestop en met grond opgevul.
16 Toe sĂȘ AbimĂ©leg vir Isak: Trek weg van ons, want jy het vir ons veels te magtig geword.
17 Daarop het Isak vandaar weggetrek en laer opgeslaan in die dal by Gerar en daar bly woon.
18 En Isak het die putte weer oopgegrawe wat hulle in die dae van sy vader Abraham gegrawe het, en wat die Filistyne nĂĄ die dood van Abraham toegestop het, en dit genoem na die name wat sy vader daaraan gegee het.
19 En terwyl die dienaars van Isak in die dal grawe, vind hulle daar ân put met sterk water.
20 En die herders van Gerar het getwis met die herders van Isak en gesĂȘ: Dit is Ăłns water. Daarom het hy die put Esek genoem, omdat hulle met hom onenigheid gehad het.
21 Daarop grawe hulle ân ander put, en oor haar het hulle ook getwis. Daarom het hy dit Sitna genoem.
22 Toe het hy vandaar versit en ân ander put gegrawe, en oor haar is nie getwis nie. Daarom het hy haar naam RĂ©hobot genoem en gesĂȘ: Ja, nou het JaHWeH vir ons ruimte gemaak en kan ons vrugbaar wees in die Aarde.
23 Daarna het hy vandaar opgetrek na Berséba.
24 En JaHWeH het aan hom in dieselfde nag verskyn en gesĂȘ: Ek is die Elohey van Abraham, jou vader. Moenie bang wees nie, want Ek is met jou; en Ek sal jou seĂ«n en jou saad vermeerder ter wille van Abraham, My kneg.
25 Toe bou hy daar ân altaar, en hy het die Naam van JaHWeH aangeroep en daar sy tent opgeslaan; en die dienaars van Isak het daar ân put gegrawe.
26 Daarop kom Abiméleg na hom van Gerar af, saam met Ahussat, sy vriend, en Pigol, sy leërowerste.
27 En Isak het hulle gevra: Waarom het julle na my gekom, terwyl julle my haat en my van julle af weggestuur het?
28 Toe antwoord hulle: Ons het duidelik gesien dat JaHWeH met jou is. Daarom het ons gedink: Laat daar tog ân eed tussen ons wees, tussen ons en jou; en laat ons ân verbond sny met jou:
29 jy moet ons geen kwaad doen nie, net soos ons jou nie aangeraak en aan jou niks as goed gedoen het nie en jou in Vrede weggestuur het. Jy is nou eenmaal die geseënde van JaHWeH.
30 Toe berei hy vir hulle ân maaltyd, en hulle het geĂ«et en gedrink.
31 En hulle is die mĂŽre vroeg op en het vir mekaar ân eed gesweer. Daarop het Isak hulle laat gaan, en hulle het in vrede van hom af weggetrek.
32 Dieselfde dag kom toe die dienaars van Isak en vertel hom van die put wat hulle gegrawe het, en sĂȘ vir hom: Ons het water gekry.
33 En hy het haar Seba genoem. Daarom is die naam van die stad Berséba tot vandag toe.
34 Toe Esau veertig jaar oud was, het hy Judit, die dogter van Beëri, die Hetiet, vir hom as vrou geneem, en Basmat, die dogter van Elon, die Hetiet.
35 En hulle was vir Isak en Rebekka ân bitter verdriet.
Jakob word geseën in die plek van Esau.
1 TOE Isak oud geword het en sy oĂ« swak was, sodat hy nie kon sien nie, het hy sy oudste seun Esau geroep en vir hom gesĂȘ: My seun! En hy het hom geantwoord: Hier is ek!
2 Toe sĂȘ hy: Kyk tog, ek het oud geword, ek weet die dag van my dood nie.
3 Neem dan nou tog jou wapens, jou pylkoker en jou boog, en gaan uit in die veld en jag vir my ân stuk wild
4 en maak vir my ân lekker ete klaar soos ek dit graag wil hĂȘ; en bring dit vir my om te eet; sodat my siel jou kan seĂ«n voordat ek sterwe.
5 En Rebekka het geluister terwyl Isak met sy seun Esau spreek. En Esau het in die veld gegaan om ân stuk wild te jag en dit te bring.
6 Toe het Rebekka met haar seun Jakob gespreek: Kyk, ek het jou vader met jou broer Esau hoor spreek en sĂȘ:
7 Bring vir my ân stuk wild en maak vir my ân lekker ete, dat ek kan eet en jou kan seĂ«n voor die Aangesig van JaHWeH voor die aangesig van my dood.
8 My seun, luister dan nou na my, na wat ek jou beveel.
9 Loop nou na die kleinvee en gaan haal vir my daar twee suiwer bokkies, dat ek vir jou vader daarvan ân lekker ete kan maak soos hy dit graag wil hĂȘ.
10 Dan moet jy dit na jou vader bring, dat hy kan eet; sodat hy jou kan seën voor die aangesig van sy dood.
11 Toe sĂȘ Jakob vir sy moeder Rebekka: Kyk, my broer Esau is ân harige man en ek is ân gladde man.
12 Miskien sal my vader my betas, en ek sal in sy oĂ« wees soos ân spotter; so sou ek dan ân vloek oor my bring en nie ân seĂ«n nie.
13 Maar sy moeder antwoord hom: Laat jou vloek op my wees, my seun! Luister net na my en gaan haal dit vir my.
14 Toe het hy dit gaan haal en na sy moeder gebring. En sy moeder het daarvan ân lekker ete gemaak soos sy vader dit graag wou hĂȘ.
15 Ook neem Rebekka die beste klere van Esau, haar oudste seun, wat by haar in die huis was, en sy trek dit vir Jakob, haar jongste seun, aan;
16 en die velle van die bokkies trek sy oor sy hande en oor die gladdigheid van sy nek,
17 en sy gee die lekker ete en die brood wat sy gemaak het, in die hand van Jakob, haar seun.
18 Toe kom hy by sy vader en sĂȘ: My vader! En hy antwoord: Hier is ek! Wie is jy, my seun?
19 En Jakob sĂȘ aan sy vader: Ek is Esau, u eersgeborene. Ek het gedoen soos u my beveel het. Rig u tog op, sit en eet van my wildsvleis, dat u siel my kan seĂ«n.
20 Daarop het Isak aan sy seun gesĂȘ: Hoe het jy dit so gou gekry, my seun? En hy antwoord: Omdat JaHWeH u Elohey dit my laat teĂ«kom het.
21 En Isak sĂȘ vir Jakob: Kom tog nader, dat ek jou kan betas, my seun, of jy waarlik my seun Esau is of nie.
22 En Jakob het nader gekom na sy vader Isak, en hy het hom betas en gesĂȘ: Die stem is Jakob se stem, maar die hande is Esau se hande.
23 Maar hy het hom nie geëien nie, omdat sy hande harig was soos sy broer Esau se hande; en hy het hom geseën.
24 Hy het naamlik gevra: Is jy waarlik my seun Esau? En hy het geantwoord: Ja.
25 Toe sĂȘ hy: Bring dit vir my nader, dat ek van die wildsvleis van my seun kan eet, sodat my siel jou kan seĂ«n. En hy het dit vir hom nader gebring, en hy het geĂ«et. Hy het vir hom ook wyn gebring, en hy het gedrink.
26 Daarop sĂȘ sy vader Isak vir hom: Kom tog nader en soen my, my seun!
27 En hy het nader gekom en hom gesoen. Toe ruik hy die geur van sy klere, en hy seĂ«n hom en sĂȘ: Kyk, die geur van my seun is soos die geur van die veld wat JaHWeH geseĂ«n het.
28 En mag die Elohim jou gee van die Dou van die Hemele en van die vettigheid van die Aarde en oorvloed van koring en druiwesap.
29 Volke sal jou dien, en gemeenskappe voor jou neerbuig. Wees ân vors oor jou broers, en die seuns van jou moeder moet hulle voor jou neerbuig. Vervloek is hulle wat jou vloek, en geseĂ«nd hulle wat jou seĂ«n.
30 Maar toe Isak Jakob klaar geseën het en Jakob nog skaars van sy vader Isak af weggegaan het, kom sy broer Esau van die jag af,
31 en hy maak ook ân lekker ete en bring dit na sy vader en sĂȘ aan sy vader: Laat my vader hom oprig en eet van die wildsvleis van sy seun, sodat u siel my kan seĂ«n.
32 En sy vader Isak vra hom: Wie is jy? En hy antwoord: Ek is u seun Esau, u eersgeborene.
33 Toe skrik Isak geweldig en sĂȘ: Wie is dit dan wat wild gejag en vir my gebring het? En ek het van alles geĂ«et voordat jy gekom het, en hom geseĂ«n - ook sal hy geseĂ«nd bly!
34 Toe Esau die woorde van sy vader hoor, skreeu hy met ân baie groot en bitter geroep, en hy sĂȘ vir sy vader: SeĂ«n my ook, my vader!
35 En hy antwoord: Jou broer het gekom met bedrog en jou seën weggeneem.
36 Daarop sĂȘ hy: Sou hulle hom Jakob noem, omdat hy my nou twee keer uitoorlĂȘ het? My eersgeboortereg het hy geneem, en daar het hy nou my seĂ«n geneem! Verder vra hy: Het u vir my geen seĂ«n oorgehou nie?
37 Toe antwoord Isak en sĂȘ vir Esau: Kyk, ek het hom as vors oor jou gestel en aan hom al sy broers as dienaars gegee; en ek het hom met koring en druiwesap versorg. Wat kan ek dan nou vir jou doen, my seun?
38 Daarop het Esau aan sy vader gevra: Het u net een seën, my vader? Seën my ook, my vader! En Esau het sy stem verhef en geween.
39 Toe antwoord sy vader Isak en sĂȘ vir hom: Kyk, die vettigheid van die Aarde sal jou woonplek wees, ook die Dou van die Hemele daarbo.
40 En van jou swaard sal jy lewe, en jou broer sal jy dien. Maar as jy jou kragte inspan, sal jy sy juk van jou nek afruk.
41 En Esau het Jakob gehaat vanweë die seën waarmee sy vader hom geseën het, en Esau het in sy hart gedink: Die dae van rou oor my vader is naby; dan sal ek my broer Jakob doodmaak.
42 Maar toe hulle aan Rebekka die woorde van Esau, haar oudste seun, vertel, stuur sy en laat Jakob, haar jongste seun, roep en sĂȘ vir hom: Kyk, jou broer Esau sal hom op jou wreek deur jou dood te maak.
43 My seun, luister dan nou na my: maak jou klaar, vlug tog na Haran, na my broer Laban,
44 en bly ân rukkie by hom tot die woede van jou broer bedaar,
45 tot die woede van jou broer teen jou bedaar en hy vergeet het wat jy hom aangedoen het. Dan sal ek stuur en jou daar laat haal. Waarom moet ek julle altwee op een dag verloor?
46 Verder sĂȘ Rebekka vir Isak: Ek is moeg vir my lewe vanweĂ« die dogters van Het. As Jakob ân vrou neem uit die dogters van Het, soos hulle is, uit die dogters van die Aarde - waarvoor lewe ek dan?
Droom en gesig van Jakob by BetEl.
1 TOE het Isak Jakob geroep en hom geseën; en hy het hom bevel gegee met die woorde: Jy mag geen vrou neem uit die dogters van KanaÀn nie.
2 Maak jou klaar, gaan na Paddan-Aram, na die huis van BetuEl, jou moeder se vader, en gaan haal vir jou daar ân vrou uit die dogters van Laban(blank), jou moeder se broer.
3 En mag El die Almagtige, jou seĂ«n en jou vrugbaar maak en jou vermeerder, sodat jy ân menigte van volke kan word.
4 En mag Hy jou gee die seën van Abraham, aan jou en jou saad saam met jou, dat jy die Aarde van jou vreemdelingskap in besit kan neem wat Elohim aan Abraham gegee het.
5 So het Isak Jakob dan weggestuur, en hy het na Paddan-Aram gegaan, na Laban, die seun van BetuEl, die Arameër, die broer van Rebekka, die moeder van Jakob en Esau.
6 Toe Esau sien dat Isak Jakob geseĂ«n en hom na Paddan-Aram weggestuur het om daar vir hom ân vrou te gaan haal, terwyl hy hom geseĂ«n en hom bevel gegee het met die woorde: Jy mag geen vrou uit die dogters van KanaĂ€n neem nie;
7 en dat Jakob na sy vader en sy moeder geluister het om na Paddan-Aram te gaan;
8 en toe Esau sien dat die dogters van KanaÀn besoedel was in die oë van sy vader Isak,
9 het Esau na Jismael gegaan en MĂĄhalat, die dogter van Jismael, die seun van Abraham, die suster van NĂ©bajot, by sy vroue vir hom as vrou geneem.
10 En Jakob het uit Berséba vertrek en na Haran gegaan.
11 Daarop kom hy by ân plek waar hy die nag oorgebly het, want die son was al onder. En hy neem een van die klippe van die plek en sit dit onder sy hoof, en hy gaan lĂȘ en slaap op diĂ© plek.
12 En hy het gedroom - daar is ân leer op die Aarde opgerig waarvan die spits tot aan die Hemele reik, terwyl die Boodskappers van Elohim daarlangs opgeklim en daarlangs neergedaal het.
13 En kyk, JaHWeH het bo-aan gestaan en gesĂȘ: Ek [is] JaHWeH, die Elohey van jou vader Abraham en Elohey van Isak. Die Aarde waar jy op haar lĂȘ en slaap, haar sal Ek aan jou en jou saad gee;
14 en jou saad sal wees soos die stof van die Aarde, en jy sal uitbrei na die weste en ooste, en na die noorde en suide; en in jou en jou saad sal al die families van die Adamah[adamiet se Aarde] geseën word.
15 En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring na die Adamah[adamiet se Aarde]; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesĂȘ het.
16 Daarop word Jakob uit sy slaap wakker en sĂȘ: Waarlik, JaHWeH is op hierdie plek, en Ă©k het dit nie geweet nie.
17 En hy het bevrees geword en gesĂȘ: Hoe ontsagwekkend is hierdie plek! Dit is hier niks anders as ân Huis van Elohim nie, en dit is hier die poort na die Hemele.
18 Toe staan Jakob die mĂŽre vroeg op en neem die klip wat hy onder sy hoof gesit het, en rig dit as ân gedenksteen op; en hy het olie bo-op haar uitgegiet.
19 En hy het die plek BetEl genoem; maar die naam van die stad was tevore Lus. [Boekrol van die Opregte 36:3]
20 En Jakob het ân Gelofte gedoen en gesĂȘ: As Elohim met my sal wees om my te bewaar op hierdie weg wat ek gaan, en aan my brood sal gee om te eet en klere om aan te trek,
21 en ek behoue na die huis van my vader sal terugkom, dan sal JaHWeH vir my Elohim wees.
22 En hierdie klip wat ek as gedenksteen opgerig het, sal ân Huis van Elohim wees, en van alles wat U my gee, sal ek aan U sekerlik die tiendes afstaan.
Jakob werk vir Laban. Hy trou met Lea en Ragel [Boek van die Opregte 29-31]
1Â TOE lig Jakob sy voete op en gaan na die Aarde van die kinders van die Ooste.
2 En meteens sien hy ân put in die veld en drie troppe kleinvee wat op haar [die Aarde] lĂȘ, want uit diĂ© put het hulle die vee laat drink; en daar was ân groot klip op die opening van die put.
3 En as al die troppe daar bymekaarkom, rol hulle die klip weg van die opening van die put en laat die vee drink; daarna sit hulle die klip weer op die opening van die put op haar plek.
4 Toe sĂȘ Jakob vir hulle: My broers, waar is julle vandaan? En hulle antwoord: Ons kom van Haran.
5 En hy vra hulle: Ken julle vir Laban, die seun van Nahor? En hulle antwoord: Ons ken hom.
6 Verder sĂȘ hy vir hulle: Gaan dit goed met hom? En hulle antwoord: Dit gaan goed; en daar kom sy dogter Ragel aan met die vee.
7 En hy sĂȘ: Kyk, die dag is nog lank; dit is nie tyd om die vee bymekaar te maak nie. Laat die vee drink, en gaan heen, laat hulle wei.
8 Toe antwoord hulle: Ons kan nie voordat al die troppe bymekaar is nie; dan rol hulle die klip weg van die opening van die put, en ons laat die vee drink.
9 Terwyl hy nog met hulle praat, kom Ragel met die kleinvee van haar vader aan, want sy het hulle opgepas.
10 Toe Jakob Ragel sien, die dogter van Laban, sy moeder se broer, en die vee van Laban, sy moeder se broer, loop Jakob nader en rol die klip weg van die opening van die put, en hy laat die vee drink van Laban, sy moeder se broer.
11 En Jakob het Ragel gesoen en sy stem verhef en geween.
12 En Jakob het Ragel vertel dat hy haar vader se broer en die seun van Rebekka was. Daarop het sy geloop en dit aan haar vader vertel.
13 Toe Laban die tyding hoor van Jakob, die seun van sy suster, loop hy hom tegemoet en omhels hom en soen hom en bring hom in sy huis. En hy het aan Laban al hierdie dinge vertel.
14 Toe sĂȘ Laban vir hom: Waarlik, jy is my been en my vlees. En hy het by hom die dae van ân maand gebly.
15 Daarop het Laban aan Jakob gevra: Sou jy my verniet dien, omdat jy my broer is? SĂȘ my wat jou loon moet wees.
16 En Laban het twee dogters gehad - die naam van die oudste was Lea, en die naam van die jongste Ragel.
17 En Lea het dowwe oë gehad, maar Ragel was lig van gestalte en mooi om te aanskou.
18 En Jakob het Ragel liefgehad, daarom het hy gesĂȘ: Ek sal u sewe jaar dien vir Ragel, u jongste dogter.
19 Toe antwoord Laban: Dit is beter dat ek haar aan jou gee as dat ek haar aan ân ander man gee. Bly by my.
20 So het Jakob dan sewe jaar gedien vir Ragel; en hulle was in sy oĂ« soos ân paar dae, omdat hy haar liefgehad het.
21 Toe sĂȘ Jakob vir Laban: Gee tog my vrou, want my dienstyd is om, dat ek by haar kan ingaan.
22 Daarop het Laban al die manne van die plek versamel en ân maaltyd berei.
23 Maar in die aand het hy sy dogter Lea geneem en haar na hom gebring; en hy het by haar ingegaan.
24 En Laban het aan haar sy slavin Silpa gegee, [naamlik] aan sy dogter Lea, as slavin.
25 En die anderdagmĂŽre - daar was dit Lea! Daarom het hy aan Laban gesĂȘ: Wat het u my nou aangedoen? Was ek nie vir Ragel by u in diens nie? Waarom het u my dan bedrieg?
26 En Laban antwoord: Dit is hier by ons nie die gewoonte om die jongste voor die aangesig van die oudste weg te gee nie.
27 Hou die volle bruilofsweek met haar; dan sal ons jou die ander een ook gee vir die diens wat jy nog sewe jaar by my moet volbring.
28 En Jakob het so gedoen: hy het die volle bruilofsweek met haar gehou. Toe gee hy sy dogter Ragel aan hom as vrou.
29 En Laban het aan sy dogter Ragel sy slavin Bilha gegee as slavin vir haar. [Boekrol van die Opregte 36:13]
30 En hy het ook by Ragel ingegaan en Ragel ook meer liefgehad as Lea. En hy was by hom nĂłg sewe jaar in diens.
31 En toe JaHWeH sien dat Lea die nie-geliefde was, het Hy haar skoot geopen; maar Ragel was onvrugbaar.
32 En Lea het bevrug geword en ân seun gebaar en hom Ruben genoem; want sy het gesĂȘ: Gewis, JaHWeH het my ellende aangesien, want nou sal my man my liefhĂȘ.
33 En sy het weer bevrug geword en ân seun gebaar en gesĂȘ: Gewis, JaHWeH het gehoor dat ek die nie-geliefde is en my hierdie een ook gegee. En sy het hom SĂmeon genoem.
34 En sy het weer bevrug geword en ân seun gebaar en gesĂȘ: Nou eindelik sal my man aan my geheg wees, omdat ek vir hom drie seuns gebaar het. Daarom het sy hom Levi genoem.
35 En sy het weer bevrug geword en ân seun gebaar en gesĂȘ: DiĂ© keer sal ek JaHWeH loof. Daarom het sy hom JeHĂ»Wdah genoem. En sy het opgehou met baar.
1Â EN toe Ragel sien dat sy vir Jakob geen kinders baar nie, het Ragel jaloers geword op haar suster en aan Jakob gesĂȘ: Gee vir my kinders of anders sterf ek.
2 Toe het Jakob kwaad geword vir Ragel en gevra: Is ek dan in die plek van Elohim wat die vrug van die skoot aan jou onthou het?
3 En sy antwoord: Daar is my slavin Bilha; gaan by haar in, dat sy op my knieë kan baar en ek ook uit haar gebou kan word.
4 Daarop het sy aan hom haar slavin Bilha as vrou gegee, en Jakob het by haar ingegaan.
5 En Bilha het swanger geword en vir Jakob ân seun gebaar.
6 Toe sĂȘ Ragel: Elohim het aan my Reg verskaf en my ook verhoor en my ân seun gegee. Daarom het sy hom Dan genoem.
7 En Bilha, die slavin van Ragel, het weer bevrug geword en vir Jakob ân tweede seun gebaar.
8 Toe sĂȘ Ragel: Ek het ân sterk worsteling met my suster geworstel en ook oorwin. En sy het hom NĂĄftali genoem.
9 En toe Lea sien dat sy opgehou het met baar, neem sy haar slavin Silpa en gee haar aan Jakob as vrou.
10 En Silpa, die slavin van Lea, het vir Jakob ân seun gebaar.
11 Toe sĂȘ Lea: Rykdom! En sy het hom Gad genoem.
12 Daarna het Silpa, die slavin van Lea, vir Jakob ân tweede seun gebaar.
13 Toe sĂȘ Lea: Ek [is], bly! want die dogters sal my voorspoedig noem. En sy het hom Aser genoem.
14 En Ruben het in die dae van die koringoes gegaan en in die veld liefdesappels gevind en diĂ© na sy moeder Lea gebring. Toe sĂȘ Ragel vir Lea: Gee my tog van jou seun se liefdesappels.
15 Maar sy antwoord haar: Is dit nie genoeg dat jy my man geneem het nie, dat jy ook my seun se liefdesappels wil neem? En Ragel sĂȘ: Daarom mag hy vir jou seun se liefdesappels vannag by jou slaap.
16 Toe Jakob dan die aand uit die veld kom, gaan Lea hom tegemoet met die woorde: Jy moet na my kom, want ek het jou eerlik gehuur vir my seun se liefdesappels. En hy het dié nag by haar geslaap.
17 En Elohim het Lea verhoor: sy het bevrug geword en vir Jakob ân vyfde seun gebaar.
18 Toe sĂȘ Lea: Elohim het my loon gegee, omdat ek my slavin aan my man gegee het. En sy het hom Issaskar genoem.
19 En Lea het weer bevrug geword en vir Jakob ân sesde seun gebaar.
20 Toe sĂȘ Lea: Elohim het my ân mooi geskenk gegee; nou sal my man eindelik by my woon, want ek het vir hom ses seuns gebaar. En sy het hom SĂ©bulon genoem.
21 En daarna het sy ân dogter gebaar en haar Dina genoem.
22 En Elohim het aan Ragel gedink, en Elohim het haar verhoor en haar skoot geopen:
23 sy het bevrug geword en ân seun gebaar. Toe sĂȘ sy: Elohim het my smaad weggeneem.
24 En sy het hom JĂŽWsef genoem en gesĂȘ: Mag JaHWeH vir my ân ander seun daar byvoeg!
25 En nadat Ragel JĂŽWsef gebaar het, sĂȘ Jakob vir Laban: Laat my trek, dat ek na my woonplek en my deel van die Aarde kan gaan.
26 Gee my vroue en my kinders waarvoor ek u gedien het, dat ek kan gaan; want u weet self hoe ek u gedien het.
27 Daarop antwoord Laban hom: As ek nou guns in jou oë gevind het - ek het waargeneem dat JaHWeH my om jou ontwil geseën het.
28 Verder sĂȘ hy: Bepaal vir my jou loon, en ek sal dit gee.
29 Toe antwoord hy hom: U weet self hoe ek u gedien het en wat u vee by my geword het.
30 Want min was dit wat u voor my aangesig gehad het, en dit het sterk vermeerder; en JaHWeH het u geseën op my voetspoor. Wanneer sal ek dan nou ook vir my huis werk?
31 En hy vra: Wat moet ek jou gee? Toe antwoord Jakob: U hoef my niks te gee nie. As u hierdie ding vir my wil doen, wil ek weer u kleinvee oppas, ja, versorg -
32 ek sal vandag deur al u kleinvee deurgaan en daaruit al die gestippelde en bont vee uitkeer; al die vee onder die skaaplammers wat swart is, en die bontes en gestippeldes onder die bokke, dit moet my loon wees.
33 En my Geregtigheid sal later vir my getuig: as u kom om my loon na te gaan, sal alles wat nie gestippel of bont is onder die bokke, en wat nie swart is onder die skaaplammers nie, gesteelde goed by my wees.
34 Toe antwoord Laban: Goed, laat dit wees volgens jou woord!
35 En hy het dieselfde dag uitgekeer die gestreepte en bont bokke en al die gestippelde en bont bokooie, almal wat wit aan hulle gehad het, en almal wat swart was onder die skaaplammers, en dié aan sy seuns afgegee.
36 En hy het ân afstand van drie dae bepaal tussen hom en Jakob; en Jakob het die orige kleinvee van Laban opgepas.
37 Toe neem Jakob vir hom groen latte van populier-, amandel- en plataanhout, en hy skil daarin wit strepe, sodat die wit van die latte uitkom;
38 en hy sit die latte wat hy geskil het, vlak voor die vee in die trogge, in die drinkbakke waar die vee kom drink het; en hulle het op hitte gekom as hulle kom drink.
39 En die vee het op hitte gekom by die latte, en die vee het gelam gestreeptes, gestippeldes en bontes.
40 Toe skei Jakob die lammers, en hy draai die koppe van die vee na die gestreeptes en almal wat swart was onder Laban se vee. En hy het vir hom afsonderlike troppe gemaak en dié nie onder Laban se vee gesit nie.
41 En elke keer as die sterkste diere op hitte kom, sit Jakob die latte voor die oë van die vee in die trogge, sodat hulle op hitte sou kom by die latte.
42 Maar as die vee swakkerig was, het hy dit nie ingesit nie; so was dan die swakkes vir Laban en die sterkes vir Jakob.
43 En die man het buitengewoon uitgebrei en baie kleinvee en slavinne en slawe en kamele en esels gehad.
Vlug van Jakob en sy verbond met Laban.
1Â TOE hoor hy die woorde van die seuns van Laban, dat hulle sĂȘ: Jakob het alles geneem wat ons vader sân was; en uit wat ons vader sân was, het hy al hierdie rykdom verwerf.
2 Jakob het ook meteens aan die aangesig van Laban gesien dat hy nie meer vir hom was soos gister en eergister nie.
3 En JaHWeH het aan Jakob gesĂȘ: Gaan terug na die Aarde van jou vaders en na jou familie; en Ek sal met jou wees.
4 Toe stuur Jakob en laat Ragel en Lea veld toe roep na sy kleinvee
5 en sĂȘ vir hulle: Ek sien dat die aangesig van julle vader teenoor my nie meer is soos eergister nie, maar [die] Elohey van my vader is met my.
6 En julle weet self dat ek met al my krag julle vader gedien het;
7 maar julle vader het my bedrieg: hy het my loon tien maal verander. Maar Elohim het hom nie toegelaat om my skade aan te doen nie.
8 As hy sĂȘ: Die gestippeldes sal jou loon wees, dan lam al die vee gestippeldes. En as hy sĂȘ: Die gestreeptes sal jou loon wees, dan lam al die vee gestreeptes.
9 So het Elohim dan die vee van julle vader weggeneem en aan my gegee.
10 Eenkeer, in die tyd toe die kleinvee op hitte was, het ek my oĂ« opgeslaan en in ân droom gesien dat die bokramme wat die kleinvee dek, gestreep, gestippeld en bont was.
11 En die Boodskapper van die Elohim sĂȘ vir my in die droom: Jakob! En ek antwoord: Hier is ek!
12 En Hy sĂȘ: Slaan tog jou oĂ« op en kyk: al die bokramme wat die kleinvee dek, is gestreep, gestippeld en bont, want Ek het alles gesien wat Laban jou aandoen.
13 Ek is die El van BetEl waar jy die gedenksteen gesalf het, waar jy aan My ân Gelofte gedoen het. Maak jou dan nou klaar, trek weg uit diĂ© Aarde en gaan terug na die Aarde van jou geboorte.
14 Toe antwoord Ragel en Lea en sĂȘ vir hom: Het ons nog deel of erfenis in die huis van ons vader?
15 Word ons nie deur hom as uitlanders beskou nie? Want hy het ons verkoop en die silwer wat deur ons verkry is, geheel en al deurgebring.
16 Want al die rykdom wat Elohim van ons vader weggeneem het, kom ons en ons kinders toe. Doen dan nou alles wat Elohim jou gesĂȘ het.
17 Toe maak Jakob hom klaar en laai sy kinders en sy vroue op die kamele,
18 en hy voer al sy vee weg en al sy goed wat hy versamel het, die vee wat syne was, wat hy in Paddan-Aram versamel het, om te gaan na sy vader Isak in die Aarde van KanaÀn.
19 Onderwyl Laban gaan om sy kleinvee te skeer, het Ragel die huisidole van haar vader gesteel.
20 En Jakob het Laban, die Arameër, mislei deur hom nie te vertel dat hy wou vlug nie.
21 So het hy dan gevlug met alles wat hy gehad het: hy het hom klaargemaak en deur die Eufraat gegaan en sy aangesig gerig na die gebergte van Gilead.
22 En op die derde dag kry Laban die tyding dat Jakob gevlug het.
23 Daarop het hy sy broers saam met hom geneem en hom agternagejaag, ân afstand van sewe dae, en hom ingehaal in die gebergte van GĂlead.
24 Maar Elohim het na Laban, die ArameĂ«r, in die nag gekom in ân droom en vir hom gesĂȘ: Pas nou op dat jy met Jakob geen goed of kwaad spreek nie.
25 En Laban het Jakob ingehaal; Jakob het sy tent al opgeslaan gehad in die gebergte, en Laban met sy broers het dit opgeslaan in die gebergte van GĂlead.
26 Toe vra Laban vir Jakob: Wat het jy gedoen dat jy my mislei en my dogters soos krygsgevangenes weggevoer het?
27 Waarom het jy stilletjies gevlug en my mislei en my dit nie vertel nie, dat ek jou met vrolikheid en liedere, met tamboeryn en siter kon weggebring het?
28 Ook het jy my nie toegelaat om my seuns en dogters te soen nie. Nou het jy dwaas gehandel.
29 Dit is in my mag om julle skade aan te doen, maar [die] Elohey van julle vader het verlede nag met my gespreek en gesĂȘ: Pas nou op om met Jakob geen goed of kwaad te spreek nie.
30 Nou is jy dan eenmaal aan trek, omdat jy so erg verlang het na die huis van jou vader â [maar] waarom het jy my gode gesteel?
31 Toe antwoord Jakob en sĂȘ vir Laban: Omdat ek bevrees was, want ek het gedink u sal miskien u dogters met geweld van my wegneem.
32 Die een by wie jy jou gode vind - hy mag nie lewe nie! Ondersoek wat by my is, in teenwoordigheid van ons broers, en neem dit vir u. Maar Jakob het nie geweet dat Ragel dit gesteel het nie.
33 Toe gaan Laban in die tent van Jakob en in die tent van Lea en in die tent van die twee slavinne, maar hy het niks gekry nie; en toe hy uit die tent van Lea uitgaan, kom hy in die tent van Ragel.
34 Maar Ragel het die huisidole geneem en dit in die kameelsaal weggepak en daarop gaan sit. En Laban het die hele tent deurgevoel, maar niks gekry nie.
35 Daarop sĂȘ sy vir haar vader: My meester moet nie baie kwaai kyk nie, omdat ek nie vir u kan opstaan nie; want dit gaan met my volgens die reĂ«l van die vroue. En hy het gesoek maar die huisidole nie gekry nie.
36 Toe word Jakob kwaad, en hy het met Laban getwis; en Jakob het geantwoord en vir Laban gesĂȘ: Waarin het ek gerebelleer, wat is my oortreding, dat u my so vurig agternagesit het?
37 Nou dat u al my goed deurgevoel het - wat het u van al u huisraad gevind? Sit dit hier neer voor my broers en u broers, en laat hulle oordeel tussen ons twee.
38 Twintig jaar was ek nou by u. U skaap- en bokooie het geen misdrag gehad nie, en die ramme van u kleinvee het ek nie geëet nie.
39 Wat verskeur was, het ek nie na u gebring nie: ek moes dit vergoed; van my hand het u dit geëis, of dit al bedags gesteel is of snags gesteel is.
40 Ek was ân man wat bedags deur die hitte verteer is en snags deur die koue, en my slaap het gevlug van my oĂ«.
41 Twintig jaar was ek nou in u huis; veertien jaar het ek u gedien vir u twee dogters en ses jaar vir u kleinvee; en u het my loon tien maal verander.
42 As die Elohey van my vader, die Elohey van Abraham en die Vrees van Isak, nie aan my kant was nie - ja, dan sou u my met leë hande weggestuur het. Elohim het my ellende en die moeitevolle arbeid van my hande aangesien en verlede nag geoordeel.
43 Toe antwoord Laban en sĂȘ vir Jakob: Die dogters is my dogters, en die seuns is my seuns, en die kleinvee is my kleinvee, ja, alles wat jy sien, is myne; maar my dogters - wat sal ek hulle vandag kan aandoen of aan hulle seuns wat hulle gebaar het?
44 Kom dan nou, laat ons ân verbond sny, ek en jy, dat dit ân getuie tussen my en jou kan wees.
45 Daarop het Jakob ân klip geneem en dit as gedenksteen opgerig.
46 En Jakob het aan sy broers gesĂȘ: Bring klippe bymekaar! En hulle het klippe gaan haal en ân hoop gemaak en daar op die hoop geĂ«et.
47 En Laban het dit Jegar-SahadĂșta genoem, maar Jakob het dit Gal-ed genoem.
48 Toe sĂȘ Laban: Hierdie hoop is vandag ân getuie tussen my en jou. Daarom het hulle dit Gal-ed genoem,
49 en ook Mispa, omdat hy gesĂȘ het: Mag JaHWeH wag hou tussen my en jou as ons mekaar nie meer sien nie.
50 As jy my dogters mishandel, en as jy vroue neem by my dogters, dan is daar niemand by ons nie: Kyk, Elohim is getuie tussen my en jou.
51 Verder sĂȘ Laban vir Jakob: Daar is diĂ© hoop klippe, en daar is die gedenksteen wat ek tussen my en jou opgerig het -
52 hierdie hoop klippe is getuie, en die gedenksteen is getuie dat Ă©k na jou kant toe hierdie hoop nie sal verbytrek nie, en dat jy na my kant toe hierdie hoop en hierdie gedenksteen nie sal verbytrek met besoedelde bedoelinge nie.
53 Die Elohey van Abraham en die Elohey van Nahor, die Elohey van hulle vader, sal regter tussen ons wees. En Jakob het gesweer by die Vrees van sy vader Isak.
54 Toe het Jakob ân slagdier geslag op die gebergte en sy broers genooi om brood te eet. En hulle het brood geĂ«et en die nag in die gebergte oorgebly.
55 En Laban het die mÎre vroeg opgestaan en sy seuns en sy dogters gesoen en hulle geseën. Daarna het Laban vertrek en teruggekeer na sy woonplek.
Jakob worstel met die Boodskapper, word versoen met Esau en kom in Sigem aan.
1Â JAKOB het ook verder gereis, en die Boodskappers van Elohim het hom ontmoet.
2 Toe hy Hulle sien, sĂȘ Jakob: Dit is ân LeĂ«r van Elohim! En hy het die plek MahanĂĄim genoem.
3 En Jakob het boodskappers uitgestuur voor hom uit na sy broer Esau in die Aarde van SeĂŻr, die landstreek van Edom,
4 en aan hulle bevel gegee met die woorde: So moet julle aan my meester, aan Esau, sĂȘ: So sĂȘ Jakob, u dienaar - ek het as vreemdeling vertoef by Laban en daar gebly tot nou toe;
5 en ek het beeste en esels, kleinvee en slawe en slavinne verwerf, en my meester dit laat weet, sodat ek guns mag vind in u oë.
6 En die boodskappers het na Jakob teruggekom en gesĂȘ: Ons het by u broer Esau gekom, en hy trek u alreeds tegemoet en vierhonderd man saam met hom.
7 Toe het Jakob baie bevrees en benoud geword, en hy het die volksgenote wat by hom was, sowel as die kleinvee en beeste en kamele in twee laers verdeel;
8 want hy het gedink: As Esau op die een laer afkom en dit verslaan, sal die laer wat oorbly, vryraak.
9 En Jakob het gesĂȘ: o Elohey van my vader Abraham en Elohey van my vader Isak, o JaHWeH, wat my beveel het: Gaan terug na jou Aarde en na jou familie, en Ek sal aan jou goed doen
10 ek is te gering vir al die dade van Medelye en Waarheid wat U aan U kneg bewys het; want ek het met my Staf oor hierdie Jordaan getrek en nou twee laers geword.
11 Red my tog uit die hand van my broer, uit die hand van Esau, want ek is bang vir hom, dat hy sal kom en my doodslaan, die moeder saam met die kinders.
12 U het tog self gesĂȘ: Ek sal sekerlik aan jou goed doen en jou saad maak soos die sand van die see wat vanweĂ« die menigte nie getel kan word nie.
13 En hy het die nag daar oorgebly en van wat in sy besit was, ân geskenk geneem vir sy broer Esau:
14 tweehonderd bokooie en twintig bokke, tweehonderd skaapooie en twintig ramme,
15 dertig kameelkoeie wat in die melk was, met hulle kalfies, veertig koeie en tien bulle, twintig eselinne en tien jong esels;
16 en hy het hulle aan sy dienaars afgegee, elke trop afsonderlik, en aan sy dienaars gesĂȘ: Trek voor my aangesig uit, en laat ân plek oop tussen trop en trop.
17 Daarop gee hy aan die eerste een bevel en sĂȘ: As my broer Esau jou teĂ«kom en jou vra: Aan wie behoort jy, en waarheen gaan jy, en wie sân is die goed daar voor jou?
18 dan moet jy antwoord: U dienaar Jakob sân. Dit is ân geskenk wat hy aan my meester Esau stuur; en kyk, hy self kom ook agter ons aan.
19 En hy het ook bevel gegee aan die tweede en aan die derde en aan almal wat agter die troppe geloop het, en gesĂȘ: Net so moet julle Esau antwoord as julle hom kry -
20 julle moet sĂȘ: Kyk, ook u dienaar Jakob kom agter ons aan. Want hy het gedink: Laat ek hom versoen met die geskenk wat voor my aangesig uitgaan en daarna sy aangesig sien - miskien sal hy my aangesig verhoog.
21 So het die geskenk dan voor hom uit gegaan, maar hy self het dié nag in die laer gebly.
22 En hy het dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok getrek:Â [Boekrol van die Opregte 32:49]
23 hy het hulle geneem en hulle deur die rivier laat trek, ook laat deurtrek wat aan hom behoort het.
24 Maar Jakob het alleen agtergebly, en ân Man het met hom geworstel tot dagbreek.
25 En toe Hy sien dat Hy hom nie kon oorwin nie, raak Hy hom op die holte van sy heup, sodat die heup van Jakob uit lit geraak het in die worsteling met Hom.
26 Toe sĂȘ Hy: Laat My gaan, want die dag het gebreek. Maar hy antwoord: Ek sal U nie laat gaan nie tensy dat U my seĂ«n.
27 En Hy vra hom: Hoe is jou naam? En hy antwoord: Jakob.
28 Toe sĂȘ Hy: Jy sal nie meer Jakob genoem word nie, maar JisraEl; want jy het geworstel met Elohim en met die mense en het oorwin.
29 Daarop vra Jakob en sĂȘ: Maak tog U Naam bekend! En Hy antwoord: Waarom vra jy tog na My Naam? En Hy het hom daar geseĂ«n.
30 Toe noem Jakob die plek PeniEl; want, [het hy gesĂȘ], ek het Elohim gesien van aangesig tot Aangesig, en my siel, sy is gespaar.
31 En die son het vir hom opgegaan net toe hy PeniâEl verby was; en hy was mank aan sy heup.
32 Daarom eet die kinders van JisraEl die heupsening, wat aan die holte is, tot vandag toe nie, omdat Hy Jakob op die holte van sy heup, aan die heupsening, geraak het.
1 EN Jakob het sy oë opgeslaan, en toe hy meteens Esau sien aankom en vierhonderd man saam met hom, het hy die kinders onder Lea en Ragel en onder die twee slavinne verdeel.
2 En hy het die slavinne met hulle kinders eerste, en Lea met haar kinders daaragter, en Ragel en JĂŽWsef laaste opgestel;
3 maar hy self het voor hulle uit gegaan en hom sewe maal na die Aarde gebuig, totdat hy by sy broer gekom het.
4 Toe loop Esau hom tegemoet en omhels hom en val hom om die hals en soen hom; en hulle het geween.
5 Daarna het hy sy oĂ« opgeslaan en die vroue en kinders gesien en gesĂȘ: Wie het jy daar by jou? En hy antwoord: Die kinders wat Elohim uit Barmhartigheid aan u dienaar geskenk het.
6 En die slavinne het nader gekom, hulle en hulle kinders, en hul neergebuig.
7 En Lea het ook nader gekom met haar kinders en hul neergebuig; en daarna het JĂŽWsef nader gekom en Ragel en hul neergebuig.
8 Daarop sĂȘ hy: Wat is jou bedoeling met daardie hele laer wat ek teĂ«gekom het? En hy antwoord: Om guns te vind in die oĂ« van my meester.
9 Maar Esau sĂȘ: Ek het baie, my broer! Wat joune is, laat dit joune bly!
10 Toe antwoord Jakob: Ag nee, as ek nou guns in u oë gevind het, neem dan my spysbydrae uit my hand aan. Ek het u aangesig gesien soos iemand wat die Aangesig van Elohim gesien het, en u het behae in my gehad.
11 Neem tog my begroetingsgeskenk wat u aangebied is, want Elohim het my Barmhartigheid bewys, en ek het volop. En hy het by hom aangehou, sodat hy dit aangeneem het.
12 Daarop sĂȘ hy: Laat ons opbreek en verder trek, en ek sal langs jou trek.
13 Maar hy antwoord hom: My meester weet dat die kinders swak is, en dat ek lammerooie en melkkoeie by my het; as hulle net een dag ooreis word, dan sterf al die kleinvee.
14 My meester moet maar voor die aangesig van sy dienaar uit trek, en Ă©k sal op my gemak trek na die gang van die vee wat voor my aangesig uit gaan, en na die gang van die kinders, tot ek by my meester in SeĂŻr aankom.
15 Toe sĂȘ Esau: Laat my tog van die manskappe wat by my is, by jou laat staan. En hy antwoord: Waarvoor dan? Laat my guns in die oĂ« van my meester vind!
16 So het Esau dan dié dag teruggegaan padlangs na Seïr toe.
17 Maar Jakob het takke opgerig om vir hom ân woning te bou en ân takskuiling/sukkoth vir sy vee gemaak. Daarom het hy die plek genoem Sukkot.
18 En Jakob het behoue aangekom by die stad Sigem wat in die Aarde van KanaÀn is, toe hy van Paddan-Aram gekom het - hy het sy laer voor die stad opgeslaan
19 en die stuk grond gekoop waar hy sy tent opgeslaan het, van die seuns van Hemor, die vader van Sigem, vir honderd geldstukke.
20 Daar het hy ook ân altaar opgerig en dit genoem: El-Elohey-JisraEl (El die Magtige van JisraEl).
Dina en die Sigemiete.
1Â EN Dina, die dogter van Lea, wat sy vir Jakob gebaar het, het uitgegaan om die dogters van die Aarde te leer ken.
2 Toe Sigem, die seun van Hemor, die Hewiet, die vors van die Aarde, haar sien, het hy haar gegryp en met haar gemeenskap gehad en haar onteer. [Boekrol van die Opregte 34:52]
3 En sy siel het verkleef geraak aan Dina, die dogter van Jakob; en hy het die dogter liefgehad en na die hart van die dogter gespreek.
4 Sigem het ook met sy vader Hemor gespreek en gesĂȘ: Neem daardie dogter vir my as vrou.
5 Toe Jakob dan hoor dat hy sy dogter Dina besoedel het, was sy seuns by sy vee in die veld; en Jakob het geswyg totdat hulle gekom het.
6 En Hemor, die vader van Sigem, het na Jakob uitgegaan om met hom te spreek.
7 En die seuns van Jakob het uit die veld gekom toe hulle dit hoor; en die manne was gegrief en baie kwaad, omdat hy ân skanddaad in JisraEl begaan het deur met die dogter van Jakob gemeenskap te hou: so iets mag nie gebeur het nie. [Boekrol van die Opregte 34:53]
8 Toe spreek Hemor met hulle en sĂȘ: Die siel van my seun Sigem is verlief op julle dogter: gee haar tog aan hom as vrou
9 en verswaer julle met ons: gee aan ons julle dogters, en neem vir julle ons dogters.
10 Bly maar by ons woon, en die Aarde, sy sal voor julle oop lĂȘ; woon en reis deur haar en verwerf vaste besittings in haar.
11 En Sigem sĂȘ vir haar vader en haar broers: Laat my guns vind in julle oĂ«, en wat julle van my eis, sal ek gee.
12 Vra my ân baie groot koopprys en geskenk, en ek sal dit gee soos julle aan my sĂȘ; gee my net die dogter as vrou.
13 Toe antwoord die seuns van Jakob vir Sigem en Hemor, sy vader, met bedrog - hulle het so gespreek, omdat hy hulle suster Dina besoedel het -
14 en sĂȘ vir hulle: Ons kan dit nie doen om ons suster aan ân man te gee wat die voorhuid het nie, want dit sou ân skande vir ons wees.
15 Net op hierdie voorwaarde kan ons inwillig: as julle word soos ons deurdat almal wat manlik is onder julle, besny word.
16 Dan sal ons ons dogters aan julle gee, en ons sal julle dogters vir ons neem; en ons sal by julle woon en een volk word.
17 Maar as julle nie na ons luister om besny te word nie, dan neem ons ons dogter en ons trek weg.
18 En hulle woorde was goed in die oë van Hemor en in die oë van Sigem, die seun van Hemor.
19 En die jongman het nie versuim om dit te doen nie, want hy het sin gehad in die dogter van Jakob, en hy was die mees geëerde in die hele huis van sy vader.
20 Toe gaan Hemor en sy seun Sigem na die poort van hulle stad, en hulle spreek met die manne van hul stad en sĂȘ:
21 Hierdie manne lewe in vrede met ons; daarom, laat hulle in die Aarde woon en in haar rondtrek: die Aarde lĂȘ mos alkante toe wyd voor hulle. Ons kan hulle dogters vir ons as vroue neem, en ons sal ons dogters aan hulle gee.
22 Maar net op hierdie voorwaarde sal die manne inwillig om by ons te woon, om een volk te word: as almal wat manlik is onder ons, besny word soos hulle besny is.
23 Hulle vee en hulle besittings en al hulle diere - sal dit nie ons sân wees nie? Laat ons net inwillig, sodat hulle by ons kan bly woon.
24 En hulle het geluister na Hemor en na sy seun Sigem - almal wat uit sy stadspoort uitgegaan het; en almal wat manlik was, is besny, almal wat uit sy stadspoort uitgegaan het.
25 Maar op die derde dag, toe hulle in die pyn was, neem die twee seuns van Jakob, SĂmeon en Levi, broers van Dina, elkeen sy swaard, en hulle oorval die sorgelose stad en slaan almal dood wat manlik was.
26 Hulle slaan ook Hemor en sy seun Sigem dood met die skerpte van die swaard; daarna neem hulle Dina uit die huis van Sigem uit en vertrek.
27 Die seuns van Jakob het op die gesneuweldes afgekom en die stad geplunder, omdat hulle hulle suster besoedel het.
28 Hulle kleinvee en hulle beeste en hulle esels - wat in die stad en in die veld was - het hulle weggeneem.
29 En al hulle goed en al hulle kinders en hulle vroue het hulle as gevangenes weggevoer en as buit, en ook alles wat in die huise was.
30 Toe sĂȘ Jakob vir SĂmeon en Levi: Julle het my ontroer dat julle my gehaat gemaak het by die inwoners van die Aarde, die KanaĂ€niete en Feresiete, terwyl ons ân klein klompie is. As hulle hul teen my versamel, sal hulle my verslaan, en ons sal verdelg word, ek en my huis.
31 Toe antwoord hulle: Hoe durf hy dan ons suster as ân hoer behandel!
Jakob by BetEl; dood van Ragel en Isak.
1Â DAARNA het Elohim vir Jakob gesĂȘ: Maak jou klaar, trek op na BetEl en woon daar; en bou daar ân altaar vir die El wat aan jou verskyn het toe jy op die vlug was vir jou broer Esau.
2 Toe sĂȘ Jakob aan sy huisgesin en aan almal wat by hom was: Verwyder die gode van die uitlander wat onder julle is, en suiwer julle en trek ander klere aan;
3 en laat ons klaarmaak en optrek na BetEl; en ek sal daar ân altaar bou vir die El wat my geantwoord het op die dag van my benoudheid en by my was op die Weg wat ek gegaan het.
4 Toe gee hulle aan Jakob al die gode van die uitlander wat in hulle hand was, en die ringe aan hulle ore, en Jakob het dit begrawe onder die terpentynboom wat by Sigem is.
5 En toe hulle weggetrek het, kom daar ân skrik van Elohim op die stede rondom hulle, sodat hulle die seuns van Jakob nie agternagejaag het nie.
6 So het Jakob dan in Lus aangekom wat in die Aarde van KanaÀn is - dit is BetEl - hy en al die volgelinge wat by hom was.
7 en hy het daar ân altaar gebou en die plek El-BetEl genoem, omdat die Elohim daar aan hom geopenbaar is toe hy vir sy broer gevlug het.
8 En Debora, die oppasser van Rebekka, het gesterwe, en sy is begrawe onderkant BetEl, onder die eikeboom. En hulle het dit genoem: Eik van geween.
9 Toe verskyn Elohim weer aan Jakob, by sy terugkoms uit Paddan-Aram, en Hy seën hom;
10 en Elohim sĂȘ vir hom: Jou naam is Jakob; jy sal verder nie Jakob genoem word nie, maar JisraEl sal jou naam wees. En Hy het hom JisraEl genoem.
11 Verder sĂȘ Elohim vir hom: Ek is El die Almagtige. Wees vrugbaar en vermeerder. ân Nasie, ja, ân menigte van nasies, sal van jou afstam, en konings sal uit jou lendene voortkom.
12 En die Aarde wat Ek aan Abraham en Isak gegee het, haar sal Ek aan jou gee; en aan jou saad nĂĄ jou sal Ek die Aarde gee.
13 Toe het Elohim van hom af opgevaar op die plek waar Hy met hom gespreek het.
14 En Jakob het ân gedenksteen opgerig op die plek waar Hy met hom gespreek het, ân gedenksteen van klip, en op haar drank geskink en olie op haar uitgegiet.
15 En Jakob het die plek waar Elohim met hom gespreek het, BetEl genoem.
16 Daarna het hulle van BetEl af weggetrek. En toe daar nog ân stukkie van die Aarde oor was om by Efrat te kom, moes Ragel baar; en sy het dit swaar gehad by die bevalling. [Boekrol van die Opregte 36:10]
17 En terwyl sy dit swaar het by die bevalling, sĂȘ die vroedvrou vir haar: Wees nie bevrees nie, want dit is ook ân seun vir u.
18 En toe haar siel uitgaan - want sy het gesterwe - noem sy hom Ben-Oni. Maar sy vader het hom Benjamin genoem.
19 So het Ragel dan gesterwe; en sy is begrawe op die pad na Efrat, dit is Betlehem. [Boekrol van die Opregte 42:29]
20 En Jakob het ân gedenksteen op haar graf opgerig; dit is die gedenkteken van die graf van Ragel tot vandag toe. [Boekrol van die Opregte 36:11]
21 En JisraEl het weggetrek en sy tent opgeslaan aan die ander kant van Migdal-Eder.
22 En terwyl JisraEl in dié Aarde woon, het Ruben gegaan en met Bilha, sy vader se byvrou, gemeenskap gehad. En JisraEl het dit gehoor. En die seuns van Jakob was twaalf.
23 Die seuns van Lea was: Ruben, die eersgeborene van Jakob, daarna SĂmeon en Levi en JeHĂ»Wdah en Issaskar en SĂ©bulon.
24 Die seuns van Ragel: JĂŽWsef en Benjamin.
25 En die seuns van Bilha, die slavin van Ragel: Dan en NĂĄftali.
26 En die seuns van Silpa, die slavin van Lea: Gad en Aser. Dit is die seuns van Jakob wat vir hom in Paddan-Aram gebore is.
27 En Jakob het by sy vader Isak gekom in Mamre, by Kirjat-Arba, dit is Hebron, waar Abraham as vreemdeling vertoef het, en ook Isak.
28 En die dae van Isak was honderd-en-tagtig jaar.
29 En Isak het die asem uitgeblaas en gesterwe, en hy is by sy volksgenote versamel, oud en afgeleef. En sy seuns Esau en Jakob het hom begrawe.
Die Edomiete, nakomelinge van Esau.
1Â EN dit is die genelyn van Esau, dit is Edom.
2 Esau het sy vroue geneem uit die dogters van KanaÀn: Ada, die dogter van Elon, die Hetiet, en Oholibåma, die dogter van Ana, die dogter van Sibeon, die Hewiet;
3 en Basmat, die dogter van Jismael, die suster van NĂ©bajot.
4 En Ada het vir Esau gebaar EliFaz, en Basmat het gebaar Rehuel.
5 En Oholibåma het gebaar Jehus en Jåelam en Korag. Dit is die seuns van Esau wat vir hom gebore is in die Aarde van KanaÀn.
6 Toe neem Esau sy vroue en sy seuns en sy dogters en al die siele van sy huis, sy vee en al sy diere en al sy besittings wat hy in die Aarde van KanaĂ€n verwerf het, en hy trek in ân deel van die Aarde, wĂ©g van sy broer Jakob af;
7 want hulle besittings was te groot om saam te woon, en die Aarde waarin hulle vreemdelinge was, kon hulle nie dra vanweë hulle vee nie.
8 En Esau het gaan woon in die gebergte SeĂŻr. Esau, dit is Edom.
9 Dit is dan die genelyn van Esau, die vader van die Edomiete in die gebergte SeĂŻr.
10 Dit is die name van die seuns van Esau: EliFaz, die seun van Ada, die vrou van Esau; Rehuel die seun van Basmat, die vrou van Esau.
11 En die seuns van EliFaz was: Teman, Omar, Sefo en GĂĄetam en Kenas.
12 En Timna was ân byvrou van EliFaz, die seun van Esau; en sy het vir EliFaz gebaar Amalek. Dit is die seuns van Ada, die vrou van Esau.
13 En dit is die seuns van Rehuel: Nahat en Serag, Samma en Missa. Dit was die seuns van Basmat, die vrou van Esau.
14 En dit was die seuns van OholibĂĄma, die dogter van Ana, die dogter van Sibeon, die vrou van Esau - sy het vir Esau gebaar Jehus en JĂĄelam en Korag.
15 Dit is die stamhoofde onder die seuns van Esau. Die seuns van EliFaz, die eersgeborene van Esau, was: die stamhoof Teman, die stamhoof Omar, die stamhoof Sefo, die stamhoof Kenas,
16 die stamhoof Korag, die stamhoof GĂĄetam, die stamhoof Amalek. Dit is die stamhoofde van EliFaz in die Aarde van Edom; dit is die seuns van Ada.
17 En dit is die seuns van Rehuel, die seun van Esau: die stamhoof Nahat, die stamhoof Serag, die stamhoof Samma, die stamhoof Missa. Dit is die stamhoofde van Rehuel in die Aarde van Edom. Dit is die seuns van Basmat, die vrou van Esau.
18 En dit is die seuns van OholibĂĄma, die vrou van Esau: die stamhoof Jehus, die stamhoof JĂĄelam, die stamhoof Korag. Dit is die stamhoofde van OholibĂĄma, die dogter van Ana, die vrou van Esau.
19 Dit is die seuns van Esau, en dit is hulle stamhoofde. Dit is Edom.
20 Dit is die seuns van SeĂŻr, die Horiet, die inwoners van die Aarde: Lotan en Sobal en Sibeon en Ana
21 en Dison en Eser en Disan. Dit is die stamhoofde van die Horiete, die seuns van SeĂŻr in die Aarde van Edom.
22 En die seuns van Lotan was Hori en Hemam; en die suster van Lotan was Timna.
23 En dit is die seuns van Sobal: Alwan en ManĂĄhat en Ebal, Sefo en Onam.
24 En dit is die seuns van SĂbeon: Aja en Ana. Dit is diĂ© Ana wat die warm Fonteine in die wildernis gekry het toe hy die esels van sy vader SĂbeon opgepas het.
25 En dit is die seuns van Ana: Dison; en OholibĂĄma was die dogter van Ana.
26 En dit is die seuns van Dison: Hemdan en Esban en Jitran en Keran.
27 Dit is die seuns van Eser: Bilhan en SaÀwan en Akan.
28 Dit is die seuns van Disan: Us en Aran.
29 Dit is die stamhoofde van die Horiete: die stamhoof Lotan, die stamhoof Sobal, die stamhoof SĂbeon, die stamhoof Ana,
30 die stamhoof Dison, die stamhoof Eser, die stamhoof Disan. Dit is die stamhoofde van die Horiete volgens hulle stamme in die Aarde van SeĂŻr.
31 En dit is die konings wat geregeer het in die Aarde van Edom voor die aangesig van die koning wat regeer het oor die kinders van JisraEl:
32 Bela, die seun van Beor, het geregeer in Edom; en die naam van sy stad was DinhĂĄba.
33 En nĂĄ die dood van Bela het Jobab, die seun van Serag, van Bosra, in sy plek geregeer.
34 En nĂĄ die dood van Jobab het Husam, uit die Aarde van die Temaniete, in sy plek geregeer.
35 En nĂĄ die dood van Husam het Hadad, die seun van Bedad, wat die Midianiete verslaan het in die veld van Moab, in sy plek geregeer, en die naam van sy stad was Awit.
36 En nĂĄ die dood van Hadad het Samla van Masreka in sy plek geregeer.
37 En nĂĄ die dood van Samla het Saul van RĂ©hobot, aan die rivier, in sy plek geregeer.
38 En nå die dood van Saul het BaÀl-Hanan, die seun van Akbor, in sy plek geregeer.
39 En nå die dood van BaÀl-Hanan, die seun van Akbor, het Hadar in sy plek geregeer; en die naam van sy stad was Pahu; en die naam van sy vrou was Mehetabel, die dogter van Matred, die dogter van Mésahab.
40 Dit is die name van die stamhoofde van Esau, volgens hulle families, volgens hulle woonplekke, met hulle name: die stamhoof Timna, die stamhoof Alwa, die stamhoof Jetet.
41 die stamhoof OholibĂĄma, die stamhoof Ela, die stamhoof Pinon,
42 die stamhoof Kenas, die stamhoof Teman, die stamhoof Mibsar,
43 die stamhoof Magdiël, die stamhoof Iram. Dit is die stamhoofde van Edom, volgens hulle verblyfplekke in die Aarde van hulle besitting. Dit is Esau, die stamvader van die Edomiete.
JĂŽWsef word deur sy broers verkoop.
1 EN Jakob het gewoon in die Aarde van die vreemdelingskap van sy vader, in die Aarde van KanaÀn.
2 Dit is die genelyn van Jakob. JĂŽWsef het as seun van sewentien jaar die kleinvee opgepas saam met sy broers - hy was nog jonk - met die seuns van Bilha en die seuns van Silpa, die vroue van sy vader. En JĂŽWsef het die slegte gerug oor hulle na hulle vader oorgebring.
3 En JisraEl het JĂŽWsef meer lief gehad as al sy seuns; want hy was vir hom ân seun van die ouderdom; en hy het vir hom ân lang kleed met moue gemaak. [Boekrol van die Opregte 41:6]
4 Toe sy broers sien dat hulle vader hom meer as al sy broers liefhet, het hulle hom gehaat en kon nie vriendelik met hom praat nie. [Boekrol van die Opregte 41:8]
5 Ook het JĂŽWsef ân droom gehad wat hy aan sy broers vertel het. Daaroor het hulle hom nog meer gehaat.
6 Hy het naamlik vir hulle gesĂȘ: Hoor tog hierdie droom wat ek gehad het.
7 Kyk, ons was besig om gerwe te bind op die land toe meteens my gerf gaan staan en ook regop bly staan, terwyl julle gerwe daar rondom kom en hulle voor my gerf neerbuig.
8 Toe sĂȘ sy broers aan hom: Wil jy miskien oor ons regeer? of wil jy miskien oor ons heers? En hulle het hom nog meer gehaat oor sy drome en oor sy woorde.
9 Daarna het hy nog ân ander droom gehad en dit aan sy broers vertel en gesĂȘ: Kyk, ek het nog ân droom gehad - die son en die maan en elf Sterre het hulle voor my neergebuig.
10 Toe hy dit aan sy vader en sy broers vertel, het sy vader hom hard bestraf en aan hom gesĂȘ: Wat is dit vir ân droom wat jy gehad het? Moet ons werklik kom, ek en jou moeder en jou broers, om ons voor jou na die Aarde neer te buig?
11 En sy broers was afgunstig op hom, maar sy vader het die saak in gedagte gehou.
12 En sy broers het die kleinvee van hulle vader by Sigem gaan oppas.
13 Toe sĂȘ JisraEl vir JĂŽWsef: Pas jou broers nie die vee op by Sigem nie? Kom, laat ek jou na hulle toe stuur. En hy antwoord hom: Hier is ek!
14 Toe sĂȘ hy vir hom: Gaan tog verneem na die welstand van jou broers en die welstand van die vee, en bring vir my berig terug. So het hy hom dan uit die dal van Hebron weggestuur, en hy het by Sigem aangekom.
15 Daarop kry ân man hom terwyl hy in die veld ronddwaal, en die man vra hom: Wat soek jy?
16 En hy antwoord: Ek soek my broers. Vertel my tog waar hulle die vee oppas.
17 Toe sĂȘ die man: Hulle het hiervandaan weggetrek, want ek het hulle hoor sĂȘ: Laat ons na Dotan gaan. En JĂŽWsef het agter sy broers aan gegaan en hulle in Dotan gevind.
18 En hulle het hom van ver af gesien. Maar voordat hy naby hulle kom, het hulle listig raad gehou teen hom om hom dood te maak.
19 En hulle het vir mekaar gesĂȘ: Daar kom daardie dromer aan!
20 Kom dan nou, laat ons hom doodmaak en in een van die putte gooi en sĂȘ: ân Besoedelde wese het hom gevreet. Dan sal ons sien wat van sy drome word.
21 Toe Ruben dit hoor, het hy hom uit hulle hand gered deur te sĂȘ: Laat ons nie [die] siel van hom slaan nie.
22 Ruben het ook vir hulle gesĂȘ: Moenie bloed vergiet nie, gooi hom in hierdie put wat in die wildernis is, maar moenie die hand aan hom slaan nie - sodat hy hom uit hulle hand kon red om hom na sy vader terug te bring.
23 En toe JĂŽWsef by sy broers kom, trek hulle JĂŽWsef se kleed uit, die kleed met lang moue wat hy aangehad het,
24 en hulle neem hom en gooi hom in die put. Maar die put was leeg; daar was geen water in nie.
25 Daarna het hulle gaan sit om brood te eet; en toe hulle hul oĂ« opslaan, sien hulle meteens ân reisgeselskap Jismaeliete wat uit GĂlead kom - hulle kamele gelaai met speserye en balsem en gom - op pad om dit na Egipte af te bring.
26 Toe sĂȘ JeHĂ»Wdah aan sy broers: Watter wins is dit dat ons ons broer doodmaak en sy bloed verberg? [Boekrol van die Opregte 42:3]
27 Kom, laat ons hom aan die Jismaeliete verkoop, maar laat ons hand nie teen hom wees nie, want hy is ons broer, ons vlees. En sy broers het na hom geluister. [Boekrol van die Opregte 42:4]
28 En toe die Midianitiese koopmans verbykom, het hulle JĂŽWsef uit die put uit opgetrek en uitgehaal en JĂŽWsef aan die Jismaeliete verkoop vir twintig [sikkels] silwer. En hulle het JĂŽWsef na Egipte gebring.
29 Toe Ruben by die put terugkom, was JĂŽWsef nie in die put nie! Daarop skeur hy sy klere,
30 en hy gaan na sy broers terug en sĂȘ: Die seun is nie daar nie! En ek, waar moet ek heen?
31 Toe neem hulle JĂŽWsef se kleed, en hulle laat ân bok doodbloei en steek die kleed in die bloed,
32 en hulle stuur die lang kleed weg en laat dit na hulle vader bring met die woorde: Dit het ons gevind. Kyk tog goed of dit die kleed van u seun is of nie.
33 En hy het dit herken en gesĂȘ: Die kleed van my seun! ân Besoedelde wese het hom opgevreet. JĂŽWsef is uitmekaar geruk!
34 Toe skeur Jakob sy klere en trek ân roukleed om sy heupe, en hy het oor sy seun gerou, baie dae lank.
35 En al sy seuns en al sy dogters het moeite gedoen om hom te troos, maar hy het geweier om hom te laat troos en gesĂȘ: Nee, treurende sal ek na my seun in die Doderyk/Sheol afdaal! So het sy vader hom dan beween.
36 En die Midianiete het hom na Egipte verkoop aan PĂłtifar, ân hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag.
JeHûWdah en Tamar.
1 IN diĂ© tyd het JeHĂ»Wdah afgetrek, van sy broers af weg, en uitgedraai na ân man van AdĂșllam met die naam van Hira.
2 En JeHĂ»Wdah het daar die dogter van ân KanaĂ€nitiese man gesien met die naam van Sua; en hy het haar geneem en by haar ingegaan.
3 En sy het bevrug geword en ân seun gebaar, en sy het hom Er genoem.
4 Daarna het sy weer bevrug geword en ân seun gebaar en hom Onan genoem.
5 En sy het nog weer ân seun gebaar en hom Sela genoem; en hy was in Kesib toe sy hom gebaar het.
6 En JeHĂ»Wdah het vir Er, sy eersgeborene, ân vrou geneem, en haar naam [was] Tamar.
7 Maar Er, die eersgeborene van JeHûWdah, was besoedel in die Oë van JaHWeH. Daarom het JaHWeH hom laat sterwe. [Boekrol van die Opregte 45:24]
8 Toe sĂȘ JeHĂ»Wdah vir Onan: Gaan in by die vrou van jou broer en sluit die swaershuwelik met haar en verwek vir jou broer ân saadlyn.
9 Maar Onan het geweet dat die saadlyn nie syne sou wees nie; daarom het hy, elke keer as hy by die vrou van sy broer ingaan, dit op die Aarde verderwe om vir sy broer geen saadlyn te gee nie.
10 En dit was verkeerd in die Oë van JaHWeH wat hy gedoen het; daarom het Hy hom ook laat sterwe. [Boekrol van die Opregte 45:26]
11 Toe sĂȘ JeHĂ»Wdah vir Tamar, sy skoondogter: Bly ân weduwee in die huis van jou vader totdat my seun Sela groot is. Want hy het gedink: Anders sterwe hy ook soos sy broers! So het Tamar dan gaan woon in die huis van haar vader.
12 En nå verloop van geruime tyd het die dogter van Sua, die vrou van JeHûWdah, gesterwe. En toe JeHûWdah klaar getreur het, het hy opgegaan na die skeerders van sy kleinvee, na Timna toe, hy en sy vriend Hira, die Adullamiet.
13 En hulle het Tamar te kenne gegee en gesĂȘ: Kyk, jou skoonvader gaan op na Timna om sy kleinvee te skeer.
14 Toe trek sy die klere van haar weduweeskap uit en bedek haar met ân sluier en draai haar toe; en sy het gaan sit by die ingang van Enaim wat op die pad na Timna lĂȘ. Want sy het gesien dat Sela groot geword het, maar sy was aan hom nie as vrou gegee nie.
15 Toe JeHĂ»Wdah haar sien, het hy haar vir ân hoer gehou, omdat sy haar gesig toegebind het;
16 en hy het na haar uitgedraai by die pad en gesĂȘ: Kom tog, laat my by jou ingaan; want hy het nie geweet dat dit sy skoondogter was nie. En sy vra: Wat sal jy my gee as jy by my ingaan?
17 En hy antwoord: Ek sal jou ân boklam van die kleinvee af stuur. Toe sĂȘ sy: As jy ân pand gee totdat jy dit stuur.
18 En hy sĂȘ: Wat is die pand wat ek jou moet gee? Toe antwoord sy: Jou seĂ«lring met die bandjie en jou staf wat in jou hand is. Hy gee dit toe aan haar en gaan by haar in, en sy het by hom swanger geword.
19 En sy het opgestaan en weggegaan en haar sluier afgehaal en die klere van haar weduweeskap aangetrek.
20 En JeHûWdah het die boklam gestuur deur middel van sy vriend, die Adullamiet, om die pand uit die hand van die vrou te gaan haal. Maar hy het haar nie gevind nie.
21 Toe vra hy die manne van haar woonplek: Waar is daardie hoer wat in Enaim by die pad was? En hulle antwoord: Hier was geen hoer nie.
22 Daarop gaan hy na JeHĂ»Wdah terug met die berig: Ek het haar nie gevind nie. En die manne van die plek het ook gesĂȘ: Hier was geen hoer nie.
23 Toe sĂȘ JeHĂ»Wdah: Laat sy dit hou, dat ons nie ân bespotting word nie. Kyk, ek het hierdie boklam gestuur, maar jy het haar nie gevind nie.
24 NĂĄ omtrent drie maande het hulle JeHĂ»Wdah laat weet en gesĂȘ: Tamar, jou skoondogter, het gehoereer, en sy is ook swanger deur hoerery! En JeHĂ»Wdah sĂȘ: Bring haar uit, dat sy verbrand kan word.
25 Terwyl sy uitgebring word, laat sy haar skoonvader dit weet: By die man aan wie hierdie dinge behoort, is ek swanger. En sy het gesĂȘ: Kyk tog mooi aan wie hierdie seĂ«lring en bandjies en staf behoort.
26 En JeHĂ»Wdah het dit herken en gesĂȘ: Sy het reg teenoor my, want ek het haar mos nie aan my seun Sela gegee nie. En hy het haar verder nie meer beken nie.
27 En toe sy sou baar, was daar ân tweeling in haar skoot.
28 En terwyl sy baar, het een die hand uitgesteek; en die vroedvrou het dit gegryp en ân rooi draad om sy hand gebind en gesĂȘ: Hierdie een is eerste gebore.
29 Maar toe hy sy hand teruggetrek het, word sy broer gebore! En sy sĂȘ: Hoe kragtig het jy deurgebreek! En hulle het hom Peres genoem.
30 En daarna is sy broer gebore aan wie se hand die rooi draad was. En hulle het hom Serag genoem.
JĂŽWsef bied weerstand teen die vrou van PĂłtifar.
1Â EN JĂŽWsef is afgebring na Egipte; en PĂłtifar, ân hofdienaar van Farao, die owerste van die lyfwag, ân Egiptiese man, het hom gekoop uit die hand van die Jismaeliete wat hom daarheen afgebring het.
2 En JaHWeH was met JĂŽWsef, sodat hy ân voorspoedige man was; en hy het in die huis van sy meester, die Egiptenaar, gebly.
3 En toe sy meester sien dat JaHWeH met hom was, en dat alles wat hy doen, in sy hand voorspoedig is,
4 het JÎWsef guns in sy oë gevind en hom gedien; en hy het hom aangestel oor sy huis, en alles wat in sy besit was, aan hom oorgegee.
5 En vandat hy hom aangestel het oor sy huis en oor alles wat in sy besit was, het JaHWeH die huis van die Egiptenaar geseën ter wille van JÎWsef; ja, die seën van JaHWeH was by alles wat syne was, in die huis en op die veld.
6 En hy het alles wat syne was, aan JÎWsef oorgelaat, sodat hy met sy hulp van niks kennis geneem het nie as net van die brood wat hy geëet het. En JÎWsef was skoon van gestalte en mooi van aansien.
7 NĂĄ hierdie dinge het die vrou van sy meester haar oĂ« na JĂŽWsef opgeslaan en gesĂȘ: Kom hou gemeenskap met my.
8 Maar hy het geweier en aan die vrou van sy meester gesĂȘ: Kyk, deur my is dit dat my meester geen kennis neem van wat in die huis is nie; en alles wat syne is, het hy aan my oorgegee.
9 Hy is in hierdie huis nie groter as ek nie en het my niks onthou nie behalwe u, omdat u sy vrou is; hoe kan ek dan hierdie groot besoedeling doen en oortree teen Elohim?
10 En nadat sy met JĂŽWsef dag na dag gespreek het, en hy na haar nie wou luister om langs haar te lĂȘ om met haar gemeenskap te hou nie,
11 kom hy eendag in die huis om sy werk te doen terwyl niemand van die huisgenote binne was nie.
12 Toe gryp sy hom aan sy kleed en sĂȘ: Kom hou gemeenskap met my. Maar hy het sy kleed in haar hand laat agterbly en gevlug en na buite geloop.
13 Toe sy dan sien dat hy sy kleed in haar hand laat bly en buitentoe gevlug het,
14 roep sy na haar huisgenote en sĂȘ aan hulle: Kyk, hy het vir ons ân Hebreeuse man hier gebring om met ons gek te skeer; hy het na my gekom om met my gemeenskap te hĂȘ, en ek het hard geskreeu;
15 en toe hy hoor dat ek my stem verhef en skreeu, het hy sy kleed by my laat agterbly en gevlug en na buite geloop.
16 En sy het sy kleed langs haar neergelĂȘ totdat sy meester tuisgekom het.
17 En sy het hom met dieselfde woorde aangespreek en gesĂȘ: Die Hebreeuse kneg wat jy vir ons hier gebring het, het na my gekom om met my gek te skeer;
18 en toe ek my stem verhef en skreeu, het hy sy kleed by my laat agterbly en na buite gevlug.
19 Toe sy meester die woorde hoor waarmee sy vrou hom aanspreek: So en so het jou kneg aan my gedoen - het hy baie kwaad geword;
20 en die meester van JĂŽWsef het hom laat vang en hom in die gevangenis gesit op die plek waar die gevangenes van die koning opgesluit was; en hy was daar in die gevangenis.
21 Maar JaHWeH was met JÎWsef, en Hy het Medelye aan hom bewys en aan hom guns verleen in die oë van die owerste van die gevangenis.
22 En die owerste van die gevangenis het almal wat in die gevangenis opgesluit was, aan JĂŽWsef toevertrou; en alles wat daar te doen was, het hy gedoen.
23 Die owerste van die gevangenis het glad nie na iets omgesien wat aan hom toevertrou was nie, omdat JaHWeH met hom was; en wat hy doen, het JaHWeH voorspoedig laat wees.
JĂŽWsef in die gevangenis.
1 NĂ hierdie dinge het die skinker   van die koning van Egipte en die bakker hulle misgaan jeens hulle meester, die koning van Egipte,
2 sodat Farao baie kwaad geword het vir sy twee hofdienaars, die voorman van die skinkers en die voorman van die bakkers.
3 En hy het hulle in bewaring gegee in die huis van die owerste van die lyfwag, in die gevangenis, die plek waar JĂŽWsef gevange was.
4 En die owerste van die lyfwag het JĂŽWsef by hulle aangestel om hulle te bedien. En hulle was ân tyd lank in bewaring.
5 En hulle het altwee ân droom gehad, elkeen sy droom, in dieselfde nag, elkeen ân droom met besondere betekenis, die skinker en die bakker van die koning van Egipte, wat in die gevangenis gevange gesit het.
6 En JĂŽWsef het die volgende mĂŽre by hulle gekom en gesien dat hulle ontstemd was.
7 Toe vra hy die hofdienaars van Farao wat by hom in bewaring was in die huis van sy meester, en sĂȘ: Waarom lyk julle aangesig vandag so droewig?
8 En hulle antwoord hom: Ons het ân droom gehad, en daar is niemand wat dit kan uitlĂȘ nie. En JĂŽWsef vra hulle: Is uitlegging nie ân saak van Elohim nie? Vertel my tog.
9 Toe vertel die voorman van die skinkers aan JĂŽWsef sy droom en sĂȘ vir hom: In my droom was daar ân wingerdstok voor my aangesig,
10 en aan die wingerdstok was drie ranke; en skaars het sy gebot of haar bloeisel was uit, haar trosse het ryp druiwe geword.
11 En die beker van Farao was in my hand. En ek het die druiwe geneem en dit in die beker van Farao uitgedruk en die beker in die handpalm van Farao gegee.
12 Toe sĂȘ JĂŽWsef vir hom: Dit is die uitlegging daarvan: die drie ranke is drie dae.
13 Binne drie dae sal Farao jou hoof verhef - jou in jou rang herstel; en jy sal die beker van Farao in sy hand gee net soos vroeër toe jy sy skinker was.
14 Hou my tog net in gedagte as dit met jou goed gaan, en betoon tog medelye aan my en maak melding van my by Farao en bring my uit hierdie huis uit;
15 want ek is gesteel, ja gesteel, uit die Aarde van die Hebreërs, en ek het hier ook niks gedoen dat hulle my in die gevangenis gesit het nie.
16 Toe die voorman van die bakkers sien dat hy ân suiwer uitlegging gegee het, sĂȘ hy aan JĂŽWsef: Ook in my droom - toe was daar drie mandjies met witbrood op my hoof.
17 en in die boonste mandjie was allerhande eetware vir Farao deur bakkers klaargemaak, en die voëls het dit uit die mandjie bo-op my hoof weggepik.
18 Toe antwoord JĂŽWsef en sĂȘ: Dit is die uitlegging daarvan - die drie mandjies is drie dae.
19 Binne drie dae sal Farao jou hoof bo-oor jou verhef - hy sal jou aan ân paal ophang, en die voĂ«ls sal jou vlees van jou af wegpik.
20 En op die derde dag, die verjaarsdag van Farao, het hy ân maaltyd vir al sy dienaars berei en die hoof van die voorman van die skinkers en die hoof van die voorman van die bakkers te midde van sy dienaars verhef -
21 hy het die voorman van die skinkers herstel in sy skinkersamp, sodat hy die beker in die handpalm van Farao kon gee,
22 maar die voorman van die bakkers het hy opgehang - soos JĂŽWsef dit aan hulle uitgelĂȘ het.
23 En die voorman van die skinkers het nie aan JĂŽWsef gedink nie, maar hom vergeet.
JĂŽWsef verklaar die drome van Farao.
1Â NĂÂ verloop van twee volle jare het Farao gedroom dat hy by die Nyl staan;
2 en kyk, daar kom sewe koeie uit die Nyl uit op wat mooi van aansien en vet van vleis was, en hulle het gaan wei in die rietgras.
3 En kyk, nĂĄ hulle kom daar nog sewe koeie uit die Nyl uit op wat lelik van aansien en maer van vleis was, en hulle het by die ander koeie op die wal van die Nyl gaan staan.
4 En die koeie wat lelik van aansien en maer van vleis was, het die sewe koeie wat mooi van aansien en vet was, opgeëet. Toe het Farao wakker geword.
5 En hy het weer aan die slaap geraak en nog ân keer gedroom; en kyk, sewe vet en mooi are skiet op aan een steel;
6 en nĂĄ hulle spruit daar sewe are uit wat maer en deur die oostewind verskroei was;
7 en die maer are het die sewe vet en vol are verslind. Toe het Farao wakker geword en kyk, dit was ân droom!
8 DiĂ© mĂŽre was sy gees onrustig, en hy het al die towenaars en al die wyse manne van Egipte laat roep; en Farao het aan hulle sy droom vertel, maar niemand kon dit aan Farao uitlĂȘ nie.
9 Toe het die voorman van die skinkers met Farao gespreek en gesĂȘ: Ek moet vandag my oortredinge in gedagtenis bring.
10 Farao was baie kwaad vir sy dienaars en het my in bewaring gegee in die huis van die owerste van die lyfwag, my en die voorman van die bakkers.
11 En ons het in dieselfde nag ân droom gehad, ek en hy; ons het gedroom, elkeen ân droom met besondere betekenis.
12 En daar was by ons ân Hebreeuse jongman, ân kneg van die owerste van die lyfwag - aan hom het ons dit vertel, en hy het ons drome vir ons uitgelĂȘ; aan elkeen het hy die uitlegging volgens sy droom gegee.
13 En soos hy ons dit uitgelĂȘ het, so het dit gebeur - my het hy in my rang herstel, maar hom opgehang.
14 Toe laat Farao JĂŽWsef roep, en hulle het hom gou uit die gevangenis uitgehaal, en hy het hom geskeer en ander klere aangetrek; en hy het by Farao gekom.
15 Toe sĂȘ Farao vir JĂŽWsef: Ek het ân droom gehad, en daar is niemand wat dit kan uitlĂȘ nie; maar ek het van jou hoor verklaar dat jy ân droom net hoef te hoor om dit uit te lĂȘ.
16 En JĂŽWsef het Farao geantwoord en gesĂȘ: Niks vir my nie! Elohim sal Farao ân gunstige antwoord gee.
17 Toe sĂȘ Farao vir JĂŽWsef: Kyk, ek het in my droom gestaan op die wal van die Nyl,
18 en sewe koeie het uit die Nyl uit opgekom wat vet van vleis en mooi van uiterlik was, en hulle het gaan wei in die rietgras.
19 En kyk, nĂĄ hulle kom daar nog sewe koeie op, skraal en baie lelik van uiterlik en maer van vleis; ek het soos hulle so lelik in die ganse Aarde van Egipte nie gesien nie.
20 En die maer en lelike koeie het die sewe eerste vet koeie opgeëet:
21 dié het in hulle maag ingegaan, maar dit kon nie merk dat hulle in hul maag ingegaan het nie; want hulle aansien was lelik soos in die begin. Toe het ek wakker geword.
22 Daarna het ek in my droom gesien, en kyk, sewe vol en mooi are skiet op aan een steel.
23 En nĂĄ hulle spruit daar sewe are uit wat dor, maer en deur die oostewind verskroei was;
24 en die sewe maer are het die sewe mooi are verslind. En ek het dit aan die towenaars meegedeel, maar niemand kon my inligting gee nie.
25 Toe sĂȘ JĂŽWsef vir Farao: Die droom van Farao is een en dieselfde. Wat die Elohim van plan is om te doen, het Hy aan Farao te kenne gegee.
26 Die sewe mooi koeie is sewe jare; en die sewe mooi are is sewe jare; die droom is een en dieselfde.
27 En die sewe maer en lelike koeie wat nĂĄ hulle opgekom het, is sewe jare; en die sewe maer, deur die oostewind verskroeide are sal sewe jare van hongersnood wees.
28 Dit is die woord wat ek tot Farao gespreek het: wat die Elohim van plan is om te doen, het Hy Farao laat sien.
29 Kyk, daar kom sewe jare van groot oorvloed in die hele Aarde van Egipte;
30 maar daarna sal sewe jare van hongersnood aanbreek, en al die oorvloed sal in die Aarde van Egipte vergeet word, en die hongersnood sal die Aarde verteer.
31 En van die oorvloed sal in die Aarde niks gemerk word weens dié hongersnood wat daarna sal wees nie; want dit sal baie swaar wees.
32 En wat dit betref dat die droom twee maal vir Farao herhaal is - dit is omdat die saak deur die Elohim vas besluit is en die Elohim dit gou sal doen.
33 Laat Farao dan nou uitkyk na ân verstandige en wyse man en hom aanstel oor die Aarde van Egipte.
34 Farao moet so maak en opsigters oor die Aarde aanstel en in die sewe jare van oorvloed ân vyfde deel hef van die Aarde van Egipte.
35 En hulle moet al die voedsel van hierdie goeie jare wat kom, versamel en onder leiding van Farao koring ophoop as voedsel in die stede en dit wegbĂȘre.
36 So sal dan die voedsel ân voorraad wees vir die Aarde vir die sewe jare van hongersnood wat in die Aarde van Egipte sal kom, sodat die Aarde nie deur die hongersnood te gronde gaan nie.
37 En die woord was goed in die oë van Farao en van al sy dienaars.
38 Daarop het Farao aan sy dienaars gesĂȘ: Kan ons wel iemand vind soos hierdie man in wie die Gees van Elohim is?
39 En Farao sĂȘ vir JĂŽWsef: Aangesien Elohim dit alles aan jou bekend gemaak het, is daar niemand verstandig en wys soos jy nie.
40 Jy moet oor my huis wees, en na jou bevel moet my hele volk hulle skik; alleen deur die troon sal ek groter wees as jy.
41 Verder het Farao vir JĂŽWsef gesĂȘ: Kyk, ek stel jou aan oor die hele Aarde van Egipte.
42 Toe trek Farao sy seëlring van sy hand af en sit dit aan die hand van JÎWsef; en hy het hom fyn linneklere laat aantrek en die goue ketting om sy hals gehang
43 en hom laat ry op sy tweede rytuig; en hulle het voor hom uitgeroep: Pas op! So het hy hom dan oor die hele Aarde van Egipte aangestel.
44 En Farao sĂȘ vir JĂŽWsef: Ek is Farao, maar sonder jou mag niemand sy hand of voet in die hele Aarde van Egipte verroer nie.
45 En Farao het JÎWsef genoem Såfenat-Panéag en aan hom Asenat, die dogter van Potiféra, die priester van On, as vrou gegee. En JÎWsef het uitgetrek oor die Aarde van Egipte.
46 En JĂŽWsef was dertig jaar oud toe hy voor die aangesig van Farao, die koning van Egipte, gestaan het; en JĂŽWsef het van Farao af weggegaan en die hele Aarde van Egipte deurgetrek.
47 En die Aarde het met handevol opgelewer in die sewe jare van oorvloed.
48 Toe het hy al die voedsel van die sewe jare versamel wat in die Aarde van Egipte gekom het, en voedsel in die stede weggesit - die voedsel van die landerye wat rondom elke stad was, het hy in haar midde weggesit.
49 So het JĂŽWsef dan ân baie groot hoeveelheid koring opgehoop soos die sand van die see, totdat hulle opgehou het om te tel, want dit was ontelbaar.
50 En vir JÎWsef is twee seuns gebore - voordat die jaar van hongersnood gekom het - wat Asenat, die dogter van Potiféra, die priester van On, vir hom gebaar het.
51 En JĂŽWsef het die eersgeborene Manasse genoem; want, [het hy gesĂȘ], Elohim het my al my moeite laat vergeet en ook die hele huis van my vader.
52 En die tweede het hy Efraim genoem; want, [het hy gesĂȘ], Elohim het my vrugbaar gemaak in die Aarde van my ellende.
53 Toe het die sewe jare van oorvloed wat daar in die Aarde van Egipte was, ten einde gekom,
54 en die sewe jare van hongersnood het begin aankom soos JĂŽWsef voorspel het. En daar was hongersnood in al die dele van die Aarde, maar in die Aarde van Egipte was daar brood.
55 En toe die hele Aarde van Egipte honger gely en die volk na Farao geroep het om brood, sĂȘ Farao aan al die Egiptenaars: Gaan na JĂŽWsef, doen wat hy julle sĂȘ.
56 En die hongersnood was oor die hele aangesig van die Aarde, en JĂŽWsef het alles waarin iets was, oopgemaak en aan die Egiptenaars verkoop; en die hongersnood was swaar in die Aarde van Egipte.
57 En die hele Aarde het na JĂŽWsef in Egipte gekom om koring te koop, want die hongersnood was swaar op die Aarde.
Die broers van JĂŽWsef in Egipte.
1Â TOE Jakob merk dat daar koring in Egipte was, het Jakob aan sy seuns gesĂȘ: Wat kyk julle so na mekaar?
2 En hy sĂȘ: Kyk, ek het gehoor dat daar koring in Egipte is; trek daarheen af, en koop vir ons daar koring, dat ons kan lewe en nie sterwe nie.
3 Daarop het tien van JĂŽWsef se broers afgetrek om koring uit Egipte te koop.
4 Maar Benjamin, die broer van JĂŽWsef, het Jakob nie saam met sy broers gestuur nie; want hy het gedink: Altemit kan ân teĂ«spoed hom oorkom.
5 So het die seuns van JisraEl dan gekom om koring te koop onder diegene wat daar aangekom het; want daar was hongersnood in die Aarde van KanaÀn.
6 En JĂŽWsef was die maghebber oor die Aarde, hy wat aan al die volke van die Aarde koring verkoop het; daarom het die broers van JĂŽWsef gekom en hulle voor hom met die aangesig na die Aarde gebuig.
7 Sodra JĂŽWsef sy broers sien, het hy hulle herken maar hom vreemd teenoor hulle gehou en hulle hard aangespreek en vir hulle gesĂȘ: Waar kom julle vandaan? En hulle antwoord: Uit die Aarde van KanaĂ€n om voedsel te koop.
8 En JĂŽWsef het sy broers herken, maar hulle het hom nie herken nie.
9 Toe dink JĂŽWsef aan die drome wat hy aangaande hulle gedroom het; en hy sĂȘ vir hulle: Julle is spioene, julle het gekom om te kyk waar die Aarde oop is.
10 Maar hulle het hom geantwoord: Nee, my meester, maar u dienaars het gekom om voedsel te koop.
11 Ons is almal seuns van een man, ons is eerlik; u dienaars is geen spioene nie.
12 Toe sĂȘ hy vir hulle: Nee, maar julle het gekom om te kyk waar die Aarde oop is.
13 En hulle antwoord: U dienaars is twaalf in getal, ons is broers, seuns van een man in die Aarde van KanaÀn; en kyk, die jongste is nou by ons vader, maar die een is daar nie meer nie.
14 Toe sĂȘ JĂŽWsef vir hulle: Dit is wat ek julle gesĂȘ het: Julle is spioene!
15 Hieraan sal julle getoets word: so waar as Farao leef, julle sal hiervandaan nie trek tensy dat julle jongste broer hierheen kom nie.
16 Stuur een van julle, dat hy julle broer gaan haal, maar julle moet in die gevangenis bly. So sal dan julle woorde getoets word, of die waarheid by julle is of nie. So waar as Farao leef, julle is spioene!
17 Daarop het hy hulle saam drie dae lank in bewaring laat hou.
18 En op die derde dag sĂȘ JĂŽWsef vir hulle: Doen dit, dan sal julle lewe; ek Vrees die Elohim!
19 As julle eerlik is, laat een van julle broers gevange bly in die huis waar julle in bewaring is; maar gaan jĂșlle, bring die koring vir die honger van julle huisgesinne weg,
20 en bring julle jongste broer na my toe - dan sal julle woorde waar gemaak word, en julle sal nie sterwe nie. En hulle het so gedoen.
21 Toe sĂȘ hulle vir mekaar: Voorwaar, ons boet nou vanweĂ« ons broer, omdat ons die benoudheid van sy siel gesien het toe hy ons gesmeek het en ons nie geluister het nie - daarom kom hierdie benoudheid oor ons.
22 Daarop antwoord Ruben hulle: Het ek nie vir julle gesĂȘ nie: Oortree nie teen die seun nie? Maar julle het nie geluister nie. Kyk, so word dan ook sy bloed geĂ«is.
23 En hulle het nie geweet dat JĂŽWsef dit verstaan nie, want daar was ân tolk tussen hulle.
24 Toe draai hy hom van hulle af weg en ween. Daarna het hy na hulle teruggegaan en met hulle gespreek; en hy het SĂmeon onder hulle uitgeneem en hom voor hulle oĂ« gebind.
25 Daarop gee JĂŽWsef bevel om hulle sakke vol koring te maak en elkeen se silwer weer in sy sak te sit en om aan hulle padkos vir die reis saam te gee. En so is aan hulle gedoen.
26 En hulle het die koring op hulle esels gelaai en daar weggetrek.
27 En toe die een sy sak oopmaak om sy esel in die herberg voer te gee, sien hy sy silwer; en kyk, dit was somaar bo in sy sak!
28 En hy sĂȘ vir sy broers: My silwer is teruggegee; hier lĂȘ dit dan ook in my sak! Toe het hulle hart hul begewe, en hulle draai verskrik na mekaar toe en sĂȘ: Wat het Elohim ons nou aangedoen?
29 En hulle het by hul vader Jakob in die Aarde van KanaĂ€n gekom en hom alles vertel wat hulle wedervaar het en gesĂȘ:
30 Die man, die meester van die Aarde, het ons hard aangespreek en ons vir spioene van die Aarde gehou.
31 Maar ons het aan hom gesĂȘ: Ons is eerlik en dat ons geen spioene is nie.
32 Ons is twaalf broers, seuns van ons vader; die een is daar nie meer nie, en die jongste is nou by ons vader in die Aarde van KanaÀn.
33 Daarop het die man, die meester van die Aarde, aan ons gesĂȘ: Hieraan sal ek weet dat julle eerlik is - laat een van julle broers by my bly; en neem vir die honger van julle huisgesinne en trek weg,
34 en bring julle jongste broer na my toe; dan sal ek weet dat julle geen spioene is nie. As julle eerlik is, sal ek julle broer aan julle teruggee, en julle mag in die Aarde rondtrek.
35 En toe hulle hul sakke leegmaak, was elkeen se sakkie silwer daar in sy sak! En toe hulle hul sakkie silwer sien, hulle en hul vader, was hulle bevrees.
36 Daarop sĂȘ Jakob, hulle vader, vir hulle: Julle beroof my van kinders. JĂŽWsef is weg! En SĂmeon is weg! En Benjamin wil julle wegneem! Alles is teen my!
37 Toe spreek Ruben sy vader aan en sĂȘ: U kan my twee seuns doodmaak as ek hom nie na u terugbring nie. Vertrou hom aan my toe, en Ă©k sal hom na u terugbring.
38 Maar hy sĂȘ: My seun sal nie saam met julle aftrek nie, want sy broer is dood, en hy het alleen oorgebly; en as leed hom oorkom op die pad wat julle sal gaan, dan sal julle my grys hare met kommer in die Doderyk/Sheol laat afdaal.
1Â EN die hongersnood was swaar in die Aarde.
2 En nadat die koring wat hulle uit Egipte gebring het, opgeĂ«et was, sĂȘ hulle vader vir hulle: Gaan koop vir ons weer ân bietjie voedsel.
3 Toe het JeHĂ»Wdah hom geantwoord: Die man het ons uitdruklik gewaarsku en gesĂȘ: Julle sal my aangesig nie sien as julle broer nie by julle is nie.
4 As u ons broer saam met ons stuur, sal ons aftrek en vir u voedsel koop;
5 maar as u hom nie stuur nie, sal ons nie aftrek nie; want die man het aan ons gesĂȘ. Julle sal my aangesig nie sien as julle broer nie by julle is nie.
6 Toe sĂȘ JisraEl: Waarom het julle so verkeerd teen my gehandel deur die man te vertel dat julle nog ân broer het?
7 En hulle antwoord: Die man het uitdruklik na ons en ons familie gevra met die woorde: Lewe julle vader nog? Het julle nog ân broer? Toe het ons hom dit te kenne gegee volgens hierdie woorde. Kon ons dan ooit weet dat hy sou sĂȘ: Bring julle broer af?
8 Daarop sĂȘ JeHĂ»Wdah aan sy vader JisraEl: Stuur die seun saam met my; dan sal ons klaarmaak en wegtrek, sodat ons kan lewe en nie sterwe nie - ons en ook u en ons kinders nie.
9 Ek sal vir hom borg wees; van my hand kan u hom eis. As ek hom nie na u bring en voor u stel nie, sal ek lewenslank teenoor u skuldig staan.
10 Ja, as ons nie getalm het nie, waarlik dan was ons nou al twee maal terug.
11 Toe het JisraEl, hulle vader, vir hulle gesĂȘ: As dit so is, doen dan dit: neem van die beste produkte van die Aarde in julle sakke en bring vir die man ân geskenk af - bietjie balsem en bietjie heuning, speserye en gom, neute en amandels;
12 en neem dubbel soveel silwer met julle saam en bring die silwer wat weer bo in julle sakke gesit is, met julle saam terug. Miskien was dit ân vergissing.
13 En neem julle broer - maak julle klaar en gaan terug na die man.
14 En mag El, die Almagtige, julle Barmhartigheid verleen voor die aangesig van die man, sodat hy julle ander broer en Benjamin saam met julle kan laat trek! En ek - as ek van kinders beroof is, dan is ek beroof.
15 Daarop neem die manne dié geskenk, en hulle neem dubbel soveel silwer saam met hulle en ook Benjamin, en hulle het klaargemaak en na Egipte afgetrek en voor die aangesig van JÎWsef gaan staan.
16 Toe JĂŽWsef Benjamin by hulle sien, sĂȘ hy aan die opsigter oor sy huis: Bring die manne in die huis en slag slagvee en maak dit gereed, want die manne moet vanmiddag by my eet.
17 En die man het gedoen soos JĂŽWsef beveel het, en die man het die manne in die huis van JĂŽWsef gebring.
18 En die manne het gevrees, omdat hulle in die huis van JĂŽWsef gebring is, en gesĂȘ: Ter wille van die silwer wat die vorige keer in ons sakke teruggekom het, word ons ingebring om ons te oorrompel, ons te oorval en ons as slawe te neem, saam met ons esels.
19 Daarom het hulle nader gekom na die man wat oor die huis van JĂŽWsef was, en met hom gespreek by die ingang van die huis
20 en gesĂȘ: Ag, my meester, ons het die vorige keer net afgetrek om voedsel te koop,
21 maar toe ons in die herberg kom en ons sakke oopmaak, was elkeen se silwer bo in sy sak - ons silwer volgens sy gewig - en ons het dit saam met ons teruggebring.
22 Ons het ook ander silwer saam met ons afgebring om voedsel te koop. Ons weet nie wie ons silwer in ons sakke gesteek het nie.
23 Toe antwoord hy: Vrede vir julle! Moenie bang wees nie! Julle Elohey en die Elohey van julle vader het julle ân skat in jul sakke gegee. Julle silwer het by my gekom. Daarop het hy SĂmeon na hulle uitgebring.
24 En die man het die manne in die huis van JĂŽWsef gebring en water [aan hulle] gegee, en hulle het hul voete gewas; hy het ook hulle esels voer gegee.
25 En hulle het die geskenk reggemaak teen [die tyd] dat JĂŽWsef die middag sou kom, want hulle het gehoor dat hulle daar brood sou eet.
26 Toe JĂŽWsef dan in die huis kom, het hulle vir hom die geskenk binnegebring wat by hulle was, en hulle voor hom neergebuig na die Aarde toe.
27 En hy het hulle na hul welstand gevra en gesĂȘ: Gaan dit goed met julle ou vader van wie julle gespreek het? Leef hy nog?
28 En hulle antwoord: Dit gaan goed met u dienaar, ons vader; hy lewe nog. En hulle het hul eerbiedig neergebuig.
29 Toe slaan hy sy oĂ« op en sien sy broer Benjamin, die seun van sy moeder, en sĂȘ: Is dit julle jongste broer van wie julle met my gespreek het? Daarop sĂȘ hy: Mag Elohim jou barmhartig wees, my seun!
30 En JĂŽWsef het gou gemaak, want sy binneste was ontroerd oor sy broer: hy het geleentheid gesoek om te ween en in die kamer gegaan en daar geween.
31 Daarna het hy sy gesig gewas en uitgekom en hom bedwing en gesĂȘ: Bring die ete op!
32 Toe bring hulle dit op vir homself en vir hulle vir hulleself en vir die Egiptenaars vir hulle self want die Egiptenaars mag nie saam met die HebreĂ«rs brood [eet] nie, omdat dit vir die Egiptenaars ân gruwel is.
33 En hulle het gaan sit volgens sy bepaling, die eersgeborene na sy eersgeboorte en die jongste na sy jonkheid. Toe kyk die manne mekaar verbaas aan.
34 Hierop het hy aan hulle porsies uitgedeel van die ete wat voor hom staan; maar die porsie van Benjamin was vyf hande groter as die porsies van hulle almal. En hulle het gedrink en saam met hom dronk geword.
1Â TOE gee hy bevel aan die opsigter oor sy huis en sĂȘ: Maak die sakke van die manne vol met lewensmiddele soveel as hulle kan vervoer, en sit elkeen se silwer bo in sy sak;
2 en my beker, die silwerbeker, moet jy bo in die jongste se sak sit saam met die silwer vir sy koring. En hy het gehandel volgens die woord wat JĂŽWsef gespreek het.
3 Toe dit die mĂŽre lig word, het hulle die manne laat trek, hulle met hul esels.
4 Hulle het uit die stad uitgetrek, hulle was nog nie ver nie toe JĂŽWsef aan die opsigter oor sy huis sĂȘ: Maak jou klaar en jaag die manne agterna; en as jy hulle inhaal, vra hulle dan: Waarom het julle kwaad vir goed vergelde?
5 Is dit nie die ding waaruit my meester drink en waarmee hy altyd voorspel nie? Julle het verkeerd gehandel met wat julle gedoen het.
6 En hy het hulle ingehaal en hierdie woorde aan hulle meegedeel.
7 Toe sĂȘ hulle vir hom: Waarom spreek my meester sulke woorde? Dit is ver van u dienaars om so iets te doen.
8 Kyk, die silwer wat ons bo in ons sakke gevind het, het ons uit die Aarde van KanaÀn aan u teruggebring - hoe sou ons dan silwer of goud uit die huis van u meester kan steel?
9 Dié een van u dienaars by wie dit gevind word, moet sterwe; en ons sal ook my meester se slawe wees.
10 Toe sĂȘ hy: Nou goed, laat dit wees soos julle gesĂȘ het. DiĂ© een by wie dit gevind word, is my slaaf. Maar jĂșlle sal vry wees.
11 Daarop het hulle gou elkeen sy sak op die Aarde neergesit en elkeen sy sak oopgemaak.
12 En hy het gesoek; hy het begin by die oudste en opgehou by die jongste; en die beker is in Benjamin se sak gevind.
13 Toe skeur hulle hul klere, en elkeen laai sy esel, en hulle gaan na die stad terug.
14 En JeHûWdah het saam met sy broers in die huis van JÎWsef gekom, terwyl hy nog daar was, en hulle het voor hom neergeval op die Aarde.
15 Daarop sĂȘ JĂŽWsef vir hulle: Wat is dit nou wat julle gedoen het? Weet julle nie dat ân man soos ek dit voorseggend sou waarneem nie?
16 En JeHĂ»Wdah antwoord: Wat kan ons aan my meester sĂȘ? Wat kan ons spreek? En waarmee kan ons ons regverdig? Die Elohim het die oortreding van u dienaars uitgevind. Kyk, ons is my meester se slawe, ons sowel as hy by wie die beker gevind is.
17 Maar hy sĂȘ: Dit is ver van my om dit te doen; die man by wie die beker gevind is, diĂ© sal my slaaf wees. Maar trek jĂșlle in vrede op na julle vader.
18 Toe kom JeHĂ»Wdah nader na hom en sĂȘ: Ag, my meester, mag u dienaar tog ân woord spreek voor die ore van my meester, en laat u woede nie teen u dienaar ontvlam nie, want u staan gelyk met Farao.
19 My meester het sy dienaars gevra en gesĂȘ: Het julle ân vader of broer?
20 En ons het my meester geantwoord: Ons het ân ou vader; en daar is ân jong seun, ân kind van die ouderdom, maar sy broer is dood; en hy het alleen oorgebly van sy moeder, en sy vader het hom lief.
21 Toe het u aan u dienaars gesĂȘ: Bring hom af na my toe, dat ek my oog op hom kan rig.
22 En ons het my meester geantwoord: Die seun kan sy vader nie verlaat nie, want sy vader sal sterwe as hy hom verlaat.
23 Daarop het u aan u dienaars gesĂȘ: As julle jongste broer nie saam met julle afkom nie, sal julle my aangesig nie weer sien nie.
24 En toe ons na u dienaar, my vader, opgetrek het en hom die woorde van my meester te kenne gegee het,
25 het ons vader gesĂȘ: Gaan koop weer vir ons ân bietjie voedsel.
26 Maar ons het gesĂȘ: Ons kan nie aftrek nie. As ons jongste broer by ons is, sal ons aftrek; want ons mag die aangesig van die man nie sien as ons jongste broer nie by ons is nie.
27 En u dienaar, my vader, het aan ons gesĂȘ: JĂșlle weet dat my vrou vir my twee gebaar het -
28 die een het van my af weggegaan, en ek het gesĂȘ: Voorwaar, hy is verskeur, verskeur! En ek het hom tot hiertoe nie gesien nie.
29 As julle nou hierdie een ook van my af wegneem en hy leed oorkom, dan sal julle my grys hare met droefnis in die Doderyk/Sheol laat afdaal.
30 As ek dan nou by u dienaar, my vader, kom en die seun nie by ons is nie - omdat sy siel aan sy siel verkleef is -
31 sal hy sterwe as hy sien dat die seun daar nie is nie; en u dienaars sal die grys hare van u dienaar, ons vader, met kommer in die Doderyk/Sheol laat afdaal.
32 Want u dienaar het die seun deur borgskap van my vader verkry deurdat hy gesĂȘ het: As ek hom nie na u bring nie, sal ek lewenslank teenoor my vader skuldig staan.
33 Laat u dienaar dan nou tog in die plek van die seun my meester se slaaf bly, en laat die seun saam met sy broers optrek.
34 Want hoe kan ek na my vader optrek as die seun nie by my is nie? Mag ek maar net die ellende nie aansien wat my vader sal tref nie!
JĂŽWsef maak hom aan sy broers bekend.
1Â TOE kon JĂŽWsef hom nie langer bedwing voor almal wat by hom gestaan het nie, en hy roep: Laat almal van my af weggaan! En daar het niemand by hom gestaan toe JĂŽWsef hom aan sy broers bekend gemaak het nie.
2 Daarop bars hy in trane uit, sodat die Egiptenaars en ook die huis van Farao dit gehoor het.
3 En JĂŽWsef sĂȘ vir sy broers: Ek is JĂŽWsef! Leef my vader nog? Maar sy broers kon hom nie antwoord nie, want hulle was verskrik voor hom.
4 Verder sĂȘ JĂŽWsef vir sy broers: Kom tog nader na my. En toe hulle nader kom, sĂȘ hy: Ek is julle broer JĂŽWsef vir wie julle na Egipte verkoop het.
5 Maar wees nou nie bedroef nie, en laat daar geen ontstemming by julle wees dat julle my hierheen verkoop het nie. Want om lewens te behou, het Elohim my voor julle uit gestuur.
6 Want daar was nou twee jaar hongersnood in die Aarde, en daar is nog vyf jaar waarin nie geploeg of geoes sal word nie.
7 Maar Elohim het my voor julle uit gestuur om vir julle ân oorblyfsel op die Aarde te verseker en om julle in die lewe te hou tot ân groot verlossing.
8 JĂșlle het my dan nou nie hierheen gestuur nie, maar die Elohim; en Hy het my ân raadsman van Farao gemaak en ân gebieder oor sy hele huis en ân regeerder in die hele Aarde van Egipte.
9 Trek gou op na my vader en sĂȘ vir hom: So spreek u seun JĂŽWsef: Elohim het my ân gebieder oor die hele Aarde van Egipte gemaak. Kom af na my, moenie versuim nie!
10 En u kan in die Aarde van Gosen woon en naby my wees, u en u kinders en u kindskinders en u kleinvee en u beeste en alles wat u besit.
11 En ek sal u daar onderhou, want daar sal nog vyf jaar hongersnood wees; sodat u nie verarm nie, u en u huis en alles wat aan u behoort.
12 En kyk, julle oë sien dit, en die oë van my broer Benjamin, dat dit my mond is wat met julle spreek.
13 Vertel my vader dan van al my oorvloedigheid in Egipte en van alles wat julle gesien het, en bring my vader gou hierheen af.
14 Toe val hy sy broer Benjamin om die hals en ween; en ook Benjamin het aan sy hals geween.
15 En hy het al sy broers gesoen en aan hulle [hals] geween; en daarna het sy broers met hom gespreek.
16 Toe die gerug in die huis van Farao gehoor word dat JÎWsef se broers gekom het, was dit goed in die oë van Farao en van sy dienaars.
17 En Farao het met JĂŽWsef gespreek: SĂȘ aan jou broers: Doen dit, laai julle diere en trek weg na die Aarde van KanaĂ€n.
18 En gaan haal julle vader en julle huisgesinne en kom na my toe, dan sal ek julle die beste van die Aarde van Egipte gee; en eet die vettigheid van die Aarde.
19 Jy kry dan bevel - doen dit: Neem vir julle uit die Aarde van Egipte waens vir julle kinders en julle vroue, en vervoer julle vader en kom.
20 En julle hoef geen spyt te hĂȘ oor julle huisraad nie, want die beste van die hele Aarde van Egipte is julle sân.
21 Die seuns van JisraEl het toe so gedoen; en JĂŽWsef het vir hulle waens verskaf volgens die bevel van Farao en hulle padkos gegee vir die reis.
22 Hy het aan hulle almal, man vir man, ân stel nuwe klere gegee; maar aan Benjamin het hy driehonderd [sikkels] silwer en vyf stel nuwe klere gegee.
23 En net so het hy ook aan sy vader gestuur tien esels, gelaai met die beste goed van Egipte, en tien eselinne, gelaai met koring en brood en voedsel vir sy vader op die reis.
24 Daarop het hy sy broers weggestuur, en hulle het vertrek; en hy het aan hulle gesĂȘ: Moenie vir mekaar kwaad word op die pad nie.
25 En hulle het opgetrek uit Egipte en in die Aarde van KanaÀn aangekom by hulle vader Jakob.
26 Toe hulle hom vertel: JĂŽWsef lewe nog - en dat hy regeerder is in die hele Aarde van Egipte - het sy hart beswyk, want hy het hulle nie geglo nie.
27 Maar toe hulle hom al die woorde van JĂŽWsef te kenne gee wat hy met hulle gespreek het, en hy die waens sien wat JĂŽWsef gestuur het om hom te vervoer, het die gees van Jakob, hulle vader, lewendig geword.
28 En JisraEl het gesĂȘ: Dit is genoeg! My seun JĂŽWsef lewe nog! Ek sal gaan en hom sien voordat ek sterwe.
Jakob trek af na Egipte.
1 EN JisraEl het weggetrek met alles wat aan hom behoort het, en in Berséba gekom; en hy het slagdiere geslag aan die Elohey van sy vader Isak.
2 En Elohim het tot JisraEl gespreek in naggesigte en gesĂȘ: Jakob, Jakob! En hy antwoord: Hier is ek!
3 Toe sĂȘ Hy: Ek is El, die Elohey van jou vader. Moenie bevrees wees om na Egipte af te trek nie, want Ek sal jou daar ân groot nasie maak.
4 Ek sal saam met jou aftrek na Egipte, en Ek sal jou gewis ook weer laat optrek; en JÎWsef sal jou oë toedruk.
5 Daarna het Jakob weggetrek van Berséba af. En die seuns van JisraEl het hulle vader Jakob met hulle kinders en hulle vroue op die waens gelaai wat Farao gestuur het om hom te vervoer.
6 En hulle het hul vee en besittings geneem wat hulle in die Aarde van KanaÀn verwerf het, en in Egipte gekom, Jakob en sy hele saadlyn saam met hom:
7 sy seuns en sy kleinseuns saam met hom; sy dogters en kleindogters en sy hele saadlyn het hy saam met hom in Egipte gebring.
8 En dit is die name van die seuns van JisraEl wat in Egipte gekom het - Jakob en sy seuns. Die eersgeborene van Jakob was Ruben.
9 En die seuns van Ruben: Henog en Pallu en Hesron en Karmi.
10 En die seuns van SĂmeon: JemuEl en Jamin en Ohad en Jagin en Sohar en Saul, die seun van die KanaĂ€nitiese vrou.
11 En die seuns van Levi: Gerson, Kehat en MerĂĄri.
12 En die seuns van JeHûWdah: Er en Onan en Sela en Peres en Serag. Maar Er en Onan het gesterwe in die Aarde van KanaÀn; en die seuns van Peres was Hesron en Hamul.
13 En die seuns van Issaskar: Tola en Puwa en Job en Simron.
14 En die seuns van SĂ©bulon: Sered en Elon en JagleEl.
15 Dit is die seuns van Lea wat sy vir Jakob gebaar het in Paddan-Aram, saam met sy dogter Dina; al die siele van sy seuns en dogters was drie-en-dertig.
16 En die seuns van Gad: Sifjon en Haggi, Suni en Esbon, Eri en Aródi en Areëli.
17 En die seuns van Aser: Jimna en Jiswa en Jiswi en BerĂa en Serag, hulle suster; en die seuns van BerĂa: Heber en MalkiEl.
18 Dit is die seuns van Silpa wat Laban aan sy dogter Lea gegee het; en sy het vir Jakob hierdie sestien siele gebaar.
19 Die seuns van Ragel, die vrou van Jakob: JĂŽWsef en Benjamin.
20 En vir JÎWsef is in die Aarde van Egipte gebore Manasse en Efraim wat Asenat, die dogter van Potiféra, die priester van On, vir hom gebaar het.
21 En die seuns van Benjamin: Bela en Beger en Asbel, Gera en NaÀman, Egi en Ros, Muppim en Huppim en Ard.
22 Dit is die seuns van Ragel wat vir Jakob gebore is, almal saam veertien siele.
23 En die seuns van Dan: Husim.
24 En die seuns van NĂĄftali: JagtseEl en Guni en Jeser en Sillem.
25 Dit is die seuns van Bilha wat Laban aan sy dogter Ragel gegee het; en sy het hulle vir Jakob gebaar, almal saam sewe siele.
26 Al die siele wat aan Jakob behoort het en uit sy lendene afkomstig, na Egipte gegaan het, behalwe die vroue van die seuns van Jakob, was almal saam ses-en-sestig siele.
27 En die seuns van JĂŽWsef wat vir hom in Egipte gebore is, was twee siele. Al die siele van die huis van Jakob wat in Egipte gekom het, was sewentig.
28 En hy het JeHûWdah voor hom uit gestuur na JÎWsef, dat dié voor hom uit die pad moes wys na Gosen; en hulle het in die Aarde van Gosen aangekom.
29 Toe span JĂŽWsef sy wa in, en hy trek op, sy vader JisraEl tegemoet na Gosen. En toe hy homself aan hom vertoon, het hy om sy hals geval en lank aan sy hals geween.
30 En JisraEl sĂȘ vir JĂŽWsef: Nou kan ek sterwe nadat ek jou aangesig gesien het, dat jy nog leef!
31 Daarna het JĂŽWsef met sy broers en die huis van sy vader gespreek: Ek sal optrek en aan Farao vertel en aan hom sĂȘ: My broers en die huis van my vader wat in die Aarde van KanaĂ€n was, het na my gekom.
32 En die manne is herders van kleinvee - want hulle was veeboere - en hulle het hul kleinvee en hul beeste en alles wat hulle besit, saamgebring.
33 En as Farao julle laat roep en sĂȘ: Wat is julle nering?
34 dan moet julle antwoord: U dienaars was veeboere van ons jeug af tot nou toe, ons sowel as ons vaders - sodat julle in die Aarde van Gosen kan woon. Want elke herder van kleinvee is vir die Egiptenaars ân gruwel.
1 DAAROP het JĂŽWsef gekom en aan Farao vertel en gesĂȘ: My vader en my broers en hulle kleinvee en beeste en alles wat hulle besit, het gekom uit die Aarde van KanaĂ€n, en daar is hulle nou in die Aarde van Gosen.
2 En hy het uit die getal van sy broers vyf man saamgeneem en hulle voorgestel voor die aangesig van Farao.
3 Toe sĂȘ Farao aan sy broers: Wat is julle nering? En hulle antwoord Farao: U dienaars is herders van kleinvee, ons sowel as ons vaders.
4 Verder sĂȘ hulle vir Farao: Ons het gekom om as vreemdelinge in die Aarde te vertoef, want daar is geen weiding vir die kleinvee van u dienaars nie, omdat die hongersnood in die Aarde van KanaĂ€n swaar is. Laat u dienaars dan nou tog in die Aarde van Gosen woon.
5 Daarop het Farao met JĂŽWsef gespreek en gesĂȘ: Jou vader en jou broers het na jou gekom.
6 Die Aarde van Egipte lĂȘ voor jou oop; laat jou vader en jou broers in die beste deel van die Aarde woon; hulle kan in die Aarde van Gosen woon. En as jy weet dat daar onder hulle bekwame manne is, stel hulle dan aan as vee-opsigters oor my eiendom.
7 Toe bring JĂŽWsef sy vader Jakob in en stel hom voor die aangesig van Farao. En Jakob het Farao gegroet met ân seĂ«nwens.
8 Daarop sĂȘ Farao vir Jakob: Hoeveel is die dae van jou lewensjare?
9 En Jakob het Farao geantwoord: Die dae van die jare van my vreemdelingskap is honderd-en-dertig jaar. Min in getal en besoedel was die dae van my lewensjare, en hulle het nie gehaal by die dae van die lewensjare van my vaders gedurende die dae van hulle vreemdelingskap nie.
10 Toe het Jakob Farao gegroet met ân seĂ«nwens en van Farao af weggegaan.
11 En JÎWsef het vir Jakob en sy broers woonplekke aangewys en aan hulle besitting in die Aarde van Egipte gegee, in die beste deel van die Aarde, in die Aarde van RaÀmses, soos Farao beveel het.
12 En JĂŽWsef het sy vader en sy broers en die hele huis van sy vader met brood onderhou ooreenkomstig die getal van die kinders.
13 En daar was in die hele Aarde geen brood nie, want die hongersnood was baie swaar, sodat die Aarde van Egipte en die Aarde van KanaÀn uitgeput was weens die hongersnood.
14 En JÎWsef het al die silwer versamel wat in die Aarde van Egipte en in die Aarde van KanaÀn te vinde was, vir die koring wat hulle gekoop het, en JÎWsef het die silwer in die paleis van Farao gebring.
15 En toe die silwer in die Aarde van Egipte en in die Aarde van KanaĂ€n op was, het al die Egiptenaars na JĂŽWsef gekom en gesĂȘ: Gee vir ons brood! En: Waarom moet ons voor u oĂ« sterwe, want die silwer is gedaan?
16 En JĂŽWsef antwoord: Gee julle vee, dan sal ek dit aan julle gee vir julle vee as die silwer gedaan is.
17 Toe bring hulle hul vee na JÎWsef, en JÎWsef het aan hulle brood gegee vir die perde en die besitting aan kleinvee en beeste en vir die esels; en hy het hulle dié jaar versorg met brood vir die waarde van al hulle besittings aan vee.
18 Toe diĂ© jaar om was, het hulle na hom gekom in die tweede jaar en vir hom gesĂȘ: Ons kan dit voor die aangesig van my meester nie wegsteek nie, maar die silwer is op en die besitting aan vee is my meester sân. Daar het niks vir my meester oorgebly nie as net ons lyf en ons Aarde.
19 Waarom moet ons voor u oë te gronde gaan, ons sowel as ons landerye? Koop ons en ons deel van die Aarde vir brood, dan sal ons met ons deel van die Aarde aan Farao diensbaar wees; en gee saadkoring, dat ons kan lewe en nie sterwe nie, en dat die Adamah[adamiet se Aarde] nie woes word nie.
20 So het JĂŽWsef dan die hele Aarde van Egipte vir Farao opgekoop, want die Egiptenaars het elkeen sy stuk grond verkoop, omdat die hongersnood vir hulle te swaar was. So het die Aarde dan Farao se eiendom geword.
21 En wat die volk betref - hy het hulle laat verhuis na die stede, van die een end van die Egiptiese gebied na die ander end daarvan.
22 Net die Aarde van die priesters het hy nie gekoop nie; want die priesters het ân vaste inkomste van Farao ontvang en van hulle vaste inkomste geĂ«et wat Farao hulle toegestaan het. Daarom het hulle hul Aarde nie verkoop nie.
23 Toe sĂȘ JĂŽWsef aan die volk: Kyk, ek het vandag julle en jul Adamah[adamiet se Aarde] vir Farao gekoop: daar is saadkoring vir julle, dat julle die Aarde kan besaai.
24 En by die insameling moet julle ân vyfde deel aan Farao afgee, en die ander vier dele sal julle eiendom wees, as saad vir die grond en as voedsel vir julleself en die wat in julle huise is, en as voeding vir julle kinders.
25 En hulle antwoord: U het ons lewe gered. Laat ons guns mag vind in die oë van my meester, dan sal ons die dienaars van Farao wees.
26 En JĂŽWsef het dit ân wet gemaak tot vandag toe vir die saaigrond van Egipte - die vyfde deel behoort aan Farao. Net die Aarde van die priesters alleen het nie die eiendom van Farao geword nie.
27 So het JisraEl dan in die Aarde van Egipte gewoon, in die Aarde van Gosen; en hulle het vaste besittings in haar verwerf en vrugbaar geword en sterk vermeerder.
28 En Jakob het sewentien jaar in die Aarde van Egipte gelewe, sodat die dae van Jakob, die jare van sy lewe, honderd-sewe-en-veertig jaar was.
29 En toe die dae van JisraEl nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun JĂŽWsef laat roep en vir hom gesĂȘ: As ek nou guns in jou oĂ« gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my Guns en Waarheid - begrawe my tog nie in Egipte nie.
30 Wanneer ek met my vaders ontslaap het, bring my dan weg uit Egipte en begrawe my in hulle graf. En hy antwoord: Ek sal handel ooreenkomstig u woord.
31 Toe sĂȘ hy: Sweer my dit tog. En hy het vir hom gesweer. Toe het JisraEl in aanbidding gebuig oor die koppenent van die bed.
JisraEl seën die seuns van JÎWsef.
1Â NA hierdie dinge het hulle aan JĂŽWsef meegedeel: Kyk, u vader is siek. Toe neem hy sy twee seuns, Manasse en Efraim, met hom saam.
2 En hulle het aan Jakob berig gebring en gesĂȘ: Kyk, u seun JĂŽWsef kom na u toe. Daarop het Jakob sy krag versamel en op die bed gaan sit.
3 En Jakob het vir JĂŽWsef gesĂȘ: El die Almagtige, het aan my verskyn by Lus, in die Aarde van KanaĂ€n, en my geseĂ«n
4 en vir my gesĂȘ: Kyk, Ek sal jou vrugbaar maak en jou vermeerder en jou tot ân menigte van volke maak, en Ek sal aan jou saad nĂĄ jou hierdie Aarde as ewige besitting gee.
5 Nou dan, jou twee seuns wat vir jou in die Aarde van Egipte gebore is voordat ek in Egipte na jou gekom het, is myne. Efraim en Manasse sal myne wees net soos Ruben en SĂmeon.
6 Maar jou nakomelinge wat jy na hulle verwek het, sal joune wees. Hulle sal na die naam van hulle broers genoem word in dié se erfdeel.
7 En toe ek van Paddan gekom het, het Ragel by my gesterwe in die Aarde van KanaĂ€n, op die reis toe daar nog ân klein stuk Aarde was om by Efrat te kom; en ek het haar daar begrawe langs die pad na Efrat, dit is Betlehem.
8 Toe JisraEl die seuns van JĂŽWsef sien, sĂȘ hy: Wie is dit?
9 En JĂŽWsef antwoord sy vader: Dit is my seuns wat Elohim my hier gegee het. En hy sĂȘ: Bring hulle tog by my, dat ek hulle kan seĂ«n.
10 Maar JisraEl se oë was swaar van ouderdom, hy kon nie sien nie. En toe hy hulle by hom bring, het hy hulle gesoen en hulle omhels.
11 En JisraEl sĂȘ vir JĂŽWsef: Ek het geen gedagte gehad om jou aangesig te sien nie, en kyk, Elohim het my ook jou saad laat sien.
12 Daarop laat JÎWsef hulle van sy knieë af weggaan, en hy buig hom met sy aangesig na die Aarde toe.
13 En JĂŽWsef neem hulle twee, Efraim met sy regterhand, links van JisraEl, en Manasse met sy linkerhand, regs van JisraEl, en hy bring hulle by hom.
14 Toe steek JisraEl sy regterhand uit en lĂȘ dit op die hoof van Efraim, hoewel hy die jongste was, en sy linkerhand op die hoof van Manasse: hy het sy hande oorkruis gehou, want Manasse was die eersgeborene.
15 En hy het JĂŽWsef geseĂ«n en gesĂȘ: Die Elohim voor wie se Aangesig my vaders Abraham en Isak gewandel het, die Elohim wat my as Herder versorg het, vanaf my geboorte tot vandag toe,
16 die Boodskapper, die Losser wat my uit besoedeling [gelos] het - mag Hy die jonges seën, en mag deur hulle my naam genoem word en die naam van my vaders Abraham en Isak, en mag hulle vermeerder in die Aarde in menigte.
17 Toe JĂŽWsef sien dat sy vader sy regterhand op die hoof van Efraim gelĂȘ het, was dit verkeerd in sy oĂ«; en hy het die hand van sy vader gegryp om dit van die hoof van Efraim op die hoof van Manasse oor te bring.
18 En JĂŽWsef sĂȘ aan sy vader: Nie so nie, my vader; want hierdie een is die eersgeborene: lĂȘ u regterhand op sy hoof.
19 Maar sy vader weier en sĂȘ: Ek weet, my seun, ek weet. Hy sal ook ân volk word, en hy sal ook groot word; nogtans sal sy jongste broer groter wees as hy, en sy saad sal ân menigte van nasies word.
20 So het hy hulle dan diĂ© dag geseĂ«n en gesĂȘ: Met jou sal JisraEl ân seĂ«n toewens, met die woorde: Mag Elohim jou maak soos Efraim en soos Manasse! So het hy dan Efraim voor die aangesig van Manasse gestel.
21 Daarop sĂȘ JisraEl vir JĂŽWsef: Kyk, ek gaan sterwe, maar Elohim sal met julle wees, en Hy sal julle terug laat gaan na die Aarde van julle vaders.
22 En ék gee jou een deel van die  Aarde bo jou broers, wat ek met my swaard en my boog van die Amoriete afgeneem het. [Boekrol van die Opregte 77:47]
Jakob seën sy seuns. Daarna sterwe hy.
1Â DAARNA het Jakob sy seuns geroep en gesĂȘ: Kom bymekaar, dat ek julle kan verkondig wat julle aan die einde van die dae sal wedervaar.
2 Versamel en hoor, seuns van Jakob, en luister na JisraEl, julle vader!
3 Ruben, jy is my eersgeborene, my krag en die eersteling van my sterkte; die vernaamste in hoogheid en die vernaamste in mag!
4 Opbruising soos van waters - jy sal die vernaamste nie wees nie, want jy het die bed van jou vader besoedel. Hy het my bed beklim. [Boekrol van die Opregte 36:14]
5 SĂmeon en Levi is broers. Hulle wapens is werktuie van geweld.
6 Laat my siel nie kom in hulle raad nie, laat my gees nie eens wees met hulle vergadering nie. Want in hul woede het hulle manne doodgeslaan, en vir hulle vreugde het hulle beeste vermink.
7 Vervloek is hulle woede, want dit is heftig; en hulle grimmigheid, want dit is hard. Ek sal hulle verdeel in Jakob en hulle verstrooi in JisraEl.
8 JeHûWdah, jy is dit! Jou sal jou broers loof. Jou hand sal op die nek van jou vyande wees; voor jou sal die seuns van jou vader hulle neerbuig.
9 JeHĂ»Wdah is ân jong leeu; van die roof af het jy opgeklim, my seun. Hy buig hom, hy gaan lĂȘ soos ân Leeu en soos ân Leeuin; wie sal hom opjaag?
10 Die Septer sal van JeHĂ»Wdah nie wyk nie, nĂČg die Wetgewer tussen Sy voete uit totdat Silo kom; en aan Hom sal die volke gehoorsaam wees.
11 Hy maak Sy jong esel vas aan die Wingerdstok en die vul van Sy eselin aan die edelste Wynstok; Hy was Sy kleed in wyn en Sy gewaad in die bloed van die druiwe.
12 Hy het OĂ« wat meer skitter as wyn en witter van tande as melk.
13 SĂ©bulon sal woon by die strand van die see; en hy sal by die strand van die skepe wees, met die sykant na Sidon toe.
14 Issaskar is ân sterkgebeende esel wat tussen die veekrale lĂȘ.
15 Toe hy sien dat die rus goed en die Aarde lieflik is, het hy sy skouer gebuig om te dra, en hy moes dwangarbeid verrig.
16 Dan regeer sy volk soos ân septer van JisraEl.
17 Dan word ân slang/nagash op die pad, ân horingadder in die pad, wat die perd aan die hakskene byt, sodat sy ruiter agteroorval.
18 Op U Verlossing wag ek, JaHWeH!
19 Gad - ân bende sal hom aanval, maar hy sal hulle aan die hakskeen gryp.
20 Aser, sy spys is vet, en hy lewer koninklike lekkernye.
21 NĂĄftali is soos ân wildsbok so vry, hy wat mooi woorde laat hoor.
22 JĂŽWsef is ân vrugbare seun, ân vrugbare seun by ân fontein; sy dogters hardloop oor die muur.
23 Die boogskutters het hom wel geprikkel en hom beskiet en hom bestry,
24 maar sy boog het gebuig in sterkte, en die arms van sy hande het sterk gebly, deur die Hande van die Magtige van Jakob - daarvandaan waar die Herder, die Steen van JisraEl, is,
25 van die El van jou vader, wat jou help, en met die hulp van die Almagtige wat jou seĂ«n met seĂ«ninge van die Hemele daarbo, met seĂ«ninge van die Afgrond wat daaronder lĂȘ, met seĂ«ninge van borste en moederskoot.
26 Die seĂ«ninge wat jou vader ontvang het, oortref die seĂ«ninge van die ewige berge, die kostelike gawes van die ewige heuwels. Dit sal wees op die hoof van JĂŽWsef, en op die kroontjie van sy hoof [wat ân] Separatis onder sy broers [is].
27 Benjamin is ân wolf wat verskeur; in die mĂŽre eet hy sy prooi, en in die aand deel hy buit uit.
28 HĂșlle almal is die twaalf Septers van JisraEl; en dit is wat hulle vader aan hulle gesĂȘ het, en hy het hulle geseĂ«n; hy het hulle geseĂ«n, elkeen volgens sy besondere seĂ«n.
29 Daarna het hy hulle bevel gegee en aan hulle gesĂȘ: Ek word versamel by my volk. Begrawe my by my vaders in die spelonk wat op die stuk grond van Efron, die Hetiet, is;
30 in die spelonk wat op die stuk grond van MagpĂ©la is, wat oos van Mamre lĂȘ, in die Aarde van KanaĂ€n; die stuk grond wat Abraham van Efron, die Hetiet, as eiendomsgraf gekoop het.
31 Daar het hulle Abraham begrawe en Sarah, sy vrou; daar het hulle Isak begrawe en Rebekka, sy vrou; en daar het ek Lea begrawe -
32 die stuk grond en die spelonk wat in haar is, wat gekoop is van die seuns van Het.
33 Toe Jakob klaar sy bevele aan sy seuns gegee het, trek hy sy voete terug op die bed en blaas die asem uit; en hy is by sy volksgenote versamel.
Begrafnis van JisraEl. Dood van JĂŽWsef.
50Â TOE val JĂŽWsef op sy vader se aangesig, en hy het oor hom geween en hom gesoen.
2 En JĂŽWsef het aan sy dienaars, die geneeshere, bevel gegee om sy vader te balsem. En die geneeshere het JisraEl gebalsem.
3 En veertig dae het daarvoor verbygegaan; want so lank duur die dae van balseming. En die Egiptenaars het hom sewentig dae lank beween.
4 En toe die dae van geween oor hom verby was, het JĂŽWsef met die huis van Farao gespreek en gesĂȘ: As ek dan guns in julle oĂ« gevind het, spreek tog dit voor die ore van Farao:
5 My vader het my laat sweer en gesĂȘ: Kyk, ek gaan sterwe; in my graf wat ek vir my in die Aarde van KanaĂ€n uitgekap het, daar moet jy my begrawe. Laat my dan nou tog optrek en my vader begrawe. Daarna sal ek terugkom.
6 En Farao sĂȘ: Trek op en begrawe jou vader soos hy jou laat sweer het.
7 Toe het JĂŽWsef opgetrek om sy vader te begrawe, en al die dienaars van Farao, die oudstes van sy huis, het saam met hom opgetrek, en al die oudstes van die Aarde van Egipte;
8 ook die hele huis van JĂŽWsef en sy broers en die huis van sy vader. Net hulle kinders en hulle kleinvee en hulle beeste het hulle in die Aarde van Gosen laat agterbly.
9 En saam met hom het opgetrek strydwaens sowel as ruiters, sodat dit ân baie groot trek was.
10 En toe hulle by die Steekdoring-dorsvloer kom, wat oos van die Jordaan lĂȘ, het hulle daar ân groot en baie swaar rouklag gehou. En hy het oor sy vader rou laat bedrywe sewe dae lank.
11 Toe die inwoners van die Aarde, die KanaĂ€niete, die roubedryf by die Steekdoring-dorsvloer sien, sĂȘ hulle: Dit is ân swaar rou vir die Egiptenaars. Daarom het hulle dit Abel-Misraim genoem, wat oos van die Jordaan lĂȘ.
12 En sy seuns het met hom gedoen net soos hy hulle beveel het:
13 sy seuns het hom weggebring na die Aarde van KanaÀn en hom begrawe in die spelonk van die stuk grond van Magpéla, die stuk grond wat Abraham as eiendomsgraf gekoop het van Efron, die Hetiet, oos van Mamre.
14 Daarna het JĂŽWsef na Egipte teruggegaan, hy en sy broers en almal wat saam met hom opgetrek het om sy vader te begrawe, nadat hy sy vader begrawe het.
15 Toe die broers van JĂŽWsef sien dat hulle vader dood was, het hulle gesĂȘ: SĂȘ nou JĂŽWsef gaan ons as vyande behandel en hy gaan ons werklik vergelde al die kwaad wat ons hom aangedoen het!
16 Daarom het hulle hierdie boodskap na JĂŽWsef gestuur: U vader het voor die aangesig van sy dood bevel gegee met hierdie woorde:
17 So moet julle vir JĂŽWsef sĂȘ: Ag, vergewe tog die rebellie van jou broers en hulle oortredinge, want hulle het jou kwaad aangedoen. Maar nou, vergewe tog die oortredinge van ons wat die Elohey van u vader dien. En JĂŽWsef het geween toe hulle met hom spreek.
18 En sy broers het ook self gegaan en voor hom neergeval en gesĂȘ: Kyk, ons is u slawe.
19 Maar JĂŽWsef het hulle geantwoord: Moenie bevrees wees nie; want is ek in die plek van Elohim?
20 Want julle het wel besoedelde dinge teen my bedink, [maar] Elohim het dit ten goede gedink om te doen soos dit vandag is, om ân groot volk in die lewe te hou.
21 Wees dan nou nie bevrees nie: Ă©k sal julle en julle kinders onderhou. So het hy hulle dan getroos en na hulle hart gespreek.
22 En JĂŽWsef het in Egipte gewoon, hy en die huis van sy vader. En JĂŽWsef het honderd-en-tien jaar gelewe.
23 En JÎWsef het van Efraim kinders gesien van die derde [geslag]. Ook die kinders van Magir, die seun van Manasse, is op JÎWsef se knieë gebore.
24 En JĂŽWsef het aan sy broers gesĂȘ: Ek gaan sterwe, maar Elohim sal gewis op julle ag gee en julle uit hierdie Aarde laat optrek na die Aarde wat Hy aan Abraham, Isak en Jakob met ân eed beloof het.
25 En JĂŽWsef het die seuns van JisraEl laat sweer en gesĂȘ: As Elohim sekerlik op julle ag sal gee - bring dan my gebeente hiervandaan op.
26 En JĂŽWsef het gesterwe, honderd-en-tien jaar oud. En hulle het hom gebalsem, en hy is in ân kis gesit in Egipte.
Harde slawerny van JisraEl in Egipte.
1Â EN dit is die name van die seuns van JisraEl wat in Egipte gekom het; saam met Jakob het hulle gekom, elkeen met sy huisgesin:
2 Ruben, SĂmeon, Levi en JeHĂ»Wdah;
3 Issaskar, SĂ©bulon en Benjamin;
4 Dan en NĂĄftali, Gad en Aser.
5 En al die siele wat uit Jakob se lende voortgekom het, was sewentig siele. Maar JĂŽWsef was in Egipte.
6 En JĂŽWsef het gesterwe, en al sy broers en daardie hele geslag.
7 Maar die kinders van JisraEl was vrugbaar en het baie geword, en hulle het vermeerder en buitengewoon magtig geword, sodat die Aarde vol was van hulle.
8 Toe staan daar ân nuwe koning oor Egipte op wat niks van JĂŽWsef geweet het nie.
9 DiĂ© het aan sy volk gesĂȘ: Kyk, die volk van die kinders van JisraEl is meer en magtiger as ons.
10 Kom, laat ons ân slinkse plan teen hulle beraam, sodat hulle nie kan vermeerder nie, en as ons in oorlog betrokke raak, hulle ook nie by ons vyande aansluit en teen ons veg en uit die Aarde optrek nie.
11 Daar is toe opsigters van dwangarbeid oor hulle aangestel om hulle met harde arbeid te verdruk. En hulle het vir Farao die voorraadstede Pitom en RaÀmses gebou.
12 Maar hoe meer hulle verdruk is, hoe meer het hulle vermenigvuldig en hulle uitgebrei, sodat hulle bang geword het vir die kinders van JisraEl.
13 Daarom het die Egiptenaars die kinders van JisraEl met hardheid laat dien
14 en hulle lewe verbitter deur swaar werk met klei en bakstene en deur allerhande werk in die landerye - al dié werk wat hulle met hardheid deur hulle laat verrig het.
15 En die koning van Egipte het met die Hebreeuse vroedvroue - die een se naam was Sifra en die ander se naam Pua - gespreek
16 en gesĂȘ: As julle die Hebreeuse vroue by ân geboorte help, moet julle na die geboortestoel kyk: as dit ân seun is, maak hom dood; maar is dit ân dogter, laat haar lewe.
17 Maar die vroedvroue het die Elohim gevrees en nie gedoen soos die koning van Egipte aan hulle gesĂȘ het nie, maar die seuntjies laat lewe.
18 Toe laat die koning van Egipte die vroedvroue roep, en hy sĂȘ vir hulle: Waarom het julle dit gedoen en die seuntjies laat lewe?
19 En die vroedvroue sĂȘ vir Farao: Die Hebreeuse vroue is nie soos die Egiptiese nie, want hulle is sterk - voordat die vroedvrou by hulle kom, het hulle al gebaar.
20 Maar Elohim het aan die vroedvroue weldadigheid bewys. En die volk het vermenigvuldig en baie magtig geword.
21 En omdat die vroedvroue die Elohim gevrees het, het Hy huisgesinne aan hulle geskenk.
22 Toe gee Farao aan sy hele volk bevel en sĂȘ: Al die seuns wat gebore word, moet julle in die Nyl werp, maar al die dogters kan julle laat lewe.
Geboorte van MoshĂš. Hy vlug na MĂŹdian.
1Â EN ân man uit die huis van Levi het gegaan en ân dogter van Levi geneem.
2 En die vrou het swanger geword en ân seun gebaar. En toe sy sien dat hy suiwer was, het sy hom drie mane [se dae] weggesteek. [Openbaring 12:2]
3 Maar toe sy hom nie langer verborge kon hou nie, het sy vir hom ân Ark van biesies geneem en haar met lymgrond en pik bestryk; en sy het die seuntjie in haar neergelĂȘ en haar in die riete aan die kant van die rivier gesit.
4 En sy suster het op ân afstand gaan staan om te wete te kom wat met hom sou gebeur.
5 En Farao se dogter het na die Nyl afgegaan om ân bad te neem, terwyl haar diensmeisies aan die kant van die Nyl heen en weer geloop het. Toe sien sy die Ark tussen die riete en stuur haar slavin en laat dit haal.
6 Nadat sy haar oopgemaak het, sien sy die kind, en kyk, dit was ân seuntjie wat huil! En sy het hom jammer gekry en gesĂȘ: Dit is een van die kinders van die HebreĂ«rs.
7 Toe sĂȘ sy suster aan die dogter van Farao: Sal ek vir u ân pleegmoeder uit die Hebreeuse vroue gaan roep, dat sy vir u die seuntjie kan soog?
8 En Farao se dogter antwoord haar: Ja. En die jongmeisie het geloop en die seuntjie se moeder geroep.
9 Daarop sĂȘ Farao se dogter vir haar: Neem hierdie seuntjie en soog hom vir my, en ek sal jou loon gee. En die vrou het die seuntjie geneem en hom gesoog.
10 En toe die seuntjie groot geword het, bring sy hom na Farao se dogter; en hy het haar seun geword. En sy het hom MoshĂš genoem en gesĂȘ: Ek het hom mos uit die water getrek.
11 En in diĂ© dae toe MoshĂš al groot was, het hy na sy broers uitgegaan en hulle harde arbeid aangesien. En hy het gesien hoe ân Egiptiese man ân Hebreeuse man, een uit sy broers, slaan.
12 En hy het hierheen en daarheen gekyk, en toe hy sien dat daar niemand was nie, het hy die Egiptenaar doodgeslaan en hom in die sand begrawe.
13 Die volgende dag het hy weer uitgegaan, en daar was twee Hebreeuse manne wat met mekaar veg. Hy vra toe vir die boosdoener: Waarom slaan jy jou naaste?
14 En hy antwoord: Wie het jou as owerste en regter oor ons aangestel? Dink jy om my dood te slaan soos jy die Egiptenaar omgebring het? En MoshĂš het gevrees en gesĂȘ: Waarlik, die saak het bekend geword!
15 En toe Farao van diĂ© saak hoor, het hy probeer om MoshĂš dood te maak. Maar MoshĂš het van Farao af weggevlug en in die Aarde van MĂdian gaan woon. En hy het by ân put gesit.
16 En die priester van MĂdian het sewe dogters gehad: diĂ© het gekom om te put en die drinkbakke vol te maak om hulle vader se kleinvee te laat drink.
17 Maar die veewagters het gekom en hulle weggedrywe. Toe staan MoshĂš op en help hulle en laat hulle vee drink.
18 En toe hulle by hul vader Rehuel kom, sĂȘ hy: Waarom kom julle vandag so gou?
19 En hulle antwoord: ân Egiptiese man het ons uit die hand van die veewagters verlos; en hy het ook volop vir ons geput en die vee laat drink.
20 Daarop sĂȘ hy vir sy dogters: En waar is hy? Waarom het julle die man dan daar laat staan? Roep hom, dat hy brood kan eet.
21 En MoshĂš het ingewillig om by die man te bly, en hy het aan MoshĂš sy dogter SippĂłra gegee.
22 En toe sy ân seun baar, het hy hom Gersom genoem. Want hy het gesĂȘ: Ek het ân besoeker in ân vreemde deel van die Aarde geword.
23 En in daardie lang tyd het die koning van Egipte gesterwe. En die kinders van JisraEl het gesug en geweeklaag vanweë die slawerny. En hulle geroep om hulp oor hulle slawerny het opgeklim tot die Elohim.
24 En Elohim het hulle gekerm gehoor, en Elohim het gedink aan Sy Verbond met Abraham, met Isak en met Jakob.
25 En Elohim het die kinders van JisraEl aangesien, en Elohim het kennis geneem.
Die roeping van MoshĂš.
1Â EN MoshĂš het die kleinvee opgepas van sy skoonvader Jetro, die priester van MĂdian. En toe hy die kleinvee agter die wildernis gedryf het, kom hy by die Berg van die Elohim, by Horeb.
2 Daarop verskyn die Boodskapper van JaHWeH aan hom in ân vuurvlam uit ân doringbos. En toe hy weer sien, brand die doringbos in die vuur, maar die doringbos word nie verteer nie!
3 En MoshĂš sĂȘ: Laat ek tog nader gaan en hierdie groot verskynsel bekyk, waarom die doringbos nie verbrand nie.
4 Toe JaHWeH sien dat hy nuuskierig nader kom, roep Elohim na hom uit die doringbos en sĂȘ: MoshĂš, MoshĂš! En hy antwoord: Hier is ek.
5 En Hy sĂȘ: Moenie nader kom nie. Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, is Adamah[adamiet se Aarde] van Apartheid.
6 Verder sĂȘ Hy: Ek is die Elohey van jou vader, die Elohey van Abraham, die Elohey van Isak en Elohey van Jakob. Toe het MoshĂš sy aangesig verberg, want hy was bevrees om die Elohim aan te sien.
7 En JaHWeH sĂȘ: Ek het duidelik gesien die ellende van My volk wat in Egipte is; en Ek het hulle jammerklagte oor hulle drywers gehoor, ja, Ek ken hulle smarte. [Wysheid van Sirah 24:8]
8 Daarom het Ek neergedaal om hulle uit die hand van die Egiptenaars te verlos en hulle te laat optrek uit daardie Aarde na ân suiwer en wye Aarde, na ân Aarde wat oorloop van melk en heuning, na die woonplek van die KanaĂ€niete en Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete.
9 En nou, kyk, die jammerklagte van die kinders van JisraEl het tot by My gekom. Ook het Ek die verdrukking gesien waarmee die Egiptenaars hulle verdruk.
10 Gaan dan nou heen, dat Ek jou na Farao kan stuur; en lei My volk, die kinders van JisraEl, uit Egipte uit.
11 Maar MoshĂš het tot die Elohim gespreek: Wie is ek, dat ek na Farao sou gaan en dat ek die kinders van JisraEl uit Egipte sou lei?
12 En Hy antwoord: Ek sal met jou wees, en dit sal vir jou ân Teken wees dat Ek jou gestuur het: As jy die volk uit Egipte gelei het, sal julle die Elohim op hierdie berg dien.
13 Hierop het MoshĂš tot die Elohim gespreek: Maar as ek by die kinders van JisraEl kom en aan hulle sĂȘ: Die Elohey van julle vaders het my na julle gestuur, en hulle my vra: Hoe is Sy Naam? - wat moet ek hulle antwoord?
14 En Elohim sĂȘ vir MoshĂš: EK IS WAT HY IS. Ook sĂȘ Hy: So moet jy die kinders van JisraEl antwoord: EK IS het my na julle gestuur. [JeHĂŽWganan 8:18; Openbaring 1:8]
15 Toe sĂȘ Elohim verder vir MoshĂš: Dit moet jy aan die kinders van JisraEl meedeel: JaHWeH, die Elohey van julle vaders, die Elohey van Abraham, die Elohey van Isak en Elohey van Jakob, het my na julle gestuur. Dit is My Naam vir ewig, en dit is My Gedenkteken van geslag tot geslag. [Boekrol van die Opregte 79:43]
16 Gaan heen en versamel die oudstes van JisraEl en sĂȘ vir hulle: JaHWeH, die Elohey van julle vaders, het aan my verskyn, die Elohey van Abraham, Isak en Jakob, en het gesĂȘ: Ek het terdeĂ« ag gegee op julle en op wat julle in Egipte aangedoen is.
17 Daarom het Ek besluit: Ek wil julle uit die ellende van Egipte laat optrek na die Aarde van die KanaĂ€niete en Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete, na ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
18 En hulle sal na jou luister. Dan moet jy met die oudstes van JisraEl na die koning van Egipte gaan, en julle moet vir hom sĂȘ: JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs, het ons ontmoet; laat ons dan nou tog drie dagreise ver die wildernis intrek en aan JaHWeH, onse Elohey, slag.
19 Maar Ek weet dat die koning van Egipte julle nie sal laat gaan nie, ook nie deur die Sterke Hand nie.
20 En Ek sal My Hand uitstrek in hul midde en Egipte tref met al My [buitengewone] wonders wat Ek daarin sal doen; en daarna sal hy julle laat trek.
21 En Ek sal aan hierdie volk guns verleen in die oë van die Egiptenaars; en as julle dan trek, moet julle nie met leë hande trek nie,
22 maar elke vrou moet van haar buurvrou en van haar wat in haar huis vertoef, silwer- en goue voorwerpe en klere eis. En julle moet dit op julle seuns en dogters sit, en so Egipte berowe.
1Â TOE antwoord MoshĂš en sĂȘ: Maar as hulle my nie glo en na my stem nie luister nie, maar sĂȘ: JaHWeH het nie aan jou verskyn nie?
2 Daarop vra JaHWeH vir hom: Wat is daar in jou hand? En hy antwoord: ân Staf.
3 En Hy sĂȘ: Gooi hom op die Aarde. Toe gooi hy hom op die Aarde, en hy het ân slang/nagash geword; en MoshĂš het vir hom gevlug.
4 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Steek jou hand uit en gryp hom aan die stert. Hierop het hy sy hand uitgesteek en hom gegryp, en hy het ân Staf in sy handpalm geword -
5 sodat hulle kan glo dat JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, die Elohey van Abraham, die Elohey van Isak en Elohey van Jakob, aan jou verskyn het.
6 En JaHWeH het verder vir hom gesĂȘ: Steek tog jou hand in jou boesem. En hy het sy hand in sy boesem gesteek; en toe hy dit uittrek, was sy hand melaats, soos sneeu!
7 En Hy sĂȘ: Steek jou hand weer in jou boesem. En hy het sy hand weer in sy boesem gesteek; en toe hy dit uit sy boesem uittrek, was dit weer soos sy [ander] vlees!
8 En as hulle jou nie glo en aan die eerste beduidende Teken geen gehoor gee nie, dan sal hulle die laaste beduidende Teken glo.
9 En as hulle ook hierdie twee tekens nie glo en na jou stem nie luister nie, neem dan van die Nyl se water en giet hom op die droë Aarde uit; dan sal die water wat jy uit die Nyl neem, op die droë Aarde bloed word.
10 Toe sĂȘ MoshĂš aan JaHWeH: Ag, my Meester, ek is nie ân man van woorde nie - van gister of van eergister of vandat U met U kneg gespreek het nie; want ek is swaar van mond en swaar van tong.
11 En JaHWeH antwoord hom: Wie het vir die adamiet die mond gemaak, of wie maak stom of doof, of siende of blind? Is dit nie Ek, JaHWeH, nie?
12 Gaan dan nou heen, en Ek sal met jou mond wees en jou leer wat jy moet sĂȘ.
13 Maar hy sĂȘ: Ag, my Meester, stuur tog deur wie U wil stuur.
14 Toe ontvlam die Woede van JaHWeH teen MoshĂš, en Hy sĂȘ: Is jou broer AĂ€ron, die Leviet, nie daar nie? Ek weet dat hy goed kan praat. En hy gaan ook al uit om jou te ontmoet, en as hy jou sien, sal hy bly wees in sy hart.
15 Jy moet dan met hom spreek en die woorde in sy mond lĂȘ. En Ăk sal met jou mond en sy mond wees en julle leer wat julle moet doen.
16 En hy moet vir jou met die volk spreek, en dan sal hy vir jou ân mond wees en jy sal vir hom Elohim wees.
17 Neem dan hierdie Staf in jou hand waarmee jy die tekens moet doen.
MoshĂš gaan terug na Egipte
18 TOE gaan MoshĂš weg en kom by sy skoonvader Jetro terug, en hy sĂȘ vir hom: Laat my tog trek en na my broers teruggaan wat in Egipte is, om te sien of hulle nog lewe. En Jetro sĂȘ vir MoshĂš: Gaan in vrede.
19 Ook het JaHWeH vir MoshĂš in MĂdian gesĂȘ: Gaan heen, keer terug na Egipte; want al die manne wat jou siel gesoek het, is dood.
20 MoshĂš neem toe sy vrou en sy seuns en laat hulle op ân esel ry, terug na die Aarde van Egipte. MoshĂš het ook die Staf van die Elohim in sy hand geneem. [Boekrol van die Opregte 77:38-51]
21 En JaHWeH sĂȘ vir MoshĂš: Nou dat jy wegtrek om na Egipte terug te gaan, kyk dat jy al die wonders voor die aangesig van Farao doen wat Ek in jou mag gestel het. Maar Ăk sal sy hart verhard, sodat hy die volk nie sal laat trek nie.
22 Dan moet jy vir Farao sĂȘ: So spreek JaHWeH: My eersgebore seun is JisraEl. [2 Ezra 6:58]
23 Daarom beveel Ek jou: Laat My seun trek, dat hy My kan dien. Maar jy het geweier om hom te laat trek. Kyk, Ek sal jou [MoshÚ se] eersgebore seun laat sterwe. [Opregte 79:8-12]
24 En op die pad in die herberg het JaHWeH hom teëgekom en wou hom doodmaak.
25 Toe neem SippĂłra ân skerp klip en sny die voorhuid van haar seun af en dit het op sy voete geval en sy sĂȘ: Waarlik, jy is vir my ân bloedbruidegom! (Exodus 3:17)
26 En Hy het hom laat staan. Toe het sy gesĂȘ: Bloedbruidegom! - met die oog op die besnydenis. (GenĂ©sis17)
27 JaHWeH het ook aan AĂ€ron gesĂȘ: Loop MoshĂš tegemoet in die wildernis. En hy het geloop en hom in die Berg van die Elohim aangetref en hom gekus.
28 Daarop vertel MoshĂš aan AĂ€ron al die woorde van JaHWeH waarmee Hy hom gestuur het, en al die tekens wat Hy hom beveel het.
29 En MoshĂš en AĂ€ron het vertrek en al die oudstes van die kinders van JisraEl bymekaar laat kom;
30 en AĂ€ron het al die woorde gespreek wat JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ het, en die tekens gedoen voor die oĂ« van die volk.
31 En die volk het geglo. En toe hulle hoor dat JaHWeH op die kinders van JisraEl ag gegee en hulle ellende aangesien het, het hulle in aanbidding neergebuig.
MoshĂš en AĂ€ron verskyn voor die koning van Egipte. Die volk kla oor die swaar werk.
1 EN daarna gaan MoshĂš en AĂ€ron en sĂȘ vir Farao: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Laat My volk trek, dat hulle vir My ân Fees kan hou in die wildernis. [HebreĂ«rs 4:9]
2 Maar Farao antwoord: Wie is JaHWeH na wie se Stem ek moet luister om JisraEl te laat trek? Ek ken JaHWeH nie, en ek sal JisraEl ook nie laat trek nie. [Boekrol van die Opregte 79:44, 46]
3 Toe sĂȘ hulle: Die Elohey van die HebreĂ«rs het ons ontmoet; laat ons tog drie dagreise ver die wildernis intrek en aan JaHWeH onse Elohey slag, sodat Hy ons nie tref met die pes of die swaard nie.
4 Maar die koning van Egipte antwoord hulle: MoshĂš en AĂ€ron, waarom hou julle die volk van hulle werk af? Loop na julle werk toe.
5 Verder het Farao gesĂȘ: Kyk, die volk van die Aarde is alreeds baie; en julle wil hulle laat ophou met hulle werk?
6 Daarom het Farao dieselfde dag aan die drywers onder die volk en die opsigters bevel gegee en gesĂȘ:
7 Julle moet die volk geen strooi meer gee om bakstene te maak soos gister en eergister nie. Laat hulle self gaan en vir hulle strooi versamel.
8 Maar die hoeveelheid bakstene wat hulle gister en eergister gemaak het, moet julle hulle oplĂȘ en niks daarvan verminder nie; want hulle is lui. Daarom roep hulle en sĂȘ: Laat ons gaan, laat ons slag aan onse Elohey!
9 Laat die werk swaar druk op die manne, dat hulle daarmee besig kan wees en nie op leuenagtige woorde let nie.
10 Toe het die drywers van die volk en die opsigters uitgegaan en tot die volk gespreek en gesĂȘ: So spreek Farao: Ek gee julle geen strooi nie.
11 Loop haal self vir julle strooi waar julle dit kan kry; maar van julle werk word niks verminder nie.
12 Toe het die volk deur die Aarde van Egipte gegaan om stoppels te versamel vir strooi.
13 En die drywers het aangedryf en gesĂȘ: Voltooi julle werke, volgens die dag tot dag se woorde aan julle net soos toe daar strooi was.
14 En die opsigters van die kinders van JisraEl wat Farao se drywers oor hulle aangestel het, het slae gekry, met die woorde: Waarom het julle gister en vandag nie soos tevore julle bepaalde werk, om stene te maak, volbring nie?
15 Daarom het die opsigters van die kinders van JisraEl gegaan, en hulle het geweeklaag by Farao en gesĂȘ: Waarom maak u so met u dienaars?
16 Aan u dienaars word geen strooi gegee nie, en hulle sĂȘ vir ons: Maak bakstene! En kyk, u dienaars word geslaan, maar die skuld lĂȘ by u volk.
17 Maar hy het geantwoord: Lui is julle, lui! Daarom sĂȘ julle: Laat ons gaan, laat ons aan JaHWeH slag.
18 Nou dan, loop werk! Maar strooi sal julle nie gegee word nie. Ewenwel moet julle die hoeveelheid bakstene aflewer.
19 Toe sien die opsigters van die kinders van JisraEl dat dit sleg met hulle staan, omdat daar gesĂȘ is: Julle mag jul bakstene, volgens die dag tot dag se woorde aan julle, nie verminder nie.
20 En hulle het MoshÚ en AÀron teëgekom, wat daar gestaan het om hulle te ontmoet as hulle van Farao af weggaan,
21 en het vir hulle gesĂȘ: Mag JaHWeH op julle let en oordeel, omdat julle ons gehaat gemaak het in die oĂ« van Farao en in die oĂ« van sy dienaars, sodat julle ân swaard in hulle hand gegee het om ons om te bring.
Elohim beloof Verlossing
22 TOE gaan MoshĂš weer na JaHWeH en sĂȘ: My Meester, waarom het U hierdie volk kwaad aangedoen? Waarom het U my tog gestuur?
23 Want vandat ek na Farao gegaan het om in U Naam te spreek, het hy hierdie volk mishandel, en U het U volk glad nie verlos nie.
1Â DAAROP het JaHWeH MoshĂš geantwoord: Nou sal jy sien wat Ek Farao sal aandoen. Want deur ân Sterke Hand sal Hy hulle laat trek, ja, deur ân Sterke Hand gedwing, sal Hy hulle uit sy Aarde uitdrywe.
2 Verder het Elohim met MoshĂš gespreek en vir hom gesĂȘ: Ek - JaHWeH.
3 En Ek het aan Abraham, aan Isak en aan Jakob verskyn as El die Almagtige, maar met My Naam JaHWeH het Ek My nie aan hulle bekend gemaak nie. (Genésis12:8)
4 Ook het Ek My Verbond met hulle opgerig om hulle die Aarde van KanaÀn te gee, die Aarde van hulle vreemdelingskap waar hulle in haar vertoef het;
5 en Ăk het ook gehoor die gekerm van die kinders van JisraEl wat deur die Egiptenaars in slawerny gehou word, en Ek het aan My Verbond gedink.
6 Daarom, sĂȘ aan die kinders van JisraEl: Ek - JaHWeH Ek sal julle onder die harde arbeid van die Egiptenaars uitlei en julle red uit hulle slawerny, en Ek sal julle verlos deur ân Uitgestrekte Arm en deur groot strafgerigte;
7 en Ek sal julle as My volk aanneem en vir julle ân Elohim wees. En julle sal erken dat Ek - JaHWeH julle Elohey is wat julle uitlei onder die harde arbeid van die Egiptenaars uit.
8 En Ek sal julle bring in die Aarde waaromtrent Ek My Hand opgehef het, om dit aan Abraham, aan Isak en aan Jakob te gee; en Ek sal dit aan julle as ân besitting gee, Ek - JaHWeH.
9 MoshĂš het toe so met die kinders van JisraEl gespreek, maar hulle het nie na MoshĂš geluister nie, uit ongeduldigheid en weens die harde diens.
10 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
11 Gaan spreek met Farao, die koning van Egipte, dat hy die kinders van JisraEl vanaf sy Aarde moet laat uittrek.
12 Maar MoshĂš het voor die Aangesig van JaHWeH gespreek en gesĂȘ: As die kinders van JisraEl na my nie geluister het nie, hoe sal Farao dan na my luister terwyl ek onbesnede van lippe is?
Geslagsregister van MoshĂš en AĂ€ron.
13 DAAROP het JaHWeH met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en hulle met ân boodskap gestuur na die kinders van JisraEl en na Farao, die koning van Egipte, om die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte uit te lei.
14 Dit is die hoofde van hulle vaders se huise. Die seuns van Ruben, die eersgeborene van JisraEl: Henog en Pallu, Hesron en Karmi; dit is die families van Ruben.
15 En die seuns van SĂmeon: JemuEl en Jamin en Ohad en Jagin en Sohar en Saul, die seun van die KanaĂ€nitiese vrou; dit is die families van SĂmeon.
16 En dit is die name van die seuns van Levi volgens hulle genelyn: Gerson en Kehat en MerĂĄri. En die lewensjare van Levi was honderd-sewe-en-dertig jaar.
17 Die seuns van Gerson: Libni en SimeĂŻ volgens hulle families.
18 En die seuns van Kehat: Amram en Jishar en Hebron en UzziEl; en die lewensjare van Kehat was honderd-drie-en-dertig jaar.
19 En die seuns van MerĂĄri: Magli en Musi. Dit is die families van Levi volgens hulle genelyn.
20 En Amram het JoWkĂȘbed, sy tante, vir hom as vrou geneem, en sy het vir hom AĂ€ron en MoshĂš gebaar. En die lewensjare van Amram was honderd-sewe-en-dertig jaar.
21 En die seuns van Jishar: Korag en Nefeg en Sigri.
22 En die seuns van UzziEl: MisahaEl, El-Safan en Sitri.
23 En AĂ€ron het EliSheba, die dogter van AmmĂnadab, die suster van Nagson, vir hom as vrou geneem; en sy het vir hom gebaar: Nadab en AbĂhu, El-Azar en Itamar.
24 En die seuns van Korag: Assir en El-Kanah en AbĂasaf. Dit is die families van die Koragiete.
25 En El-Azar, die seun van AĂ€ron, het vir hom een van die dogters van PutiEl as vrou geneem; en sy het vir hom PĂnehas gebaar. Dit is die hoofde van die vaders van die Leviete volgens hulle families.
26 Dit is AĂ€ron en MoshĂš aan wie JaHWeH gesĂȘ het: Lei die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte volgens hulle menigtes.
MoshĂš en die towenaars van Egipte.
27 DIT is hulle wat met Farao, die koning van Egipte, gespreek het om die kinders van JisraEl uit Egipte uit te lei. Dit is MoshĂš en AĂ€ron.
28 Die dag toe JaHWeH met MoshĂš gespreek het in die Aarde van Egipte,
29 het JaHWeH MoshĂš aangespreek met die woorde: Ek - JaHWeH. SĂȘ aan Farao, die koning van Egipte, alles wat Ek met jou spreek.
30 Toe sĂȘ MoshĂš voor die Aangesig van JaHWeH. Ek is onbesnede van lippe! Hoe sal Farao dan na my luister?
1Â EN JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Kyk, Ek stel jou as Elohim vir Farao, en jou broer AĂ€ron sal jou profeet wees. (Exodus 11:8)
2 Jy moet spreek alles wat Ek jou beveel, en jou broer AĂ€ron moet met Farao spreek, sodat hy die kinders van JisraEl uit sy Aarde laat uittrek.
3 En Ăk sal Farao se hart verhard en My tekens en wonders in die Aarde van Egipte vermenigvuldig.
4 Maar Farao sal na julle nie luister nie; en Ek sal My Hand op die Aarde van Egipte lĂȘ en My menigtes, My volk, die kinders van JisraEl, deur groot strafgerigte uit die Aarde van Egipte uitlei.
5 Dan sal die Egiptenaars weet dat Ek JaHWeH is, as Ek My Hand oor Egipte uitstrek en die kinders van JisraEl tussen hulle uitlei.
6 MoshĂš en AĂ€ron het toe gedoen volgens die bevel van JaHWeH; so het hulle gedoen.
7 En MoshĂš was tagtig jaar en AĂ€ron drie-en-tagtig jaar oud toe hulle met Farao gespreek het.
8 En JaHWeH het MoshĂš en AĂ€ron aangespreek met die woorde:-
9 As Farao met julle spreek en sĂȘ: Doen tog ân wonderteken vir julleself - dan moet jy vir AĂ€ron sĂȘ: Neem jou Staf en gooi hom voor die aangesig van Farao neer; dan sal hy verander in ân draak.
10 Toe het MoshĂš en AĂ€ron na Farao gegaan en gedoen net soos JaHWeH hulle beveel het: AĂ€ron het sy Staf voor die aangesig van Farao en voor die aangesig van sy dienaars neergegooi, en hy het verander in ân draak.
11 Daarop laat Farao óók die wyse manne en die towenaars roep; en hulle, die Egiptiese towenaars, het ook dieselfde gedoen met hulle towerkunste:
12 elkeen gooi sy staf neer, en hulle verander in Drake! Maar AĂ€ron se Staf het hulle stawwe verslind.
13 Maar Farao se hart was verhard, sodat hy na hulle nie geluister het nie, soos JaHWeH gespreek het.
Eerste plaag: die water word verander in bloed.
14 TOE sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Farao se hart is verhard; hy weier om die volk te laat trek.
15 Gaan mĂŽre vroeg na Farao toe - kyk, hy sal uitgaan na die water; staan dan aan die kant van die Nyl om hom te ontmoet; en neem die Staf wat in ân slang/nagash verander het, in jou hand,
16 en sĂȘ vir hom: JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs, het my na u gestuur met die boodskap: Laat My volk trek, dat hulle My kan dien in die wildernis. Maar kyk, u het tot nou toe nie geluister nie.
17 So spreek JaHWeH: Hieraan sal jy weet dat Ek JaHWeH is. Kyk, Ek sal met die Staf wat in My Hand is, op die water slaan wat in die Nyl is, en dit sal in bloed verander word.
18 En die visse in die Nyl sal doodgaan, sodat die Nyl sal stink. En die Egiptenaars sal vergeefs trag om die water uit die Nyl te drink.
19 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek: SĂȘ vir AĂ€ron: Neem jou Staf en steek jou hand uit oor die waters van die Egiptenaars, oor hulle strome, hulle kanale, hulle waterputte en oor al hulle versamelplekke van water, sodat dit bloed word: daar sal bloed in die hele Aarde van Egipte wees, ook in hout- en in klipbakke.
20 MoshÚ en AÀron het toe so gedoen soos JaHWeH beveel het - hy het die Staf opgehef en die water wat in die Nyl was, geslaan voor die oë van Farao en voor die oë van sy dienaars; en al die water in die Nyl is in bloed verander.
21 En die visse wat in die Nyl was, het doodgegaan; en die Nyl het gestink, sodat die Egiptenaars die water uit die Nyl nie kon drink nie. En daar was bloed in die hele Aarde van Egipte.
22 Maar die Egiptiese towenaars het dieselfde gedoen met hulle towerkunste, sodat Farao se hart verhard is; en hy het na hulle nie geluister nie, soos JaHWeH gespreek het.
23 En Farao het omgedraai en huis toe gegaan en dit ook nie ter harte geneem nie.
24 Maar al die Egiptenaars het rondom die Nyl na water gegrawe om te drink, want hulle kon van die Nyl se water nie drink nie.
25 So het dan sewe dae verbygegaan nadat JaHWeH die Nyl geslaan het.
Tweede plaag: die paddas.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek: Gaan na Farao en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH: Laat My volk trek, dat hulle My kan dien.
2 En as jy weier om hulle te laat trek, kyk, dan sal Ek jou hele grondgebied met paddas teister, [Openbaring 16:13]
3 sodat die Nyl van paddas sal wemel. En hulle sal opklim en in jou huis kom en in jou slaapkamer en op jou bed; ook in die huis van jou dienaars en onder jou volk, en in jou bakoonde en in jou bakskottels.
4 En die paddas sal teen jou en teen jou volk en teen al jou dienaars opspring.
5 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek: SĂȘ aan AĂ€ron: Steek jou hand uit met jou Staf oor die strome en oor die kanale en oor die waterputte, en laat die paddas opkom oor die Aarde van Egipte.
6 En AĂ€ron het sy hand oor die waters van Egipte uitgesteek, en daar het paddas opgekom en die Aarde van Egipte oordek.
7 Maar die towenaars het dieselfde gedoen met hulle towerkunste en paddas laat opkom oor die Aarde van Egipte.
8 Toe het Farao MoshĂš en AĂ€ron laat roep en gesĂȘ: Bid tot JaHWeH, dat Hy die paddas van my en van my volk wegneem. Dan sal ek die volk laat trek, dat hulle aan JaHWeH kan slag.
9 Maar MoshĂš sĂȘ aan Farao: Aan u die eer bo my! Teen watter tyd moet ek vir u en u dienaars en vir u volk bid, dat die paddas van u en uit u huise uitgeroei word om net in die Nyl oor te bly?
10 En hy antwoord: Teen mĂŽre. Toe sĂȘ hy: Dit sal wees volgens u woord, dat u kan weet dat daar niemand is soos JaHWeH onse Elohey nie.
11 En die paddas sal u en u huise en u dienaars en u volk verlaat. Net in die Nyl sal hulle oorbly.
12 Toe het MoshÚ en AÀron van Farao af weggegaan; en MoshÚ het tot JaHWeH geroep vanweë die paddas wat Hy oor Farao beskik het.
13 En JaHWeH het gedoen volgens die woord van MoshĂš: die paddas het weggesterwe uit die huise, van die plase af en uit die veld.
14 En hulle het dit by hope bymekaargemaak, en die Aarde het gestink.
15 En toe Farao sien dat daar verligting kom, het hy sy hart verhard en na hulle nie geluister nie, soos JaHWeH gespreek het.
Derde plaag: muggies.
16 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek: SĂȘ aan AĂ€ron: Steek jou Staf uit en slaan die stof van die Aarde, en dit sal muggies word in die hele Aarde van Egipte.
17 En hulle het so gedoen: AĂ€ron het sy hand met sy Staf uitgesteek en die stof van die Aarde geslaan, en daar het muggies gekom op die adamiete en op die vee. Al die stof van die Aarde het muggies geword in die hele Aarde van Egipte.
18 En die towenaars het dieselfde gedoen met hulle towerkunste om die muggies voort te bring, maar hulle kon nie. So was die muggies dan op die adamiete en op die vee.
19 Toe sĂȘ die towenaars vir Farao: Dit is die Vinger van Elohim! Maar Farao se hart was verhard, sodat hy na hulle nie geluister het nie, soos JaHWeH gespreek het.
Vierde plaag: muskiete.
20 VERDER het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Maak jou mĂŽre vroeg klaar en stel jou voor die aangesig van Farao - kyk, hy sal na die water toe uitgaan - en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH: Laat My volk trek, dat hulle My kan dien.
21 Want as jy My volk nie laat trek nie, kyk, dan stuur Ek teen jou en teen jou dienaars en teen jou volk en teen jou huise die muskiete, sodat die huise van die Egiptenaars vol muskiete sal wees, en selfs die Adamah[adamiet se Aarde] waar hulle op haar [staan].
22 Maar Ek sal op dié dag die Aarde van Gosen, waar My volk op haar woon, afsonder, dat daar geen muskiete sal wees nie; sodat jy kan weet dat Ek JaHWeH is in die middel van die Aarde.
23 En Ek sal ân onderskeid maak tussen My volk en jou volk. MĂŽre sal hierdie beduidende Teken plaasvind. [Maleagi 3:18]
24 En JaHWeH het so gedoen: dik swerms muskiete het in die huis van Farao en in die huis van sy dienaars en in die hele Aarde van Egipte gekom; die Aarde is deur die muskiete verwoes.
25 Toe laat Farao MoshĂš en AĂ€ron roep en sĂȘ: Gaan heen, slag aan julle Elohey in die Aarde.
26 Maar MoshĂš antwoord: Dit is nie reg om so te doen nie; want wat ons aan JaHWeH onse Elohey slag, is ân gruwel vir die Egiptenaars. As ons iets wat ân gruwel is vir die Egiptenaars, voor hulle oĂ« slag, sal hulle ons dan nie stenig nie?
27 Laat ons drie dagreise ver die wildernis intrek, dat ons aan JaHWeH onse Elohey kan slag soos Hy ons sal beveel.
28 Toe sĂȘ Farao: Ek sal julle laat trek, dat julle aan JaHWeH julle Elohey kan slag in die wildernis; julle moet maar net nie te ver wegtrek nie. Tree in vir my.
29 En MoshĂš antwoord: Kyk, ek gaan van u af weg en sal tot JaHWeH bid, dat die muskiete mĂŽre Farao, sy dienaars en sy volk mag verlaat. Laat Farao ons net nie langer bedrieg deur die volk nie te laat trek om aan JaHWeH te slag nie.
30 Toe het MoshĂš van Farao af weggegaan en tot JaHWeH gebid.
31 En JaHWeH het gedoen volgens die woord van MoshĂš: Hy het die muskiete van Farao, van sy dienaars en sy volk weggeneem. Daar het nie een oorgebly nie.
32 Maar Farao het sy hart ook hierdie keer verhard en die volk nie laat trek nie.
Vyfde plaag: pes onder die vee
1 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek: Gaan na Farao en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs: Laat My volk trek, dat hulle My kan dien.
2 Want as jy weier om [hulle] te laat trek en hulle nog langer vashou,
3 kyk, dan sal die Hand van JaHWeH wees teen jou vee wat in die veld is, teen die perde, teen die esels, teen die kamele, teen die beeste en teen die kleinvee met ân baie swaar pes.
4 En JaHWeH sal ân onderskeid maak tussen die vee van die JisraEliete en die vee van die Egiptenaars, sodat niks sal doodgaan van alles wat aan die kinders van JisraEl behoort nie.
5 En JaHWeH het ân bepaalde tyd gestel en gesĂȘ: MĂŽre sal JaHWeH dit doen in die Aarde.
6 En JaHWeH het dit die volgende dag gedoen: al die vee van die Egiptenaars het doodgegaan. Maar van die vee van die kinders van JisraEl is nie een dood nie.
7 Farao het toe gestuur, en kyk, van die vee van die JisraEliete was daar nie een dood nie! Maar die hart van Farao was verhard, en hy het die volk nie laat trek nie.
Sesde plaag: swere.
8 VERDER het JaHWeH aan MoshĂš en AĂ€ron gesĂȘ: Neem julle twee hande vol roet uit die oond, en laat MoshĂš dit na die Hemele uitstrooi voor die oĂ« van Farao;
9 en dit sal fyn stof word oor die hele Aarde van Egipte en aan adamiete en wilde wesens swere veroorsaak wat in blare uitbreek, in die hele Aarde van Egipte.
10 So het hulle dan roet uit die oond geneem en voor die aangesig van Farao gaan staan, en MoshĂš het dit na die Hemele uitgestrooi. Toe word dit swere wat uitbreek in blare aan adamiete en wilde wesens.
11 En die towenaars kon voor die aangesig van MoshÚ nie staan vanweë die swere nie. Want die swere was aan die towenaars en al die Egiptenaars.
12 Maar JaHWeH het Farao se hart verhard, sodat hy nie na hulle geluister het nie, soos JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ het.
Sewende plaag: hael
13 VERDER het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Maak jou mĂŽre vroeg klaar en stel jou voor die aangesig van Farao en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs: Laat My volk trek, dat hulle My kan dien.
14 Want hierdie keer sal Ek al My plae in jou hart stuur, en teen jou dienaars en jou volk, dat jy kan weet dat daar niemand op die hele Aarde is soos Ek nie.
15 Want anders sou Ek My Hand uitgestrek en jou en jou volk met die pes getref het, en jy sou van die Aarde verdelg gewees het;
16 maar juis hierom het Ek jou nog laat bestaan, dat Ek jou My Krag kan toon, en dat hulle My Naam op die hele Aarde kan verkondig.
17 Versit jy jou nog teen My volk, dat jy hulle nie wil laat trek nie?
18 Kyk, Ek sal mĂŽre omtrent sulke tyd ân baie swaar hael laat reĂ«n soos wat in Egipte nie gewees het van die dag af dat dit gegrond is tot nou toe nie.
19 Stuur dan nou en laat jou vee en alles wat jy in die veld het, in veiligheid bring; al die adamiete en die wilde wesens wat in die veld gevind word, en wat nie binnekant gebring is nie - op hulle sal die hael val, sodat hulle sterwe.
20 Hy wat die Woord van JaHWeH gevrees het onder die dienaars van Farao, het sy slawe en sy vee in die huise laat vlug;
21 maar hy wat op die Woord van JaHWeH geen ag gegee het nie, het sy slawe en sy vee in die veld laat bly.
22 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Steek jou hand na die Hemele uit, en daar sal hael wees in die hele Aarde van Egipte, oor adamiete en wilde wesens en oor al die plante van die veld in die Aarde van Egipte.
23 En MoshÚ het sy Staf na die Hemele uitgesteek, en JaHWeH het donder en hael gegee, en vuur het na die Aarde uitgeskiet; en JaHWeH het hael op die Aarde van Egipte laat reën.
24 En daar was hael en onophoudelike vuur binne-in die hael, baie swaar, soos in die hele Aarde van Egipte nooit gewees het vandat dit aan ân nasie behoort het nie. [Openbaring 16:21]
25 En die hael het in die hele Aarde van Egipte geslaan alles wat in die veld was, adamiete sowel as wilde wesens. Ook het die hael al die plante van die veld geslaan en al die bome van die veld verbreek.
26 Net in die Aarde van Gosen, waar die kinders van JisraEl was, was daar geen hael nie.
27 Toe het Farao MoshĂš en AĂ€ron laat roep en vir hulle gesĂȘ: Ek het diĂ© keer oortree. JaHWeH [is] die regverdige, maar ek en my volk is besoedeldes.
28 Bid tot JaHWeH, want daar is oorgenoeg donder van Elohim en hael gewees; dan sal ek julle laat trek, en julle hoef nie langer te bly nie.
29 Toe sĂȘ MoshĂš vir hom: So gou as ek die stad uitgaan, sal ek my handpalms tot JaHWeH uitstrek: die donder sal ophou en die hael sal nie meer wees nie; sodat u kan weet dat die Aarde aan JaHWeH behoort.
30 Maar wat u en u dienaars betref - ek weet dat julle nog nie ontsag het vir JaHWeH Elohim nie.
31 En die katoen en die gars was weggeslaan, want die gars was in die aar en die katoen in die knop.
32 Maar die koring en die spelt was nie weggeslaan nie, want hulle is later.
33 So het MoshÚ dan uit die stad gegaan van Farao af weg en sy handpalms tot JaHWeH uitgestrek. En die donder en hael het opgehou, en die reën het nie meer op die Aarde gegiet nie.
34 Toe Farao sien dat die reën en die hael en die donder ophou, het hy nog verder oortree en sy hart verhard, hy en sy dienaars.
35 Ja, Farao se hart was verhard, sodat hy die kinders van JisraEl nie laat trek het nie, soos JaHWeH deur die hand van MoshĂš gespreek het.
Agste plaag: die sprinkane
1Â VERDER het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Gaan na Farao toe, want Ăk het sy hart verhard, ook die hart van sy dienaars, sodat Ek hierdie tekens van My onder hulle kan verrig,
2 en dat jy voor die ore van jou kind en jou kindskind kan vertel wat Ek Egipte aangedoen het, en My tekens wat Ek onder hulle gedoen het, dat julle kan weet dat Ek JaHWeH is.
3 Toe gaan MoshĂš en AĂ€ron na Farao, en hulle sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs: Hoe lank weier jy om jou voor My te verootmoedig? Laat My volk trek, dat hulle My kan dien.
4 Want as jy weier om My volk te laat trek, kyk, dan bring Ek mĂŽre sprinkane in jou grondgebied,
5 en hulle sal die oog van die Aarde oordek, sodat geen een die Aarde sal kan sien nie. En hulle sal die oorblyfsel afeet van wat gered is, wat vir julle van die hael oorgebly het; en al die bome wat vir julle uit die veld opgroei, sal hulle afeet.
6 En jou huise en die huise van al jou dienaars en die huise van al die Egiptenaars sal vol van hulle wees - soos jou vaders en die vaders van jou vaders nie gesien het van die dag af dat hulle op die Adamah[adamiet se Aarde] gewees het tot vandag toe nie. Daarop het hy omgedraai en van Farao af weggegaan.
7 Toe vra Farao se dienaars vir hom: Hoe lank sal die man vir ons ân strik wees? Laat die manne trek, dat hulle JaHWeH hulle Elohey kan dien. Weet u nog nie dat Egipte te gronde gaan nie?
8 Daarop bring hulle MoshĂš en AĂ€ron na Farao terug, en hy sĂȘ vir hulle: Gaan heen, dien JaHWeH julle Elohey. Wie is dit eintlik wat wil gaan?
9 En MoshĂš antwoord: Ons wil gaan met ons kindertjies en oues, met ons seuns en ons dogters; met ons kleinvee en ons beeste wil ons gaan, want ons wil ân Fees vir JaHWeH hou.
10 Toe sĂȘ hy vir hulle: Mag JaHWeH met julle wees terwyl Ek julle en julle kindertjies sal wegstuur: Kyk!, daar is bedrog op julle gesigte.
11 Loop, julle krygsmanne, en dien JaHWeH, want dit is wat julle wou hĂȘ. En hulle is van Farao af verjaag.
12 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Steek jou hand uit oor die Aarde van Egipte vanweĂ« die sprinkane, dat hulle opkom oor die Aarde van Egipte en al die plante van die Aarde opeet, alles wat die hael laat oorbly het.
13 En MoshĂš het sy Staf oor die Aarde van Egipte uitgesteek, en JaHWeH het ân Gees uit die ooste in die Aarde gebring, daardie hele dag en die hele nag; toe dit mĂŽre word, het die Gees uit die ooste die sprinkane aangevoer:
14 die sprinkane het opgekom oor die hele Aarde van Egipte en in die hele gebied van Egipte gaan sit, ân baie groot menigte - tevore was daar so ân sprinkaanswerm nie gewees nie, en daarna sal so iets nie weer voorkom nie.
15 En hulle het die oppervlakte van die hele Aarde bedek, sodat die Aarde swart was; en hulle het al die plante van die Aarde opgeëet en al die vrugte van die bome wat die hael laat oorbly het - daar het geen groenigheid aan die bome of plante van die veld in die hele Aarde van Egipte oorgebly nie.
16 Toe het Farao gou vir MoshĂš en AĂ€ron laat roep en gesĂȘ: Ek het oortree teen JaHWeH julle Elohey en teen julle.
17 Vergeef dan tog nou net dié keer my oortreding, en tree in tot JaHWeH julle Elohey, dat Hy net hierdie dood van my af wegneem.
18 En hy het van Farao af weggegaan en tot JaHWeH toe genader.
19 Daarop laat JaHWeH ân baie sterk Gees uit die Weste omkeer; diĂ© het die sprinkane opgetel en hulle in die Skelfsee gedrywe. Daar het nie een sprinkaan in die hele gebied van Egipte oorgebly nie.
20 Maar JaHWeH het Farao se hart verhard, sodat hy die kinders van JisraEl nie laat trek het nie.
Negende plaag: duisternis
21 VERDER het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Steek jou hand na die Hemele uit, en daar sal duisternis oor die Aarde van Egipte kom, sodat ân persoon die duisternis kan gryp.
22 Toe MoshĂš sy hand uitsteek na die Hemele, kom daar ân dik duisternis in die hele Aarde van Egipte, drie dae lank. [Openbaring 16:10]
23 Die een het die ander nie gesien nie, en niemand het van sy plek opgestaan nie, drie dae lank. Maar al die kinders van JisraEl het Lig in hulle woonplekke gehad. [Spreuke 4:18, 19]
24 Toe het Farao MoshĂš laat roep en gesĂȘ: Gaan heen, dien JaHWeH; net julle kleinvee en julle beeste moet agtergehou word. Selfs julle kinders kan met julle saamgaan.
25 Maar MoshĂš antwoord: U moet self ook slagdiere en brandoffers in ons hand gee, dat ons dit vir JaHWeH onse Elohey kan berei.
26 En ons vee moet ook met ons saamgaan: daar mag geen klou agterbly nie! Want daarvan moet ons neem om JaHWeH onse Elohey te dien. En ons weet nie hoe sal ons JaHWeH dien voordat ons daar kom nie.
27 Maar JaHWeH het Farao se hart verhard, en hy wou hulle nie laat trek nie.
28 Maar Farao sĂȘ vir hom: Gaan weg van my af! Pas op dat jy my aangesig nie weer sien nie; want die dag as jy my aangesig sien, sal jy sterwe.
29 En MoshĂš antwoord: U het reg gepraat. Ek sal u aangesig nie weer sien nie.
Tiende plaag: die dood van die eersgeborenes.
1Â VERDER het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Nog een plaag sal Ek oor Farao en oor Egipte bring. Daarna sal hy julle hiervandaan laat trek. As hy julle geheel en al laat trek, sal hy julle selfs hiervandaan wegdrywe.
2 SĂȘ tog voor die ore van die volk dat elke man van sy buurman en elke vrou van haar buurvrou silwergoed en goue goed moet eis.
3 En JaHWeH het aan die volk Guns verleen in die oë van die Egiptenaars. Ook was die man MoshÚ baie groot in die Aarde van Egipte, in die oë van Farao se dienaars en in die oë van die volk.
4 Toe sĂȘ MoshĂš: So het JaHWeH gespreek: Omtrent middernag trek Ek uit dwarsdeur Egipte;
5 dan sal al die eersgeborenes in die Aarde van Egipte sterwe, van Farao se eersgeborene af wat op sy troon sit, tot die eersgeborene van die slavin agter die handmeul en al die eersgeborenes van die wilde wesens.
6 En daar sal ân groot droefheid en rouklaag in die hele Aarde van Egipte wees soos daar nie gewees het en soos daar nie weer sal wees nie.
7 Maar teen geeneen van die kinders van JisraEl sal ân hond sy tong verroer nie, van die man af tot die vee toe, dat julle kan weet dat JaHWeH ân onderskeid maak tussen die Egiptenaars en die JisraEliete.
8 Dan sal al hierdie dienaars van u na my toe afkom en voor my neerbuig en sĂȘ: Trek uit, jy en die hele volk wat jou volg. En daarna sal ek uittrek. Toe het hy van Farao af weggegaan in gloeiende woede. (Exodus 7:1)
9 En JaHWeH het vir MoshĂš gesĂȘ: Farao sal na julle nie luister nie, sodat My wonders in die Aarde van Egipte groot kan word.
10 En MoshĂš en AĂ€ron het al hierdie wonders voor die aangesig van Farao gedoen. Maar JaHWeH het Farao se hart verhard, sodat hy die kinders van JisraEl nie uit sy Aarde laat trek het nie.
Die Pasga beteken dat JaHWeH âoorâ die huise van die seuns van JisraEl gegaan het.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron in die Aarde van Egipte gespreek en gesĂȘ:
2 Hierdie maand moet vir julle die begin van die maande wees; dit moet vir julle die eerste van die maande van die jaar wees. [Boekrol van Henog 72:6; 74:12; DaniEl 9:25]
3 Spreek tot die hele vergadering van JisraEl en sĂȘ: Op die tiende van hierdie maand moet hulle elkeen ân lam neem volgens die families, ân lam vir ân huisgesin.
4 Maar as ân huisgesin te klein is vir ân lam, dan moet hy en sy buurman wat die naaste aan sy huis is, hom neem volgens die sieletal; na wat elkeen gewoond is om te eet, moet julle die getal op die lam bereken.
5 Julle moet ân rasegte lam hĂȘ, ân jaaroud rammetjie. Van die skape of van die bokke kan julle hom neem.
6 En julle moet hom in bewaring hou tot die veertiende dag van hierdie maand; en die hele vergadering van die gemeente van JisraEl moet hom laat doodbloei teen die aand.
7 En hulle moet van die bloed neem en dit stryk aan die twee deurposte en aan die bodrumpel, aan die huise waarin hulle hom eet. [JeHÎWganan 10:7; Hebreërs 10:20]
8 En hulle moet die vleis in dieselfde nag eet, oor die vuur gebraai; saam met ongesuurde brode moet hulle hom met bitter kruie eet. [JeHÎWganan 6:53]
9 Julle moet van hom nie eet as hy rou is en as hy in water gaargemaak is nie, maar oor die vuur gebraai, die kop en pootjies saam met die binnegoed.
10 Julle mag daar ook niks van laat oorbly tot die mĂŽre toe nie; maar wat van hom tot die mĂŽre oorbly, moet julle met vuur verbrand.
11 En sĂł moet julle hom eet: Julle heupe moet omgord wees, julle skoene aan jul voete en julle staf in jul hand; baie haastig moet julle hom eet. ân Pasga van JaHWeH is hy.
12 Want Ek sal in hierdie nag deur die Aarde van Egipte trek en al die eersgeborenes in die Aarde van Egipte tref, van adamiete sowel as van die wilde wesens. En Ek sal strafgerigte oefen aan al die gode van Egipte, Ek - JaHWeH.
13 Maar die bloed sal vir julle ân Teken wees aan die huise waarin julle is: as Ek die bloed sien, sal Ek by julle verbygaan. En daar sal geen verderflike plaag onder julle wees wanneer Ek die Aarde van Egipte tref nie.
14 En hierdie dag moet vir julle ân herinnering wees, en julle moet dit as ân Fees tot eer van JaHWeH vier. Julle moet dit in julle geslagte as ân ewige Instelling vier.
15 Sewe dae lank moet julle ongesuurde brode eet; alreeds op die eerste dag moet julle die suurdeeg uit julle huise verwyder. Want almal [wat iets] gesuurd eet, van die eerste dag af tot die sewende toe, dié siel, sal haar afsny van JisraEl af.
16 En op die eerste dag moet daar ân samekoms van Apartheid wees; ook op die sewende dag moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees. Daar mag gĂ©Ă©n werk op diĂ© dae gedoen word nie; net wat deur elke siel geĂ«et moet word, dit alleen mag deur julle berei word.
17 Onderhou dan die Ongesuurde Brode, want op daardie selfde dag het Ek julle leĂ«rs uit die Aarde van Egipte uitgelei. Daarom moet julle hierdie dag in julle geslagte as ân ewige Insetting hou.
18 In die eerste, op die veertiende dag van die maand, in die aand, moet julle ongesuurde brode eet, tot op die een-en-twintigste dag van die maand, in die aand.
19 Sewe dae lank mag daar geen suurdeeg in julle huise gevind word nie. Want elkeen wat iets eet met suurdeeg in, diĂ© siel sal haar afsny uit die vergadering van JisraEl, of hy ân besoeker is of gebore in die Aarde.
20 Julle mag niks eet met suurdeeg in nie. In al julle woonplekke moet julle ongesuurde brode eet.
21 MoshĂš het toe al die oudstes van JisraEl laat roep en aan hulle gesĂȘ: Gaan haal vir julle kleinvee vir julle families en bloei die pasga.
22 En neem ân bossie hisop en steek dit in die bloed wat in die skottel is, en stryk aan die bodrumpel en aan die twee deurposte van die bloed wat in die skottel is. Maar niemand van julle mag uit die deur van sy huis uitgaan tot die mĂŽre toe nie.
23 Want JaHWeH sal deurtrek om die Egiptenaars swaar te tref. Maar wanneer Hy die bloed sien aan die bodrumpel en aan die twee deurposte, sal JaHWeH by die deur verbygaan en die Verderwer nie toelaat om in julle huise in te gaan om te slaan nie.
24 Onderhou dan hierdie woord as ân Insetting vir jou en jou kinders tot in ewigheid.
25 En as julle in die Aarde kom wat JaHWeH aan julle sal gee soos Hy beloof het, moet julle hierdie Instelling onderhou.
26 En as julle kinders julle vra: Wat beteken die Instelling daar?
27 dan moet julle sĂȘ: Hy is die Slagdier van die Pasga van JaHWeH wat oor die huise van die kinders van JisraEl in Egipte gegaan het, toe Hy die Egiptenaars getref, maar ons huise gered het. Toe het die volk buigend neergeval.
28 En die kinders van JisraEl het gegaan en dit gedoen. Soos JaHWeH MoshĂš en AĂ€ron beveel het, so het hulle gedoen.
29 En middernag het JaHWeH al die eersgeborenes in die Aarde van Egipte getref, van die eersgeborene van Farao af wat op sy troon gesit het, tot die eersgeborene van die gevangene wat toe in die gevangenis was, en al die eersgeborenes van die wilde wesens.
30 Toe staan Farao in die nag op, hy en al sy dienaars en al die Egiptenaars, en daar was ân groot roubeklag in Egipte, want daar was geen huis waar geen dooie in was nie.
31 Daarop het hy MoshĂš en AĂ€ron in die nag laat roep en gesĂȘ: Maak julle klaar, trek weg onder my volk uit, julle sowel as die kinders van JisraEl, en gaan dien JaHWeH soos julle gespreek het.
32 Neem ook julle kleinvee en julle beeste saam soos julle gespreek het, en gaan weg en seën my ook.
33 En die Egiptenaars het by die volk sterk aangehou - om hulle gou uit die Aarde uit te stuur. Want hulle het gesĂȘ: Ons is almal dood!
34 Toe neem die volk hulle deeg voordat dit ingesuur was, met hulle bakskottels, in hulle mantels toegebind, op die skouers.
35 En die kinders van JisraEl het gehandel volgens die woord van MoshÚ: hulle het van die Egiptenaars silwergoed en goue goed en klere geëis;
36 en JaHWeH het aan die volk Guns verleen in die oë van die Egiptenaars, daarom het hulle aan die versoek voldoen. So het hulle dan die Egiptenaars berowe.
37 En die kinders van JisraEl het van RaÀmses na Sukkot weggetrek, omtrent seshonderdduisend te voet, die krygsmanne buiten die kinders.
38 En ân menigte mense van gemengde bloed het ook saam met hulle opgetrek, en kleinvee en beeste - ân groot hoeveelheid vee.
39 En hulle het van die deeg wat hulle uit Egipte gebring het, ongesuurde koeke gebak; want dit was nie gesuurd nie, omdat hulle uit Egipte uitgedryf is, sodat hulle nie kon vertoef nie en ook geen padkos vir hulle klaargemaak het nie.
40 En die tyd wat die kinders van JisraEl in Egipte gewoon het, was vierhonderd-en-dertig jaar. [Opregte 81:3-4]
41 En nĂĄ verloop van vierhonderd-en-dertig jaar, op daardie selfde dag, het al die menigtes van JaHWeH uit die Aarde van Egipte uitgetrek.
42 Dit is ân nag om plegtig onderhou te word tot eer van JaHWeH, omdat Hy hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het. Dit is diĂ© nag van JaHWeH om plegtig onderhou te word by al die kinders van JisraEl in hulle geslagte.
Die Insetting van die Pasga slegs vir besnedenes.
43 VERDER het JaHWeH aan MoshĂš en AĂ€ron gesĂȘ: Dit is die Insetting van die Pasga: GĂ©Ă©n volksvreemde mag van hom eet nie.
44 Maar elke slaaf wat ân man met silwer gekoop het, diĂ© moet hy besny; dan kan hy van hom eet.
45 Geen vreemde inwoner of huurling mag van hom eet nie.
46 In een huis moet hy geëet word; jy mag niks van die vleis uit die huis buitentoe bring nie; en julle mag geen been van hom breek nie. [JeHÎWganan 19:36; Psalm 34:20]
47 Die hele vergadering van JisraEl moet hom hou.
48 En as ân besoeker by jou vertoef en tot eer van JaHWeH die Pasga wil vier, moet by hom almal wat manlik is, besny word; en dan mag hy nader kom om hom te vier, en hy sal soos ân kind van die Aarde wees. Maar gĂ©Ă©n onbesnedene mag van hom eet nie.
49 Een Wet moet geld vir die kind van die Aarde en vir die besoeker wat onder julle vertoef.
50 En al die kinders van JisraEl het dit gedoen. Volgens die bevel van JaHWeH aan MoshĂš en AĂ€ron, so het hulle gedoen.
51 En op daardie selfde dag het JaHWeH die kinders van JisraEl, volgens hulle leërafdelings, uit die Aarde van Egipte uitgelei.
Wet van die eersgeborenes.
1Â TOE het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Sonder vir My al die eersgeborenes af. Alles wat die moederskoot open onder die kinders van JisraEl, adamiete sowel as vee, dit is Myne.
3 Verder het MoshĂš aan die volk gesĂȘ: Dink aan hierdie dag waarop julle uit Egipte, uit die slawehuis, uitgegaan het; want JaHWeH het julle deur ân Sterke Hand hiervandaan uitgelei; daarom mag [iets] gesuurd nie geĂ«et word nie.
4 Vandag trek julle uit, in die maand Abib.
5 En as JaHWeH jou bring in die Aarde van die KanaĂ€niete en Hetiete en Amoriete en Hewiete en Jebusiete, wat Hy aan jou vaders met ân eed beloof het om aan jou te gee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning, dan moet jy hierdie diens in hierdie maand verrig.
6 Sewe dae lank moet jy ongesuurde brode eet, en op die sewende dag is daar Fees tot eer van JaHWeH.
7 Ongesuurde brode moet die sewe dae geëet word: by jou mag [iets] gesuurd nie gesien word nie, en geen suurdeeg mag by jou in jou hele grondgebied gesien word nie.
8 En jy sal jou seun op diĂ© dag vertel en sĂȘ: Dit geskied ter wille van wat JaHWeH aan my gedoen het toe ek uit Egipte uitgetrek het.
9 En sy moet vir jou as ân Teken wees op jou hand en ân herinnering tussen jou oĂ«, want die Wet van JaHWeH, sal in jou mond wees; want deur ân Sterke Hand het JaHWeH jou uit Egipte uitgelei.
10 En jy moet hierdie Insetting onderhou op haar bepaalde tyd, van jaar tot jaar.
11 En as JaHWeH jou in die Aarde van die KanaĂ€niete bring, soos Hy aan jou en jou vaders met ân eed beloof het, en Hy haar aan jou gee,
12 dan moet jy alles wat die moederskoot open, aan JaHWeH afgee; ook elke eersteling, die aanteel van vee, wat jy sal hĂȘ - wat manlik is, behoort aan JaHWeH.
13 Maar elke eersteling van ân esel moet jy met ân lam loskoop. En as jy hom nie loskoop nie, moet jy sy nek breek. Maar al die eersgeborenes van adamiete onder jou seuns moet jy loskoop.
14 En as jou seun jou later vra en sĂȘ: Wat beteken dit? dan moet jy hom antwoord: JaHWeH het ons deur ân Sterke Hand uit Egipte, uit die slawehuis, uitgelei.
15 Want toe Farao dit moeilik gemaak het om ons te laat trek, het JaHWeH al die eersgeborenes in die Aarde van Egipte gedood, van die eersgeborene van ân man tot die eersgeborene van ân wilde wese. Daarom slag ek aan JaHWeH alles wat die moederskoot open wat manlik is; maar al die eersgeborenes van my seuns koop ek los.
16 En dit sal as ân Teken wees op jou hand en ân voorhoofsband tussen jou oĂ«; want JaHWeH het ons deur ân Sterke Hand uit Egipte uitgelei.
Tog na die Skelfsee
17 TOE Farao die volk laat trek het, het Elohim hulle nie op die pad na die Aarde van die Filistyne gelei nie, alhoewel sy nader was; want Elohim het gesĂȘ: Die volk kan dalk berou kry as hulle oorlog sien, en teruggaan na Egipte.
18 Daarom het Elohim die volk laat wegdraai in die rigting na die wildernis, na die Skelfsee toe. En die kinders van JisraEl het goed gewapend uit die Aarde van Egipte opgetrek.
19 En MoshĂš het die gebeente van JĂŽWsef met hom saamgeneem; want hy het die kinders van JisraEl plegtig laat sweer en gesĂȘ: Elohim sal eindelik op julle ag gee; bring dan my gebeente saam met julle hiervandaan op.
20 So het hulle dan van Sukkot af weg getrek en laer opgeslaan in Etam, aan die kant van die wildernis.
21 En JaHWeH het voor hulle uitgetrek, bedags in die Wolkkolom om hulle op die pad te lei, en snags in die Vuurkolom om hulle voor te lig, sodat hulle dag en nag kon trek.
22 Die Wolkkolom het nie bedags en die Vuurkolom nie snags voor die aangesig van die volk gewyk nie.
1Â TOE het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 SĂȘ aan die kinders van JisraEl dat hulle moet omdraai en laer opslaan voor die aangesig van Pi-HĂĄgirot, tussen Migdol en die see. Reg teenoor BaĂ€l-Sefon moet julle laer opslaan by die see.
3 Dan sal Farao van die kinders van JisraEl sĂȘ: Hulle is verdwaal in die Aarde, die wildernis het hulle ingesluit.
4 En Ek sal Farao se hart verhard, dat hy hulle agtervolg; en Ek wil My aan Farao en sy hele leërmag gewigtig maak, en die Egiptenaars sal weet dat Ek JaHWeH is. En hulle het so gedoen.
5 Toe die koning van Egipte berig ontvang dat die volk gevlug het, het die hart van Farao en van sy dienaars teenoor die volk verander, en hulle sĂȘ: Wat het ons nou gedoen dat ons JisraEl laat trek het, sodat hulle ons nie meer dien nie?
6 Daarop het hy sy strydwa ingespan en sy manskappe saam met hom geneem.
7 En hy het seshonderd uitgesoekte strydwaens geneem en al die ander strydwaens van Egipte, en die beste vegsmanne op elkeen daarvan.
8 En JaHWeH het die hart van Farao, die koning van Egipte, verhard, sodat hy die kinders van JisraEl agtervolg het. Maar die kinders van JisraEl het deur ân Uitgestrekte Hand uitgetrek.
9 En die Egiptenaars het hulle agtervolg - al Farao se perde [en] strydwaens, sy ruiters en sy leërmag - en hulle ingehaal terwyl hulle in die laer gestaan het by die see by Pi-Hågirot, voor die aangesig van BaÀl-Sefon.
10 Toe Farao naby kom, slaan die kinders van JisraEl hulle oë op, en kyk, daar trek die Egiptenaars agter hulle aan; en hulle het baie bang geword. Daarop het die kinders van JisraEl tot JaHWeH geroep.
11 En hulle het vir MoshĂš gesĂȘ: Het u, omdat daar in Egipte glad geen grafte is nie, ons saamgeneem om in die wildernis te sterwe? Wat het u ons nou aangedoen, dat u ons uit die Aarde van Egipte uitgelei het?
12 Is dit nie die woord wat ons aan u in Egipte gesĂȘ het nie: Laat ons met rus, dat ons die Egiptenaars kan dien? Want dit is beter vir ons om die Egiptenaars te dien as om in die wildernis te sterwe.
13 Maar MoshĂš het aan die volk gesĂȘ: Wees nie bevrees nie, staan vas en aanskou die Verlossing van JaHWeH wat Hy vandag vir julle sal bewerk; want soos julle die Egiptenaars vandag sien, sal julle hulle nie weer sien in ewigheid nie.
14 JaHWeH sal vir julle stry, en julle moet stil wees.
15 Toe vra JaHWeH vir MoshĂš: wat roep jy na My? SĂȘ aan die kinders van JisraEl dat hulle moet wegtrek.
16 En jy, hef jou Staf op en steek jou hand uit oor die see en kloof dit, sodat die kinders van JisraEl dwarsdeur die see op droë Aarde kan trek. [Wysheid van Salomo 19:7]
17 En Ek, kyk, Ek sal die hart van die Egiptenaars verhard, sodat hulle agter hulle aan gaan. En Ek wil My gewigtig maak aan Farao en sy hele leërmag, aan sy strydwaens en aan sy ruiters.
18 En die Egiptenaars sal weet dat Ek JaHWeH is, as Ek My gewigtig maak op Farao, en op sy strydwaens en op sy ruiters.
19 En die Boodskapper van die Elohim wat voor die aangesig van die leër van JisraEl uit getrek het, het daar weggegaan en agter hulle aan getrek. En die Wolkkolom het ook van voor hulle aangesig weggetrek en agter hulle gaan staan;
20 so het hy dan tussen die leĂ«r van die Egiptenaars en die leĂ«r van JisraEl in gekom. En hy was ân wolk van Duisternis vir die een, maar het die nag Verlig vir die ander: sodat die een nie naby die ander kon kom die hele nag deur nie.
21 Toe steek MoshĂš sy hand oor die see uit, en JaHWeH het deur ân sterk Gees uit die ooste die see laat wegvloei, die hele nag deur, en die see droog gemaak; en die waters is gekloof. [JeshaJaH 51:10]
22 En die kinders van JisraEl het midde-in die see getrek op droĂ« Aarde. En die waters was vir hulle ân muur aan hul regter- en aan hul linkerkant.
23 Toe het die Egiptenaars hulle gejaag en agter hulle aan getrek - al Farao se perde, sy strydwaens en sy ruiters - die see in.
24 En in die mÎrewaak het JaHWeH, in die Vuur- en Wolkkolom, op die leër van die Egiptenaars afgekyk en die leër van die Egiptenaars in verwarring gebring.
25 En Hy het die wiele van hulle strydwaens laat insak en hulle met moeite laat voortgaan. Toe sĂȘ die Egiptenaars: Laat ons van JisraEl af wegvlug, want JaHWeH stry vir hulle teen die Egiptenaars.
26 Daarop sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Steek jou hand uit oor die see, dat die waters kan terugvloei oor die Egiptenaars, oor hulle strydwaens en oor hulle ruiters.
27 En MoshÚ het sy hand oor die see uitgesteek, en die see het teen dagbreek in sy bedding teruggevloei, en die Egiptenaars het dit tegemoet gevlug. So het JaHWeH dan die Egiptenaars binne-in die see gestort. [Boekrol van Henog 89:27]
28 En toe die waters terugvloei, het hulle die strydwaens en die ruiters van Farao se hele leërmag wat agter hulle die see ingetrek het, oordek. Geeneen van hulle het oorgebly nie.
29 Maar die kinders van JisraEl het binne-in die see op droĂ« Aarde getrek. En die waters was vir hulle ân muur aan hul regter- en aan hul linkerkant.
30 So het JaHWeH JisraEl dan dié dag uit die hand van die Egiptenaars verlos. En JisraEl het die Egiptenaars dood gesien aan die kant van die see.
31 Ook het JisraEl die magtige daad gesien wat JaHWeH aan die Egiptenaars verrig het. Toe het die volk JaHWeH gevrees en geglo in JaHWeH en aan MoshĂš, Sy kneg.
Oorwinningslied van die JisraEliete
1Â TOE het MoshĂš en die kinders van JisraEl hierdie lied tot eer van JaHWeH gesing; en dit is wat hulle gesĂȘ het: Ek wil sing tot eer van JaHWeH, want Hy is hoog verhewe. Die perd en sy ruiter het Hy in die see gewerp.
2 JaHH is my Krag en my lofprysing, en Hy het tot my Verlossing gekom. Hy is my El, Hom sal ek roem; die Elohey van my vader, Hom sal ek verhoog. (Exodus 17:16)
3 JaHWeH is ân Krygsman; JaHWeH is Sy Naam.
4 Hy het Farao se strydwaens en sy leërmag in die see gewerp. En sy beste vegsmanne het in die Skelfsee gesink.
5 Die Afgrond het hulle oordek. Hulle het in die kolke gesink soos ân klip.
6 U Regterhand o JaHWeH, is vergroot deur Krag. U Regterhand, o JaHWeH, het die vyand in stukke verbreek.
7 En in U grote Hoogheid werp U diegene neer wat teen U opstaan. U stuur U brandende Woede uit: Hy verteer hulle soos ân stoppel.
8 En deur die Gees van U Woede het die waters hulle opgestapel, die strome het bly staan soos ân wal, die Afgrond het styf geword in die hart van die see.
9 Die vyand het gesĂȘ: Ek sal agtervolg, inhaal, buit verdeel, my siel sal versadig word van hulle; ek sal my swaard trek, my hand sal hulle uitroei.
10 U het met U Gees geblaas: die see het hulle oordek; soos lood het hulle gesink in die geweldige waters.
11 O JaHWeH, wie is soos U onder die elim1Â ? Wie is soos U, Adellik in Apartheid, gedug in roemryke dade, een wat wonders doen?
12 U het U Regterhand uitgestrek, die Aarde het hulle verslind.
13 U het deur U Medelye die volk gelei wat U verlos het; U het hulle deur U Krag na die woning van U Apartheid gevoer. (Exodus 17:16)
14 Die volke het dit gehoor, hulle het gesidder; weë het die inwoners van Filistéa aangegryp.
15 Toe is die stamhoofde van Edom verskrik, bewing het die magtiges van Moab aangegryp. Al die inwoners van KanaÀn het gebewe.
16 Verskrikking en Vrees het op hulle geval; deur die grootheid van U Arm was hulle stom soos ân klip, terwyl U volk deurtrek, JaHWeH, terwyl die volk deurtrek wat U verwerf het.
17 U bring hulle in en plant hulle op die bergland van U erfenis, die plek, o JaHWeH, wat U as vaste woonplek vir U berei het, die Apartheidsplek wat U hande gestig het, my Meester!
18 JaHWeH sal regeer vir Ewig tot in Ewigheid.
19 Want Farao se perd, met sy strydwaens en sy ruiters, het in die see ingegaan, en JaHWeH het die waters van die see oor hulle laat terugkom. Maar die kinders van JisraEl het binne-in die see op droë Aarde getrek.
20 En Mirjam, die profetes, die suster van AĂ€ron, het ân tamboeryn in haar hand geneem; en al die vroue het uitgegaan agter haar aan, met tamboeryne en in koordanse.
21 En Mirjam het hulle al singende geantwoord: Sing tot eer van JaHWeH, want Hy is hoog verhewe. Hy het die perd met sy ruiter in die see gewerp.
Die water van Mara
22 DAAROP het MoshĂš die JisraEliete laat wegtrek van die Skelfsee af, en hulle het uitgetrek na die wildernis Sur. Hulle het toe drie dae lank in die wildernis getrek en geen water gekry nie.
23 En hulle het in Mara gekom, maar kon die water van Mara nie drink nie, want dit was bitter. Daarom heet die plek Mara.
24 Toe murmureer die volk teen MoshĂš en sĂȘ: Wat moet ons drink?
25 En hy het JaHWeH aangeroep, en JaHWeH het hom ân stuk hout gewys; dit het hy in die water gegooi, en die water het soet geword. Daar het Hy vir hulle ân Insetting en Verordening vasgestel en hulle daar beproef [2 Ezra 1:23]
26 en gesĂȘ: As jy getrou na die Stem van JaHWeH jou Elohey luister en doen wat reg is in Sy OĂ«, en luister na Sy Gebooie en al Sy Insettinge hou, dan sal Ek geeneen van die siektes op jou lĂȘ wat Ek op die Aarde van Egipte gelĂȘ het nie; want Ek - JaHWeH-Genees. [MattithJaHĂ»W 4:23; (Exodus 23:25) HosĂ©a 11:3]
27 Daarop het hulle by Elim gekom, waar twaalf waterfonteine en sewentig palmbome was. En hulle het daar by die water laer opgeslaan.[Openbaring 7:17]
JeHĂŽWganan 6:51 âEk is die Lewende Brood wat uit die Hemele neergedaal het. As iemand van hierdie brood eet, sal hy lewe tot in ewigheid. En die brood wat Ek sal gee, is My vlees wat Ek vir die lewe van die wĂȘreld sal gee.â
1Â TOE hulle van Elim af wegtrek, het die hele vergadering van die kinders van JisraEl in die wildernis Sin gekom, wat tussen Elim en Sinai lĂȘ, op die vyftiende dag van die tweede maand na hulle uittog uit die Aarde van Egipte.
2 En die hele vergadering van die kinders van JisraEl het teen MoshĂš en teen AĂ€ron in die wildernis gemurmureer.
3 En die kinders van JisraEl het aan hulle gesĂȘ: Het ons maar in die Aarde van Egipte deur die Hand van JaHWeH gesterwe toe ons by die vleispotte gesit en volop brood geĂ«et het! Want julle het ons in hierdie wildernis uitgelei om hierdie hele vergadering van honger te laat sterwe.
4 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Kyk, Ek sal vir julle brood uit die Hemele laat reĂ«n; dan kan die volk uitgaan en die dagmaat insamel, sodat Ek hulle kan beproef, of hulle in My Wet sal wandel of nie.
5 En op die sesde dag, as hulle berei wat hulle inbring, sal dit dubbel soveel wees as wat hulle daagliks insamel.
6 Toe sĂȘ MoshĂš en AĂ€ron aan al die kinders van JisraEl: Vanaand, dan sal julle weet dat JaHWeH julle uit die Aarde van Egipte uitgelei het.
7 En mĂŽre vroeg, dan sal julle die Glansrykheid van JaHWeH sien, omdat Hy julle murmureringe teen JaHWeH gehoor het - want wat is ons, dat julle teen ons murmureer?
8 Daarop sĂȘ MoshĂš: [Dit sal gebeur] as JaHWeH julle in die aand vleis gee om te eet en in die mĂŽre volop brood, omdat JaHWeH julle murmureringe hoor wat julle teen Hom murmureer. Want wat is ons? Julle murmureringe is nie teen ons nie, maar teen JaHWeH.
9 Verder het MoshĂš met AĂ€ron gespreek: SĂȘ aan die hele vergadering van die kinders van JisraEl: Kom nader voor die Aangesig van JaHWeH, want Hy het julle murmureringe gehoor.
10 En onderwyl AĂ€ron die hele vergadering van die kinders van JisraEl toespreek, draai hulle na die wildernis toe en meteens verskyn die Glansrykheid van JaHWeH in die wolk.
11 Ook het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
12 Ek het die murmureringe van die kinders van JisraEl gehoor; spreek met hulle en sĂȘ: Teen die aand sal julle vleis eet en in die mĂŽre met brood versadig word; en julle sal weet dat Ek-JaHWeH julle Elohey is.
13 En in die aand het daar kwartels opgekom en die laer oordek. En in die mĂŽre was daar ân doulaag rondom die laer.
14 En nadat die doulaag opgetrek het, het daar oor die wildernis iets gelĂȘ wat fyn en korrelrig was, fyn soos ryp op die Aarde.
15 Toe die kinders van JisraEl hom sien, sĂȘ hulle vir mekaar: Wat is dit? Want hulle het nie geweet wat dit was nie. Daarop sĂȘ MoshĂš vir hulle: Dit is die brood wat JaHWeH julle gee om te eet.
16 Dit is die saak wat JaHWeH beveel het: Samel van hom in, elkeen na sy behoefte: ân gomer vir elke persoon volgens julle sieletal; elkeen moet hom neem vir die wat in sy tent is.
17 En die kinders van JisraEl het so gedoen: hulle het ingesamel, die een baie en die ander min.
18 Maar toe hulle hom met die gomer meet, het hy wat baie ingesamel het, niks oorgehad nie; en hy wat min ingesamel het, nie te min nie. Elkeen na sy behoefte het hulle ingesamel.
19 En MoshĂš het vir hulle gesĂȘ: Niemand moet van hom laat oorbly tot mĂŽre toe nie.
20 Maar hulle het nie na MoshĂš geluister nie: sommige het van hom laat oorbly tot die mĂŽre toe. Toe bring hy wurms voort en hy het gestink. Daarom het MoshĂš baie kwaad geword vir hulle.
Die Sabbat herbevestig as die sewende dag.
21 EN hulle het hom mĂŽre vir mĂŽre ingesamel, elkeen na sy behoefte; en as die son warm word, smelt hy weg.
22 En op die sesde dag het hulle ân dubbele porsie brood ingesamel, twee gomers vir elkeen. En al die owerstes van die vergadering het gekom en dit aan MoshĂš vertel.
23 Toe sĂȘ hy vir hulle: Dit is wat JaHWeH gespreek het: MĂŽre is dit sabbatsonderhouding, ân Sabbat van Apartheid aan JaHWeH. Wat julle wil bak, bak hom; en wat julle wil gaarmaak, maak hom gaar; en bĂȘre vir julle alles wat oor is, om hom te bewaar tot die mĂŽre toe.
24 En hulle het hom gebĂȘre tot die mĂŽre toe, soos MoshĂš beveel het; en hy het nie bederwe nie, en daar het geen wurms in gekom nie.
25 Toe sĂȘ MoshĂš: Eet hom vandag, want dit is vandag die Sabbat van JaHWeH. Vandag sal julle hom nie in die veld kry nie.
26 Ses dae lank moet julle hom insamel, maar op die sewende dag is dit Sabbat; dan sal hy daar nie wees nie.
27 En op die sewende dag het van die mense uitgegaan om in te samel, maar hulle het niks gekry nie.
28 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Hoe lank weier julle om My Gebooie en My Wette te onderhou?
29 Kyk, omdat JaHWeH julle die Sabbat gegee het, daarom gee Hy julle op die sesde dag brood vir twee dae. Laat elkeen bly waar hy is; laat niemand op die sewende dag van sy woonplek af weggaan nie.
30 So het die volk dan op die sewende dag gesabbatteer.
31 En die huis van JisraEl het hom MAN genoem. En hy was wit soos koljandersaad, en hy het gesmaak soos heuningkoek.
32 Verder het MoshĂš gesĂȘ: Dit is die saak wat JaHWeH beveel het: ân Gomer vol moet van hom bewaar word vir julle geslagte, dat hulle die brood kan sien wat Ek julle in die wildernis laat eet het, toe Ek julle uit die Aarde van Egipte uitgelei het.
33 MoshĂš sĂȘ toe vir AĂ€ron: Neem ân kruik en gooi ân gomer vol manna daarin, en sit hom voor die Aangesig van JaHWeH neer, om hom vir julle geslagte te bewaar.
34 Soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het AĂ€ron hom voor die Aangesig van die Getuienis neergesit om bewaar te word.
35 En die kinders van JisraEl het die manna veertig jaar lank geĂ«et totdat hulle na ân bewoonde Aarde gekom het. Die manna het hulle geĂ«et totdat hulle by die grens van die Aarde van KanaĂ€n gekom het.
36 En ân gomer is die tiende van ân efa.
Water uit die rots
1Â DAAROP het die hele vergadering van die kinders van JisraEl, volgens die bevel van JaHWeH, van plek tot plek uit die wildernis Sin getrek en laer opgeslaan in RĂĄfidim. En daar was geen water vir die volk om te drink nie.
2 Toe twis die volk met MoshĂš en sĂȘ: Gee julle vir ons water om te drink. Maar MoshĂš antwoord hulle: Wat twis julle met my? Waarom versoek julle JaHWeH?
3 Maar die volk het daar gesmag na water, en die volk het teen MoshĂš gemurmureer en gesĂȘ: Waarom het u ons dan uit Egipte laat optrek om ons en ons kinders en ons vee van dors te laat omkom?
4 Toe het MoshĂš JaHWeH aangeroep en gesĂȘ: Wat moet ek met hierdie volk doen? Dit skeel maar min of hulle stenig my.
5 En JaHWeH het MoshĂš geantwoord: Trek voor die aangesig van die volk uit, en neem van die oudstes van JisraEl met jou saam; en neem jou Staf waarmee jy die Nyl geslaan het, in jou hand en gaan weg.
6 Kyk, Ek sal daar voor jou by die rots op Horeb staan; dan moet jy die rots slaan, en daar sal water uitkom, dat die volk kan drink. En MoshÚ het so gedoen voor die oë van die oudstes van JisraEl
7 en die plek Massa en MĂ©riba genoem vanweĂ« die twis van die kinders van JisraEl en omdat hulle JaHWeH versoek het deur te sĂȘ: Is JaHWeH in ons midde of nie?
Oorwinning oor Ămalek.
8 DAAROP het Amalek gekom om teen JisraEl by Rafidim te veg.
9 En MoshĂš het aan JeHĂŽWshua gesĂȘ: Kies vir ons manne en trek uit, veg teen Amalek. MĂŽre sal ek op die top van die heuwel staan met die Staf van die Elohim in my hand.
10 En JeHĂŽWshua het gedoen soos MoshĂš aan hom gesĂȘ het, om te veg teen Amalek. Maar MoshĂš, AĂ€ron en Hur het op die top van die heuwel geklim.
11 En telkens as MoshĂš sy hand ophou, was JisraEl die sterkste; maar as hy sy hand laat sak, was Amalek die sterkste.
12 Maar die hande van MoshĂš het swaar geword; daarom het hulle ân klip geneem en dit onder hom neergelĂȘ, dat hy op haar kon sit. En AĂ€ron en Hur het sy hande ondersteun, die een duskant en die ander anderkant. So het sy hande dan vas gebly tot sononder.
13 En JeHĂŽWshua het Amalek en sy volk met die skerpte van die swaard ân neerlaag toegebring.
14 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Skrywe dit as ân herinnering in ân Boekrol en prent dit vir JeHĂŽWshua in, dat Ek die gedagtenis van Amalek onder die Hemele heeltemal sal uitdelg. [Boekrol van die Opregte 81:61]
15 En MoshĂš het ân altaar gebou en dit genoem: JaHWeH is my Banier.
16 En hy het gesĂȘ: JaHH, die Hand by die Troon van JaHWeH, het oorlog gesweer teen Amalek van geslag tot geslag. (Exodus 15:2,13)
Die besoek van Jetro
1Â TOE Jetro, die priester van MĂdian, MoshĂš se skoonvader, hoor alles wat Elohim aan MoshĂš en aan sy volk JisraEl gedoen het - dat JaHWeH JisraEl uit Egipte uitgelei het -
2 het Jetro, MoshĂš se skoonvader, SippĂłra, die vrou van MoshĂš, geneem - nadat hy haar teruggestuur het -
3 en haar twee seuns. (Die naam van die een was Gersom, want hy het gesĂȘ: Ek het ân besoeker geword in ân vreemde Aarde;
4 en die naam van die ander was EliEzer; want, [het hy gesĂȘ], die Elohey van my vader is my Hulp en het my van Farao se swaard verlos.)
5 En Jetro, MoshĂš se skoonvader, het met sy seuns en sy vrou na MoshĂš gekom in die wildernis waar hy by die Berg van die Elohim met die laer gestaan het.
6 En hy het MoshĂš laat weet: Ek, jou skoonvader Jetro, kom na jou met jou vrou en haar twee seuns saam met haar.
7 Daarop gaan MoshĂš uit, sy skoonvader tegemoet, en hy het gebuig en hom gesoen; en hulle het na mekaar se welstand gevra en in die tent ingegaan.
8 MoshĂš vertel toe aan sy skoonvader alles wat JaHWeH aan Farao en aan die Egiptenaars, ter wille van JisraEl, gedoen het; al die moeilikheid wat hulle op die pad oorgekom het, en dat JaHWeH hulle verlos het.
9 En Jetro het hom verheug oor al die goeie wat JaHWeH aan JisraEl gedoen het, dat Hy hulle uit die hand van die Egiptenaars verlos het.
10 Daarop sĂȘ Jetro: GeseĂ«nd is JaHWeH wat julle verlos het uit die hand van die Egiptenaars en uit die hand van Farao, wat die volk onder die hand van die Egiptenaars uit verlos het.
11 Nou weet ek, groot is JaHWeH bo al die gode, naamlik in die saak waarin hulle vermetel was teen julle.
12 Daarop het Jetro, MoshĂš se skoonvader, ân brandoffer en slagdiere [gebring] vir die Elohim. En AĂ€ron en al die oudstes van JisraEl het gekom om saam met MoshĂš se skoonvader brood te eet voor die Aangesig van die Elohim.
13 En die volgende dag het MoshĂš gesit om Reg te spreek vir die volk; en die volk het voor MoshĂš gestaan van die mĂŽre tot die aand toe.
14 En toe MoshĂš se skoonvader sien alles wat hy vir die volk doen, sĂȘ hy: Wat is dit wat jy vir die volk doen? Waarom sit jy alleen, en die hele volk staan voor jou van die mĂŽre tot die aand toe?
15 En MoshĂš antwoord sy skoonvader: Omdat die volk na my kom om Elohim te raadpleeg.
16 As hulle ân saak het, kom hulle na my; en dan moet ek regspraak tussen volksgenote gee en die Insettinge van Elohim en Sy Wette bekend maak.
17 Maar MoshĂš se skoonvader sĂȘ vir hom: Die ding wat jy doen, is nie goed nie.
18 Jy sal heeltemal uitgeput raak, jy sowel as hierdie volk wat by jou is. Want die saak is te swaar vir jou; jy kan dit nie alleen doen nie.
19 Luister nou na my; ek sal jou raad gee, en Elohim sal met jou wees. Wat jou betref, wees jy die verteenwoordiger van die volk by die Elohim en bring jy die sake voor die Elohim,
20 en onderrig hulle in die Insettinge en die Wette, en maak hulle die Weg in haar bekend waarop hulle moet gaan, en die werk wat hulle moet doen.
21 Maar kies jy uit die hele volk bekwame manne wat die Vrees van Elohim het, manne van Waarheid wat onregverdige wins haat. En stel dié aan oor hulle: owerstes oor duisend, owerstes oor honderd, owerstes oor vyftig en owerstes oor tien;
22 en laat hulle voortdurend oor die volk die regspraak uitoefen: al die groot sake moet hulle na jou bring, maar in al die klein sake moet hulle self regspreek. Maak dit so ligter vir jou, en laat hulle saam met jou dra.
23 As jy dit doen en Elohim dit jou beveel, kan jy dit uithou en sal ook al hierdie mense tevrede na hulle woonplek gaan.
24 MoshĂš het toe geluister na sy skoonvader en alles gedoen wat hy gesĂȘ het -
25 MoshĂš het bekwame manne uit die hele JisraEl gekies en hulle as hoofde oor die volk aangestel - owerstes oor duisend, owerstes oor honderd, owerstes oor vyftig en owerstes oor tien.
26 En hulle het voortdurend oor die volk die regspraak uitgeoefen: die moeilike sake het hulle na MoshĂš gebring, maar in al die klein sake self reggespreek.
27 Toe het MoshĂš sy skoonvader laat gaan, en hy het na sy deel van die Aarde getrek.
Aankoms by Sinai.
1 IN die derde maand nĂĄ die uittog van die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte, op dieselfde dag, het hulle in die wildernis Sinai gekom â [Boekrol van die Opregte 82:6]
2 hulle het van RĂĄfidim af opgebreek en in die wildernis Sinai gekom en in die wildernis laer opgeslaan. En JisraEl het daar teenoor die berg laer opgeslaan.
3 Maar MoshĂš het opgeklim na die Elohim toe, en JaHWeH het hom van die berg af toegeroep en gesĂȘ: So moet jy aan die huis van Jakob sĂȘ en aan die kinders van JisraEl verkondig:
4 Julle het self gesien wat Ek aan die Egiptenaars gedoen het, en dat Ek julle op Arendsvlerke gedra en julle na My toe gebring het.
5 As julle dan nou terdeë na My Stem luister en My Verbond hou sal julle My persoonlike eiendom uit al die volke wees, want die hele Aarde is Myne.
6 En julle sal vir My ân koninkryk van priesters en ân aparte nasie wees. Dit is die woorde wat jy aan die kinders van JisraEl moet meedeel.
7 En MoshĂš het gekom en die oudstes van die volk laat roep en hulle al hierdie woorde voorgehou wat JaHWeH hom beveel het.
8 Toe antwoord die hele volk eenparig en sĂȘ: Alles wat JaHWeH spreek, sal ons doen. En MoshĂš het die woorde van die volk aan JaHWeH oorgebring.
9 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek: Kyk, Ek sal in ân dik Wolkkolom na jou toe kom, dat die volk kan hoor as Ek met jou spreek, en hulle ook vir altyd aan jĂłu kan glo. Want MoshĂš het die woorde van die volk aan JaHWeH meegedeel.
10 Verder het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Gaan na die volk en sonder hulle af, vandag en mĂŽre, en laat hulle hul klere was
11 en hulle gereed hou teen die derde dag. Want op die derde dag sal JaHWeH voor die oë van die hele volk op die berg Sinai afdaal.
12 Ook moet jy vir die volk ân grens rondom aanwys en sĂȘ: Pas op dat julle nie op die berg klim of sy voet aanraak nie. Elkeen wat die berg aanraak, moet sekerlik gedood word.
13 Geen hand mag hom aanraak nie; maar hy moet sekerlik gestenig of sekerlik met ân pyl geskiet word; of dit ân wilde wese of ân mens is - hy mag nie lewe nie. As die ramshoring lang geluide blaas, mag hulle op die berg klim.
14 Toe het MoshĂš van die berg af na die volk gegaan en die volk in gereedheid gebring, en hulle het hul klere gewas.
15 En hy het aan die volk gesĂȘ: Hou julle klaar teen die derde dag; moenie naby die vroue kom nie. [Openbaring 14:4]
16 En op die derde dag toe dit mĂŽre word, was daar donderslae en blitse en ân swaar Wolkkolom op die berg en die geluid van ân baie sterk ramshoring, sodat die hele volk wat in die laer was, gebeef het. [Openbaring 10]
17 Daarop het MoshĂš die volk uit die laer gelei om die Elohim te ontmoet, en hulle het gaan staan by die voet van die berg.
18 En die hele berg Sinai het gerook, omdat die Aangesig van JaHWeH in vuur daarop neergedaal het. En Sy rook het opgetrek soos die rook van ân oond, en die hele berg het vreeslik gebewe.
19 Toe die geluid van die ramshoring sterker en sterker word, het MoshĂš gespreek, en Elohim het hom telkens hardop geantwoord.
20 Terwyl JaHWeH op die berg Sinai neerdaal, op die top van die berg, het JaHWeH MoshĂš na die top van die berg geroep, en MoshĂš het opgeklim.
21 En JaHWeH het vir MoshĂš gesĂȘ: Klim af, waarsku die volk dat hulle nie na JaHWeH toe deurbreek om te sien en baie van hulle dan val nie.
22 En ook die priesters wat naby JaHWeH kom, moet hulleself apart hou, sodat JaHWeH nie teen hulle losbreek nie.
23 Toe het MoshĂš JaHWeH geantwoord: Die volk kan nie op die berg Sinai klim nie, want U het ons self gewaarsku en gesĂȘ: Baken die berg af en stel dit apart.
24 Daarop sĂȘ JaHWeH vir hom: Gaan heen, klim af. Dan moet jy, en AĂ€ron saam met jou, opklim; maar die priesters en die volk mag nie deurbreek om na JaHWeH toe op te klim nie, sodat Hy nie teen hulle losbreek nie.
25 En MoshĂš het na die volk toe afgeklim en hulle dit aangesĂȘ.
Die Wet van JaHWeH
1Â TOE het die Elohim al hierdie woorde gespreek en gesĂȘ:
2 Ek is JaHWeH jou Elohey wat jou uit die Aarde van Egipte, uit die slawehuis, uitgelei het. [2 Ezra 7:88-108]
3 Jy mag geen gode van andere voor My Aangesig hĂȘ nie,
4 jy mag vir jou geen gesnede afbeelding of enige beliggaming maak van wat bo in die Hemele is, of van wat in die Aarde is, of van wat in die waters onder die Aarde is nie,
5 jy mag jou voor hulle nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, JaHWeH jou Elohey, is ân jaloerse El wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde [geslag] van die wat My haat.
6 En bewys Barmhartigheid aan duisende van die wat My liefhet en My Gebooie onderhou.
7 Jy mag die Naam van JaHWeH jou Elohey nie verydel nie, want JaHWeH sal die een wat Sy Naam verydel, nie ongestraf laat bly nie.
8 Gedenk die Sabbatdag, deur dit apart te stel,
9 ses dae moet jy arbei en al jou werk doen;
10 maar die sewende dag is die Sabbat van JaHWeH jou Elohey; [dan] mag jy géén werk doen nie - jy of jou seun of jou dogter, [of] jou dienskneg of jou diensmaagd, of jou vee of die besoeker wat in jou poorte is nie
11 want in ses dae het JaHWeH die Hemele en die Aarde gemaak, die see en alles wat daarin is, en op die sewende dag het HY gerus. Daarom het JaHWeH die Sabbatdag geseën deur dit apart te verklaar.
12 Eer jou vader en jou moeder, dat jou dae verleng mag word op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH jou Elohey aan jou gee. [MattithJaHûW 23:9]
13 Jy mag nie moor nie. [Deuteronómium 19:11]
14 Jy mag nie vermeng nie.
15 Jy mag nie steel nie.
16 Jy mag geen valse getuienis teen jou naaste spreek nie.
17 Jy mag nie jou naaste se huis begeer nie; jy mag nie jou naaste se vrou begeer nie, of sy dienskneg of sy diensmaagd, of sy os of sy esel of iets wat van jou naaste is nie.
18 En toe die hele volk die donderslae en die blitse en die geluid van die ramshoring en die rokende berg bemerk, het die volk dit gesien en gebewe en op ân afstand bly staan.
19 En hulle het vir MoshĂš gesĂȘ: Spreek u met ons, dat ons kan luister; maar laat Elohim nie met ons spreek nie, anders sterwe ons.
20 Toe antwoord MoshÚ die volk: Wees nie bevrees nie, want die Elohim het gekom om julle te beproef en dat Sy Vrees voor julle oë mag wees, sodat julle nie oortree nie.
21 So het die volk dan op ân afstand bly staan. Maar MoshĂš het nader gegaan na die wolkedonkerheid waar die Elohim [is].
22 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: So moet jy met die kinders van JisraEl spreek: Julle het self gesien dat Ek met julle van die Hemele af gespreek het.
23 Julle mag naas My geen gode van silwer en gode van goud maak nie.
24 ân Altaar van Adamah[adamiet se Aarde] moet jy vir My maak, slag op haar jou brandoffers en jou vergoedinge, jou kleinvee en beeste. Op elke plek waar Ek My Naam sal laat gedenk, sal Ek na jou toe kom en jou seĂ«n.
25 Maar as jy vir My ân klipaltaar maak, mag jy haar nie bou van gekapte klip nie; want as jy jou ystergereedskap oor haar swaai, dan besoedel jy haar.
26 Jy mag ook nie met trappe na My altaar opklim nie, dat jou geslagsdele nie daarop ontbloot word nie.
Wette oor die vryheid en die lewe van die volksgenote.
1Â EN dit is die Verordeninge wat jy hulle moet voorhou:
2 As jy ân Hebreeuse slaaf koop, moet hy ses jaar lank dien, maar in die sewende moet hy as vryman verniet weggaan.
3 As hy alleen kom, moet hy alleen vrygelaat word; as hy getroud is, moet sy vrou saam met hom vrygelaat word.
4 As sy meester aan hom ân vrou gee en sy vir hom seuns of dogters baar, moet die vrou met haar kinders haar meester se eiendom wees, terwyl hy alleen vrygelaat word.
5 Maar as die slaaf reguit sĂȘ: Ek het my meester, my vrou en my kinders lief; ek wil nie as vryman weggaan nie -
6 dan moet sy meester hom na die Elohim bring en hom by die deur of die deurpos bring; en sy meester moet sy oor met ân els deurboor; daarna moet hy hom vir altyd dien.
7 En as iemand sy dogter as slavin verkoop, mag sy nie soos die slawe weggaan nie.
8 As sy haar meester nie beval nie wat haar vir homself bestem het, moet hy haar laat loskoop. Hy is nie geregtig om haar aan ân uitlandse volk te verkoop nie, omdat hy bedrieglik met haar gehandel het.
9 Maar as hy haar vir sy seun bestem, moet hy met haar handel volgens die Reg van die dogters;
10 as hy vir hom ân ander een neem, mag hy haar voedsel, haar klere en haar huweliksgemeenskap nie verminder nie.
11 En as hy hierdie drie dinge nie vir haar doen nie, sal sy gratis weggaan, sonder silwer.
12 Hy wat ân man slaan, dat hy sterwe, moet sekerlik gedood word.
13 Maar as hy dit daar nie op toegelĂȘ het nie, maar Elohim dit sy hand laat ontmoet het, dan sal Ek jou ân plek aanwys waarheen hy kan vlug.
14 Maar as iemand moedswillig teen sy naaste handel, om hom met lis dood te maak, moet jy hom van My altaar af wegneem, om te sterwe.
15 En hy wat sy vader of moeder slaan, moet sekerlik gedood word.
16 En hy wat ân persoon steel en hom verkoop - of as hy in sy besit gevind word - diĂ© moet sekerlik gedood word.
17 En hy wat sy vader of moeder vloek, moet sekerlik gedood word.
18 En as manne twis en die een die ander slaan met ân klip of met die vuis, sodat hy nie sterwe nie, maar bedlĂȘend word -
19 as hy weer opstaan en buite met sy stok rondloop, moet hy wat geslaan het, ongestraf bly; net sy tydverlies moet hy vergoed en sorg dat hy heeltemal gesond word.
20 En as iemand sy slaaf of slavin met ân stok slaan, dat diĂ© onder sy hand sterwe, moet dit sekerlik gewreek word.
21 Maar as hy nĂĄ een of twee dae nog lewe, moet dit nie gewreek word nie, want hy is sy eiendom.
22 En as manne met mekaar veg en ân swanger vrou so stamp dat haar vrug afgaan, maar daar geen ander letsel is nie, moet hy sekerlik boete betaal soos die man van die vrou hom dit oplĂȘ, en hy moet dit deur skeidsregters gee.
23 Maar is daar ân letsel, dan moet jy gee siel vir siel,
24 oog vir oog, tand vir tand, hand vir hand, voet vir voet,
25 brandplek vir brandplek, wond vir wond, kwesplek vir kwesplek.
26 En as iemand sy slaaf of slavin op die oog slaan en hy dit beskadig, moet hy hom vry laat weggaan vir sy oog.
27 En as hy die tand van sy slaaf of die tand van sy slavin uitslaan, moet hy hom laat vry gaan vir sy tand.
28 En as ân bees ân man of ân vrou stoot, sodat hy sterwe, moet die bees sekerlik gestenig word; en sy vleis mag nie geĂ«et word nie, maar die baas van die bees sal ongestraf bly.
29 Maar as die bees tevore al stoterig gewees het en sy baas gewaarsku was, maar dit nie opgepas het nie, en dit ân man of ân vrou doodmaak, moet die bees gestenig word, en sy baas moet ook gedood word.
30 As aan hom ân losprys opgelĂȘ word, moet hy vir die vrystelling van sy siel alles gee wat hom opgelĂȘ word.
31 Of hy ân seun gestoot het of ân dogter, volgens hierdie Reg moet met hom gehandel word.
32 As die bees ân slaaf of slavin stoot, moet hy aan hulle meester dertig sikkels silwer gee, en die bees moet gestenig word.
33 En as iemand ân put oopmaak, of as iemand ân put grawe en hom nie toemaak nie, en ân bees of esel val daarin,
34 moet die eienaar van die put vergoeding gee: hy moet aan die eienaar [van die dier] silwer gee, maar die dooie dier moet syne wees.
35 En as iemand se bees die bees van ân ander stoot, sodat dit sterwe, moet hulle die lewendige bees verkoop en die silwer daarvan verdeel; en die dooie een moet hulle ook verdeel.
36 Of as dit bekend was dat die bees tevore al stoterig gewees het, en sy baas dit nie opgepas het nie, moet hy ten volle bees vir bees vergoed; maar die dooie een moet syne wees.
Wette oor die eiendom van volksgenote.
1Â AS iemand ân bees of ân stuk kleinvee steel en dit slag of verkoop, moet hy vyf beeste vir ân bees vergoed en vier stuks kleinvee vir ân stuk kleinvee.
2 As ân dief betrap word terwyl hy inbreek, en hy word geslaan, sodat hy sterwe, sal daardeur geen bloedskuld ontstaan nie;
3 as die son oor hom opgegaan het, ontstaan daardeur bloedskuld. Hy moet ten volle vergoeding gee; as hy niks het nie, moet hy vir sy diefstal verkoop word.
4 As die gesteelde goed - of dit ân bees, ân esel of ân stuk kleinvee is - nog lewendig in sy besit gevind word, moet hy dubbel vergoeding gee.
5 As iemand ân stuk veld of ân wingerd laat afwei en sy vee vry laat loop, sodat dit in die veld van ân ander wei, moet hy van die beste van sy veld en die beste van sy wingerd as vergoeding gee.
6 As ân vuur uitbreek en die dorings vat, sodat ân mied of die ongesnyde graan of die veld verteer word, moet hy wat die vuur aan die brand gesteek het, ten volle vergoeding gee.
7 As iemand aan sy naaste silwer of goed in bewaring gee, en dit word uit die man se huis gesteel, moet die dief, as hy uitgevind word, dubbel vergoeding gee.
8 As die dief nie uitgevind word nie, moet die eienaar van die huis na die Elohim gaan [om te beslis] of hy nie sy hand na sy naaste se goed uitgestrek het nie.
9 By alle sake van opstandigheid, of dit gaan oor ân bees, oor ân esel, oor kleinvee, oor klere of oor enigiets wat verloor is, waarvan iemand sĂȘ: Dit is myne! moet die saak van altwee voor die Elohim kom; die een wat deur die Elohim skuldig verklaar word, moet aan sy naaste dubbel vergoeding gee.
10 As iemand aan sy naaste ân esel of bees of stuk kleinvee of enige dier gee om op te pas, en dit gaan dood of raak gebreklik of word weggevoer sonder dat iemand dit sien,
11 dan moet die eed by JaHWeH tussen hulle twee beslis, of hy nie sy hand na sy naaste se goed uitgesteek het nie; en die eienaar moet daarmee tevrede wees, en die ander hoef geen vergoeding te gee nie.
12 Maar as dit van hom weggesteel is, moet hy aan die eienaar vergoeding gee.
13 As dit verskeur is, moet hy dit as bewys bring; wat verskeur is, hoef hy nie te vergoed nie.
14 En as iemand van sy naaste iets te leen vra, en dit breek of gaan dood terwyl die eienaar daar nie by is nie, moet hy ten volle vergoeding gee.
15 As die eienaar daarby gewees het, hoef hy geen vergoeding te gee nie. As dit gehuur was, kom die huurfooi daarvoor.
16 As iemand ân maagd wat nie verloof is nie, verlei en met haar gemeenskap het, moet hy haar vir die volle huweliksprys as sy vrou koop.
17 As haar vader beslis weier om haar aan hom te gee, moet hy silwer gee volgens die huweliksprys vir ân maagd.
18 Die towerheks mag jy nie laat lewe nie.
19 Elkeen wat met ân dier gemeenskap het, moet sekerlik gedood word.
20 Hy wat aan gode van andere slag, behalwe aan JaHWeH alleen, moet met die banvloek getref word.
21 Jy mag ook die besoeker nie kwel of hom verdruk nie, want julle was besoekers in die Aarde van Egipte.
22 Julle mag geen weduwee of wees verdruk nie.
23 As jy hulle op enige manier verdruk, waarlik, dan sal Ek, as hulle na My roep, hulle geroep sekerlik hoor,
24 en My Woede sal ontvlam, en Ek sal julle met die Swaard ombring, sodat julle vroue weduwees en julle kinders wese word.
25 As jy aan My volk, aan die arme by jou, silwer leen, mag jy vir hom nie soos ân skuldeiser wees nie: julle mag hom geen rente oplĂȘ nie.
26 As jy ooit jou naaste se gewaad as pand neem, moet jy hom dit teruggee voor die son ondergaan;
27 want sy is sy enigste bedekking, sy is sy bekleding vir sy vel. Waarin moet hy anders slaap? En as hy na My roep, sal Ek hoor, want Ek is barmhartig.
28 Jy mag Elohim nie vloek nie, en ân owerste onder jou volk mag jy nie verwens nie.
29 Hou nie terug die rypheid van jou sap nie. Gee My die eersgeborene van jou seuns.
30 Jy moet dieselfde doen met jou beeste en jou kleinvee: sewe dae moet hy by sy moeder wees; op die agtste dag moet jy hom aan My gee.
31 En julle moet vir My manne van Apartheid wees. Daarom mag julle nie vleis eet wat in die veld verskeur is nie. Julle moet dit vir die honde gooi.
Verskillende ander wette
1Â JY mag geen vernietigende gerug rondstrooi nie. Moenie jou hand saam met die besoedelde stel om ân verkeerde getuie te wees nie.
2 Jy mag die meerderheid nie volg in besoedelde dinge nie. En jy mag in ân regsaak geen getuienis aflĂȘ agter die meerderheid aan om die Reg te verdraai nie.
3 Ook mag jy die geringe nie voortrek in sy regsaak nie.
4 As jy jou teëstander se bees of esel teëkom wat ronddwaal, moet jy dit sekerlik vir hom terugbring.
5 As jy jou teĂ«stander se esel onder sy las sien lĂȘ, moet jy dit nie onverskillig aan hom oorlaat nie: jy moet dit sekerlik saam met hom aflaai.
6 Jy mag die Reg van die arme in hulle regsaak nie verdraai nie.
7 Hou jou ver van valse sake af. En moenie die onskuldige en die wat reg het, ombring nie, want Ek sal die besoedelde nie regverdig nie.
8 Ook mag jy geen omkoopgeskenk aanneem nie; want die geskenk maak die siendes blind en verdraai die sake van die regverdiges.
9 Jy mag die besoeker ook nie verdruk nie; want julle ken self die siel van ân besoeker, omdat julle besoekers in die Aarde van Egipte gewees het.
10 En ses jaar lank moet jy jou Aarde besaai en haar produkte insamel;
11 maar in die sewende moet jy haar ongebruik en braak laat lĂȘ, dat die arm persone van jou volk kan eet; en wat hulle laat oorbly, kan die diere van die veld opeet. So moet jy doen met jou wingerd en jou olyfbome.
12 Ses dae moet jy jou werk verrig, maar op die sewende dag moet jy sabbatteer, dat jou os en jou esel kan uitrus en die seun van jou slavin en die besoeker kan asem skep.
13 En in alles wat Ek julle gesĂȘ het, moet julle jul in ag neem. En die naam van gode van andere mag julle nie vermeld nie; dit mag uit jou mond nie gehoor word nie.
14 Drie maal in die jaar moet jy vir My ân Fees hou.
15 Die Fees van die Ongesuurde Brode moet jy hou: sewe dae lank moet jy ongesuurde brode eet soos Ek jou beveel het, op die bepaalde tyd in die maand Abib, want daarin het jy uit Egipte uitgetrek - maar hulle mag nie met leë hande voor My Aangesig verskyn nie;
16 verder die Fees van die Oes, van die Eerstelinge van jou werk, van wat jy op die land saai; en ook die Fees van die Insameling aan die einde van die jaar as jy jou werk uit die Aarde insamel.
17 Drie maal in die jaar moet al jou manspersone voor die Aangesig van My Meester JaHWeH verskyn.
18 Jy mag die bloed van My Slagdier nie saam met [iets] gesuurd slag nie. Ook mag die vet van My Fees nie tot die mĂŽre toe oorbly nie.
19 Die beste van die eerstelinge van jou Aarde moet jy in die Huis van JaHWeH jou Elohey bring. Jy mag die bokkie nie kook in sy moeder se melk nie. [JeHÎWganan 6:53]
20 Kyk, Ek stuur ân Boodskapper voor jou uit om jou op die pad te bewaar en om jou na die plek te bring wat Ek gereedgemaak het. (Exodus 32:34) (Exodus 33:2) JeshaJaH 37:36; JesĂ©giEl 1:28; 43:6]
21 Neem jou in ag vir Hom en luister na Sy Stem; wees nie opstandig teen Hom nie; want Hy sal julle oortreding nie verskoon nie, want My Naam is in Hom. [2 Ezra 1:4, 5; 10:27]
22 Maar as jy terdeĂ« na Sy Stem luister en alles doen wat Ek sal sĂȘ, sal Ek die vyand van jou vyande en die teĂ«stander van jou teĂ«standers wees.
23 Want My Boodskapper sal voor jou uit gaan en jou bring na die Amoriete en Hetiete en Feresiete en KanaÀniete, Hewiete en Jebusiete; en Ek sal hulle vernietig.
24 Jy mag jou voor hulle gode nie neerbuig en hulle nie dien nie, ook mag jy nie doen na hulle werke nie; maar jy moet hulle heeltemal omverwerp en hulle torings heeltemal afbreek.
25. En julle moet JaHWeH julle Elohey dien; dan sal Hy jou brood en water seën, en Ek sal siektes uit jou midde verwyder. (Exodus 15:26) JeshaJaH 3:1; 57:18, 19]
26 Daar sal geen misdragtige of onvrugbare in jou Aarde wees nie. Ek sal die getal van jou dae vol maak.
27 Ek sal My Skrik voor jou uit stuur en elke volk waarby jy kom, in verwarring bring. En Ek sal al jou vyande vir jou laat vlug.
28 Ook sal Ek perdebye voor jou uit stuur; dié sal die Hewiete, KanaÀniete en Hetiete voor jou uit verdrywe.
29 Ek sal hulle nie in een jaar voor jou uit verdrywe nie, dat die Aarde nie woes word en die wilde wesens van die land nie teen jou te veel word nie.
30 Ek sal hulle so langsamerhand voor jou uit verdrywe, totdat jy vrugbaar word en die Aarde beërwe.
31 En Ek sal jou grense vasstel van die Skelfsee af tot by die See van die Filistyne, en van die wildernis af tot by die Eufraat. Want Ek sal die inwoners van die Aarde in julle hand gee, en jy sal hulle voor jou uit verdrywe. [Deuteronómium 2:9; Spreuke 31:15]
32 Jy mag met hulle of met hulle gode geen verbond maak nie.
33 Hulle mag in jou Aarde nie woon nie, dat hulle jou nie verlei om teen My te oortree nie. Want jy sal hulle gode dien, ja, hy sal vir jou ân strik wees.
MoshĂš en die oudstes klim op die berg.
1Â DAARNA het Hy vir MoshĂš gesĂȘ: Klim na JaHWeH toe op, jy en AĂ€ron, Nadab en AbĂhu en sewentig van die oudstes van JisraEl, en buig julle neer van ver af.
2 En laat MoshĂš alleen nader kom na JaHWeH toe, maar hulle moet nie nader kom nie; en die volk mag nie saam met hom opklim nie.
3 Toe MoshĂš kom en aan die volk al die woorde van JaHWeH en al die Verordeninge vertel, antwoord die hele volk met een stem en sĂȘ: Al die woorde wat JaHWeH gespreek het, sal ons doen.
4 En MoshĂš het al die woorde van JaHWeH opgeskrywe en die mĂŽre vroeg hom klaargemaak en onder die berg ân altaar gebou, en twaalf gedenkstene volgens die twaalf stamme van JisraEl.
5 En hy het jongmanne van die kinders van JisraEl gestuur; dié het brandoffers opgeneem en bulle as slagdiere as vergoeding aan JaHWeH geslag.
6 En MoshĂš het die helfte van die bloed geneem en hom in ân kom gegooi en die helfte van die bloed op die altaar gesprinkel.
7 En hy het die Boekrol van die Verbond geneem en haar voor die ore van die volk gelees. En hulle het gesĂȘ: Alles wat JaHWeH gespreek het, sal ons doen en daarna luister. [Wysheid van Sirah 24:23]
8 Toe neem MoshĂš die bloed en sprinkel hom uit op die volk en sĂȘ: Dit is die bloed van die Verbond wat JaHWeH met julle gesluit het op grond van al hierdie woorde.
9 Daarop het MoshĂš opgeklim met AĂ€ron, Nadab en AbĂhu en sewentig van die oudstes van JisraEl.
10 En hulle het die Elohey van JisraEl gesien, en onder Sy voete net soos ân vloerwerk van saffierstene en so suiwer soos die Hemele self.
11 Maar Hy het Sy Hand nie na die uitgesoektes van die kinders van JisraEl uitgestrek nie, en hulle het die Elohim aanskou; daarop het hulle geëet en gedrink. [Wysheid van Salomo 10:20]
12 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Klim op die berg na My toe en vertoef daar, dat Ek jou die Kliptablette kan gee en die Wet en Gebooie wat Ek geskryf het om hulle te onderrig.
13 Hierop het MoshĂš klaargemaak en JeHĂŽWshua, sy dienaar. En MoshĂš het opgegaan na die Berg van die Elohim
14 en aan die oudstes gesĂȘ: Wag hier vir ons tot ons na julle terugkom. En kyk, AĂ€ron en Hur is by julle; wie regsake het, kan na hulle gaan.
15 Toe MoshĂš die berg opklim, het die Wolkkolom die berg oordek.
16 En die Glansrykheid van JaHWeH het op die berg Sinai gebly, en die Wolkkolom het dit ses dae lank oordek. En op die sewende dag het Hy na MoshĂš geroep uit die Wolkkolom.
17 En die verskyning van die Glansrykheid van JaHWeH was in die oĂ« van die kinders van JisraEl soos ân verterende vuur op die top van die berg.
18 En MoshÚ het binne-in die Wolkkolom ingegaan en die berg opgeklim. En MoshÚ was op die berg veertig dae en veertig nagte. [2 Ezra 14:4]
Vrywillige skenkings om die Apartheid op te rig.
1 TOE het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 SĂȘ aan die kinders van JisraEl dat hulle aan My ân skenking moet bring; van elkeen wie se hart hom aandrywe, moet julle My skenking bring.
3 En dit is die skenking wat julle van hulle kant moet bring: goud en silwer en koper;
4 en koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar;
5 en rooigeverfde ramsvelle en gebreide velle en akasiahout;
6 olie vir die kandelaar, speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye;
7 oniksstene en stene om in te lĂȘ vir die skouerkleed en die borstas.
8 Ook moet hulle vir My ân Apartheidsplek maak, dat Ek in hulle midde kan vertoef.
9 Volgens alles wat Ek jou laat sien - die plan van die Tabernakel en die plan van alles wat daarby behoort - so moet julle maak.
Die Ark. Die Versoendeksel. Die GĂ©rubs
10 HULLE moet dan ân Ark van akasiahout maak. Twee en ân halwe voorarm moet haar lengte, en ân halwe voorarm haar breedte, en ân halwe voorarm haar hoogte wees. [Sirag 24:10]
11 En jy moet haar oortrek met suiwer goud, van binne en van buite moet jy haar oortrek. En jy moet daaraan ân goue kroonlys maak rondom.
12 En giet daarvoor vier goue ringe, en sit dit aan sy vier voete vas, sĂł dat twee ringe aan die een kant en twee ringe aan die ander kant is.
13 En maak draaghoute van akasiahout, en trek dit oor met goud.
14 En steek die draaghoute in die ringe aan weerskante van die Ark om die Ark daarmee te dra.
15 Die draaghoute moet in die ringe van die Ark bly; hulle mag daar nie uit weggeneem word nie.
16 Daarna moet jy in die Ark die Getuienis sit wat Ek aan jou sal gee.
17 Maak ook ân Versoendeksel van suiwer goud. Twee en ân halwe voorarm moet haar lengte, en ân halwe voorarm haar breedte wees.
18 Maak ook twee GĂ©rubs van goud. Van smeewerk moet jy hulle maak, aan die twee ente van die Versoendeksel.
19 En maak een GĂ©rub aan die een ent en een GĂ©rub aan die ander ent. Uit een stuk, saam met die Versoendeksel, moet julle die GĂ©rubs maak, aan die twee ente.
20 En die GĂ©rubs moet die Vleuels boontoe uitgesprei hou, terwyl hulle met hul Vleuels die Versoendeksel beskut; en hulle Aangesigte moet na mekaar toe wees; die gesigte van die GĂ©rubs moet op die Versoendeksel gerig wees.
21 En sit die Versoendeksel bo-op die Ark; maar in die Ark moet jy die Getuienis neerlĂȘ wat Ek aan jou sal gee.
22 En daar sal Ek met jou saamkom, en van die Versoendeksel af, tussen die twee GĂ©rubs uit wat op die Ark van die Getuienis is, sal Ek jou alles sĂȘ wat Ek jou vir die kinders van JisraEl sal beveel. (Exodus 40:34) Wysheid van Sirah 24:10
Die tafel van die toonbrode.
23 MAAK ook ân tafel van akasiahout. Twee voorarm moet sy lengte, en ân voorarm sy breedte, halwe voorarm sy hoogte wees.
24 En trek hom oor met suiwer goud, en maak daarvoor ân goue kroonlys rondom.
25 Maak daarvoor ook ân lys van ân handbreedte rondom; en maak ân goue kroonlys vir die lys rondom.
26 En maak daar vier goue ringe voor, en sit die ringe vas aan die vier hoeke van die vier pote.
27 Naby die lys moet die ringe wees as plekke vir die draaghoute om die tafel te dra.
28 En maak die draaghoute van akasiahout, en trek dit oor met goud; daarmee moet dan die tafel gedra word.
29 Maak ook sy skottels en sy panne en sy kanne en sy bekers waarmee gegiet moet word; van suiwer goud moet jy dit maak.
30 En op die tafel moet jy voortdurend brood voor My Aangesig neersit. [DaniEl 11:31; Hebreërs 9:2]
Die goue kandelaar
31 EN jy sal haar, die kandelaar maak van suiwer goud. Van smeewerk moet die kandelaar, haar voetstuk en haar stam gemaak word; haar kelkies, haar knoppe en haar blomme, hulle sal uit haar [een stuk wees].
32 En ses arms moet uit haar sykante uitgaan: drie arms van die kandelaar uit die een kant en drie arms van die kandelaar uit haar ander kant.
33 Drie kelkies soos amandelblomme aan die een arm, ân knop en ân blom, en drie kelkies soos amandelblomme aan die ander arm, ân knop en ân blom - so moet dit wees aan die ses arms wat uit die kandelaar uitgaan.
34 Maar aan die kandelaar self moet vier kelkies soos amandelblomme wees, haar knoppe en haar blomme:Â [NĂșmeri 17:8; JirmeJaH 1:11; Openbaring 1:13]
35 daar moet ân knop wees onder die twee arms wat uit haar uitgaan; en ân knop onder die twee arms wat uit haar uitgaan; en ân knop onder die twee arms wat uit haar uitgaan - vir die ses arms wat uit die kandelaar uitgaan.
36 Hulle knoppe en hulle arms moet, daarmee saam, uit haar een stuk wees - alles van haar saam een stuk smeewerk van suiwer goud.
37 Jy moet haar sewe lampe maak, en hulle moet haar lampe opsteek om dwarsoor haar aangesig te verlig. [Openbaring 1:20]
38 Haar vuurtange en haar bakkies moet van suiwer goud wees.
39 Van ân talent suiwer goud moet hulle haar maak - al hierdie voorwerpe.
40 En kyk dat jy haar maak volgens die voorbeeld daarvan wat jou op die berg getoon is.
Die Tabernakel en die Tent
1Â EN die Tabernakel moet jy van tien tentdoeke maak, van fyn dubbeldraad-linne en koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe, met GĂ©rubs; as kunstige werk moet jy hulle maak.
2 Die lengte van elke tentdoek moet agt-en-twintig voorarm wees en die breedte van elke tentdoek vier voorarm. Al die tentdoeke moet een maat hĂȘ.
3 Vyf van die tentdoeke moet aanmekaar gewerk wees, vrou teen haar suster. En weer vyf tentdoeke aanmekaar, vrou teen haar suster. [JeségiEl 1:23]
4 En jy moet lissies van koningsblou stof maak aan die soom van die buitenste tentdoek van die een stel. En so moet jy dit maak aan die soom van die laaste tentdoek van die tweede stel.
5 Vyftig lissies moet jy aan die een tentdoek maak, en vyftig lissies moet jy maak aan die rand van die tentdoek wat aan die tweede stel behoort. Die lissies moet vrou teen haar suster wees.
6 Jy moet ook vyftig goue hakies maak en die tentdoeke saamvoeg met die hakies, vrou teen haar suster, sodat die Tabernakel een geheel is.
7 Ook moet jy doeke van bokhaar maak as ân tentseil oor die Tabernakel: elf tentdoeke moet jy dit maak.
8 Die lengte van elke tentdoek moet dertig voorarm wees en die breedte van elke tentdoek vier voorarm: die elf tentdoeke moet een maat hĂȘ.
9 En jy moet vyf van die tentdoeke besonders aanmekaarwerk en ses van die tentdoeke besonders. En die sesde tentdoek moet jy dubbel vou, aan die voorkant van die Tent.
10 En jy moet vyftig lissies maak aan die soom van die laaste tentdoek van die een stel, en vyftig lissies aan die soom van die [laaste] tentdoek van die tweede stel.
11 Jy moet ook vyftig koperhakies maak en die hakies in die lissies steek; en jy moet die Tent saamvoeg, sodat hy een geheel is.
12 En wat betref die oorhangende gedeelte aan die tentdoeke - die helfte van die tentdoek wat oorskiet, moet oorhang aan die agterkant van die Tabernakel.
13 En ân voorarm aan die een- en ân voorarm aan die ander kant oorskiet in die lengte van die tentdoeke, moet oorhang aan die sykante van die Tabernakel, aan weerskante, om hom te oordek.
14 Jy moet ook vir die Tent ân dekkleed van rooigeverfde ramsvelle maak en ân dekkleed van gebreide velle daar bo-oor
Die style van die Tabernakel.
15 JY moet ook vir die Tabernakel die regopstaande style van akasiahout maak.
16 Die lengte van die styl moet tien voorarm wees, en ân voorarm en half die breedte van elke styl.
17 Twee hande vir een styl ewe-vĂȘr vrou teen haar suster wat met mekaar verbind is. So moet jy haar maak vir al die style van die Tabernakel.
18 En die style vir die Tabernakel moet jy maak: twintig style aan die suidekant, na die suide toe.
19 Jy moet ook veertig silwer-voetstukke onder die twintig style maak: twee voetstukke onder die een styl vir sy twee tappe en twee voetstukke onder die ander styl vir sy twee tappe.
20 En vir die ander sykant van die Tabernakel, aan die noordekant, twintig style
21 met hulle veertig silwervoetstukke: twee voetstukke onder die een styl en twee voetstukke onder die ander styl.
22 En vir die agterkant van die Tabernakel, teen die weste, moet jy ses style maak.
23 Ook moet jy twee style maak vir die hoeke van die Tabernakel, aan die agterkant.
24 En hulle moet van onder dubbel wees, en net so moet hulle bo dubbel wees tot by die eerste ring. So moet dit met altwee wees; hulle moet die twee hoeke vorm.
25 So moet daar dan agt style wees met hulle silwervoetstukke, sestien voetstukke: twee voetstukke onder die een styl en twee voetstukke onder die ander styl.
26 Jy moet ook dwarshoute van akasiahout maak: vyf vir die style van die een sykant van die Tabernakel
27 en vyf dwarshoute vir die style van die ander sykant van die Tabernakel; ook vyf dwarshoute vir die style van die agterkant van die Tabernakel teen die weste.
28 En die middelste dwarshout moet in die middel van die style oordwars loop, van die een ent na die ander.
29 En jy moet die style met goud oortrek; en hulle ringe, as plekke vir die dwarshoute, moet jy van goud maak. Die dwarshoute moet jy ook met goud oortrek.
30 So moet jy dan die Tabernakel oprig volgens die Regsplan wat jou op die berg getoon is.
Die voorhangsel en die deur.
31 VERDER moet jy ân voorhangsel maak van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne. As kunstige werk moet jy haar maak, met GĂ©rubs. [MattithJaHĂ»W 27:51; Lukas 23:45; HebreĂ«rs 9:3]
32 En jy moet haar ophang aan vier pilare van akasiahout wat met goud oorgetrek is en ook kramme van goud het en op vier silwervoetstukke staan.
33 En jy moet die voorhangsel onder die hakies ophang; en bring die Ark van die Getuienis daar, binnekant die voorhangsel. En die voorhangsel moet vir julle ân skeiding maak tussen die Apartheid [en] die Apartheid van die Aparthede. [HebreĂ«rs 9:3]
34 En jy moet die Versoendeksel op die Ark van die Getuienis neerlĂȘ in die Apartheid van die Aparthede.
35 En sit die tafel buitekant die voorhangsel, en die kandelaar teenoor die tafel aan die suidekant van die Tabernakel. Maar die tafel moet jy aan die noordekant sit.
36 Jy moet ook vir die ingang van die Tent ân bedekking maak van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, veelkleurige werk.
37 En maak vir die bedekking vyf pilare van akasiahout, en trek hulle oor met goud; hulle kramme moet ook van goud wees; en jy moet daarvoor vyf kopervoetstukke giet.
Die altaar van koper vir die brandoffers.
1Â JY moet ook die altaar van akasiahout maak; vyf voorarm moet die lengte wees en vyf voorarm die breedte - vierkantig moet die altaar wees - en drie voorarm sy hoogte.
2 En jy moet sy horings op die vier hoeke maak; sy horings moet, daarmee saam, uit een stuk wees; en jy moet dit met koper oortrek.
3 En maak sy potte om die as te verwyder, ook sy skoppe en sprinkelflesse en vurke en vuurtange. Al dié gereedskap moet jy van koper maak.
4 Jy moet daar ân traliewerk aan maak, ân netwerk van koper, en aan die net vier koperringe maak, aan die vier hoeke.
5 En jy moet dit onder die lys van die altaar bevestig, onderaan, sodat die net tot by die helfte van die altaar kom.
6 Jy moet ook draaghoute vir die altaar maak, draaghoute van akasiahout; en trek dit oor met koper.
7 En die draaghoute moet in die ringe gesteek word, sodat die draaghoute aan altwee kante van die altaar is as hulle dit dra.
8 Jy moet dit hol, van planke, maak. Soos dit jou op die berg getoon is, so moet hulle dit maak.
Die voorhof
9 JY moet ook die voorhof van die Tabernakel maak. Aan die suidekant, na die suide toe, moet daar vir die voorhof behangsels wees van fyn dubbeldraad-linne; honderd voorarm moet die lengte vir die een kant wees;
10 daarby twintig pilare met hulle twintig kopervoetstukke; die kramme en die ringe van die pilare moet van silwer wees.
11 So moet daar ook aan die noordekant, in die lengte, behangsels wees, honderd [voorarm] lank; daarby twintig pilare met hulle twintig kopervoetstukke. Die kramme en die ringe van die pilare moet van silwer wees.
12 En in die breedte van die voorhof, aan die westekant, moet daar behangsels van vyftig voorarm wees; daarby tien pilare en hulle tien voetstukke.
13 En die breedte van die voorhof aan die oostekant, teen sonop, vyftig voorarm -
14 sodat daar vyftien voorarm behangsels vir die een kant is, daarby drie pilare en hulle drie voetstukke;
15 en vir die ander kant vyftien voorarm vir die behangsels, daarby drie pilare en hulle drie voetstukke;
16 en vir die poort van die voorhof ân bedekking van twintig voorarm, van koningsblou, purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, veelkleurige werk; daarby vier pilare en hulle vier voetstukke.
17 Al die pilare van die voorhof moet rondom van silwerringe voorsien wees; hulle kramme moet van silwer wees en hulle voetstukke van koper.
18 Die lengte van die voorhof moet honderd voorarm wees en die breedte vyftig by vyftig en die hoogte vyf voorarm, van fyn dubbeldraad-linne, daarby voetstukke van koper.
19 Aangaande al die gereedskap van die Tabernakel, by sy hele bewerking, en al sy penne en al die penne van die voorhof, hulle moet van koper wees.
20 En jy moet die kinders van JisraEl beveel dat hulle vir jou suiwer, uitgestampte olyfolie vir die kandelaar bring, om voortdurend ân brandende lamp te hĂȘ.
21 In die Tent van Samekoms, buitekant die voorhangsel wat voor die Getuienis is, moet AĂ€ron en sy seuns haar regmaak [om te brand] van die aand tot die mĂŽre voor die Aangesig van JaHWeH. Sy sal ân ewige Insetting wees in hulle geslagte, van die kant van die kinders van JisraEl.
Die klere van Apartheid.
1Â DAN moet jy jou broer AĂ€ron, en sy seuns saam met hom, uit die kinders van JisraEl, laat nader kom na jou toe, dat hy vir My die priesteramp kan bedien: AĂ€ron, Nadab en AbĂhu, El-Azar en Itamar, die seuns van AĂ€ron.
2 En jy moet vir jou broer AĂ€ron klere van Apartheid maak, tot eer en tot sieraad.
3 Jy moet ook spreek met almal wat kunsvaardig is, wat Ek met die Gees van Wysheid vervul het, dat hulle vir AĂ€ron klere maak, om hom apart te stel, sodat hy vir My die priesteramp kan bedien.
4 En dit is die klere wat hulle moet maak: ân borstas en ân skouerkleed en ân mantel en ân kunstig bewerkte kleed, ân tulband en ân gordel; so moet hulle dan vir AĂ€ron, jou broer, klere van Apartheid maak, en vir sy seuns, dat hy vir My die priesteramp kan bedien.
5 En hulle moet die goud en die koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en die fyn linne neem.
6 En hulle moet die skouerkleed maak van goud, koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, as kunstige werk.
7 Hy moet twee skouerstukke hĂȘ wat aan mekaar vas is; aan die twee bo-ente moet hy saamgevoeg word.
8 En die band wat aan hom is om hom vas te bind, moet van dieselfde werk en, daarmee saam, uit een stuk wees, van goud, koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne.
9 En jy moet twee oniksstene neem en die name van die kinders van JisraEl op hom graveer:
10 ses van dié name op die een steen en die ses ander name op die ander steen volgens hulle genelyn.
11 Met graveerwerk, soos op ân seĂ«lsteen uitgesny word, moet jy die twee stene graveer volgens die name van die kinders van JisraEl. Jy moet hulle maak dat hulle vassit in kassies van goud.
12 En jy moet die twee stene op die skouerstukke van die skouerkleed bevestig as gedagtenisstene vir die kinders van JisraEl - AĂ€ron moet hulle name op sy twee skouers dra voor die Aangesig van JaHWeH om hulle in gedagtenis te bring.
13 Jy moet dan kassies van goud maak
14 en twee kettings van suiwer goud; gedraai soos toutjies moet jy hulle maak; en maak die kettings, soos toutjies gedraai, aan die kassies vas.
15 Jy moet ook die borstas van die Reg maak van kunstige werk; soos die werk van die skouerkleed moet jy hom maak; van goud, koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en van fyn dubbeldraad-linne moet jy hom maak.
16 Vierkantig moet hy wees en dubbel gevou; ân span sy lengte en ân span sy breedte.
17 En voorsien hom van ân steeninvulling van vier rye stene: ân ry met ân karneool, ân topaas en ân smarag moet die eerste ry wees
18 En die tweede ry: ân karbonkel, ân saffier en ân jaspis.
19 En die derde ry: ân hiasint, ân agaat en ân ametis.
20 En die vierde ry: ân chrisoliet en ân oniks en ân sardoniks. Hulle moet in goud vasgesit wees by hulle invulling.
21 En die stene moet volgens die name van die kinders van JisraEl twaalf wees, volgens hulle name. Soos op ân seĂ«lsteen uitgesny word, so moet hulle vir twaalf stamme wees, elkeen volgens sy naam.
22 Jy moet ook by die borstas gedraaide kettings, soos toutjies gedraai, van suiwer goud maak.
23 En maak by die borstas twee goue ringe; en bevestig die twee ringe aan die twee [bo]-ente van die borstas,
24 en maak die twee goue toutjies aan die twee ringe vas, aan die bo-ente van die borstas;
25 en maak die twee [ander] ente van die twee toutjies vas aan die twee kassies, en bevestig dié dan aan die skouerstukke van die skouerkleed, aan die voorkant daarvan.
26 Jy moet ook twee goue ringe maak, en bevestig diĂ© aan die twee [onder]-ente van die borstas, aan die kant wat teen die skouerkleed aan lĂȘ, aan die binnekant.
27 En maak twee goue ringe, en bevestig dié aan die twee skouerstukke van die skouerkleed, onderaan, aan die voorkant daarvan by sy verbinding, bo die band van die skouerkleed.
28 En hulle moet die borstas met sy ringe aan die ringe van die skouerkleed met ân koningsblou toutjie vasbind, sodat dit bo die band van die skouerkleed is en die borstas nie van die skouerkleed afskuiwe nie.
29 So moet AĂ€ron dan die name van die kinders van JisraEl in die borstas van die Reg op sy hart dra as hy na die Apartheid gaan, om [hulle] voortdurend in gedagtenis te bring voor die Aangesig van JaHWeH.
30 Jy moet ook in die borstas van die Reg die Urim en die Tummim sit, dat hulle op die hart van AĂ€ron kan wees as hy voor die Aangesig van JaHWeH ingaan. So moet AĂ€ron dan die beslissing van die kinders van JisraEl voortdurend op sy hart dra voor die Aangesig van JaHWeH.
31 En jy moet die mantel van die skouerkleed heeltemal van koningsblou stof maak.
32 En die opening vir die hoof moet in die middel van hom wees. Rondom die opening moet ân soom van wewerswerk wees. Soos die opening van ân borsharnas moet hy daaraan wees, dat hy nie kan skeur nie.
33 En maak aan die soom van hom granaatjies van koningsblou en purperrooi en bloedrooi kleur, aan die soom van hom rondom, en daar tussenin goue klokkies rondom
34 ân goue klokkie en ân granaatjie, ân goue klokkie en ân granaatjie, aan die soom van die mantel rondom.
35 En AĂ€ron moet hom aanhĂȘ om te kan dien, sodat die geluid daarvan gehoor word as hy na die Apartheid, voor die Aangesig van JaHWeH gaan en as hy uitgaan, dat hy nie sterwe nie.
36 Verder moet jy ân plaat van suiwer goud maak en op hom graveer, soos op ân seĂ«lsteen uitgesny word: APARTHEID AAN JAHWEH. [ZekarJaH 3:5; Odes van Salomo 8:15]
37 En maak hom vas aan ân koningsblou toutjie, sodat hy aan die tulband kan wees; aan die voorkant van die tulband moet hy wees. [Odes van Salomo 9:8-9; 23:21]
38 So moet hy dan op die voorhoof van AÀron wees, sodat AÀron die skuld kan dra met betrekking tot die Aparthede wat die kinders van JisraEl sal apart stel - al hulle apartgestelde(s) [gawes]. En hy moet voortdurend op sy voorhoof wees, dat hulle voor die Aangesig van JaHWeH welgevalle mag vind. [Boekrol van die Opregte 23:15]
39 Jy moet ook die kleed van fyn linne kunstig bewerk. Jy moet ook ân tulband van fyn linne maak, en ân gordel moet jy van veelkleurige werk maak.
40 En maak ân kleed vir die seuns van AĂ€ron, en maak vir hulle gordels. Ook moet jy vir hulle ân hoofbedekking maak, tot eer en tot sieraad.
41 En trek dit jou broer AĂ€ron en sy seuns saam met hom aan. En salf hulle en stel hulle aan en verklaar hulle apart, sodat hulle vir My die priesteramp kan bedien.
42 Maak ook vir hulle linnebroeke om die vlees van die geslagsdele te bedek. Dit moet van die heupe tot by die dye wees.
43 En AĂ€ron en sy seuns moet dit aanhĂȘ as hulle in die Tent van Samekoms gaan, of as hulle nader kom na die altaar om in die Apartheid te dien, sodat hulle geen skuld op hulle laai en sterwe nie. Dit is ân ewige Insetting vir hom en vir sy saad na hom.
Die wyding van die priesters. Die Wassing.
1Â EN dit is die saak wat jy vir hulle moet doen om hulle apart te stel, dat hulle vir My die priesteramp kan bedien: Neem een jong bul en twee ramme wat raseg is,
2 en ongesuurde brood en ongesuurde koeke met olie gemeng en ongesuurde platkoeke met olie bestryk. Van fyn koringmeel moet jy dit maak.
3 En sit dit in een mandjie, en bring dit aan in die mandjie saam met die jong bul en die twee ramme.
4 Dan moet jy AĂ€ron en sy seuns laat nader kom na die ingang van die Tent van Samekoms en hulle met water was.
5 En neem die klere en beklee AĂ€ron met ân kleed en die mantel van die skouerkleed en die skouerkleed self en die borstas, en bind hom die band van die skouerkleed om.
6 En plaas die tulband op sy hoof, en bevestig die separatisme van die Apartheid aan die tulband.
7 Neem dan die salfolie en giet haar op sy hoof en salf hom.
8 Ook sy seuns moet jy laat nader kom, en laat hulle ân kleed aantrek,
9 en omgord hulle met die gordel, AĂ€ron en sy seuns, en bind vir hulle hoofbedekkings om, dat hulle die priesteramp kan besit as ân ewige Insetting. So moet jy dan AĂ€ron en sy seuns as priesters aanstel.
10 En jy moet die jong bul aanbring voor die aangesig van die Tent van Samekoms; en AĂ€ron en sy seuns moet hulle hande op die kop van die jong bul lĂȘ.
11 En bloei die jong bul voor die Aangesig van JaHWeH by die ingang van die Tent van Samekoms.
12 Dan moet jy van die bloed van die jong bul neem en dit met jou vinger aan die horings van die altaar stryk; en al die orige bloed moet jy aan die onderkant van die altaar uitgiet.
13 En neem al die vet wat oor die binnegoed is, en die lap aan die lewer en die twee niere en die vet wat daaraan is, en steek dit op die altaar aan die brand.
14 Maar die vleis van die bul en sy vel en sy mis moet jy buitekant die laer met vuur verbrand. Hy is vir die oortreding.
15 Neem dan die een ram, en AĂ€ron en sy seuns moet hulle hande op die ram se kop lĂȘ;
16 daarna moet jy die ram doodbloei en sy bloed neem en sprinkel dit rond op die altaar.
17 En die ram moet jy in sy stukke verdeel, en was sy binnegoed en pote en sit dit by die orige stukke en by die kop.
18 Jy moet dan die hele ram op die altaar aan die brand steek. Hy is ân brandoffer aan JaHWeH; ân aangename geur, deur vuur berei is hy aan JaHWeH.
19 Dan moet jy die ander ram neem, en AĂ€ron en sy seuns moet hulle hande op die ram se kop lĂȘ;
20 jy moet dan die ram doodbloei en van sy bloed neem en dit stryk aan die regteroorlel van AĂ€ron en aan die regteroorlel van sy seuns, ook aan die duim van hulle regterhand en aan die groottoon van hulle regtervoet. En die orige bloed moet jy rond sprinkel op die altaar.
21 Dan moet jy van die bloed wat aan die altaar is, neem en van die salfolie en dit spat op AĂ€ron en op sy klere sowel as op sy seuns en op die klere van sy seuns saam met hom, dat hy suiwer kan wees en sy klere sowel as sy seuns en die klere van sy seuns saam met hom.
22 En neem van die ram die vet en die vetstert, ook die vet wat oor die binnegoed is, en die lap aan die lewer en die twee niere met die vet wat daaraan is, en die regterboud - want hy is ân ram vir die inhuldiging -
23 en een ronde brood en een oliebroodkoek en een platkoek uit die mandjie met ongesuurde koeke wat voor die Aangesig van JaHWeH is.
24 En lĂȘ hom alles op die handpalms van AĂ€ron en op die handpalms van sy seuns, en wuif hom swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH.
25 Neem hom dan uit hulle hand en steek hom op die altaar aan die brand, bo-op die brandoffer, as aangename geur voor die Aangesig van JaHWeH. Hy is deur vuur berei aan JaHWeH.
26 En neem die bors van die ram vir die inhuldiging van AĂ€ron en wuif dit swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH; daarna moet dit jou deel wees.
27 En jy moet die bors vir die swaaiende [aanbieding] apart hou sowel as die boud van die skenking, wat gewuif en gehef is van die ram vir die inhuldiging, wat vir AĂ€ron en sy seuns is.
28 En dit moet vir AĂ€ron en sy seuns wees tot ân ewige Insetting van die kant van die kinders van JisraEl, want dit is ân skenking; en dit sal vir My altaar ân skenking wees van die kant van die kinders van JisraEl, vir hulle vergoeding - hulle skenking aan JaHWeH.
29 En die klere van die Apartheid van AĂ€ron moet vir sy seuns na hom wees, om hulle daarin te salf en as priesters aan te stel.
30 Die een van sy seuns wat in sy plek priester word, wat in die Tent van Samekoms sal ingaan om in die Apartheid te dien, moet dit sewe dae lank aantrek.
31 En jy moet die ram vir die inhuldiging neem en sy vleis in ân apartgestelde plek gaarmaak.
32 Dan moet AĂ€ron en sy seuns die ram se vleis eet en die brood wat in die mandjie is, by die ingang van die Tent van Samekoms.
33 En hulle moet diĂ© dinge eet waarmee versoening bewerk is - waarmee hulle hande gevul was toe dit apart gestel is; maar ân verbasterde mag daarvan nie eet nie, want Apartheid is hulle.
34 En as daar van die vleis van die instelling of van die brood tot die mÎre toe oorbly, moet jy wat oor is, met vuur verbrand; dit mag nie geëet word nie, want - Apartheid is hy.
35 So moet jy dan met AĂ€ron en sy seuns doen net soos Ek jou beveel het. Sewe dae lank moet hulle wyding duur.
36 Jy moet ook daagliks ân bul berei vir versoening van oortredinge: en daarna die altaar skoonmaak deur daarvoor versoening te doen; en jy moet hom salf om hom apart te stel.
37 Sewe dae lank moet jy versoening doen vir die altaar en hom apart hou. So sal dan die altaar ân Apartheid van Aparthede word: elkeen wat aan die altaar raak, word gewyd.
Die daaglikse brandoffers.
38 EN dit is wat jy op die altaar moet berei: twee jaaroud-lammers voortdurend, dag vir dag.
39 Die een lam moet jy in die mĂŽre berei, en die ander lam moet jy teen die aand berei,
40 met ân tiende [van ân efa] fynmeel, gemeng met ân kwart-hin uitgestampte olie, en as drank ân kwart-hin wyn vir die een lam.
41 En die ander lam moet jy teen die aand berei. Jy moet dit klaarmaak volgens die spysbydrae in die mĂŽre en volgens haar drank wat by haar behoort, tot ân aangename geur. Dit is deur vuur berei aan JaHWeH.
42 [Sy moet ân] voortdurende brandoffer vir julle geslagte wees, by die ingang van die Tent van Samekoms, voor die Aangesig van JaHWeH, waar Ek met julle sal saamkom om daar met jou te spreek.
43 En daar sal Ek met die kinders van JisraEl saamkom en [die tent] sal apart gestel word in Glansrykheid.
44 So sal Ek dan die Tent van Samekoms en die altaar inseën. Ek sal AÀron en sy seuns ook apart hou om vir My die priesteramp te bedien.
45 En Ek sal onder die kinders van JisraEl vertoef en vir hulle die Elohim wees;
46 en hulle sal weet dat Ek JaHWeH, hulle Elohey is wat hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het om in hulle midde te woon. Ek - JaHWeH hulle Elohey.
Die reukaltaar.
1Â JY moet ook ân altaar maak om reukwerk te brand. Van akasia- hout moet jy hom maak.
2 ân Voorarm moet sy lengte wees en ân voorarm sy breedte - vierkantig moet hy wees; en twee voorarm sy hoogte. Sy horings moet, daarmee saam, uit een stuk wees.
3 En jy moet dit met suiwer goud oortrek: die plaat en die sykante rondom en die horings. En maak vir hom ân goue kroonlys rondom.
4 Maak ook twee goue ringe vir hom onderkant die kroonlys aan weerskante; jy moet dié aan die twee sykante maak. En hulle moet dien as plekke vir draaghoute om hom daarmee te dra.
5 En maak die draaghoute van akasiahout, en trek dit oor met goud.
6 Sit hom dan voor die voorhangsel wat voor die aangesig van die Ark van die Getuienis is, voor die aangesig van die Versoendeksel wat oor die Getuienis is, waar Ek met jou sal saamkom.
7 En AĂ€ron moet daarop reukwerk van speserye aan die brand steek; elke mĂŽre as hy die lampe regmaak, moet hy haar aan die brand steek.
8 En as AĂ€ron teen die aand die lampe opsteek, moet hy haar aan die brand steek as ân voortdurende reukwerk voor die Aangesig van JaHWeH, in julle geslagte.
9 Julle mag op hom geen verbasterde reukwerk of brandoffer of spysbydrae bring nie. Julle mag ook geen drank op hom inskink nie.
10 En AĂ€ron moet een maal in die jaar aan die horings van hom versoening doen; met die bloed vir die versoening van oortreding moet hy een maal in die jaar daarvoor versoening doen vir julle geslagte. ân Apartheid van Aparthede is hy aan JaHWeH.
Die halfsikkel as ân skenking.
11 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:Â [1 Kronieke 21:22]
12 As jy die volle getal van die kinders van JisraEl opneem volgens hulle geteldes, moet hulle, elkeen vir sy siel, ân losprys aan JaHWeH gee as hulle getel word, sodat geen plaag onder hulle mag wees as hulle getel word nie.
13 Dit moet hulle gee, elkeen wat na die geteldes oorgaan: ân halfsikkel volgens die sikkel van die Apartheid - die sikkel is twintig gera - ân halfsikkel as skenking aan JaHWeH.
14 Elkeen wat oorgaan na die geteldes, van twintig jaar oud en daarbo, moet die skenking vir JaHWeH gee.
15 Die ryke moet nie meer en die arme moet nie minder as ân halfsikkel bring nie, as hulle die skenking van JaHWeH gee om vir julle siele versoening te doen.
16 Neem dan die versoeningsilwer van die kinders van JisraEl en bestee dit aan die bediening van die Tent van Samekoms, dat dit die kinders van JisraEl in herinnering kan bring voor die Aangesig van JaHWeH, om vir julle siele versoening te doen.
Die koperwaskom. Die was van die voete.
17 EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
18 Jy moet ook ân koperwaskom maak met sy kopervoetstuk, om in te was; en sit hom tussen die Tent van Samekoms en die altaar, en gooi water in hom,
19 dat AĂ€ron en sy seuns hulle hande en hulle voete uit hom kan was.
20 As hulle in die Tent van Samekoms gaan, moet hulle hul met water was, sodat hulle nie sterwe nie; of as hulle die altaar nader om te dien deur ân vuurbereiding aan die brand te steek aan JaHWeH.
21 Hulle moet dan hul hande en hulle voete was, sodat hulle nie sterwe nie. En dit moet vir hulle ân ewige Insetting wees, vir hom en sy saad in hulle geslagte.
Die gewyde salfolie en die reukwerk.
22 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:Â [Wysheid van Sirah 24:14, 15; Openbaring 8:4]
23 En jy, neem vir jou van die beste speserye: vyfhonderd [sikkels] fyn mirre en die helfte soveel geurige kaneel, tweehonderd-en-vyftig [sikkels], en tweehonderd-en-vyftig [sikkels] geurige kalmoes
24 en vyfhonderd [sikkels] kassie, volgens die sikkel van die Apartheid, en ân hin olyfolie;
25 en maak van haar salfolie van Apartheid, ân salfmengsel soos ân salfmenger haar maak; salfolie van Apartheid moet sy wees. [2 Ezra 2:12]
26 Met haar moet jy dan die Tent van Samekoms salf en die Ark van die Getuienis
27 en die tafel met al sy gereedskap en die kandelaar met haar gereedskap en die altaar vir soet geur
28 en die altaar vir die brandoffer met al sy gereedskap en die waskom met sy voetstuk.
29 So moet jy hulle dan apart stel, dat hulle ân Apartheid van Aparthede kan wees. Elkeen wat aan hulle raak, word gewyd.
30 Jy moet ook AĂ€ron en sy seuns salf en hulle apart hou om vir My die priesteramp te bedien.
31 En jy moet met die kinders van JisraEl spreek en sĂȘ: Sy sal vir My ân salfolie van Apartheid wees in julle geslagte.
32 Op geen adamiet se liggaam mag sy uitgegiet word nie; julle mag ook, na dieselfde voorskrif, so iets nie maak nie: Apartheid is sy; Apartheid moet sy vir julle wees.
33 Elkeen wat so iets meng of iets van haar aan ân verbasterde laat kom, moet uit sy volksgenote uitgeroei word.
34 Verder het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Neem vir jou speserye: storaksgom en naeltjies en galbanum - speserye en ook suiwer wierook; alles in gelyke hoeveelhede,
35 en maak daar reukwater van, ân mengsel soos die salfmenger haar maak, gesout, suiwer Apartheid.
36 En vrywe ân gedeelte van haar heeltemal fyn, en sit ân deel van haar neer voor die Aangesig van die Getuienis in die Tent van Samekoms, waar Ek met jou sal saamkom; ân Apartheid van Aparthede moet sy vir julle wees.
37 En die reukwerk wat jy moet maak - na dieselfde voorskrif mag julle vir julle nie maak nie; as Apartheid aan JaHWeH moet sy vir jou wees.
38 Elkeen wat so iets maak om aan haar te ruik, moet uit sy volksgenote uitgeroei word.
Verdeling van die werk.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Kyk, Ek het BesalEl die seun van Uri, die seun van Hur, van die stam van JeHûWdah, by sy naam geroep;
3 en Ek het hom vervul met die Gees van Elohim, met Wysheid en Verstand en Kennis om te werk,
4 om kunstige planne uit te dink, om dit uit te voer in goud en silwer en koper,
5 en deur snywerk in stene wat ingelĂȘ moet word, en deur houtsnywerk; om werksaam te wees in allerhande werk.
6 En kyk, Ek het hom OhĂłliab bygegee, die seun van AhĂsamag, van die stam van Dan. En in die hart van elkeen wat kunsvaardig is, het Ek Wysheid gegee, dat hulle alles wat Ek jou beveel het, kan maak:
7 die Tent van Samekoms en die Ark van die Getuienis en die Versoendeksel wat daarop moet wees, en alles wat behoort by die tent,
8 en die tafel met sy gereedskap en die suiwer kandelaar met al haar gereedskap en die altaar vir soet geur;
9 ook die altaar vir die brandoffer met al sy gereedskap en die waskom met sy voetstuk
10 en die kunstige klere en die klere van die Apartheid van AĂ€ron die priester en die klere van sy seuns, om die priesteramp te bedien;
11 ook die salfolie en die reukwerk van speserye vir die Apartheid net soos Ek jou beveel het, moet hulle haar maak.
Die Sabbat ân ewige Verbond.
12 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
13 Spreek jy met die kinders van JisraEl en sĂȘ: Julle moet sekerlik My Sabbatte onderhou, want sy is ân Teken tussen My en julle in julle geslagte, sodat die mense kan weet dat Ek JaHWeH is wat julle apart hou.
14 Onderhou dan die Sabbat, want sy moet vir julle apartgestel wees. Hy wat haar besoedel, moet sekerlik gedood word; want elkeen wat in haar werk verrig, en dié siel, sal haar afsny vanuit haar volksgenote af.
15 Ses dae lank kan werk verrig word, maar op die sewende dag moet dit wees ân Sabbat van sabbatsonderhouding - Apartheid aan JaHWeH. Elkeen wat op die Sabbatdag werk doen, moet sekerlik gedood word.
16 En die kinders van JisraEl moet die Sabbat gedenk deur die Sabbat te doen in hulle geslagte as ân ewige Verbond.
17 Tussen My en die kinders van JisraEl is sy vir ewig ân Teken; want in ses dae het JaHWeH die Hemele en die Aarde gemaak, maar op die sewende dag het Hy gesabbatteer en Hom verkwik.
18 En Hy het aan MoshÚ, toe Hy geëindig het om met hom te spreek op die berg Sinai, die twee tafels van die Getuienis gegee, tafels van klip, beskrywe met die Vinger van Elohim. [Lukas 11:20]
Die goue kalf.
1 TOE die volk sien dat MoshĂš vertoef om van die berg af te kom, het die volk rondom AĂ€ron versamel en vir hom gesĂȘ: Kom, maak vir ons gode wat voor ons uit trek; want hierdie MoshĂš, die man wat ons uit die Aarde van Egipte laat optrek het, ons weet nie wat van hom geword het nie. [2 Petrus 3:4]
2 En AĂ€ron sĂȘ vir hulle: Ruk die goue ringe af wat aan die ore van julle vroue, julle seuns en julle dogters is, en bring dit vir my.
3 Toe het die hele volk die goue ringe afgeruk wat aan hulle ore was, en dit na AĂ€ron gebring.
4 En hy het dit uit hulle hand geneem en dit met die beitel bewerk en daar ân gegote kalf van gemaak. Daarop sĂȘ hulle: Dit is joĂș god, o JisraEl, wat jou uit die Aarde van Egipte laat optrek het.
5 Toe AĂ€ron hom sien, het hy vir hom ân altaar gebou. En AĂ€ron het uitgeroep en gesĂȘ: MĂŽre is daar Fees tot eer van JaHWeH.
6 En hulle het die ander dag vroeg klaargemaak en brandoffers opgedra en vergoedinge aangebring; daarop het die volk gaan sit om te eet en te drink, en hulle het opgestaan om te speel.
7 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Gaan heen, klim af, want jou volk wat jy uit die Aarde van Egipte laat optrek het, het verderflik gehandel.
8 En hulle het gou van die Weg afgewyk wat Ek hulle beveel het. Hulle het vir hulle ân gegote kalf gemaak en voor hom neergebuig en aan hom geslag en gesĂȘ: Hy is joĂș god o JisraEl, wat jou uit die Aarde van Egipte laat optrek het.
9 Verder het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Ek het hierdie volk gesien, en kyk, dit is ân hardnekkige volk.
10 Laat My dan nou begaan, dat My Woede teen hulle ontvlam en Ek hulle verteer. Dan sal Ek jou tot ân groot nasie maak.
11 Maar MoshĂš het JaHWeH sy Elohey om Barmhartigheid gesmeek en gesĂȘ: Waarom, o JaHWeH, sou U Woede ontvlam teen U volk wat U met grote Krag en met ân Sterke Hand uit die Aarde van Egipte uitgelei het?
12 Waarom sou die Egiptenaars spreek en sĂȘ: In kwaadwilligheid het Hy hulle uitgelei om hulle in die berge om te bring en hulle van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] af te vernietig? Wend U af van die gloed van U brandende Woede, en laat dit U berou oor die benoudheid van U volk.
13 Gedenk aan Abraham, Isak en JisraEl, U knegte, vir wie U by Uself gesweer en aan wie U gesĂȘ het: Ek sal julle saad vermenigvuldig soos die Sterre van die Hemele, en hierdie hele Aarde waarvan Ek gespreek het, sal Ek aan julle saad gee, dat hulle dit vir ewig kan beĂ«rwe.
14 Toe het JaHWeH berou oor die besoedeling wat Hy uitgespreek het, dat Hy Sy volk sou aandoen.
15 En MoshĂš het omgedraai en van die berg afgeklim, met die twee tafels van die Getuienis in sy hand, tafels wat op altwee kante beskrywe was; hulle was op die een en op die ander kant beskrywe.
16 En die tafels was die werk van Elohim. Die skrif was ook die skrif van Elohim, in die tafels gegraveer.
17 En toe JeHĂŽWshua die stem van die volk hoor hoe hulle juig, sĂȘ hy aan MoshĂš: Daar is oorlogsgeraas in die laer.
18 Maar hy antwoord: Dit is nie die geluid van die wat sing van oorwinning nie; dit is ook nie die geluid van die wat treur oor ân neerlaag nie: ek hoor die geneurie van aanbiddingsgesang.
19 En toe hy naby die laer kom en die kalf en koordanse sien, het die woede van MoshĂš ontvlam, en hy het die tafels uit sy hande gegooi en hulle onder aan die berg verbrysel.
20 En hy het die kalf geneem wat hulle gemaak het, en hom in die vuur verbrand en hom fyn gemaal. Toe het hy hom op die water gestrooi en die kinders van JisraEl hom laat drink.
21 En MoshĂš het vir AĂ€ron gesĂȘ: Wat het hierdie volk jou aangedoen, dat jy so ân groot straf oor hulle gebring het?
22 Toe antwoord AĂ€ron: Laat die woede van my meester nie ontvlam nie. U self ken die volk, dat hulle deur en deur besoedel is.
23 Hulle het dan aan my gesĂȘ: Maak vir ons gode wat voor ons uit trek, want hierdie MoshĂš, die man wat ons uit die Aarde van Egipte laat optrek het, ons weet nie wat van hom geword het nie.
24 Daarop het ek hulle geantwoord: Wie goud het, laat dié dit afruk! En hulle het dit aan my gegee. En ek het dit in die vuur gegooi, en hierdie kalf het daaruit gekom.
25 Toe MoshÚ sien dat die volk bandeloos was - want AÀron het hulle bandeloos laat word tot leedvermaak onder hulle teëstanders -
26 het MoshĂš in die poort van die laer gaan staan en gesĂȘ: Wie vĂr JaHWeH is, kom na my toe! Toe het al die seuns van Levi by hom versamel.
27 En hy het vir hulle gesĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Laat elkeen sy swaard aangord aan sy heup. Gaan heen en weer van poort tot poort in die laer, en laat elkeen sy broer en elkeen sy naaste en elkeen die naaste [aan hom] doodmaak.
28 En die seuns van Levi het gehandel volgens die woord van MoshÚ, en daar het van die volk op dié dag omtrent drieduisend man geval.
29 Toe het MoshĂš gesĂȘ: Vul vandag julle hand tot JaHWeH - want elkeen is teen sy seun en teen sy broer - sodat Hy vandag ân seĂ«n oor julle kan gee.
MoshĂš bid vir die volk.
30 EN die volgende dag het MoshĂš aan die volk gesĂȘ: JĂșlle het ân groot oortreding begaan; maar nou sal ek na JaHWeH opklim: miskien kan ek vir julle oortredinge versoening doen.
31 En MoshĂš het na JaHWeH teruggegaan en gesĂȘ: Ag, hierdie volk het ân groot oortreding begaan en vir hulle ân god van goud gemaak.
32 Nou dan, as U tog maar hulle oortredinge wou vergewe! En so nie, delg my dan maar uit U Boekrol wat U geskryf het!
33 Toe het JaHWeH MoshÚ geantwoord: Wie teen My oortree het, dié sal Ek uitvee uit My Boekrol. [Psalm 69:28; Openbaring van Henog 13:83, 102; Boekrol van Henog 108:3]
34 Maar gaan nou en lei die volk waarheen Ek jou gesĂȘ het. Kyk, My Boodskapper sal voor jou uit gaan. Maar die dag as Ek besoeking doen, dan sal Ek hulle oortreding oor hulle besoek. (Exodus 23:20)
35 So het JaHWeH dan die volk getref, omdat hulle die kalf gemaak het wat AĂ€ron vervaardig het.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek: Gaan heen, trek hier vandaan op, jy en die volk wat jy uit die Aarde van Egipte laat optrek het, na die Aarde wat Ek met ân eed aan Abraham, Isak en Jakob beloof het, met die woorde: Aan jou saad sal Ek haar gee;
2 en Ek sal ân Boodskapper voor jou uit stuur - en die KanaĂ€niete, Amoriete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete verdrywe - (Exodus 23:20)
3 na ân Aarde wat oorloop van melk en heuning; want Ek sal in jou midde nie optrek nie, omdat jy ân hardnekkige volk is; anders sal jy op die weg verteer word.
4 Toe die volk hierdie ellendige woord hoor, het hulle getreur; en niemand het sy versiersels aangesit nie.
5 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek: SĂȘ aan die kinders van JisraEl: Julle is ân hardnekkige volk; as Ek vir een oomblik in jou midde sou optrek, sou Ek jou vernietig. Maar haal nou jou versiersels van jou af, dan sal Ek weet wat Ek met jou moet doen.
6 Toe het die kinders van JisraEl hulleself gestroop van hul versiersels, van die berg Horeb af.
7 En MoshĂš het elke keer ân tent geneem en hom vir hom buitekant die laer opgeslaan, ver van die laer af; en hy het hom genoem die Tent van Samekoms. En elkeen wat JaHWeH wou raadpleeg, het uitgegaan na die Tent van Samekoms wat buitekant die laer was.
8 En as MoshĂš uitgaan na die tent, staan die hele volk op en gaan elkeen aan die ingang van sy tent staan. Dan kyk hulle MoshĂš agterna tot hy in die tent ingegaan het.
9 En as MoshĂš in die tent ingaan, kom die Wolkkolom af en gaan by die ingang van die tent staan, en dan spreek Hy met MoshĂš.
10 En as die hele volk die Wolkkolom sien staan by die ingang van die tent, staan die hele volk op en buig, elkeen aan die ingang van sy tent.
11 Dan spreek JaHWeH met MoshĂš van Aangesig tot aangesig soos ân man met sy vriend spreek. Daarna gaan hy na die laer terug; maar sy dienaar JeHĂŽWshua, ân jongman, die seun van Nun, het hom nie uit die tent verwyder nie.
12 Toe het MoshĂš met JaHWeH gespreek: U sĂȘ nou wel aan my: Ek moet hierdie volk laat optrek, maar U laat my nie weet wie U saam met my sal stuur nie, hoewel U gesĂȘ het: Ek ken jou by die naam, en jy het ook Guns in My OĂ« gevind.
13 As ek dan nou Guns in U Oë gevind het, maak my dan tog U Weë bekend, dat ek U kan ken; sodat ek Guns in U Oë kan vind. En bedink tog dat hierdie nasie U volk is.
14 En Hy antwoord: Moet Ek self meegaan om jou die rusplek te verskaf?
15 Toe sĂȘ hy vir Hom: As U nie self meegaan nie, laat ons dan nie hiervandaan optrek nie.
16 Want waaraan sou dan bekend word dat ek Guns in U OĂ« gevind het, ek en U volk ? Is dit nie daaraan dat U met ons saamtrek nie ? So sal ons, ek en U volk, apart wees van elke volk wat op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] is.
17 Toe sĂȘ JaHWeH aan MoshĂš: Ook hierdie versoek wat jy uitgespreek het, daaraan sal Ek voldoen; want jy het Guns gevind in My OĂ«, en Ek ken jou by die naam.
18 Daarop vra hy: Laat my tog U Glansrykheid sien.
19 Maar Hy antwoord: Ek sal al My Suiwerheid by jou laat verbygaan en voor jou die Naam van JaHWeH uitroep; maar Ek sal Guns betoon aan wie Ek Guns wil betoon, en My ontferm oor wie Ek My wil ontferm. [Boekrol van Henog 92:4]
20 Verder het Hy gesĂȘ. Jy kan My Aangesig nie sien nie, want geen adamiet kan My sien en bly lewe nie.
21 Ook het JaHWeH gesĂȘ: Kyk, hier is ân plek by My waar jy op die rots kan gaan staan.
22 En as My Glansrykheid verbygaan, sal Ek jou in die skeur van die rots stel en jou met My handpalm oordek totdat Ek verbygegaan het.
23 En as Ek My handpalm wegneem, sal jy My van agter sien; maar My Aangesig kan nie gesien word nie.
MoshĂš klim weer op die berg
1Â TOE het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Kap vir jou twee Kliptablette soos die eerstes; dan sal Ek op die tafels die woorde skrywe wat op die eerste tafels was, wat jy verbrysel het.
2 En hou jou gereed teen die mĂŽre, en klim in die mĂŽre op die berg Sinai en gaan daar staan by My op die top van die berg.
3 Maar niemand mag saam met jou opklim nie; laat daar ook niemand op die hele berg gesien word nie; laat ook geen kleinvee of beeste teen hierdie berg wei nie.
4 Toe het hy twee Kliptablette gekap soos die eerstes, en MoshĂš het die mĂŽre vroeg klaargemaak en op die berg Sinai geklim, soos JaHWeH hom beveel het, en die twee Kliptablette in sy hand geneem.
5 En JaHWeH het neergedaal in die Wolkkolom en daar by hom gestaan. En Hy het die Naam van JaHWeH uitgeroep.
6 En toe JaHWeH by hom verbygaan, het Hy geroep: JaHWeH, JaHWeH, barmhartige en innemende El, stadig om kwaad te word en groot van Medelye en Waarheid;
7 wat Medelye het met duisende, wat losbandigheid en opstandigheid en oortreding vergewe, maar nooit ongestraf laat bly nie; wat die losbandigheid van die vaders besoek aan die kinders en aan die kindskinders, aan die derde en aan die vierde [geslag].
8 Toe het MoshĂš hom gou na die Aarde toe gebuig en neergeval
9 en gesĂȘ: My Meester, my Meester, as ek Barmhartigheid in U OĂ« gevind het, laat U dan tog in ons midde trek; want dit is ân hardnekkige volk; maar vergewe ons ongeregtigheid en ons oortredinge, en neem ons aan as ân Erfdeel.
10 Toe antwoord Hy: Kyk, Ek sluit ân Verbond; voor jou hele volk sal Ek wonders doen soos daar op die hele Aarde en onder al die nasies nie gedoen is nie, sodat die hele volk onder wie jy is, die werk van JaHWeH kan sien. Want ontsagwekkend is dit wat Ek aan jou gaan doen.
11 Onderhou wat Ek jou vandag beveel. Kyk, Ek verdrywe voor jou uit die Amoriete, KanaÀniete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete.
12 Neem jou in ag dat jy geen verbond sluit met die inwoner van die Aarde waar jy op haar gaan nie; sodat hy nie miskien ân strik by jou word nie.
13 Maar hulle altare moet julle omgooi en hulle torings verbrysel en sy Houtkruise afkap.
14 Want jy mag jou nie neerbuig voor ân god van ander nie; want JaHWeH se Naam is Jaloers - ân jaloerse El is Hy.
15 Sluit tog nie ân verbond met die inwoner van die Aarde nie! As hulle agter hulle gode aan hoereer en slag aan hulle gode, sal hy jou uitnooi, en jy sal van sy slagdiere eet;
16 en jy sal van sy dogters neem vir jou seuns, en sy dogters sal agter hulle gode aan hoereer en jou seuns agter hulle gode aan laat hoereer.
17 Jy mag vir jou geen gegote gode maak nie.
Opdrag om Feesdae te vier
18 DIE Fees van die Ongesuurde Brode moet jy hou; sewe dae lank moet jy ongesuurde brode eet soos Ek jou beveel het, op die bepaalde tyd in die maand Abib; want in die maand Abib het jy uit Egipte uitgetrek.
19 Alles wat die moederskoot open, is Myne; ook al jou vee wat manlik is, die eerstelinge van beeste en kleinvee.
20 Maar die eersteling van ân esel moet jy met ân lam loskoop; en as jy hom nie loskoop nie, moet jy sy nek breek. Al jou eersgebore seuns moet jy loskoop, en niemand mag met leĂ« hande voor My Aangesig verskyn nie.
21 Ses dae moet jy arbei, maar op die sewende dag moet jy sabbatteer. In die ploegtyd en in die oestyd moet jy sabbatteer.
22 Die Fees van die Weke moet jy ook hou, [die Fees] van die eerstelinge van die koringoes; en die Fees van die Insameling by die wisseling van die jaar.
23 Al jou manspersone moet drie maal in die jaar voor die Aangesig van My Meester JaHWeH, die Elohey van JisraEl, verskyn.
24 Want Ek sal nasies voor jou uitdrywe en jou grondgebied uitbrei, sodat niemand jou Aarde sal begeer nie terwyl jy opgaan om te verskyn voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey, drie maal in die jaar.
25 Jy mag nie die bloed van My Slagdier saam met [iets] gesuurd bloei nie, en die Slagdier van die Fees van die Pasga mag nie tot die mĂŽre toe oorbly nie.
26 Die beste van die eerstelinge van jou Aarde moet jy in die Huis van JaHWeH jou Elohey bring. Jy mag die bokkie nie gaarmaak in sy moeder se melk nie.
27 Verder het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Skrywe vir jou hierdie woorde neer, want volgens hierdie woorde het Ek ân Verbond gesluit met jou en met JisraEl.
28 En hy was daar by JaHWeH veertig dae en veertig nagte; hy het geen brood geëet en geen water gedrink nie. En hy het op die tafels die woorde van die Verbond, die Tien Woorde, geskrywe.
29 En toe MoshĂš van die berg Sinai afdaal - die twee tafels van die Getuienis was in die hand van MoshĂš toe hy van die berg afdaal - het MoshĂš nie geweet dat die vel van sy gesig geglans het omdat Hy met Hom gespreek het nie.
30 En toe AĂ€ron en al die kinders van JisraEl MoshĂš sien, het die vel van sy gesig geglans! Daarom was hulle bevrees om naby hom te kom.
31 Maar MoshĂš het hulle geroep, en AĂ€ron en al die owerstes in die vergadering het na hom teruggekom; en MoshĂš het met hulle gespreek.
32 En daarna het al die kinders van JisraEl nader gekom, en hy het hulle alles beveel wat JaHWeH met hom gespreek het op die berg Sinai.
33 Toe MoshĂš klaar met hulle gespreek het, het hy ân sluier oor sy gesig getrek.
34 Maar as MoshĂš voor die Aangesig van JaHWeH kom om met Hom te spreek, neem hy die sluier weg, totdat hy uitgaan. As hy dan uitgaan en aan die kinders van JisraEl meedeel wat hom beveel is,
35 sien die kinders van JisraEl die gesig van MoshĂš, dat die vel van MoshĂš se gesig geglans het; daarop trek MoshĂš dan weer die sluier oor sy gesig, totdat hy ingaan om met Hom te spreek.
Gifte vir die Tabernakel.
1Â TOE het MoshĂš die hele vergadering van die kinders van JisraEl bymekaar laat kom en aan hulle gesĂȘ: Dit is die woorde wat JaHWeH beveel het, om dit te doen:
2 Ses dae lank kan daar werk verrig word, maar die sewende dag sal vir julle ân Sabbat van Apartheid wees, ân dag van Sabbatsonderhouding tot eer van JaHWeH. Elkeen wat daarop werk verrig, moet gedood word.
3 Julle mag op die Sabbat geen vuur aansteek in enigeen van julle woonplekke nie.
4 Verder het MoshĂš die hele vergadering van die kinders van JisraEl toegespreek en gesĂȘ: Dit is die saak wat JaHWeH beveel het:
5 Neem van julle besittings ân skenking aan JaHWeH. Laat elkeen wat gewillig is in sy hart, dit bring, die skenking van JaHWeH: goud en silwer en koper;
6 en koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar;
7 en rooigeverfde ramsvelle en gebreide velle en akasiahout;
8 en olie vir die kandelaar en speserye vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye;
9 en oniksstene en stene om in te lĂȘ, vir die skouerkleed en die borstas.
10 En almal wat kunsvaardig is onder julle, moet kom en alles maak wat JaHWeH beveel het:
11 die Tabernakel, sy tent en sy dekkleed, sy hakies en sy style, sy dwarshoute, sy pilare en sy voetstukke;
12 die Ark en haar draaghoute, die Versoendeksel en die voorhangsel tot bedekking;
13 die tafel met sy draaghoute en al sy gereedskap, en die toonbrode;
14 en die kandelaar tot verligting, met haar gereedskap en haar lampe, en die olie vir die kandelaar,
15 en die altaar vir soet geur met sy draaghoute, en die salfolie en die reukwerk van speserye, en die bedekking vir die ingang van die Tabernakel;
16 die altaar vir die brandoffer met sy traliewerk van koper, sy draaghoute en al sy gereedskap; die waskom met sy voetstuk;
17 die behangsels van die voorhof, sy pilare en haar voetstukke, en die bedekking van die poort van die voorhof;
18 die penne van die Tabernakel en die penne van die voorhof met hulle lyne;
19 die kunstige klere om in die Apartheid te dien, die klere van die Apartheid vir die priester AĂ€ron en die klere van sy seuns om die priesteramp te bedien.
20 Toe het die hele vergadering van die kinders van JisraEl van MoshĂš af weggegaan.
21 En elkeen wie se hart hom opgewek en elkeen wie se gees hom aangedryf het, het gekom: hulle het die skenking van JaHWeH gebring vir die werk aan die Tent van Samekoms en vir sy hele bediening en vir die klere van die Apartheid;
22 die manne het met die vroue gekom, elkeen wat gewillig van hart was; hulle het gespes en ringe en vingerringe en halssierade, allerhande goue goed, gebring. En elkeen wat goud wuiwende geswaai het aan JaHWeH,
23 en elkeen wat in besit was van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne en bokhaar en rooigeverfde ramsvelle en gebreide velle, het dit gebring.
24 Elkeen wat ân skenking van silwer of koper kon aanbied, het die skenking van JaHWeH gebring; en elkeen wat akasiahout besit het, wat oral by die werk kon gebruik word, het dit gebring.
25 En elke vrou wat kunsvaardig was, het met haar eie hande gespin en die spinsel gebring: die koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en die fyn linne.
26 En al die vroue wie se hart opgewek is deur die Wysheid, het die bokhaar gespin.
27 En die owerstes het die oniksstene gebring en die stene om in te lĂȘ, vir die skouerkleed en die borstas,
28 en die speserye en die olie vir die kandelaar en vir die salfolie en vir die reukwerk van speserye.
29 Elke man en vrou wie se hart hulle aangedryf het om iets vrywillig by te dra vir al die werk wat JaHWeH deur die hand van MoshĂš beveel het - as vrywillige skenkings aan JaHWeH het die kinders van JisraEl dit gebring.
30 Daarop het MoshĂš aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Kyk, JaHWeH het BesalEl, die seun van Uri, die seun van Hur, van die stam van JeHĂ»Wdah, by sy naam geroep;
31 en Hy het hom met die Gees van Elohim vervul, met Wysheid, met Verstand en met Kennis om te werk;Â [Boekrol van Henog 49:3; JeshaJaH 11:2]
32 en om kunstige planne uit te dink, om dié uit te voer in goud en silwer en koper,
33 en deur snywerk in stene wat ingelĂȘ moet word, en deur houtsnywerk - om werksaam te wees in allerhande kunsarbeid.
34 Hy het dit ook in sy hart gegee om [ander] te onderrig, aan hom en aan OhĂłliab, die seun van AhĂsamag, van die stam van Dan.
35 Hy het hulle hart gevul met Wysheid om allerhande werk te maak van ân ambagsman en ân kunstenaar en van ân bewerker van veelkleurige goed in koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn linne, en van ân wewer - hulle wat al die werk moes verrig en kunstige planne moes uitdink.
1Â SO moet dan BesalEl en OhĂłliab en elkeen wat kunsvaardig is, aan wie JaHWeH Wysheid en Verstand gegee het om met Kennis al die werk tot vervaardiging van die Apartheid te verrig, dit maak net soos wat JaHWeH beveel het.
2 En MoshĂš het BesalEl en OhĂłliab geroep en elkeen wat kunsvaardig was, in wie se hart JaHWeH Wysheid gegee het; elkeen wie se hart hom opgewek het om aan die werk te gaan om haar klaar te maak.
3 En hulle het voor die oĂ« van MoshĂš ontvang al die skenkings wat die kinders van JisraEl vir die verrigting van die werk by die vervaardiging van die Apartheid gebring het. Maar hĂșlle het vir hom nog elke mĂŽre vrywillige skenkings gebring.
4 Toe het al die kunsvaardige manne wat met al die werk van die Apartheid besig was, man vir man, van die werk af gekom waar hulle mee besig was,
5 en hulle het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ: Die volk bring meer as wat nodig is vir die uitvoering van die werk waarvan JaHWeH die vervaardiging beveel het.
6 Daarop het MoshĂš bevel gegee, en hulle het ân oproep deur die laer laat gaan en gesĂȘ: Laat geen man of vrou verder enige werksaamheid verrig in verband met die skenking aan die Apartheid nie. Toe het die volk opgehou om te bring;
7 want die boustof was vir hulle genoeg om die hele werk tot stand te bring; ja, daar het oorgebly.
Samestelling van die Tabernakel.
8 SO het dan almal wat kunsvaardig was onder die werkmense die Tabernakel uit tien tentdoeke vervaardig; uit fyn dubbeldraad-linne en koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe, met GĂ©rubs; as kunstige werk het hy dit gemaak.
9 Die lengte van elke tentdoek was agt-en-twintig voorarm en die breedte van elke tentdoek vier voorarm. Al die tentdoeke het een maat gehad.
10 En hy het vyf van die tentdoeke aanmekaargewerk, die een aan die ander; en weer vyf tentdoeke het hy aanmekaar gewerk, die een aan die ander.
11 En hy het lissies van koningsblou stof gemaak aan die soom van die buitenste tentdoek van die een stel; so het hy dit gemaak aan die soom van die laaste tentdoek van die tweede stel.
12 Vyftig lissies het hy gemaak aan die een tentdoek, en vyftig lissies het hy gemaak aan die rand van die tentdoek wat aan die tweede stel behoort het. Die lissies was die een teenoor die ander.
13 Hy het ook vyftig goue hakies gemaak en die tentdoeke saamgevoeg, die een aan die ander, met die hakies, sodat die Tabernakel een geheel was.
14 Verder het hy doeke van bokhaar gemaak as ân tentseil oor die Tabernakel: elf tentdoeke het hy dit gemaak.
15 Die lengte van elke tentdoek was dertig voorarm, en die breedte van elke tentdoek vier voorarm: die elf tentdoeke het een maat gehad.
16 En hy het vyf van die tentdoeke besonders aanmekaargewerk en ses van die tentdoeke besonders.
17 En hy het vyftig lissies gemaak aan die soom van die [laaste] tentdoek van die een stel, en vyftig lissies het hy gemaak aan die soom van die laaste tentdoek van die tweede stel.
18 Hy het ook vyftig koperhakies gemaak om die tent saam te voeg, sodat dit een geheel was.
19 Ook het hy vir die tent ân dekkleed van rooigeverfde ramsvelle gemaak en daar bo-oor ân dekkleed van gebreide velle.
20 Hy het ook vir die Tabernakel die regopstaande style van akasiahout gemaak.
21 Die lengte van die styl was tien voorarm, en anderhalf voorarm die breedte van elke styl.
22 Elke styl het twee tappe gehad wat met mekaar verbind was. So het hy dit gemaak vir al die style van die Tabernakel.
23 En hy het die style vir die Tabernakel gemaak: twintig style aan die suidekant, na die suide toe.
24 En hy het veertig silwervoetstukke onder die twintig style gemaak: twee voetstukke onder die een styl vir sy twee tappe en twee voetstukke onder die ander styl vir sy twee tappe.
25 Hy het ook vir die ander sykant van die Tabernakel, aan die noordekant, twintig style gemaak
26 met hulle veertig silwervoetstukke: twee voetstukke onder die een styl en twee voetstukke onder die ander styl.
27 En vir die agterkant van die Tabernakel, teen die weste, het hy ses style gemaak.
28 Ook het hy twee style vir die hoeke van die Tabernakel aan die agterkant gemaak.
29 En hulle was dubbel van onder, en net so was hulle bo dubbel tot by die eerste ring. So het hy dit gemaak vir altwee, vir die twee hoeke.
30 So was daar dan agt style met hulle silwervoetstukke: sestien voetstukke; twee voetstukke onder elke styl.
31 Hy het ook dwarshoute van akasiahout gemaak: vyf vir die style van die een sykant van die Tabernakel
32 en vyf dwarshoute vir die style van die ander sykant van die Tabernakel; ook vyf dwarshoute vir die style van die agterkant van die Tabernakel teen die weste.
33 En hy het die middelste dwarshout gemaak om dwarsdeur te loop, in die middel van die style, van die een ent na die ander.
34 En hy het die style met goud oorgetrek; en hulle ringe, as plekke vir die dwarshoute, het hy van goud gemaak. Die dwarshoute het hy ook met goud oorgetrek.
35 Verder het hy die voorhangsel gemaak van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne; as kunstige werk het hy haar gemaak, met GĂ©rubs.
36 En hy het vier pilare van akasiahout vir haar gemaak en hulle met goud oorgetrek; hulle kramme was ook van goud; en hy het daarvoor vier silwervoetstukke gegiet.
37 Hy het ook vir die ingang van die tent ân bedekking gemaak van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, veelkleurige werk;
38 en die vyf pilare wat daarby behoort, met hulle kramme; en hy het hulle toppe en ringe met goud oorgetrek; en hulle vyf voetstukke was van koper.
Samestelling van die Ark, die tafel, die kandelaar en die altaar vir soet geur.
1Â EN BesalEl het die Ark van akasiahout gemaak; twee en ân half voorarm was haar lengte, en ân voorarm en ân half haar breedte, en ân voorarm en ân half haar hoogte.
2 En hy het haar oorgetrek met suiwer goud, van binne en van buite; en hy het aan haar ân goue kroonlys gemaak rondom.
3 En hy het vir haar vier goue ringe gegiet, aan haar vier voete, sĂł dat twee ringe aan die een kant en twee ringe aan die ander kant was.
4 En hy het draaghoute van akasiahout gemaak en haar met goud oorgetrek;
5 en hy het die draaghoute in die ringe gesteek aan weerskante van die Ark om die Ark te dra.
6 Hy het ook ân Versoendeksel van suiwer goud gemaak. Twee en ân half voorarm was haar lengte, en ân voorarm en ân half haar breedte.
7 Ook het hy twee GĂ©rubs van goud gemaak. Van smeewerk het hy hulle gemaak, aan die twee ente van die Versoendeksel.
8 Een GĂ©rub aan die een ent en een GĂ©rub aan die ander ent. Uit een stuk, saam met die Versoendeksel, het hy die GĂ©rubs gemaak, aan die twee ente.
9 En die GĂ©rubs het die Vleuels boontoe uitgesprei gehou, terwyl hulle met hul Vleuels die Versoendeksel beskut; en hulle Aangesigte was man teen sy broer gerig. Die gesigte van die GĂ©rubs was op die Versoendeksel gerig.
10 Hy het ook die tafel van akasiahout gemaak. Twee voorarm was sy lengte, en ân voorarm sy breedte, en ân voorarm en ân half sy hoogte.
11 En hy het hom met suiwer goud oorgetrek en daarvoor ân goue kroonlys gemaak rondom.
12 Hy het ook vir hom ân lys van ân handbreedte gemaak rondom; en hy het ân goue kroonlys vir die lys gemaak rondom.
13 Hy het ook vier goue ringe vir hom gegiet; en hy het die ringe vasgesit aan die vier hoeke van die vier pote.
14 Naby die lys was die ringe as plekke vir die draaghoute om die tafel te dra.
15 Hy het ook die draaghoute van akasiahout gemaak en hom met goud oorgetrek om die tafel te dra.
16 En hy het die gereedskap gemaak wat op die tafel moes wees; sy skottels en sy panne en sy bekers en sy kanne waarmee gegiet moes word, van suiwer goud.
17 Hy het ook die kandelaar van suiwer goud gemaak. Van smeewerk het hy die kandelaar gemaak, haar voetstuk en haar stam; haar kelkies, haar knoppe en haar blomme, hulle het vanuit haar gekom.
18 En ses arms het uit haar sykante uitgegaan: drie arms van die kandelaar uit die een kant en drie arms van die kandelaar uit haar ander kant.
19 Drie kelkies soos amandelblomme aan die een arm, ân knop en ân blom, en drie kelkies soos amandelblomme aan die ander arm, ân knop en ân blom - so was dit aan die ses arms wat uit die kandelaar uitgaan.
20 Maar aan die kandelaar self was vier kelkies soos amandelblomme, haar knoppe en haar blomme:
21 daar was ân knop onder die twee arms wat uit haar uitgaan; en ân knop onder die twee arms wat uit haar uitgaan; en ân knop onder die twee arms wat uit haar uitgaan - vir die ses arms wat uit haar uitgaan.
22 Hulle knoppe en hulle arms was, daarmee saam, uit haar een stuk - alles van haar saam een stuk smeewerk van suiwer goud.
23 En hy het haar sewe lampe gemaak en haar vuurtange en haar bakkies van suiwer goud.
24 Van ân talent suiwer goud het hy haar gemaak met al haar gereedskap.
25 En hy het die altaar vir soet geur van akasiahout gemaak; ân voorarm was sy lengte en ân voorarm sy breedte, vierkantig, en twee voorarm sy hoogte. Sy horings was, daarmee saam, uit een stuk.
26 En hy het hom met suiwer goud oorgetrek: die plaat, die sykante en die horings. En hy het vir hom ân goue kroonlys gemaak rondom.
27 Hy het ook twee goue ringe vir hom gemaak, onderkant die kroonlys aan weerskante, aan die twee sykante, as plekke vir draaghoute om hom daarmee te dra.
28 En hy het die draaghoute van akasiahout gemaak en dit met goud oorgetrek.
29 Hy het ook die salfolie van Apartheid gemaak en die suiwer reukwerk van speserye, soos ân salfmenger haar maak.
Samestelling van die brandofferaltaar, die koperwaskom en die voorhof
1Â HY het ook die altaar vir die brandoffer van akasiahout gemaak. Vyf voorarm was sy lengte en vyf voorarm sy breedte, vierkantig, en drie voorarm sy hoogte.
2 En hy het sy horings op die vier hoeke gemaak; sy horings was, daarmee saam, uit een stuk: en hy het hom met koper oorgetrek.
3 Hy het ook al die gereedskap van die altaar gemaak: die potte en die skoppe en die sprinkelflesse, die drietandvurke en die koolpanne. Al dié gereedskap het hy van koper gemaak.
4 Ook het hy vir die altaar ân traliewerk gemaak, ân netwerk van koper, onder sy lys, onderaan tot by die helfte [van die altaar].
5 En hy het vier ringe aan die vier ente van die kopertraliewerk gegiet, as plekke vir die draaghoute.
6 En hy het die draaghoute van akasiahout gemaak en dit met koper oorgetrek.
7 En hy het die draaghoute in die ringe gesteek, aan die kante van die altaar, om hom daarmee te dra; hy het dit hol, van planke, gemaak.
8 Hy het ook die koperwaskom gemaak met sy kopervoetstuk, uit die spieëls van die diensdoende vroue wat by die ingang van die Tent van Samekoms gedien het.
9 Hy het ook die voorhof gemaak. Aan die suidekant, na die suide toe, was daar die behangsels van die voorhof, van fyn dubbeldraad-linne, honderd voorarm lank;
10 daarby twintig pilare met hulle twintig kopervoetstukke; die kramme en die ringe van die pilare was van silwer;
11 en aan die noordekant honderd voorarm; daarby twintig pilare met hulle twintig kopervoetstukke; die kramme en die ringe van die pilare was van silwer.
12 En aan die westekant was daar behangsels, vyftig voorarm lank; daarby tien pilare met hulle tien voetstukke; die kramme en die ringe van die pilare was van silwer.
13 En aan die voorkant, aan die oostekant, was daar vyftig voorarm;
14 vyftien voorarm behangsels vir die een kant, daarby drie pilare met hulle drie voetstukke;
15 en vir die ander kant - aan weerskante van die poort van die voorhof - vyftien voorarm behangsels, daarby drie pilare met hulle drie voetstukke.
16 Al die behangsels van die voorhof rondom was van fyn dubbeldraad-linne;
17 en die voetstukke van die pilare was van koper, en die kramme en die ringe van die pilare van silwer; en die oortreksel van hulle toppe van silwer; en hulle self, al die pilare van die voorhof, was van silwerringe voorsien.
18 En die bedekking van die poort van die voorhof was veelkleurige werk, van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne: twintig voorarm was die lengte, en die hoogte - tewens die breedte [van die stof] - vyf voorarm, net soos die behangsels van die voorhof.
19 Daarby vier pilare met hulle vier voetstukke van koper en hulle kramme van silwer, en die oortreksel van hulle toppe en hulle ringe van silwer.
20 En al die penne vir die Tabernakel en die voorhof rondom was van koper.
Hoeveel metaal daar gebruik is.
21 DIT is die berekening van die koste van die Tabernakel, van die Tabernakel van die Getuienis, soos dit bereken is op bevel van MoshĂš, deur die diens van die Leviete, onder leiding van Itamar, die seun van die priester AĂ€ron.
22 En BesalEl, die seun van Uri, die seun van Hur, van die stam van JeHûWdah, het alles gemaak wat JaHWeH MoshÚ beveel het.
23 En saam met hom OhĂłliab, die seun van AhĂsamag, van die stam van Dan, ân ambagsman en kunstenaar en kunswewer in koningsblou en in purperrooi en in bloedrooi stowwe en in fyn linne.
24 Al die goud wat vir die werk gebruik is, by al die werk van die Apartheid - die goud wat swaaiende aangebied was, het bedra nege-en-twintig talente en sewe-honderd-en-dertig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid.
25 En die silwer van die geteldes van die vergadering was honderd talente en duisend-sewehonderd-vyf-en-sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid;
26 ân beka vir elke persoon, dit is ân halfsikkel volgens die sikkel van die Apartheid, van elkeen wat oorgegaan het na die geteldes, van twintig jaar oud en daarbo, naamlik seshonderd-en-drieduisend-vyfhonderd-en-vyftig [man].
27 En die honderd talente silwer het gedien om die voetstukke van die Apartheid en die voetstukke van die voorhangsel te giet; honderd voetstukke vir honderd talente, ân talent vir ân voetstuk.
28 Maar van die duisend-sewehonderd-vyf-en-sewentig [sikkels] het hy kramme vir die pilare gemaak, en hy het hulle toppe oorgetrek en hulle van ringe voorsien.
29 En die koper wat swaaiende aangebied was, het bedra sewentig talente en tweeduisend-vierhonderd sikkels.
30 En hy het daaruit die voetstukke van die ingang van die Tent van Samekoms gemaak en die altaar van koper en sy kopertraliewerk en al die gereedskap van die altaar;
31 en die voetstukke van die voorhof rondom en die voetstukke van die poort van die voorhof en al die penne van die Tabernakel, ook al die penne van die voorhof rondom.
Hoe die gewyde klere gemaak is.
1Â HULLE het ook kunstige klere van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe gemaak om in die Apartheid te dien. Ook het hulle die klere van die Apartheid vir AĂ€ron gemaak soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
2 En hy het die skouerkleed gemaak van goud, koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne.
3 En hulle het van die goud dun plate geslaan, en hy het dit in drade gesny om dit in te werk in die koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en in die fyn linne - ân kunstige werk.
4 Hulle het daar skouerstukke aan gemaak wat aan mekaar vas was; aan die twee [bo]-ente was dit saamgevoeg.
5 En die band wat daaraan was om dit vas te bind, was daarmee saam uit een stuk, van dieselfde werk, van goud, koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
6 Hulle het ook die oniksstene gemaak, vasgesit in kassies van goud, gegraveer soos op ân seĂ«lsteen ingesny word, volgens die name van die kinders van JisraEl.
7 En hy het hulle op die skouerstukke van die skouerkleed bevestig as herinnering aan die kinders van JisraEl, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
8 Hy het ook die borstas van kunstige werk gemaak soos die werk van die skouerkleed; van goud, koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe en fyn dubbeldraad-linne.
9 Hy was vierkantig; dubbel gevou het hulle die borstas gemaak; ân span sy lengte en ân span sy breedte, dubbel gevou was hy.
10 En hulle het in hom vier rye stene ingevul: ân ry met ân karneool, ân topaas en ân smarag was die eerste ry.
11 En die tweede ry: ân karbonkel, ân saffier en ân jaspis.
12 En die derde ry: ân hiasint, ân agaat en ân ametis.
13 En die vierde ry: ân chrisoliet, ân oniks en ân sardoniks; hulle is in kassies van goud vasgesit by hulle invulling.
14 En die stene was volgens die name van die kinders van JisraEl twaalf, volgens hulle name. Soos op ân seĂ«lsteen uitgesny word, was hulle vir twaalf stamme, elkeen volgens sy naam.
15 Hulle het ook by die borstas gedraaide kettings gemaak, soos toutjies gedraai, van suiwer goud;
16 en hulle het twee goue kassies en twee goue ringe gemaak, en die twee ringe aan die twee [bo]-ente van die borstas bevestig,
17 en hulle het die twee goue toutjies aan die twee ringe aan die bo-ente van die borstas vasgemaak.
18 Maar die twee [ander] ente van die twee toutjies het hulle aan die twee kassies vasgemaak en dié dan aan die skouerstukke van die skouerkleed bevestig, aan die voorkant daarvan.
19 Hulle het ook twee goue ringe gemaak en diĂ© aan die twee [onder]-ente van die borstas bevestig, aan die kant wat teen die skouerkleed aan lĂȘ, aan die binnekant.
20 En hulle het twee goue ringe gemaak en dié aan die twee skouerstukke van die skouerkleed bevestig, onderaan, aan die voorkant daarvan, by sy verbinding, bo die band van die skouerkleed.
21 En hulle het die borstas, met sy ringe, aan die ringe van die skouerkleed met ân koningsblou toutjie vasgebind, sodat dit bo die band van die skouerkleed sou wees en die borstas nie van die skouerkleed kon afskuiwe nie, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
22 En hy het die mantel van die skouerkleed van wewerswerk gemaak, heeltemal van koningsblou stof.
23 En die opening van die mantel was in die middel daarvan soos die opening van ân borsharnas; die opening het ân soom rondom gehad, dat dit nie sou skeur nie.
24 En aan die soom van die mantel het hulle granaatjies gemaak van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe [en fyn] dubbeldraad-[linne].
25 Hulle het ook klokkies van suiwer goud gemaak en die klokkies tussen die granaatjies gesit, aan die soom van die mantel rondom, tussen die granaatjies in:
26 ân klokkie en ân granaatjie, ân klokkie en ân granaatjie, aan die soom van die mantel rondom, vir die diens, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
27 Hulle het ook ân kleed van fyn linne gemaak, van wewerswerk, vir AĂ€ron en sy seuns;
28 en die tulband van fyn linne en die versierde hoofbedekkings van fyn linne en onderklere van linne en fyn gedraaide witgebleikte linne;
29 en die gordel van fyn dubbeldraad-linne en van koningsblou en purperrooi en bloedrooi stowwe, veelkleurige werk, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
30 Hulle het ook die plaat van die separatisme van die Apartheid van suiwer goud gemaak en daarop geskrywe met letters soos dit op ân seĂ«lsteen uitgesny word: APARTHEID AAN JAHWEH.
31 En hulle het ân koningsblou toutjie daaraan vasgemaak om dit bo-op die tulband te bevestig, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
32 So is dan al die werk aan die Tabernakel van die Tent van Samekoms voltooi; en die kinders van JisraEl het hom gemaak net soos JaHWeH MoshĂš beveel het; so het hulle hom gemaak.
33 En hulle het die Tabernakel na MoshĂš gebring, die tent self met alles wat daarby behoort, sy hakies, sy style, sy dwarshoute en sy pilare en sy voetstukke,
34 en die dekkleed van rooigeverfde ramsvelle en die dekkleed van gebreide velle en die voorhangsel tot bedekking;
35 die Ark van die Getuienis met haar draaghoute en die Versoendeksel;
36 die tafel met al sy gereedskap en die toonbrode;
37 die suiwer kandelaar met haar lampe, die lampe wat daarop gerangskik moes word, met al haar gereedskap en die olie vir die kandelaar;
38 verder die goue altaar en die salfolie en die reukwerk van speserye en die bedekking vir die ingang van die tent;
39 die altaar van koper en sy kopertraliewerk, sy draaghoute met al sy gereedskap, die waskom en sy voetstuk;
40 die behangsels van die voorhof, sy pilare en haar voetstukke, en die bedekking vir die poort van die voorhof, die lyne en haar penne, en al die gereedskap vir die diens in die Tabernakel van die Tent van Samekoms;
41 die kunstige klere, om in die Apartheid te dien, die klere van die Apartheid vir die priester AĂ€ron en die klere van sy seuns, om die priesteramp te bedien.
42 Net soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het die kinders van JisraEl die hele werk gemaak.
43 En MoshÚ het die hele werk bekyk - en hulle het dit gemaak soos JaHWeH beveel het, so het hulle dit gemaak. Toe het MoshÚ hulle geseën.
MoshĂš rig die Tabernakel op.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Op die dag van die eerste maand, op die eerste van die maand, moet jy die Tabernakel van die Tent van Samekoms oprig.
3 En jy moet in hom plaas die Ark van die Getuienis en die Ark met die voorhangsel bedek.
4 Dan moet jy die tafel inbring en daarop regsit wat daarop behoort. Jy moet ook die kandelaar inbring en haar lampe opsteek.
5 En jy moet die goue altaar vir die reukwerk voor die aangesig van die Ark van die Getuienis neersit. Dan moet jy die bedekking van die ingang van die Tabernakel ophang.
6 Jy moet ook die altaar vir die brandoffer voor die aangesig van die ingang van die Tabernakel van die Tent van Samekoms neersit.
7 En jy moet die waskom tussen die Tent van Samekoms en die altaar neersit en daar water in gooi.
8 En maak die voorhof rondom, en hang die bedekking aan die poort van die voorhof op.
9 Dan moet jy die salfolie neem, en jy moet die Tabernakel salf en alles wat in hom is, en hom seën met alles wat by hom hoort; en Apartheid sal hy wees.
10 Jy moet ook die altaar vir die brandoffer salf met al sy gereedskap, en jy moet die altaar apart stel, en die altaar sal ân Apartheid van Aparthede wees.
Die priesters word met water gewas en met olie gesalf.
11 SALF dan die waskom en sy voetstuk, en wy hom.
12 Jy moet ook AĂ€ron en sy seuns laat nader kom, na die ingang van die Tent van Samekoms toe, en jy moet hulle met water was.
13 Trek vir AĂ€ron dan die klere van die Apartheid aan; en salf hom en hou hom apart, dat hy vir My die priesteramp kan bedien.
14 Jy moet ook sy seuns laat nader kom en hulle ân kleed aantrek.
15 Salf hulle dan, soos jy hulle vader gesalf het, dat hulle vir My die priesteramp kan bedien. En hul salwing moet vir hulle ân ewige priesterskap in hulle geslagte wees.
16 En MoshĂš het gedoen net soos JaHWeH hom beveel het; so het hy gedoen.
17 En in die eerste maand, in die tweede jaar, op die eerste van die maand, is die Tabernakel opgerig.
18 En MoshĂš het die Tabernakel opgerig: hy het sy voetstukke neergesit en sy style daarop gesit en sy dwarshoute vasgemaak en sy pilare opgerig.
19 En hy het die tentseil oor die Tabernakel gespan en die dekkleed van die tent daar bo-oor getrek, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
20 Verder het hy die Getuienis geneem en in die Ark neergelĂȘ en die draaghoute aan die kant van die Ark ingesteek, en die Versoendeksel het hy bo-op die Ark gesit.
21 Toe het hy die Ark in die Tabernakel gebring en die voorhangsel tot bedekking opgehang en die Ark van die Getuienis bedek, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
22 Hy het ook die tafel in die Tent van Samekoms neergesit, aan die kant van die Tabernakel, teen die noorde, buitekant die voorhangsel. [Levtikus 1:11]
23 En hy het die brood daarop gerangskik voor die Aangesig van JaHWeH soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
24 Hy het ook die kandelaar in die Tent van Samekoms gesit, teenoor die tafel, aan die suidekant van die Tabernakel.
25 En hy het die lampe opgesteek voor die Aangesig van JaHWeH, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
26 En hy het die goue altaar in die Tent van Samekoms neergesit, voor die aangesig van die voorhangsel,
27 en reukwerk van speserye daarop aan die brand gesteek, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
28 Hy het ook die bedekking van die ingang van die Tabernakel opgehang.
29 En hy het die altaar vir die brandoffer by die ingang van die Tabernakel van die Tent van Samekoms neergesit, en hy het die brandoffer en die spysbydrae daarop gebring, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
30 Hy het ook die waskom tussen die Tent van Samekoms en die altaar gesit, en hy het daar water in gegooi om mee te was.
31 En MoshĂš en AĂ€ron en sy seuns het daaruit hulle hande en voete gewas.
32 As hulle ingaan in die Tent van Samekoms of nader kom na die altaar, het hulle hul elke keer gewas, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
33 Hy het ook die voorhof opgerig, rondom die Tabernakel en die altaar, en die bedekking vir die poort van die voorhof opgehang. So het MoshĂš dan die werk voltooi.
34 Toe het die Wolkkolom die Tent van Samekoms oordek, en die Glansrykheid van JaHWeH het die Tabernakel gevul, (Exodus 25:22) Wysheid van Sirah 24:10]
35 sodat MoshĂš nie in die Tent van Samekoms kon ingaan nie, omdat die Wolkkolom daarop gerus en die Glansrykheid van JaHWeH die Tabernakel gevul het.
36 En as die Wolkkolom van die Tabernakel af optrek, het die kinders van JisraEl elke keer weggetrek op al hulle togte;
37 maar as die Wolkkolom nie optrek nie, dan trek hulle nie weg nie, totdat dit weer optrek.
38 Want die Wolkkolom van JaHWeH was bedags op die Tabernakel, en vuur was snags daarin, voor die oë van die hele huis van JisraEl, op al hulle togte.
Die brandoffer.
1Â EN JaHWeH het MoshĂš geroep en met hom gespreek uit die Tent van Samekoms en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As enige adamiet van julle aan JaHWeH ân bydrae wil naderbring, kan julle jul bydrae naderbring van vee - van beeste of van kleinvee.
3 As sy bydrae ân brandoffer is van beeste, moet hy ân rasegte bul wees wat hy naderbring. By die ingang van die Tent van Samekoms moet hy hom naderbring, sodat hy Vreugde voor die Aangesig van JaHWeH kan vind.
4 En hy moet sy hand op die kop van die brandoffer lĂȘ, dan sal hy vir hom met welgevalle aangeneem word om versoening vir hom te doen.
5 Dan moet hy die jong bul voor die Aangesig van JaHWeH bloei; en die seuns van AĂ€ron, die priesters, moet die bloed naderbring en die bloed rondsprinkel op die altaar wat by die ingang van die Tent van Samekoms is.
6 Dan moet hy die brandoffer afslag en hom in sy stukke sny.
7 En die seuns van AĂ€ron, die priester, moet vuur op die altaar neersit en hout op die vuur reglĂȘ.
8 Ook moet die seuns van AĂ€ron, die priesters, die stukke, die kop en die vet reglĂȘ op die hout wat op die vuur van die altaar is.
9 Maar die binnegoed en die pote moet hy met water was, en die priester moet dit alles op die altaar aan die brand steek as brandoffer, ân vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH.
10 En as sy bydrae ân stuk kleinvee is, van skape of van bokke, as brandoffer, moet dit ân rasegte ram wees wat hy naderbring. [Boekrol van die Opregte 23:51]
11 En hy moet hom doodbloei aan die noordekant van die altaar, voor die Aangesig van JaHWeH; en die seuns van AÀron, die priesters, moet sy bloed rondsprinkel op die altaar. (Exodus 40:22)
12 Daarna moet hy hom in sy stukke verdeel, met die kop en die vet, en die priester moet hom reglĂȘ op die hout wat op die vuur van die altaar is.
13 Maar die binnegoed en die pootjies moet hy met water was, en die priester moet dit alles naderbring en op die altaar aan die brand steek; ân brandoffer is dit, ân vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH.
14 En as sy bydrae aan JaHWeH ân brandoffer is van voĂ«ls, moet hy sy bydrae naderbring van tortelduiwe of van 'n jong duif.
15 En die priester moet haar na die altaar naderbring en die kop afknyp en op die altaar aan die brand steek, en die bloed moet teen die kant van die altaar uitgedruk word.
16 Dan moet hy die krop met die vere daaraan verwyder en haar by die altaar gooi, aan die oostekant, op die asplek. (GenĂ©sis3:24) LevĂtikus 4:12]
17 Dan moet hy haar by die vlerke skeur sonder om hulle af te trek; en die priester moet haar op die altaar aan die brand steek, op die hout wat oor die vuur is; ân brandoffer is sy, ân vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH.
Die spysbydrae en die eerstelinge
1Â EN as ân siel aan JaHWeH ân spys-bydrae naderbring, moet sy bydrae fynmeel wees en hy moet olie op haar giet en wierook op haar voeg;
2 en hy moet haar na die seuns van AĂ€ron, die priesters, bring; en die priester moet van haar ân handvol neem, van haar fynmeel en van haar olie, met al haar wierook; en hy moet haar as herinnering op die altaar, as ân vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH bring.
3 En wat oorbly van die spysbydrae, is vir AĂ€ron en sy seuns, ân Apartheid van Aparthede, uit die vure van JaHWeH.
4 En as jy ân spysbydrae as skenking naderbring wat in die oond gebak is, moet sy fynmeel wees, ongesuurde koeke met olie gemeng, en ongesuurde platkoeke met olie bestryk.
5 En as jou spysbydrae ân aanbieding van die bakplaat is, moet sy fynmeel wees met olie gemeng en ongesuurd.
6 Breek haar in stukkies en giet olie oor haar: ân spysbydrae is sy.
7 En as jou spysbydrae ân aanbieding uit die pan is, moet sy van fynmeel met olie berei word.
8 Dan moet jy die spysbydrae wat daarvan berei word, aan JaHWeH naderbring: hulle moet haar na die priester aanbring, en hy moet haar na die altaar dra.
9 En die priester moet ân gedeelte aflig van die spysbydrae van herinnering en daarvan op die altaar aan die brand steek, as ân vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH.
10 En wat oorbly van die spysbydrae, is vir AĂ€ron en sy seuns, ân Apartheid van Aparthede, uit die vure van JaHWeH.
11 Enige spysbydrae wat julle naderbring aan JaHWeH, sy mag nie van iets wat gesuurd is, berei word nie; want van géén suurdeeg of heuning mag hy aan die brand steek uit sy vuur aan JaHWeH nie.
12 As ân bydrae van eerstelinge mag julle haar aan JaHWeH naderbring, maar op die altaar mag sy nie as aangename geur kom nie.
13 En jy moet al jou aanbiedings en spysbydrae met sout berei, en jy mag die sout van die Verbond van jou Elohey by jou spysbydrae en aanbiedings nie laat ontbreek nie; by almal moet jy jou sout naderbring. [MattithJaHûW 5:13]
14 En as jy aan JaHWeH ân spysbydrae van eerstelinge naderbring, moet jy as spysbydrae van jou eerstelinge naderbring: are wat in die vuur droog gebraai is, gebreekte korrels van vars graan. [ZekarJaH 13:9]
15 En voeg olie op haar en plaas wierook op haar; ân spysbydrae is sy.
16 Dan moet die priester vir haar herinnering, ân [deel] van haar gebreekte koring en van haar olie met al haar wierook, aan die brand steek as ân vuurbereiding aan JaHWeH.
Al die vet - aan JaHWeH.
1Â EN as sy bydrae ân slagdier van vergoedinge is, en as hy dit naderbring van beeste;- bul of vers, moet hy ân rasegte voor die Aangesig van JaHWeH naderbring.
2 En hy moet sy hand op die kop van sy bydrae lĂȘ en dit laat doodbloei by die ingang van die Tent van Samekoms. En die seuns van AĂ€ron, die priesters, moet die bloed rondsprinkel op die altaar.
3 Dan moet hy van die slagdier van vergoedinge ân bereiding deur vuur aan JaHWeH naderbring: die vet wat oor die binnegoed lĂȘ, en al die vet wat oor die binnegoed is;
4 en die twee niere en die vet daarop wat aan die lendene is, en die lap aan die lewer - by die niere moet hy dit wegneem.
5 En die seuns van AĂ€ron moet dit op die altaar aan die brand steek, op die brandoffer wat op die hout is, bo-op die vuur, as ân vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH.
6 En as sy slagdier kleinvee is, as vergoeding aan JaHWeH, moet hy ân rasegte ram of ooi naderbring.
7 As hy ân lam naderbring as sy bydrae, moet hy dit voor die Aangesig van JaHWeH naderbring
8 en sy hand op die kop van sy bydrae lĂȘ en dit doodbloei voor die Tent van Samekoms; en die seuns van AĂ€ron moet die bloed rond sprinkel op die altaar.
9 Daarna moet hy van die slagdier van vergoedinge, die vet deur vuur berei aan JaHWeH naderbring: die hele vetstert - naby die stuitjie moet hy dit wegneem - en die vet wat oor die binnegoed lĂȘ, en al die vet wat oor die binnegoed is,
10 en die twee niere en die vet daarop wat aan die lendene is, en die lap aan die lewer - by die niere moet hy dit wegneem.
11 En die priester moet dit op die altaar aan die brand steek as brood deur vuur berei aan JaHWeH.
12 En as sy bydrae ân bok is, moet hy dit voor die Aangesig van JaHWeH naderbring
13 en sy hand op die kop daarvan lĂȘ en dit doodbloei voor die aangesig van die Tent van Samekoms; en die seuns van AĂ€ron moet die bloed rondsprinkel op die altaar.
14 Dan moet hy daarvan sy bydrae deur vuur berei aan JaHWeH naderbring; die vet wat oor die binnegoed lĂȘ, en al die vet wat op die binnegoed is,
15 en die twee niere en die vet daarop wat aan die lendene is, en die lap aan die lewer - by die niere moet hy dit wegneem.
16 En die priester moet dit op die altaar aan die brand steek as brood deur vuur berei vir ân aangename geur. Al diĂ© vet - aan JaHWeH.
17 ân Ewige Insetting is dit vir julle geslagte in al julle woonplekke: gĂ©Ă©n vet en gĂ©Ă©n bloed mag julle eet nie.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: As ân siel in swakheid oortree teen enige een van die Gebooie van JaHWeH en een van die dinge wat nie gedoen mag word nie, tog doen -
3 as die gesalfde priester oortree, sodat die volk daardeur skuldig word, moet hy vir die oortreding wat hy begaan het, ân jong rasegte bul aan JaHWeH naderbring vir sy oortreding;
4 en hy moet die bul bring na die ingang van die Tent van Samekoms, voor die Aangesig van JaHWeH, en moet sy hand op die kop van die bul lĂȘ en die bul bloei voor die Aangesig van JaHWeH.
5 Dan moet die gesalfde priester van die bloed van die bul neem en dit na die Tent van Samekoms bring,
6 en die priester moet sy vinger in die bloed steek en van die bloed sewe maal spat sprinkel voor die Aangesig van JaHWeH, by die voorhangsel van die Apartheid.
7 Ook moet die priester van die bloed stryk aan die horings van die altaar van die reukwerk van speserye, wat in die Tent van Samekoms is, voor die Aangesig van JaHWeH; en hy moet al die orige bloed van die bul uitgiet aan die onderkant van die altaar vir die brandoffer wat by die ingang van die Tent van Samekoms is;
8 en al diĂ© vet moet hy van die bul aflig vir die oortreding; die vet wat op die binnegoed lĂȘ, en al die vet wat op die binnegoed is,
9 en die twee niere en die vet daarop wat aan die lendene is, en die lap aan die lewer - by die niere moet hy dit wegneem -
10 soos dit van die bul, die slagdier van vergoedinge afgelig word - en die priester moet dit aan die brand steek op die altaar vir die brandoffer.
11 Maar die vel van die bul en al sy vleis met die kop en die pote en die binnegoed en die mis -
12 die hele bul moet hy buitekant die laer uitbring op ân suiwer plek waar die as uitgegooi word, en hy moet hom op hout met vuur verbrand; op die plek waar die as uitgegooi word, moet hy verbrand word. [LevĂtikus 1:16]
13 En as die hele vergadering van JisraEl hulle misgaan sonder dat die vergadering hom daarvan bewus is; en hulle [iets] doen, wat verbied word in al die Gebooie van JaHWeH, en skuldig word;
14 en wanneer die oortredinge wat hulle teen haar oortree het, bekend word, moet die vergadering ân jong bul vir hulle oortreding laat naderkom en hom voor die aangesig van die Tent van Samekoms bring,
15 en die oudstes van die vergadering moet hulle hande op die kop van die bul lĂȘ voor die Aangesig van JaHWeH, en die bul moet voor die Aangesig van JaHWeH gebloei word.
16 Dan moet die gesalfde priester van die bloed van die bul in die Tent van Samekoms bring,
17 en die priester moet sy vinger in die bloed steek en sewe maal voor die Aangesig van JaHWeH, by die aangesig van die voorhangsel spat.
18 En hy moet van die bloed stryk aan die horings van die altaar wat in die Tent van Samekoms voor die Aangesig van JaHWeH is. Dan moet hy al die orige bloed uitgiet aan die onderkant van die brandoffer-altaar wat by die ingang van die Tent van Samekoms is;
19 en hy moet al die vet van hom aflig en op die altaar aan die brand steek
20 en met die bul doen soos hy met die bul vir oortreding gedoen het. So moet hy met hom maak; en die priester moet vir hulle versoening doen, en dit sal hulle vergewe word.
21 Daarna moet hy die bul buitekant die laer uitbring en hom verbrand soos hy die eerste bul verbrand het - dit is vir die oortreding van die vergadering.
22 As ân owerste oortree en in swakheid [iets] doen, wat verbied word in al die Gebooie van JaHWeH sy Elohey, en hy skuldig word;
23 of as sy oortreding wat hy so gedoen het, aan hom bekend word, moet hy as sy bydrae bring ân rasegte bok, ân ram;
24 en hy moet sy hand op die kop van die bok lĂȘ en hom doodbloei op die plek waar hulle die brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH doodgebloei het; dit is vir die oortreding.
25 Dan moet die priester die bloed vir die oortreding met sy vinger neem en dit aan die horings van die altaar vir die brandoffer stryk; maar die orige bloed moet hy aan die onderkant van die altaar vir die brandoffer uitgiet.
26 Hy moet ook al die vet op die altaar aan die brand steek soos die vet van die slagdiere van die vergoedinge. So moet die priester dan vir hom versoening doen weens sy oortredinge, en dit sal hom vergewe word.
27 En as ân siel van die volk van die Aarde in swakheid oortree, omdat hy [iets] doen wat teen een van JaHWeH se Gebooie is, en hy skuldig word;
28 of as sy oortredinge wat hy begaan het, aan hom bekend word, dan moet hy as sy bydrae bring ân rasegte bok, ân ooi, vir die oortreding wat hy gedoen het;
29 en hy moet sy hand op die kop van haar vir die oortreding lĂȘ en haar doodbloei vir die oortreding op die plek van die brandoffer.
30 Dan moet die priester van haar bloed met sy vinger neem en dit aan die horings van die altaar vir die brandoffer stryk; maar al haar bloed moet hy aan die onderkant van die altaar uitgiet;
31 en al haar vet moet hy wegneem soos die vet van die slagdiere van die vergoedinge af weggeneem is, en die priester moet dit op die altaar aan die brand steek as aangename geur vir JaHWeH. So moet die priester dan vir hom versoening doen, en dit sal hom vergewe word.
32 Maar ingeval hy ân lam as sy bydrae vir oortreding bring, moet sy ân rasegte ooi wees wat hy bring;
33 en hy moet sy hand lĂȘ op haar kop, vir die oortreding en haar doodbloei vir die oortreding op die plek waar hulle die brandoffer doodgebloei het.
34 Dan moet die priester van haar bloed neem vir die oortreding en met sy vinger aan die horings van die altaar vir die brandoffer stryk, maar al haar [orige] bloed moet hy aan die onderkant van die altaar uitgiet;
35 en al haar vet moet hy wegneem soos die vet van die slagdiere van die vergoedinge weggeneem word, en die priester moet dit brand op die altaar ooreenkomstig die vuurbereiding aan JaHWeH. So moet die priester dan vir hom versoening doen vir die oortreding wat hy begaan het, en dit sal hom vergewe word.
1Â EN as ân siel oortree - dat hy die luid uitgesproke beswering hoor, terwyl hy getuie was, dit gesien het of daarvan weet - as hy naamlik dit nie te kenne gee nie en so sy straf moet dra;
2 of as ân siel enigiets aanraak wat besoedel is - die karkas van ân besoedelde wilde dier of die karkas van besoedelde vee of die karkas van 'n besoedelde gedierte wat rondkruip - en dit vir hom verborge was, maar hy besoedel geword het en skuldig is;
3 of as hy iets vuils van ân adamiet aanraak - volgens al die besmetlikheid waardeur hy hom kan besoedel - en dit vir hom verborge was, maar hy dit te wete gekom het en skuldig is;
4 of as ân siel sweer terwyl hy onverskillig met die lippe praat om kwaad of goed te doen - volgens alles wat ân adamiet met ân eed onverskillig kan praat - en dit vir hom verborge was, maar hy dit te wete gekom het en skuldig is aan een van hierdie dinge;
5 as hy dan aan een van hierdie dinge skuldig is, moet hy bely wat hy teen haar oortree het. [JeshaJaH 53:7]
6 En hy moet vir sy skuld aan JaHWeH, dit is vir die oortreding waarmee hy oortree het, ân vroulike bring uit die kleinvee, ân lam of ân bok-ooi uit die bokke vir die oortreding. En die priester moet vir die oortreding versoening doen.
7 Maar as hy nie ân stuk kleinvee kan bekostig nie, moet hy as boete vir wat hy oortree het, twee tortelduiwe of twee jong duiwe aan JaHWeH bring, een vir die skuld en een vir die brandoffer;
8 en hy moet hulle na die priester naderbring, dié een eerste wat as bydrae vir die oortreding bedoel is, en haar kop vlak voor haar nek afknyp sonder om dit af te trek.
9 Dan moet hy van die bloed vir die oortreding teen die kant van die altaar spat; maar wat oorbly van die bloed, moet aan die onderkant van die altaar uitgedruk word; vir die oortreding.
10 En die ander een moet hy as brandoffer volgens verordening berei. So moet die priester dan vir hom versoening doen weens die oortreding wat hy begaan het, en dit sal hom vergewe word.
11 Maar as hy nie twee tortelduiwe of twee jong duiwe kan bekostig nie, moet hy as bydrae vir wat hy oortree het, die tiende van ân efa fynmeel vir die oortreding bring. Hy moet geen olie op haar gooi en geen wierook op haar voeg nie, want [vir] die oortreding is sy.
12 En hy moet haar na die priester bring, en die priester moet uit haar ân handvol neem as herinnering en haar op die altaar oor die vure van JaHWeH bring; vir die oortreding [is] sy.
13 So moet die priester dan vir hom versoening doen vir die oortreding wat hy begaan het in enigeen van hierdie gevalle, en dit sal hom vergewe word; verder behoort dit aan die priester net soos die spysbydrae.
14 Ook het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
15 As ân siel foutiewelik handel en die pad byster raak deur te oortree in die apartgesteldes van JaHWeH, moet hy as skuld aan JaHWeH bring ân rasegte ram van die kleinvee, na jou skatting van die waarde in sikkels silwer, volgens die sikkel van die Apartheid, vir die skuld.
16 En hy moet vir wat hy ten opsigte van die Aparthede oortree het, vergoeding gee en nog die vyfde deel daarvan byvoeg en dit aan die priester gee; en die priester moet vir hom versoening doen met die ram vir die skuld, en dit sal hom vergewe word.
17 En as ân siel oortree en enigiets doen vanuit al die Gebooie wat JaHWeH verbied het om te doen al weet sy dit nie, en skuldig word, moet sy haar straf dra,
18 dan moet hy van die kleinvee, na jou skatting, ân rasegte ram vir sy skuld na die priester bring; en die priester moet vir hom versoening doen vir die misdryf wat hy sonder opset, onbewus begaan het; en dit sal hom vergewe word.
19 Dit is vir sy skuld; waarmee hy hom skuldig gemaak het teenoor JaHWeH.
1Â VERDER het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 As ân siel oortree en ontrou handel teen JaHWeH deurdat hy teenoor sy naaste ontken dat iets aan hom toevertrou of as pand gegee is of deur hom geroof is, of dat hy sy naaste iets afgepers het,
3 of dat hy iets gekry het wat weg was, en dit ontken; of dat hy vals sweer ten opsigte van enigiets wat ân adamiet kan doen om hom daardeur te laat oortree -
4 as hy dan oortree het en skuldig word, moet hy teruggee wat hy deur roof ontneem of deur afpersing verkry het, of wat aan hom toevertrou was, of verlore goed wat hy gevind het;
5 of alles waaroor hy vals gesweer het: hy moet daar ten volle vergoeding voor gee en nog die vyfde deel daarvan byvoeg; aan hom aan wie dit behoort, moet hy dit gee op die dag as hy boete doen.
6 En vir sy skuld, moet hy aan JaHWeH ân rasegte ram uit die kleinvee, na jou skatting, vir sy skuld na die priester bring.
7 Dan moet die priester vir hom versoening doen voor die Aangesig van JaHWeH, en dit sal hom vergewe word - enigiets wat hy gedoen het, sodat hy daardeur skuldig word.
8 Verder het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
9 Gee bevel aan AĂ€ron en sy seuns en sĂȘ: Dit is die Wet van die brandoffer: Sy, die brandoffer, moet op sy vuurherd op die altaar die hele nag lank tot die mĂŽre toe bly, en die vuur van die altaar moet aan die brand gehou word.
10 En die priester moet sy linnekleed aantrek, en die linnebroek moet hy oor sy vlees aantrek; dan moet hy die as wegneem waartoe die vuur die brandoffer op die altaar verteer het, en dit langs die altaar uitgooi.
11 Daarna moet hy sy klere uittrek en ander klere aantrek, en die as buitekant die laer op ân suiwer plek uitbring.
12 En die vuur op die altaar moet aan die brand gehou word, dit mag nie doodgaan nie; maar die priester moet elke mĂŽre op haar hout aan die brand steek en die brandoffer op haar reglĂȘ en hy moet die vet van die vergoedinge op haar brand.
13 Vuur moet voortdurend op die altaar aan die brand gehou word, dit mag nie geblus word nie.
14 En dit is die Wet van die spysbydrae: Die seuns van AĂ€ron moet haar voor die Aangesig van JaHWeH naderbring na die aangesig van die altaar,
15 en een moet van haar ân handvol neem, van die spysbydrae se fynmeel met haar olie, en al haar wierook wat op die spysbydrae is, en hy moet haar op die altaar aan die brand steek as aangename geur van haar herinnering vir JaHWeH.
16 En wat van haar oorbly, moet AĂ€ron en sy seuns eet; ongesuurd moet sy geĂ«et word in ân apartgestelde plek; in die voorhof van die Tent van Samekoms moet hulle van haar eet.
17 Sy mag nie gesuurd gebak word nie; as hulle deel het Ek haar uit My vure gegee. ân Apartheid van Aparthede is sy vir die oortreding en die skuld.
18 Almal wat manlik is onder die seuns van AĂ€ron, mag haar eet. Sy is ân ewige Insetting vir julle geslagte uit die vure van JaHWeH. Elkeen wat aan haar raak word apart.
19 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
20 Dit is die bydrae van AĂ€ron en sy seuns wat hulle aan JaHWeH moet naderbring op die dag as hy gesalf word: die tiende van ân efa fynmeel as voortdurende spysbydrae; die helfte van haar in die mĂŽre en die helfte in die aand.
21 Sy moet op ân plaat met olie berei word; deurmekaargeroer moet jy haar bring; in gebakte brokkies moet jy die spysbydrae naderbring as aangename geur vir JaHWeH.
22 Ook moet die priester wat uit sy seuns in sy plek gesalf word, haar berei, as ân ewige Insetting. Sy moet geheel en al vir JaHWeH aan die brand gesteek word.
23 So moet dan elke spysbydrae van ân priester volledig verbrand word; sy mag nie geĂ«et word nie.
24 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
25 Spreek met AĂ€ron en sy seuns en sĂȘ: Dit is die Wet vir die oortreding: Op die plek waar die brandoffer doodgebloei word, moet sy vir die oortreding voor die Aangesig van JaHWeH doodgebloei word. ân Apartheid van Aparthede is sy.
26 Die priester moet die oortredings [bydrae] eet; op ân apartgestelde plek moet sy geĂ«et word, in die voorhof van die Tent van Samekoms.
27 Alles wat aan haar vleis raak, word apart; en as daar van haar bloed op ân kledingstuk spat, moet jy die stuk wat op haar spat, in ân apartgestelde plek was.
28 En ân erdepot waar sy in gaargemaak is, moet stukkend gebreek word; maar as sy in ân koperpot gaargemaak is, moet dit geskuur en met water afgespoel word.
29 Almal wat manlik is onder die priesters, mag haar eet; ân Apartheid van Aparthede [is] sy.
30 Maar vir elke oortredings[bydrae] waarvan ân deel van haar bloed in die Tent van Samekoms gebring word, om in die Apartheid versoening te doen, mag nie geĂ«et word nie; sy moet met vuur verbrand word.
Verdere voorskrifte
1Â EN hierdie is die Wet vir die skuld: ân Apartheid van Aparthede [is] hy.
2 Op die plek waar hulle die brandoffer doodgebloei het, moet hulle vir die skuld laat doodbloei, en hy moet die bloed rond sprinkel op die altaar.
3 En hy moet al die vet van hom naderbring: die vetstert en die vet wat oor die binnegoed lĂȘ,
4 en die twee niere en die vet op hom wat aan die lendene is, en die lap aan die lewer - bo die niere moet hy dit wegneem.
5 En die priester moet dit op die altaar aan die brand steek, want dit moet deur vuur berei word aan JaHWeH; vir skuld.
6 Almal wat manlik is onder die priesters, mag hom eet. Op ân aparte plek moet hy geĂ«et word; ân Apartheid van Aparthede is hy.
7 Soos vir die oortreding, so ook vir die skuld; een Wet geld vir beide â hy is vir die priester wat daarvoor versoening doen.
8 En die priester wat die brandoffer van iemand naderbring - die vel van die brandoffer wat hy nadergebring het, aan die priester, aan hom kom dit toe.
9 En elke spysbydrae wat in die oond gebak word, en alles wat in die pan of op die bakplaat berei is, aan die priester wat haar naderbring, aan hom kom sy toe.
10 En elke spysbydrae, met olie gemeng of droog, aan al die seuns van AĂ€ron kom sy toe, aan die een so goed as aan die ander.
11 En dit is die Wet aangaande die slagdiere van die vergoedinge wat hulle aan JaHWeH naderbring:
12 Wanneer hy dit vir ân aanbieding van danksegging naderbring, moet hy by die slagdier vir danksegging naderbring: ongesuurde koeke met olie gemeng en ongesuurde platkoeke met olie bestryk en fynmeel wat as koeke deurmekaar geroer is, met olie gemeng;
13 buiten die koeke moet hy naderbring die bydrae van die gesuurde brood, daarmee saam die slagdier vir die danksegging by sy vergoeding.
14 En hy moet daarvan, een uit elke gawe, as bydrae aan JaHWeH naderbring; aan die priester wat die bloed van die vergoedinge sprinkel, aan hom kom dit toe.
15 En hy moet die vleis van die slagdier van sy vergoeding eet vir ân danksegging op die selfde dag as wat hy dit bydra; hy mag niks tot die mĂŽre laat lĂȘ nie.
16 En as die slagdier wat hy aanbied, ân gelofte of vrywillige skenking is, moet dit geĂ«et word op die dag as hy sy slagdier naderbring; en op die volgende dag, dan kan geĂ«et word wat daarvan oorbly.
17 Maar wat van die vleis van die slagdier oorgebly het, moet op die derde dag met vuur verbrand word.
18 En as daar van die vleis van die slagdier van vergoeding op die derde dag iets geëet word, sal dit vir hom wat dit naderbring, nie met Vreugde aangeneem word nie; dit sal hom nie toegereken word nie; besoedel sal dit wees, en die siel wat daarvan eet, moet haar ongeregtigheid dra.
19 En die vleis wat aan iets vuils raak, mag nie geëet word nie; met vuur moet dit verbrand word. Maar wat verder die vleis betref - elkeen wat gesuiwer is, mag vleis eet.
20 Maar die siel wat vleis eet van die slagdier van die vergoedinge wat JaHWeH toekom, terwyl daar besoedeling aan hom is, dié siel sal haar afsny uit haar volksgenote.
Die verbod om vet of bloed te eet
21 EN as ân siel aan iets wat besoedel is raak, aan iets besoedels van ân adamiet of aan ân besoedelde dier of aan enige besoedelde verfoeisel, en dan eet van die vleis van die slagdier van die vergoedinge aan JaHWeH; diĂ© siel sal haar afsny uit haar volksgenote.
22 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
23 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: GĂ©Ă©n vet van ân bees of skaap of bok mag julle eet nie.
24 Maar die vet van ân karkas en die vet van wat verskeur is, kan vir allerhande werk gebruik word, maar jy mag niks daarvan eet nie.
25 Want almal [wat] vet eet uit die vee wat hy naderbring van haar vuur berei aan JaHWeH; dié siel wat dit eet, sal haar afsny uit haar volksgenote.
26 Ook mag julle géén bloed van voëls of van vee in enigeen van julle woonplekke eet nie.
27 Elke siel wat maar enigsins bloed eet; dié siel sal haar afsny uit haar volksgenote.
28 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
29 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: Hy wat aan JaHWeH sy slagdier van vergoeding naderbring, moet sy bydrae aan JaHWeH bring uit die slagdier van sy vergoeding;
30 met sy eie hande moet hy na die vure van JaHWeH bring: die vet met die bors moet hy bring; die bors, om dit wuiwend te swaai voor die Aangesig van JaHWeH.
31 En die priester moet die vet op die altaar aan die brand steek, maar die bors kom AĂ€ron en sy seuns toe.
32 Julle moet ook die regterboud aan die priester as bydrae gee vir My altaar uit julle vergoeding.
33 Hy wat uit die seuns van AĂ€ron naderkom met die bloed en die vet van die vergoedinge, kry die regterboud as sy deel.
34 Want die geswaaide bors en die bygedrae boud het Ek van die kinders van JisraEl vir My altaar uit hulle vergoedinge geneem en dit aan AĂ€ron, die priester, en aan sy seuns gegee as ân deel wat hulle vir ewig toekom van die kant van die kinders van JisraEl.
35 Dit is die aandeel van AĂ€ron en die aandeel van sy seuns uit die vure van JaHWeH, op die dag toe Hy hulle nadergebring het om die priesteramp vir JaHWeH te bedien -
36 wat JaHWeH beveel het om hulle te gee van die kant van die kinders van JisraEl, op die dag toe Hy hulle gesalf het. Dit is ân ewige Insetting vir hulle geslagte.
37 Dit is die Wet vir die brandoffer, die spysbydrae en die oortredings[bydrae] asook die skuld[bydrae] en die instelling van die slagdiere van die vergoedinge
38 wat JaHWeH MoshĂš by die berg Sinai beveel het, op die dag toe hy die kinders van JisraEl in die wildernis Sinai beveel het om hulle bydraes aan JaHWeH nader te bring.
Wyding van AĂ€ron en sy seuns.
1Â VERDER het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Neem AĂ€ron en sy seuns saam met hom, en die klere en die salf-olie en die bul vir die oortreding en die twee ramme en die mandjie met ongesuurde koeke,
3 en versamel die hele vergadering by die ingang van die Tent van Samekoms.
4 En MoshĂš het gedoen soos JaHWeH hom beveel het, en die vergadering het bymekaargekom by die ingang van die Tent van Samekoms.
5 Toe sĂȘ MoshĂš aan die vergadering: Dit is die saak wat JaHWeH beveel het om te doen.
6 En MoshÚ het AÀron en sy seuns laat nadergebring en hulle met water gewas. [Lukas 12:50]
7 Daarop het hy hom die rok aangetrek en hom met die gordel gegord en hom die mantel aangetrek; ook het hy hom die skouerkleed aangetrek en hom gegord met die band van die skouerkleed en daarmee hom die skouerkleed omgebind.
8 Verder het hy hom die borstas aangeheg en in die borstas die Urim en die Tummim gesit.
9 En hy het die tulband op sy hoof gesit en aan die tulband, aan die voorkant, die goue plaat, die separatisme van die Apartheid, bevestig, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
10 Toe het MoshÚ die salfolie geneem en die Tabernakel en alles wat in hom was, gesalf en hom gewy verklaar. [Die Wysheid van Sirah 24:15]
11 En hy het van haar sewe maal op die altaar gespat en die altaar gesalf en al sy gereedskap, met die waskom en sy voetstuk, om hulle te suiwer.
12 Daarna het hy van die salfolie op die hoof van AĂ€ron gegiet en hom gesalf om hom apart te stel.
13 Ook het MoshĂš die seuns van AĂ€ron laat nader kom en hulle die kleed aangetrek en hulle gegord met ân gordel en hulle die hoofbedekkings omgebind soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
14 Daarop het hy die bul vir die oortreding laat aankom, en AĂ€ron en sy seuns het hulle hande op die kop van die bul vir die oortreding gelĂȘ.
15 En MoshĂš het hom doodgebloei en die bloed geneem en daarvan met sy vinger rondom aan die horings van die altaar gestryk en die altaar gesuiwer van die oortredinge; maar die orige bloed het hy aan die onderkant van die altaar uitgegooi. So het hy hom dan gesuiwer deur daar versoening voor te doen.
16 Verder het hy al die vet wat op die binnegoed was en die lap aan die lewer en die twee niere en hulle vet geneem, en MoshĂš het dit op die altaar aan die brand gesteek.
17 Maar die bul met sy vel en sy vleis en sy mis het hy buitekant die laer met vuur verbrand, soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
18 Daarop het hy die ram vir die brandoffer nadergebring, en AĂ€ron en sy seuns het hulle hande op die kop van die ram gelĂȘ.
19 En MoshĂš het hom doodgebloei en die bloed rond gesprinkel op die altaar.
20 Hy het ook die ram in sy stukke verdeel, en MoshĂš het die kop en die stukke en die vet aan die brand gesteek;
21 maar die binnegoed en die pote het hy met water gewas, en MoshĂš het die hele ram op die altaar aan die brand gesteek; sy was ân brandoffer as aangename geur, deur vuur berei was sy aan JaHWeH, soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
22 Daarop het hy die ander ram, die ram vir die inhuldiging, nadergebring; en AĂ€ron met sy seuns het hulle hande op die kop van die ram gelĂȘ.
23 En MoshĂš het hom doodgebloei en van die bloed geneem en dit aan die regteroorlel van AĂ€ron en aan die duim van sy regterhand en aan die groottoon van sy regtervoet gestryk.
24 MoshĂš het ook die seuns van AĂ€ron laat nader kom en van die bloed aan hulle regteroorlel en aan die duim van hulle regterhand en aan die groottoon van hulle regtervoet gestryk; daarna het MoshĂš die orige bloed rondgesprinkel op die altaar.
25 En hy het die vet geneem met die vetstert en al die vet wat aan die binnegoed was, en die lap aan die lewer en die twee niere en hulle vet en die regterboud.
26 Ook het hy uit die mandjie met ongesuurde koeke wat voor die Aangesig van JaHWeH was, een ongesuurde koek geneem en een oliebrood-koek en een platkoek; en hy het hulle op die stukke vet en op die regterboud neergesit
27 en dit alles op die handpalms van AĂ€ron en die handpalms van sy seuns gelĂȘ; en hy het dit swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH gewuif.
28 Daarop het MoshĂš dit uit hulle handpalms geneem en dit op die altaar, bo-op die brandoffer, aan die brand gesteek; ân instelling was dit as aangename geur, deur vuur berei aan JaHWeH.
29 Verder het MoshĂš die bors geneem en dit swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH gewuif; van die ram vir die inhuldiging het dit aan MoshĂš as deel toegekom, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
30 MoshĂš het ook van die salfolie en van die bloed wat aan die altaar was, geneem en dit op AĂ€ron, op sy klere, sowel as op sy seuns en op die klere van sy seuns gespat. So het hy dan AĂ€ron, sy klere, sowel as sy seuns en die klere van sy seuns gesuiwer.
31 Toe sĂȘ MoshĂš vir AĂ€ron en sy seuns: Kook die vleis by die ingang van die Tent van Samekoms en eet dit daar met die brood wat in die wydingsmandjie is, soos ek beveel en gesĂȘ het: AĂ€ron en sy seuns moet dit eet.
32 Maar wat van die vleis en die brood oorbly, moet julle met vuur verbrand.
33 Ook mag julle sewe dae lank nie by die ingang van die Tent van Samekoms uitgaan nie tot op die dag dat die dae van julle wyding verby is; want sewe dae lank moet julle wyding duur.
34 Soos vandag gedoen is, het JaHWeH beveel om [verder] te doen, om vir julle versoening te bewerk.
35 Julle moet dan by die ingang van die Tent van Samekoms bly, dag en nag, sewe dae lank; en julle moet die Ordening van JaHWeH hou, dat julle nie sterwe nie; want so is aan my bevel gegee.
36 En AĂ€ron en sy seuns het al die dinge gedoen wat JaHWeH deur die hand van MoshĂš beveel het.
Eerste aanbiedinge van AĂ€ron.
1Â EN op die agtste dag het MoshĂš AĂ€ron en sy seuns en die oudstes van JisraEl geroep
2 en aan AĂ€ron gesĂȘ: Neem vir jou ân jong bulkalf vir die oortreding en ân ram as brandoffer, altwee raseg; en bring hulle nader voor die Aangesig van JaHWeH.
3 En spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: Neem ân bokram vir die oortreding en ân kalf en ân lam, altwee een jaar oud en raseg, as brandoffer,
4 ook ân bul en ân ram as vergoedinge te slag voor die Aangesig van JaHWeH; en spysbydrae met olie gemeng; want vandag verskyn JaHWeH aan julle.
5 Toe het hulle voor die Tent van Samekoms gebring wat MoshĂš beveel het. En die hele vergadering het nader gekom en gaan staan voor die Aangesig van JaHWeH.
6 En MoshĂš het gesĂȘ: Dit is die woord wat JaHWeH julle beveel het, doen dit, sodat julle die Glansrykheid van JaHWeH kan sien.
7 En MoshĂš het vir AĂ€ron gesĂȘ: Kom nader na die altaar en berei vir jou oortreding en jou brandoffer, en doen versoening vir jou en vir die volk, en berei die bydrae van die volk, en doen versoening vir hulle soos JaHWeH beveel het.
8 Toe het AĂ€ron na die altaar nader gekom en die kalf vir die oortreding doodgebloei wat vir hom bedoel was.
9 En die seuns van AĂ€ron het die bloed na hom nadergebring, en hy het sy vinger in die bloed gesteek en dit aan die horings van die altaar gestryk. Daarna het hy die orige bloed aan die onderkant van die altaar uitgegiet.
10 Maar die vet en die niere en die lap aan die lewer vir die oortreding, hy het hom op die altaar aan die brand gesteek soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
11 En die vleis en die vel het hy buitekant die laer met vuur verbrand. [Lukas 13:33]
12 Toe het hy die brandoffer doodgebloei, en die seuns van AĂ€ron het vir hom die bloed aangegee, en hy het dit rondgesprinkel op die altaar.
13 Ook het hulle vir hom die brandoffer volgens sy stukke aangegee, met die kop, en hy het haar aan die brand gesteek op die altaar.
14 En hy het die binnegoed en die pote gewas en dit aan die brand gesteek bo-op die brandoffer op die altaar.
15 Daarna het hy die bydrae van die volk nadergebring; hy het die bok vir die oortreding van die volk geneem, en hom doodgebloei vir die oortreding soos die eerste.
16 Verder het hy die brandoffer nadergebring en haar berei volgens die Verordening.
17 En hy het die spysbydrae nadergebring en sy palms van haar gevul en van haar aan die brand gesteek op die altaar, langs die brandoffer van die mĂŽre.
18 Toe het hy die bul en die ram doodgebloei wat vir die volk as slagdiere van vergoedinge dien; en die seuns van AĂ€ron het vir hom die bloed aangegee - wat hy toe rond gesprinkel het op die altaar -
19 en die stukke vet van die bul, en van die ram die vetstert en die netvet en die niere en die lap aan die lewer;
20 en hulle het die stukke vet op die borsstukke gesit, en hy het die stukke vet op die altaar aan die brand gesteek.
21 Maar die borsstukke en die regterboud het AĂ€ron swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH gewuif soos MoshĂš beveel het.
22 Daarna het AÀron sy hande na die volk toe opgehef en hulle geseën. En hy het afgeklim nadat hy die oortredings [bydrae], brandoffer en vergoedings [bydrae] gebring het.
23 Daarop het MoshÚ en AÀron in die Tent van Samekoms gegaan; en toe hulle uitkom, het hulle die volk geseën. En die Glansrykheid van JaHWeH het verskyn - aan die hele volk -
24 Vuur het van die Aangesig van JaHWeH uitgegaan en op die altaar die brandoffer en die stukke vet verteer. Toe die hele volk dit sien, het hulle gejuig en op hulle aangesig geval.
Nadab en AbĂhu word deur vuur van JaHWeH verteer
1Â EN die seuns van AĂ€ron, Nadab en AbĂhu, het elkeen hul vuurtange gekry en vuur op haar gegooi en ân bewieroking daarop gesit en verbasterde vuur voor die Aangesig van JaHWeH nadergebring, wat Hy hulle nie beveel het nie.
2 Daarop het daar vuur van voor die Aangesig van JaHWeH uitgegaan en hulle verteer, en hulle het gesterwe voor die Aangesig van JaHWeH.
3 Toe sĂȘ MoshĂš vir AĂ€ron: Dit is wat JaHWeH gespreek het deur te sĂȘ: In die wat My nader, aan hom sal Ek toegewy wees, en agtenswaardig in die aangesig van die volk. En AĂ€ron was stom van verbasing.
4 En MoshĂš het MisahaEl en El-Safan, die seuns van UzziEl, die oom van AĂ€ron, geroep en aan hulle gesĂȘ: Kom nader, dra julle broers van die Aangesig van die Apartheid af weg, buitekant die laer uit.
5 Toe het hulle nader gekom en hulle in hul kleed buitekant die laer uitgedra soos MoshĂš gesĂȘ het.
6 Daarop sĂȘ MoshĂš aan AĂ€ron en sy seuns El-Azar en Itamar: Ontbloot nie julle hoof nie en maak geen skeure in julle klere nie, dat julle nie sterwe en Hy in Woede teen die hele vergadering losbreek nie. Maar julle broers, die hele huis van JisraEl, kan die brand beween wat JaHWeH aangesteek het.
7 Julle mag ook uit die ingang van die Tent van Samekoms nie uitgaan nie, dat julle nie sterwe nie; want die salfolie van JaHWeH is op julle. En hulle het gehandel ooreenkomstig die woord van MoshĂš.
8 En JaHWeH het met AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
9 Moenie wyn of sterk drank drink nie, jy of jou seuns saam met jou as julle in die Tent van Samekoms ingaan, dat julle nie sterwe nie; ân ewige Insetting is dit vir julle geslagte;
10 en julle moet onderskeid maak tussen die Apartheid en die vermengde, en tussen verbastering en rasegtheid;
11 en julle moet die kinders van JisraEl leer al die Insettinge wat JaHWeH deur die hand van MoshĂš aan hulle verkondig het.
12 En MoshĂš het met AĂ€ron gespreek en met sy seuns El-Azar en Itamar wat oorgebly het: Neem die spysbydrae wat uit die vure van JaHWeH oorgebly het, en eet haar ongesuurde koeke langs die altaar; want ân Apartheid van Aparthede [is] sy.
13 Daarom moet julle haar in ân apartgestelde plek eet, want sy is wat aan jou en jou seuns toekom uit die vure van JaHWeH; want so is aan my bevel gegee.
14 Ook die geswaaide bors en die bygedrae boud moet julle op ân suiwer plek eet, jy en jou seuns en jou dogters saam met jou; want as deel wat aan jou en jou seuns toekom, is hulle vir My altaar uit My vergoeding van die kinders van JisraEl gegee.
15 Die bygedrae boud en die geswaaide bors moet saam met die vure van vetstukke gebring word om dit swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH te wuif; en dit sal vir jou en jou seuns saam met jou ân deel wees wat aan julle vir ewig toekom soos JaHWeH beveel het.
16 En MoshĂš het rondgesoek na die bok vir die oortreding, maar sy was verbrand! Daarom was hy baie kwaad vir El-Azar en Itamar, die seuns van AĂ€ron wat oorgebly het; en hy het gesĂȘ:
17 Waarom het julle haar nie in die Plek van die Apartheid geĂ«et vir die oortreding nie? Want ân Apartheid van Aparthede [is] sy, en Hy het haar aan julle gegee om die skuld van ongeregtigheid van die vergadering weg te neem, om versoening vir hulle te doen voor die Aangesig van JaHWeH.
18 Kyk, haar bloed mag nie na die Apartheid gebring word nie. Julle moet haar sekerlik in die Apartheid eet soos ek beveel het.
19 Toe sĂȘ AĂ€ron vir MoshĂš: Kyk, hulle het vandag genader met hul oortredings [bydrae] en hul brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH, en sulke dinge het my oorgekom; het ek vandag van die oortredings[bydrae] geĂ«et, sou dit goed gewees het in die OĂ« van JaHWeH?
20 Toe MoshÚ dit hoor, was dit goed in sy oë.
Wette oor die onderskeid tussen suiwer en besoedelde diere.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en aan hulle gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: Dit is die diere wat julle mag eet van al die viervoetige diere wat op die Aarde is.
3 Alles wat onder die diere gesplitste kloue het, en wel heeltemal gesplitste kloue, [en] herkou - dit mag julle eet.
4 Maar die volgende mag julle nie eet nie van die wat herkou en van die wat gesplitste kloue het: die kameel, want hy herkou, maar het geen gesplitste kloue nie - besoedel is hy vir julle;
5 en die das, want hy herkou, maar het geen gesplitste kloue nie - besoedel is hy vir julle;
6 en die haas, want hy herkou, maar het geen gesplitste kloue nie - besoedel is hy vir julle;
7 ook die vark, want hy het gesplitste kloue, ja, heeltemal gesplitste kloue, maar hy herkou nie - besoedel is hy vir julle.
8 Van hulle vleis mag julle nie eet nie en aan hulle karkas nie raak nie - besoedel is hulle vir julle.
9 Dit mag julle eet van alles wat in die water is: alles wat vinne en skubbe het in die water, in die seë en in die riviere - dit mag julle eet.
10 Maar alles wat geen vinne en skubbe het in die seĂ« en in die riviere nie, van al die gewemel van die water en van elke lewende siel wat in die water is - ân gruwel is dit vir julle.
11 Ja, ân gruwel moet hulle vir julle wees; van hulle vleis mag julle nie eet nie, en hulle karkasse moet vir julle ân gruwel wees.
12 Alles wat geen vinne of skubbe in die water het nie - ân gruwel is dit vir julle.
13 En die volgende moet julle van die voĂ«ls vir ân gruwel hou - hulle mag nie geĂ«et word nie, ân gruwel is hulle: die arend en die lammervanger en die aasvoĂ«l;
14 en die kuikendief en die valk volgens haar spesie;
15 elke kraai volgens sy spesie;
16 en die volstruis en die naguil en die seemeeu en die kleinvalk volgens hulle spesies;
17 en die steenuil en die visvanger en die steunuil;
18 en die silweruil en die pelikaan en die klein-aasvoël;
19 en die groot-sprinkaanvoël, die reier volgens haar spesie, die hoep-hoep en die vlermuis.
20 Al die insekte met vlerke wat op vier [pote] loop - ân gruwel is hulle vir julle.
21 Maar die volgende mag julle eet van al die insekte met vlerke wat op vier pote loop: wat bokant die pote springbene het om daarmee op die Aarde te spring.
22 Van hulle mag julle die volgende eet: die treksprinkaan volgens sy spesie en die boomsprinkaan volgens hulle spesies en die springer volgens hulle spesies en die voetganger volgens hulle spesies.
23 Maar al die ander insekte met vlerke wat vier pote het - ân gruwel is hulle vir julle.
24 En deur hierdie [diere] word julle besoedel- elkeen wat aan hulle karkas raak, sal tot die aand toe besoedel wees;
25 en elkeen wat van hulle karkas dra, moet sy klere was en sal tot die aand toe besoedel wees -
26 aan al die diere wat gesplitste kloue het, wat nie heeltemal gesplits is nie, en wat nie herkou nie. Besoedel is hulle vir julle; elkeen wat aan hulle raak, sal besoedel wees.
27 En alles wat op kaal pote loop onder al die viervoetige diere - besoedel is hulle vir julle; elkeen wat aan hulle karkas raak, sal tot die aand toe besoedel wees.
28 Ook hy wat hulle karkas dra, moet sy klere was en sal besoedel wees tot die aand toe. Besoedel is hulle vir julle.
29 En die volgende is vir julle besoedel onder die ongediertes wat op die Aarde wemel: die mol en die muis en die akkedis volgens hulle spesies,
30 en die krimpvarkie en die geitjie en die klipsalmander en die koggelmander en die verkleurmannetjie.
31 Hulle is vir julle besoedel onder al die ongediertes; elkeen wat aan hulle raak as hulle dood is, sal tot die aand toe besoedel wees.
32 En alles waar een van hulle op val as hulle dood is, sal besoedel wees; enige houtvoorwerp of kledingstuk of vel of sak, elke ding waarmee werk gedoen word; dit moet in die water gesit word en sal tot die aand toe besoedel wees; dan sal dit gesuiwer wees.
33 En elke erdevoorwerp waar een van hulle in val - alles wat daarin is, sal vuil wees, en julle moet die voorwerp self stukkend breek;
34 enige voedsel wat geĂ«et word waar water op kom, sal [daarin] besoedel wees; en enige drank wat in so ân voorwerp, van watter soort ook, gedrink kan word, sal besoedel wees.
35 En alles waar iets van hulle karkas op val, sal besoedel wees; ân bakoond of ân kookstaander moet stukkend geslaan word; hulle is besoedel, en besoedel moet hulle vir julle wees.
36 Maar ân fontein of put, ân versamelplek van water, sal suiwer wees; maar hy wat aan die karkas daarin raak, sal besoedel wees.
37 En as van hulle karkas val op enige saad wat gesaai word - dit sal suiwer wees.
38 Maar as daar water op die saad gegooi word, en van hulle karkas daarop val, dan sal dit vir julle besoedel wees.
39 En as daar van die diere wat vir julle as voedsel dien, doodgaan, sal hy wat aan die karkas raak, tot die aand toe besoedel wees;
40 en hy wat van dié karkas eet, moet sy klere was en sal besoedel wees tot die aand toe. En hy wat dié karkas dra, moet sy klere was en sal besoedel wees tot die aand toe.
41 En al die ongediertes wat op die Aarde wemel, is ân gruwel - dit mag nie geĂ«et word nie.
42 Alles wat op die buik seil en alles wat op vier [pote] loop, ook alles wat baie pote het, naamlik al die ongediertes wat op die Aarde wemel - julle mag dit nie eet nie, want dit is ân gruwel.
43 Moenie julle siel ân gruwel maak deur enige ongedierte wat wemel nie: julle moet jul daaraan nie besoedel, sodat julle daardeur besoedel word nie.
44 Want Ek [is] JaHWeH julle Elohey; stel julself dan apart en wees apartes, want Ek is apart; daarom, besoedel julself nie deur enige ongedierte wat op die Aarde kruip nie.
45 Want Ek - JaHWeH het julle uit die Aarde van Egipte laat optrek om julle Elohim te wees. So moet julle dan apartes wees, omdat Ek apart [is].
46 Dit is die Wet oor die diere en die voëls en elke lewende siel wat roer in die water en aangaande elke siel wat op die Aarde wemel,
47 om te onderskei tussen wat besoedel en suiwer is, en tussen die diere wat geëet en die diere wat nie geëet mag word nie.
Wette oor die higiĂ«ne van ân vrou.
1Â EN JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: As ân vrou swanger word en ân seun baar, sal sy sewe dae lank besoedel wees; soos in die dae van haar menstruasie as sy ongesteld is, sal sy besoedel wees.
3 En op die agtste dag moet hy aan die vlees van sy voorhuid besny word.
4 Dan moet sy drie-en-dertig dae in die bloed wat suiwering aanbring, bly. Aan enige iets van Apartheid, mag sy nie raak nie en in die Apartheidsplek mag sy nie kom nie totdat die dae van haar suiwering verby is.
5 Maar as sy ân dogter baar, sal sy twee weke besoedel wees soos by haar menstruasie. Dan moet sy ses-en-sestig dae in die bloed wat suiwering aanbring, bly.
6 En as die dae van haar suiwering in die geval van ân seun of ân dogter verby is, moet sy ân jaaroud-lam as brandoffer en ân jong duif of tortelduif vir oortreding bring na die ingang van die Tent van Samekoms, na die priester toe;
7 wie haar sal naderbring voor die Aangesig van JaHWeH en oor haar versoening doen; dan sal sy gesuiwer wees van haar bloedvloeiĂŻng. Dit is die Wet van haar wat baar, in die geval van ân seun of ân dogter.
8 Maar as haar hand ân lam nie kan bekostig nie, moet sy twee tortelduiwe of twee jong duiwe neem, een as brandoffer en een vir oortreding; en die priester moet oor haar versoening doen; dan sal sy gesuiwer wees.
Wette aangaande melaatsheid van mense en klere.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
2 As ân adamiet in die vel van sy vlees ân swelsel of uitslag of ligte vlek het, en dit in die vel van sy vlees ân plaag van melaatsheid word, moet hy na die priester AĂ€ron of na een van sy seuns, die priesters, gebring word;
3 en die priester moet na die aangetaste deel in die vel van die vlees kyk. Het die hare op die deel wit geword, en lyk dit of die deel dieper is as die vel van sy vlees dan is dit die plaag van melaatsheid. As die priester dit sien, moet hy hom aangetas verklaar.
4 Maar as dit ân wit vlek in die vel van sy vlees is en dit nie dieper lyk as die vel nie, en die hare daarvan nie wit geword het nie, moet die priester die merk op die vel van die aangetaste persoon sewe dae lank verbind.
5 As die priester hom op die sewende dag bekyk en sien dat die aangetaste deel, volgens wat hy kan sien, dieselfde gebly het, die deel nie in die vel versprei het nie, dan moet die priester nog ân keer sewe dae lank die merk op die vel verbind.
6 Bekyk die priester hom dan op die sewende dag nog ân keer en sien hy dat die aangetaste deel dof van kleur geword en die deel in die vel nie versprei het nie, dan moet die priester hom gesuiwer verklaar. Dit is ân uitslag; en hy moet sy klere was, dan is hy gesuiwer.
7 Maar as die uitslag werklik in die vel versprei nadat hy hom aan die priester vertoon het om gesuiwer te word, moet hy hom nog ân keer aan die priester vertoon.
8 En sien die priester dat die uitslag in die vel versprei het, dan moet die priester hom aangetas verklaar. Dit is melaatsheid.
9 As die plaag van melaatsheid aan ân adamiet is, moet hy na die priester gebring word.
10 En as die priester sien dat daar ân wit swelsel in die vel is wat die hare wit gemaak het, terwyl daar lewende vlees in die swelsel groei,
11 dan is dit ân verouderde melaatsheid in die vel van sy vlees, en die priester moet hom aangetas verklaar. Hy moet hom nie opsluit nie, want hy is aangetas.
12 Maar as die melaatsheid so geweldig in die vel uitbreek, dat die melaatsheid die hele vel van die aangetaste persoon van sy hoof tot sy voete oordek, so ver as wat die oë van die priester kan sien;
13 en sien die priester dat die melaatsheid sy hele vlees oordek het, dan moet hy die aangetaste persoon gesuiwer verklaar: hy het heeltemal wit geword, hy is gesuiwer.
14 Maar so gou as lewende vlees aan hom gesien word, sal hy besmet wees;
15 en as die priester die lewende vlees sien, moet hy hom aangetas verklaar. Die lewende vlees is besmet, dit is melaatsheid.
16 Maar as die lewende vlees weer weggaan en hy wit word, moet hy na die priester kom.
17 As die priester hom dan bekyk en sien dat die aangetaste deel wit geword het, dan moet die priester die aangetaste persoon gesuiwer verklaar; hy is suiwer.
18 Maar as daar in die vlees aan hom, naamlik in die vel, ân sweer is en gesond word,
19 maar in die deel van die sweer ân wit swelsel of ân rooierige wit vlek kom, moet hy hom aan die priester vertoon.
20 As die priester sien dat dit dieper lyk as die vel, en die hare daarvan wit geword het, dan moet die priester hom aangetas verklaar; dit is ân plaag van melaatsheid, dit het in die sweer uitgebreek.
21 Maar as die priester dit bekyk, en daar geen wit hare op is nie, en dit nie dieper as die vel is nie en dof van kleur geword het, dan moet die priester die merk op die vel sewe dae lank toebind.
22 En as dit werklik in die vel versprei, moet die priester hom aangetas verklaar; dit is ân plaag [van melaatsheid].
23 Maar as die ligte vlek bly waar dit is, nie versprei het nie, is dit die litteken van die sweer, en die priester moet hom gesond verklaar.
24 Of as in die vlees, in sy vel ân brandplek van vuur is en die nuwe vlees van die brandplek ân rooierige of wit vlek is;
25 en die priester dit bekyk en sien dat die hare op die ligte vlek wit geword het en dit dieper lyk as die vel, dan is dit melaatsheid; in die brandplek het dit uitgebreek. Daarom moet die priester hom aangetas verklaar; dit is die plaag van melaatsheid.
26 Maar as die priester dit bekyk en sien dat op die ligte vlek geen wit hare is nie, en dit nie dieper as die vel is nie en dof van kleur geword het, dan moet die priester hom sewe dae lank opsluit.
27 Dan moet die priester hom op die sewende dag bekyk. As dit werklik in die vel versprei het, moet die priester hom aangetas verklaar; dit is ân plaag van melaatsheid.
28 Maar as die ligte vlek bly waar dit is, nie in die vel versprei het nie en dof van kleur geword het, dan is dit die swelsel van die brandplek. Daarom moet die priester hom gesuiwer verklaar, want dit is die litteken van die brandplek.
29 Verder, as daar by ân man of vrou ân aangetaste deel aan die hoof of in die baard is,
30 en die priester die deel bekyk en sien dat dit dieper lyk as die vel, en daar geel dun hare op is, dan moet die priester hom aangetas verklaar; dit is skurfte, dit is melaatsheid van die hoof of van die baard.
31 Maar as die priester die plaag van skurfte bekyk en sien dat dit nie dieper as die vel lyk nie, en daar geen swart hare op is nie, dan moet die priester die deur skurfte aangetaste persoon sewe dae lank die merk op die vel verbind.
32 Bekyk die priester dan op die sewende dag die aangetaste deel en sien hy dat die skurfte nie versprei het nie, en daar geen geel hare op is nie, en die skurfte nie dieper lyk as die vel nie,
33 dan moet die persoon hom skeer, maar die skurwe deel moet hy nie skeer nie, en die priester moet aan die skurwe persoon nog sewe dae lank die merk op die vel verbind.
34 Bekyk die priester dan die skurfte op die sewende dag en sien hy dat die skurfte nie in die vel versprei het nie en dit nie dieper as die vel lyk nie, dan moet die priester hom gesuiwer verklaar. En hy moet sy klere was en sal suiwer wees.
35 Maar as die skurfte werklik in die vel versprei nadat hy suiwer verklaar is,
36 en die priester dit bekyk en sien dat die skurfte in die vel versprei het, dan hoef die priester nie na die geel hare te soek nie; hy is besmet.
37 Maar as die skurfte, volgens hy kan sien, dieselfde gebly en swart hare daarop gegroei het, dan is die skurfte gesond. Hy is gesuiwer, en die priester moet hom suiwer verklaar.
38 Verder, as ân man of vrou in die vel van hulle vlees ligte vlekke, wit vlekke het,
39 en die priester sien dat daar dowwe wit vlekke in die vel van hulle vlees is, dan is dit gewone uitslag wat in die vel uitgebreek het; hy is suiwer.
40 En as ân man se hoof kaal word, is hy ân kaalkop; hy is suiwer.
41 En as sy hoof aan die voorkant kaal word, het hy ân bles; hy is suiwer.
42 Maar as daar in die kaalte of in die bles ân rooierige wit deel is, dan is dit melaatsheid wat uitbreek in die kaalte of in die bles.
43 As die priester dit bekyk en sien dat die swelsel van die aangetaste deel in die kaalte of in die bles rooierig wit is, wat lyk soos die melaatsheid van die vel van die vlees,
44 dan is hy ân melaatse, hy is besmet; die priester moet hom sekerlik aangetas verklaar; op sy hoof het hy die plaag.
45 Verder moet in die klere van die melaatse op wie die plaag is, skeure wees, en sy hare moet los hang; ook moet hy sy baard bedek en roep: Aangetas, aangetas!
46 Al die tyd dat die plaag op hom is, sal hy siek wees. Besmet is hy; alleen moet hy woon; buitekant die laer moet sy woning wees.
47 Verder, as daar in ân kledingstuk die plaag van melaatsheid is, in ân kledingstuk van wol of linne;
48 of in die skeerdraad of die inslag van linne of wol, of in ân vel of enige leerwerk;
49 en die aangetaste deel in die kledingstuk of in die vel of in die skeerdraad of die inslag of in enige leervoorwerp liggroen of rooierig is, dan is dit ân plaag van melaatsheid, en hulle moet die priester dit laat sien.
50 Die priester moet dan die aangetaste deel bekyk en die aangetaste deel sewe dae lank opsluit.
51 Dan moet hy op die sewende dag die deel bekyk; as die plaag versprei het in die kledingstuk of in die skeerdraad of die inslag of in die vel, vir watter diens die vel ook al verwerk is, dan is die plaag ân kwaadaardige melaatsheid; so iets is besmet.
52 Daarom moet hy die kledingstuk of die skeerdraad of die inslag van wol of van linne of enige leervoorwerp waarin die aangetaste deel is, verbrand; want dit is ân kwaadaardige melaatsheid. Dit moet met vuur verbrand word.
53 Maar as die priester sien dat die deel in die kledingstuk of in die skeerdraad of die inslag of in enige leervoorwerp nie versprei het nie,
54 dan moet die priester beveel dat hulle die voorwerp was waar die deel aan is; en hy moet dit nog ân keer sewe dae lank toemaak.
55 As die priester dan die aangetaste voorwerp bekyk, nadat dit gewas is, en sien dat die deel nog net so lyk, hoewel die deel nie versprei het nie, dan is dit besmet; jy moet dit met vuur verbrand. Dit is ân invreting aan die agter- of aan die voorkant.
56 Maar as die priester sien dat die deel, nadat dit gewas is, dof van kleur geword het, dan moet hy dit uit die kledingstuk of uit die vel of uit die skeerdraad of die inslag uitskeur.
57 Maar as dit nog in die kledingstuk of in die skeerdraad of die inslag of in enige leervoorwerp gesien word, dan is dit [melaatsheid] wat weer uitbreek; jy moet die aangetaste voorwerp met vuur verbrand.
58 Maar die kledingstuk of die skeerdraad of die inslag of enige leervoorwerp wat jy was - as die deel daaruit verdwyn het, moet dit nog ân keer gewas word, en dit sal gesuiwer wees.
59 Dit is die Wet oor die plaag van melaatsheid in ân kledingstuk van wol of linne of in die skeerdraad of die inslag of in enige leervoorwerp, om dit gesuiwer of besmet te verklaar.
Wette oor die suiwering van ân melaatse
1Â EN JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Dit is die Wet van die melaatse op die dag van sy suiwering. Hy moet na die priester gebring word,
3 en die priester moet buitekant die laer gaan. As die priester sien dat die plaag van melaatsheid genees is, van die melaatse weg is,
4 moet die priester bevel gee dat hulle vir hom wat gesuiwer moet word, twee lewendige rasegte voëls en sederhout en skarlakendraad en hisop moet bring.
5 Die priester moet ook bevel gee dat hulle die een voĂ«l in ân erdepot oor vars water bloei.
6 Die lewendige voël moet hy neem, sowel as die sederhout en die skarlakendraad en die hisop, en dié en die lewendige voël insteek in die bloed van die voël wat oor die vars water doodgebloei is.
7 En hy moet op hom wat van die melaatsheid gesuiwer moet word, sewe maal spat en hom suiwer, en die lewendige voël moet hy oor die oop veld laat wegvlieg.
8 Dan moet hy wat gesuiwer moet word, sy klere was en al sy hare afskeer en ân bad neem; dan sal hy gesuiwer wees. En daarna kan hy in die laer kom, maar hy moet sewe dae lank buitekant sy tent bly.
9 En op die sewende dag moet hy al sy hare afskeer, sy hoof en sy baard en sy winkbroue - al sy hare moet hy afskeer; en hy moet sy klere was en sy liggaam in die water bad. Dan sal hy suiwer wees.
10 En op die agtste dag moet hy twee rasegte lammers neem en een jaaroud rasegte ooilam en drie-tiendes [van ân efa] fynmeel as spysbydrae, met olie gemeng, en een log olie.
11 En die priester wat die suiwering bewerk, moet die man wat gesuiwer word, en dié [gawes] voor die Aangesig van JaHWeH by die ingang van die Tent van Samekoms bring.
12 En die priester moet die een lam neem en dit saam met die log olie vir die skuld naderbring en dit swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH wuif.
13 Dan moet hy die lam doodbloei vir die oortreding op die plek waar hulle die brandoffer sal doodbloei, naamlik in die Plek van die Apartheid; net soos vir die oortredinge en vir die skuld behoort sy aan die priester; ân Apartheid van Aparthede is sy.
14 En die priester moet die bloed van die skuld[bydrae] neem, en die priester moet dit stryk aan die regteroorlel van hom wat gesuiwer word, en aan die duim van sy regterhand en aan die groottoon van sy regtervoet.
15 Die priester moet ook van die log olie neem en haar giet in die priester se linker handpalm.
16 Dan moet die priester sy regtervinger in die olie steek wat in sy linker handpalm is, en met sy vinger van die olie sewe maal spat voor die Aangesig van JaHWeH.
17 En van die orige olie wat in sy handpalm is, moet die priester stryk aan die regteroorlel van hom wat gesuiwer word, en aan die duim van sy regterhand en aan die groottoon van sy regtervoet, bo-oor die bloed van die skuld.
18 Wat dan oor is van die olie wat in die priester se handpalm is, moet hy stryk op die hoof van hom wat gesuiwer word. So moet die priester dan vir hom versoening doen voor die Aangesig van JaHWeH.
19 Die priester moet haar berei vir die oortredings[bydrae] en vir hom wat gesuiwer word, versoening doen weens sy onsuiwerheid; en daarna moet hy die brandoffer laat doodbloei.
20 En die priester moet die brandoffer en die spysbydrae op die altaar opdra. So moet die priester dan vir hom versoening doen, en hy sal suiwer wees.
21 Maar as hy arm is en dit nie kan bekostig nie, moet hy een lam as skuld[bydrae] neem om haar te swaai, om vir hom versoening te doen; daarby een-tiende [van ân efa] fynmeel met olie gemeng as spysbydrae, en ân log olie;
22 ook twee tortelduiwe of twee jong duiwe - wat hy kan bekostig en die een sal wees as oortredings[bydrae] en die ander vir die brandoffer.
23 Hy moet hulle dan op die agtste dag nĂĄ sy suiwering na die priester bring by die ingang van die Tent van Samekoms voor die Aangesig van JaHWeH.
24 En die priester moet die lam vir die skuld[bydrae] en ân log olie neem; en die priester moet haar swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH wuif.
25 Dan moet hy die lam van die skuld[bydrae] bloei, en die priester moet van die bloed van die skuld neem en dit stryk aan die regteroorlel van hom wat gesuiwer word, en aan die duim van sy regterhand en aan die groottoon van sy regtervoet.
26 Ook moet die priester van die olie in die priester se linker handpalm giet.
27 Dan moet die priester met sy regtervinger van die olie wat in sy linker handpalm is, sewe maal spat voor die Aangesig van JaHWeH.
28 En die priester moet van die olie wat in sy handpalm is, stryk aan die regteroorlel van hom wat gesuiwer word, en aan die duim van sy regterhand en aan die groottoon van sy regtervoet, bo-oor die bloed vir die skuld smeer.
29 Wat dan oor is van die olie wat in die priester se handpalm is, moet hy stryk op die hoof van hom wat gesuiwer word, om versoening vir hom te doen voor die Aangesig van JaHWeH.
30 Dan moet hy een van die tortelduiwe berei of van die jong duiwe wat hy kan bekostig -
31 die een vir die oortreding en die ander vir die brandoffer, saam met die spysbydrae. So moet die priester dan vir hom wat gesuiwer word, versoening doen voor die Aangesig van JaHWeH.
32 Dit is die Wet vir hom op wie die plaag van melaatsheid was, wat by sy suiwering nie vermoënd is nie.
Melaatsheid van huise.
33 EN JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
34 As julle in die Aarde van KanaĂ€n inkom wat Ek julle as besitting gee, en Ek die plaag van melaatsheid in ân huis van die Aarde van julle besitting laat kom,
35 moet hy aan wie die huis behoort, kom en aan die priester te kenne gee en sĂȘ: Dit lyk my of daar ân plaag in die huis is.
36 En die priester moet bevel gee dat hulle die huis ontruim, voordat die priester die plaag kom bekyk, sodat alles wat in die huis is, nie besmet word nie; en daarna moet die priester kom om die huis te bekyk.
37 As hy die plaag bekyk en sien dat die plaag aan die mure van die huis is soos liggroen of rooierige kuiltjies, en hulle dieper lyk as die muur,
38 dan moet die priester uit die huis uitgaan na die deur van die huis en die huis sewe dae lank toesluit.
39 Op die sewende dag moet die priester dan terugkom; sien hy dan dat die plaag hom uitgebrei het aan die mure van die huis,
40 dan moet die priester bevel gee dat hulle die klippe uitbreek waaraan die plaag is, en haar buitekant die stad op die besoedelde plek gooi.
41 En die huis moet hulle binnekant rondom afkrap en die klei wat hulle afgekrap het, buitekant die stad op ân besoedelde plek weggooi.
42 Dan moet hulle ander klippe neem en in die plek van daardie klippe insit, en hulle moet ander klei neem en die huis pleister.
43 Maar as die plaag weer in die huis uitbreek nadat hulle die klippe uitgebreek en die huis afgekrap het en hy gepleister is,
44 moet die priester kom; en as hy sien dat die plaag in die huis versprei het, dan is dit ân kwaadaardige melaatsheid in die huis; hy is besmet.
45 Daarom moet hulle die huis afbreek: sy klippe en sy hout en al die klei van die huis, en hulle moet dit buitekant die stad op ân besoedelde plek uitbring.
46 En hy wat in die huis kom, al die tyd dat hulle hom toegesluit hou, sal tot die aand toe besoedel wees.
47 En hy wat in die huis slaap, moet sy klere was; en hy wat in die huis eet, moet sy klere was.
48 Maar as die priester kom en sien dat die plaag nie in die huis versprei het nadat die huis gepleister is nie, dan moet die priester die huis gesuiwer verklaar, want die aangetaste plek het gesond geword.
49 Dan moet hy om die huis te suiwer van besoedeling twee voëls neem en sederhout en skarlakendraad en hisop,
50 en die een voĂ«l in ân erdepot oor vars water bloei.
51 Dan moet hy die sederhout en die hisop en die skarlakendraad en die lewendige voël neem en dit in die bloed van die doodgebloeide voël en in die vars water insteek; en hy moet die huis sewe maal bespat.
52 So moet hy dan die huis suiwer van besoedeling met die bloed van die voël sowel as met die vars water en die lewendige voël en die sederhout en die hisop en die skarlakendraad.
53 Daarop moet hy die lewendige voël buitekant die stad oor die oop veld laat wegvlieg. So moet hy dan vir die huis versoening doen, en hy sal gesuiwer wees.
54 Dit is die Wet oor elke plaag van melaatsheid en oor skurfte
55 en oor melaatsheid van klere en huise
56 en oor swelsels en uitslag en ligte vlekke,
57 om te onderrig wanneer iets besmet en wanneer iets suiwer is. Dit is die Wet oor die melaatsheid.
Wette aangaande besmette mans en vroue.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As enige man ân vloeiing uit sy geslagsdeel het, dan is die vog besoedel.
3 En dit sal sy besoedeling deur die vloeiing wees: As sy geslagsdeel die vog laat loop of sy geslagsdeel verstop raak van die vog - dit is ân besmetting in hom.
4 Elke bed waar hy op lĂȘ wat die vloeiing het, sal besoedel wees; en alles waar hy op sit, sal besoedel wees.
5 En elkeen wat aan sy bed raak, moet sy klere was en ân bad neem en hy bly tot die aand toe besoedel;
6 en die een wat gaan sit op die voorwerp waarop hy gesit het wat die vloeiing het, moet sy klere was en ân bad neem en hy bly tot die aand toe besoedel;
7 en die een wat aan die liggaam raak van hom wat die vloeiing het, moet sy klere was en ân bad neem en hy bly tot die aand toe besoedel.
8 En as hy wat die vloeiing het, op ân gesuiwerde spuug, moet diĂ© een sy klere was en ân bad neem, en hy bly tot die aand toe besoedel.
9 En elke saal waar hy op ry wat die vloeiing het, sal besoedel wees.
10 En elkeen wat aan iets raak wat onder hom is, sal besoedel wees tot die aand toe. En die een wat dit dra, moet sy klere was en ân bad neem en hy bly tot die aand toe besoedel.
11 En elkeen aan wie hy raak wat die vloeiing het, sonder dat hy eers sy hande in die water afgespoel het, diĂ© een moet sy klere was en ân bad neem, en hy bly tot die aand toe besoedel.
12 Ook die erdegoed waar hy wat die vloeiing het, aan raak, moet stukkend gebreek word; maar al die voorwerpe van hout moet in die water afgespoel word.
13 En as hy wat die vloeiing het, van sy vloeiing gesuiwer word, moet hy sewe dae tel nĂĄ sy suiwering en sy klere was en sy liggaam in vars water bad; dan sal hy gesuiwer wees.
14 En op die agtste dag moet hy vir hom twee tortelduiwe of twee jong duiwe neem en voor die Aangesig van JaHWeH kom, by die ingang van die Tent van Samekoms, en dié aan die priester gee;
15 en die priester moet hulle berei, die een vir die oortreding en die ander vir die brandoffer; so moet die priester dan vir hom vanweë sy vloeiing versoening doen voor die Aangesig van JaHWeH.
16 En as daar van ân man ân saadvloeiĂŻng uitgaan, moet hy sy hele liggaam in die water bad, en hy sal tot die aand toe besoedel wees.
17 Ook elke kledingstuk en elke vel waar die saadvloeiĂŻng op kom, moet in die water gewas word en dit bly tot die aand toe vuil.
18 En wat die vrou aangaan met wie ân man saad[vloeiing] gedurende vleeslike gemeenskap het - altwee moet ân bad neem en sal tot die aand toe besoedel wees.
19 En as ân vrou ân vloeiing het, [en] die vloeiing in haar vlees bloed is, dan bly sy sewe dae lank in haar besoedeling; en elkeen wat aan haar raak, sal tot die aand toe besoedel wees.
20 En alles waar sy gedurende haar aantasting op lĂȘ, sal besoedel wees; en alles waar sy op sit, sal besoedel wees.
21 En elkeen wat aan haar bed raak, moet sy klere was en ân bad neem en hy bly tot die aand toe besoedel.
22 En elkeen wat raak aan enige voorwerp waar sy op sit, moet sy klere was en ân bad neem en hy bly tot die aand toe besoedel;
23 en as daar iets op die bed is of op die voorwerp waar sy op sit, as hy dit aanraak, sal hy tot die aand toe besoedel wees.
24 En as ân man met haar gemeenskap het, sodat haar aantasting op hom kom, sal hy sewe dae lank besoedel wees; en elke bed waar hy op lĂȘ, sal besoedel wees.
25 En as ân vrou lank ân vloeiing van haar bloed het, buiten die tyd van haar menstruasie, of as sy vloei oor haar aantasting, moet sy gedurende al die dae van haar besoedelde vloeiing wees soos in die dae van haar menstruasie; sy is aangetas.
26 Elke bed waar sy gedurende al die dae van haar vloeiing op lĂȘ, sal vir haar soos die bed van haar menstruasie wees; en alles waar sy op sit, sal net so besoedel wees soos iets wat deur haar menstruasie besoedel is.
27 En elkeen wat aan hierdie dinge raak, sal besoedel wees: diĂ© een moet sy klere was en ân bad neem en bly tot die aand toe besoedel.
28 Maar as sy van haar vloeiing herstel het, moet sy sewe dae tel, en daarna sal sy gesuiwer wees.
29 En op die agtste dag moet sy vir haar twee tortelduiwe of twee jong duiwe neem en dié by die ingang van die Tent van Samekoms na die priester bring.
30 Dan moet die priester die een vir die oortreding en die ander vir die brandoffer berei; en die priester moet vanweë haar besoedelde vloeiing oor haar versoening doen voor die Aangesig van JaHWeH.
31 So moet julle dan die besoedeling van die kinders van JisraEl afskei, dat hulle nie deur hulle besoedeling sterwe nie - deurdat hulle nie My Tabernakel wat in hulle midde is, besoedel nie.
32 Dit is die Wet vir hom wat ân vloeiing het en vir hom van wie ân saadvloeiĂŻng uitgaan, sodat hy daardeur besoedel word;
33 en vir die vrou wat deur haar menstruasie ongesteld is, en vir die een wat aan ân vloeiing ly, man of vrou, en vir ân man wat met ân aangetaste vrou gemeenskap het.
Die groot versoendag.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek nĂĄ die dood van die twee seuns van AĂ€ron, wat gesterf het toe hulle voor die Aangesig van JaHWeH nader gekom het;
2 en JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Spreek met jou broer AĂ€ron dat hy nie in enige tyd na die Apartheid moet gaan nie, binnekant die voorhangsel, voor die Versoendeksel wat op die Ark is, sodat hy nie sterwe nie; want Ek verskyn in die Wolkkolom op die Versoendeksel.
3 Hiermee moet AĂ€ron na die Apartheid ingaan: met ân jong bul vir die oortreding en ân ram vir die brandoffer.
4 Hy moet ân linnekleed van Apartheid aantrek en ân linnebroek moet oor sy vlees wees en met ân linnegordel moet hy hom gord en ân linnetulband moet op sy hoof wees. Klere van Apartheid is hulle; en hy moet sy vlees in water was en dit aantrek.
5 En van die vergadering van die kinders van JisraEl moet hy twee bokramme vir die oortreding en een ram vir die brandoffer neem.
6 Dan moet AĂ€ron die bul vir die oortreding naderbring wat vir homself en sy huis versoening doen.
7 Hy moet ook die twee bokke neem en hulle voor die Aangesig van JaHWeH bring by die ingang van die Tent van Samekoms.
8 En AĂ€ron moet oor die twee bokke die lot werp, een lot vir JaHWeH en een lot vir AzĂĄzel.
9 Dan moet AÀron die bok naderbring waar die lot vir JaHWeH op gekom het en hom vir die oortreding berei; [MattithJaHûW 27:16-26]
10 maar die bok waar die lot vir Azåzel op gekom het, moet lewendig voor die Aangesig van JaHWeH gestel word, om oor hom versoening te bewerk deur hom vir Azåzel na die wildernis te stuur. [1 Konings 2:34]
11 AĂ€ron moet dan die bul vir die oortreding wat vir hom bedoel is, naderbring en vir hom en sy huis versoening doen: hy moet die bul vir die oortreding doodbloei wat vir hom bedoel is,
12 en die vuurtange vol gloeiende kole van die altaar voor die Aangesig van JaHWeH wegneem; daarby sy hande vol fyngestampte reukwerk van speserye en haar binnekant die voorhangsel bring.
13 En hy moet die reukwerk op die vuur voor die Aangesig van JaHWeH lĂȘ, dat die rook van die reukwerk die Versoendeksel wat op die Getuienis is, kan oordek, sodat hy nie sterwe nie.
14 En hy moet van die bloed van die bul neem en dit met sy vinger op die Versoendeksel aan die oostekant spat; en voor die Versoendeksel moet hy sewe maal met sy vinger van die bloed spat.
15 Dan moet hy die bok wat vir die volk bedoel is, doodbloei vir die oortreding en sy bloed binnekant die voorhangsel bring en met sy bloed doen soos hy met die bloed van die bul gedoen het: hy moet dit spat op die Versoendeksel en voor die Versoendeksel.
16 So moet hy dan oor die Apartheid versoening doen vanweë die besoedeling van die kinders van JisraEl en vanweë hulle opstandigheid, wat hulle oortredinge ook al mag wees; so moet hy dit ook doen vir die Tent van Samekoms wat by hulle te midde van hulle besoedeling vertoef.
17 En geen adamiet mag in die Tent van Samekoms wees as hy ingaan om in die Apartheid versoening te doen totdat hy uitkom nie en versoening gedoen het vir hom en vir sy huis en vir die hele vergadering van JisraEl.
18 Dan moet hy na die altaar uitgaan wat voor die Aangesig van JaHWeH is en daarvoor versoening doen: hy moet van die bloed van die bul en van die bloed van die bok neem en dit rondom aan die horings van die altaar stryk
19 en met sy vinger van die bloed sewe maal op hom spat. So moet hy hom dan suiwer en apart stel van die onsuiwerhede van die kinders van JisraEl.
20 En as hy die versoening van die Apartheid en die Tent van Samekoms en die altaar voleindig het, moet hy die lewendige bok naderbring;
21 en AĂ€ron moet sy twee hande op die kop van die lewendige bok lĂȘ en oor hom belydenis doen van al die ongeregtigheid van die kinders van JisraEl en al hulle oortredinge, wat hulle oortreding ook al mag wees; en hy moet diĂ© op die kop van die bok lĂȘ en hom deur ân man wat gereed staan, na die wildernis toe stuur.
22 So moet die bok dan op hom al hulle oortredinge na ân onbewoonde Aarde wegdra; en hy moet die bok in die woestyn los.
23 Dan moet AĂ€ron in die Tent van Samekoms ingaan en die linneklere uittrek wat hy aangetrek het toe hy in die Apartheid ingegaan het, en dit daar neerlĂȘ.
24 En hy moet sy liggaam op ân apartgestelde plek in die water bad en sy klere aantrek. Dan moet hy uitgaan en sy brandoffer en die brandoffer van die volk berei, om vir hom en vir die volk versoening te doen.
25 Ook moet hy die vet vir die oortreding op die altaar aan die brand steek.
26 En hy wat die bok vir Azåzel weggedrywe het, moet sy klere was en sy liggaam in die water bad; en daarna mag hy in die laer kom. [MattithJaHûW 3:13-17]
27 Maar die bul vir die oortreding en die bok vir die oortreding waarvan die bloed ingebring is om versoening te doen in die Apartheid, moet hulle buitekant die laer uitbring; en hulle velle, hulle vleis en hulle mis moet met vuur verbrand word.
28 En hy wat dit verbrand, moet sy klere was en sy liggaam in die water bad; en daarna mag hy in die laer kom.
29 En sy moet vir julle ân ewige Insetting wees: in die sewende maand, op die tiende van die maand, moet julle jul siel verootmoedig en gĂ©Ă©n werk doen nie - die kind van die Aarde sowel as die besoeker wat onder julle vertoef.
30 Want op hierdie dag moet hy vir julle versoening doen om julle te suiwer; van al julle oortredinge moet julle voor die Aangesig van JaHWeH gesuiwer word.
31 ân Sabbat van Sabbats-onderhouding moet sy vir julle wees, en julle moet jul siel verootmoedig. Sy is ân ewige Insetting.
32 En die priester wat gesalf en aangestel sal word om in die plek van sy vader die priesteramp te bedien, moet die versoening doen; en hy moet die linneklere, die klere van die Apartheid, aantrek
33 en versoening doen vir die Apartheidsplek van die Apartheid; ook moet hy vir die Tent van Samekoms en die altaar versoening doen, en vir die priesters en die hele volk van die vergadering moet hy versoening doen.
34 En dit moet vir julle ân ewige Insetting wees om vir die kinders van JisraEl weens al hulle oortredinge een maal in die jaar versoening te doen. En hy het gedoen soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met AĂ€ron en sy seuns en met al die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: Dit is die saak wat JaHWeH beveel het:
3 Elkeen uit die huis van JisraEl wat ân bees of ân lam of ân bok in die laer laat doodbloei of hom buitekant die laer laat bloei,
4 moet hom nie bring by die ingang van die Tent van Samekoms om hom nader te bring as ân bydrae aan JaHWeH voor die aangesig van die Tabernakel van JaHWeH nie - as bloedskuld moet dit diĂ© man aangereken word. Hy het bloed vergiet; daarom moet diĂ© man uitgeroei word onder sy volk uit;
5 sodat die kinders van JisraEl hulle slagdiere wat hulle gewoon was om op die oop veld te slag, aan JaHWeH by die ingang van die Tent van Samekoms na die priester kan bring en hom as slagdier kan slag as vergoeding aan JaHWeH.
6 Dan moet die priester die bloed op die altaar van JaHWeH by die ingang van die Tent van Samekoms sprinkel en die vet aan die brand steek as aangename geur vir JaHWeH.
7 En hulle mag nie meer hulle slagdier slag aan die bok-demone agter wie hulle aan hoereer nie. Dit moet vir hulle ân ewige Insetting wees vir hulle geslagte.
8 En jy moet vir hulle sĂȘ: Elkeen uit die huis van JisraEl en uit die besoekers wat onder hulle vertoef, wat ân brandoffer of ân slagdier bring,
9 en hom nie by die ingang van die Tent van Samekoms bring om hom vir JaHWeH te berei nie - dié man moet uit sy volksgenote uitgeroei word.
Verbod om bloed te eet.
10 EN elkeen uit die huis van JisraEl en uit die besoekers wat onder hulle vertoef, wat maar enigsins bloed eet - teen die een wat die bloed eet, sal Ek My Aangesig rig teen die siel en haar uitroei vanuit haar volk.
11 Want die siel van die vlees is in die bloed, en Ek het dit aan julle op die altaar gegee om vir julle siele versoening te doen; want die bloed bewerk versoening deur die siel.
12 Daarom het Ek aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Geen siel van julle mag enige bloed eet nie; ook die besoeker wat onder julle vertoef, mag geen bloed eet nie.
13 En elkeen uit die kinders van JisraEl en uit die besoekers wat onder hulle vertoef, wat ân stuk wild of ân voĂ«l vang wat geĂ«et mag word - hy moet die bloed daarvan laat uitloop en dit met grond toemaak;
14 want wat die siel van alle vlees aangaan, sy bloed is met sy siel verbind. Daarom het Ek aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Julle mag die bloed van enige vlees nie eet nie, want die siel van alle vlees is sy bloed; elkeen wat dit eet, moet uitgeroei word.
15 En elke siel wat ân karkas eet of iets wat verskeur is, ân kind van die Aarde sowel as ân besoeker, moet sy klere was en ân bad neem, en hy bly tot die aand toe besoedel. Dan sal hy gesuiwer wees.
16 Maar as hy dit nie was nie en sy liggaam nie bad nie, moet hy sy skuld van ongeregtigheid dra.
Wette teen verbastering en verbode geslagsgemeenskap.
1Â EN JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: Ek - JaHWeH julle Elohey.
3 Volgens die werke van die Aarde van Egipte waar julle in gewoon het, mag julle nie doen nie; en volgens die werke van die Aarde van KanaÀn waarheen Ek julle bring, mag julle nie doen nie, en julle mag in hulle insettinge nie wandel nie.
4 My Regsprake moet julle doen en My Insettinge hou om daarin te wandel. Ek - JaHWeH julle Elohey.
5 Hou dan My Insettinge en My Regsprake wat die adamiet moet doen, dat hy daardeur kan lewe. Ek - JaHWeH.
6 Geen man van julle mag sy naaste bloedverwant nader om die geslagsdeel te ontbloot nie. Ek - JaHWeH.
7 Jy mag die geslagsdele van jou vader en die geslagsdele van jou moeder nie ontbloot nie: sy is jou moeder - jy mag haar geslagsdele nie ontbloot nie.
8 Jy mag die geslagsdele van die vrou van jou vader nie ontbloot nie; dit is die geslagsdele van jou vader. (Genésis9:23) JeségiEl 22:10; 23:18]
9 Die geslagsdele van jou suster, die dogter van jou vader of die dogter van jou moeder, in die huis of buitekant gebore - haar geslagsdele mag jy nie ontbloot nie.
10 Die geslagsdele van jou seun se dogter of van jou dogter se dogter - hulle geslagsdele mag jy nie ontbloot nie; want hulle is jou eie geslagsdele.
11 Die geslagsdele van die dogter van jou vader se vrou, wat deur jou vader verwek is - sy is jou suster, haar geslagsdele mag jy nie ontbloot nie.
12 Jy mag die geslagsdele van jou vader se suster nie ontbloot nie; sy is jou vader se bloedverwant.
13 Jy mag die geslagsdele van jou moeder se suster nie ontbloot nie, want sy is jou moeder se bloedverwant.
14 Jy mag die geslagsdele van jou vader se broer nie ontbloot nie: jy mag nie sy vrou nader nie; sy is jou tante.
15 Jy mag die geslagsdele van jou skoondogter nie ontbloot nie; sy is jou seun se vrou: jy mag haar geslagsdele nie ontbloot nie.
16 Jy mag die geslagsdele van jou broer se vrou nie ontbloot nie; dit is die geslagsdele van jou broer.
17 Jy mag die geslagsdele van ân vrou en haar dogter nie ontbloot nie; haar seun se dogter en haar dogter se dogter mag jy nie neem om haar geslagsdele te ontbloot nie. Hulle is bloedverwante. Bloedvermenging [is] dit.
18 Jy mag ook geen vrou teen haar suster as mededingster byneem om haar naaktheid te ontbloot langs die ander in haar lewe.
19 Ook mag jy nie ân vrou nader terwyl sy onsuiwer is deur haar menstruasie, om haar geslagsdele te ontbloot nie.
20 En jy mag geen vleeslike gemeenskap met jou naaste se vrou hĂȘ om jou met haar te besoedel nie.
21 En van jou saad mag jy nie laat wegvloei om deel te hĂȘ aan Molog nie, dat jy die Naam van jou Elohey nie besoedel nie. Ek - JaHWeH.
22 Met ân manspersoon mag jy ook geen gemeenskap hĂȘ soos [iemand] met ân vrou het nie. Dit is ân gruwel.
23 En jy mag met gĂ©Ă©n wilde wese vleeslike gemeenskap hĂȘ om jou daardeur te besmet nie. ân Vrou mag ook nie voor die aangesig van ân wilde wese gaan staan om met hom gemeenskap te hĂȘ nie. Dit is ân gruwelike vermenging. [LevĂtikus 20:16]
24 Besoedel julle nie deur al hierdie dinge nie, want deur al hierdie dinge is die nasies besmet wat Ek voor julle uit verdryf.
25 So het die Aarde dan besmet geword; en Ek straf haar oor haar Ongeregtigheid, sodat die Aarde haar inwoners uitspuug.
26 Maar julle moet My Insettinge en My Regsprake onderhou en niks van al hierdie gruwels doen nie - die kind van die Aarde of die besoeker wat onder julle vertoef.
27 Want die mense van die Aarde, wat voor julle gewees het, het al hierdie gruwels gedoen, en die Aarde het besmet geword.
28 Laat die Aarde julle dan nie uitspuug as julle haar besoedel nie, soos sy die nasie uitgespuug het wat daar voor julle was.
29 Want almal wat enigeen van hierdie gruwels doen - die siele wat dit doen, moet uitgeroei word onder hulle volk uit.
30 Daarom moet julle My Ordening onderhou om niks te doen van die gruwelike insettinge wat voor julle gedoen is nie, dat julle jul nie daardeur besmet nie. Ek - JaHWeH julle Elohey.
Opdrag om Apart te lewe.
1Â EN JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die hele vergadering van die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: Apartes moet julle wees, want Ek - JaHWeH julle Elohey, is apart.
3 Elkeen moet sy moeder en sy vader eer, en My Sabbatte hou. Ek - JaHWeH julle Elohey.
4 Begeef julle nie tot drek en maak vir julle geen gegote gode nie. Ek - JaHWeH julle Elohey.
5 En as julle ân slagdier vir vergoeding aan JaHWeH slag, moet julle hom slag met Vreugde.
6 Op die dag as julle hom slag en die dag daarna, moet hy geëet word; maar wat tot die derde dag toe oorbly, moet met vuur verbrand word.
7 En as hy tog op die derde dag geĂ«et word, sal hy ân besoedelde ding wees; hy sal nie met welgevalle aangeneem word nie.
8 En hy wat hom eet, moet sy straf dra, want hy het die Apartheid van JaHWeH, besoedel. en dié siel sal haar afsny uit haar volksgenote.
9 En as julle die oes van julle land afoes, moet jy die kant van jou Aarde nie heeltemal afoes en die are wat val, nie versamel nie.
10 Jou wingerd moet jy ook nie skoon afoes nie, en die trossies wat van jou wingerd val, nie versamel nie. Vir die arme en die besoeker moet jy dit laat oorbly. Ek - JaHWeH julle Elohey.
11 Julle mag nie steel nie, en julle mag nie lieg nie, en niemand mag sy vennoot bedrieg nie.
12 En julle mag nie vals sweer by My Naam en so die Naam van jou Elohey besoedel nie. Ek - JaHWeH.
13 Jy mag jou naaste nie verdruk of beroof nie. Die dagloner se loon mag by jou nie tot die mĂŽre toe bly nie.
14 Jy mag ân dowe nie vloek nie, en voor die blinde geen struikelblok lĂȘ nie; maar jy moet jou Elohey vrees. Ek - JaHWeH.
15 Julle mag geen onreg doen in die Reg nie. Jy mag vir die geringe nie partydig wees nie en die aansienlike nie voortrek nie. Met Geregtigheid moet jy oor jou volksgenoot oordeel.
16 Jy mag nie as ân skinderbek onder jou volksgenote rondloop nie. Jy mag nie teen die lewe van jou naaste optree nie. Ek - JaHWeH.
17 Jy mag jou broer in jou hart nie haat nie. Jy moet jou naaste vrymoedig berispe, sodat jy om sy ontwil geen oortreding op jou laai nie.
18 Jy mag nie wraakgierig of haatdraend teenoor die kinders van jou volk wees nie, maar jy moet jou naaste liefhĂȘ soos jouself. Ek - JaHWeH.
19 Julle moet My Insettinge hou. Twee soorte van jou vee mag jy nie laat paar nie. Jou land moet jy nie met twee soorte saad besaai nie. En ân kleed van twee soorte goed, van gemengde stof, mag nie op jou kom nie.
20 En as ân man vleeslike gemeenskap het met ân vrou wat ân slavin is, vir ân ander man bestemd, sonder dat sy ooit losgekoop of vryheid aan haar gegee is, dan moet daar bestraffing plaasvind. Hulle mag nie gedood word nie, want sy was nie vrygelaat nie.
21 En hy moet vir sy skuld aan JaHWeH bring by die ingang van die Tent van Samekoms - ân ram vir die skuld;
22 en die priester moet met die ram vir skuld vir hom versoening doen voor die Aangesig van JaHWeH weens die oortreding wat hy gedoen het; en hy sal vergifnis ontvang vir sy oortreding wat hy gedoen het.
23 En as julle in die Aarde inkom en allerhande vrugtebome plant, moet julle hulle vrugte as voorhuide beskou; drie jaar lank moet dit vir julle onbesnede wees; daar mag nie van geëet word nie.
24 Maar in die vierde jaar moet al hulle vrugte ân Apartheid wees, Feesgawes aan JaHWeH wees;
25 en in die vyfde jaar mag julle hulle vrugte eet om vir julle die oes meer te maak. Ek - JaHWeH julle Elohey.
26 Julle mag niks met bloed en al eet nie. Julle mag nie met verklaring van voortekens of goëlery omgaan nie.
27 Julle mag die rand van julle hoofhare nie rond wegskeer nie. Ook mag jy die rand van jou baard nie skend nie.
28 En julle mag aan [die] siel geen insnyding maak in julle vlees nie en geen ingeprikte tekening/tatoeërmerk in julle vel maak nie. Ek - JaHWeH.
29 Besoedel jou dogter nie deur haar vir hoerery aan te hou nie, sodat die Aarde nie hoereer en die Aarde vol bloedvermenging word nie.
30 Julle moet My Sabbatte hou en My Apartheidsplek eerbiedig. Ek - JaHWeH.
31 Begeef julle nie tot die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsĂȘ nie. Soek hulle nie om julle deur hulle te besoedel nie. Ek - JaHWeH julle Elohey.
32 Vir die grys hare moet jy opstaan, en die persoon van ân grysaard eer; en jy moet jou Elohey vrees. Ek - JaHWeH.
33 En as ân besoeker by jou op jou Aarde vertoef, mag julle hom nie verdruk nie.
34 Die besoeker wat by julle vertoef, moet vir julle wees soos ân kind van die Aarde wat onder julle is. En jy moet hom liefhĂȘ soos jouself, want julle was besoekers in die Aarde van Egipte. Ek - JaHWeH julle Elohey.
35 Julle mag geen onreg doen in die Reg, in lengtemaat, gewig of inhoudsmaat nie.
36 Julle moet ân regte weegskaal hĂȘ, regte weegstene, ân regte efa en ân regte hin. Ek - JaHWeH julle Elohey wat julle uit die Aarde van Egipte uitgelei het.
37 Daarom moet julle al My Insettinge en al My Regsprake onderhou en hulle doen. Ek - JaHWeH.
Ek â JaHWeH is Apart â JisraEl wees julle ook Apart!
1Â VERDER het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Jy moet ook aan die kinders van JisraEl sĂȘ: Elkeen uit die kinders van JisraEl of uit die besoekers wat in JisraEl vertoef, wat enige van sy saad aan Molog gee, moet sekerlik gedood word. Die volk van die Aarde moet hom stenig.
3 En Ek sal My Aangesig teen dié man rig en sal hom uitroei onder sy volk uit; want hy het van sy saad aan Molog gegee om My Apartheidsplek te besoedel asook die Naam van My Apartheid het hy besoedel.
4 En as die volk van die Aarde hulle oë maar enigsins toemaak vir dié man as hy van sy saad aan Molog gee, sodat hulle hom nie doodmaak nie,
5 dan sal Ek My Aangesig rig teen dié man en sy familie, en Ek sal hom en almal wat agter hom aan hoereer om agter Molog aan te hoereer, uitroei onder hulle volk uit.
6 En as die siel keer na die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsĂȘ om agter hulle aan te hoereer, sal Ek My Aangesig teen diĂ© siel rig en haar uitroei onder sy volk uit.
7 Stel julself dan apart en wees apartes, Ek - JaHWeH julle Elohey.
8 En onderhou My Insettinge en doen haar. Ek [is] JaHWeH wat julle apart hou.
9 Want elkeen wat sy vader of moeder vloek, moet sekerlik gedood word. Hy het sy vader of sy moeder gevloek. Sy bloedskuld is op hom.
10 En as iemand vermeng met ân man se vrou, vermeng met sy naaste se vrou, moet die manspersoon sowel as die vrou wat vermeng, het, sekerlik gedood word.[Brief van Jakobus 4:4]
11 En as ân man met sy vader se vrou gemeenskap het, het hy die geslagsdele van sy vader ontbloot. Hulle altwee moet sekerlik gedood word. Hulle bloedskuld is op hulle. (GenĂ©sis9:23)
12 En as ân man met sy skoondogter gemeenskap het, moet hulle altwee sekerlik gedood word. Hulle het ân gruwelike vermenging bewerk. Hulle bloedskuld is op hulle.
13 En as ân man met ân manspersoon gemeenskap het soos ân man met ân vrou het, het hulle altwee iets gruweliks gedoen. Hulle moet sekerlik gedood word. Hulle bloedskuld is op hulle.
14 En as ân man ân vrou en haar moeder neem, is dit bloedvermenging hulle moet hom en diĂ© twee met vuur verbrand: daar mag geen bloedvermenging onder julle wees nie.
15 En as ân man vleeslike gemeenskap het met ân wilde wese, moet hy sekerlik gedood word, en die wilde wese moet julle vrekslaan.
16 En as ân vrou enige wilde wese nader om daarmee vleeslike gemeenskap te hĂȘ, moet jy die vrou en die wilde wese vrekslaan. Hulle moet sekerlik vrekgemaak word. Hulle bloedskuld is op hulle. [LevĂtikus 18:23]
17 En as ân man sy suster neem, sy vader se dogter of sy moeder se dogter, en hy haar geslagsdele sien en sy sy geslagsdele sien, is dit ân skande. Daarom moet hulle voor die oĂ« van die kinders van hulle volk uitgeroei word. Hy het die geslagsdele van sy suster ontbloot; hy moet sy straf dra.
18 En as ân man met ân vrou gemeenskap het wat menstrueer, en haar geslagsdele ontbloot - hy het haar bloedvloeiĂŻg ontbloot en die Fontein van haar bloed - dan moet hulle altwee uitgeroei word onder hulle volk uit.
19 Ook mag jy die geslagsdele van jou moeder se suster en van jou vader se suster nie ontbloot nie, want hy het sy bloedverwante ontbloot; hulle moet hul straf dra.
20 En as ân man met sy tante gemeenskap het, het hy die geslagsdele van sy oom ontbloot. Hulle moet hul straf dra; sonder kinders sal hulle sterwe.
21 En as ân man sy broer se vrou neem, is dit bloedskande. Hy het die geslagsdele van sy broer ontbloot; sonder kinders sal hulle wees.
22 Onderhou dan al My Insettinge en al My Regsprake en doen haar, dat die Aarde waarheen Ek julle bring om in haar te woon, julle nie uitspuug nie.
23 En julle mag nie wandel in die insettinge van die nasie wat Ek voor julle uit verdrywe nie; want al hierdie dinge het hulle gedoen; daarom het Ek ân afsku van hulle gekry.
24 En Ek het vir julle gesĂȘ: Julle sal hulle Adamah[adamiet se Aarde] in besit neem, en Ăk sal haar aan julle as besitting gee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning. Ek - JaHWeH julle Elohey het julle van die volke afgesonder.
25 Daarom moet julle ân onderskeid maak tussen die suiwer en besoedelde diere, en tussen die besoedelde en suiwer voĂ«ls; en maak julle siel nie ân gruwel deur diere of deur voĂ«ls of deur enigiets wat op die Adamah[adamiet se Aarde] roer nie - wat Ek vir julle uitgesonder het deur dit besoedel te verklaar.
26 En julle moet vir My apartes wees, want Ek - JaHWeH, is apart; en Ek het julle van die volke afgeskei om Myne te wees.
27 As daar ân man of vrou ân medium vir geeste is, of ân fortuinverteller, moet hulle sekerlik gedood word. Hulle moet gestenig word. Hulle bloedskuld is op hulle.
Ek â JaHWeH is Apart â Priesters wees julle ook Apart
1Â EN JaHWeH het vir MoshĂš gesĂȘ: Spreek met die priesters, die seuns van AĂ€ron, en sĂȘ vir hulle: Met ân siel moet [hy] hom nie besoedel onder sy volksgenote nie;
2 behalwe aan sy bloedverwant, sy nabestaande: aan sy moeder en sy vader en sy seun en sy dogter en sy broer;
3 en aan sy suster wat ân maagd is, sy nabestaande, wat nie aan ân man toebehoort het nie - aan haar mag hy hom besoedel.
4 Hy mag hom as getroude man nie besoedel onder sy volksgenote om hom te onteer nie.
5 Hulle mag op hul hoof geen kaalte maak en die rand van hulle baard nie wegskeer en in hulle vlees geen insnyding maak nie.
6 Laat hulle apartes aan hulle Elohey wees en die Naam van hulle Elohey nie besoedel nie; want hulle brand die vure van JaHWeH, en die brood van hulle Elohey bring hulle nader, sodat hulle apart gestel wees.
7 Hulle mag geen vrou neem wat ân hoer of ân onteerde is nie; en ân vrou wat deur haar man verstoot is, mag hulle nie neem nie; want hy is apart gestel aan sy Elohey.
8 Daarom moet jy hom apart hou, omdat hy die brood van jou Elohey naderbring. Hy moet vir jou apart gestel wees, want Ek - JaHWeH, hou julle apart.
9 En as die dogter van ân priester haar besoedel om te hoereer, besoedel sy haar vader; met vuur moet sy verbrand word.
10 En die priester wat die hoogste onder sy broers is, op wie se hoof die salfolie uitgegiet is en wat as priester aangestel is om die klere aan te trek - hy mag sy hoof nie ontbloot nie en geen skeure in sy klere maak nie.
11 En hy mag by geen siel van ân dooie kom nie, [selfs] aan sy vader en moeder hom nie besoedel nie;
12 en hy mag uit die Apartheidsplek nie uitgaan nie, sodat hy die Apartheidsplek van sy Elohey nie besoedel nie, want die Separatisme van die Salwingsolie van sy Elohey is op hom. Ek - JaHWeH.
13 En hy moet ân vrou in haar maagdelike staat neem.
14 ân Weduwee of een wat verstoot is of ân besoedelde, [of] ân hoer - hulle moet hy nie neem nie; maar ân maagd uit sy volksgenote moet hy as vrou neem,
15 dat hy nie sy saad onder sy volksgenote vermeng nie; want Ek - JaHWeH hou hom apart.
16 Verder het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
17 Spreek met AĂ€ron en sĂȘ: Laat ân man uit jou saad, in al julle geslagte, aan hom [wie] ân gebrek is, hy mag nie nader kom om die brood van sy Elohey nader te bring nie.
18 Want elke man wat ân gebrek aan hom het, mag nie nader kom nie: ân blinde man of ân lamme of een wat ân plat neus het of iemand by wie ân liggaamsdeel te lank is,
19 of iemand wat ân gebreekte voet of ân gebreekte arm het,
20 of wat ân boggel het of uitgeteer is of ân vlek in sy oog het of aan skurfte of uitslag ly of aan sy testikels gekastreer is.
21 Elke man wat ân gebrek aan hom het uit die saad van AĂ€ron, die priester, mag nie nader kom om die vure van JaHWeH te brand nie. ân Gebrek is aan hom; hy mag nie kom om die brood van sy Elohey nader te bring nie.
22 [Wat] die brood van sy Elohey [aangaan], van die apartgesteldes van die Aparthede en uit die Aparthede [moet] hy eet;
23 maar hy mag nie na die voorhangsel gaan en na die altaar nie nader kom nie, omdat ân gebrek aan hom is, dat hy My Apartheidsplekke nie besoedel nie; want Ek - JaHWeH stel hulle apart.
24 En MoshĂš het dit aan AĂ€ron en sy seuns gesĂȘ en aan al die kinders van JisraEl.
Ek â JaHWeH is Apart â Priesters, hou julle voedsel Apart.
1Â VERDER het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met AĂ€ron en sy seuns dat hulle hulself moet afskei van die apartgesteldes, van die kinders van JisraEl, wat hulle aan My toewy - sodat hulle [die] Naam van My Apartheid nie besoedel nie. Ek - JaHWeH.
3 SĂȘ vir hulle: Enigeen in julle saad wat uit al julle geslagte na die Aparthede, nader kom wat die kinders van JisraEl aan JaHWeH toewy, terwyl sy besmetting op hom is; diĂ© siel sal haar afsny van My Aangesig af weg. Ek - JaHWeH.
4 Niemand uit die saad van AĂ€ron wat melaats is of ân vloeiing het, mag in die Aparthede eet voordat hy nie gesuiwer is nie. En hy wat aan iemand raak wat deur ân siel besmet is, of ân man van wie saad in gemeenskap uitgegaan het,
5 of ân man wat aan enige kruipende ongedierte raak, waardeur hy besoedel word, of aan ân adamiet, deur wie hy besoedel word ten gevolge van watter besoedeling ook al -
6 ân siel wat aan so iets raak, sal tot die aand toe besoedel wees, en hy mag van die Aparthede nie eet nie tensy dat hy sy liggaam in die water gebad het.
7 Maar as die son onder is, sal hy gesuiwer wees; en daarna kan hy van die aparthede eet, want dit is sy voedsel.
8 Aas of iets wat verskeur is, mag hy nie eet, sodat hy daardeur nie besoedel word nie. Ek - JaHWeH.
9 Hulle moet dan My Verordeninge onderhou, dat hulle geen oortreding op hulle laai en daardeur sterwe nie, omdat hulle haar besoedel het. Ek - JaHWeH stel hulle apart.
10 Ook mag geen verbasterde eet [wat] van Apartheid is nie. ân Bywoner by ân priester en ân dagloner mag nie eet [wat] van Apartheid is nie.
11 Maar as ân priester ân siel met sy silwer koop, mag diĂ© daarvan eet, en die wat in sy huis gebore is; hulle mag van sy voedsel eet.
12 Maar as die dogter van ân priester aan ân verbasterde man behoort, mag sy van die bydraes van die Aparthede nie eet nie.
13 Maar as die dogter van ân priester ân weduwee is of verstoot word en sy kinderloos in die huis van haar vader terugkom soos in haar jeug, dan mag sy van die brood van haar vader eet; maar geen verbasterde mag van hom eet nie.
14 En as iemand by vergissing iets eet wat van Apartheid is, moet hy die vyfde deel daarvan byvoeg, en so gee aan die priester wat van die Apartheid is.
15 So moet hulle dan die apartheids [-gawes], wat die kinders van JisraEl aan JaHWeH afgee, nie besoedel nie,
16 en op hulle geen straf vir oortreding laai deurdat hulle van die apartgesteldes sou eet nie; want Ek - JaHWeH stel dit apart.
17 Verder het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
18 Spreek met AĂ€ron en sy seuns en met al die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: Enigeen uit die huis van JisraEl of uit die besoekers in JisraEl wat sy bydrae naderbring - al hulle Geloftes en al hulle vrywillige bydraes wat hulle aan JaHWeH as brandoffer naderbring -
19 so dat julle Vreugde kan vind: ân manlike dier wat raseg is, van die beeste, die lammers of die bokke.
20 Julle mag nie iets naderbring wat ân gebrek aan hom het nie, want dit sal julle nie vreugde verskaf nie.
21 En as iemand ân slagdier van vergoedinge aan JaHWeH naderbring om ân buitengewone Gelofte te doen of as vrywillige skenking, van die beeste of die kleinvee, dan moet dit raseg wees, sodat dit welgevallig kan wees; geen gebrek mag daaraan wees nie.
22 Wat blind is of wat gebreekte of verminkte liggaamsdele het of swere of skurfte of uitslag - dit moet julle aan JaHWeH nie naderbring nie, en daarvan mag julle vir JaHWeH geen vuurbereiding op die altaar lĂȘ nie.
23 Maar ân bees of stuk kleinvee waarvan ân liggaamsdeel te lank of te kort is, mag jy as vrywillige skenking berei; maar vir ân Gelofte sal dit nie met welgevalle aangeneem word nie.
24 ân Dier wat ontman is deur vrywe of stamp, deur uitskeur of uitsny, mag julle aan JaHWeH nie naderbring nie: in julle Aarde mag julle dit nie doen nie,
25 en uit die hand van ân volksvreemde mag julle geen brood naderbring aan julle Elohey nie van enige van hierdie [nie], want hulle korrupsie kleef aan hulle, gebreke is in hulle: hulle sal vir julle nie met welgevalle aangeneem word nie.
26 Verder het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
27 As ân bees of ân lam of ân bok aankom, moet dit sewe dae lank onder sy moeder bly; maar van die agtste dag af en verder sal dit met welgevalle vir ân bydrae aangeneem word, deur vuur berei aan JaHWeH.
28 ân Bees of stuk kleinvee mag julle ook nie saam met sy kleintjie op een dag doodbloei nie.
29 En as julle ân slagdier slag as ân danksegging tot JaHWeH, slag dit tot julle vreugde.
30 Op dieselfde dag moet dit geëet word. Julle moet daarvan niks laat oorbly tot die mÎre toe nie. Ek - JaHWeH.
31 Hou dan My Gebooie en doen haar. Ek - JaHWeH.
32 En besoedel die Naam van My Apartheid nie, sodat Ek bekend gemaak kan word onder die kinders van JisraEl. Ek - JaHWeH hou julle apart,
33 en het julle uit die Aarde van Egipte uitgelei om vir julle ân Elohim te wees. Ek - JaHWeH.
Ek â JaHWeH is Apart â JisraEl, hou My samekomste in Apartheid. [NĂșmeri 28:16-31; NĂșmeri 29]
1Â VERDER het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: Die Feestye van JaHWeH wat julle moet uitroep as samekomste in Apartheid - dit is My Feestye.
3 Ses dae lank kan werk gedoen word, maar op die sewende dag is dit ân Sabbat van Sabbatsonderhouding, ân samekoms van Apartheid; gĂ©Ă©n werk mag julle doen nie - dit is ân Sabbat van JaHWeH in al julle woonplekke.
4 Dit is die Feestye van JaHWeH, samekomste van Apartheid wat julle moet uitroep op hulle bepaalde tyd.
5 In die eerste maand, op die veertiende van die maand, teen die aand, is die Pasga van JaHWeH;
6 en op die vyftiende dag van hierdie maand is die Fees van die Ongesuurde Brode van JaHWeH; sewe dae lank moet julle ongesuurde brode eet.
7 Op die eerste dag moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
8 Maar julle moet nader kom om sewe dae lank aan JaHWeH ân bereiding deur vuur te bring. Op die sewende dag moet daar ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
9 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
10 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ aan hulle: As julle in die Aarde kom wat Ek julle gee en haar oes afoes, moet julle die Eerstelingsgerf van julle oes na die priester bring.
11 En hy moet die Gerf voor die Aangesig van JaHWeH wuif, sodat Hy vir julle ân Vreugde kan wees; die dag nĂĄ die Sabbat moet die priester Hom wuif.
12 Julle moet ook op die dag as julle die Gerf wuif, ân jaaroud-lam wat raseg is as brandoffer aan JaHWeH berei,
13 en die spysbydrae wat by hom behoort, twee-tiendes [van ân efa] fynmeel met olie gemeng deur vuur berei aan JaHWeH, ân aangename geur, en by hom die drank van wyn, ân kwart-hin.
14 En julle mag geen brood of gebraaide koring van vars graan eet tot daardie selfde dag toe nie, totdat julle die bydrae van julle Elohey bring. Dit is ân ewige Insetting vir julle geslagte in al julle woonplekke.
15 Dan moet julle tel van die dag nĂĄ die Sabbat, van die dag af dat julle die gerf geswaai het - sewe volle weke moet dit wees;
16 tot die dag nĂĄ die sewende Sabbat moet julle vyftig dae tel; dan moet julle ân nuwe spysbydrae aan JaHWeH naderbring. [DeuteronĂłmium 26]
17 Julle moet uit jul woonplekke twee geswaaide brode bring; sy moet van twee-tiendes [van ân efa] fynmeel wees; gesuurd moet sy gebak word as eerstelinge aan JaHWeH.
18 Julle moet naderbring by die brood sewe jaaroud-lammers wat raseg is, een jong bul en twee ramme. Sy moet ân brandoffer aan JaHWeH wees saam met hulle spysbydrae en hulle drank wat daarby behoort as vuur van aangename geur aan JaHWeH.
19 En julle moet een bokram vir die oortreding berei. Ook twee jaaroud-lammers as slagdiere van ver-goedinge
20 en die priester moet hulle saam met die brood van eerstelinge swaaiende voor die Aangesig van JaHWeH wuif saam met die twee lammers; Apartheid is hulle aan JaHWeH vir die priester.
21 En julle moet op daardie selfde dag uitroep: ân Samekoms van Apartheid moet dit vir julle wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie. Dit is ân ewige Insetting in al julle woonplekke vir julle geslagte.
22 En as julle die oes van jul Aarde afoes, moet jy die kant van jou land as jy oes nie heeltemal afoes en die are wat val, nie versamel nie. Vir die arme en die besoeker moet jy dit laat oorbly. Ek - JaHWeH julle Elohey.
23 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
24 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: In die sewende maand, op die eerste van die maand, moet dit vir julle ân dag van Sabbatsonderhouding wees, ân herinnering deur [basuin]geklank, ân Samekoms van Apartheid.
25 GĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie; maar julle moet aan JaHWeH ân bereiding deur vuur naderbring.
26 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
27 Maar op die tiende van hierdie sewende maand is dit die dag van Versoening. ân Samekoms van Apartheid moet dit vir julle wees; dan moet julle jul siel verootmoedig en aan JaHWeH ân bereiding deur vuur naderbring.
28 En op daardie selfde dag mag julle gĂ©Ă©n werk doen nie, want dit is ân dag van Versoening om vir julle versoening te doen voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey.
29 Want elke siel wat haar nie verootmoedig in liggaam [op] die dag nie, dié siel sal haar afsny uit haar volksgenote.
30 En elke siel wat in liggaam enige werk doen [op] hierdie dag, Ek sal dié siel vernietig vanuit haar volk uit.
31 Julle mag gĂ©Ă©n werk doen nie; dit is ân ewige Insetting vir julle geslagte in al julle woonplekke.
32 ân Sabbat van Sabbatsonderhouding moet dit vir julle wees, en julle moet jul siel verootmoedig. Op die negende van die maand na sononder, van sononder tot sononder, moet julle op jul Sabbat sabbatteer.
33 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
34 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: Op die vyftiende dag van hierdie sewende maand is dit sewe dae lank die Fees van die Takskuilings aan JaHWeH.
35 Op die eerste dag moet daar ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
36 Sewe dae lank moet julle aan JaHWeH ân bereiding deur vuur naderbring. Op die agtste dag moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees, en julle moet aan JaHWeH ân bereiding deur vuur naderbring. Dit is ân Feestyd; julle mag geen beroepswerk doen nie.
37 Dit is die Feestye van JaHWeH wat julle moet uitroep as samekomste van Apartheid om aan JaHWeH ân bereiding deur vuur nader te bring: ân brandoffer en spysbydrae, ân slagdier en die dranke soos vir die dag tot dag woorde aan julle;Â [1 Ezra 5:52]
38 behalwe die Sabbatte van JaHWeH en behalwe julle gawes en behalwe al julle Geloftes en behalwe al julle vrywillige bydraes wat julle aan JaHWeH gee.
39 Maar op die vyftiende dag van die sewende maand, wanneer julle die produkte van die Aarde insamel, moet julle die Fees van JaHWeH sewe dae lank vier; op die eerste dag is dit ân Sabbatsonderhouding, en op die agtste dag is dit Sabbatsonderhouding.
40 En op die eerste dag moet julle vir julle neem die opbrengs van pragtige bome, met palms van palmtakke en takke van digte bome en wilgers van die vlei, en sewe dae lank voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey vrolik wees.
41 En julle moet dit as Fees van JaHWeH sewe dae in die jaar vier. Dit is ân ewige Insetting vir julle geslagte. In die sewende maand moet julle dit vier.
42 Sewe dae lank moet julle in ân takskuiling woon; almal wat in JisraEl gebore is, moet in ân takskuiling woon,
43 sodat julle geslagte kan weet dat Ek die kinders van JisraEl in takskuilings laat woon het toe Ek hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het. Ek - JaHWeH julle Elohey.
44 So het MoshĂš dan die Feestye van JaHWeH aan die kinders van JisraEl bekend gemaak.
Lasteraars van die NAAM JaHWeH moet gedood word!
1Â EN JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Gee bevel aan die kinders van JisraEl dat hulle vir jou suiwer, uitgestampte olyfolie vir die kandelaar moet bring, om voortdurend ân brandende lamp te hĂȘ.
3 AĂ€ron moet haar buitekant die voorhangsel van die Getuienis, in die Tent van Samekoms, regmaak [om te brand] van die aand tot die mĂŽre voor die Aangesig van JaHWeH, voortdurend. Dit is ân ewige Insetting vir julle geslagte.
4 Hy moet op die suiwer kandelaar die lampe regmaak [om te brand] voor die Aangesig van JaHWeH, voortdurend.
5 Jy moet ook fynmeel neem en twaalf koeke daarvan bak, twee tiendes [van ân efa] moet elke koek wees;
6 en jy moet hulle in twee stapels neersit, ses in ân stapel, op die suiwer tafel voor die Aangesig van JaHWeH.
7 En by elke stapel moet jy suiwer wierook byvoeg, wat vir die brood as herdenking moet dien, as bereiding deur vuur aan JaHWeH.
8 Op elke Sabbatdag moet hy dit voortdurend voor die Aangesig van JaHWeH regsit, van die kant van die kinders van JisraEl as ân ewige Insetting.
9 En dit moet aan AĂ€ron en sy seuns toekom: hulle moet dit in ân aparte plek eet; want Apartheid van Aparthede is dit aan hom, uit die vure van JaHWeH - ân ewige Insetting.
10 EN die seun van ân JisraElitiese vrou - maar hy was die seun van ân Egiptiese man - het uitgegaan tussen die kinders van JisraEl in; en die seun van die JisraElitiese vrou en ân JisraElitiese man het met mekaar geveg in die laer.
11 Toe het die seun van die JisraElitiese vrou die NAAM gelaster en gevloek. Daarom het hulle hom na MoshĂš gebring. En die naam van sy moeder was SĂ©lomit, die dogter van Dibri, van die stam van Dan.
12 En hulle het hom in die gevangenis gesit, dat hulle ân beslissing kon verkry volgens bevel van JaHWeH.
13 En JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
14 Bring die vloeker buitekant die laer uit, en almal wat hom gehoor het, moet hulle hande op sy hoof lĂȘ; dan moet die hele vergadering hom stenig.
15 En met die kinders van JisraEl moet jy spreek en sĂȘ: As iemand sy Elohey vloek, sal hy sy oortreding dra.
16 En wie die Naam van JaHWeH laster, moet sekerlik gedood word; die hele vergadering moet hom sekerlik stenig. Die besoeker net soos die kind van die Aarde - as hy die NAAM laster, moet hy gedood word.
17 En ân man wat enige siel van ân adamiet verslaan, hy moet sekerlik gedood word.
18 Maar hy wat ân siel van vee slaan, moet daar vergoeding voor gee; siel vir siel.
19 En as iemand aan sy volksgenoot ân gebrek toebring - soos hy gedoen het, net so moet ook aan hom gedoen word:
20 breuk vir breuk, oog vir oog, tand vir tand - dieselfde gebrek wat hy aan ân adamiet toebring, moet ook aan hom toegebring word.
21 Hy dan wat vee doodslaan, moet daar vergoeding voor gee; maar hy wat ân adamiet doodslaan, moet gedood word.
22 Net een Reg moet daar vir julle wees - die besoeker moet soos die kind van die Aarde wees; Ek - JaHWeH julle Elohey.
23 MoshĂš het toe met die kinders van JisraEl gespreek, en hulle het die vloeker buitekant die laer uitgebring en hom gestenig. En die kinders van JisraEl het gedoen soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
Wette oor die Sabbatsjaar en die Jubeljaar
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek by die berg Sinai en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As julle in die Aarde inkom wat Ek julle gee, laat die Aarde sabbatteer, ân Sabbat vir JaHWeH. [JeshaJaH 29:1]
3 Ses jaar lank mag jy jou land saai en ses jaar lank jou wingerd snoei en haar produk insamel;
4 maar in die sewende jaar moet daar vir die Aarde ân Sabbat van Sabbatsonderhouding wees, ân Sabbat van JaHWeH; jou land mag jy nie saai en jou wingerd nie snoei nie.
5 Wat van jou oes opslaan, moet jy nie afoes nie, en die druiwe van jou ongesnoeide wingerdstok nie afsny nie. Dit moet ân jaar van Sabbats-onderhouding vir die Aarde wees.
6 En die Sabbat van die Aarde sal julle voedsel wees; vir jou en jou slaaf en jou slavin en jou dagloner en jou vreemdeling wat by jou vertoef,
7 en vir jou vee en die lewende wat in jou deel van die Aarde is, sal al haar produkte wees om te eet.
8 En tel vir jouself sewe sabbatte van jare â sewe maal sewe jaar; sodat die dae van die sewe sabbatte van jare vir jou nege-en-veertig jaar is.
9 Dan moet jy in die sewende maand, op die tiende van die maand, ân geblaas van ramshoring laat deurgaan; in die dag van Versoening moet julle die ramshoring deur julle hele deel van die Aarde laat gaan.
10 En julle moet die vyftigste jaar afsonder en ân vrylating in die Aarde uitroep aan al haar bewoners. Dit moet vir julle ân jubeljaar wees; dan moet julle elkeen na sy besitting en elkeen na sy familie teruggaan.
11 ân Jubeljaar moet dit, die vyftigste jaar, vir julle wees. Julle mag nie saai nie, ook nie afoes wat dan opslaan en moet dit nie snoei nie â separatisme [is dit].
12 Want dit is ân jubeljaar, dit moet vir julle ân Apartheid wees: van die Aarde af moet julle haar produkte eet.
13 In hierdie jubeljaar moet julle elkeen na sy besitting teruggaan.
14 Daarom, as jy iets aan jou naaste verkoop of van jou naaste koop, moet julle mekaar nie verdruk nie;
15 volgens die getal jare nĂĄ die jubeljaar moet jy van jou naaste koop; volgens die getal jare dat daar ân oes is, moet hy dit aan jou verkoop;
16 volgens die groter aantal jare moet jy die koopprys daarvan vermeerder, en volgens die kleiner aantal jare moet jy die koopprys daarvan verminder, want hy verkoop aan jou die aantal oeste.
17 Laat niemand dan sy naaste verdruk nie, en vrees jy jou Elohey; Ek - JaHWeH julle Elohey.
18 En doen My Insettinge en onderhou My Regsprake en doen haar, dat julle veilig kan woon in die Aarde.
19 En die Aarde sal haar vrug gee, en julle sal volop eet en veilig op haar woon.
20 En as julle sĂȘ: Wat moet ons in die sewende jaar eet as ons nie mag saai nie en ons oes nie mag insamel nie? -
21 dan gebied Ek My seën vir julle in die sesde jaar, en dit sal die oes vir die drie jare oplewer.
22 En in die agtste jaar moet julle saai en van die ou produkte eet tot die negende jaar toe; totdat haar produkte hiervan inkom, moet julle die oue eet.
23 Die Aarde moet ook nie vir altyd verkoop word nie; want die Aarde is Myne, omdat julle besoekers en vreemdelinge by My is.
24 Daarom moet julle, in die hele Aarde van julle besitting, Reg van Lossing van die Aarde toelaat.
25 As jou broer verarm en van sy besitting verkoop, moet sy losser wat sy naasbestaande is, kom en hy moet los wat sy broer verkoop het.
26 En as iemand geen losser het nie, maar dit kan bekostig en genoeg vind vir die lossing,
27 moet hy die jare bereken dat dit verkoop is, en wat oorskiet, moet hy aan die man aan wie hy verkoop het, teruggee en dan na sy besitting teruggaan.
28 Maar as hy nie genoeg vind om dit terug te koop nie, moet die verkoopte goed in die hand van die koper bly tot die jubeljaar toe; maar in die jubeljaar moet dit vry word, en hy moet na sy besitting teruggaan.
29 En as iemand ân woonhuis in ân ommuurde stad verkoop, moet daar Reg van Lossing wees tot die end van die jaar dat dit verkoop is; ân jaar lank moet daar Reg van Lossing wees.
30 Maar as dit nie gelos word voordat ân hele jaar verby is nie, moet die huis wat in die ommuurde stad is, vir altyd die eiendom van sy koper bly vir sy geslagte; in die jubeljaar sal dit nie vry word nie.
31 Maar die huise van die dorpe wat rondom geen muur het nie, moet by die veld van die Aarde gereken word; daar moet Reg van Lossing voor wees en in die jubeljaar moet dit vry word.
32 Wat die stede van die Leviete aangaan, die huise in die stede wat in hulle besit is - vir die Leviete moet daar ân ewige Reg van Lossing wees.
33 En as iemand van die Leviete dit sal los, moet die huis wat verkoop is, naamlik in die stad van sy besitting, in die jubeljaar vry word; want die huise in die stede van die Leviete is hulle besitting onder die kinders van JisraEl.
34 En die weiveld om hulle stede mag nie verkoop word nie, want sy is ân ewige besitting vir hulle.
35 En as jou broer by jou verarm en agterraak, moet jy hom ondersteun, soos ân besoeker en vreemdeling, dat hy by jou kan lewe.
36 Jy moenie rente of wins van hom neem nie, maar jy moet jou Elohey vrees, dat jou broer by jou kan lewe.
37 Jou silwer mag jy hom nie op rente gee nie, en jou eetware mag jy nie teen wins gee nie.
38 Ek - JaHWeH julle Elohey, wat julle uit die Aarde van Egipte uitgelei het om julle die Aarde van KanaÀn te gee, om julle Elohim te wees.
39 En as jou broer by jou verarm en hom aan jou verkoop, mag jy hom nie as slaaf laat dien nie.
40 Soos ân dagloner, soos ân vreemdeling moet hy by jou wees; tot die jubeljaar toe moet hy by jou dien;
41 dan moet hy vry van jou af weggaan, hy en sy kinders saam met hom; en hy moet na sy familie terugkeer en na die besitting van sy vaders teruggaan.
42 Want hulle is My knegte wat Ek uit die Aarde van Egipte uitgelei het; hulle mag nie verkoop word as slawe nie.
43 Jy mag nie met hardheid oor hom heers nie, maar jy moet jou Elohey vrees.
44 Wat jou slaaf of jou slavin aangaan wat aan jou sal behoort - van die nasies wat rondom julle is, van hulle mag julle ân slaaf of slavin koop.
45 En ook van die kinders van die vreemdeling wat by julle vertoef - van hulle mag julle koop en van hulle familie wat by julle is, wat hulle in julle Aarde verwek het; en diĂ© sal vir julle ân besitting wees.
46 En julle mag diĂ© aan julle kinders nĂĄ julle nalaat as ân erflike besitting; vir ewig mag julle hulle laat dien. Maar oor julle broers, die kinders van JisraEl, die een oor die ander - oor hom mag jy nie met hardheid heers nie.
47 En as ân besoeker of vreemdeling by jou vermoĂ«nd word, en jou broer by hom verarm en hy homself aan ân besoeker [of] bywoner by jou verkoop, of aan ân familielid uit die familie van ân besoeker,
48 dan moet daar vir hom, nadat hy hom verkoop het, Reg van Lossing wees; een van sy broers kan hom los,
49 of sy oom of sy oom se seun kan hom los, of een van sy bloedverwante uit sy familie kan hom los, of as hy dit kan bekostig, kan hy homself los.
50 En hy moet met sy koper reken van die jaar af dat hy hom aan hom verkoop het, tot die jubeljaar toe. En die prys waarvoor hy hom verkoop het, moet wees volgens die aantal jare; soos ân dagloner sal hy dan diĂ© tyd by hom gewees het.
51 As daar nog baie jare is, moet hy volgens hulle sy lossing uit die silwer waarvoor hy gekoop is, teruggee;
52 en as daar maar min jare tot die jubeljaar toe oor is, moet hy daarmee rekening hou; volgens die jare moet hy sy lossing teruggee.
53 Soos een wat van jaar tot jaar loonarbeider is, moet hy by hom wees; hy mag nie met hardheid oor hom voor jou oë heers nie.
54 En as hy nie op dié wyse gelos word nie, moet hy in die jubeljaar vrygelaat word, hy en sy kinders saam met hom.
55 Want die kinders van JisraEl is My knegte; My knegte is hulle wat Ek uit die Aarde van Egipte uitgelei het. Ek - JaHWeH julle Elohey.
Seëninge vir Sabbatsonderhouding en Vervloeking vir Sabbatskending.
1Â JULLE mag vir julle geen drek maak nie; ân gesnede afbeelding of ân kliptoring mag julle vir julle nie oprig nie en ân vertoonstuk van klip in julle Aarde nie opstel om julle neer te buig oor haar nie; Ek - JaHWeH julle Elohey.
2 My Sabbatte moet julle hou en My Apartheidsplek eerbiedig. Ek - JaHWeH.
3 As julle in My Insettinge wandel en My Gebooie hou en haar doen,
4 sal Ek julle reëns gee op die regte tyd, en die Aarde sal haar opbrengs gee, en die bome van die veld sal hulle vrugte gee.
5 En die dorstyd sal vir julle aanhou tot die druiwe-oes, en die druiwe-oes sal aanhou tot die saaityd, en julle sal jul brood volop eet en veilig in julle Aarde woon.
6 Ook sal Ek Vrede gee in die Aarde, sodat julle sal lĂȘ en rus sonder dat iemand julle skrikmaak; en Ek sal die besoedelde wesens uit die Aarde laat verdwyn, en geen swaard sal deur julle Aarde trek nie.
7 En julle sal jul vyande agtervolg, en hulle sal voor julle val deur die swaard.
8 Vyf van julle sal honderd agtervolg, en honderd van julle sal tienduisend agtervolg; en julle vyande sal voor julle val deur die swaard.
9 En Ek sal My na julle wend en julle vrugbaar maak en julle vermenigvuldig; en My Verbond sal Ek met julle bevestig. (Genésis17) Psalm 105]
10 Julle sal ou koring van vorige jare eet en die oue laat plek maak vir die nuwe.
11 En Ek sal My Tabernakel onder julle oprig, en My Siel sal van julle geen afsku hĂȘ nie.
12 En Ek sal in jul midde wandel en vir julle ân Elohim wees, en julle sal vir My ân volk wees.
13 Ek - JaHWeH julle Elohey, het julle uit die Aarde van Egipte uitgelei, dat julle nie hulle slawe moet wees nie; en Ek het julle jukskeie verbreek en het julle regop laat loop.
14 Maar as julle nie na My luister en al hierdie Gebooie nie doen nie;
15 en as julle My Insettinge verwerp, en as julle siel van My Regsprakeân afsku het, sodat julle nie al My Gebooie doen nie en My Verbond verbreek -
16 dan sal Ăk dit ook aan julle doen: Ek sal verskrikking oor julle beskik: die tering en die koors wat die oĂ« verteer en die siel laat versmag; julle sal ook tevergeefs julle saad saai, want julle vyande sal dit opeet.
17 En Ek sal My Aangesig teen julle rig, sodat julle voor die aangesig van jul vyande verslaan word; en julle haters sal oor julle heers, en julle sal vlug terwyl niemand julle agtervolg nie.
18 En as julle dan nog nie na My luister nie, sal Ek voortgaan om julle sewevoudig weens julle oortredinge te tugtig.
19 En Ek sal julle trotse mag verbreek, en sal julle Hemele maak soos yster en julle Aarde soos koper.
20 En julle krag sal tevergeefs verbruik word, want julle Aarde sal haar opbrengs nie gee nie, en die bome van die Aarde sal hulle vrugte nie gee nie.
21 En as julle jul teen My versit en na My nie wil luister nie, sal Ek meer plae op julle lĂȘ, sewevoudig volgens julle oortredinge. [Boekrol van Henog 97:10]
22 En Ek sal die wilde wesens van die veld onder julle in stuur, en dié sal julle kinderloos maak en julle vee uitroei en julle verminder, sodat julle Paaie verlate sal wees.
23 En as julle hierdeur jul nie deur My laat tugtig nie, maar julle teen My versit,
24 sal Ek My ook teen julle versit en julle ook sewevoudig tref weens julle oortredinge.
25 En Ek sal ân Swaard oor julle bring wat die wraak van die Verbond sal uitoefen; en as julle dan in jul stede terugtrek, sal Ek pes onder julle in stuur, en julle sal in die hand van die vyand oorgegee word.
26 As Ek vir julle die Staf van die Brood verbreek, sal tien vroue julle brood in een oond bak en julle brood by die gewig teruggee; en julle sal eet, maar nie versadig word nie.
27 As julle ook hierom nie na My luister nie, maar julle teen My versit,
28 sal Ek My Grimmigheid teen julle versit, en Ek sal julle ook sewevoudig tugtig weens julle oortredinge.
29 En julle sal die vlees van julle seuns eet, en die vlees van julle dogters sal julle eet.
30 En Ek sal julle Hoogtes verwoes en julle sontorings verdelg en julle lyke op die lyke van julle drek-idole gooi; en My Siel sal ân afsku van julle hĂȘ.
31 En Ek sal julle stede puinhope maak en julle apartheidsplekke verwoes en julle aangename geur nie ruik nie.
32 Ja, Ek self sal die Aarde verwoes, sodat julle vyande wat in haar woon, oor haar verstom sal staan.
33 En Ek sal julle onder die nasies verstrooi en ân Swaard agter julle uittrek; en julle Aarde sal verlate en julle stede puinhope word.
34 Dan sal die Aarde vir haar Sabbatte vergoeding kry, al die dae van haar verwoesting, terwyl julle in die Aarde van julle vyande is; dan sal die Aarde sabbatteer en vir haar Sabbatte vergoeding gee.
35 Al die dae van haar verwoesting sal sy sabbatteer - omdat sy nie gesabbatteer het op julle Sabbatte toe julle op haar gewoon het nie.
36 En wat aangaan diegene wat onder julle oorgebly het - Ek sal in hulle hart ân vreesagtigheid bring in die Aarde van hulle vyande, sodat die geruis van ân verwaaide blaar hulle op die loop sal ja; en hulle sal vlug, soos iemand vir ân swaard vlug en val sonder dat iemand agtervolg.
37 En hulle sal struikel die een oor die ander soos vir die swaard, alhoewel niemand agtervolg nie; en julle sal voor die aangesig van julle vyande nie kan standhou nie.
38 Maar julle sal omkom onder die nasies, en die Aarde van julle vyande sal julle verteer.
39 En die wat onder julle oorgebly het, sal oor hulle ongeregtigheid wegteer in die Aarde van julle vyande, ja, ook oor die ongeregtigheid van hulle vaders sal julle saam met hulle wegteer.
40 Dan sal hulle hul skuld bely en die ongeregtigheid van hulle vaders erken deurdat hulle ontrou teen My gehandel het; en ook dat hulle hul teen My versit het,
41 [sodat] Ăk My ook teen hulle versit het en hulle in die Aarde van hulle vyande moes bring; of, as hulle onbesnede hart hom dan verneder en hulle dan gestraf word vir hul ongeregtigheid,
42 sal Ek dink aan My Verbond met Jakob; en ook aan My Verbond met Isak en ook aan My Verbond met Abraham sal Ek dink, en aan die Aarde sal Ek dink. (Genésis17)
43 Maar die Aarde moet [eers] van hulle verlate wees en moet vir haar Sabbatte vergoeding kry, terwyl sy woes lĂȘ sonder hulle; en hulle sal vir hul ongeregtigheid gestraf word, omdat, ja, omdat hulle My Regsprake verwerp en hulle siel van My Insettinge ân afsku gehad het.
44 Maar ook dan, as hulle in die Aarde van hul vyande is, verwerp Ek hulle nie en het Ek van hulle geen afsku, sodat Ek ân einde aan hulle sou maak en My Verbond met hulle sou verbreek nie; Ek - JaHWeH hulle Elohey.
45 Maar Ek sal tot hulle beswil dink aan die Verbond van die voorvaders wat Ek uit die Aarde van Egipte voor die oĂ« van die nasies uitgelei het om vir hulle ân Elohim te wees. Ek - JaHWeH.
46 Dit is die Insettinge en die Regsprake en die Wette wat JaHWeH tussen Hom en die kinders van JisraEl by die berg Sinai deur die hand van MoshĂš gegee het.
Wette oor die lossing en oor die tiendes
1Â VERDER het JaHWeH tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As iemand ân buitengewone Gelofte aflĂȘ - siele aan JaHWeH [toewy] volgens jou skatting,
3 dan moet jou skatting vir ân manspersoon van twintig tot sestig jaar, dan moet jou skatting vyftig sikkels silwer wees, volgens die sikkel van die Apartheid.
4 Maar is dit ân vrou, dan moet jou skatting dertig sikkels wees.
5 En is dit iemand van vyf tot twintig jaar, dan moet jou skatting vir ân manspersoon twintig sikkels wees en vir ân vroulike tien sikkels.
6 Maar is dit iemand van ân maand oud tot vyf jaar, dan moet jou skatting vir die manlike vyf sikkels silwer wees en jou skatting vir die vroulike drie sikkels silwer.
7 En is dit iemand van sestig jaar oud en daarbo - is dit ân manspersoon, dan moet jou skatting vyftien sikkels wees en vir ân vrou tien sikkels.
8 Maar as hy te arm is vir die geskatte bedrag, moet hy voor die aangesig van die priester gestel word, sodat die priester hom kan skat; volgens wat hy wat die Gelofte gedoen het, kan bekostig, moet die priester hom skat.
9 En as dit vee is waarvan hulle aan JaHWeH ân bydrae naderbring, moet alles wat hy uit haar aan JaHWeH gee, apart gestel wees.
10 Hy mag hom nie omwissel of omruil nie - ân suiwere vir ân besoedelde of ân besoedelde vir ân suiwere nie; maar as hy tog ân dier vir ân ander een omruil, moet dit en die geruilde apart gestel wees.
11 En as dit enige besoedelde dier is, mag hulle aan JaHWeH geen bydrae naderbring nie. Hy moet die dier voor die aangesig van die priester stel,
12 en die priester moet dit skat of dit suiwer of besoedel is; na jou skatting, priester, so sal dit wees.
13 Maar as hy haar wil los, moet hy die vyfde deel daarvan bo jou skatting byvoeg.
14 En as iemand sy huis opdra as Apartheid aan JaHWeH, moet die priester dit skat of dit suiwer of besoedel is; soos die priester dit skat, so moet dit bly.
15 En as hy wat dit gewy het, sy huis wil los, moet hy die vyfde deel van die silwer van jou skatting daar byvoeg; dan sal dit syne wees.
16 En as iemand ân stuk land van sy besitting aan JaHWeH opdra, moet jou skatting wees volgens die saad wat gesaai word: ân homer garssaad op vyftig sikkels silwer.
17 As hy sy stuk land van die jubeljaar af toewy - volgens jou skatting, moet dit bly.
18 Maar as hy sy stuk land nĂĄ die jubeljaar toewy, moet die priester vir hom die silwer bereken na die jare wat tot die [volgende] jubeljaar oor is; en dit moet van jou skatting afgetrek word.
19 En as hy wat die stuk land afgesonder het, haar beslis wil los, moet hy die vyfde deel van die silwer van jou skatting daar byvoeg; en dit sal syne bly.
20 En as hy die stuk land nie los nie, of as hy die stuk land aan ân ander verkoop, mag sy nie meer gelos word nie;
21 maar die stuk land moet, as sy in die jubeljaar vry word, [as] Apartheid aan JaHWeH opgedra wees soos ân stuk land onder die ban; die besit van haar kom aan die priester toe.
22 En as hy aan JaHWeH ân stuk land afsonder wat hy gekoop het, wat nie van die Aarde van sy besitting is nie,
23 moet die priester vir hom die bedrag van die skatting tot die jubeljaar bereken; en hy moet op dieselfde dag die skatting gee [as] Apartheid aan JaHWeH.
24 In die jubeljaar moet die stuk land terugkom aan hom van wie hy haar gekoop het, aan hom wat in besit was van die Aarde.
25 En alles wat jy skat, moet volgens die sikkel van die Apartheid wees; die sikkel moet twintig gera wees.
26 Maar die eersgeborene van ân dier wat as eersgeborene aan JaHWeH behoort, dit mag niemand afsonder nie; of dit ân bees is of ân stuk kleinvee - dit behoort aan JaHWeH.
27 Maar is dit van ân besoedelde dier, dan moet hy dit na jou skatting loskoop en die vyfde deel daarvan byvoeg; en as dit nie gelos word nie, moet dit na jou skatting verkoop word.
28 Maar niks van die bangoed wat iemand aan JaHWeH wil opdra, van alles wat aan hom behoort - adamiete of vee of land wat in sy besit is - mag verkoop of gelos word nie. Al die bangoed, ân Apartheid van Aparthede is dit aan JaHWeH.
29 Elkeen wat onder die ban is, wat onder die adamiete met die ban getref is, mag nie losgekoop word nie; hy moet sekerlik gedood word.
30 Ook al die tiendes van die Aarde, of van die saad van die Aarde, of van die vrugte van die bome, dit behoort aan JaHWeH; dit is Apartheid aan JaHWeH.
31 Maar as iemand van sy tiende iets wil los, moet hy die vyfde deel daarvan byvoeg.
32 Wat betref al die tiendes van beeste en kleinvee - alles wat onder die herderstaf deurgaan - die tiende sal apart gestel aan JaHWeH wees.
33 Hulle mag nie ondersoek of dit suiwer of besoedel is nie, en dit nie omruil nie; maar as hulle dit tog omruil, moet dit en die geruilde apart wees; dit mag nie gelos word nie.
34 Dit is die Gebooie wat JaHWeH MoshĂš by die berg Sinai vir die kinders van JisraEl beveel het.
Telling van die JisraEliete in die wildernis Sinai.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek in die wildernis Sinai, in die Tent van Samekoms, op die eerste van die tweede maand, in die tweede jaar nadat hulle uit die Aarde van Egipte uitgetrek het, en gesĂȘ:
2 Neem julle die volle getal van die hele vergadering van die kinders van JisraEl op volgens hulle families, by die huis van hulle vaders, na die getal name, almal wat manlik is, hoof vir hoof;
3 van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek in JisraEl, dié moet julle tel volgens hulle leërafdelings, jy en AÀron.
4 En met julle saam moet daar van elke stam ân man wees, ân manlike hoof by die huis van hulle vaders.
5 En dit is die name van die manne wat julle moet bystaan: Vir Ruben: EliSur, die seun van SedĂ©ĂŒr;
6 vir SĂmeon: SelumiEl, die seun van Suri-Shadday;
7 vir JeHĂ»Wdah: Nagson, die seun van AmmĂnadab;
8 vir Issaskar: NethanEl, die seun van Suar;
9 vir SĂ©bulon: EliAb, die seun van Helon;
10 vir die kinders van JĂŽWsef: vir Efraim: EliShama, die seun van AmmĂhud; vir Manasse: GamliEl, die seun van PedĂĄsur;
11 vir Benjamin: AbĂdan, die seun van GideĂłni;
12 vir Dan, AhiĂ«ser, die seun van AmmĂsaddai;
13 vir Aser: PagiEl, die seun van Ogran;
14 vir Gad: El-Jasaf, die seun van DeuEl;
15 vir NĂĄftali: AhĂra, die seun van Enan.
16 Dit was hulle wat uit die vergadering opgeroep was, die owerstes oor die stamme, van hul vaders, die stamhoofde oor duisende van JisraEl.
17 Toe het MoshÚ en AÀron dié manne geneem wat met hulle name aangewys was,
18 en hulle het die hele vergadering op die eerste van die tweede maand bymekaar laat kom; en dié het hulle afkoms opgegee volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, hoof vir hoof,
19 soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het. En hy het hulle getel in die wildernis Sinai.
20 En die seuns van Ruben, die eersgeborene van JisraEl - hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, hoof vir hoof, almal wat manlik was, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
21 hulle geteldes van die stam van Ruben was ses-en-veertigduisend-vyfhonderd.
22 Van die seuns van SĂmeon, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, hoof vir hoof, almal wat manlik was, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
23 hulle geteldes van die stam van SĂmeon was nege-en-vyftigduisend-driehonderd.
24 Van die seuns van Gad, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
25 hulle geteldes van die stam van Gad was vyf-en-veertigduisend-seshonderd-en-vyftig.
26 Van die seuns van JeHûWdah, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
27 hulle geteldes van die stam van JeHûWdah was vier-en-sewentigduisend-seshonderd.
28 Van die seuns van Issaskar, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
29 hulle geteldes van die stam van Issaskar was vier-en-vyftigduisend-vierhonderd.
30 Van die seuns van SĂ©bulon, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
31 hulle geteldes van die stam van SĂ©bulon was sewe-en-vyftigduisend-vierhonderd.
32 Van die seuns van JĂŽWsef, van die seuns van Efraim, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
33 hulle geteldes van die stam van Efraim was veertigduisend-vyfhonderd;
34 van die seuns van Manasse, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
35 hulle geteldes van die stam van Manasse was twee-en-dertigduisend-tweehonderd.
36 Van die seuns van Benjamin, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
37 hulle geteldes van die stam van Benjamin was vyf-en-dertigduisend-vierhonderd.
38 Van die seuns van Dan, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
39 hulle geteldes van die stam van Dan was twee-en-sestigduisend-sewehonderd.
40 Van die seuns van Aser, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
41 hulle geteldes van die stam van Aser was een-en-veertigduisend-vyfhonderd.
42 Van die seuns van NĂĄftali, hulle geslagsregister volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders, na die getal name, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat op kommando moet uittrek -
43 hulle geteldes van die stam van NĂĄftali was drie-en-vyftigduisend-vierhonderd.
44 Dit is die geteldes wat MoshĂš en AĂ€ron en die owerstes van JisraEl getel het; twaalf man was dit, elkeen vir sy families.
45 So was dan al die geteldes van die kinders van JisraEl volgens hulle families, van twintig jaar oud en daarbo, almal wat in JisraEl op kommando moet uittrek -
46 al die geteldes dan was seshonderd-en-drieduisend-vyfhonderd-en-vyftig.
47 Maar die Leviete, volgens hulle voorvaderlike stam, is onder hulle nie getel nie.
48 JaHWeH het naamlik met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
49 Net die stam van Levi moet jy nie tel nie en hulle volle getal onder die kinders van JisraEl nie opneem nie;
50 maar stel jy die Leviete aan oor die Tabernakel van die Getuienis en oor al sy gereedskap en oor alles wat by hom hoort. Hulle moet die Tabernakel dra en alles wat by hom hoort, en hulle moet hom bedien en rondom die Tabernakel laer opslaan.
51 En as die Tabernakel wegtrek, moet die Leviete hom afbreek; en as die Tabernakel rus, moet die Leviete hom oprig; en die verbasterde wat nader kom, moet gedood word.
52 En die kinders van JisraEl moet laer opslaan elkeen op sy laerplek en elkeen by sy vaandel, volgens hulle leërafdelings.
53 Maar die Leviete moet laer opslaan rondom die Tabernakel van die Getuienis, dat daar geen toorn oor die vergadering van die kinders van JisraEl kom nie. So moet dan die Leviete die diens van die Tabernakel van die Getuienis waarneem.
54 En die kinders van JisraEl het dit gedoen; net soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het hulle gedoen.
Die laerorde.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
2 Die kinders van JisraEl moet laer opslaan elkeen by sy vaandel by die veldtekens van die huis van hul vader; op ân afstand rondom die Tent van Samekoms moet hulle laer opslaan.
3 En die wat aan die oostekant, teen sonop, laer opslaan, moet wees: die vaandel van die laer van JeHĂ»Wdah volgens hulle leĂ«rafdelings; en Nagson, die seun van AmmĂnadab, moet owerste oor die seuns van JeHĂ»Wdah wees.
4 En sy leër met hulle geteldes was vier-en-sewentigduisend-seshonderd.
5 En die wat langs hom laer opslaan, moet wees die stam van Issaskar; en NethanEl, die seun van Suar, moet owerste oor die seuns van Issaskar wees.
6 En sy leër met hulle geteldes was vier-en-vyftigduisend-vierhonderd.
7 [Verder] die stam van SĂ©bulon; en EliAb, die seun van Helon, moet owerste oor die seuns van SĂ©bulon wees.
8 En sy leër met sy geteldes was sewe-en-vyftigduisend-vierhonderd.
9 Al die geteldes in die laer van JeHûWdah was honderd-ses-en-tagtigduisend-vierhonderd volgens hulle leërafdelings. Hulle moet eerste opbreek.
10 Die vaandel van die laer van Ruben volgens hulle leĂ«rafdelings moet aan die suidekant wees; en EliSur, die seun van SedĂ©ĂŒr, moet owerste oor die seuns van Ruben wees.
11 En sy leër met sy geteldes was ses-en-veertigduisend-vyfhonderd.
12 En die wat langs hom laer opslaan, moet wees die stam van SĂmeon; en SelumiEl, die seun van Suri-Shadday, moet owerste oor die seuns van SĂmeon wees.
13 En sy leër met hulle geteldes was nege-en-vyftigduisend-driehonderd.
14 Verder die stam van Gad; en El-Jasaf, die seun van Rehuel, moet owerste oor die seuns van Gad wees.
15 En sy leër met hulle geteldes was vyf-en-veertigduisend-seshonderd-en-vyftig.
16 Al die geteldes in die laer van Ruben was honderd-een-en-vyftigduisend-vierhonderd-en-vyftig volgens hulle leërafdelings. En hulle moet tweede opbreek.
17 Daarna moet die Tent van Samekoms opbreek: die laer van die Leviete, tussen die ander laers in. Soos hulle laer opslaan, so moet hulle opbreek, elkeen op sy plek volgens hulle vaandels.
18 Die vaandel van die laer van Efraim volgens hulle leĂ«rafdelings moet aan die westekant wees; en EliShama, die seun van AmmĂhud, moet owerste oor die seuns van Efraim wees.
19 En sy leër met hulle geteldes was veertigduisend-vyfhonderd.
20 En langs hom die stam van Manasse; en GamliEl, die seun van PedĂĄsur, moet owerste oor die seuns van Manasse wees.
21 En sy leër met hulle geteldes was twee-en-dertigduisend-tweehonderd.
22 Verder die stam van Benjamin; en AbĂdan, die seun van GideĂłni, moet owerste oor die seuns van Benjamin wees.
23 En sy leër met hulle geteldes was vyf-en-dertigduisend-vierhonderd.
24 Al die geteldes in die laer van Efraim was honderd-en-agtduisend-eenhonderd volgens hulle leërafdelings. En hulle moet derde opbreek.
25 Die vaandel van die laer van Dan moet aan die noordekant wees volgens hulle leĂ«rafdelings: en AhiĂ«ser, die seun van AmmĂsaddai, moet owerste oor die seuns van Dan wees.
26 En sy leër met hulle geteldes was twee-en-sestigduisend-sewehonderd.
27 En die wat langs hom laer opslaan, moet wees die stam van Aser; en PagiEl, die seun van Ogran, moet owerste oor die seuns van Aser wees.
28 En sy leër met hulle geteldes was een-en-veertigduisend-vyfhonderd.
29 Verder die stam van NĂĄftali; en AhĂra, die seun van Enan, moet owerste oor die seuns van NĂĄftali wees.
30 En sy leër met hulle geteldes was drie-en-vyftigduisend-vierhonderd.
31 Al die geteldes in die laer van Dan was honderd-sewe-en-vyftigduisend-seshonderd. Hulle moet laaste opbreek volgens hulle vaandels.
32 Dit is die geteldes van die kinders van JisraEl volgens hulle families. Al die geteldes van die laers volgens hulle leërafdelings was seshonderd-en-drieduisend-vyfhonderd-en-vyftig.
33 Maar die Leviete is onder die kinders van JisraEl nie getel nie, soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
34 En die kinders van JisraEl het gedoen net soos JaHWeH MoshĂš beveel het; so het hulle laer opgeslaan volgens hulle vaandels, en so het hulle opgebreek elkeen volgens sy families, uit die huis van hulle vaders.
Telling van die Leviete.
1Â EN dit is die genelyn van AĂ€ron en MoshĂš op die dag toe JaHWeH met MoshĂš op die berg Sinai gespreek het.
2 En dit is die name van die seuns van AĂ€ron: die eersgeborene Nadab, daarna AbĂhu, El-Azar en Itamar.
3 Dit is die name van die seuns van AĂ€ron, die gesalfde priesters, wat hy aangestel het om die priesteramp te bedien.
4 Maar Nadab en AbĂhu het gesterwe voor die Aangesig van JaHWeH toe hulle verbasterde vuur voor die Aangesig van JaHWeH in die wildernis Sinai nadergebring het, en hulle het geen kinders gehad nie; maar El-Azar en Itamar het die priesteramp bedien voor die oĂ« van hulle vader AĂ€ron.
5 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
6 Laat die stam van Levi nader kom, en stel hulle voor die aangesig van die priester AĂ€ron, dat hulle hom kan dien.
7 En hulle moet sy diens waarneem en die diens van die hele vergadering voor die aangesig van die Tent van Samekoms, om die dienswerk van die Tabernakel te verrig.
8 En hulle moet sorg vir al die gereedskap van die Tent van Samekoms en vir die diens van die kinders van JisraEl, om die dienswerk van die Tabernakel te verrig.
9 En jy moet die Leviete aan AĂ€ron en sy seuns gee; hulle is heeltemal aan hom gegee uit die kinders van JisraEl.
10 Maar AĂ€ron en sy seuns moet jy aanstel, dat hulle hul priesteramp kan waarneem; en die verbasterde wat nader kom, moet gedood word.
11 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
12 Kyk, Ek self het die Leviete geneem onder die kinders van JisraEl uit in die plek van al die eersgeborenes wat die moederskoot open, uit die kinders van JisraEl, dat die Leviete Myne kan wees.
13 Want al die eersgeborenes is Myne: op die dag toe Ek al die eersgeborenes in die Aarde van Egipte getref het, het Ek al die eersgeborenes in JisraEl vir My afgesonder, adamiete sowel as diere; hulle moet Myne wees. Ek - JaHWeH.
14 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek in die wildernis Sinai en gesĂȘ:
15 Tel die seuns van Levi uit die huis van hulle vaders, volgens hulle families; almal wat manlik is, van ân maand oud en daarbo - diĂ© moet jy tel.
16 En MoshĂš het hulle volgens die bevel van JaHWeH getel soos dit hom beveel is.
17 En dit was die seuns van Levi volgens hulle name: Gerson en Kehat en MerĂĄri.
18 En dit is die name van die seuns van Gerson volgens hulle families: Libni en SĂmeĂŻ.
19 En die seuns van Kehat volgens hulle families: Amram en Jishar, Hebron en UzziEl.
20 En die seuns van MerĂĄri volgens hulle families: Magli en Musi. Dit is die families van die Leviete ooreenkomstig die huis van hulle vaders.
21 Aan Gerson behoort die familie van die Libniete en die familie van die SimeĂŻete. Dit is die families van die Gersoniete.
22 Hulle geteldes volgens die getal van almal wat manlik was, van ân maand oud en daarbo - hulle geteldes was seweduisend-vyfhonderd.
23 Die families van die Gersoniete moet laer opslaan agter die Tabernakel aan die westekant.
24 En owerste oor die familie van die Gersoniete moet El-Jasaf, die seun van LaEl, wees.
25 En die seuns van Gerson moet by die Tent van Samekoms versorg: die Tabernakel en die tent, sy dekkleed en die bedekking vir die ingang van die Tent van Samekoms;
26 en die behangsels van die voorhof en die bedekking vir die ingang van die voorhof wat rondom die Tabernakel en op die altaar is, en sy lyne - alles wat by sy bediening behoort.
27 En aan Kehat het behoort die familie van die Amramiete en die familie van die Jishariete en die familie van die Hebroniete en die familie van die UzziEliete. Dit is die families van die Kehatiete.
28 Volgens die getal van almal wat manlik is, van ân maand oud en daarbo, was daar agtduisend-ses-honderd wat die diens van die Apartheid waargeneem het.
29 Die families van die seuns van Kehat moet laer opslaan aan die kant van die Tabernakel, aan die suidekant.
30 En die hoof oor huis van die vader van die families van die Kehatiete moet wees El-Safan, die seun van UzziEl.
31 En hulle moet versorg: die Ark en die tafel en die kandelaar en die altare en die gereedskap van die Apartheid waarmee hulle diens doen, en die voorhangsel en alles wat by die bediening daarvan behoort.
32 En die hoof van die owerstes van Levi moet wees El-Azar, die seun van AĂ€ron, die priester, die toesighouer oor die wat die diens van die Apartheid waarneem.
33 Aan MerĂĄri het behoort die familie van die Magliete en die familie van die Musiete. Dit is die families van MerĂĄri.
34 En hulle geteldes volgens die getal van almal wat manlik is, van ân maand oud en daarbo, was sesduisend-tweehonderd.
35 En die hoof oor die huis van die vader vir die families van MerĂĄri moet wees SuriEl, die seun van Abihail; hulle moet laer opslaan aan die kant van die Tabernakel, aan die noordekant.
36 En die toesig van die seuns van MerĂĄri - wat hulle te besorg het - moet wees oor die style van die Tabernakel en sy dwarshoute en sy pilare en sy voetstukke en al die gereedskap sowel as die hele diens wat daarby behoort;
37 en die pilare van die voorhof rondom en hulle voetstukke en hulle penne en hulle lyne.
38 En die wat voor die aangesig van die Tabernakel laer opslaan, aan die oostekant, voor die aangesig van die Tent van Samekoms, teen sonop, moet wees MoshĂš en AĂ€ron met sy seuns wat die diens van die Apartheidsplek waarneem, naamlik die diens vir die kinders van JisraEl; en die verbasterde wat nader kom, moet gedood word.
39 Al die geteldes van die Leviete wat MoshĂš en AĂ€ron volgens die bevel van JaHWeH, volgens hulle families getel het, almal wat manlik was, van ân maand oud en daarbo, was twee-en-twintigduisend.
40 En JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Tel al die manlike eersgeborenes van die kinders van JisraEl, van ân maand oud en daarbo, en neem die getal van hulle name op.
41 En jy moet vir My - Ek - JaHWeH - die Leviete neem in die plek van al die eersgeborenes onder die kinders van JisraEl, en die vee van die Leviete in die plek van al die eersgeborenes onder die vee van die kinders van JisraEl.
42 En MoshĂš het, soos JaHWeH aan hom beveel het, al die eersgeborenes onder die kinders van JisraEl getel.
43 En al die manlike eersgeborenes volgens die getal name, van ân maand oud en daarbo, volgens hulle geteldes, was twee-en-twintigduisend tweehonderd-drie-en-sewentig.
44 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
45 Neem die Leviete in die plek van al die eersgeborenes onder die kinders van JisraEl, en die vee van die Leviete in die plek van hulle vee, sodat die Leviete Myne kan wees. Ek - JaHWeH.
46 Wat aangaan die loskoping van die tweehonderd-drie-en-sewentig wat oor is bo die Leviete, uit die eersgeborenes van die kinders van JisraEl,
47 moet jy per hoof vyf sikkels neem; volgens die sikkel van die Apartheid moet jy dit neem; die sikkel is twintig gera.
48 En jy moet die silwer as losprys van die wat onder hulle oor is, aan AĂ€ron en sy seuns gee.
49 Daarop het MoshĂš die loskoop-silwer geneem van die wat oor was bo die wat deur die Leviete losgekoop was;
50 van die eersgeborenes van die kinders van JisraEl het hy die silwer geneem, duisend-driehonderdvyf-en-sestig [sikkels] volgens die sikkel van die Apartheid.
51 En MoshĂš het die loskoop-silwer aan AĂ€ron en sy seuns gegee volgens die bevel van JaHWeH, soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
Die diens van die Leviete.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
2 Neem die volle getal van die seuns van Kehat op, onder die seuns van Levi uit, volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders,
3 van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig is, om werk by die Tent van Samekoms te verrig.
4 Dit sal die dienswerk van die seuns van Kehat by die Tent van Samekoms wees, [aangaande] Apartheid van die Aparthede.
5 By die opbreek van die laer moet AĂ€ron en sy seuns kom en die voorhangsel tot bedekking afneem en met haar die Ark van die Getuienis bedek.
6 En hulle moet ân dekkleed van gebreide velle daarop sit en ân doek, heeltemal van koningsblou stof, daar bo-oor uitsprei en sy draaghoute insteek.
7 Hulle moet ook oor die toonbrood-tafel ân koningsblou doek uitsprei en daarop neersit die skottels en die panne en die bekers en die kanne vir die skinking; ook moet die voortdurende brood daarop wees.
8 Daarna moet hulle ân skarlaken doek daaroor uitsprei en dit met ân dekkleed van gebreide velle toemaak en sy draaghoute insteek.
9 Dan moet hulle ân koningsblou doek neem en die kandelaar tot verligting bedek, met haar lampe en haar vuurtange en haar bakkies en al haar oliekanne waarmee hulle vir haar diens doen.
10 En hulle moet haar met al haar gereedskap op ân dekkleed van gebreide velle neerlĂȘ en haar op die draagbaar sit.
11 En oor die goue altaar moet hulle ân koningsblou doek uitsprei en hulle met ân dekkleed van gebreide velle toemaak en sy draaghoute insteek.
12 Hulle moet ook al die gereedskap neem waarmee hulle diens in die Apartheid doen, en dit op ân koningsblou doek neerlĂȘ en met ân dekkleed van gebreide velle toemaak en dit op die draagbaar sit.
13 En hulle moet die as van die altaar verwyder en daar ân purper doek oor uitsprei.
14 En hulle moet al sy gereedskap daarop neersit waarmee hulle daarby diens doen: die koolpanne, die drietandvurke en die skoppe en die sprinkelflesse, al die gereedskap van die altaar; en hulle moet daar ân dekkleed van gebreide velle oor uitsprei en sy draaghoute insteek.
15 En eers nadat AĂ€ron en sy seuns, by die opbreek van die laer, klaar is met die toemaak van die Apartheid asook al die gereedskap van die Apartheid, wanneer die geselskap vertrek dan moet die seuns van Kehat kom om te dra; maar hulle mag nie aan die Apartheid [se dinge] raak nie, sodat hulle nie sterwe nie. Dit is die vrag wat die seuns van Kehat moet dra van die Tent van Samekoms.
16 En die toesig van El-Azar, die seun van die priester AĂ€ron, is oor die olie vir die kandelaar en die reukwerk van speserye en die voortdurende spysbydrae en die salfolie; die toesig oor die hele Tabernakel en oor alles wat in die Apartheid is, asook die bybehorende gereedskap.
17 En JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
18 Sorg dat die stam uit die families van die Kehatiete nie onder die Leviete uitgeroei word nie.
19 Maar doen vir hulle dit, sodat hulle lewe en nie sterwe nie wanneer hulle na die Apartheid van die Aparthede aankom: AĂ€ron en sy seuns moet ingaan en hulle aanstel elkeen oor sy dienswerk en oor sy vrag.
20 Maar hulle moet nie ingaan om te sien hoe die Apartheid verslind nie, sodat hulle nie sterwe nie.
21 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
22 Neem die volle getal op ook van die seuns van Gerson uit die huis van hulle vaders, volgens hulle families.
23 Jy moet hulle tel van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat verplig is om diens te doen, om dienswerk te verrig by die Tent van Samekoms.
24 Dit sal die dienswerk van die families van die Gersoniete wees by die diens en by die vrag:
25 hulle moet die tentdoeke van die Tabernakel dra, ook die Tent van Samekoms, sy dekkleed en die dekkleed van gebreide velle wat daar bo-oor is, en die bedekking vir die ingang van die Tent van Samekoms
26 en die behangsels van die voorhof en die bedekking vir die ingang van die poort van die voorhof wat rondom die Tabernakel en op die altaar is, en hulle lyne sowel as al die gereedskap wat by die bediening daarvan behoort; en alles wat daarvoor gedoen moet word, moet hulle verrig.
27 Die hele dienswerk van die seuns van die Gersoniete â in al hul vragte en in al hul dienste - moet wees volgens die bevel van AĂ€ron en sy seuns; en reken hulle toe die beskerming van al hulle vragte.
28 Dit is die dienswerk vir die families van die seuns van die Gersoniete by die Tent van Samekoms; en wat hulle te besorg het, moet plaasvind onder leiding van Itamar, die seun van die priester AĂ€ron.
29 Wat aangaan die seuns van Meråri - dié moet jy tel volgens hulle families, uit die huis van hulle vaders.
30 Jy moet hulle tel van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig is, om die dienswerk van die Tent van Samekoms te verrig.
31 En dit is wat by hulle vragte besorg moet word, hulle hele dienswerk by die Tent van Samekoms: die style van die Tabernakel met sy dwarshoute en sy pilare en sy voetstukke
32 en die pilare van die voorhof rondom met hulle voetstukke en hulle penne en hulle lyne - al die gereedskap sowel as alles wat by die bediening daarvan behoort. En die gereedskap wat by hulle drawerk besorg moet word, moet julle met die naam aanwys.
33 Dit is die dienswerk vir die families van die seuns van MerĂĄri, hulle hele diens by die Tent van Samekoms onder leiding van Itamar, die seun van die priester AĂ€ron.
34 En MoshĂš en AĂ€ron en die owerstes van die vergadering het die seuns van die Kehatiete getel volgens hulle families en volgens die huis van hulle vaders;
35 van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig was insake die dienswerk by die Tent van Samekoms.
36 En hulle geteldes was volgens hulle families tweeduisend-sewehonderd-en-vyftig.
37 Dit is die geteldes van die families van die Kehatiete, almal wat by die Tent van Samekoms gedien het, wat MoshĂš en AĂ€ron volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš getel het.
38 En die geteldes van die seuns van Gerson volgens hulle geslagte en volgens die huis van hulle vaders,
39 van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig was insake die dienswerk by die Tent van Samekoms -
40 hulle geteldes was volgens hulle families, volgens die huis van hulle vaders, tweeduisend-seshonderd-en-dertig.
41 Dit is die geteldes van die families van Gerson se seuns almal wat by die Tent van Samekoms gedien het, wat MoshĂš en AĂ€ron volgens die bevel van JaHWeH getel het.
42 En die geteldes van die families van MerĂĄri se seuns volgens hulle families, volgens die huis van hulle vaders,
43 van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig was insake die dienswerk by die Tent van Samekoms -
44 hulle geteldes was volgens hulle families drieduisend-tweehonderd.
45 Dit is die geteldes van die families van MerĂĄri se seuns wat MoshĂš en AĂ€ron volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš getel het.
46 Al die getelde Leviete wat MoshĂš en AĂ€ron en die owerstes van JisraEl getel het, volgens hulle families uit die huis van hulle vaders,
47 van dertig jaar oud en daarbo, tot vyftig jaar, almal wat dienspligtig was om dienswerk te verrig en die diens van die vrag by die Tent van Samekoms -
48 hulle geteldes was agtduisend-vyfhonderd-en-tagtig.
49 Volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš is hulle aangewys elkeen vir sy diens en vir sy vrag; op die aanwysings, soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
Bevel om al die besoedeldes buitekant die laer af te sonder.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Gee bevel aan die kinders van JisraEl dat hulle uit die laer wegstuur al die melaatse mense en almal wat ân vloeiing het, en almal wat deur ân siel besoedel is.
3 Man sowel as vrou moet julle wegstuur; buitekant die laer moet julle hulle wegstuur, sodat hulle nie hul laer besoedel waar Ek in hulle midde woon nie.
4 En die kinders van JisraEl het so gedoen en hulle buitekant die laer gestuur; soos JaHWeH met MoshĂš gespreek het, so het die kinders van JisraEl gedoen.
Wette oor die teruggawe van ontvreemde goed
5 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
6 Spreek met die kinders van JisraEl: As ân man of vrou uit die adamiete ontrou teenoor JaHWeH handel en so ân oortreding begaan, en diĂ© siel skuldig word,
7 dan moet hulle hul die oortreding wat hulle begaan het, bely; daarna moet hy wat hy skuldig is, ten volle teruggee en die vyfde deel daarvan byvoeg, en hy moet dit aan dié een gee teen wie hy hom skuldig gemaak het.
8 Maar as die man geen losser het aan wie die skuld teruggegee kan word nie, behoort die skuld wat teruggegee moet word, aan JaHWeH, ook aan die priester, behalwe die versoeningsram waarmee hy vir hom versoening doen.
9 En elke bydrae van al die apartheids [gawes] van die kinders van JisraEl wat hulle na die priester naderbring, moet syne wees.
10 En elkeen se gewyde [gawes] - dit moet syne wees: wat iemand aan die priester gee, moet syne wees.
Wet oor die jaloersheid.
11 VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
12 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As iemand se vrou afwyk en ân troubreuk teen hom begaan,
13 en ân man met haar vleeslike gemeenskap het en saad in haar gestort het, maar dit vir die oĂ« van haar man verborge bly en sy nie uitgevind is nie - hoewel sy haar besoedel het - terwyl daar geen getuie teen haar is en sy nie betrap is nie;
14 en daar kom ân gees van jaloersheid oor hom, sodat hy jaloers word op sy vrou terwyl sy haar [inderdaad] besoedel het; of ân gees van jaloersheid kom oor hom, sodat hy jaloers word op sy vrou terwyl sy haar nie besoedel het nie;
15 dan moet die man sy vrou na die priester bring, en hy moet haar bydrae vir haar saambring: ân tiende van ân efa garsmeel; hy moet geen olie op haar giet en geen wierook oor haar nie, omdat dit ân spysbydrae vir agterdog is, ân spysbydrae wat die herinnering vir ongeregtigheid in gedagtenis bring.
16 En die priester moet haar naderbring en haar voor die Aangesig van JaHWeH stel.
17 En die priester moet water van apartes in ân erdepot neem; en van die stof wat op die vloer van die Tabernakel is, moet die priester neem en in die water gooi.
18 Daarna moet die priester die vrou voor die Aangesig van JaHWeH stel en die hare van die vrou losmaak, en hy moet die spysbydrae van herinnering op haar handpalms sit - ân spysbydrae van jaloersheid is sy; en in die hand van die priester moet daar wees die water van bitter smart wat die vloek bring.
19 En die priester moet haar besweer en aan die vrou sĂȘ: As geen man met jou gemeenskap gehad het nie, en jy, terwyl jy aan jou man toebehoort het, nie afgewyk het in besoedeling nie - wees dan vry van hierdie water van bitter smart wat die vloek bring.
20 Maar as jy, terwyl jy aan jou man toebehoort het, afgewyk en jou besmet het deurdat ân man behalwe jou eie man met jou vleeslike gemeenskap gehad het
21 so moet dan die priester die vrou met die eed van vervloeking besweer, en die priester moet aan die vrou sĂȘ: Mag JaHWeH jou tot ân vervloeking en ân verwensing maak onder jou volk deurdat JaHWeH jou heup laat inval en jou skoot laat opswel;
22 en mag hierdie water wat die vloek bring, in jou ingewande ingaan om die moederskoot te laat opswel en die heup te laat inval. Dan moet die vrou sĂȘ: Amein, amein!
23 Daarna moet die priester hierdie vervloekinge in ân boekrol skrywe en dit in die water van bitter smart uitvee;
24 en hy moet die vrou laat drink die water van bitter smart wat die vloek bring, sodat die water wat die vloek bring, in haar kan ingaan tot bitter smart.
25 En die priester moet uit die hand van die vrou die spysbydrae van jaloersheid neem en die spysbydrae voor die Aangesig van JaHWeH wuif en haar na die altaar naderbring.
26 Die priester moet ook van die spysbydrae ân handvol, as haar herinnering, neem en haar op die altaar aan die brand steek; en daarna moet hy die vrou die water laat drink.
27 En as hy haar die water laat drink het, dan sal, as sy haar besoedel en teen haar man troubreuk begaan het, die water wat die vloek bring, as bitter smart in haar ingaan, en haar moederskoot sal opswel en haar heup inval; en die vrou sal onder haar volk ân vervloeking wees.
28 Maar as die vrou haar nie besoedel het nie, maar suiwer is, sal sy vry en vrugbaar wees.
29 Dit is die Wet oor die jaloersheid: As ân vrou afwyk terwyl sy aan haar man toebehoort, en haar besoedel;
30 of as oor ân man die gees van jaloersheid kom en hy op sy vrou jaloers word - dan moet hy die vrou voor die Aangesig van JaHWeH stel, en die priester moet met haar handel volgens hierdie hele Wet.
31 En die man sal vry wees van skuld, maar dié vrou sal haar straf dra.
Wet oor die Gelofte van ân Separatis.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As ân man of ân vrou ân buitengewone Gelofte aflĂȘ, die Gelofte van ân Separatis, om hom aan JaHWeH af te sonder,
3 moet hy hom van wyn en sterk drank afskei; wyn-asyn en asyn van sterk drank mag hy nie drink nie, ja, geen druiwesap mag hy drink nie en geen vars of gedroogde druiwe eet nie.
4 Al die dae van sy separatisme mag hy niks eet van alles wat van die wynstok gemaak is nie, selfs nie van die pitte en doppe nie.
5 Al die dae van die Gelofte van sy separatisme mag geen skeermes oor sy hoof gaan nie. Totdat die dae om is dat hy hom afskei aan JaHWeH, hy moet apart wees - hy moet die hare van sy hoof vry laat groei.
6 Al die dae van sy separatisme aan JaHWeH, mag hy nie by ân dooie siel kom nie.
7 Aan sy vader of sy moeder, aan sy broer of sy suster - aan hulle mag hy hom nie besoedel as hulle dood is nie; want die separatisme van sy Elohey is op sy hoof.
8 Al die dae van sy separatisme is hy apart aan JaHWeH.
9 En as heeltemal onverwags iemand by hom sterwe, sodat hy die separatisme oor sy hoof besoedel, moet hy op die dag van sy suiwering sy hoof skeer; op die sewende dag moet hy dit skeer.
10 En op die agtste dag moet hy twee tortelduiwe of twee jong duiwe na die priester, na die ingang van die Tent van Samekoms, bring.
11 En die priester moet een vir die oortreding en een as brandoffer berei en vir hom versoening doen vir wat hy oortree het by die siel; so moet hy dan sy hoof op dieselfde dag toewy.
12 Daarna moet hy die dae van sy separatisme aan JaHWeH opdra en ân jaaroud-lam vir sy skuld bring; en die vorige dae moet wegval, omdat sy separatisme besoedel is.
13 En dit is die Wet van die Separatis: Op die dag as die dae van sy separatisme om is, moet hulle hom na die ingang van die Tent van Samekoms bring;
14 en hy moet sy bydrae aan JaHWeH naderbring: een jaaroud-lam wat raseg is as brandoffer en een jaaroud ooilam wat raseg is vir die oortreding en een ram wat raseg is as vergoeding
15 en ân mandjie ongesuurde koeke van fynmeel, koeke met olie gemeng en ongesuurde platkoeke met olie bestryk, en hulle spysbydrae en hulle dranke wat daarby hoort.
16 En die priester moet dit voor die Aangesig van JaHWeH naderbring vir sy oortreding en sy brandoffer vir hom berei.
17 Hy moet ook die ram as slagdier van vergoeding aan JaHWeH gereedmaak saam met die mandjie ongesuurde koeke; en die priester moet sy spysbydrae en sy drank vir hom berei.
18 Die Separatis moet dan by die ingang van die Tent van Samekoms die hoof van sy separatisme skeer en die hare van sy hoof van sy separatisme neem en dit op die vuur gooi wat onder die slagdier van die vergoeding is.
19 Verder moet die priester die gekookte blad van die ram afneem en een ongesuurde koek uit die mandjie en een ongesuurde platkoek; en hy moet hulle op die handpalms van die Separatis sit nadat hy dié [hare] van sy separatisme afgeskeer het.
20 En die priester moet dit wuiwend swaai voor die Aangesig van JaHWeH. Apartheid [is] hy vir die priester saam met die geswaaide bors en die bygedrae boud. En daarna mag die Separatis wyn drink.
21 Dit is die Wet vir die Separatis wat sy bydrae aan JaHWeH beloof op Aarde van sy separatisme, behalwe wat sy hand kan bied. Volgens die Gelofte wat hy beloof het, sĂł moet hy doen volgens die Wet van separatisme.
Die seën van JaHWeH oor die kinders van Jisrael.
22 EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
23 Spreek met AĂ€ron en sy seuns en sĂȘ: So moet julle die kinders van JisraEl seĂ«n deur vir hulle te sĂȘ:
24 JaHWeH sal jou seën en jou behoed;
25 JaHWeH verlig Sy Aangesig oor jou en sal jou barmhartig wees;
26 JaHWeH sal Sy Aangesig oor jou verhef en aan jou Vrede gee.
27 So moet hulle dan My Naam op die kinders van JisraEl lĂȘ; en Ăk sal hulle seĂ«n.
Bydraes van die twaalf stamowerstes nĂĄ die oprigting en afsondering van die Tabernakel.
1 EN op die dag toe MoshÚ die Tabernakel opgerig en voltooi het, het hy hom gesalf en geseën met al sy gereedskap, en die altaar met al sy gereedskap, het hy gesalf en geseën,
2 het die owerstes van JisraEl, die hoofde van die huise van hulle vaders, [bydraes] nadergebring - hulle was die owerstes van die stamme, hulle wat oor die geteldes gestaan het -
3 hulle het hul bydrae voor die Aangesig van JaHWeH gebring: ses tentwaens en twaalf beeste; ân wa vir twee owerstes en ân bees vir elkeen; en hulle het dit voor die aangesig van die Tabernakel nadergebring.
4 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
5 Neem dit van hulle aan, dat dit kan gebruik word om die dienswerk van die Tent van Samekoms te verrig; en jy moet dit aan die Leviete gee, aan elkeen volgens sy dienswerk.
6 Toe het MoshĂš die waens en die beeste geneem en dit aan die Leviete gegee:
7 twee waens en vier beeste het hy aan die seuns van Gerson gegee volgens hulle dienswerk;
8 en vier waens en agt beeste het hy aan die seuns van MerĂĄri gegee volgens hulle dienswerk, onder leiding van Itamar, die seun van die priester AĂ€ron.
9 Maar aan die seuns van Kehat het hy niks gegee nie; want die diens van die Apartheid het op hulle gerus: hulle moes dit op die skouers dra.
10 En die owerstes het die inhuldiging van die altaar [bydraes] nadergebring op die dag toe dit gesalf is, en die owerstes het hulle bydrae voor die aangesig van die altaar gebring.
11 En JaHWeH het tot MoshĂš gespreek en gesĂȘ: Elke owerste moet, elkeen op ân afsonderlike dag, sy bydrae naderbring vir die inwyding van die altaar.
12 En hy wat op die eerste dag sy bydrae nadergebring het, was Nagson, die seun van AmmĂnadab, van die stam van JeHĂ»Wdah.
13 En sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
14 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
15 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
16 een bokram vir die oortreding;
17 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van Nagson, die seun van AmmĂnadab.
18 Op die tweede dag het NethanEl, die seun van Suar, die owerste van Issaskar, nadergebring -
19 hy het sy bydrae nadergebring: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
20 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
21 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
22 een bokram vir die oortreding;
23 en as slagdier van die vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van NethanEl, die seun van Suar.
24 Op die derde dag die owerste van die kinders van SĂ©bulon, EliAb, die seun van Helon.
25 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
26 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
27 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
28 een bokram vir die oortreding;
29 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme; vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van EliAb, die seun van Helon.
30 Op die vierde dag die owerste van die kinders van Ruben, EliSur, die seun van SedĂ©ĂŒr.
31 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
32 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
33 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
34 een bokram vir oortreding;
35 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van EliSur, die seun van SedĂ©ĂŒr.
36 Op die vyfde dag die owerste van die kinders van SĂmeon, SelumiEl, die seun van Suri-Shadday.
37 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
38 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
39 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
40 een bokram vir oortreding;
41 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van SelumiEl, die seun van Suri-Shadday.
42 Op die sesde dag die owerste van die kinders van Gad, El-Jasaf, die seun van DeuEl.
43 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
44 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
45 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
46 een bokram vir oortreding;
47 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van El-Jasaf, die seun van DeuEl.
48 Op die sewende dag die owerste van die kinders van Efraim, EliShama, die seun van AmmĂhud.
49 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
50 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
51 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
52 een bokram vir oortreding;
53 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van EliShama, die seun van AmmĂhud.
54 Op die agtste dag die owerste van die kinders van Manasse, GamliEl, die seun van PedĂĄsur.
55 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
56 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
57 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
58 een bokram vir oortreding;
59 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van GamliEl, die seun van PedĂĄsur.
60 Op die negende dag die owerste van die kinders van Benjamin, AbĂdan, die seun van GideĂłni.
61 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
62 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
63 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
64 een bokram vir oortreding;
65 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van AbĂdan, die seun van GideĂłni.
66 Op die tiende dag die owerste van die kinders van Dan, AhiĂ«ser, die seun van AmmĂsaddai.
67 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
68 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
69 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
70 een bokram vir oortreding;
71 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van AhiĂ«ser, die seun van AmmĂsaddai.
72 Op die elfde dag die owerste van die kinders van Aser, PagiEl, die seun van Ogran.
73 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
74 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
75 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
76 een bokram vir oortreding;
77 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van PagiEl, die seun van Ogran.
78 Op die twaalfde dag die owerste van die kinders van NĂĄftali, AhĂra, die seun van Enan.
79 Sy bydrae was: een silwerskottel, honderd-en-dertig [sikkels] haar gewig; een silwer sprinkelfles van sewentig sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; altwee vol fynmeel met olie gemeng as spysbydrae;
80 een pan van tien [sikkels] goud, vol reukwerk;
81 een jong bul, een ram, een jaaroud-lam as brandoffer;
82 een bokram vir oortreding;
83 en as slagdier van vergoeding: twee beeste, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud-lammers. Dit was die bydrae van AhĂra, die seun van Enan.
84 Dit was die inhuldiging van die altaar van die kant van JisraEl se owerstes op die dag toe dit gesalf is: twaalf silwerskottels, twaalf silwer sprinkelflesse, twaalf goue panne -
85 elke skottel honderd-en-dertig [sikkels] silwer, en elke sprinkelfles sewentig; al die silwer van die goed was tweeduisend-vierhonderd volgens die sikkel van die Apartheid -
86 twaalf goue panne, vol reukwerk; elke pan tien [sikkels] volgens die sikkel van die Apartheid; al die goud van die panne was honderd-en-twintig [sikkels].
87 Al die beeste vir die brandoffer was twaalf bulle; die ramme twaalf, die jaaroud-lammers twaalf, met hulle spysbydrae; en twaalf bokramme vir oortreding.
88 En al die beeste van die slagdiere van vergoeding was vier-en-twintig bulle; die ramme sestig, die bokramme sestig, die jaaroud-lammers sestig. Dit is die inhuldiging van die altaar nadat dit gesalf is.
89 En as MoshĂš in die Tent van Samekoms gegaan het om met Hom te spreek, het hy die Stem met hom hoor spreek van die Versoendeksel af wat op die Ark van die Getuienis is, tussen die twee GĂ©rubs uit. So het Hy dan met hom gespreek.
Die opsteek van die lampe.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met AĂ€ron en sĂȘ vir hom: As jy die lampe opsteek, moet die sewe lampe die voorkant van die kandelaar verlig.
3 En AĂ€ron het so gedoen: aan die voorkant van die kandelaar het hy haar lampe opgesteek soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
4 En dit was die maaksel van die kandelaar: smeewerk uit goud; selfs haar stam en haar blomme was smeewerk; volgens die beeltenis wat JaHWeH aan MoshĂš getoon het, so het hy die kandelaar gemaak.
Suiwering van die Leviete.
5 EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
6 Neem die Leviete onder die kinders van JisraEl uit en suiwer hulle.
7 En so moet jy met hulle doen om hulle te suiwer: Spat op hulle die water vir oortreding; en hulle moet ân skeermes oor hulle hele liggaam laat gaan en hulle klere was en hulleself suiwer.
8 Daarna moet hulle ân jong bul neem en die spysbydrae wat daarby behoort: fynmeel met olie gemeng; en ân ander jong bul moet jy vir die oortreding neem.
9 En jy moet die Leviete voor die aangesig van die Tent van Samekoms laat nader kom en die hele vergadering van die kinders van JisraEl versamel.
10 Dan moet jy die Leviete voor die Aangesig van JaHWeH laat nader kom, en die kinders van JisraEl moet hulle hande op die Leviete lĂȘ.
11 En AĂ€ron moet die Leviete beweeg voor die Aangesig van JaHWeH as ân geswaaide [aanbieding] namens die kinders van JisraEl, sodat hulle daar kan wees vir die dienswerk van JaHWeH.
12 En die Leviete moet hulle hande op die kop van die bulle lĂȘ; en berei jy een vir die oortreding en een vir die brandoffer vir JaHWeH, om vir die Leviete versoening te doen.
13 Dan moet jy die Leviete stel voor die aangesig van AĂ€ron en voor die aangesig van sy seuns en hulle swaaiende aan JaHWeH beweeg.
14 En jy moet die Leviete onder die kinders van JisraEl uit afsonder, dat die Leviete Myne kan wees.
15 En daarna moet die Leviete inkom om die Tent van Samekoms te bedien. So moet jy hulle dan suiwer en hulle bewegend swaai.
16 Want hulle is heeltemal aan My gegee onder die kinders van JisraEl uit, in die plek van alles wat die moederskoot open - al die eersgeborenes uit die kinders van JisraEl - het Ek hulle vir My geneem.
17 Want al die eersgeborenes onder die kinders van JisraEl is Myne, van adamiete en van diere; op die dag toe Ek al die eersgeborenes in die Aarde van Egipte getref het, het Ek hulle vir My afgesonder.
18 En Ek het die Leviete in die plek van al die eersgeborenes onder die kinders van JisraEl geneem
19 en die Leviete gegee - hulle is gegee aan AĂ€ron en sy seuns onder die kinders van JisraEl uit om die dienswerk van die kinders van JisraEl in die Tent van Samekoms te verrig en om vir die kinders van JisraEl versoening te doen, sodat daar geen plaag mag wees onder die kinders van JisraEl as die kinders van JisraEl na die Apartheid aankom nie.
20 En MoshĂš en AĂ€ron en die hele vergadering van die kinders van JisraEl het met die Leviete gedoen net soos JaHWeH MoshĂš aangaande die Leviete beveel het; so het die kinders van JisraEl met hulle gedoen.
21 En die Leviete het hulleself gesuiwer en hulle klere gewas, en AĂ€ron het hulle wuiwend beweeg voor die Aangesig van JaHWeH; en AĂ€ron het versoening vir hulle gedoen om hulle te suiwer.
22 En daarna het die Leviete gekom om hulle dienswerk in die Tent van Samekoms voor die aangesig van AĂ€ron en voor die aangesig van sy seuns te verrig; soos JaHWeH MoshĂš aangaande die Leviete beveel het, so het hulle met hulle gedoen.
23 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
24 Dit is die saak wat die Leviete betref: Van vyf-en-twintig jaar oud en daarbo moet hy kom om sy plig te vervul by die dienswerk van die Tent van Samekoms.
25 Maar van vyftig jaar oud moet hy vry wees van diensplig en nie meer diens doen nie -
26 hy kan sy broers in die Tent van Samekoms behulpsaam wees om die diens waar te neem, maar dienswerk moet hy nie verrig nie. So moet jy met die Leviete doen insake hulle ampspligte.
Opdrag om die Pasga op die bepaalde tyd te hou.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek in die wildernis Sinai - in die tweede jaar nadat hulle uit die Aarde van Egipte uitgetrek het, in die eerste maand- en gesĂȘ
2 dat die kinders van JisraEl die Pasga op die bepaalde tyd moet hou.
3 Op die veertiende dag in hierdie maand, teen sononder, moet julle hom op die bepaalde tyd hou; volgens al Sy Insettinge en al Sy Regsprake moet julle hom hou.
4 Toe het MoshĂš met die kinders van JisraEl gespreek dat hulle die Pasga moet hou.
5 En hulle het die Pasga gehou op die veertiende dag van die eerste maand, net na sononder, in die wildernis Sinai; net soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het die kinders van JisraEl gedoen.
6 En daar was manne wat deur die siel van ân adamiet besoedel geword het en op dieselfde dag die Pasga nie kon hou nie. Daarom het hulle nader gekom voor die aangesig van MoshĂš en voor die aangesig van AĂ€ron op dieselfde dag,
7 en diĂ© manne het vir hom gesĂȘ: Ons is besoedel deur die siel van ân adamiet; waarom moet ons te kort gedoen word, dat ons die bydrae van JaHWeH nie op die bepaalde tyd onder die kinders van JisraEl sou naderbring nie?
8 En MoshĂš het vir hulle gesĂȘ: Bly staan, dat ek kan hoor wat JaHWeH julle sal beveel.
9 Toe het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
10 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: As iemand van julle of van julle geslagte deur ân siel besoedel word of op ân ver reis is, moet hy tog die Pasga vir JaHWeH hou.
11 In die tweede maand, op die veertiende dag, teen sononder, moet hulle hom hou; met ongesuurde brode en bitter kruie moet hulle hom eet.
12 Hulle moet van hom niks laat oorbly tot die mĂŽre toe of ân been van hom breek nie; volgens die hele Insetting van die Pasga moet hulle hom hou.
13 Maar die man wat suiwer is en nie op reis is nie en nalaat om die Pasga te hou, dié siel sal haar afsny uit haar volksgenote; want hy het die bydrae van JaHWeH nie op die bepaalde tyd nadergebring nie. Dié man moet sy straf dra.
14 En as ân besoeker by julle vertoef en die Pasga vir JaHWeH hou, moet hy hom hou volgens die Insetting van die Pasga en volgens die Verordening van hom. Sy moet een Insetting vir julle wees, vir die besoeker sowel as die kind van die Aarde.
Die Wolkkolom- en Vuurkolom bo die Tabernakel
15 EN op die dag toe hulle die Tabernakel opgerig het, het die Wolkkolom die Tabernakel van die Tent van die Getuienis oordek, en in die aand was dit oor die Tabernakel soos ân gedaante van vuur, tot die mĂŽre toe.
16 So was dit voortdurend: die Wolkkolom het dit oordek, en snags ân gedaante van vuur.
17 En so dikwels as die Wolkkolom van die Tent af optrek, het die kinders van JisraEl daarna weggetrek; en op die plek waar die Wolkkolom rus, daar het die kinders van JisraEl laer opgeslaan -
18 volgens die bevel van JaHWeH het die kinders van JisraEl weggetrek en volgens die bevel van JaHWeH laer opgeslaan; al die dae wat die Wolkkolom oor die Tabernakel gerus het, het hulle in die laer gestaan.
19 En as die Wolkkolom baie dae oor die Tabernakel bly, het die kinders van JisraEl die diens van JaHWeH waargeneem en nie weggetrek nie.
20 Maar somtyds was die Wolkkolom net ân paar dae oor die Tabernakel - volgens die bevel van JaHWeH het hulle laer opgeslaan, en volgens die bevel van JaHWeH het hulle weggetrek.
21 En somtyds was die Wolkkolom daar van die aand tot die mĂŽre - as die Wolkkolom in die mĂŽre optrek, het hulle weggetrek; of by dag of by nag - as die Wolkkolom optrek, het hulle weggetrek;
22 of nĂĄ twee dae of ân maand of langer - as die Wolkkolom lank oor die Tabernakel bly, het die kinders van JisraEl in die laer gestaan en nie weggetrek nie; en as dit optrek, het hulle weggetrek.
23 Volgens die bevel van JaHWeH het hulle laer opgeslaan, en volgens die bevel van JaHWeH het hulle weggetrek. Hulle het die opdrag van JaHWeH in ag geneem volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš.
En as julle in jul Aarde in oorlog kom teen die vyand wat met julle vegâŠ
10Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Maak vir jou twee silwertrompette; van smeewerk moet jy dit maak; en hulle moet vir jou dien om die vergadering byeen te roep en om die laers te laat opbreek.
3 As hulle dan daarop blaas, moet die hele vergadering by jou byeenkom by die ingang van die Tent van Samekoms.
4 Maar as hulle op een daarvan blaas, moet by jou byeenkom die owerstes, die stamhoofde van JisraEl.
5 En as julle alarm blaas, moet die laers opbreek wat aan die oostekant staan.
6 Maar as julle die tweede keer alarm blaas, moet die laers opbreek wat aan die suidekant staan. Alarm moet hulle blaas as hulle moet opbreek.
7 Maar as die vergadering byeen moet kom, moet julle blaas, maar nie alarm maak nie.
8 En die seuns van AĂ€ron, die priesters, moet op die trompette blaas; en diĂ© [trompette] moet vir julle ân ewige Insetting in julle geslagte wees.
9 En as julle in jul Aarde in oorlog kom teen die vyand wat met julle veg, moet julle met die trompette alarm blaas; dan sal aan julle gedink word voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey, en julle sal van jul vyande verlos word.
10 Op die dag as julle vrolik is, sowel as op julle Feestye en by die begin van julle maande moet julle by jul brandoffers en by My slagdiere vir vergoedinge op die trompette blaas: hulle sal dien om julle in herinnering te bring voor die Aangesig van julle Elohey. Ek - JaHWeH julle Elohey.
Optog van die JisraEliete uit die wildernis Sinai.
11 IN die tweede jaar, in die tweede maand, op die twintigste van die maand, het die Wolkkolom opgetrek van die Tabernakel van die Getuienis af.
12 En die kinders van JisraEl het van plek tot plek weggetrek uit die wildernis Sinai, en die Wolkkolom het gaan rus in die wildernis Paran.
13 So het hulle dan die eerste keer weggetrek volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš.
14 En eerste het weggetrek die vaandel van die laer van JeHĂ»Wdah se kinders volgens hulle leĂ«rafdelings; en oor sy afdeling was Nagson, die seun van AmmĂnadab.
15 En oor die afdeling van die stam van Issaskar se kinders was NethanEl, die seun van Suar.
16 En oor die afdeling van die stam van SĂ©bulon se kinders was EliAb, die seun van Helon.
17 Toe is die Tabernakel afgebreek; en die seuns van Gerson en die seuns van MerĂĄri, die draers van die Tabernakel, het weggetrek.
18 Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Ruben volgens hulle leĂ«rafdelings; en oor sy afdeling was ElĂsur, die seun van SedĂ©ĂŒr.
19 En oor die afdeling van die stam van SĂmeon se kinders was SelumiEl, die seun van Suri-Shadday.
20 En oor die afdeling van die stam van Gad se kinders was El-Jasaf, die seun van DeuEl.
21 Daarna het die Kehatiete, die draers van die Apartheidsplek, weggetrek. En [die ander] het die Tabernakel opgerig voordat hulle aangekom het.
22 Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Efraim se kinders volgens hulle leĂ«rafdelings; en oor sy afdeling was EliShama, die seun van AmmĂhud.
23 En oor die afdeling van die stam van Manasse se kinders was GamliEl, die seun van PedĂĄsur.
24 En oor die afdeling van die stam van Benjamin se kinders was AbĂdan, die seun van GideĂłni.
25 Toe het weggetrek die vaandel van die laer van Dan se kinders wat, volgens hulle leĂ«rafdelings, die agterhoede vir al die leĂ«rs was; en oor sy afdeling was AhiĂ«ser, die seun van AmmĂsaddai.
26 En oor die afdeling van die stam van Aser se kinders was PagiEl, die seun van Ogran.
27 En oor die afdeling van die stam van NĂĄftali se kinders was AhĂra, die seun van Enan.
28 Dit is die optogte van die kinders van JisraEl volgens hulle leërafdelings. En hulle het weggetrek.
29 En MoshĂš het vir Hobab, die seun van Rehuel, die Midianiet, die swaer van MoshĂš, gesĂȘ: Ons trek na die plek waarvan JaHWeH gesĂȘ het: Ek sal haar aan julle gee. Trek saam met ons sodat jy jou kan suiwer; want JaHWeH het oor JisraEl ân suiwering gespreek.
30 Maar hy het vir hom gesĂȘ: Ek sal nie saamtrek nie; maar ek sal na my deel van die Aarde en my familie gaan.
31 Toe sĂȘ hy: Moet ons tog nie verlaat nie, juis daarom dat jy weet hoe ons laer moet opslaan in die wildernis, en jy sal vir ons as oĂ« dien.
32 En as jy met ons saamtrek, sal ons daardie suiwering wat JaHWeH ons mee gaan suiwer, ook aan jou doen.
33 En hulle het van die Berg van JaHWeH af drie dagreise ver getrek; en die Verbondsark van JaHWeH het drie dagreise ver voor hulle uit getrek om vir hulle ân rusplek uit te soek. [JirmeJaH 2:2]
34 En die Wolkkolom van JaHWeH was bedags oor hulle as hulle uit die laer wegtrek.
35 En as die Ark wegtrek, het MoshĂš gesĂȘ: Staan op, JaHWeH, dat U vyande verstrooi kan word en U haters voor U Aangesig kan vlug.
36 En as sy rus, het hy gesĂȘ: Keer terug, JaHWeH, na die tienduisende van die duisende van JisraEl!
En as julle in jul Aarde in oorlog kom teen die vyand wat met julle vegâŠ
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Maak vir jou twee silwertrompette; van smeewerk moet jy dit maak; en hulle moet vir jou dien om die vergadering byeen te roep en om die laers te laat opbreek.
3 As hulle dan daarop blaas, moet die hele vergadering by jou byeenkom by die ingang van die Tent van Samekoms.
4 Maar as hulle op een daarvan blaas, moet by jou byeenkom die owerstes, die stamhoofde van JisraEl.
5 En as julle alarm blaas, moet die laers opbreek wat aan die oostekant staan.
6 Maar as julle die tweede keer alarm blaas, moet die laers opbreek wat aan die suidekant staan. Alarm moet hulle blaas as hulle moet opbreek.
7 Maar as die vergadering byeen moet kom, moet julle blaas, maar nie alarm maak nie.
8 En die seuns van AĂ€ron, die priesters, moet op die trompette blaas; en diĂ© [trompette] moet vir julle ân ewige Insetting in julle geslagte wees.
9 En as julle in jul Aarde in oorlog kom teen die vyand wat met julle veg, moet julle met die trompette alarm blaas; dan sal aan julle gedink word voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey, en julle sal van jul vyande verlos word.
10 Op die dag as julle vrolik is, sowel as op julle Feestye en by die begin van julle maande moet julle by jul brandoffers en by My slagdiere vir vergoedinge op die trompette blaas: hulle sal dien om julle in herinnering te bring voor die Aangesig van julle Elohey. Ek - JaHWeH julle Elohey.
Optog van die JisraEliete uit die wildernis Sinai.
11 IN die tweede jaar, in die tweede maand, op die twintigste van die maand, het die Wolkkolom opgetrek van die Tabernakel van die Getuienis af.
12 En die kinders van JisraEl het van plek tot plek weggetrek uit die wildernis Sinai, en die Wolkkolom het gaan rus in die wildernis Paran.
13 So het hulle dan die eerste keer weggetrek volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš.
14 En eerste het weggetrek die vaandel van die laer van JeHĂ»Wdah se kinders volgens hulle leĂ«rafdelings; en oor sy afdeling was Nagson, die seun van AmmĂnadab.
15 En oor die afdeling van die stam van Issaskar se kinders was NethanEl, die seun van Suar.
16 En oor die afdeling van die stam van SĂ©bulon se kinders was EliAb, die seun van Helon.
17 Toe is die Tabernakel afgebreek; en die seuns van Gerson en die seuns van MerĂĄri, die draers van die Tabernakel, het weggetrek.
18 Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Ruben volgens hulle leĂ«rafdelings; en oor sy afdeling was ElĂsur, die seun van SedĂ©ĂŒr.
19 En oor die afdeling van die stam van SĂmeon se kinders was SelumiEl, die seun van Suri-Shadday.
20 En oor die afdeling van die stam van Gad se kinders was El-Jasaf, die seun van DeuEl.
21 Daarna het die Kehatiete, die draers van die Apartheidsplek, weggetrek. En [die ander] het die Tabernakel opgerig voordat hulle aangekom het.
22 Daarna het weggetrek die vaandel van die laer van Efraim se kinders volgens hulle leĂ«rafdelings; en oor sy afdeling was EliShama, die seun van AmmĂhud.
23 En oor die afdeling van die stam van Manasse se kinders was GamliEl, die seun van PedĂĄsur.
24 En oor die afdeling van die stam van Benjamin se kinders was AbĂdan, die seun van GideĂłni.
25 Toe het weggetrek die vaandel van die laer van Dan se kinders wat, volgens hulle leĂ«rafdelings, die agterhoede vir al die leĂ«rs was; en oor sy afdeling was AhiĂ«ser, die seun van AmmĂsaddai.
26 En oor die afdeling van die stam van Aser se kinders was PagiEl, die seun van Ogran.
27 En oor die afdeling van die stam van NĂĄftali se kinders was AhĂra, die seun van Enan.
28 Dit is die optogte van die kinders van JisraEl volgens hulle leërafdelings. En hulle het weggetrek.
29 En MoshĂš het vir Hobab, die seun van Rehuel, die Midianiet, die swaer van MoshĂš, gesĂȘ: Ons trek na die plek waarvan JaHWeH gesĂȘ het: Ek sal haar aan julle gee. Trek saam met ons sodat jy jou kan suiwer; want JaHWeH het oor JisraEl ân suiwering gespreek.
30 Maar hy het vir hom gesĂȘ: Ek sal nie saamtrek nie; maar ek sal na my deel van die Aarde en my familie gaan.
31 Toe sĂȘ hy: Moet ons tog nie verlaat nie, juis daarom dat jy weet hoe ons laer moet opslaan in die wildernis, en jy sal vir ons as oĂ« dien.
32 En as jy met ons saamtrek, sal ons daardie suiwering wat JaHWeH ons mee gaan suiwer, ook aan jou doen.
33 En hulle het van die Berg van JaHWeH af drie dagreise ver getrek; en die Verbondsark van JaHWeH het drie dagreise ver voor hulle uit getrek om vir hulle ân rusplek uit te soek. [JirmeJaH 2:2]
34 En die Wolkkolom van JaHWeH was bedags oor hulle as hulle uit die laer wegtrek.
35 En as die Ark wegtrek, het MoshĂš gesĂȘ: Staan op, JaHWeH, dat U vyande verstrooi kan word en U haters voor U Aangesig kan vlug.
36 En as sy rus, het hy gesĂȘ: Keer terug, JaHWeH, na die tienduisende van die duisende van JisraEl!
Die volk by Tabéra. Murmurering en straf
1Â DIE murmurering van die volk was besoedel in die Oor van JaHWeH en toe JaHWeH dit hoor, het Sy Woede ontvlam, en die Vuur van JaHWeH het onder hulle gebrand en het gewoed aan die kant van die laer.
2 Toe het die volk na MoshĂš geroep, en MoshĂš het tot JaHWeH gebid; en die Vuur het gestaak.
3 Daarom het hulle die plek Tabéra genoem, omdat die Vuur van JaHWeH onder hulle gebrand het.
Die volk murmureer by Kibrot-HattĂĄĂ€wa. Die kwartels.
4 EN die gepeupel wat onder hulle was, is met lus bevang. Toe het die kinders van JisraEl weer geween en gesĂȘ: Wie sal vir ons vleis gee om te eet?
5 Ons dink aan die visse wat ons in Egipte verniet kon eet, aan die komkommers en die waterlemoene en die prei en die uie en die knoffel.
6 Maar nou is ons siel dor; daarâs glad niks nie: net die manna is voor ons oĂ«.
7 Die manna was soos koljandersaad, en dit het gelyk na balsemgom.
8 Die volk het rondgeloop en hom versamel en in handmeule gemaal of in vysels gestamp, en hulle het hom in potte gekook en daarvan roosterkoeke gemaak. En die smaak daarvan was soos die smaak van oliekoeke.
9 En as die Dou snags op die laer val, het die manna ook daarop geval.
10 Toe het MoshÚ die volk, volgens hulle families, elkeen by die deur van sy tent hoor ween; en die Woede van JaHWeH het grootliks ontvlam; ook was dit besoedeling in die oë van MoshÚ.
11 En MoshĂš sĂȘ aan JaHWeH: Waarom het U U kneg kwaad aangedoen en waarom het ek geen Barmhartigheid in U OĂ« gevind nie, dat U die las van hierdie hele volk op my lĂȘ?
12 Het Ă©k hierdie hele volk dan ontvang? Of het Ă©k hulle gebaar, dat U vir my sĂȘ: Dra hulle aan jou bors soos ân oppasser die suigling dra, na die Adamah[adamiet se Aarde] wat U aan hulle vaders met ân eed beloof het?
13 Waarvandaan moet ek vleis kry om aan al hierdie volk te gee? Want hulle ween by my en sĂȘ: Gee vir ons vleis, dat ons kan eet.
14 Ek alleen kan hierdie hele volk nie dra nie, want dit is vir my te swaar.
15 En as U so met my wil handel, slaan my dan maar liewer dood as ek Barmhartigheid in U OĂ« gevind het, en laat ek my besoedeling nie aanskou nie.
16 Toe sĂȘ JaHWeH aan MoshĂš: Bring vir My sewentig manne uit die oudstes van JisraEl bymekaar, van wie jy weet dat hulle oudstes van die volk en sy opsigters is, en bring hulle by die Tent van Samekoms, dat hulle daar by jou kan staan.
17 Dan sal Ek neerdaal en daar met jou spreek; en van die Gees wat op jou is, sal Ek afsonder en op hulle lĂȘ; en hulle sal jou help om die las van die volk te dra, sodat jy dit nie alleen hoef te dra nie.
18 En aan die volk moet jy sĂȘ: Sonder julle af tot mĂŽre; dan sal julle vleis eet. Want julle het voor die Ore van JaHWeH geween en gesĂȘ: Wie sal vir ons vleis gee om te eet? want dit was vir ons goed in Egipte. Daarom sal JaHWeH vir julle vleis gee, en julle sal eet. [Wysheid van Salomo 16:20]
19 Julle sal nie een dag of twee dae eet nie, of vyf dae of tien dae of twintig dae nie -
20 maar ân maand se dae, totdat dit uit julle neus uitkom en julle daarvan walg; omdat julle JaHWeH wat in julle midde is, verwerp en voor Sy Aangesig gehuil en gesĂȘ het: Waarom het ons tog uit Egipte uitgetrek?
21 Toe sĂȘ MoshĂš: Seshonderdduisend te voet is die volk onder wie ek verkeer; en U het gesĂȘ: Ek sal aan hulle vleis gee, en hulle sal ân maand se dae lank eet!
22 Sal daar vir hulle kleinvee en beeste doodgebloei word, sodat daar vir hulle genoeg sal wees? Of sal al die visse van die see vir hulle versamel word, sodat daar vir hulle genoeg is?
23 Maar JaHWeH sĂȘ vir MoshĂš: Sou die Hand van JaHWeH te kort wees? Nou sal jy sien of My woord vir jou uitkom of nie.
24 Toe het MoshĂš uitgegaan en die Woorde van JaHWeH aan die volk te kenne gegee; en hy het sewentig manne uit die oudstes van die volk bymekaar laat kom en hulle rondom die Tent laat staan.
25 Daarop het JaHWeH neergedaal in die Wolkkolom en met hom gespreek; en Hy het van die Gees wat op hom was, afgesonder en op die sewentig oudstes gelĂȘ. En terwyl die Gees op hulle rus, het hulle geprofeteer; maar daarna nie meer nie.
26 Maar twee manne het in die laer agtergebly: die naam van die een was El-Dad en die naam van die ander Medad; en die Gees het op hulle gerus - hulle het behoort by die wat opgeskrywe was, hoewel hulle nie na die Tent uitgegaan het nie - en hulle het in die laer geprofeteer.
27 Toe hardloop ân seun en vertel dit aan MoshĂš en sĂȘ: El-Dad en Medad profeteer in die laer.
28 En JeHĂŽWshua, die seun van Nun, die dienaar van MoshĂš van sy jeug af, antwoord en sĂȘ: My meester MoshĂš, belet hulle dit!
29 Maar MoshĂš sĂȘ vir hom: Ywer jy vir my? Ag, as die hele volk van JaHWeH maar profete was, dat JaHWeH SY Gees oor hulle mag gee!
30 Daarop het MoshĂš hom in die laer teruggetrek, hy en die oudstes van JisraEl.
31 Toe het ân Gees wat van JaHWeH kom, uitgevaar en kwartels van die see af oorgebring en op die laer gestrooi omtrent ân dagreis hier en omtrent ân dagreis daar, rondom die laer; en hulle was omtrent twee voorarm bokant die Aarde.
32 Toe het die volk opgestaan daardie hele dag en die hele nag en die hele volgende dag en die kwartels versamel. Hy wat die minste gehad het, het tien homer versamel. En hulle het dit oral vir hulle uitgesprei rondom die laer. [Wysheid van Salomo 16:2]
33 Die vleis was nog tussen hulle tande, voordat dit gekou was, toe die Woede van JaHWeH alreeds teen die volk ontvlam het, en JaHWeH het onder die volk ân baie groot slagting teweeggebring.
34 Daarom het hulle dié plek genoem Kibrot-HattåÀwa; want daar het hulle die volk begrawe wat so begerig was.
35 Van Kibrot-HattĂĄĂ€wa af het die volk weggetrek na HĂĄserot toe, en hulle het in HĂĄserot gebly.
Mirjam en AĂ€ron word opstandig teen MoshĂš. Elohim straf Mirjam met melaatsheid.
1 EN Mirjam en AĂ€ron het teen MoshĂš gespreek vanweĂ« die vrou van Kuwshland wat hy geneem het; want hy het ân vrou van Kuwshland geneem. [Boekrol van die Opregte 72:37, 76:5]
2 En hulle het gesĂȘ: Het JaHWeH dan maar alleen met MoshĂš gespreek? Het Hy nie ook met ons gespreek nie? En JaHWeH het dit gehoor.
3 Maar die man MoshĂš was baie sagmoedig, meer as al die adamiete op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde].
4 Toe het JaHWeH dadelik met MoshĂš en AĂ€ron en Mirjam gespreek: Julle drie, kom uit na die Tent van Samekoms! En hulle drie het uitgekom.
5 En JaHWeH het in die Wolkkolom neergedaal en by die ingang van die Tent gaan staan. Daarna het Hy AĂ€ron en Mirjam geroep, en hulle twee het uitgekom.
6 Toe sĂȘ Hy: Hoor tog My woorde. As julle profeet van JaHWeH is, sal Ek deur ân gesig My aan hom bekend maak, deur ân droom sal Ek met hom spreek.
7 So is dit nie met My kneg MoshĂš nie: in My hele Huis is hy getrou.
8 Mond tot mond spreek Ek met hom, en deur aanskouing en nie deur raaiselagtige woorde nie; en hy sien die Gestalte van JaHWeH. Waarom het julle dan nie gevrees om teen My kneg, teen MoshĂš, te spreek nie?
9 En die Woede van JaHWeH het teen hulle ontvlam, en Hy het weggegaan.
10 En toe die Wolkkolom van die Tent af weggetrek het, kyk, toe was Mirjam melaats, soos sneeu. En AĂ€ron het Mirjam aangekyk en - sy was melaats!
11 Daarop sĂȘ AĂ€ron vir MoshĂš: Ag, my meester, lĂȘ tog nie op ons die oortreding wat ons in ons dwaasheid begaan het nie.
12 Laat sy tog nie wees soos ân dooie van wie se vleis, as hy uit sy moeder se skoot uitgaan, die helfte verteer is nie.
13 En MoshĂš het JaHWeH aangeroep en gesĂȘ: o El, maak haar tog gesond!
14 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: As haar vader net maar in haar gesig gespuug het, sou sy nie sewe dae lank beskaamd wees nie? Laat sy sewe dae lank buitekant die laer opgesluit wees, en daarna mag sy opgeneem word.
15 En hulle het Mirjam sewe dae lank buitekant die laer opgesluit; en die volk het nie weggetrek voordat Mirjam opgeneem was nie.
16 Maar daarna het die volk van HĂĄserot af weggetrek en in die wildernis Paran laer opgeslaan.
Bevel om twaalf manne te stuur om KanaÀn te verken.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Stuur vir jou manne uit, dat hulle die Aarde van KanaĂ€n wat Ek aan die kinders van JisraEl sal gee, kan verken. Van elke vaderlike stam moet julle een man stuur, elkeen ân owerste onder hulle.
3 En MoshĂš het hulle uitgestuur uit die wildernis Paran, volgens die bevel van JaHWeH - hulle almal manne wat hoofde was van die kinders van JisraEl.
4 En dit is hulle name: Van die stam van Ruben: SĂĄmmua, die seun van Sakkur.
5 Van die stam van SĂmeon: Safat, die seun van Hori.
6 Van die stam van JeHĂ»Wdah: Kaleb, die seun van JefĂșnne.
7 Van die stam van Issaskar: JĂgeal, die seun van JĂŽWsef.
8 Van die stam van Efraim: Hoséa, die seun van Nun.
9 Van die stam van Benjamin: Palti, die seun van Rafu.
10 Van die stam van SĂ©bulon: GadiEl, die seun van Sodi.
11 Van die stam van JĂŽWsef, vir die stam van Manasse: Gaddi, die seun van Susi.
12 Van die stam van Dan: AmmiEl, die seun van GemĂĄlli.
13 Van die stam van Aser: Setur, die seun van MikaEl.
14 Van die stam van NĂĄftali: Nagbi, die seun van Wofsi.
15 Van die stam van Gad: GeuEl, die seun van Magi.
16 Dit is die name van die manne wat MoshÚ gestuur het om die Aarde te verken; En MoshÚ het Hoséa, die seun van Nun, JeHÎWshua genoem.
17 En MoshĂš het hulle gestuur om die Aarde van KanaĂ€n te verken en vir hulle gesĂȘ: Trek hier in die Suidland op en beklim die gebergte.
18 En bekyk die Aarde, hoe sy is, en die volk wat op haar woon, of hy sterk of swak, of hy min of baie is;
19 en hoe die Aarde is waar hulle in woon, of sy suiwer of besoedel is; en hoe die stede is waar hulle in woon, laers of vestings;
20 ook hoe die Aarde is, of sy vet of skraal is, of daar bome in haar is of nie; en wees dapper en bring van die vrugte van die Aarde saam. Dit was toe die tyd van die eerste druiwe.
21 En hulle het opgetrek en die Aarde verken van die wildernis Sin af tot by Rehob, na die ingang van Hammat -
22 hulle het in die Suidland opgetrek en tot by Hebron gekom; en daar was AhĂman, Sesai en Talmai, die kinders van die Enakiete. En Hebron is sewe jaar voor die aangesig van Soan in Egipte gebou.
23 Daarop het hulle tot by die dal Eskol gekom en daar ân rank met een tros druiwe afgesny, en twee het dit aan ân draagstok gedra; ook van die granate en van die vye.
24 Dié plek het hulle die dal Eskol genoem vanweë die tros wat die kinders van JisraEl daar afgesny het.
25 En nĂĄ verloop van veertig dae het hulle teruggekom van die Aarde te verken.
26 En hulle het weggegaan en by MoshĂš en AĂ€ron en die hele vergadering van die kinders van JisraEl gekom in die wildernis Paran, in Kadesh, en aan hulle berig gebring, en aan die hele vergadering en hulle die vrugte van die Aarde laat sien.
27 En hulle het hom vertel en gesĂȘ: Ons het gekom in die Aarde waarheen u ons gestuur het; en waarlik, sy loop oor van melk en heuning, en dit is haar vrugte.
28 Maar die volk wat in die Aarde woon, is sterk, en die stede is versterk en baie groot; en ons het daar ook die kinders van die Enakiete (reuse) gesien.
29 Die Amalekiete woon in die Aarde van die Suide, maar die Hetiete en Jebusiete en Amoriete woon in die gebergte, en die KanaÀniete woon by die see en aan die kant van die Jordaan.
30 Toe het Kaleb die volk stil gemaak teenoor MoshĂš en gesĂȘ: Laat ons gerus optrek en haar in besit neem; want ons kan haar sekerlik oorweldig.
31 Maar die manne wat saam met hom opgetrek het, het gesĂȘ: Ons kan nie teen die volk optrek nie, want hulle is sterker as ons.
32 So het hulle dan slegte gerugte onder die kinders van JisraEl versprei oor die Aarde wat hulle verken het, deur te sĂȘ: Die Aarde wat ons deurgetrek het om haar te verken, is ân Aarde wat haar inwoners verteer; en al die mense wat ons in haar midde gesien het, is groot manne.
33 Ons het daar ook die Nefilim gesien, die kinders van Enak, van die Nefilim afkomstig; en ons was soos sprinkane in ons oë; so was ons ook in hulle oë.
Omdat hulle na Egipte wil teruggaan, moet die JisraEliete veertig jaar in die woestyn bly.
1 TOE het die hele vergadering uitgeroep - hulle het hul stem verhef, en die volk het dié nag geween.
2 En al die kinders van JisraEl het gemurmureer teen MoshĂš en teen AĂ€ron, en die hele vergadering het aan hulle gesĂȘ: Ag, as ons maar in die Aarde van Egipte gesterf het! Of as ons maar hier in die wildernis gesterf het!
3 En waarom bring JaHWeH ons na hierdie Aarde om deur die swaard te val? Ons vroue en ons kinders sal ân buit word. Sal dit nie beter vir ons wees om na Egipte terug te gaan nie?
4 En hulle sĂȘ vir mekaar: Laat ons ân hoof aanstel en na Egipte teruggaan.
5 Toe het MoshĂš en AĂ€ron op hulle aangesig geval voor die aangesig van die hele vergadering van die gemeente van die kinders van JisraEl.
6 En JeHĂŽWshua, die seun van Nun, en Kaleb, die seun van JefĂșnne, twee van die wat die Aarde verken het, het hulle klere geskeur
7 en die hele vergadering van die kinders van JisraEl toegespreek en gesĂȘ: Die Aarde wat ons deurgetrek het om te verken, is ân buitengewoon goeie Aarde.
8 As JaHWeH ân welbehae in ons het, sal Hy ons in hierdie Aarde inbring en haar aan ons gee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
9 Rebelleer nie teen JaHWeH nie, en wees julle nie bevrees vir die volk van die Aarde nie, want hulle is ons spys. Hulle beskutting het van hulle gewyk, en JaHWeH is met ons. Wees nie bevrees vir hulle nie!
10 Toe sĂȘ die hele vergadering dat hulle gestenig moet word. En die Glansrykheid van JaHWeH het verskyn in die Tent van Samekoms voor al die kinders van JisraEl.
11 Daarop het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Hoe lank sal hierdie volk My verag? En hoe lank sal hulle in My nie glo nie, ondanks al die tekens wat Ek onder hulle gedoen het?
12 Ek sal hulle met die pes tref en hulle uitroei; en Ek sal jou ân groter en sterker nasie maak as hulle.
13 Toe het MoshĂš tot JaHWeH gespreek: Maar die Egiptenaars het gehoor dat U deur U Krag hierdie volk onder hulle uit laat optrek het
14 en dit aan die inwoners van hierdie Aarde gesĂȘ. Hulle het gehoor dat U, JaHWeH, in die midde van hierdie volk is; dat U, JaHWeH, duidelik waarneembaar verskyn; dat U Wolkkolom oor hulle staan en U in die Wolkkolom voor hulle uit trek bedags en in die Vuurkolom by nag.
15 As U nou hierdie volk soos een man ombring, dan sal die nasies wat die tyding aangaande U gehoor het, spreek en sĂȘ:
16 Omdat JaHWeH hierdie volk nie kon inbring in die Aarde wat Hy hulle met ân eed beloof het nie, het Hy hulle laat doodbloei in die wildernis.
17 Laat dan nou tog die Krag van my Meester groot word, soos U gespreek het deur te sĂȘ:
18 JaHWeH is stadig om kwaad te word en betoon groot Medelye, wat die ongeregtigheid en oortreding vergewe, maar nooit ongestraf laat bly nie, wat die ongeregtigheid van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde [geslag].
19 Vergeef tog die ongeregtigheid van hierdie volk na die grootheid van U Medelye, en soos U hierdie volk van Egipte af tot hiertoe vergewe het.
20 Toe sĂȘ JaHWeH: Ek vergewe, volgens jou woord.
21 So waar as Ek leef, vul, sal die Glansrykheid van JaHWeH, die hele Aarde,
22 want al die manne wat My Glansrykheid en My tekens gesien het wat Ek in Egipte en in die wildernis gedoen het, en My nou al tien maal versoek het en na My Stem nie geluister het nie,
23 hulle sal die Aarde nie sien wat Ek aan hulle vaders met ân eed beloof het nie, ja, almal wat My verag het, sal haar nie sien nie.
24 Maar My kneg Kaleb, omdat ân ander gees in hom was en hy volhard het om My te volg - hom sal Ek bring in die Aarde waarin hy gekom het, en sy saadlyn sal haar in besit neem.
25 Die Amalekiete en die KanaÀniete woon in die laagte - draai mÎre weg en trek tog die wildernis in, op pad na die Skelfsee.
26 Daarna het JaHWeH met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
27 Hoe lank sal hierdie besoedelde vergadering [aanhou] dat hulle teen My protesteer? Ek het die geklaery van die kinders van JisraEl gehoor waarmee hulle teen My bly protesteer.
28 SĂȘ vir hulle: So waar as Ek leef, spreek JaHWeH, waarlik, soos julle voor My Ore gespreek het, so sal Ek aan julle doen.
29 Julle lyke sal in hierdie wildernis lĂȘ, naamlik al julle geteldes, volgens julle volle getal, van twintig jaar oud en daarbo, julle wat teen My geprotesteer het.
30 Waarlik, jĂșlle sal nie in die Aarde kom waaroor Ek My Hand opgehef het om julle in haar te laat woon nie, behalwe Kaleb, die seun van JefĂșnne, en JeHĂŽWshua, die seun van Nun.
31 En julle kinders waarvan julle gesĂȘ het: Hulle sal ân buit word - diĂ© sal Ek inbring en diĂ© sal die Aarde leer ken wat julle verwerp het.
32 Maar julle lyke sal in hierdie wildernis lĂȘ.
33 En julle kinders sal soos herders rondtrek in die wildernis, veertig jaar lank, en sal so [die gevolge van] julle hoerery dra totdat julle karkasse in die wildernis verteer is.
34 Volgens die getal dae dat julle die Aarde verken het, veertig dae, vir elke dag een jaar, moet julle jul dade van Ongeregtigheid dra, veertig jaar lank, en My teëstand gewaar word.
35 Ek - JaHWeH, het dit gespreek; waarlik, dit sal Ek aan hierdie hele besoedelde vergadering doen wat teen My bymekaargekom het. Hulle sal in hierdie wildernis omkom en daar sterwe.
36 En die manne wat MoshĂš gestuur het om die Aarde te verken en wat nĂĄ hulle terugkoms die hele vergadering teen hom laat protesteer het deur ân slegte gerug aangaande die Aarde te versprei,
37 die manne wat ân gerug van besoedeling aangaande die Aarde versprei het, het gesterwe deur ân plaag voor die Aangesig van JaHWeH.
38 Maar van diĂ© manne wat die Aarde gaan verken het, het JeHĂŽWshua, die seun van Nun, en Kaleb, die seun van JefĂșnne, in die lewe gebly.
39 En toe MoshĂš hierdie woorde aan al die kinders van JisraEl gesĂȘ het, het die volk baie getreur
40 en die mĂŽre vroeg klaargemaak en op die top van die berg geklim en gesĂȘ: Hier is ons, en ons wil optrek na die plek wat JaHWeH gesĂȘ het, want ons het oortree.
41 Maar MoshĂš het gesĂȘ: Waarom oortree julle tog teen die Mond van JaHWeH, aangesien dit tog nie sal gebeur nie?
42 Moenie optrek nie, want JaHWeH is nie in julle midde nie - anders word julle verslaan voor die aangesig van julle vyande.
43 Want die Amalekiete en die KanaÀniete is daar voor julle, en julle sal deur die swaard val; omdat julle van JaHWeH afvallig geword het, daarom sal JaHWeH nie met julle wees nie.
44 Nogtans het hulle vermetel gehandel om op die top van die berg te klim; maar die Verbondsark van JaHWeH en MoshĂš het nie uit die laer gewyk nie.
45 Toe het die Amalekiete en die KanaÀniete wat in dié gebergte woonagtig was, afgekom en hulle verslaan en hulle verstrooi tot by Horma.
Wette met betrekking tot die bydraes.
1Â DAARNA het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As julle in die Aarde van julle inwoning kom wat Ek aan julle gee,
3 en as julle ân vuurbereiding aan JaHWeH wil berei, ân brandoffer of slagdier - deur ân buitengewone Gelofte te bring of as vrywillige skenking of by julle Feestye - om vir JaHWeH ân aangename geur van beeste of van kleinvee te berei,
4 dan moet die een wat sy bydrae aan JaHWeH naderbring, as spysbydrae naderbring ân tiende [van ân efa] fynmeel, gemeng met ân kwart-hin olie;
5 en wyn vir die drank, ân kwart-hin, moet jy berei by die brandoffer of by die slagdier van een lam.
6 Of vir ân ram moet jy as spysbydrae berei twee-tiendes [van ân efa] fynmeel, met ân derde van ân hin olie gemeng.
7 En vir die drank moet jy naderbring ân derde van ân hin wyn as aangename geur aan JaHWeH.
8 En as jy ân jong bul as brandoffer of ân slagdier berei, om ân buitengewone Gelofte te doen of as vergoeding aan JaHWeH,
9 moet hy by die jong bul as spysbydrae naderbring drie-tiendes [van ân efa] fynmeel met ân half-hin olie gemeng.
10 En bring nader, vir die drank: ân half-hin wyn, as vuur van aangename geur aan JaHWeH.
11 So moet gedoen word by elke bees of by elke ram of by ân lam van die skape of van die bokke.
12 Volgens die getal wat julle berei - so moet julle doen by elkeen volgens hulle getal.
13 Elke kind van die Aarde moet hierdie dinge op dieselfde manier doen, om ân vuur van aangename geur aan JaHWeH nader te bring.
14 En as ân besoeker by julle vertoef, of hy wat vir geslagte onder julle is, en ân vuur van aangename geur vir JaHWeH berei - soos julle doen, so moet hy doen.
15 Wat die vergadering aangaan, een en dieselfde Insetting geld vir julle en vir die besoeker wat [by julle] vertoef. ân Ewige Insetting in julle geslagte is sy: soos julle, so moet die besoeker voor die Aangesig van JaHWeH wees.
16 Een Wet en een Reg moet geld vir julle en vir die besoeker wat by julle vertoef.
17 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
18 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As julle in die Aarde kom waarheen Ek julle bring,
19 moet julle, as julle van die brood van die Aarde eet, ân bydrae aan JaHWeH afgee.
20 As eersteling van julle growwe meel moet julle ân koek as bydrae afgee; net soos die bydrae van die dorsvloer, so moet julle dit afgee.
21 Van die eerstelinge van julle growwe meel moet julle ân bydrae aan JaHWeH gee in julle geslagte.
22 Verder, as julle jul misgaan en nie al hierdie Gebooie wat die Woord van JaHWeH aan MoshĂš meegedeel het, doen nie -
23 alles wat JaHWeH julle deur MoshĂš beveel het van die dag af dat JaHWeH dit beveel het en verder in julle geslagte -
24 dan moet die hele vergadering, as dit buiten die wete van die vergadering, in swakheid gebeur het, een jong bul berei vir ân brandoffer as aangename geur aan JaHWeH, met sy spysbydrae en sy drank wat volgens Reg daarby behoort; en een bokram vir die oortreding.
25 En die priester moet versoening doen vir die hele vergadering van die kinders van JisraEl, en dit sal hulle vergewe word; want ân swakheid was dit, en hulle het hul bydrae as bereiding deur vuur aan JaHWeH vir hul oortreding, weens hulle swakheid, voor die Aangesig van JaHWeH gebring.
26 Dit sal dan die hele vergadering van die kinders van JisraEl vergewe word, ook die besoeker wat onder hulle vertoef; want dit het die hele volk deur swakheid oorgekom.
27 En as ân enkele siel in swakheid oortree, moet sy ân jaaroud bokooi vir die oortreding naderbring.
28 En die priester moet versoening doen op die siel wat misgaan het, weens haar oortredinge in swakheid voor die Aangesig van JaHWeH begaan, om vir haar versoening te doen; en dit sal haar vergewe word.
29 Wat die kind van die Aarde onder die kinders van JisraEl aangaan en die besoeker wat onder hulle vertoef - een en dieselfde wet moet vir julle geld, vir hom wat in swakheid iets doen.
30 Maar die siel wat iets moedswillig doen, van die kinders van die Aarde of van die besoekers; as hy JaHWeH versmaad sal dié siel haar afsny van binne haar volk uit.
31 Want die Woord van JaHWeH het sy verag en Sy gebod verbreek. In afsnyding, sal sy afgesny word - die siel - haar ongeregtigheid [is] in haar.
Straf vir Sabbatskending is die dood.
32 EN toe die kinders van JisraEl in die wildernis was, het hulle ân man gekry wat op die Sabbatdag hout bymekaarmaak.
33 En die wat hom gekry het terwyl hy hout bymekaarmaak, het hom na MoshĂš en AĂ€ron en na die hele vergadering nadergebring.
34 En hulle het hom in die gevangenis gesit, want dit was nie beslis wat met hom gedoen moes word nie.
35 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Die man moet sekerlik gedood word; die hele vergadering moet hom buitekant die laer stenig.
36 Toe het die hele vergadering hom buitekant die laer uitgebring en hom gestenig, dat hy gesterf het, soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
Bevel om ân Teken aan die klere te maak.
37 EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
38 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ aan hulle, hulle moet vir hulle klossies maak aan die hoeke van hul klere, in hulle geslagte, en aan die hoekklossies ân draad van koningsblou stof vasbind. [JeHĂŽWganan 14:26]
39 En sy sal julle as klossies dien: as julle haar sien, moet julle aan al die Gebooie van JaHWeH dink, dat julle haar doen en nie jul hart en jul oë navolg waar julle agter aan hoereer nie,
40 sodat julle al My Gebooie onthou en doen, en apartes aan julle Elohey mag wees.
41 Ek - JaHWeH julle Elohey wat julle uit die Aarde van Egipte uitgelei het om vir julle ân Elohim te wees. Ek - JaHWeH julle Elohey.
Korag, Datan en AbĂram maak oproer teen MoshĂš en AĂ€ron.
1Â EN Korag, die seun van Jishar, die seun van Kehat, die seun van Levi, saam met Datan en AbĂram, seuns van EliAb, en On, die seun van Pelet, seuns van Ruben, het [manne] geneem,
2 en hulle het opgestaan voor die Aangesig, van die OĂ« van MoshĂš, saam met tweehonderd-en-vyftig man uit die kinders van JisraEl, owerstes van die vergadering, manne wat opgeroep was vir die volksvergadering, berugte manne.
3 En hulle het bymekaargekom teen MoshĂš en AĂ€ron en aan hulle gesĂȘ: Dit is nou genoeg; want die hele vergadering, hulle almal, is apartes; en JaHWeH is in hulle midde! Waarom verhef julle jul dan bo die vergadering van JaHWeH?
4 Toe MoshĂš dit hoor, het hy op sy aangesig geval;
5 en hy het met Korag en sy hele bende gespreek en gesĂȘ: MĂŽre vroeg, dan sal JaHWeH bekend maak wie Hom toebehoort en wie die apartgestelde is, en wie Hy na Hom laat nader kom: wie Hy uitkies, sal Hy na Hom laat nader kom.
6 Doen dit: Kry vir julle vuurtange, Korag en sy hele bende,
7 en neem mĂŽre vuur daarin en lĂȘ daar reukwerk op voor die Aangesig van JaHWeH; dan sal die man wat JaHWeH uitkies, die apartgestelde wees. Dit is nou genoeg, kinders van Levi!
8 Verder het MoshĂš vir Korag gesĂȘ: Luister tog, kinders van Levi!
9 Is dit julle nie genoeg dat die Elohey van JisraEl julle uit die vergadering van JisraEl afgeskei het om julle na Hom te laat nader kom, om die dienswerk van JaHWeH se Tabernakel te verrig en te staan voor die aangesig van die vergadering om hulle te dien nie,
10 en Hy jou laat nader kom het en al jou broers, die kinders van Levi, saam met jou - dat julle nou ook die priesteramp begeer?
11 Daarom, jy en jou hele bende is mense wat teen JaHWeH vergader; want AĂ€ron, wat is hy, dat julle teen hom murmureer?
12 En MoshĂš het gestuur om Datan en AbĂram, die seuns van EliAb, te laat roep; maar hulle het gesĂȘ: Ons sal nie opkom nie.
13 Is dit nie genoeg dat jy ons uit ân Aarde wat oorloop van melk en heuning laat optrek het om ons in die wildernis om te bring, dat jy ook gedurig oor ons die baas wil speel nie?
14 Ook het jy ons nie gebring in ân Aarde wat oorloop van melk en heuning en aan ons geen land en Wingerde as Erfdeel gegee nie. Wil jy die oĂ« van hierdie manne uitgrawe? Ons sal nie opkom nie.
15 Toe het MoshĂš baie kwaad geword, en hy het aan JaHWeH gesĂȘ: Sien hulle eerbetoon nie aan nie. Ek het nie een esel van hulle geneem en nie een van hulle kwaad aangedoen nie.
16 Verder het MoshĂš vir Korag gesĂȘ: Jy en jou hele bende, sorg dat julle mĂŽre voor die Aangesig van JaHWeH is, jy en hulle en AĂ€ron.
17 En neem julle elkeen sy koolpan en sit daar reukwerk op, en bring dit nader voor die Aangesig van JaHWeH elkeen sy koolpan, tweehonderd-en-vyftig koolpanne, ook jy en AĂ€ron elkeen met sy koolpan.
18 Toe het hulle elkeen sy koolpan geneem en daar vuur op gesit en reukwerk op gelĂȘ; en hulle het gaan staan by die ingang van die Tent van Samekoms, ook MoshĂš en AĂ€ron.
19 En Korag het die hele vergadering teen hulle bymekaar laat kom by die ingang van die Tent van Samekoms. En die Glansrykheid van JaHWeH is deur die hele vergadering gesien.
20 En JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
21 Skei julle af van hierdie vergadering, en Ek sal hulle in ân oomblik verteer.
22 Maar hulle het op hul aangesig geval en gesĂȘ: o El, Elohey van die Geeste van alle vlees! Sal een man oortree en U op die hele vergadering woedend word?
23 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
24 Spreek met die vergadering en sĂȘ: Maak dat julle wegkom rondom die woning van Korag, Datan en AbĂram!
25 Toe het MoshĂš opgestaan en na Datan en AbĂram gegaan, en die oudstes van JisraEl het agter hom aan gegaan.
26 Daarop het hy die vergadering toegespreek en gesĂȘ: Verwyder julle tog van die tente van hierdie besoedelde manne en raak nie aan iets wat aan hulle behoort nie, dat julle nie weens al hulle oortredinge omkom nie.
27 En hulle het gemaak dat hulle wegkom rondom die woning van Korag, Datan en Abiram; maar Datan en AbĂram het uitgekom en gaan staan by die deur van hulle tente saam met hulle vroue en seuns en kindertjies.
28 Toe sĂȘ MoshĂš: Hieraan sal julle weet dat JaHWeH my gestuur het om al hierdie werke te doen, dat hulle nie uit my eie hart is nie:
29 as hierdie adamiete sterwe soos alle adamiete sterwe en met die straf van alle adamiete gestraf word, dan het JaHWeH my nie gestuur nie.
30 Maar as JaHWeH iets nuuts skep en die Adamah[adamiet se Aarde] haar Mond oopmaak en hulle verslind met alles wat aan hulle behoort, en hulle lewendig na die Doderyk/Sheol afdaal, dan sal julle weet dat hierdie manne JaHWeH verag het.
31 En toe hy al hierdie woorde klaar gespreek het, skeur die Adamah[adamiet se Aarde] wat onder hulle was,
32 en die Aarde het haar Mond oopgemaak en hulle verslind saam met hul huisgesinne en al die adamiete wat aan Korag behoort het en al die goed.
33 So het hulle dan met alles wat hulle sân was, lewendig na die Doderyk/Sheol afgedaal; en die Aarde het hulle oordek, en hulle het omgekom uit die midde van die vergadering.
34 En die hele JisraEl wat rondom hulle was, het gevlug vir hulle geroep; want hulle het gesĂȘ: Dalk verslind die Aarde ons!
35 Toe het ân Vuur van JaHWeH uitgegaan en die tweehonderd-en-vyftig man verteer wat die reukwerk nadergebring het.
36 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
37 SĂȘ aan El-Azar, die seun van die priester AĂ€ron, dat hy die koolpanne uit die brand moet wegneem en die vuur ver weg moet strooi; want dit is afgesonder-
38 die koolpan van die wat oortree het ten koste van hulle siele; en daarvan moet dun plate geslaan word as ân oortreksel vir die altaar. Want hulle het diĂ© voor die Aangesig van JaHWeH nadergebring - daarom is dit gewyd; en dit sal vir die kinders van JisraEl ân beduidende teken wees.
39 Toe het die priester El-Azar die koolpanne van koper geneem waarmee [hulle bydraes] nadergebring het, waaroor hulle verbrand is, en hulle het dit plat geslaan as ân oortreksel vir die altaar -
40 ân herinnering vir die kinders van JisraEl, sodat enige man â ân verbasterde , wat nie uit die saad van AĂ€ron is nie, nie sal nader kom om reukwerk voor die Aangesig van JaHWeH aan die brand te steek nie; sodat hy nie word soos Korag en sy bende nie, soos JaHWeH deur die hand van MoshĂš gespreek het.
41 Maar die volgende dag het die hele vergadering van die kinders van JisraEl teen MoshĂš en AĂ€ron geprotesteer en gesĂȘ: JĂșlle het die volk van JaHWeH gedood.
42 En terwyl die vergadering teen MoshĂš en AĂ€ron bymekaarkom, het hulle hul na die Tent van Samekoms gedraai, en meteens het die Wolkkolom hom oordek en die Glansrykheid van JaHWeH is gesien.
43 En toe MoshĂš en AĂ€ron tot voor die Tent van Samekoms kom,
44 het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
45 Trek julle terug uit hierdie vergadering, dat Ek hulle in ân oomblik kan verteer. Toe val hulle op hul aangesig,
46 en MoshĂš sĂȘ vir AĂ€ron: Neem die koolpan en plaas vuur van die altaar op haar en lĂȘ reukwerk daarop, en bring dit gou na die vergadering en doen versoening vir hulle; want Woede het van die Aangesig van JaHWeH uitgegaan, die plaag het uitgebreek!
47 Toe neem AĂ€ron dit soos MoshĂš gespreek het en hardloop onder die vergadering in, en kyk, die plaag het al onder die volk uitgebreek! En hy het die reukwerk daarop gelĂȘ en versoening gedoen vir die volk.
48 En terwyl hy tussen die dooies en die lewendes staan, het die plaag opgehou.
49 En die wat deur die plaag gesterf het, was veertienduisend-sewehonderd, buiten die wat gesterf het om Korag se ontwil.
50 Daarop gaan AĂ€ron na MoshĂš terug by die ingang van die Tent van Samekoms; en die plaag is gestuit.
Die staf van AĂ€ron.
1Â DAARNA het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en neem van hulle vir elke stam ân staf, van al hulle owerstes volgens hulle stamme, twaalf stawwe; elkeen se naam moet jy skrywe op sy staf.
3 En AĂ€ron se naam moet jy skrywe op die staf van Levi; want een staf moet daar wees vir die stamhoof oor die huis van sy vader.
4 En jy moet hulle wegsit in die Tent van Samekoms voor die Aangesig van die Getuienis waar Ek met julle saamkom.
5 En die staf van die man wat Ek uitkies, sal bot; en Ek sal die geklaery van die kinders van JisraEl wat hulle teen julle geklae het, stilmaak teenoor My.
6 Daarop het MoshĂš met die kinders van JisraEl gespreek; en al hulle owerstes het hom ân staf gegee, vir elke owerste een volgens hulle stamme, twaalf stawwe. AĂ€ron se staf was ook onder hulle stawwe.
7 En MoshĂš het die stawwe voor die Aangesig van JaHWeH in die Tent van die Getuienis neergesit.
8 En toe MoshÚ die volgende dag in die Tent van die Getuienis ingaan, kyk, daar het die staf van AÀron, vir die huis van Levi, gebot: hy het bloeisels laat uitspruit en blomme laat oopgaan en amandels laat ryp word! [JirmeJaH 1:11; MattithJaHûW 24:32]
9 Toe bring MoshĂš al die stawwe wat voor die Aangesig van JaHWeH was, na al die kinders van JisraEl toe uit; en hulle het dit gesien en elkeen sy staf geneem.
10 Daarop het JaHWeH vir MoshĂš gesĂȘ: Bring die staf van AĂ€ron terug voor die Aangesig van die Getuienis om hom te bewaar as Teken vir die wederstrewiges, en bevry My eindelik van hulle geklaery, dat hulle nie sterwe nie.
11 En MoshĂš het dit gedoen; soos JaHWeH hom beveel het, so het hy gedoen.
12 Toe het die kinders van JisraEl met MoshĂš gespreek en gesĂȘ: Kyk, ons sterwe, ons vergaan, ons almal vergaan!
13 Elkeen wat enigsins nader kom na die Tabernakel van JaHWeH, sal sterwe. Is ons dan geheel en al daarvoor bestemd om weg te sterwe?
Werk van die priesters en die Leviete; voorsiening in hulle onderhoud.
1Â EN JaHWeH het vir AĂ€ron gesĂȘ: Jy en jou seuns en die huis van jou vader saam met jou moet die skuld met betrekking tot die Apartheids-plek dra; en jy en jou seuns saam met jou moet die skuld met betrekking tot julle priesteramp dra.
2 En laat ook jou broers, die stam van Levi, die stam van jou vader, saam met jou nader kom, dat hulle by jou kan aansluit en jou dien, terwyl jy en jou seuns saam met jou voor die Aangesig van die Tent van Getuienis is.
3 En hulle moet jou diens waarneem en die diens van die hele Tent; maar naby die voorwerpe van die Apartheid en naby die altaar mag hulle nie kom nie, dat hulle nie sterwe, hulle sowel as julle nie.
4 Maar hulle moet by jou aansluit en die diens van die Tent van Samekoms waarneem: al die dienswerk van die Tent; en ân verbasterde mag nie na julle toe nader kom nie.
5 En julle moet die diens van die Apartheid en die diens van die altaar waarneem, sodat daar verder geen toorn oor die kinders van JisraEl kom nie.
6 Want Ek self het julle broers, die Leviete, onder die kinders van JisraEl uit geneem as ân gawe vir julle, hulle wat aan JaHWeH gegee is om die dienswerk van die Tent van Samekoms te verrig.
7 Maar jy en jou seuns saam met jou moet julle priesteramp waarneem met betrekking tot al die sake van die altaar en van wat binnekant die voorhangsel is, en julle moet diens verrig. As ân dienswerk wat geskenk word, gee Ek julle die priesteramp; en die verbasterde wat naby kom, moet gedood word.
8 Verder het JaHWeH met AĂ€ron gespreek: Ek self het jou die diens van My bydraes gegee; wat betref al die apartheids [gawes] van die kinders van JisraEl, aan jou gee Ek haar as aandeel en aan jou seuns as ewige Insetting.
9 Van die Apartheid van die Aparthede, met uitsondering van wat verbrand word, moet sy joune wees: al hulle bydraes, naamlik elke spysbydrae en alles vir hul oortredinge en al die vir hul skuld, wat hulle aan My bring - as Apartheid van Aparthede moet sy vir jou en jou seuns wees.
10 In die Apartheid van die Aparthede moet jy haar eet; almal wat manlik is, mag haar eet; Apartheid moet sy vir jou wees.
11 Sy moet ook joune wees: die skenkings van hulle geskenke, van al die geswaaide [aanbiedings] van die kinders van JisraEl; Ek gee haar aan jou en jou seuns en jou dogters saam met jou as ân ewige Insetting. Elkeen wat suiwer is in jou huis, mag haar eet.
12 Al die beste van die olie en al die beste van die druiwesap en die koring, die eerste daarvan wat hulle aan JaHWeH gee, dit gee Ek aan jou.
13 Die eerstelinge van alles wat in die Aarde is, wat hulle aan JaHWeH bring, moet joune wees. Elkeen wat suiwer is in jou huis, mag dit eet.
14 Alles wat onder die ban is in JisraEl, moet joune wees.
15 Alles wat die moederskoot open - alle vlees wat hulle vir JaHWeH naderbring, adamiete en diere - moet joune wees; maar die eersgeborenes van adamiete moet jy sekerlik loskoop; ook moet jy die eersgeborenes van besoedelde diere loskoop.
16 En wat die loskoping daarvan aangaan: vanaf ân maand oud moet jy loskoop, volgens jou skatting vir die silwer van vyf sikkels volgens die sikkel van die Apartheid; dit is twintig gera.
17 Maar die eersgeborene van ân bees of die eersgeborene van ân skaap of die eersgeborene van ân bok moet jy nie loskoop nie; Apartheid is hulle; hulle bloed moet jy sprinkel op die altaar en hulle vet aan die brand steek as bereiding deur vuur van ân aangename geur aan JaHWeH.
18 En hulle vleis moet joune wees; soos die geswaaide bors en die regterboud moet dit joune wees.
19 Al die skenkings van die Aparthede wat die kinders van JisraEl aan JaHWeH afgee, gee Ek aan jou en jou seuns en jou dogters saam met jou as ân ewige Insetting. Dit is ân ewige Soutverbond voor die Aangesig van JaHWeH, vir jou en jou saad saam met jou. [MattithJaHĂ»W 5:13; 2 Kronieke 13:5; Markus 9:50]
20 Ook het JaHWeH vir AĂ€ron gesĂȘ: Jy sal in hulle Aarde nie erwe nie, en jy sal geen deel onder hulle hĂȘ nie. Ek is jou deel en jou Erfenis onder die kinders van JisraEl.
21 En kyk, Ek gee aan die kinders van Levi al die tiendes in JisraEl as erfdeel vir hulle dienswerk wat hulle verrig, die dienswerk van die Tent van Samekoms.
22 En die kinders van JisraEl moet nie meer naderkom na die Tent van Samekoms nie, om nie hulle skuld van oortredinge op hulle te laai sodat hulle sterwe nie.
23 Maar die Leviete, diĂ© moet die dienswerk by die Tent van Samekoms verrig, en hulle moet hul skuld dra - ân ewige Insetting in julle geslagte. En onder die kinders van JisraEl moet hulle geen erfdeel kry nie.
24 Want die tiendes van die kinders van JisraEl wat hulle aan JaHWeH as bydrae afgee, gee Ek aan die Leviete as erfdeel. Daarom het Ek aangaande hulle gesĂȘ: Hulle moet onder die kinders van JisraEl geen erfdeel kry nie.
25 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
26 Jy moet ook met die Leviete spreek en aan hulle sĂȘ: As julle van die kinders van JisraEl die tiendes neem wat Ek aan julle van hulle as jul erfdeel gegee het, moet julle daarvan ân bydrae aan JaHWeH afgee, ân tiende van die tiende.
27 En julle bydrae sal vir julle gereken word soos koring van die dorsvloer af en soos die volheid uit die parskuip.
28 SĂł moet julle ook ân bydrae aan JaHWeH afgee van al julle tiendes wat julle van die kinders van JisraEl neem, en julle moet daarvan die bydrae van JaHWeH aan die priester AĂ€ron gee.
29 Van al jul gawes wat julle sal ophef moet die bydrae aan JaHWeH gegee word, van al die vet daarvan, as gewyde deel daarvan.
30 Jy moet dan vir hulle sĂȘ: As julle die beste daarvan afgee, sal dit vir die Leviete gereken word as opbrengs van die dorsvloer en as opbrengs van die parskuip.
31 En julle mag haar op enige plek eet, julle en jul huisgesin; want sy is vir julle ân loon vir jul dienswerk by die Tent van Samekoms.
32 En julle sal daarby geen skuld op julle laai as julle die beste deel daarvan afgee nie; en julle mag die apartheids[gawes] van die kinders van JisraEl nie besoedel nie, sodat julle nie sterwe nie.
Die verbranding van ân rooi koei en die suiweringswater.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš en AĂ€ron gespreek en gesĂȘ:
2 Dit is ân Insetting van die Wet volgens die bevel van JaHWeH: Spreek met die kinders van JisraEl dat hulle vir jou ân rooi koei bring; wat raseg is, wat geen gebrek in haar het nie, en waarop geen juk gekom het nie.
3 En julle moet haar aan die priester El-Azar gee, en hulle moet haar buitekant die laer uitbring en voor hom bloei.
4 En die priester El-Azar moet van haar bloed met sy vinger neem en van haar bloed sewe maal in die rigting van die voorkant van die Tent van Samekoms spat.
5 Daarna moet hulle die koei voor sy oë verbrand; haar vel en haar vleis en haar bloed, saam met haar mis, moet hulle verbrand.
6 En die priester moet sederhout en hisop en skarlakendraad neem en dit binne-in die brand van die koei gooi.
7 Dan moet die priester sy klere was en sy liggaam in die water bad, en daarna mag hy in die laer kom; en die priester sal tot die aand toe besoedel wees.
8 Ook die een wat haar verbrand het, moet sy klere in die water was en sy liggaam in die water bad, en hy sal tot die aand toe besoedel wees.
9 En ân suiwer man moet die as van die koei bymekaarmaak en buitekant die laer op ân gesuiwerde plek neersit, en sy moet vir die vergadering van die kinders van JisraEl bewaar word vir die suiweringswater: sy is ân oortredingsoffer.
10 En die een wat die as van die koei bymekaargemaak het, moet sy klere was en sal tot die aand toe besoedel wees. En sy moet vir die kinders van JisraEl en vir die besoeker wat onder hulle vertoef, ân ewige Insetting wees.
11 Die een wat aan enige dooie siel van ân adamiet raak, hy sal sewe dae lank besoedel wees.
12 Op die derde dag en op die sewende dag moet hy hom daarmee suiwer van besoedeling, dan sal hy gesuiwer wees; maar as hy hom op die derde dag en op die sewende dag nie suiwer van besoedeling nie, sal hy nie gesuiwer wees nie.
13 Elkeen wat raak aan ân dooie siel van die adamiet wat gesterf het, en hom nie suiwer van besoedeling nie, besoedel die Tabernakel van JaHWeH, diĂ© siel sal haar afsny van JisraEl. Omdat geen suiweringswater op hom uitgegooi is nie, sal hy besoedel wees; sy besoedeling is nog aan hom.
14 Dit is die Wet: As ân adamiet in ân tent sterwe, sal elkeen wat in die tent kom en al wat in die tent is, sewe dae lank besoedel wees.
15 Ook al die oop goed wat nie met ân deksel toegebind word nie, is besoedel.
16 En elkeen wat in die oop veld aan iemand raak wat deur die swaard verslaan is, of aan ân dooie of aan ân adamiet se doodsbeen of aan ân graf, sal sewe dae lank besoedel wees.
17 En die besoedelde moet dan van die as neem wat verbrand is vir die oortreding, en daar vars water in ân pot op gooi;
18 en ân suiwer man moet hisop neem en dit in die water insteek en op die tent spat en op al die goed en op die siele wat daar gewees het; ook op hom wat aan ân doodsbeen of aan een wat verslaan is, of aan ân dooie of aan ân graf geraak het. [JeHĂŽWganan 19:29]
19 En die suiwere moet die besoedelde op die derde en op die sewende dag bespat en hom op die sewende dag suiwer van besoedeling. Dan moet hy sy klere was en hom in die water bad, en in die aand sal hy skoon wees.
20 Maar as iemand besoedel word en hom nie suiwer van besoedeling nie, dié siel sal haar afsny uit die midde van die vergadering, want hy het die Apartheidsplek van JaHWeH besoedel: suiweringswater is op hom nie uitgegooi nie, hy is besoedel. [JeHÎWganan 13:10]
21 En sy moet vir hulle ân ewige Insetting wees. En die een wat die suiweringswater spat, moet sy klere was; en die een wat aan die suiweringswater raak, sal tot die aand toe besoedel wees.
22 Ja, alles waaraan die besoedelde raak, sal besoedel wees; en die siel wat aan hom raak, sal tot die aand toe besoedel wees.
Die waters van MĂ©riba.
1Â EN toe die kinders van JisraEl, die hele vergadering, in die wildernis Sin kom, in die eerste maand, het die volk in Kadesh gebly. En Mirjam het daar gesterwe en is daar begrawe.
2 En daar was geen water vir die vergadering nie. Toe het hulle teen MoshĂš en AĂ€ron saamgekom.
3 En die volk het met MoshĂš getwis, en hulle het gespreek en gesĂȘ: Ag, het ons tog maar gesterwe toe ons broers voor die Aangesig van JaHWeH gesterf het!
4 En waarom het julle die vergadering van JaHWeH in hierdie wildernis gebring, dat ons en ons vee daar sou sterwe?
5 En waarom het julle ons uit Egipte laat optrek om ons in hierdie besoedelde plek te bring? Dit is geen plek van saad of van vye of van wingerdstokke of van granate nie; ook is daar geen water om te drink nie.
6 Daarop gaan MoshĂš en AĂ€ron van die vergadering af weg na die ingang van die Tent van Samekoms, en hulle het op hul aangesig geval; toe verskyn die Glansrykheid van JaHWeH aan hulle.
7 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
8 Neem die staf en laat die vergadering byeenkom, jy en jou broer AÀron, en spreek julle die rots aan voor hulle oë; dan sal hy sy water gee. So moet jy dan vir hulle water uit die rots laat vloei en die vergadering en hulle vee laat drink.
9 Toe neem MoshĂš die staf voor die Aangesig van JaHWeH weg soos Hy hom beveel het.
10 En MoshĂš en AĂ€ron het die vergadering voor die rots laat byeenkom, en hy het vir hulle gesĂȘ: Hoor tog, julle wederstrewiges, moet ons vir julle water uit hierdie rots laat vloei?
11 Daarop tel MoshĂš sy hand op en hy slaan die rots twee maal met sy staf; en daar het baie water uitgekom, sodat die vergadering gedrink het en hulle vee.
12 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš en AĂ€ron: Omdat julle in My nie geglo het om My voor die oĂ« van die kinders van JisraEl Hoog te ag nie, sal julle hierdie vergadering nie in die Aarde inbring wat Ek aan hulle gegee het nie.
13 Dit is die waters van MĂ©riba waar die kinders van JisraEl met JaHWeH getwis het en Hy Hom onder hulle as die Hooggeagte laat ken het.
14 Daarna het MoshĂš uit Kadesh boodskappers na die koning van Edom gestuur: So sĂȘ jou broer JisraEl: Jy weet self al die moeilikheid wat ons oorgekom het.
15 Ons vaders het na Egipte afgetrek, en ons het baie dae in Egipte gewoon, en die Egiptenaars het ons en ons vaders sleg behandel.
16 Toe het ons JaHWeH aangeroep, en HY het ons stem gehoor: HY het ân Boodskapper gestuur en ons uit Egipte uitgelei. Hier is ons nou in Kadesh, ân stad op die grens van jou grondgebied.
17 Laat ons tog deur jou Aarde trek: ons sal nie deur landerye of wingerde trek nie en die water uit die putte nie drink nie; ons sal die koningsweg hou; ons sal nie regs of links uitdraai nie, totdat ons deur jou grense getrek het.
18 Maar Edom antwoord hom: Jy sal deur my nie trek nie, anders sal ek jou met die swaard tegemoet trek.
19 Toe sĂȘ die kinders van JisraEl vir hom: Ons sal met die grootpad trek, en as ons van jou water drink, ek en my vee, gee ek die prys daarvoor. Laat my net te voet deurtrek - verder niks nie.
20 Maar hy antwoord: Jy sal nie deurtrek nie. En Edom het uitgetrek hom tegemoet met baie manskappe en met ân sterk hand.
21 So het Edom dan geweier om JisraEl toe te laat om deur sy grondgebied te trek. Daarop het JisraEl van hom af weggedraai.
Die dood van AĂ€ron.
22 EN die kinders van JisraEl, die hele vergadering, het van Kadesh af weggetrek en by die berg Hor gekom.
23 En JaHWeH het met MoshĂš en AĂ€ron by die berg Hor, op die grens van die Aarde van Edom, gespreek en gesĂȘ:
24 AĂ€ron sal by sy volksgenote versamel word, want hy mag nie kom in die Aarde wat Ek aan die kinders van JisraEl gegee het nie, omdat julle teen My bevel wederstrewig was by die waters van MĂ©riba.
25 Neem AĂ€ron en sy seun El-Azar, en laat hulle op die berg Hor opklim;
26 en trek AĂ€ron se klere uit en trek dit sy seun El-Azar aan en bring AĂ€ron om daar te sterf.
27 Toe het MoshÚ gedoen volgens die bevel van JaHWeH: hulle het op die berg Hor geklim voor die oë van die hele vergadering.
28 En MoshĂš het AĂ€ron se klere uitgetrek en dit sy seun El-Azar aangetrek. En AĂ€ron het daar gesterwe op die top van die berg, maar MoshĂš en El-Azar het van die berg afgeklim.
29 En toe die hele vergadering sien dat AĂ€ron gesterf het, het die hele huis van JisraEl AĂ€ron beween dertig dae lank.
Nederlaag van die koning van Arad. Die koperslang.
1 TOE die KanaÀniet, die koning van Arad, wat in die Suidland gewoon het, hoor dat JisraEl met die pad van Atarim kom, het hy teen JisraEl geveg en sommige van hulle as gevangenes weggevoer.
2 Daarop het JisraEl aan JaHWeH ân Gelofte gedoen en gesĂȘ: As U hierdie volk heeltemal in ons hand gee, sal ons hulle stede met die banvloek tref.
3 En JaHWeH het gehoor na die stem van JisraEl en die KanaÀniete oorgegee. En hulle het hulle en hul stede met die banvloek getref en die plek Horma genoem.
4 Toe trek hulle van die berg Hor af weg op pad na die Skelfsee om die Aarde van Edom om te trek; maar die siel van die volk het op die pad ongeduldig geword.
5 En die volk het teen Elohim en teen MoshĂš gespreek: Waarom het U ons uit Egipte laat optrek om in die wildernis te sterwe? Want daar is geen brood en geen water nie, en ons siel walg van die ellendige kos.
6 Toe stuur JaHWeH slange/nagashim onder die volk in wat die volk gebyt het; en baie mense uit JisraEl het gesterwe. [Wysheid van Salomo 16:5]
7 En die volk het na MoshĂš gekom en gesĂȘ: Ons het oortree deurdat ons teen JaHWeH en teen u gespreek het. Bid tot JaHWeH, dat Hy die slange van ons wegneem. En MoshĂš het vir die volk gebid.
8 Daarop sĂȘ JaHWeH aan MoshĂš: Maak vir jou ân Seraf en sit dit op ân paal, dan sal elkeen wat gebyt is en daarna kyk, lewe.
9 Toe het MoshĂš ân slang/nagash van koper gemaak en hom op ân paal gesit: en as ân slang iemand gebyt het en hy kyk na die koper slang, het hy in die lewe gebly.
10 En die kinders van JisraEl het weggetrek en laer opgeslaan in Obot.
Voortsetting van die reis. Oorwinning oor Sihon en Og.
11 DAARNA het hulle weggetrek van Obot af en laer opgeslaan in Ijje-HaĂ€bĂĄrim in die wildernis wat oostelik aan Moab vas lĂȘ.
12 Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan by die spruit Sered.
13 Daarvandaan het hulle weggetrek en laer opgeslaan oorkant die Arnon wat in die wildernis is en uit die grondgebied van die Amoriete kom; want die Arnon is die grens van Moab, tussen Moab en die Amoriete.
14 Daarom word gesĂȘ in die Boekrol van die OorloĂ« van JaHWeH: Waheb in Sufa en die spruite, die Arnon; [Boekrol van die Opregte 90:48]
15 en die hang van die spruite wat na die streek van Ar afloop en leun teen die grondgebied van Moab.
16 En daarvandaan [het hulle] na BeĂ«r getrek. Dit is die put waarvan JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ het: Laat die volk bymekaarkom, dat Ek vir hulle water kan gee.
17 Toe het JisraEl hierdie lied gesing: Spring op, o put! Besing haar!
18 o Put wat die vorste gegrawe het, wat die edeles van die volk gedelf het, met die septer, met hulle stawwe! - En uit die wildernis uit na MattĂĄna toe;
19 en van MattĂĄna na NachaliEl; en van NachaliEl na Bamot;
20 en van Bamot na die dal wat in die veld van Moab lĂȘ, by die top van Pisga, en oor die [verlate woestynheuwels] van Jesimon afkyk.
21 En JisraEl het boodskappers gestuur na Sihon, die koning van die Amoriete, en gesĂȘ:
22 Laat my deur jou Aarde trek. Ons sal nie wegdraai in die landerye of in die wingerde nie; ons sal die water van die putte nie drink nie; ons sal die koningsweg hou tot ons deur jou grondgebied getrek het.
23 Maar Sihon het JisraEl nie toegelaat om deur sy grondgebied te trek nie; maar Sihon het al sy manskappe versamel en uitgetrek na die wildernis, JisraEl tegemoet; en toe hy by Jahas kom, het hy teen JisraEl geveg.
24 Maar JisraEl het hom verslaan met die skerpte van die swaard en sy Aarde in besit geneem van die Arnon af tot by die Jabbok, tot by die kinders van Ammon; want die grens van die kinders van Ammon was sterk.
25 So het JisraEl dan al hierdie stede ingeneem, en JisraEl het gewoon in al die stede van die Amoriete, in Hesbon en in al sy onderhorige plekke.
26 Want Hesbon was die stad van Sihon, die koning van die Amoriete; hy het naamlik oorlog gevoer teen die vorige koning van die Moabiete en het dié se hele Aarde tot by die Arnon uit sy hand geruk.
27 Daarom sĂȘ die spreukdigters: Kom na Hesbon toe! Laat die stad van Sihon gebou en bevestig word!
28 Want ân vuur het uitgegaan uit Hesbon, ân vlam uit die vesting van Sihon; dit het Ar van die Moabiete verteer, die BaĂ€ls van die Hoogtes van Arnon.
29 Wee jou, Moab! Jy is verlore, volk van Kamos! Hy het sy seuns prysgegee as vlugtelinge, en sy dogters in gevangenskap, aan Sihon, die koning van die Amoriete.
30 Toe het ons hulle beskiet; verlore was Hesbon tot by Dibon; en ons het verwoes tot by Nofag, met vuur tot by Medéba.
31 So het JisraEl dan gewoon in die Aarde van die Amoriete.
32 Daarna het MoshÚ gestuur om Jaéser te bespied, en hulle het sy onderhorige plekke ingeneem, en hy het die Amoriete wat daar was, uit hulle besitting verdrywe.
33 Toe het hulle gedraai en in die rigting van Basan opgetrek. En Og, die koning van Basan, hy en al sy manskappe, het hulle tegemoet getrek na Edréï om te veg.
34 Daarop sĂȘ JaHWeH aan MoshĂš: Wees nie bevrees vir hom nie, want Ek het hom en sy hele volk en sy Aarde in jou hand gegee; en jy moet met hom doen soos jy gedoen het met Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het.
35 En hulle het hom verslaan en sy seuns en sy hele volk, totdat daar niemand van hom oor was wat vrygeraak het nie; en hulle het sy Aarde in besit geneem.
Omdat JisraEl die Wet gehou het, het JaHWeH die vloek van BĂleam in ân seĂ«n verander.
1Â DAARNA het die kinders van JisraEl weggetrek en laer opgeslaan in die vlaktes van Moab, oos van die Jordaan van JĂ©rigo.
2 Toe Balak, die seun van Sippor, sien alles wat JisraEl die Amoriete aangedoen het,
3 het Moab baie bang geword vir die volk, want hulle was talryk; en Moab het beangs geword vanweë die kinders van JisraEl.
4 Toe sĂȘ Moab vir die oudstes van MĂdian: Nou sal hierdie menigte opeet alles wat rondom ons is, soos ân bees die groenigheid van die veld opeet. En Balak, die seun van Sippor, was diĂ© tyd koning van Moab.
5 Daarop het hy boodskappers gestuur na BĂleam, die seun van Beor, in Petor wat by die Eufraat is, in die Aarde van die kinders van sy volk, om hom te roep en te sĂȘ: Kyk, daar het ân volk uit Egipte getrek; kyk, hulle het die oppervlakte van die Aarde oordek en staan gelaer teenoor my.
6 Kom dan tog nou, vervloek hierdie volk vir my, want hulle is magtiger as ek. Miskien sal ek onder hulle ân slag kan slaan en hulle uit die Aarde verdrywe. Want ek weet, die een wat jy seĂ«n, is geseĂ«nd; en die een wat jy vervloek, is vervloek.
7 Toe het die oudstes van Moab en die oudstes van MĂdian gegaan met waarsĂȘersloon by hulle en by BĂleam gekom en hom die woorde van Balak meegedeel.
8 Daarop antwoord hy hulle: Bly vannag hier oor; dan sal ek julle berig bring soos wat JaHWeH aan my sal sĂȘ. Toe het die vorste van Moab by BĂleam gebly.
9 En Elohim het na BĂleam gekom en gesĂȘ: Wie is die manne daar by jou?
10 En BĂleam het die Elohim geantwoord: Balak, die seun van Sippor, die koning van Moab, laat my weet:
11 Kyk, daar het ân volk uit Egipte getrek en hulle het die oppervlakte van die Aarde oordek. Kom nou, vervloek hulle vir my; miskien sal ek hulle kan beveg en hulle verdrywe.
12 Toe sĂȘ Elohim vir BĂleam: Jy mag nie saam met hulle trek nie, jy mag die volk nie vloek nie, want hulle is geseĂ«nd. [Boekrol van die Opregte 85:48]
13 Toe staan BĂleam die mĂŽre op, en hy sĂȘ aan die vorste van Balak: Gaan na julle Aarde, want JaHWeH het geweier om my saam met julle te laat gaan.
14 En die vorste van Moab het klaargemaak en by Balak gekom en gesĂȘ: BĂleam het geweier om saam met ons te gaan.
15 Daarop stuur Balak nog weer vorste wat meer en aansienliker was as die ander;
16 en hulle het by BĂleam gekom en aan hom gesĂȘ: So spreek Balak, die seun van Sippor: Laat jou tog nie terughou om na my te kom nie.
17 Want ek sal jou baie hoog vereer en alles wat jy my sĂȘ, sal ek doen; daarom kom tog, vervloek hierdie volk vir my.
18 Toe antwoord BĂleam en sĂȘ aan die dienaars van Balak: Al gee Balak my sy huis vol silwer en goud, ek kan die bevel van JaHWeH my Elohey nie oortree om klein of groot te doen nie.
19 Nou dan, bly julle tog ook vannag hier, dat ek mag weet wat JaHWeH verder aan my sal sĂȘ.
20 En god het in die Nag na BĂleam gekom en aan hom gesĂȘ: As die manne gekom het om jou te roep, staan dan op, gaan met hulle saam; maar net wat ek jou sĂȘ, dit moet jy doen.
21 Toe maak BĂleam die mĂŽre klaar en saal sy eselin op, en hy het weggetrek saam met die vorste van Moab.
22 Maar die Woede van Elohim het ontvlam, omdat hy weggetrek het; en die Boodskapper van JaHWeH het gaan staan in die pad as sy teëparty, terwyl hy op sy esel ry en sy twee dienaars by hom was.
23 En die esel het die Boodskapper van JaHWeH in die pad sien staan, met Sy ontblote swaard in Sy Hand; daarom het die esel uit die pad uitgedraai en die veld ingeloop. Maar BĂleam het die esel geslaan om haar na die pad te stuur.
24 Daarop gaan die Boodskapper van JaHWeH in ân nou pad tussen die wingerde staan - ân muur duskant en ân muur anderkant.
25 En toe die esel die Boodskapper van JaHWeH sien, druk sy haarself teen die muur en druk ook BĂleam se voet teen die muur; daarom het hy haar weer geslaan.
26 En die Boodskapper van JaHWeH het weer verder gegaan en bly staan op ân nou plek waar geen pad was om regs of links uit te draai nie.
27 Toe die esel die Boodskapper van JaHWeH sien, gaan sy onder BĂleam lĂȘ. Daarop het BĂleam baie kwaad geword en die esel met ân stok geslaan.
28 Maar JaHWeH het die bek van die esel geopen, en sy sĂȘ vir BĂleam: Wat het ek jou gedoen, dat jy my nou al drie maal geslaan het?
29 Daarop antwoord BĂleam die esel: Omdat jy die spot met my drywe. Was daar net ân swaard in my hand - dan het ek jou sekerlik doodgeslaan.
30 En die esel sĂȘ vir BĂleam: Is ek nie jou esel waar jy jou lewe lank op gery het tot vandag toe nie? Was dit ooit my gewoonte om so met jou te doen? En hy antwoord: Nee.
31 Toe open JaHWeH die oĂ« van BĂleam, sodat hy die Boodskapper van JaHWeH in die pad sien staan met Sy ontblote swaard in Sy Hand, en hy het gebuig en op sy aangesig neergeval.
32 En die Boodskapper van JaHWeH vra hom: Waarom het jy jou esel nou al drie maal geslaan? Kyk, Ek self het uitgegaan as jou teëstander, want [jou] weg is onbesonne in My Oog!
33 Maar die esel het My gesien en nou al drie maal voor My uitgedraai. As sy nie voor My Aangesig uitgedraai het nie - dan het Ek jou alte seker gedood en haar laat lewe.
34 Toe antwoord BĂleam die Boodskapper van JaHWeH: Ek het oortree, want ek het nie geweet dat U teenoor my in die pad gestaan het nie. Maar nou, as dit verkeerd is in U OĂ«, sal ek teruggaan.
35 En die Boodskapper van JaHWeH sĂȘ vir BĂleam: Gaan saam met die manne, maar net die woord wat Ek jou sĂȘ, dit moet jy spreek. So het BĂleam dan met die vorste van Balak saamgegaan.
36 Toe Balak hoor dat BĂleam kom, het hy uitgetrek hom tegemoet na Ir-Moab wat by die grens van die Arnon lĂȘ, by die uiteinde van die grondgebied.
37 En Balak sĂȘ vir BĂleam: Het ek nie herhaaldelik na jou gestuur om jou te laat roep nie? Waarom het jy nie na my gekom nie? Is ek werklik nie in staat om jou te vereer nie?
38 En BĂleam het Balak geantwoord: Hier het ek na jou gekom. Is ek nou wel in staat om iets te spreek? Die woord wat Elohim in my mond lĂȘ, dit sal ek spreek.
39 BĂleam het toe saam met Balak gegaan, en hulle het by Kirjat-Husot gekom.
40 En Balak het beeste en kleinvee geslag en daarvan aan BĂleam gestuur en aan die vorste wat by hom was.
41 En in die mĂŽre het Balak BĂleam geneem en hom op die hoogtes van Bamot laat opklim vanwaar hy die kant van die volk kon sien.
1Â TOE sĂȘ BĂleam vir Balak: Bou vir my hier sewe altare en berei vir my hier sewe bulle en sewe ramme.
2 En Balak het gedoen soos BĂleam verlang het; en Balak en BĂleam het ân bul en ân ram op elke altaar laat opgaan.
3 Daarop sĂȘ BĂleam vir Balak: Bly by jou brandoffer staan, en ek sal heengaan; miskien sal JaHWeH my tegemoetkom, en wat Hy my ook al laat sien, sal ek jou bekend maak. En hy het na ân kaal heuwel gegaan.
4 En Elohim het BĂleam tegemoet gekom, en hy het vir Hom gesĂȘ: Sewe altare het ek reggemaak en ân bul en ân ram op elke altaar laat opgaan.
5 Toe lĂȘ JaHWeH ân woord in BĂleam se mond en sĂȘ: Gaan terug na Balak, en so moet jy spreek.
6 En hy het na hom teruggegaan terwyl hy daar staan by sy brandoffer, hy en al die vorste van Moab.
7 En hy het sy spreuk aangehef en gesĂȘ: Uit Aram laat Balak my haal, die koning van Moab - uit die berge van die Ooste: Kom vervloek Jakob vir my, en kom, verwens JisraEl.
8 Hoe sal ek vloek wie El nie vloek nie? En hoe sal ek verwens vir wie JaHWeH nie verwens nie?
9 Want van die top van die rotse af sien ek hom, en van die heuwels af aanskou ek hom. Kyk, ân volk wat afgesonderd woon en hom nie tot die nasies reken nie.
10 Wie het die stof van Jakob getel? En wie, volgens getal, die vierde deel van JisraEl? Laat my siel sterwe die dood van die opregtes, en laat my einde soos syne wees!
11 Toe sĂȘ Balak vir BĂleam: Wat het jy my aangedoen? Ek het jou laat haal om my vyande te vloek, en kyk, jy het net geseĂ«n!
12 En hy antwoord daarop dit: Moet ek dan nie sorgvuldig alles spreek wat JaHWeH in my mond lĂȘ nie?
13 Daarop sĂȘ Balak vir hom: Kom tog saam met my na ân ander plek vanwaar jy hom kan sien - net sy kant sal jy sien, maar heeltemal kan jy hom nie sien nie - en vervloek hom daarvandaan vir my.
14 En hy het hom saamgeneem na die Veld van die Wagte, op die top van Pisga, en sewe altare gebou en ân bul en ân ram op elke altaar laat opklim.
15 Toe sĂȘ hy vir Balak: Bly hier staan by jou brandoffer, en ek sal daar op ân ontmoeting wag.
16 En JaHWeH het BĂleam ontmoet en ân woord in sy mond gelĂȘ en gesĂȘ: Gaan terug na Balak, en so moet jy spreek.
17 En hy het by hom gekom terwyl hy daar staan by sy brandoffer, en die vorste van Moab by hom. En Balak sĂȘ vir hom: Wat het JaHWeH gespreek?
18 Toe hef hy sy spreuk aan en sĂȘ: Staan op Balak, en hoor! Luister na my, seun van Sippor!
19 El is geen man dat Hy sou lieg nie; of ân seun van ân adamiet dat dit Hom sou berou nie. Sou Hy iets sĂȘ en dit nie doen nie, of spreek en dit nie waar maak nie?
20 Kyk, ek het ontvang om te seën; en het Hy geseën, dan kan ek dit nie keer nie.
21 Hy aanskou geen ongeregtigheid in Jakob en sien geen bekommernis in JisraEl nie. JaHWeH sy Elohey is met hom, en die gejubel tot eer van die Koning is by hom.
22 El wat hulle uit Egipte uitgelei het, is vir hulle soos die horing van ân eenhoring.
23 Want daar is geen towery teen Jakob of waarsĂȘery teen JisraEl nie. Nou sal van Jakob en van JisraEl gesĂȘ word wat El gedoen het.
24 Kyk, ân volk wat opstaan soos ân leeuin, en soos ân leeu verhef hy hom. Hy gaan nie lĂȘ voordat hy roof eet en die bloed van die wat verslaan is, drink nie.
25 Toe se Balak vir BĂleam: Jy moet hulle glad nie vloek nie, en jy moet hulle glad nie seĂ«n nie.
26 Maar BĂleam antwoord en sĂȘ vir Balak: Het ek nie dit met jou gespreek nie: Alles wat JaHWeH spreek, dit sal ek doen?
27 Verder se Balak vir BĂleam: Kom tog, ek sal jou na ân ander plek saamneem; miskien sal dit reg wees in die oĂ« van die gode dat jy hulle vir my daarvandaan vervloek.
28 Toe neem Balak vir BĂleam saam na die top van Peor wat oor die [woesteny van] Jesimon afkyk.
29 Daarop se BĂleam vir Balak: Bou vir my hier sewe altare, en berei vir my hier sewe bulle en sewe ramme.
30 En Balak het gedoen soos BĂleam verlang het en ân bul en ân ram op elke altaar laat opklim.
1 TOE BĂleam sien dat dit suiwer was in die OĂ« van JaHWeH om JisraEl te seĂ«n, het hy hom nie soos die vorige kere tot towery gewend nie, maar sy gesig na die wildernis gedraai.
2 Toe BĂleam sy oĂ« opslaan en JisraEl sien soos hy volgens sy stamme in die laer staan, het die Gees van Elohim op hom gekom.
3 En hy het sy spreuk aangehef en gesĂȘ: BĂleam, die seun van Beor, spreek, en die sterk man met geopende oog spreek.
4 Die hoorder van die woorde van El spreek, hy wat die gesigte van die Almagtige sien, wat neerval en geopende oë het.
5 Hoe suiwer is jou tente, o Jakob, jou wonings, o JisraEl!
6 Soos dale met waterlope wat hulle ver uitstrek, soos tuine by ân rivier, soos alewees wat JaHWeH geplant het, soos seders by die water.
7 Water vloei uit sy emmers, en sy saad is in magtige waters. En laat sy koning hoër wees as Agag, en sy koninkryk hom verhef!
8 El wat hom uit Egipte uitgelei het, is vir hom soos die horing van ân eenhoring; hy sal nasies, sy vyande, verteer en hulle gebeente stukkend breek en met sy pyle verbrysel.
9 Hy buig hom, hy gaan lĂȘ soos ân leeu en soos ân leeuin: wie sal hom opjaag? GeseĂ«nd is hulle wat jou seĂ«n, en vervloek is hulle wat jou vervloek!
10 Toe het Balak baie kwaad geword vir BĂleam en sy handpalms saamgeslaan, en Balak het aan BĂleam gesĂȘ: Ek het jou laat roep om my vyande te vloek, en kyk, jy het nou al drie maal net geseĂ«n!
11 Trek dan nou gou na jou woonplek! Ek het gesĂȘ dat ek jou hoog sal vereer; maar kyk, JaHWeH het jou van verering teruggehou.
12 Toe het BĂleam vir Balak gesĂȘ: Het ek nie alreeds met jou boodskappers wat jy na my gestuur het, gespreek en gesĂȘ nie:
13 Al gee Balak my sy huis vol silwer en goud, ek kan die bevel van JaHWeH nie oortree om suiwer of besoedel uit my eie hart te doen nie; wat JaHWeH spreek, dit sal ek spreek.
14 En nou, kyk, ek gaan na my volk toe. Kom, ek sal jou inligting gee, wat hierdie volk jou volk sal aandoen aan die einde van die dae.
15 Toe het hy sy spreuk aangehef en gesĂȘ: BĂleam, die seun van Beor, spreek, en die sterk man met geopende oog spreek.
16 Die hoorder van die woorde van El spreek, en hy wat die wetenskap van die Hoogste El ken, wat die gesigte van die Almagtige sien, wat neerval en geopende oë het.
17 Ek sien hom, maar nie nou nie, ek aanskou hom, maar nie naby nie: ân Ster kom te voorskyn uit Jakob, en ân Septer kom uit JisraEl op, en Hy verbrysel die slape van die hoof van Moab en werp al die oorlogsugtiges omver.
18 Ook sal Edom ân besitting wees; en SeĂŻr, Sy vyande, sal ân besitting wees, maar JisraEl neem toe in krag.
19 En laat daar Een uit Jakob heers en die oorblywendes uit die stede van Ar vernietig.
20 Toe hy Amalek sien, het hy sy spreuk aangehef en gesĂȘ: Amalek is die eersteling van die nasies, maar sy einde is verdelging.
21 Toe hy die Keniete sien, het hy sy spreuk aangehef en gesĂȘ: Jou woonplek is vas, en jou nes is gebou op die rots.
22 Ewenwel sal Kain tot verwoesting wees. Hoe lank nog? Assur sal jou as gevangene wegvoer.
23 Verder het hy sy spreuk aangehef en gesĂȘ: Wee, wie sal lewe as El dĂt beskik?
24 En skepe kom van die kant van die Kittiërs af, en hulle verneder Assur en hulle verneder Heber; en hy is ook tot ondergang bestem.
25 Toe het BĂleam hom klaargemaak en weggetrek en na sy woonplek teruggekeer. En Balak het ook sy koers gegaan.
Die Verbond van Ewige Priesterskap word met PĂnehas en sy nageslag opgerig â omdat hy verbastering in JisraEl gestuit het.
1Â TOE JisraEl in Sittim gebly het, het die volk begin vermeng deur te hoereer met die dogters van die Moabiete -
2 dié het die volk na die slagdiere van haar gode uitgenooi; en die volk het geëet en hulle neergebuig voor haar gode.
3 So het JisraEl hom dan gekoppel aan BaÀl-Peor, en die Woede van JaHWeH het teen JisraEl ontvlam.
4 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Neem al die hoofde van die volk en hang die oortreders op in die volle son vir JaHWeH, sodat die brandende Woede van JaHWeH van JisraEl afgewend kan word.
5 Daarop het MoshĂš aan die rigters in JisraEl gesĂȘ: Slaan elkeen sy manne dood wat hulle aan BaĂ€l-Peor gekoppel het.
6 En daar het ân man gekom, een uit die kinders van JisraEl, en ân Midianitiese vrou na sy volksgenote nadergebring, voor die oĂ« van MoshĂš en voor die oĂ« van die hele vergadering van die kinders van JisraEl, terwyl hulle ween by die ingang van die Tent van Samekoms.
7 Toe PĂnehas, die seun van El-Azar, die seun van die priester AĂ€ron, dit sien, het hy uit die vergadering uit opgestaan en ân spies in sy hand geneem
8 en agter die JisraElitiese man aan gegaan in die tent en hulle twee deurboor, die JisraElitiese man en die vrou, in haar maag. Daarna het die plaag onder die kinders van JisraEl opgehou.
9 En die wat deur die plaag gesterf het, was vier-en-twintigduisend.
10 Toe het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
11 PĂnehas, die seun van El-Azar, die seun van die priester AĂ€ron, het My Grimmigheid van die kinders van JisraEl afgewend deurdat hy jaloers vir My onder hulle geywer het, sodat Ek die kinders van JisraEl in My jaloersheid nie verteer het nie. [1 MakkabeĂ«rs 2:26]
12 Daarom spreek: Kyk, Ek sluit met hom My Vredesverbond, [Psalm 34:14; Wysheid van Sirah 45:23, 24; Boekrol van Henog 11:2; JeshaJaH 54:10; JeségiEl 34:25; Maleagi 2:5; Markus 9:50]
13 en dit sal vir hom en sy saad nĂĄ hom die Verbond van ewige Priesterskap wees, omdat hy vir sy Elohey geywer en versoening vir die kinders van JisraEl gedoen het.
14 En die naam van die JisraElitiese man wat verslaan is, wat saam met die Midianiet verslaan is, was Simri, die seun van Salu, owerste van ân familie van die Simeoniete.
15 En die naam van die Midianitiese vrou wat verslaan is, was Kosbi, die dogter van Sur. Hy was stamhoof van ân familie in MĂdian.
16 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
17 Behandel die Midianiete as vyand en verslaan hulle,
18 want hulle het julle as vyand behandel deur hulle liste wat hulle teen julle bedink het in die saak van Peor en in die saak van Kosbi, die dogter van die vors van MĂdian, hulle landgenoot, wat op die dag van die plaag weens Peor verslaan is.
Telling van die JisraEliete wat geskik was vir oorlog.
1Â EN nĂĄ die plaag het JaHWeH met MoshĂš en met El-Azar, die seun van die priester AĂ€ron, gespreek en gesĂȘ:
2 Neem julle die volle getal van die hele vergadering van die kinders van JisraEl op, van twintig jaar oud en daarbo, uit die huis van hul vaders, almal wat op kommando moet uittrek in JisraEl.
3 En MoshĂš en die priester El-Azar het hulle toegespreek in die vlaktes van Moab, by die Jordaan van JĂ©rigo, en gesĂȘ:
4 [Laat hulle opneem,] van twintig jaar oud en daarbo, volgens die bevel van JaHWeH aan MoshĂš. En die kinders van JisraEl wat uit die Aarde van Egipte uitgetrek het, was:
5 Ruben, die eersgeborene van JisraEl; die seuns van Ruben was: Henog die familie van die Henogiete; van Pallu die familie van die PalluĂŻete;
6 van Hesron die familie van die Hesroniete; van Karmi die familie van die Karmiete.
7 Dit is die families van die Rubeniete; en hulle geteldes was drie-en-veertigduisend-sewehonderd-en-dertig.
8 En die seuns van Pallu was: EliAb;
9 en die seuns van EliAb was: NemuEl en Datan en AbĂram. Dit is Datan en AbĂram wat na die vergadering opgeroep was, wat getwis het teen MoshĂš en AĂ€ron in die bende van Korag toe daar teen JaHWeH getwis is.
10 En die Aarde het haar Mond oopgemaak en hulle verslind, saam met Korag, toe die bende gesterf het deurdat die vuur die tweehonderd-en-vyftig man verteer het; en hulle het tot ân teken geword.
11 Maar die seuns van Korag het nie gesterf nie.
12 Die seuns van SĂmeon volgens hulle families: van NemuEl die familie van die NemuEliete; van Jamin die familie van die Jaminiete; van Jagin die familie van die Jaginiete;
13 van Serag die familie van die Sargiete, van Saul die familie van die Sauliete.
14 Dit is die families van die Simeoniete, twee-en-twintig-duisend-tweehonderd.
15 Die seuns van Gad volgens hulle families: van Sefon die familie van die Sefoniete; van Haggi die familie van die Haggiete; van Suni die familie van die Suniete;
16 van Osni die familie van die Osniete; van Eri die familie van die Eriete;
17 van Arod die familie van die Arodiete; van Areëli die familie van die Areëliete.
18 Dit is die families van die seuns van Gad volgens hulle geteldes, veertigduisend-vyfhonderd.
19 Die seuns van JeHûWdah was: Er en Onan; maar Er en Onan het gesterwe in die Aarde van KanaÀn.
20 En die seuns van JeHûWdah volgens hulle families: van Sela die familie van die Selaniete; van Peres die familie van die Parsiete; van Serag die familie van die Sargiete.
21 En die seuns van Peres: van Hesron die familie van die Hesroniete; van Hamul die familie van die Hamuliete.
22 Dit is die families van JeHûWdah volgens hulle geteldes, ses-en-sewentigduisend-vyfhonderd.
23 Die seuns van Issaskar volgens hulle families: Tola die familie van die TolaĂŻete; van Puwa die familie van die Puniete;
24 van Jasub die familie van die Jasubiete, van Simron die familie van die Simroniete.
25 Dit is die families van Issaskar volgens hulle geteldes, vier-en-sestigduisend-driehonderd.
26 Die seuns van SĂ©bulon volgens hulle families: van Sered die familie van die Sardiete; van Elon die familie van die Eloniete; van JagleEl die familie van die JagleEliete.
27 Dit is die families van die Sebuloniete volgens hulle geteldes, sestigduisend-vyfhonderd.
28 Die seuns van JĂŽWsef volgens hulle families was: Manasse en Efraim.
29 Die seuns van Manasse: van Magir die familie van die Magiriete. En Magir was die vader van GĂlead; van GĂlead die familie van die Gileadiete.
30 Dit is die seuns van GĂlead: van Jeser die familie van die Jesriete; van Helek die familie van die Helkiete;
31 en AsriEl die familie van die AsriEliete; en Segem die familie van die Sigmiete;
32 en SemĂda die familie van die SemidaĂŻete; en Hefer die familie van die Hefriete.
33 Maar SelĂłfhad, die seun van Hefer, het geen seuns gehad nie, maar net dogters. En die name van die dogters van SelĂłfhad was: Magla en Noa, Hogla, Milka en Tirsa.
34 Dit is die families van Manasse; en hulle geteldes was twee-en-vyftigduisend-sewehonderd.
35 Dit is die seuns van Efraim volgens hulle families: van Sutélag die familie van die Sutalgiete; van Beger die familie van die Bagriete; van Tahan die familie van die Tahaniete.
36 En dit is die seuns van Sutélag: van Eran die geslag van die Eraniete.
37 Dit is die families van die seuns van Efraim volgens hulle geteldes, twee-en-dertigduisend-vyfhonderd. Dit is die seuns van JĂŽWsef volgens hulle families.
38 Die seuns van Benjamin volgens hulle families: van Bela die familie van die Baliete; van Asbel die familie van die Asbeliete; van AhĂram die familie van die Ahiramiete;
39 van SefĂșfam die familie van die Sufamiete; van Hufam die familie van die Hufamiete.
40 En die seuns van Bela was: Ard en NaÀman; Ard die familie van die Ardiete; van NaÀman die familie van die NaÀmiete.
41 Dit is die seuns van Benjamin volgens hulle families; en hulle geteldes was vyf-en-veertigduisend-seshonderd.
42 Dit is die seuns van Dan volgens hulle families: van Suham die familie van die Suhamiete. Dit is die families van Dan volgens hulle families.
43 Al die families van die Suhamiete volgens hulle geteldes was vier-en-sestigduisend-vierhonderd.
44 Die seuns van Aser volgens hulle families: van Jimna die familie van die JimnaĂŻete; van Jiswi die familie van die Jiswiete; van BerĂa die familie van die BeriĂŻete;
45 van die seuns van BerĂa: van Heber die familie van die Hebriete; van MalkiEl die familie van die MalkiEliete.
46 En die naam van die dogter van Aser was Serag.
47 Dit is die families van die seuns van Aser volgens hulle geteldes, drie-en-vyftigduisend-vierhonderd.
48 Die seuns van NĂĄftali volgens hulle families: van JagtseEl die familie van die JagtseEliete; van Guni die familie van die Guniete;
49 van Jeser die familie van die Jisriete; van Sillem die familie van die Sillemiete.
50 Dit is die families van NĂĄftali volgens hulle families; en hulle geteldes was vyf-en-veertigduisend-vierhonderd.
51 Dit is die geteldes van die kinders van JisraEl: seshonderd-en-eenduisend-sewehonderd-en-dertig.
52 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
53 Vir hierdie mense moet die Aarde as erfenis verdeel word volgens die getal name.
54 Vir die wat baie is, moet jy hulle erfdeel groot maak; en vir die wat min is, moet jy hulle erfdeel klein maak; aan elkeen moet sy erfdeel volgens sy geteldes gegee word.
55 Nogtans moet die Aarde deur die lot verdeel word; volgens die name van hulle voorvaderlike stamme moet hulle erwe.
56 Volgens die lot moet hulle erfenis verdeel word tussen die wat baie en die wat min is.
57 En dit is die geteldes van Levi volgens hulle families: van Gerson die familie van die Gersoniete; van Kehat die familie van die Kehatiete; van MerĂĄri die familie van die Merariete.
58 Dit is die families van Levi: die familie van die Libniete, die familie van die Hebroniete, die familie van die Magliete, die familie van die Musiete, die familie van die Koragiete. En Kehat was die vader van Amram.
59 En die naam van Amram se vrou was JoWkĂȘbed, die dogter van Levi wat vir Levi in Egipte gebore is; en vir Amram het sy gebaar: AĂ€ron en MoshĂš en Mirjam, hulle suster.
60 En vir AĂ€ron is gebore: Nadab en AbĂhu, El-Azar en Itamar.
61 En Nadab en Abihu het gesterwe toe hulle verbasterde vuur voor die Aangesig van JaHWeH gebring het.
62 En hulle geteldes was drie-en-twintig-duisend, almal wat manlik was van ân maand oud en daarbo. Want hulle is nie getel onder die kinders van JisraEl nie, omdat aan hulle geen erfdeel onder die kinders van JisraEl gegee is nie.
63 Dit is hulle wat deur MoshĂš en die priester El-Azar getel is, wat die kinders van JisraEl in die vlaktes van Moab getel het, by die Jordaan van JĂ©rigo.
64 En onder hulle was daar niemand van die wat deur MoshĂš en die priester AĂ€ron getel is nie, toe hulle die kinders van JisraEl in die wildernis Sinai getel het.
65 Want JaHWeH het van hulle gesĂȘ: Sterwe sal hulle in die wildernis! En van hulle het niemand oorgebly nie buiten Kaleb, die seun van JefĂșnne, en JeHĂŽWshua, die seun van Nun.
Wette oor erfdogters en die erfgename van iemand wat kinderloos sterwe.
1Â DAARNA het nader gekom die dogters van SelĂłfhad, die seun van Hefer, die seun van GĂlead, die seun van Magir, die seun van Manasse, van die families van Manasse, die seun van JĂŽWsef dit is die name van sy dogters: Magla, Noa en Hogla en Milka en Tirsa -
2 en hulle het gaan staan voor die aangesig van MoshĂš en voor die aangesig van die priester El-Azar en voor die aangesig van die owerstes en die hele vergadering, by die ingang van die Tent van Samekoms, en gesĂȘ:
3 Ons vader het in die wildernis gesterwe, en hy het nie behoort by die bende van die wat teen JaHWeH vergader het in die bende van Korag nie, maar hy het vir sy skuld gesterwe en geen seuns gehad nie.
4 Waarom sou die naam van ons vader uit sy familie weggeneem word, omdat hy geen seun gehad het nie? Gee ons ân besitting onder die broers van ons vader.
5 Toe bring MoshĂš hulle saak van Reg voor die Aangesig van JaHWeH.
6 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
7 Die dogters van SelĂłfhad praat reg. Jy moet hulle sekerlik ân erflike besitting onder die broers van hulle vader gee en die erfdeel van hulle vader op hulle laat oorgaan.
8 En met die kinders van JisraEl moet jy spreek en sĂȘ: As iemand sterwe en geen seun het nie, moet julle sy erfdeel op sy dogter laat oorgaan.
9 En as hy geen dogter het nie, moet julle sy erfdeel aan sy broers gee.
10 En as hy geen broers het nie, moet julle sy erfdeel aan die broers van sy vader gee.
11 En as sy vader geen broers het nie, moet julle sy erfdeel aan sy bloedverwant gee wat die naaste aan hom is uit sy familie, en diĂ© moet dit in besit neem. En dit moet vir die kinders van JisraEl ân Regspraak wees, volgens bevel van JaHWeH aan MoshĂš.
JeHĂŽWshua word aangewys as opvolger van MoshĂš.
12 DAARNA het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Klim op hierdie gebergte AbĂĄrim, en bekyk die Aarde wat Ek aan die kinders van JisraEl gegee het.
13 En as jy haar gesien het, sal jy ook by jou volksgenote versamel word soos jou broer AĂ€ron versamel is;
14 omdat julle in die wildernis Sin, toe die vergadering getwis het, teen My bevel wederstrewig gewees het om My nie by die water voor hulle oë hoog te ag nie. Dit is die water van Mériba by Kadesh, in die wildernis Sin.
15 Toe het MoshĂš tot JaHWeH gespreek en gesĂȘ:
16 Laat JaHWeH, die Elohey van die geeste van alle vlees, ân man oor die vergadering aanstel
17 wat voor hulle uittrek en wat voor hulle intrek, en wat hulle uitlei en wat hulle inlei; sodat die vergadering van JaHWeH nie mag wees soos skape wat geen wagter het nie.
18 Toe sĂȘ JaHWeH aan MoshĂš: Neem vir jou JeHĂŽWshua, die seun van Nun, ân man in wie die Gees is; en lĂȘ hom die hand op,
19 en stel hom voor die aangesig van die priester El-Azar en voor die aangesig van die hele vergadering, en gee hom ân opdrag voor hulle oĂ«;
20 en lĂȘ op hom van jou hoogheid, sodat die hele vergadering van die kinders van JisraEl kan luister.
21 En hy moet voor die priester El-Azar staan, dat dié vir hom die Regspraak van die Urim kan vra voor die Aangesig van JaHWeH; volgens sy uitspraak moet hulle uittrek en volgens sy uitspraak moet hulle intrek, hy en al die kinders van JisraEl saam met hom en die hele vergadering.
22 En MoshĂš het volgens bevel van JaHWeH JeHĂŽWshua geneem en hom voor die aangesig van die priester El-Azar en voor die aangesig van die hele vergadering gestel,
23 en hy het hom die hande opgelĂȘ en hom ân opdrag gegee net soos JaHWeH deur die hand van MoshĂš gespreek het.
Wette oor die daaglikse brandoffer met spys- en drankaanbieding.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Gee bevel aan die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: Julle moet daarvoor sorg om My bydraes, My brood vir My vuur as aangename geur vir My, op die bepaalde tyd aan My nader te bring.
3 En jy moet vir hulle sĂȘ: Dit is die bereiding deur vuur wat julle aan JaHWeH moet naderbring: twee rasegte jaaroud-lammers elke dag as ân voortdurende brandoffer.
4 Die een lam moet jy in die mĂŽre berei, en die ander lam moet jy teen die aand berei;
5 met ân tiende van ân efa fynmeel as spysbydrae, gemeng met ân kwart-hin uitgestampte olie.
6 Sy is die voortdurende brandoffer wat by die berg Sinai ingestel is as aangename geur, ân bereiding deur vuur aan JaHWeH.
7 En haar drank wat daarby behoort, moet wees ân kwart-hin vir elke lam. In die Apartheid moet jy die drankaanbieding van sterk drank aan JaHWeH uitgiet.
8 En die ander lam moet jy teen die aand berei; met dieselfde spysbydrae as in die mĂŽre en met jou drank wat daarby behoort, moet jy haar berei - ân vuur van aangename geur aan JaHWeH.
9 Maar op die Sabbatdag twee rasegte jaaroud-lammers en twee-tiendes [van ân efa] fynmeel as spysbydrae, met olie gemeng, en haar drank wat daarby behoort.
10 Sy is die brandoffer van die Sabbat op elke Sabbat, behalwe die voortdurende brandoffer en haar drank wat daarby behoort.
11 En by die begin van julle maande moet julle ân brandoffer aan JaHWeH naderbring: twee jong bulle en een ram, sewe jaaroud-lammers wat raseg is.
12 en drie-tiendes [van ân efa] fynmeel as spysbydrae, met olie gemeng, vir elke bul, en twee-tiendes fynmeel as spysbydrae, met olie gemeng, vir die een ram;
13 en een-tiende fynmeel as spysbydrae, met olie gemeng, vir elke lam. Sy is ân brandoffer, ân aangename geur, ân bereiding deur vuur aan JaHWeH.
14 En hulle dranke moet wees ân half-hin wyn vir ân bul en ân derde van ân hin vir ân ram en ân kwart-hin vir ân lam. Sy is die brandoffer by elke maand by sy maand, vir die maande van die jaar.
15 Ook moet een bokram vir die oortreding aan JaHWeH berei word, behalwe die voortdurende brandoffer en haar drank.
Wette oor die groot Feeste. [LevĂtikus 23]
16 EN in die eerste maand, op die veertiende dag van die maand, is die Pasga van JaHWeH.
17 En op die vyftiende dag vanaf hierdie maand is dit Fees; sewe dae lank moet Ongesuurde Brode geëet word.
18 Op die eerste dag moet daar ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
19 Maar julle moet naderbring deur vuur berei, as brandoffer aan JaHWeH: twee jong bulle en een ram en sewe jaaroud-lammers; raseg moet hulle vir julle wees.
20 En hulle spysbydrae fynmeel met olie gemeng: drie-tiendes [van ân efa] vir ân bul en twee-tiendes vir ân ram moet julle berei.
21 Een-tiende moet jy vir elke lam van die sewe lammers berei.
22 Daarby een bokram vir die oortreding om vir julle versoening te doen.
23 Berei dit behalwe die brandoffer van die mĂŽre, wat ân voortdurende brandoffer is.
24 Op dié manier moet julle elke dag, sewe dae lank, die brood deur vuur berei as aangename geur vir JaHWeH; by die voortdurende brandoffer moet hy gemaak word - en sy drank.
25 En op die sewende dag moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
26 En op die dag van die eerstelinge, as julle ân nuwe spysbydrae aan JaHWeH naderbring na julle [Fees van] Weke, moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
27 Dan moet julle ân brandoffer as aangename geur aan JaHWeH naderbring: twee jong bulle, een ram, sewe jaaroud-lammers;
28 en hulle spysbydrae: fynmeel met olie gemeng, drie-tiendes vir elke bul, twee-tiendes vir die een ram,
29 een-tiende vir elke lam van die sewe lammers;
30 een bokram om vir julle versoening te doen.
31 Behalwe die voortdurende brandoffer en die spysbydrae wat daarby behoort, moet julle dit berei - hulle moet raseg vir julle wees - en hulle dranke.
1 EN in die sewende maand, op die eerste van die maand, moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie; dit moet vir julle ân dag van geklank wees.
2 Dan moet julle ân brandoffer as aangename geur vir JaHWeH berei: een jong bul, een ram, sewe jaaroud-lammers wat raseg is;
3 en hulle spysbydrae: fynmeel met olie gemeng, drie-tiendes [van ân efa] vir die bul, twee-tiendes vir die ram,
4 en een-tiende vir elke lam van die sewe lammers;
5 en een bokram vir die oortreding om vir julle versoening te doen;
6 behalwe die brandoffer van die maandsvernuwing en haar spysbydrae wat daarby behoort, en die voortdurende brandoffer en haar spysbydrae wat daarby behoort, en hulle dranke volgens die Verordening - tot ân aangename geur, ân bereiding deur vuur aan JaHWeH.
7 En op die tiende van hierdie sewende maand moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees, en julle moet julle siel verootmoedig; gĂ©Ă©n werk mag julle doen nie.
8 Dan moet julle ân brandoffer as aangename geur aan JaHWeH naderbring: een jong bul, een ram, sewe jaaroud-lammers; wat raseg is;
9 en hulle spysbydrae: fynmeel met olie gemeng, drie-tiendes vir die bul, twee-tiendes vir die een ram,
10 een-tiende vir elke lam van die sewe lammers;
11 een bokram vir die oortreding, behalwe die oortreding van die versoening en die voortdurende brandoffer en haar spysbydrae wat daarby behoort - en hulle dranke.
12 En op die vyftiende dag van die sewende maand moet daar vir julle ân samekoms van Apartheid wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie, maar julle moet sewe dae lank vir JaHWeH ân Fees vier.
13 En julle moet as brandoffer, as vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH naderbring: dertien jong bulle, twee ramme, veertien jaaroud-lammers; wat raseg is;
14 en hulle spysbydrae: fynmeel met olie gemeng, drie-tiendes vir elke bul van die dertien bulle, twee-tiendes vir elke ram van die twee ramme,
15 en een-tiende vir elke lam van die veertien lammers;
16 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
17 Daarna op die tweede dag: twaalf jong bulle, twee ramme, veertien rasegte jaaroud-lammers;
18 en hulle spysbydrae en hulle dranke vir die bulle, die ramme en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
19 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffers, en haar spysbydrae en hulle dranke.
20 En op die derde dag: elf bulle, twee ramme, veertien rasegte jaaroud-lammers;
21 en hulle spysbydrae en hulle dranke vir die bulle, die ramme en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
22 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, en haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
23 Verder op die vierde dag: tien bulle, twee ramme, veertien rasegte jaaroud-lammers;
24 hulle spysbydrae en hulle dranke vir die bulle, die ramme en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
25 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
26 En op die vyfde dag: nege bulle, twee ramme en veertien rasegte jaaroud-lammers;
27 en hulle spysbydrae en hulle dranke vir die bulle, die ramme en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
28 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, en haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
29 Daarna op die sesde dag: agt bulle, twee ramme, veertien rasegte jaaroud-lammers;
30 en hulle spysbydrae en hulle dranke vir die bulle, die ramme en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
31 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
32 En op die sewende dag: sewe bulle, twee ramme, veertien rasegte jaaroud-lammers;
33 en hulle spysbydrae en hulle drank vir die bulle, die ramme en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
34 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
35 Op die agtste dag moet daar vir julle ân Feestyd wees; gĂ©Ă©n beroepswerk mag julle doen nie.
36 En julle moet as brandoffer, as vuurbereiding van aangename geur aan JaHWeH naderbring: een bul, een ram, sewe rasegte jaaroud-lammers;
37 hulle spysbydrae en hulle dranke vir die bul, die ram en die lammers, na hulle getal, volgens die Verordening;
38 en een bokram vir die oortreding, behalwe die voortdurende brandoffer, en haar spysbydrae en haar drank wat daarby behoort.
39 Berei hulle tot eer van JaHWeH op julle Feestye, behalwe julle Geloftes en julle vrywillige skenkings, en vir jou brandoffers en vir jou spysbydraes en vir jou drank en vir jou vergoeding.
40 En MoshĂš het aan die kinders van JisraEl alles gesĂȘ volgens die bevel van JaHWeH aan MoshĂš.
Wette oor die Geloftes wat deur vroue gedoen is.
1Â EN MoshĂš het met die stamhoofde van die kinders van JisraEl gespreek en gesĂȘ: Dit is die Woord volgens die bevel van JaHWeH:
2 As iemand aan JaHWeH ân Gelofte doen of ân eed sweer waardeur hy sy siel verbind om hom van iets te onthou, moet hy sy woord nie breek nie; hy moet handel volgens alles wat uit sy mond uitgaan.
3 Maar as ân vrou aan JaHWeH ân Gelofte doen of haarself verbind om haar te onthou, terwyl sy in haar vader se huis is in haar jeug,
4 en haar vader van haar Gelofte hoor of van die onthouding waartoe sy haar siel verbind het, en haar vader swyg teenoor haar, dan sal al haar Geloftes van krag wees, en elke onthouding waartoe sy haar siel verbind het, sal van krag wees.
5 Maar as haar vader haar terughou op die dag dat hy daarvan hoor, sal al haar Geloftes en elke onthouding waartoe sy haar siel op haar verbind het, nie van krag wees nie; en JaHWeH sal haar dit vergewe, omdat haar vader haar teruggehou het.
6 Maar as sy trou terwyl haar Geloftes op haar rus of iets wat haar lippe haastig uitgespreek het, waardeur sy haar siel verbind het,
7 en haar man daarvan hoor, op watter dag ook al, en teenoor haar swyg, dan sal haar Geloftes van krag wees, en elke onthouding waartoe sy haar siel verbind het, sal van krag wees.
8 Maar as haar man op die dag dat hy daarvan hoor, haar terughou, dan maak hy haar Gelofte tot niet wat op haar rus, en ook wat haar lippe haastig uitgespreek is, waardeur sy haar siel verbind het; en JaHWeH sal haar dit vergewe.
9 Maar die Geloftes van ân weduwee of van ân vrou wat verstoot is - alles waardeur sy haar siel verbind het, sal op haar van krag wees.
10 En as sy in die huis van haar man ân Gelofte doen of haar siel met ân eed verbind om haar te onthou,
11 en haar man daarvan hoor en teenoor haar swyg, haar nie terughou nie, dan sal al haar Geloftes van krag wees, en elke onthouding waartoe sy haar siel verbind het, sal van krag wees.
12 Maar as haar man die dinge uitdruklik tot niet maak op die dag dat hy daarvan hoor, sal niks van alles wat uit haar lippe uitgegaan het, van haar Geloftes of van die verbintenis [op] haar siel tot onthouding, van krag wees nie; haar man het dit tot niet gemaak, en JaHWeH sal haar dit vergewe.
13 Elke Gelofte en elke eed van onthouding om die siel te verootmoedig - haar man kan dit van krag maak, en haar man kan dit tot niet maak.
14 Maar as haar man van dag tot dag geheel en al teenoor haar swyg, dan maak hy al haar Geloftes of elke onthouding waartoe sy haar verbind het, van krag; hy het dit van krag gemaak, want hy het teenoor haar geswyg op die dag dat hy daarvan gehoor het.
15 Maar as hy dit uitdruklik tot niet maak nadat hy al daarvan gehoor het, dan dra hy haar ongeregtigheid.
16 Dit is die Insettinge volgens ân bevel van JaHWeH aan MoshĂš, tussen ân man en sy vrou, tussen ân vader en sy dogter terwyl sy in haar jeug in haar vader se huis is.
Die JisraEliete oorwin die Midianiete.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Neem wraak vir die kinders van JisraEl op die Midianiete; daarna sal jy by jou volksgenote versamel word.
3 Daarop het MoshĂš met die volk gespreek en gesĂȘ: Laat manne uit julle midde hul vir die oorlog wapen, dat hulle teen MĂdian kan trek om die wraakgerig van JaHWeH aan MĂdian te voltrek.
4 Duisend vir elke stam van al die stamme van JisraEl moet julle na die oorlog stuur.
5 Toe is daar uit die duisende van JisraEl duisend vir elke stam gelewer, twaalfduisend wat vir die oorlog gewapen was.
6 En MoshĂš het hulle na die oorlog gestuur, duisend vir elke stam, hulle en PĂnehas, die seun van die priester El-Azar, na die oorlog, met voorwerpe van die Apartheid en die trompette by hom om alarm te blaas.
7 En hulle het oorlog toe getrek teen MĂdian, volgens ân bevel van JaHWeH aan MoshĂš, en het al die manlike persone gedood.
8 Ook het hulle die konings van MĂdian gedood by die wat hulle verslaan het: Ewi en Rekem en Sur en Hur en Reba, die vyf konings van MĂdian; ook het hulle BĂleam, die seun van Beor, met die swaard gedood.
9 Maar die kinders van JisraEl het die vroue van die Midianiete en hulle kinders as gevangenes weggevoer, en al hulle lasdiere en al hulle vee en al hulle rykdom gebuit.
10 Verder, al hulle stede in hulle woonplekke en al hulle laers het hulle met vuur verbrand
11 en al die roof geneem en al die buit, adamiete en diere.
12 Daarna het hulle die gevangenes en die buit en die roof na MoshĂš en die priester El-Azar en na die vergadering van die kinders van JisraEl gebring in die laer, in die vlaktes van Moab wat by die Jordaan van JĂ©rigo is.
13 En toe MoshĂš en die priester El-Azar en al die owerstes van die vergadering hulle buitekant die laer tegemoetgaan,
14 het MoshÚ kwaad geword vir die aanvoerders van die leër, die owerstes oor duisend en die owerstes oor honderd wat van die veldtog af gekom het.
15 En MoshĂš het vir hulle gesĂȘ: Het julle al die vroue laat lewe?
16 Kyk, hulle was, deur die raad van BĂleam, vir die kinders van JisraEl ân oorsaak van troubreuk teenoor JaHWeH in die saak van Peor, sodat die plaag in die vergadering van JaHWeH was.
17 Maak dan nou dood almal wat van die manlike [geslag] onder die kinders is; en maak dood elke vrou wat ân man geken en met hom gemeenskap gehad het.
18 Maar laat al die kinders onder die vroulike persone wat geen gemeenskap met ân man gehad het nie, vir julle in die lewe bly.
19 En julle, slaan sewe dae lank ân kamp op buitekant die laer; elkeen wat ân siel gedood en elkeen wat aan ân gesneuwelde geraak het - julle moet jul op die derde dag en op die sewende dag suiwer van besoedeling, julle en jul gevangenes.
20 Ook moet julle al die klere en elke ding van leer en alles wat van bokhaar gemaak is, en elke ding van hout suiwer van besoedeling.
21 En die priester El-Azar het aan die krygsmanne wat na die oorlog getrek het, gesĂȘ: Dit is die Wetsinsetting volgens ân bevel van JaHWeH aan MoshĂš.
22 Net die goud en die silwer, die koper, die yster, die tin en die lood -
23 elke ding wat in die vuur kan kom - moet julle deur die vuur laat deurgaan, en dit sal skoon wees; ewenwel moet dit deur suiwerings-water gesuiwer word; maar alles wat nie in die vuur kan kom nie, moet julle deur die water laat deurgaan.
24 Julle moet ook jul klere op die sewende dag was; dan sal julle gesuiwer wees; en daarna mag julle in die laer kom.
25 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
26 Neem die volle getal op van wat as buit weggevoer is, van adamiete en van diere, jy en die priester El-Azar en die hoofdelike vaders van die vergadering;
27 en verdeel die buit tussen die wat met die oorlog te doen gehad het, wat op kommando uitgetrek het, Ă©n die hele vergadering.
28 En hef ân bydrae vir JaHWeH van die krygsmanne wat na die oorlog uitgetrek het - een siel uit elke vyfhonderd - van die adamiete en van die beeste en van die esels en van die kleinvee.
29 Van hulle helfte moet julle dit neem, en gee dit aan die priester El-Azar as ân bydrae aan JaHWeH.
30 Maar uit die helfte van die kinders van JisraEl moet jy een neem, uitgehaal uit elke vyftig, uit die adamiete, uit die beeste, uit die esels en die kleinvee, uit al die diere; en jy moet dit aan die Leviete gee wat die diens by die Tabernakel van JaHWeH waarneem.
31 En MoshĂš en die priester El-Azar het gedoen volgens ân bevel van JaHWeH aan MoshĂš.
32 En die buit, die oorskot van die roof wat die krygsmanne geneem het, was seshonderd-vyf-en-sewentigduisend stuks kleinvee;
33 en twee-en-sewentigduisend beeste;
34 en een-en-sestigduisend esels;
35 en die siele van adamiete, uit die vroulike persone wat geen gemeenskap met ân man gehad het nie, al die siele was twee-en-dertigduisend. [DeuteronĂłmium 21:11]
36 En die helfte, die deel van hulle wat na die oorlog uitgetrek het, was in getal driehonderd sewe-en-dertigduisend-vyfhonderd stuks kleinvee.
37 En die bydrae aan JaHWeH uit die kleinvee was seshonderd vyf-en-sewentig.
38 En die beeste was ses-en-dertigduisend, en die bydrae daarvan aan JaHWeH twee-en-sewentig.
39 En die esels was dertigduisend-vyfhonderd, en die bydrae daarvan aan JaHWeH een-en-sestig.
40 En die siele van adamiete was sestienduisend, en die bydrae daarvan aan JaHWeH twee-en-dertig siele.
41 En MoshĂš het aan die priester El-Azar die deel gegee wat as bydrae aan JaHWeH bestem was, volgens die bevel van JaHWeH aan MoshĂš.
42 En uit die helfte van die kinders van JisraEl wat MoshĂš van die vegsmanne afgedeel het -
43 die helfte van die vergadering uit die kleinvee was driehonderdsewe-en-dertigduisend-vyfhonderd;
44 en die beeste was ses-en-dertigduisend;
45 en die esels dertigduisend-vyfhonderd;
46 en die siele van adamiete sestienduisend -
47 uit die helfte van die kinders van JisraEl het MoshĂš geneem - van wat uitgehaal was, een uit elke vyftig, van adamiete en van diere - en hy het dit aan die Leviete gegee wat die diens by die Tabernakel van JaHWeH waarneem, volgens die bevel van JaHWeH aan MoshĂš.
48 Toe het die aanvoerders oor die duisende van die leër, die owerstes oor duisend en die owerstes oor honderd, nader gekom na MoshÚ
49 en aan MoshĂš gesĂȘ: U dienaars het die volle getal van die krygsmanne opgeneem wat onder ons bevel was, en daarvan word nie een vermis nie.
50 Daarom bring elkeen van ons as bydrae aan JaHWeH wat hy aan goue goed gevind het: armkettings en armbande, vingerringe, oorringe en halssierade, om versoening te doen vir ons siele voor die Aangesig van JaHWeH.
51 Toe het MoshĂš en die priester El-Azar die goud, allerhande kunsvoorwerpe, van hulle aange-neem.
52 En al die goud van die bydrae wat hulle aan JaHWeH afgegee het, was sestienduisend-sewehonderd-en-vyftig sikkels, afkomstig van die owerstes oor duisend en die owerstes oor honderd.
53 Die krygsmanne het elkeen na welgevalle buitgemaak.
54 So het MoshĂš en die priester El-Azar dan die goud van die owerstes oor duisend en oor honderd aangeneem en dit in die Tent van Samekoms gebring om die kinders van JisraEl voor die Aangesig van JaHWeH in herinnering te bring.
Die stamme van Ruben en Gad ontvang hulle erfdeel oorkant die Jordaan.
1 EN die kinders van Ruben en die kinders van Gad het baie vee gehad, ân groot menigte. En toe hulle die Aarde van JaĂ©ser en die Aarde van GĂlead bekyk het, vind hulle uit dat die plek ân plek vir vee was.
2 Daarop het die kinders van Gad en die kinders van Ruben gekom en met MoshĂš en die priester El-Azar en met die owerstes van die vergadering gespreek en gesĂȘ:
3 Atarot en Dibon en Jaéser en Nimra en Hesbon en El-Aleh en Sebam en Nebo en Behon -
4 die Aarde wat JaHWeH voor die aangesig van die vergadering van JisraEl uit verower het - is ân Aarde vir vee, en u dienaars het vee.
5 Verder het hulle gesĂȘ: As ons barmhartigheid in u oĂ« gevind het, laat hierdie Aarde aan u dienaars as ân besitting gegee word; bring ons nie oor die Jordaan nie.
6 Maar MoshĂš het die kinders van Gad en die kinders van Ruben geantwoord: Sal julle broers oorlog toe trek, en wil julle hier bly?
7 Waarom tog wil julle die hart van die kinders van JisraEl daarvan afkerig maak om deur te trek in die Aarde wat JaHWeH aan hulle gegee het?
8 So het julle vaders gedoen toe ek hulle van Kadesh-Barnéa af gestuur het om die Aarde te bekyk.
9 Toe hulle tot by die dal Eskol opgetrek en die Aarde bekyk het, het hulle die hart van die kinders van JisraEl afkerig gemaak om in die Aarde in te trek wat JaHWeH aan hulle gegee het.
10 Daarom het die Woede van JaHWeH dieselfde dag ontvlam, en Hy het gesweer en gesĂȘ:
11 Waarlik, geeneen van die manne wat uit Egipte opgetrek het, van twintig jaar oud en daarbo, sal die Adamah[adamiet se Aarde] sien wat Ek aan Abraham, Isak en Jakob met ân eed beloof het nie; want hulle het nie volhard om My te volg nie -
12 behalwe Kaleb, die seun van JefĂșnne, die Kenissiet, en JeHĂŽWshua, die seun van Nun; want hulle het volhard om JaHWeH te volg.
13 En die Woede van JaHWeH het teen JisraEl ontvlam, en Hy het hulle veertig jaar lank in die wildernis laat rondswerwe, totdat die hele geslag verteer was wat besoedel gehandel het in die OĂ« van JaHWeH.
14 En kyk, julle het opgestaan in die plek van julle vaders, afstammelinge van manne wat oortreders is, om die brandende Woede van JaHWeH teen JisraEl nog te vererger.
15 As julle van Hom afvallig word, sal Hy hulle nog langer in die wildernis laat bly, en julle sal hierdie hele volk te gronde laat gaan.
16 Toe kom hulle na hom toe aan en sĂȘ: Ons sal hier skaapkrale bou vir ons vee en stede vir ons kinders.
17 Maar ons self sal ons haastig wapen voor die aangesig van die oë van die kinders van JisraEl, totdat ons hulle op hul woonplek bring; en ons kinders sal in die versterkte stede bly vanweë die bewoners van die Aarde.
18 Ons sal nie na ons huise teruggaan voordat die kinders van JisraEl elkeen in besit van sy erfdeel gekom het nie.
19 Want ons sal nie saam met hulle wes van die Jordaan en verder weg erwe nie, omdat ons erfdeel duskant die Jordaan, teen sonop, ons sân geword het.
20 Toe sĂȘ MoshĂš vir hulle: As julle dit doen, as julle jul voor die Aangesig van JaHWeH vir die oorlog bewapen
21 en elke gewapende man van julle voor die Aangesig van JaHWeH deur die Jordaan trek, totdat Hy sy vyande voor sy aangesig uit verdrywe het
22 en die Aarde voor die Aangesig van JaHWeH onderwerp is, en julle daarna teruggaan, dan sal julle vrygestel wees voor die Aangesig van JaHWeH en voor JisraEl, en hierdie Aarde sal vir julle ân besitting word voor die Aangesig van JaHWeH.
23 Maar as julle nie so doen nie, kyk, dan oortree julle teen JaHWeH, en weet dan dat julle oortreding julle sal inhaal.
24 Bou vir julle stede vir jul kinders en krale vir jul kleinvee, en doen wat uit julle mond uitgegaan het.
25 Toe het die kinders van Gad en die kinders van Ruben met MoshĂš gespreek en gesĂȘ: U dienaars sal doen soos my meester beveel het.
26 Ons kinders, ons vroue, ons vee en al ons lasdiere sal daar in die stede van GĂlead bly;
27 maar u dienaars, almal wat vir die oorlog gewapen is, sal voor die Aangesig van JaHWeH na die oorlog oortrek soos my meester gespreek het.
28 Toe het MoshĂš aangaande hulle aan die priester El-Azar en aan JeHĂŽWshua, die seun van Nun, en aan die hoofdelike vaders uit die stamme van die kinders van JisraEl bevel gegee,
29 en MoshĂš het aan hulle gesĂȘ: As die kinders van Gad en die kinders van Ruben saam met julle deur die Jordaan trek, almal wat vir die oorlog gewapen is, voor die Aangesig van JaHWeH, en die Aarde voor julle uit onderwerp is, gee dan aan hulle die Aarde van GĂlead as ân besitting.
30 Maar as hulle nie gewapend saam met julle oortrek nie, moet hulle onder julle in die Aarde van KanaÀn besittings verkry.
31 En die kinders van Gad en die kinders van Ruben het geantwoord en gesĂȘ: Volgens die Woord van JaHWeH aan u dienaars, so sal ons doen.
32 Ons sal gewapend oortrek voor die Aangesig van JaHWeH na die Aarde van KanaĂ€n, en ons erflike besitting oos van die Jordaan sal ons sân wees.
33 So het MoshĂš dan aan hulle gegee, aan die kinders van Gad en die kinders van Ruben en die halwe stam van Manasse, die seun van JĂŽWsef, die koninkryk van Sihon, koning van die Amoriete, en die koninkryk van Og, koning van Basan, die Aarde volgens haar stede met die grondgebied wat daarby behoort, die stede van die Aarde rondom.
34 En die kinders van Gad het Dibon gebou en Atarot en Aroër
35 en Aterot-Sofan en Jaéser en Jógbeha
36 en Bet-Nimra en Bet-Haran versterkte stede en skaapkrale.
37 En die kinders van Ruben het Hesbon gebou en El-Aleh en Kirjataim
38 en Nebo en BaÀl-Meon - met verandering van die name - en Sibma; en hulle het die stede wat hulle gebou het, name gegee.
39 En die seuns van Magir, die seun van Manasse, het na GĂlead gegaan en haar verower en die Amoriete verdrywe wat in haar was.
40 En MoshĂš het GĂlead aan Magir, die seun van Manasse, gegee; en hy het in haar gewoon.
41 En JaĂŻr, die seun van Manasse, het gegaan en hulle tentdorpe ingeneem en dit tentdorpe van JaĂŻr genoem.
42 En Nobag het gegaan en Kenat en die onderhorige plekke ingeneem en vir haar die naam Nobag gegee.
Trekke en staanplekke van JisraEl, van Egipte af tot in KanaÀn.
1 DIT is die trekke van die kinders van JisraEl wat uit die Aarde van Egipte uitgetrek het volgens hulle leërafdelings, onder die hand van MoshÚ en AÀron.
2 Volgens die bevel van JaHWeH het MoshĂš die plekke opgeskrywe vanwaar hulle van plek tot plek verder getrek het; en dit is hulle plekke vanwaar hulle al verder getrek het.
3 Hulle het van RaĂ€mses af opgebreek in die eerste maand, op die vyftiende dag van die eerste maand; op die dag nĂĄ die Pasga het die kinders van JisraEl deur ân Sterke Hand voor die oĂ« van al die Egiptenaars uitgetrek,
4 terwyl die Egiptenaars besig was om dié te begrawe wat JaHWeH onder hulle verslaan het, al die eersgeborenes; ook het JaHWeH aan hulle gode strafgerigte voltrek.
5 Toe die kinders van JisraEl van RaÀmses af opgebreek het, het hulle laer opgeslaan in Sukkot.
6 En hulle het van Sukkot af opgebreek en laer opgeslaan in Etam wat aan die kant van die wildernis lĂȘ.
7 En hulle het van Etam af opgebreek en weggedraai na Pi-HĂĄgirot wat oos van BaĂ€l-Sefon lĂȘ; en hulle het laer opgeslaan voor die aangesig van Migdol.
8 En hulle het van Pi-HĂĄgirot af opgebreek en dwarsdeur die see gegaan na die wildernis toe; en hulle het drie dagreise ver die wildernis van Etam ingetrek en laer opgeslaan in Mara.
9 En hulle het van Mara af opgebreek en by Elim gekom; en in Elim was twaalf waterfonteine en sewentig palmbome, en hulle het daar laer opgeslaan.
10 En hulle het van Elim af opgebreek en laer opgeslaan by die Skelfsee.
11 En hulle het van die Skelfsee af opgebreek en laer opgeslaan in die wildernis Sin.
12 En hulle het uit die wildernis Sin opgebreek en laer opgeslaan in Dofka.
13 En hulle het van Dofka af opgebreek en laer opgeslaan in Alus.
14 En hulle het van Alus af opgebreek en laer opgeslaan in RĂĄfidim; maar daar was geen water vir die volk om te drink nie.
15 En hulle het van RĂĄfidim af opgebreek en laer opgeslaan in die wildernis Sinai.
16 En hulle het uit die wildernis Sinai opgebreek en laer opgeslaan in Kibrot-HattĂĄĂ€wa.
17 En hulle het van Kibrot-HattĂĄĂ€wa af opgebreek en laer opgeslaan in Haserot.
18 En hulle het van Haserot af opgebreek en laer opgeslaan in Ritma.
19 En hulle het van Ritma af opgebreek en laer opgeslaan in Rimmon-Peres.
20 En hulle het van Rimmon-Peres af opgebreek en laer opgeslaan in Libna.
21 En hulle het van Libna af opgebreek en laer opgeslaan in Rissa.
22 En hulle het van Rissa af opgebreek en laer opgeslaan in KehelĂĄta.
23 En hulle het van KehelĂĄta af opge-breek en laer opgeslaan by die berg Sefer.
24 En hulle het van die berg Sefer af opgebreek en laer opgeslaan in HĂĄrada.
25 En hulle het van HĂĄrada af opgebreek en laer opgeslaan in MĂĄkhelot.
26 En hulle het van MĂĄkhelot af opgebreek en laer opgeslaan in Tahat.
27 En hulle het van Tahat af opgebreek en laer opgeslaan in Terag.
28 En hulle het van Terag af opgebreek en laer opgeslaan in Mitka.
29 En hulle het van Mitka af opgebreek en laer opgeslaan in HasmĂłna.
30 En hulle het van HasmĂłna af opgebreek en laer opgeslaan in MĂłserot.
31 En hulle het van MĂłserot af opgebreek en laer opgeslaan in BĂ©ne-JĂĄĂ€kan.
32 En hulle het van BĂ©ne-JĂĄĂ€kan af opgebreek en laer opgeslaan in Hor-HĂĄggidgad.
33 En hulle het van Hor-HĂĄggidgad af opgebreek en laer opgeslaan in JotbĂĄta.
34 En hulle het van JotbĂĄta af opgebreek en laer opgeslaan in AbrĂłna.
35 En hulle het van AbrĂłna af opgebreek en laer opgeslaan in Eseon-Geber.
36 En hulle het van Ăseon-Geber af opgebreek en laer opgeslaan in die wildernis Sin, sy is Kadesh.
37 En hulle het van Kadesh af opgebreek en laer opgeslaan by die berg Hor, aan die kant van die Aarde van Edom.
38 Toe het die priester AĂ€ron op bevel van JaHWeH op die berg Hor geklim en daar gesterwe, in die veertigste jaar nĂĄ die uittog van die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte, in die vyfde maand, op die eerste van die maand.
39 En AĂ€ron was honderd-drie-en-twintig jaar oud toe hy op die berg Hor gesterf het.
40 En die KanaÀniet, die koning van Arad, wat in die Suidland in die Aarde van KanaÀn gewoon het, het gehoor dat die kinders van JisraEl aankom.
41 En hulle het van die berg Hor af opgebreek en laer opgeslaan in SĂĄlmona.
42 En hulle het van SĂĄlmona af opgebreek en laer opgeslaan in Punon.
43 En hulle het van Punon af opgebreek en laer opgeslaan in Obot.
44 En hulle het van Obot af opgebreek en laer opgeslaan in Ijje-HaÀbårim, by die grens van Moab.
45 En hulle het van Ijjim af opgebreek en laer opgeslaan in Dibon-Gad.
46 En hulle het van Dibon-Gad af opgebreek en laer opgeslaan in Almon-Diblataim.
47 En hulle het van Almon-Diblataim af opgebreek en laer opgeslaan in die gebergte AbĂĄrim, voor die aangesig van Nebo.
48 En hulle het van die gebergte AbĂĄrim af opgebreek en laer opgeslaan in die vlaktes van Moab, by die Jordaan van JĂ©rigo.
49 En hulle het laer opgeslaan by die Jordaan van Bet-Hajésimot af tot by Abel-Hassittim, in die vlaktes van Moab.
50 En JaHWeH het met MoshĂš gespreek in die vlaktes van Moab, by die Jordaan van JĂ©rigo, en gesĂȘ:
51 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As julle deur die Jordaan in die Aarde van KanaĂ€n intrek,
52 moet julle al die bewoners van die Aarde voor julle uit verdrywe en hulle beeldhouwerk vernietig; ook moet julle al hulle gegote beelde vernietig en al hulle Hoogtes verwoes.
53 En julle moet die Aarde in besit neem en in haar woon; want Ek het die Aarde aan julle gegee om haar te besit.
54 En julle moet die Aarde deur die lot as Erfdeel verwerwe, volgens julle families; vir die wat baie is, moet julle hulle erfdeel groot maak, en vir die wat min is, moet jy hulle erfdeel klein maak. Waar die lot vir iemand val, moet dit sy deel wees; volgens julle vaderlike stamme moet julle dit as erfdeel verwerwe.
55 Maar as julle die bewoners van die Aarde nie voor julle uit verdrywe nie, sal die wat julle van hulle laat oorbly, soos dorings in julle oë wees en soos angels in julle sye, en hulle sal julle beveg in die Aarde waar julle in woon.
56 En soos Ek gedink het om aan hulle te doen, sal Ek aan julle doen.
Beskrywing van die grense van KanaÀn deur JaHWeH.
1Â VERDER het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
2 Gee bevel aan die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As julle in die Aarde van KanaĂ€n kom, sal sy die Aarde wees wat aan julle as erfdeel sal toekom; die Aarde van KanaĂ€n volgens haar grense.
3 Julle suidekant dan moet van die wildernis Sin af langs Edom wees; en julle suidelike grens moet aan die oostekant van die einde van die Soutsee af wees;
4 en julle grens moet suid van Skerpioennek swaai en oorloop na Sin toe, totdat dit doodloop suid van Kadesh-Barnéa; dan moet dit aanloop na Hasar-Addar en oor na Asmon toe.
5 Verder moet die grens swaai van Asmon af na die spruit van Egipte toe, sodat dit by die see doodloop.
6 Aangaande die westelike grens, dit moet vir julle die Groot See saam met sy gebied wees; dit moet julle westelike grens wees.
7 En dit moet julle noordelike grens wees: van die Groot See af moet julle jul grenslyn trek na die berg Hor.
8 Van die berg Hor af moet julle die grenslyn trek tot by die ingang na Hamat; en die grens moet doodloop by Sedad.
9 Dan moet die grens aanloop na Sifron toe, en dit moet doodloop by Hasar-Enan. Dit moet julle noordelike grens wees.
10 Verder moet julle as jul oostelike grens die lyn trek van Hasar-Enan af na Sefam toe.
11 En die grens moet afloop van Sefam af na Haribla toe, oos van Ajin; dan moet die grens afloop en skrams oor die hange van die meer Kinnéret gaan, aan die oostekant.
12 Verder moet die grens afloop na die Jordaan totdat dit doodloop by die Soutsee. Sy moet vir julle die Aarde wees volgens haar grense rondom.
13 En MoshĂš het aan die kinders van JisraEl bevel gegee en gesĂȘ: Sy is die Aarde wat julle deur die lot as Erfdeel sal verwerwe, volgens die bevel van JaHWeH om aan die nege stamme en aan die halwe stam te gee.
14 Want die stam van die kinders van die Rubeniete volgens hulle families en die stam van die kinders van die Gadiete volgens hulle families en die halwe stam van Manasse het al ontvang - hulle het hul erfdeel ontvang.
15 Die twee stamme en die halwe stam het hulle erfdeel aan die oostekant van die Jordaan van JĂ©rigo, teen sonop, ontvang.
16 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
17 Dit is die name van die manne wat vir julle die Aarde as erfenis moet verdeel: die priester El-Azar en JeHĂŽWshua, die seun van Nun.
18 Daarby moet julle uit elke stam een owerste neem om die Aarde as erfenis te verdeel.
19 En dit is die name van die manne: van die stam van JeHĂ»Wdah - Kaleb, die seun van JefĂșnne;
20 en van die stam van SĂmeon se kinders - een_shemuel, die seun van Ammihud;
21 van die stam van Benjamin EliDad, die seun van Kislon;
22 en van die stam van Dan se kinders as owerste - Bukki, die seun van Jogli;
23 van die kinders van JĂŽWsef: van die stam van Manasse se kinders as owerste HanniEl, die seun van Efod;
24 en van die stam van Efraim se kinders as owerste - KemûwEl, die seun van Siftan;
25 en van die stam van SĂ©bulon se kinders as owerste â El-Safan, die seun van Parnag;
26 en van die stam van Issaskar se kinders as owerste PĂĄltieEl, die seun van Assan;
27 en van die stam van Aser se kinders as owerste - AhĂhud, die seun van SelĂłmi;
28 en van die stam van NĂĄftali se kinders as owerste â PedahEl, die seun van Ammihud.
29 Dit is hulle wat volgens die bevel van JaHWeH die erfenis vir die kinders van JisraEl in die Aarde van KanaÀn moet verdeel.
Die getal stede wat aan die Leviete afgestaan moes word. Die ses vrystede.
1Â EN JaHWeH het met MoshĂš gespreek in die vlaktes van Moab, by die Jordaan van JĂ©rigo, en gesĂȘ:
2 Gee bevel aan die kinders van JisraEl dat hulle aan die Leviete van hulle erflike besitting stede gee om te bewoon; ook moet julle weiveld rondom die stede aan die Leviete gee.
3 En die stede moet vir hulle dien om te bewoon; maar die weiveld wat daarby behoort, moet vir hulle diere en hulle besitting en al hulle lewende hawe wees.
4 En die weiveld van die stede wat julle aan die Leviete gee, moet van die stadsmuur af buitentoe duisend voorarm rondom wees.
5 En julle moet buitekant die stad meet: aan die oostekant tweeduisend voorarm en aan die suidekant tweeduisend voorarm en aan die westekant tweeduisend voorarm en aan die noordekant tweeduisend voorarm, en die stad in die middel. Dit moet vir hulle as weiveld van die stede dien.
6 En die stede wat julle aan die Leviete gee, moet die ses stede vir ontvlugting wees wat julle moet gee, dat die een wat doodgeslaan het, daarheen kan vlug; en daarby moet julle twee-en-veertig stede gee.
7 Al die stede wat julle aan die Leviete gee, moet wees agt-en-veertig stede, hulle saam met hul weiveld.
8 En wat die stede betref wat julle uit die besitting van die kinders van JisraEl gee - julle moet van die wat baie is, baie neem, en van die wat min is, min neem; elke [stam] moet van sy stede aan die Leviete gee volgens die erfdeel wat elkeen gaan kry.
9 Verder het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
10 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ vir hulle: As julle deur die Jordaan na die Aarde van KanaĂ€n trek,
11 moet julle gunstig geleĂ« stede vir julle uitsoek; as stede vir ontvlugting moet hulle vir julle dien, dat die een wat doodgeslaan het, een wat per abuis ân siel doodgeslaan het, daarheen kan vlug.
12 En die stede moet vir julle as toevlug van die losser wees, sodat hy wat doodgeslaan het, nie sterwe voordat hy voor die aangesig van die vergadering in Regspraak gestaan het nie.
13 En die stede wat julle gee, moet vir julle, ses in getal, as stede vir ontvlugting dien.
14 Drie van die stede moet julle oos van die Jordaan gee, en drie daarvan moet julle in die Aarde van KanaÀn gee; stede vir ontvlugting moet hulle wees.
15 Vir die kinders van JisraEl en die besoeker en die vreemdeling onder hulle moet hierdie ses stede as toevlug dien, sodat elkeen daarheen kan vlug wat per abuis ân siel doodgeslaan het.
16 Maar as hy hom slaan met ân ystervoorwerp, sodat hy sterwe, dan is hy ân moordenaar; die moordenaar moet sekerlik gedood word.
17 En as hy hom slaan met ân klip in die hand - waardeur iemand kan sterwe - en hy sterwe, dan is hy ân moordenaar; die moordenaar moet sekerlik gedood word.
18 Of as hy hom slaan met ân houtvoorwerp in die hand - waardeur iemand kan sterwe - en hy sterwe, dan is hy ân moordenaar; die moordenaar moet sekerlik gedood word.
19 Die losser van die bloed, hy moet die moordenaar doodmaak; as hy hom kry, moet hy hom doodmaak.
20 En as hy hom uit haat stamp of met opset na hom gooi, sodat hy sterwe,
21 of hom uit vyandskap met sy hand slaan, sodat hy sterwe, dan moet hy wat geslaan het, sekerlik gedood word; hy is ân moordenaar; die losser van die bloed moet die moordenaar doodmaak as hy hom kry.
22 Maar as hy hom onvoorsiens, sonder vyandskap, stamp of enigiets sonder opset na hom gooi;
23 of as hy enige klip waardeur iemand kan sterwe â [as hy], sonder om dit te sien, dit op hom laat val, sodat hy sterwe, terwyl hy geen vyand van hom was en die ellende nie gesoek het nie,
24 dan moet die vergadering tussen hom wat doodgeslaan het, en die losser van die bloed oordeel volgens hierdie Reg.
25 En die vergadering moet hom wat doodgeslaan het, red uit die hand van die losser van die bloed, en die vergadering moet hom laat teruggaan na sy stad van ontvlugting waarheen hy gevlug het; en hy moet in haar bly tot die dood van die hoëpriester wat met die Apartheid se olie gesalf is.
26 Maar as hy wat doodgeslaan het, ooit buitekant die grens van sy stad van ontvlugting gaan waarheen hy moes vlug,
27 en die losser van die bloed hom buitekant die grens van sy stad van ontvlugting kry, en die losser van die bloed hom doodslaan wat doodgeslaan het, dan sal daar vir hom geen bloedskuld wees nie.
28 Want hy moet in sy stad van ontvlugting bly tot die dood van die hoĂ«priester; maar nĂĄ die dood van die hoĂ«priester mag die een wat doodgeslaan het, teruggaan na die Aarde waar sy besitting lĂȘ.
29 En dit moet vir julle ân Regspraak wees in julle geslagte, in al julle woonplekke.
30 As iemand ân siel doodslaan, moet die moordenaar op verklaring van getuies gedood word; maar een getuie is nie genoegsaam om ân siel tot die dood te veroordeel nie.
31 Maar julle mag geen losprys aanneem vir die siel van ân moordenaar wat skuldig is om te sterwe nie, want hy moet sekerlik gedood word.
32 Ook mag julle geen losprys aanneem om iemand vry te stel van die vlug na sy vrystad - sodat hy kan teruggaan om in die Aarde te woon - tot op die dood van die [hoë]priester nie.
33 En julle mag die Aarde nie besoedel waar julle in haar is nie; want die bloed besoedel die Aarde, en vir die Aarde word geen versoening gedoen vir die bloed wat in haar vergiet is nie, as net deur die bloed van hom wat dit vergiet het. [1 Konings 2:31]
34 En jy mag die Aarde waar julle in haar woon, nie besoedel nie, omdat Ek in haar midde woon; want Ek - JaHWeH, woon in die midde van die kinders van JisraEl.
Verbod aan erfdogters om buite hulle vaderlike stam te trou.
1Â EN die hoofdelike vaders oor die familie van die kinders van Gilead, die seun van Magir, die seun van Manasse, uit die geslagte van JĂŽWsef se kinders, het nader gekom en voor die aangesig van MoshĂš en voor die aangesig van die owerstes, die hoofdelike vaders van die kinders van JisraEl, gespreek
2 en gesĂȘ: volgens die bevel van JaHWeH moet my meester die Aarde deur die lot as erfenis aan die kinders van JisraEl gee; ook volgens die bevel van JaHWeH moet my meester die erfdeel van ons broer Selofhad aan sy dogters gee.
3 As hulle nou die vroue word van een van die seuns uit die [ander] stamme van die kinders van JisraEl, dan word hulle erfdeel van ons vaders se erfdeel weggeneem en gevoeg by die erfdeel van die stam waarby hulle sal behoort; so sal dan die erfdeel wat ons deur die lot aangewys is, ingekort word.
4 En as die jubeljaar vir die kinders van JisraEl aanbreek, dan word hulle erfdeel gevoeg by die erfdeel van die stam waarby hulle sal behoort; so sal dan hulle erfdeel van die erfdeel van ons vaders se stam weggeneem word.
5 Toe het MoshĂš die kinders van JisraEl gelas op die bevel van JaHWeH en gesĂȘ: Die stam van die kinders van JĂŽWsef praat reg.
6 Dit is die Woord volgens ân bevel van JaHWeH aangaande die dogters van SelĂłfhad: Laat hulle die vroue word van hom wat suiwer is in hulle oĂ«; hulle moet net trou in ân familie van die stam van hulle vader,
7 sodat die erfdeel van die kinders van JisraEl nie van stam tot stam oorgaan nie; want die kinders van JisraEl moet elkeen die erfdeel van die stam van sy vaders vashou.
8 En elke dogter wat ân erfdeel kry, uit die stamme van die kinders van JisraEl, moet die vrou word van een uit die familie van die stam van haar vader, sodat die kinders van JisraEl elkeen die erfdeel van sy vaders kan erwe.
9 So sal dan ân erfdeel nie van een stam na ân ander stam oorgaan nie; want die stamme van die kinders van JisraEl moet elkeen sy erfdeel vashou.
10 Volgens die bevel van JaHWeH aan MoshĂš, so het die dogters van SelĂłfhad gedoen:
11 Magla, Tirsa en Hogla en Milka en Noa, die dogters van SelĂłfhad, het die vroue geword van die seuns van hulle ooms;
12 hulle het die vroue geword [van manne] uit die families van die kinders van Manasse, die seun van JĂŽWsef. So het dan hulle erfdeel gebly in die stam van die familie van hulle vader.
13 Dit is die Gebooie en die Regsprake volgens die bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš aan die kinders van JisraEl, in die vlaktes van Moab by die Jordaan van JĂ©rigo.
1 DIT is die woorde waarmee MoshĂš die hele JisraEl toegespreek het oos van die Jordaan in die wildernis, in die Vlakte teenoor Suf, tussen Paran en Tofel en Laban en HĂĄserot en Di-Sahab.
2 Elf dae is die pad van Horeb af na die gebergte Seïr tot by Kadesh-Barnéa.
3 En in die veertigste jaar, in die elfde maand, op die eerste van die maand, het MoshĂš met die kinders van JisraEl gespreek volgens die bevel van JaHWeH;
4 nadat hy Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het, en Og, die koning van Basan, wat in Ashtarowth gewoon het, in Edréï verslaan het.
5 Oos van die Jordaan in die Aarde van Moab het MoshĂš onderneem om hierdie Wet te verduidelik deur te sĂȘ:
6 JaHWeH onse Elohey het met ons by Horeb gespreek en gesĂȘ: Julle het lank genoeg by hierdie berg gebly.
7 Trek weg en breek op en gaan na die gebergte van die Amoriete en na al sy naburige plekke: die Vlakte, die Gebergte en die Laeveld en die Suidland en by die seekus - die Aarde van die KanaĂ€niete en die LĂbanon, tot by die groot rivier, die Eufraatrivier.
8 Kyk, Ek gee die Aarde aan julle oor; gaan in en neem die Aarde in besit wat JaHWeH aan julle vaders Abraham, Isak en Jakob met ân eed beloof het om haar aan hulle te gee en aan hulle saad nĂĄ hulle.
9 En ek het met julle in diĂ© tyd gespreek en gesĂȘ: Ek kan julle alleen nie dra nie.
10 JaHWeH julle Elohey het julle vermenigvuldig; en kyk, julle is vandag soos die Sterre van die Hemele in menigte.
11 Mag JaHWeH, die Elohey van julle vaders, by julle byvoeg duisend maal soveel as wat julle is, en julle seën soos Hy julle beloof het!
12 Hoe sou ek die moeilikheid en die las en die regsake van julle alleen kan dra?
13 Bring tog wyse en verstandige en ervare manne aan volgens julle stamme, dat ek hulle as julle hoofde kan aanstel.
14 Hierop het julle my geantwoord en gesĂȘ: Die woord wat u gespreek het, is goed om uit te voer.
15 Toe het ek die hoofde van julle stamme, wyse en ervare manne, geneem en hulle as hoofde oor julle aangestel, owerstes oor duisend en owerstes oor honderd en owerstes oor vyftig en owerstes oor tien en opsigters volgens julle stamme.
16 En ek het in diĂ© tyd aan julle regters bevel gegee en gesĂȘ: Neem julle broers in verhoor en oordeel regverdig tussen ân man en sy broer en die besoeker wat by hom is.
17 Julle mag in die Reg nie partydig wees nie; julle moet klein sowel as groot aanhoor; julle mag niemand spaar nie, want die Reg is die saak van Elohim, maar die saak wat vir julle te moeilik is, moet julle na my toe naderbring, en ek sal dit in verhoor neem.
18 So het ek julle dan in dié tyd al die dinge beveel wat julle moet doen.
19 Toe het ons van Horeb af opgebreek, en ons het daardie hele groot en vreeslike wildernis deurgetrek wat julle op pad na die gebergte van die Amoriete gesien het, volgens die bevel van JaHWeH onse Elohey; en ons het tot by Kadesh-Barnéa gekom.
20 Toe het ek vir julle gesĂȘ: Julle het tot by die gebergte van die Amoriete gekom wat JaHWeH onse Elohey aan ons sal gee.
21 Kyk, JaHWeH jou Elohey het die Aarde aan jou oorgegee; trek op, neem haar in besit volgens die Woord van JaHWeH, die Elohey van jou vaders; wees nie bevrees en wees nie verskrik nie.
22 Toe het julle almal na my toe nader gekom en gesĂȘ: Laat ons manne voor ons uitstuur, dat hulle vir ons die Aarde kan verken en ons berig kan bring aangaande die pad waarlangs ons in haar moet optrek, en die stede waarby ons sal kom.
23 En die saak was goed in my oë, sodat ek twaalf man uit julle, uit elke stam een man, geneem het.
24 En hulle het weggedraai en na die gebergte opgetrek en tot by die dal Eskol gekom en haar verken.
25 Hulle het toe van die vrugte van die Aarde met hulle saamgeneem en dit na ons afgebring en aan ons verslag gegee en gesĂȘ: Die Aarde wat JaHWeH onse Elohey aan ons sal gee, is goed.
26 Maar julle wou nie optrek nie, maar was wederstrewig teen die bevel van JaHWeH julle Elohey.
27 En julle het in jul tente geprotesteer en gesĂȘ: Omdat JaHWeH ons haat, het Hy ons uit die Aarde van Egipte uitgelei om ons in die hand van die Amoriete oor te gee, dat hulle ons verdelg.
28 Waarheen moet ons optrek? Ons broers het ons hart laat versmelt deur te sĂȘ: Dit is ân volk groter en hoĂ«r van gestalte as ons; die stede is groot en tot aan die Hemele versterk; en ons het daar ook die kinders van die Enakiete gesien.
29 Toe het ek aan julle gesĂȘ: Word nie verskrik en wees nie bevrees vir hulle nie.
30 JaHWeH julle Elohey wat voor jul uittrek, Hy sal vir julle stry net soos Hy voor julle oë met julle in Egipte gedoen het
31 en in die wildernis, waar jy gesien het hoe JaHWeH jou Elohey jou gedra het soos ân man sy seun dra, op die hele pad wat julle getrek het, totdat julle tot by hierdie plek gekom het.
32 Maar ondanks hierdie woord het julle nie geglo in JaHWeH julle Elohey nie,
33 wat voor julle uit getrek het op die pad om vir julle ân plek uit te soek om julle laer op te slaan, snags in die Vuur om julle te laat sien op die pad waar julle in haar moes trek, en bedags in die Wolkkolom.
34 En toe JaHWeH die stem van julle woorde hoor, het Hy woedend geword en gesweer en gesĂȘ:
35 Waarlik, geeneen van hierdie manne, hierdie besoedelde geslag, sal die gesuiwerde Aarde sien wat Ek met ân eed beloof het om aan julle vaders te gee nie -
36 behalwe Kaleb, die seun van JefĂșnne; hy sal haar sien, en aan hom en sy kinders sal Ek die Aarde gee. Hy sal in haar loop, omdat hy volhard het om JaHWeH te volg.
37 Ook was JaHWeH woedend op my om julle ontwil, sodat Hy gesĂȘ het: Jy sal daar ook nie inkom nie.
38 JeHÎWshua, die seun van Nun, wat voor jou staan - hy sal daar inkom; versterk hom, want hy sal JisraEl haar laat beërwe.
39 En julle kindertjies van wie julle gesĂȘ het: Hulle sal ân buit word! en julle kinders wat vandag van geen suiwerheid of besoedeling weet nie - hulle sal daar inkom en aan hulle sal Ek haar gee, en hulle sal haar in besit neem.
40 Maar julle, draai om en trek weg na die wildernis op pad na die Skelfsee.
41 Toe het julle geantwoord en vir my gesĂȘ: Ons het teen JaHWeH oortree; ons self sal optrek en veg net soos JaHWeH onse Elohey ons beveel het. En toe julle elkeen sy oorlogswapens aangord en daar nog maklik oor dink om in die gebergte op te trek,
42 het JaHWeH vir my gesĂȘ: SĂȘ vir hulle: Julle mag nie optrek en veg nie - want Ek is nie in julle midde nie - dat julle nie voor die aangesig van julle vyande verslaan word nie.
43 Maar toe ek met julle gespreek het, het julle nie geluister nie, maar julle was wederstrewig teen die bevel van JaHWeH en het vermetel in die gebergte opgetrek.
44 Toe het die Amoriete wat in dié gebergte gewoon het, uitgetrek julle tegemoet en julle agtervolg soos die bye maak; en hulle het julle verstrooi in Seïr tot by Horma.
45 En julle het teruggekom en voor die Aangesig van JaHWeH geween, maar JaHWeH het na julle stem nie geluister en julle geen gehoor gegee nie.
46 So het julle dan baie dae in Kadesh gebly, solank as julle daar gebly het.
1Â DAARNA het ons gedraai en weggetrek na die wildernis, op pad na die Skelfsee, volgens die Woord van JaHWeH aan my, en ons het om die gebergte SeĂŻr getrek, baie dae lank.
2 Toe het JaHWeH met my gespreek en gesĂȘ:
3 Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg
4 en gee aan die volk bevel en sĂȘ: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in SeĂŻr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op;
5 begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle Aarde selfs nie ân tree van ân voetsool gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte SeĂŻr as ân besitting gegee.
6 Voedsel moet julle van hulle met silwer koop, dat julle kan eet; en julle moet ook water van hulle met silwer koop, dat julle kan drink.
7 Want JaHWeH jou Elohey het jou geseën in al die werk van jou hand; Hy ken jou trek deur hierdie groot wildernis; nou veertig jaar lank was JaHWeH jou Elohey met jou; geen ding het jou ontbreek nie.
8 Daarop het ons verder getrek, weg van ons broers, die kinders van Esau wat in SeĂŻr woon, weg van die pad deur die Vlakte, weg van Elat en Ăseon-Geber; ons het toe weggedraai en verder getrek op pad na die wildernis van Moab.
9 Toe het JaHWeH vir my gesĂȘ: Behandel Moab nie as vyand en begeef jou nie in die oorlog teen hulle nie; want Ek sal jou niks van sy Aarde as besitting gee nie, omdat Ek Ar aan die kinders van Lot as ân besitting gegee het. (Exodus 23:31) Spreuke 31:16]
10 Die Emiete het tevore in haar gewoon, ân volk groot en talryk en hoog van gestalte soos die Enakiete.
11 Hulle word ook vir RefaĂŻete gehou, soos die Enakiete; maar die Moabiete het hulle Emiete genoem.
12 Ook het die Horiete tevore in SeĂŻr gewoon; maar die kinders van Esau het hulle uit hul besitting verdrywe en voor hulle uit verdelg en in hulle plek gaan woon, net soos JisraEl gedoen het met die Aarde van sy besitting wat JaHWeH aan hulle gegee het.
13 Maak nou klaar en trek oor die spruit Sered. Toe het ons oor die spruit Sered getrek.
14 En die dae van ons trek van Kadesh-Barnéa af totdat ons oor die spruit Sered gegaan het, was agt-en-dertig jaar totdat die hele geslag, die krygsmanne, uit die laer omgekom het soos JaHWeH aan hulle dit gesweer het.
15 So was die Hand van JaHWeH dan ook teen hulle om hulle uit die laer te vernietig totdat hulle omgekom het.
16 En toe al die krygsmanne heeltemal onder die volk uit weggesterf het,
17 het JaHWeH met my gespreek en gesĂȘ:
18 Jy trek vandag die grens van Moab by Ar oor,
19 en jy sal kom in die nabyheid van die kinders van Ammon; behandel hulle nie as vyande en begeef jou nie in die oorlog teen hulle nie; want Ek sal jou niks van die kinders van Ammon se Aarde as besitting gee nie, omdat Ek haar aan die kinders van Lot as besitting gegee het.
20 Sy word ook as ân deel van die Aarde van RefaĂŻete beskou; RefaĂŻete het tevore in haar gewoon, en die Ammoniete het hulle Samsummiete genoem -
21 ân volk groot en talryk en hoog van gestalte soos die Enakiete - maar JaHWeH het diĂ© voor hulle uit verdelg, sodat hulle diĂ© uit hulle besitting verdryf en in hulle plek gaan woon het;
22 soos Hy in die geval van die kinders van Esau gedoen het wat in Seïr woon, voor wie Hy die Horiete verdelg het, sodat hulle dié uit hulle besitting verdryf en in hulle plek gaan woon het tot vandag toe.
23 Ook het die Kaftoriete wat uit Kaftor afkomstig was, die Awiete wat in dorpe tot by Gasa gewoon het, verdelg en in hulle plek gaan woon.
24 Maak julle klaar, breek op en trek deur die Arnonrivier. Kyk, Ek gee Sihon, die koning van Hesbon, die Amoriet, en sy Aarde in jou hand; begin om haar in besit te neem, en begeef jou in die oorlog teen hom.
25 Vandag sal Ek begin om die skrik en die vrees vir jou op die volke onder die hele Hemele te lĂȘ, sodat hulle, as hulle die tyding aangaande jou hoor, voor jou sal sidder en bewe van angs.
26 Toe het ek boodskappers gestuur uit die wildernis KedĂ©mot na Sihon, die koning van Hesbon, met woorde van vrede om te sĂȘ:
27 Laat my deur jou Aarde gaan; ek sal net padlangs trek; ek sal nie regs of links uitdraai nie.
28 Voedsel moet jy my verkoop vir silwer, dat ek kan eet; en water moet jy my gee vir silwer, dat ek kan drink; laat my net te voet deurtrek -
29 soos die kinders van Esau wat in SeĂŻr woon, en die Moabiete wat in Ar woon, met my gedoen het - totdat ek deur die Jordaan trek in die Aarde wat JaHWeH onse Elohey aan ons sal gee.
30 Maar Sihon, die koning van Hesbon, wou ons nie by hom laat deurtrek nie; want JaHWeH jou Elohey het sy gees verhard en sy hart verstok, dat Hy hom in jou hand kon gee soos dit vandag is.
31 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Kyk, Ek begin om Sihon en sy Aarde aan jou oor te gee; begin om haar in besit te neem, om sy Aarde in besit te neem.
32 Toe het Sihon uitgetrek ons tegemoet, hy en sy hele volk, om te veg by Jahas.
33 En JaHWeH onse Elohey het hom aan ons oorgegee, sodat ons hom en sy seuns en sy hele volk verslaan het.
34 En ons het in dié tyd al sy stede ingeneem en elke stad met die banvloek getref, manne en vroue en kinders; ons het niemand laat oorbly nie.
35 Net die vee het ons vir ons gebuit en die buit van die stede wat ons ingeneem het.
36 Van ĂroĂ«r af wat aan die kant van die Arnonrivier lĂȘ, en die stad in die dal, tot by GĂlead was daar vir ons geen vesting onneembaar nie - JaHWeH onse Elohey het alles aan ons oorgegee.
37 Net naby die Aarde van die kinders van Ammon het jy nie gekom nie: die hele kant van die Jabbokrivier en die stede van die gebergte en alles wat JaHWeH onse Elohey verbied het.
1 DAARNA het ons weggedraai en op pad na Basan opgetrek; en Og, die koning van Basan, het uitgetrek ons tegemoet, hy en sy hele volk, om te veg by Edréï.
2 Toe het JaHWeH vir my gesĂȘ: Wees nie bevrees vir hom nie, want Ek gee hom en sy hele volk en sy deel van die Aarde in jou hand; en jy moet met hom doen soos jy gedoen het met Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het.
3 En JaHWeH onse Elohey het ook Og, die koning van Basan, en sy hele volk in ons hand gegee, sodat ons hom verslaan het, totdat daar van hom niemand oor was wat oorgebly het nie.
4 En ons het in dié tyd al sy stede ingeneem; daar was geen vesting wat ons van hulle nie afgeneem het nie: sestig stede, die hele landstreek Argob, die koninkryk van Og in Basan.
5 Al hierdie stede was versterk met hoĂ« mure, poorte en grendels, behalwe ân groot menigte onbemuurde stede.
6 En ons het hulle met die banvloek getref soos ons met Sihon, die koning van Hesbon, gedoen het deur elke stad, manne, vroue en kinders met die banvloek te tref.
7 Maar al die vee en die buit van die stede het ons vir ons gebuit.
8 So het ons dan in dié tyd die Aarde uit die hand van die twee konings van die Amoriete duskant die Jordaan geneem, van die Arnonrivier af tot by die berg Hermon -
9 die Sidoniërs noem Hermon Sirjon; maar die Amoriete noem dit Senir-
10 al die stede van die gelykveld en die hele GĂlead en die hele Basan tot by Salga en EdrĂ©ĂŻ, stede van die koninkryk van Og in Basan.
11 Want Og, die koning van Basan, het net alleen oorgebly van die RefaĂŻete. Is sy bed, ân ysterbed, nie daar in Rabbah van die kinders van Ammon nie? Nege voorarm is haar lengte en vier voorarm haar breedte, volgens die voorarm van ân man.
12 En hierdie Aarde het ons in diĂ© tyd in besit geneem: van AroĂ«r af, wat by die Arnonrivier lĂȘ, en die helfte van die gebergte van GĂlead met die stede daarvan het ek aan die Rubeniete en die Gadiete gegee.
13 En die orige deel van GĂlead saam met die hele Basan, die koninkryk van Og, het ek aan die halwe stam van Manasse gegee - die hele landstreek Argob. Daardie hele Basan word Aarde van die RefaĂŻete genoem.
14 Jaïr, die seun van Manasse, het die hele landstreek Argob tot by die grens van die Gesuriete en die MaÀgatiete gekry en dit, naamlik Basan, na sy naam Jaïrsdorpe genoem tot vandag toe.
15 En aan Magir het ek GĂlead gegee.
16 Maar aan die Rubeniete en die Gadiete het ek van GĂlead af tot by die Arnonrivier gegee, die middel van die rivier, saam met sy oewerland, en tot by die Jabbokrivier, die grens van die kinders van Ammon.
17 Daarby die Vlakte en die Jordaan, saam met sy grondgebied, van Kinnéret af tot by die See van die Vlakte, die Soutsee, onder aan die hange van Pisga teen die ooste.
18 Verder het ek in diĂ© tyd aan julle bevel gegee en gesĂȘ: JaHWeH julle Elohey het aan julle hierdie Aarde gegee om haar in besit te neem; gewapend moet julle voor die aangesig van die jul broers, die kinders van JisraEl, oortrek - al die dapper manne.
19 Net julle vroue en julle kinders en julle vee - ek weet dat julle baie vee het - kan in julle stede bly wat ek aan julle gegee het;
20 totdat JaHWeH aan julle broers soos aan julle rus gee, en hulle ook die Aarde in besit neem wat JaHWeH julle Elohey aan hulle oorkant die Jordaan sal gee; dan kan julle teruggaan elkeen na sy besitting wat ek aan julle gegee het.
21 Ook het ek JeHĂŽWshua in diĂ© tyd beveel en gesĂȘ: Jou oĂ« het alles gesien wat JaHWeH julle Elohey aan hierdie twee konings gedoen het. So sal JaHWeH aan al die koninkryke doen waarheen jy oortrek.
22 Julle moet vir hulle nie bang wees nie, want dit is JaHWeH julle Elohey wat vir julle stry.
23 Ook het ek JaHWeH in diĂ© tyd gesmeek en gesĂȘ:
24 My Meester JaHWeH! U het begin om U kneg U Grootheid en U Sterke Hand te laat sien; want watter el is daar in die Hemele en op die Aarde wat sulke werke en sulke magtige dade kan doen soos U?
25 Laat my tog oortrek en die goeie Aarde sien wat oorkant die Jordaan lĂȘ, daardie goeie bergland en die LĂbanon!
26 Maar JaHWeH het woedend vir my geword om julle ontwil en my nie verhoor nie; maar JaHWeH het vir my gesĂȘ: Dit is nou genoeg! Moenie nog verder met My oor hierdie saak spreek nie.
27 Klim op die top van Pisga en slaan jou oë op na die weste en na die noorde en na die suide en na die ooste, en bekyk haar met jou oë; want jy mag oor hierdie Jordaan nie gaan nie.
28 Gee dan bevel aan JeHĂŽWshua, en versterk hom en bemoedig hom, want hĂœ sal voor die aangesig van hierdie volk uit deurtrek, en hĂœ sal hulle die Aarde wat jy sal sien, laat erwe.
29 En ons het in die dal teenoor Bet-Peor gebly.
1Â LUISTER dan nou, JisraEl, na die Insettinge en die Regsprake wat ek julle leer om te doen, sodat julle mag lewe en inkom en die Aarde wat JaHWeH, die Elohey van julle vaders, aan julle sal gee, in besit mag neem.
2 Julle mag by die woord wat ek julle beveel, niks byvoeg nie, en julle mag daar niks van weglaat nie; sodat julle die Gebooie van JaHWeH julle Elohey mag onderhou, wat ek julle beveel.
3 Julle oë het gesien wat JaHWeH weens BaÀl-Peor gedoen het; want al die manne wat agter BaÀl-Peor aan geloop het, dié het JaHWeH jou Elohey onder jou uit verdelg.
4 Julle daarenteen wat JaHWeH julle Elohey aangehang het, is vandag nog almal in die lewe.
5 Kyk, ek het julle Insettinge en Regsprake geleer soos JaHWeH my Elohey my beveel het, om so te handel in die Aarde waarheen julle gaan om haar in besit te neem.
6 Onderhou Haar dan en doen Haar; want Sy is julle Wysheid en julle Verstand voor die oĂ« van die volke wat al hierdie Insettinge sal hoor en sĂȘ: Waarlik, hierdie groot nasie is ân wyse en verstandige volk.
7 Want watter groot nasie het elohim wat vir hulle so naby is soos JaHWeH onse Elohey so dikwels as ons Hom aanroep?
8 En watter groot nasie is daar wat sulke regverdige Insettinge en Regsprake het soos hierdie hele Wet wat ek julle vandag voorhou?
9 Neem jou net in ag en wees terdeë op jou hoede, dat jy die dinge nie vergeet wat jou oë gesien het nie, en dat hulle uit jou hart nie wyk al die dae van jou siel nie; en jy moet dit aan jou kinders en jou kindskinders bekend maak:
10 die dag dat jy voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey by Horeb gestaan het, toe JaHWeH aan my gesĂȘ het: Vergader die volk vir My, en Ek sal hulle My Woorde laat hoor, dat hulle kan leer om My te vrees al die dae wat hulle op die Adamah[adamiet se Aarde] lewe, en dit aan hulle kinders kan leer.
11 Toe het julle nader gekom en onder aan die berg gaan staan; en die berg het met vuur gebrand tot in die middel van die Hemele, met donkerheid, die Wolkkolom en duisternis.
12 En JaHWeH het met julle uit die vuur gespreek; julle het ân Stem van woorde gehoor, maar geen Gestalte gesien nie, net ân Stem was daar.
13 Toe het Hy aan julle Sy Verbond verkondig wat Hy julle beveel het om te doen, die Tien Bevele, en haar op twee Kliptablette geskrywe.
14 Ook het ek volgens die bevel van JaHWeH julle die Insettinge en Regsprake geleer, dat julle haar kan doen in die Aarde waarheen julle oortrek om haar in besit te neem.
15 Neem julle dan terdeë in ag ter wille van julle siele - want julle het géén Gestalte gesien op die dag dat JaHWeH by Horeb uit die vuur met julle gespreek het nie -
16 sodat julle nie verderflik handel deurdat julle vir julle ân gesnede afbeelding, ân beliggaming van enige idool maak nie: ân model van man of vrou,
17 ân model van enige dier wat op die Aarde is, ân model van enige gevleuelde voĂ«l wat in die lug vlieg,
18 ân model van enigiets wat op die Adamah[adamiet se Aarde] kruip, ân model van enige vis wat in die water onder die Aarde is;
19 dat jy ook jou oë nie na die Hemele opslaan, en as jy die son sien en die maan en die Sterre, die hele leër van die Hemele, jou laat verlei en voor hulle neerbuig en hulle dien nie - dinge wat JaHWeH jou Elohey aan al die volke onder die hele Hemele uitgedeel het.
20 Maar JaHWeH het julle geneem en julle uit die yster-smeltoond, uit Egipte, uitgelei om Sy erfvolk te wees soos dit vandag is.
21 Ook was JaHWeH woedend vir my om julle ontwil, en Hy het gesweer dat ek oor die Jordaan nie sal gaan en nie sal kom in die goeie Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee nie.
22 Want ek sal in hierdie Aarde sterwe, ek sal oor die Jordaan nie gaan nie; maar julle sal oorgaan en daardie goeie Aarde in besit neem.
23 Neem julle in ag dat julle die Verbond van JaHWeH julle Elohey, wat Hy met julle gesluit het, nie vergeet en vir julle geen gesnede afbeelding maak nie - ân beliggaming van enigiets wat JaHWeH jou Elohey jou verbied het.
24 Want JaHWeH jou Elohey is ân verterende Vuur, ân jaloerse El.
25 As jy kinders en kindskinders sal verwek en julle in die Aarde verouderd sal wees en verderflik handel deurdat julle ân gesnede afbeelding maak, ân beliggaming van enigiets, en doen wat besoedel is in die OĂ« van JaHWeH jou Elohey om Hom te tart,
26 dan neem ek vandag die Hemele en die Aarde as getuies teen julle dat julle sekerlik gou uit die Aarde sal vergaan waarheen julle oor die Jordaan trek om haar in besit te neem; julle sal die dae op haar nie verleng nie, maar sekerlik verdelg word.
27 En JaHWeH sal julle onder die volke verstrooi, en ân klein klompie van julle sal onder die nasies oorbly waarheen JaHWeH julle sal drywe.
28 En daar sal julle gode dien, die werk van adamitiese hande, hout en klip wat nie sien en nie hoor en nie eet en nie ruik nie.
29 Dan sal julle daarvandaan JaHWeH jou Elohey soek en vind as jy Hom met jou hele hart en jou hele siel soek.
30 As jy in die nood is en al hierdie dinge aan die einde van die dae oor jou kom, sal jy na JaHWeH jou Elohey terugkeer en na Sy Stem luister.
31 Want JaHWeH jou Elohey is ân barmhartige El; Hy sal jou nie verlaat en jou nie in die verderf stort nie; en Hy sal die Verbond van jou vaders wat Hy hulle gesweer het, nie vergeet nie.
32 Want doen tog ondersoek na die vorige dae wat voor jou gewees het, van die dag af dat Elohim adamiete op die Aarde geskape het, en van die een einde van die Hemele tot by die ander einde van die Hemele, of so iets groots gebeur het of iets dergeliks gehoor is.
33 Het ân volk die stem van ân god uit die vuur hoor spreek, soos jy gehoor het, en in die lewe gebly?
34 Of het ân god probeer om vir hom ân nasie uit ân nasie te gaan neem deur versoekinge, deur tekens en wonders en deur oorlog en deur ân Sterke Hand en ân Uitgestrekte Arm en deur groot skrikwekkende dade soos JaHWeH julle Elohey met julle voor jou oĂ« in Egipte gedoen het?
35 Jy self het gesien, dat jy kan weet, Hy JaHWeH [is] die Elohim; daar is geen ander buiten Hom nie.
36 Uit die Hemele het Hy jou Sy Stem laat hoor om jou te onderrig; en op die Aarde het Hy jou Sy groot Vuur laat sien, en jy het Sy Woorde uit die Vuur gehoor.
37 En omdat Hy jou vaders liefgehad en hulle saad na hulle uitverkies het, en Hy jou deur Sy Grote Krag uit Egipte uitgelei het,
38 om nasies groter en magtiger as jy voor jou uit te verdrywe en jou in te bring om hulle Aarde aan jou as erfenis te gee soos sy vandag is,
39 daarom moet jy vandag weet en ter harte neem, Hy JaHWeH, [is] die Elohim, bo in die Hemele en onder op die Aarde; daar is geen ander nie.
40 En jy moet Sy Insettinge en Sy Gebooie hou wat ek jou vandag beveel, dat dit met jou en jou kinders nĂĄ jou goed mag gaan, en dat jy die dae mag verleng op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH jou Elohey jou vir altyd sal gee.
41 Toe het MoshĂš drie stede afgesonder oos van die Jordaan, teen sonop,
42 sodat hy wat doodgeslaan het, daarheen kon vlug, wat sy naaste sonder opset doodgeslaan het, terwyl hy hom van gister en eergister af nie vyandig was nie; sodat hy in een van hierdie stede kan vlug en in die lewe bly.
43 Betser in die wildernis, in die Aarde van die gelykveld, vir die Rubeniete; en Ramot in GĂlead vir die Gadiete; en Golan in Basan vir die Manassiete.
44 EN sy is die Wet wat MoshĂš voor die aangesig van die kinders van JisraEl gestel het.
45 Sy is die Getuienisse en die Insettinge en die Regsprake wat MoshĂš meegedeel het aan die kinders van JisraEl by hulle uittog uit Egipte,
46 oos van die Jordaan, in die dal teenoor Bet-Peor, in die Aarde van Sihon, die koning van die Amoriete, wat in Hesbon gewoon het, wat deur MoshĂš en die kinders van JisraEl verslaan is by hulle uittog uit Egipte;
47 en hulle het sy Aarde in besit geneem en die Aarde van Og, die koning van Basan, die twee konings van die Amoriete oos van die Jordaan, teen sonop;
48 van AroĂ«r af, wat aan die kant van die Arnonrivier lĂȘ, tot by die Berg van Sion, dit is Hermon,
49 en die hele Vlakte oos van die Jordaan, teen sonop tot by die See van die Vlakte, onderaan die hange van Pisga.
1Â EN MoshĂš het die hele JisraEl laat roep en vir hulle gesĂȘ: Hoor, JisraEl, die Insettinge en die Regsprake wat ek vandag voor julle ore uitspreek; julle moet haar leer en haar sorgvuldig hou.
2 JaHWeH onse Elohey het by Horeb met ons ân Verbond gesluit.
3 Met ons vaders het JaHWeH hierdie Verbond nie gesluit nie, maar met ons self, ons wat hier vandag almal in die lewe is.
4 Van Aangesig tot aangesig het JaHWeH op die berg uit die vuur met julle gespreek -
5 ek het in diĂ© tyd tussen JaHWeH en julle gestaan om aan julle die Woord van JaHWeH bekend te maak, want julle was bevrees vir die Vuur en het nie op die berg geklim nie en Hy het gesĂȘ:
6 Ek - JaHWeH jou Elohey wat jou uit die Aarde van Egipte, uit die slawehuis, uitgelei het.
7 Jy mag geen gode van andere voor My Aangesig hĂȘ nie,
8 jy mag vir jou geen gesnede afbeelding, enige beliggaming, maak van wat bo in die Hemele is, of van wat onder op die Aarde is, of van wat in die waters onder die Aarde is nie,
9 jy mag jou voor hulle nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, JaHWeH jou Elohey, is ân jaloerse El wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, en aan die derde en aan die vierde [geslag] van die wat My haat;
10 en betoon Barmhartigheid met duisende van die wat My liefhet en My Gebooie onderhou.
11 Jy mag die Naam van JaHWeH jou Elohey nie verydel nie, want JaHWeH sal die een wat Sy Naam verydel, nie ongestraf laat bly nie.
12 Onderhou die Sabbatdag deur dit apart te stel, soos JaHWeH jou Elohey jou beveel het ,
13 Ses dae moet jy arbei en al jou werk doen;
14 maar die sewende dag is die Sabbat van JaHWeH jou Elohey; [dan] mag jy géén werk doen nie - jy of jou seun of jou dogter, of jou dienskneg of jou diensmaagd, of jou os of jou esel of enige dier van jou, of jou besoeker wat in jou poorte is nie; sodat jou dienskneg en jou diensmaagd kan rus soos jy.
15 En jy moet daaraan dink dat jy in die Aarde van Egipte ân slaaf was, en JaHWeH jou Elohey jou daarvandaan uitgelei het deur ân Sterke Hand en ân Uitgestrekte Arm; daarom het JaHWeH jou Elohey jou beveel om die Sabbatdag te doen.
16 Eer jou vader en jou moeder soos JaHWeH jou Elohey jou beveel het, dat jou dae verleng mag word en dat dit met jou goed mag gaan in die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH jou Elohey aan jou gee.
17 Jy mag nie moor nie.
18 En jy mag nie vermeng nie.
19 En jy mag nie steel nie.
20 En jy mag geen valse getuienis teen jou naaste spreek nie.
21 En jy mag nie jou naaste se vrou begeer nie, en jy mag nie na jou naaste se huis hunker nie - na sy landerye of sy dienskneg of sy diensmaagd, sy os of sy esel of iets wat van jou naaste is nie.
22 Met hierdie woorde het JaHWeH julle hele vergadering op die berg, uit die Vuur, die Wolkkolom en die wolkedonkerheid met ân Groot Stem toegespreek, en niks meer nie; en Hy het haar op twee Kliptablette geskrywe en haar aan my gegee.
23 En toe julle die Stem uit die Duisternis hoor, terwyl die berg met vuur brand, het julle na my toe nader gekom, al die hoofde van julle stamme en julle oudstes,
24 en gesĂȘ: Kyk, JaHWeH onse Elohey het ons Sy Glansrykheid en Sy Grootheid laat sien, en ons het Sy Stem uit die Vuur gehoor; vandag het ons gesien dat Elohim met die adamiet spreek en hy in die lewe bly.
25 Maar waarom moet ons nou sterwe? Want hierdie groot Vuur sal ons verteer. As ons die Stem van JaHWeH onse Elohey nog langer hoor, sal ons sterwe.
26 Want wie is daar van alle vlees wat die Stem van die lewende Elohim uit die vuur hoor spreek het soos ons en in die lewe gebly het?
27 Gaan Ăș naderby en hoor alles wat JaHWeH onse Elohey sal sĂȘ; dan kan u ons alles meedeel wat JaHWeH onse Elohey met Ăș sal spreek, en ons sal dit hoor en doen.
28 En JaHWeH het die stem van julle woorde gehoor toe julle met my gespreek het. Toe sĂȘ JaHWeH vir my: Ek het gehoor die stem van die woorde van hierdie volk wat hulle met jou gespreek het; dit is alles goed wat hulle gespreek het.
29 Ag, as hulle maar so ân hart gehad het om My te vrees en al My Gebooie altyd te onderhou, dat dit met hulle en hul kinders vir ewig goed kan gaan.
30 Gaan sĂȘ vir hulle: Gaan maar terug na julle tente toe.
31 Maar jy, bly hier by My staan, dat Ek jou kan meedeel al die Gebooie en die Insettinge en die Regsprake wat jy hulle moet leer, dat hulle haar kan doen in die Aarde wat Ek hulle sal gee om haar in besit te neem.
32 Sorg dan dat julle doen volgens die bevel van JaHWeH julle Elohey; julle mag nie regs of links afwyk nie.
33 In die hele Weg volgens die bevel van JaHWeH julle Elohey moet julle wandel, sodat julle kan lewe en julle suiwer kan word en julle die dae kan verleng in die Aarde wat julle in besit sal neem. [Psalm 18:30]
1Â DIT is dan die Gebooie, die Insettinge en die Regsprake wat julle moet leer volgens die bevel van JaHWeH julle Elohey, sodat julle haar kan doen in die Aarde waarheen julle oortrek om haar in besit te neem;
2 dat jy JaHWeH jou Elohey kan vrees om al Sy Insettinge en Sy Gebooie wat ek jou beveel, te hou - jy en jou kind en jou kindskind al die dae van jou lewe; en dat jou dae verleng kan word.
3 Hoor dan, JisraEl, en onderhou haar sorgvuldig, dat dit met jou goed kan gaan en dat julle baie kan vermenigvuldig volgens die Woord van JaHWeH die Elohey van jou vaders, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
4 HOOR, JisraEl, JaHWeH onse Elohey, JaHWeH [is] EEN.
5 Daarom moet jy JaHWeH jou Elohey liefhĂȘ met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag.
6 En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;
7 en jy moet dit jou kinders inskerp en daaroor spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lĂȘ en as jy opstaan.
8 Ook moet jy haar as ân Teken bind op jou hand, en sy moet as ân voorhoofsband tussen jou oĂ« wees.
9 En jy moet haar op die deurposte van jou huis en op jou poorte skrywe.
10 En as JaHWeH jou Elohey jou inbring in die Aarde wat Hy aan jou vaders, Abraham, Isak en Jakob, met ân eed beloof het om jou te gee - groot en mooi stede wat jy nie gebou het nie,
11 en huise vol van allerhande goed wat jy nie gevul het nie, en uitgekapte reënbakke wat jy nie uitgekap, wingerde en olyfbome wat jy nie geplant het nie - en jy eet en versadig word,
12 neem jou dan in ag dat jy JaHWeH nie vergeet wat jou uit die Aarde van Egipte, uit die slawehuis, uitgelei het nie.
13 Jy moet JaHWeH jou Elohey vrees en Hom dien; en by Sy Naam moet jy sweer.
14 Julle mag nie agter gode van andere aan loop nie, uit die gode van die volke wat rondom julle is nie
15 want JaHWeH jou Elohey is ân jaloerse El by jou - sodat die Woede van JaHWeH jou Elohey nie teen jou ontvlam en Hy jou van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] verdelg nie.
16 Julle mag JaHWeH julle Elohey nie versoek soos julle Hom by Massa versoek het nie.
17 Julle moet die Gebooie van JaHWeH julle Elohey en Sy getuienisse en Sy Insettinge wat Hy jou beveel het, ywerig onderhou.
18 En jy moet doen wat reg en suiwer is in die OĂ« van JaHWeH, dat dit met jou goed kan gaan en jy kan inkom en in besit neem die gesuiwerde Aarde wat JaHWeH aan jou vaders met ân eed beloof het,
19 terwyl Hy al jou vyande voor jou uit verjaag volgens die Woord van JaHWeH.
20 As jou seun jou later vra en sĂȘ: Wat beteken die Getuienisse en die Insettinge en die Regsprake volgens die bevel van JaHWeH onse Elohey aan julle?
21 dan moet jy aan jou seun sĂȘ: Ons was slawe van Farao in Egipte; maar JaHWeH het ons deur ân Sterke Hand uit Egipte uitgelei.
22 En JaHWeH het groot tekens en wonders verrig met besoedeling in Egipte oor Farao en sy hele huis, voor ons oë. [Boekrol van die Opregte 80:2]
23 En Hy het ons daarvandaan uitgelei om ons in te bring, sodat Hy ons die Aarde kan gee wat Hy aan ons vaders met ân eed beloof het.
24 En JaHWeH het ons beveel om al hierdie Insettinge te volbring, om JaHWeH onse Elohey te vrees, dat ons altyd suiwer mag wees, om ons in die lewe te hou soos dit vandag is.
25 En Sy sal Geregtigheid vir ons wees as ons sorgvuldig al hierdie Gebooie hou voor die Aangesig van JaHWeH onse Elohey soos Hy ons beveel het. [Lukas 7:35]
1 As JaHWeH jou Elohey jou inbring in die Aarde waarheen jy gaan om haar in besit te neem, en Hy baie nasies voor jou uit verjaag: die Hetiete, Girgasiete, Amoriete, KanaÀniete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete, sewe nasies, meer en magtiger as jy;
2 en JaHWeH jou Elohey hulle aan jou oorgee, dat jy hulle verslaan, dan moet jy hulle geheel en al met die banvloek tref; jy mag geen verbond met hulle maak en hulle nie barmhartig wees nie.
3 Jy mag nie met hulle verswaer nie - jy mag jou dogter nie gee aan sy seun, en sy dogter nie neem vir jou seun nie;
4 want hy sal jou seun van My afvallig maak, sodat hulle gode van andere dien en die Woede van JaHWeH teen julle ontvlam en Hy jou gou verdelg.
5 Maar julle moet met hulle so doen: hulle altare moet julle omgooi en hulle torings verbrysel en hulle Houtkruise omkap en hulle gesnede afbeeldings met vuur verbrand.
6 Want jy is ân apartgestelde volk vir JaHWeH jou Elohey; jou het JaHWeH jou Elohey uitverkies om uit al die volke wat op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] is, Sy Eiendomsvolk te wees.
7 JaHWeH het ân welgevalle aan julle gehad en julle uitverkies, nie omdat julle meer was as al die ander volke nie, want julle was die geringste van al die volke.
8 Maar omdat JaHWeH julle liefgehad en die eed gehou het wat Hy vir julle vaders gesweer het, het JaHWeH julle met ân Sterke Hand uitgelei en jou uit die slawehuis, uit die hand van Farao, die koning van Egipte, verlos.
9 Jy moet dan weet: JaHWeH jou Elohey, Hy [is] die Elohim, die getroue El wat die Verbond hou en Medelye het met die wat Hom liefhet en Sy Gebooie onderhou, in duisend geslagte. [Psalm 105]
10 Maar aan die wat Hom haat, aan elkeen persoonlik, vergeld Hy dit, om hom te vernietig; Hy sal met Sy hater nie versuim nie, hom persoonlik sal Hy dit vergelde.
11 Hou dan die Gebooie en die Insettinge en die Regsprake wat ek jou vandag beveel om haar te volbring.
12 En omdat julle na hierdie Regsprake sal luister en haar hou en volbring, sal JaHWeH jou Elohey vir jou die Verbond hou en met jou die Medelye hĂȘ wat Hy vir jou vaders gesweer het;
13 en Hy sal jou liefhĂȘ en jou seĂ«n en jou vermenigvuldig, en Hy sal die vrug van jou liggaam seĂ«n en jou vrugte op die Adamah[adamiet se Aarde], jou koring en jou druiwesap en jou olie, die aanteel van jou beeste en die aanteel van jou kleinvee, in die Aarde wat Hy aan jou vaders met ân eed beloof het om aan jou te gee. (GenĂ©sis17)
14 Geseënd sal jy wees bo al die volke; daar sal by jou geen man of vrou onvrugbaar wees nie, ook nie onder jou vee nie.
15 En JaHWeH sal elke krankheid van jou wegneem en al die siektes van besoedeling van Egipte wat jy ken, nie op jou lĂȘ nie; maar Hy sal dit lĂȘ op almal wat jou haat.
16 En jy sal al die volke verteer wat JaHWeH jou Elohey aan jou oorgee; jou oog mag hulle nie verskoon nie, en jy mag hulle gode nie dien nie; want hulle sal vir jou ân strik wees.
17 As jy in jou hart dink: Hierdie nasies is meer as ek, hoe sou ek hulle kan verdrywe? -
18 wees dan nie bevrees vir hulle nie; dink gedurig aan wat JaHWeH jou Elohey aan Farao en die hele Egipte gedoen het,
19 die groot versoekinge wat jou oë gesien het, en die tekens en die wonders en die Sterke Hand en die Uitgestrekte Arm waardeur JaHWeH jou Elohey jou uitgelei het; so sal JaHWeH jou Elohey aan al die volke doen vir wie jy bevrees is.
20 En JaHWeH jou Elohey sal ook die perdebye onder hulle stuur totdat hulle omkom wat oorgebly het en wat vir jou weggekruip het.
21 Skrik nie vir hulle nie, want JaHWeH jou Elohey is by jou, ân groot en gedugte El.
22 En JaHWeH jou Elohey sal hierdie nasies so langsamerhand voor jou uit verjaag; jy mag hulle nie gou vernietig nie, dat die wilde wesens nie teen jou die oorhand kry nie.
23 Maar JaHWeH jou Elohey sal hulle aan jou oorgee en hulle in groot verwarring bring totdat hulle verdelg word.
24 Ook sal Hy hulle konings in jou hand gee, dat jy hulle naam onder die Hemele kan laat verdwyn; niemand sal teen jou standhou totdat jy hulle verdelg het nie.
25 Die gesnede afbeelding van hulle gode moet julle met vuur verbrand; die silwer en die goud wat daaraan is, mag jy nie begeer of vir jou neem nie, dat jy nie daardeur verstrik raak nie; want dit is vir JaHWeH jou Elohey ân gruwel.
26 En jy mag geen gruwel in jou huis inbring nie, sodat jy nie net so onder die banvloek kom nie; jy moet van haar heeltemal ân afsku van hĂȘ en haar geheel en al as gruwel beskou; want sy is onder die banvloek.
1Â AL die Gebooie wat ek jou vandag beveel, moet julle sorgvuldig hou, dat julle mag lewe en vermenigvuldig, en dat julle mag inkom en die Aarde in besit neem wat JaHWeH aan julle vaders met ân eed beloof het.
2 En jy moet dink aan die hele pad waarlangs JaHWeH jou Elohey jou nou veertig jaar lank in die wildernis gelei het tot jou verootmoediging en beproewing, om te weet wat in jou hart is, of jy Sy Gebooie sal hou of nie.
3 En Hy het jou verootmoedig en jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy en jou vaders nie geken het nie, om aan jou bekend te maak dat die adamiet nie van brood alleen lewe nie, maar dat die adamiet lewe van alles wat uit die Mond van JaHWeH uitgaan. [ JeHÎWganan 6:33 ]
4 Jou klere het aan jou nie verslyt en jou voet het nou veertig jaar lank nie geswel nie.
5 Erken dan in jou hart dat JaHWeH jou Elohey jou onderrig soos ân man sy seun onderrig,
6 en hou die Gebooie van JaHWeH jou Elohey om in Sy Weë te wandel en Hom te vrees.
7 Want JaHWeH jou Elohey bring jou in ân gesuiwerde Aarde, ân Aarde van waterstrome, fonteine en onderaardse riviere wat in die laagtes en op die berge uitkom;
8 ân Aarde van koring en gars en Wingerdstokke en Vyebome en granate; ân Aarde van olieryke Olyfbome en Heuning;
9 ân Aarde waarin jy brood sonder skaarste in haar sal eet, waarin niks jou sal ontbreek nie; ân Aarde waarvan al haar klippe in haar yster is, en uit haar berge sal jy koper uitkap;
10 en jy sal eet en versadig word en JaHWeH jou Elohey loof oor die gesuiwerde Aarde wat Hy jou gegee het.
11 Neem jou in ag dat jy JaHWeH jou Elohey nie vergeet deur Sy Gebooie en Sy Regsprake en Sy Insettinge wat ek jou vandag beveel, nie te hou nie;
12 sodat jy nie miskien eet en versadig word nie en mooi huise bou en bewoon,
13 en jou beeste en jou kleinvee vermeerder en jou silwer en goud vermeerder, ja, alles wat jy het, vermeerder
14 en jou hart haar dan verhef, dat jy JaHWeH jou Elohey vergeet wat jou uit die Aarde van Egipte, uit die slawehuis, uitgelei het;
15 wat jou deur die groot en vreeslike wildernis gelei het, deur brandende Nagashim en skerpioene en ân dorsland sonder water; wat vir jou water uit die klipharde rots laat kom het;
16 wat jou in die wildernis manna laat eet het, wat jou vaders nie geken het nie, om jou te verootmoedig en jou te beproef, om uiteindelik aan jou goed te doen -
17 en jy in jou hart dink: My krag en die sterkte van my hand het vir my hierdie rykdom verwerwe.
18 Maar dink aan JaHWeH jou Elohey, dat dit Hy is wat jou krag gee om rykdom te verwerwe, dat Hy Sy Verbond kan bevestig wat Hy aan jou vaders met ân eed beloof het, soos dit vandag is.
19 Maar as jy nogtans JaHWeH jou Elohey vergeet en agter gode van andere aan loop en hulle dien en voor hulle neerbuig, dan verseker ek julle vandag dat julle sekerlik sal omkom;
20 soos die nasies wat JaHWeH voor julle vernietig, so sal julle omkom, omdat julle na die Stem van JaHWeH julle Elohey nie geluister het nie.
1Â HOOR, JisraEl, jy trek vandag deur die Jordaan om nasies in besit te gaan neem wat groter en sterker is as jy, stede wat groot en tot aan die Hemele versterk is,
2 ân groot volk van hoĂ« gestalte, die kinders van die Enakiete, wat jy self ken en van wie jy hoor sĂȘ het: Wie kan standhou voor die aangesig van die kinders van Enak?
3 Weet dan vandag dat JaHWeH jou Elohey die Een is wat voor jou oortrek soos ân verterende vuur. Hy sal hulle vernietig en hulle voor jou onderwerp, sodat jy hulle gou kan verdrywe en tot niet maak soos JaHWeH jou beloof het.
4 As JaHWeH jou Elohey hulle voor jou uit verjaag, moet dan nie in jou hart spreek en sĂȘ: JaHWeH het my ter wille van my geregtigheid ingebring om hierdie Aarde in besit te neem nie; want weens die besoedeling van hierdie nasies verdryf JaHWeH hulle voor jou uit.
5 Nie ter wille van jou geregtigheid en die opregtheid van jou hart kom jy in om hulle Aarde in besit te neem nie, maar weens die besoedeling van hierdie nasies verdryf JaHWeH jou Elohey hulle voor jou uit, en om die woord te vervul wat JaHWeH vir jou vaders, Abraham, Isak en Jakob, gesweer het.
6 Weet dan dat JaHWeH jou Elohey nie ter wille van jou geregtigheid jou hierdie gesuiwerde Aarde gee om haar in besit te neem nie, want jy is ân hardnekkige volk.
7 Dink daaraan, vergeet nie hoe jy JaHWeH jou Elohey in die wildernis woedend gemaak het nie; van die dag af dat jy uit die Aarde van Egipte uitgetrek het, totdat julle by hierdie plek gekom het, was julle wederstrewig teen JaHWeH.
8 Ja, by Horeb het julle JaHWeH vertoorn, sodat JaHWeH woedend was met julle om julle te verdelg.
9 Toe ek op die berg geklim het om die Kliptablette te ontvang, die tafels van die Verbond wat JaHWeH met julle gesluit het, het ek veertig dae en veertig nagte lank op die berg gebly - brood het ek nie geëet en water nie gedrink nie -
10 en JaHWeH het my die twee Kliptablette gegee wat beskrywe was met die Vinger van Elohim, en daarop al die woorde volgens die Woord van JaHWeH op die berg, uit die vuur, op die dag van die vergadering.
11 En aan die einde van veertig dae en veertig nagte het JaHWeH my die twee Kliptablette gegee, die tafels van die Verbond,
12 en JaHWeH het vir my gesĂȘ: Staan op, klim hiervandaan gou af, want jou volk wat jy uit Egipte uitgelei het, het verderflik gehandel; hulle het gou afgewyk van die Weg wat Ek hulle beveel het; hulle het vir hulle ân gegote beeld gemaak.
13 Verder het JaHWeH met my gespreek en gesĂȘ: Ek het hierdie volk aangesien, en kyk, dit is ân hardnekkige volk.
14 Laat My staan dat Ek hulle verdelg en hulle naam onder die Hemele uitdelg; en Ek sal jou ân nasie maak wat magtiger is en meer as hulle.
15 Daarop het ek omgedraai en van die berg afgeklim terwyl die berg met vuur brand, en die twee tafels van die Verbond was in my twee hande.
16 Toe sien ek dat julle waarlik teen JaHWeH julle Elohey oortree het; julle het vir julle ân gegote kalf gemaak; julle het gou afgewyk van die Weg wat JaHWeH julle beveel het.
17 En ek het die twee tafels gegryp en dit uit my twee hande gegooi en haar voor julle oë verbrysel.
18 Daarop het ek voor die Aangesig van JaHWeH neergeval, soos die eerste keer, veertig dae en veertig nagte lank - brood het ek nie geëet en water nie gedrink nie - vanweë al julle oortredinge wat julle begaan het deur te doen wat besoedel is in die Oë van JaHWeH om Hom te tart.
19 Want ek was bang vir die Woede en die Grimmigheid waarmee JaHWeH op julle so woedend was, dat Hy julle wou verdelg; maar JaHWeH het my dié keer ook verhoor.
20 Ook was JaHWeH baie woedend op AÀron, sodat Hy hom wou verdelg; maar ek het ook vir AÀron in dié tyd gebid.
21 En ek het julle oortredinge, die kalf wat julle gemaak het, geneem en hom met vuur verbrand en hom stukkend gestamp en terdeë gemaal totdat hy so fyn soos stof was; en dié stof het ek in die stroom gegooi wat van die berg afkom.
22 Ook by Tabéra en by Massa en by Kibrot-HattåÀwa het julle elke keer JaHWeH vertoorn.
23 En toe JaHWeH julle uit Kadesh-Barnéa gestuur het met die woorde: Trek op en neem die Aarde in besit wat Ek julle gegee het - was julle wederstrewig teen die bevel van JaHWeH julle Elohey en het julle Hom nie geglo en na Sy Stem nie geluister nie.
24 Wederstrewig was julle teen JaHWeH van die dag af dat ek julle ken.
25 En ek het neergeval voor die Aangesig van JaHWeH, die veertig dae en veertig nagte wat ek neergeval het, omdat JaHWeH gesĂȘ het dat Hy julle wou verdelg.
26 En ek het tot JaHWeH gebid en gesĂȘ: My Meester JaHWeH, stort U volk en U Erfdeel wat U deur U Grootheid verlos het, wat U uit Egipte deur ân Sterke Hand uitgelei het, nie in die verderf nie.
27 Dink aan U knegte Abraham, Isak en Jakob; kyk nie na die hardheid van hierdie volk of na hulle besoedeldheid en hulle oortredinge nie,
28 sodat die Aarde waar U ons uitgelei het, nie kan sĂȘ nie: Omdat JaHWeH hulle nie kon bring in die Aarde wat Hy hulle beloof het nie, en omdat Hy hulle haat, het Hy hulle uitgelei om hulle in die wildernis te laat sterwe!
29 Hulle is tog U volk en U Erfdeel wat U deur U grote Krag en Uitgestrekte Arm uitgelei het.
1 IN diĂ© tyd het JaHWeH vir my gesĂȘ: Kap vir jou twee Kliptablette soos die eerstes en klim op die berg na My toe; maak vir jou ook ân Ark van hout.
2 En Ek sal op die tafels skrywe die Woorde wat op die eerste tafels was, wat jy verbrysel het; en jy moet haar in die Ark sit.
3 Toe het ek ân Ark van akasiahout gemaak en twee Kliptablette soos die eerstes gekap en op die berg geklim met die twee tafels in my hand.
4 En Hy het op die tafels, volgens die eerste skrif, die Tien Woorde geskrywe volgens die Woord van JaHWeH op die dag van die vergadering by die berg uit die vuur; en JaHWeH het haar aan my gegee.
5 En ek het omgedraai en van die berg afgeklim en die tafels in die Ark gesit wat ek gemaak het; en sy het daar gebly, soos JaHWeH my beveel het.
6 En die kinders van JisraEl het van Béërot Bené-JåÀkan weggetrek na Moséra toe. Daar het AÀron gesterwe, en daar is hy begrawe; en sy seun El-Azar het die priesteramp in sy plek bedien.
7 Daarvandaan het hulle weggetrek na Gudgodah, en van Gudgodah na Jotbat, ân Aarde van waterstrome.
8 In dié tyd het JaHWeH die stam van Levi afgesonder om die Verbondsark van JaHWeH te dra, om voor die Aangesig van JaHWeH in Sy diens te staan en in Sy Naam te seën tot vandag toe.
9 Daarom het Levi geen deel of erfenis saam met sy broers nie; JaHWeH is sy Erfdeel, volgens die Woord van JaHWeH jou Elohey.
10 EN ék het op die berg gestaan soos die vorige dae, veertig dae en veertig nagte lank; en JaHWeH het my ook dié keer verhoor; JaHWeH wou jou nie in die verderf stort nie.
11 Maar JaHWeH het vir my gesĂȘ: Staan op, gaan heen om voor die aangesig van die volk uit verder te trek, dat hulle kan inkom en die Aarde in besit neem wat Ek aan hulle vaders met ân eed beloof het om aan hulle te gee.
12 En nou, JisraEl, wat eis JaHWeH jou Elohey van jou as net om JaHWeH jou Elohey te vrees, in al Sy WeĂ« te wandel en Hom lief te hĂȘ en JaHWeH jou Elohey te dien met jou hele hart en met jou hele siel,
13 om te hou die Gebooie van JaHWeH en Sy Insettinge wat ek jou vandag beveel, dat jy suiwer kan bly?
14 Kyk, aan JaHWeH jou Elohey behoort die Hemele, ook die hoogste Hemele, die Aarde en alles wat in haar is.
15 Maar net aan jou vaders het JaHWeH ân welgevalle gehad om hulle lief te hĂȘ, en Hy het julle, hulle saad na hulle, uit al die volke uitverkies, soos dit vandag is.
16 Besny dan die voorhuid van julle hart en verhard julle nek nie verder nie.
17 Want JaHWeH, julle Elohey, Hy is die Elohey van die Elohim en Meester van die meesters, die El, die Grote, die Magtige en die Gevreesde, wat die gesig nie aansien en geen omkoopgeskenk aanneem nie;
18 wat Reg verskaf aan die wees en die weduwee, en die besoeker liefhet, sodat Hy hom brood en klere gee.
19 Daarom moet julle die besoeker liefhĂȘ, want julle was besoekers in die Aarde van Egipte.
20 JaHWeH jou Elohey moet jy vrees, Hom moet jy dien en Hom moet jy aanhang en by Sy Naam sweer.
21 Hy is jou lof, en Hy is jou Elohey wat hierdie groot en ontsagwekkende dinge wat jou oë gesien het, aan jou gedoen het.
22 Sewentig siele sterk het jou vaders na Egipte afgetrek, maar nou het JaHWeH jou Elohey jou gemaak soos die Sterre van die Hemele in menigte.
1Â DAAROM moet jy JaHWeH jou Elohey liefhĂȘ en altyd Sy Ordening, Sy Insettinge sowel as Sy Regsprake en Sy Gebooie onderhou.
2 En julle moet vandag weet dat [ek] nie [spreek] tot julle kinders wat die Onderwysing van JaHWeH julle Elohey nie geken en nie gesien het nie: Sy Grootheid, Sy Sterke Hand en Sy Uitgestrekte Arm
3 en Sy Tekens en Sy Dade wat Hy in Egipte gedoen het aan Farao, die koning van Egipte, en aan sy hele Aarde;
4 en wat Hy gedoen het aan die leër van Egipte, aan sy perde en aan sy strydwaens waaroor Hy die waters van die Skelfsee laat aanstroom het toe hulle julle agtervolg het, sodat JaHWeH hulle omgebring het tot vandag toe;
5 en wat Hy vir julle in die wildernis gedoen het tot julle aankoms op hierdie plek;
6 en wat Hy aan Datan en AbĂram, die seuns van EliAb, die seun van Ruben, gedoen het - hoe die Adamah haar Mond oopgemaak en hulle saam met hul huisgesinne en hul tente en al die lewende wesens agter hulle aan, onder die hele JisraEl verslind het;
7 maar julle eie oë het gesien al die groot werke wat JaHWeH gedoen het.
8 Onderhou dan al die Gebooie wat ek jou vandag beveel, dat julle sterk kan wees en inkom en die Aarde in besit neem waarheen julle oortrek om haar in besit te neem,
9 en dat julle die dae kan verleng op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH aan julle vaders met ân eed beloof het om aan hulle en hul saad te gee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
10 Want die Aarde waarheen jy gaan om haar in besit te neem, is nie soos die Aarde van Egipte waar julle uitgetrek het, wat jy met jou saad besaai en met jou voet, soos ân groentetuin, natgelei het nie.
11 Maar die Aarde waarheen julle oortrek om haar in besit te neem, is ân Aarde van berge en laagtes wat van die reĂ«n van die Hemele water drink;
12 ân Aarde waar JaHWeH jou Elohey voor sorg; die OĂ« van JaHWeH jou Elohey is voortdurend in haar, van die begin van die jaar tot die einde van die jaar.
13 As julle dan goed luister na hierdie Gebooie wat ek julle vandag beveel, om JaHWeH julle Elohey lief te hĂȘ en Hom te dien met julle hele hart en met julle hele siel,
14 dan sal Ek die reën van julle Aarde gee op die regte tyd, vroeë reëns en laat reëns, sodat jy jou koring en jou druiwe en jou olie kan insamel.
15 En Ek sal plante gee op jou veld vir jou vee, en jy sal eet en versadig word.
16 Neem julle in ag dat julle hart nie verlei word nie, sodat julle afwyk en gode van andere dien en voor hulle neerbuig,
17 en die Woede van JaHWeH teen julle ontvlam en Hy die Hemele toesluit, sodat daar geen reën is en die Adamah[adamiet se Aarde] nie haar opbrengs gee nie, en julle gou uit die gesuiwerde Aarde omkom wat JaHWeH julle gee.
18 LĂȘ dan hierdie woorde van my Weg in julle hart en in julle siel, en bind haar as ân Teken op julle hand en laat haar as ân voorhoofsband tussen julle oĂ« wees,
19 en leer haar aan julle kinders deur daaroor te spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lĂȘ en as jy opstaan;
20 en skryf haar op die deurposte van jou huis en op jou poorte,
21 sodat julle dae en die dae van julle kinders in die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH aan julle vaders met ân eed beloof het om aan hulle te gee, kan vermenigvuldig soos die dae van die Hemele bo-oor die Aarde.
22 Want as julle ywerig al hierdie Gebooie hou wat ek julle beveel, om haar te doen deur JaHWeH julle Elohey lief te hĂȘ, in al Sy WeĂ« te wandel en Hom aan te hang,
23 dan sal JaHWeH al hierdie nasies voor julle uit verdrywe, en julle sal groter en magtiger nasies as julle uit hulle besitting verdrywe.
24 Elke plek waar julle voetsool op trap, sal aan julle behoort; van die wildernis en die LĂbanon, van die rivier, die Eufraatrivier, tot by die Westelike See sal julle grondgebied wees.
25 Niemand sal teen julle standhou nie; JaHWeH julle Elohey sal die skrik en Vrees vir julle oor die hele Aarde laat kom waar julle in haar sal loop, soos Hy julle beloof het.
26 Kyk, ek hou julle vandag seën en vloek voor -
27 die seën as julle luister na die Gebooie van JaHWeH julle Elohey wat ek julle vandag beveel;
28 en die vloek as julle nie luister na die Gebooie van JaHWeH julle Elohey nie, maar afwyk van die Weg wat ek julle vandag beveel, om agter gode van andere aan te loop wat julle nie geken het nie.
29 As JaHWeH jou Elohey jou dan inbring in die Aarde waarheen jy gaan om haar in besit te neem, moet jy die seĂ«n op die berg GerĂsim lĂȘ en die vloek op die berg Ebal.
30 LĂȘ hulle nie oorkant die Jordaan, agter die pad by die ingang van die son, in die Aarde van die KanaĂ€niete nie, wat in die Vlakte woon, teenoor Gilgal, by die terpentynbome van MĂŽreh nie?
31 Want julle trek deur die Jordaan om die Aarde in besit te gaan neem wat JaHWeH julle Elohey aan julle sal gee; en julle sal haar in besit neem en in haar woon.
32 Onderhou dan sorgvuldig al die Insettinge en die Regsprake wat ek julle vandag voorhou.
1Â DIT is die Insettinge en die Regsprake wat julle sorgvuldig moet hou in die Aarde wat JaHWeH, die Elohey van jou vaders, jou gegee het om haar in besit te neem al die dae wat julle op die Adamah[adamiet se Aarde] lewe.
2 Julle moet terdeë verniel al die plekke waar die nasies wat julle gaan verdrywe, hulle gode gedien het op die hoë berge en op die heuwels en onder elke groen boom.
3 En julle moet hulle altare omgooi en hulle torings verbrysel en hulle Houtkruise met vuur verbrand en die gesnede afbeeldings van hulle gode omkap en hulle naam van dié plek laat verdwyn.
4 So mag julle nie doen met JaHWeH julle Elohey nie;
5 maar die plek wat JaHWeH julle Elohey uit al julle stamme sal uitkies om Sy Naam daar te vestig om daar te woon, moet julle opsoek en daarheen moet jy kom. [Deuteronómium 16:2]
6 En daarheen moet julle jul brandoffers bring en julle slagdiere en julle tiendes en die bydrae van julle hand en julle Gelofte- en julle vrywillige skenkings en die eersgeborenes van julle beeste en van julle kleinvee.
7 En daar moet julle voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey eet en vrolik wees, julle en jul huisgesinne, oor alles waar julle jul hand aan slaan, waarin JaHWeH jou Elohey jou geseën het.
8 Julle moet nie doen net soos ons vandag hier doen nie - elkeen net maar wat reg is in sy eie oë.
9 Want julle het nog nie gekom in die rusplek en in die Erfenis wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee nie.
10 Maar julle sal deur die Jordaan trek en woon in die Aarde wat JaHWeH julle Elohey julle laat erwe, en Hy sal julle rus gee van al julle vyande rondom, en julle sal veilig woon.
11 Dan moet julle na die plek wat JaHWeH julle Elohey sal uitkies om Sy Naam daar te laat woon, alles bring wat ek julle beveel: julle brandoffers en julle slagdiere, julle tiendes en die bydrae van julle hand en al julle keurige beloftes wat julle belowe aan JaHWeH.
12 En julle moet vrolik wees voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey, julle en julle seuns en julle dogters en julle slawe en julle slavinne en die Leviet wat in julle poorte is, want hy het geen deel of erfenis saam met julle nie.
13 Neem jou in ag dat jy jou brandoffers nie bring op elke plek wat jy sien nie.
14 Maar op die plek wat JaHWeH in een van jou stamme sal uitkies, daar moet jy jou brandoffers bring en daar alles doen wat ek jou beveel.
15 Slegs in alle toegewing [aan] jou siel [mag] jy slag en eet, vleis volgens [die] seëning van JaHWeH jou Elohey, wat Hy vir jou gee in al jou poorte; die besoedelde en die suiwere mag daarvan eet, soos van die gemsbok en die takbok.
16 Net die bloed mag julle nie eet nie; jy moet dit soos water op die Aarde uitgooi.
17 Jy mag in jou poorte nie eet die tiendes van jou koring en jou druiwesap en jou olie en die eersgeborenes van jou beeste en jou kleinvee en al jou Geloftes wat jy beloof, en jou vrywillige bydrae en die bydraes van jou hand nie.
18 Maar jy moet dit eet voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey op die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies, jy en jou seun en jou dogter en jou slaaf en jou slavin en die Leviet wat in jou poorte is; en jy moet vrolik wees voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey oor alles waar jy jou hand aan slaan.
19 Neem jou in ag dat jy die Leviet nie aan sy lot oorlaat solank as jy op die Adamah[adamiet se Aarde] lewe nie.
20 As JaHWeH jou Elohey jou grondgebied uitbrei, soos Hy jou beloof het, en jy sĂȘ: Ek wil vleis eet - omdat jou siel lus het om vleis te eet - in alle toegewing [aan] jou siel [mag] jy vleis eet.
21 As die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies om Sy Naam daar te vestig, ver van jou af is, dan mag jy van jou beeste en jou kleinvee slag wat JaHWeH jou gee, soos ek jou beveel het; en jy [mag] eet in jou poorte in alle toegewing [aan] jou siel.
22 Maar soos die gemsbok en die takbok geëet word, so moet jy dit eet; die besoedelde en die suiwere moet dit saam eet.
23 Bly daar net vas by dat jy die bloed nie eet nie, want die bloed is die siel, en jy mag die siel nie saam met die vleis eet nie.
24 Jy mag haar nie eet nie; op die Aarde moet jy haar uitgooi soos water.
25 Jy mag haar nie eet nie, dat dit met jou en jou kinders nĂĄ jou goed kan gaan as jy doen wat reg is in die OĂ« van JaHWeH.
26 Net jou apartheidsgawes, wat jy het, en jou Gelofte moet jy neem en na die plek kom wat JaHWeH sal uitkies;
27 en jy moet jou brandoffers, die vleis en die bloed, berei op die altaar van JaHWeH jou Elohey, en die bloed van jou slagdiere moet op die altaar van JaHWeH jou Elohey uitgegiet word; maar die vleis moet jy eet.
28 Luister sorgvuldig na al hierdie Woorde wat ek jou beveel, dat dit met jou en jou kinders nĂĄ jou goed kan gaan tot in ewigheid, as jy doen wat suiwer en opreg is in die OĂ« van JaHWeH jou Elohey.
29 As JaHWeH jou Elohey die nasies waar jy na toe gaan om hulle uit die besitting te verdrywe, voor jou uitroei, en jy hulle verdrywe en in hulle Aarde woon,
30 neem jou dan in ag dat jy nie, agter hulle aan, verstrik word nadat hulle voor jou uit verdelg is nie, en dat jy nie na hulle gode vra en sĂȘ nie: Hoe het hierdie nasies hulle gode gedien? dat ek ook so kan doen.
31 So mag jy nie handel met JaHWeH jou Elohey nie; want alles wat vir JaHWeH ân gruwel is, wat Hy haat, het hulle vir hulle gode gedoen; want selfs hulle seuns en hulle dogters verbrand hulle met vuur vir hulle gode.
32 Alles wat ek julle beveel, dit moet julle sorgvuldig hou; jy mag daar niks byvoeg en daar niks van weglaat nie.
1Â AS ân profeet of een wat as dromer optree, by jou opstaan en jou ân voorteken of wonder aankondig,
2 en die voorteken of wonder kom uit wat hy jou beloof het met die woorde: Laat ons agter gode van andere aan loop - wat jy nie geken het nie - en hulle dien,
3 dan moet jy nie luister na die woorde van dié profeet of na dié man wat as dromer optree nie; want JaHWeH julle Elohey beproef julle om te weet of julle werklik JaHWeH julle Elohey liefhet met julle hele hart en met julle hele siel.
4 Julle moet JaHWeH julle Elohey navolg en Hom vrees en Sy Gebooie hou en na Sy Stem luister en Hom dien en Hom aanhang.
5 Maar dié profeet of dié man wat as dromer optree, moet gedood word, want hy het afval verkondig van JaHWeH julle Elohey wat julle uit die Aarde van Egipte uitgelei en jou uit die slawehuis verlos het, deur jou af te drywe van die Weg wat JaHWeH jou Elohey jou beveel het om in haar te wandel. So moet jy dan die besoedeling uit jou midde uitroei.
6 As jou broer, die seun van jou moeder, of jou seun of dogter of die vrou wat jy liefhet, of jou vriend wat soos jou eie siel is, jou in die geheim verlok en sĂȘ: Laat ons gaan en gode van andere dien - wat jy en jou vaders nie geken het nie,
7 uit die gode van die volke wat rondom julle is, naby jou of ver van jou af; van die een einde van die Aarde tot by die ander einde van die Aarde -
8 dan moet jy nie inwillig en na hom nie luister nie; ook mag jou oog hom nie verskoon nie, en jy mag jou nie ontferm en niks om sy ontwil wegsteek nie,
9 maar jy moet hom sekerlik doodmaak; jou hand moet eerste teen hom wees om hom dood te maak, en daarna die hand van die hele volk.
10 En jy moet hom stenig, dat hy sterwe; want hy het probeer om jou weg te drywe van JaHWeH jou Elohey wat jou uit die Aarde van Egipte, uit die slawehuis, uitgelei het.
11 En die hele JisraEl sal dit hoor en vrees, en hulle sal nie meer so ân besoedelde ding by jou doen nie.
12 As jy in een van jou stede wat JaHWeH jou Elohey jou gee om daar te woon, hoor sĂȘ:
13 Sekere mans, seuns van Belijaal het by jou opgetree en die inwoners van hulle stad verlei deur te sĂȘ: Laat ons gaan en gode van andere dien - wat julle nie geken het nie -
14 dan moet jy terdeë ondersoek en naspeur en uitvra, en as sy die Waarheid is, staan die saak vas, is hierdie gruwel by jou gedoen,
15 dan moet jy die inwoners van dié stad sekerlik verslaan met die skerpte van die swaard deur haar met die banvloek te tref en alles wat in haar is, ook haar vee, met die skerpte van die swaard.
16 En al haar buit moet jy op die stadsplein bymekaarbring en die stad en al haar buit heeltemal met vuur verbrand aan JaHWeH jou Elohey; en sy sal vir ewig ân puinhoop wees, sy sal nie weer opgebou word nie.
17 Ook mag daar niks van wat bangoed is, aan jou hand bly kleef nie, sodat JaHWeH Hom van Sy brandende Woede kan afwend en aan jou Barmhartigheid kan bewys en Hom oor jou ontferm en jou vermenigvuldig, soos Hy aan jou vaders met ân eed beloof het -
18 as jy luister na die Stem van JaHWeH jou Elohey om al Sy Gebooie te hou wat ek jou vandag beveel, deur te doen wat reg is in die OĂ« van JaHWeH jou Elohey.
1 JULLE is kinders van JaHWeH julle Elohey; julle mag julle ter wille van ân dooie nie stukkend kerwe of ân kaalte tussen julle oĂ« maak nie.
2 Want jy is ân volk apart gestel aan JaHWeH jou Elohey, en jou het JaHWeH uitverkies om Sy Eiendomsvolk te wees uit al die volke wat op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] is.
3 Jy mag niks eet wat ân gruwel is nie.
4 Dit is die diere wat julle mag eet: ân bees, ân skaap en ân bok;
5 ân takbok en ân gemsbok en ân gestippelde takbok en ân steenbok en ân ribbok en ân eland en ân klipspringer;
6 en al die diere wat gesplitste kloue het, en wel heeltemal in twee gesplitste kloue, [en] herkou onder die diere dié mag julle eet.
7 Maar die volgende mag julle nie eet nie van die wat herkou en van die wat die gesplitste kloue het: die kameel en die haas en die das, want hulle herkou maar het geen gesplitste kloue nie - besoedel is hulle vir julle;
8 ook die vark, want hy het gesplitste kloue, maar is geen herkouer nie - besoedel is hy vir julle. Van hulle vleis mag julle nie eet en hulle karkas mag julle nie aanraak nie.
9 Dit mag julle eet van alles wat in die water is: alles wat vinne en skubbe het, mag julle eet.
10 Maar alles wat geen vinne en skubbe het nie, mag julle nie eet nie - besoedel is dit vir julle.
11 Al die suiwer voëls mag julle eet.
12 Maar dit is wat julle uit hulle nie mag eet nie: die arend en die lammervanger en die aasvoël;
13 en die kuikendief en die valk en die blouvalk volgens haar spesie;
14 en elke kraai volgens sy spesie;
15 en die volstruis en die naguil en die seemeeu en die kleinvalk volgens hulle spesies;
16 en die steenuil en die groot-uil en die silweruil;
17 en die pelikaan en die klein-aasvoël en die visvanger;
18 en die groot-sprinkaanvoël en die reier volgens haar spesie, en die hoep-hoep en die vlermuis.
19 En al die insekte met vlerke moet vir julle besoedel wees; hulle mag nie geëet word nie.
20 Al die suiwer voëls mag julle eet.
21 Julle mag geen karkas eet nie; vir die besoeker wat in jou poorte is, kan jy dit gee, dat hy dit eet, of jy kan dit aan ân uitlander verkoop; want jy is ân apartgestelde volk aan JaHWeH jou Elohey. Jy mag die bokkie nie gaarmaak in sy moeder se melk nie.
22 Jy moet noukeurig die hele opbrengs van jou saad - wat jaar vir jaar uit die land uitspruit - vertien.
23 En jy moet voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey op die plek wat Hy sal uitkies om Sy Naam daar te laat woon, die tiendes eet van jou koring, van jou druiwesap en van jou olie en die eersgeborenes van jou beeste en van jou kleinvee, dat jy kan leer om JaHWeH jou Elohey altyd te vrees.
24 En as die pad vir jou te lank is, as jy dit nie kan vervoer nie, omdat die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies om Sy Naam daar te vestig, te ver van jou af is, as JaHWeH jou Elohey jou sal seën,
25 dan moet jy dit tot silwer maak en die silwer in jou hand bind en na die plek gaan wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies.
26 Dan moet jy die silwer gee vir alles wat jou siel begeer, vir beeste en kleinvee en wyn en sterk drank en vir alles wat jou siel van jou begeer, en jy moet daar eet voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey en vrolik wees, jy en jou huis.
27 Maar die Leviet wat in jou poorte is, hom moet jy nie aan sy lot oorlaat nie, want hy het geen deel of erfenis saam met jou nie.
28 Aan die einde van drie jaar moet jy uitbring al die tiendes van jou produkte in dié jaar en dit in jou poorte wegsit;
29 dan moet die Leviet kom omdat hy geen deel of erfenis saam met jou het nie - en die besoeker en die wees en die weduwee wat in jou poorte is, en hulle moet eet en versadig word, sodat JaHWeH jou Elohey jou kan seën in al die werk van jou hand wat jy doen.
1Â AAN die einde van sewe jaar moet jy ân kwytskelding laat plaasvind.
2 En dit is die saak van die kwytskelding: elke skuldeiser moet kwytskeld wat hy aan sy naaste geleen het; hy moet sy naaste en sy broer nie aanmaan nie, want tot eer van JaHWeH is daar ân kwytskelding uitgeroep.
3 Die uitlander mag jy aanmaan; maar wat jy by jou broer het, moet jou hand kwytskeld.
4 Maar daar moet geen arme by jou wees nie, want JaHWeH sal jou ryklik seën in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee om haar in besit te neem;
5 as jy net goed luister na die Stem van JaHWeH jou Elohey om sorgvuldig te hou al hierdie Gebooie wat ek jou vandag beveel.
6 Want JaHWeH jou Elohey seën jou soos Hy jou beloof het, sodat jy aan baie nasies sal uitleen, maar self nie hoef te leen nie; en jy sal oor baie nasies heers, maar oor jou sal hulle nie heers nie.
7 As daar by jou ân arme is, een uit jou broers, in een van jou poorte, in jou Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, dan moet jy jou hart nie verhard en jou hand nie toehou vir jou arm broer nie.
8 Maar jy moet jou hand wyd oopmaak vir hom, en jy moet gewillig aan hom leen, genoegsaam vir sy behoefte, wat hom ontbreek.
9 Neem jou in ag, dat daar in jou hart geen besoedelde gedagte is nie, naamlik: Die sewende jaar, die jaar van kwytskelding, is naby - en jou oog dan jou arm broer skeef aankyk, en jy hom niks gee nie, en hy teen jou na JaHWeH roep, dat jy skuldig word nie.
10 Jy moet aan hom gewillig gee, en jou hart moet nie bedroef wees as jy aan hom gee nie; want ter wille hiervan sal JaHWeH jou Elohey jou seën in al jou werk en in alles waar jy jou hand aan slaan.
11 Want die arme sal in die Aarde nie ontbreek nie; daarom gee ek jou bevel en sĂȘ: Jy moet jou hand wyd oopmaak vir jou broer, vir die ellendige en die arme in jou Aarde.
12 As jou broer, ân Hebreeuse man of ân Hebreeuse vrou, hom aan jou verkoop, moet hy jou ses jaar lank dien; maar in die sewende jaar moet jy hom as vryman van jou laat weggaan.
13 En as jy hom as vryman van jou laat weggaan, moet jy hom nie met leë hande laat weggaan nie.
14 Jy moet hom ân behoorlike voorraad saamgee van jou kleinvee en jou dorsvloer en jou wynpers; waarin JaHWeH jou Elohey jou geseĂ«n het, daarvan moet jy aan hom gee.
15 En jy moet daaraan dink dat jy ân slaaf in die Aarde van Egipte was, en dat JaHWeH jou Elohey jou verlos het; daarom beveel ek jou vandag hierdie saak.
16 Maar as hy vir jou sĂȘ: Ek wil nie van jou weggaan nie - aangesien hy jou en jou huis liefhet, omdat dit vir hom goed was by jou -
17 dan moet jy ân els neem en dit deur sy oor en in die deur steek, sodat hy vir altyd jou slaaf word; en ook met jou slavin moet jy net so doen.
18 Dit moet nie hard in jou oĂ« wees as jy hom as vryman van jou laat weggaan nie, want die dubbele loon van ân dagloner het hy vir jou ses jaar lank ingedien; en JaHWeH jou Elohey sal jou seĂ«n in alles wat jy doen.
19 Al die eersgeborenes van die manlike [geslag] wat onder jou beeste en onder jou kleinvee aankom, moet jy aan JaHWeH jou Elohey afsonder; jy mag nie werk met die eersgeborene van jou beeste, en die eersgeborene van jou kleinvee nie skeer nie.
20 Voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey moet jy hom jaar vir jaar eet op die plek wat JaHWeH sal uitkies, jy en jou huis.
21 Maar as daar ân gebrek aan is - lam of blind, enige besoedelde gebrek - dan moet jy hom nie aan JaHWeH jou Elohey slag nie;
22 in jou poorte mag jy hom eet, die besoedelde en die suiwere saam, soos die gemsbok en die takbok.
23 Net die bloed mag jy nie eet nie; jy moet hom op die Aarde uitgooi soos water.
1Â ONDERHOU die maand Abib en doen jy [die] Pasga vir JaHWeH jou Elohey; want in die maand Abib het JaHWeH jou Elohey jou in die nag uit Egipte uitgelei.
2 En jy moet vir JaHWeH jou Elohey as Pasga kleinvee en beeste slag, op die plek wat JaHWeH sal uitkies om Sy Naam daar te laat woon. [Deuteronómium 12:5]
3 Jy mag niks gesuurd by hom eet nie; sewe dae lank moet jy ongesuurde brode by hom eet, brood van behoeftigheid - want baie haastig het jy uit die Aarde van Egipte uitgetrek - sodat jy al die dae van jou lewe die dag van jou uittog uit die Aarde van Egipte in gedagtenis kan hou.
4 En daar mag by jou sewe dae lank geen suurdeeg in jou hele grondgebied gesien word nie; ook mag niks van die vleis wat jy die eerste dag in die aand slag, tot die mĂŽre toe oorbly nie.
5 Jy mag die Pasga nie slag in een van jou poorte wat JaHWeH jou Elohey aan jou gee nie.
6 Maar op die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies om Sy Naam daar te laat woon, moet jy die Pasga slag, in die aand teen sononder, op die tyd van jou uittog uit Egipte.
7 Dan moet jy hom gaarmaak en eet op die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies; daarna moet jy in die mĂŽre omdraai en na jou tente gaan.
8 Ses dae lank moet jy ongesuurde brode eet, en op die sewende dag is daar ân Feestyd vir JaHWeH jou Elohey; dan mag jy geen werk doen nie.
9 Sewe weke moet jy tel; vandat die sekel die eerste keer in die ongesnyde graan geslaan word, moet jy sewe weke begin tel.
10 Dan moet jy die Fees van die Weke hou vir JaHWeH jou Elohey ooreenkomstig die vrywillige skenking van jou hand wat jy sal gee, namate JaHWeH jou Elohey jou sal seën.
11 En jy moet vrolik wees voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey, jy en jou seun en jou dogter en jou slaaf en jou slavin en die Leviet wat in jou poorte is, en die besoeker en die wees en die weduwee wat by jou is, op die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies om Sy Naam daar te laat woon.
12 En jy moet daaraan dink dat jy ân slaaf in Egipte was; en jy moet hierdie Insettinge sorgvuldig hou.
13 Die Fees van die Takskuiling moet jy sewe dae lank hou as jy van jou dorsvloer en jou wynpers insameling hou.
14 En jy moet vrolik wees op jou Fees, jy en jou seun en jou dogter en jou slaaf en jou slavin en die Leviet en die besoeker en die wees en die weduwee wat in jou poorte is.
15 Sewe dae lank moet jy vir JaHWeH jou Elohey Fees hou op die plek wat JaHWeH sal uitkies; want JaHWeH jou Elohey sal jou seën in al jou inkomste en in al die werk van jou hande; en jy moet net maar vrolik wees.
16 Drie maal in die jaar moet al jou manne voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey verskyn op die plek wat Hy sal uitkies; op die Fees van die Ongesuurde Brode en op die Fees van die Weke en op die Fees van die Takskuilings; en hulle mag nie met leë hande voor die Aangesig van JaHWeH verskyn nie;
17 elkeen volgens die gawe van sy hand ooreenkomstig die seën van JaHWeH jou Elohey wat Hy jou gegee het.
18 Regters en opsigters moet jy vir jou aanstel in al jou poorte wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee volgens jou stamme; en hulle moet die volk oordeel volgens ân regverdige Regspraak.
19 Jy mag die Reg nie verdraai nie; jy mag nie partydig wees nie; ook mag jy geen omkoopgeskenk aanneem nie, want die geskenk verblind die oë van die wyse en verdraai die sake van die regverdiges.
20 Geregtigheid, Geregtigheid moet jy najaag, dat jy kan lewe en die Aarde in besit kan neem wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee.
21 Jy mag vir jou nie ân Houtkruis - van enige boom - plant langs die altaar van JaHWeH jou Elohey wat jy vir jou sal maak nie.
22 Ook mag jy vir jou geen kliptoring, wat JaHWeH jou Elohey haat, oprig nie.
1Â JY mag aan JaHWeH jou Elohey geen bees of stuk kleinvee waaraan ân gebrek is, of waarin iets besoedels is, slag nie; want dit is vir JaHWeH jou Elohey ân gruwel.
2 As by jou, in een van jou poorte wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, ân man of ân vrou gevind word wat doen wat besoedel is in die OĂ« van JaHWeH jou Elohey deur Sy Verbond te oortree,
3 en gode van andere gaan dien en voor hulle neerbuig, en voor die son of die maan of die hele leër van die Hemele - wat Ek nie beveel het nie -
4 en dit aan jou vertel word, en jy dit hoor, dan moet jy terdeë ondersoek instel, en as sy die Waarheid is, staan die saak vas, is hierdie gruwel in JisraEl gedoen,
5 dan moet jy dié man of dié vrou wat hierdie besoedelde ding gedoen het, na jou poorte uitbring - die man of die vrou - en jy moet hulle stenig, dat hulle sterwe.
6 Op die verklaring van twee getuies of drie getuies moet die veroordeelde gedood word; hy mag nie gedood word op die verklaring van een getuie nie.
7 Die hand van die getuies moet eerste teen hom wees om hom dood te maak, en daarna die hand van die hele volk. So moet jy dan die besoedeling uit jou midde uitroei.
8 As ân saak vir jou te swaar is om te beslis oor manslag, oor Regsprake en oor verwonding - regsake in jou poorte - dan moet jy klaarmaak en opgaan na die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies;
9 en jy moet kom na die Levitiese priesters en na die regter wat daar in dié dae sal wees, en jy moet uitvra; dan sal hulle jou die Regspraak te kenne gee.
10 En jy moet handel ooreenkomstig die uitspraak wat hulle jou te kenne sal gee, uit dié plek wat JaHWeH sal uitkies; en jy moet sorgvuldig doen net soos hulle jou sal leer.
11 Ooreenkomstig die Wet wat hulle jou leer en volgens die Regspraak wat hulle jou sĂȘ, moet jy handel; jy mag nie regs of links afwyk van die uitspraak wat hulle jou te kenne gee nie.
12 En die man wat hoogmoedig handel, dat hy nie luister na die priester wat staan om daar JaHWeH jou Elohey te dien, of na die regter nie - dié man moet sterwe. So moet jy dan die besoedeling uit JisraEl uitroei.
13 En die hele volk sal dit hoor en vrees en nie meer vermetel handel nie.
14 As jy kom in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, en haar in besit neem en in haar woon en dan sĂȘ: Ek wil ân koning oor my aanstel soos al die nasies wat rondom my is,
15 dan moet jy sekerlik ân koning oor jou aanstel wat JaHWeH jou Elohey sal verkies; uit die midde van jou broers moet jy ân koning oor jou aanstel; jy mag geen uitlander, wat jou broer nie is nie, oor jou aanstel nie.
16 Hy mag net nie vir hom baie perde aanskaf nie, en hy mag die volk nie na Egipte teruglei om baie perde aan te skaf nie, aangesien JaHWeH vir julle gesĂȘ het: Julle mag nooit meer teruggaan op hierdie pad nie.
17 Ook mag hy nie baie vroue aanskaf nie, dat sy hart nie afwyk nie; hy mag ook vir hom nie uitermate baie silwer en goud aanskaf nie.
18 En as hy op die troon van sy koninkryk sit, moet hy vir hom ân afskrif van hierdie Wet in ân boekrol skrywe, uit diĂ© wat voor die Levitiese priesters lĂȘ;
19 en sy moet by hom wees, en hy moet al die dae van sy lewe in haar lees, dat hy kan leer om JaHWeH sy Elohey te vrees deur al die woorde van hierdie Wet en hierdie Insettinge te hou, om haar te doen;
20 sodat sy hart hom nie verhef oor sy broers nie en hy van die Gebooie nie regs of links afwyk nie; dat hy die dae kan verleng in sy koninkryk, hy en sy seuns, onder JisraEl.
1Â DIE Levitiese priesters, die hele stam van Levi, mag geen deel of erfenis saam met JisraEl hĂȘ nie; van die vure van JaHWeH en van Sy Erfdeel moet hulle eet.
2 En hy mag geen erfdeel hĂȘ onder sy broers nie; JaHWeH is sy Erfdeel soos Hy hom beloof het.
3 En dit moet die Reg van die priesters wees van die kant van die volk, van die wat My slagdier slag, of dit ân bees of ân stuk kleinvee is: hulle moet aan die priester die blad en die twee kakebene en die pens gee.
4 Die eerstelinge van jou koring, jou druiwesap en jou olie en die eerstelinge van die skeersel van jou kleinvee moet jy aan hom gee.
5 Want JaHWeH jou Elohey het hom uit al jou stamme uitverkies, dat hy altyd kan staan om te dien in die Naam van JaHWeH, hy en sy seuns.
6 En as ân Leviet uit een van jou poorte kom, uit die hele JisraEl waar hy vertoef het, en hy na alle begeerte van sy siel kom na die plek wat JaHWeH sal uitkies,
7 dan moet hy dien in die Naam van JaHWeH sy Elohey soos al sy broers, die Leviete, wat daar voor die Aangesig van JaHWeH staan;
8 ân gelyke aandeel moet hulle geniet, behalwe wat hy verkoop volgens familiebesit.
9 As jy kom in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, moet jy nie leer om volgens die gruwels van daardie nasies te doen nie.
10 Daar mag niemand by jou gevind word wat sy seun of sy dogter deur die vuur laat deurgaan - wat met waarsĂȘery, goĂ«lery of met verklaring van voortekens of towery of heksery omgaan nie,
11 of wat met besweringe omgaan, of wat ân gees van ân afgestorwene vra of ân gees wat waarsĂȘ, of wat die dooies raadpleeg nie.
12 Want elkeen wat hierdie dinge doen, is vir JaHWeH ân gruwel; en om hierdie gruwels ontwil verdryf JaHWeH jou Elohey hulle voor jou uit.
13 Rassuiwerheid moet jy beoefen voor JaHWeH jou Elohey.
14 Want hierdie nasies wat jy uit hulle besitting verdrywe, luister na goĂ«laars en waarsĂȘers; maar wat jou aangaan, JaHWeH jou Elohey het jou nie so iets toegelaat nie.
15 ân Profeet uit jou midde, uit jou broers, soos ek is, sal JaHWeH jou Elohey vir jou verwek; na Hom moet julle luister -Â [Lukas 13:33]
16 net soos jy van JaHWeH jou Elohey by Horeb gevra het toe jy op die dag van die vergadering gesĂȘ het: Ek kan die Stem van JaHWeH my Elohey nie langer hoor en hierdie groot vuur nie meer sien nie, anders sterf ek.
17 Toe het JaHWeH aan my gesĂȘ: Dit is goed wat hulle gespreek het.
18 ân Profeet sal Ek vir hulle verwek uit die midde van hulle broers, soos jy is, en Ek sal My Woorde in Sy Mond lĂȘ, en Hy sal aan hulle sĂȘ alles wat Ek Hom beveel.
19 En die man wat nie luister na My Woorde wat Hy in My Naam spreek nie, van hom sal Ek self rekenskap afeis.
20 Maar die profeet wat so vermetel is om woorde in My Naam te spreek wat Ek hom nie beveel het om te spreek nie, of wat in die naam van elohim van andere spreek, dié profeet moet sterwe.
21 En as jy in jou hart sĂȘ: Hoe sal ons die Woord weet wat JaHWeH nie gespreek het nie? -
22 as die profeet in die Naam van JaHWeH spreek, en wat hy gesĂȘ het, gebeur nie en kom nie uit nie, dan is dit wat die Woord van JaHWeH nie gespreek het nie; deur hoogmoedigheid het die profeet dit gespreek; jy mag vir hom nie bang wees nie.
1Â AS JaHWeH jou Elohey die nasies uitroei wie se Aarde JaHWeH jou Elohey jou sal gee, en jy hulle uit hul besitting verdrywe en in hulle stede en in hulle huise woon,
2 dan moet jy vir jou drie stede afsonder in jou Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee om haar in besit te neem.
3 Jy moet vir jou die pad regmaak en jou Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou laat erwe, in drie dele verdeel, sodat elkeen wat ân doodslag begaan het, daarheen kan vlug.
4 En dit is die saak van hom wat doodgeslaan het, wat daarheen vlug, dat hy kan lewe: hy wat sy naaste sonder opset doodslaan, terwyl hy hom van gister en eergister af nie vyandig was nie;
5 en hy wat saam met sy naaste in die bos gaan om hout te kap en sy hand swaai met die byl om die boom af te kap, en die yster glip van die steel af en tref sy naaste, sodat hy sterwe - hy moet in een van hierdie stede vlug om in die lewe te bly;
6 sodat die losser van die bloed hom wat doodgeslaan het, nie agtervolg as sy hart verhit is en hom inhaal - omdat die pad lank is - en die siel van hom nie doodslaan nie, terwyl hy die dood nie volgens Reg verdien het nie, omdat hy hom van gister en eergister af nie vyandig was nie.
7 Daarom gee ek jou bevel en sĂȘ: Drie stede moet jy vir jou afsonder.
8 En as JaHWeH jou Elohey jou grondgebied uitbrei, soos Hy aan jou vaders met ân eed beloof het, en jou die hele Aarde gee wat Hy beloof het om aan jou vaders te gee
9 - as jy sorgvuldig al hierdie Gebooie hou wat ek jou vandag beveel om haar te doen, om JaHWeH jou Elohey lief te hĂȘ en altyd in Sy WeĂ« te wandel - dan moet jy vir jou nog drie stede by hierdie drie byvoeg,
10 sodat geen onskuldige bloed vergiet word binne-in jou Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee, en bloedskuld op jou kom nie.
11 Maar as iemand sy naaste haat en hom voorlĂȘ en teen hom opstaan en [die] siel slaan, sodat hy sterwe, en hy in een van hierdie stede vlug,
12 dan moet die oudstes van sy stad stuur en hom daarvandaan laat haal, en hulle moet hom in die hand van die losser van die bloed oorgee, dat hy kan sterwe. (Exodus 20:13)
13 Jou oog mag hom nie verskoon nie, maar jy moet die onskuldige bloed uit JisraEl wegdoen, dat jy suiwer kan wees
14 Jou naaste se grenslyn, deur die voorvaders getrek in jou erfdeel wat jy sal erwe in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee om haar in besit te neem, mag jy nie verlĂȘ nie.
15 Een getuie mag nie teen iemand optree insake enige ongeregtigheid of enige oortreding, by enige misstap wat hy begaan nie; op die verklaring van twee getuies of op die verklaring van drie getuies sal ân saak van krag wees.
16 As ân kwaadwillige getuie teen iemand optree om van ân oortreding teen hom te getuig,
17 dan moet die twee manne wat die regsaak het, gaan staan voor die Aangesig van JaHWeH, voor die aangesig van die priesters en die regters wat daar in dié dae sal wees.
18 En die regters moet terdeĂ« ondersoek doen, en is die getuie ân valse getuie, het hy vals teen sy broer getuig,
19 dan moet julle met hom doen soos hy gedink het om met sy broer te doen; so moet jy dan die besoedeling uit jou midde uitroei.
20 En die ander moet dit hoor en vrees en nie meer verder by jou so besoedeld handel nie.
21 En jou oog mag nie verskoon nie: siel vir siel, oog vir oog, tand vir tand, hand vir hand, voet vir voet.
1Â AS jy na die oorlog uittrek teen jou vyand en perde en strydwaens sien, ân volk meer in getal as jy, dan moet jy vir hulle nie vrees nie; want JaHWeH jou Elohey wat jou uit die Aarde van Egipte laat optrek het, is met jou.
2 En as julle na die geveg kom, moet die priester nader kom en die volk toespreek;
3 en hy moet aan hulle sĂȘ: Hoor, JisraEl, julle trek vandag nader om te veg teen julle vyande; laat julle hart nie week word nie, wees nie bevrees en beangs en word nie verskrik vir hulle nie;
4 want dit is JaHWeH julle Elohey wat saam met julle trek om vir julle te stry teen julle vyande, om aan julle die oorwinning te gee.
5 Dan moet die opsigters die volk toespreek en sĂȘ: Wie is die man wat ân nuwe huis gebou en dit nie ingewy het nie? Hy kan teruggaan huis toe, dat hy nie in die oorlog sterwe en iemand anders dit inwy nie.
6 En wie is die man wat ân wingerd geplant en haar nie in gebruik geneem het nie? Hy kan teruggaan huis toe, dat hy nie in die oorlog sterwe en iemand anders haar in gebruik neem nie.
7 En wie is die man wat hom met ân vrou verloof en haar nie geneem het nie? Hy kan teruggaan huis toe, dat hy nie in die oorlog sterwe en iemand anders haar neem nie.
8 Dan moet die opsigters verder die volk toespreek en sĂȘ: Wie is die man wat bevrees en week van hart is? Hy kan teruggaan huis toe, dat die hart van sy broers nie smelt soos sy hart nie.
9 En as die opsigters die volk klaar toegespreek het, moet leërowerstes aan die hoof van die volk aangestel word.
10 As jy naby ân stad kom om teen haar te veg, moet jy aan haar vrede aanbied.
11 En as sy jou ân antwoord van vrede gee en vir jou oopmaak, moet die hele volk wat in haar gevind word, aan jou dienspligtig wees en jou dien.
12 Maar as sy geen vrede met jou sluit nie, maar oorlog teen jou wil voer, moet jy beleër teen haar.
13 En JaHWeH jou Elohey sal haar in jou hand gee, en jy moet al haar manne met die skerpte van die swaard verslaan;
14 net die vroue en die kinders en die vee en alles wat in die stad is - al haar buit moet jy vir jou roof; en jy moet die buit van jou vyande eet wat JaHWeH jou Elohey jou gegee het.
15 So moet jy met al die stede maak wat baie ver van jou af is, wat nie by die stede van hierdie nasies behoort nie.
16 Maar van die stede van hierdie volke wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee, moet jy niks wat asem het, laat lewe nie.
17 Maar jy moet hulle heeltemal met die banvloek tref: die Hetiete en Amoriete, die KanaÀniete en Feresiete, die Hewiete en Jebusiete, soos JaHWeH jou Elohey jou beveel het;
18 sodat hulle julle nie leer om te handel volgens al hulle gruwels wat hulle vir hul gode gedoen het, en julle teen JaHWeH julle Elohey oortree nie.
19 As jy ân stad baie lank beleĂ«r deur oorlog teen haar te voer om haar te verower, moet jy haar bome nie verwoes deur die byl teen hom te swaai nie; maar jy mag daarvan eet en mag hulle nie afkap nie; want is die bome van die veld dan adamiete, dat hulle deur jou in beleĂ«ring moet kom?
20 Net bome waarvan jy weet dat dit geen vrugtebome is nie, diĂ© mag jy verwoes en afkap; en jy moet teen die stad wat teen jou oorlog voer, ân skans bou totdat sy val.
1Â As hulle in die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee om haar in besit te neem, een vind wat dood in die veld lĂȘ, sonder dat dit bekend is wie hom gedood het,
2 dan moet jou oudstes en jou regters uitgaan en die afstand meet na die stede wat rondom die een lĂȘ wat gedood is.
3 En die stad wat die naaste lĂȘ aan hom wat gedood is - die oudstes van diĂ© stad moet ân jong koei neem waarmee in haar nie gewerk is nie, wat nie in ân juk getrek het nie.
4 En die oudstes van diĂ© stad moet die koei afbring in ân dal met standhoudende water waarin nie gewerk of gesaai word nie; en hulle moet daar in die dal die koei se nek breek.
5 Dan moet die priesters, die seuns van Levi, aankom; want JaHWeH jou Elohey het hulle uitverkies om Hom te dien en om in die Naam van JaHWeH te seën, en volgens hulle uitspraak moet elke saak van twis en verwonding afgehandel word.
6 En al die oudstes van dié stad wat die naaste woon aan hom wat gedood is, moet hulle hande was oor die koei waarvan die nek in die dal gebreek is;
7 en hulle moet verklaar en sĂȘ: Ons hande het hierdie bloed nie vergiet nie, en ons oĂ« het dit nie gesien nie.
8 Doen versoening vir U volk JisraEl wat U, o JaHWeH, verlos het, en laat geen onskuldige bloed op U volk JisraEl rus nie, en laat die bloedskuld vir hulle versoen word.
9 En jy sal die onskuldige bloed uit jou midde verwyder as jy doen wat reg is in die OĂ« van JaHWeH.
10 As jy na die oorlog uittrek teen jou vyande en JaHWeH jou Elohey hulle in jou hand gee en jy hulle gevangenes wegvoer,
11 en jy onder die gevangenes ân vrou sien wat lig van gestalte is, en jy haar liefkry en haar as vrou vir jou neem, [NĂșmeri 31:35]
12 dan moet jy haar in jou huis inbring; en sy moet haar hoof skeer en haar naels knip.
13 En sy moet die klere waarin sy weggevoer is, uittrek en in jou huis bly en haar vader en haar moeder ân maan se dae beween; en daarna kan jy by haar ingaan en haar besitter wees en sy sal jou vrou wees.
14 En as jy geen behae in haar het nie, moet jy haar volgens haar siel laat gaan; maar jy mag haar glad nie vir silwer verkoop nie; jy mag haar nie hard behandel nie, omdat jy haar onderwerp het.
15 As ân man twee vroue het, een wat hy liefhet en een wat hy nie liefhet nie, en hulle baar vir hom seuns, sowel die geliefde as die nie-geliefde vrou, en die eersgebore seun behoort aan die nie-geliefde vrou;
16 dan mag hy, op die dag as hy sy seuns sy besittings laat erwe, nie die eersgeboortereg aan die seun van die geliefde vrou gee tot nadeel van die seun van die nie-geliefde vrou, die eersgeborene, nie.
17 Maar hy moet die eersgeborene, die seun van die nie-geliefde vrou, erken deur aan hom ân dubbele deel te gee van alles wat hy besit; want hy is die eersteling van sy krag: die Reg van eersgeboorte is syne.
18 As iemand ân koppige en wederstrewige seun het, wat nie luister na die stem van sy vader en na die stem van sy moeder nie, en hulle hom tugtig, maar hy na hulle nie luister nie,
19 dan moet sy vader en sy moeder hom neem en hom uitbring na die oudstes van sy stad en na die poort van sy woonplek,
20 en hulle moet aan die oudstes van sy stad sĂȘ: Hierdie seun van ons is koppig en wederstrewig, hy luister nie na ons stem nie, hy is ân deurbringer en dronkaard.
21 Dan moet al die manne van sy stad hom stenig, dat hy sterwe. So moet jy dan die besoedeling uit jou midde uitroei, en die hele JisraEl sal dit hoor en vrees.
22 En as in iemand ân wetsoortreding is waar die Reg  die doodstraf bepaal en hy gedood word en jy hom aan ân paal ophang, [Lukas 23:21]
23 dan mag sy lyk nie aan die paal oornag nie, maar jy moet hom sekerlik dié dag nog begrawe; want een wat opgehang is, is deur Elohim vervloek. En jy mag jou Adamah [adamiet se Aarde] wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee, nie besoedel nie.
1Â JY mag die bees van jou broer of sy stuk kleinvee nie sien ronddwaal en jou vir hulle verberg nie; jy moet hulle sekerlik na jou broer terugbring.
2 En as jou broer nie naby jou is nie en jy hom nie ken nie, moet jy dit in jou huis neem, en dit moet by jou wees totdat jou broer dit soek; dan moet jy dit aan hom teruggee.
3 So moet jy ook doen met sy esel, en so moet jy doen met sy kleed, ja, so moet jy doen met alles wat van jou broer wegraak, wat hy verloor en wat jy vind; jy mag jou nie verberg nie.
4 Jy mag die esel van jou broer of sy bees nie sien val op die pad en jou vir hulle verberg nie; saam met hom moet jy hulle sekerlik ophelp.
5 ân Vrou mag geen klere van ân krygsman dra nie, en ân krygsman mag geen vrouensklere aantrek nie; want almal wat dit doen, is vir JaHWeH jou Elohey ân gruwel.
6 As jy op pad ân voĂ«lnes kry in een of ander boom of op die Aarde, met klein voĂ«ltjies of eiers, terwyl die moeder op die klein voĂ«ltjies of op die eiers sit, mag jy die moeder nie saam met die kleintjies wegneem nie.
7 Jy moet die moeder sekerlik laat wegvlieg, maar die kleintjies mag jy vir jou neem, dat dit met jou goed kan gaan en jy die dae kan verleng.
8 As jy ân nuwe huis bou, moet jy ân leuning aan jou dak maak, sodat jy geen bloedskuld op jou huis bring as iemand daarvan afval nie.
9 Jy mag in jou Wingerd nie twee soorte saad saai nie, tensy die volle opbrengs van die saad wat jy gesaai het en die opbrengs van die Wingerd afsonderlik van mekaar is.
10 Jy mag nie met ân os en ân esel tegelyk ploeĂ« nie.
11 Jy mag geen gemengde stof, wol en linne tegelyk, aantrek nie.
12 Klossies moet jy vir jou maak aan die vier hoeke van jou kleed waar jy jou mee toemaak.
13 As ân man ân vrou neem en by haar ingaan en haar dan haat
14 en teen haar ân besoedelde naam gee en ân gerug oor haar versprei en sĂȘ: Hierdie vrou het ek geneem, en toe ek naby haar kom, het ek die maagdelikheid nie aan haar gevind nie,
15 dan moet die vader en die moeder van die dogter die bewys van die dogter se maagdelikheid neem en na die oudstes van die stad by die poort uitbring.
16 En die vader van die dogter moet aan die oudstes sĂȘ: Ek het my dogter aan hierdie man as vrou gegee, maar hy het haar gehaat;
17 en kyk, hy het [haar] slegte dinge nagegee deur te sĂȘ: Ek het aan jou dogter die maagdelikheid nie gevind nie - maar dit is die bewys van my dogter se maagdelikheid. En hulle moet die kledingstuk voor die aangesig van die oudstes van die stad uitsprei.
18 Dan moet die oudstes van dié stad die man neem en hom tugtig
19 en hom ân boete van honderd [sikkels] silwer oplĂȘ en dit aan die vader van die dogter gee, omdat hy ân besoedelde naam oor ân maagd van JisraEl versprei het. Verder moet sy sy vrou wees; hy mag haar nie wegstuur solank as hy lewe nie.
20 Maar as hierdie woord Waarheid is: Die maagdelikheid is aan die dogter nie gevind nie -
21 dan moet hulle die dogter na die deur van haar vader se huis uitbring, en die manne van haar stad moet haar stenig, dat sy sterwe, omdat sy ân skanddaad in JisraEl begaan het deur in die huis van haar vader te hoereer. So moet jy dan die besoedeling uit jou midde uitroei.
22 As ân man betrap word terwyl hy met ân getroude vrou gemeenskap het, moet hulle altwee sterwe: die man wat met die vrou gemeenskap gehad het, en die vrou. So moet jy dan die besoedeling uit JisraEl uitroei.
23 As ân dogter, ân maagd, aan ân man verloof is, en iemand kry haar in die stad en hou met haar gemeenskap,
24 dan moet julle hulle twee na die poort van dié stad uitbring en hulle stenig, dat hulle sterwe; die dogter, omdat sy in die stad nie geskreeu het nie, en die man, omdat hy die vrou van sy naaste onteer het. So moet jy dan die besoedeling uit jou midde uitroei.
25 Maar as die man die verloofde dogter in die veld kry en die man haar aangryp en met haar gemeenskap het, moet die man wat met haar gemeenskap gehad het, alleen sterwe;
26 maar aan die dogter moet jy niks doen nie: daar is in die dogter geen oortreding wat die dood verdien nie; want soos wanneer ân man teen sy naaste opstaan en sy siel doodslaan, so is hierdie geval.
27 Want hy het haar in die veld gekry; die verloofde dogter het geskreeu, maar daar was niemand om haar te help nie.
28 As ân man ân dogter, ân maagd, kry wat nie verloof is nie, en haar aangryp en met haar gemeenskap het, en hulle word betrap,
29 dan moet die man wat met haar gemeenskap gehad het, die vader van die dogter vyftig [sikkels] silwer gee; en sy moet sy vrou wees, omdat hy haar onteer het; hy mag haar nie wegstuur solank as hy lewe nie.
30 ân Man mag die vrou van sy vader nie neem nie, en hy mag die kombers van sy vader nie oplig nie.
1Â HY wat hom deur verbryseling laat vermink of wie die manlike deel laat afsny het, mag in die vergadering van JaHWeH nie kom nie.
2 Geen baster mag in die vergadering van JaHWeH kom nie; selfs sy tiende geslag mag in die vergadering van JaHWeH nie kom nie. [Klaagliedere van JirmeJaH 1:10]
3 Geen Ammoniet of Moabiet mag in die vergadering van JaHWeH kom nie; selfs hulle tiende geslag mag in die vergadering van JaHWeH nie binnegaan, tot sover as ewigheid nie;
4 omdat hulle julle, by jul uittog uit Egipte, nie met brood en water op die pad tegemoetgekom het nie; en omdat hy BĂleam, die seun van Beor, uit Petor in MesopotĂĄmiĂ«, teen jou gehuur het om jou te vloek.
5 Maar JaHWeH jou Elohey wou nie na BĂleam luister nie; maar JaHWeH jou Elohey het vir jou die vloek in ân seĂ«n verander, omdat JaHWeH jou Elohey jou liefgehad het.
6 Jy mag hulle vrede en hulle voorspoed solank as jy lewe, vir ewig nie soek nie.
7 Die blosende man moet jy nie as ân gruwel beskou nie, want hy is jou broer; die Egiptenaar moet jy nie as ân gruwel beskou nie, want jy was ân besoeker in sy Aarde. [Handelinge 10:28]
8 Kinders wat vir hulle in die derde geslag gebore word, mag in die vergadering van JaHWeH kom.
9 Wanneer jy as leër teen jou vyande uittrek, weerhou julle dan van enigiets wat besoedel is.
10 As daar iemand by jou is wat weens ân voorval by nag nie suiwer is nie, moet hy buitekant die laer uitgaan; hy mag nie in die laer inkom nie.
11 Maar as die aand aankom, moet hy hom in die water bad; en teen sonsondergang mag hy in die laer inkom.
12 Jy moet buitekant die laer ân plek hĂȘ, en daarheen moet jy uitgaan.
13 En jy moet by jou gereedskap ân grafie hĂȘ; as jy dan buitekant gaan sit, moet jy daarmee grawe en wat van jou uitgegaan het, weer toemaak.
14 Want JaHWeH jou Elohey wandel midde-in jou laer om jou te red en jou vyande aan jou oor te gee; daarom moet jou laer apart gestel wees, sodat Hy niks skandeliks by jou mag sien en Hom van jou afwend nie.
15 Jy mag ân slaaf wat van sy meester na jou ontsnap het, nie aan sy meester oorlewer nie.
16 Hy moet by jou bly, in jou midde, in die plek wat hy in een van jou poorte uitkies, waar dit vir hom goed is; jy mag hom nie verdruk nie.
17 Daar mag geen hoer uit die dogters van JisraEl wees nie; en daar mag geen homoseksueel uit die seuns van JisraEl wees nie.
18 Jy mag geen hoereloon of hondeprys in die Huis van JaHWeH jou Elohey as enige Gelofte bring nie; want diĂ© altwee is vir JaHWeH jou Elohey ân gruwel.
19 Jy mag jou broer geen rente oplĂȘ nie, rente van silwer, rente van eetware, rente van enigiets wat ân mens teen rente uitleen nie.
20 Die uitlander mag jy rente oplĂȘ, maar jou broer mag jy geen rente oplĂȘ nie, sodat JaHWeH jou Elohey jou kan seĂ«n in alles waar jy jou hand aan slaan in die Aarde waarheen jy gaan om haar in besit te neem.
21 As jy aan JaHWeH jou Elohey ân Gelofte doen, moet jy nie versuim om hom te betaal nie; want JaHWeH jou Elohey sal hom sekerlik van jou eis, en hy sal ân oortreding vir jou word.
22 Maar as jy nalaat om te belowe, sal dit geen oortreding in jou wees nie.
23 Wat oor jou lippe gaan, moet jy hou en doen soos jy aan JaHWeH jou Elohey vrywillig beloof het - wat jy met jou mond gespreek het.
24 As jy in die wingerd van jou naaste kom, mag jy na jou siel tot versadiging druiwe eet, maar in jou tas mag jy niks steek nie.
25 As jy in die ongesnyde graan van jou naaste kom, mag jy met jou hand are afpluk; maar ân sekel mag jy nie swaai in die ongesnyde graan van jou naaste nie.
1 AS ân man ân vrou neem en met haar trou, en as sy dan geen guns in sy oĂ« vind nie, omdat hy iets skandeliks aan haar ontdek het, en hy haar ân brief van skeiding skrywe en in haar hand gee en haar uit sy huis wegstuur,
2 en sy uit sy huis uittrek en weggaan en ân ander man sân word,
3 en diĂ© laaste man haar haat en haar ân brief van skeiding skrywe en in haar hand gee en haar uit sy huis wegstuur, of as diĂ© laaste man sterwe wat haar vir hom as vrou geneem het -
4 dan mag haar eerste man wat haar weggestuur het, haar nie weer neem, dat sy sy vrou word nadat sy besoedel geword het nie; want dit is ân gruwel voor die Aangesig van JaHWeH, en jy mag op die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee, geen skuld laai nie.
5 As ân man pas getroud is, hoef hy nie op kommando uit te trek nie, en hulle moet hom in geen enkele opsig iets oplĂȘ nie; een jaar lank moet hy vry wees vir sy huis en aan sy vrou wat hy geneem het, vreugde verskaf.
6 Niemand mag die handmeul of die boonste maalklip as pand neem nie, want hy neem die siel as pand.
7 As iemand betrap word wat ân siel uit sy broers, uit die kinders van JisraEl, steel en hom hard behandel en hom verkoop, dan moet diĂ© dief sterwe. So moet jy dan die besoedeling uit jou midde verbrand.
8 Neem jou in ag by die plaag van melaatsheid om baie noukeurig te handel volgens alles wat die Levitiese priesters julle sal leer; soos ek hulle beveel het, moet julle dit sorgvuldig hou.
9 Dink aan wat JaHWeH jou Elohey op die pad, by julle uittog uit Egipte, aan Mirjam gedoen het.
10 As jy aan jou naaste enigiets leen, mag jy in sy huis nie ingaan om sy pand te gaan haal nie;
11 buite moet jy bly staan, en die man aan wie jy geleen het, moet die pand vir jou buitentoe uitbring.
12 En as hy ân arm man is, moet jy met sy pand nie gaan slaap nie.
13 Jy moet hom sekerlik teen sonsondergang die pand teruggee, dat hy in sy kleed kan slaap en jou kan seën; en Sy sal Geregtigheid vir jou wees voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey.
14 Jy mag ân arm en behoeftige dagloner uit jou broers of uit jou besoekers wat in jou Aarde in jou poorte is, nie verdruk nie.
15 Op die dag self moet jy sy loon gee, sodat die son oor hom nie ondergaan nie - want hy is arm en sy siel verlang daarna dat hy nie teen jou tot JaHWeH roep en dit ân oortreding vir jou word nie.
16 Die vaders mag nie vir die kinders, en die kinders mag nie vir die vaders gedood word nie; elkeen moet vir sy eie wetsoortreding gedood word.
17 Jy mag die Reg van die besoeker en wees nie verdraai nie en die kleed van ân weduwee nie as pand neem nie.
18 Maar jy moet daaraan dink dat jy ân slaaf was in Egipte en JaHWeH jou Elohey jou daaruit verlos het; daarom beveel Ek jou om hierdie saak te doen.
19 As jy jou oes op jou landery insamel en ân gerf op die landery vergeet, mag jy nie omdraai om hom te gaan haal nie; vir die besoeker, die wees en die weduwee moet hy wees, dat JaHWeH jou Elohey jou kan seĂ«n in al die werk van jou hande.
20 As jy jou olywe afslaan, moet jy nie agter jou in die takke rond soek nie; vir die besoeker, die wees en die weduwee moet dit wees.
21 As jy jou wingerd oes, moet jy agter jou nie skoon afoes nie; vir die besoeker, die wees en die weduwee moet sy wees.
22 En jy moet daaraan dink dat jy ân slaaf was in die Aarde van Egipte; daarom beveel ek jou om hierdie saak te doen.
1Â AS daar tussen manne ân twis is en hulle na die Reg kom en [die regters] hulle vonnis en die regverdige regverdig verklaar en die skuldige skuldig verklaar,
2 as dan die skuldige slae verdien, moet die regter hom laat lĂȘ en hom in sy teenwoordigheid met ân aantal slae laat slaan ooreenkomstig sy skuld;
3 veertig slae mag hy hom laat gee, nie meer nie, dat hy hom nie verder met baie slae bo dié laat slaan en jou broer voor jou oë veragtelik gemaak word nie.
4 Jy mag ân os nie muilband as hy graan dors nie.
5 As broers bymekaar woon en een van hulle sterwe sonder dat hy ân seun het, dan mag die vrou van die oorledene nie daarbuite ân verbasterde man sân word nie; haar swaer moet by haar ingaan en haar as sy vrou neem en die swaershuwelik met haar sluit;
6 en die eersgeborene wat sy baar, moet staan op naam van sy oorlede broer, dat sy naam nie uit JisraEl uitgedelg word nie.
7 Maar as dit die man nie geval om sy skoonsuster te neem nie, moet sy skoonsuster na die poort opgaan na die oudstes toe, en sĂȘ: My swaer weier om sy broer se naam in JisraEl in stand te hou; hy wil met my die swaershuwelik nie sluit nie -
8 dan moet die oudstes van sy stad hom roep en met hom spreek; bly hy dan daarby staan en sĂȘ: Dit beval my nie om haar te neem nie -
9 dan moet sy skoonsuster voor die oĂ« van die oudstes na hom toe nader kom en sy skoen van sy voet aftrek en in sy gesig spuug, en sy moet verklaar en sĂȘ: So moet met die man gedoen word wat die huis van sy broer nie wil bou nie.
10 En sy naam moet in JisraEl genoem word: Die huis van die kaalvoet.
11 As manne met mekaar veg, die een met die ander, en die een se vrou nader kom om haar man te red uit die hand van die een wat hom slaan, en haar hand uitsteek en hom by die manlike deel gryp,
12 sny dan haar handpalms af; jou oog mag nie verskoon nie.
13 Jy mag nie twee soorte weegstene, ân grote en ân kleintjie, in jou sak hĂȘ nie.
14 Jy mag in jou huis nie twee soorte efas, ân grote en ân kleintjie, hĂȘ nie.
15 Jy moet ân volle en regte gewig hĂȘ; jy moet ân volle en regte efa hĂȘ; sodat jou dae verleng mag word op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee.
16 Want almal wat hierdie dinge doen, is ân gruwel vir JaHWeH jou Elohey - almal wat onreg doen.
17 Dink aan wat Amalek op die pad by julle uittog uit Egipte aan jou gedoen het, [Boekrol van die Opregte 81:58]
18 hoe hy jou op die pad teëgekom het en by jou die agterhoede, al die swakkes agter jou, verslaan het terwyl jy moeg en mat was, en hy Elohim nie gevrees het nie.
19 As dan JaHWeH jou Elohey vir jou rus gee van al jou vyande rondom, in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee om haar in besit te neem, dan moet jy die gedagtenis van Amalek onder die Hemele uitdelg; vergeet dit nie.
1Â EN as jy in die Aarde kom wat JaHWeH jou Elohey jou as erfenis sal gee en jy haar in besit neem en in haar woon,
2 dan moet jy neem uit die eerstelinge van al die vrugte van die Adamah[adamiet se Aarde] wat jy inbring uit jou Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, en hulle in ân mandjie sit; en jy moet gaan na die plek wat JaHWeH jou Elohey sal uitkies om Sy Naam daar te laat woon,
3 en na die priester kom wat daar in diĂ© dae sal wees, en jy moet vir hom sĂȘ: Ek verklaar vandag aan JaHWeH jou Elohey dat ek in die Aarde gekom het wat JaHWeH aan ons vaders met ân eed beloof het om aan ons te gee.
4 En die priester moet die mandjie uit jou hand neem en hom voor die aangesig van die altaar van JaHWeH jou Elohey neersit.
5 Dan moet jy voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey verklaar en sĂȘ: My vader was ân swerwende ArameĂ«r en het na Egipte afgetrek en daar as vreemdeling vertoef met min mense; maar hy het daar ân groot, magtige en talryke nasie geword.
6 Maar die Egiptenaars het ons mishandel en ons verdruk en ân harde diens op ons gelĂȘ.
7 Toe het ons JaHWeH, die Elohey van ons vaders, aangeroep; en JaHWeH het ons stem gehoor en ons ellende en ons moeite en ons verdrukking aangesien;
8 en JaHWeH het ons uit Egipte uitgelei deur ân Sterke Hand en ân Uitgestrekte Arm en deur groot skrikwekkende dade en deur tekens en wonders;
9 en Hy het ons na hierdie plek gebring en ons hierdie Aarde gegee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
10 Hier het ek dan nou die eerstelinge gebring van die vrugte van die Adamah[adamiet se Aarde] wat U, JaHWeH, my gegee het. Dan moet jy hom neersit voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey en jou neerbuig voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey.
11 En jy moet vrolik wees oor al die suiwerheid wat JaHWeH jou Elohey jou en jou huis gegee het; jy en die Leviet en die besoeker wat by jou is.
12 As jy al die tiendes van jou opbrengs klaar vertien het in die derde jaar, die jaar van die tiendes, dan moet jy aan die Leviet, die besoeker, die wees en die weduwee gee, dat hulle in jou poorte kan eet en versadig word.
13 En jy moet voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey sĂȘ: Ek het die Apartheid uit die huis weggebring en hom ook aan die Leviet en die besoeker, die wees en die weduwee gegee, geheel en al volgens U Gebod wat U my beveel het; ek het geeneen van U Gebooie oortree of vergeet nie.
14 Ek het daarvan in my rou nie geĂ«et en daarvan as ân besoedelde niks weggebring en daarvan aan ân dooie niks gegee nie; ek het na die Stem van JaHWeH my Elohey geluister; ek het gedoen net soos U my beveel het.
15 Kyk tog uit die woning van U Apartheid, uit die Hemele, neer en seĂ«n U volk JisraEl en die Adamah[adamiet se Aarde] wat U ons gegee het, soos U aan ons vaders met ân eed beloof het, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
16 Vandag beveel JaHWeH jou Elohey jou om hierdie Insettinge en Regsprake na te kom; onderhou dan en doen haar met jou hele hart en met jou hele siel.
17 Vandag het jy JaHWeH laat verklaar dat Hy vir jou ân Elohim sal wees, en dat jy in Sy WeĂ« moet wandel en Sy Insettinge en Sy Gebooie en Sy Regsprake moet hou en na Sy Stem moet luister. [JesĂ©giEl 16:8; HosĂ©a 11:1]
18 En JaHWeH het jou vandag laat verklaar dat jy vir Hom ân eiendomsvolk sal wees soos Hy jou beloof het, en dat jy al Sy Gebooie sal onderhou;
19 en dat Hy jou dan die hoogste sal stel bo al die nasies wat Hy gemaak het, tot ân lof en ân roem en ân sieraad, en dat jy ân volk apart aan JaHWeH jou Elohey sal wees soos Hy beloof het.
1Â EN MoshĂš het saam met die oudstes van JisraEl aan die volk bevel gegee en gesĂȘ: Onderhou al die Gebooie wat ek julle vandag beveel.
2 En die dag as julle deur die Jordaan gaan in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, moet jy vir jou groot klippe oprig en dit met kalk bestryk.
3 En jy moet as jy oortrek daarop skrywe al die woorde van hierdie Wet, sodat jy kan kom in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning, soos JaHWeH, die Elohey van jou vaders, jou beloof het.
4 As julle dan deur die Jordaan trek, moet julle hierdie klippe waaromtrent ek julle vandag bevel gee, op die berg Ebal oprig, en jy moet dit met kalk bestryk.
5 En jy moet daar vir JaHWeH jou Elohey ân altaar bou, ân altaar van klippe; jy mag geen yster daaroor swaai nie.
6 Van ongekapte klippe moet jy die altaar van JaHWeH jou Elohey bou; en jy moet daarop brandoffers bring aan JaHWeH jou Elohey.
7 En slag vergoedinge en eet daar en wees vrolik voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey.
8 En jy moet op die klippe baie duidelik skrywe al die woorde van hierdie Wet.
9 Verder het MoshĂš en die Levitiese priesters die hele JisraEl toegespreek en gesĂȘ: Wees stil en luister, o JisraEl! Vandag het jy die volk van JaHWeH jou Elohey geword.
10 Daarom moet jy na die Stem van JaHWeH jou Elohey luister en Sy Gebooie en Sy Insettinge volbring wat ek jou vandag beveel.
11 En MoshĂš het aan die volk op diĂ© dag bevel gegee en gesĂȘ:
12 Hierdie [stamme] moet staan om die volk te seĂ«n op die berg GerĂsim as julle deur die Jordaan getrek het: SĂmeon en Levi en JeHĂ»Wdah en Issaskar en JĂŽWsef en Benjamin.
13 En hierdie moet staan om te vervloek op die berg Ebal: Ruben, Gad en Aser en SĂ©bulon, Dan en NĂĄftali.
14 En die Leviete moet verklaar en aan al die manne van JisraEl hardop sĂȘ:
15 Vervloek is die man wat ân gesnede of gegote afbeelding maak, ân gruwel vir JaHWeH, werk van ân ambagsman se hande, en hom in die geheim opstel; en die hele volk moet antwoord en sĂȘ: Amein.
16 Vervloek is hy wat sy vader of sy moeder verag; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
17 Vervloek is hy wat sy naaste se grenslyn verlĂȘ; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
18 Vervloek is hy wat ân blinde op die dwaalweg lei; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
19 Vervloek is hy wat die Reg van besoeker, wees en weduwee verdraai; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
20 Vervloek is hy wat met die vrou van sy vader gemeenskap het, want hy het die kombers van sy vader opgelig; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
21 Vervloek is hy wat met enige wilde wese gemeenskap het; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
22 Vervloek is hy wat met sy suster, die dogter van sy vader of die dogter van sy moeder, gemeenskap het; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
23 Vervloek is hy wat met sy skoonmoeder gemeenskap het; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
24 Vervloek is hy wat sy naaste in die geheim doodslaan; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
25 Vervloek is hy wat ân omkoopgeskenk aanneem om ân siel van onskuldige bloed - dood te slaan; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
26 Vervloek is hy wat die woorde van hierdie Wet nie hou om haar te doen nie; en die hele volk moet sĂȘ: Amein.
1Â AS jy dan goed luister na die Stem van JaHWeH jou Elohey om sorgvuldig te hou al Sy Gebooie wat Ek jou vandag beveel, dan sal JaHWeH jou Elohey jou die hoogste stel bo al My nasies van die Aarde.
2 En al hierdie seëninge sal oor jou kom en jou inhaal as jy luister na die Stem van JaHWeH jou Elohey. [Psalm 37:22]
3 Geseënd sal jy wees in die stad, en geseënd sal jy wees in die veld.
4 Geseënd sal wees die vrug van jou liggaam en die vrugte van jou Adamah [adamiet se Aarde] en die vrug van jou vee, die aanteel van jou beeste en die aanteel van jou kleinvee.
5 Geseënd sal wees jou mandjie en jou bakskottel.
6 Geseënd sal jy wees by jou ingang, en geseënd sal jy wees by jou uitgang.
7 JaHWeH sal maak dat jou vyande wat teen jou opstaan, voor jou verslaan word; op een pad sal hulle teen jou uittrek en op sewe paaie voor jou uit vlug.
8 JaHWeH sal die seën oor jou gebied in jou skure en in alles waar jy jou hand aan slaan; en Hy sal jou seën in die Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou sal gee.
9 JaHWeH sal jou vir Hom as ân apart gestelde volk bevestig soos Hy jou dit gesweer het, as jy die Gebooie van JaHWeH jou Elohey hou en in Sy WeĂ« wandel.
10 En al My volke van die Aarde sal sien dat die Naam van JaHWeH oor jou uitgeroep is, en hulle sal vir jou vrees.
11 En JaHWeH sal suiwerheid aan jou oorvloedig gee in die vrug van jou liggaam en in die vrug van jou vee en in die vrugte van jou Adamah[adamiet se Aarde], op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH aan jou vaders met ân eed beloof het om aan jou te gee.
12 JaHWeH sal Sy suiwer skatkamer, die Hemele, vir jou oopmaak om die reën van jou Aarde op die regte tyd te gee en om al die werk van jou hand te seën; en jy sal aan baie nasies uitleen, maar self nie hoef te leen nie.
13 En JaHWeH sal jou die kop en nie die stert maak nie, en jy sal net boontoe en nie ondertoe gaan nie as jy luister na die Gebooie van JaHWeH jou Elohey wat Ek jou vandag beveel om te hou en te doen,
14 en jy nie regs of links afwyk van al die Woorde wat ek julle vandag beveel, om agter gode van andere aan te loop om hulle te dien nie.
15 Maar as jy nie luister na die Stem van JaHWeH jou Elohey, om sorgvuldig te hou al Sy Gebooie en Sy Insettinge wat Ek jou vandag beveel nie, dan sal al hierdie vloeke oor jou kom en jou inhaal.
16 Vervloek sal jy wees in die stad, en vervloek sal jy wees in die veld.
17 Vervloek sal wees jou mandjie en jou bakskottel.
18 Vervloek sal wees die vrug van jou liggaam en die vrugte van jou Adamah[adamiet se Aarde], die aanteel van jou beeste en die aanteel van jou kleinvee.
19 Vervloek sal jy wees by jou ingang, en vervloek sal jy wees by jou uitgang.
20 JaHWeH sal teen jou stuur die vervloeking, die verwarring en die bedreiging in alles waar jy jou hand aan slaan, wat jy moet doen; totdat jy verdelg is en totdat jy gou tot niet gaan vanweë die besoedeling van jou handelinge, dat jy My verlaat het.
21 JaHWeH sal maak dat die pes jou aankleef totdat Hy jou vernietig vanuit die Adamah[adamiet se Aarde] waarheen jy gaan om haar in besit te neem.
22 JaHWeH sal jou swaar tref met tering en koors en vurige koors en ontsteking en droogte en brandkoring en heuningdou; en hulle sal jou vervolg totdat jy omkom.
23 En jou Hemele wat bo jou hoof is, sal koper, en die Aarde wat onder jou is, yster wees.
24 JaHWeH sal die reën van jou Aarde poeier en stof maak; van die Hemele sal dit op jou afkom totdat jy verdelg is.
25 JaHWeH sal maak dat jy voor die aangesig van jou vyande verslaan word; op een pad sal jy teen hom uittrek en op sewe paaie sal jy voor die aangesig van hom uit vlug; en jy sal ân skrikbeeld vir al die koninkryke van die Aarde word.
26 En jou lyke sal as voedsel dien vir al die voëls van die Hemele en vir die wesens van die Aarde sonder dat iemand hulle skrikmaak.
27 JaHWeH sal jou swaar tref met swere van Egipte en met geswelle en skurfte en uitslag waarvan jy nie kan gesond word nie.
28 JaHWeH sal jou slaan met kranksinnigheid en blindheid en sinsverwarring,
29 sodat jy op die middag sal rondtas soos die blinde in die donker rondtas, en in jou weĂ« sal jy geen voorspoed hĂȘ nie; maar jy sal altyddeur net verdruk en beroof wees sonder dat daar ân helper is.
30 Jy sal jou met ân vrou verloof, maar ân ander man sal haar skend; ân huis sal jy bou, maar in hom nie woon nie; ân wingerd plant, maar haar vrug sal verbaster wees
31 Jou bees word voor jou oĂ« geslag, maar jy sal daarvan nie eet nie; jou esel word voor jou weggeroof en sal na jou nie terugkom nie; jou kleinvee word aan jou vyande gegee sonder dat daar vir jou ân helper is.
32 Jou seuns en jou dogters word aan ân ander volk gegee, terwyl jou oĂ« dit sien en die hele dag na hulle smag sonder dat jy daar iets aan kan doen.
33 Die vrugte van jou Adamah[adamiet se Aarde] en al jou werk sal ân volk eet wat jy nie ken nie; en jy sal altyddeur net verdruk en hard behandel word.
34 En jy sal kranksinnig wees vanweë die gesig van jou oë wat jy sal sien.
35 JaHWeH sal jou tref met besoedelde swere aan die knieë en aan die bene - waarvan jy nie gesond kan word nie - van jou voetsool tot jou kroontjie.
36 JaHWeH sal jou en jou koning wat jy oor jou sal aanstel, na ân nasie laat gaan wat jy en jou vaders nie geken het nie; en daar sal jy [die] naam van gode van andere, hout en klip, dien.
37 En jy sal ân voorwerp van verbasing, ân spreekwoord en ân spot wees onder al die volke waarheen JaHWeH jou sal wegvoer.
38 Jy sal baie saad op die landery uitbring, maar min insamel; want die sprinkaan sal hom afeet.
39 Wingerde sal jy plant en bewerk maar geen wyn drink of wegbĂȘre nie; want die wurm sal haar opeet.
40 Olyfbome sal jy hĂȘ in jou hele grondgebied, maar jy sal jou nie met olie salf nie; want jou olywe sal afval.
41 Seuns en dogters sal jy verwek, maar hulle sal vir jou nie wees nie; want hulle sal in gevangenskap gaan.
42 Al jou bome en die vrugte van jou Adamah[adamiet se Aarde] sal die sprinkaan in besit neem.
43 Die vreemdeling wat by jou is, sal hoër en hoër oor jou opklim; en jy sal laer en laer afsak.
44 Hy sal aan jou leen, maar jy sal aan hom nie leen nie; hy sal die kop en jy die stert wees.
45 En al hierdie vloeke sal oor jou kom en jou agtervolg en jou inhaal totdat jy verdelg is, omdat jy nie geluister het na die Stem van JaHWeH jou Elohey om Sy Gebooie en Sy Insettinge wat Hy jou beveel het, te hou nie;
46 en hulle sal by jou ân Teken en ân wonder wees, en by jou saad tot in ewigheid.
47 Omdat jy JaHWeH jou Elohey nie met vreugde en vrolikheid van hart weens die oorvloed van alles gedien het nie,
48 sal jy jou vyand wat JaHWeH teen jou sal stuur, dien in honger en in dors en in naaktheid en in gebrek aan alles; en hy sal ân ysterjuk op jou nek sit totdat hy jou verdelg het.
49 JaHWeH sal teen jou ân nasie bring van ver, van die Einde van die Aarde af, soos ân arend vlieg - ân nasie wie se taal jy nie verstaan nie,
50 ân nasie hard van aangesig, wat ân grysaard nie ophelp en vir ân seun geen barmhartigheid het nie.
51 En hulle sal die vrug van jou vee en die vrugte van jou Adamah[adamiet se Aarde] opeet totdat jy verdelg is; wat vir jou geen koring, druiwe of olie, aanteel van jou beeste of aanteel van jou kleinvee sal laat oorbly totdat hulle jou tot niet gemaak het nie.
52 En hulle sal jou in benoudheid bring in al jou poorte totdat jou hoë en versterkte mure val waarop jy in jou hele Aarde vertrou het; ja, hulle sal jou in benoudheid bring in al jou poorte in jou hele Aarde wat JaHWeH jou Elohey jou gegee het.
53 En jy sal die vrug van jou liggaam eet, die vlees van jou seuns en jou dogters wat JaHWeH jou Elohey jou gegee het, in die beleëring en in die benoudheid waarmee jou vyand jou benoud sal maak.
54 Die vertroetelde en delikate man by jou, wat groot en voortvarend is - sy oog sal sy broer en die vrou wat hy liefhet, en sy orige kinders wat hy nog behou het, skeef aankyk;
55 sodat hy aan geeneen van hulle iets sal gee van die vlees van sy kinders wat hy eet nie, omdat daar vir hom niks [anders] oorgelaat is in die beleëring en in die benoudheid waarmee jou vyand jou in al jou poorte benoud sal maak nie.
56 Die vertroetelde en delikate vrou by jou wat sag en teer is wat nie waag om die sool van haar voet op die Aarde neer te sit nie - haar oog sal die man wat aan haar sy is en haar seun en haar dogter skeef aankyk,
57 ook haar nageboorte wat tussen haar voete uitgaan, en haar kinders wat sy sal baar; want sy sal dit stilletjies eet by gebrek aan alles in die beleëring en in die benoudheid waarmee jou vyand jou in al jou poorte benoud sal maak.
58 As jy nie sorgvuldig al die woorde van hierdie Wet hou wat in hierdie Boekrol geskryf is, om hierdie eerbare en gedugte Naam, JaHWeH jou Elohey, te vrees nie,
59 dan sal JaHWeH oor jou en oor jou saad buitengewone plae bring, groot en aanhoudende plae, en aanhoudende siektes van besoedeling;
60 en Hy sal weer op jou bring al die siektes van Egipte waarvoor jy bang was, sodat hulle jou aanklewe.
61 Ook allerhande siektes en allerhande plae wat in die Boekrol van hierdie Wet nie geskrywe is nie, dié sal JaHWeH teen jou laat opkom totdat jy verdelg is.
62 En julle sal met min mense oorbly, in plaas dat julle gewees het soos die Sterre van die Hemele in menigte, omdat jy nie geluister het na die Stem van JaHWeH jou Elohey nie.
63 En soos JaHWeH oor julle bly was om aan julle goed te doen en julle te vermenigvuldig, so sal JaHWeH oor julle bly wees om julle tot niet te maak en julle te verdelg; en julle sal uitgeruk word vanuit die Adamah[adamiet se Aarde] waarheen jy gaan om haar in besit te neem.
64 En JaHWeH sal jou verstrooi onder al die volke, van die een einde van die Aarde tot by die ander einde van die Aarde; en daar sal jy [die] naam van gode van andere, hout en klip, dien, wat jy en jou vaders nie geken het nie.
65 En onder diĂ© nasies sal jy geen rus hĂȘ nie, en vir jou voetsool sal daar geen rusplek wees nie; maar JaHWeH sal jou daar ân bewende hart gee en smagtende oĂ« en ân kwynende siel.
66 En jou lewe sal voor jou [aan ân draad] hang, en jy sal nag en dag skrik en van jou lewe nie seker wees nie.
67 In die mĂŽre sal jy sĂȘ: Ag, was dit maar aand! En in die aand sal jy sĂȘ: Ag, was dit maar mĂŽre! - vanweĂ« die skrik van jou hart wat jou sal aangryp, en vanweĂ« die gesig van jou oĂ« wat jy sal sien.
68 En JaHWeH sal jou op skepe na Egipte terugbring, op die pad waarvan ek vir jou gesĂȘ het: Jy sal dit verder nie meer sien nie; en daar sal julle aan jul vyande as slawe en slavinne verkoop word, maar daar sal geen koper wees nie.
1Â DIT is die Woorde van die Verbond wat JaHWeH MoshĂš beveel het om met die kinders van JisraEl te sluit in die Aarde Moab, behalwe die Verbond wat Hy met hulle by Horeb gesluit het.
2 En MoshĂš het die hele JisraEl geroep en vir hulle gesĂȘ: Julle het self gesien alles wat JaHWeH in die Aarde van Egipte voor julle oĂ« aan Farao en aan al sy dienaars en aan sy hele Aarde gedoen het,
3 die groot versoekinge wat jou oë gesien het, dié groot tekens en wonders.
4 Maar JaHWeH het julle nie ân hart gegee om te verstaan en oĂ« om te sien en ore om te hoor tot vandag toe nie.
5 En Ek het julle veertig jaar lank in die wildernis laat trek; julle klere het aan julle nie verslyt nie, ewemin jou skoen aan jou voet.
6 Brood het julle nie geëet en wyn en sterk drank nie gedrink nie, dat julle kan weet dat Ek JaHWeH julle Elohey is.
7 En toe julle by hierdie plek kom, het Sihon, die koning van Hesbon, en Og, die koning van Basan, uitgetrek ons tegemoet om te veg, maar ons het hulle verslaan
8 en hulle Aarde ingeneem en haar as erfenis gegee aan die Rubeniete en Gadiete en aan die halwe stam van die Manassiete.
9 Onderhou dan die woorde van hierdie Verbond en volbring dit, sodat julle voorspoedig kan uitvoer alles wat julle doen.
10 Julle staan vandag almal voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey: julle hoofde, julle stamme, julle oudstes en julle opsigters - al die manne van JisraEl;
11 julle kinders, julle vroue en jou besoeker wat binne-in jou laer is, jou houtkapper sowel as jou waterputter,
12 om oor te gaan in die Verbond van JaHWeH jou Elohey - en in Sy Eedswering - wat JaHWeH jou Elohey vandag met jou sluit; [JeségiEl 16:60]
13 sodat Hy jou vandag vir Hom as volk kan bevestig en vir jou ân Elohim kan wees soos Hy jou beloof het, en soos Hy aan jou vaders Abraham, Isak en Jakob met ân eed beloof het.
14 En nie met julle alleen maak Ek hierdie Verbond en hierdie Eedswering nie,
15 maar met die wat vandag hier saam met ons voor die Aangesig van JaHWeH onse Elohey staan, Ă©n met die wat hier vandag nie saam met ons is nie.
16 Want julle weet self hoe ons in die Aarde van Egipte gewoon en hoe ons dwarsdeur die nasies getrek het waardeur julle getrek het.
17 En julle het hulle verfoeisels en hulle drek-idole, hout en klip, silwer en goud, by hulle gesien,
18 sodat daar onder julle geen man of vrou of familie of stam mag wees wat sy hart vandag van JaHWeH onse Elohey afwend om die gode van dié nasies te gaan dien nie, sodat daar onder julle geen wortel mag wees wat gif en Alsem dra nie,
19 en as hy die woorde van hierdie Eedswering hoor, homself dan in sy hart prys deur te sĂȘ: Dit sal met my goed gaan alhoewel ek in die verhardheid van my hart wandel - om so die bewaterde saam met die dorstige weg te ruk!
20 JaHWeH sal hom nie wil vergewe nie, maar dan sal die Woede van JaHWeH en Sy Ywer teen dié man rook, en die hele vloek wat in hierdie Boekrol geskrywe is, sal op hom rus; en JaHWeH sal sy naam onder die Hemele uitdelg.
21 En JaHWeH sal hom afskei vir besoedeling uit al die stamme van JisraEl volgens al die vloeke van die Verbond wat in hierdie Boekrol van die Wet geskrywe is.
22 En die volgende geslag, julle kinders wat nĂĄ julle opstaan, en die uitlander wat uit ân ver deel van die Aarde kom, sal sĂȘ, as hulle die plae van daardie Aarde sien en sy siektes wat JaHWeH in haar laat uitbreek het -
23 ook swawel en sout deurdat haar hele Aarde uitgebrand is, wat nie besaai word en niks laat uitspruit nie, en in haar hoegenaamd geen plante opslaan nie, soos die omkering van Sodom en Gomorra, Adma en SebĂłim wat JaHWeH in Sy Woede en in Sy Grimmigheid omgekeer het -
24 en al die nasies sal sĂȘ: Waarom het JaHWeH so met hierdie deel van die Aarde gedoen? Wat beteken hierdie groot Woede?
25 Dan sal hulle antwoord: Omdat hulle die Verbond van JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, verlaat het wat Hy met hulle gesluit het toe hulle deur Hom uit die Aarde van Egipte uitgelei is,
26 en hulle gode van andere gaan dien en hulle daarvoor neergebuig het, gode van andere wat aan hulle nie bekend was nie, en wat Hy hulle nie toebedeel het nie,
27 daarom het die Woede van JaHWeH teen daardie deel van die Aarde ontvlam om op haar die hele vloek te bring wat in hierdie Boekrol geskrywe is.
28 En JaHWeH het hulle uit hulle Adamah[adamiet se Aarde] uitgeruk in Woede en in Grimmigheid en in groot verborgenheid; en Hy het hulle weggeslinger na ân ander deel van die Aarde, soos sy vandag is.
29 Die verborge dinge is vir JaHWeH onse Elohey; maar die geopenbaarde dinge is vir ons en ons kinders tot in ewigheid, om te doen al die Woorde van hierdie Wet.
1 EN as al hierdie dinge oor jou kom, die seën en die vloek wat ek jou voorgehou het, en jy dit ter harte neem onder al die nasies waarheen JaHWeH jou Elohey jou verdryf het,
2 en jy jou tot JaHWeH jou Elohey bekeer en na Sy Stem luister net soos ek jou vandag beveel, jy en jou kinders, met jou hele hart en met jou hele siel,
3 dan sal JaHWeH jou Elohey jou lot verander en Hom oor jou ontferm; en Hy sal jou weer versamel uit al die volke waarheen JaHWeH jou Elohey jou verstrooi het.
4 Al was jou verstrooides aan die einde van die Hemele, daarvandaan sal JaHWeH jou Elohey jou versamel, en daarvandaan sal Hy jou gaan haal.
5 En JaHWeH jou Elohey sal jou bring in die Aarde wat jou vaders in besit geneem het, en jy sal haar in besit neem; en Hy sal aan jou goed doen en jou vermenigvuldig meer as jou vaders.
6 En JaHWeH jou Elohey sal jou hart besny en die hart van jou saadlyn, om JaHWeH jou Elohey lief te hĂȘ met jou hele hart en met jou hele siel, dat jy kan lewe.
7 En JaHWeH jou Elohey sal al hierdie vloeke op jou vyande en op jou haters lĂȘ wat jou vervolg het.
8 Maar jy sal weer na die Stem van JaHWeH luister en al Sy Gebooie doen wat ek jou vandag beveel.
9 En JaHWeH jou Elohey sal suiwerheid aan jou oorvloedig gee in al die werk van jou hand, in die vrug van jou liggaam en in die vrug van jou vee en in die vrugte van jou Adamah[adamiet se Aarde]; want JaHWeH sal weer oor jou ten goede bly wees soos Hy bly was oor jou vaders,
10 as jy na die Stem van JaHWeH jou Elohey luister om Sy Gebooie en Sy Insettinge te hou wat in hierdie Boekrol van die Wet geskrywe is; as jy terugkeer tot JaHWeH jou Elohey met jou hele hart en met jou hele siel.
11 Want hierdie Gebod wat ek jou vandag beveel, is vir jou nie te swaar nie en is nie ver nie.
12 Sy is nie in die Hemele nie, sodat jy moet sĂȘ: Wie sal vir ons na die Hemele opklim en haar vir ons gaan haal en ons van haar laat hoor, en ons haar kan doen? [Wysheid van Sirah 33:8, 24:10, 19:20 ]
13 Sy is ook nie oorkant die see nie, sodat jy moet sĂȘ: Wie sal vir ons na die oorkant van die see oorvaar en haar vir ons gaan haal en ons van haar laat hoor, en ons haar kan doen? [Wysheid van Sirah 15:1-3, Wysheid van Salomo 6:18 ]
14 Maar baie naby jou is die woord, in jou mond en in jou hart, om haar te doen.
15 Kyk, ek het jou vandag voorgehou die lewe en die suiwerheid, en die Dood en die besoedeling.
16 Wat ek jou vandag beveel, is om JaHWeH jou Elohey lief te hĂȘ, in Sy WeĂ« te wandel en Sy Gebooie en Sy Insettinge en Sy Regsprake te hou, sodat jy kan lewe en vermenigvuldig en JaHWeH jou Elohey jou mag seĂ«n in die Aarde waarheen jy gaan om haar in besit te neem.
17 Maar as jou hart hom afwend en jy nie luister nie en jy jou laat verlei, sodat jy jou voor gode van andere neerbuig en hulle dien,
18 dan verkondig ek julle vandag dat julle sekerlik sal omkom; julle sal die dae nie verleng op die Adamah[adamiet se Aarde] waarheen jy oor die Jordaan trek om haar in besit te gaan neem nie.
19 Ek neem vandag die Hemele en die Aarde as getuies teen julle; Lewe en Dood, die seën en die vloek het ek jou voorgehou. Kies dan Lewe, dat jy kan lewe, jy en jou saad,
20 deur JaHWeH jou Elohey lief te hĂȘ, na Sy Stem te luister en Hom aan te hang; want dit is jou lewe en die lengte van jou dae, sodat jy kan woon op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH aan jou vaders Abraham, Isak en Jakob met ân eed beloof het om haar aan hulle te gee.
1Â DAARNA het MoshĂš gegaan en die hele JisraEl met hierdie woorde toegespreek
2 en vir hulle gesĂȘ: Ek is vandag honderd-en-twintig jaar oud; ek kan nie meer uit- en ingaan nie, en JaHWeH het vir my gesĂȘ: Jy mag deur hierdie Jordaan nie gaan nie.
3 JaHWeH jou Elohey, Hy trek voor jou oor; Hy sal hierdie nasies voor jou uit verdelg, en jy sal hulle uit hul besitting verdrywe; JeHĂŽWshua, hy trek voor jou oor soos JaHWeH gespreek het.
4 En JaHWeH sal met hulle doen soos Hy met Sihon en met Og, die konings van die Amoriete, en met hulle Aarde gedoen het, wat Hy verdelg het;
5 JaHWeH sal hulle aan julle oorgee, en julle moet met hulle handel geheel en al volgens die Gebod wat ek julle beveel het.
6 Wees sterk en vol moed; wees nie bevrees en word nie verskrik vir hulle nie; want dit is JaHWeH jou Elohey wat saam met jou trek; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie. [2 Ezra 16:76]
7 Toe het MoshĂš JeHĂŽWshua geroep en aan hom voor die oĂ« van die hele JisraEl gesĂȘ: Wees sterk en vol moed, want jy sal met hierdie volk in die Aarde ingaan wat JaHWeH aan hulle vaders met ân eed beloof het om aan hulle te gee; en jy sal hulle haar laat erwe.
8 En dit is JaHWeH wat voor jou uit trek; Hy sal met jou wees; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie; jy mag nie bevrees of verskrik wees nie.
9 En MoshĂš het hierdie Wet opgeskrywe en haar gegee aan die priesters, die seuns van Levi, wat die Verbondsark van JaHWeH gedra het, en aan al die oudstes van JisraEl.
10 En MoshĂš het aan hulle bevel gegee en gesĂȘ: Aan die einde van sewe jaar, op die bepaalde tyd van die jaar van kwytskelding, op die Fees van die Takskuilings,
11 as die hele JisraEl kom om te verskyn voor die Aangesig van JaHWeH jou Elohey op die plek wat Hy sal uitkies, moet jy hierdie Wet voor die hele JisraEl, voor hulle ore lees.
12 Laat die volk byeenkom, die manne en die vroue en die kinders en jou besoeker wat in jou poorte is, dat hulle kan hoor en dat hulle kan leer om JaHWeH julle Elohey te vrees en sorgvuldig al die Woorde van hierdie Wet te hou.
13 En hulle kinders wat haar nie ken nie, moet hoor en leer om JaHWeH julle Elohey te vrees al die dae wat julle lewe op die Adamah[adamiet se Aarde] waarheen julle deur die Jordaan trek om haar in besit te neem.
14 EN JaHWeH het vir MoshĂš gesĂȘ: Kyk, jou dae kom nader dat jy moet sterwe; roep JeHĂŽWshua, en gaan julle in die Tent van Samekoms staan, dat Ek aan hom bevel kan gee. Toe het MoshĂš en JeHĂŽWshua gegaan en in die Tent van Samekoms gaan staan.
15 En JaHWeH het in die Tent in die Wolkkolom verskyn terwyl die Wolkkolom by die ingang van die Tent bly staan het.
16 Toe sĂȘ JaHWeH vir MoshĂš: Kyk, jy ontslaap met jou vaders, en hierdie volk sal opstaan, en hulle sal hoereer agter gode van die uitlanders van die Aarde en sal gaan om in hul midde te wees; en sal My verlaat en My Verbond verbreek wat Ek met hulle gemaak het.
17 Dan sal My Woede op diĂ© dag teen hulle ontvlam, en Ek sal hulle verlaat en My Aangesig vir hulle verberg, sodat hulle verteer word en baie besoedeling en node hulle oorkom. Dan sal hulle op diĂ© dag sĂȘ: Het hierdie besoedeling ons nie oorgekom, omdat onse Elohey nie onder ons is nie?
18 Maar Ek sal op dié dag My Aangesig heeltemal verberg weens al die besoedeling wat hulle gedoen het; want hulle het na gode van andere afgewyk.
19 Skryf dan nou vir julle hierdie lied op, en leer haar aan die kinders van JisraEl; lĂȘ haar in hulle mond, dat hierdie lied vir My ân getuie teen die kinders van JisraEl kan wees.
20 Want Ek sal hulle inbring na die Adamah[adamiet se Aarde] wat Ek aan hulle vaders met ân eed beloof het, wat oorloop van melk en heuning, en hulle sal eet en versadig en vet word; dan sal hulle afwyk na gode van andere en diĂ© dien, en hulle sal My verag en My Verbond verbreek.
21 En as dan baie besoedeling en benoudhede oor hulle kom, dan sal hierdie lied in hulle aangesig as getuie antwoord - want sy sal uit die mond van hulle saad nie vergeet wees nie - want Ek ken hulle gedagtes wat hulle vandag koester voordat Ek hulle inbring in die Aarde wat Ek met ân eed beloof het.
22 Toe het MoshÚ hierdie lied op dié dag opgeskrywe en haar aan die kinders van JisraEl geleer.
23 En Hy het aan JeHĂŽWshua, die seun van Nun, bevel gegee en gesĂȘ: Wees sterk en vol moed, want jy sal die kinders van JisraEl inbring in die Aarde wat Ek hulle met ân eed beloof het; en Ek sal met jou wees.
24 En toe MoshĂš die Woorde van hierdie Wet klaar in ân Boekrol geskryf het tot die einde toe,
25 het MoshĂš aan die Leviete wat die Verbondsark van JaHWeH gedra het, bevel gegee en gesĂȘ:
26 Neem hierdie Boekrol van die Wet en sit haar neer aan die kant van die Verbondsark van JaHWeH julle Elohey, dat sy daar as getuie teen jou kan wees.
27 Want Ă©k ken jou wederstrewigheid en jou hardnekkigheid. As julle, terwyl ek nog vandag by julle lewe, wederstrewig was teen JaHWeH - hoeveel te meer dan nĂĄ my dood!
28 Laat al die oudstes van julle stamme en julle opsigters by my vergader, dat ek voor hulle ore hierdie Woorde kan spreek, en teen hulle die Hemele en die Aarde as getuies kan neem.
29 Want ek weet dat julle nå my dood gewis verderflik sal handel en sal afwyk van die Weg wat ek julle beveel het, sodat die besoedeling julle aan die einde van die dae sal teëkom, omdat julle sal doen wat verkeerd is in die Oë van JaHWeH om Hom deur die werk van julle hande te tart.
30 Toe het MoshĂš voor die ore van die hele vergadering van JisraEl die woorde van hierdie lied tot die einde toe uitgespreek.
1Â LUISTER, o Hemele, dat Ek kan spreek, en laat die Aarde hoor die woorde van My Mond.
2 Laat My Leer drup soos die reën, My Woord vloei soos die Dou, soos reëndruppels op die grasspruitjies en soos reënbuie op die plante.
3 Want die Naam van JaHWeH roep Ek uit: Gee grootheid aan Onse Elohey!
4 Die Rots - Sy werk is raseg; want Sy hele Weg is beslissend; ân El van Getrouheid en sonder onreg; regverdig en Reg is Hy.
5 Hulle het hulself vernietig, hulle wat nie Sy seuns was nie, het verkleur â hulle is van ân verbasterde en verwronge geslag.
6 Durf julle dit JaHWeH vergelde, o dwase en onwyse volk? Is Hy nie jou Vader wat jou geskape het nie; het Hy jou nie gemaak en jou toeberei nie?
7 Dink aan die dae van die ou tyd, let op die jare, van geslag tot geslag; vra jou vader, dat hy jou dit bekend maak; die ou mense, dat hulle jou dit sĂȘ.
8 Toe die Hoogste El die Erfdeel van die nasies geskei het van die seuns van adamiete en die grense van die volke vasgestel het volgens die getal van die seuns van JisraEl.
9 Want JaHWeH se deel is Sy volk, Jakob is Sy afgemete Erfdeel.
10 Hy het hom gevind in ân wildernis Aarde en in die verlatenheid van die tjankende [woesteny van] Jesimon; Hy het hom omring, op hom ag gegee, hom bewaak soos Sy oogappel.
11 Soos ân arend sy nes opwek, oor sy kleintjies sweef, sy vlerke uitsprei, hulle opneem, hulle dra op sy vleuels -
12 JaHWeH alleen het hom gelei, en daar was geen vreemde god by hom nie.
13 Hy het hom laat ry op die hoogtes van die Aarde, en hy het die vrugte van die veld geëet; en Hy het hom heuning uit die rots laat suig en rykdom uit die klipharde rots;
14 dikmelk van beeste en melk van kleinvee, met die vet van lammers en ramme; stiere van Basan en bokke, met die niervet van koring; en die bloed van die druif het jy gedrink, gekookte wyn (stroop wat gekook is).
15 Toe het JesĂșrun vet geword en agterop geskop - jy het vet geword, dik geword, spekvet geword - en hy het Elowahh verwerp wat hom gemaak het, en die Steenrots van Sy Verlossing geminag.
16 Hulle het deur verbasterdes Sy Ywer gewek; deur gruwels Hom getart.
17 Hulle het aan die demone geslag, nie aan Eloah nie, gode wat aan hulle nie bekend was nie - nuwes - wat kort gelede opgekom het, vir wie julle vaders nie gehuiwer het nie.
18 Die Steenrots wat jou verwek het, het jy veronagsaam; en jy het die El vergeet wat jou voortgebring het.
19 Toe JaHWeH dit sien, het Hy [hulle] verwerp, uit ergernis oor Sy seuns en dogters.
20 En Hy het gesĂȘ: Ek wil My Aangesig vir hulle verberg, Ek wil sien wat hulle einde sal wees; want ân heeltemal verkeerde geslag is hulle, kinders in wie geen betroubaarheid is nie.
21 Hulle het My jaloesie gewek deur wat nie-El is, My getart deur hulle nietigheid. Ăk sal dan hulle jaloesie wek deur die wat ân nie-volk is, deur ân dwase nasie sal Ek hulle tart.
22 Want ân vuur is aangesteek en My Woede het gebrand tot in die Doderyk/Sheol daaronder, en Hy het die Aarde met haar opbrengs verteer en die fondamente van die berge aan die brand gesteek.
23 Ek sal besoedeling teen hulle ophoop; My pyle sal Ek op hulle wegskiet.
24 As hulle uitgeput is van honger en verteer deur koorsgloed en dodelike siekte, sal Ek tande van wilde wesens teen hulle loslaat met die woede van slange in stof.
25 Buitekant sal die swaard beroof, en in die binnekamers die verskrikking; die jongman sowel as die maagd, die suigling saam met die grysaard.
26 Ek sou gesĂȘ het: Ek wil hulle wegblaas, hulle gedagtenis onder die manne laat ophou -
27 as Ek nie vir die terging van die vyand bedug was nie, dat hulle teĂ«standers dit sou misverstaan en sĂȘ: Ons hand was hoog, en JaHWeH het dit alles nie gedoen nie.
28 Want ân nasie van verlore raadsplanne is hulle, en daar is geen verstand in hulle nie.
29 Was hulle wys, hulle sou dit insien, hulle sou op hulle einde let.
30 Hoe kan een dan duisend agtervolg en twee tienduisend op die vlug jaag, was dit nie dat hul steenrots hulle verkoop en JaHWeH hulle oorgelewer het nie!
31 Want hulle steenrots is nie soos Ons Steenrots nie - ja, Ons vyande self is skeidsregters!
32 Want hulle wingerdstok is uit die wingerdstok van Sodom en uit die wingerde van Gomorra; hulle druiwe is druiwe van gif, hulle trosse is giftig.
33 Hulle wyn is die woede van Drake en wrede gif van adders.
34 Is hy nie by My opgegaar, in My Skatkamers verseël nie?
35 My kom die wraak toe en die vergelding, op die tyd as hulle voet sal wankel; want die dag van hulle ondergang is naby, en wat oor hulle beskik is, kom gou.
36 Want JaHWeH sal aan Sy volk Reg verskaf, en Hy sal Medelye hĂȘ met Sy knegte as Hy sien dat [hulle] vashouplek weg is en dit met almal sonder uitsondering gedaan is.
37 Dan sal Hy sĂȘ: Waar is hulle gode, die steenrots waarin hulle toevlug geneem het,
38 wat die vet van hulle slagdiere geĂ«et het, die wyn van hulle drankaanbieding gedrink het? Laat hulle opstaan en julle help, dat daar oor julle ân beskerming kan wees!
39 En aanskou nou want Ek [is] Ek en geen gode naas My nie; Ek maak dood en maak lewend, Ek het verbrysel en Ek genees; en daar is niemand wat uit My Hand red nie.
40 Want Ek sal My Hand na die Hemele ophef en sĂȘ: So waar as Ek ewig leef -
41 as Ek My glinsterende Swaard skerp gemaak het en My Hand na die Reg gryp, sal Ek wraak oefen op My teëstanders en My haters vergelde.
42 Ek sal My pyle dronk maak van bloed, en My Swaard sal vlees eet: van die bloed van hom wat verslaan en gevang is, van die kop van die vyand se aanvoerders.
43 Knars, o nasies, oor Sy volk, want Hy sal die bloed van Sy knegte wreek, en Hy sal wraak oefen op Sy teëstanders en versoening bewerk vir Sy Adamah[adamiet se Aarde] [en] Sy volk.
44 En MoshÚ het gekom en al die woorde van hierdie lied voor die ore van die volk gespreek, hy en Hoséa, die seun van Nun.
45 En toe MoshĂš met al hierdie woorde die hele JisraEl klaar toegespreek het,
46 sĂȘ hy vir hulle: Gee ag op al die Woorde waarmee ek julle vandag waarsku, dat julle dit jul kinders beveel om al die woorde van hierdie Wet sorgvuldig te hou.
47 Want sy is geen vergeefse Woord vir julle nie, maar sy is julle lewe; en deur hierdie Woord sal julle die dae verleng op die Adamah[adamiet se Aarde] waarheen julle deur die Jordaan trek om haar in besit te neem.
48 Daarna het JaHWeH op daardie selfde dag met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
49 Klim op hierdie gebergte AbĂĄrim, die berg Nebo, wat in die Aarde van Moab is, wat teenoor JĂ©rigo lĂȘ, en aanskou die Aarde van KanaĂ€n wat Ek aan die kinders van JisraEl as besitting sal gee;
50 en sterwe op die berg waarheen jy opklim, en word versamel by jou volksgenote, soos jou broer AĂ€ron gesterf het op die berg Hor en versamel is by sy volksgenote,
51 omdat julle onder die kinders van JisraEl ontrou teen My gehandel het by die twiswater van Kadesh, in die wildernis Sin, omdat julle My nie geroem het onder die kinders van JisraEl nie.
52 Want reg voor sal jy die Aarde sien, maar jy sal daar nie inkom, in die Aarde wat Ek aan die kinders van JisraEl sal gee nie.
1 EN dit is die seën waarmee MoshÚ, die man van die Elohim, die kinders van JisraEl geseën het voor die aangesig van sy dood.
2 En hy het gesĂȘ: JaHWeH het gekom van Sinai en vir hulle opgegaan van SeĂŻr af; Hy het in ligglans verskyn van die gebergte Paran en gekom met tienduisende uit die Apartheid; aan Sy Regterhand gaan ân vlammende Wet vir hulle uit. [Boekrol van Henog 1:9; Brief van Judas 1:14, 15]
3 Ja, Hy het die stamme lief. Al Sy apartes - hulle is in U Hand; en hulle was gelaer by U Voet; [elkeen] ontvang iets van U Uitsprake.
4 MoshĂš het ons die Wet beveel, ân besitting vir die vergadering van Jakob.
5 En hy het koning geword in JesĂșrun, toe die hoofde van die volk vergader het, die stamme van JisraEl almal saam.
6 Laat Ruben lewe en nie sterwe nie, en laat sy manne ân aantal wees.
7 En dit vir JeHĂ»Wdah, en hy het gesĂȘ: Hoor, JaHWeH, die stem van JeHĂ»Wdah, en bring hom na sy volk toe; met sy hande het hy geveg vir hulle, en wees U [vir hom] ân hulp teenoor sy teĂ«standers.
8 En van Levi het hy gesĂȘ: U Tummim en U Urim is vir die man, U gunsgenoot, wat deur U beproef is in Massa, met wie U getwis het by die waters van MĂ©riba;
9 wat van sy vader en sy moeder gesĂȘ het: Ek sien hom nie, en sy broers nie erken het en van sy seuns niks geweet het nie; want hulle het U Woord bewaar en U Verbond gehou.
10 Hulle sal Jakob U Regsprake leer en JisraEl U Wet; hulle sal reukwerk volledig voor U neerlĂȘ op U altaar.
11 Seën, JaHWeH, sy Krag, en laat die werk van sy hande U welgevallig wees; verpletter die lendene van die wat teen hom opstaan en hom haat, sodat hulle nie kan opstaan nie.
12 Van Benjamin het hy gesĂȘ: Die beminde van JaHWeH - hy sal veilig by Hom woon; Hy beskerm hom die hele dag en woon in Sy vergadering.
13 En van JĂŽWsef het hy gesĂȘ: GeseĂ«nd deur JaHWeH is sy Aarde met die kostelikste gawe van die Hemele, met Dou en met die Afgrond wat onder lĂȘ,
14 en met die beste voortbrengsels van die son en met die uitnemende voortbrengste van die mane
15 en met die vernaamste voortbrengsel van die berge van die voortyd en met die beste gawe van die ewige heuwels
16 en met die beste gawe van die Aarde en van haar volheid, en die vreugde van Hom wat in die doringbos vertoef het - laat dit kom op die hoof van JĂŽWsef en op die kroontjie van die [wat ân] Separatis onder sy broers [is].
17 Sy eersgebore stier â die grootsheid is syne, en sy horings is [soos] eenhorings; daarmee sal hy die volke stoot, die eindes van die Aarde almal saam. En dit is die tienduisende van Efraim, en dit is die duisende van Manasse!
18 En van SĂ©bulon het hy gesĂȘ: Verheug jou, SĂ©bulon, oor jou togte, en Issaskar, oor jou tente.
19 Hulle sal volke na die berg roep; daar sal hulle slagdiere van Geregtig-heid slag; want hulle sal die oorvloed van die see insuig en die skatte wat begrawe is in die sand.
20 En van Gad het hy gesĂȘ: GeseĂ«nd is Hy wat vir Gad ruimte maak; hy gaan lĂȘ soos ân leeuin en verskeur die arm, selfs die kroontjie.
21 En hy het vir hom ân eerstelingsaandeel uitgekies, want daar was die deel van ân veldheer bewaar; en hy het gekom na die hoofde van die volk, hy het die Geregtigheid van JaHWeH uitgevoer en Sy Regsprake met JisraEl.
22 En van Dan het hy gesĂȘ: Dan is ân jong leeu wat uit Basan uitspring.
23 En van NĂĄftali het hy gesĂȘ: NĂĄftali, versadig van vreugde en vol van die seĂ«n van JaHWeH - neem jy see en Suidland in besit!
24 En van Aser het hy gesĂȘ: GeseĂ«nd is Aser bo die seuns; laat hy die liefling van sy broers wees, en een wat sy voet in olie insteek.
25 Mag jou grendel yster en koper wees, en jou sterkte soos jou dae.
26 Niemand is daar soos El, o JesĂșrun, wat oor die Hemele ry as jou Hulp, en oor die wolke in Sy Hoogheid.
27 Die Elohey van die voortyd is [julle] skuilplek, onder uitgespreide - ewige Arms; en Hy het die vyand voor jou verdryf en gesĂȘ: Verdelg! [Openbaring van Henog 1:11]
28 So het JisraEl dan veilig gaan woon, die bron van Jakob in afsondering, in ân Aarde van koring en druiwesap; ja, Sy Hemele laat Dou afdrup.
29 GeseĂ«nd is jy, o JisraEl! Wie is soos jy? ân Volk wat deur JaHWeH verlos is, die Skild van jou hulp en wat die Swaard van jou hoogheid is, sodat jou vyande hulle al kruipende aan jou onderwerp; maar jy sal op hulle hoogtes stap.
1Â TOE het MoshĂš opgeklim uit die vlaktes van Moab na die berg Nebo, die top van Pisga wat teenoor JĂ©rigo lĂȘ; en JaHWeH het hom die hele Aarde, GĂlead tot Dan toe, laat sien;
2 en die hele Nåftali en die Aarde van Efraim en Manasse en die hele Aarde van JeHûWdah tot by die Westelike See;
3 en die Suidland en die [Jordaan] streek, die laagte van JĂ©rigo, die palmstad, tot by Soar.
4 En JaHWeH het vir hom gesĂȘ: Dit is die Aarde wat Ek aan Abraham, Isak en Jakob met ân eed beloof het met die woorde: Aan jou saad sal Ek haar gee; Ek het jou haar met jou oĂ« laat sien, maar jy sal na haar nie oortrek nie.
5 Toe het MoshĂš, die kneg van JaHWeH, daar gesterwe in die Aarde van Moab, op ân bevel van JaHWeH.
6 En Hy het hom in die dal in die Aarde van Moab, teenoor Bet-Peor, begrawe en niemand het tot vandag toe sy graf geken nie.
7 En MoshĂš was honderd-en-twintig jaar oud toe hy gesterf het; sy oog was nie verswak nie, en sy krag het nie vergaan nie.
8 Toe het die kinders van JisraEl MoshĂš beween in die vlaktes van Moab, dertig dae lank. En die dae van die geween, van die rou oor MoshĂš, het ten einde gekom.
9 En JeHĂŽWshua, die seun van Nun, was vol van die Gees van Wysheid; want MoshĂš het hom die hande opgelĂȘ. En die kinders van JisraEl het na hom geluister en gedoen soos JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
10 En soos MoshĂš, vir wie JaHWeH van Aangesig tot aangesig geken het, het daar geen profeet meer in JisraEl opgestaan nie,
11 wat betref al die tekens en die wonders wat JaHWeH hom opgedra het om in die Aarde van Egipte aan Farao en aan al sy dienaars en sy hele Aarde te doen
12 en wat betref die hele magsopenbaring en al die groot, skrikwekkende dade wat MoshÚ voor die oë van die hele JisraEl gedoen het.
JeHĂŽWshua volg MoshĂš op en beveel die volk om hulle klaar te maak om deur die Jordaan te trek.
1Â EN nĂĄ die dood van MoshĂš, die kneg van JaHWeH, het JaHWeH met JeHĂŽWshua, die seun van Nun, die dienaar van MoshĂš, gespreek en gesĂȘ:
2 My kneg MoshĂš is dood; maak jou dan nou klaar, trek deur hierdie Jordaan, jy en hierdie hele volk, na die Aarde wat Ek aan hulle, die kinders van JisraEl, sal gee.
3 Elke plek waar julle voetsool op sal trap, haar gee Ek aan julle, soos Ek met MoshĂš gespreek het.
4 Van die wildernis en hierdie LĂbanon af tot by die groot rivier, die Eufraatrivier, die hele Aarde van die Hetiete, en tot by die Groot See by die ingang van die son, sal julle grondgebied wees.
5 Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie; soos Ek met MoshĂš gewees het, sal Ek met jou wees; Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie
6 Wees sterk en vol moed; want jy sal hierdie volk die Aarde laat erwe wat Ek hulle vaders met ân eed beloof het om aan hulle te gee.
7 Wees net baie sterk en vol moed, om nougeset te handel volgens die hele Wet wat MoshĂš, My kneg, jou beveel het; wyk daarvan nie regs of links af nie, sodat jy met suiwere gevolg kan handel, oral waar jy mag gaan.
8 Hierdie Boekrol van die Wet mag nie uit jou mond wyk nie; maar bepeins haar dag en nag, sodat jy nougeset kan handel volgens alles wat in haar geskrywe staan; want dan sal jy in jou weë voorspoedig wees, en dan sal jy met suiwere gevolg handel.
9 Het Ek jou nie beveel nie: Wees sterk en vol moed, wees nie bevrees of verskrik nie; want JaHWeH jou Elohey is met jou, oral waar jy heengaan.
10 Toe het JeHĂŽWshua aan die opsigters van die volk bevel gegee en gesĂȘ:
11 Gaan die laer deur en gee die volk bevel en sĂȘ: Maak vir julle padkos klaar; want oor drie dae sal julle deur hierdie Jordaan trek om die Aarde in besit te gaan neem wat JaHWeH julle Elohey aan julle gee, om haar in besit te neem.
12 En aan die Rubeniete en Gadiete en die halwe stam van Manasse het JeHĂŽWshua dit gesĂȘ:
13 Dink aan die saak wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, julle beveel het toe hy gesĂȘ het: JaHWeH julle Elohey verskaf ân rusplek aan julle en sal hierdie Aarde aan julle gee.
14 Julle vroue, julle kinders en julle vee kan bly in die Aarde wat MoshĂš julle oos van die Jordaan gegee het; maar julle self, al die dapper dapperes, moet gewapend voor die aangesig van julle broers deurtrek en hulle help,
15 totdat JaHWeH aan julle broers, soos aan julle, rus gee, en hulle ook die Aarde in besit neem wat JaHWeH julle Elohey aan hulle sal gee; dan kan julle teruggaan na die Aarde van julle besitting wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, julle gegee het oos van die Jordaan, teen sonop, en haar in besit neem.
16 Toe het hulle JeHĂŽWshua geantwoord en gesĂȘ: Alles wat u ons beveel het, sal ons doen, en oral waarheen u ons stuur, sal ons gaan.
17 Net soos ons na MoshĂš geluister het, so sal ons na u luister, mag JaHWeH jou Elohey net met jou wees soos Hy met MoshĂš gewees het.
18 Elke man wat teen u bevel wederstrewig is en na u woorde nie luister met betrekking tot alles wat u ons sal beveel nie, moet gedood word; wees net sterk en vol moed.
JeHÎWshua stuur twee manne uit om KanaÀn en Jérigo te verken.
1Â DAAROP het JeHĂŽWshua, die seun van Nun, uit Sittim in die geheim twee manne as verkenners uitgestuur en gesĂȘ: Gaan bespied die Aarde en JĂ©rigo. Hulle het toe gegaan en in die huis van ân herbergier, en haar naam [was] Ragab, ingekom; en hulle het daar gaan slaap.
2 En toe daar aan die koning van JĂ©rigo gesĂȘ is: Kyk, manne uit die kinders van JisraEl het vannag hierheen gekom om die Aarde te verken,
3 stuur die koning van JĂ©rigo na Ragab om te sĂȘ: Lewer die manne uit wat na jou gekom het, wat in jou huis ingegaan het; want hulle het gekom om die hele Aarde te verken.
4 Maar die vrou het die twee manne geneem en hulle weggesteek; en sy het gesĂȘ: Seker, die manne het na my gekom; maar ek het nie geweet waar hulle vandaan was nie.
5 En toe die poort met donker gesluit moes word, het die manne uitgegaan; ek weet nie waar die manne heengegaan het nie; jaag hulle gou agterna, want julle sal hulle inhaal.
6 Maar sy het hulle op die dak laat klim en hulle weggesteek onder die vlasstoppels wat op haar dak oopgegooi was.
7 Die manne het hulle toe agterna gejaag in die rigting van die Jordaan, na die driwwe; en die poort het hulle gesluit nadat hulle vervolgers uitgegaan het.
8 En voordat hulle gaan slaap het, het sy op die dak geklim na hulle toe
9 en aan die manne gesĂȘ: Ek weet dat JaHWeH die Aarde aan julle gegee het en dat die skrik vir julle op ons geval het en dat al die inwoners van die Aarde vir julle bewe;
10 want ons het gehoor dat JaHWeH die water van die Skelfsee voor julle by jul uittog uit Egipte laat opdroog het en wat julle die twee konings van die Amoriete, Sihon en Og, oorkant die Jordaan aangedoen het, dat julle hulle met die banvloek getref het.
11 Toe ons dit hoor, het ons hart gesmelt, sodat daar by niemand enige moed meer oorgebly het teenoor julle nie; want JaHWeH julle Elohey, Hy is Elohim in die Hemele daarbo en op die Aarde hieronder.
12 Sweer dan nou tog vir my by JaHWeH dat, terwyl ek aan julle medelye betoon het, julle ook aan my familie medelye sal betoon; en gee my ân Teken van Waarheid
13 dat julle die lewe van my vader en my moeder en my broers en my susters en almal wat aan hulle behoort, sal spaar en ons siele sal red van die Dood.
14 Toe sĂȘ die manne vir haar: Mag ons siel in julle plek sterwe! As julle nie hierdie saak van ons bekend maak nie, dan sal ons, as JaHWeH ons die Aarde gee, aan jou Medelye en Waarheid betoon.
15 Daarop het sy hulle met ân lyn deur die venster laat afsak; want haar huis was in die stadsmuur ingebou, sodat sy aan die muur gewoon het;
16 en sy het vir hulle gesĂȘ: Loop die gebergte in, dat die vervolgers julle nie aantref nie, en steek julle daar drie dae lank weg totdat die vervolgers teruggekom het; daarna kan julle dan verder gaan.
17 Toe sĂȘ die manne vir haar: Ons sal ontslae wees van hierdie eed aan jou wat jy ons laat sweer het
18 kyk, as ons die Aarde inkom, moet jy hierdie gedraaide rooi lyn waarmee jy ons laat afsak het, aan die venster vasbind, en jy moet jou vader en jou moeder en jou broers en jou hele familie by jou in die huis versamel.
19 Elkeen wat dan uit die deure van jou huis buitentoe gaan, diĂ© se bloed sal op sy hoof wees, en ons onskuldig; maar elkeen wat by jou in die huis sal wees, diĂ© se bloed sal op ons hoof wees, ingeval ân hand teen hom is.
20 Maar as jy hierdie saak van ons bekend maak, sal ons ontslae wees van die eed aan jou wat jy ons laat sweer het.
21 Daarop sĂȘ sy: Soos julle sĂȘ, is dit goed; en sy het hulle laat gaan, en hulle het weggegaan; en sy het die rooi lyn aan die venster vasgebind.
22 Hulle het toe weggegaan en in die gebergte gekom en daar drie dae lank gebly totdat die vervolgers teruggekeer het; want die vervolgers het op die hele pad gesoek maar niks gekry nie.
23 Die twee manne het toe weer van die gebergte afgeklim en deurgegaan en by JeHĂŽWshua, die seun van Nun, gekom en hom alles vertel wat hulle ondervind het.
24 Verder het hulle vir JeHĂŽWshua gesĂȘ: Sekerlik gee JaHWeH die hele Aarde in ons hand, ja, al die inwoners van die Aarde bewe selfs vir ons.
Deurtog van die volk deur die droë bedding van die Jordaan.
1Â DAAROP het JeHĂŽWshua die mĂŽre vroeg klaargemaak, en hy met al die kinders van JisraEl het van Sittim af weggetrek en by die Jordaan aangekom en daar die nag oorgebly voordat hulle deurgetrek het.
2 En aan die einde van drie dae het die opsigters die laer deurgegaan
3 en aan die volk bevel gegee en gesĂȘ: Net soos julle die Verbondsark van JaHWeH julle Elohey sien en die Levitiese priesters wat haar dra, moet julle van jul staanplek af opbreek en agter haar aan trek.
4 Maar laat daar ân afstand van omtrent tweeduisend voorarm tussen julle en hom wees; kom nie naby hom nie; sodat julle die pad kan weet waar julle in haar moet trek; want gister en eergister het julle nie met diĂ© pad getrek nie.
5 Verder het JeHĂŽWshua aan die volk gesĂȘ: Sonder julle af; want mĂŽre sal JaHWeH wonders onder julle doen.
6 En JeHĂŽWshua het met die priesters gespreek en gesĂȘ: Neem die Verbondsark op en trek weg voor die aangesig van die volk uit; toe het hulle die Verbondsark opgeneem en voor die aangesig van die volk uit getrek.
7 Daarop sĂȘ JaHWeH vir JeHĂŽWshua: Vandag sal Ek begin om jou groot te maak voor die oĂ« van die hele JisraEl, sodat hulle kan weet dat Ek met jou sal wees soos Ek met MoshĂš gewees het.
8 Gee jy dan bevel aan die priesters wat die Verbondsark dra, en sĂȘ: Net soos julle aan die kant van die water van die Jordaan kom, moet julle in die Jordaan bly staan.
9 Toe sĂȘ JeHĂŽWshua aan die kinders van JisraEl: Kom nader hierheen en luister na die Woorde van JaHWeH julle Elohey.
10 Verder het JeHĂŽWshua gesĂȘ: Hieraan sal julle erken dat daar ân lewende El tussen julle is, en dat Hy sekerlik die KanaĂ€niete en Hetiete en Hewiete en Feresiete en Girgasiete en Amoriete en Jebusiete voor julle uit sal verdrywe:
11 Kyk, die Verbondsark van my Meester van die hele Aarde trek voor julle uit die Jordaan in.
12 Neem dan nou vir julle twaalf manne uit die stamme van JisraEl, een man uit elke stam;
13 en net soos die voetsole van die priesters wat die Ark van my Meester JaHWeH, van die hele Aarde, dra, in die water van die Jordaan rus, sal die water van die Jordaan afgekeer word - die water wat van die bokant afkom, en dit sal soos een wal bly staan.
14 En toe die volk wegtrek uit hulle tente om deur die Jordaan te gaan, met die priesters wat die Verbondsark dra, voor die aangesig van die volk,
15 en net toe die draers van die Ark by die Jordaan kom en die priesters wat die Ark dra, hulle voete aan die kant van die water insteek, terwyl die Jordaan vol was op al sy walle al die dae van die oes,
16 bly die water staan wat van die bokant afkom: dit het opgerys soos een wal, baie ver weg by die stad Adam wat langs Sartan lĂȘ; en die wat afstroom na die See van die Vlakte, die Soutsee, het heeltemal verdwyn; toe het die volk deurgetrek, teenoor JĂ©rigo.
17 Maar die priesters wat die Verbondsark van JaHWeH gedra het, het onbeweeglik bly staan op droë Aarde binne-in die Jordaan, terwyl die hele JisraEl op droë Aarde deurtrek, totdat die hele nasie die deurtog deur die Jordaan voleindig het.
Die twaalf klippe opgerig as ân gedenkteken.
1Â EN toe die hele nasie die deurtog deur die Jordaan voleindig het, het JaHWeH met JeHĂŽWshua gespreek en gesĂȘ:
2 Neem vir julle uit die volk twaalf manne, uit elke stam een man, [Openbaring 7:4]
3 en gee hulle bevel en sĂȘ: Neem vir julle vandaar, uit die middel van die Jordaan, van die plek waar die voete van die priesters vas bly staan het, twaalf klippe en bring hulle saam met julle deur en sit hulle neer op die slaapplek waar julle vannag gaan oorbly.
4 Toe het JeHĂŽWshua die twaalf man geroep wat hy uit die kinders van JisraEl, uit elke stam een man, aangestel het,
5 en JeHĂŽWshua het vir hulle gesĂȘ: Trek uit voor die aangesig van die Ark van JaHWeH julle Elohey tot binne-in die Jordaan, en tel vir julle ân klip op, elke man een op sy skouer, volgens die getal van die stamme van die kinders van JisraEl,
6 sodat sy ân Teken onder julle kan wees. As julle kinders later vra en sĂȘ: Wat beteken hierdie klippe vir julle?
7 moet julle vir hulle sĂȘ: Omdat die water van die Jordaan afgekeer is voor die Verbondsark van JaHWeH by haar deurtog deur die Jordaan - die water van die Jordaan is afgekeer; daarom is hierdie klippe as ân herinnering vir die kinders van JisraEl vir altyd.
8 Die kinders van JisraEl het toe so gedoen soos JeHĂŽWshua beveel het: hulle het twaalf klippe uit die middel van die Jordaan opgetel soos JaHWeH met JeHĂŽWshua gespreek het, volgens die getal van die stamme van die kinders van JisraEl; en hulle het dit saam met hulle deurgebring na die slaapplek toe en hulle daar neergesit.
9 JeHĂŽWshua het ook twaalf klippe opgerig in die middel van die Jordaan, op die plek waar die voete van die priesters, die draers van die Verbondsark, gestaan het; en hulle is daar tot vandag toe.
10 En die priesters wat die Ark gedra het, het bly staan in die middel van die Jordaan totdat alles volbring was wat JaHWeH JeHĂŽWshua beveel het om aan die volk te sĂȘ, volgens alles wat MoshĂš JeHĂŽWshua beveel het; en die volk het gou deurgetrek. [MattithJaHĂ»W 3:15, 16]
11 En toe die hele volk die deurtog voleindig het, het die Ark van JaHWeH met die priesters voor die aangesig van die volk deurgegaan.
12 En die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse het gewapend voor die aangesig van die kinders van JisraEl deurgetrek soos MoshĂš aan hulle gesĂȘ het.
13 Omtrent veertigduisend wat vir oorlog gewapen was, het voor die Aangesig van JaHWeH deurgetrek om te veg, na die vlaktes van JĂ©rigo toe.
14 Dié dag het JaHWeH JeHÎWshua groot gemaak voor die oë van die hele JisraEl, sodat hulle hom gevrees het soos hulle MoshÚ gevrees het al die dae van sy lewe.
15 En JaHWeH het met JeHĂŽWshua gespreek en gesĂȘ:
16 Gee bevel aan die priesters wat die Ark van die Getuienis dra, dat hulle uit die Jordaan uit opklim.
17 JeHĂŽWshua het daarop die priesters bevel gegee en gesĂȘ: Klim op uit die Jordaan.
18 En toe die priesters wat die Verbondsark van JaHWeH gedra het, opklim uit die middel van die Jordaan, het die priesters skaars hulle voetsole gelig en die droë Aarde bereik, of die water van die Jordaan het na sy plek teruggekeer en soos gister en eergister binne al sy walle geloop.
19 En die volk het op die tiende van die eerste maand uit die Jordaan uit opgetrek en laer opgeslaan by Gilgal, aan die oostelike grens van JĂ©rigo.
20 En daardie twaalf klippe wat hulle uit die Jordaan geneem het, het JeHĂŽWshua by Gilgal opgerig.
21 En hy het met die kinders van JisraEl gespreek en gesĂȘ: Wanneer julle kinders later hulle vaders vra en sĂȘ: Wat beteken hierdie klippe?
22 dan moet julle dit aan julle kinders bekend maak en sĂȘ: Op droĂ« Aarde het JisraEl deur hierdie Jordaan getrek,
23 deurdat JaHWeH julle Elohey die water van die Jordaan voor julle uit laat opdroog het, totdat julle deurgetrek het, soos JaHWeH julle Elohey gedoen het met die Skelfsee wat Hy voor ons uit laat opdroog het, totdat ons deurgetrek het;
24 dat al My volke van die Aarde kan weet dat die Hand van JaHWeH sterk is, sodat julle JaHWeH julle Elohey altyd mag vrees.
1 EN toe al die konings van die Amoriete wat anderkant die Jordaan na die weste was, en al die konings van die KanaÀniete wat by die see woon, hoor dat JaHWeH die water van die Jordaan voor die kinders van JisraEl uit laat opdroog het, totdat hulle deurgetrek het, het hulle hart versmelt en was daar in hulle geen moed meer vanweë die kinders van JisraEl nie.
2 In diĂ© tyd het JaHWeH vir JeHĂŽWshua gesĂȘ: Maak vir jou klipmesse en besny weer die kinders van JisraEl vir die tweede keer.
3 Toe het JeHĂŽWshua vir hom klipmesse gemaak en die kinders van JisraEl besny by die Heuwel van die Voorhuide.
4 En dit is die rede dat JeHĂŽWshua [hulle] besny het: Die hele volk wat uit Egipte uitgetrek het, die manspersone, al die krygsmanne, het op pad in die wildernis gesterwe, op hulle trek uit Egipte.
5 Want die hele volk wat uitgetrek het, was besnede; maar al die manne wat op pad in die wildernis gebore is, op hulle trek uit Egipte, het hulle nie besny nie.
6 Want veertig jaar lank het die kinders van JisraEl in die wildernis getrek, totdat die hele nasie omgekom het, die krygsmanne wat uit Egipte weggetrek het, wat nie aan die Stem van JaHWeH gehoorsaam was nie; vir wie JaHWeH gesweer het dat Hy hulle die Aarde nie sou laat sien wat JaHWeH hulle vaders met ân eed beloof het om aan ons te gee nie - ân Aarde wat oorloop van melk en heuning.
7 Maar in hulle plek het Hy hul seuns gestel; dié het JeHÎWshua besny; want hulle was onbesnede, omdat hulle op pad nie besny is nie.
8 En toe die hele nasie klaar besny is, het hulle op hul plek in die laer gebly totdat hulle gesond was.
9 Toe het JaHWeH vir JeHĂŽWshua gesĂȘ: Vandag het Ek die skande van Egipte volledig van julle weggeneem. Daarom het hulle diĂ© plek Gilgal genoem tot vandag toe.
10 Terwyl die kinders van JisraEl by Gilgal gelaer was, het hulle die Pasga gehou op die veertiende dag van die maand net na sononder, in die vlaktes van JĂ©rigo.
11 En hulle het die dag nå die Pasga van die gestoorde graan van die Aarde geëet: ongesuurde brode en droog gebraaide koring, daardie selfde dag.
12 En die dag nadat hulle van die gestoorde graan van die Aarde geëet het, het die manna opgehou, sodat die kinders van JisraEl verder geen manna gehad het nie; maar hulle het geëet van die produkte van die Aarde van KanaÀn in daardie jaar.
13 En terwyl JeHĂŽWshua by JĂ©rigo was, slaan hy sy oĂ« op en kyk, en daar staan ân Man teenoor hom met ân ontblote swaard in Sy Hand; en JeHĂŽWshua het na Hom gegaan en Hom gevra: Behoort U by ons of by ons vyande? [DaniEl 10:5]
14 En Hy sĂȘ: Nee, maar Ek is die LeĂ«rowerste van JaHWeH; Ek het nou gekom. Toe val JeHĂŽWshua met sy aangesig op die Aarde en buig hom neer en vra Hom: Wat wil my Meester aan Sy dienskneg sĂȘ?
15 Toe sĂȘ die LeĂ«rowerste van JaHWeH vir JeHĂŽWshua: Trek jou skoene van jou voete af, want die plek waar jy op staan, Apartheid is dit. En JeHĂŽWshua het so gedoen.
Verwoesting van JĂ©rigo. Ragab gespaar.
1 MAAR Jérigo het die poort gesluit en gesluit gehou vanweë die kinders van JisraEl; niemand het uit- of ingegaan nie.
2 Toe het JaHWeH vir JeHĂŽWshua gesĂȘ: Kyk, Ek gee JĂ©rigo met haar koning en dapper dapperes in jou hand.
3 Julle moet dan om die stad trek, al die krygsmanne; trek die stad een maal om; so moet jy doen ses dae lank.
4 En sewe priesters moet sewe ramshorings voor die aangesig van die Ark dra; maar op die sewende dag moet julle die stad sewe maal omtrek; en die priesters moet op die horings blaas;
5 en as hulle lang geluide op die ramshoring blaas, as julle die geluid van die horing hoor, moet die hele volk ân groot krygsgeskreeu aanhef: dan sal die stadsmuur op sy plek inval; en die volk moet inklim, elkeen reg voor hom uit.
6 Toe het JeHĂŽWshua, die seun van Nun, die priesters geroep en aan hulle gesĂȘ: Neem die Verbondsark op, en laat sewe priesters sewe ramshorings voor die aangesig van die Ark van JaHWeH dra.
7 En aan die volk het hy gesĂȘ: Trek op en gaan om die stad; maar die gewapendes moet voor die aangesig van die Ark van JaHWeH optrek.
8 En net toe JeHĂŽWshua dit aan die volk gesĂȘ het, het die sewe priesters, die draers van die sewe ramshorings, opgetrek voor die Aangesig van JaHWeH en geblaas op die ramshorings, terwyl die Ark van die Verbond van JaHWeH agter hulle aan gaan.
9 Die gewapendes het ook voor die aangesig van die priesters getrek wat op die ramshorings geblaas het, terwyl die agterhoede agter die Ark aan gaan en daar gedurig op die ramshorings geblaas word.
10 En JeHĂŽWshua het aan die volk bevel gegee en gesĂȘ: Julle mag nie skreeu of julle stem laat hoor nie, en geen woord mag uit julle mond uitgaan nie tot op die dag dat ek vir julle sĂȘ: Skreeu! dan moet julle skreeu.
11 Toe het die Ark van JaHWeH om die stad getrek, een keer rondom; daarna het hulle in die laer gekom en in die laer die nag oorgebly.
12 En JeHĂŽWshua het die mĂŽre vroeg klaargemaak, en die priesters het die Ark van JaHWeH gedra;
13 en die sewe priesters wat die sewe ramshorings gedra het, het voor die aangesig van die Ark van JaHWeH gedurig geloop en blaas op die ramshorings, terwyl die gewapendes voor hulle loop; en die agterhoede het agter die Ark van JaHWeH aan gegaan, terwyl gedurig op die ramshorings geblaas word.
14 So het hulle dan op die tweede dag die stad een keer omgetrek; daarna het hulle in die laer teruggekom. So het hulle ses dae lank gedoen.
15 Maar op die sewende dag het hulle vroeg klaargemaak toe die rooidag uitkom, en die stad volgens Reg sewe maal omgetrek; net maar dié dag het hulle die stad sewe maal omgetrek.
16 En toe die priesters die sewende keer op die ramshorings blaas, sĂȘ JeHĂŽWshua vir die volk: Skreeu! want JaHWeH gee die stad aan julle oor.
17 Maar die stad met al wat in haar is, moet opgedra word aan JaHWeH; net Ragab, die herbergier, mag lewe, sy en almal wat by haar in die huis is, omdat sy die boodskappers wat deur ons gestuur was, weggesteek het.
18 Maar neem julle net in ag vir die ban(vervloekte items), dat julle nie, terwyl julle met die banvloek tref, tog van die bangoed neem en die laer van JisraEl onder die ban bring en dit onder die vervloeking laat kom nie.
19 Maar al die silwer en goud en die koper- en ystervoorwerpe: Apartheid is dit aan JaHWeH: dit moet by die skat van JaHWeH kom.
20 Toe skreeu die volk, en hulle het op die ramshorings geblaas; en toe die volk die geluid van die ramshorings hoor, het die volk ân groot krygsgeskreeu aangehef; en die muur het op sy plek ingeval, en die volk het in die stad geklim, elkeen reg voor hom uit, en hulle het die stad ingeneem.
21 En alles wat in die stad was, het hulle deur die skerpte van die swaard met die banvloek getref, man sowel as vrou, jonk sowel as oud, tot bees, skaap en esel toe.
22 En aan die twee manne wat die Aarde verken het, het JeHĂŽWshua gesĂȘ: Gaan in die huis van die herbergier, en bring die vrou en almal wat aan haar behoort, daaruit, soos julle vir haar gesweer het.
23 Die jongmanne, die spioene, het toe ingegaan en Ragab met haar vader en haar moeder en haar broers en almal wat aan haar behoort het, uitgebring - al haar familiebetrekkinge het hulle uitgebring en hulle buitekant die laer van JisraEl laat bly.
24 En die stad met alles wat in haar was, het hulle met vuur verbrand; net die silwer en die goud en die koper- en ystervoorwerpe het hulle by die skat van die Huis van JaHWeH gevoeg.
25 Maar JeHĂŽWshua het Ragab, die herbergier, laat lewe en haar vader se familie en alles wat aan haar behoort het; sodat sy onder JisraEl gewoon het tot vandag toe, omdat sy die boodskappers weggesteek het wat JeHĂŽWshua gestuur het om JĂ©rigo te verken.
26 In diĂ© tyd het JeHĂŽWshua [hulle] laat sweer met die woorde: Vervloek is die man voor die Aangesig van JaHWeH wat sal opstaan om hierdie stad JĂ©rigo op te bou: ten koste van sy eersgeborene sal hy haar fondamente lĂȘ, en ten koste van sy jongste sal hy haar poorte insit.
27 En JaHWeH was met JeHĂŽWshua, en die gerug van hom het deur die hele Aarde gegaan.
Misdaad van Agan en sy straf.
1 MAAR die kinders van JisraEl het hulle vergryp aan die bangoed; want Agan, die seun van Karmi, die seun van Sabdi, die seun van Serag, van die stam van JeHûWdah, het van die bangoed geneem, sodat die Woede van JaHWeH ontvlam het teen die kinders van JisraEl.
2 Daarop het JeHĂŽWshua manne van JĂ©rigo af gestuur na Ai wat by Bet-Awen lĂȘ, oostelik van BetEl, en hy het met hulle gespreek en gesĂȘ: Trek op en verken die Aarde; en die manne het opgetrek en Ai verken.
3 Toe hulle by JeHĂŽWshua terugkom, het hulle vir hom gesĂȘ: Al die manskappe hoef nie op te trek nie; omtrent tweeduisend man of omtrent drieduisend kan optrek, en hulle sal Ai verslaan; moenie al die manskappe met ân tog daarheen vermoei nie, want hulle is daar maar min.
4 So het daar dan van die manskappe omtrent drieduisend man daarnatoe opgetrek; maar hulle moes vlug voor die aangesig van die manne van Ai;
5 en die manne van Ai het uit hulle omtrent ses-en-dertig man doodgeslaan en hulle agtervolg van die poort af tot by SebĂĄrim en hulle verslaan op die afdraand; en die volk se hart het versmelt en soos water geword.
6 Toe het JeHĂŽWshua sy klere geskeur en met sy aangesig op die Aarde geval voor die Ark van JaHWeH, tot die aand toe, hy en die oudstes van JisraEl, en hulle het stof op hul hoofde gegooi.
7 En JeHĂŽWshua het gesĂȘ: Ag, my Meester JaHWeH Elohim, waarom het U hierdie volk ooit deur die Jordaan laat trek om ons oor te gee in die hand van die Amoriete, sodat hulle ons kan vernietig? Het ons tog maar besluit om oorkant die Jordaan te bly!
8 Ag my Meester, wat sal ek sĂȘ nadat JisraEl voor die aangesig van sy vyande die rug gegee het?
9 En as die KanaÀniete en al die inwoners van die Aarde dit hoor, sal hulle ons omsingel en ons naam van die Aarde af uitroei; wat sal U dan vir U grote Naam doen?
10 Toe sĂȘ JaHWeH aan JeHĂŽWshua: Staan op; waarom tog lĂȘ jy op jou aangesig?
11 JisraEl het oortree en het ook My Verbond oortree wat Ek hulle opgelĂȘ het, en ook geneem van die bangoed en ook gesteel en dit selfs heimlik by hulle goed gevoeg.
12 En die kinders van JisraEl sal nie kan standhou voor die aangesig van hulle vyande nie; hulle sal voor die aangesig van die hul vyande die rug gee, omdat hulle self ân ban(vervloekte items) geword het. Ek sal nie meer met julle wees tensy julle die ban(vervloekte items) onder julle uit verdelg nie.
13 Staan op! Beveel die volk en sĂȘ: Sonder julle af tot mĂŽre; want so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Daar is ân ban(vervloekte items) in jou midde, JisraEl! Jy sal nie kan standhou voor die aangesig van jou vyande totdat julle die ban(vervloekte items) onder julle uit verwyder het nie.
14 Kom dan mĂŽre vroeg aan volgens julle stamme; en die stam wat JaHWeH [deur die lot] aanwys, moet nader kom volgens die families; en die familie wat JaHWeH aanwys, moet nader kom volgens die huisgesinne, en die huisgesin wat JaHWeH aanwys, moet nader kom krygsman vir krygsman.
15 En hy wat in besit van die bangoed aangewys is, moet met vuur verbrand word, hy met alles wat aan hom behoort, omdat hy die Verbond van JaHWeH oortree en ân skanddaad in JisraEl begaan het.
16 En JeHÎWshua het vroeg in die mÎre klaargemaak en JisraEl laat nader kom volgens sy stamme; en die stam van JeHûWdah is aangewys.
17 Toe hy die families van JeHûWdah laat nader kom, het [die lot] die familie van die Sargiete aangewys; toe hy die familie van die Sargiete laat nader kom krygsman vir krygsman, is Sabdi aangewys;
18 toe hy sy huisgesin krygsman vir krygsman laat nader kom, is Agan, die seun van Karmi, die seun van Sabdi, die seun van Serag, van die stam van JeHûWdah, aangewys.
19 Toe sĂȘ JeHĂŽWshua vir Agan: My seun, toon tog eer aan JaHWeH, die Elohey van JisraEl, en gee danksegging aan Hom; en gee my tog te kenne wat jy gedoen het; verberg dit nie vir my nie.
20 Toe het Agan JeHĂŽWshua geantwoord en gesĂȘ: Waarlik, ek het oortree teen JaHWeH, die Elohey van JisraEl, en so het ek gedoen.
21 Ek het naamlik een egte mantel uit SĂnear by die buitgoed gesien en tweehonderd sikkels silwer en een goudstaaf van vyftig sikkels in gewig, en ek het dit begeer en dit geneem; en kyk, daar lĂȘ dit begrawe in die Aarde binne-in my tent, en die silwer daaronder.
22 Toe JeHĂŽWshua dan boodskappers stuur en hulle na die tent loop, lĂȘ die silwer daaronder.
23 En hulle het dit uit die tent uitgehaal en dit na JeHĂŽWshua en al die kinders van JisraEl gebring en dit voor die Aangesig van JaHWeH uitgeskud.
24 Daarop het JeHĂŽWshua en die hele JisraEl met hom saam Agan, die seun van Serag, geneem met die silwer en die mantel en die goudstaaf en sy seuns en sy dogters en sy beeste en sy esels en sy kleinvee en sy tent en alles wat aan hom behoort het, en hulle het hul na die dal Agor gebring.
25 En JeHĂŽWshua het gesĂȘ: Hoe het jy ons onder die straf laat kom! JaHWeH sal jou vandag laat straf ! Daarop het die hele JisraEl hom gestenig, en hulle het hulle met vuur verbrand en klippe op hulle gegooi.
26 En hulle het ân groot hoop klippe op hom gestapel wat tot vandag toe daar is. Toe het JaHWeH Hom afgewend van Sy brandende Woede. Daarom noem hulle daardie plek Dal Agor tot vandag toe.
Inneming en verwoesting van Ai.
1Â DAAROP sĂȘ JaHWeH vir JeHĂŽWshua: Wees nie bevrees of verskrik nie; neem al die weerbare manskappe met jou saam en maak jou klaar, trek op na Ai; kyk, Ek gee die koning van Ai en sy volk en sy stad en sy Aarde in jou hand.
2 En jy moet met Ai en haar koning doen soos jy met JĂ©rigo en haar koning gedoen het; net haar buit en haar vee mag julle vir julself buitmaak. Stel vir jou ân hinderlaag op teen die stad, aan die agterkant van haar.
3 Toe het JeHĂŽWshua hom gereed gemaak met al die weerbare manskappe om op te trek na Ai, en JeHĂŽWshua het dertigduisend man, dapper dapperes, uitgesoek en hulle in die nag uitgestuur
4 en aan hulle bevel gegee en gesĂȘ: Kyk, julle moet teen die stad ân hinderlaag opstel, aan die agterkant van die stad; moenie te ver van die stad af weggaan nie, en hou julle almal gereed;
5 en ek met al die manskappe wat by my is, ons sal na die stad toe nader kom; as hulle dan ân uitval maak om ons te ontmoet, soos die vorige keer, sal ons voor hulle uit vlug;
6 en hulle sal uittrek agter ons aan totdat ons hulle van die stad afgesny het - want hulle sal dink: Hulle vlug voor ons uit soos die vorige keer - en ons sal voor hulle uit vlug.
7 Dan moet julle uit die hinderlaag opstaan en die stad inneem; want JaHWeH julle Elohey sal haar in julle hand gee.
8 En as julle die stad verower het, moet julle die stad aan die brand steek, na die Woord van JaHWeH moet julle handel; kyk, ek gee julle bevel.
9 So het JeHÎWshua hulle dan uitgestuur, en hulle het getrek na die hinderlaag en gebly tussen BetEl en Ai, aan die westekant van Ai; maar JeHÎWshua het dié nag onder die manskappe deurgebring.
10 Die mĂŽre vroeg het JeHĂŽWshua hom klaargemaak en die manskappe gemonster en opgetrek met die oudstes van JisraEl, voor die aangesig van die manskappe, na Ai toe.
11 En al die weerbare manskappe wat by hom was, het opgetrek en nader gegaan en teenoor die stad gekom, en hulle het laer opgeslaan aan die noordekant van Ai, sodat die dal tussen hulle en Ai was.
12 So het hy dan omtrent vyfduisend man geneem en hulle in ân hinderlaag opgestel tussen BetEl en Ai, aan die westekant van die stad.
13 En hulle het die manskappe opgestel, die hele leër wat noordelik van die stad was, met sy agterhoede aan die westekant van die stad, maar JeHÎWshua het dieselfde nag die laagte ingetrek.
14 En toe die koning van Ai dit merk, het die manne van die stad hulle in die mĂŽre vroeg gou klaargemaak en uitgetrek om JisraEl in die geveg te ontmoet, hy en al sy manskappe, op ân afgesproke plek voor die aangesig van die vlakte; maar hy het nie geweet dat daar vir hom agter die stad ân hinderlaag lĂȘ nie.
15 En JeHĂŽWshua en die hele JisraEl het hul laat verslaan voor hulle en gevlug in die rigting van die wildernis.
16 Al die manskappe in die stad is toe opgeroep om hulle agterna te jaag; en terwyl hulle JeHĂŽWshua agtervolg, is hulle van die stad afgesny,
17 sodat niemand in Ai en BetEl oorgebly het wat nie agter JisraEl aan uitgetrek het nie; en hulle het die stad oop laat staan en JisraEl agterna gejaag.
18 En JaHWeH het vir JeHĂŽWshua gesĂȘ: Steek die spies wat in jou hand is, na Ai toe uit, want Ek wil haar in jou hand gee. Daarop steek JeHĂŽWshua die spies wat in sy hand was, na die stad uit.
19 En die hinderlaag het gou van sy plek af opgestaan en gestorm net toe hy sy hand uitgesteek het, en hulle het in die stad ingekom en haar ingeneem en die stad gou aan die brand gesteek.
20 Toe die manne van Ai agter hulle omkyk, sien hulle hoe die rook van die stad na die Hemele optrek; maar hulle het geen kans gehad om hierheen of daarheen te vlug nie, want die manskappe wat op die vlug was na die wildernis, het omgedraai teen die vervolgers.
21 Toe JeHĂŽWshua en die hele JisraEl sien dat die hinderlaag die stad inneem en dat die rook van die stad opstyg, het hulle omgedraai en die manne van Ai aangeval.
22 Daarop trek diĂ© uit die stad hulle tegemoet, sodat hulle tussen JisraEl in geraak het, ân deel duskant en ân deel anderkant; en hulle het hul verslaan totdat daar niemand van hulle oor was wat oorgebly of ontvlug het nie.
23 Maar hulle het die koning van Ai lewendig gevang en hom na JeHĂŽWshua nadergebring.
24 En nadat JisraEl al die inwoners van Ai in die veld, in die wildernis waar hulle hul agtervolg het, geheel en al van kant gemaak het, en hulle almal tot die laaste een toe deur die skerpte van die swaard geval het, het die hele JisraEl teruggekom na Ai en haar met die skerpte van die swaard verslaan.
25 Al die gesneuweldes op dié dag, manne sowel as vroue, was twaalfduisend - al die inwoners van Ai.
26 En JeHĂŽWshua het sy hand met die uitgestrekte spies nie teruggetrek voordat hy al die inwoners van Ai met die banvloek getref het nie.
27 Net die vee en die buit van daardie stad het die JisraEliete vir hulle buitgemaak, volgens wat die Woord van JaHWeH aan JeHĂŽWshua beveel het.
28 Toe het JeHĂŽWshua Ai verbrand en daarvan ân puinhoop gemaak vir ewig, ân verlatenheid, tot vandag toe.
29 En die koning van Ai het hy aan ân paal opgehang tot die aand toe; maar teen sonsondergang het JeHĂŽWshua bevel gegee, en hulle het sy lyk van die paal afgehaal en dit by die ingang van die stadspoort gegooi en ân groot hoop klippe op hom gestapel wat vandag nog daar is.
Die Wet word opgeskrywe en daarna gelees op die berge GerĂsim en Ebal.
30 TOE het JeHĂŽWshua ân altaar gebou vir JaHWeH, die Elohey van JisraEl, op die berg Ebal,
31 soos MoshĂš, die kneg van JaHWeH, die kinders van JisraEl beveel het, soos geskrywe staan in die Boekrol van die Wet van MoshĂš: ân Altaar van ongekapte klippe waaroor geen yster geswaai is nie; en dĂĄĂĄrop het hulle aan JaHWeH brandoffers gebring en vergoeding geslag.
32 En daar het hy ân afskrif van die Wet van MoshĂš op die klippe geskrywe, wat hy geskrywe het voor die aangesig van die kinders van JisraEl,
33 terwyl die hele JisraEl met sy oudstes en die opsigters en sy regters aan weerskante van die Ark staan - teenoor die Levitiese priesters, die draers van die Ark van die Verbond van JaHWeH - die besoeker sowel as die kind van die Aarde: die een helfte daarvan teen die berg GerĂsim en die ander helfte daarvan teen die berg Ebal, soos MoshĂš, die kneg van JaHWeH, tevore bevel gegee het om die volk van JisraEl te seĂ«n.
34 En daarna het hy al die woorde van die Wet voorgelees, die seën en die vloek, net soos sy geskrywe staan in die Boekrol van die Wet.
35 Daar was geen woord van alles wat MoshĂš beveel het, wat JeHĂŽWshua nie voorgelees het voor die hele vergadering van JisraEl, met die vroue en die kinders en die besoeker wat onder hulle saamgetrek het nie.
JisraEl word deur die Gibeoniete bedrieg en sluit ân verdrag met hulle.
1 EN toe al die konings wat wes van die Jordaan woon op die Gebergte en in die Laeveld en aan die hele kus van die Groot See na die kant van die LĂbanon toe: die Hetiete en Amoriete, KanaĂ€niete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete, dit hoor,
2 het hulle bymekaargekom om soos een man teen JeHĂŽWshua en JisraEl te veg.
3 Maar toe die inwoners van GĂbeon hoor wat JeHĂŽWshua met JĂ©rigo en met Ai gedoen het,
4 het hulle ook met lis gehandel: hulle het gegaan en hulle as boodskappers aangestel en verslyte sakke op hulle esels geneem en verslyte wynsakke wat geskeur en weer toegebind was;
5 ook verslyte en gelapte skoene aan hulle voete en verslyte klere aan hulle lyf; en al die brood van hulle padkos was droog [en] verkrummeld.
6 So het hulle dan na JeHĂŽWshua gegaan in die laer van Gilgal en aan hom en die manne van JisraEl gesĂȘ: Ons kom van ân ver deel van die Aarde af; sluit dan nou ân verbond met ons.
7 Maar die manne van JisraEl het aan die Hewiete gesĂȘ: Miskien woon julle onder ons; hoe kan ons dan ân verbond met julle sluit?
8 Toe sĂȘ hulle vir JeHĂŽWshua: Ons is u dienaars! Daarop het JeHĂŽWshua hulle gevra: Wie is julle, en waar kom julle vandaan?
9 En hulle sĂȘ vir hom: U dienaars kom van ân baie ver deel van die Aarde af, vanweĂ« die Naam van JaHWeH jou Elohey; want ons het die gerug van Hom gehoor, en alles wat Hy in Egipte gedoen het;
10 en alles wat Hy aan die twee konings van die Amoriete oorkant die Jordaan gedoen het, aan Sihon, die koning van Hesbon, en Og, die koning van Basan, wat in Astarot was.
11 Daarom het ons oudstes en al die inwoners van ons Aarde met ons gespreek en gesĂȘ: Neem padkos met julle saam vir die reis en trek hulle tegemoet en sĂȘ aan hulle: Ons is julle dienaars, sluit dan nou ân verbond met ons.
12 Ons brood hier - warm het ons dit as padkos uit ons huise geneem, die dag toe ons uitgetrek het om na julle te gaan - kyk maar, nou het dit droog en verkrummeld geword.
13 En die wynsakke hier wat ons as nuwes volgemaak het - kyk maar, hulle is geskeur; en ons klere hier en ons skoene - hulle is verslyt deur die baie lang reis.
14 Toe neem die manne van hulle padkos; maar die Mond van JaHWeH het hulle nie geraadpleeg nie.
15 En JeHĂŽWshua het met hulle vrede gemaak en met hulle ân verbond gesluit, dat hy hulle sou laat lewe; en die owerstes van die vergadering het hulle dit met ân eed beloof.
16 Maar aan die einde van drie dae, nadat die verbond met hulle gesluit was, hoor die volk dat hulle in hul nabyheid en tussen hulle in woon.
17 Die kinders van JisraEl het naamlik weggetrek en op die derde dag by hulle stede gekom; en hulle stede was: GĂbeon en KefĂra en BĂ©Ă«rot en Kirjat-JeĂĄrim.
18 Maar die kinders van JisraEl het hulle nie verslaan nie, omdat die owerstes van die vergadering vir hulle gesweer het by JaHWeH, die Elohey van JisraEl; die hele vergadering het toe teen die owerstes geprotesteer.
19 Daarop sĂȘ al die owerstes aan die hele vergadering: Ons het self vir hulle gesweer by JaHWeH, die Elohey van JisraEl; en nou mag ons hulle nie aanraak nie.
20 Dit sal ons aan hulle doen en hulle laat lewe, sodat daar nie Woede oor ons kom ter wille van die eed wat ons vir hulle gesweer het nie.
21 Verder sĂȘ die owerstes vir hulle: Laat hulle lewe! En hulle het houtkappers en waterputters geword van die hele vergadering, soos die owerstes aan hulle gesĂȘ het.
22 Toe laat JeHĂŽWshua hulle roep en spreek met hulle en sĂȘ: Waarom het julle ons bedrieg deur te sĂȘ: Ons woon baie ver van julle af terwyl julle tussen ons in woon?
23 Nou dan, vervloek is julle! En nooit sal julle ophou om knegte, houtkappers sowel as waterputters, vir die Huis van my Elohey te wees nie.
24 Toe het hulle JeHĂŽWshua geantwoord en gesĂȘ: Omdat aan u dienaars verseker meegedeel was dat JaHWeH jou Elohey aan MoshĂš, Sy kneg, bevel gegee het om die hele Aarde aan julle te gee en al die inwoners van die Aarde voor julle uit te verdelg, daarom was ons vir julle baie bevrees ter wille van ons siele en het ons hierdie ding gedoen.
25 Maar hier is ons nou in u hand: doen soos dit goed en reg is in u oë om met ons te handel.
26 Hy het toe so met hulle gedoen en hulle gered uit die hand van die kinders van JisraEl, dat dié hulle nie gedood het nie.
27 So het JeHÎWshua dan op dié dag houtkappers en waterputters van hulle gemaak vir die vergadering en vir die altaar van JaHWeH, tot vandag toe, op die plek wat Hy sou uitkies.
Die groot slag van GĂbeon. Son en maan staan stil. Verskeie stede in die Suide ingeneem.
1Â EN toe AdĂłni-Sedek, die koning van Jerusalem, hoor dat JeHĂŽWshua Ai ingeneem en haar met die banvloek getref het - soos hy met JĂ©rigo en haar koning gedoen het, so het hy met Ai en haar koning gedoen - en dat die inwoners van GĂbeon vrede gesluit het met JisraEl en in hulle midde was,
2 het hulle baie bevrees geword, omdat GĂbeon ân groot stad was, soos een van die koningstede, en omdat sy groter as Ai en al haar manne dapperes was.
3 AdĂłni-Sedek, die koning van Jerusalem, stuur toe na Hoham, die koning van Hebron, en na PĂream, die koning van Jarmut, en na JĂĄfia, die koning van Lagis, en na Debir, die koning van Eglon, om te sĂȘ:
4 Trek na my toe op en help my, dat ons GĂbeon kan verslaan, omdat sy met JeHĂŽWshua en met die kinders van JisraEl vrede gesluit het.
5 So het dan die vyf Amoritiese konings vergader en opgetrek: die koning van Jerusalem, die koning van Hebron, die koning van Jarmut, die koning van Lagis, die koning van Eglon, hulle en al hul leĂ«rmagte; en hulle het GĂbeon beleĂ«r en teen haar geveg.
6 Maar die manne van GĂbeon het na JeHĂŽWshua gestuur, in die laer van Gilgal, om te sĂȘ: Trek u hande nie af van u dienaars nie, kom gou op na ons toe en verlos ons en help ons; want al die konings van die Amoriete wat die Gebergte bewoon, het hulle teen ons verenig.
7 Daarop het JeHĂŽWshua opgetrek uit Gilgal, hy en al die weerbare manskappe en al die dapper dapperes met hom saam.
8 En JaHWeH het aan JeHĂŽWshua gesĂȘ: Wees nie bevrees vir hulle nie, want Ek gee hulle in jou hand; niemand van hulle sal voor jou standhou nie.
9 Toe JeHĂŽWshua hulle skielik oorval - hy het die hele nag deur van Gilgal af opgetrek -
10 het JaHWeH hulle in verwarring gebring voor die aangesig van JisraEl, en hy het ân groot slag onder hulle geslaan by GĂbeon en hulle agtervolg op pad na die hoogte van Bet-Horon en hulle verslaan tot by AsĂ©ka en tot by MakkĂ©da.
11 En toe hulle voor JisraEl uit vlug terwyl hulle op die afdraand van Bet-Horon was, het JaHWeH groot haelstene uit die Hemele op hulle gewerp tot by Aséka, sodat hulle gesterf het; daar het meer gesterf deur die haelstene as wat die kinders van JisraEl met die swaard doodgeslaan het.
12 Toe het JeHĂŽWshua met JaHWeH gespreek, op die dag dat JaHWeH die Amoriete aan die kinders van JisraEl oorgegee het, en voor die aangesig van JisraEl gesĂȘ: Son, staan stil in GĂbeon, en maan, in die dal van Ajalon! [Boekrol van die Opregte 88:63]
13 Toe staan die son stil en bly die maan staan totdat die nasie hulle gewreek het op hul vyande. Staan dit nie geskrywe in die Boekrol van die Opregte nie? En die son het bly staan in die middel van die Hemele en het hom nie gehaas om onder te gaan nie, omtrent ân volle dag. [Boekrol van die Opregte 89:8]
14 En daar was geen dag soos hierdie een, voor hom en nĂĄ hom, dat JaHWeH na die stem van ân man geluister het nie; omdat JaHWeH vir JisraEl gestry het.
15 Daarop het JeHĂŽWshua, en die hele JisraEl met hom saam, na die laer van Gilgal teruggekeer.
16 Maar daardie vyf konings het gevlug en weggekruip in die spelonk by Makkéda.
17 Toe aan JeHĂŽWshua geboodskap en gesĂȘ is: Die vyf konings is gevind: hulle kruip weg in die spelonk by MakkĂ©da -
18 het JeHĂŽWshua gesĂȘ: Rol groot klippe teen die ingang van die spelonk en stel manne teen haar aan om hulle te bewaak.
19 Maar julle, moenie bly staan nie; jaag julle vyande agterna en sny hulle agterhoede af; laat hulle nie toe om in hul stede in te kom nie, want JaHWeH julle Elohey gee hulle in julle hand.
20 En toe JeHĂŽWshua en die kinders van JisraEl hulle heeltemal verslaan het met ân baie groot slag totdat hulle vernietig was, en enkele uit hulle oorgebly en in die versterkte stede ingegaan het,
21 het al die manskappe by die laer, by JeHÎWshua behoue teruggekom in Makkéda; niemand het teen die kinders van JisraEl sy tong verroer nie.
22 Daarop sĂȘ JeHĂŽWshua: Maak oop die ingang van die spelonk en bring hierdie vyf konings uit die spelonk uit na my toe.
23 Hulle het so gedoen en dié vyf konings uit die spelonk na hom gebring: die koning van Jerusalem, die koning van Hebron, die koning van Jarmut, die koning van Lagis, die koning van Eglon.
24 En toe hulle diĂ© konings uitgebring het na JeHĂŽWshua, roep JeHĂŽWshua al die manne van JisraEl en sĂȘ aan die aanvoerders van die krygsmanne wat met hom saam getrek het: Kom nader, sit julle voete op die nekke van hierdie konings; en hulle het nader gekom en hul voete op hulle nekke gesit.
25 En JeHĂŽWshua sĂȘ vir hulle: Wees nie bevrees of verskrik nie; wees sterk en vol moed, want so sal JaHWeH met al julle vyande doen teen wie julle sal veg.
26 En daarna het JeHĂŽWshua hulle neergeslaan en hulle gedood en hulle aan vyf pale opgehang; en hulle het aan die pale bly hang tot die aand toe.
27 En teen sonsondergang het JeHĂŽWshua bevel gegee om hulle van die pale af te haal en in die spelonk te gooi waarin hulle weggekruip het; en hulle het groot klippe voor die ingang van die spelonk gepak, wat vandag nog daar is.
28 Daardie dag het JeHÎWshua ook Makkéda ingeneem en haar met die skerpte van die swaard verslaan; en haar koning, die stad self en al die siele wat in haar was, het hy met die banvloek getref sonder om iemand te laat oorbly wat ontkom het; en met die koning van Makkéda het hy gedoen net soos met die koning van Jérigo.
29 Toe trek JeHÎWshua oor en die hele JisraEl met hom saam van Makkéda na Libna om met Libna oorlog te voer.
30 En JaHWeH het haar ook met haar koning in die hand van JisraEl gegee, en hy het haar verslaan met die skerpte van die swaard en al die siele wat in haar was; hy het niemand in haar laat oorbly nie; en hy het met haar koning gedoen net soos met die koning van JĂ©rigo.
31 Toe trek JeHÎWshua oor en die hele JisraEl met hom saam van Libna na Lagis om teen haar te beleër en in haar te veg.
32 En JaHWeH het Lagis in die hand van JisraEl gegee, sodat hy haar ingeneem het op die tweede dag en haar met al die siele wat in haar was, met die skerpte van die swaard verslaan het net soos hy met Libna gedoen het.
33 Toe trek Horam, die koning van Geser, op om Lagis te help; maar JeHĂŽWshua het hom en sy volk verslaan totdat daar niemand van hom was wat oorgebly het nie.
34 Daarop trek JeHÎWshua oor en die hele JisraEl met hom saam van Lagis na Eglon om teen haar te beleër en teen haar te veg.
35 En hulle het haar ingeneem op dieselfde dag en haar verslaan met die skerpte van die swaard; en al die siele wat in haar was, het hy op dieselfde dag met die banvloek getref net soos hy met Lagis gedoen het.
36 Toe trek JeHĂŽWshua op en die hele JisraEl met hom saam van Eglon na Hebron om teen haar te veg.
37 En hulle het haar ingeneem en haar met haar koning en al haar stede en al die siele wat in haar was, met die skerpte van die swaard verslaan sonder om iemand te laat oorbly wat ontkom het, net soos hy met Eglon gedoen het: hy het haar met al die siele wat in haar was, met die banvloek getref.
38 Daarop draai JeHĂŽWshua weg en die hele JisraEl met hom saam na Debir om teen haar te veg.
39 En hy het haar ingeneem met haar koning en al haar stede; en hulle het hulle met die skerpte van die swaard verslaan en al die siele wat in haar was, met die banvloek getref sonder om iemand te laat oorbly wat ontkom het; soos hy met Hebron gedoen het, so het hy met Debir en haar koning gedoen, en soos hy met Libna en haar koning gedoen het.
40 So het JeHĂŽWshua dan die hele Aarde van die Gebergte en die Suidland en die Laeveld en die Hange met al hulle konings verslaan sonder om iemand te laat oorbly wat ontkom het; en alles wat asemhaal, het hy met die banvloek getref, soos JaHWeH, die Elohey van JisraEl, beveel het.
41 En JeHĂŽWshua het hulle verslaan van Kadesh-BarnĂ©a af tot by Gasa, en die hele Aarde van Gosen tot by GĂbeon.
42 En al hierdie konings in hulle Aarde het JeHĂŽWshua in een slag geneem, omdat JaHWeH, die Elohey van JisraEl, vir JisraEl gestry het.
43 Daarna het JeHĂŽWshua en die hele JisraEl met hom saam na die laer van Gilgal teruggegaan.
Groot slag by die waters van Merom. Oorwinninge in die Noorde en elders.
1Â EN toe Jabin, die koning van Hasor, dit hoor, het hy gestuur na Jobab, die koning van Madon, en na die koning van Simron en na die koning van Agsaf;
2 verder na die konings in die noorde, in die Gebergte en op die Vlakte suid van KĂnnerot en in die Laeveld en op die hoĂ«veld van Dor in die weste;
3 na die KanaÀniete in die ooste en in die weste en die Amoriete en Hetiete en Feresiete en Jebusiete op die gebergte en die Hewiete onderaan Hermon, in die Aarde van Mispa.
4 Hulle het dan uitgetrek en al hulle leĂ«rs saam met hulle, ân volk talryk soos die sand wat aan die seestrand is in menigte, met ân groot getal perde en strydwaens;
5 en al hierdie konings het volgens afspraak byeengekom en saam laer opgeslaan by die waters van Merom, om met JisraEl oorlog te voer.
6 Toe sĂȘ JaHWeH vir JeHĂŽWshua: Wees vir hulle nie bevrees nie; want mĂŽre omtrent sulke tyd sal Ek hulle, almal verslaan, aan JisraEl oorgee; hulle perde moet jy uitwis en hulle waens met vuur verbrand.
7 En JeHĂŽWshua met al die weerbare manskappe by hom het skielik op hulle afgekom by die waters van Merom en hulle oorval.
8 En JaHWeH het hulle in die hand van JisraEl gegee, sodat diĂ© hulle verslaan en hulle agtervolg het tot by Groot-Sidon en tot by MĂsrefot-Maim en tot by die laagte van Mispe teen die ooste; en hulle het hul verslaan totdat daar niemand van hulle was wat oorgebly het nie.
9 En JeHĂŽWshua het met hulle gedoen soos JaHWeH aan hom gesĂȘ het: hulle perde het hy uitgewis en hulle strydwaens met vuur verbrand.
10 En in dié tyd het JeHÎWshua omgedraai en Hasor ingeneem en haar koning met die swaard verslaan; want Hasor was tevore die hoof van al daardie koninkryke.
11 En hulle het al die siele wat in haar was, met die skerpte van die swaard verslaan en hulle met die banvloek getref; niks wat asemhaal, het oorgebly nie, en Hasor het hy met vuur verbrand.
12 En al daardie koningstede met al hulle konings het JeHĂŽWshua geneem en hulle met die skerpte van die swaard verslaan; hy het hulle met die banvloek getref, soos MoshĂš, die kneg van JaHWeH, beveel het.
13 Net al die stede wat op hulle heuwels gelĂȘ het, diĂ© het JisraEl nie verbrand nie, behalwe Hasor alleen wat JeHĂŽWshua verbrand het.
14 En al die buit van daardie stede en die vee het die kinders van JisraEl vir hulleself buitgemaak; net al die adamiete het hulle verslaan met die skerpte van die swaard, totdat hulle dié verdelg het; hulle het niks wat asemhaal, laat oorbly nie.
15 Soos JaHWeH MoshĂš, Sy kneg, beveel het, so het MoshĂš aan JeHĂŽWshua bevel gegee, en so het JeHĂŽWshua gehandel; hy het niks nagelaat van alles wat JaHWeH MoshĂš beveel het nie.
16 So het JeHĂŽWshua dan hierdie hele Aarde ingeneem: die Gebergte en die hele Suidland en die hele Aarde van Gosen en die Laeveld en die Vlakte en die gebergte van JisraEl met sy laagte;
17 van die Kaal Berg af, wat oploop na SeĂŻr toe, tot by BaĂ€l-Gad in die laagte van die LĂbanon onderaan die berg Hermon; en al hulle konings het hy gevang en hulle verslaan en hulle gedood.
18 Baie lank het JeHĂŽWshua met al hierdie konings oorlog gevoer.
19 Daar was geen stad wat met die kinders van JisraEl vrede gesluit het nie, behalwe die Hewiete, die inwoners van GĂbeon; alles het hulle met wapengeweld geneem.
20 Want JaHWeH het dit so bestier dat hulle hul hardnekkig voorgeneem het om JisraEl te bestry, sodat dié hulle met die banvloek sou tref, dat daar vir hulle geen guns sou wees nie; maar dat dié hulle sou verdelg, soos JaHWeH MoshÚ beveel het.
21 En in dié tyd het JeHÎWshua gekom en die Enakiete uitgeroei, uit die gebergte, uit Hebron, Debir, Anab en uit die hele gebergte van JeHûWdah en die hele gebergte van JisraEl; met hul stede saam het JeHÎWshua hulle met die banvloek getref.
22 Niemand van die Enakiete het oorgebly in die Aarde van die kinders van JisraEl nie; net in Gasa, in Gat en in Asdod het hulle oorgebly.
23 So het JeHĂŽWshua dan die deel van die Aarde ingeneem net soos JaHWeH met MoshĂš gespreek het; en JeHĂŽWshua het haar as ân Erfdeel aan JisraEl gegee volgens hulle afdelings, volgens hulle stamme; en die Aarde het gerus van oorlog.
Opsomming van die konings wat JisraEl verslaan het.
1Â EN dit is die konings van die Aarde wat die kinders van JisraEl verslaan en wie se Aarde hulle in besit geneem het oos van die Jordaan, teen sonop; van die Arnonrivier af tot by die berg Hermon, en die hele Vlakte teen die ooste:
2 Sihon, die koning van die Amoriete wat in Hesbon gewoon het, wat geheers het van AroĂ«r af wat aan die kant van die Arnonrivier lĂȘ: van die middel van die rivier af en oor die helfte van GĂlead tot by die Jabbokrivier, die grens van die kinders van Ammon;
3 en oor die Vlakte tot by die KĂnnerotsee, na die ooste toe, en tot by die See van die Vlakte, die Soutsee, oostelik in die rigting van Bet-HajĂ©simot en teen die suide onderaan die hange van Pisga;
4 en die grondgebied van Og, die koning van Basan, uit ân oorblyfsel van die RefaĂŻete, wat in Astarot en EdrĂ©ĂŻ gewoon het,
5 en wat geheers het oor die gebergte Hermon en oor Salka en oor die hele Basan tot by die grens van die Gesuriete en die MaĂ€gatiete, en tot die helfte van GĂlead, die grondgebied van Sihon, die koning van Hesbon.
6 MoshĂš, die kneg van JaHWeH, en die kinders van JisraEl het hulle verslaan; en MoshĂš, die kneg van JaHWeH, het haar as ân besitting gegee aan die Rubeniete en die Gadiete en die halwe stam van Manasse.
7 En dit is die konings van die Aarde wat JeHĂŽWshua en die kinders van JisraEl verslaan het, duskant die Jordaan na die weste toe: van BaĂ€l-Gad in die laagte van die LĂbanon af tot by die Kaal Berg wat oploop na SeĂŻr toe; en JeHĂŽWshua het haar as ân besitting aan die stamme van JisraEl gegee volgens hulle afdelings -
8 op die Gebergte en in die Laeveld en in die Vlakte en aan die hange en in die wildernis en in die Suidland: die Hetiete, Amoriete en KanaÀniete, die Feresiete, Hewiete en Jebusiete:
9 die koning van JĂ©rigo, een; die koning van Ai wat langsaan BetEl lĂȘ, een;
10 die koning van Jerusalem, een; die koning van Hebron, een;
11 die koning van Jarmut, een; die koning van Lagis, een;
12 die koning van Eglon, een; die koning van Geser, een;
13 die koning van Debir, een; die koning van Geder, een;
14 die koning van Horma, een; die koning van Arad, een;
15 die koning van Libna, een; die koning van AdĂșllam, een;
16 die koning van Makkéda, een; die koning van BetEl, een;
17 die koning van TappĂșag, een; die koning van Hefer, een;
18 die koning van Afek, een; die koning van LassĂĄron, een;
19 die koning van Madon, een; die koning van Hasor, een;
20 die koning van Simron-Meron, een; die koning van Agsaf, een;
21 die koning van TĂĄĂ€nag, een; die koning van MegĂddo, een;
22 die koning van Kedes, een; die koning van JĂłkneam, by die Karmel, een;
23 die koning van Dor, op die hoëveld van Dor, een; die koning van die nasies by Gilgal, een;
24 die koning van Tirsa, een - al die konings saam, een-en-dertig.
Verdeling van die Aarde oos van die Jordaan.
1Â EN toe JeHĂŽWshua oud en ver op sy dae was, het JaHWeH vir hom gesĂȘ: Jy is oud en ver op jou dae, en daar het nog ân baie groot stuk Aarde oorgebly om haar in besit te neem.
2 Dit is die Aarde wat oorgebly het: Al die landstreke van die Filistyne en al die Gesuriete,
3 van die Sihor aan die kant van Egipte af tot by die grens van Ekron na die noorde, wat as KanaÀnities gereken word; die vyf vorste van die Filistyne: dié van Gasa en dié van Asdod, dié van Askelon, dié van Gat en dié van Ekron, en die Awiete
4 in die suide; die hele Aarde van die KanaÀniete en Méara wat aan die Sidoniërs behoort, tot by Afek, tot by die grens van die Amoriete;
5 en die Aarde van die Gibliete en die hele LĂbanon aan die Oostekant, van BaĂ€l-Gad af, onderaan die berg Hermon, tot by die ingang na Hamat.
6 Al die bewoners van die gebergte, van die LĂbanon af tot by MĂsrefot-Maim, al die SidoniĂ«rs - Ek self sal hulle voor die kinders van JisraEl uit verdrywe; laat haar net as Erfdeel aan JisraEl val soos Ek jou beveel het.
7 Verdeel dan nou hierdie Aarde as Erfdeel onder die nege stamme en die halwe stam van Manasse.
8 Saam met hom het die Rubeniete en die Gadiete hulle erfdeel ontvang wat MoshĂš oorkant die Jordaan na die ooste toe aan hulle gegee het, soos MoshĂš, die kneg van JaHWeH, haar aan hulle gegee het:
9 van AroĂ«r af wat aan die kant van die Arnonrivier lĂȘ, die stad in die middel van die dal, en die hele gelykveld van MĂ©deba af tot by Dibon;
10 en al die stede van Sihon, die koning van die Amoriete wat in Hesbon geregeer het, tot by die grens van die kinders van Ammon;
11 en GĂlead en die grondgebied van die Gesuriete en MaĂ€gatiete en die hele berg Hermon en die hele Basan tot by Salka;
12 die hele koninkryk van Og in Basan, wat koning was in Astarot en in Edréï (hy het oorgebly uit die laastes van die Refaïete; en MoshÚ het hulle verslaan en verdrywe).
13 Maar die kinders van JisraEl het die Gesuriete en MaÀgatiete nie verdrywe nie, sodat Gesur en MaÀgat onder JisraEl gewoon het tot vandag toe.
14 Net aan die stam van Levi het hy geen erfdeel gegee nie: die vuur[bereidings] van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, dit is sy Erfdeel, soos Hy hom beloof het.
15 En MoshĂš het aan die stam van die kinders van Ruben gegee volgens hulle families;
16 sodat hulle die grondgebied ontvang het: van AroĂ«r af wat aan die kant van die Arnonrivier lĂȘ, die stad in die middel van die dal, en die hele gelykveld tot by MĂ©deba;
17 Hesbon en al haar stede wat in die gelykveld lĂȘ, Dibon en Bamot-BaĂ€l en Bet-BaĂ€l-Meon
18 en Jahas en Kedémot en MefåÀt;
19 en KirjatĂĄim en Sibma en Seret-HassĂĄhar, op die gebergte van die dal,
20 en Bet-Peor en die hange van die Pisga en Bet-Hajésimot;
21 en al die stede van die gelykveld en die hele koninkryk van Sihon, die koning van die Amoriete wat in Hesbon geregeer het, wat MoshĂš verslaan het saam met die vorste van MĂdian: Ewi en Rekem en Sur en Hur en Reba, die vorste van Sihon, inwoners van die Aarde.
22 By hulle dooies het die kinders van JisraEl ook BĂleam, die seun van Beor, die waarsĂȘer, met die swaard gedood.
23 So was dan die grens van die kinders van Ruben: die Jordaan saam met sy gebied; sy was die erfdeel van die kinders van Ruben volgens hulle familie, die stede met hulle dorpe.
24 En MoshĂš het aan die stam van Gad, die kinders van Gad, gegee volgens hulle families;
25 sodat hulle die grondgebied ontvang het van JaĂ©ser en al die stede van GĂlead en die helfte van die Aarde van die kinders van Ammon, tot by AroĂ«r wat teenoor Rabbah lĂȘ,
26 van Hesbon af tot by Ramat-Mispe en BĂ©tonim; en van MahanĂĄim af tot by die grens van LĂdbir;
27 en in die dal: Bet-Haram en Bet-Nimra en Sukkot en Safon, die oorblyfsel van die koninkryk van Sihon, die koning van Hesbon, die Jordaan saam met sy gebied, tot by die uiteinde van die Kinnéretsee, oorkant die Jordaan na die ooste toe.
28 Sy is die erfdeel van die kinders van Gad volgens hulle families, die stede met hulle dorpe.
29 Verder het MoshĂš aan die halwe stam van Manasse gegee; sodat die halwe stam van die kinders van Manasse [ontvang het] volgens hulle families -
30 hulle grondgebied was: van MahanĂĄim af, die hele Basan, die hele koninkryk van Og, die koning van Basan, en al die JaĂŻrsdorpe in Basan, sestig stede;
31 en die halwe GĂlead en Astarot en EdrĂ©ĂŻ, stede van die koninkryk van Og in Basan, aan die kinders van Magir, die seun van Manasse - aan die helfte van die kinders van Magir volgens hulle families.
32 Dit is wat MoshĂš as erfenis uitgedeel het in die vlaktes van Moab, oos van die Jordaan van JĂ©rigo teen die ooste;
33 maar aan die stam van Levi het MoshĂš geen erfdeel gegee nie; JaHWeH, die Elohey van JisraEl, is Self hulle Erfdeel, soos Hy hulle beloof het.
Kaleb ontvang Hebron vir homself.
1 EN sy is wat die kinders van JisraEl as Erfdeel in die Aarde van KanaÀn ontvang het, wat El-Azar, die priester, en JeHÎWshua, die seun van Nun, en die hoofdelike vaders van die stamme van die kinders van JisraEl aan hulle as erfenis uitgedeel het
2 deur verloting van hulle erfdeel, soos JaHWeH deur die hand van MoshĂš beveel het, met betrekking tot die nege en ân halwe stam.
3 Want MoshĂš het die erfdeel van die twee en ân halwe stam oos van die Jordaan gegee, maar aan die Leviete het hy geen erfdeel onder hulle gegee nie.
4 Want die kinders van JĂŽWsef was twee stamme: Manasse en Efraim; maar aan die Leviete het hulle geen aandeel in die Aarde gegee nie, behalwe stede om in te woon, met hulle weiveld vir hulle vee en hulle goed.
5 Soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het die kinders van JisraEl gedoen en die Aarde verdeel.
6 Toe het die kinders van JeHĂ»Wdah nader gekom na JeHĂŽWshua in Gilgal, en Kaleb, die seun van JefĂșnne, die Kenissiet, het vir hom gesĂȘ: U weet die woord wat JaHWeH met MoshĂš, die man van die Elohim in Kadesh-BarnĂ©a gespreek het met betrekking tot my en met betrekking tot u.
7 Veertig jaar was ek oud toe MoshÚ, die kneg van JaHWeH, my uitgestuur het van Kadesh-Barnéa af om die Aarde te verken, en ek het hom berig gebring soos dit in my hart was;
8 maar my broers wat saam met my opgetrek het, het die hart van die volk laat versmelt, terwyl ek volgehou het om JaHWeH my Elohey te volg.
9 En diĂ© dag het MoshĂš gesweer en gesĂȘ: Waarlik, die Aarde wat jou voet betree het, sy sal aan jou en aan jou kinders in ewigheid as ân Erfdeel behoort, omdat jy volgehou het om JaHWeH my Elohey te volg.
10 En nou, kyk, JaHWeH het my laat lewe, soos Hy gespreek het, nou al vyf-en-veertig jaar sedert JaHWeH hierdie woord met MoshĂš gespreek het toe JisraEl in die wildernis getrek het; en kyk nou, ek is vandag vyf-en-tagtig jaar oud;
11 ek is vandag nog so sterk soos die dag toe MoshĂš my uitgestuur het; soos my krag toe was, so is my krag nou nog, om te veg en om uit te gaan en in te gaan.
12 Gee my dan nou hierdie bergland waarvan JaHWeH daardie dag gespreek het; want u self het dié dag gehoor dat dåår Enakiete is en groot versterkte stede; miskien sal JaHWeH met my wees, sodat ek hulle kan verdrywe, soos JaHWeH gespreek het.
13 Toe het JeHĂŽWshua hom geseĂ«n en aan Kaleb, die seun van JefĂșnne, Hebron as erfdeel gegee.
14 Daarom het Hebron die erfdeel geword van Kaleb, die seun van JefĂșnne, die Kenissiet, tot vandag toe, omdat hy volgehou het om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te volg.
15 En die naam van Hebron was tevore [stad van Arba]; hy was die grootste man onder die Enakiete. En die Aarde het gerus van oorlog. [Boekrol van die Opregte 23:85]
Beskrywing van JeHûWdah se erfdeel.
1 EN vir die stam van die kinders van JeHûWdah, volgens hulle families, het die lot geval: teen die grens van Edom, suidelik na die wildernis Sin toe, tot ver in die suide;
2 en hulle suidelike grens was van die end van die Soutsee, van die tong af wat na die suide toe uitsteek;
3 en dit loop aan suid van Skerpioennek en loop oor na Sin en loop op suid van Kadesh-Barnéa en loop oor na Hesron en loop op na Addar en swaai na Karka toe;
4 dan loop dit oor na Asmon en loop aan na die spruit van Egipte, sodat die grens doodloop by die see; dit sal julle suidelike grens wees.
5 En die Oostelike grens: Die Soutsee tot by die mond van die Jordaan. En die grens aan die noordekant: Van die tong van die see, van die mond van die Jordaan af
6 loop die grens op na Bet-Hogla en loop oor noord van Bet-Araba; dan loop die grens op na die klip van Bohan, die seun van Ruben.
7 Verder loop die grens op na Debir, van die dal Agor af, en swaai dan noord na Gilgal wat teenoor die hoogte van AdĂșmmim, Suidelik van die spruit lĂȘ; dan loop die grens oor na die waters van die fontein Semes, sodat dit doodloop by die fontein Rogel.
8 Verder loop die grens op na die Vallei van die seun van Verbranding, na die suidelike hang van die Jebusiete, sy is Jerusalem; dan loop die grens op na die top van die gebergte wat westelik voor die Vallei van Verbranding lĂȘ, wat aan die noordelike einde van die dal Refaim is.
9 Van die top van die berg af buig die grens dan om na die fontein van die waters van NeftĂłag en loop aan na die stede van die gebergte Efron; verder buig die grens om na BĂĄĂ€la, sy is Kirjat-JeĂĄrim.
10 Dan swaai die grens van BĂĄĂ€la af weg in ân westelike rigting na die gebergte SeĂŻr en loop oor na die noordelike hang van die berg JeĂĄrim, sy is KĂ©salon, en loop af na Bet-Semes en loop oor na Timna.
11 Verder loop die grens aan noord na die hang van Ekron; dan buig die grens om na Sikron en loop oor die berg BĂĄĂ€la en loop aan na JabneEl, sodat die grens doodloop by die see.
12 Die westelike grens was die Groot See saam met sy gebied; dit is die grens rondom van die kinders van JeHûWdah volgens hulle families.
13 Maar aan Kaleb, die seun van JefĂșnne, het hy ân aandeel onder die kinders van JeHĂ»Wdah gegee, volgens die Bevel van JaHWeH aan JeHĂŽWshua: die stad van Arba, die vader van Enak, sy is Hebron.
14 En Kaleb het die drie seuns van Enak: Sesai, Ahiman en Talmai, afstammelinge van Enak, daaruit verdrywe.
15 En daarvandaan het hy opgetrek teen die inwoners van Debir; maar die naam van Debir was tevore Kirjat-Sefer;
16 en Kaleb het gesĂȘ: Hy wat Kirjat-Sefer verslaan en haar inneem, aan hom sal ek my dogter Agsa as vrou gee.
17 Daarop het OtniEl, die seun van Kenas, die broer van Kaleb, haar ingeneem; en hy het sy dogter Agsa aan hom as vrou gegee.
18 En toe sy aankom, het sy hom aangespoor om van haar vader ân stuk grond te vra; en toe sy van die esel afklim, sĂȘ Kaleb vir haar: Wat wil jy hĂȘ?
19 En sy sĂȘ: Gee my tog ân geskenk; omdat u my na ân Suidelike deel van die Aarde versit het, moet u my waterfonteine gee. Toe gee hy haar fonteine op die hoogte en fonteine in die laagte.
20 Sy is die erfdeel van die stam van die kinders van JeHûWdah, volgens hulle families.
21 En die stede van die uiteinde van die stam van JeHûWdah se kinders af tot by die grens van Edom was in die suide: KabtseEl en Eder en Jagur,
22 en Kina en DimĂłna en AdĂĄda,
23 en Kedes en Hasor en Jitnan,
24 Sif en Telem en BĂ©alot,
25 en Hasor-HadĂĄtta en KĂ©riot-Hesron, dit is Hasor;
26 Amam en Sema en MĂłlada,
27 en Hasar-Gadda en Hesmon en Bet-Palet,
28 en Hasar-Sual en Beër-Seba en BizjowthJaH,
29 BĂĄĂ€la en Ijjim en Esem,
30 en El-Tolad en Kesil en Horma,
31 en Siklag en MadmĂĄnna en SansĂĄnna,
32 en LebĂĄot en Silhim en Ajin en Rimmon; al die stede saam nege-en-twintig, met hulle dorpe;
33 in die Laeveld: EstĂĄol en SĂłrea en Asna,
34 en SanĂłag en En-Gannim, TappĂșag en Enam,
35 Jarmut en AdĂșllam, Sogo en AsĂ©ka,
36 en SaĂ€rĂĄim en AdĂtaim en GedĂ©ra en GedĂ©rotaim: veertien stede met hulle dorpe;
37 Senan en HadĂĄsa en Migdal-Gad,
38 en Dilean en Mispe en JoktheEl,
39 Lagis en Boskat en Eglon,
40 en Kabbon en Lagmas en Kitlis,
41 en Gedérot, Bet-Dagon en NåÀma en Makkéda: sestien stede met hulle dorpe;
42 Libna en Eter en Asan,
43 en Jiftag en Asna en Nesib,
44 en KehĂla en Agsib en MarĂ©sa: nege stede met hulle dorpe;
45 Ekron met haar onderhorige plekke en haar dorpe;
46 van Ekron af en na die weste toe, alles wat aan die kant van Asdod lĂȘ, met hulle dorpe;
47 Asdod, haar onderhorige plekke en haar dorpe; Gasa, haar onderhorige plekke en haar dorpe, tot by die spruit van Egipte en die Groot See saam met haar gebied;
48 en op die Gebergte: Samir en Jattir en Sogo,
49 en Danna en Kirjat-Sanna, sy is Debir,
50 en Anab en Estémo en Anim,
51 en Gosen en Holon en Gilo: elf stede met hulle dorpe;
52 Arab en Duma en Esean,
53 en Janum en Bet-TappĂșag en AfĂ©ka,
54 en Humta en Kirjat-Arba, sy is Hebron, en Sior: nege stede met hulle dorpe;
55 Maon, Karmel en Sif en Jutta,
56 en JizreEl en JĂłkdeam en SanĂłag,
57 Kain, GĂbea en Timna: tien stede met hulle dorpe;
58 Halhul, Bet-Sur en Gedor,
59 en MĂĄĂ€rat en Bet-Anot en El-Thekon: ses stede met hulle dorpe;
60 Kirjat-BaÀl, dit is Kirjat-Jeårim, en Rabbah: twee stede met hulle dorpe;
61 in die wildernis: Bet-Araba, Middin en SegĂĄga,
62 en Nibsan en die Soutstad en Engedi: ses stede met hulle dorpe.
63 Maar die kinders van JeHûWdah kon die Jebusiete, die inwoners van Jerusalem, nie verdryf nie; daarom het die Jebusiete saam met die kinders van JeHûWdah in Jerusalem bly woon tot vandag toe.
Die erfdeel van Efraim.
1Â EN die lot het uitgekom vir die kinders van JĂŽWsef: van die Jordaan van JĂ©rigo af, oostelik van die waters van JĂ©rigo, [na] die wildernis wat van JĂ©rigo af oploop in die gebergte, na BetEl;
2 verder loop dit van BetEl af aan na Lus en loop oor na die grondgebied van die Arkiete, na Atarot;
3 dan loop dit af in die weste na die grondgebied van die Jafletiete, tot by die gebied van Bet-Horon-Onder en tot by Geser, sodat dit doodloop by die see.
4 So het dan die seuns van JĂŽWsef, Manasse en Efraim, ân erfdeel ontvang.
5 En sy was die grondgebied van die kinders van Efraim volgens hulle families - die grens van hulle erfdeel was, in die ooste: Atrot-Addar tot by Bet-Horon-Bo;
6 dan loop die grens aan na die see; in die noorde: MĂgmetat; dan swaai die grens in ân oostelike rigting na TĂĄĂ€nat-Silo en loop oos daarvan oor na JanĂłag;
7 en van JanĂłag loop dit af na Atarot en NĂĄharat en raak dan aan JĂ©rigo en loop op die Jordaan uit.
8 Van TappĂșag af loop die grens in ân westelike rigting na die spruit Kana; verder loop dit dood by die see. Dit is die erfdeel van die stam van die kinders van Efraim volgens hulle families;
9 en die stede wat vir die kinders van Efraim afgesonder was in die erfdeel van die kinders van Manasse, al die stede met hulle dorpe.
10 Maar hulle het die KanaÀniete, die inwoners van Geser, nie verdrywe nie; so het dan die KanaÀniete onder Efraim bly woon tot vandag toe; maar hulle moes dwangarbeid verrig.
Die erfdeel van Manasse.
1Â VERDER was dit die lot vir die stam van Manasse, omdat hy die eersgeborene van JĂŽWsef was: Magir, die eersgeborene van Manasse, die vader van GĂlead, het, omdat hy ân krygsman was, GĂlead en Basan ontvang;
2 ook die ander kinders van Manasse, volgens hulle families, het ân aandeel ontvang: die kinders van AbiĂ«ser en die kinders van Helek en die kinders van Asri-El en die kinders van Segem en die kinders van Hefer en die kinders van SemĂda; hulle is die manlike kinders van Manasse, die seun van JĂŽWsef, volgens hulle families.
3 Maar SelĂłfhad, die seun van Hefer, die seun van GĂlead, die seun van Magir, die seun van Manasse, het nie seuns gehad nie, maar net dogters; en dit is die name van sy dogters: Magla en Noa, Hogla, Milka en Tirsa;
4 en hulle het nader gekom voor die aangesig van El-Azar, die priester, en voor die aangesig van JeHĂŽWshua, die seun van Nun, en voor die aangesig van die owerstes, en gesĂȘ: JaHWeH het MoshĂš beveel om ons ân erfdeel te gee onder ons broers. Daarop het hy hulle ân erfdeel gegee, volgens die Bevel van JaHWeH, onder die broers van hulle vader.
5 So het dan aan Manasse tien aandele geval, behalwe die Aarde van GĂlead en Basan wat oorkant die Jordaan lĂȘ.
6 Want die dogters van Manasse het ân erfdeel ontvang onder sy seuns, terwyl die Aarde van GĂlead aan die ander kinders van Manasse behoort het.
7 En die grens van Manasse was: van Aser af na MĂgmetat, teenoor Sigem; dan loop die grens regs na die inwoners van En-TappĂșag -
8 die Aarde van TappĂșag het behoort aan Manasse, maar TappĂșag, aan die grens van Manasse, aan die kinders van Efraim -;
9 verder loop die grens af na die spruit Kana, suid van die spruit: daardie stede, onder die stede van Manasse, behoort aan Efraim; en die grens van Manasse is noord van die spruit en loop dood by die see.
10 Suid behoort sy aan Efraim, maar noord aan Manasse; en die see is haar grens; dan raak hulle in die noorde aan Aser en in die ooste aan Issaskar.
11 En aan Manasse behoort in Issaskar en Aser: Bet-Sean met haar onderhorige plekke en JĂbleam met haar onderhorige plekke en die inwoners van Dor met haar onderhorige plekke en die inwoners van En-Dor met haar onderhorige plekke en die inwoners van TĂĄĂ€nag met haar onderhorige plekke en die inwoners van MegĂddo met haar onderhorige plekke, die drie hoogtes.
12 Maar die kinders van Manasse kon hierdie stede nie in besit neem nie, en die KanaÀniete het verkies om in dié Aarde te bly woon.
13 En toe die kinders van JisraEl sterker geword het, het hulle die KanaÀniete dienspligtig gemaak, maar hulle nie geheel en al verdrywe nie.
14 Toe het die kinders van JĂŽWsef met JeHĂŽWshua gespreek en gesĂȘ: Waarom het u my as erfdeel net een lot en een aandeel gegee terwyl ek tog ân groot volk is, omdat JaHWeH my tot hiertoe geseĂ«n het?
15 En JeHĂŽWshua het vir hulle gesĂȘ: As jy ân groot volk is, trek dan op na die boswĂȘreld en kap vir jou daar [ân plek] skoon in die Aarde van die Feresiete en RefaĂŻete, ingeval die gebergte van Efraim vir jou te nou is.
16 Maar die kinders van JĂŽWsef het gesĂȘ: Die gebergte sal nie vir ons genoeg wees nie, en al die KanaĂ€niete wat in die lae dele van die Aarde woon, het ysterwaens, diĂ© van Bet-Sean met sy onderhorige plekke sowel as diĂ© van die laagte van JizreEl.
17 Toe het JeHĂŽWshua met die huis van JĂŽWsef, met Efraim en Manasse gespreek en gesĂȘ: Jy is ân groot volk en jy het groot krag: jy sal nie net een lot hĂȘ nie;
18 want die gebergte sal joune wees - ân boswĂȘreld is sy naamlik, en jy moet haar skoonkap; dan sal die uitlopers daarvan joune wees; want jy moet die KanaĂ€niet verdrywe, al het hy ysterwaens, al is hy sterk.
Verdere verdeling van die Aarde.
1Â DAAROP het die hele vergadering van die kinders van JisraEl in Silo byeengekom en daar die Tent van Samekoms opgeslaan, aangesien die Aarde voor hulle onderwerp was.
2 Maar daar was onder die kinders van JisraEl nog sewe stamme oor wie se erfenis hulle nie verdeel het nie.
3 Toe sĂȘ JeHĂŽWshua aan die kinders van JisraEl: Hoe lank sal julle jul so traag hou om die Aarde in besit te gaan neem wat JaHWeH, die Elohey van julle vaders, aan julle gegee het?
4 Bring tot drie man uit elke stam, dat ek hulle kan uitstuur, en dat hulle kan klaarmaak en die Aarde deurgaan en haar beskrywe met die oog op hulle erfdeel; dan moet hulle na my toe kom
5 en haar onder mekaar in sewe dele verdeel: JeHûWdah moet sy gebied in die suide behou, en die huis van JÎWsef moet sy gebied in die noorde behou.
6 Maar julle moet die Aarde in sewe dele beskrywe en die [beskrywing] hier na my toe bring; dan sal ek vir julle die lot werp, hier voor die Aangesig van JaHWeH onse Elohey.
7 Want die Leviete het geen aandeel onder julle nie, omdat die priesterskap van JaHWeH hulle erfdeel is; en Gad en Ruben en die halwe stam van Manasse het hulle erfdeel ontvang oorkant die Jordaan in die ooste, wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, hulle gegee het.
8 Die manne het toe klaargemaak en gegaan; en by hulle vertrek het JeHĂŽWshua hulle bevel gegee om die Aarde te beskrywe, met die woorde: Gaan heen, trek rond in die Aarde en beskrywe haar, en kom na my terug; dan sal ek hier vir julle die lot werp voor die Aangesig van JaHWeH in Silo.
9 En die manne het gegaan en die Aarde deurgetrek en haar in ân Boekrol beskrywe, volgens die stede, in sewe dele, en na JeHĂŽWshua gekom in die laer van Silo.
10 Toe het JeHĂŽWshua vir hulle die lot gewerp in Silo, voor die Aangesig van JaHWeH; en JeHĂŽWshua het die Aarde daar onder die kinders van JisraEl verdeel volgens hulle afdelings.
Die erfdeel van Benjamin.
11 EN die lot het opgekom van die stam van die kinders van Benjamin volgens hulle families; en die gebied wat vir hulle deur die lot aangewys is, het uitgekom tussen die kinders van JeHûWdah en die kinders van JÎWsef;
12 en hulle grens aan die noordekant was: van die Jordaan af; dan loop die grens op na die noordelike hang van JĂ©rigo, en dit loop op in die gebergte in ân westelike rigting en loop dood by die wildernis van Bet-Awen;
13 en daarvandaan loop die grens oor na Lus, na die suidelike hang van Lus, sy is BetEl; verder loop die grens af na Atrot-Addar, op die gebergte wat suid lĂȘ van Bet-Horon-Onder;
14 dan buig die grens om en swaai na die westekant, teen suid, van die gebergte wat suid teenoor Bet-Horon lĂȘ; verder loop dit dood by Kirjat-BaĂ€l, sy is Kirjat-JeĂĄrim, die stad van die kinders van JeHĂ»Wdah; dit is die westekant;
15 en die suidekant begin by die uiteinde van Kirjat-JeĂĄrim; en die grens loop aan in die weste en dan na die waterfontein van NeftĂłag;
16 dan loop die grens af na die uiteinde van die berg wat teenoor die Vallei van die seun van Verbranding, noordelik in die dal van die RefaĂŻete lĂȘ; dan loop dit af na die dal Hinnom, na die suidelike hang van die Jebusiete, en loop af na die fontein Rogel;
17 verder buig dit noord om en loop aan na die fontein Semes; dan loop dit aan na die klipkrale wat teenoor die hoogte van AdĂșmmim lĂȘ, en loop af na die klip van Bohan, die seun van Ruben;
18 dan gaan dit oor na die hang teenoor die Araba in ân noordelike rigting en loop af na die Araba;
19 verder loop die grens oor na die hang van Bet-Hogla in ân noordelike rigting; dan loop die grens dood by die noordelike tong van die Soutsee, aan die mond van die Jordaan in die suide; dit is die suidelike grens;
20 en die Jordaan begrens haar aan die oostekant. Dit is die erfdeel van die kinders van Benjamin na hulle families, volgens haar grense rondom.
21 En die stede van die stam van die kinders van Benjamin, volgens hulle families, was: JĂ©rigo en Bet-Hogla en Emek-Kesis,
22 en Bet-Araba en SemarĂĄim en BetEl,
23 en HaÀwim en Para en Ofra,
24 en Kefar-HaÀmmóni en Ofni en Gaba: twaalf stede met hulle dorpe;
25 GĂbeon en Rama en BeĂ«rot,
26 en Mispe en KefĂra en Mosa,
27 en Rekem en JirpeEl en TĂĄreala,
28 en Sela, Elef en JebĂșsi, sy is Jerusalem, GĂbeat, Kirjat: veertien stede met hulle dorpe. Sy is die erfdeel van die kinders van Benjamin volgens hulle families.
Die lot van die stam van SĂmeon.
1 EN die tweede lot het uitgekom vir SĂmeon, vir die stam van die kinders van SĂmeon volgens hulle families; en hulle erfdeel was in die middel van die erfdeel van die kinders van JeHĂ»Wdah.
2 En hulle het in hulle erfdeel gehad: Beër-Seba en Seba en Mólada,
3 en Hasar-Sual en Bala en Esem,
4 en El-Tolad en BetuEl en Horma,
5 en Siklag en Bet-HammarkĂĄbot en Hasar-Susa,
6 en Bet-LebĂĄot en SarĂșhen: dertien stede met hulle dorpe;
7 Ajin, Rimmon en Eter en Asan: vier stede met hulle dorpe;
8 en al die dorpe wat rondom hierdie stede was, tot by BĂĄĂ€lat-BeĂ«r, die Rama van die Suidland. Sy is die erfdeel van die stam van die kinders van SĂmeon volgens hulle families.
9 Uit die aandeel van die kinders van JeHĂ»Wdah is die erfdeel van die kinders van SĂmeon, omdat die deel van die kinders van JeHĂ»Wdah vir hulle te groot was; daarom het die kinders van SĂmeon geĂ«rwe in die middel van hulle erfdeel.
Die erfdeel van SĂ©bulon.
10 EN die derde lot het opgekom vir die kinders van SĂ©bulon volgens hulle families, en die grens van hulle erfdeel was tot by Sarid.
11 En hulle grens loop op in ân westelike rigting na MarĂĄla en raak aan DabbĂ©set en aan die spruit wat teenoor JĂłkneam loop;
12 en van Sarid af swaai dit na die oostekant, teen sonop, na die gebied van Kislot-Tabor, en loop aan na Daberat en loop op na JĂĄfia;
13 en daarvandaan loop dit oor na die ooste teen sonop, na Gat-Hefer, na Et-Kasin, en loop aan na Rimmon wat hom na Nea toe uitstrek;
14 dan swaai die grens noord daaromheen na HannĂĄton en loop dood by die dal JiftagEl;
15 en Kattat en NĂĄhalal en Simron en JĂdeala en Betlehem: twaalf stede met hulle dorpe.
16 Sy was die erfdeel van die kinders van SĂ©bulon volgens hulle families; hierdie stede met hulle dorpe.
Die erfdeel van Ăssaskar.
17 VIR Issaskar het die vierde lot uitgekom, vir die kinders van Issaskar volgens hulle families;
18 en hulle grondgebied was na JizreEl toe en KesĂșllot en Sunem,
19 en HafarĂĄim en Sion en AnagĂĄrat,
20 en Rabbit en KĂsjon en Ebes,
21 en Remet en En-Gannim en En-Hadda en Bet-Pases;
22 en die grens raak aan Tabor en SahasĂma en Bet-Semes, en hulle gebied loop dood by die Jordaan: sestien stede met hulle dorpe.
23 Sy is die erfdeel van die stam van die kinders van Issaskar volgens hulle families, die stede met hulle dorpe.
Die erfdeel van Aser.
24 EN die vyfde lot het uitgekom vir die stam van die kinders van Aser volgens hulle families;
25 en hulle gebied was: Helkat en Hali en Beten en Agsaf,
26 en Allamméleg en Amead en Miseal; en raak in die weste aan die Karmel en aan Sihor-Libnat;
27 dan draai dit teen sonop na Bet-Dagon en raak aan SĂ©bulon en die dal JiftagEl; in die noorde, Bet-Emek en NeiEl, en loop aan links by Kabul;
28 en Ebron en Rehob en Hammon en Kana tot by Groot-Sidon;
29 dan draai die grens na Rama en tot by die vesting Tirus; dan draai die grens na Hosa en loop dood by die see, van die landstreek af wat na Agsib toe lĂȘ;
30 en Umma en Afek en Rehob: twee-en-twintig stede met hulle dorpe:
31 Sy is die erfdeel van die stam van die kinders van Aser volgens hulle families; hierdie stede met hulle dorpe.
Die erfdeel van NĂĄftali.
32 VIR die kinders van NĂĄftali het die sesde lot uitgekom, vir die kinders van NĂĄftali volgens hulle families;
33 en hulle grens was van Helef, van die eikeboom by SaÀnånnim af, en Adåmi-Nekeb en JabneEl tot by Lakkum, en dit loop dood by die Jordaan;
34 dan draai die grens in ân westelike rigting na Asnot-Tabor en loop daarvandaan aan na Hukkok en raak in die suide aan SĂ©bulon; en aan Aser raak dit in die weste, en aan JeHĂ»Wdah aan die Jordaan in die ooste;
35 en die versterkte stede: Siddim, Ser en Hammat, Rakkat en Kinnéret,
36 en Adamah en Rama en Hasor,
37 en Kedes en Edréï en En-Hasor,
38 en Jireon en MighdalEl, Horem en Bet-Anat en Bet-Semes: negentien stede met hulle dorpe.
39 Sy is die erfdeel van die stam van die kinders van NĂĄftali volgens hulle families, die stede met hulle dorpe.
Die erfdeel van Dan.
40 VIR die stam van die kinders van Dan, volgens hulle families; het die sewende lot uitgekom.
41 En die grens van hulle erfdeel omvat: SĂłrea en EstĂĄol en Ir-Semes,
42 en SaÀlåbbin en Ajalon en Jitla,
43 en Elon en TimnĂĄta en Ekron,
44 en El-Tekeh en GĂbbeton en BĂĄĂ€lat,
45 en JeHûWda en Bené-Berak en Gat-Rimmon.
46 en MĂ©-Jarkon en Rakkon, met die gebied teenoor Jafo.
47 Maar die kinders van Dan het hulle grondgebied kwytgeraak; daarom het die kinders van Dan opgetrek en teen Lesem geveg en haar in besit geneem en verslaan met die skerpte van die swaard en haar in besit geneem en in haar gewoon; en hulle het Lesem Dan genoem na die naam van hulle vader Dan.
48 Sy is die erfdeel van die stam van die kinders van Dan volgens hulle families; hierdie stede met hulle dorpe.
JeHĂŽWshua ontvang Timnat-Serag.
49 TOE hulle die Aarde volgens sy grenslyne as erfenis geheel verdeel het, het die kinders van JisraEl aan JeHĂŽWshua, die seun van Nun, ân erfdeel onder hulle gegee;
50 op die Bevel van JaHWeH het hulle hom die stad gegee wat hy gevra het, Timnat-Serag op die gebergte van Efraim; en hy het die stad opgebou en in haar gaan woon.
51 Dit is die erfdele wat El-Azar, die priester, en JeHÎWshua, die seun van Nun, en die hoofdelike vaders aan die stamme van die kinders van JisraEl as erfenis uitgedeel het deur die lot, in Silo, voor die Aangesig van JaHWeH, by die ingang van die Tent van Samekoms; en hulle het die verdeling van die Aarde beëindig.
Die ses vrystede vir onopsetlike doodslag, drie duskant en drie anderkant die Jordaan.
1Â EN JaHWeH het met JeHĂŽWshua gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek met die kinders van JisraEl en sĂȘ: Wys die stede van ontvlugting vir julle aan waarvan Ek deur die hand van MoshĂš met julle gespreek het,
3 dat hy wat doodgeslaan het - wat sonder opset, ân siel doodgeslaan het, daarheen kan vlug, sodat diĂ© vir julle kan dien as toevlug van die losser van die bloed.
4 As hy dan na een van hierdie stede toe vlug en gaan staan by die ingang van die stadspoort en sy saak voor die ore van die oudstes van daardie stad meedeel, moet hulle hom by hulle in die stad opneem en aan hom plek gee, dat hy by hulle kan woon;
5 en as die losser van die bloed hom agternajaag, mag hulle hom wat doodgeslaan het, nie aan hom uitlewer nie, omdat hy sy naaste sonder opset doodgeslaan het, sonder dat hy hom gister en eergister vyandig was;
6 en hy moet in daardie stad bly totdat hy voor die Reg van die aangesig van die vergadering verskyn het, tot op die dood van die hoëpriester wat in dié dae daar sal wees; dan mag hy wat doodgeslaan het, weer na sy stad en sy huis terugkeer, na die stad waar hy vandaan gevlug het.
7 Hulle het: Kedes in Galiléa afgesonder, op die gebergte van Nåftali, en Segem op die gebergte van Efraim, en Kirjat-Arba, dit is Hebron, op die gebergte van JeHûWdah;
8 en oorkant die Jordaan, oos van JĂ©rigo, het hulle afgestaan: Betser in die wildernis op die gelykveld, uit die stam van Ruben, en Ramot in GĂlead, uit die stam van Gad, en Golan in Basan uit die stam van Manasse.
9 Dit is die stede wat bepaal was vir al die kinders van JisraEl en vir die besoeker wat onder hulle vertoef; sodat elkeen wat per abuis ân siel doodgeslaan het, daarheen sou kan vlug en nie hoef te sterf deur die hand van die losser van die bloed voordat hy voor die aangesig van die vergadering gestaan het nie.
Die Leviete verkry op hul versoek hulle stede.
1Â TOE het die hoofdelike vaders van die Leviete nader gekom na El-Azar, die priester, en na JeHĂŽWshua, die seun van Nun, en na die hoofdelike vaders van die stamme van die kinders van JisraEl,
2 en met hulle gespreek in Silo, in die Aarde van KanaĂ€n, en gesĂȘ: JaHWeH het deur die hand van MoshĂš bevel gegee dat aan ons stede afgestaan moet word om in te woon, met hulle weiveld vir ons vee.
3 Toe het die kinders van JisraEl aan die Leviete, volgens die Bevel van JaHWeH, uit hulle erfdeel die volgende stede met hulle weiveld afgestaan:
4 Die lot het uitgekom vir die families van die Kehatiete; en die kinders van AĂ€ron, die priester, uit die Leviete, het ontvang uit die stam van JeHĂ»Wdah en uit die stam van SĂmeon en uit die stam van Benjamin, deur die lot, dertien stede;
5 en die ander kinders van Kehat, uit die families van die stam van Efraim en uit die stam van Dan en uit die halwe stam van Manasse, deur die lot, tien stede;
6 en die kinders van Gerson, uit die families van die stam van Issaskar en uit die stam van Aser en uit die stam van NĂĄftali en uit die halwe stam van Manasse in Basan, deur die lot, dertien stede;
7 en die kinders van MerĂĄri, volgens hulle families, uit die stam van Ruben en uit die stam van Gad en uit die stam van SĂ©bulon, twaalf stede.
8 So het dan die kinders van JisraEl aan die Leviete hierdie stede met hulle weiveld deur die lot gegee, soos JaHWeH deur die hand van MoshĂš beveel het.
9 Verder het hulle, uit die stam van die kinders van JeHĂ»Wdah en uit die stam van die kinders van SĂmeon, hierdie stede gegee wat hulle met hul name genoem het:
10 die kinders van AĂ€ron dan, uit die families van die Kehatiete, uit die kinders van Levi, het ontvang - want die eerste lot was vir hulle -
11 en aan hulle is gegee: die stad van Arba, die vader van Anok, dit is Hebron, op die gebergte van JeHûWdah, met sy weiveld daarom-heen;
12 maar die saaigrond van die stad, met sy dorpe, het hulle aan Kaleb, die seun van JefĂșnne, as sy besitting gegee.
13 En aan die kinders van AĂ€ron, die priester, het hulle gegee Hebron, die stad van ontvlugting vir hom wat doodgeslaan het, met sy weiveld, en Libna met sy weiveld,
14 en Jattir met haar weiveld, en EstemĂła met haar weiveld,
15 en Holon met haar weiveld, en Debir met haar weiveld,
16 en Ajin met haar weiveld, en Jutta met haar weiveld, en Bet-Semes met haar weiveld: nege stede uit hierdie twee stamme.
17 En uit die stam van Benjamin: GĂbeon met haar weiveld, en Geba met haar weiveld,
18 en Anatot met haar weiveld, en Almon met haar weiveld: vier stede.
19 Al die stede van die kinders van AĂ€ron, die priesters, was dertien stede met hulle weiveld.
20 En die families van die kinders van Kehat, die Leviete, wat nog oor was van die kinders van Kehat, het hulle stede wat deur die lot aangewys was, ontvang uit die stam van Efraim;
21 en hulle het aan hulle gegee: die stad van ontvlugting vir hom wat ân doodslaan begaan het: Sigem met haar weiveld op die gebergte van Efraim, en Geser met haar weiveld,
22 en KibsĂĄim met haar weiveld, en Bet-Horon met haar weiveld: vier stede.
23 En uit die stam van Dan: El-Tekeh met haar weiveld, GĂbbeton met haar weiveld,
24 Ajalon met haar weiveld, Gat-Rimmon met haar weiveld: vier stede.
25 En uit die helfte van die stam van Manasse: TĂĄĂ€nag met haar weiveld, en Gat-Rimmon met haar weiveld: twee stede;
26 alles saam tien stede met hulle weiveld vir die families van die kinders van Kehat wat nog oorgebly het.
27 En aan die kinders van Gerson uit die families van die Leviete: uit die halwe stam van Manasse, die stad van ontvlugting vir hom wat doodgeslaan het: Golan in Basan met haar weiveld, en Beëstéra met haar weiveld: twee stede.
28 En uit die stam van Issaskar: Kisjon met haar weiveld, en Daberat met haar weiveld,
29 Jarmut met haar weiveld, En-Gannim met haar weiveld: vier stede.
30 En uit die stam van Aser: Miseal met haar weiveld, Abdon met haar weiveld,
31 Helkat met haar weiveld, en Rehob met haar weiveld: vier stede.
32 En uit die stam van Nåftali, die vrystad vir hom wat doodgeslaan het: Kedes in Galiléa met haar weiveld, en Hammot-Dor met haar weiveld, en Kartan met haar weiveld: drie stede;
33 al die stede van die Gersoniete, volgens hulle families, was dertien stede met hulle weiveld.
34 En aan die families van die kinders van MerĂĄri, die Leviete wat nog oor was - uit die stam van SĂ©bulon: JĂłkneam met haar weiveld, Karta met haar weiveld,
35 Dimna met haar weiveld, NĂĄhalal met haar weiveld: vier stede.
36 En uit die stam van Ruben: Betser met haar weiveld, en Jahas met haar weiveld,
37 Kedémot met haar weiveld, en MefåÀt met haar weiveld: vier stede.
38 En uit die stam van Gad, die stad vir ontvlugting vir hom wat doodgeslaan het: Ramot in GĂlead met haar weiveld, en MahanĂĄim met haar weiveld,
39 Hesbon met haar weiveld, Jaéser met haar weiveld: alles saam vier stede.
40 Al die stede was vir die kinders van MerĂĄri, volgens hulle families wat nog oor was uit die families van die Leviete; en hulle lot was twaalf stede.
41 Al die stede van die Leviete, tussen die besitting van die kinders van JisraEl in, was agt-en-veertig stede met hulle weiveld.
42 Hierdie stede het stad vir stad rondom hulle weiveld gehad; so was dit met al hierdie stede.
43 So het JaHWeH dan die Aarde aan JisraEl gegee wat Hy hulle vaders met ân eed beloof het om hulle te gee; en hulle het haar in besit geneem en in haar gaan woon.
44 En JaHWeH het hulle aan alle kante rus gegee net soos Hy hulle vaders met ân eed beloof het; en niemand van al hul vyande het voor hulle standgehou nie; al hulle vyande het JaHWeH in hulle hand gegee.
45 Geen suiwer woord wat die Woord van JaHWeH met die huis van JisraEl gespreek het, het onvervuld gebly nie; alles het uitgekom.
Die Rubeniete, die Gadiete en die halwe stam van Manasse vertrek na hulle stede toe.
1Â TOE het JeHĂŽWshua die Rubeniete en die Gadiete en die halwe stam van Manasse laat roep
2 en aan hulle gesĂȘ: Julle het alles onderhou wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, julle beveel het, en julle het na my geluister in alles wat ek julle beveel het.
3 Julle het jul broers nie in die steek gelaat nie - dit is nou baie dae al tot vandag toe - en het die ordening van die Gebooie van JaHWeH julle Elohey onderhou.
4 Maar nou het JaHWeH julle Elohey jul broers rus gegee, soos Hy hulle beloof het; draai dan nou om en gaan na julle tente, na die Aarde van julle besitting wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, julle oorkant die Jordaan gegee het.
5 Neem net noukeurig in ag die onderhouding van die Gebooie en die Wet wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, julle beveel het, om JaHWeH julle Elohey lief te hĂȘ en in al Sy WeĂ« te wandel en Sy Gebooie te onderhou en Hom aan te hang en Hom te dien met julle hele hart en met julle hele siel.
6 So het JeHÎWshua hulle dan geseën en hulle laat gaan; en hulle het getrek na hul tente toe.
7 Maar aan die een helfte van die stam van Manasse het MoshĂš in Basan [ân erfdeel] gegee, en aan die ander helfte daarvan het JeHĂŽWshua [ân deel] gegee saam met hulle broers, duskant die Jordaan in die weste. En toe JeHĂŽWshua hulle laat gaan het na hul tente, het hy hulle ook geseĂ«n
8 en met hulle gespreek en gesĂȘ: Gaan terug na julle tente met groot rykdomme en ân menigte van vee, met silwer en goud en koper en yster en baie klere; deel die buit van julle vyande saam met julle broers.
9 So het die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse dan teruggegaan, en hulle het weggetrek van die kinders van JisraEl af, uit Silo wat in die Aarde van KanaĂ€n lĂȘ, om te gaan na die Aarde van GĂlead, na die Aarde van hulle besitting waar hulle in haar, op die Bevel van JaHWeH deur die hand van MoshĂš, vaste besittings verkry het.
10 Toe hulle kom by die klipkrale van die Jordaan, wat in die Aarde van KanaĂ€n lĂȘ, het die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse daar ân altaar gebou by die Jordaan, ân altaar groot van aansien.
11 Maar toe die kinders van JisraEl hoor sĂȘ: Kyk, die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse het die altaar gebou teenoor die Aarde van KanaĂ€n, by die klipkrale van die Jordaan, aan die kant van die kinders van JisraEl -
12 toe die kinders van JisraEl dit hoor, het die hele vergadering van die kinders van JisraEl bymekaargekom in Silo om op kommando teen hulle op te trek.
13 En die kinders van JisraEl het PĂnehas, die seun van El-Azar, die priester, na die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse, na die Aarde van GĂlead gestuur,
14 en tien hoofde - een hoof vir elke huis van die vaders van al die stamme van JisraEl; en hulle was elkeen ân hoof van die huis van hul vaders oor die duisende van JisraEl.
15 Toe hulle by die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse in die Aarde van GĂlead kom, het hulle met hulle gespreek en gesĂȘ:
16 So sĂȘ die hele vergadering van JaHWeH: Wat is dit vir ân verraderlike daad wat julle begaan teen die Elohey van JisraEl, dat julle vandag van JaHWeH afvallig word deur vir julle ân altaar te bou, deur vandag teen JaHWeH te rebelleer?
17 Is die ongeregtigheid in verband met Peor vir ons nog nie genoeg nie, waarvan ons tot vandag toe nog nie gesuiwer is nie - toe die plaag oor die vergadering van JaHWeH gekom het?
18 En julle wil vandag van JaHWeH afvallig word! As julle dan vandag rebelleer teen JaHWeH, sal Hy mĂŽre woedend word met die hele vergadering van JisraEl.
19 As die Aarde van julle besitting egter besoedel is, trek dan oor na die Aarde wat JaHWeH besit waar die Tabernakel van JaHWeH gevestig is, en verkry onder ons vaste besittings; maar kom rebelleer nie teen JaHWeH nie, en moenie teen ons rebelleer deur vir julle ân altaar te bou naas die altaar van JaHWeH onse Elohey nie.
20 Toe Agan, die seun van Serag, hom vergryp het aan die bangoed, het daar nie ân Woede oor die hele vergadering van JisraEl gekom nie? En hy self het nie alleen weens sy ongeregtigheid omgekom nie.
21 Daarop het die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die halwe stam van Manasse geantwoord en aan die stamhoofde van JisraEl gesĂȘ:
22 El van die Elohim, JaHWeH, El van die Elohim, JaHWeH â Hy weet en JisraEl ken Hy: As dit deur opstand, of ontrou, teen JaHWeH is â verlos ons nie vandag nie
23 dat ons ân altaar vir ons gebou het om van JaHWeH afvallig te word; en as dit is om daarop ân brandoffer en spysbydrae te bring of om daarop ân slagdier vir ân vergoeding te berei, mag JaHWeH dit self wreek.
24 Maar waarlik, ons het dit uit ân sekere besorgdheid gedoen en gesĂȘ: Later sou julle kinders met ons kinders kan spreek en sĂȘ: Wat het julle te doen met JaHWeH, die Elohey van JisraEl?
25 JaHWeH het tog tussen ons en julle, kinders van Ruben en kinders van Gad, die Jordaan as grens gestel; julle het geen deel aan JaHWeH nie; so sal julle kinders dan maak dat ons kinders ophou om JaHWeH te vrees.
26 Daarom het ons gesĂȘ: Laat ons tog dit doen en vir ons die altaar bou, nie vir brandoffer en nie vir slagdier nie,
27 maar dat dit ân getuie kan wees tussen ons en julle en ons geslagte nĂĄ ons dat ons die diens van JaHWeH sal waarneem voor Sy Aangesig met ons brandoffers en ons slagdiere en ons vergoeding, sodat julle kinders later nie aan ons kinders kan sĂȘ: Julle het geen deel aan JaHWeH nie.
28 En ons het gedink: As hulle dit later aan ons en ons geslagte sou sĂȘ, sal ons sĂȘ: Kyk na die ooreenstemming van die altaar van JaHWeH wat ons vaders gemaak het, nie vir brandoffer en nie vir slagdier nie, maar ân getuienis is hy tussen ons en julle.
29 Dit is ver van ons dat ons sou rebelleer teen JaHWeH en vandag afvallig sou word van JaHWeH deur ân altaar te bou vir brandoffer, spysbydrae en slagdier naas die altaar van JaHWeH onse Elohey wat voor die aangesig van Sy Tabernakel staan.
30 Toe PĂnehas, die priester, en die owerstes van die vergadering, die stamhoofde van JisraEl wat saam met hom was, die woorde hoor wat die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die kinders van Manasse gespreek het, was dit goed in hulle oĂ«.
31 Toe sĂȘ PĂnehas, die seun van El-Azar, die priester, aan die kinders van Ruben en die kinders van Gad en die kinders van Manasse: Vandag weet ons dat JaHWeH in ons midde is, omdat julle hierdie verraad teen JaHWeH nie begaan het nie; nou het julle die kinders van JisraEl gered uit die Hand van JaHWeH.
32 Daarop het PĂnehas, die seun van El-Azar, die priester, en die owerstes teruggekeer van die kinders van Ruben en die kinders van Gad, uit die Aarde van GĂlead na die Aarde van KanaĂ€n, na die kinders van JisraEl, en hulle ân antwoord gebring.
33 En die antwoord was goed in die oë van die kinders van JisraEl, en die kinders van JisraEl het Elohim geprys; en hulle het daar nie meer van gespreek om teen hulle op kommando te trek, om die Aarde waar die kinders van Ruben en die kinders van Gad in haar gewoon het, te verwoes nie.
34 En die kinders van Ruben en die kinders van Gad het die altaar genoem: Hy is getuie tussen ons dat JaHWeH, die Elohim is.
Waarskuwing van JeHĂŽWshua aan die hele versameling van die volk.
1Â âN GERUIME tyd daarna, nadat JaHWeH aan JisraEl rus gegee het van al sy vyande rondom, en JeHĂŽWshua oud [en] ver op sy dae was,
2 het JeHĂŽWshua die hele JisraEl laat roep, sy oudstes en sy hoofde en sy regters en sy opsigters, en vir hulle gesĂȘ: Ek is oud, ek is ver op my dae;
3 en julle het self gesien alles wat JaHWeH julle Elohey aan al hierdie nasies voor julle uit gedoen het; want JaHWeH julle Elohey, Hy het vir julle gestry.
4 Kyk, ek het hierdie nasies wat oorgebly het neergewerp, as Erfdeel aan julle stamme, van die Jordaan af - al die nasies wat ek afgesny het - na die Groot See by die ingang van die son.
5 En JaHWeH julle Elohey self sal hulle voor julle verjaag en hulle voor julle uit verdrywe, sodat julle hulle Aarde in besit kan neem soos JaHWeH julle Elohey julle beloof het.
6 Maar julle moet daar baie vas by staan om sorgvuldig te doen alles wat geskrywe staan in die Boekrol van die Wet van MoshĂš, dat julle van haar nie regs of links van afwyk nie;
7 dat julle nie tussen hierdie nasies kom, wat tussen julle oorgebly het nie, julle mag ook die naam van hulle gode nie vermeld en by hulle nie sweer nie, en julle mag hulle nie dien en julle voor hulle nie neerbuig nie;
8 maar JaHWeH julle Elohey moet julle aanhang soos julle tot vandag toe gedoen het.
9 JaHWeH tog het groot en magtige nasies voor julle uit verdrywe; en wat julle betref, niemand het tot vandag toe voor julle standgehou nie.
10 Een man uit julle het duisend agtervolg; want JaHWeH julle Elohey, Hy het vir julle gestry soos Hy julle beloof het.
11 Neem julle dan terdeĂ« in ag ter wille van julle siele, om JaHWeH julle Elohey lief te hĂȘ;
12 want as julle ooit mag afwyk en die oorblyfsel van hierdie nasies aankleef wat nog met julle saam is, en julle met hulle verswaer en julle met hulle en hulle met julle meng,
13 weet dan verseker dat JaHWeH julle Elohey nie langer hierdie nasies voor julle uit sal verdrywe nie; maar hulle sal vir julle ân vangnet en ân strik wees en ân angel in julle sye en dorings in julle oĂ«, totdat julle omkom uit hierdie suiwer Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH julle Elohey aan julle gegee het.
14 En kyk, ek gaan vandag die weg van die ganse Aarde, maar julle moet erken met jul hele hart en met jul hele siel dat nie een woord van al die suiwer woorde wat JaHWeH julle Elohey oor julle gespreek het, onvervuld gebly het nie; alles het vir julle uitgekom, nie een woord daarvan het onvervuld gebly nie.
15 Maar soos al suiwerheid oor julle gekom het wat JaHWeH julle Elohey oor julle gespreek het, so sal JaHWeH oor julle al die besoedeling laat kom, totdat Hy julle verdelg het vanuit die gesuiwerde Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH julle Elohey aan julle gegee het.
16 As julle die Verbond van JaHWeH julle Elohey wat Hy julle beveel het, oortree en gode van andere gaan dien en julle voor hulle neerbuig, dan sal die Woede van JaHWeH teen julle ontvlam, en julle sal gou omkom uit die gesuiwerde Aarde wat Hy aan julle gegee het.
Laaste woorde van JeHĂŽWshua. Die volk beloof om JaHWeH te dien.
1Â DAARNA het JeHĂŽWshua al die stamme van JisraEl byeen laat kom in Sigem, en hy het die oudstes van JisraEl en sy hoofde en sy regters en sy opsigters laat roep, en hulle het hul voor die Aangesig van die Elohim gestel.
2 Toe sĂȘ JeHĂŽWshua aan die hele volk: So sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Oorkant die Eufraat het julle vaders van die begin af gewoon - Tera, die vader van Abraham en die vader van Nahor, en hulle het gode van andere gedien.
3 Maar Ek het julle vader Abraham van oorkant die Eufraat af geneem en hom deur die hele Aarde van KanaÀn laat trek en sy nageslag vermeerder en Isak aan hom gegee;
4 en aan Isak het Ek Jakob en Esau gegee, en aan Esau het Ek die gebergte SeĂŻr gegee, om haar in besit te neem; maar Jakob en sy kinders het na Egipte afgetrek.
5 Toe het Ek MoshĂš en AĂ€ron gestuur en Egipte getref soos Ek dit daar gedoen het, en daarna het Ek julle uitgelei.
6 Toe Ek julle vaders uit Egipte uitgelei het, het julle by die see gekom; maar die Egiptenaars het julle vaders agternagejaag met strydwaens en perderuiters na die Skelfsee toe;
7 maar hulle het JaHWeH aangeroep, en Hy het duisternis gestel tussen julle en die Egiptenaars en die see oor hulle laat kom, sodat dit hulle oordek het, en julle eie oë het gesien wat Ek aan Egipte gedoen het. Daarna het julle baie dae in die wildernis gebly.
8 Daarop het Ek julle gebring in die Aarde van die Amoriete wat oos van die Jordaan gewoon het, en hulle het teen julle geveg; maar Ek het hulle in julle hand gegee, sodat julle hul Aarde in besit geneem het, en Ek het hulle voor julle uit verdelg.
9 Toe het Balak, die seun van Sippor, die koning van Moab, hom klaargemaak en teen JisraEl geveg; en hy het gestuur om Bileam, die seun van Beor, te roep om julle te vervloek;
10 maar Ek wou nie na BĂleam luister nie, sodat hy julle net geseĂ«n het; en Ek het julle uit sy hand gered.
11 Toe julle die Jordaan deurgetrek en by Jérigo gekom het, het die burgers van Jérigo, die Amoriete en Feresiete en KanaÀniete en Hetiete en Girgasiete, die Hewiete en Jebusiete teen julle geveg; maar Ek het hulle in julle hand gegee
12 en perdebye voor julle uit gestuur, wat hulle voor julle uit verdryf het, - die twee konings van die Amoriete - nie deur jou swaard en nie deur jou boog nie.
13 So het Ek julle dan ân Aarde gegee waar julle nie aan gearbei en stede wat julle nie gebou het nie, dat julle in haar kan woon; wingerde en olyfbome wat julle nie geplant het nie, daar eet julle van.
14 Vrees dan nou JaHWeH en dien Hom in Rassuiwerheid en in Waarheid, en keer weg van die gode wat julle vaders gedien het oorkant die riviere en in Egipte, en dien JaHWeH.
15 Maar as dit verkeerd is in julle oë om JaHWeH te dien, kies dan vir julle vandag wie julle wil dien: of die gode wat julle vaders daar oorkant die riviere gedien het, of die gode van die Amoriete in wie se Aarde julle woon; maar ek en my huis, ons sal JaHWeH dien.
16 Toe antwoord die volk en sĂȘ: Dit is ver van ons, dat ons JaHWeH sou verlaat om gode van andere te dien;
17 want JaHWeH onse Elohey, dit is Hy wat ons en ons vaders uit die Aarde van Egipte uit die slawehuis laat optrek het, en wat voor ons oë hierdie groot tekens gedoen het en ons bewaar het op die hele pad wat ons in haar gegaan en onder al die volke waar ons dwarsdeur getrek het;
18 en JaHWeH het al die volke en die Amoriet, die inwoner van die Aarde, voor ons uit verdrywe. Ook ons sal JaHWeH dien, want Hy is onse Elohey.
19 Maar JeHĂŽWshua het vir die volk gesĂȘ: Julle is nie instaat om JaHWeH te dien nie, want Hy is ân Elohim van apartes, Hy is ân jaloerse El; Hy sal julle opstandigheid en oortredinge nie vergewe nie.
20 As julle JaHWeH verlaat en ân vreemde god dien, sal Hy julle weer kwaad aandoen en julle vernietig, nadat Hy aan julle goed gedoen het.
21 Toe sĂȘ die volk vir JeHĂŽWshua: Nee, maar ons sal JaHWeH dien.
22 Daarop sĂȘ JeHĂŽWshua aan die volk: Julle is getuies teen julleself dat julle vir julleself JaHWeH gekies het om Hom te dien. En hulle sĂȘ: Ons is getuies.
23 Verwyder dan nou die gode van die uitlander wat in julle midde is, en neig julle hart tot JaHWeH, die Elohey van JisraEl.
24 Daarop sĂȘ die volk aan JeHĂŽWshua: Ons sal JaHWeH onse Elohey dien en na Sy Stem luister.
25 En op diĂ© dag het JeHĂŽWshua met die volk ân verbond gesluit en vir hulle ân Insetting en ân Reg vasgestel in Sigem.
26 En JeHĂŽWshua het hierdie woorde in die Boekrol van die Wet van Elohim geskrywe en ân groot klip geneem en diĂ© daar opgerig onder die eikeboom wat by die Apartheidsplek van JaHWeH is.
27 Toe sĂȘ JeHĂŽWshua aan die hele volk: Kyk, hierdie klip sal ân getuie teen ons wees, want hy het al die woorde van JaHWeH gehoor wat Hy met ons gespreek het; en hy sal ân getuie teen julle wees, sodat julle jul Elohey nie verloĂ«n nie.
28 Toe het JeHĂŽWshua die volk laat gaan, elkeen na sy erfdeel toe.
29 En na hierdie dinge het JeHĂŽWshua, die seun van Nun, die kneg van JaHWeH, gesterwe, honderd-en-tien jaar oud.
30 En hulle het hom begrawe op die grondgebied van sy erfdeel in Timnat-Serag wat op die gebergte van Efraim lĂȘ, noord van die berg GaĂ€s.
31 En JisraEl het JaHWeH gedien al die dae van JeHÎWshua en al die dae van die oudstes wat lank na JeHÎWshua nog in die lewe was en met al die werke van JaHWeH bekend was wat Hy vir JisraEl gedoen het.
32 Ook die gebeente van JĂŽWsef wat die kinders van JisraEl uit Egipte saamgebring het, het hulle begrawe in Sigem, op die stuk grond wat Jakob van die kinders van Hemor, die vader van Sigem, vir honderd geldstukke gekoop het, en wat die kinders van JĂŽWsef as erfdeel ontvang het.
33 En toe El-Azar, die seun van AĂ€ron, gesterf het, het hulle hom begrawe op die heuwel van sy seun PĂnehas wat aan hom gegee was op die gebergte Efraim.
1 EN nĂĄ die dood van JeHĂŽWshua het die kinders van JisraEl JaHWeH geraadpleeg en gesĂȘ: Wie van ons moet eerste optrek teen die KanaĂ€niete om teen hulle te veg?
2 En JaHWeH het gesĂȘ: JeHĂ»Wdah moet optrek. Kyk, Ek gee die Aarde in sy hand.
3 Toe sĂȘ JeHĂ»Wdah aan sy broer SĂmeon: Trek saam met my op in my aandeel, dat ons die KanaĂ€niete kan beveg, dan sal ek ook met jou saam optrek in jou aandeel. En SĂmeon het saam met hom getrek;
4 en toe JeHûWdah optrek, het JaHWeH die KanaÀniete en Feresiete in hul hand gegee, sodat hulle tienduisend man van hulle by Besek verslaan het.
5 En hulle het Adóni-Besek aangetref in Besek en teen hom geveg, en die KanaÀniete en Feresiete verslaan.
6 En toe AdĂłni-Besek wegvlug, het hulle hom agternagejaag en hom gevang en sy duime en sy groottone afgekap.
7 Daarop sĂȘ AdĂłni-Besek: Sewentig konings met afgekapte duime en groottone het onder my tafel [krummels] opgetel: soos ek gedoen het, so het Elohim my vergeld. En hulle het hom na Jerusalem gebring, en daar het hy gesterwe.
8 En die kinders van JeHûWdah het teen Jerusalem geveg en haar ingeneem en haar met die skerpte van die swaard verslaan en die stad aan die brand gesteek.
9 En daarna het die kinders van JeHûWdah afgetrek om te veg teen die KanaÀniete wat op die Gebergte en in die Suidland en in die Laeveld gewoon het.
10 JeHĂ»Wdah het dan teen die KanaĂ€niete uitgetrek, die inwoners van Hebron - maar die naam van Hebron was tevore Kirjat-Arba - en hulle het Sesai en AhĂman en Talmai verslaan.
11 En daarvandaan het hy uitgetrek teen die inwoners van Debir - maar die naam van Debir was tevore Kirjat-Sefer.
12 En Kaleb het gesĂȘ: Hy wat Kirjat-Sefer verslaan en haar inneem, aan hom sal ek my dogter Agsa as vrou gee.
13 Daarop het OtniEl, die seun van Kenas, die jonger broer van Kaleb, haar ingeneem; en hy het sy dogter Agsa aan hom as vrou gegee.
14 En toe sy aankom, het sy hom aangespoor om van haar vader ân stuk grond te vra; en toe sy van die esel afklim, sĂȘ Kaleb vir haar: Wat wil jy hĂȘ?
15 En sy sĂȘ vir hom: Gee my tog ân geskenk; omdat u my na ân dor Aarde versit het, moet u my waterfonteine gee. Toe gee Kaleb haar fonteine op die hoogte en fonteine in die laagte.
16 En die kinders van die Keniet, die swaer van MoshĂš, het saam met die kinders van JeHĂ»Wdah opgetrek uit die Palmstad na die wildernis van JeHĂ»Wdah wat in die suide van Arad lĂȘ; en hy het heengegaan en met die volk saamgewoon.
17 En JeHĂ»Wdah het saam met sy broer SĂmeon getrek, en hulle het die KanaĂ€niete verslaan wat in Sefat gewoon het en haar met die banvloek getref; daarom noem hulle die stad Horma.
18 En JeHûWdah het Gasa met haar grondgebied en Askelon met haar grondgebied en Ekron met haar grondgebied ingeneem.
19 En JaHWeH was met JeHûWdah, sodat hy die gebergte in besit geneem het; maar die bewoners van die laagte kon hy nie verdrywe nie, omdat hulle ysterwaens gehad het.
20 En hulle het Hebron aan Kaleb gegee, soos MoshĂš gespreek het; en hy het die drie seuns van Enak daaruit verdrywe.
21 En die kinders van Benjamin het die Jebusiete, die inwoners van Jerusalem, nie verdrywe nie, sodat die Jebusiete saam met die kinders van Benjamin in Jerusalem woon tot vandag toe.
22 En die huis van JĂŽWsef, hulle het ook opgetrek na BetEl, en JaHWeH was met hulle.
23 En toe die huis van JĂŽWsef BetEl laat bespied - maar die naam van die stad was tevore Lus -
24 sien die spioene ân man uit die stad uitkom, en hulle sĂȘ vir hom: Wys ons tog ân plek om in die stad in te kom, dan sal ons jou medelye betoon.
25 Hy wys hulle toe ân plek om in die stad in te kom; en hulle het die stad verslaan met die skerpte van die swaard; maar die man en sy hele familie het hulle laat gaan.
26 En die man het weggetrek na die Aarde van die Hetiete, en hy het ân stad gebou en haar Lus genoem; dit is haar naam tot vandag toe.
27 En Manasse het Bet-Sean met haar onderhorige plekke en TĂĄĂ€nag met haar onderhorige plekke en die inwoners van Dor met haar onderhorige plekke en die inwoners van JĂbleam met haar onderhorige plekke en die inwoners van MegĂddo met haar onderhorige plekke nie verdrywe nie; en die KanaĂ€niete het verkies om in hierdie Aarde te bly woon.
28 Maar toe JisraEl sterk word, het hy die KanaÀniete dienspligtig gemaak; hy het hulle egter nie heeltemal verdrywe nie.
29 En Efraim het die KanaÀniete, die inwoners van Geser, nie verdrywe nie; sodat die KanaÀniete in sy midde in Geser bly woon het.
30 Sébulon het die inwoners van Kitron en die inwoners van Nåhalol nie verdrywe nie; sodat die KanaÀniete in sy midde bly woon het; maar hulle het dienspligtig geword.
31 Aser het die inwoners van Akko en die inwoners van Sidon en Aglab en Agsib en Helba en Afik en Rehob nie verdrywe nie;
32 sodat die Aseriete bly woon het onder die KanaÀniete, die bevolking van die Aarde, want hulle het hulle nie verdrywe nie.
33 Nåftali het die inwoners van Bet-Semes en die inwoners van Bet-Anat nie verdrywe nie, sodat hy bly woon het onder die KanaÀniete, die bevolking van die Aarde; maar die inwoners van Bet-Semes en Bet-Anat het aan hulle dienspligtig geword.
34 En die Amoriete het die kinders van Dan die gebergte in gedruk, want hulle het hul nie toegelaat om na die laagte af te kom nie,
35 sodat die Amoriete verkies het om te bly woon in Har-Heres, in Ajalon en in SĂĄĂ€lbim; maar die hand van die huis van JĂŽWsef was swaar, sodat hulle dienspligtig geword het.
36 En die grens van die Amoriete was van Skerpioen-nek, van die rots af, en verder op.
Die Boodskapper van Elohim bestraf JisraEl by Bogim.
1Â TOE trek die Boodskapper van JaHWeH van Gilgal op na Bogim en sĂȘ: Ek het julle uit Egipte laat optrek en julle gebring in die Aarde wat Ek julle vaders met ân eed beloof het, en gesĂȘ: Ek sal My Verbond met julle in ewigheid nie verbreek nie;
2 maar julle mag geen verbond met die inwoners van hierdie Aarde maak nie; hulle altare moet julle omgooi. Maar julle het nie na My Stem geluister nie. Wat het julle nou gedoen?
3 So sĂȘ Ek dan ook: Ek sal hulle nie voor julle uit verdrywe nie, sodat hulle vyande vir julle sal wees, en hulle gode ân strik vir julle.
4 En terwyl die Boodskapper van JaHWeH met hierdie woorde al die kinders van JisraEl toespreek, het die volk hulle stem verhef en geween;
5 en hulle het dié plek Bogim genoem en daar aan JaHWeH geslag.
6 Daarna het JeHĂŽWshua die volk laat gaan, en die kinders van JisraEl het elkeen na sy erfdeel getrek om die Aarde in besit te neem.
7 En die volk het JaHWeH gedien al die dae van JeHĂŽWshua en al die dae van die oudstes wat nĂĄ JeHĂŽWshua nog in die lewe was, en al die groot werke van JaHWeH gesien het wat Hy vir JisraEl gedoen het.
8 Maar JeHĂŽWshua, die seun van Nun, die kneg van JaHWeH, het gesterwe, honderd-en-tien jaar oud;
9 en hulle het hom begrawe op die gebied van sy erfdeel in Timnat-Heres, op die gebergte van Efraim, noord van die berg GaÀs.
10 En toe ook daardie hele geslag by hulle vaders versamel is, staan daar ân ander geslag nĂĄ hulle op wat JaHWeH en ook die werk wat Hy vir JisraEl gedoen het, nie geken het nie.
11 En die kinders van JisraEl het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH: hulle het die Here (BaÀl) gedien
12 en JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, verlaat wat hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het, en hulle het agter gode van andere, uit die gode van die volke aan geloop wat rondom hulle was, en voor hulle neergebuig en hulle het JaHWeH woedend maak.
13 Maar toe hulle JaHWeH verlaat en die Here (BaÀl) en vir Ashtarowth dien,
14 het die Woede van JaHWeH teen JisraEl ontvlam, en Hy het hulle oorgegee in die hand van rowers wat hulle beroof het; en Hy het hulle verkoop in die hand van hulle vyande rondom, sodat hulle nie meer kon standhou voor die aangesig van hulle vyande nie.
15 Waarheen hulle ook al uittrek, was die Hand van JaHWeH teen hulle ten besoedeling, soos JaHWeH gespreek en soos JaHWeH vir hulle gesweer het. Maar wanneer hulle dan in groot benoudheid raak,
16 verwek JaHWeH rigters wat hulle verlos uit die hand van hulle berowers.
17 Na hulle rigters het hulle egter ook nie geluister nie, maar agter gode van andere aan gehoereer en voor hulle neergebuig; gou het hulle afgewyk van die Weg wat hulle vaders bewandel het in gehoorsaamheid aan die Gebooie van JaHWeH: so het hulle nie gedoen nie.
18 En wanneer JaHWeH vir hulle Rigters verwek, was JaHWeH met die rigter om hulle te verlos uit die hand van hul vyande al die dae van die rigter, omdat JaHWeH Medelye gehad het vanweë hulle gekerm oor hulle verdrukkers en hulle verdringers.
19 Maar wanneer die rigter dood was, het hulle nog erger as hulle vaders gehandel deur agter gode van andere aan te loop, om hulle te dien en voor hulle neer te buig: hulle het niks laat vaar van hulle handelinge en van hulle hardnekkige wandel nie.
20 Daarom het die Woede van JaHWeH teen JisraEl ontvlam, en Hy het gesĂȘ: Omdat hierdie nasie My Verbond wat Ek hulle vaders beveel het, oortree en na My Stem nie luister nie,
21 sal Ek ook verder geeneen van die nasies wat JeHĂŽWshua by sy dood laat oorbly het, voor hulle uit verdrywe nie -
22 om JisraEl deur hulle op die proef te stel, of hulle die Weg van JaHWeH sal hou deur daarin te wandel soos hulle vaders dit gehou het, of nie.
23 Daarom het JaHWeH daardie nasies laat oorbly sonder om hulle dadelik te verdrywe, en hulle nie in die hand van JeHĂŽWshua gegee nie.
1 EN dit is die nasies wat JaHWeH laat oorbly het om JisraEl, almal wat al die oorloë van KanaÀn nie geken het nie, deur hulle op die proef te stel -
2 net dat die geslagte van die kinders van JisraEl dit kan weet - om hulle te leer oorlog voer, ten minste die wat daar vroeër nie van geweet het nie:
3 vyf vorste van die Filistyne en al die KanaÀniete en Sidoniërs en Hewiete wat in die gebergte Libanon gewoon het, van die berg BaÀl-Hermon af tot by die ingang na Hamat.
4 Hulle was dan daar om deur hulle vir JisraEl op die proef te stel; om te weet of hulle na die Gebooie van JaHWeH wat Hy hulle vaders deur die hand van MoshĂš beveel het, sou luister.
ĂtniĂ«l bevry die volk uit die mag van die koning van MesopotĂĄmiĂ«.
5 SO het die kinders van JisraEl dan onder die KanaÀniete, Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete gewoon,
6 en hĂșl dogters vir hulle as vroue geneem en hulle eie dogters aan hĂșl seuns gegee en hul gode gedien.
7 En die kinders van JisraEl het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH en JaHWeH hulle Elohey vergeet en die Here (BaÀl) en die Houtkruise gedien.
8 Daarop het die Woede van JaHWeH teen JisraEl ontvlam, en Hy het hulle verkoop in die hand van Kusan Risatåim, die koning van Meso-potåmië, en die kinders van JisraEl het Kusan Risatåim agt jaar lank gedien.
9 Maar toe die kinders van JisraEl JaHWeH aanroep, het JaHWeH ân verlosser vir die kinders van JisraEl verwek, wat hulle verlos het: OtniEl, die seun van Kenas, die jonger broer van Kaleb.
10 En die Gees van JaHWeH het op hom gekom, en hy het JisraEl gerig en uitgetrek om oorlog te voer; en JaHWeH het Kusan RisatĂĄim, die koning van Aram, in sy hand gegee, sodat hy die oorhand oor Kusan RisatĂĄim gekry het.
11 Toe kry die Aarde rus veertig jaar lank. En OtniEl, die seun van Kenas, het gesterwe.
Ehud, die verlosser teen Moab. Samgar.
12 EN die kinders van JisraEl het weer gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH. Toe maak JaHWeH Eglon, die koning van Moab, sterk teen JisraEl, omdat hulle gedoen het wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH;
13 en hy versamel by hom die kinders van Ammon en Amalek. Daarop het hy weggetrek en JisraEl verslaan, en hulle het die Palmstad in besit geneem.
14 En die kinders van JisraEl het Eglon, die koning van Moab, agttien jaar lank gedien.
15 Maar toe die kinders van JisraEl JaHWeH aanroep, het JaHWeH vir hulle as verlosser verwek: Ehud, die seun van Gera, die Benjaminiet, ân man wat linkshandig was. En deur sy hand het die kinders van JisraEl ân geskenk aan Eglon gebring, die koning van Moab.
16 En Ehud het vir hom ân swaard gemaak, aan twee kante skerp, ân half voorarm(gomed) haar lengte, en haar onder sy klere aan sy regterheup vasgegord;
17 en hy het die geskenk aan Eglon, die koning van Moab, nadergebring; en Eglon was ân baie vet man.
18 En toe hy die geskenk afgelewer het, stuur hy die genote wat die geskenk gedra het, weg;
19 maar hy self het omgedraai by die gesnede beelde wat by Gilgal was, en gesĂȘ: Ek het ân geheime opdrag aan u, o koning! DiĂ© sĂȘ toe: Stil! En almal wat by hom staan, het van hom af weggegaan buitentoe.
20 En toe Ehud by hom inkom, terwyl hy in die koel bo-kamer sit wat vir hom alleen was, sĂȘ Ehud: Ek het ân Woord van Elohim aan u! En toe hy van sy stoel af opstaan,
21 steek Ehud sy linkerhand uit en gryp die swaard van sy regterheup af en steek haar in sy buik,
22 sodat selfs die hef agter die lem ingedring het in die vet, want hy het die swaard nie uit sy buik uitgetrek nie, om die lem toegesluit en by die wond uitgepeul het.
23 Toe gaan Ehud uit op die galery, maar hy het die deure van die bo-kamer agter hom gesluit en gegrendel.
24 Net toe hy uitgegaan het, kom sy dienaars; en toe hulle sien en kyk: die deure van die bo-kamer was gegrendel, sĂȘ hulle: Hy is seker besig om sy voete te bedek in die koel kamer.
25 En hulle het gewag totdat hulle verleĂ« was; maar - hy het die deure van die bo-kamer nie oopgemaak nie! En toe hulle die sleutel gaan haal en oopsluit, lĂȘ hulle meester daar dood op die Aarde!
26 Maar terwyl hulle nog talm, het Ehud ontvlug en die gesnede beelde verbygegaan en na SeĂŻra ontsnap.
27 En toe hy aankom, blaas hy op die ramshoring op die gebergte van Efraim, en die kinders van JisraEl het saam met hom van die gebergte afgetrek, en hy voor hulle uit.
28 Toe sĂȘ hy vir hulle: Volg my, want JaHWeH gee julle vyande, die Moabiete, in julle hand; en hulle het agter hom aan afgetrek en die Moabiete van die driwwe van die Jordaan afgesny en niemand toegelaat om deur te gaan nie.
29 En hulle het in dié tyd van Moab omtrent tienduisend man verslaan, almal goed geboude en almal dapper manne, en niemand het vrygekom nie.
30 So moes Moab dan dié dag buig onder die hand van JisraEl; en die Aarde het tagtig jaar lank gerus.
31 Toe kom nĂĄ hom Samgar, die seun van Anat, wat van die Filistyne seshonderd man met ân osdrywerstok verslaan het; en ook hy het JisraEl verlos.
DebĂłra en Barak verlos JisraEl van Jabin, ân KanaĂ€nitiese koning.
1Â MAAR nĂĄ die dood van Ehud het die kinders van JisraEl weer gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH.
2 Daarom het JaHWeH hulle verkoop in die hand van Jabin, die koning van KanaĂ€n, wat in Hasor geregeer het; en sy leĂ«rowerste was SĂsera, ân inwoner van HarĂłset van die nasies.
3 En die kinders van JisraEl het JaHWeH aangeroep; want hy het negehonderd ysterwaens gehad en die kinders van JisraEl twintig jaar lank swaar verdruk.
4 En DebĂłra, ân profetes, die vrou van LĂĄppidot, het in diĂ© tyd JisraEl gerig;
5 en sy het gesit onder die palm van DebĂłra, tussen Rama en BetEl, op die gebergte van Efraim; en die kinders van JisraEl het na haar opgegaan vir Regspraak.
6 Toe laat sy Barak, die seun van AbinĂłam, uit Kedes in NĂĄftali, roep en sĂȘ vir hom: Het JaHWeH, die Elohey van JisraEl, nie bevel gegee nie: Gaan, trek na die berg Tabor, en neem tienduisend man van die kinders van NĂĄftali en van die kinders van SĂ©bulon met jou saam?
7 dan sal Ek SĂsera, die leĂ«rowerste van Jabin, met sy strydwaens en sy menigte na jou, na die spruit Kison trek, en Ek sal hom in jou hand gee.
8 Maar Barak sĂȘ vir haar: As u met my saamtrek, sal ek gaan; maar as u nie met my saamtrek nie, gaan ek nie.
9 Toe sĂȘ sy: Ek sal sekerlik met jou saamtrek, maar die eer sal nie joune wees op die pad wat jy sal gaan nie; want JaHWeH sal SĂsera in die hand van ân vrou verkoop; en DebĂłra het opgestaan en saam met Barak na Kedes getrek.
10 Daarop het Barak SĂ©bulon en NĂĄftali bymekaargeroep na Kedes toe, en tienduisend man het op sy voetspore opgetrek, en DebĂłra het saam met hom opgetrek.
11 En Heber, die Keniet, het hom afgeskei van Kain, van die kinders van Hobab, die swaer van MoshÚ, en het sy tente opgeslaan tot by die terpentynboom by SaÀnåim, naby Kedes.
12 En toe hulle aan SĂsera berig bring dat Barak, die seun van AbinĂłam, na die berg Tabor opgetrek het,
13 het SĂsera al sy strydwaens, negehonderd ysterwaens, en al die manskappe wat by hom was, uit HarĂłset van die nasies na die spruit Kison bymekaargeroep.
14 Daarop sĂȘ DebĂłra vir Barak: Maak jou klaar, want dit is die dag waarop JaHWeH SĂsera in jou hand gee. Trek JaHWeH nie voor jou uit nie? Toe trek Barak van die berg Tabor af, en tienduisend man agter hom aan.
15 En JaHWeH het SĂsera met al die waens en die hele leĂ«r deur die skerpte van die swaard in verwarring gebring voor die aangesig van Barak uit, en SĂsera het van sy wa afgeklim en te voet gevlug.
16 Maar Barak het die waens en die leĂ«r agternagejaag tot by HarĂłset van die nasies, en die hele leĂ«r van SĂsera het deur die skerpte van die swaard geval; daar het selfs nie een oorgebly nie.
17 Toe vlug SĂsera te voet na die tent van Jael, die vrou van Heber, die Keniet; want daar was vrede tussen Jabin, die koning van Hasor, en die huis van Heber, die Keniet.
18 En Jael het uitgegaan SĂsera tegemoet en vir hom gesĂȘ: Draai uit, my meester, draai uit na my! Moenie bang wees nie! En hy het na haar uitgedraai, na die tent, en sy het hom met ân kombers toegemaak.
19 Daarop sĂȘ hy vir haar: Gee my tog ân bietjie water om te drink, want ek het dors; sy maak toe die melksak oop en laat hom [daaruit] drink en maak hom weer toe.
20 En hy sĂȘ vir haar: Gaan staan by die tentdeur, en as iemand kom en jou vra en sĂȘ: Is hier iemand? antwoord dan: Nee.
21 Toe neem Jael, die vrou van Heber, ân tentpen en vat die hamer in haar hand en gaan stilletjies na hom en dryf die pen terwyl hy vas aan die slaap was dwarsdeur die slaap van sy hoof, sodat dit in die Aarde indring. So het hy dan bewusteloos geword en gesterwe.
22 En kyk, terwyl Barak SĂsera agtervolg, gaan Jael uit hom tegemoet en sĂȘ vir hom: Kom, en ek sal u die man wys wat u soek; en toe hy by haar inkom, lĂȘ SĂsera daar dood, met die pen deur die slaap van sy hoof!
23 So het Elohim dan op dié dag Jabin, die koning van KanaÀn, voor die aangesig van die kinders van JisraEl onderwerp.
24 En die hand van die kinders van JisraEl het al swaarder gaan druk op Jabin, die koning van KanaÀn, totdat hulle Jabin, die koning van KanaÀn, uitgeroei het.
Lofsang van DebĂłra.
1 OP diĂ© dag het DebĂłra en Barak, die seun van AbinĂłam, gesing en gesĂȘ:
2 Buig voor die Aangesig van JaHWeH, omdat Hy JisraEl vrygemaak het deur Sy Leierskap, nadat die volk hulself gewillig getoon het.
3 Hoor, o konings! Luister, o vorste! Ek, tot eer van JaHWeH wil ek sing, tot eer van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wil ek musiek maak.
4 JaHWeH, toe U uitgetrek het uit SeĂŻr, toe U voortgestap het uit die veld van Edom, het die Aarde gebeef, ook het die Hemele gedrup, ook het die wolke water gedrup.
5 Berge het gewankel voor die Aangesig van JaHWeH uit, hierdie Sinai voor die Aangesig van JaHWeH, die Elohey van JisraEl.
6 In die dae van Samgar, die seun van Anat, in die dae van Jael, was die paaie verlate, en die reisigers het langs sypaaie gegaan.
7 Leiers het ontbreek in JisraEl, ontbreek; totdat ek, DebĂłra, opgestaan het, ek, ân moeder in JisraEl, opgestaan het.
8 Kies hulle nuwe gode, dan is daar oorlog in die poorte; was daar skild of spies te sien onder veertigduisend in JisraEl?
9 My hart is vir die aanvoerders van JisraEl wat hulle gewillig betoon het onder die volk - prys JaHWeH!
10 Julle wat op wit eselinne ry, wat op tapyte sit, wandelaars langs die Paaie, dink na!
11 Vanweë die stem van die boogskutters tussen die drinkplekke, besing hulle daar die Dade van Geregtigheid van JaHWeH, die Geregtigheid van Sy inwoners in JisraEl. Toe het die volk van JaHWeH afgetrek na die poorte toe.
12 Word wakker, word wakker, DebĂłra! Word wakker, word wakker, hef ân lied aan! Staan op, Barak! en voer jou gevangenes weg, seun van AbinĂłam!
13 Hy het die oorblyfsel oor die vernames laat heers van die volk, toe het JaHWeH vir my laat heers oor die magtiges.
14 Uit Efraim, die wat hulle wortel in Amalek het; Benjamin, agter jou aan onder jou manskappe; uit Magir trek die aanvoerders af, en uit SĂ©bulon die wat met die nommerstaf uittrek;
15 en vorste in Issaskar met DebĂłra saam; en Issaskar soos Barak: in die dal storm hulle op sy voetspore. In die afdelings van Ruben was die voornemens van die hart groot.
16 Waarom het jy tussen die veekrale bly sit en luister na die fluitspel by die troppe vee? In die afdelings van Ruben was die voornemens van die hart groot.
17 GĂlead het rustig oorkant die Jordaan gebly; en Dan, waarom vertoef hy by die skepe? Aser het bly sit aan die seekus en aan sy baaie rustig gebly.
18 SĂ©bulon is ân volk wat sy siel gering ag tot die Dood toe; ook NĂĄftali op die hoogtes van die land.
19 Konings het gekom, geveg; toe het die konings van KanaĂ n geveg by TĂĄĂ€nag, by die waters van MegĂddo - hulle het geen wins van silwer geneem nie.
20 Uit die Hemele het die Sterre/Prinse geveg, vanuit hulle bane het hulle teen SĂsera geveg;
21 die spruit Kison het hulle afgedrywe, die spruit van ontmoeting, die spruit Kison! Tree op, my siel, met mag!
22 Toe het die perdepote geklap van die gejaag, die gejaag van hulle geweldiges.
23 Vloek Meros, sĂȘ die Boodskapper van JaHWeH; ja, vervloek haar inwoners, omdat hulle JaHWeH nie tot hulp gekom het nie, JaHWeH tot hulp onder die dapperes.
24 Mag bo die vroue geseënd wees Jael, die vrou van Heber, die Keniet; geseënd wees bo die vroue in die tent!
25 Water het hy gevra, melk het sy gegee, in ân sierlike skottel het sy dikmelk nadergebring.
26 Haar hand steek sy uit na die tentpen en haar regterhand na die werksman se hamer; en sy hamer SĂsera, verpletter sy kop en verbrysel en deurboor die slaap van sy hoof.
27 Tussen haar voete sak hy inmekaar, val, lĂȘ daar! Tussen haar voete sak hy inmekaar, val; waar hy inmekaarsak, daar lĂȘ hy - morsdood.
28 Deur die venster kyk die moeder van SĂsera uit, en sy roep deur die venstertralie: Waarom vertoef sy wa om te kom? Waarom is sy wa so traag om te kom?
29 Die skranderste van haar vorstinne antwoord haar, ja, sy self antwoord op haar woorde:
30 Hulle het seker buit gevind [en] verdeel dit: een slavin, twee slavinne vir elke krygsman; ân buit van bont klere vir SĂsera, ân buit van bont klere, veelkleurige; ân bont doek, twee veelkleuriges as buit vir my hals.
31 So moet al U vyande, JaHWeH, omkom! Maar die wat Hom liefhet, is soos die opgang van die son in sy krag. En die Aarde het veertig jaar lank gerus.
GĂdeon word deur Elohim gestuur om JisraEl van die Midianiete te verlos.
1Â MAAR toe die kinders van JisraEl gedoen het wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, het JaHWeH hulle oorgegee in die hand van die Midianiete, sewe jaar lank.
2 En die Midianiete het die oorhand oor JisraEl gekry; vanweë die Midianiete het die kinders van JisraEl vir hulle die slote gemaak wat op die berge is, en die gate en die bergvestings.
3 Want as JisraEl gesaai het, dan trek die Midianiete en Amalekiete en die kinders van die Ooste uit, en trek teen hulle op:
4 slaan laers teen hulle op en verwoes die opbrengs van die Aarde in die rigting na Gasa, en hulle laat geen lewensmiddele, geen skaap of bees of esel in JisraEl oorbly nie.
5 Want hulle het met hul vee en hul tente opgetrek en gekom soos sprinkane in menigte, terwyl hulle en hul kamele ontelbaar was; so het hulle dan die Aarde ingekom om haar te verwoes.
6 En JisraEl het deur die Midianiete baie arm geword, maar die kinders van JisraEl het JaHWeH aangeroep.
7 En toe die kinders van JisraEl JaHWeH aanroep vanweë die Midianiete,
8 het JaHWeH ân profeet na die kinders van JisraEl gestuur, en diĂ© het vir hulle gesĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Ek self het julle laat optrek uit Egipte en julle uit die slawehuis uitgelei
9 en julle gered uit die hand van die Egiptenaars en uit die hand van al julle verdrukkers en hulle voor julle uit verdrywe en hulle Aarde aan julle gegee.
10 En Ek het aan julle gesĂȘ: Ek - JaHWeH julle Elohey; julle mag die gode van die Amoriete in wie se Aarde julle woon, nie vrees nie. Maar julle het nie na My Stem geluister nie.
11 Toe het die Boodskapper van JaHWeH gekom en gaan sit onder die terpentynboom wat by Ofra staan, wat aan JĂŽWash, die AbiĂ«sriet, behoort het, terwyl sy seun GĂdeon juis koring uitslaan in die parskuip om haar te beveilig teen die Midianiete.
12 En die Boodskapper van JaHWeH het aan hom verskyn en vir hom gesĂȘ: JaHWeH is met jou, dappere!
13 Toe vra GĂdeon Hom: Ag, my Meester, as JaHWeH met ons is, waarom het al hierdie dinge ons dan oorgekom? En waar is al Sy wonders waar ons vaders ons van vertel het, deur te sĂȘ: Het JaHWeH ons nie uit Egipte laat optrek nie? Maar nou het JaHWeH ons verwerp en ons oorgegee in die handpalms van die Midianiete.
14 Toe draai JaHWeH na hom toe en sĂȘ: Gaan in hierdie Krag van jou en verlos JisraEl uit die handpalms van die Midianiete. Is dit nie Ek wat jou stuur nie?
15 Maar hy vra Hom: Ag, my Meester waarmee sou ek JisraEl verlos? Kyk, my familie â duisende is hulpeloos in Manasse, en ek self die geringste in my vader se huisgesin.
16 Toe sĂȘ JaHWeH vir hom: Ek sal met jou wees, sodat jy die Midianiete soos een man sal verslaan.
17 En hy antwoord Hom: As ek dan Guns in U OĂ« gevind het, doen vir my ân Teken, dat U Hy is wat met my spreek.
18 Verwyder U tog nie hiervandaan voordat ek by U kom en my spysbydrae uitbring en voor U neersit nie. Hy sĂȘ toe: Ek sal bly totdat jy terugkom.
19 Toe het GĂdeon ingegaan en ân bokkie berei, en van ân efa meel ongesuurde koeke; die vleis het hy in ân mandjie gesit en die sous in ân pot gegooi; en hy het haar na Hom uitgebring onder die terpentynboom en haar naby neergesit.
20 Maar die Boodskapper van die Elohim het vir hom gesĂȘ: Neem die vleis en die ongesuurde koeke, en sit haar op hierdie rots neer en gooi die sous [daaroor] uit. En hy het so gedoen.
21 Daarop steek die Boodskapper van JaHWeH die punt van die Staf wat in Sy hand was, uit en raak die vleis en die ongesuurde koeke aan; toe gaan daar vuur op uit die rots en verteer die vleis en die ongesuurde koeke. Intussen het die Boodskapper van JaHWeH verdwyn uit sy oë.
22 Toe GĂdeon bemerk dat Hy die Boodskapper van JaHWeH was, sĂȘ GĂdeon: Ag, my Meester JaHWeH! want ek het die Boodskapper van JaHWeH gesien van aangesig tot Aangesig!
23 Maar JaHWeH sĂȘ vir hom: Vrede vir jou! Vrees nie! Jy sal nie sterwe nie.
24 Toe bou GĂdeon daar ân altaar vir JaHWeH en noem dit: JaHWeH-Shalom! (JaHWeH is Vrede) Dit staan vandag nog daar by Ofra van die AbiĂ«sriete.
25 En in dieselfde nag het JaHWeH vir hom gesĂȘ: Neem die bul van jou vader, naamlik die tweede bul van sewe jaar, en breek die altaar van die Here (BaĂ€l) af wat aan jou vader behoort, en kap die Houtkruis af wat daar langsaan staan.
26 En bou vir JaHWeH jou Elohey ân altaar op die top van hierdie vesting deur opstapeling, en neem die tweede bul en bring hom as ân brandoffer met die hout van die Houtkruis wat jy moet afkap.
27 Toe het GĂdeon tien man van sy dienaars geneem en gedoen soos JaHWeH aan hom gesĂȘ het; maar omdat hy te bang was vir sy familie en vir die manne van die stad, om dit oordag te doen, het hy dit in die nag gedoen.
28 En toe die manne van die stad die mĂŽre vroeg opstaan, lĂȘ die altaar van die Here (BaĂ€l) daar omgegooi en die Houtkruis wat daar langsaan gestaan het, afgekap en die tweede bul opgedra op die altaar wat daar gebou was!
29 Toe sĂȘ hulle, die een vir die ander: Wie het hierdie ding gedoen? En onderwyl hulle ondersoek en uitvra, sĂȘ hulle: GĂdeon, die seun van JĂŽWash, het hierdie ding gedoen!
30 Toe sĂȘ die manne van die stad vir JĂŽWash: Bring jou seun uit, hy moet sterwe, omdat hy die altaar van die Here (BaĂ€l) omgegooi het, en omdat hy die Houtkruis wat daar langsaan gestaan het, afgekap het.
31 Maar JĂŽWash sĂȘ vir almal wat by hom staan: Wil jĂșlle vir die Here (BaĂ€l) veg? Of wil julle hom help? Die wat vir hom veg, sal vanmĂŽre nog gedood word. As hy ân elohim is, laat hy vir homself veg, omdat hy sy altaar omgegooi het.
32 Daarom het hy hom op diĂ© dag JerĂșb-BaĂ€l genoem en gesĂȘ: Laat die Here (BaĂ€l) teen hom veg, omdat hy sy altaar omgegooi het.
33 Toe het al die Midianiete en Amalekiete en die kinders van die Ooste aanmekaar gesluit en deurgetrek en in die laagte van JizreEl laer opgeslaan.
34 En die Gees van JaHWeH het GĂdeon beklee; en hy het op die ramshoring geblaas, en die AbiĂ«sriete is agter hom aan opgeroep.
35 Ook het hy boodskappers gestuur in die hele Manasse, en dié is ook agter hom aan opgeroep; ook het hy boodskappers gestuur in Aser en in Sébulon en in Nåftali, en hulle het opgetrek, hulle tegemoet.
36 Toe het GĂdeon met die Elohim gespreek: As U werklik deur my hand JisraEl wil verlos soos U gespreek het -
37 ek sal die wolvlies op die dorsvloer neerlĂȘ: as daar net op die vlies Dou is, terwyl die Aarde oral droog is, dan sal ek weet dat U deur my hand JisraEl wil verlos soos U gespreek het.
38 En dit was so: toe hy die volgende mĂŽre vroeg opstaan, het hy die vlies uitgewring en die Dou uit die vlies uitgedruk, ân kom vol water.
39 Toe het GĂdeon met die Elohim gespreek: Laat U Woede nie teen my ontvlam nie, en laat my net hierdie keer mag spreek; laat my tog net hierdie keer met die vlies ân proef neem: laat dit op die vlies alleen droog wees terwyl daar op die Aarde oral Dou is.
40 En Elohim het daardie nag so gedoen: op die vlies alleen was dit droog, maar oral op die Aarde was daar Dou.
Driehonderd JisraEliete verdryf die Midianiete.
1 DAARNA het JerĂșbbaĂ€l, dit is GĂdeon, en al die manskappe wat by hom was, vroeg klaargemaak, en hulle het laer opgeslaan by die fontein Harod, terwyl die laer van die Midianiete ten noorde van hom was, van die heuwel MĂŽreh af in die dal.
2 Toe sĂȘ JaHWeH vir GĂdeon: Die manskappe by jou is te veel vir My om die Midianiete in hulle hand te gee; anders kan JisraEl hom teen My beroem deur te sĂȘ: My eie hand het my verlos.
3 Roep dan nou tog uit voor die ore van die manskappe en sĂȘ: Die wat bang is en bewe, kan teruggaan en wegdraai van die gebergte van GĂlead af. Toe het daar van die manskappe twee-en-twintigduisend omgedraai, en tienduisend het oorgebly.
4 Daarop sĂȘ JaHWeH vir GĂdeon: Die manskappe is nog te veel; bring hulle af na die water, dan sal Ek hulle daar vir jou uitsoek; en van wie Ek aan jou sĂȘ: Hierdie een mag met jou saamgaan - diĂ© mag met jou saamgaan; maar elkeen van wie Ek aan jou sĂȘ: Hierdie een mag nie met jou saamgaan nie - diĂ© mag nie gaan nie.
5 Hy bring toe die manskappe af na die water; en JaHWeH sĂȘ vir GĂdeon: Elkeen wat met sy tong die water oplek soos ân hond lek, moet jy eenkant laat staan; en elkeen wat op sy knieĂ« vooroor buig om te drink, [anderkant].
6 En die aantal van die wat gelek het met hul hand na hul mond toe, was driehonderd man; en al die ander manskappe het op hulle knieë vooroor gebuig om water te drink.
7 Toe sĂȘ JaHWeH vir GĂdeon: Deur die driehonderd man wat gelek het, sal Ek julle verlos en die Midianiete in jou hand gee; maar al die ander manskappe kan elkeen na sy woonplek gaan. [Boekrol van die Opregte 12:41]
8 Daarop neem hulle die padkos van die manskappe en hulle ramshorings in hul hand; en hy het al die manskappe van JisraEl laat gaan, elkeen na sy tente toe; maar die driehonderd man het hy agtergehou, terwyl die laer van die Midianiete onderkant hom in die laagte was.
9 En daardie nag het JaHWeH vir hom gesĂȘ: Staan op, gaan af in die laer, want Ek gee dit in jou hand.
10 En as jy bang is om af te gaan, gaan jy dan saam met jou dienaar Pura af na die laer toe
11 en luister wat hulle praat; en daarna sal jou hande sterk word, en jy sal in die laer aftrek. Hy gaan toe af saam met sy dienaar Pura tot by die buitenste lyn van die gewapendes wat in die laer was.
12 En die Midianiete en Amalekiete en al die kinders van die Ooste het in die laagte gelĂȘ soos sprinkane in menigte, en hulle kamele was ontelbaar soos die sand aan die seestrand in menigte.
13 En toe GĂdeon aankom, vertel ân man aan ân ander juis ân droom en sĂȘ: Kyk, ek het ân droom gehad: Daar rol ân koek van garsbrood, draai om in die laer van die Midianiete en kom tot by die tent en slaan hom dat hy omval en keer hom onderstebo, en toe lĂȘ die tent daar!
14 En sy vriend het geantwoord en gesĂȘ: Dit is niks anders nie as die swaard van GĂdeon, die seun van JĂŽWash, die man JisraEl; die Elohim het die Midianiete en die hele laer in sy hand gegee.
15 Toe GĂdeon dan die verhaal van die droom en sy uitlegging hoor, het hy neergeval; en hy het teruggekeer na die laer van JisraEl en gesĂȘ: Maak klaar, want JaHWeH gee die laer van die Midianiete in julle hand.
16 En hy het die driehonderd man verdeel in drie dele en aan hulle almal ramshorings en leë kruike, met fakkels binne-in die kruike, in die hand gegee
17 en aan hulle gesĂȘ: Kyk na my en maak net so; en kyk, as ek by die buitenste lyn van die laer kom, dan moet julle maak net soos ek maak.
18 En as ek en almal wat by my is, op die ramshoring blaas, moet julle ook op die ramshorings blaas rondom die hele laer, en julle moet sĂȘ: Vir JaHWeH en vir GĂdeon!
19 Toe kom GĂdeon en die honderd man wat by hom was, by die buitenste lyn van die laer, met die begin van die middelste nagwaak toe hulle skaars die wagte uitgesit het, en hulle blaas op die ramshorings en slaan die kruike stukkend wat hulle in hul hand gehad het.
20 Toe blaas die drie dele op die ramshorings en breek die kruike en hou met hulle linkerhand die fakkels en met hulle regterhand die ramshorings om te blaas, terwyl hulle uitroep: Die swaard van JaHWeH en van GĂdeon!
21 En hulle het bly staan elkeen op sy plek, rondom die laer. Daarop hardloop die hele laer, en hulle skreeu en vlug.
22 En toe die driehonderd op die ramshorings blaas, het JaHWeH die swaard van die een teen die ander gerig, ja, in die hele laer; en die laer het gevlug na Bet-Sitta, na Seréda toe, tot by die oewer van Abel-Mehóla by Tabbat.
23 En die manskappe van JisraEl uit NĂĄftali en uit Aser en uit die hele Manasse is opgeroep, en hulle het die Midianiete agternagejaag.
24 Ook het GĂdeon boodskappers gestuur in die hele gebergte van Efraim om te sĂȘ: Trek af, die Midianiete tegemoet, en sny hulle van die waters af tot by Bet-Bara en die Jordaan. So het dan al die manskappe van Efraim bymekaargekom en die waters beset tot by Bet-Bara en die Jordaan.
25 En hulle het twee vorste van die Midianiete gevang, Oreb en SeĂ«b; en Oreb het hulle gedood by die rots Oreb, en SeĂ«b gedood by die parskuip SeĂ«b, en hulle het die Midianiete agtervolg; en die hoof van Oreb en van SeĂ«b het hulle na GĂdeon gebring, oorkant die Jordaan.
Moeilikheid met Efraim. Sukkot en PeniEl. Gideon weier om oor JisraEl te regeer.
1Â TOE sĂȘ die manskappe van Efraim vir hom: Wat is dit wat u ons aangedoen het, dat u ons nie geroep het toe u weggetrek het om teen die Midianiete te veg nie? En hulle het heftig met hom getwis.
2 Maar hy sĂȘ vir hulle: Wat het ek nou gedoen in vergelyking met julle? Is die na-oes van Efraim nie suiwerder as die wynoes van AbiĂ«ser nie?
3 Elohim het die vorste van MĂdian, Oreb en SeĂ«b, in julle hand gegee, maar wat kon ek doen in vergelyking met julle? Toe bedaar hulle opgewondenheid teenoor hom nadat hy hierdie woord gespreek het.
4 En GĂdeon het gekom by die Jordaan, en hy en die driehonderd man wat by hom was, het oorgetrek, moeg en besig om te agtervolg.
5 En hy sĂȘ aan die manne van Sukkot: Gee tog brood vir die volk wat op my voetspore volg, want hulle is moeg, en ek is besig om Seba en SĂĄlmuna, die konings van die Midianiete, agterna te jaag.
6 Maar die vorste van Sukkot vra: Is die handpalm van Seba en van Sålmuna nou al in u hand, dat ons aan u leër brood moet gee?
7 Toe sĂȘ GĂdeon: Daarom, as JaHWeH Seba en SĂĄlmuna in my hand gee, sal ek julle vlees skeur met die dorings van die wildernis se doringstruike.
8 En daarvandaan het hy opgetrek na PeniEl en met hulle net so gespreek; maar die manne van PeniEl het hom geantwoord net soos die manne van Sukkot geantwoord het.
9 Daarop spreek hy ook met die mense van PeniEl en sĂȘ: As ek met vrede terugkom, sal ek hierdie toring omgooi.
10 Seba en Sålmuna was toe in Karkor, en hul leër by hulle, omtrent vyftienduisend, al wat oor was uit die hele leër van die kinders van die Ooste; maar die gesneuweldes was honderd-en-twintig- duisend man wat die swaard kon uittrek.
11 En GĂdeon het opgetrek met die pad van die tentbewoners, ten ooste van Nobag en JĂłgbeha, en hy het die leĂ«r verslaan terwyl die leĂ«r gerus was.
12 En Seba en SĂĄlmuna het gevlug, maar hy het hulle agternagejaag en die twee konings van MĂdian, Seba en SĂĄlmuna, gevang nadat hy die hele leĂ«r uiteengejaag het.
13 En toe GĂdeon, die seun van JĂŽWash, terugkom uit die geveg, van die nek Heres af,
14 vang hy ân seun van die mense van Sukkot en vra hom uit; en diĂ© het vir hom die vorste van Sukkot en sy oudstes opgeskrywe, sewe-en-sewentig man.
15 En toe hy by die mense van Sukkot kom, sĂȘ hy: Hier is Seba en SĂĄlmuna oor wie julle my gesmaad het deur te sĂȘ: Is die handpalm van Seba en van SĂĄlmuna nou al in u hand, dat ons aan u vermoeide manskappe brood moet gee?
16 Daarop neem hy die oudstes van die stad saam met die dorings van die wildernis se doringstruike, en hy het die manne van Sukkot daarmee ân les geleer.
17 En die toring van PeniEl het hy omgegooi en die manne van die stad gedood.
18 En hy het Seba en SĂĄlmuna gevra: Wat vir manne was dit wat julle by Tabor gedood het? En hulle antwoord: Soos u, so was hulle: elkeen van gestalte; koninklike seuns.
19 Daarop sĂȘ hy: Dit was my broers, seuns van my moeder. So waar as JaHWeH leef, as julle hulle laat leef het, sou ek julle nie doodmaak nie.
20 En hy sĂȘ aan Jeter, sy eersgeborene: Staan op, maak hulle dood! Maar die seun het sy swaard nie uitgetrek nie, omdat hy bang was; want hy was nog ân seun.
21 Toe sĂȘ Seba en SĂĄlmuna: Staan u self op en val ons aan, want soos die man is, is sy krag. GĂdeon het toe opgestaan en Seba en SĂĄlmuna gedood, en die maantjies wat aan die nekke van hulle kamele was, het hy geneem.
22 Daarop sĂȘ die manne van JisraEl vir GĂdeon: Heers oor ons, u sowel as u seun en u kleinseun, want u het ons verlos uit die hand van die Midianiete.
23 Maar GĂdeon antwoord hulle: Ek wil nie oor julle heers nie, en ook my seun mag nie oor julle heers nie: JaHWeH sal oor julle heers.
24 Verder het GĂdeon vir hulle gesĂȘ: Ek wil aan julle ân versoek doen: Gee nou elkeen vir my die ring uit sy buit! Want hulle het goue ringe gedra, omdat hulle Jismaeliete was.
25 Toe sĂȘ hulle: Ons wil dit graag gee; en hulle het ân mantel uitgesprei en elkeen ân ring van sy buit daarop gegooi.
26 En die gewig van die goue ringe wat hy gevra het, was sewentienhonderd [sikkels] goud, behalwe die maantjies en die oorversiersels en purper klere wat die konings van MĂdian gedra het, en behalwe die kettings wat aan die nekke van hulle kamele was.
27 En GĂdeon het daar ân skouerkleed van gemaak en dit in sy stad, in Ofra, opgestel; en die hele JisraEl het hom daar agterna gehoereer, en hy het vir GĂdeon en sy huis ân strik geword.
28 So moes die Midianiete dan buig voor die kinders van JisraEl, en hulle het hul hoof nie meer opgetel nie; en die Aarde het in GĂdeon se dae veertig jaar lank gerus.
29 En JerĂșbbaĂ€l, die seun van JĂŽWash, het in sy huis gaan woon.
30 En GĂdeon het sewentig seuns gehad wat uit sy lende voortgekom het, want hy het baie vroue gehad.
31 En sy byvrou wat in Sigem was, het ook vir hom ân seun gebaar, en hy het hom die naam AbimĂ©leg gegee.
32 En GĂdeon, die seun van JĂŽWash, het gesterf in goeie ouderdom en is begrawe in die graf van sy vader JĂŽWash, in Ofra van die AbiĂ«sriete.
33 Maar net toe GĂdeon dood was, het die kinders van JisraEl weer die Here (BaĂ€l) agterna gehoereer en van BaĂ€l-BerĂt vir hulle ân god gemaak.
34 En die kinders van JisraEl het nie gedink aan JaHWeH hulle Elohey wat hulle uit die hand van al hul vyande rondom gered het nie.
35 En hulle het geen medelye betoon aan die huis van JerĂșbbaĂ€l, dit is GĂdeon, vir al die suiwer dinge wat hy aan JisraEl gedoen het nie.
Misdade van Abiméleg. Sy val.
1 EN AbimĂ©leg, die seun van JerĂșbbaĂ€l, het heengegaan na Sigem, na die broers van sy moeder, en hy het met hulle en met die hele familie in die huis van sy moeder se vader gespreek en gesĂȘ:
2 Spreek tog voor die ore van al die burgers van Sigem: Wat is vir julle beter - dat sewentig man, almal seuns van JerĂșbbaĂ€l, oor julle heers, of dat een man oor julle heers? En dink daaraan dat ek julle gebeente en julle vlees is.
3 Toe die broers van sy moeder al hierdie woorde voor die ore van al die burgers van Sigem oor hom spreek, het hulle hart AbimĂ©leg gevolg; want hulle het gesĂȘ: Hy is ons broer.
4 Hulle het hom toe sewentig [sikkels] silwer uit die huis van BaĂ€l-BerĂt gegee, en daarmee het AbimĂ©leg ydele en lig- sinnige manne gehuur, en hulle het hom gevolg.
5 En hy het in die huis van sy vader gegaan, in Ofra, en sy broers, die seuns van JerĂșbbaĂ€l, sewentig man, op een klip vermoor; maar JĂŽWtham, die jongste seun van JerĂșbbaĂ€l, het oorgebly, want hy het weggekruip.
6 Daarop het al die burgers van Sigem en die hele huis Millo bymekaargekom en Abiméleg gaan koning maak by die terpentynboom van die gedenkteken wat by Sigem is.
7 Toe hulle dit aan JĂŽWtham meedeel, het hy op die top van die berg GerĂsim gaan staan en sy stem verhef en uitgeroep en aan hulle gesĂȘ: Luister na my, burgers van Sigem, sodat Elohim na julle kan luister.
8 Eendag het die bome gegaan om ân koning oor hulle te salf en aan die Olyfboom gesĂȘ: Wees Koningin oor ons!
9 Maar die Olyfboom het vir hulle gesĂȘ: Sou ek My vettigheid opgee wat Elohim en die mense in My prys, en oor die bome verhewe wees?
10 Toe sĂȘ die bome vir die Vyeboom: Kom jy, wees koning oor ons.
11 Maar die Vyeboom het vir hulle gesĂȘ: Sou Ek My soetigheid en My suiwer vrugte opgee en oor die bome verhewe wees?
12 Toe sĂȘ die bome vir die Wingerdstok: Kom jy, wees koning oor ons.
13 Maar die Wingerdstok het vir hulle gesĂȘ: Sou Ek My vars soet wyn opgee wat Elohim en die mense vrolik maak, en verhewe wees oor die bome?
14 Toe sĂȘ al die bome vir die Steekdoring: Kom jy, wees koning oor ons!
15 En die Steekdoring het vir die bome gesĂȘ: As julle in Waarheid my as koning oor julle salf, kom dan, skuil in my skaduwee; maar so nie, laat daar dan vuur uitgaan uit die Steekdoring en die seders van die LĂbanon verteer.
16 As julle dan nou in Waarheid en Rassuiwerheid gehandel het deur AbimĂ©leg koning te maak, en as julle goed gedoen het aan JerĂșbbaĂ€l en sy huis, en as julle aan hom gedoen het na die verdienste van sy hande -
17 julle vir wie my vader geveg en sy siel gewaag het, en wat hy uit die hand van die Midianiete gered het,
18 maar wat vandag opgestaan het teen die huis van my vader, en sy seuns, sewentig man, op een klip vermoor het en Abiméleg, die seun van sy slavin, koning gemaak het oor die burgers van Sigem omdat hy julle broer is -
19 as julle dan vandag in Waarheid en Rassuiwerheid gehandel het met JerĂșbbaĂ€l en sy huis, wees dan vrolik oor AbimĂ©leg, en mag hy ook vrolik wees oor julle.
20 Maar so nie, laat daar dan vuur uitgaan uit Abiméleg en die burgers van Sigem en die huis Millo verteer; en laat daar vuur uitgaan uit die burgers van Sigem en uit die huis Millo en Abiméleg verteer.
21 Daarop het JÎWtham padgegee en weggevlug en na Beër gegaan en daar gebly vanweë Abiméleg, sy broer.
22 Toe Abiméleg drie jaar oor JisraEl geheers het,
23 het Elohim ân gees van besoedeling gestuur tussen AbimĂ©leg en die burgers van Sigem, en die burgers van Sigem het verraad gepleeg teen AbimĂ©leg,
24 sodat die onreg teen die sewentig seuns van JerĂșbbaĂ€l sou uitkom, en Hy hulle bloed sou lĂȘ op hul broer AbimĂ©leg wat hulle vermoor het, ook op die burgers van Sigem wat sy hande versterk het om sy broers te vermoor.
25 So het die burgers van Sigem dan teen hom hinderlae opgestel bo-op die berge en almal beroof wat op die pad by hulle verbykom. En dit is aan Abiméleg meegedeel.
26 Toe kom GaÀl, die seun van Ebed, met sy broers en hulle trek oor na Sigem toe; en die burgers van Sigem het op hom vertrou.
27 En hulle het uitgegaan in die veld en hulle wingerde afgeoes en uitgetrap en ân feestelikheid gehou; daarop het hulle in die huis van hulle gode ingegaan en geĂ«et en gedrink en AbimĂ©leg gevloek.
28 Toe sĂȘ GaĂ€l, die seun van Ebed: Wie is AbimĂ©leg - en wat is Sigem - dat ons hom sou dien? Is hy nie die seun van JerĂșbbaĂ€l, en is Sebul nie sy stadsbestuurder nie? Dien die manne van Hemor, die vader van Sigem, maar waarom moet Ăłns hom dien?
29 Ag, was hierdie volk maar in my hand, dan sou ek AbimĂ©leg wegjaag! En met die oog op AbimĂ©leg het hy gesĂȘ: Vermeerder maar jou leĂ«r en trek uit!
30 Toe Sebul, die owerste van die stad, die woorde van GaÀl, die seun van Ebed, hoor, het hy kwaad geword
31 en listig boodskappers na AbimĂ©leg gestuur om te sĂȘ: Kyk, GaĂ€l, die seun van Ebed, met sy broers, het in Sigem gekom, en kyk, hulle maak die stad teen u op.
32 Maak dan nou in die nag klaar, u met die manskappe wat by u is, en stel ân hinderlaag op in die veld.
33 Dan kan u in die mĂŽre vroeg as die son uitkom, u gereed hou en ân aanval teen die stad maak; en as hy met die manskappe wat by hom is, uittrek na u toe, handel dan met hom na bevind van sake.
34 Daarop het Abiméleg en al die manskappe wat by hom was, in die nag klaargemaak en hinderlae in vier dele by Sigem opgestel.
35 En GaÀl, die seun van Ebed, het uitgegaan en by die ingang van die stadspoort gaan staan; en toe Abiméleg en al die manskappe wat by hom was, opstaan uit die hinderlaag,
36 sien GaĂ€l die manskappe en sĂȘ vir Sebul: Kyk, daar kom mense van die bergtoppe af; maar Sebul sĂȘ vir hom: Jy sien die skaduwee van die berge vir mense aan!
37 Maar GaĂ€l hou aan en sĂȘ: Kyk, daar kom mense van die hoogste punt van die Aarde af, en een deel kom uit die rigting van die eik van die towenaar.
38 Daarop sĂȘ Sebul vir hom: Waar is nou jou mond waarmee jy gesĂȘ het: Wie is AbimĂ©leg, dat ons hom sou dien? Is dit nie die manskappe wat jy verag het nie? Trek nou tog uit en veg teen hulle!
39 Toe trek GaÀl uit voor die aangesig van die burgers van Sigem en veg teen Abiméleg.
40 Maar Abiméleg het hom agtervolg, en hy het voor hom uit gevlug, en baie het gesneuwel tot by die ingang van die poort.
41 En Abiméleg het in Aruma gebly, maar Sebul het GaÀl en sy broers verjaag, dat hulle nie in Sigem kon bly woon nie.
42 En toe die mense die volgende dag uittrek in die veld, is dit aan Abiméleg meegedeel.
43 Daarop het hy die manskappe geneem en hulle in drie dele verdeel en ân hinderlaag opgestel in die veld; en toe hy sien dat die mense die stad uittrek, val hy hulle aan en verslaan hulle.
44 Want Abiméleg en die dele wat by hom was, het ingestorm en gaan staan by die ingang van die stadspoort, en die ander twee dele het almal wat in die veld was, bestorm en hulle verslaan.
45 En Abiméleg het daardie hele dag teen die stad geveg en die stad ingeneem en die mense wat in haar was, gedood en die stad afgebreek en haar met sout besaai.
46 Toe al die burgers van die toring van Sigem dit hoor, gaan hulle in die kelder van die huis van die El-BerĂt in.
47 En toe dit aan Abiméleg meegedeel is dat al die burgers van die toring van Sigem bymekaargekom het,
48 klim AbimĂ©leg, hy en al die manskappe wat by hom was, op die berg Salmon; en AbimĂ©leg het byle met hom saamgeneem en ân boomtak afgekap en opgetel en dit op sy skouer gesit en aan die manskappe wat by hom was, gesĂȘ: Wat julle my sien doen, doen dit my gou na.
49 Daarop kap al die manskappe ook elkeen sy tak af en hulle volg Abiméleg en gooi dit op die kelder en steek die kelder bo-op hulle aan die brand, sodat ook al die mense van die Sigemstoring, omtrent duisend manne en vroue, gesterf het.
50 Daarna het Abiméleg na Tebes getrek en Tebes beleër en haar ingeneem.
51 Maar in die middel van die stad was ân sterk toring; en daarheen het al die manne en vroue en al die burgers van die stad gevlug, en hulle het agter hulle toegesluit en bo-op die dak van die toring geklim.
52 En Abiméleg het gekom tot by die toring en daarteen geveg; maar toe hy nader kom tot by die ingang van die toring om dit met vuur te verbrand,
53 gooi ân vrou die boonste meulsteen op die hoof van AbimĂ©leg en verbrysel sy skedel.
54 Toe roep hy gou die dienaar, sy wapendraer, en sĂȘ vir hom: Trek jou swaard uit en maak my van kant, dat hulle nie van my kan sĂȘ: ân Vrou het hom gedood nie. Daarop het sy dienaar hom deurboor, en hy het gesterwe.
55 En toe die manne van JisraEl sien dat Abiméleg dood was, het hulle elkeen na sy woonplek gegaan.
56 So het Elohim dan die besoedeling van Abiméleg vergelde wat hy sy vader aangedoen het deur sy sewentig broers te vermoor.
57 En al die besoedeling van die manne van Sigem het Elohim op hulle eie hoof laat neerkom; en die vloek van JĂŽWtham, die seun van JerĂșbbaĂ€l, het oor hulle gekom.
Tola en JaĂŻr is Rigters.
1 EN nĂĄ AbimĂ©leg het Tola, die seun van Pua, die seun van Dodo, ân man uit Issaskar, opgetree om JisraEl te verlos; en hy het gewoon in Samir op die gebergte van Efraim.
2 En hy het JisraEl drie-en-twintig jaar lank gerig; en hy het gesterwe en is in Samir begrawe.
3 En nĂĄ hom het JaĂŻr, die Gileadiet, opgetree, en hy het JisraEl twee-en-twintig jaar lank gerig.
4 En hy het dertig seuns gehad, wat op dertig jong esels gery en dertig stede gehad het; diĂ© word tot vandag toe die JaĂŻrsdorpe genoem wat in die Aarde van GĂlead lĂȘ.
5 En JaĂŻr het gesterwe en is in Kamon begrawe.
Verdrukking deur Filistyne en Ammoniete. Bekering en vergewing.
6 EN die kinders van JisraEl het weer gedoen wat besoedeld was volgens die Oë van JaHWeH, en hulle het die BaÀls en die Ashtarowth gedien, en die gode van Aram en die gode van Sidon en die gode van Moab en die gode van die kinders van Ammon en die gode van die Filistyne, en hulle het JaHWeH verlaat en Hom nie gedien nie.
7 Daarom het die Woede van JaHWeH ontvlam teen JisraEl, en Hy het hulle verkoop in die hand van die Filistyne en in die hand van die kinders van Ammon.
8 En hulle het die kinders van JisraEl verpletter en verdruk in daardie jaar, agttien jaar lank, al die kinders van JisraEl wat oorkant die Jordaan gewoon het in die Aarde van die Amoriete, wat in GĂlead was.
9 Daarby het die kinders van Ammon die Jordaan oorgetrek om ook teen JeHûWdah en Benjamin en die huis van Efraim te veg, sodat JisraEl dit baie benoud gehad het.
10 Toe roep die kinders van JisraEl JaHWeH aan en sĂȘ: Ons het teen U oortree, want ons het onse Elohey verlaat en die Here (BaĂ€l) gedien.
11 Maar JaHWeH het aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Het Ek julle nie van die Egiptenaars en van die Amoriete, van die kinders van Ammon en van die Filistyne -
12 en toe die Sidoniërs en Amalekiete en Maoniete julle verdruk en julle My aangeroep het - julle uit hulle hand verlos nie?
13 Maar julle het My verlaat en gode van andere gedien; daarom sal Ek julle nie meer verlos nie.
14 Gaan heen en roep die gode aan wat julle verkies het; laat dié julle verlos in die tyd van julle benoudheid.
15 Toe sĂȘ die kinders van JisraEl aan JaHWeH: Ons het oortree; maak met ons net soos dit goed is in U OĂ«; verlos ons tog net vandag.
16 En hulle het die gode van die uitlander uit hulle midde verwyder en JaHWeH gedien; toe het Sy Siel omgekrap geword oor die ellende van JisraEl.
17 En die kinders van Ammon is byeengeroep en het laer opgeslaan in GĂlead; maar die kinders van JisraEl het bymekaargekom en laer opgeslaan by Mispa.
18 Toe sĂȘ die manskappe, die vorste van GĂlead, die een aan die ander: Wie is die man wat sal begin om te veg teen die kinders van Ammon? Hy sal hoof wees oor al die inwoners van GĂlead.
Jefta bevry JisraEl van die Ammoniete; sy onversigtige Gelofte.
1Â EN Jefta, die GĂleadiet, was ân dappere, maar hy was die seun van ân hoer; en GĂlead was die vader van Jefta.
2 En toe die vrou van GĂlead vir hom seuns baar, en die seuns van die vrou groot word, het hulle Jefta weggejaag en vir hom gesĂȘ: Jy mag in ons familie nie erwe nie, want jy is die seun van ân ander vrou.
3 Daarop vlug Jefta van sy broers af weg en hy gaan woon in die Aarde van Tob; en ligsinnige manne het by Jefta aangesluit en saam met hom uitgetrek.
4 En ân tyd daarna het die kinders van Ammon oorlog gevoer teen JisraEl.
5 Maar toe die kinders van Ammon oorlog voer teen JisraEl, het die oudstes van GĂlead Jefta gaan haal uit die Aarde van Tob;
6 en hulle het vir Jefta gesĂȘ: Kom en wees ons aanvoerder, dat ons kan veg teen die kinders van Ammon.
7 Maar Jefta antwoord die oudstes van GĂlead: Het julle my nie gehaat en my uit my vader se huis weggejaag nie? Waarom kom julle dan nou na my, nou dat julle in die benoudheid sit?
8 Toe sĂȘ die oudstes van GĂlead vir Jefta: Daarom kom ons nou na jou terug, dat jy met ons kan saamtrek en teen die kinders van Ammon veg, en dat jy ons hoof kan wees oor al die inwoners van GĂlead.
9 Daarop antwoord Jefta die oudstes van GĂlead: As julle my laat terugkom om teen die kinders van Ammon te veg en JaHWeH hulle aan my aangesig oorgegee het, dan moet ek julle hoof word.
10 Toe sĂȘ die oudstes van GĂlead vir Jefta: JaHWeH sal hoorder wees tussen ons. Waarlik, soos jy gesĂȘ het, so sal ons doen.
11 So het Jefta dan met die oudstes van GĂlead saamgegaan, en die volk het hom as hoof en aanvoerder oor hulle aangestel, en Jefta het al sy woorde voor die Aangesig van JaHWeH in Mispa gespreek.
12 Toe stuur Jefta boodskappers na die koning van die kinders van Ammon om te vra: Wat het ek met u te doen, dat u na my kom om teen my Aarde te veg?
13 En die koning van die kinders van Ammon sĂȘ aan die boodskappers van Jefta: JisraEl het my Aarde geneem toe hy opgetrek het uit Egipte, van die Arnon af tot by die Jabbok en tot by die Jordaan; gee haar dan nou in vrede terug.
14 En Jefta het nog weer boodskappers gestuur na die koning van die kinders van Ammon
15 en vir hom gesĂȘ: So sĂȘ Jefta: JisraEl het die Aarde van Moab en die Aarde van die kinders van Ammon nie geneem nie.
16 Want JisraEl het toe hy uit Egipte opgetrek het, deur die wildernis gegaan tot by die Skelfsee en het by Kadesh gekom.
17 En JisraEl het boodskappers gestuur na die koning van Edom om te sĂȘ: Laat my tog deur u Aarde trek; maar die koning van Edom het geen gehoor gegee nie; en na die koning van Moab het hy gestuur, maar hy wou ook nie. Daarom het JisraEl in Kadesh gebly.
18 Verder het hy deur die wildernis gegaan en om die Aarde van Edom en die Aarde van Moab getrek en gekom aan die oostekant van die Aarde van Moab; en hulle het laer opgeslaan oorkant die Arnon, maar nie in die gebied van Moab ingekom nie, want die Arnon is die grens van Moab.
19 Daarop het JisraEl boodskappers gestuur na Sihon, die koning van die Amoriete, die koning van Hesbon, en JisraEl het vir hom gesĂȘ: Laat ons tog deur u Aarde trek na my plek toe.
20 Maar Sihon het JisraEl nie vertrou om deur sy gebied te trek nie, en Sihon het al sy manskappe versamel, en hulle het laer opgeslaan in Jahas en teen JisraEl geveg.
21 Maar JaHWeH, die Elohey van JisraEl, het Sihon en sy hele volk in die hand van JisraEl gegee, en dié het hulle verslaan; sodat JisraEl die hele Aarde van die Amoriete, die inwoners van daardie Aarde, in besit geneem het.
22 En hulle het die hele grondgebied van die Amoriete, van die Arnon af tot by die Jabbok en van die wildernis af tot by die Jordaan, in besit geneem.
23 So het JaHWeH, die Elohey van JisraEl, dan die Amoriete voor Sy volk JisraEl uit verdrywe, en wil u haar in besit neem?
24 Sal u haar nie in besit neem wat jou god Kamos jou as ân besitting gee, en ons alles wat JaHWeH onse Elohey voor ons uit verdrywe, in besit neem nie?
25 En is u nou soveel beter as Balak, die seun van Sippor, die koning van Moab? Het hy ooit met JisraEl getwis, of ooit teen hulle geveg?
26 Terwyl JisraEl in Hesbon met sy onderhorige plekke en in AroĂ«r met sy onderhorige plekke en in al die stede wat langs die Arnon lĂȘ, driehonderd jaar lank gewoon het, waarom het julle haar dan nie in diĂ© tyd ontset nie?
27 So het Ă©k dan nie teen Ăș oortree nie, maar u handel so sleg met my om teen my oorlog te voer. Mag JaHWeH, die Regter, vandag oordeel tussen die kinders van JisraEl en die kinders van Ammon!
28 Maar die koning van die kinders van Ammon het nie geluister na die woorde van Jefta wat hy hom laat weet het nie.
29 Toe het die Gees van JaHWeH op Jefta gekom, en hy het oorgetrek na GĂlead en Manasse en verder deur na Mispe in GĂlead; en van Mispe in GĂlead het hy deurgetrek na die kinders van Ammon.
30 En Jefta het aan JaHWeH ân Gelofte gedoen en gesĂȘ: As U werklik die kinders van Ammon in my hand gee,
31 dan sal wat uitkom, wat uit die deure van my huis uitkom my tegemoet, as ek in vrede terugkom van die kinders van Ammon, aan JaHWeH behoort, en ek sal haar as ân brandoffer bring.
32 Daarop het Jefta deurgetrek na die kinders van Ammon om teen hulle te veg, en JaHWeH het hulle in sy hand gegee.
33 En hy het hulle verslaan van AroĂ«r af in die rigting na Minnit, twintig stede, en tot by Abel-KerĂĄmim - ân baie groot slag; sodat die kinders van Ammon verneder is voor die kinders van JisraEl.
34 En toe Jefta in Mispa by sy huis kom, gaan sy dogter juis uit, hom tegemoet met tamboeryne en koordanse; en sy was die enigste kind: hy het geen seun of dogter buiten haar gehad nie.
35 En net toe hy haar sien, skeur hy sy klere en sĂȘ: Ag, my dogter, jy druk my heeltemal neer, en jy stort my in droefenis! Want ek het my mond geopen teenoor JaHWeH, en ek kan nie terugtrek nie.
36 En sy antwoord hom: My vader, as u u mond geopen het teenoor JaHWeH, maak met my soos uit u mond uitgegaan het nadat JaHWeH u volkome wraak verskaf het op u vyande, op die kinders van Ammon.
37 Verder het sy vir haar vader gesĂȘ: Laat dit my toegestaan word: laat my twee maande vry, dat ek kan weggaan en afdaal na die berge en my maagdelike staat beween, ek en my vriendinne.
38 En hy sĂȘ: Gaan! En hy het haar vir twee maande laat gaan. Sy het toe weggegaan met haar vriendinne en haar maagdelike staat op die berge beween.
39 En aan die end van twee maande het sy na haar vader teruggekom, en hy het die Gelofte wat deur hom gedoen is, aan haar voltrek; en sy het geen man beken nie. En dit het ân gewoonte geword in JisraEl
40 dat die dogters van JisraEl jaar vir jaar heengaan om die dogter van Jefta, die Gileadiet, te besing, vier dae in die jaar.
Die ongegronde verset van Efraim teen Jefta word swaar gestraf.
1Â EN die manne van Efraim is saamgeroep en het oorgetrek na Safon toe en vir Jefta gesĂȘ: Waarom het u deurgetrek om teen die kinders van Ammon te veg en Ăłns nie geroep om saam met u te trek nie? Ons sal u huis bo u met vuur verbrand.
2 Maar Jefta sĂȘ vir hulle: Ek en my volk het ân hewige twis met die kinders van Ammon gehad, en ek het julle opgeroep, maar julle het my nie uit hulle hand verlos nie.
3 En toe ek sien dat jy nie help nie, het ek my siel in my handpalms geplaas en deurgetrek na die kinders van Ammon; en JaHWeH het hulle in my hand gegee. Waarom het julle dan vandag teen my opgetrek om teen my oorlog te voer?
4 Daarop versamel Jefta al die manne van GĂlead om teen Efraim te veg; en die manne van GĂlead het Efraim verslaan, omdat hulle gesĂȘ het: Julle, Gileadiete, is vlugtelinge van Efraim, in die midde van Efraim en Manasse.
5 En GĂlead het die Efraimiete van die Jordaan-driwwe afgesny; en as die vlugtelinge van Efraim sĂȘ: Ek wil deurgaan - dan vra die manne van GĂlead vir hom: Is jy ân Efraimiet? As hy sĂȘ: Nee,
6 dan vra hulle hom: SĂȘ bietjie: Sjibbolet! En as hy sĂȘ: Sibbolet! en nie ag gee om dit reg uit te spreek nie, dan gryp hulle hom en maak hom by die Jordaan-driwwe dood. So het daar dan in diĂ© tyd van Efraim twee-en-veertigduisend man geval.
7 En Jefta het JisraEl ses jaar lank gerig; en Jefta, die Gileadiet, het gesterwe en is begrawe in een van die stede van GĂlead.
8 EN nĂĄ hom het Ebsan, uit Betlehem, JisraEl gerig.
9 En hy het dertig seuns gehad, en dertig dogters het hy uitgehuwelik en van buite af dertig dogters vir sy seuns ingebring; en hy het JisraEl sewe jaar lank gerig.
10 En Ebsan het gesterwe en is begrawe in Betlehem.
11 En nĂĄ hom het Elon, die Sebuloniet, JisraEl gerig; en hy het JisraEl tien jaar lank gerig.
12 En Elon, die Sebuloniet, het gesterwe en is begrawe in Ajalon, in die Aarde van SĂ©bulon.
13 En nĂĄ hom het Abdon, die seun van Hillel, die Pireatoniet, JisraEl gerig.
14 En hy het veertig seuns en dertig kleinseuns gehad wat op sewentig jong esels gery het; en hy het JisraEl agt jaar lank gerig.
15 En Abdon, die seun van Hillel, die Pireatoniet, het gesterwe en is begrawe in PĂreaton, in die Aarde van Efraim, op die gebergte van die Amalekiete.
JisraEl oorgelewer aan die Fillistyne. Geboorte van Simson.
1Â EN toe die kinders van JisraEl weer doen wat besoedel is in die OĂ« van JaHWeH, het JaHWeH hulle oorgegee in die hand van die Filistyne, veertig jaar lank.
2 En daar was ân man uit SĂłrea, uit die familie van die Daniete, met die naam van ManĂłag; en sy vrou was onvrugbaar en het geen kinders gehad nie.
3 Maar die Boodskapper van JaHWeH het aan die vrou verskyn en vir haar gesĂȘ: Kyk, jy is onvrugbaar en het geen kinders gehad nie, maar jy sal swanger word en ân seun baar.
4 Neem jou dan nou tog in ag en drink geen wyn of sterk drank nie en eet niks wat besoedel is nie.
5 Want kyk, jy sal swanger word en ân seun baar, en geen skeermes mag op sy hoof kom nie; want die seun sal van die moederskoot af ân Separatis aan Elohim wees, en hy sal JisraEl begin verlos uit die hand van die Filistyne.
6 Daarop kom die vrou in en spreek met haar man en sĂȘ: ân Man van die Elohim het na my gekom, en Sy voorkoms was soos die voorkoms van ân Boodskapper van die Elohim, baie ontsagwekkend; maar ek het Hom nie gevra waar Hy vandaan was nie, en Sy Naam het Hy my nie meegedeel nie.
7 Maar Hy het vir my gesĂȘ: Kyk, jy sal swanger word en ân seun baar; drink dan nou geen wyn of sterk drank nie, en eet niks wat besoedel is nie; want die seun sal ân Separatis van Elohim wees van die moederskoot af tot die dag van sy dood toe.
8 En ManĂłag het tot JaHWeH gebid en gesĂȘ: Ag my Meester, laat tog die Man van die Elohim wat U gestuur het, nog ân keer na ons toe kom, dat Hy ons kan leer hoe ons moet maak met die seun wat gebore sal word.
9 En die Elohim het geluister na die stem van ManĂłag, sodat die Boodskapper van die Elohim nog ân keer na die vrou gekom het terwyl sy in die veld sit en haar man ManĂłag nie by haar was nie.
10 En die vrou het haastig geloop en haar man dit vertel en vir hom gesĂȘ: Kyk, die Man het aan my verskyn wat die ander dag na my gekom het.
11 Toe staan ManĂłag op en loop agter sy vrou aan, en hy kom by die Man en vra hom: Is U die Man wat met diĂ© vrou gespreek het? Toe sĂȘ Hy: Ja.
12 Daarop vra Manóag: As U woorde nou uitkom, wat moet die Regspraak ten opsigte van die werk van die seun wees?
13 Toe sĂȘ die Boodskapper van JaHWeH aan ManĂłag: Vir alles wat Ek aan die vrou gesĂȘ het, moet sy haar in ag neem.
14 Van alles wat van die wingerdstok afkomstig is, mag sy nie eet nie; en geen wyn of sterk drank moet sy drink nie en niks eet wat besoedel is nie; alles wat Ek haar beveel het, moet sy onderhou.
15 ManĂłag sĂȘ aan die Boodskapper van JaHWeH: Laat ons U tog ophou, dat ons ân bokkie vir U kan berei.
16 En die Boodskapper van JaHWeH antwoord ManĂłag: Al hou jy My op, Ek sal nie van jou brood eet nie; maar as jy ân brandoffer wil berei, skenk haar dan aan JaHWeH. Want ManĂłag het nie geweet dat Hy die Boodskapper van JaHWeH was nie.
17 Daarop vra ManĂłag die Boodskapper van JaHWeH: Wat is U Naam, dat ons U kan vereer as U Woord uitkom?
18 En die Boodskapper van JaHWeH sĂȘ vir hom: Waarom vra jy dan na My Naam terwyl Hy wonderbaar is?
19 Toe neem ManĂłag die bokkie en die spysbydrae en neem haar op, op ân rots aan JaHWeH terwyl Hy wonderbaarlik handel voor die oĂ« van ManĂłag en sy vrou:
20 toe die vlam van die altaar opstyg na bo, het die Boodskapper van JaHWeH in die vlam van die altaar opgevaar; en ManĂłag en sy vrou het dit gesien en met hulle aangesig op die Aarde geval.
21 En die Boodskapper van JaHWeH het verder nie meer aan ManĂłag en sy vrou verskyn nie. Daarop bemerk ManĂłag dat Hy die Boodskapper van JaHWeH was.
22 En ManĂłag sĂȘ vir sy vrou: Ons sal sekerlik sterwe, omdat ons Elohim gesien het.
23 Maar sy vrou sĂȘ vir hom: As JaHWeH ons wou laat sterwe, sou Hy nie uit ons hand ân brandoffer en ân spysbydrae aangeneem en ons al hierdie dinge laat sien en ons nou sulke dinge laat hoor het nie.
24 En die vrou het ân seun gebaar en hom Simson genoem; en die kind het groot geword, en JaHWeH het hom geseĂ«n.
25 En die Gees van JaHWeH het hom begin drywe in die laer van Dan tussen SĂłrea en EstĂĄol.
Huwelik van Simson. Die raaisel opgelos.
1Â TOE Simson afgegaan het na Timna, sien hy in Timna ân vrou uit die dogters van die Filistyne;
2 en hy het opgegaan en dit aan sy vader en sy moeder vertel en gesĂȘ: Ek het ân vrou uit die dogters van die Filistyne in Timna gesien; neem haar dan nou as vrou vir my.
3 Maar sy vader en sy moeder sĂȘ vir hom: Is daar onder die dogters van jou broers en onder my hele volk nie ân vrou, dat jy heengaan om ân vrou uit die Filistyne, die onbesnedenes, te neem nie? En Simson sĂȘ aan sy vader: Neem haar vir my, want sy geval my.
4 Maar sy vader en sy moeder het nie geweet dat dit van JaHWeH kom nie; want Hy het rede gesoek teen die Filistyne; in dié tyd naamlik het die Filistyne oor JisraEl geheers.
5 En Simson het met sy vader en sy moeder afgegaan na Timna; en toe hulle by die wingerde van Timna kom, storm daar ân jong leeu brullende op hom af.
6 Maar die Gees van JaHWeH het oor hom vaardig geword; en hy het hom verskeur soos ân mens ân bokkie verskeur sonder dat daar iets in sy hand was; maar hy het sy vader en sy moeder nie vertel wat hy gedoen het nie.
7 Toe gaan hy af en praat met die vrou; en sy het Simson geval.
8 En ân tyd daarna het hy teruggegaan om haar te gaan haal; en toe hy uitdraai om na die dooie leeu te kyk, was daar ân swerm bye in die dooie liggaam van die leeu, en heuning.
9 En hy het dit uitgehaal in sy handpalms en aldeur geloop en eet, en na sy vader en sy moeder gegaan en aan hulle gegee; en hulle het geëet, maar dat hy die heuning uit die dooie liggaam van die leeu uitgehaal het, vertel hy hulle nie.
10 Daarop gaan sy vader na die vrou toe af, en Simson het daar ân maaltyd berei; want so het die jongmanne gewoonlik gedoen.
11 En toe hulle hom sien, neem hulle dertig vriende om by hom te wees.
12 En Simson sĂȘ aan hulle: Laat my tog vir julle ân raaisel opgee; as julle dit vir my reg uitlĂȘ gedurende die sewe dae van die maaltyd en dit uitvind, dan sal ek julle dertig hemde en dertig stel klere gee;
13 maar as julle dit vir my nie kan uitlĂȘ nie, dan moet jĂșlle my dertig hemde en dertig stel klere gee. Toe sĂȘ hulle vir hom: Gee maar jou raaisel op, dat ons dit hoor.
14 En hy sĂȘ vir hulle: Spys het uit die eter uitgegaan, en soetigheid uit die sterke. En drie dae lank kon hulle die raaisel nie uitlĂȘ nie.
15 En op die vierde dag sĂȘ hulle aan die vrou van Simson: Haal jou man oor dat hy die raaisel vir ons uitlĂȘ, anders verbrand ons jou en die huis van jou vader met vuur; het julle ons genooi om ons te berowe, of hoe?
16 Toe huil die vrou van Simson by hom en sĂȘ: Jy haat my net en het my nie lief nie; jy het my volksgenote die raaisel opgegee, maar vir my het jy dit nie uitgelĂȘ nie. En hy antwoord haar: Kyk, vir my vader en my moeder het ek dit nie uitgelĂȘ nie, sou ek dit dan vir jou uitlĂȘ?
17 Maar sy het die sewe dae wat hulle maaltyd geduur het, by hom gehuil; en op die sewende dag het hy dit vir haar uitgelĂȘ; want sy het hom gepers en so die raaisel vir die seuns van haar volk uitgelĂȘ.
18 Daarop sĂȘ die manne van die stad aan hom op die sewende dag voor sonsondergang: Wat is soeter as heuning, en wat is sterker as ân leeu? En hy antwoord hulle: As julle nie met my kalf geploeg het nie, sou julle my raaisel nie geraai het nie.
19 En die Gees van JaHWeH het oor hom vaardig geword. Toe gaan hy af na Askelon en slaan dertig man van hulle dood, en neem hulle uitrustings en gee die stelle klere aan die wat die raaisel uitgelĂȘ het; en hy het kwaad geword en opgegaan na die huis van sy vader.
20 En sy vriend wat as sy bruidsjonker gedien het, het die vrou van Simson gekry.
Simson se oorwinnings op die Filistyne.
1Â MAAR ân tyd daarna het Simson in die dae van die koringoes sy vrou besoek met ân bokkie en gesĂȘ: Laat ek na my vrou in die kamer ingaan; maar haar vader het hom nie toegelaat om in te gaan nie.
2 En haar vader het gesĂȘ: Ek het vir seker gedink dat jy niks omgee vir haar nie; daarom het ek haar aan jou metgesel gegee; is haar jonger suster nie mooier as sy nie? Laat sy tog joune word in haar plek.
3 Maar Simson het vir hulle gesĂȘ: Hierdie keer is ek onskuldig teenoor die Filistyne as ek hulle kwaad aandoen.
4 Toe gaan Simson weg en vang drie- honderd jakkalse; en hy neem fakkels en draai stert teen stert, en sit ân fakkel in die middel tussen elke twee sterte in;
5 en hy steek die fakkels aan die brand en los hulle in die ongesnyde graan van die Filistyne; en hy het die miede sowel as die ongesnyde graan en die wingerde en olyfbome aan die brand gesteek.
6 Toe vra die Filistyne: Wie het dit gedoen? En hulle sĂȘ: Simson, die skoonseun van die Timniet, omdat diĂ© sy vrou geneem en haar aan sy metgesel gegee het. En die Filistyne het opgetrek en haar en haar vader se huis met vuur verbrand.
7 Daarop sĂȘ Simson vir hulle: As julle so maak, sal ek sekerlik nie rus voordat ek my op julle gewreek het nie.
8 En hy het hulle lendelam geslaan, ân groot slag. En hy het afgegaan en gebly in die rotskloof van Etam.
9 Toe trek die Filistyne nader en slaan laer op in JeHûWdah en sprei hulleself uit by Legi.
10 En die manne van JeHĂ»Wdah vra: Waarom het julle teen ons opgetrek? En hulle sĂȘ: Ons het opgetrek om Simson te bind, om aan hom te doen soos hy aan ons gedoen het.
11 Daarop trek drieduisend man uit JeHĂ»Wdah af na die rotskloof van Etam en vra vir Simson: Weet jy nie dat die Filistyne oor ons heers nie, en wat het jy ons nou aangedoen? En hy sĂȘ aan hulle: Soos hulle aan my gedoen het, so het ek aan hulle gedoen.
12 Toe sĂȘ hulle vir hom: Ons het afgekom om jou te bind, om jou oor te gee in die hand van die Filistyne. En Simson sĂȘ aan hulle: Sweer vir my dat julle nie self op my sal aanval nie.
13 En hulle antwoord hom: Nee, ons sal jou net vasbind en oorgee in hulle hand, maar doodmaak sal ons jou stellig nie. Daarop bind hulle hom vas met twee nuwe toue en bring hom op uit die rots.
14 Toe hy tot by Legi kom, juig die Filistyne hom tegemoet; maar die Gees van JaHWeH het oor hom vaardig geword, en die toue wat aan sy arms was, het geword soos linnedrade wat in die vuur brand, en sy bande het versmelt van sy hande af.
15 En hy het ân vars eselskakebeen gevind en sy hand uitgesteek en haar geneem en met haar duisend man mee verslaan.
16 En Simson het gesĂȘ: Met ân eselskakebeen het ek een klomp, twee klompe, met ân eselskakebeen het ek duisend man verslaan.
17 En toe hy klaar gespreek het, gooi hy die kakebeen uit sy hand en noem dié plek Kakebeenshoogte.
18 Daarop kry hy baie dors en roep JaHWeH aan en sĂȘ: U het deur die hand van U kneg hierdie groot Verlossing gegee, en moet ek nou van dors sterwe en in die hand van die onbesnedenes val?
19 Toe kloof Elohim die holte wat by Legi is, en daar kom water uit; en hy het gedrink, en sy lewe het teruggekom, en hy het weer gelewe. Daarom noem hulle dit Roepers-fontein, wat vandag nog by Legi is.
20 En hy het JisraEl gerig in die dae van die Filistyne, twintig jaar lank.
Simson deur DelĂla verraai. Sy dood.
1Â EN Simson het na Gasa gegaan en daar ân hoer gesien en by haar ingegaan.
2 Toe die Gasiete die tyding kry: Simson het hier ingekom, omsingel hulle hom en lĂȘ hom die hele nag voor by die stadspoort, maar die hele nag het hulle hul stilgehou en gesĂȘ: Teen dagbreek sal ons hom doodmaak.
3 En Simson het gelĂȘ tot middernag; maar teen middernag het hy opgestaan en die deure van die stadspoort en die twee deurposte gegryp en diĂ© met grendel en al uitgeruk en op sy skouers gesit en dit opgedra na die top van die berg wat teenoor Hebron lĂȘ.
4 Daarna het hy ân vrou in die dal Sorek liefgekry, haar naam [was] DelĂla.
5 Toe kom die vorste van die Filistyne na haar op en sĂȘ vir haar: Haal hom oor en vind uit waardeur sy krag so groot is, en waardeur ons hom kan oorweldig en hom kan bind om hom te bedwing; dan sal ons jou elkeen elfhonderd [sikkels] silwer gee.
6 Toe vra DelĂla vir Simson: vertel my tog waardeur jou krag so groot is, en waarmee jy gebind kan word om jou te bedwing.
7 En Simson sĂȘ vir haar: As hulle my bind met sewe vars lyne wat nie uitgedroog is nie, dan sal ek swak word en wees soos ân ander adamiet.
8 Daarop het die vorste van die Filistyne vir haar sewe vars lyne gebring wat nie uitgedroog was nie, en sy het hom daarmee gebind.
9 En terwyl haar spioene in die kamer klaar sit, sĂȘ sy vir hom: Die Filistyne op jou, Simson! Toe verbreek hy die lyne soos ân vlasdraad breek as dit vuur ruik; maar sy krag het nie bekend geword nie.
10 Toe sĂȘ DelĂla vir Simson: Kyk, jy het my bedrieg en vir my leuens vertel; vertel my nou tog waarmee jy gebind kan word.
11 En hy antwoord haar: As hulle my stewig vasbind met nuwe toue waarmee geen werk gedoen is nie, dan sal ek swak word en wees soos ân ander adamiet.
12 Toe het DelĂla nuwe toue geneem en hom daarmee gebind en vir hom gesĂȘ: Die Filistyne op jou, Simson! terwyl die spioene in die kamer klaarsit; maar hy het dit soos ân draad van sy arms af verbreek.
13 En DelĂla sĂȘ vir Simson: Tot nou toe het jy my bedrieg en vir my leuens vertel; vertel my waarmee jy gebind kan word. En hy antwoord haar: As jy die sewe haarvlegsels van my hoof met die weefsel saam invleg.
14 Sy druk diĂ© toe vas met die pen en sĂȘ vir hom: Die Filistyne op jou, Simson! En hy het wakker geword uit sy slaap en die weefpen met die weefsel uitgeruk.
15 Toe sĂȘ sy vir hom: Hoe kan jy sĂȘ: Ek het jou lief! terwyl jou hart nie met my is nie? Drie maal het jy my nou al bedrieg en my nie meegedeel waardeur jou krag so groot is nie.
16 En omdat sy hom met haar woorde aldae gepers en by hom aangedring het, het sy siel so omgekrap geword, dat hy kon sterf.
17 En hy het sy hele hart aan haar bekend gemaak en aan haar gesĂȘ: Daar het nooit ân skeermes oor my hoof gekom nie, want ek is ân Separatis van Elohim van my moeder se skoot af: as ek geskeer sou word, sou my krag van my wyk en ek swak word en wees soos al die adamiete.
18 Toe DelĂla sien dat hy sy hele hart aan haar bekend gemaak het, laat sy die vorste van die Filistyne roep en sĂȘ: Kom hierdie keer op, want hy het sy hele hart aan my bekend gemaak. Toe kom die vorste van die Filistyne na haar op en bring die silwer met hulle saam.
19 En sy het hom op haar skoot aan die slaap gemaak en ân man geroep en die sewe haarvlegsels van sy hoof afgeskeer. En sy het begin om hom te bedwing, en sy krag het van hom gewyk.
20 Toe sĂȘ sy: Die Filistyne op jou, Simson! En toe hy uit sy slaap wakker word, sĂȘ hy: Ek sal vry uitgaan soos die vorige kere en my losruk. Want hy het nie geweet dat JaHWeH van hom gewyk het nie.
21 Daarop het die Filistyne hom gegryp en sy oë uitgesteek en hom afgebring na Gasa en met koperkettings gebind, en hy moes maal in die gevangenis.
22 Maar die hare van sy hoof het weer begin groei sodra dit afgeskeer was.
23 En die vorste van die Filistyne het vergader om baie slagdiere te slag aan hulle god Dagon en om vrolik te wees; en hulle het gesĂȘ: Ons gode het ons vyand Simson in ons hand gegee.
24 En toe die volk hom sien, prys hulle hul gode; want hulle het gesĂȘ: Ons gode het ons vyand en die rinneweerder van ons Aarde, wat ook baie van ons laat sneuwel het, in ons hand gegee.
25 En toe hulle hart vrolik was, sĂȘ hulle: Roep Simson, dat hy vir ons speel; en hulle het Simson uit die gevangenis geroep; en hy het voor hulle gespeel, en hulle het hom tussen die pilare laat staan.
26 Daarop sĂȘ Simson aan die dienaar wat hom aan die hand hou: Laat my staan, en laat my die pilare betas waar die huis op rus, dat ek daarteen kan leun.
27 En die huis was vol manne en vroue, en al die vorste van die Filistyne was daar, en op die dak omtrent drieduisend manne en vroue wat kyk hoe Simson speel.
28 Toe roep Simson JaHWeH aan en sĂȘ: My Meester JaHWeH, dink tog aan my en versterk my tog net hierdie keer, o Elohim, dat ek my oor een van my twee oĂ« op die Filistyne kan wreek!
29 En Simson slaan sy arms om die twee middelste pilare waar die huis op gerus het, die een met sy regter- en die ander met sy linkerhand, en leun teen hulle aan.
30 En Simson sĂȘ: Laat my siel sterwe saam met die Filistyne! En hy buig hom met krag, sodat die huis inval op die vorste en op al die mense wat daarin was. So was dan die dooies wat hy by sy sterwe gedood het, meer as die wat hy in sy lewe gedood het.
31 Sy broers en sy hele familie het toe afgekom en hom opgeneem en opwaarts gebring en hom begrawe tussen SĂłrea en EstĂĄol in die graf van sy vader ManĂłag. En hy het JisraEl twintig jaar lank gerig.
MikaJeHĂ»W voer ân idolediens in sy huis in.
1 DAAR was ân man van die gebergte van Efraim met die naam van MikaJeHĂ»W.
2 DiĂ© het aan sy moeder gesĂȘ: die elfhonderd [sikkels] silwer wat van u geneem is en waaroor u ân vloek uitgespreek het en dit ook voor my ore gesĂȘ het - hier is die silwer by my, Ă©k het dit geneem. Toe sĂȘ sy moeder: Mag jy geseĂ«nd wees deur JaHWeH, my seun!
3 En hy het aan sy moeder die elfhonderd [sikkels] silwer teruggegee. Maar sy moeder het gesĂȘ: Ek sonder die silwer aan JaHWeH af; uit my hand is dit vir my seun om ân gesnede en ân gegote afbeelding te maak; ek sal dit dan nou aan jou teruggee.
4 Toe hy dan die silwer aan sy moeder teruggegee het, neem sy moeder tweehonderd [sikkels] silwer en gee dit aan ân goudsmid; en hy het daar ân gesnede en ân gegote afbeelding van gemaak wat in die huis van MikaJeHĂ»W gekom het.
5 Die man MikaJeHĂ»W het naamlik ân huis van gode gehad, en hy het ân skouerkleed en huisidole gemaak en een van sy seuns aangestel om vir hom priester te wees.
6 In dié dae was daar geen koning in JisraEl nie: elkeen het gedoen wat reg was in sy oë.
7 En daar was ân jongman van Betlehem-JeHĂ»Wdah, uit die familie van JeHĂ»Wdah; hy was ân Leviet wat daar as vreemdeling vertoef het.
8 En die man het uit die stad, uit Betlehem-JeHûWdah, getrek om te vertoef waar hy plek kon kry; en op sy reis het hy in die gebergte van Efraim gekom tot by die huis van MikaJeHûW.
9 En MikaJeHĂ»W vra hom: Waar kom u vandaan? Toe sĂȘ hy vir hom: Ek is ân Leviet, uit Betlehem-JeHĂ»Wdah, en ek is op trek om te vertoef waar ek plek kan kry.
10 En MikaJeHĂ»W sĂȘ vir hom: Bly by my, en wees vir my ân vader en ân priester, dan sal ek u jaarliks tien [sikkels] silwer gee en ân stel klere en u lewensonderhoud. En die Leviet het gegaan,
11 en die Leviet het ingewillig om by die man te bly; en die jongman was vir hom soos een van sy seuns.
12 En MikaJeHûW het die Leviet aangestel, sodat die jongman sy priester geword het, en hy was in die huis van MikaJeHûW.
13 Toe sĂȘ MikaJeHĂ»W: Nou weet ek dat JaHWeH aan my goed sal doen, omdat ek ân Leviet as priester het.
Die Daniete beroof MikaJeHûW van sy idole en beelde en verbrand die stad Lais.
1 IN diĂ© dae was daar geen koning in JisraEl nie; en in diĂ© dae het die stam van die Daniete vir hom ân erfdeel gesoek om in te woon, want tot diĂ© dag toe het onder die stamme van JisraEl geen [genoegsame] erfdeel aan hom toegeval nie.
2 En die kinders van Dan het uit al die dele van hulle familie vyf man, dapper manne, uit SĂłrea en EstĂĄol gestuur om die Aarde te verken en haar te deursoek, en vir hulle gesĂȘ: Gaan deursoek die Aarde. En hulle het die gebergte van Efraim ingegaan tot by die huis van MikaJeHĂ»W en daar die nag oorgebly.
3 Toe hulle by die huis van MikaJeHĂ»W was en die stem van die jongman, die Leviet, herken, draai hulle daar af en sĂȘ vir hom: Wie het jou hierheen gebring, en wat maak jy hier, en wat soek jy hier?
4 Daarop sĂȘ hy vir hulle: So en so het MikaJeHĂ»W met my gedoen, en hy het my gehuur, en ek het sy priester geword.
5 Toe vra hulle hom: Raadpleeg Elohim tog, dat ons kan weet of die pad [waar] ons op haar reis, voorspoedig sal wees.
6 En die priester sĂȘ vir hulle: Gaan in Vrede; voor die Aangesig van JaHWeH lĂȘ julle pad waar julle in haar sal gaan.
7 Toe gaan die vyf manne weg en hulle kom by Lais; en hulle sien dat die volk wat binne-in haar is, veilig woon volgens die regspraak van die Sidoniërs, rustig en onbesorg; en daar was niemand wat hulle in enigiets leed sou doen in die deel van die Aarde nie; en hulle was ver van die Sidoniërs af, terwyl hulle met geen adamiet gemeenskap gehad het nie.
8 En toe hulle by hul broers kom in SĂłrea en EstĂĄol, sĂȘ hul broers vir hulle: Wat [sĂȘ] julle?
9 En hulle antwoord: Maak klaar, en laat ons teen hulle optrek! Want ons het die Aarde gesien, en kyk, sy is baie goed; en julle sit stil! Wees nie traag om te trek, in te gaan, die Aarde in besit te neem nie.
10 As julle daar kom, sal julle by ân onbesorgde volk kom, en die Aarde is alkante toe wyd; want Elohim gee haar in julle hand, ân plek waar aan niks op Aarde gebrek is nie.
11 Toe het daarvandaan weggetrek, uit die familie van die Daniete, uit SĂłrea en EstĂĄol, seshonderd man, omgord met wapens.
12 En hulle het opgetrek en laer opgeslaan by Kirjat-JeĂĄrim in JeHĂ»Wdah; daarom noem hulle diĂ© plek Dan-se-Laer tot vandag toe; sy lĂȘ daar agter Kirjat-JeĂĄrim.
13 En daarvandaan het hulle oorgetrek in die gebergte van Efraim en gekom tot by die huis van MikaJeHûW.
14 Daarop het die vyf man wat gegaan het om die Aarde van Lais te verken, aan hulle broers begin sĂȘ: Weet julle dat in hierdie huise ân skouerkleed en huisidole en ân gesnede en ân gegote afbeelding is? Weet dan nou wat julle moet doen!
15 Hulle het toe daarheen uitgedraai en gekom by die huis van die jongman, die Leviet, die huis van MikaJeHûW, en hom na sy welstand gevra.
16 Onderwyl die seshonderd man wat uit die kinders van Dan was, met hulle wapens omgord voor die ingang van die poort gaan staan,
17 het die vyf man wat gegaan het om die Aarde te verken, opgegaan, daar ingekom, die gesnede afbeelding en die skouerkleed en die huisidole en die gegote afbeelding geneem, terwyl die priester by die ingang van die poort bly staan saam met die seshonderd man met wapens omgord.
18 Toe daardie [manne] dan die huis van MikaJeHûW ingegaan en die gesnede afbeelding, die skouerkleed en die huisidole en die gegote afbeelding geneem het, vra die priester vir hulle: Wat maak julle?
19 En hulle sĂȘ vir hom: Bly stil, sit jou hand op jou mond en gaan saam met ons, en wees vir ons ân vader en ân priester: is dit beter vir jou om priester te wees vir die huis van een man of om priester te wees vir ân stam en ân familie in JisraEl?
20 Toe word die priester se hart vrolik, en hy neem die skouerkleed en die huisidole en die gesnede afbeelding en gaan tussen die manskappe in.
21 En hulle het weggedraai en voortgetrek, met die kinders en die vee en die waardevolle goed op hulle voorpunt.
22 Nadat hulle ân hele ent weg was van MikaJeHĂ»W se huis af, is die manne van die huise wat by MikaJeHĂ»W se huis staan, bymekaar geroep, en hulle het die kinders van Dan agtervolg
23 en na die kinders van Dan geroep. Toe draai dié hulle gesigte om en vra vir MikaJeHûW: Wat is dit met jou dat julle bymekaargeroep is?
24 En hy sĂȘ: My gode wat ek gemaak het, het julle weggeneem saam met die priester, en julle trek weg; wat het ek nou oor? En hoe kan julle dan vir my sĂȘ: Wat is dit met jou?
25 Maar die kinders van Dan sĂȘ vir hom: Moenie jou stem by ons laat hoor nie, sodat nie miskien manne met ân bitter siel op julle aanval en jy jou siel en die siel van jou huis verloor nie.
26 Daarop gaan die kinders van Dan hulle koers, terwyl MikaJeHûW, toe hy sien dat hulle sterker was as hy, omdraai en na sy huis teruggaan.
27 Maar hulle het saamgeneem wat MikaJeHĂ»W gemaak het, en die priester wat hy gehad het; en hulle het Lais, ân rustige en onbesorgde volk, oorval en diĂ© met die skerpte van die swaard verslaan en die stad met vuur verbrand.
28 En daar was geen redder nie, want dit was ver van Sidon af en hulle het geen woord met adamiete gehad nie: sy het in die dal gelĂȘ wat by Bet-Rehob behoort. Hulle bou toe die stad weer op en woon in haar,
29 en noem die stad Dan, na die naam van hulle vader Dan wat vir JisraEl gebore is; maar tevore was die naam van die stad Lais.
30 En die kinders van Dan het vir hulle die gesnede afbeelding opgerig; en JeHĂŽWnathan, die seun van Gersom, die seun van MoshĂš, hy en sy seuns was priesters vir die stam van die Daniete tot op die dag van die ontvolking van die Aarde.
31 En hulle het vir hulle die gesnede afbeelding van MikaJeHûW opgerig wat hy gemaak het, al die dae dat die Huis van die Elohim in Silo was.
Gruwel deur die inwoners van GĂbea bedrywe.
1 EN in diĂ© dae was daar geen koning in JisraEl nie. En ân Levitiese man het as vreemdeling vertoef agter in die gebergte van Efraim; en hy het vir hom ân vrou, ân byvrou, geneem uit Betlehem-JeHĂ»Wdah.
2 Maar sy byvrou het by hom gehoereer en van hom weggegaan na haar vader se huis, na Betlehem-JeHûWdah; en sy was daar vier maande se dae.
3 Daarop maak haar man klaar en gaan haar agterna om na haar hart te spreek en haar terug te bring; sy dienaar was by hom met ân paar esels. En toe sy hom in die huis van haar vader bring en die vader van die jong vrou hom sien, was hy bly om hom te ontmoet.
4 En sy skoonvader, die vader van die jong vrou, het hom teruggehou, sodat hy drie dae by hom gebly het; en hulle het geëet en gedrink en die nag daar oorgebly.
5 Maar terwyl hulle op die vierde dag vroeg in die mĂŽre opstaan en hy klaarmaak om weg te gaan, sĂȘ die vader van die jong vrou vir sy skoonseun: Versterk jou hart met ân stukkie brood, en daarna kan julle weggaan.
6 En hulle het gebly, en hulle twee het saam geĂ«et en gedrink. Daarop sĂȘ die vader van die jong vrou aan die man: Bly tog asseblief die nag oor, en laat jou hart vrolik wees.
7 Toe die man egter klaarmaak om weg te gaan, het sy skoonvader by hom aangedring, sodat hy weer die nag daar oorgebly het.
8 Terwyl hy op die vyfde dag vroeg in die mĂŽre klaarmaak om weg te gaan, sĂȘ die vader van die jong vrou: Versterk jou hart tog, en vertoef julle tot agtermiddag. En hulle twee het geĂ«et.
9 Maar toe die man klaarmaak om weg te gaan, hy en sy byvrou en sy dienaar, sĂȘ sy skoonvader, die vader van die jong vrou, vir hom: Kyk, die son sak, dit wil aand word; bly julle maar die nag oor: kyk, dit is al laat, bly die nag hier oor, en laat jou hart vrolik wees; dan kan julle mĂŽre vroeg klaarmaak vir julle reis en na jou tente toe gaan.
10 Maar die man wou nie die nag oorbly nie en het klaargemaak en weggetrek en gekom tot teenoor Jebus - dit is Jerusalem - met ân paar opgesaalde esels by hom; ook sy byvrou was by hom.
11 En toe hulle by Jebus kom en die son al baie gesak het, sĂȘ die dienaar aan sy meester: Kom tog, laat ons uitdraai na hierdie stad van die Jebusiete en in haar vernag.
12 Maar sy meester sĂȘ aan hom: Ons kan nie uitdraai na ân uitlandse stad waar nie van die kinders van JisraEl is nie, maar ons moet verbytrek tot by Gibea.
13 Verder sĂȘ hy aan sy dienaar: Trek, laat ons nader kom by een van die plekke en in Gibea of Rama vernag.
14 So het hulle dan verder verbygetrek; en die son het vir hulle ondergegaan by Gibea wat aan Benjamin behoort.
15 Toe draai hulle daar uit om in Gibea te gaan vernag. En hy het ingekom en gebly op die plein van die stad, want daar was niemand wat hulle in sy huis opgeneem het om te vernag nie.
16 Maar kyk, in die aand kom daar ân ou man uit die veld van sy werk af, en die man was van die gebergte van Efraim afkomstig en het in Gibea as vreemdeling vertoef; maar die manne van die plek was Benjaminiete.
17 En toe hy sy oë opslaan, sien hy die reisiger op die plein van die stad, en die ou man vra: Waar gaan u heen, en waar kom u vandaan?
18 En hy sĂȘ vir hom: Ons trek deur van Betlehem-JeHĂ»Wdah tot agter in die gebergte van Efraim; ek kom daarvandaan en het tot by Betlehem-JeHĂ»Wdah gereis, en ek gaan na die Huis van JaHWeH; maar hier is niemand wat my in sy huis opneem nie,
19 alhoewel ons esels strooi sowel as voer het, en daar ook brood en wyn is vir myself en vir u dienares en vir die bediende wat by u dienaars is; daar is aan geen ding gebrek nie.
20 Toe sĂȘ die ou man: Vrede vir jou! alleenlik, al wat u kortkom, is vir my rekening; u moet net nie op die plein vernag nie.
21 Daarop het hy hom in sy huis ingebring en aan die esels voer gegee; en nadat hulle hul voete gewas het, het hulle geëet en gedrink.
22 Terwyl hulle hul hart vrolik maak, omsingel die manne van die stad, seuns van Belijaal, meteens die huis en klop hard aan die deur; en hulle spreek met die ou man, die eienaar van die huis, en sĂȘ: Bring die man uit wat in jou huis ingekom het, dat ons hom kan beken.
23 Daarop gaan die man, die eienaar van die huis, uit na hulle en sĂȘ aan hulle: Nee, my broers, moet tog nie kwaad doen nie, aangesien hierdie man in my huis ingekom het; moet nie hierdie skanddaad begaan nie.
24 Hier is my dogter wat ân maagd is, en sy byvrou; laat ek hulle uitbring, onteer hulle dan en maak met hulle wat goed is in julle oĂ«, maar aan hierdie man mag julle so ân skanddaad nie begaan nie.
25 Toe die manne nie na hom wou luister nie, gryp die man sy byvrou en bring haar uit na hulle daarbuite; en hulle het haar beken en die hele nag deur haar mishandel, tot die mĂŽre toe, en haar laat loop toe die rooidag uitkom.
26 En teen dagbreek het die vrou gekom en neergeval voor die ingang van die man se huis waar haar meester was, totdat dit lig was.
27 En toe haar meester die mĂŽre opstaan en die huisdeure oopmaak en uitgaan om sy reis voort te sit - kyk, daar lĂȘ die vrou, sy byvrou, voor die ingang van die huis met haar hande op die drumpel.
28 En hy sĂȘ vir haar: Staan op en laat ons trek; maar niemand antwoord nie. Daarop het hy haar op die esel gelaai, en die man het klaargemaak en na sy woonplek getrek.
29 Maar toe hy in sy huis kom, het hy ân mes geneem en sy byvrou gegryp en haar stukkend gesny volgens haar gebeente in twaalf stukke en dit in die hele grondgebied van JisraEl rondgestuur.
30 En elkeen wat dit sien, het gesĂȘ: So iets het nie gebeur en is nie gesien van die dag af dat die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte opgetrek het tot vandag toe nie; neem haar tog ter harte, gee raad en spreek!
Die stam van Benjamin word byna uitgeroei.
1 TOE het al die kinders van JisraEl uitgetrek, en die vergadering het soos een man, van Dan tot BersĂ©ba, saam met die Aarde van GĂlead, byeengekom by JaHWeH in Mispa;
2 en die hoofde van die hele volk, van al die stamme van JisraEl, het in die vergadering van die volk van die Elohim gaan staan - vierhonderd-duisend man te voet wat die swaard uittrek.
3 En die kinders van Benjamin het gehoor dat die kinders van JisraEl opgetrek het na Mispa. Toe sĂȘ die kinders van JisraEl: Vertel julle hoe hierdie besoedeling gepleeg is.
4 Daarop antwoord die Levitiese man, die man van die vermoorde vrou, en sĂȘ: Ek het in GĂbea wat aan Benjamin behoort, gekom, ek en my byvrou, om te vernag.
5 En die burgers van GĂbea het teen my opgestaan en in vyandskap teen my die huis omsingel in die nag; hulle het gemeen om my dood te maak, en my byvrou het hulle  besoedel, sodat sy gesterf het.
6 Toe het ek my byvrou gegryp en haar in stukke verdeel en haar rondgestuur in die hele land van die Erfdeel van JisraEl, omdat hulle die gekheid van bloedvermenging in JisraEl begaan het.
7 Hier is julle, kinders van JisraEl, nou almal: gee julle hier woord en raad!
8 Toe staan die hele volk op soos een man en sĂȘ: Geeneen van ons sal na sy tent toe gaan en geeneen van ons wegdraai na sy huis toe nie;
9 maar dit is nou die ding wat ons GĂbea sal aandoen: Teen haar volgens die lot!
10 Ons sal naamlik tien man neem uit elke honderd van al die stamme van JisraEl, en honderd uit duisend, en duisend uit tienduisend, om padkos vir die manskappe te gaan haal, om as hulle gekom het, met GĂbea van Benjamin te handel volgens die skanddaad wat hy in JisraEl begaan het.
11 Toe versamel al die manne van JisraEl by die stad, soos een man saam verbonde.
12 En die stamme van JisraEl stuur manne deur die hele stam van Benjamin om te sĂȘ: Wat vir ân besoedeling is dit wat onder julle gepleeg is?
13 Lewer dan nou die manne, die seuns van Belijaal uit wat in GĂbea is, dat ons hulle om die lewe kan bring en die besoedeling uit JisraEl kan uitroei. Die Benjaminiete wou egter nie na hulle broers, die kinders van JisraEl, luister nie;
14 maar die kinders van Benjamin het bymekaargekom uit die stede na GĂbea toe, om na die oorlog uit te trek teen die kinders van JisraEl.
15 En die kinders van Benjamin uit die stede is op diĂ© dag getel ses-en-twintigduisend man wat die swaard uittrek, behalwe die inwoners van GĂbea wat getel is: sewehonderd uitgesoekte manne.
16 Uit al hierdie manskappe was daar sewehonderd uitgesoekte manne wat linkshandig was; hulle almal het met ân klip op ân haar geslinger sonder om te mis.
17 En die manne van JisraEl, behalwe Benjamin, is getel: vierhonderd-duisend man wat die swaard uittrek, hulle almal was krygsmanne.
18 En hulle het klaargemaak en opgetrek na BetEl en Elohim geraadpleeg; en die kinders van JisraEl het gesĂȘ: Wie van ons moet eerste optrek om te veg teen die kinders van Benjamin? Toe sĂȘ JaHWeH: JeHĂ»Wdah eerste.
19 Daarop het die kinders van JisraEl die mĂŽre klaargemaak en laer opgeslaan teen GĂbea.
20 En die manne van JisraEl het uitgetrek om te veg teen Benjamin, en die manne van JisraEl het hulleself in slagorde teen hulle opgestel, na GĂbea toe.
21 Toe trek die kinders van Benjamin uit GĂbea uit, en hulle het op diĂ© dag in JisraEl twee-en-twintigduisend man teen die Aarde vernietig.
22 Maar die manskappe, die manne van JisraEl, het hulle sterk gehou en hulle weer in slagorde opgestel op die plek waar hulle hul die vorige dag opgestel het.
23 En die kinders van JisraEl het opgetrek en geween voor die Aangesig van JaHWeH tot die aand toe en JaHWeH geraadpleeg en gesĂȘ: Moet ek weer nader trek om te veg teen die kinders van Benjamin, my broer? En JaHWeH sĂȘ: Trek teen hom op!
24 En toe die kinders van JisraEl die tweede dag nader kom na die kinders van Benjamin,
25 het Benjamin uit GĂbea op die tweede dag uitgetrek om hulle te ontmoet en van die kinders van JisraEl nog agttienduisend man wat almal die swaard uittrek, teen die Aarde vernietig.
26 Daarop trek al die kinders van JisraEl, ja, die hele volk weg, en hulle het na die Huis van Elohim gekom; en hulle het geween en daar gebly voor die Aangesig van JaHWeH en dié dag gevas tot die aand toe en brandoffers en vergoedinge voor die Aangesig van JaHWeH gebring.
27 En die kinders van JisraEl het JaHWeH geraadpleeg - want die Verbondsark van die Elohim was in dié dae daar,
28 en PĂnehas, die seun van El-Azar, die seun van AĂ€ron, het in diĂ© dae voor Hom gedien - en gesĂȘ: Moet ek nog weer uittrek om teen die kinders van Benjamin, my broer, te veg, of moet ek ophou? Toe sĂȘ JaHWeH: Trek op, want mĂŽre sal Ek hom in jou hand gee.
29 En JisraEl het rondom teen GĂbea hinderlae opgestel.
30 En die kinders van JisraEl het op die derde dag teen die kinders van Benjamin opgetrek en hulle teen GĂbea opgestel soos die vorige kere.
31 En die kinders van Benjamin het uitgetrek, die manskappe tegemoet - hulle is van die stad afgesny - en, soos die vorige kere, het hulle begin om sommige van die manskappe op die grootpaaie te verslaan, waarvan die een opgaan na die Huis van Elohim, en die ander deur die veld na GĂbea - omtrent dertig man in JisraEl.
32 Toe dink die kinders van Benjamin: Hulle is voor ons verslaan soos die eerste keer! Maar die kinders van JisraEl het gesĂȘ: Laat ons vlug en hom van die stad afsny na die grootpaaie toe.
33 En al die manne van JisraEl het hulle stelling verlaat en hulle by BaĂ€l-Tamar opgestel, terwyl die hinderlaag van JisraEl aanruk uit sy stelling, uit die oop plek by GĂbea.
34 En tienduisend uitgesoekte manne uit die hele JisraEl het teenoor GĂbea vandaan gekom, en die geveg was hewig; maar [Benjamin] het nie gemerk dat die ellende hulle sou tref nie.
35 Toe het JaHWeH Benjamin voor die aangesig van JisraEl verslaan, en die kinders van JisraEl het op dié dag in Benjamin vyf-en-twintigduisend-eenhonderd man wat almal die swaard uittrek, vernietig.
36 So het dan die kinders van Benjamin gesien dat hulle verslaan is. En die manne van JisraEl het aan Benjamin terrein gegee, omdat hulle vertrou het op die hinderlaag wat hulle teen GĂbea opgestel het.
37 Toe het die hinderlaag vinnig na GĂbea gestorm - en die hinderlaag het getrek en die hele stad met die skerpte van die swaard verslaan.
38 En die manne van JisraEl het ân afspraak met die hinderlaag gehad dat hulle ân groot rookwolk uit die stad moet laat optrek.
39 Daarom het die manne van JisraEl omgedraai in die geveg; en die Benjaminiete het begin om onder die manne van JisraEl sommige neer te slaan, omtrent dertig man, want hulle het gedink: Hy is regtig heeltemal voor ons verslaan soos in die vorige geveg.
40 Intussen het die wolk begin optrek uit die stad, ân rookpilaar; en toe Benjamin agter hom omkyk, trek die hele stad al [in rook] na die Hemele op!
41 Toe die manne van JisraEl dan nou omdraai, het die manne van Benjamin geskrik, want hulle het gesien dat die ellende hulle gaan tref;
42 en hulle het voor die aangesig van die manne van JisraEl omgedraai op pad na die wildernis; maar die geveg het hulle ingehaal, terwyl die wat uit die stede kom, hulle daar tussenin vernietig:
43 hulle het Benjamin omsingel, hom agtervolg, hom op die rusplek vertrap tot teenoor GĂbea, aan die oostekant.
44 En daar het van Benjamin agttienduisend man geval, en dit almal dapper manne.
45 Toe spring hulle om en vlug na die wildernis, na die rots Rimmon; maar hulle het in die nageveg op die grootpaaie vyfduisend man van hulle gedood en hulle agternagesit tot by GĂdeom en tweeduisend man van hulle verslaan.
46 En al die gesneuweldes van Benjamin op dié dag was vyf-en-twintigduisend man wat die swaard uittrek, en dit almal dapper manne.
47 Maar seshonderd man het omgedraai en gevlug na die wildernis, na die rots Rimmon en vier maande by die rots Rimmon gebly.
48 Toe gaan die manne van JisraEl terug na die kinders van Benjamin en verslaan hulle met die skerpte van die swaard, sowel mense as diere en alles wat voorgekom het; ook al die stede wat hulle aangetref het, het hulle aan die brand gesteek.
Herstel van die stam van Benjamin.
1Â MAAR die manne van JisraEl het al in Mispa gesweer en gesĂȘ: Niemand van ons mag sy dogter aan ân Benjaminiet as vrou gee nie.
2 En toe die manskappe in BetEl kom, het hulle daar gebly tot die aand toe voor die Aangesig van die Elohim en hulle stem verhef en geween met ân groot geween
3 en gesĂȘ: Waarom, o JaHWeH, Elohey van JisraEl, het dit in JisraEl gebeur dat daar vandag een stam uit JisraEl vermis word?
4 Daarop het die manskappe die volgende dag vroeg klaargemaak en daar ân altaar gebou en brandoffers en vergoeding gebring.
5 En die kinders van JisraEl het gesĂȘ: Wie is daar van al die stamme van JisraEl wat nie opgegaan het na die vergadering, na JaHWeH toe nie? Want daar was ân plegtige eed teen die een wat nie opgaan na JaHWeH in Mispa nie - hy moet sekerlik gedood word.
6 Toe het die kinders van JisraEl hulle broer Benjamin jammer gekry en gesĂȘ: Daar is vandag een stam uit JisraEl afgesny.
7 Wat kan ons doen vir hulle wat oorgebly het, wat vroue aanbetref? Want ons het by JaHWeH gesweer dat ons nie van ons dogters aan hulle as vroue sal gee nie.
8 Toe sĂȘ hulle: Wie is diegene wat van die stamme van JisraEl nie opgegaan het na JaHWeH in Mispa nie? En kyk, niemand het uit Jabes in GĂlead na die laer, na die vergadering gekom nie.
9 En die volk is getel, en daar was niemand van die inwoners van Jabes in GĂlead nie.
10 Toe stuur die vergadering daarheen twaalfduisend man uit die dapper manne en gee hulle bevel en sĂȘ: Gaan heen en slaan die inwoners van Jabes in GĂlead met die skerpte van die swaard, ook die vroue en die kinders.
11 En dit is die ding wat julle moet doen: Alles wat manlik is, en al die vroue wat die gemeenskap met die man ken, moet julle met die banvloek tref.
12 En hulle het onder die inwoners van Jabes in GĂlead vierhonderd meisies aangetref, maagde wat geen gemeenskap met ân man gehad het nie, en diĂ© het hulle na die laer gebring in Silo wat in die Aarde van KanaĂ€n lĂȘ.
13 Toe stuur die hele vergadering en hulle spreek met die kinders van Benjamin wat by die rots Rimmon was, en bied hulle die Vrede aan.
14 Daarop het Benjamin in diĂ© tyd teruggekom; en hulle het die vroue wat hulle uit die vroue van Jabes in GĂlead in die lewe behou het, aan hulle gegee, maar sĂł was daar vir hulle nie genoeg nie.
15 En die volk het Benjamin jammer gekry, omdat JaHWeH ân skeuring gemaak het onder die stamme van JisraEl.
16 Toe sĂȘ die oudstes van die vergadering: Wat kan ons doen vir die wat oorgebly het, wat vroue aanbetref? Want die vroue was uit Benjamin verdelg.
17 Verder sĂȘ hulle: Die besitting van die wat oorgebly het, behoort aan Benjamin, sodat geen stam uit JisraEl mag uitgedelg word nie.
18 Maar ons self kan hulle geen vroue uit ons dogters gee nie; want die kinders van JisraEl het gesweer en gesĂȘ: Vervloek is hy wat ân vrou aan Benjamin gee.
19 Toe sĂȘ hulle: Kyk, daar is jaar vir jaar ân Fees van JaHWeH in Silo wat noord van BetEl lĂȘ, oostelik van die grootpad wat opgaan van BetEl na Sigem, en suid van LebĂłna.
20 En hulle het die kinders van Benjamin bevel gegee en gesĂȘ: Gaan en lĂȘ en loer in die wingerde.
21 En let op, en kyk, as die dogters van Silo uittrek om hulle koordanse uit te voer, dan moet julle uit die wingerde uitkom, en julle moet vir julle, elkeen sy vrou, uit die dogters van Silo vang en na die Aarde van Benjamin gaan.
22 En as hulle vaders of hulle broers kom om by ons ân saak te maak, sal ons vir hulle sĂȘ: Skenk hulle aan Ăłns, want ons het nie [vir] elkeen ân vrou in die oorlog geneem nie. Julle self het [hulle] mos nie aan hulle gegee nie; in diĂ© geval alleen sou julle skuldig gewees het.
23 Die kinders van Benjamin het toe so gedoen: hulle het vroue volgens hulle getal weggedra uit die danseresse wat hulle gebuit het; en hulle het weggegaan en teruggekeer na hul erfdeel toe, en hulle het die stede opgebou en daarin gewoon.
24 En die kinders van JisraEl het in daardie tyd daarvandaan weggegaan, elkeen na sy stam en na sy familie, en hulle het daarvandaan uitgetrek, elkeen na sy erfdeel toe.
25 In dié dae was daar geen koning in JisraEl nie: elkeen het gedoen wat reg was in sy oë.
Die Gelofte van Hanna. Geboorte van ShemuEl.
1 DAAR was ân sekere man uit RamatĂĄim, ân Sufiet, uit die gebergte van Efraim, en sy naam was El-Kanah, die seun van JerĂłham, die seun van EliHĂ»w, die seun van Tohu, die seun van Suf, ân Efratiet.
2 En hy het twee vroue gehad; die naam van die een was Hanna, en die naam van die tweede was Peninna; en Peninna het kinders gehad, maar Hanna het geen kinders gehad nie.
3 En diĂ© man het van jaar tot jaar op- gegaan uit sy stad om neer te buig en te slag aan JaHWeH van die leĂ«rmagte in Silo, waar die twee seuns van Eli, Hofni en PĂnehas, priesters van JaHWeH was.
4 En op ân dag het El-Kanah geslag en aan sy vrou Peninna en al haar seuns en haar dogters dele gegee;
5 maar aan Hanna het hy ân dubbele deel gegee; want hy het Hanna liefgehad; maar JaHWeH het haar moederskoot toegesluit.
6 En haar mededingster het haar ook bitterlik getart om haar te vertoorn, omdat JaHWeH haar moederskoot toegesluit het.
7 So het hy gedoen van jaar tot jaar, telkens as sy opgaan in die Huis van JaHWeH. SĂł het sy haar getart, dat sy geween het en nie wou eet nie.
8 En haar man El-Kanah sĂȘ vir haar: Hanna, waarom ween jy? en waarom eet jy nie? en waarom is jou hart bedroef? Is ek vir jou nie beter as tien seuns nie?
9 Toe staan Hanna op nadat hulle geëet en nadat hulle gedrink het in Silo, terwyl die priester Eli op die stoel sit by die deurpos van die Huis van JaHWeH.
10 En met bitterheid van siel het sy tot JaHWeH gebid en bitterlik geween;
11 en sy het ân Gelofte gedoen en gesĂȘ: JaHWeH van die leĂ«rmagte, as U waarlik die ellende van U diensmaagd aansien en aan my dink en U diensmaagd nie vergeet nie, maar U diensmaagd ân saad van ân man skenk, dan sal ek hom aan JaHWeH gee al die dae van sy lewe; en geen skeermes sal op sy hoof kom nie.
12 En toe sy lank gebid het voor die Aangesig van JaHWeH en Eli op haar mond ag gee -
13 want Hanna het in haar hart gespreek: net haar lippe het geroer, maar haar stem kon nie gehoor word nie - het Eli gedink dat sy dronk was.
14 En Eli sĂȘ vir haar: Hoe lank wil jy dronk wees? Sit jou wyn van jou af weg.
15 Maar Hanna antwoord en sĂȘ: Nee, my meester, ek is ân vrou beswaard in my gemoed: wyn of sterk drank het ek nie gedrink nie, maar ek het my siel voor die Aangesig van JaHWeH uitgestort.
16 Hou tog nie u dienares voor die aangesig van ân dogter van Belijaal nie, want vanweĂ« my baie sorge en verdriet het ek tot nou toe gespreek.
17 En Eli antwoord en sĂȘ: Gaan in Vrede, en [mag die] Elohey van JisraEl jou gee wat jy van Hom gevra het.
18 Daarop sĂȘ sy: Mag u dienares guns in u oĂ« vind. Die vrou het toe haar weg gegaan, en sy het geĂ«et en haar aangesig was anders.
19 Toe het hulle die mĂŽre vroeg klaargemaak en voor die Aangesig van JaHWeH neergeval en teruggegaan en by hulle huis in Rama gekom; en El-Kanah het sy vrou Hanna beken, en JaHWeH het aan haar gedink.
20 En by die wisseling van die jaar het Hanna, wat swanger was, ân seun gebaar en hom ShemuEl genoem; want, [het sy gesĂȘ], ek het hom van JaHWeH gevra. [Boekrol van die Opregte 4:13]
21 Toe die man El-Kanah dan met sy hele huisgesin opgaan om te slag aan JaHWeH die jaarlikse slagdier en sy Gelofte [te bring]
22 en Hanna het nie opgegaan nie; maar sy het aan haar man gesĂȘ: Eers wanneer die seun gespeen is, sal ek hom bring, dat hy kan verskyn voor die Aangesig van JaHWeH en daar vir altyd bly. [Openbaring 12]
23 En haar man El-Kanah het aan haar gesĂȘ: Doen wat goed is in jou oĂ«, bly totdat jy hom gespeen het; mag JaHWeH net Sy Woord bevestig. Die vrou het toe gebly en haar seun gesoog totdat sy hom gespeen het.
24 En sodra sy hom gespeen het, het sy hom met haar saam gebring, met drie bulle en ân efa meel en ân sak wyn, en sy het hom gebring in die Huis van JaHWeH in Silo. En die seun was nog jonk.
25 En hulle het die bul doodgebloei en die seun by Eli gebring;
26 en sy het gesĂȘ: Ag, my meester, so waar as u siel leef, my meester, ek is die vrou wat hier by u gestaan het om tot JaHWeH te bid.
27 Om hierdie seun het ek gebid, en JaHWeH het my bede aan my gegee wat ek van Hom gebid het.
28 So staan ek hom dan ook af aan JaHWeH al die dae wat hy leef; hy is aan JaHWeH afgestaan. En hy het daar neergebuig tot JaHWeH. [JeshaJaH 66:7]
Lofsang van Hanna.
1Â TOE het Hanna gebid en gesĂȘ: My hart jubel in JaHWeH, my horing is hoog in JaHWeH; my mond is wyd oop oor my vyande, want ek verheug my in U Verlossing.
2 Niemand is apart soos JaHWeH nie; ja, daar is niemand buiten U, en daar is geen Rots soos onse Elohey nie.
3 Spreek nie voortdurend alte hoog nie, laat vermetele taal nie uit julle mond uitgaan nie; want JaHWeH is ân El van diepe Kennis, en deur Hom word die dade beproef. [Jakobus 1:26]
4 Die boog van die dapperes is verbreek; maar die wat gestruikel het, is met krag omgord.
5 Die wat versadig was, het hulle vir brood verhuur; maar die wat honger gehad het, rus. Selfs die onvrugbare het sewe gebaar, maar sy wat ryk aan kinders was, sy het verswak.
6 JaHWeH maak dood en maak lewend; HY laat neerdaal in die Doderyk/Sheol en laat uit haar opkom.
7 JaHWeH maak arm en maak ryk; Hy verneder, ook verhoog Hy.
8 Hy rig die geringe op uit die stof, uit die ashoop verhef Hy die behoeftige, om [hulle] te laat sit by die vorste en hulle ân erestoel te laat beĂ«rwe. Want aan JaHWeH behoort die pilare van die Aarde, en Hy het die wĂȘreld daarop gevestig. [Openbaring 3:12]
9 Die voete van Sy gunsgenote bewaar Hy, maar die besoedeldes sal stil wees in duisternis; want ân sterfling oorwin nie deur krag nie.
10 Die wat met JaHWeH twis, word verpletter; oor hulle donder Hy in die Hemele; JaHWeH oordeel die eindes van die Aarde, en Hy gee sterkte aan Sy Koning en verhef die horing van Sy Gesalfde.
11 Daarna het El-Kanah na sy huis, na Rama, gegaan, terwyl die seun by die priester Eli JaHWeH bly dien het.
Die wetteloosheid van Eli se seuns.
12 MAAR die seuns van Eli was seuns van Belijaal; hulle het JaHWeH nie geken nie.
13 Die Regspraak van die priesters teenoor die volk was sĂł: As iemand ân slagdier slag, dan kom die jongeling van die priester, sodra die vleis gaar is, met die drietandvurk in sy hand,
14 en steek in die kastrol of in die pot of in die pan of in die skottel: alles wat die drietandvurk optrek, neem die priester vir homself. So het hulle met al die JisraEliete gedoen wat daar, in Silo, gekom het.
15 Selfs voordat hulle die vet aan die brand steek, kom die jongeling van die priester en sĂȘ aan die man wat slag: Gee vleis om vir die priester te braai, want hy neem dit nie gaar nie - net rou.
16 En die man het vir hom gesĂȘ: Brand die vet eers as geur, neem dan vir jou soos jou siel begeer - dan sĂȘ hy: Nee, maar jy moet dit nou gee; en so nie, dan neem ek dit met geweld.
17 En die oortredinge van die jongmanne was baie groot voor die Aangesig van JaHWeH, want die man het die spysbydrae aan JaHWeH verag.
18 Maar ShemuEl het as seun gedien voor die Aangesig van JaHWeH, omgord met ân linneskouerkleed.
19 En sy moeder was gewoond om vir hom ân klein manteltjie te maak wat sy van jaar tot jaar vir hom gebring het as sy met haar man opgaan om die jaarlikse slagdier te slag.
20 Dan seĂ«n Eli El-Kanah en sy vrou en sĂȘ: Mag JaHWeH jou ân nageslag gee uit hierdie vrou ter vergoeding van wat aan JaHWeH afgestaan is. Daarop gaan hulle na sy woonplek toe.
21 En JaHWeH het ag gegee op Hanna, sodat sy swanger geword en nog drie seuns en twee dogters gebaar het; en die seun ShemuEl het groot geword by JaHWeH.
22 Maar Eli was baie oud, en as hy hoor alles wat sy seuns aan die hele JisraEl doen, en dat hulle gemeenskap hou met die vroue wat dien by die ingang van die Tent van Samekoms,
23 dan sĂȘ hy vir hulle: Waarom doen julle sulke dinge, dat ek van hierdie hele volk julle besoedelde dinge moet hoor?
24 Dit moenie wees nie, my seuns, want dit is geen goeie gerug wat ek hoor nie; julle maak dat die volk van JaHWeH oortree.
25 As ân persoon teen ân ander oortree, dan beslis die owerheid oor hom, maar as ân persoon teen JaHWeH oortree, wie sal dan vir hom as regter optree? Maar hulle het nie na hul vader geluister nie, want JaHWeH wou hulle ombring.
26 Maar die seun ShemuEl het toegeneem in grootte en in Guns by JaHWeH sowel as by die mense.
Voorspelling van die val van Eli se huis.
27 EN daar het ân Man van Elohim by Eli gekom en vir hom gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Het Ek My nie duidelik geopenbaar aan die huis van jou vader toe hulle in Egipte in die huis van Farao was nie?
28 En Ek het hom vir My as priester uitgekies uit al die stamme van JisraEl om op My altaar te klim om die reukwerk aan die brand te steek, om die skouerkleed te dra voor My Aangesig; en Ek het aan die huis van jou vader al die vure van die kinders van JisraEl gegee.
29 Waarom vertrap julle My slagdiere en My spysbydrae wat Ek [in My] woning beveel het, en eer jy jou seuns meer as vir My deur julle vet te voer met die beste van elke spysbydrae van My volk JisraEl?
30 Daarom spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Ek het wel duidelik gesĂȘ: Jou huis en die huis van jou vader sal voor My Aangesig wandel tot in ewigheid. Maar nou spreek JaHWeH: Dit is ver van My; want die wat My eer, sal Ek eer; maar die wat My verag, sal veragtelik wees.
31 Kyk, die dae kom dat Ek jou arm en die arm van jou vader se huis sal afkap, sodat daar geen bejaarde in jou huis sal wees nie.
32 Dan sal jy die benoudheid van [My] woning aanskou, in alles waarin hy aan JisraEl goed sal doen; en in jou huis sal daar al die dae geen bejaarde wees nie.
33 Maar Ek sal, om jou oë te laat wegkwyn en jou siel te laat versmag, een vir jou nie uitroei van My altaar af nie; en al wat aangroei uit jou huis, sal op manlike leeftyd sterwe.
34 En dit sal vir jou die teken wees wat oor jou twee seuns, oor Hofni en PĂnehas, sal kom: Op een dag sal hulle altwee sterwe.
35 En Ek sal vir My ân getroue priester verwek wat sal handel soos dit in My Hart en in My Siel is, en Ek sal vir hom ân bestendige huis bou, sodat hy al die dae voor die Aangesig van My Gesalfde kan wandel.
36 En almal wat in jou huis oorbly, sal kom om hulle voor hom neer te buig vir ân silwer stuk en ân broodjie, en hulle sal sĂȘ: Voeg my tog by een van die priesterordes, dat ek ân stukkie brood kan eet.
Die gesig van ShemuEl.
1Â EN die seun ShemuEl het JaHWeH gedien voor die aangesig van Eli, en die Woord van JaHWeH was skaars in die dae: gesigte was daar nie baie nie.
2 In diĂ© tyd dan terwyl Eli op sy plek lĂȘ en slaap - sy oĂ« het al begin swak word, sodat hy nie kon sien nie -
3 toe die lamp van Elohim nog nie doodgegaan het nie, en ShemuEl lĂȘ en slaap in die Huis van JaHWeH waar die Ark van Elohim was,
4 het JaHWeH na ShemuEl geroep; en hy het geantwoord: Hier is ek.
5 Daarop loop hy na Eli en sĂȘ: Hier is ek, want u het my geroep. Maar hy antwoord: Ek het nie geroep nie; gaan slaap maar weer. Hy het toe geloop en gaan lĂȘ.
6 Verder het JaHWeH ShemuEl weer geroep, en ShemuEl het opgestaan en na Eli gegaan en gesĂȘ: Hier is ek, want u het my geroep. Maar hy antwoord: Ek het nie geroep nie, my seun, gaan slaap maar weer.
7 Maar ShemuEl het JaHWeH nog nie geken nie; ook was die Woord van JaHWeH nog nie aan hom geopenbaar nie.
8 En JaHWeH het ShemuEl weer geroep vir die derde maal- en hy het opgestaan en na Eli gegaan en gesĂȘ: Hier is ek, want u het my geroep. Toe merk Eli dat JaHWeH die seun geroep het.
9 Daarom het Eli vir ShemuEl gesĂȘ: Gaan lĂȘ, en as Hy jou roep, moet jy antwoord: Spreek, JaHWeH, want U kneg hoor. Toe het ShemuEl geloop en op sy plek gaan lĂȘ.
10 Toe het JaHWeH gekom en gaan staan en geroep soos die vorige kere: ShemuEl, ShemuEl! En ShemuEl het geantwoord: Spreek, want U kneg hoor.
11 Toe het JaHWeH aan ShemuEl gesĂȘ: Kyk, Ek gaan ân ding doen in JisraEl waarvan elkeen wat dit hoor, se twee ore sal tuit.
12 Dié dag sal Ek aan Eli vervul alles wat Ek oor sy huis gespreek het, van begin tot end.
13 En Ek sal hom te kenne gee dat Ek sy huis gaan oordeel tot in ewigheid oor die ongeregtigheid wat hy geweet het; want toe sy seuns skande oor hulleself gebring het, het hy hulle nie streng bestraf nie.
14 En daarom sweer Ek aangaande die huis van Eli: Waarlik die ongeregtigheid van die huis van Eli sal tot in ewigheid nie deur ân slagdier of spysbydrae versoen word nie.
15 En ShemuEl het bly lĂȘ tot die mĂŽre toe. En hy het die deure van die Huis van JaHWeH oopgemaak; maar ShemuEl was bevrees om die gesig aan Eli mee te deel. [MattithJaHĂ»W 23:13]
16 En Eli het ShemuEl geroep en gesĂȘ: ShemuEl, my seun! En hy antwoord: Hier is ek.
17 Toe vra hy: Wat is die Woord wat Hy met jou gespreek het? Verberg dit tog nie vir my nie. Mag Elohim so aan jou doen en so daaraan toedoen as jy iets van al die woorde wat Hy met jou gespreek het, vir my verberg.
18 En ShemuEl het hom al die woorde meegedeel, en niks vir hom verberg nie. En hy het gesĂȘ: Hy is JaHWeH; laat Hom doen wat goed is in Sy OĂ«.
19 En ShemuEl het groot geword, en JaHWeH was met hom; en hy het nie een van al sy woorde op die Aarde laat val nie.
20 En die hele JisraEl van Dan tot BersĂ©ba het erken dat ShemuEl betroubaar was as ân profeet van JaHWeH.
21 En JaHWeH het weer verskyn in Silo; want JaHWeH het Hom geopenbaar aan ShemuEl in Silo deur die Woord van JaHWeH.
Die Filistyne verslaan JisraEl en neem die Verbondsark. Dood van Eli se seuns en van Eli self.
1 EN die woord van ShemuEl het tot die hele JisraEl gekom. En JisraEl het uitgetrek vir die geveg, die Filistyne tegemoet, en hulle het laer opgeslaan by Ebenhaéser; maar die Filistyne het laer opgeslaan by Afek.
2 Toe die Filistyne hulle opstel om JisraEl te ontmoet, en die geveg ontwikkel, is JisraEl voor die aangesig van die Filistyne verslaan; en hulle het op die vegterrein in die veld omtrent vierduisend man doodgeslaan.
3 Terwyl die manskappe die laer inkom, sĂȘ die oudstes van JisraEl: Waarom het JaHWeH ons vandag voor die aangesig van die Filistyne verslaan? Laat ons die Verbondsark van JaHWeH uit Silo na ons toe bring, dat sy onder ons inkom en ons verlos uit die handpalms van ons vyande.
4 Daarop het die manskappe na Silo gestuur, en hulle het die Verbondsark van JaHWeH van die leĂ«rmagte wat op die GĂ©rubs troon, daarvandaan gaan haal; en die twee seuns van Eli, Hofni en PĂnehas, was daar by die Verbondsark van die Elohim.
5 En net toe die Verbondsark van JaHWeH in die laer inkom, hef die hele JisraEl ân groot krygsgeskreeu aan, sodat die Aarde gedreun het.
6 En die Filistyne het die geluid van die gejuig gehoor en gesĂȘ: Watter geluid van ân groot krygsgeskreeu is dit in die laer van die HebreĂ«rs? Toe verneem hulle dat die Ark van JaHWeH in die laer gekom het.
7 En die Filistyne het bang geword, want hulle het gesĂȘ: Elohim het in die laer gekom! En hulle het gesĂȘ: Wee ons, want so iets het gister en eergister nie gebeur nie.
8 Wee ons! Wie sal ons red uit die Hand van die Elohim van die geweldiges?  Dit is dieselfde Elohim wat die Egiptenaars met allerhande plae getref het in die wildernis.
9 Wees dapper en gedra julle soos manne, Filistyne, dat julle nie miskien die Hebreërs dien soos hulle julle gedien het nie; gedra julle dan soos manne, en veg.
10 Toe het die Filistyne geveg, en JisraEl is verslaan, sodat hulle gevlug het, elkeen na sy tente toe. En die slagting was baie groot: van JisraEl het daar dertigduisend voetgangers geval.
11 Die Ark van Elohim is ook geneem, en die twee seuns van Eli, Hofni en PĂnehas, het gesterwe.
12 Toe het ân Benjaminiet van die slagveld af gehardloop en dieselfde dag in Silo aangekom met geskeurde klere en Adamah op sy hoof.
13 Terwyl hy aankom, sit Eli juis en uitkyk op ân stoel aan die kant van die pad, want hy was besorg oor die Ark van Elohim. En die man het gekom om dit in die stad mee te deel, en die hele stad het geskreeu.
14 Toe Eli dan die geluid van die geskreeu hoor, sĂȘ hy: Wat is dit vir ân rumoerige geluid? En die man het gou gekom en dit aan Eli meegedeel.
15 (Eli was agt-en-negentig jaar oud, en sy oë het styf gestaan, sodat hy nie kon sien nie.)
16 En die man het vir Eli gesĂȘ: Dit is ek wat van die slagveld gekom het; ja, ek het vandag van die slagveld gevlug. En hy vra: Wat het daar gebeur, my seun?
17 En die boodskapper antwoord en sĂȘ: JisraEl het voor die aangesig van die Filistyne gevlug, en daar was ook ân groot slagting onder die manskappe, en u twee seuns, Hofni en PĂnehas, het ook gesterwe, en die Ark van die Elohim is geneem.
18 Net toe hy melding maak van die Ark van die Elohim, val hy agteroor van die stoel af aan die kant van die poort, sodat hy sy nek gebreek en gesterf het; want die man was oud en swaar. En hy het JisraEl veertig jaar lank gerig.
19 En sy skoondogter, die vrou van PĂnehas, was vĂ©r heen in haar swangerskap. Toe sy dan die tyding hoor dat die Ark van die Elohim geneem is, en dat haar skoonvader en haar man gesterf het, het sy haar krom gebuig en gebaar, want haar barensweĂ« het haar oorval.
20 En terwyl sy op sterwe lĂȘ, sĂȘ die vroue wat by haar staan: Wees nie bevrees nie, want jy het ân seun gebaar; maar sy het nie geantwoord en dit nie ter harte geneem nie,
21 maar die seuntjie Ikabod genoem en gesĂȘ: Weggevoer is die eer uit JisraEl - met die oog op die wegneming van die Ark van die Elohim en met die oog op haar skoonvader en haar man.
22 En sy het gesĂȘ: Weggevoer is die eer uit JisraEl, omdat die Ark van die Elohim geneem is.
Die Ark in Filistéa.
1 EN die Filistyne het die Ark van die Elohim geneem en haar van Eben- haéser af na Asdod gebring.
2 Daarop het die Filistyne die Ark van die Elohim geneem en haar in die huis van Dagon gebring en haar langs Dagon neergesit.
3 Toe die Asdodiete vroeg die volgende mĂŽre daarheen gaan, sien hulle Dagon lĂȘ met sy gesig op die Aarde voor die aangesig van die Ark van JaHWeH. En hulle het Dagon geneem en hom weer op sy plek gesit.
4 Maar toe hulle die volgende mĂŽre vroeg opstaan, sien hulle Dagon lĂȘ met sy gesig op die Aarde voor die aangesig van die Ark van JaHWeH; maar die hoof van Dagon en sy twee handpalms lĂȘ afgebreek op die drumpel: net Dagon [se lyf] het aan hom oorgebly.
5 Daarom trap die priesters van Dagon en almal wat in die huis van Dagon ingaan, tot vandag toe nie op die drumpel van Dagon in Asdod nie.
6 Maar die Hand van JaHWeH was swaar op die Asdodiete, en Hy het hulle verskrik en hulle getref met geswelle, Asdod en haar grondgebied.
7 Toe die manne van Asdod sien dat dit so gaan, sĂȘ hulle: Die Ark van die Elohey van JisraEl mag nie by ons bly nie, want Sy Hand druk swaar op ons en op ons god Dagon.
8 Daarom het hulle al die vorste van die Filistyne by hulle byeen laat kom en gevra: Wat moet ons met die Ark van die Elohey van JisraEl doen? En diĂ© het gesĂȘ: Laat die Ark van die Elohey van JisraEl oorgaan na Gat toe. Daarop het hulle die Ark van die Elohey van JisraEl oorgebring.
9 En nadat hulle haar oorgebring het, was die Hand van JaHWeH teen die stad met ân baie groot verwarring, en Hy het die mense van die stad getref, van die kleinste tot die grootste, sodat geswelle aan hulle uitgebreek het.
10 Daarop stuur hulle die Ark van die Elohim na Ekron. Maar toe die Ark van die Elohim in Ekron kom, het die Ekroniete geskreeu en gesĂȘ: Hulle het die Ark van die Elohey van JisraEl na my toe oorgebring om my en my volk dood te maak.
11 Daarom het hulle al die vorste van die Filistyne byeen laat kom en gesĂȘ: Stuur die Ark van die Elohey van JisraEl weg, dat sy na haar plek kan teruggaan en my en my volk nie doodmaak nie. Want daar het ân dodelike verwarring in die hele stad gekom: die Hand van die Elohim was daar baie swaar.
12 En die mense wat nie gesterf het nie, is met geswelle getref, sodat die hulpgeroep van die stad na die Hemele opgeklim het.
Die Ark word teruggestuur.
1Â EN toe die Ark van JaHWeH sewe maande lank in die land van die Filistyne was,
2 het die Filistyne die priesters en die waarsĂȘers geroep en gesĂȘ: Wat moet ons met die Ark van JaHWeH doen? Gee ons te kenne hoe ons haar na haar plek kan wegstuur.
3 En hulle sĂȘ: As julle die Ark van die Elohey van JisraEl wegstuur, stuur haar dan nie leeg weg nie, maar gee Hom ten volle vir sy skuld terug; dan sal julle gesond word, en dit sal julle bekend word waarom Sy Hand nie van julle wyk nie.
4 Toe vra hulle: Wat sal ons Hom moet teruggee vir die skuld? En hulle sĂȘ: Volgens die getal van die vorste van die Filistyne: vyf goue geswelle en vyf goue muise, want dit is een plaag oor hulle almal en oor julle vorste.
5 Maak dan beelde van julle geswelle en beelde van julle muise wat die Aarde verniel, en gee eer aan die Elohey van JisraEl; miskien sal Hy Sy Hand ligter maak oor julle en julle gode en julle Aarde.
6 Waarom tog sal julle jul hart verhard soos die Egiptenaars en Farao hulle hart verhard het? Het hulle hul nie losgelaat om weg te trek toe Hy hulle Sy Mag laat voel het nie?
7 Neem dan nou wat [nodig is] en maak ân nuwe wa; ook twee melkkoeie waar geen juk op gekom het nie; span dan die koeie in voor die wa en keer hulle kalwers agter hulle weg huis toe.
8 Neem dan die Ark van JaHWeH en sit haar op die wa, en pak die goue voorwerpe wat julle Hom teruggee vir die skuld, moet julle in ân kissie langsaan neerlĂȘ; stuur haar dan weg om heen te gaan.
9 En let op: As sy in die rigting van haar eie gebied na Bet-Semes opgaan, dan het Hy ons hierdie groot boosheid aangedoen; maar so nie, dan weet ons dat Sy Hand ons nie getref het nie: sy het toevallig oor ons gekom.
10 Die manne doen toe so: hulle het twee melkkoeie geneem en dié voor die wa gespan en hulle kalwers by die huis agtergehou.
11 En hulle het die Ark van JaHWeH op die wa gesit en die kissie met die goue muise en die beelde van hulle geswelle.
12 En die koeie het reguit padlangs geloop in die rigting van Bet-Semes; hulle het op die een grootpad aldeur geloop en bulk sonder om regs of links uit te draai, terwyl die vorste van die Filistyne agter hulle aan gaan tot by die grens van Bet-Semes.
13 En die mense van Bet-Semes was juis besig om die koringoes af te sny in die laagte. Toe hulle dan hul oë opslaan en die Ark gewaar, was hulle bly om haar te sien.
14 En die wa het by die land van JeHĂŽWshua van Bet-Semes gekom en daar gaan staan; daar was ân groot klip, en hulle het die hout van die wa gekloof en die koeie laat opklim as ân brandoffer aan JaHWeH.
15 En die Leviete het die Ark van JaHWeH afgehaal met die kissie wat daarby was, waar die goue voorwerpe in was, en op die groot klip neergesit; en die manne van Bet-Semes het dieselfde dag aan JaHWeH brandoffers opgedra en slagdiere geslag.
16 En toe die vyf vorste van die Filistyne dit sien, het hulle dieselfde dag teruggegaan na Ekron.
17 En dit is die goue geswelle wat die Filistyne aan JaHWeH teruggegee het vir die skuld: vir Asdod een, vir Gasa een, vir Askelon een, vir Gat een, vir Ekron een.
18 En die goue muise was volgens die getal van al die stede van die Filistyne wat aan die vyf vorste behoort het, van die versterkte stede sowel as van die on- bemuurde dorpe. En die groot klip waar hulle die Ark van JaHWeH op haar neergesit het, is tot vandag toe getuie op die stuk land van JeHĂŽWshua, van Bet-Semes.
19 En Hy het onder die mense van Bet-Semes ân slagting aangerig; Hy het naamlik onder die volk sewentig man en vyftigduisend man gedood, omdat hulle in die Ark van JaHWeH gekyk het; en die volk het getreur, omdat JaHWeH ân groot slagting onder die volk aangerig het.
20 Toe sĂȘ die manne van Bet-Semes: Wie kan staande bly voor die Aangesig van JaHWeH die Elohim, die Apartgestelde? En na wie toe Hy sal optrek van ons af?
21 Daarom het hulle boodskappers gestuur na die inwoners van Kirjat-JeĂĄrim om te sĂȘ: Die Filistyne het die Ark van JaHWeH teruggebring; kom af, bring dit op na julle toe.
1Â TOE het die manne van Kirjat-JeĂĄrim gekom en die Ark van JaHWeH gaan haal en haar in die huis van AbinĂĄdab op die heuwel gebring; en hulle het sy seun El-Azar aangewys om die Ark van JaHWeH te bewaak.
Neerlaag van die Filistyne by Mispa.
2 EN van die dag af dat die Ark in Kirjat-JeĂĄrim gebly het, het daar geruime tyd verloop - dit was twintig jaar - en die hele huis van JisraEl het agter JaHWeH aan geweeklaag.
3 Maar ShemuEl het met die hele huis van JisraEl gespreek en gesĂȘ: As julle met jul hele hart julle tot JaHWeH bekeer, verwyder dan die gode van die uitlander en die Ashtarowth onder julle uit, en rig julle hart op JaHWeH en dien Hom alleen; dan sal Hy julle red uit die hand van die Filistyne.
4 Daarop het die kinders van JisraEl die BaÀls en die Ashtarowth verwyder en JaHWeH alleen gedien.
5 Verder het ShemuEl gesĂȘ: Versamel die hele JisraEl by Mispa, dan sal ek tot JaHWeH vir julle bid.
6 Hulle kom toe bymekaar by Mispa, en hulle het water geskep en dit voor die Aangesig van JaHWeH uitgegiet, en diĂ© dag het hulle gevas en daar gesĂȘ: Ons het oortree teen JaHWeH. En ShemuEl het die kinders van JisraEl in Mispa gerig.
7 Toe die Filistyne hoor dat die kinders van JisraEl by Mispa saamgekom het, het die vorste van die Filistyne teen JisraEl opgetrek. En die kinders van JisraEl het dit gehoor en bevrees geword vir die Filistyne.
8 En die kinders van JisraEl sĂȘ aan ShemuEl: Laat nie na om JaHWeH onse Elohey vir ons aan te roep nie, dat Hy ons uit die hand van die Filistyne verlos.
9 Toe het ShemuEl ân suigende lam geneem en hom as ân brandoffer in sy geheel aan JaHWeH opgeneem, en ShemuEl het JaHWeH aangeroep vir JisraEl; en JaHWeH het hom verhoor.
10 Want onderwyl ShemuEl die brandoffer bring en die Filistyne nader kom om teen JisraEl te veg, het JaHWeH dit diĂ© dag met ân groot geluid laat donder oor die Filistyne, en Hy het hulle in verwarring gebring, sodat hulle verslaan is voor die aangesig van JisraEl.
11 En die manskappe van JisraEl het uit Mispa uitgetrek en die Filistyne agtervolg en hulle verslaan tot onderkant Bet-Kar.
12 Toe het ShemuEl ân klip geneem en haar opgerig tussen Mispa en Sen, en dit EbenhaĂ©ser genoem en gesĂȘ: Tot hiertoe het JaHWeH ons gehelp.
13 En die Filistyne is verneder, sodat hulle verder nie meer die gebied van JisraEl binnegekom het nie, en die Hand van JaHWeH was teen die Filistyne al die dae van ShemuEl.
14 Ook die stede wat die Filistyne van JisraEl geneem het, het na JisraEl teruggekom, van Ekron af tot by Gat; en die gebied daarvan het JisraEl uit die hand van die Filistyne geruk. En daar was vrede tussen JisraEl en die Amoriete.
15 En ShemuEl was rigter oor JisraEl al die dae van sy lewe.
16 Hy het van jaar tot jaar rondgetrek na BetEl en Gilgal en Mispa, en JisraEl op al hierdie plekke gerig.
17 Dan gaan hy na Rama terug, want daar was sy huis; en daar het hy JisraEl gerig en daar vir JaHWeH ân altaar gebou.
Die volk wil ân koning hĂȘ.
1Â EN toe ShemuEl oud was, het hy sy seuns as rigters oor JisraEl aangestel.
2 Die naam van sy eersgeborene was JÎWEl, en die naam van sy tweede AbiJaH, rigters in Berséba.
3 Maar sy seuns het nie in sy weë ge- wandel nie: hulle het onregverdige wins agternageloop en omkoop-geskenke aangeneem en die Reg verdraai.
4 Toe kom al die oudstes van JisraEl bymekaar, en hulle gaan na ShemuEl in Rama
5 en sĂȘ vir hom: Kyk, u is oud, en u seuns wandel nie in u weĂ« nie; stel nou ân koning oor ons aan om ons te rig soos by al die nasies.
6 Maar die woord was verkeerd in die oĂ« van ShemuEl toe hulle gesĂȘ het: Gee ons ân koning om ons te rig, en ShemuEl het tot JaHWeH gebid.
7 Toe sĂȘ JaHWeH vir ShemuEl: Luister na die volk in alles wat hulle aan jou sĂȘ, want nie jou het hulle verwerp nie, maar My het hulle verwerp om nie Koning oor hulle te wees nie.
8 Soos al die werke wat hulle gedoen het, van dié dag af dat Ek hulle uit Egipte laat optrek het tot vandag toe, dat hulle My verlaat en gode van andere gedien het - so doen hulle ook met jou.
9 Luister dan nou na hulle: jy moet hulle net ernstig waarsku en hulle die Reg van die koning meedeel wat oor hulle sal regeer.
10 ShemuEl het toe al die Woorde van JaHWeH oorgebring aan die volk wat ân koning van hom gevra het.
11 En hy het gesĂȘ: Dit sal die Reg wees van die koning wat oor julle sal regeer: Julle seuns sal hy neem en hulle vir homself aanstel by sy wa en by sy perde, dat hulle voor die aangesig van sy wa hardloop;
12 en om hulle vir homself aan te stel as owerstes oor duisend en owerstes oor vyftig, en om sy Aarde te ploeg en om sy oes in te samel, en om sy oorlogswapens en gereedskap vir sy strydwaens te maak.
13 Ook julle dogters sal hy neem as salfmengsters en as kooksters en baksters.
14 En van julle lande en julle Wingerde en julle Olyfboorde sal hy die beste neem en aan sy dienaars gee.
15 En van julle saailande en julle Wingerde sal hy die tiendes neem en dit aan sy hofdienaars en sy dienaars gee.
16 En julle slawe en slavinne en julle beste jongmanne en julle esels sal hy neem en vir sy werk gebruik.
17 Van julle kleinvee sal hy die tiendes neem, en self sal julle sy slawe wees.
18 En in dié dag sal julle roep vanweë jul koning wat julle vir jul verkies het, en JaHWeH sal julle in dié dag nie verhoor nie.
19 Maar die volk het geweier om na ShemuEl te luister en gesĂȘ: Nee, maar daar moet ân koning oor ons wees,
20 dat ons ook kan wees soos al die nasies - dat ons koning ons kan rig en voor ons uit trek en ons oorloë voer.
21 En ShemuEl het al die woorde van die volk aangehoor en dit voor die Ore van JaHWeH uitgespreek.
22 Toe sĂȘ JaHWeH vir ShemuEl: Luister na hulle en stel ân koning oor hulle aan. En ShemuEl het vir die manne van JisraEl gesĂȘ: Gaan heen, elkeen na sy stad.
Saul word as koning gesalf.
1 EN daar was ân man van Benjamin met die naam van Kis, die seun van AbĂĂ«l, die seun van Seror, die seun van Begorat, die seun van AfĂag, ân Benja-miniet, ân vermoĂ«nde man.
2 En hy het ân seun gehad met die naam van Saul, ân jongman en mooi gebou, ja, daar was onder die kinders van JisraEl geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy hoĂ«r as die hele volk.
3 En toe die eselinne van Kis, die vader van Saul, weggeraak het, sĂȘ Kis aan sy seun Saul: Neem tog een van die dienaars met jou saam en maak jou klaar, gaan soek die esels.
4 Hy het toe die gebergte van Efraim deurgegaan en die Aarde SalĂsa deur- gegaan, maar hulle nie gekry nie; en hulle het die Aarde SĂĄĂ€lim deurgegaan, maar daar was niks nie; en hy het die Aarde van Benjamin deurgegaan, maar hulle het niks gekry nie.
5 Toe hulle in die Aarde van Suf kom, sĂȘ Saul aan die dienaar wat by hom was: Kom, laat ons teruggaan; anders sien my vader van die esels af en word oor ons besorg.
6 En hy antwoord hom: Maar kyk, in hierdie stad is ân man van Elohim, en die man is geĂ«erd: alles wat hy spreek, kom sekerlik uit; laat ons nou daarheen gaan; miskien kan hy ons inlig oor die weg wat ons moet neem.
7 Toe vra Saul vir sy dienaar: SĂȘ nou ons gaan - wat sal ons die man aanbied? Want die brood in ons sakke is op, en ân geskenk is hier nie om die man van die Elohim aan te bied nie; wat het ons?
8 En die dienaar het Saul weer ge- antwoord en gesĂȘ: Kyk, ek het nog ân kwart sikkel silwer by my; dit sal ek aan die man van Elohim gee, dat hy ons kan inlig oor ons weg.
9 VroeĂ«r het die mense in JisraEl sĂł gesĂȘ as hulle gaan om die Elohim te raadpleeg: Kom, laat ons na die siener gaan. Want die profeet van teenswoordig het hulle vroeĂ«r siener genoem.
10 En Saul sĂȘ aan sy dienaar: Jou woord is goed; kom, laat ons gaan. Daarop gaan hulle na die stad waar die man van die Elohim was.
11 Terwyl hulle die opdraand na die stad opgaan, kom hulle meisies teë wat uitgaan om water te put, en vra vir hulle: Is die siener hier?
12 En diĂ© antwoord hulle en sĂȘ: Daar is hy voor jou; maak nou gou, want vandag het hy in die stad gekom, omdat die volk vandag ân slagdier op die hoogte het.
13 As julle die stad ingaan, sal julle hom net aantref voordat hy opgaan na die hoogte om te eet; want die volk eet nie voordat hy kom nie, want hy seën die slagdier; daarna eet die genooides; gaan dan nou op, want julle sal hom nou juis aantref.
14 En hulle het opgegaan na die stad. Toe hulle op die punt was om binne-in die stad te gaan, kom ShemuEl meteens uit hulle tegemoet om op te gaan na die hoogte.
15 Want JaHWeH het dit een dag voor die aangesig van Saul se koms aan ShemuEl geopenbaar en gesĂȘ:
16 MĂŽre sulke tyd sal Ek ân man uit die Aarde van Benjamin na jou stuur wat jy moet salf as ân vors oor My volk JisraEl; en hy sal My volk verlos uit die hand van die Filistyne. Want Ek het My volk aangesien, omdat sy geroep na My gekom het.
17 Toe ShemuEl vir Saul sien, het JaHWeH hom geantwoord: Hier is die man van wie Ek jou gesĂȘ het: Hy sal oor My volk heers.
18 En Saul het nader gekom na ShemuEl binne-in die poort en gevra: Wys my tog waar die huis van die siener is?
19 Daarop het ShemuEl Saul geantwoord en gesĂȘ: Ek is die siener! Gaan voor my aangesig uit op na die hoogte, dan kan julle vandag saam met my eet; en ek sal jou mĂŽre vroeg laat gaan; en alles wat in jou hart is, sal ek jou te kenne gee.
20 En wat die esels betref wat jy vandag al drie dae gelede vermis het - bekommer jou daar nie oor nie, want hulle is gevind. Maar aan wie behoort al wat begeerlik is in JisraEl? Is dit nie aan jou en jou hele familie nie?
21 En Saul antwoord en sĂȘ: Is ek nie ân Benjaminiet, uit een van die kleinste van die stamme van JisraEl, en my familie die geringste uit al die families van die stam van Benjamin nie? Waarom spreek u dan so met my?
22 Verder het ShemuEl Saul en sy dienaar geneem en hulle in die kamer gebring en hulle ân plek gegee aan die hoof van die genooides, wat omtrent dertig man was.
23 En ShemuEl het aan die kok gesĂȘ: Gee die stuk wat ek aan jou gegee het, waarvan ek vir jou gesĂȘ het: Sit dit by jou weg.
24 Die kok dra toe die boud op met wat daaraan was, en sit dit voor die aangesig van Saul neer. En [ShemuEl] sĂȘ: Kyk, wat oorgebly het, is voor jou gesit; eet, want teen die bestemde tyd is dit vir jou bewaar toe ek gesĂȘ het: Ek nooi die volk. So het Saul dan diĂ© dag saam met ShemuEl geĂ«et.
25 Daarop het hulle van die hoogte afgegaan die stad in, en hy het met Saul gespreek op die dak.
26 En hulle het vroeg opgestaan. Toe die rooidag uitkom, het ShemuEl Saul op die dak geroep en gesĂȘ: Staan op, dat ek jou kan wegbring. En Saul het opgestaan, en hulle twee, hy en ShemuEl, het na buite gegaan.
27 Terwyl hulle by die einde van die stad afdaal, sĂȘ ShemuEl vir Saul: Beveel die dienaar dat hy voor ons uit verder gaan - en hy het verder gegaan - maar staan jy eers stil, dat ek jou die Woord van Elohim kan laat hoor.
1Â EN ShemuEl het die kruik met olie geneem en haar op sy hoof uitgegiet en hom gesoen en gesĂȘ: Het JaHWeH jou nie gesalf as vors oor Sy Erfdeel nie?
2 As jy vandag van my af weggaan, sal jy by die graf van Ragel, op die grens van Benjamin in Selsag, twee manne aantref wat vir jou sal sĂȘ: Die esels wat jy gaan soek het, is gevind. En kyk, jou vader het die saak van die esels laat vaar en is besorg oor julle en vra: Wat kan ek vir my seun doen?
3 Gaan jy dan vandaar verder en kom by die terpentynboom van Tabor, dan sal drie manne jou daar kry wat na Elohim, na BetEl opgaan: een dra drie bokkies, en een dra drie brode, en een dra ân sak wyn.
4 En hulle sal jou na die welstand vra en sal jou twee brode gee; dit moet jy dan uit hulle hand aanneem.
5 Daarna sal jy kom by GĂbea van die Elohim waar die wagposte van die Filistyne is; en net soos jy daar die stad inkom, sal jy ân groep profete ontmoet wat van die hoogte afkom, en voor hulle uit harpe en tamboeryne en fluite en siters, terwyl hulle self profeteer.
6 En die Gees van JaHWeH sal oor jou vaardig word, sodat jy saam met hulle sal profeteer en in ân ander mens verander word.
7 En as hierdie tekens vir jou uitkom, doen dan wat jou hand vind om te doen, want die Elohim is met jou.
8 En jy moet voor my aangesig uit na Gilgal afgaan, en kyk, ek sal na jou afkom om brandoffers op te dra, om slagdiere vir vergoedinge te slag; sewe dae lank moet jy wag, totdat ek by jou kom en jou bekend maak wat jy moet doen.
9 En net toe hy sy skouer draai om van ShemuEl af weg te gaan, het Elohim sy hart verander, en al hierdie tekens het op dié dag uitgekom.
10 Nadat hulle daar by GĂbea gekom het, ontmoet hom meteens ân groep profete, en die Gees van Elohim het oor hom vaardig geword, sodat hy onder hulle geprofeteer het.
11 En toe elkeen wat hom van gister en eergister af geken het, sien dat hy saam met die profete profeteer, het die mense die een aan die ander gesĂȘ: Wat het tog gebeur met die seun van Kis? Is Saul ook onder die profete?
12 En ân man daarvandaan het geantwoord en gesĂȘ: Wie is tog hulle vader? Daarom het dit ân spreekwoord geword: Is Saul ook onder die profete?
13 Toe hy klaar was met profeteer, het hy op die hoogte aangekom.
14 En die oom van Saul het vir hom en sy dienaar gevra: Waar het julle heen gegaan? Daarop sĂȘ hy: Om die esels te soek; en toe ons sien dat hulle daar nie was nie, het ons na ShemuEl gegaan.
15 En die oom van Saul sĂȘ: Vertel my tog wat ShemuEl julle meegedeel het.
16 Toe sĂȘ Saul vir sy oom: Hy het ons verseker meegedeel dat die esels gevind is. Maar die saak van die koningskap, waar ShemuEl van gespreek het, het hy hom nie vertel nie.
17 En ShemuEl het die volk na JaHWeH in Mispa byeengeroep
18 en aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Ek het JisraEl uit Egipte laat optrek en julle gered uit die hand van die Egiptenaars en uit die hand van al die koninkryke wat julle verdruk het.
19 Maar julle verwerp vandag julle Elohey wat julle uit al jul ellende en benoudhede verlos het, en sĂȘ: Nee, maar jy moet ân koning oor ons aanstel. Stel julle dan nou op voor die Aangesig van JaHWeH volgens julle stamme en volgens julle duisende.
20 Toe ShemuEl dan al die stamme van JisraEl laat nader kom het, is die stam van Benjamin aangewys;
21 en toe hy die stam van Benjamin volgens sy families laat nader kom het, is die familie van Matri aangewys; verder is Saul, die seun van Kis, aangewys. En hulle het hom gesoek, maar hy was nie te vinde nie.
22 En hulle het JaHWeH verder geraadpleeg: Het nog iemand hierheen gekom? En JaHWeH sĂȘ: Kyk, hy het tussen die pakgoed weggekruip.
23 Daarop het hulle geloop en hom daarvandaan gebring; en toe hy tussen die mense gaan staan, was hy van sy skouers af boontoe hoër as die hele volk.
24 En ShemuEl sĂȘ aan die hele volk: Sien julle hom wat JaHWeH uitgekies het? Want daar is nie een onder die hele volk soos hy nie. Toe juig die hele volk en sĂȘ: Mag die koning lewe!
25 Daarna het ShemuEl die Reg van die koningskap voor die aangesig van die volk afgekondig en dit in ân Boekrol geskrywe en voor die Aangesig van JaHWeH neergelĂȘ. En ShemuEl het die hele volk elkeen na sy huis laat gaan.
26 En Saul het ook na sy huis gegaan in GĂbea; en die dapperes wie se hart Elohim geroer het, het met hom saamgegaan.
27 Maar die seuns van Belijaal het gesĂȘ: Hoe kan hierdie man ons verlos? En hulle het hom verag en hom geen geskenk gebring nie; maar hy het hom doof gehou.
Saul verslaan die Ammoniete en bevry die stad Jabes in GĂlead.
1 EN Nahas, die Ammoniet, het op getrek en Jabes in GĂlead beleĂ«r; en al die manne van Jabes het aan Nahas gesĂȘ: Sluit met ons ân verbond, dan sal ons u dien.
2 Maar Nahas, die Ammoniet, het vir hulle gesĂȘ: Op hierdie voorwaarde sal ek [die verbond] met julle sluit, dat ek julle almal die regteroog uitsteek en dit as ân skande op die hele JisraEl kan lĂȘ.
3 Toe sĂȘ die oudstes van Jabes vir hom: Laat ons sewe dae lank met rus, dat ons boodskappers in die hele gebied van JisraEl kan stuur; as daar dan niemand is wat ons verlos nie, sal ons na u toe uittrek.
4 En die boodskappers het in GĂbea van Saul gekom en die woorde voor die ore van die volk gespreek. Daarop verhef die hele volk hulle stem en ween.
5 Toe kom Saul juis aan agter die beeste van die veld af, en Saul sĂȘ: Wat is dit met die volk, dat hulle ween? En hulle vertel hom die woorde van die manne van Jabes.
6 En die Gees van Elohim het oor Saul vaardig geword terwyl hy dié woorde hoor, en hy het baie kwaad geword.
7 En hy het ân paar beeste geneem en hulle stukkend gesny en met boodskappers deur die hele gebied van JisraEl gestuur om te sĂȘ: Wie nie agter Saul en agter ShemuEl aan uittrek nie - so sal met sy beeste gedoen word. Toe val die skrik van JaHWeH op die volk en hulle trek soos een man uit.
8 En hy het hulle gemonster in Besek: die kinders van JisraEl was driehonderd- duisend en die manne van JeHûWdah dertigduisend.
9 En hulle het aan die boodskappers wat gekom het, gesĂȘ: So moet julle aan die manne van Jabes in GĂlead sĂȘ: MĂŽre as die son op sy warmste is, sal julle hulp kry. Toe die boodskappers ingaan en dit aan die manne van Jabes meedeel, was hulle bly.
10 En die manne van Jabes sĂȘ: MĂŽre sal ons na julle uittrek, en julle kan met ons doen net soos dit goed is in julle oĂ«.
11 Maar die volgende mĂŽre het Saul die manskappe in drie afdelings opgestel, en hulle het met die mĂŽrewag in die laer ingekom en die Ammoniete verslaan tot op die warmste van die dag; en die ander het so verstrooid geraak dat nie twee onder hulle bymekaar gebly het nie.
12 Daarna sĂȘ die manskappe vir ShemuEl: Wie is dit wat gevra het: Sou Saul oor ons regeer? Lewer die manne uit, dat ons hulle kan doodmaak.
13 Maar Saul antwoord: Op hierdie dag mag geen man gedood word nie, want vandag het JaHWeH ân Verlossing in JisraEl bewerk.
14 Toe sĂȘ ShemuEl aan die volk: Kom, laat ons na Gilgal gaan en daar die koningskap vernuwe.
15 En die hele volk het na Gilgal getrek en daar Saul voor die Aangesig van JaHWeH in Gilgal koning gemaak; en hulle het daar slagdiere vir vergoeding geslag voor die Aangesig van JaHWeH, en Saul met al die manne van JisraEl was daar uitermate vrolik.
ShemuEl doen verslag van sy amptelike werk.
1Â TOE sĂȘ ShemuEl aan die hele JisraEl: Kyk, ek het na julle geluister in alles wat julle aan my gesĂȘ het, en ân koning oor julle aangestel.
2 En kyk nou, die koning sal voor julle uit wandel, en ek het oud en grys geword, en my seuns is hier by julle. En ek het voor julle uit gewandel van my jeug af tot vandag toe.
3 Hier is ek; getuig teen my voor die Aangesig van JaHWeH en voor Sy gesalfde: wie se bees ek geneem het, en wie se esel ek geneem het, en wie ek verdruk of hard behandel het; en uit wie se hand ek omkoopfooi aangeneem het om my oë daarmee toe te maak - dan sal ek dit aan julle teruggee.
4 En hulle antwoord: U het ons nie verdruk of ons hard behandel nie en uit niemand se hand iets aangeneem nie.
5 Daarop sĂȘ hy vir hulle: JaHWeH is Getuie teen julle, en Sy gesalfde is getuie vandag, dat julle niks in my hand gevind het nie. En hulle roep: Hy is getuie.
6 Verder het ShemuEl aan die volk gesĂȘ: JaHWeH het bewerk dat MoshĂš en AĂ€ron julle vaders uit die Aarde van Egipte laat optrek het.
7 Gaan staan dan nou, dat ek met julle gerig kan hou voor die Aangesig van JaHWeH oor al die Dade van Geregtigheid van JaHWeH wat Hy aan julle en julle vaders gedoen het.
8 Nadat Jakob in Egipte gekom en julle vaders JaHWeH aangeroep het, het JaHWeH MoshĂš en AĂ€ron gestuur; en hulle het julle vaders uit Egipte gelei, en Hy het hulle op hierdie plek laat woon.
9 Maar hulle het JaHWeH hulle Elohey vergeet; daarom het Hy hulle verkoop in die hand van SĂsera, die leĂ«rowerste van Hasor, en in die hand van die Filistyne en in die hand van die koning van Moab - wat teen hulle geveg het.
10 Toe het hulle JaHWeH aangeroep en gesĂȘ: Ons het oortree, want ons het JaHWeH verlaat en die BaĂ€ls en die Ashtarowth gedien; maar red ons nou uit die hand van ons vyande, dan sal ons U dien.
11 En JaHWeH het JerĂșbbaĂ€l (Gideon) en Bedan en Jefta en ShemuEl gestuur en julle uit die hand van jul vyande rondom gered, sodat julle veilig gewoon het.
12 Maar toe julle sien dat Nahas, die koning van die kinders van Ammon, teen julle aankom, het julle aan my gesĂȘ: Nee, maar ân koning moet oor ons regeer, terwyl JaHWeH julle Elohey tog jul Koning is.
13 Hier is dan nou die koning wat julle uitgekies het, wat julle begeer het, en kyk, JaHWeH het ân koning oor julle aangestel.
14 As julle maar JaHWeH vrees en HOM dien en na SY Stem luister en nie wederstrewig is teen die Mond van JaHWeH nie en julle self sowel as die koning wat oor julle regeer, JaHWeH julle Elohey maar volg! [Wysheid van Sirah 39:1]
15 Maar as julle nie na die Stem van JaHWeH luister nie en wederstrewig is teen die Mond van JaHWeH, dan sal die Hande van JaHWeH teen julle wees soos teen julle vaders.
16 Gaan dus staan, en kyk na hierdie groot saak wat JaHWeH voor julle oë gaan doen.
17 Is dit nie koringoestyd vandag nie? Ek sal JaHWeH aanroep, dat Hy donderslae en reĂ«n gee: weet dan en sien dit in dat julle besoedeling groot is wat julle in die OĂ« van JaHWeH gedoen het deur ân koning vir julle te begeer.
18 Toe het ShemuEl JaHWeH aangeroep, en JaHWeH het donderslae en reën op dié dag gegee, sodat die hele volk baie bevrees geword het vir JaHWeH en vir ShemuEl.
19 Daarom het die hele volk vir ShemuEl gesĂȘ: Bid tot JaHWeH jou Elohey vir u knegte, dat ons nie sterf nie, omdat ons by al ons oortredinge nog bygevoeg het en besoedel gehandel het deur ân koning vir ons te begeer.
20 Toe sĂȘ ShemuEl vir die volk: Wees nie bevrees nie. Julle het al hierdie besoedeling gedoen; maar wyk nie van JaHWeH af nie, en dien JaHWeH met julle hele hart.
21 En julle mag nie afwyk nie, want dan [gaan julle] agter nietige idole aan wat nie kan help of red nie, omdat hulle nietighede is.
22 Want JaHWeH sal Sy volk ter wille van Sy grote Naam nie verwerp nie, omdat dit JaHWeH behaag het om van julle vir Hom ân volk te maak.
23 Ook wat my betref, dit is ver van my dat ek teen JaHWeH sou oortree, dat ek sou ophou om vir julle te bid; maar ek sal julle in die suiwer en regte Weg onderrig.
24 Vrees net JaHWeH en dien Hom in Waarheid met julle hele hart; want kyk watter groot dinge Hy by julle gedoen het.
25 Maar as julle ooit verkeerd handel, sal julle self sowel as julle koning omkom.
Inval van die Filistyne.
1Â SAUL het ân jaar geregeer. En toe hy twee jaar oor JisraEl geregeer het,
2 het Saul vir hom drieduisend man uit JisraEl uitgesoek; en by Saul was tweeduisend in Migmas en op die gebergte van BetEl, en duisend was by JeHĂŽWnathan in GĂbea in Benjamin; maar die orige manskappe het hy laat gaan, elkeen na sy tente toe.
3 En JeHĂŽWnathan het die wagpos van die Filistyne verslaan wat in Geba was, en die Filistyne het dit gehoor. Daarop het Saul op die ramshoring laat blaas in die hele Aarde om te sĂȘ: Laat die HebreĂ«rs dit hoor!
4 En die hele JisraEl het hoor sĂȘ: Saul het die wagpos van die Filistyne verslaan, en ook het JisraEl homself gehaat gemaak by die Filistyne. So is dan die manskappe opgeroep agter Saul aan na Gilgal toe.
5 En die Filistyne het bymekaargekom om teen JisraEl te veg: drieduisend strydwaens en sesduisend perderuiters en voetgangers soos die sand wat op die seestrand is in menigte; en hulle het opgetrek en laer opgeslaan by Migmas, oos van Bet-Awen.
6 Toe die manne van JisraEl sien dat hulle in die nood is - want die volk was in die noute gedruk - het die volk weggekruip in die spelonke en in die doringbosse en in die rotse en in die grotte en in die putte.
7 En die HebreĂ«rs het die Jordaan deurgetrek na die Aarde van Gad en GĂlead; maar Saul was nog in Gilgal met al die manskappe wat bewende agter hom aan gegaan het.
8 En hy het sewe dae lank gewag, tot die tyd wat ShemuEl bepaal het; maar toe ShemuEl nie na Gilgal kom nie en die manskappe van hom af verstrooid raak,
9 het Saul gesĂȘ: Bring na my die brandoffer en ân vergoedings[bydrae]; en hy het die brandoffer opgedra.
10 En toe hy net gereed was om die brandoffer te bring, kom ShemuEl meteens daar aan; en Saul het uitgegaan hom tegemoet om hom te groet.
11 Daarop vra ShemuEl: Wat het jy gedoen? En Saul sĂȘ: Ek het gesien dat die manskappe verstrooid raak van my af; en toe u nie kom op die afgesproke tyd nie, terwyl die Filistyne in Migmas bymekaarkom,
12 het ek gesĂȘ: Nou sal die Filistyne na my toe aftrek in Gilgal, en ek het die Aangesig van JaHWeH nie om Guns gesmeek nie; daarom het ek myself sterk gehou en die brandoffer gebring.
13 Toe sĂȘ ShemuEl vir Saul: Jy het dwaas gehandel, jy het die Gebooie van JaHWeH jou Elohey wat Hy jou beveel het, nie gehou nie; want anders sou JaHWeH jou koningskap oor JisraEl vir goed bevestig het.
14 Maar nou sal jou koningskap nie bestaan nie. JaHWeH het vir Hom ân man na Sy Hart gesoek; en JaHWeH het hom as vors oor Sy volk aangestel, omdat jy nie gehou het wat JaHWeH jou beveel het nie.
15 Toe het ShemuEl klaargemaak en opgegaan van Gilgal na GĂbea in Benjamin, en Saul het die manskappe gemonster wat by hom aanwesig was, omtrent seshonderd man.
16 Terwyl Saul en sy seun JeHĂŽWnathan en die manskappe wat by hulle aanwesig was, in Geba in Benjamin bly en die Filistyne by Migmas laer opslaan,
17 het die roofkommando uitgetrek uit die laer van die Filistyne in drie afdelings: een deel het weggedraai op pad na Ofra, na die Aarde van Sual toe;
18 en een deel het weggedraai op pad na Bet-Horon, en een deel het weggedraai op pad na die grens wat oor die dal SebĂłim na die wildernis uitkyk.
19 En daar was geen smid te vinde in die hele Aarde van JisraEl nie, want die Filistyne het gesĂȘ: Anders kan die HebreĂ«rs swaarde of spiese maak.
20 Daarom moes al die JisraEliete na die Filistyne afgaan om elkeen sy kluitbreker of sy pik of sy byl of sy ploegskaar skerp te maak -
21 so dikwels as die snykant stomp was aan ploegskare en pikke en drietand-vurke en byle; en om die osprikkels reg te maak.
22 So het dit gekom dat daar in oorlogstyd geen swaard of spies te vinde was in die hand van al die manskappe wat by Saul en JeHĂŽWnathan was nie; maar by Saul en sy seun JeHĂŽWnathan was dit wel te vinde.
23 En ân wagpos van die Filistyne het uitgetrek na die pas van Migmas.
Oorwinning van JeHÎWnathan. Saul verbied die leër om voor die aand iets te eet.
1Â EN op ân dag het JeHĂŽWnathan, die seun van Saul, aan die dienaar wat sy wapens dra, gesĂȘ: Kom, ons gaan oor na die wagpos van die Filistyne wat daar oorkant is. Maar aan sy vader het hy dit nie te kenne gegee nie.
2 En Saul het gesit op die grens van GĂbea onder die granaatboom wat by Migron staan; en die manskappe by hom was omtrent seshonderd man.
3 En AgiJaH, die seun van AhĂtub, die broer van Ikabod, die seun van PĂnehas, die seun van Eli, die priester van JaHWeH in Silo, het die skouerkleed gedra. Maar die manskappe het nie geweet dat JeHĂŽWnathan weggegaan het nie.
4 Nou was daar tussen die passe waar JeHĂŽWnathan wou deurgaan na die wagpos van die Filistyne, ân spits rots oorkant en ân spits rots duskant, en die naam van die een was Boses en die naam van die ander Sene.
5 Die een spits staan soos ân pilaar noord teenoor Migmas, en die ander een suid teenoor Geba.
6 JeHĂŽWnathan dan het aan die dienaar wat sy wapens dra, gesĂȘ: Kom, ons gaan oor na die wagpos van daardie onbesnedenes; miskien sal JaHWeH vir ons optree, want by JaHWeH is daar geen verhindering om deur baie of deur min te verlos nie.
7 Toe sĂȘ sy wapendraer vir hom: Doen alles wat in u hart is, maak soos u wil; hier is ek by u volgens die wens van u hart.
8 Daarop sĂȘ JeHĂŽWnathan: Kyk, ons sal na die manne toe oorgaan en ons aan hulle vertoon.
9 As hulle vir ons sĂł sĂȘ: Staan stil totdat ons by julle kom! dan moet ons op ons plek bly staan en nie na hulle opklim nie.
10 Maar as hulle sĂł sĂȘ: Kom op na ons toe! dan klim ons op, want dan het JaHWeH hulle in ons hand gegee; en dit sal vir ons die teken wees.
11 Toe hulle twee hul aan die wagpos van die Filistyne vertoon, sĂȘ die Filistyne: Kyk, daar kom HebreĂ«rs uit die gate uit waar hulle weggekruip het.
12 En die manne van die wagpos het JeHĂŽWnathan en sy wapendraer aan- gespreek en gesĂȘ: Klim op na ons toe, dan sal ons julle ân les leer! Daarop sĂȘ JeHĂŽWnathan aan sy wapendraer: Klim op agter my aan, want JaHWeH het hulle in die hand van JisraEl gegee.
13 En JeHĂŽWnathan het op sy hande en voete uitgeklim, en sy wapendraer agter hom aan; en hulle het voor die aangesig van JeHĂŽWnathan geval terwyl sy wapendraer agter hom aan van kant maak.
14 Hierdie eerste slag waarin JeHĂŽWnathan en sy wapendraer ongeveer twintig man verslaan het, het plaasgevind op omtrent die helfte van ân aanvoorsel van ân stuk land .
15 Toe kom daar ân skrik in die laer, in die veld en onder al die manskappe; die wagpos en die roofkommando, hulle het ook geskrik, ja, die grond het gebewe, sodat sy ân skrik van Elohim geword het.
16 En toe die spioene van Saul in GĂbea in Benjamin sien dat die menigte daar verward [heen] en weer golf,
17 sĂȘ Saul aan die manskappe wat by hom was: Hou tog ân monstering en kyk wie van ons af weggegaan het. En by die monstering het geblyk dat JeHĂŽWnathan en sy wapendraer daar nie was nie.
18 Toe sĂȘ Saul vir AgiJaH: Bring die Ark van die Elohim nader. Want die Ark van die Elohim was in diĂ© tyd by die kinders van JisraEl.
19 En terwyl Saul nog met die priester spreek en die rumoer wat in die laer van die Filistyne was, altyddeur groter word, sĂȘ Saul vir die priester: Trek jou hand terug!
20 Saul en al die manskappe wat by hom was, is toe saamgeroep, en hulle het by die geveg aangekom; en kyk, die swaard van die een was teen die ander - ân baie groot verwarring.
21 Selfs die Hebreërs wat die Filistyne soos gister en eergister bygestaan het, wat verspreid met hulle saam in die leër opgetrek het, hulle het ook aangesluit by die JisraEliete wat saam met Saul en JeHÎWnathan was.
22 Toe al die manne van JisraEl wat op die gebergte van Efraim weggekruip het, hoor dat die Filistyne vlug, het dié hulle ook in die geveg agternagesit.
23 En JaHWeH het JisraEl op dié dag verlos. Toe die geveg dan by Bet-Awen verbygaan,
24 en die manne van JisraEl diĂ© dag aangedryf word, het Saul die manskappe besweer en gesĂȘ: Vervloek is die man wat brood eet tot vanaand, sodat ek my op my vyande kan wreek. Daarom het die hele volk aan geen brood geproe nie.
25 En al die mense het in ân bos gekom, en daar was heuning op die veld.
26 Toe die manskappe in die bos kom, was daar oorvloed van heuning; maar niemand het met sy hand aan sy mond geraak nie, omdat die manskappe bevrees was vir die eed.
27 Maar JeHĂŽWnathan het nie gehoor toe sy vader die manskappe besweer het nie en het die punt van die staf wat in sy hand was, uitgesteek en dit in ân heuningkoek gedoop en sy hand aan sy mond gebring, en sy oĂ« het helder geword.
28 Daarop spreek een van die manskappe hom aan en sĂȘ: Jou vader het die manskappe met hierdie dure eed besweer: Vervloek is die man wat vandag brood eet. Daarom is die volk afgemat.
29 En JeHĂŽWnathan sĂȘ: My vader stort die Aarde in die ellende; kyk tog hoe helder my oĂ« nou is, omdat ek hierdie bietjie heuning geproe het.
30 Hoeveel te meer as die manskappe vandag vry kon eet van die buit van hul vyande wat hulle gevind het! Maar nou is die slagting onder die Filistyne nie groot nie.
31 Maar dié dag het hulle die Filistyne verslaan van Migmas af na Ajalon toe, en die manskappe was baie afgemat.
32 En die manskappe het op die buit afgestorm, en kleinvee en beeste en kalwers geneem en hulle op die Aarde doodgebloei, en die manskappe het hulle met bloed en al geëet.
33 Toe daar aan Saul geboodskap is: Kyk, die manskappe oortree teen JaHWeH deur met bloed en al te eet, het hy gesĂȘ: Julle pleeg verraad; rol nou ân groot klip na my toe.
34 Verder het Saul gesĂȘ: Versprei julle onder die manskappe en sĂȘ aan hulle: Bring na my elkeen sy bees en elkeen sy stuk kleinvee, en laat hom hier doodbloei en eet hom; maar oortree julle nie teen JaHWeH deur met bloed en al te eet nie. En al die manskappe het elkeen in die nag sy bees met sy hand gebring en hom daar doodgebloei.
35 En Saul het vir JaHWeH ân altaar gebou; dit was die eerste altaar wat hy vir JaHWeH gebou het.
36 Toe sĂȘ Saul: Laat ons in die nag aftrek agter die Filistyne aan, en laat ons onder hulle plunder totdat dit mĂŽre lig word; en ons moet nie een onder hulle laat oorbly nie. En hulle antwoord: Doen alles wat goed is in u oĂ«. Maar die priester het gesĂȘ: Laat ons hier tot die Elohim nader.
37 Toe het Saul Elohim geraadpleeg: Sal ek aftrek agter die Filistyne aan? Sal U hulle in JisraEl se hand gee? Maar Hy het hom dié dag nie geantwoord nie.
38 En Saul sĂȘ: Kom nader hierheen, al die hoofde van die volk. en ondersoek en kyk waarin hierdie oortreding vandag begaan is.
39 Want so waar as JaHWeH leef wat JisraEl verlos, al was dit ook in my seun JeHĂŽWnathan, dan moet hy sekerlik sterwe! Maar niemand uit al die manskappe het hom geantwoord nie.
40 Daarop sĂȘ hy aan die hele JisraEl: Julle moet eenkant staan, en ek en my seun JeHĂŽWnathan sal eenkant staan. En die manskappe antwoord Saul: Doen wat goed is in u oĂ«.
41 Toe sĂȘ Saul aan JaHWeH: Elohey van JisraEl, gee tog die volkome [lot]! En JeHĂŽWnathan en Saul is aangewys, maar die manskappe het vry uitgegaan.
42 En Saul sĂȘ: Werp die [lot] tussen my en my seun JeHĂŽWnathan. En JeHĂŽWnathan is aangewys.
43 Daarop vra Saul vir JeHĂŽWnathan: Gee my tog te kenne wat jy gedoen het. En JeHĂŽWnathan het hom te kenne gegee en gesĂȘ: Ek het net ân bietjie heuning geproe met die punt van die staf wat in my hand was; hier is ek, ek sal sterwe.
44 Toe sĂȘ Saul: Mag Elohim aan my so doen en so daaraan toedoen, jy moet sekerlik sterwe, JeHĂŽWnathan!
45 Maar die manskappe het aan Saul gesĂȘ. Moet JeHĂŽWnathan sterwe wat hierdie groot verlossing in JisraEl bewerk het? Volstrek nie! So waar as JaHWeH leef, geen haar van sy hoof sal op die Aarde val nie! Want met Elohim het hy dit vandag gedoen. So het die volk dan JeHĂŽWnathan losgekoop, dat hy nie gesterf het nie.
46 Daarna het Saul agter die Filistyne teruggetrek, en die Filistyne het na hulle plek gegaan.
Oorloë van Saul. Sy familie.
47 SO het Saul dan die koningskap oor JisraEl verkry en oorlog gevoer rondom teen al sy vyande: teen Moab en teen die kinders van Ammon en teen Edom en teen die konings van Soba en teen die Filistyne; en oral waarheen hy hom gewend het, het hy straf geoefen.
48 En hy het hom dapper gedra: hy het Amalek verslaan en JisraEl gered uit die hand van sy berower.
49 En die seuns van Saul was JeHĂŽWnathan en Jiswi en MalkisĂșa, en die naam van sy twee dogters: die naam van die oudste was Merab, en die naam van die jongste Migal.
50 En die naam van Saul se vrou was AhĂnoam, ân dogter van AhĂmaĂ€s; en die naam van sy leĂ«rowerste was Abner, die seun van Ner, die oom van Saul.
51 En Kis was die vader van Saul, en Ner, die vader van Abner, was die seun van AbĂĂ«l.
52 Die oorlog teen die Filistyne was hewig al die dae van Saul; en waar Saul ook ân dapper man sien, het hy hom by hom opgeneem.
Saul en Ămalek. Sy oortreding en straf.
1Â TOE sĂȘ ShemuEl vir Saul: JaHWeH het my gestuur om jou as koning te salf oor Sy volk, oor JisraEl; luister dan nou na die Stem en die Woorde van JaHWeH.
2 So sĂȘ JaHWeH van die leĂ«rmagte: Ek het terdeĂ« gelet op wat Amalek JisraEl aangedoen het, dat hy hom in die weg gestaan het by sy optog uit Egipte.
3 Gaan nou en verslaan Amalek, en julle moet met die banvloek tref alles wat hy het; en jy mag hom nie verskoon nie, maar jy moet om die lewe bring man sowel as vrou, kind en suigling, bees en kleinvee, kameel en esel.
4 Daarop het Saul die manskappe opgeroep en hulle gemonster in Telåim: tweehonderdduisend voetgangers en tienduisend man van JeHûWdah.
5 En toe Saul by die stad van Amalek aankom en in die dal ân hinderlaag opstel,
6 sĂȘ Saul vir die Keniete: Gaan weg, verwyder julle, trek af onder die Amalekiete uit, dat ek julle nie met hulle saam wegruim nie; want julle het medelye betoon aan al die kinders van JisraEl by hulle optog uit Egipte. Toe het die Keniete hulle verwyder onder die Amalekiete uit.
7 En Saul het die Amalekiete verslaan van HawĂla af in die rigting van Sur wat oos van Egipte lĂȘ.
8 En Agag, die koning van Amalek, het hy lewendig gevang, maar die hele volk deur die skerpte van die swaard met die banvloek getref.
9 Maar Saul en die manskappe het Agag gespaar, en die beste van die kleinvee en beeste, en die naas-bestes en die lammers en alles wat suiwer was - dit wou hulle nie met die banvloek tref nie; maar al die goed wat veragtelik en vervalle was, dit het hulle met die banvloek getref.
10 En die Woord van JaHWeH het tot ShemuEl gekom en gesĂȘ:
11 Ek het berou gekry dat Ek Saul koning gemaak het, want hy het van My afvallig geword en My woorde nie uitgevoer nie. Toe het ShemuEl kwaad geword en die hele nag deur JaHWeH aangeroep.
12 Maar die mĂŽre vroeg het ShemuEl hom klaargemaak om Saul te ontmoet. En aan ShemuEl is meegedeel en gesĂȘ: Saul het in Karmel aangekom, en kyk, hy het vir hom ân gedenkteken opgerig; en hy het weggedraai en verbygegaan en afgetrek na Gilgal.
13 Toe ShemuEl by Saul kom, sĂȘ Saul vir hom: Mag u geseĂ«nd wees deur JaHWeH: ek het die Woord van JaHWeH uitgevoer.
14 Daarop vra ShemuEl: Maar wat vir ân geblĂȘr van kleinvee is dit in my ore en ân gebulk van beeste wat ek hoor?
15 En Saul sĂȘ: Van die Amalekiete het hulle dit gebring, want die manskappe het die beste kleinvee en beeste gespaar om te slag aan JaHWeH jou Elohey; maar die ander het ons met die banvloek getref.
16 Toe sĂȘ ShemuEl vir Saul: Hou op, dat ek jou kan meedeel wat JaHWeH vannag met my gespreek het. En hy antwoord hom: Spreek.
17 En ShemuEl sĂȘ: Is jy, hoewel jy klein was in jou eie oĂ«, nie tog die hoof van die stamme van JisraEl nie? En JaHWeH het jou as koning oor JisraEl gesalf.
18 En JaHWeH het jou op die pad gestuur en gesĂȘ: Gaan heen en tref die oortreders, die Amalekiete, met die banvloek en veg teen hulle totdat hulle vernietig is.
19 Waarom het jy dan nie na die Stem van JaHWeH geluister nie en op die buit afgestorm en gedoen wat verkeerd is in die OĂ« van JaHWeH?
20 Toe sĂȘ Saul vir ShemuEl: Ek het na die Stem van JaHWeH geluister en gegaan op die pad waar JaHWeH my op gestuur het, en Agag, die koning van Amalek, gebring; maar die Amalekiete het ek met die banvloek getref.
21 Maar die manskappe het van die buit kleinvee en beeste geneem, die beste van die bangoed, om aan JaHWeH u Elohey in Gilgal te slag.
22 Daarop sĂȘ ShemuEl: Het JaHWeH behae in brandoffers en slagdiere of in gehoorsaamheid aan die Stem van JaHWeH? Kyk, gehoorsaamheid is suiwerder as ân slagdier, om te luister is beter as die vet van ramme.
23 Want wederstrewigheid is ân oortreding van waarsĂȘery, en eiesinnigheid is idolary en beeldediens. Omdat jy die Woord van JaHWeH verwerp het, het Hy jou as koning verwerp.
24 Toe sĂȘ Saul vir ShemuEl: Ek het oortree, omdat ek teen die Bevel van JaHWeH en teen u woorde oortree het, want ek was bevrees vir die manskappe en het na hulle geluister.
25 Vergeef dan nou tog my oortreding en kom met my saam terug, dat ek tot JaHWeH kan neerbuig.
26 Maar ShemuEl sĂȘ vir Saul: Ek sal nie met jou saam teruggaan nie, omdat jy die Woord van JaHWeH verwerp het, en nou het JaHWeH jou verwerp om koning oor JisraEl te wees.
27 Toe ShemuEl hom omdraai om weg te gaan, gryp hy die slip van sy mantel, maar dit het afgeskeur.
28 En ShemuEl sĂȘ vir hom: Vandag het JaHWeH die koningskap oor JisraEl van jou afgeskeur en haar aan jou naaste gegee wat suiwerder is as jy.
29 En ook lieg die Roem van JisraEl nie, en Hy ken geen berou nie; want Hy is geen adamiet, dat Hy berou sou hĂȘ nie.
30 En hy sĂȘ: Ek het oortree; eer my tog nou voor die oudstes van my volk en voor JisraEl, en kom saam met my terug, dat ek kan neerbuig tot JaHWeH u Elohey.
31 ShemuEl het toe teruggegaan agter Saul aan, en Saul het neergebuig tot JaHWeH.
32 Daarop sĂȘ ShemuEl: Bring Agag, die koning van Amalek, na my toe. Terwyl Agag dan opgeruimd na hom gaan, sĂȘ Agag: Waarlik, die bitterheid van die Dood het gewyk.
33 Maar ShemuEl het gesĂȘ: Soos jou swaard vroue kinderloos gemaak het, so sal jou moeder onder die vroue kinderloos wees. Daarop het ShemuEl Agag in stukke gekap voor die Aangesig van JaHWeH in Gilgal.
34 Daarna gaan ShemuEl na Rama, en Saul het opgegaan na sy huis, na GĂbea van Saul.
35 En ShemuEl het Saul tot die dag van sy dood nie meer gesien nie, want ShemuEl het getreur oor Saul; en JaHWeH het berou gehad dat Hy Saul koning gemaak het oor JisraEl.
ShemuEl salf Dawid as koning.
1 DAARNA sĂȘ JaHWeH aan ShemuEl: Hoe lank sal jy treur oor Saul, terwyl Ek hom verwerp het om koning te wees oor JisraEl? Vul jou horing met olie en gaan heen: Ek stuur jou na Isai, die Betlehemiet, want Ek het onder sy seuns vir My ân koning uitgesoek.
2 Maar ShemuEl vra: Hoe kan ek gaan? As Saul dit hoor, sal hy my doodmaak. Toe sĂȘ JaHWeH: Neem ân jong koei met jou saam en sĂȘ: Ek kom om aan JaHWeH te slag.
3 Roep Isai dan na die slagmaaltyd, en Ek sal jou bekend maak wat jy moet doen, en jy moet die een vir My salf wat Ek jou sal noem.
4 En ShemuEl het gedoen wat JaHWeH gespreek het; en toe hy by Betlehem aankom, het die oudstes van die stad hom bewend tegemoet gegaan en gevra: Is u koms vrede?
5 En hy sĂȘ: Vrede! Ek kom om aan JaHWeH te slag; maak julle gereed, en kom saam met my na die slagmaaltyd. En hy het Isai en sy seuns aangewys en hulle na die slagmaaltyd genooi.
6 Toe hulle inkom en hy EliAb sien, dink hy: Gewis, hier staan voor die Aangesig van JaHWeH Sy gesalfde!
7 Maar JaHWeH sĂȘ vir ShemuEl: Kyk nie na sy voorkoms en sy hoĂ« gestalte nie, want Ek ag hom te gering. Want nie wat die adamiet sien, [sien Hy] nie; want die adamiet sien aan wat voor oĂ« is, maar JaHWeH sien die hart aan.
8 Toe roep Isai AbinĂĄdab en laat hom voor die aangesig van ShemuEl verbygaan. Maar hy sĂȘ: Hierdie een het JaHWeH ook nie uitgekies nie.
9 Verder het Isai Samma laat verbygaan. Maar hy sĂȘ: Hierdie een het JaHWeH ook nie uitgekies nie.
10 So het Isai dan sy sewe seuns voor die aangesig van ShemuEl laat verbygaan, maar ShemuEl het aan Isai gesĂȘ: JaHWeH het hulle nie uitgekies nie.
11 Verder het ShemuEl aan Isai gevra: Is dit al die seuns? En hy sĂȘ: Die kleinste is nog oor, en kyk, hy pas skape op. Toe sĂȘ ShemuEl aan Isai: Stuur en laat hom haal, want ons mag nie om [die tafel] gaan sit voordat hy hier kom nie.
12 Daarop het hy gestuur en hom laat kom; en hy was rooierig, met helder oĂ« en ân suiwer voorkoms. En JaHWeH sĂȘ: Staan op, salf hom, want dit is hy.
13 ShemuEl neem toe die horing met olie en salf hom te midde van sy broers, en die Gees van JaHWeH het van dié dag af en verder oor Dawid vaardig geword. En ShemuEl het klaargemaak en na Rama gegaan.
Dawid in Saul se diens.
14 MAAR die Gees van JaHWeH het van Saul gewyk, en ân gees van besoedeling, deur JaHWeH gestuur, het hom verskrik.
15 Toe sĂȘ die dienaars van Saul vir hom: Kyk tog, ân gees van besoedeling van Elohim verskrik u:
16 laat ons meester net sĂȘ, en u dienaars wat voor u staan, sal ân man soek wat op die siter kan speel; en as die gees van besoedeling van Elohim oor u is, moet hy speel met sy hand, dan sal u gesuiwer word.
17 Daarop sĂȘ Saul aan sy dienaars: Kyk tog vir my uit na ân man wat goed kan speel, en bring hom na my.
18 En een van die dienaars antwoord en sĂȘ: Kyk, ek het ân seun van Isai, die Betlehemiet, gesien wat kan speel, en hy is ân dappere en ân krygsman en wel ter tale en mooi gebou, en JaHWeH is met hom.
19 Toe het Saul boodskappers na Isai gestuur en gesĂȘ: Stuur tog jou seun Dawid wat by die skape is, na my.
20 Isai neem toe ân esel, brood en ân leersak met wyn en ân bokkie en stuur dit met sy seun Dawid na Saul.
21 So het Dawid dan by Saul gekom en voor hom gestaan; en die het hom baie liefgekry, sodat hy sy wapen-draer geword het.
22 Daarna het Saul na Isai gestuur om te sĂȘ: Laat Dawid tog voor my aangesig staan, want hy het guns in my oĂ« gevind.
23 En net wanneer daar ân gees van Elohim oor Saul kom, neem Dawid die siter en speel met sy hand; dan voel Saul verlig en word gesuiwer, en die gees van besoedeling wyk van hom.
Dawid verslaan die reus GĂłliat.
1 EN die Filistyne het hulle leër versamel vir die oorlog en bymekaar gekom by Sogo wat aan JeHûWdah behoort, en laer opgeslaan tussen Sogo en Aséka in Efes-Dammim.
2 Maar Saul en die manne van JisraEl het byeengekom en laer opgeslaan in die dal van die terpentynboom en hulle in slagorde teenoor die Filistyne opgestel.
3 En die Filistyne het duskant teen die berg en die JisraEliete oorkant teen die berg gestaan, sodat die dal tussen hulle in was.
4 Toe kom daar ân baasvegter uit die laers van die Filistyne, met die naam van GĂłliat, uit Gat; sy hoogte was ses voorarm en ân span.
5 Daar was ân koperhelm op sy hoof, en hy het ân pantser van skubbe aangehad - die gewig van die pantser was vyfduisend sikkels koper -
6 en skeenplate van koper was aan sy bene en ân koperlans tussen sy skouers.
7 Die steel van sy spies was soos ân wewersbalk, en die lem van sy spies was van seshonderd sikkels yster, en die skilddraer het voor hom uit geloop.
8 En hy het gaan staan en roep na die slagordes van JisraEl en vir hulle gesĂȘ: Waarom trek julle uit om jul in slagorde op te stel? Is ek nie die Filistyn, en julle dienaars van Saul nie? Kies vir julle ân man uit, dat hy na my toe afkom.
9 As hy teen my kan veg en my verslaan, sal ons julle slawe wees; maar as ek hom oorwin en hom verslaan, moet julle ons slawe wees en ons dien.
10 Verder sĂȘ die Filistyn: Ek daag die slagordes van JisraEl vandag uit! Gee my ân man, dat ons saam kan veg.
11 Toe Saul en die hele JisraEl hierdie woorde van die Filistyn hoor, was hulle verskrik en baie bevrees.
12 En Dawid was die seun van dié Efratiet, uit Betlehem-JeHûWdah, met die naam van Isai; hy het agt seuns gehad, en die man was in Saul se dae oud, [op jare] gekom onder die manne.
13 Maar die drie oudste seuns van Isai het Saul al in die oorlog gevolg; en die name van sy drie seuns wat in die oorlog gegaan het, was: EliAb, die oudste, en sy tweede, AbinĂĄdab, en die derde, Samma.
14 Dawid was die jongste, terwyl die drie oudstes Saul gevolg het.
15 En Dawid het heen en weer gegaan van Saul om die kleinvee van sy vader in Betlehem op te pas.
16 En die Filistyn het smĂŽrens vroeg en saans nader gekom en gaan staan, veertig dae lank.
17 Toe het Isai aan sy seun Dawid gesĂȘ: Neem tog vir jou broers ân efa van hierdie gebraaide koring en hierdie tien brode, en bring dit gou vir jou broers na die laer toe.
18 Maar hierdie tien skywe kaas moet jy bring na die owerste oor duisend, en jy moet ondersoek doen na die welstand van jou broers en van hulle ân pand saambring.
19 En Saul en hulle en al die manne van JisraEl was besig om te veg teen die Filistyne in die dal van die terpentynboom.
20 En die volgende mÎre vroeg het Dawid hom klaargemaak: die kleinvee aan die wagter afgegee en opgelaai en weggegaan soos Isai hom beveel het. En toe hy by die wa-laer kom, hef die leërmag wat na die vegterrein uittrek, juis die krygsgeskreeu aan.
21 JisraEl sowel as die Filistyne het slagorde teenoor slagorde opgestel.
22 Daarop gee Dawid sy pakgoed af onder bewaring van die oppasser van die pakgoed, en hy hardloop na die vegterrein. Toe hy daar aankom, vra hy sy broers na die welstand.
23 En terwyl hy met hulle spreek, kom juis die baasvegter - GĂłliat is sy naam, die Filistyn uit Gat - uit die slagordes van die Filistyne op en spreek daardie selfde woorde, sodat Dawid dit hoor.
24 Maar toe al die manne van JisraEl die man sien, vlug hulle vir hom weg, want hulle was baie bang.
25 En die manne van JisraEl sĂȘ: Het julle die man gesien wat daar opkom? Want hy kom op om JisraEl uit te daag. En die koning sal die man wat hom verslaan, oorlaai met groot rykdom; ook sal hy sy dogter aan hom gee en sy familie in JisraEl vrystel van belasting.
26 Daarop het Dawid die manne wat by hom staan, gevra en gesĂȘ: Wat sal met die man gebeur wat hierdie Filistyn verslaan en die smaad van JisraEl wegneem? Want wie is hierdie onbesnede Filistyn, dat hy die slagordes van die lewende Elohim durf uitdaag?
27 En die manskappe gee hom dieselfde antwoord: SĂł sal met die man gebeur wat hom verslaan.
28 Toe sy oudste broer EliAb hom met die manne hoor spreek, het EliAb baie kwaad geword vir Dawid en gesĂȘ: Waarom het jy eintlik afgekom, en aan wie het jy daardie klompie kleinvee in die wildernis afgegee? Ek ken jou hoogmoedigheid en die besoedeling van jou hart, want jy het afgekom om die geveg te sien.
29 En Dawid sĂȘ: Wat het ek nou gedoen? Ek vra maar net.
30 En hy het by hom weggedraai na iemand anders en dieselfde woorde gespreek, en die manskappe het hom geantwoord volgens die eerste woorde.
31 Toe hulle die woorde hoor wat Dawid spreek en dit voor die aangesig van Saul meedeel, en dié hom laat haal.
32 En Dawid het aan Saul gesĂȘ: Laat die adamiete se moed tog nie ter wille van hom sink nie. U dienaar sal gaan en teen hierdie Filistyn veg.
33 Maar Saul het Dawid geantwoord: Jy kan nie na hierdie Filistyn gaan om teen hom te veg nie, want jy is ân seun, en hy is ân krygsman van sy jeug af.
34 Daarop sĂȘ Dawid aan Saul: U dienaar het vir sy vader die kleinvee opgepas, en as daar ân leeu of ân beer kom en ân stuk kleinvee uit die trop wegdra,
35 dan gaan ek uit agter hom aan en verslaan hom en ruk dit uit sy bek uit; en as hy my aanval, gryp ek hom aan sy baard en verslaan hom en maak hom dood.
36 U dienaar het die leeu sowel as die beer doodgeslaan, en met hierdie onbesnede Filistyn sal dit gaan net soos met een van hulle, omdat hy die slagordes van die lewende Elohim uitgedaag het.
37 Verder sĂȘ Dawid: JaHWeH wat my gered het uit die klou van die leeu en uit die klou van die beer, Hy sal my red uit die hand van hierdie Filistyn. Toe sĂȘ Saul vir Dawid: Gaan, en mag JaHWeH met jou wees!
38 En Saul het Dawid sy klere laat aantrek en ân koperhelm op sy hoof gesit en hom ân pantser laat aantrek.
39 En Dawid het sy swaard bo-oor sy klere vasgegord, en toe hy moeite doen om te loop, omdat hy dit nooit probeer het nie, sĂȘ Dawid vir Saul: Ek kan nie hierin loop nie, want ek het dit nooit probeer nie. En Dawid het dit uitgetrek.
40 Daarop neem hy sy staf in sy hand en soek vir hom uit die spruit vyf gladde klippe uit en steek dit in sy herderstas wat hy gehad het, naamlik in die slingersak; en met sy slinger in sy hand het hy nader gekom na die Filistyn.
41 Ook die Filistyn het al nader en nader gekom na Dawid, en die skilddraer voor hom uit.
42 Toe die Filistyn opkyk en Dawid sien, het hy hom verag, omdat hy ân seun was - rooierig, met ân mooi voorkoms.
43 En die Filistyn vra vir Dawid: Is ek ân hond dat jy met stokke na my toe kom? En die Filistyn het Dawid vervloek by sy gode.
44 Verder sĂȘ die Filistyn vir Dawid: Kom na my toe, dat ek jou vlees aan die voĂ«ls van die Hemele en die diere van die veld kan gee.
45 Maar Dawid sĂȘ vir die Filistyn: Jy kom na my met ân swaard en met ân spies en met ân lans, maar ek kom na jou in die Naam van JaHWeH van die leĂ«rmagte, die Elohey van die slagordes van JisraEl, wat jy uitgedaag het.
46 Vandag sal JaHWeH jou in my hand oorlewer, dat ek jou kan verslaan en jou hoof van jou wegneem, en die lyke van die leĂ«r van die Filistyne vandag aan die voĂ«ls van die Hemele en die wilde diere van die Aarde kan gee, sodat die hele Aarde kan weet dat JisraEl ân Elohim het.
47 Dan sal hierdie hele menigte moet erken dat JaHWeH nie deur swaard en deur spies verlos nie; want die stryd behoort aan JaHWeH, en Hy sal julle in ons hand gee.
48 Toe die Filistyn hom dan klaarmaak en aldeur nader kom om Dawid te ontmoet, loop Dawid gou na die vegterrein om die Filistyn te ontmoet;
49 en Dawid steek sy hand in die tas en neem ân klip daaruit en slinger, en hy tref die Filistyn in sy voorhoof, sodat die klip in sy voorhoof indring en hy op sy gesig teen die Aarde val.
50 So het Dawid dan die Filistyn oorweldig met ân slinger en ân klip. En hy het die Filistyn verslaan en hom gedood alhoewel daar geen swaard in Dawid se hand was nie.
51 Daarop het Dawid gehardloop en by die Filistyn gaan staan en sy swaard geneem, haar uit sy skede getrek en hom van kant gemaak, en hy het met haar sy hoof afgekap. Toe die Filistyne sien dat hulle held dood was, het hulle gevlug.
52 Toe het die manne van JisraEl en van JeHĂ»Wdah hulle klaargemaak en gejuig en die Filistyne agtervolg tot by die ingang na Gat en tot by die poorte van Ekron, sodat die gesneuweldes van die Filistyne gelĂȘ het op die pad van SaĂ€rĂĄim en tot by Gat en tot by Ekron.
53 Daarna het die kinders van JisraEl teruggekeer van die hewige agtervolging van die Filistyne en hulle laer geplunder.
54 En Dawid het die hoof van die Filistyn geneem en hom na Jerusalem gebring, maar sy wapens in sy tent neergesit.
55 Net toe Saul Dawid sien uittrek om die Filistyn te ontmoet, sĂȘ hy vir Abner, die leĂ«rowerste: Wie se seun is die jongman tog, Abner? En Abner antwoord: So waar as u siel leef, koning, ek weet dit nie!
56 En die koning sĂȘ: Vra jy wie se seun die jongman tog is.
57 En toe Dawid terugkom nadat hy die Filistyn verslaan het, het Abner hom geneem en hom voor die aangesig van Saul gebring, met die hoof van die Filistyn in sy hand.
58 En Saul vra hom: Wie se seun is jy, jongman? En Dawid sĂȘ: Die seun van u dienaar Isai, die Betlehemiet.
Vriendskapsverbond tussen JeHĂŽWnathan en Dawid. Saul begin om Dawid te haat.
1 EN nadat hy sy gesprek met Saul beëindig het, het die siel van JeHÎWnathan verkleef geraak aan die siel van Dawid, en JeHÎWnathan het hom liefgekry soos sy eie siel.
2 En Saul het hom dié dag geneem en hom nie na sy familie laat teruggaan nie.
3 Toe sluit JeHĂŽWnathan met Dawid ân verbond, omdat hy hom liefgehad het soos sy eie siel.
4 Daarby trek JeHĂŽWnathan sy mantel uit wat hy aangehad het, en gee dit aan Dawid; ook sy klere, ja, selfs sy swaard en sy boog en sy gordel.
5 En Dawid het uitgetrek. Oral waar Saul hom gestuur het, was hy voorspoedig, sodat Saul hom oor die krygsmanne aangestel het; en dit was goed in die oë van die hele volk en ook in die oë van die dienaars van Saul.
6 En toe hulle tuiskom, en ook Dawid terug was nadat hy die Filistyn verslaan het, het die vroue uitgegaan uit al die stede van JisraEl met sang en koordanse, met tamboeryne, met vreugdegeroep en met triangels koning Saul tegemoet.
7 En die vroue wat vrolik was, het gesing en gesĂȘ: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tien-duisende!
8 En Saul het baie kwaad geword, want hierdie woord was verkeerd in sy oĂ«. En hy sĂȘ: Hulle het Dawid die tienduisende gegee, maar my die duisende gegee; hy moet nou nog net die koningskap kry!
9 En van dié dag af en verder het Saul die oog op Dawid gehad.
10 Die volgende dag het die gees van besoedeling van Elohim oor Saul vaardig geword, sodat hy rasend was binne-in die huis terwyl Dawid soos elke dag met sy hand speel, en Saul ân spies in sy hand hou.
11 Toe gooi Saul die spies en sĂȘ: Ek wil Dawid teen die muur vassteek! Maar Dawid het twee maal vir hom padgegee.
12 En Saul was bevrees vir Dawid, omdat JaHWeH met hom was en van Saul gewyk het.
13 Daarom het Saul hom voor sy aangesig verwyder en hom aangestel as sy owerste oor duisend, sodat hy voor die aangesig van die manskappe uit- en ingegaan het.
Dawid word die skoonseun van die koning.
14 EN Dawid was voorspoedig in al sy weë, want JaHWeH was met hom.
15 Toe Saul sien dat hy baie voorspoedig was, het hy vir hom bang geword.
16 Maar die hele JisraEl en JeHûWdah het Dawid liefgehad, want hy het voor hulle uit- en ingegaan.
17 Verder het Saul vir Dawid gesĂȘ: Hier is my oudste dogter Merab, haar sal ek aan jou as vrou gee; wees net vir my ân dapper man en voer die oorloĂ« van JaHWeH. Want Saul het gedink: Laat my hand nie teen hom wees nie, maar laat die hand van die Filistyne teen hom wees.
18 Maar Dawid het vir Saul gesĂȘ: Wie is ek, en wat is my familie, die familie van my vader in JisraEl, dat ek ân skoonseun van die koning sou word?
19 Maar teen die tyd dat Merab, die dogter van Saul, aan Dawid moes gegee word, is sy aan AdriEl, die Meholatiet, as vrou gegee.
20 Maar Migal, die dogter van Saul, het Dawid liefgekry; en toe hulle dit aan Saul meedeel, was die saak in sy oë reg.
21 Want Saul het gedink: Ek sal haar aan hom gee, dat sy vir hom ân strik kan wees en dat die hand van die Filistyne teen hom kan wees. Daarom het Saul vir Dawid gesĂȘ: Vir die tweede keer kan jy vandag my skoonseun word!
22 En Saul het sy dienaars bevel gegee: Spreek met Dawid in die geheim en sĂȘ: Kyk, die koning hou van jou, en al sy dienaars het jou lief: word nou maar die koning se skoonseun.
23 Die dienaars van Saul het toe hierdie woorde voor die ore van Dawid gespreek; maar Dawid het gevra: Is dit ân kleinigheid in julle oĂ« om die skoonseun van die koning te word, terwyl ek ân arm en geringe man is?
24 En die dienaars van Saul het hom dit meegedeel: Sulke woorde het Dawid gespreek.
25 Toe sĂȘ Saul: So moet julle aan Dawid sĂȘ: Die koning het behae in geen ander bruidsprys as honderd voorhuide van Filistyne nie, as wraakneming op die vyande van die koning. Saul het naamlik daarop gereken om Dawid te laat val deur die hand van die Filistyne.
26 Toe sy dienaars hierdie woorde aan Dawid meedeel, was die saak reg in die oë van Dawid om skoonseun van die koning te word. En voordat die dae verstreke was,
27 het Dawid hom klaargemaak en met sy manne uitgetrek, en hulle het tweehonderd man onder die Filistyne doodgeslaan; en Dawid het hulle voorhuide gebring en dit is voltallig aan die koning afgegee, sodat hy die koning se skoonseun kon word. Daarop het Saul aan hom sy dogter Migal as vrou gegee.
28 Toe Saul sien en merk dat JaHWeH met Dawid was, en dat Migal, die dogter van Saul, hom liefhet,
29 het Saul nog meer bevrees geword vir Dawid, en Saul het Dawid se vyand geword al die dae.
30 En die vorste van die Filistyne het uitgetrek; en so dikwels as hulle uittrek, het Dawid meer voorspoed gehad as al die dienaars van Saul, sodat sy naam hooggeëerd was.
JeHĂŽWnathan kies Dawid se kant.
1Â DAARNA het Saul met sy seun JeHĂŽWnathan en met al sy dienaars gespreek om Dawid dood te maak; maar JeHĂŽWnathan, die seun van Saul, het baie van Dawid gehou;
2 en JeHĂŽWnathan het dit aan Dawid meegedeel en gesĂȘ: My vader Saul soek geleentheid om jou dood te maak: pas dan nou mĂŽre vroeg op en hou jou verborge en steek jou weg.
3 Dan sal ek uitgaan en langs my vader gaan staan in die veld waar jy is, en ek sal met my vader oor jou spreek; en as ek iets sien, sal ek jou dit meedeel.
4 JeHĂŽWnathan het toe goed van Dawid gespreek by sy vader Saul en vir hom gesĂȘ: Laat die koning tog nie oortree teenoor sy dienaar Dawid nie, omdat hy nie teen u oortree het nie, en omdat sy handelwyse u geheel ten goede kom:
5 want hy het sy siel in sy handpalms geplaas en die Filistyn verslaan, en JaHWeH het aan die hele JisraEl ân groot oorwinning besorg. U het dit gesien en u was bly; waarom sal u dan oortree teen onskuldige bloed deur Dawid sonder oorsaak dood te maak?
6 En Saul het na JeHĂŽWnathan geluister, en Saul het gesweer: So waar as JaHWeH leef, hy sal nie gedood word nie!
7 Daarop het JeHĂŽWnathan Dawid geroep, en JeHĂŽWnathan het al hierdie woorde aan hom meegedeel. En JeHĂŽWnathan het Dawid na Saul gebring, en hy was voor hom soos gister en eergister.
8 En toe daar weer oorlog kom, het Dawid uitgetrek en teen die Filistyne geveg en ân groot slag onder hulle geslaan, sodat hulle voor hom uit gevlug het.
Saul probeer om Dawid uit die weg te ruim, sodat hy na ShemuEl vlug. Saul onder die profete.
9 MAAR ân gees van besoedeling van JaHWeH het oor Saul gekom terwyl hy in sy huis sit met sy spies in sy hand en Dawid met die hand op die snare speel.
10 Toe probeer Saul om Dawid met die spies teen die muur vas te steek, maar hy het vir Saul gekoes, sodat hy die spies teen die muur vasgooi. En Dawid het gevlug en daardie nag vrygekom.
11 Maar Saul het boodskappers na Dawid se huis gestuur om hom te bewaak en hom die mĂŽre vroeg dood te maak. Maar sy vrou Migal het dit aan Dawid meegedeel en gesĂȘ: As jy nie vannag jou siel red nie, word jy mĂŽre gedood.
12 Migal het Dawid toe deur die venster laat afsak; en hy het weggegaan en gevlug en vrygekom.
13 Daarop neem Migal die huisidool en lĂȘ hom op die bed neer, en sy sit die net van bokhaar aan sy koppenent en bedek hom met ân kombers.
14 Toe Saul dan boodskappers stuur om Dawid te gaan haal, sĂȘ sy: Hy is siek.
15 Daarop stuur Saul die boodskappers om Dawid te besoek met die opdrag: Bring hom met bed en al na my toe, dat ek hom kan ombring.
16 Toe die boodskappers inkom, lĂȘ die huisidool daar op die bed en die net van bokhaar aan sy koppenent!
17 En Saul sĂȘ vir Migal: Waarom het jy my so bedrieg en my vyand laat gaan, sodat hy vrygekom het? Maar Migal het Saul geantwoord: Hy het vir my gesĂȘ: Laat my gaan, of ek maak jou dood.
18 Intussen het Dawid gevlug en vry- geraak en by ShemuEl in Rama gekom en hom meegedeel alles wat Saul hom aangedoen het. Toe het hy saam met ShemuEl weggegaan, en hulle het in Najot gebly.
19 En aan Saul is meegedeel en gesĂȘ: Kyk, Dawid is in Najot by Rama.
20 Daarop stuur Saul boodskappers om Dawid te gaan haal. Maar toe hulle die skare profete sien profeteer, met ShemuEl as leier aan hulle hoof, het die Gees van Elohim oor die boodskappers van Saul gekom, sodat hulle ook geprofeteer het.
21 Toe hulle dit aan Saul meedeel, het hy ander boodskappers gestuur, maar hulle het ook geprofeteer; en Saul het die derde keer weer boodskappers gestuur, maar hulle het ook geprofeteer.
22 En hy het self ook na Rama gegaan en by die groot put gekom wat by Segu is, en gevra en gesĂȘ: Waar is ShemuEl en Dawid? En hulle antwoord: Daar in Najot by Rama.
23 Hierop gaan hy daarheen, na Najot by Rama; en die Gees van Elohim het ook oor hom gekom, sodat hy aldeur geloop en profeteer het totdat hy in Najot by Rama aangekom het.
24 Hy het ook self sy klere uitgetrek en ook voor die aangesig van ShemuEl geprofeteer en ontbloot neergeval daardie hele dag en die hele nag. Daarom sĂȘ hulle: Is Saul ook onder die profete?
Die verbond tussen Dawid en JeHĂŽWnathan.
1Â TOE het Dawid gevlug uit Najot by Rama, en hy het voor die aangesig van JeHĂŽWnathan gekom en gevra: Wat het ek gedoen? Wat is my misdaad, en wat is my ongeregtigheid voor die aangesig van jou vader, dat hy my siel soek?
2 Maar hy sĂȘ vir hom: Volstrek nie! Jy sal nie sterwe nie. Kyk, my vader doen geen ding, klein of groot, sonder om dit aan my te openbaar nie; waarom sou my vader dan hierdie saak vir my wegsteek? Dit is nie so nie.
3 Toe sweer Dawid verder en sĂȘ: Jou vader weet baie goed dat ek guns in jou oĂ« gevind het; daarom het hy gedink: Laat JeHĂŽWnathan dit nie weet nie, anders word hy bedroef. Maar so waar as JaHWeH leef en jou siel leef, daar is maar net een tree tussen my en die Dood!
4 En JeHĂŽWnathan het Dawid geantwoord: Wat jou siel, [wat] sy sĂȘ sal ek vir jou doen.
5 Toe sĂȘ Dawid vir JeHĂŽWnathan: Kyk, mĂŽre is dit maandsvernuwing, en ek moet sekerlik met die koning saam aansit om te eet; maar laat my gaan, dat ek my wegsteek in die veld tot oormĂŽre-aand.
6 As jou vader my inderdaad mis, moet jy sĂȘ: Dawid het my dringend verlof gevra om gou na sy stad Betlehem te loop, want daar is die jaarlikse slagdier vir die hele familie.
7 As hy so sĂȘ: Goed! dan is jou dienaar veilig; maar as hy baie kwaad word, weet dan dat die boosheid van sy kant vas besluit is.
8 Betoon dan medelye met jou dienaar, want jy het jou dienaar met jou saam in ân verbond voor die Aangesig van JaHWeH gebring. Maar as daar by my skuld is, maak jy my dan self dood - waarom tog sou jy my na jou vader bring?
9 Toe sĂȘ JeHĂŽWnathan: Moenie so dink nie! Want as ek sekerlik bemerk dat die boosheid van my vader se kant vas besluit is om oor jou te kom, sou ek jou dit dan nie te kenne gee nie?
10 En Dawid het JeHĂŽWnathan gevra: Wie sal my dit te kenne gee of jou vader jou miskien ân harde antwoord gee?
11 En JeHĂŽWnathan sĂȘ vir Dawid: Kom, laat ons uitgaan die veld in. En hulle twee het die veld ingegaan.
12 Daarop sĂȘ JeHĂŽWnathan vir Dawid: JaHWeH, die Elohey van JisraEl, is getuie dat ek my vader mĂŽre of oormĂŽre op hierdie tyd sal uitvra; en as dit gunstig is vir Dawid, sal ek dan nie na jou stuur en jou dit openbaar nie?
13 Mag JaHWeH so aan JeHĂŽWnathan doen en so daaraan toedoen: as my vader goedvind om kwaad oor jou [te bring], dan sal ek jou dit openbaar en jou laat gaan, dat jy veilig kan wegkom; en mag JaHWeH met jou wees soos Hy met my vader gewees het.
14 En sal jy my nie, as ek dan nog lewe, die Medelye van JaHWeH betoon nie, sodat ek nie sterwe nie?
15 Jy sal ook nimmer aan my huis jou medelye onttrek nie; wanneer JaHWeH die vyande van Dawid, een vir een, vanaf die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] af uitroei.
16 So het JeHĂŽWnathan dan [ân verbond] gesluit met die huis van Dawid. En JaHWeH het haar geĂ«is van die hand van Dawid se vyande.
17 En JeHĂŽWnathan het Dawid weer laat sweer by sy liefde vir hom; want hy het hom liefgehad met die liefde van sy siel.
18 Verder het JeHĂŽWnathan vir hom gesĂȘ: MĂŽre is dit maandsvernuwing, en jy sal gemis word, want jou sitplek sal leeg wees.
19 Maar oormÎre moet jy sekerlik afkom en gaan na die plek waar jy jou op die werkdag weggesteek het, en jy moet langs die klipesel gaan sit.
20 Dan sal ek drie pyle aan die kant daarvan skiet asof ek na ân teiken skiet.
21 En kyk, ek sal die dienaar stuur [en sĂȘ]: Gaan soek die pyle! As ek uitdruklik aan die dienaar sĂȘ: Daar is die pyle, van jou af duskant toe, bring dit - dan kan jy [maar] kom; want jy is veilig en daar is niks nie, so waar as JaHWeH leef!
22 Maar as ek sĂł aan die jongman sĂȘ: Daar lĂȘ die pyle van jou af, verder - gaan dan weg, want JaHWeH stuur jou weg.
23 En wat die saak aangaan wat ons bespreek het, ek en jy - kyk, JaHWeH is tussen my en jou tot in ewigheid.
24 Daarop het Dawid hom in die veld weggesteek. En toe dit maandsvernuwing was, gaan die koning sit om brood te eet -
25 die koning het op sy sitplek gaan sit soos die vorige kere, op die sitplek teen die muur; en JeHĂŽWnathan het opgestaan, en Abner het langs Saul gesit, maar Dawid se plek was leeg.
26 En Saul het dié dag niks gepraat nie, want hy het gedink: Daar het iets met hom gebeur dat hy nie gesuiwer is nie; waarlik, hy is nie suiwer nie.
27 Maar toe op die volgende, die tweede dag na die maandsvernuwing, Dawid se plek leeg was, sĂȘ Saul vir sy seun JeHĂŽWnathan: Waarom kom die seun van Isai gister sowel as vandag nie na die brood nie?
28 En JeHĂŽWnathan het Saul geantwoord: Dawid het my dringend verlof gevra na Betlehem toe
29 en gesĂȘ: Laat my tog gaan, want ons slag ân slagdier [vir] familie in die stad, en my broer self het my laat roep. As ek dan nou guns in jou oĂ« gevind het, laat my tog heengaan om my broers te besoek. Daarom het hy nie aan die koning se tafel gekom nie.
30 Toe ontvlam die woede van Saul teen JeHĂŽWnathan, en hy sĂȘ vir hom: Jou ontaarde, wederstrewige seun, weet ek nie dat jy die seun van Isai verkies tot jou skande en tot skande van jou moeder se naaktheid nie?
31 Want al die dae dat die seun van Isai lewe op die Adamah[adamiet se Aarde], sal jy en jou koningskap nie bevestig word nie; stuur dan nou en bring hom na my, want hy moet sterwe.
32 En JeHĂŽWnathan het sy vader Saul geantwoord en vir hom gesĂȘ: Waarom moet hy gedood word, wat het hy gedoen?
33 Daarop gooi Saul die spies na hom om hom te tref. Toe JeHĂŽWnathan dan merk dat dit van sy vader se kant vas besluit was om Dawid dood te maak,
34 staan JeHÎWnathan op van die tafel in gloeiende woede, en hy het geen brood geëet op die tweede dag van die maandsvernuwing nie, want hy was bedroef oor Dawid, omdat sy vader hom smadelik bejeën het.
35 Die [volgende] mĂŽre gaan JeHĂŽWnathan, volgens afspraak met Dawid, na die veld toe uit, en ân jong dienaar met hom saam.
36 En hy sĂȘ aan die dienaar: Loop soek tog die pyle wat ek afskiet. En terwyl die dienaar loop, skiet hy ân pyl dwarsoor hom heen.
37 Toe die dienaar dan by die plek kom waar JeHĂŽWnathan die pyl geskiet het, roep JeHĂŽWnathan die dienaar agterna en sĂȘ: LĂȘ die pyl nie van jou af, verder nie?
38 En JeHĂŽWnathan roep die dienaar agterna: Maak gou, hardloop, moenie bly staan nie. En die dienaar van JeHĂŽWnathan het die pyl opgetel en by sy meester gekom.
39 Maar die dienaar het van niks geweet nie: net JeHĂŽWnathan en Dawid het van die saak geweet.
40 Toe gee JeHĂŽWnathan sy wapens aan die dienaar wat by hom was, en sĂȘ vir hom: Gaan, bring dit na die stad.
41 Terwyl die dienaar huis toe gaan, staan Dawid op van die suidekant en val met sy aangesig op die Aarde en buig drie maal; daarna het hulle mekaar gesoengroet en saam geween, totdat Dawid hardop gesnik het.
42 En JeHĂŽWnathan sĂȘ vir Dawid: Gaan in Vrede, omdat ons twee by die Naam van JaHWeH gesweer en gesĂȘ het: JaHWeH sal tussen my en jou wees, en tussen my saad en jou saad vir altyd. Daarna het hy opgestaan en weggegaan, maar JeHĂŽWnathan het die stad in geloop.
Dawid as vlugteling in Nob. Gat en die spelonk van AdĂșllam.
1 EN Dawid het in Nob gekom by die priester Ahiméleg; en Ahiméleg het Dawid bewend tegemoet gegaan en hom gevra: Waarom is u alleen, en is daar niemand by u nie?
2 En Dawid sĂȘ aan die priester AhimĂ©leg: Die koning het my ân opdrag gegee en aan my gesĂȘ: Laat geen mens iets van die saak weet waarvoor ek jou stuur en wat ek jou opdra nie. Daarom het ek die dienaars ân sekere plek aangewys.
3 Maar nou, wat is hier by u? Gee vyf brode in my hand, of wat beskikbaar is.
4 En die priester het Dawid geantwoord en gesĂȘ: Hier is geen vermengde brood by my nie; want daar is net apartheidsbrood. As die jongmanne hulle maar net vir vroue in ag geneem het.
5 Toe antwoord Dawid die priester en sĂȘ vir hom: Werklik ons het ons van eergister van vroue onthou â sedert ons vertrek het. En die uitrustings van die jongmanne [is] Apartheid, alhoewel dit ân blootgestelde weg is - ja vandag is hulle deur die uitrusting apartgestel!
6 Toe gee die priester hom die [brood] van Apartheid, want daar was geen ander brood nie, behalwe die toonbrode wat voor die Aangesig van JaHWeH weggeneem word, om vars brood neer te sit op die dag as dit weggeneem word.
7 Maar daar was ân man uit die dienaars van Saul wat dieselfde dag opgesluit was voor die Aangesig van JaHWeH, en sy naam was DoĂ«g, die Edomiet, die opsigter oor die veewagters van Saul.
8 En Dawid sĂȘ vir AhimĂ©leg: Is hier nie ân spies of ân swaard by u nie? Want ek het my swaard sowel as my wapens nie met my saamgeneem nie, omdat die opdrag van die koning dringend was.
9 Toe sĂȘ die priester: Die swaard van GĂłliat, die Filistyn, wat u in die dal van die terpentynboom verslaan het, hier is sy in ân mantel toegedraai, agter die skouerkleed; as u haar vir u wil neem, neem haar, want behalwe haar is hier geen ander nie. Toe sĂȘ Dawid: Daar is nie nog so een nie, gee haar aan my.
10 En Dawid het hom klaargemaak en dié dag van Saul af weggevlug en by Agis, die koning van Gat, gekom.
11 Maar die dienaars van Agis het hom gevra: Is hy nie Dawid, die koning van die Aarde nie? Het hulle nie vir hom in die koordanse gesing nie en gesĂȘ: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tien-duisende?
12 En Dawid het hierdie woorde ter harte geneem en baie bevrees geword vir Agis, die koning van Gat.
13 Daarom het hy hom voor hulle oë kranksinnig aangestel en hom mal gehou onder hulle hand en op die deure van die poort gekrap en sy speeksel in sy baard laat afloop.
14 Daarop sĂȘ Agis aan sy dienaars: Julle sien tog die man is kranksinnig, waarom bring julle hom na my toe?
15 Het ek gebrek aan kranksinniges, dat julle hierdie een bring om sy kranksinnigheid by my uit te haal? Moet so een in my huis inkom?
1Â EN Dawid het daarvandaan weggegaan en ontvlug na die spelonk van AdĂșllam; en toe sy broers en sy hele familie dit hoor, het hulle daarheen afgetrek na hom.
2 Verder het by hom vergader elkeen wat in benoudheid was, en elke man wat ân skuldeiser gehad het, en elke man wat verbitterd van siel was; en hy het owerste oor hulle geword, sodat daar omtrent vierhonderd man met hom saam was.
3 Vandaar gaan Dawid toe na Mispe in Moab en sĂȘ aan die koning van Moab: Laat my vader en my moeder tog uitkom by julle totdat ek weet wat Elohim met my wil doen.
4 En hy het hulle voor die koning van Moab gebring, en hulle het by hom gebly al die dae wat Dawid in die bergvesting was.
5 Maar die profeet Gad het vir Dawid gesĂȘ: Jy mag nie in die bergvesting bly nie; trek weg en gaan die Aarde van JeHĂ»Wdah in. En Dawid het weggetrek en in die bos HĂ©ret gekom.
Saul laat die priesters en die inwoners van Nob vermoor.
6 TOE Saul hoor dat Dawid en die manne wat by hom was, opgemerk is - Saul het by GĂbea op die hoogte onder die tamarisk gesit met sy spies in sy hand, en al sy dienaars het by hom gestaan -
7 het Saul aan sy dienaars wat by hom staan, gesĂȘ: Luister tog, Benjaminiete! Sal die seun van Isai ook vir julle almal Aarde en wingerde gee, julle almal aanstel as owerstes oor duisend en owerstes oor honderd,
8 dat julle almal teen my saamspan en niemand dit aan my openbaar as my seun met die seun van Isai ân verbond sluit nie? en niemand van julle met my medelye het en dit aan my openbaar dat my seun my onderdaan teen my ophits om my voor te lĂȘ, soos vandag die geval is nie?
9 Daarop antwoord DoĂ«g, die Edomiet, wat by die dienaars van Saul staan, en sĂȘ: Ek het die seun van Isai sien kom in Nob by AhimĂ©leg, die seun van AhĂtub.
10 En dié het vir hom JaHWeH geraadpleeg en hom padkos gegee; hy het ook die swaard van Góliat die Filistyn, aan hom gegee.
11 Toe stuur die koning om AhimĂ©leg, die seun van AhĂtub, die priester, met sy hele familie, die priesters wat in Nob was, te roep, en hulle het almal na die koning gekom.
12 En Saul het gesĂȘ: Luister tog, seun van AhĂtub! Toe antwoord hy: Hier is ek, my meester!
13 En Saul sĂȘ vir hom: Waarom het julle teen my saamgesweer, jy en die seun van Isai, deurdat jy vir hom brood en ân swaard gegee het en Elohim vir hom geraadpleeg het, sodat hy hom as iemand wat my voorlĂȘ, teen my sou versit soos vandag die geval is?
14 Toe antwoord AhimĂ©leg die koning en sĂȘ: Maar wie is onder al u dienaars so getrou soos Dawid, wat skoonseun van die koning is en aangesluit het by u lyfwag en geĂ«erd is in u huis?
15 Het ek vandag vir die eerste keer Elohim vir hom geraadpleeg? Dit is ver van my! Die koning moet nie op sy dienaar, op my hele familie, iets lĂȘ nie; want u dienaar het van hierdie hele saak, klein of groot, niks af geweet nie.
16 Maar die koning sĂȘ: AhimĂ©leg, jy moet sekerlik sterwe, jy en jou hele familie.
17 En die koning sĂȘ aan die hardlopers wat by hom staan: Tree nader en maak die priesters van JaHWeH dood, omdat hulle hand ook met Dawid saam is en omdat hulle geweet het dat hy vlug en dit nie aan my geopenbaar het nie. Maar die dienaars van die koning wou hulle hand nie uitsteek om op die priesters van JaHWeH aan te val nie.
18 Daarop sĂȘ die koning vir DoĂ«g: Tree jy nader en val op die priesters aan. Toe tree DoĂ«g, die Edomiet, nader en hy val op die priesters aan; en hy het op diĂ© dag vyf-en-tagtig man wat die linneskouerkleed dra, gedood.
19 Ook die priesterstad Nob het hy met die skerpte van die swaard verslaan, man sowel as vrou, kind sowel as suigling, ook die beeste en esels en skape met die skerpte van die swaard.
20 Maar een van die seuns van AhimĂ©leg, die seun van AhĂtub, het vrygeraak, en sy naam was Abjatar; hy het agter Dawid aan gevlug.
21 Toe Abjatar aan Dawid vertel dat Saul die priesters van JaHWeH vermoor het,
22 sĂȘ Dawid vir Abjatar: Ek het daardie dag toe DoĂ«g, die Edomiet, daar was, geweet dat hy dit sekerlik aan Saul sou vertel. Ek is die oorsaak [van die dood] van al die siele van u familie.
23 Bly by my, wees nie bevrees nie; want die wat my siel soek, soek u siel ook; want u is by my in goeie bewaring.
Dawid verlos KehĂla. Saul sit hom agterna, en hy vernuwe sy verbond met JeHĂŽWnathan.
1Â INTUSSEN is aan Dawid meegedeel en gesĂȘ: Kyk, die Filistyne veg teen KehĂla, en hulle plunder die dorsvloere.
2 Toe raadpleeg Dawid JaHWeH en vra: Sal ek gaan en daardie Filistyne verslaan? En JaHWeH sĂȘ vir Dawid: Gaan en verslaan die Filistyne en verlos KehĂla.
3 Maar die manne van Dawid sĂȘ vir hom: Kyk, hier in JeHĂ»Wdah is ons al bevrees, hoeveel te meer dan as ons na KehĂla trek teen die slagordes van die Filistyne?
4 Toe raadpleeg Dawid JaHWeH nog weer, en JaHWeH het hom geantwoord en gesĂȘ: Maak klaar, trek af na KehĂla, want EK gee die Filistyne in jou hand.
5 Daarom het Dawid met sy manne na KehĂla getrek en teen die Filistyne geveg en hulle vee weggedrywe en ân groot slag onder hulle geslaan. So het Dawid dan die inwoners van KehĂla verlos.
6 (By die vlug van Abjatar, die seun van AhimĂ©leg, na Dawid, het hy na KehĂla afgekom met die skouerkleed by hom.)
7 Daarop kry Saul berig dat Dawid in KehĂla gekom het, en Saul sĂȘ: Elohim het hom in my hand oorgelewer, want hy het homself opgesluit deurdat hy in ân stad met poorte en grendels ingegaan het.
8 Daarom het Saul al die manskappe vir die geveg opgeroep om af te trek na KehĂla ten einde Dawid en sy manne in te sluit.
9 Toe Dawid gewaar dat Saul boosheid teen hom beraam, sĂȘ hy aan die priester Abjatar: Bring die skouerkleed nader.
10 En Dawid sĂȘ: JaHWeH, Elohey van JisraEl, U kneg het verseker gehoor dat Saul na KehĂla wil trek om die stad om my ontwil te verwoes.
11 Sal die burgers van KehĂla my in sy hand uitlewer? Sal Saul afkom soos U kneg verneem het? JaHWeH, Elohey van JisraEl, gee U kneg dit tog te kenne! Toe antwoord JaHWeH: Hy sal afkom.
12 Daarop sĂȘ Dawid: Sal die burgers van KehĂla my en my manne in die hand van Saul uitlewer? En JaHWeH antwoord: Hulle sal uitlewer.
13 En Dawid het klaargemaak met sy manne, omtrent seshonderd man - hulle het uit KehĂla uitgetrek en rondgetrek waar hulle maar kon. Toe Saul berig ontvang dat Dawid uit KehĂla ontsnap het, het hy opgehou om uit te trek.
14 En Dawid het gebly in die wildernis, in die bergvestings, ook op die gebergte in die wildernis Sif; en Saul het hom aldae gesoek, maar Elohim het hom nie in sy hand oorgegee nie.
15 Maar Dawid het bemerk dat Saul uittrek om sy siel te soek. Dawid was naamlik in die wildernis Sif, in Hores.
16 Daarop het JeHĂŽWnathan, die seun van Saul, hom klaargemaak en na Dawid in Hores gegaan. En hy het hom bemoedig in Elohim
17 en vir hom gesĂȘ: Vrees nie, want die hand van Saul, my vader, sal jou nie vind nie, maar jy sal koning word oor JisraEl, en ek sal die tweede onder jou wees; en my vader Saul weet dit ook goed.
18 Toe sluit hulle twee ân verbond voor die Aangesig van JaHWeH; en Dawid het in Hores gebly, maar JeHĂŽWnathan het na sy huis gegaan.
19 Daarna het daar Sifiete opgegaan na Saul, na GĂbea, en gesĂȘ: Steek Dawid hom nie weg by ons in die bergvestings, in Hores, op die heuwel HagĂla wat suid van die [woesteny van] Jesimon lĂȘ nie?
20 En nou vir alle toegewing na u siel om af te kom, o koning, kom dan af, en ons sal sorg om hom in die hand van die koning uit te lewer.
21 En Saul sĂȘ: Mag julle geseĂ«nd wees deur JaHWeH, omdat julle medelye met my gehad het.
22 Gaan tog heen, maak verder klaar en ondersoek en bekyk die plek waar sy spoor is, wie hom daar gesien het; want aan my is gesĂȘ dat hy baie uitgeslape is.
23 Daarom, bekyk en ondersoek al die skuilplekke waar hy hom wegsteek, en kom verseker na my terug, dan sal ek met julle saamgaan; en as hy in hierdie deel van die Aarde is, sal ek hom opspoor onder al die duisende van JeHûWdah.
24 En hulle het klaargemaak en voor die aangesig van Saul uit na Sif gegaan, terwyl Dawid en sy manne in die wildernis Maon was, in die Vlakte suid van die [woesteny van] Jesimon.
25 Toe Saul met sy manne trek om hom te soek, is dit aan Dawid geboodskap; daarom het hy afgetrek na die rots en in die wildernis Maon gebly. Maar Saul het dit gehoor en Dawid agternagejaag, die wildernis Maon in.
26 En Saul het aan hierdie kant van die berg getrek, maar Dawid met sy manne was aan die ander kant van die berg. En toe Dawid in angs vlug om van Saul weg te kom, terwyl Saul en sy manne Dawid en sy manne omsingel om hulle te vang,
27 kom daar ân boodskapper by Saul en sĂȘ: Maak gou en kom, want die Filistyne het ân inval in die Aarde gedoen.
28 Daarop het Saul omgedraai en Dawid nie meer agternagejaag nie, maar die Filistyne tegemoetgetrek. Daarom noem hulle daardie plek Rots van Skeiding.
29 En daarvandaan het Dawid opgetrek en in die bergvestings van Ăngedi gebly.
Dawid spaar Saul se lewe.
1Â EN net toe Saul terugkom agter die Filistyne vandaan, is aan hom meegedeel en gesĂȘ: Kyk, Dawid is in die wildernis van Ăngedi.
2 Daarop het Saul drieduisend uitgesoekte manne uit die hele JisraEl geneem en heengegaan om Dawid en sy manne te soek teenoor die Steenbokrotse.
3 Toe hy kom by die skaapkrale langs die pad waar ân spelonk was, het Saul daar ingegaan om sy voete te bedek, terwyl Dawid en sy manne agter in die spelonk sit.
4 En die manne van Dawid sĂȘ aan hom: Kyk, dit is die dag dat JaHWeH aan u sĂȘ: Nou gee Ek jou vyand in jou hand, en maak met hom soos goed is in jou oĂ«. Toe staan Dawid op en sny stilletjies die slip van Saul se mantel af.
5 Maar daarna het Dawid se gewete hom gepla, omdat hy die slip van Saul afgesny het,
6 en hy het aan sy manne gesĂȘ: Mag JaHWeH my bewaar dat ek so iets aan my meester, die gesalfde van JaHWeH, sou doen om my hand teen hom uit te steek; want hy is die gesalfde van JaHWeH.
7 En Dawid het sy manne streng bestraf en hulle nie toegelaat om teen Saul op te staan nie. En Saul het uit die spelonk uit opgestaan en sy koers gegaan.
8 Daarna staan Dawid ook op en gaan uit die spelonk uit en roep agter Saul aan en sĂȘ: My meester die koning! Toe Saul agter hom omkyk, buig Dawid met sy aangesig na die Aarde toe en val neer.
9 En Dawid sĂȘ vir Saul: Waarom luister u na die woorde van adamiete wat sĂȘ: Kyk, Dawid verlang om u leed aan te doen?
10 Kyk, vandag sien u eie oĂ« dat JaHWeH u vandag in die spelonk in my hand gegee het; en hulle het gesĂȘ ek moet u doodmaak, maar ek het u verskoon en gesĂȘ: Ek sal my hand nie uitsteek teen my meester nie, want hy is die gesalfde van JaHWeH.
11 En kyk, my vader, ja, kyk die slip van u mantel in my hand! Want toe ek die slip van u mantel afgesny het, het ek u nie gedood nie. Erken en sien dat daar by my geen boosheid of oortreding is en ek nie teen u oortree het nie, alhoewel u op my siel loer om haar weg te neem.
12 JaHWeH sal oordeel tussen my en u, en JaHWeH sal my aan u wreek; maar my hand sal teen u nie wees nie.
13 Soos die spreekwoord van die voorvaders sĂȘ: Uit die Besoedelde gaan besoedeling uit. Maar my hand sal nie teen u wees nie.
14 Agter wie aan het die koning van JisraEl uitgetrek? Agter wie kom u aangejaag? Agter ân dooie hond, agter een enkele vlooi aan!
15 Maar JaHWeH sal Regter wees en oordeel tussen my en u. Ja, mag Hy toesien en my saak verdedig en aan my Reg verskaf teenoor u.
16 Toe Dawid hierdie woorde ten einde toe tot Saul gespreek het, sĂȘ Saul: Is dit jou stem, my seun Dawid? En Saul het sy stem verhef en geween
17 en aan Dawid gesĂȘ: Jy is regverdiger as ek, want jy het aan my goed gedoen terwyl ek aan jou kwaad gedoen het.
18 En jy het vandag bewys dat jy goed aan my gedoen het; dat naamlik JaHWeH my in jou hand oorgelewer het, maar jy het my nie gedood nie.
19 Want as iemand sy vyand aantref, sal hy hom op ân goeie pad laat gaan? Maar JaHWeH sal jou die goeie vergelde vir wat jy vandag aan my gedoen het.
20 En nou, kyk, ek weet jy sal sekerlik koning word, en die koningskap oor JisraEl sal in jou hand standhou.
21 Sweer dan nou vir my by JaHWeH dat jy my saadlyn nĂĄ my nie sal uitroei en my naam uit my vader se huis nie sal uitdelg nie.
22 Toe sweer Dawid vir Saul. En Saul het na sy huis gegaan, maar Dawid en sy manne het na die bergvesting opgetrek.
Dood van ShemuEl. Dawid se handelwyse teenoor Nabal en AbĂgail.
1Â EN ShemuEl het gesterwe, en die hele JisraEl het saamgekom en oor hom gerouklaag en hom begrawe in sy huis in Rama. En Dawid het hom klaargemaak en afgetrek na die wildernis Paran.
2 En daar was ân man in Maon wat sy boerdery in Karmel gehad het, en die man was baie vermoĂ«nd: hy het drieduisend skape en duisend bokke gehad, en hy was besig om sy skape te skeer in Karmel.
3 En die naam van die man was Nabal, en die naam van sy vrou AbĂgail; en die vrou het suiwer insig gehad en was lig van gestalte; maar die man was grof en boosaardig, en hy was ân Kalebiet.
4 Toe Dawid in die wildernis hoor dat Nabal sy skape skeer,
5 stuur Dawid tien jongmanne, en Dawid sĂȘ aan die jongmanne: Trek op na Karmel en gaan by Nabal in en vra hom in my naam na die welstand;
6 en so moet julle aan die welvarende sĂȘ: Mag dit goed gaan met u sowel as met u huis, en goed gaan met alles wat u besit.
7 En nou, ek het gehoor dat u skeerders het; nou ja, u wagters was met ons saam; ons het hulle nie beledig nie, en hulle het ook niks vermis al die dae wat hulle in Karmel was nie.
8 Vra u dienaars, en hulle sal u dit te kenne gee; laat dus die jongmanne guns vind in u oĂ«, want ons het op ân vrolike dag gekom; gee tog wat u byderhand het aan u dienaars en aan u seun Dawid.
9 Toe het die jongmanne van Dawid gekom en met Nabal in naam van Dawid volgens al hierdie woorde gespreek en verder afgewag.
10 Maar Nabal het die dienaars van Dawid geantwoord en gesĂȘ: Wie is Dawid? En wie is die seun van Isai? Daar is vandag baie dienaars wat hulle losskeur, elkeen van sy meester af.
11 Sou ek dan my brood en my water en my slagdiere wat ek vir my skeerders geslag het, neem en aan manne gee van wie ek nie weet waar hulle vandaan kom nie?
12 Daarop het die jongmanne van Dawid omgedraai op hulle pad, hulle het teruggekeer en aangekom en hom berig gebring volgens al hierdie woorde.
13 Toe sĂȘ Dawid aan sy manne: Gord julle elkeen sy swaard aan! Hulle gord toe elkeen sy swaard aan - Dawid het ook sy swaard aangegord - en hulle trek agter Dawid op, omtrent vierhonderd man, terwyl tweehonderd by die pakgoed bly.
14 Maar aan AbĂgail, die vrou van Nabal, het een van die jongmanne berig gebring en gesĂȘ: Kyk, Dawid het boodskappers uit die wildernis gestuur om ons meester te begroet, maar hy het teen hulle uitgevaar.
15 Tog was die manne vir ons baie goed; ook is ons nie beledig nie, en ons het niks vermis al die dae wat ons saam met hulle rondgetrek het toe ons in die veld was nie.
16 Hulle was ân muur om ons, snags sowel as bedags, al die dae wat ons die skape by hulle opgepas het.
17 En nou moet u self ondersoek en kyk wat u moet doen; want die teĂ«spoed is vas besluit oor ons meester en oor sy hele huis; maar hy self is so ân seun van Belijaal dat jy nie met hom kan praat nie.
18 Toe het AbĂgail gou tweehonderd brode geneem en twee sakke wyn en vyf toebereide skape en vyf mate gebraaide koring en honderd rosynekoeke en tweehonderd vyekoeke en dit op esels gesit.
19 En sy het aan haar jongmanne gesĂȘ: Trek voor my aangesig uit; kyk, ek kom dadelik agter julle aan. Maar aan haar man Nabal het sy niks te kenne gegee nie.
20 En terwyl sy op die esel ry en in ân kloof van die berg afdaal, kom Dawid en sy manne meteens af haar tegemoet, sodat sy hulle teĂ«gekom het.
21 Dawid het al gedink: Net verniet het ek alles wat aan hierdie man behoort, in die wildernis beskerm, sodat daar nooit iets van sy goed vermis is nie; en hy vergeld my boos vir goed.
22 Mag Elohim so aan die vyande van Dawid doen en so daaraan toedoen, as ek van almal wat aan hom behoort, tot die mĂŽre nie een laat oorbly wat urineer teen die muur nie.
23 Toe AbĂgail Dawid sien, het sy gou van die esel afgeklim en voor Dawid op haar aangesig neergeval en na die Aarde toe gebuig.
24 En sy het voor sy voete neergeval en gesĂȘ: Op my, my meester, rus die skuld, maar laat u dienares tog voor u ore mag spreek, en luister na die woorde van u dienares.
25 My meester moet hom tog nie steur aan daardie man van Belijaal, aan Nabal nie; want soos sy naam is, so is hy; sy naam beteken dwaas, en dwaasheid is by hom. Maar wat my betref, u dienares het my meester se jongmanne wat u gestuur het, nie gesien nie.
26 En nou, my meester, so waar as JaHWeH leef en u siel leef, dit is JaHWeH wat u teruggehou het om in bloedskuld te raak en u met eie hand te help; mag dan nou u vyande en die wat boosheid soek teen my meester, soos Nabal word.
27 En laat nou hierdie geskenk wat u dienares vir my meester gebring het, aan die jongmanne gegee word wat op my meester se voetspore rondtrek.
28 Vergeef tog die oortreding van u dienares, want JaHWeH sal sekerlik vir my meester ân bestendige huis stig, omdat my meester die oorloĂ« van JaHWeH voer en in u dae in u geen besoedeling gevind is nie.
29 As ân adamiet opstaan om u te agtervolg en u siel te soek, mag die siel van my meester dan saamgebind wees in die bondeltjie van die lewendes by JaHWeH jou Elohey; maar mag Hy die siel van u vyande uit die holte van die slinger wegslinger.
30 En as JaHWeH aan my meester sal doen volgens al die goeie wat Hy aan u beloof het, en u aanstel as vors oor JisraEl,
31 dan sal daar vir u geen struikelblok en vir my meester geen gewetenswroeging wees dat u sonder oorsaak bloed vergiet het en my meester homself hulp verskaf het nie; en as JaHWeH goed sal doen aan my meester, moet u aan u dienares dink.
32 Toe sĂȘ Dawid vir AbĂgail: GeseĂ«nd is JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wat jou vandag my tegemoet gestuur het!
33 En geseënd jou verstandigheid en geseënd jy self wat my vandag teëgehou het om in bloedskuld te raak en my met eie hand te help.
34 Maar so waar as JaHWeH, die Elohey van JisraEl, leef wat my verhinder het om aan jou kwaad te doen - as jy my nie gou tegemoetgekom het nie, voorwaar, daar sou van Nabal niemand wat urineer teen die muur, tot die mĂŽrelig oorgebly het nie!
35 En Dawid het uit haar hand aangeneem wat sy vir hom gebring het, en vir haar gesĂȘ: Gaan op in vrede na jou huis! Kyk, ek het na jou geluister en jou in guns aangeneem.
36 Toe AbĂgail by Nabal kom, het hy juis ân maaltyd in sy huis aangerig soos die maaltyd van ân koning; en Nabal se hart was vrolik in hom, en hy was baie dronk; daarom het sy hom niks, klein of groot, meegedeel totdat dit die mĂŽre lig word nie.
37 Maar die mĂŽre vroeg toe die wyn Nabal verlaat het, deel sy vrou hom diĂ© dinge mee. Daarop het sy hart in sy binneste gesterwe en was hy soos ân klip.
38 En nĂĄ omtrent tien dae het JaHWeH Nabal getref, sodat hy gesterf het.
39 Toe Dawid hoor dat Nabal dood was, sĂȘ hy: GeseĂ«nd is JaHWeH wat die Regsaak in die smaad my aangedoen, teen Nabal verdedig het en Sy kneg teruggehou het van die kwaad, terwyl JaHWeH die kwaad van Nabal op sy eie hoof laat neerkom het. En Dawid het by AbĂgail aansoek laat doen om haar vir hom as vrou te neem.
40 Toe het die dienaars van Dawid by AbĂgail gekom in Karmel en met haar gespreek en gesĂȘ: Dawid stuur ons na u om u vir hom as vrou te neem.
41 En sy het opgestaan en met haar aangesig na die Aarde gebuig en gesĂȘ: Hier is u dienares as slavin om die voete van my meester se dienaars te was.
42 AbĂgail maak toe gou klaar, en sy het op die esel gery met haar vyf diensmeisies wat op haar voetspoor volg, en agter die boodskappers van Dawid aangegaan. En sy het sy vrou geword.
43 Dawid het ook AhĂnoam uit JizreEl geneem, sodat hulle altwee sy vroue geword het.
44 Maar Saul het sy dogter Migal, die vrou van Dawid, gegee aan Palti, die seun van Lais, wat uit Gallim was.
Dawid spaar weer die lewe van Saul.
1Â EN die Sifiete het by Saul in GĂbea gekom en gesĂȘ: Steek Dawid hom nie weg op die heuwel HagĂla vooraan die [woesteny van] Jesimon nie?
2 Toe het Saul hom klaargemaak en afgetrek na die wildernis Sif, en met hom saam drieduisend man, uitgesoektes uit JisraEl, om Dawid te soek in die wildernis Sif.
3 En Saul het laer opgeslaan op die heuwel HagĂla wat vooraan die [woesteny van] Jesimon langs die pad lĂȘ, terwyl Dawid in die wildernis gebly het. Maar toe hy sien dat Saul agter hom aankom die wildernis in -
4 want Dawid het verkenners uitgestuur en verneem dat Saul verseker aankom -
5 maak Dawid hom klaar en gaan na die plek waar Saul in die laer staan; en Dawid het die plek bekyk waar Saul gaan slaap het saam met Abner, die seun van Ner, sy leërowerste; Saul het naamlik geslaap in die wa-laer, terwyl die manskappe rondom hom in die laer was.
6 En Dawid het begin spreek met AhimĂ©leg, die Hetiet, en met AbĂsai, die seun van SerĂčja, die broer van JĂŽWab, en gesĂȘ: Wie sal met my saam afgaan na Saul, na die laer toe? En AbĂsai sĂȘ: Ek sal met u saam afgaan.
7 Toe Dawid met AbĂsai in die nag by die manskappe kom, lĂȘ Saul daar en slaap in die wa-laer met sy spies aan sy koppenent in die Aarde gesteek, terwyl Abner en die manskappe rondom hom lĂȘ.
8 En AbĂsai sĂȘ vir Dawid: Vandag het Elohim u vyand in u hand oorgelewer; laat ek hom tog nou met sy spies in een slag teen die Aarde vassteek sonder om dit ân tweede keer te doen.
9 Maar Dawid sĂȘ vir AbĂsai: Bring hom nie om nie, want wie slaan sy hand aan die gesalfde van JaHWeH en bly ongestraf?
10 Verder sĂȘ Dawid: So waar as JaHWeH leef, sekerlik sal JaHWeH hom slaan, ĂČf sy dag sal kom dat hy sterwe, ĂČf hy sal aftrek in die geveg en omkom!
11 Mag JaHWeH my bewaar dat ek my hand aan die gesalfde van JaHWeH sou slaan! Maar neem nou tog die spies wat aan sy koppenent is, en die waterkruik, en laat ons weggaan.
12 Toe neem Dawid die spies en die waterkruik van Saul se koppenent weg, en hulle het heengegaan sonder dat iemand dit sien of merk of wakker word; want hulle was almal aan die slaap, omdat ân diepe slaap van JaHWeH op hulle geval het.
13 En Dawid het deurgegaan na die oorkant en in die verte op die top van die berg gaan staan - die ruimte tussen hulle was groot -
14 en Dawid het geroep na die manskappe en na Abner, die seun van Ner, en gevra: Antwoord jy nie, Abner? Toe antwoord Abner en sĂȘ: Wie is jy wat na die koning roep?
15 En Dawid vra vir Abner: Jy is tog ân man, en wie is soos jy in JisraEl? Waarom het jy dan nie by jou meester die koning wag gehou nie? Want een uit die volk het ingekom om die koning, jou meester, om te bring.
16 Hierdie ding is nie goed wat jy gedoen het nie! So waar as JaHWeH leef, voorwaar, julle verdien die dood, omdat julle nie wag gehou het oor julle meester, oor die gesalfde van JaHWeH nie. En kyk nou, waar is die spies van die koning en die waterkruik wat aan sy koppenent was!
17 Toe herken Saul die stem van Dawid en vra: Is dit jou stem daar, my seun Dawid? En Dawid sĂȘ: My stem, my meester die koning!
18 Verder sĂȘ hy: Waarom agtervolg my meester sy dienaar tog? Want wat het ek gedoen? Of watter boosheid is daar by my?
19 Laat my meester die koning dan nou luister na die woorde van sy dienaar: As JaHWeH u teen my aanhits, bied Hom dan ân spysbydrae aan; maar as dit seuns van adamiete is - vervloek is hulle voor die Aangesig van JaHWeH, omdat hulle my vandag verdrywe, sodat ek my nie kan aansluit by die Erfdeel van JaHWeH nie deurdat hulle sĂȘ: Gaan weg, dien gode van andere!
20 Laat my bloed dan nou nie op die Aarde val ver van die Aangesig van JaHWeH nie, want die koning van JisraEl het uitgetrek om een enkele vlooi te soek, soos ân man ân patrys op die berge agtervolg.
21 Toe sĂȘ Saul: Ek het oortree; kom terug, my seun Dawid, want ek sal jou geen kwaad meer doen nie, omdat my siel vandag kosbaar was in jou oĂ«; kyk, ek het dwaas gehandel en my grootliks misgaan.
22 En Dawid antwoord en sĂȘ: Hier is die spies van die koning; laat dan een van die jongmanne deurkom om haar te neem.
23 JaHWeH tog vergeld aan elkeen sy geregtigheid en sy getrouheid - JaHWeH het u vandag in my hand gegee, maar ek wou nie my hand teen die gesalfde van JaHWeH uitsteek nie.
24 En kyk, soos vandag u siel in my oë kosbaar was, mag so my siel in die Oë van JaHWeH kosbaar wees, en mag Hy my red uit elke benoudheid.
25 Hierop sĂȘ Saul vir Dawid: GeseĂ«nd is jy, my seun Dawid! Jy sal groot dinge doen en sekerlik die oorhand kry. Daarop het Dawid verder gegaan, en Saul het na sy woonplek teruggekeer.
Dawid in diens van die Filistyne.
1Â EN Dawid het by homself gesĂȘ: Nou sal ek een van die dae omkom deur die hand van Saul; daar is vir my niks goeds nie, tensy ek dadelik ontsnap na die Aarde van die Filistyne; dan sal Saul die hoop opgee om my langer in die hele grondgebied van JisraEl te soek, en ek sal uit sy hand ontsnap.
2 Dawid maak toe klaar, en hy saam met die seshonderd man wat by hom was, het deurgetrek na Agis, die seun van Maog, die koning van Gat.
3 En Dawid het by Agis gebly in Gat, hy en sy manne, elkeen met sy huisgesin; Dawid met sy twee vroue, AhĂnoam ân JizreElitiese vrou en AbĂgail, die vrou van Nabal, die Karmeliet.
4 Toe Saul tyding kry dat Dawid na Gat gevlug het, het hy verder nie meer na hom gesoek nie.
5 En Dawid het vir Agis gesĂȘ: As ek dan guns in u oĂ« gevind het, laat hulle my tog ân plek gee in een van die plattelandse stede, dat ek daar kan woon; waarom tog sou u dienaar in die koninklike stad by u woon?
6 Daarop gee Agis dieselfde dag Siklag aan hom; daarom het Siklag aan die konings van JeHûWdah behoort tot vandag toe.
7 En die getal dae wat Dawid in die land van die Filistyne gewoon het, was een jaar en vier maande.
8 En Dawid het met sy manne opgetrek, en hulle het die Gesuriete en die Girsiete en die Amalekiete oorval, want hulle was van ouds die bewoners van die Aarde in die rigting van Sur en tot aan die Aarde van Egipte.
9 En so dikwels as Dawid die Aarde oorval, laat hy geen man of vrou lewe nie, en neem kleinvee en beeste en esels en kamele en klere saam. En as hy teruggaan en by Agis kom,
10 vra Agis: Waar het julle vandag ân inval gedoen? Dan sĂȘ Dawid: In die Suidland van JeHĂ»Wdah en in die Suidland van die JerĂĄgmeEliete en in die Suidland van die Keniete.
11 Maar geen man of vrou het Dawid laat lewe om diĂ© na Gat te bring nie, want hy het gedink: Anders sal hulle ons aangee en sĂȘ: So het Dawid gehandel. En dit was sy Regspraak al die dae wat hy in die Aarde van die Filistyne gewoon het.
12 En Agis het Dawid vertrou en gesĂȘ: Hy het homself vir goed by sy volk, by JisraEl, gehaat gemaak en sal vir altyd my onderdaan wees.
Saul raadpleeg die towerheks van Endor.
1 EN toe die Filistyne in diĂ© dae hulle leĂ«r versamel vir oorlog om teen JisraEl te veg, sĂȘ Agis vir Dawid: Jy moet goed verstaan dat jy met my saam in die leĂ«r moet uittrek, jy en jou manne.
2 Daarop sĂȘ Dawid vir Agis: Goed, u weet wel wat u dienaar moet doen. En Agis sĂȘ vir Dawid: Goed, ek sal jou vir altyd aanstel as my lyfwag.
3 En ShemuEl het gesterwe, en hulle het oor hom gerouklaag, die hele JisraEl, en hom begrawe in Rama, naamlik in sy stad. En Saul het die dodebesweerders en die waarsĂȘers uit sy deel van die Aarde verwyder.
4 Daarop het die Filistyne bymekaar-gekom en ingetrek en laer opgeslaan in Sunem. En Saul het die hele JisraEl versamel, en hulle het laer opgeslaan op GilbĂła.
5 Toe Saul die leër van die Filistyne sien, het hy bevrees geword, en sy hart het baie gebewe.
6 En Saul het JaHWeH geraadpleeg, maar JaHWeH het hom nie geantwoord nie - nie deur drome en nie deur die Urim en nie deur die profete nie.
7 En Saul sĂȘ aan sy dienaars: Soek julle vir my ân vrou wat ân dodebesweerster is, dat ek na haar kan gaan en haar raadpleeg. En sy dienaars sĂȘ vir hom: Daar is ân vrou, ân dodebesweerster, in Endor.
8 Daarop het Saul hom onkenbaar gemaak en ander klere aangetrek en weggegaan, hy en twee manne saam met hom. En toe hulle in die nag by die vrou aankom, sĂȘ hy: Voorspel tog vir my deur die gees van ân afgestorwene en laat vir my opkom die een wat ek jou sal noem.
9 Maar die vrou sĂȘ vir hom: Jy weet tog self wat Saul gedoen het; hoe hy die dodebesweerders en waarsĂȘers uit die Aarde uitgeroei het. Waarom stel jy dan ân val vir my siel om my te laat doodgaan?
10 Toe sweer Saul vir haar by JaHWeH en sĂȘ: So waar as JaHWeH leef, geen straf sal jou ter wille hiervan tref nie!
11 En die vrou vra: Wie moet ek vir jou laat opkom? En hy sĂȘ: Laat ShemuEl vir my opkom.
12 Maar toe die vrou ShemuEl sien, skreeu sy hardop, en die vrou het met Saul gespreek en gesĂȘ: Waarom het u my bedrieg? Want u is Saul self.
13 En die koning antwoord haar: Wees nie bevrees nie; maar wat sien jy? En die vrou sĂȘ vir Saul: Ek sien ân bonatuurlike wese uit die Aarde opkom.
14 Hy vra haar toe: Hoe is sy voorkoms? En sy antwoord: ân Ou man kom op met ân mantel om. Toe Saul begryp dat dit ShemuEl is, buig hy met sy aangesig na die Aarde toe en val neer.
15 En ShemuEl sĂȘ vir Saul: Waarom verontrus jy my deur my te laat opkom? En Saul antwoord: Ek is baie benoud, want die Filistyne voer teen my oorlog, en Elohim het van my gewyk en antwoord my nie langer deur die diens van die profete en ook nie deur drome nie; daarom het ek u geroep om my bekend te maak wat ek moet doen.
16 En ShemuEl sĂȘ: Maar waarom raadpleeg jy my terwyl JaHWeH van jou gewyk en jou vyand geword het?
17 JaHWeH het dan vir Homself gedoen soos Hy deur my diens gespreek het, en JaHWeH het die koningskap uit jou hand geskeur en haar aan jou vriend, aan Dawid, gegee.
18 Omdat jy nie na die Stem van JaHWeH geluister en Sy brandende Woede teen Amalek nie uitgevoer het nie, daarom het JaHWeH jou vandag hierdie ding aangedoen.
19 En JaHWeH sal JisraEl ook saam met jou in die hand van die Filistyne gee, en mÎre sal jy met jou seuns by my wees; ook die leër van JisraEl sal JaHWeH in die hand van die Filistyne gee.
20 En Saul het plotseling in sy volle lengte op die Aarde geval en baie bevrees geword deur die woorde van ShemuEl; buitendien was daar geen krag in hom nie, want hy het die hele dag en die hele nag geen brood geëet nie.
21 Daarop gaan die vrou na Saul; en toe sy sien dat hy baie verskrik was, sĂȘ sy vir hom: Kyk, u dienares het na u geluister en ek het my siel in my handpalms geplaas en na u woorde geluister wat u tot my gespreek het.
22 En nou moet u self tog luister na u dienares, en laat ek u ân stukkie brood voorsit, en eet, dat daar krag in u kan wees as u verder gaan.
23 Maar hy het geweier en gesĂȘ: Ek wil nie eet nie. Maar toe sy dienaars en die vrou ook by hom aandring, het hy na hulle geluister en opgestaan van die Aarde af en op die bed gaan sit.
24 En die vrou het ân kalf in die stal by die huis gehad en dit gou geslag, en sy het meel geneem en geknie en daar ongesuurde koeke van gebak.
25 Toe het sy dit aangebring voor die aangesig van Saul en voor die aangesig van sy dienaars, en hulle het geëet en opgestaan en dieselfde nag weggegaan.
Dawid word deur die Filistyne teruggestuur.
1 EN die Filistyne het hulle hele leër by Afek versamel, terwyl JisraEl laer opgeslaan het by die fontein wat by JizreEl is.
2 Toe die vorste van die Filistyne by honderde en by duisende verbytrek, maar Dawid en sy manne in die agterhoede met Agis saam verbytrek,
3 vra die owerstes van die Filistyne: Wat soek hierdie HebreĂ«rs? En Agis sĂȘ aan die owerstes van die Filistyne: Dit is mos Dawid, die onderdaan van Saul, die koning van JisraEl, wat nou al dae of al jare by my is, sonder dat ek iets in hom gevind het van die dag af dat hy oorgeloop het, tot vandag toe.
4 Maar die owerstes van die Filistyne het baie kwaad vir hom geword, en die owerstes van die Filistyne het aan hom gesĂȘ: Stuur die man terug, dat hy kan teruggaan na die plek wat u hom aangewys het, en laat hom nie met ons saam in die geveg aftrek, dat hy nie vir ons in die geveg ân teĂ«stander word nie. Want waarmee kan hierdie man hom aangenaam maak by sy meester? Is dit nie met die hoofde van hierdie manne nie?
5 Is dit nie diĂ© Dawid nie, van wie hulle in die koordanse gesing en gesĂȘ het: Saul het sy duisende verslaan, maar Dawid sy tienduisende?
6 Agis het Dawid toe geroep en aan hom gesĂȘ: So waar as JaHWeH leef, sekerlik, jy is opreg, en jou uitgang en jou ingang in die leĂ«r met my saam is suiwer in my oĂ«; want ek het geen besoedeling in jou gevind van die dag af dat jy na my gekom het tot vandag toe nie. Maar in die oĂ« van die vorste is jy nie suiwer nie.
7 Draai dan nou om en gaan in vrede, en doen niks wat verkeerd is in die oë van die vorste van die Filistyne nie.
8 Hierop sĂȘ Dawid vir Agis: Maar wat het ek gedoen? Of wat het u in u dienaar gevind van die dag af dat ek voor u gewees het tot vandag toe, dat ek nie mag gaan veg teen die vyande van my meester die koning nie?
9 Maar Agis het Dawid geantwoord en gesĂȘ: Ek weet dat jy suiwer is in my oĂ« soos ân Boodskapper van Elohim, maar die owerstes van die Filistyne sĂȘ: Hy mag nie met ons saam optrek in die geveg nie.
10 Maak jou dan nou mĂŽre vroeg klaar met die dienaars van jou meester wat met jou saamgekom het. Julle moet dus mĂŽre vroeg klaarmaak, en as dit vir julle lig word, trek dan weg.
11 En Dawid het vroeg klaargemaak, hy en sy manne, om in die mĂŽre heen te gaan, om terug te trek na die Aarde van die Filistyne; maar die Filistyne het opgetrek na JizreEl.
1Â EN toe Dawid met sy manne die derde dag by Siklag aankom, het die Amalekiete ân inval gedoen in die Suidland en in Siklag, en hulle het Siklag verslaan en haar met vuur verbrand.
2 En hulle het die vroue [en almal] wat in haar was, gevange weggevoer, van die kleinste af tot die grootste toe; hulle het niemand gedood nie, maar hulle weggevoer en verder gegaan.
3 Toe Dawid met sy manne die stad inkom, lĂȘ sy daar met vuur verbrand, en hulle vroue en hulle seuns en hulle dogters was as gevangenes wegge-voer.
4 Daarop het Dawid en die manskappe wat by hom was, hulle stem verhef en geween totdat daar geen krag meer in hulle was om te ween nie.
5 Ook Dawid se twee vroue, AhĂnoam ân JizreElitiese vrou, en AbĂgail, die vrou van Nabal, die Karmeliet, was as gevangenes weggevoer.
6 En Dawid het dit baie benoud gehad, want die manskappe het gepraat om hom te stenig; want die siel van al die manskappe was verbitterd, elkeen oor sy seuns en sy dogters; maar Dawid het homself versterk in JaHWeH sy Elohey.
7 En Dawid sĂȘ vir Abjatar, die priester, die seun van AhimĂ©leg: Bring tog die skouerkleed vir my hier. Daarop het Abjatar die skouerkleed na Dawid gebring.
8 En Dawid het JaHWeH geraadpleeg en gesĂȘ: Sal ek hierdie bende agternajaag? Sal ek hulle inhaal? En Hy sĂȘ vir hom: Agtervolg, want jy sal sekerlik inhaal en sekerlik uitred.
9 Daarop het Dawid weggetrek, hy met die seshonderd man wat by hom was; en toe hulle by die spruit Besor kom, het die origes agtergebly.
10 Dawid het naamlik agtervolg, hy met vierhonderd man, terwyl tweehonderd man agtergebly het wat te moeg was om die spruit Besor deur te trek.
11 Toe vind hulle in die veld ân Egiptenaar wat hulle na Dawid bring, en hulle gee hom brood om te eet en water om te drink.
12 Daarby gee hulle hom ân stuk vyekoek en twee rosynekoeke. En toe hy geĂ«et het, het hy weer bygekom; want hy het drie dae en drie nagte geen brood geĂ«et of water gedrink nie.
13 En Dawid vra hom: Aan wie behoort jy? En waar kom jy vandaan? En hy sĂȘ: Ek is ân Egiptiese seun, die slaaf van ân Amalekitiese man, en my meester het my laat agterbly, omdat ek drie dae gelede siek geword het.
14 Ons het ân inval gedoen in die Suidland van die KretiĂ«rs en in diĂ© van JeHĂ»Wdah en in die Suidland van Kaleb, en Siklag met vuur verbrand.
15 En Dawid vra hom: Sal jy my afbring na hierdie bende? En hy sĂȘ: Sweer vir my by Elohim dat u my nie sal doodmaak en my nie sal uitlewer in die hand van my meester nie; dan sal ek u afbring na hierdie bende.
16 En toe hy hom afgebring het, lĂȘ hulle daar verstrooid oor die oppervlakte van die hele Aarde, besig om te eet en te drink en jolyt te hou met die ganse groot buit wat hulle uit die Aarde van die Filistyne en uit die Aarde van JeHĂ»Wdah saamgeneem het.
17 En Dawid het hulle verslaan van die aandskemering af tot die aand van die volgende dag, sodat niemand van hulle vrygeraak het nie, behalwe vierhonderd jongmanne wat op kamele gespring en gevlug het.
18 So het Dawid dan alles gered wat die Amalekiete saamgeneem het; ook sy twee vroue het Dawid bevry.
19 Niks van hulle is vermis nie - klein of groot, seuns of dogters, of iets van die buit, niks van alles wat hulle vir hul saamgeneem het nie; Dawid het alles teruggebring.
20 En Dawid het al die kleinvee en beeste afgeneem. Hulle het hul voor die aangesig van die vee gedrywe en gesĂȘ: Dit is Dawid se buit.
21 Toe Dawid by die tweehonderd man kom wat te moeg was om agter Dawid aan te gaan en wat hulle by die spruit Besor laat bly het, trek hulle uit, Dawid en die manskappe wat by hom was, tegemoet; en Dawid het met die manskappe nader gekom en hulle na die welstand gevra.
22 Daarop het al die besoedelde manne van Belijaal uit die manne wat met Dawid saamgegaan het, begin sĂȘ: Omdat hulle nie met ons saamgegaan het nie, sal ons hulle nie van die buit wat ons afgeneem het, gee nie; maar hulle kan elkeen sy vrou en sy kinders saamneem en weggaan.
23 Maar Dawid het gesĂȘ: Julle mag nie so maak nie, my broers, met wat JaHWeH ons gegee het, en Hy het ons bewaar en die bende wat ons oorval het, in ons hand gegee.
24 En wie sou in hierdie saak na julle luister? Want soos die deel van die wat in die geveg aftrek, so is ook die deel van die wat by die pakgoed bly; gelykop moet hulle deel.
25 So is dit dan van diĂ© dag af en verder gewees; ja, hy het dit as ân Insetting en ân Regspraak vir JisraEl vasgestel tot vandag toe.
26 Toe Dawid dan in Siklag aankom, het hy van die buit aan die oudstes van JeHĂ»Wdah, sy stamgenote, gestuur en gesĂȘ: Hier is ân geskenk vir julle uit die buit van die vyande van JaHWeH:
27 aan dié in BetEl en aan dié in Ramot in die Suidland en aan dié in Jattir
28 en aan dié in Aroër en aan dié in Sifmot en aan dié in Estemóa
29 en aan dié in Ragal en aan dié in die stede van die JerågmeEliete en aan dié in die stede van die Keniete
30 en aan dié in Horma en aan dié in Bor-Asan en aan Atag
31 en aan dié in Hebron en aan al die plekke waar Dawid, hy en sy manne, rondgetrek het.
Neerlaag en dood van Saul op GilbĂła.
31Â TERWYL die Filistyne teen JisraEl veg, het die manne van JisraEl vir die Filistyne weggevlug, en gesneuweldes het op die gebergte GilbĂła gelĂȘ.
2 En die Filistyne het Saul en sy seuns agternagesit, en die Filistyne het JeHĂŽWnathan en AbinĂĄdab en MalkisĂșa, die seuns van Saul, gedood.
3 Toe die geveg dan swaar word teen Saul, en die manne, die boogskutters, hom aantref, het hy gebewe van angs vir die skutters.
4 En Saul het aan sy wapendraer gesĂȘ: Trek jou swaard uit en deurboor my met haar, anders kom hierdie onbesnedenes en deurboor my en dryf die spot met my. Maar sy wapendraer wou nie, omdat hy baie bevrees was. Daarop neem Saul die swaard en val oor haar.
5 Toe sy wapendraer sien dat Saul dood was, het hy self ook in sy swaard geval en saam met hom gesterf.
6 So het dan Saul en sy drie seuns en sy wapendraer, ook al sy manne op dieselfde dag almal saam gesterwe.
7 Daarop sien die manne van JisraEl wat oorkant die vlakte en wat oorkant die Jordaan was, dat die manne van JisraEl gevlug het en dat Saul en sy seuns dood was, en hulle het die stede verlaat en gevlug; en die Filistyne het gekom en daarin gaan woon.
8 En toe die Filistyne die volgende dag kom om die gesneuweldes te plunder, kry hulle Saul en sy drie seuns nog daar lĂȘ op die gebergte GilbĂła.
9 En hulle het sy hoof afgekap en sy wapenrusting uitgetrek en dit in die Aarde van die Filistyne rondgestuur om die blye boodskap te bring in die tempels van hulle idole en aan die volk.
10 Daarna het hulle sy wapens in die huis van Ashtarowth neergelĂȘ, maar sy lyk teen die muur van Bet-San vasgeslaan.
11 Toe die inwoners van Jabes in GĂlead daarvan hoor - wat die Filistyne aan Saul gedoen het -
12 het al die dapper manne hulle gereedgemaak en die hele nag deur getrek; en hulle het die lyk van Saul en die lyke van sy seuns van die muur van Bet-San afgehaal en by Jabes gekom en hulle daar verbrand.
13 En hulle het hul gebeente geneem en onder die tamarisk in Jabes begrawe en sewe dae lank gevas.
Dawid ontvang berig van die dood van Saul.
1Â EN nĂĄ die dood van Saul, toe Dawid terug was van die verslaan van die Amalekiete en Dawid twee dae in Siklag gebly het,
2 kom daar op die derde dag ân man uit die leĂ«r, van Saul af, met geskeurde klere en Adamah[adamiet se Aarde] op sy hoof. En toe hy by Dawid kom, val hy op die Aarde en buig hom neer.
3 En Dawid sĂȘ vir hom: Waar kom jy vandaan? En hy antwoord hom: Ek het ontvlug uit die leĂ«r van JisraEl.
4 Verder sĂȘ Dawid vir hom: Wat het gebeur? Vertel my tog. Toe antwoord hy: Die manskappe het uit die geveg gevlug, en baie van die manskappe het ook geval en gesterwe; ja, ook Saul en sy seun JeHĂŽWnathan is dood.
5 En Dawid vra die jongman wat hom die boodskap gebring het: Hoe weet jy dat Saul en sy seun JeHĂŽWnathan dood is?
6 Daarop sĂȘ die jongman wat hom die boodskap gebring het: Ek was bygeval op die gebergte GilbĂła, en kyk, Saul het op sy spies geleun, terwyl die strydwaens en perderuiters hom agternasit;
7 en hy het agter hom omgekyk en my gesien en my geroep, en ek het gesĂȘ: Hier is ek.
8 Toe vra hy my: Wie is jy? En ek antwoord hom: Ek is ân Amalekiet.
9 Daarop sĂȘ hy vir my: Kom staan tog by my en maak my dood, omdat ân duiseling my bevang het; want my siel is nog heeltemal in my.
10 En ek het by hom gaan staan en hom van kant gemaak, want ek het geweet dat hy nĂĄ sy val nie sou leef nie; en ek het die separatisme/kroon wat op sy hoof en die armband wat om sy arm was, geneem en dit hier na my meester gebring.
11 Toe gryp Dawid sy klere en skeur dit; net so al die manne wat by hom was.
12 En hulle het gerouklaag en geween en gevas tot die aand toe oor Saul en oor sy seun JeHĂŽWnathan en oor die volk van JaHWeH en oor die huis van JisraEl, omdat hulle deur die swaard geval het.
13 Verder sĂȘ Dawid aan die jongman wat hom die boodskap gebring het: Waar kom jy vandaan? En hy antwoord: Ek is die seun van ân uitlandse man, ân Amalekiet.
14 En Dawid sĂȘ vir hom: Hoe? Jy was nie bevrees om jou hand uit te steek om die gesalfde van JaHWeH om te bring nie?
15 Daarop roep Dawid een van die jongmanne en sĂȘ: Kom nader, val op hom aan! En diĂ© het hom neergeslaan, dat hy gesterf het.
16 En Dawid het vir hom gesĂȘ: Jou bloed is op jou hoof, want jou mond getuig teen jou, omdat jy sĂȘ: Ek het die gesalfde van JaHWeH gedood.
Klaaglied van Dawid oor Saul en JeHĂŽWnathan.17 TOE het Dawid hierdie klaaglied aangehef oor Saul en oor sy seun JeHĂŽWnathan,
18 en hy het beveel om die kinders van JeHûWdah die Boog[lied] te leer; kyk, sy is geskrywe in die Boekrol van die Opregte.
19 Die sieraad, o JisraEl - op jou hoogtes lĂȘ sy verslaan. Hoe het die dapperes geval!
20 Vertel dit nie in Gat, verkondig dit nie op die strate van Askelon nie, sodat die dogters van die Filistyne hulle nie verheug, die dogters van die onbesnedenes nie jubel nie!
21 Berge van Gilbóa, mag op julle geen dou en geen reën op die velde van hulle bydraes wees nie! Want daar is die skild van die dappere krygsmanne weggegooi, die skild van Saul, sonder dat dit met olie gesalf is.
22 Sonder die bloed van die ge-sneuweldes, sonder die vet van die dapperes het die boog van JeHĂŽWnathan nie agteruitgewyk en die swaard van Saul nie leeg teruggekeer nie.
23 Saul en JeHĂŽWnathan, die bemindes en lieflikes, is in hulle lewe en in hulle dood nie geskeie nie. Vinniger as arende was hulle, sterker as leeus.
24 Dogters van JisraEl, ween oor Saul, wat julle weelderig beklee het met skarlaken, wat goue versiersels aangebring het op julle gewaad.
25 Hoe het die dapperes geval diep in die geveg! JeHĂŽWnathan lĂȘ verslaan op jou hoogtes.
26 Ek is benoud om jou ontwil, my broer JeHĂŽWnathan! Jy was vir my baie lieflik; jou liefde was vir my wonderliker as die liefde van vroue.
27 Hoe het die dapperes geval en die oorlogswapens verlore gegaan!
Dawid word koning oor JeHûWdah, en Isbóset koning oor JisraEl.
1 EN daarna het Dawid JaHWeH geraadpleeg en gesĂȘ: Sal ek optrek in een van die stede van JeHĂ»Wdah? En JaHWeH het hom geantwoord: Trek op. Toe sĂȘ Dawid: Waarheen moet ek optrek? En Hy antwoord: Na Hebron.
2 En Dawid het daarheen opgetrek, en ook sy twee vroue, AhĂnoam ân JizreElitiese vrou, en AbĂgail, die vrou van Nabal, die Karmeliet.
3 Dawid het ook sy manne wat by hom was, laat optrek, elkeen met sy huisgesin, en hulle het in die stede van Hebron gaan woon.
4 Daarna het die manne van JeHĂ»Wdah gekom en Dawid daar as koning oor die huis van JeHĂ»Wdah gesalf. Toe hulle aan Dawid meedeel en sĂȘ: Dit is die manne van Jabes in GĂlead wat Saul begrawe het,
5 stuur Dawid boodskappers na die manne van Jabes in GĂlead om aan hulle te sĂȘ: Mag julle geseĂ«nd wees deur JaHWeH, dat julle hierdie medelye betoon het aan julle meester, aan Saul, en hom begrawe het.
6 Mag JaHWeH aan julle dan nou Medelye en Waarheid betoon, en ek self sal ook hierdie Suiwerheid aan julle betoon, omdat julle hierdie ding gedoen het.
7 En nou, laat julle hande sterk wees, en wees wakker manne; want julle meester Saul is dood. Daarby het die huis van JeHûWdah my ook as koning oor hulle gesalf.
8 Maar Abner, die seun van Ner, die leërowerste van Saul, het Isbóset, die seun van Saul, geneem en hom oorgebring na Mahanåim
9 en hom koning gemaak oor GĂlead en oor die Asuriete en oor JizreEl en oor Efraim en oor Benjamin en oor die hele JisraEl.
10 Veertig jaar oud was Isbóset, die seun van Saul, toe hy koning geword het oor JisraEl, en hy het twee jaar geregeer; net die huis van JeHûWdah het Dawid gevolg.
11 En die getal dae wat Dawid koning was in Hebron oor die huis van JeHûWdah, was sewe jaar en ses maande.
Burgeroorlog. Slag by GĂbeon.
12 EN Abner, die seun van Ner, met die dienaars van IsbĂłset, die seun van Saul, het uitgetrek uit MahanĂĄim na GĂbeon.
13 JĂŽWab, die seun van SerĂșja, en die dienaars van Dawid het ook uitgetrek. En toe hulle mekaar ontmoet by die dam van GĂbeon, het hulle gaan sit aan weerskante van die dam.
14 En Abner sĂȘ vir JĂŽWab: Laat die jongmanne hulle tog regmaak en voor ons speel. En JĂŽWab sĂȘ: Laat hulle regmaak.
15 Toe het hulle opgestaan, en twaalf is vir Benjamin afgetel, naamlik vir IsbĂłset, die seun van Saul; en twaalf van die dienaars van Dawid.
16 Maar die een het die ander aan die hoof gegryp, en die een se swaard was in die sy van die ander, sodat hulle saam geval het; daarom noem hulle diĂ© plek Veld van Swaard-skerptes, wat by GĂbeon is.
17 En dieselfde dag het die geveg buitengewoon hewig geword, maar Abner en die manne van JisraEl is verslaan voor die aangesig van die dienaars van Dawid.
18 En daar was drie seuns van SerĂșja: JĂŽWab en AbĂsai en AsaEl; en AsaEl was lig op sy voete soos een van die gemsbokke wat in die veld is.
19 En AsaEl het Abner agternagejaag sonder om in sy koers regs of links agter Abner weg te draai.
20 Toe kyk Abner agter hom om en sĂȘ: Is dit jy, AsaEl? En hy antwoord: Dit is ek.
21 En Abner sĂȘ vir hom: Draai uit na jou regter- of linkerhand en gryp vir jou een van die jongmanne en neem sy uitrusting vir jou. Maar AsaEl wou nie agter hom wegdraai nie.
22 En Abner sĂȘ nog ân keer vir AsaEl: Jy moet padgee agter my; waarom moet ek jou teen die Aarde slaan? Hoe sou ek dan my aangesig kan ophef voor jou broer JĂŽWab?
23 Maar hy het geweier om weg te draai. Toe steek Abner hom met die agterent van die spies in die onderlyf, sodat die spies agter hom uitkom en hy daar neerval en op die plek sterwe. En almal het bly staan wat aankom by die plek waar AsaEl geval en gesterwe het.
24 Maar JĂŽWab en AbĂsai het Abner agternagejaag, en die son het ondergegaan toe hulle by die heuwel Amma kom wat teenoor Giag lĂȘ, aan die pad na die wildernis van GĂbeon.
25 En die kinders van Benjamin het agter Abner byeengekom en saam een skare geword, en hulle het gaan staan op die top van ân sekere heuwel.
26 Toe roep Abner na JĂŽWab en sĂȘ: Moet die swaard dan vir ewig verteer? Weet jy nie dat sy oplaas bitter sal wees nie? En hoe lank sal jy nie aan die manskappe sĂȘ dat hulle moet omdraai agter hulle broers vandaan nie?
27 En JĂŽWab antwoord: So waar as die Elohim leef, waarlik, as jy nie gespreek het nie, sou die manskappe mĂŽre eers weggetrek het, elkeen agter sy broer vandaan.
28 Toe blaas JĂŽWab op die ramshoring, en al die manskappe het stilgestaan en JisraEl nie langer agternagejaag en nie verder meer geveg nie.
29 Daarop het Abner en sy manne daardie hele nag die Vlakte deurgegaan en deur die Jordaan getrek en deur die hele Bitron en in MahanĂĄim aangekom.
30 En JĂŽWab het omgedraai agter Abner weg en al die manskappe versamel. En van Dawid se dienaars is negentien man en AsaEl vermis.
31 Maar die dienaars van Dawid het van Benjamin, naamlik onder die manne van Abner, geslaan - driehonderd-en-sestig man het gesterwe.
32 En hulle het AsaEl opgetel en hom in die graf van sy vader wat in Betlehem was, begrawe; en JĂŽWab en sy manne het die hele nag deur getrek, sodat dit vir hulle in Hebron lig geword het.
Seuns van Dawid wat in Hebron gebore is
2 EN vir Dawid is daar seuns in Hebron gebore. En sy eersgeborene was Amnon, by AhĂnoam ân JizreElitiese vrou;
3 en sy tweede was KĂleab, by AbĂgail, die vrou van Nabal, die Karmeliet; en die derde was Absalom, die seun van MĂĄĂ€ga, die dogter van TĂĄlmai, die koning van Gesur;
4 en die vierde AdoniJaH, die seun van Haggit; en die vyfde ShafĂĄtJaH, die seun van AbĂtal;
5 en die sesde JĂtream, by Egla, die vrou van Dawid. Hulle is vir Dawid in Hebron gebore.
Onderhandelinge tussen Abner en Dawid. JĂŽWab vermoor Abner.
6 EN onderwyl daar oorlog was tussen die huis van Saul en die huis van Dawid, was Abner besig om homself te versterk in die huis van Saul.
7 Saul het naamlik ân byvrou gehad en haar naam [was] Rispa, die dogter van Aja; en [IsbĂłset] het vir Abner gesĂȘ: Waarom het jy by die byvrou van my vader ingegaan?
8 Toe word Abner baie kwaad oor die woorde van IsbĂłset en sĂȘ: Is ek dan die hond se kop wat aan JeHĂ»Wdah behoort? Vandag betoon ek medelye met die huis van Saul, jou vader, aan sy broers en aan sy vriende; en ek het jou nie in die hand van Dawid laat raak nie, en tog verwyt jy my vandag oor die ongeregtigheid met ân vrou?
9 Mag Elohim so aan Abner doen en so daaraan toedoen, sekerlik soos JaHWeH Dawid met ân eed beloof het, net so sal ek aan hom doen
10 deur die koningskap aan die huis van Saul te ontneem en die Troon van Dawid op te rig oor JisraEl en oor JeHûWdah, van Dan tot Berséba.
11 En hy kon Abner verder geen antwoord gee nie, omdat hy vir hom bang was.
12 Daarop het Abner boodskappers na Dawid in sy plek gestuur om te sĂȘ: Aan wie behoort die Aarde? en: Sluit u verbond met my; en kyk, my hand sal met u wees om die hele JisraEl na u toe oor te bring.
13 En hy het gesĂȘ: Goed, Ă©k sal met u ân verbond sluit, maar een ding eis ek van u, naamlik: U mag my aangesig nie sien nie, of u moet eers Migal, die dogter van Saul, saambring as u kom om my aangesig te sien.
14 Dawid het ook boodskappers gestuur na IsbĂłset, die seun van Saul, om te sĂȘ: Gee my vrou Migal met wie ek my verloof het vir honderd voorhuide van die Filistyne.
15 En IsbĂłset het gestuur en haar van die man, van PĂĄltieEl, die seun van Lais, afgeneem.
16 En haar man het saam met haar gegaan, terwyl hy agter haar aan loop en ween tot by BahĂșrim. Toe sĂȘ Abner vir hom: Gaan terug. En hy het teruggegaan.
17 En Abner het met die oudstes van JisraEl onderhandel en gesĂȘ: Gister sowel as eergister het julle aldeur Dawid as koning oor julle begeer.
18 Voer dit dan nou uit, want JaHWeH het van Dawid gespreek en gesĂȘ: Deur die hand van My kneg Dawid sal Ek My volk JisraEl uit die hand van die Filistyne en uit die hand van al hulle vyande verlos.
19 En Abner het ook voor die ore van Benjamin gespreek; en Abner het ook gegaan om voor die ore van Dawid in Hebron te spreek alles wat goed was in die oë van JisraEl en in die oë van die hele huis van Benjamin.
20 Toe Abner by Dawid in Hebron kom, en twintig man saam met hom, het Dawid vir Abner en die manne wat by hom was, ân maaltyd aangerig.
21 En Abner sĂȘ vir Dawid: Ek wil my klaarmaak en die hele JisraEl by my meester die koning gaan versamel, dat hulle met u ân verbond sluit; dan kan u heers oor alles wat u siel begeer. Daarop het Dawid Abner laat gaan, en hy het in vrede weggegaan.
22 Intussen kom die dienaars van Dawid en JĂŽWab juis van ân rooftog af, en hulle bring ân groot buit met hulle saam. Maar Abner was nie meer by Dawid in Hebron nie, want diĂ© het hom laat gaan, en hy het in vrede vertrek.
23 Toe JĂŽWab en die hele kommando wat saam met hom was, tuiskom, deel hulle aan JĂŽWab mee en sĂȘ: Abner, die seun van Ner, het na die koning gekom, en diĂ© het hom laat gaan, en hy het in vrede vertrek.
24 Daarop kom JĂŽWab by die koning en sĂȘ: Wat het u gedoen? Kyk, Abner het by u gekom; waarom het u hom tog laat loop, dat hy somaar weggegaan het?
25 U ken Abner, die seun van Ner, dat hy gekom het om u te mislei en om u uitgang en u ingang te weet, ja, om alles te weet wat u doen.
26 En JĂŽWab het van Dawid af weggegaan en boodskappers agter Abner aan gestuur, wat hom teruggebring het van die put Hassira af sonder dat Dawid dit geweet het.
27 Toe Abner dan in Hebron terugkom, het JĂŽWab hom eenkant toe gelei in die middel van die poort om vertroulik met hom te praat en hom daar in die onderlyf gesteek, sodat hy gesterf het, oor die bloed van sy broer AsaEl.
28 Toe Dawid dit daarna hoor, sĂȘ hy: Ek en my koninkryk is voor die Aangesig van JaHWeH vir ewig onskuldig aan die bloed van Abner, die seun van Ner.
29 Mag dit losbreek op die hoof van JĂŽWab en op sy hele vader se huis, en mag die huis van JĂŽWab nie vry wees van een wat ân vloeiing het of wat melaats is of wat op krukke loop of wat deur die swaard val of gebrek aan brood het nie.
30 JĂŽWab dan en AbĂsai, sy broer, het Abner vermoor, omdat hy hulle broer AsaEl by GĂbeon in die geveg gedood het.
31 Verder het Dawid aan JĂŽWab en al die mense wat by hom was, gesĂȘ: Skeur julle klere en gord rouklere aan en rouklaag voor die aangesig van Abner uit! En koning Dawid het agter die baar aan gegaan.
32 Toe hulle Abner in Hebron begrawe, het die koning sy stem verhef en geween by die graf van Abner; die hele volk het ook geween.
33 En die koning het ân klaaglied oor Abner aangehef en gesĂȘ: Moes Abner sterwe soos ân dwaas?
34 Jou hande was nie gebind en jou voete nie aangeraak met koperkettings nie. Soos ân mens voor die aangesig van kwaaddoeners val, het jy geval. En die hele volk het nog meer oor hom geween.
35 Daarop kom die hele volk om Dawid te beweeg dat hy brood moet eet terwyl dit nog dag was; maar Dawid het gesweer en gesĂȘ: Mag Elohim so aan my doen en aanhou as ek voor die aangesig van die son ondergaan, brood of enigiets proe.
36 En die hele volk het dit opgemerk, en dit was goed in hulle oë: soos alles wat die koning gedoen het, was dit goed in die oë van die hele volk.
37 En die hele volk en die hele JisraEl het dieselfde dag gemerk dat dit nie van die koning gekom het om Abner, die seun van Ner, dood te maak nie.
38 Verder het die koning aan sy dienaars gesĂȘ: Weet julle nie dat vandag ân vors en ân groot man in JisraEl geval het nie?
39 Maar ek is vandag swak, alhoewel ek as koning gesalf is, terwyl hierdie manne, die seuns van SerĂșja, harder is as ek. Mag JaHWeH die kwaaddoener vergelde na sy besoedeling!
IsbĂłset word vermoor. Dawid wreek sy dood.
1Â TOE die seun van Saul hoor dat Abner in Hebron gesterf het, het sy hande slap geword, en die hele JisraEl was verskrik.
2 En die seun van Saul het twee manne, owerstes van bendes, gehad: die naam van die een was Båëna en die naam van die ander Régab, seuns van Rimmon, die Beërotiet, uit die kinders van Benjamin, want Beërot is ook by Benjamin gereken.
3 En die BeĂ«rotiete het na GittaĂm gevlug en was daar vreemdelinge tot vandag toe.
4 En JeHĂŽWnathan, die seun van Saul, het ân seun gehad, lam aan altwee voete. Hy was vyf jaar oud toe die tyding aangaande Saul en JeHĂŽWnathan uit JizreEl gekom het, en sy oppasser het hom opgetel en gevlug; maar terwyl sy in haar haastigheid vlug, het hy geval en lam geword; en sy naam was MefibĂłset.
5 En die seuns van Rimmon, die BeĂ«rotiet, RĂ©gab en BĂĄĂ«na, het gegaan en by die huis van IsbĂłset gekom op die warmste van die dag toe hy in sy middagslaap lĂȘ.
6 En hulle het daar ingekom tot binne-in die huis om koring te gaan haal en hom in die onderlyf gesteek; en RĂ©gab en sy broer BĂĄĂ«na het ontvlug.
7 Hulle het naamlik die huis ingegaan, terwyl hy op sy bed in sy slaapkamer lĂȘ, en hom doodgeslaan en sy hoof afgekap; en hulle het sy hoof saamgeneem en die hele nag deur geloop met die pad van die Vlakte
8 en die hoof van IsbĂłset na Dawid in Hebron gebring en aan die koning gesĂȘ: Hier is die hoof van IsbĂłset, die seun van Saul, u vyand wat u siel gesoek het; maar JaHWeH het aan my meester die koning vandag wraak gegee op Saul en sy saad.
9 Maar Dawid het RĂ©gab en sy broer BĂĄĂ«na, die seuns van Rimmon, die BeĂ«rotiet, geantwoord en aan hulle gesĂȘ: So waar as JaHWeH leef wat my siel uit alle benoudheid verlos het,
10 hom wat aan my berig gebring en gesĂȘ het: Kyk, Saul is dood! - terwyl hy in sy eie oĂ« was soos een wat ân goeie boodskap bring - het ek gegryp en hom in Siklag gedood, aan wie ek eintlik boodskappersloon moes gegee het;
11 hoeveel te meer sal ek dan nou nie, as besoedelde mense ân regverdige man in sy huis op sy bed vermoor, sy bloed van julle hand eis en julle van die Aarde verdelg nie?
12 Toe het Dawid die jongmanne bevel gegee, en dié het hulle gedood en hul hande en voete afgekap en hulle opgehang by die dam in Hebron; maar die hoof van Isbóset het hulle geneem en dit begrawe in die graf van Abner in Hebron.
Dawid word deur al die stamme as koning erken. Hy neem Jerusalem in en verslaan die Filistyne.
1Â TOE kom al die stamme van JisraEl na Dawid in Hebron, en hulle spreek en sĂȘ: Hier is ons, u been en u vlees is ons!
2 Gister sowel as eergister toe Saul koning oor ons was, het Ăș JisraEl uit- en ingelei; en JaHWeH het aan u gesĂȘ: Jy moet My volk JisraEl oppas, en jy moet ân vors wees oor JisraEl.
3 So het dan al die oudstes van JisraEl na die koning in Hebron gekom; en koning Dawid het met hulle ân verbond in Hebron gesluit voor die Aangesig van JaHWeH, en hulle het Dawid as koning oor JisraEl gesalf.
4 Dertig jaar was Dawid oud toe hy koning geword het; veertig jaar het hy geregeer.
5 In Hebron het hy oor JeHûWdah sewe jaar en ses maande geregeer, en in Jerusalem het hy drie-en-dertig jaar oor die hele JisraEl en JeHûWdah geregeer.
6 Toe die koning met sy manne na Jerusalem wegtrek teen die Jebusiete, die bewoners van die Aarde, het hulle met Dawid gespreek en gesĂȘ: Jy sal hier nie inkom nie, maar die blindes en lammes sal jou verdrywe - dit wil sĂȘ: Dawid sal hier nie inkom nie.
7 Maar Dawid het die bergvesting Sion ingeneem; Sy is die Stad van Dawid.
8 En Dawid het daardie dag gesĂȘ: Elkeen wat ân Jebusiet verslaan, laat hom in die waterkanaal neerwerp die lammes sowel as die blindes, van wie Dawid se siel ân afkeer het! Daarom sĂȘ hulle: ân Blinde en ân lamme mag nie in die huis kom nie.
9 En Dawid het in die bergvesting gaan woon en Haar die Stad van Dawid genoem; en Dawid het rondom, van Millo af na die binnekant, gebou.
10 En Dawid het gedurigdeur groter geword, en JaHWeH, die Elohey van die leërmagte, was met hom.
11 Toe stuur Hiram, die koning van Tirus, boodskappers na Dawid met sederhout en skrynwerkers en klipkappers, en hulle het vir Dawid ân huis gebou.
12 So het Dawid dan gewaar geword dat JaHWeH hom as koning oor JisraEl bevestig en sy koningskap verhef het ter wille van Sy volk JisraEl.
13 En Dawid het uit Jerusalem meer byvroue en vroue geneem, nadat hy uit Hebron gekom het en vir Dawid is meer seuns en dogters gebore.
14 En dit is die name van die wat vir hom in Jerusalem gebore is: SĂĄmmua en Sobab en Natan en Salomo,
15 en Jibhar en EliShua en Nefeg en JĂĄfia,
16 en EliShama en EliAda en EliFelet.
17 Toe die Filistyne hoor dat Dawid as koning oor JisraEl gesalf was, het al die Filistyne opgetrek om Dawid te soek, maar Dawid het dit gehoor en afgetrek na die bergvesting.
18 En die Filistyne het gekom en hulle versprei in die dal Refaim.
19 Toe het Dawid JaHWeH geraadpleeg en gesĂȘ: Sal ek optrek teen die Filistyne? Sal U hulle in my hand gee? En JaHWeH het aan Dawid gesĂȘ: Trek op, want Ek sal die Filistyne verseker in jou hand gee.
20 Daarop het Dawid na BaĂ€l-PĂ©rasim gegaan, en Dawid het hulle daar verslaan en gesĂȘ: JaHWeH het voor my aangesig heen deur my vyande gebreek soos water deurbreek; daarom het hy diĂ© plek BaĂ€l-PĂ©rasim genoem.
21 En hulle het hul idole daar agtergelaat, en Dawid en sy manne het dit saamgeneem.
22 Maar die Filistyne het nog weer opgetrek en hulle in die dal Refaim versprei.
23 Toe raadpleeg Dawid JaHWeH, en Hy sĂȘ: Jy moet nie optrek nie: trek agter hulle om en val hulle aan vlak voor die balsembosse.
24 En as jy ân geruis van voetstappe in die toppe van die balsembosse hoor, moet jy gou maak, want dan het JaHWeH voor jou uitgetrek om die leĂ«r van die Filistyne te verslaan.
25 En Dawid het gedoen net soos JaHWeH hom beveel het, en hy het die Filistyne verslaan van GĂbeon af tot naby Geser.
Dawid bring die Ark na Jerusalem oor.
1Â DAARNA het Dawid weer al die uitgesoektes in JisraEl, dertigduisend, versamel;
2 en Dawid het hom klaargemaak en met al die mense opgetrek wat by hom was, van BåÀle-JeHûWdah, om die Ark van die Elohim, waaroor die Naam uitgeroep is, die Naam van JaHWeH van die leërmagte wat op die Gérubs troon, daarvandaan te gaan haal.
3 En hulle het die Ark van die Elohim op ân nuwe wa vervoer en haar uit die huis van AbinĂĄdab, wat op die heuwel is, gebring. Terwyl Ussa en Agjo, die seuns van AbinĂĄdab, die wa drywe,
4 met die Ark van die Elohim, het Agjo voor die aangesig van die Ark geloop.
5 En Dawid en die hele huis van JisraEl het voor die Aangesig van JaHWeH gespeel met allerhande [instrumente] van sipreshout, naamlik met siters en harpe en tamboeryne, en bekkens en simbale.
6 En toe hulle by die dorsvloer van Nagon kom, het Ussa sy hand uitgesteek na die Ark van die Elohim en haar vasgehou, want die osse het gestruikel.
7 Daarop het die Woede van JaHWeH teen Ussa ontvlam, en die Elohim het hom daar getref oor dié vergryp, sodat hy daar by die Ark van die Elohim gesterf het.
8 En Dawid het ontroerd geword, omdat JaHWeH ân skeur aan Ussa geskeur het; daarom het hy daardie plek genoem Peres-Ussa, tot vandag toe.
9 En Dawid het daardie dag vir JaHWeH bevrees geword en gesĂȘ: Hoe kan die Ark van JaHWeH na my kom?
10 Daarom wou Dawid nie die Ark van JaHWeH by hom in die Stad van Dawid laat inkom nie, maar Dawid het haar na die huis van Obed-Edom, die Gittiet, laat wegdraai.
11 En die Ark van JaHWeH het drie maande in die huis van Obed-Edom, die Gittiet, gebly, en JaHWeH het Obed-Edom en sy hele huis geseën.
12 En toe aan koning Dawid meegedeel is: JaHWeH het die huis van Obed-Edom en alles wat aan hom behoort, geseën ter wille van die Ark van die Elohim, het Dawid gegaan en die Ark van die Elohim met vreugde uit die huis van Obed-Edom na die Stad van Dawid gebring.
13 En toe die draers van die Ark van JaHWeH ses treĂ« geloop het, het hy ân bees en ân vetgemaakte kalf geslag.
14 Daarby het Dawid met alle mag gedans voor die Aangesig van JaHWeH; en Dawid was omgord met ân linneskouerkleed.
15 So het Dawid en die hele huis van JisraEl dan die Ark van JaHWeH met gejuig en ramshoring geklank opgehaal.
16 Toe die Ark van JaHWeH die Stad van Dawid inkom, kyk Migal, die dogter van Saul, juis deur die venster en sien koning Dawid huppel en dans voor die Aangesig van JaHWeH; en sy het hom in haar hart verag.
17 Nadat hulle dan die Ark van JaHWeH ingebring en haar op haar plek neergesit het binne-in die Tent wat Dawid vir haar opgeslaan het, het Dawid brandoffers en vergoeding gebring voor die Aangesig van JaHWeH.
18 Toe Dawid gereed was met die brandoffer en vergoeding, het hy die volk in die Naam van JaHWeH van die leërmagte geseën
19 en aan die hele volk, die hele menigte van JisraEl, manne sowel as vroue, aan elkeen een broodkoek en een stuk vleis en een rosynekoek uitgedeel. Daarop het die hele volk elkeen na sy huis gegaan.
20 Toe Dawid terugkom om sy huisgesin te seĂ«n, het Migal, die dogter van Saul, Dawid tegemoetgegaan en gesĂȘ: Hoe het die koning van JisraEl homself vandag geĂ«er, dat hy homself vandag voor die oĂ« van die slavinne van sy dienaars ontbloot het soos een van die ligsinnige mense hom somaar ontbloot!
21 Maar Dawid sĂȘ vir Migal: Voor die Aangesig van JaHWeH wat my verkies het bo jou vader en bo sy hele huis, deur my as vors aan te stel oor die volk van JaHWeH, oor JisraEl - ja, voor die Aangesig van JaHWeH sal ek vrolik wees!
22 En ek sal my nog geringer ag as dit - ek sal nederig wees in my eie oë en met die slavinne van wie jy gepraat het, met hulle sal ek myself eer.
23 En Migal, die dogter van Saul, het tot die dag van haar dood geen kind gehad nie.
Elohim laat Dawid nie toe om vir Hom ân Tempel te bou nie.
1Â EN terwyl die koning in sy huis woon, nadat JaHWeH hom rus gegee het van al sy vyande rondom,
2 sĂȘ die koning vir die profeet Natan: Kyk tog, Ă©k woon in ân huis van sederhout, maar die Ark van die Elohim woon binnekant ân tentdoek.
3 Toe sĂȘ Natan aan die koning: Gaan heen, doen alles wat in u hart is, want JaHWeH is met u.
4 Maar in dieselfde nag kom die Woord van JaHWeH tot Natan en sĂȘ:
5 Gaan sĂȘ aan My kneg, aan Dawid: So spreek JaHWeH: Sou jy vir My ân huis bou om in te woon?
6 Ek het tog in geen huis gewoon van die dag af dat Ek die kinders van JisraEl uit Egipte laat optrek het tot vandag toe nie; maar Ek het rondgetrek in ân Tabernakel.
7 Oral waar Ek onder al die kinders van JisraEl rondgetrek het, het Ek nooit ân woord gespreek met een van die stamme van JisraEl, wat Ek aangestel het om My volk JisraEl op te pas, en gesĂȘ: Waarom bou julle nie vir My ân huis van sederhout nie?
8 So moet jy dan nou aan My kneg, aan Dawid, sĂȘ: So spreek JaHWeH van die leĂ«rmagte: Ek self het jou geneem uit die weiveld agter die skape weg, om ân vors te wees oor My volk, oor JisraEl;
9 en Ek was met jou oral waar jy gegaan het, en het al jou vyande voor jou uitgeroei; en Ek sal vir jou ân groot naam maak soos die naam van die grotes wat in die Aarde is;
10 en Ek sal vir My volk JisraEl ân plek bestel en hom plant, dat hy op sy eie plek kan woon en nie langer verontrus word nie. En kwaaddoeners sal hom nie meer verdruk soos vroeĂ«r nie,
11 naamlik van die dag af dat Ek rigters oor My volk JisraEl aangestel het. Maar Ek sal jou rus gee van al jou vyande; en JaHWeH gee jou te kenne dat JaHWeH vir jou ân huis sal stig.
12 As jou dae vol is en jy met jou vaders ontslaap het, sal Ek jou saad wat uit jou liggaam sal voortkom, laat optree en sy koningskap bevestig.
13 Hy sal vir My Naam ân Huis bou, en Ek sal sy koninklike troon bevestig tot in ewigheid.
14 Ek sal vir hom ân Vader wees, en hy sal vir My ân seun wees; sodat as hy verkeerd handel, Ek hom sal straf met die roede van ân man en met slae van seuns van adamiete.
15 Maar My Medelye sal Ek van hom nie onttrek nie, soos Ek haar onttrek het aan Saul wat Ek voor jou aangesig verwyder het.
16 En jou Huis en jou koningskap sal bestendig wees tot in ewigheid voor jou; jou troon sal vasstaan tot in ewigheid.
17 Volgens al hierdie woorde en volgens hierdie hele visioen, so het Natan met Dawid gespreek.
18 Koning Dawid het toe ingegaan en voor die Aangesig van JaHWeH gebly en gesĂȘ: Wie is ek, my Meester JaHWeH, en wat is my Huis, dat U my tot hiertoe gebring het?
19 En dit was nog te gering in U OĂ«, my Meester JaHWeH, sodat U ook aangaande die Huis van U kneg tot ver in die toekoms gespreek het; en sy is die Wet vir adamiete, my Meester JaHWeH!
20 Maar wat sal Dawid nog verder met U spreek? want U ken U kneg, my Meester JaHWeH.
21 Ter wille van U Woord en volgens U Hart het U hierdie hele groot saak gedoen, om dit aan U kneg bekend te maak.
22 Daarom is U groot, JaHWeH Elohim! Want daar is niemand soos U, en daar is geen Elohim behalwe U nie, volgens alles wat ons met ons ore gehoor het.
23 En wie is soos U volk, soos JisraEl, een nasie op die Aarde, wat Elohim vir Hom as ân volk gaan verlos het, en om vir Hom ân Naam te maak; en om groot dinge te doen vir hulle en ontsagwekkende dinge aan U Aarde voor U volk uit wat U verlos het vir U van Egipte, van die nasies en sy gode?
24 En U het U volk JisraEl vir U bevestig as ân volk vir U tot in ewigheid; en U, JaHWeH, het vir hulle ân Elohim geword.
25 Laat dan nou, JaHWeH Elohim, die woord wat U oor U kneg en oor sy Huis gespreek het, in vervulling gaan tot in ewigheid, en doen soos U gespreek het;
26 sodat U Naam groot kan wees tot in ewigheid deurdat hulle sĂȘ: JaHWeH van die leĂ«rmagte is Elohim oor JisraEl; en die Huis van U kneg Dawid sal voor U Aangesig bestendig wees.
27 Want U, JaHWeH van die leĂ«rmagte, Elohey van JisraEl, het die oor van U kneg geopen en gesĂȘ: Ek sal vir jou ân Huis bou; daarom het U kneg vrymoedigheid gevind om hierdie gebed tot U te bid.
28 En nou, my Meester JaHWeH, U is Hy, die Elohim en U Woord is Waarheid; en U het U kneg hierdie suiwer ding belowe.
29 Laat dit U dan nou behaag en seën die Huis van U kneg, sodat hy vir ewig voor U Aangesig kan wees; want U, my Meester JaHWeH, het dit gespreek, en deur U seën sal die Huis van U kneg vir ewig geseënd wees.
Dawid onderwerp die Filistyne en Moab, Soba en Aram. Sy staatsamptenare.
1Â EN daarna het Dawid die Filistyne verslaan en hulle onderwerp; en Dawid het die gesag oor die moederstad uit die hand van die Filistyne geneem.
2 Hy het die Moabiete ook verslaan en hulle gemeet met ân lyn deur hulle op die Aarde te laat lĂȘ: en hy het twee mate gemeet om dood te maak en een volle maat om te laat lewe; en die Moabiete het Dawid se knegte geword en het spys gedra.
3 Verder het Dawid Hadadéser, die seun van Rehob, die koning van Soba, verslaan, toe dié getrek het om sy mag aan die Eufraatrivier te herstel.
4 En Dawid het van hom duisend-sewehonderd perderuiters afgeneem en twintigduisend man voetgangers, en Dawid het al die [trekperde] van die strydwaens se hakskeensenings afgesny, maar ân honderd strydwaens se [trekperde] laat oorbly.
5 En die Arameërs van Damaskus het gekom om Hadadéser, die koning van Soba, te help; maar Dawid het onder die Arameërs twee-en-twintigduisend man verslaan.
6 En Dawid het wagposte in Aram-Damaskus uitgesit, sodat die Arameërs Dawid se knegte geword en spys gedra het; en JaHWeH het Dawid die oorwinning gegee oral waar hy getrek het.
7 En Dawid het die goue skilde geneem wat die dienaars van Hadadéser gedra het, en dit na Jerusalem gebring.
8 En uit Bétag en uit Berotåi, stede van Hadadéser, het koning Dawid ontsaglik veel koper weggeneem.
9 Toe Toï, die koning van Hamat, hoor dat Dawid die hele leërmag van Hadadéser verslaan het,
10 stuur Toï sy seun JaWÚram na koning Dawid om hom na die welstand te vra en hom te prys, omdat hy teen Hadadéser geveg en hom verslaan het - want Hadadéser het gedurig oorlog gevoer met Toï - en in sy hand was silwer- en goue en kopervoorwerpe.
11 Dit het koning Dawid ook aan JaHWeH apart gehou, saam met die silwer en die goud wat hy apart gehou het van al die nasies wat hy onderwerp het:
12 van die Arameërs en die Moabiete en van die kinders van Ammon en van die Filistyne en van die Amalekiete en van die buit van Hadadéser, die seun van Rehob, die koning van Soba.
13 En Dawid het naam gemaak toe hy, by sy terugkoms van die neerlaag van die Arameërs, in die Vallei van Sout agttienduisend [man verslaan het].
14 En Dawid het wagposte in Edom uitgesit, in die hele Edom het hy wagposte uitgesit, en al die Edomiete het Dawid se knegte geword; en JaHWeH het Dawid die oorwinning gegee oral waar hy getrek het.
15 En Dawid het oor die hele JisraEl geregeer, en Dawid het aan sy hele volk Reg en Geregtigheid gedoen.
16 En JĂŽWab, die seun van SerĂșja, was oor die leĂ«r; en JeHĂŽWshafat, die seun van AhĂlud, was kanselier.
17 En Sadok, die seun van AhĂtub, en AhimĂ©leg, die seun van Abjatar, was priesters, en SerĂĄJaH was skrywer.
18 En BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, was oor die Kreti en die Pleti, en die seuns van Dawid was priesters.
Die edelmoedige gedrag van Dawid teenoor MefibĂłset, die seun van JeHĂŽWnathan.
1Â EN Dawid het gesĂȘ: Is daar nog iemand oor van die huis van Saul, dat ek aan hom medelye kan betoon ter wille van JeHĂŽWnathan?
2 En die huis van Saul het ân dienaar gehad, met die naam van Siba; en hulle het hom na Dawid geroep, en die koning het hom gevra: Is jy Siba? Toe antwoord hy: U dienaar!
3 En die koning vra: Is daar nie nog iemand van die huis van Saul, dat ek die Medelye van Elohim aan hom kan betoon nie? Toe sĂȘ Siba aan die koning: Daar is nog ân seun van JeHĂŽWnathan, wat lam is aan altwee voete.
4 En die koning vra hom: Waar is hy? Toe sĂȘ Siba aan die koning: Kyk, hy is in die huis van Magir, die seun van AmmiEl, in LĂłdebar.
5 Daarop het koning Dawid gestuur en hom laat haal uit die huis van Magir, die seun van AmmiEl, uit LĂłdebar.
6 Toe MefibĂłset, die seun van JeHĂŽWnathan, die seun van Saul, by Dawid inkom, het hy op sy aangesig geval en hom neergebuig. En Dawid het gesĂȘ: MefibĂłset! En hy het geantwoord: Hier is u dienaar.
7 En Dawid sĂȘ vir hom: Wees nie bevrees nie, want ek sal sekerlik medelye met jou hĂȘ ter wille van jou vader JeHĂŽWnathan en al die grond van jou vader Saul aan jou teruggee, en jy self sal voortdurend aan my tafel brood eet.
8 Toe buig hy en sĂȘ: Wat is u dienaar, dat u na ân dooie hond soos ek is, omgesien het?
9 En die koning het Siba, die dienaar van Saul, geroep en vir hom gesĂȘ: Alles wat Saul en sy hele huis gehad het, gee ek aan die seun van jou meester.
10 En jy moet vir hom die Adamah[adamiet se Aarde] bewerk, jy en jou seuns en jou slawe, en jy moet [voedsel] inbring, dat die seun van jou meester brood het om te eet; maar MefibĂłset, die seun van jou meester, sal voortdurend aan my tafel brood eet. En Siba het vyftien seuns en twintig slawe gehad.
11 Toe sĂȘ Siba aan die koning: Net soos my meester die koning sy dienaar beveel, so sal u dienaar doen; en MefibĂłset het aan die tafel van Dawid geĂ«et soos een van die koning se seuns.
12 En MefibĂłset het ân jong seun gehad met die naam van MikaJeHĂ»W, en almal wat in die huis van Siba gewoon het, was MefibĂłset se dienaars.
13 En Mefibóset het in Jerusalem gewoon, want hy het voortdurend aan die koning se tafel geëet; en hy was lam aan altwee voete.
Die Ammoniete en Arameërs word verslaan en onderwerp.
1Â EN daarna het die koning van die kinders van Ammon gesterwe, en sy seun Hanun het in sy plek koning geword.
2 Toe sĂȘ Dawid: Ek wil guns bewys aan Hanun, die seun van Nahas, soos sy vader aan my guns bewys het. Daarom het Dawid gestuur om hom deur sy dienaars oor sy vader te troos. Toe die dienaars van Dawid dan in die Aarde van die kinders van Ammon kom,
3 het die vorste van die kinders van Ammon aan Hanun, hulle meester, gesĂȘ: Eer Dawid u vader in u oĂ«, omdat hy vir u troosters gestuur het? Het Dawid nie sy dienaars na u gestuur om die stad te deursoek en dit te verken en dit om te keer nie?
4 Daarop neem Hanun die dienaars van Dawid en skeer die een helfte van hulle baard af en sny hulle klere in die helfte af, tot by hulle sitplekke; en hy het hulle laat gaan.
5 En toe hulle aan Dawid hiervan berig bring, stuur hy om hulle tegemoet te gaan, want die manne was baie skaam. En die koning het gesĂȘ: Bly in JĂ©rigo totdat julle baard weer gegroei het; kom dan terug.
6 Toe die kinders van Ammon sien dat hulle hul gehaat gemaak het by Dawid, het die kinders van Ammon gestuur en die Arameërs van Bet-Rehob en die Arameërs van Soba gehuur, twintigduisend voetgangers, en van die koning van MåÀga, duisend man, en die manne van Tob, twaalfduisend man.
7 En Dawid het dit gehoor en JÎWab met die hele leër, die dapperes, gestuur.
8 En die kinders van Ammon het uitgetrek en die slagorde opgestel by die ingang van die poort, terwyl die Arameërs van Soba en Rehob en die manne van Tob en MåÀga afsonderlik in die veld was.
9 Toe JĂŽWab sien dat ân aanval van voor sowel as van agter hom bedreig, het hy uit al die uitgesoektes in JisraEl ân keuse gedoen en hulle opgestel teenoor die ArameĂ«rs.
10 Maar die ander manskappe het hy onder bevel van sy broer AbĂsai geplaas en diĂ© het hulle opgestel teenoor die kinders van Ammon.
11 En hy het gesĂȘ: As die ArameĂ«rs vir my te sterk word, moet jy my te hulp kom, en as die kinders van Ammon vir jou te sterk word, sal ek kom om jou te help.
12 Wees sterk en laat ons ons sterk hou vir ons volk en vir die stede van onse Elohey. Mag JaHWeH dan doen na die suiwerheid van Sy OĂ«!
13 Daarop het JÎWab en die manskappe wat by hom was, nader gekom om teen die Arameërs te veg, en hulle het vir hom gevlug.
14 Toe die kinders van Ammon sien dat die ArameĂ«rs vlug, het hulle ook vir AbĂsai gevlug en die stad ingegaan. En JĂŽWab het van die kinders van Ammon af omgedraai en in Jerusalem aangekom.
15 Toe die Arameërs dan sien dat hulle voor die aangesig van JisraEl verslaan was, het hulle dig aaneengesluit.
16 Ja, Hadaréser het gestuur en die Arameërs van oorkant die Eufraat laat uittrek, en hulle het in Helam aangekom, met Sobag, die leërowerste van Hadaréser, op hulle voorpunt.
17 Intussen het Dawid daarvan berig gekry en die hele JisraEl versamel en deur die Jordaan getrek en in Helam aangekom; en die Arameërs het hulle teenoor Dawid opgestel en teen hom geveg.
18 Maar die Arameërs het vir JisraEl gevlug, en Dawid het van die Arameërs sewehonderd trekperde en veertig-duisend ruiters gedood, en Sobag, die leërowerste, so gewond, dat hy daar gesterf het.
19 En toe al die onderhorige konings van Hadaréser sien dat hulle voor die aangesig van JisraEl verslaan was, het hulle met JisraEl vrede gesluit en hulle gedien; en die Arameërs was bevrees om die kinders van Ammon langer te help.
Dawid pleeg vermenging en moord.
1 EN nå verloop van die jaar, teen die tyd dat die konings uittrek, stuur Dawid JÎWab en sy dienaars saam met hom uit en vir die hele JisraEl. En hulle het [die Aarde van] die kinders van Ammon verniel en Rabbah beleër, terwyl Dawid in Jerusalem gebly het.
2 En teen die aand, toe Dawid van sy bed opgestaan het en op die dak van die paleis wandel, sien hy van die dak af ân vrou wat besig was om ân bad te neem; en die vrou was baie mooi van aansien.
3 En Dawid het ondersoek laat doen na die vrou, en hulle het gesĂȘ: Is dit nie BĂĄtseba, die dogter van EliAm, die vrou van UriJaH die Hetiet nie?
4 Daarop stuur Dawid boodskappers en laat haar haal. En toe sy by hom inkom, het hy met haar gemeenskap gehad, want sy was gesuiwer van haar besoedeling. Daarna het sy na haar huis teruggegaan.
5 En die vrou het swanger geword en gestuur om Dawid te laat weet: Ek is swanger.
6 En Dawid het JĂŽWab laat weet: Stuur UriJaH, die Hetiet, na my. JĂŽWab het UriJaH na Dawid gestuur.
7 Toe UriJaH dan by hom kom, vra Dawid of dit goed gaan met JĂŽWab, en of dit goed gaan met die manskappe, en of dit goed gaan met die oorlog.
8 En Dawid sĂȘ vir UriJaH: Gaan af na jou huis en was jou voete. En toe UriJaH uit die paleis uitgaan, het ân geskenk van die koning hom gevolg.
9 Maar UriJaH het gaan slaap by die ingang van die paleis, by al die dienaars van sy meester, en nie na sy huis afgegaan nie.
10 En daar is aan Dawid meegedeel en gesĂȘ: UriJaH het nie na sy huis afgegaan nie. Toe vra Dawid UriJaH: Kom jy nie van ân reis af nie? Waarom gaan jy nie af na jou huis nie?
11 En UriJaH sĂȘ vir Dawid: Die Ark en JisraEl en JeHĂ»Wdah bly in takskuilings, en my meester JĂŽWab en die dienaars van my meester is gelaer in die oop veld; sou ek dan in my huis ingaan om te eet en te drink en by my vrou te slaap? So waar as u leef en u siel leef, ek sal dit nie doen nie!
12 En Dawid sĂȘ vir UriJaH: Bly vandag ook hier; dan sal ek jou mĂŽre laat gaan. En UriJaH het diĂ© dag in Jerusalem gebly.
13 Maar die volgende dag het Dawid hom genooi, en hy het voor sy aangesig geëet en gedrink, en hy het hom dronk gemaak. Toe gaan hy in die aand uit om op sy slaapplek by die dienaars van sy meester te gaan slaap; maar na sy huis het hy nie afgegaan nie.
14 En in die mĂŽre skrywe Dawid ân brief aan JĂŽWab en stuur dit met UriJaH weg.
15 En hy het in die briefrol geskrywe en gesĂȘ: Sit UriJaH op die voorpunt van die hewigste geveg; trek julle dan agter hom terug, dat hy in die slag kan sneuwel.
16 So het JĂŽWab dan, terwyl hy die stad verken, UriJaH op ân plek gesit waarvan hy geweet het dat daar dapper manne was.
17 En toe die manne van die stad uittrek en met JĂŽWab veg, het daar van die manskappe, van die dienaars van Dawid, geval, en UriJaH, die Hetiet, het ook gesterwe.
18 Daarop stuur JĂŽWab om Dawid die hele beloop van die geveg mee te deel.
19 En hy gee die boodskapper bevel en sĂȘ: Net soos jy die hele beloop van die geveg aan die koning klaar vertel het -
20 as dan die woede van die koning opkom en hy vir jou sĂȘ: Waarom het julle so naby die stad gekom om te veg? Het julle dan nie geweet dat hulle bo van die muur af sou skiet nie?
21 Wie het AbimĂ©leg, die seun van JerubbĂ©set, verslaan? Het nie ân vrou bo van die muur af ân boonste meulsteen op hom gegooi, sodat hy in Tebes gesterf het nie? Waarom het julle so naby die muur gekom? - dan moet jy sĂȘ: U dienaar UriJaH, die Hetiet, is ook dood!
22 En die boodskapper het gegaan en aangekom en aan Dawid alles vertel wat JĂŽWab hom opgedra het.
23 Die boodskapper het naamlik aan Dawid gesĂȘ: Die manne was vir ons te sterk en het teen ons uitgetrek die veld in, maar ons het hulle teruggedruk tot by die ingang van die poort.
24 Toe het die boogskutters bo van die muur af op u dienaars geskiet, sodat daar van die koning se dienaars gesterf het, en u dienaar UriJaH, die Hetiet, is ook dood.
25 Daarop het Dawid aan die boodskapper gesĂȘ: So moet jy aan JĂŽWab sĂȘ: Laat hierdie saak nie so verkeerd wees in jou oĂ« nie, want die swaard verteer die een sowel as die ander; veg net dapper teen die stad en verwoes haar. So moet jy hom moed inpraat.
26 Toe die vrou van UriJaH hoor dat haar man UriJaH dood was, het sy gerouklaag oor haar eggenoot.
27 Nadat die routyd verby was, het Dawid gestuur en haar in sy huis opgeneem; en sy het sy vrou geword en vir hom ân seun gebaar. Maar die ding wat Dawid gedoen het, was verkeerd in die OĂ« van JaHWeH.
Berou en straf van Dawid.
1Â DAAROM het JaHWeH Natan na Dawid gestuur. Toe hy by hom inkom, sĂȘ hy vir hom: Daar was twee manne in ân sekere stad, die een was ryk en die ander arm.
2 Die ryke het ân groot menigte kleinvee en beeste gehad,
3 maar die arme het glad niks gehad nie, behalwe een klein ooilammetjie wat hy gekoop en in die lewe gehou het, en wat by hom en saam met sy kinders groot geword het; sy het van sy stukkie brood geĂ«et en uit sy beker gedrink en in sy skoot geslaap, en sy was vir hom soos ân dogter.
4 En toe daar ân reisiger kom by die ryk man, het hy van sy kleinvee en beeste gespaar om vir die reisiger wat by hom gekom het, iets voor te berei; maar hy het die ooilam van die arm man geneem en haar voorberei vir die man wat by hom gekom het.
5 En Dawid het baie kwaad geword vir die man en aan Natan gesĂȘ: So waar as JaHWeH leef, die man wat dit gedoen het, moet sterwe!
6 En die ooilam moet hy viervoudig teruggee, omdat hy hierdie ding gedoen het en geen ontferming geken het nie.
7 Toe sĂȘ Natan vir Dawid: U is die man! So sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Ăk het jou as koning gesalf oor JisraEl, en Ăk het jou gered uit die hand van Saul;
8 en Ek het die huis van jou meester aan jou gegee, en die vroue van jou meester in jou skoot, en Ek het die huis van JisraEl en JeHûWdah aan jou gegee; en as dit te min was, sou Ek aan jou nog meer sulke dinge daarby wil voeg.
9 Waarom het jy die Woord van JaHWeH verag deur te doen wat verkeerd is in Sy OĂ«? UriJaH, die Hetiet, het jy met die swaard verslaan, en sy vrou het jy vir jou as vrou geneem, nadat jy hom deur die swaard van die kinders van Ammon vermoor het.
10 En nou sal die swaard vir ewig van jou huis nie wyk nie, omrede dat jy My verag het en die vrou van UriJaH, die Hetiet, geneem het om jou vrou te wees.
11 So sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek sal uit jou huis ellende oor jou verwek, en jou vroue voor jou oĂ« neem en aan jou broeder gee, sodat hy by jou vroue sal slaap voor die oog van hierdie son.
12 Want jy het dit in die geheim gedoen, maar Ek sal hierdie ding doen voor die hele JisraEl en in die volle sonlig.
13 En Dawid sĂȘ vir Natan: Ek het oortree teen JaHWeH! En Natan sĂȘ vir Dawid: So het JaHWeH dan ook u oortreding vergewe: u sal nie sterf nie.
14 Maar omdat u die vyande van JaHWeH deur hierdie saak aanleiding gegee het om grootliks te laster, sal die kind wat vir u gebore is, ook sekerlik sterwe.
15 Toe gaan Natan na sy huis. En JaHWeH het die kind wat die vrou van UriJaH vir Dawid gebaar het, getref, sodat hy ernstig siek geword het.
16 En Dawid het [die Aangesig van] Elohim gesoek vir die kind, en Dawid het ân tyd lank gevas en na binne gegaan en die hele nag deur op die Aarde gelĂȘ.
17 Daarop kom die oudstes van sy huis na hom en wou hom van die Aarde laat opstaan, maar hy wou nie; ook het hy geen brood saam met hulle geëet nie.
18 En op die sewende dag het die kind gesterwe; en die dienaars van Dawid was bevrees om hom te vertel dat die kind dood was, want hulle het gesĂȘ: Kyk, toe die kind nog in die lewe was, het ons met hom gespreek, maar hy het nie na ons geluister nie. Hoe kan ons dan vir hom sĂȘ: Die kind is dood! - hy kan ân verkeerde ding doen.
19 Maar toe Dawid sien dat sy dienaars onder mekaar fluister, het Dawid gemerk dat die kind dood was. En Dawid sĂȘ aan sy dienaars: Is die kind dood? En hulle antwoord: Hy is dood.
20 Toe het Dawid van die Aarde op-gestaan en hom gewas en gesalf en ander klere aangetrek en in die Huis van JaHWeH gegaan en neergebuig. Daarop het hy in sy huis gekom en gevra dat hulle brood aan hom moet voorsit; en hy het geëet.
21 Toe vra sy dienaars hom: Wat is dit vir ân ding wat u gedoen het? Ter wille van die lewende kind het u gevas en geween, maar net toe die kind dood was, het u opgestaan en brood geĂ«et.
22 En hy sĂȘ: Toe die kind nog in die lewe was, het ek gevas en geween, want ek het gedink: Wie weet - JaHWeH kan my barmhartig wees, sodat die kind in die lewe bly.
23 Maar nou is hy dood - waarom sou ek dan vas? Sal ek hom nog kan terugbring? Ek gaan na hom, maar hy sal na my nie terugkeer nie.
24 Daarna het Dawid sy vrou BĂĄtseba getroos en by haar ingegaan en by haar geslaap. En sy het ân seun gebaar, en hy het hom Salomo genoem. En JaHWeH het hom liefgehad,
25 en Hy het hom deur Natan, die profeet, JedidJaH laat noem, ter wille van JaHWeH.
26 En JĂŽWab het teen Rabbah van die kinders van Ammon geveg en die koningstad ingeneem.
27 Daarop stuur JĂŽWab boodskappers na Dawid om te sĂȘ: Ek het teen Rabbah geveg, ook het ek die waterstad ingeneem.
28 Maak u dan nou die orige manskappe bymekaar en beleër die stad en neem haar in, sodat ék nie die stad inneem en my naam oor haar uitgeroep word nie.
29 Toe maak Dawid al die manskappe bymekaar, en hy het weggetrek na Rabbah, in haar geveg en haar ingeneem.
30 En hy het die kroon van hulle koning van sy hoof afgeneem, waarvan haar gewig ân talent goud was, met ân kosbare steen [daarin], en sy het op die hoof van Dawid gekom; en ân baie groot buit van die stad het hy uitgebring.
31 En die volk wat in haar was, het hy uitgebring en hy het hulle aan die werk gesit by die saag en by ysterpenne en ysterbyle, en hulle laat oorbring na die steenoonde; en so het hy met al die stede van die kinders van Ammon gedoen. Toe het Dawid met al die manskappe na Jerusalem teruggegaan.
Bloedskande van Amnon. Sy dood.
1Â EN daarna het dit gebeur. Absalom, die seun van Dawid, het naamlik ân mooi suster gehad en haar naam [was] Tamar, en Amnon, die seun van Dawid, en hy het haar liefgehad.
2 En Amnon het dit hom so aangetrek, dat hy siek was oor sy suster Tamar; want sy was ân maagd, en dit was in Amnon se oĂ« onmoontlik om haar iets aan te doen.
3 Maar Amnon het ân vriend gehad, met die naam van JĂŽWnadab, ân seun van Dawid se broer SĂmea; en JĂŽWnadab was ân baie skrander man.
4 En diĂ© vra hom: Waarom lyk jy mĂŽre vir mĂŽre so bedruk, seun van die koning? Sal jy my dit nie te kenne gee nie? Toe sĂȘ Amnon vir hom: Ek is verlief op Tamar, die suster van my broer Absalom.
5 Toe sĂȘ JeHĂŽWnadab vir hom: Gaan lĂȘ op jou bed en hou jou siek. As jou vader dan kom om jou te sien, moet jy vir hom sĂȘ: Laat my suster Tamar tog kom en my brood gee om te eet en die ete voor my oĂ« klaarmaak, dat ek dit kan sien en uit haar hand eet.
6 En Amnon het gaan lĂȘ en hom siek gehou. Toe die koning kom om hom te sien, sĂȘ Amnon aan die koning: Laat my suster Tamar tog kom en voor my oĂ« twee koekies maak, dat ek uit haar hand kan eet.
7 Daarop het Dawid na Tamar in die huis gestuur en gesĂȘ: Gaan tog in die huis van jou broer Amnon en maak vir hom ete klaar.
8 Toe gaan Tamar in die huis van haar broer Amnon terwyl hy daar lĂȘ, en sy het deeg geneem en geknie en gebak voor sy oĂ« totdat die koekies gaar was.
9 En sy het die pan geneem en dit voor hom omgekeer, maar hy het geweier om te eet. En Amnon het gesĂȘ: Laat almal van my weggaan! En almal het van hom weggegaan.
10 Toe sĂȘ Amnon aan Tamar: Bring die ete in die slaapkamer, dat ek uit jou hand kan eet. En Tamar het die koekies wat sy gemaak het, geneem en vir haar broer Amnon in die slaapkamer gebring.
11 Terwyl sy dit nader bring na hom om te eet, het hy na haar gegryp en vir haar gesĂȘ: Kom lĂȘ by my, my suster!
12 Maar sy sĂȘ vir hom: Asseblief nie, my broer, onteer my nie, want so iets mag in JisraEl nie gedoen word nie; moenie so ân skande begaan nie.
13 Waar sou Ă©k tog met my skande heen, en jy sou soos een van die dwase in JisraEl wees; spreek dan tog nou met die koning, want hy sal my nie van jou terughou nie.
14 Maar hy wou nie na haar luister nie en het haar oorweldig en haar onteer en met haar gemeenskap gehad.
15 Toe het Amnon ân baie groot afkeer van haar gekry, ja, die afkeer wat hy van haar gekry het, was groter as die liefde waarmee hy haar liefgehad het; en Amnon sĂȘ vir haar: Staan op, gaan weg!
16 Maar sy sĂȘ vir hom: Aangaande die kwaad om my weg te stuur, dit is groter as die ander wat jy my aangedoen het. Maar hy wou nie na haar luister nie.
17 Daarop roep hy sy kneg wat hom bedien, en sĂȘ: Stuur hierdie [vrou] tog van my af weg buitentoe, en sluit die deur agter haar toe.
18 En sy het ân lang rok met moue aangehad, want sulke mantels het die koninklike dogters wat maagde was, gedra. Toe sy bediende haar buitentoe uitgebring en die deur agter haar toegesluit het,
19 het Tamar as op haar hoof gestrooi en daardie lang rok met moue geskeur; daarby het sy haar hand op haar hoof gelĂȘ en aldeur geloop en weeklaag.
20 En haar broer Absalom sĂȘ vir haar: Was jou broer Amnon by jou? Swyg dan nou, my suster! Hy is jou broer, sit jou hart nie op hierdie saak nie. So het Tamar dan as ân verlatene in die huis van haar broer Absalom gebly.
21 Toe koning Dawid al hierdie dinge hoor, het hy baie kwaad geword.
22 Maar Absalom het met Amnon geen kwaad of goed gepraat nie, maar Absalom het Amnon gehaat, omdat hy sy suster Tamar onteer het.
23 En nå twee volle jare het Absalom skeerders gehad in BaÀl-Hasor wat by Efraim is, en Absalom het al die seuns van die koning genooi.
24 Daarop kom Absalom by die koning en sĂȘ: Kyk tog, u dienaar het skeerders. Laat die koning en sy dienaars tog met u dienaar saamgaan.
25 Maar die koning sĂȘ vir Absalom: Ag nee, my seun, laat ons tog nie almal saamgaan nie, sodat ons jou nie lastig val nie. En hy het by hom aangehou, maar hy wou nie gaan nie en het hom die afskeidseĂ«n gegee.
26 Daarop sĂȘ Absalom: So nie, laat my broer Amnon tog saam met ons gaan. Maar die koning sĂȘ vir hom: Waarom moet hy met jou saamgaan?
27 Toe Absalom dan by hom aanhou, het hy Amnon en al die seuns van die koning met hom saam laat gaan.
28 En Absalom het sy dienaars bevel gegee en gesĂȘ: Let tog op, net soos Amnon se hart vrolik is van die wyn en ek vir julle sĂȘ: Slaan Amnon dood! dan moet julle hom doodmaak. Wees nie bevrees nie; het Ă©k julle dit nie beveel nie? Wees sterk en wees wakker manne.
29 En die dienaars van Absalom het met Amnon gedoen soos Absalom hulle beveel het. Toe het al die seuns van die koning opgestaan, en hulle het elkeen op sy muil geklim en gevlug.
30 Terwyl hulle op pad was, kom die gerug by Dawid: Absalom het al die seuns van die koning doodgeslaan en nie een van hulle het oorgebly nie.
31 Toe staan die koning op en skeur sy klere en gaan lĂȘ op die Aarde, terwyl al sy dienaars met geskeurde klere daarby staan.
32 Maar JĂŽWnadab, die seun van Dawid se broer SĂmea, het geantwoord en gesĂȘ: My meester moet nie dink dat hulle al die jongmanne, die seuns van die koning, gedood het nie, maar Amnon alleen is dood, want dit was aan die gesig van Absalom te sien van die dag af dat hy sy suster Tamar onteer het.
33 My meester die koning moet dit dan nou nie ter harte neem en dink al die seuns van die koning is dood nie. Maar Amnon alleen is dood.
34 En Absalom het gevlug. Toe die jongman wat op wag staan, sy oĂ« opslaan, sien hy dat daar ân groot skare kom van ân pad agter hom, aan die kant van die berg.
35 En JĂŽWnadab sĂȘ aan die koning: Kyk, daar kom die seuns van die koning; volgens die woord van u dienaar, so het dit gebeur.
36 En net toe hy klaar gespreek het - daar kom die seuns van die koning aan en verhef hulle stem en ween. En ook die koning en al sy dienaars het geween met ân baie groot geween.
37 Maar Absalom het gevlug en na TĂĄlmai, die seun van AmmĂhur, die koning van Gesur, gegaan. En [Dawid] het al die dae gerou oor sy seun.
38 En Absalom het gevlug en na Gesur gegaan, en hy was daar drie jaar lank.
39 En [die gees] van koning Dawid het baie verlang om na Absalom uit te gaan, want hy het homself getroos oor Amnon, dat hy dood was.
Absalom word na Jerusalem teruggeroep.
1Â TOE JĂŽWab, die seun van SerĂșja, merk dat die hart van die koning aan Absalom verkleef was,
2 het JĂŽWab na TekĂła gestuur en daarvandaan ân skrander vrou laat haal en aan haar gesĂȘ: Stel jou tog aan soos een wat treur, en trek rouklere aan; en salf jou nie met olie nie, maar hou jou soos ân vrou wat al baie dae rou oor ân dode.
3 Gaan dan na die koning en spreek met hom volgens hierdie woord. En JĂŽWab het die woorde in haar mond gelĂȘ.
4 En die vrou uit TekĂła het by die koning ingekom en op haar aangesig op die Aarde geval en gebuig en gesĂȘ: Help, o koning!
5 Toe vra die koning haar: Wat wil jy hĂȘ? En sy sĂȘ: Voorwaar, ek is ân weduwee en my man is dood.
6 En u dienares het twee seuns gehad, en hulle twee het met mekaar geveg in die veld; en daar was niemand om hulle uitmekaar te maak nie, sodat die een die ander neergeslaan en hom gedood het.
7 En kyk, toe staan die hele familie op teen u dienares, en hulle sĂȘ: Gee hom wat sy broer doodgeslaan het, dat ons hom kan doodmaak vir die siel van sy broer wat hy vermoor het, ja, ook die erfgenaam kan verdelg. So wil hulle dan my vuurkool wat oorgebly het, uitdoof om vir my man geen naam of oorblyfsel op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] te laat bly nie.
8 En die koning antwoord die vrou: Gaan na jou huis, en ek sal oor jou bevel gee.
9 Daarop sĂȘ die vrou uit TekĂła aan die koning: Op my, my meester die koning, en op my familie sal die skuld rus, maar die koning en sy troon is onskuldig.
10 En die koning antwoord: Elkeen wat met jou spreek, moet jy na my bring, dan sal hy jou verder nie meer aanraak nie.
11 En sy sĂȘ: Laat die koning tog dink aan JaHWeH jou Elohey, sodat die losser van die bloed nie te veel vernieling aanrig en hulle my seun nie verdelg nie. Toe sĂȘ hy: So waar as JaHWeH leef, nie een haar van jou seun sal op die Aarde val nie!
12 En die vrou vra: Laat u dienares tog ân woord met my meester die koning spreek. En hy antwoord: Spreek.
13 Toe sĂȘ die vrou: Waarom het u dan so iets bedink teen die volk van Elohim? Want daardeur dat die koning hierdie woord spreek, is hy soos ân skuldige deurdat die koning sy eie verstotene nie laat terugkom nie.
14 Want ons moet eenmaal sterwe en soos water wees wat uitgegooi word op die Aarde, wat ân mens nie weer kan versamel nie; en Elohim neem die siel nie weg nie, maar Hy koester gedagtes om ân verstotene nie van Hom af te stoot nie.
15 Dat Ă©k dan nou kom om hierdie woord met my meester die koning te spreek, was omdat die volk my bevrees gemaak het. Maar u dienares het gedink: Laat ek tog met die koning gaan spreek; miskien sal die koning die wens van u dienares uitvoer.
16 Want die koning sal seker luister om sy dienares te red uit die handpalm van die man wat [probeer] om my en my seun saam uit die Erfdeel van Elohim uit te roei.
17 Verder het u dienares gedink: Mag tog die woord van my meester die koning tot gerusstelling wees. Want soos ân Boodskapper van die Elohim, so is my meester die koning om suiwer en besoedel te verstaan. En mag JaHWeH jou Elohey met jou wees!
18 Toe antwoord die koning die vrou en sĂȘ: Steek tog vir my niks weg wat ek jou sal vra nie. En die vrou sĂȘ: Laat my meester, die koning, maar spreek.
19 Daarop vra die koning: Het JĂŽWab die hand in dit alles met jou saam? En die vrou antwoord en sĂȘ: So waar as u siel leef, my meester, die koning, dit is onmoontlik om regs of links af te wyk van alles wat my meester, die koning gespreek het; ja, u dienaar JĂŽWab, hy het my bevel gegee, en hy het al hierdie woorde in u dienares sĂȘ mond gelĂȘ.
20 Om die saak ân ander voorkoms te gee, het u dienaar JĂŽWab hierdie ding gedoen. Maar my meester is wys soos die Wysheid van ân Boodskapper van die Elohim om alles te weet wat op die Aarde gebeur.
21 En die koning sĂȘ vir JĂŽWab: Nou kyk, ek voer hierdie wens uit. Gaan dan heen, bring die jongman Absalom terug.
22 Daarop val JĂŽWab op sy aangesig op die Aarde en hy buig hom neer en seĂ«n die koning. En JĂŽWab sĂȘ: Vandag weet u dienaar dat ek guns in u oĂ« gevind het, my meester die koning, omdat die koning die wens van sy dienaar uitvoer.
23 En JĂŽWab het hom klaargemaak en na Gesur gegaan en Absalom na Jerusalem gebring.
24 En die koning het gesĂȘ: Hy kan in sy huis intrek, maar my aangesig mag hy nie sien nie. En Absalom het in sy huis ingetrek, maar die aangesig van die koning nie gesien nie.
25 En in die hele JisraEl was daar geen man so mooi soos Absalom, so geprys nie: van sy voetsool af tot sy kroontjie toe was daar geen gebrek aan hom nie.
26 En as hy sy hoof laat skeer - hy het dit naamlik aan die end van elke jaar laat skeer, omdat dit vir hom te swaar was, daarom het hy dit laat skeer - dan het die hare van sy hoof tweehonderd sikkels geweeg volgens die koninklike gewig.
27 En vir Absalom is drie seuns gebore en een dogter en haar naam [was] Tamar, ân vrou wat mooi van aansien was.
28 En Absalom het twee volle jare in Jerusalem gewoon sonder dat hy die aangesig van die koning gesien het.
29 Daarom het Absalom JĂŽWab laat roep, om hom na die koning te stuur, maar hy wou nie na hom kom nie; en hy het nog vir die tweede keer gestuur, maar hy wou nie kom nie.
30 Daarop sĂȘ hy aan sy dienaars: Kyk, JĂŽWab se stuk Aarde is langsaan myne, en hy het gars daarop; gaan steek dit aan die brand. En Absalom se dienaars het die stuk Aarde aan die brand gesteek.
31 Toe staan JĂŽWab op en kom by Absalom in die huis en vra hom: Waarom het jou dienaars die stuk Aarde wat aan my behoort, aan die brand gesteek?
32 En Absalom sĂȘ vir JĂŽWab: Kyk, ek het na jou gestuur om te sĂȘ: Kom hierheen, dat ek jou na die koning kan stuur om te vra: Waarvoor het ek van Gesur af gekom? Dit was vir my beter as ek nog daar was. Ek wil dan nou die aangesig van die koning sien, en as daar by my skuld is, laat hy my dan doodmaak.
33 Toe het JÎWab na die koning gegaan en hom dit meegedeel. En hy het Absalom geroep, en dié het na die koning gegaan en voor die aangesig van hom gebuig met sy aangesig na die Aarde toe, voor die koning; en die koning het Absalom gesoen.
Opstand van Absalom. Vlug van Dawid.
1Â EN daarna het Absalom vir hom ân wa en perde aangeskaf en vyftig man om voor hom uit te loop.
2 Verder het Absalom gereeld vroeg opgestaan en langs die pad na die poort gaan staan; en Absalom het elkeen wat ân saak gehad het om na die koning te kom vir Regspraak, aangeroep en gesĂȘ: Uit watter stad is jy? As hy dan antwoord: U dienaar is uit een van die stamme van JisraEl -
3 dan sĂȘ Absalom vir hom: Kyk, jou saak is suiwer en reg, maar van die koning se kant sal niemand jou gehoor gee nie.
4 Verder het Absalom gesĂȘ: Mag hulle my as regter in die Aarde aanstel, dat elkeen wat ân geskil of regsaak het, na my kan kom; dan sal Ă©k aan hom Reg laat geskied.
5 En elke keer as iemand nader kom om voor hom te buig, steek hy sy hand uit en gryp hom en soen hom.
6 Op dié manier het Absalom met al die JisraEliete gehandel wat vir Regspraak na die koning kom, sodat Absalom die hart van die manne van JisraEl gesteel het.
7 En nĂĄ verloop van vier jaar het Absalom aan die koning gesĂȘ: Laat my tog gaan en my Gelofte wat ek aan JaHWeH gedoen het, in Hebron betaal;
8 want u dienaar het ân Gelofte gedoen toe ek in Gesur in Aram gewoon het, en gesĂȘ: As JaHWeH my werklik in Jerusalem terugbring, sal ek JaHWeH dien.
9 Toe sĂȘ die koning vir hom: Gaan in vrede! En hy het hom klaargemaak en na Hebron gegaan.
10 Verder het Absalom spioene uitgestuur onder al die stamme van JisraEl om te sĂȘ: As julle die geluid van die ramshoring hoor, moet julle sĂȘ: Absalom is koning in Hebron!
11 En uit Jerusalem het tweehonderd man met Absalom saamgetrek wat genooi was en in hulle onskuld gegaan het sonder dat hulle van die hele saak iets geweet het.
12 Absalom het ook, terwyl hy die slagdiere slag, AgitĂłfel, die Giloniet, ân raadgewer van Dawid, uit sy stad, uit Gilo, laat roep. So het dan die sameswering sterk geword en die stamme aldeur meer by Absalom aangesluit.
13 Toe daar dan ân boodskapper by Dawid kom en sĂȘ: Die hart van die manne van JisraEl is agter Absalom aan -
14 het Dawid aan al sy dienaars wat by hom in Jerusalem was, gesĂȘ: Maak klaar en laat ons vlug, want daar sal vir ons geen ontkoming wees voor Absalom uit nie! Maak gou om weg te kom, sodat hy ons nie miskien gou inhaal en ellende oor ons bring en die stad met die skerpte van die swaard verslaan nie.
15 En die dienaars van die koning sĂȘ vir die koning: Net soos my meester, die koning verkies - hier is u dienaars!
16 En die koning het uitgegaan met sy hele huis agter hom aan, maar die koning het tien byvroue agter laat bly om die huis op te pas.
17 En toe die koning met al die mense agter hom aan uitgetrek het, het hulle bly staan by die verste huis,
18 onderwyl al sy dienaars langs hom verbytrek, ook al die Kreti en al die Pleti. Ook al die Gittiete, seshonderd man wat uit Gat agter hom aan gekom het, het voor die koning verbygetrek.
19 En die koning sĂȘ vir Ittai, die Gittiet: Waarvoor sou jy ook met ons saamgaan? Draai om en bly by die koning, want jy is ân uitlander en ook ân balling uit jou woonplek.
20 Jy het gister gekom, en vandag sou ek jou laat rondswerwe om met ons saam te trek terwyl ek wie weet waarheen gaan! Draai om, en bring jou broers terug. Mag Medelye en Waarheid met jou wees!
21 Maar Ittai het die koning geantwoord en gesĂȘ: So waar as JaHWeH leef en my meester, die koning leef, voorwaar, op die plek waar my meester die koning sal wees vir dood of vir lewe, daar sal u dienaar sekerlik ook wees!
22 Toe sĂȘ Dawid vir Ittai: Gaan, trek dan verby! En Ittai, die Gittiet, het verbygetrek met al sy manne en al die kinders wat by hom was.
23 En die hele Aarde het hardop gehuil terwyl al die mense verbytrek; en die koning het deur die spruit Kidron getrek; en al die mense het deurgetrek op pad na die wildernis.
24 En kyk, Sadok was ook daar, en al die Leviete by hom wat die Verbondsark van die Elohim dra, en hulle het die Ark van die Elohim neergesit - Abjatar het ook opgetrek - totdat al die mense uit die stad tot die laaste toe deurgetrek het.
25 Toe sĂȘ die koning vir Sadok: Bring die Ark van die Elohim terug in die Stad. As ek Barmhartigheid vind in die OĂ« van JaHWeH, sal Hy my terugbring, en Hy sal my haar en Sy woning laat sien.
26 Maar as Hy so sĂȘ: Ek het in jou geen behae nie - hier is ek! Laat Hy met my doen soos goed is in Sy OĂ«.
27 Verder het die koning aan die priester Sadok gesĂȘ: U is tog siener? Gaan in vrede na die stad terug, en julle twee seuns, AhĂmaĂ€s, jou seun, en JeHĂŽWnathan, die seun van Abjatar, met julle saam.
28 Kyk, ek vertoef by die woestyndriwwe totdat daar ân woord van julle kom om my in te lig.
29 En Sadok en Abjatar het die Ark van die Elohim teruggebring na Jerusalem en daar gebly.
30 En Dawid het die hoogte van die olywe opgeklim, terwyl hy aldeur loop en ween; en sy hoof was bedek, en hy het kaalvoet geloop; en al die mense wat by hom was, hulle het elkeen sy hoof bedek en opgegaan en aldeur geween.
31 Nadat aan Dawid meegedeel is: AgitĂłfel is onder die samesweerders met Absalom saam, het Dawid gesĂȘ: o JaHWeH, verydel tog die raad van AgitĂłfel!
32 En toe Dawid tot bo-op die top kom, en hy neergebuig het tot Elohim, het HĂșsai die Arkiet hom met geskeurde kleed en Adamah[adamiet se Aarde] op sy hoof daar ontmoet.
33 En Dawid sĂȘ vir hom: As jy saam met my verder gaan, sal jy vir my ân las wees.
34 Maar as jy teruggaan na die stad en vir Absalom sĂȘ: U dienaar, o koning, wil ek wees; tevore was ek wel u vader se dienaar, maar nou is ek u dienaar - dan kan jy vir my die raad van AgitĂłfel verydel.
35 En is die priesters Sadok en Abjatar nie daar saam met jou nie: Alles wat jy dan hoor uit die huis van die koning, moet jy aan Sadok en Abjatar, die priesters, te kenne gee.
36 Kyk, hulle twee seuns is daar by hulle, AhĂmaĂ€s van Sadok en JeHĂŽWnathan van Abjatar, en deur hulle moet julle alles wat julle verneem, aan my laat weet.
37 Daarop het HĂșsai, die vriend van Dawid, in die stad gekom, terwyl Absalom aankom na Jerusalem.
1Â NADAT Dawid van die top af ân entjie verder getrek het, kom Siba, die dienaar van MefibĂłset, meteens hom tegemoet met ân paar opgesaalde esels en op hulle tweehonderd brode en honderd rosynekoeke en honderd somervrugte en ân sak wyn.
2 En die koning het Siba gevra: Wat wil jy hiermee maak? En Siba sĂȘ: Die esels is vir die huis van die koning om op te ry, en die brood en die somervrugte vir die dienaars om te eet, en die wyn vir die vermoeides in die wildernis om te drink.
3 En die koning vra: Maar waar is die seun van jou meester? En Siba sĂȘ vir die koning: Kyk, hy het daar in Jerusalem gebly, want hy dink: Vandag sal die huis van JisraEl my vader se koningskap aan my teruggee.
4 Daarop sĂȘ die koning vir Siba: Kyk, alles wat aan MefibĂłset behoort, is joune. En Siba sĂȘ: Ek buig my neer! Mag ek guns vind in u oĂ«, my meester die koning!
5 En toe koning Dawid tot by BahĂșrim gekom het, kom daarvandaan juis ân man te voorskyn uit die familie van die huis van Saul met die naam van SĂmeĂŻ, die seun van Gera; hy het uitgekom en gedurigdeur gevloek
6 en Dawid en al die dienaars van koning Dawid met klippe gegooi, alhoewel al die mense en al die dapperes aan sy regter- en aan sy linkerkant was.
7 En dit het SĂmeĂŻ gesĂȘ terwyl hy vloek: Weg, weg, jou bloedvergieter en man van Belijaal!
8 JaHWeH het al die bloed van die huis van Saul, in wie se plek jy koning geword het, op jou laat neerkom; en JaHWeH het die koningskap in die hand van jou seun Absalom gegee, en hier is jy nou in benoudheid, omdat jy ân bloedvergieter is.
9 Toe vra AbĂsai, die seun van SerĂșja, vir die koning: Waarom moet hierdie dooie hond my meester, die koning vloek? Laat ek tog oorstap en sy kop afslaan!
10 Maar die koning sĂȘ: Wat het ek met julle te doen, seuns van SerĂșja? As hy vloek, en as JaHWeH aan hom gesĂȘ het: Vloek Dawid! wie mag dan vra: Waarom maak jy so?
11 Verder het Dawid aan AbĂsai en al sy dienaars gesĂȘ: Kyk, my seun wat uit my liggaam voortgekom het, soek my siel: hoeveel te meer dan nou die Benjaminiet? Laat hom staan, dat hy vloek, want JaHWeH het hom dit beveel.
12 Miskien sal JaHWeH my ellende aansien en sal JaHWeH my goed vergelde vir die vloek wat my vandag tref.
13 Dawid en sy manne het toe met die pad getrek, terwyl SĂmeĂŻ al langs hom aan die kant van die berg gedurig loop en vloek, en al langs hom met klippe gooi en stof maak.
14 En moeg het die koning en al die mense wat by hom was, [by die Jordaan] aangekom en daar asem geskep.
Die raad van AgitĂłfel en diĂ© van HĂșsai.
15 INTUSSEN het Absalom en al die manskappe, die manne van JisraEl, in Jerusalem aangekom, en AgitĂłfel was by hom.
16 En net toe HĂșsai, die Arkiet, die vriend van Dawid, by Absalom kom, sĂȘ HĂșsai vir Absalom: Mag die koning leef, mag die koning leef!
17 Maar Absalom vra vir HĂșsai: Is dit jou medelye teenoor jou vriend? Waarom het jy nie saam met jou vriend getrek nie?
18 Toe sĂȘ HĂșsai vir Absalom: Nee, maar aan hom wat JaHWeH verkies, en hierdie volk en al die manne van JisraEl, aan hom behoort ek, en by hom sal ek bly.
19 En ten tweede: Wie sal Ă©k dien? Is dit nie voor die aangesig van sy seun nie? Soos ek voor die aangesig van u vader gedien het, so sal ek voor die aangesig van u wees.
20 Daarop sĂȘ Absalom vir AgitĂłfel: Julle moet raad gee onder mekaar wat ons moet doen.
21 En AgitĂłfel sĂȘ vir Absalom: Gaan in by die byvroue van u vader wat hy laat agter bly het om die huis op te pas. Dan sal die hele JisraEl hoor dat u u gehaat gemaak het by u vader, en die hande van almal wat by u is, sal versterk word.
22 Hulle het toe vir Absalom ân tent op die dak opgeslaan, en Absalom het voor die oĂ« van die hele JisraEl by die byvroue van sy vader ingegaan.
23 En die raad wat AgitĂłfel in diĂ© dae gegee het, was asof ân mens die Woord van die Elohim geraadpleeg het. So was elke raad van AgitĂłfel vir Dawid sowel as vir Absalom.
1Â VERDER het AgitĂłfel vir Absalom gesĂȘ: Laat ek tog twaalfduisend man uitsoek en my klaarmaak en Dawid vannag agternajaag,
2 dat ek hom kan oorval, terwyl hy moeg en slap van hande is, en hom verskrik; dan sal al die mense vlug wat by hom is, en ek sal net die koning neerslaan.
3 En ek sal die hele volk na u terugbring: die terugkeer van almal hang af van die man wat u soek; die hele volk sal tevrede wees.
4 En die woord was reg in die oë van Absalom en in die oë van al die oudstes van JisraEl.
5 Maar Absalom het gesĂȘ: Roep tog ook HĂșsai, die Arkiet, en laat ons ook hoor wat hy sĂȘ.
6 Toe HĂșsai by Absalom inkom, het Absalom met hom gespreek en gesĂȘ: So het AgitĂłfel gespreek. Sal ons sy raad opvolg? So nie, spreek jy dan.
7 En HĂșsai sĂȘ vir Absalom: Die raad wat AgitĂłfel hierdie keer gegee het, is nie suiwer nie.
8 Verder het HĂșsai gesĂȘ: U weet dat u vader en sy manne dapperes is en bitter van siel soos ân beer wat van haar kleintjies beroof is in die veld; ook is u vader ân krygsman, en hy sal nie by die volk vernag nie.
9 Kyk, nou het hy hom weggesteek in een van die putte of in een van die ander plekke, en as daar al by die begin enkele onder hulle val en die mense dit hoor, sal hulle sĂȘ: Die manskappe wat Absalom volg, het ân neerlaag gely!
10 Dan sal selfs hy wat ân dapper man is, wat ân hart het soos ân leeu se hart, heeltemal versmelt; want die hele JisraEl weet dat u vader ân dappere is, en dat dapper manne by hom is.
11 Maar ek raai aan: Laat die hele JisraEl van Dan tot Berséba, soos sand wat aan die seestrand is in menigte, voltallig by u versamel word; en u moet persoonlik in die stryd trek.
12 En as ons by hom kom in een van die plekke waar hy hom bevind, dan val ons op hom neer soos dou op die Adamah[adamiet se Aarde] val, sodat daar van hom en van al die manne wat by hom is, selfs nie een oorbly nie.
13 En as hy hom in ân stad terugtrek, moet die hele JisraEl toue aanbring na daardie stad, en ons sal dit wegsleep na die spruit totdat daar selfs geen klippie meer te vinde is nie.
14 Toe sĂȘ Absalom en al die manne van JisraEl: Die raad van HĂșsai, die Arkiet, is suiwerder as die raad van AgitĂłfel. Maar JaHWeH het dit beskik om die suiwer raad van AgitĂłfel te verydel, sodat JaHWeH die besoedeling oor Absalom kon bring.
15 En HĂșsai het aan Sadok en Abjatar, die priesters, gesĂȘ: So en so het AgitĂłfel Absalom en die oudstes van JisraEl aangeraai, maar so en so het ek aangeraai.
16 Stuur dan nou gou, en laat Dawid weet: Vernag nie by die vlaktes van die wildernis nie, maar trek sekerlik deur; anders word die koning en al die mense wat by hom is, verslind.
17 Intussen het JeHĂŽWnathan en AhĂmaĂ€s by die fontein Rogel gestaan, terwyl ân diensmeisie gaan om vir hulle berig te bring; hulle moes dan weer gaan en dit aan koning Dawid oorbring. Want hulle moes hulle nie laat sien deur in die stad in te gaan nie.
18 Maar ân seun het hulle gesien en dit aan Absalom meegedeel. Toe gaan hulle twee haastig weg en kom by die huis van ân man in BahĂșrim wat ân put op sy erf gehad het, en hulle het daarin afgesak.
19 En die vrou het ân doek geneem en dit bo-oor die put oopgetrek en graankorrels daarop uitgestrooi, sodat ân mens niks kon merk nie.
20 Toe Absalom se dienaars by die vrou in die huis kom, vra hulle: Waar is AhĂmaĂ€s en JeHĂŽWnathan? En die vrou sĂȘ vir hulle: Hulle het die watertjie deurgegaan. En hulle het gesoek maar niks gekry nie, en na Jerusalem teruggegaan.
21 Nadat hulle weg was, het hulle uit die put opgeklim en verder gegaan en aan koning Dawid berig gebring en aan Dawid gesĂȘ: Maak julle klaar en trek gou die water deur, want so het AgitĂłfel teen julle raad gegee.
22 Daarop het Dawid hom klaargemaak, en al die mense wat by hom was, en die Jordaan deurgetrek. Toe dit teen die mĂŽre lig geword het, het selfs nie een ontbreek wat nie die Jordaan deurgetrek het nie.
23 En toe AgitĂłfel sien dat sy raad nie opgevolg is nie, saal hy die esel op en maak hom klaar, en hy het na sy huis in sy stad gegaan en aan sy huis bevel gegee en homself gewurg. So het hy dan gesterwe; en hy is begrawe in die graf van sy vader.
Nederlaag en dood van Absalom.
24 EN Dawid het al in MahanĂĄim aangekom terwyl Absalom deur die Jordaan trek, hy en al die manne van JisraEl saam met hom.
25 En Absalom het AmĂĄsa in JĂŽWab se plek oor die leĂ«r aangestel; en AmĂĄsa was die seun van ân man met die naam van Jitra, die Jismaeliet wat ingegaan het by AbĂgail, die dogter van Nahas, die suster van SerĂșja, JĂŽWab se moeder.
26 En JisraEl en Absalom het laer opgeslaan in die Aarde van GĂlead.
27 Net toe Dawid in MahanĂĄim aankom, bring Sobi, die seun van Nahas, uit Rabbah van die kinders van Ammon, en Magir, die seun van AmmiEl, uit LĂłdebar, en BarsĂllai, die GĂleadiet, uit RĂłgelim,
28 beddegoed en skottels en erdegoed en koring en gars en meel en gebraaide koring en bone en lensies, ook gebraai,
29 en heuning en dikmelk en kleinvee en kaas van beesmelk na Dawid om te eet, en na die mense wat by hom was, want hulle het gesĂȘ: Die mense het honger en is moeg en het dors geword in die wildernis.
1Â EN Dawid het die manskappe gemonster wat by hom was, en owerstes oor duisend en owerstes oor honderd oor hulle aangestel.
2 En Dawid het die manskappe uitgestuur: ân derde deel onder bevel van JĂŽWab, en ân derde onder AbĂsai, die seun van SerĂșja, die broer van JĂŽWab, en ân derde onder Ittai, die Gittiet; en die koning het aan die manskappe gesĂȘ: Ek sal ook seker saam met julle uittrek.
3 Maar die manskappe het gesĂȘ: U mag nie uittrek nie, want as ons miskien vlug, sal hulle nie op ons ag gee nie; ja, al sterwe die helfte van ons, hulle sal nie op ons ag gee nie, want u is soos tienduisend van ons. Dit is dan nou beter dat u ons van die stad uit te hulp kom.
4 Toe sĂȘ die koning vir hulle: Wat goed is in julle oĂ«, sal ek doen. En die koning het langs die poort gaan staan, terwyl al die manskappe by honderde en by duisende uittrek.
5 En die koning het JĂŽWab en AbĂsai en Ittai bevel gegee en gesĂȘ: Saggies met die jongman, met Absalom. En al die man-skappe het gehoor toe die koning aan al die owerstes bevel gee omtrent Absalom.
6 Daarop trek die manskappe uit, die veld in om JisraEl te ontmoet; en die geveg het plaasgevind in die bos van Efraim.
7 En die manskappe van JisraEl is daar voor die aangesig van die dienaars van Dawid verslaan, en die neerlaag was dié dag daar groot, twintigduisend.
8 Maar die geveg is daar uitgebrei oor die aangesig van die hele Aarde, en die bos het daardie dag onder die mense meer verteer as wat die swaard verteer het.
9 En die dienaars van Dawid het Absalom onverwags aangetref terwyl Absalom op ân muil ry; en toe die muil onder die digte takke van ân groot terpentynboom ingaan, het sy hoof in die terpentynboom vasgehaak, sodat hy tussen Hemele en Aarde bly hang het, terwyl die muil onder hom wegloop.
10 Toe die man dit sien, het hy aan JĂŽWab berig gebring en gesĂȘ: Kyk, ek het Absalom aan ân terpentynboom sien hang.
11 En JĂŽWab sĂȘ vir die man wat hom die berig gebring het: En as jy dit gesien het, waarom het jy hom dan nie daar teen die Aarde neergeslaan nie? Dan moes ek jou tien silwerstukke en een gord gegee het.
12 Maar die man sĂȘ vir JĂŽWab: Al kon ek ook duisend silwerstukke op my hand-palms weeg, ek sou my hand tog nie uitsteek teen die seun van die koning nie; want die koning het u en AbĂsai en Ittai voor ons ore bevel gegee en gesĂȘ: Julle, wie dan ook, moet vir die jongman Absalom sorg.
13 Of as ek vals teen sy siel gehandel het - niks tog bly vir die koning verborge nie - dan sou u opsy gestaan het.
14 Toe sĂȘ JĂŽWab: Ek wil nie so by jou vertoef nie! En hy het drie spiese in sy handpalms geneem en diĂ© in die hart van Absalom gesteek, terwyl hy nog lewendig was binne-in die terpentynboom.
15 En tien jongmanne, wapendraers van JĂŽWab, het nader gekom en Absalom doodgeslaan.
16 Daarop blaas JĂŽWab op die ramshoring, en al die manskappe het omgedraai en JisraEl nie meer agtervolg nie, want JĂŽWab het die manskappe teruggehou.
17 Toe het hulle Absalom geneem en hom in die bos in ân groot kuil gegooi en ân baie groot hoop klippe bo-op hom gestapel, onderwyl die hele JisraEl elkeen na sy tent vlug.
18 En Absalom het gedurende sy lewe die gedenksteen wat in die koningsdal staan, geneem en vir homself opgerig met die woorde: Ek het geen seun om my naam in gedagtenis te hou nie; en hy het die gedenksteen na sy naam genoem, en dit word tot vandag toe genoem die gedenkteken van Absalom.
Dawid rou oor Absalom.19 DAAROP sĂȘ AhĂmaĂ€s, die seun van Sadok: Laat my tog hardloop en aan die koning die goeie boodskap bring dat JaHWeH aan hom Reg verskaf het teenoor sy vyande.
20 Maar JĂŽWab sĂȘ vir hom: Jy is nie vandag ân man vir ân boodskap nie, maar anderdag kan jy ân boodskap bring - vandag mag jy nie die boodskap bring nie juis omdat die seun van die koning dood is.
21 Toe sĂȘ JĂŽWab vir die Kuwshiet: Gaan vertel die koning wat jy gesien het! En die Kuwshiet het voor JĂŽWab gebuig en gehardloop.
22 Maar AhĂmaĂ€s, die seun van Sadok, het nog ân keer aan JĂŽWab gesĂȘ: Laat kom wat wil - laat my tog ook agter die Kuwshiet aan hardloop. En JĂŽWab vra: Waarom wil jy dan nou hardloop, my seun? Vir jou is daar tog geen boodskappersloon te kry nie.
23 Laat kom wat wil, [sĂȘ hy], ek hardloop. En hy antwoord hom: Hardloop! En AhĂmaĂ€s het met die pad na die [Jordaan] streek gehardloop en die Kuwshiet verbygegaan.
24 En terwyl Dawid tussen die twee poortingange sit, het die wag op die dak van die poort op die muur geklim; en toe hy sy oĂ« opslaan, sien hy meteens ân man alleen hardloop.
25 Toe het die wag uitgeroep en dit aan die koning meegedeel. En die koning sĂȘ: As hy alleen is; dan is daar ân goeie boodskap in sy mond. Terwyl hy al nader en nader kom,
26 sien die wag ân ander man hardloop; en die wag het die poortwagter toegeroep en gesĂȘ: Kyk, daar hardloop [nog] ân man alleen. Daarop sĂȘ die koning: Hy bring ook ân goeie boodskap.
27 Verder het die wag gesĂȘ: Ek sien die gang van die eerste is soos die gang van AhĂmaĂ€s, die seun van Sadok. Toe sĂȘ die koning: Hy is ân goeie man, en hy kom met ân goeie boodskap.
28 En AhĂmaĂ€s het uitgeroep en aan die koning gesĂȘ: Vrede! En hy het hom voor die koning gebuig met sy aangesig na die Aarde en gesĂȘ: Geloofd sy JaHWeH u Elohey wat die manne oorgelewer het wat hulle hand teen my meester die koning opgetel het.
29 Toe vra die koning: Gaan dit goed met die jongman, met Absalom? En AhĂmaĂ€s antwoord: Ek het ân groot gewoel gesien toe JĂŽWab die dienaar van die koning, naamlik u dienaar, gestuur het, maar ek het nie geweet wat dit was nie.
30 Daarop sĂȘ die koning: Gaan opsy en kom hier staan. Toe hy dan opsy gaan en daar bly staan,
31 kom die Kuwshiet juis aan; en die Kuwshiet sĂȘ: My meester, die koning moet die blye boodskap ontvang dat JaHWeH aan u vandag Reg verskaf het teenoor almal wat teen u opgestaan het.
32 En die koning het die Kuwshiet gevra: Gaan dit goed met die jongman, met Absalom? En die Kuwshiet sĂȘ: Mag dit met die vyande van my meester, die koning en met almal wat teen u opstaan om boosheid te verrig, gaan soos met diĂ© jongman!
33 Toe het die koning baie ontroerd geword en opgeklim na die bo-vertrek van die poort en geween; en hy het rondgeloop en sĂł gesĂȘ: My seun Absalom, my seun, my seun Absalom! Ag, as ek self maar in jou plek gesterf het! Absalom, my seun, my seun!
1Â EN aan JĂŽWab is meegedeel: Kyk, die koning ween en bedryf rou oor Absalom.
2 En daardie dag het die oorwinning vir die hele volk ân roubedryf geword, omdat die volk diĂ© dag hoor sĂȘ het: Die koning is bedroef oor sy seun.
3 Daarom het die volk dié dag stilletjies die stad ingekom, net soos mense wat skaam is, wegsluip as hulle in die geveg gevlug het.
4 En die koning het sy gesig toegemaak, en die koning het hardop uitgeroep: My seun Absalom! Absalom, my seun, my seun!
5 Toe kom JĂŽWab by die koning in die huis en sĂȘ: U het vandag die aangesig van al u dienaars beskaamd gemaak, wat vandag u siel en die siel van u seuns en dogters en die siel van u vroue en die siel van u byvroue gered het,
6 deur lief te hĂȘ diegene wat u haat, en te haat diegene wat u liefhet; want u gee vandag te kenne dat owerstes en onderdane vir u niks is nie, want ek merk vandag dat, as Absalom lewendig en ons almal vandag dood was, dit dan in u oĂ« reg sou gewees het.
7 Staan dan nou op, gaan uit en spreek na die hart van u dienaars, want ek sweer by JaHWeH - as u nie uitgaan nie, sal sekerlik vannag geen man by u bly nie; en dit sal vir u slegter wees as al die rampe wat u al oorgekom het van u jeug af tot nou toe.
8 En die koning het opgestaan en in die poort gaan sit; en hulle het die hele volk laat weet en gesĂȘ: Kyk, die koning sit in die poort. Daarna het die hele volk voor die aangesig van die koning gekom. Maar JisraEl het gevlug elkeen na sy tente toe.
Koning Dawid gaan terug na Jerusalem.9 EN die hele volk onder al die stamme van JisraEl het onder mekaar getwis en gesĂȘ: Die koning het ons verlos uit die handpalms van ons vyande, en hy het ons gered uit die handpalms van die Filistyne, en nou moes hy die Aarde uit vlug vir Absalom;
10 en Absalom wat ons oor ons gesalf het, het in die geveg gesneuwel: waarom is julle dan nou nalatig om die koning terug te bring?
11 Toe het koning Dawid gestuur na Sadok en Abjatar, die priesters, om te sĂȘ: Spreek met die oudstes van JeHĂ»Wdah en vra: Waarom sou julle die laastes wees om die koning terug te bring na sy huis? (Die gesegde van die hele JisraEl het naamlik die koning in sy huis bereik.
12 Julle is my broers; my been en my vlees is julle: waarom sou julle dan die laastes wees om die koning terug te bring?
13 En vir AmĂĄsa moet julle sĂȘ: Is jy nie my been en my vlees nie? Mag Elohim so aan my doen en so daaraan toedoen as jy nie al die dae leĂ«rowerste voor my aangesig in die plek van JĂŽWab sal wees nie!
14 So het hy dan die hart van al die manne van JeHûWdah sonder uitsondering geneig, sodat hulle die koning laat weet het: Kom terug, u met al u dienaars.
15 Daarop het die koning teruggegaan en by die Jordaan aangekom; en JeHûWdah het na Gilgal gekom om die koning tegemoet te gaan, om die koning oor die Jordaan te bring.
16 En SĂmeĂŻ, die seun van GĂ©ra, die Benjaminiet, wat uit BahĂșrim was, het hom gehaas en saam met die manne van JeHĂ»Wdah afgekom om koning Dawid te ontmoet,
17 en duisend man uit Benjamin was saam met hom; verder Siba, die dienaar van Saul se huis, met sy vyftien seuns en sy twintig slawe saam met hom; en hulle het voor die aangesig van die koning, die Jordaan bereik.
18 En die pont het heen en weer gevaar om die huis van die koning oor te bring en te doen wat goed was in sy oĂ«. En SĂmeĂŻ, die seun van GĂ©ra, het voor die aangesig van die koning neergeval toe hy die Jordaan sou oortrek
19 en aan die koning gesĂȘ: My meester moet my die straf nie toereken en daar nie aan dink hoe u dienaar verkeerd gehandel het op die dag dat my meester die koning uit Jerusalem uitgetrek het, deurdat die koning dit ter harte sou neem nie.
20 Want u dienaar weet dat Ă©k oortree het; maar soos u sien, vandag het ek die eerste van die hele huis van JĂŽWsef afgekom om my meester, die koning tegemoet te gaan.
21 Toe het AbĂsai, die seun van SerĂșja, geantwoord en gesĂȘ: Moet SĂmeĂŻ nie hieroor gedood word, dat hy die gesalfde van JaHWeH gevloek het nie?
22 Maar Dawid sĂȘ: Wat het ek met julle te doen, seuns van SerĂșja, dat julle vandag my teĂ«standers word? Sou iemand vandag in JisraEl gedood word? Want weet ek dan nie dat ek vandag koning oor JisraEl is nie?
23 Daarop sĂȘ die koning aan SĂmeĂŻ: Jy sal nie sterf nie. En die koning het vir hom gesweer.
24 MefibĂłset, die [klein]seun van Saul, het ook afgekom die koning tegemoet, en hy het sy voete nie skoongemaak en sy baard nie geskeer en sy klere nie gewas van die dag af dat die koning weggegaan het tot op die dag dat hy behoue teruggekom het nie;
25 en toe hy in Jerusalem die koning tegemoetkom, sĂȘ die koning vir hom: Waarom het jy nie met my saamgetrek nie, MefibĂłset?
26 En hy antwoord: My meester, die koning, my dienaar het my bedrieg; want u dienaar het gedink: Ek wil vir my die esel laat opsaal, dat ek op haar kan ry en met die koning kan saamtrek, want u dienaar is lam.
27 Hy het ewenwel u dienaar by my meester, die koning belaster, maar my meester, die koning is soos ân Boodskapper van die Elohim: doen dan wat goed is in u oĂ«.
28 Want my hele familie was by my meester die koning niks anders as manne wat die Dood verdien nie; tog het u u dienaar opgeneem onder die wat aan u tafel eet: watter geregtigheid het ek dan nog meer om my verder op die koning te beroep?
29 Toe sĂȘ die koning vir hom: Waarom nog meer woorde? Ek sĂȘ: Jy en Siba moet hierdie grond verdeel.
30 En MefibĂłset het die koning geantwoord: Hy kan ook alles neem nadat my meester, die koning behoue in sy huis gekom het.
31 BarsĂllai, die Gileadiet, het ook afgekom van RĂłgelim en met die koning oor die Jordaan getrek om hom oor die Jordaan weg te bring.
32 En BarsĂllai was baie oud, ân man van tagtig jaar, en hy het die koning onderhou gedurende sy verblyf in MahanĂĄim, want hy was ân baie vermoĂ«nde man.
33 Toe sĂȘ die koning vir BarsĂllai: Trek jy saam met my oor, dan sal ek jou by my in Jerusalem onderhou.
34 Maar BarsĂllai het die koning ge-antwoord: Hoeveel sal die dae van my lewensjare dan wees, dat ek saam met die koning moet opgaan na Jerusalem?
35 Ek is vandag tagtig jaar oud. Kan ek tussen suiwer en besoedel onderskei? of sal u dienaar kan proe wat ek eet en wat ek drink? of sal ek nog kan aanhoor die stem van die sangers en die sangeresse? Waarom sal u dienaar my meester, die koning dan nog tot ân las wees?
36 U dienaar kan net ân entjie saam met die koning trek oor die Jordaan. Waarom tog sou die koning hierdie vergelding aan my doen?
37 Laat u dienaar tog maar omdraai, dat ek kan sterf in my stad by die graf van my vader en my moeder; maar hier is u dienaar Kimham. Laat hy saam met my meester, die koning oortrek, en doen aan hom wat goed is in u oë.
38 En die koning sĂȘ: Kimham kan saam met my oortrek, dan sal ek aan hom doen wat goed is in jou oĂ«, en alles wat jy verkies om aan my op te dra, sal ek vir jou doen.
39 Toe trek die hele volk die Jordaan oor. En nadat die koning ook oorgetrek het, soen die koning BarsĂllai en groet hom; en hy het na sy woonplek teruggegaan.
40 Daarop het die koning verder getrek na Gilgal, en Kimham het saam met hom getrek, en die hele volk van JeHûWdah en ook die helfte van die volk van JisraEl het die koning verder gebring.
Twis tussen JeHûWdah en JisraEl.
41 METEENS kom toe al die manne van JisraEl by die koning aan en sĂȘ aan die koning: Waarom het ons broers, die manne van JeHĂ»Wdah, u gesteel en die koning en sy huis en al die manne van Dawid saam met hom oor die Jordaan gebring?
42 Daarop antwoord al die manne van JeHĂ»Wdah die manne van JisraEl: Omdat die koning aan my verwant is; maar waarom is jy tog kwaad oor hierdie saak? Het ons ooit iets van die koning geĂ«et, of is iets as ân porsie vir ons weggedra?
43 En die manne van JisraEl het die manne van JeHĂ»Wdah geantwoord en gesĂȘ: Ek het tien aandele aan die koning en ook meer [reg] op Dawid as jy. Waarom het jy my dan veragtelik behandel? Was my woord dan nie die eerste om my koning terug te bring nie? Maar die woord van die manne van JeHĂ»Wdah was heftiger as die woord van die manne van JisraEl.
Opstand en dood van Seba.
1Â EN daar was by geval ân man van Belijaal met die naam van Seba, die seun van Bigri, ân Benjaminiet - hy het op die ramshoring geblaas en gesĂȘ: Ons het geen deel aan Dawid, en ons het geen erfdeel aan die seun van Isai nie: elkeen na sy tente toe, o JisraEl!
2 Daarop trek al die manne van JisraEl van Dawid af weg, agter Seba, die seun van Bigri, aan; maar die manne van JeHûWdah het hulle koning aangehang van die Jordaan af tot by Jerusalem.
3 Toe Dawid in sy huis in Jerusalem kom, het die koning die tien vroue, die byvroue wat hy laat agterbly het om die huis op te pas, geneem en in ân bewaakte huis gesit en hulle onderhou, maar nie by hulle ingegaan nie; en hulle was opgesluit tot die dag van hulle dood as lewenslange weduwees.
4 Daarna sĂȘ die koning aan AmĂĄsa: Roep vir my die manne van JeHĂ»Wdah binne drie dae byeen; kom staan jy dan hier.
5 En Amåsa het gegaan om JeHûWdah byeen te roep, maar het langer weggebly as die bepaalde tyd wat hy vir hom vasgestel het.
6 Toe sĂȘ Dawid aan AbĂsai: Nou sal Seba, die seun van Bigri, ons meer kwaad doen as Absalom; neem jy die dienaars van jou meester en jaag hom agterna, sodat hy nie miskien vir hom versterkte stede vind en ons oog uitruk nie.
7 En daar het uitgetrek, agter hom aan, die manne van JĂŽWab en die Kreti en die Pleti en al die dapperes - hulle het uit Jerusalem uitgetrek om Seba, die seun van Bigri, agterna te jaag.
8 Terwyl hulle by die groot klip was wat by GĂbeon lĂȘ, kom AmĂĄsa voor hulle uit. En JĂŽWab was omgord met sy wapenrok as sy kleed en daaroor was ân gord met ân swaard wat in die skede aan sy heupe vasgemaak was, en terwyl hy voortgaan, het dit geval.
9 En JĂŽWab sĂȘ vir AmĂĄsa: Gaan dit goed met jou, my broer? En JĂŽWab het met die regterhand die baard van AmĂĄsa gegryp om hom te soen.
10 En AmĂĄsa was nie op sy hoede vir die swaard wat in die hand van JĂŽWab was nie. Toe steek hy hom met haar in die onderlyf en stort sy ingewande op die Aarde uit sonder om hom ân tweede steek te gee, sodat hy gesterf het. Daarop het JĂŽWab en sy broer AbĂsai, Seba die seun van Bigri, agternagejaag.
11 Maar ân man uit die dienaars van JĂŽWab het daar by hom bly staan en gesĂȘ: Wie in JĂŽWab behae het en wie vir Dawid is, laat hom JĂŽWab volg!
12 Terwyl AmĂĄsa in die middel van die pad hom in die bloed lĂȘ en wentel en die man sien dat al die manskappe bly staan, het hy AmĂĄsa uit die pad uit weggeneem na die veld en ân kleed oor hom gegooi, omdat hy sien dat elkeen wat by hom kom, daar bly staan.
13 Toe hy [hom] uit die pad verwyder het, trek al die manskappe verby agter JĂŽWab aan om Seba, die seun van Bigri, agterna te jaag.
14 En dié het deur al die stamme van JisraEl getrek na Abel en Bet-MåÀga en die hele Berim; en hulle het byeengekom en ook agter hom aan gegaan.
15 En hulle het gekom en hom in Abel-Bet-MĂĄĂ€ga beleĂ«r en ân wal teen die stad opgegooi, wat teen die voorskans opgerys het. Terwyl al die manskappe van JĂŽWab besig was met verwoes om die muur te laat val,
16 roep ân wyse vrou uit die stad: Luister, luister! SĂȘ tog vir JĂŽWab: Kom hierheen, dat ek met u kan spreek.
17 En toe hy nader kom na haar, sĂȘ die vrou: Is u JĂŽWab? En hy antwoord: Ja. En sy sĂȘ vir hom: Hoor die woorde van u dienares. En hy antwoord: Ek hoor.
18 Daarop spreek sy en sĂȘ: VroeĂ«r was hulle gewoond om sĂł te sĂȘ: Laat hulle Abel maar net raadpleeg! en so het hulle ân saak afgehandel.
19 Ek is een van die vredeliewendes, van die getroues in JisraEl. U is daarop uit om ân stad te vernietig, nogal ân moeder in JisraEl. Waarom wil u die Erfdeel van JaHWeH verslind en vernietig?
20 En JĂŽWab antwoord en sĂȘ: Dit is ver, ver van my, dat ek te gronde sou rig en dat ek sou verwoes!
21 Die saak is nie so nie; maar ân man van die gebergte van Efraim met die naam van Seba, die seun van Bigri, het sy hand opgehef teen die koning, teen Dawid: lewer hom alleen uit, dan wil ek van die stad af wegtrek. En die vrou sĂȘ vir JĂŽWab: Kyk, sy hoof sal oor die muur na u toe gegooi word.
22 En die vrou het haar in haar wysheid tot die hele volk gewend, en hulle het die hoof van Seba, die seun van Bigri, afgekap en na JĂŽWab oorgegooi. Toe het hy op die ramshoring geblaas, en hulle is verstrooi, weg van die stad af, elkeen na sy tente; en JĂŽWab het na Jerusalem, na die koning teruggegaan.
23 En JÎWab was oor die hele leër van JisraEl, en BenåJaH, die seun van JeHÎWjada, oor die Kreti en oor die Pleti;
24 en AdĂłram was oor die dwangarbeid, en JeHĂŽWshafat, die seun van AhĂlud, was kanselier.
25 En Seja was skrywer; en Sadok en Abjatar priesters.
26 En ook Ira, die JaĂŻriet, was priester by Dawid.
Hongersnood in JisraEl. Die GĂbeoniete en die huis van Saul.
1 EN toe daar in die dae van Dawid ân hongersnood was, drie jaar lank, jaar nĂĄ jaar, het Dawid die Aangesig van JaHWeH gesoek; en JaHWeH het gesĂȘ: VanweĂ« Saul en vanweĂ« sy huis waarop bloedskuld rus, omdat hy die Gibeoniete omgebring het.
2 Toe roep die koning die Gibeoniete en sĂȘ vir hulle - die Gibeoniete het naamlik nie behoort tot die kinders van JisraEl nie, maar by ân oorblyfsel van die Amoriete; en hoewel die kinders van JisraEl vir hulle gesweer het, het Saul probeer om hulle om te bring in sy ywer vir die kinders van JisraEl en JeHĂ»Wdah.
3 Dawid dan het aan die Gibeoniete gesĂȘ: Wat moet ek vir julle doen, en waarmee moet ek versoening doen, dat julle die Erfdeel van JaHWeH kan seĂ«n?
4 Daarop sĂȘ die Gibeoniete vir hom: Dit is ons teenoor Saul en sy huis nie te doen om silwer en goud nie, en dit gaan vir ons nie daarom om iemand in JisraEl dood te maak nie. En hy vra: Wat dink julle dan moet ek vir julle doen?
5 En hulle sĂȘ vir die koning: Die man wat ons vernietig het en planne teen ons beraam het om ons te verdelg sonder dat ons in enige grondgebied van JisraEl kan voortbestaan -
6 laat sewe manne van sy seuns aan ons gegee word, dat ons hulle voor die Aangesig van JaHWeH kan ophang in Gibea van Saul, die uitverkorene van JaHWeH! En die koning het gesĂȘ: Ek sal [hulle] gee.
7 Maar die koning het Mefibóset, die seun van JeHÎWnathan, die seun van Saul, verskoon vanweë die eed by JaHWeH wat tussen hulle was, tussen Dawid en JeHÎWnathan, die seun van Saul.
8 Toe neem die koning die twee seuns van Rispa, die dogter van Aja, wat sy vir Saul gebaar het, ArmĂłni en MefibĂłset, en die vyf seuns van Merab, die dogter van Saul, wat sy vir AdriEl, die seun van BarsĂllai, die Meholatiet, gebaar het;
9 en hy het hulle oorgegee in die hand van die Gibeoniete, wat hulle opgehang het op die berg voor die Aangesig van JaHWeH, sodat al sewe tesame omgekom het; en hulle is gedood in die eerste dae van die oes, in die begin van die garsoes.
10 En Rispa, die dogter van Aja, het ân sak geneem en dit vir haar oopgespan op die rots, van die begin van die oes af totdat daar water uit die Hemele op hulle gegiet het, en sy het die voĂ«ls van die Hemele oordag nie toegelaat om op hulle te gaan sit nie, en ook nie die diere van die veld in die nag nie.
11 Toe aan Dawid meegedeel is wat Rispa, die dogter van Aja, die byvrou van Saul, gedoen het,
12 het Dawid gegaan en die bene van Saul en die bene van sy seun JeHĂŽWnathan van die burgers van Jabes in GĂlead gaan haal, wat dit van die plein van Bet-San gesteel het, waar die Filistyne hulle opgehang het op die dag toe die Filistyne Saul op GilbĂła verslaan het.
13 En hy het die bene van Saul en die bene van sy seun JeHĂŽWnathan daar-vandaan weggebring. Hulle het ook die bene van die wat opgehang is, versamel,
14 en die bene van Saul en van sy seun JeHĂŽWnathan in die Aarde van Benjamin, in Sela, in die graf van sy vader Kis begrawe; en hulle het alles gedoen volgens die bevel van die koning. En daarna het Elohim Hom oor die Aarde ontferm.
Filistynse reuse word verslaan.
15 EN toe die Filistyne weer oorlog gehad het met JisraEl, het Dawid afgetrek, en sy dienaars saam met hom, en hulle het teen die Filistyne geveg, en Dawid het al moeg geword.
16 En Jisbi-Benob wat uit die kinders van die RefaĂŻete was - die gewig van sy spies was driehonderd [sikkels] koper in gewig, en hy was omgord met ân nuwe [swaard] - het gedink om Dawid te verslaan.
17 Maar AbĂsai, die seun van SerĂșja, het hom gehelp en die Filistyn verslaan en hom gedood. Toe het die manne van Dawid hom besweer en gesĂȘ: U mag nie meer saam met ons uittrek na die geveg nie, dat u die lamp van JisraEl nie uitblus nie.
18 En daarna was daar weer oorlog met die Filistyne in Gob. Toe het SĂbbegai, die Husatiet, Saf, uit die kinders van die RefaĂŻete, verslaan.
19 En daar was weer oorlog met die Filistyne in Gob; en El-Hanan die seun van JĂĄĂ€re-Orgim uit Betlehem, het GĂłliat, die Gittiet, wie se spiessteel soos ân wewersbalk was, verslaan.
20 En daar was weer oorlog in Gat; en daar was ân baie lang man, met ses vingers aan elke hand en ses tone aan elke voet, vier-en-twintig in getal, en hy was ook ân afstammeling van die RefaĂŻete.
21 En hy het JisraEl gehoon, maar JeHĂŽWnathan, die seun van SĂmea, die broer van Dawid, het hom verslaan.
22 Hierdie vier was afstammelinge van die RefaĂŻete in Gat, en hulle het geval deur die hand van Dawid en deur die hand van sy dienaars.
Dawid se lof- en danklied.
1Â EN Dawid het die woorde van hierdie lied totJaHWeH gespreek op die dag toe JaHWeH hom gered het uit die handpalm van al sy vyande en uit die handpalm van Saul.
2 En hy het gesĂȘ: JaHWeH is my Rots en my Bergvesting en my Redder;
3 Elohey, my Rots by wie ek skuil; my Skild en die Horing van my Lossing, my Rotsvesting en my Toevlug, my Verlosser; van geweld het U my verlos.
4 Ek roep JaHWeH aan wat lofwaardig is, en van my vyande word ek verlos.
5 Want die golwe van die Dood het my omring, strome van Belijaal het my oorval.
6 Bande van die Doderyk/Sheol het my omring, strikke van die Dood het my teëgekom.
7 Toe ek benoud was, het ek JaHWeH aangeroep, en ek het geroep; tot my Elohey; en uit Sy paleis het Hy my stem gehoor, en my hulpgeroep was in Sy Ore.
8 Toe het die Aarde geskud en gebewe, die fondamente van die Hemele het gesidder en geskud, omdat Hy woedend was.
9 Rook van Woede het opgegaan, en ân vuur uit Sy Mond het verteer; kole uit Hom het gebrand.
10 En Hy het die Hemele gebuig en neergedaal, en wolkedonkerheid was onder Sy Voete.
11 En Hy het op ân GĂ©rub gery en gevlieg; ja, Hy het gesweef op die Vleuels van die Gees.
12 En Hy het duisternis rondom Hom as takskuilings gestel, donker waters en digte wolke-mis.
13 Uit die glans voor Hom het gloeiende kole gebrand.
14 Uit die Hemele het JaHWeH gedonder, die Hoogste El het Sy Stem laat hoor.
15 En Hy het pyle uitgestuur en hulle verstrooi, bliksems en hulle verwar.
16 En die beddings van die see het sigbaar geword, die fondamente van die wĂȘreld is blootgelĂȘ, deur die dreiging van JaHWeH, vanweĂ« die Gees van Sy Woede.
17 Uit die hoogte het Hy [Sy Hand] uitgestrek, Hy het my gegryp, my uit groot waters getrek.
18 Hy het my verlos van my magtige vyand, van my haters, omdat hulle te sterk was vir my.
19 Hulle het my oorval op die dag van my nood, maar JaHWeH was my steun.
20 En Hy het my uitgelei in die ruimte, Hy het my gered, omdat Hy behae in my gehad het.
21 JaHWeH het met my gehandel na my geregtigheid; na die suiwerheid van my hande het Hy my vergelde.
22 Want ek het die Weë van JaHWeH gehou en nie besoedel van my Elohey afgewyk nie.
23 Want al Sy Regsprake was voor my, en Sy Insettinge - ek het van Haar nie afgewyk nie.
24 Maar ek was rassuiwer voor Hom, en ek het my weerhou van ongeregtigheid.
25 So het JaHWeH my dan vergoed vir my geregtigheid, na my suiwerheid voor Sy OĂ«.
26 By die getroue betoon U Uself liefdevol, by die rassuiwer man, volkome,
27 by die suiwere, suiwer; maar by die verbasterde betoon U Uself verdraaid.
28 En U verlos die verdrukte volk, maar U OĂ« is teen die hoogmoediges; U verneder [hulle].
29 Want U is my lamp, o JaHWeH! En JaHWeH laat my duisternis opklaar.
30 Want met U loop ek ân bende storm, met my Elohey spring ek oor ân muur.
31 Die Weg van El is rassuiwerheid; die Woord van JaHWeH is gelouter; Hy is ân Skild vir almal wat by Hom skuil.
32 Want wie is El buiten JaHWeH, en wie ân Rots buiten onse Elohey?
33 El is my Laer en my Sterkte, en Hy berei vir my die Weg van rassuiwerheid.
34 Hy maak my voete soos dié van herte en laat my staan op my hoogtes.
35 Hy leer my hande om oorlog te voer, sodat my arms ân koperboog span.
36 En U het my die Skild van U Lossing gegee, en U neerbuigende Suiwerheid het my groot gemaak.
37 U het my voetstap onder my ruim gemaak, en my enkels het nie gewankel nie.
38 Ek het my vyande agtervolg en hulle verdelg en nie teruggekom voordat ek hulle vernietig het nie.
39 Ja, ek het hulle vernietig en hulle verbrysel, sodat hulle nie weer opgestaan het nie, maar onder my voete geval het.
40 En U het my met krag omgord vir die stryd, U het my teëstanders onder my laat buig.
41 En U het my vyande vir my laat vlug; my haters, dié het ek vernietig.
42 Hulle het rondgekyk, maar daar was geen verlosser nie; na JaHWeH, maar Hy het hulle nie geantwoord nie.
43 Toe het ek hulle verbrysel soos die stof van die Aarde, soos modder van die strate het ek hulle fyngemaal, hulle vertrap.
44 En U het my gered uit die getwis van my volk; U het my bewaar as ân hoof van nasies; ân volk wat ek nie geken het nie, het my gedien.
45 Seuns van die uitlander het al kruipende na my gekom; sodra hulle van my gehoor het, was hulle gehoorsaam aan my.
46 Seuns van die uitlander word kragteloos en kom met siddering uit hulle vestings.
47 JaHWeH leef! En geloofd sy my Rots, en laat verhoog wees die Elohey wat die Rots is van my Lossing!
48 Die El wat my die wraak gee en volke onder my neerwerp;
49 en wat my uitlei onder my vyande uit; ja, U verhef my bo my teëstanders, U bevry my van die man van geweld.
50 Daarom wil ek U loof, o JaHWeH, onder die nasies, en tot eer van U Naam wil ek musiek maak;
51 Hy is die Toring wat die Verlossing van Sy koning groot maak en wat Medelye het met Sy gesalfde, aan Dawid en aan sy saad tot in ewigheid.
Laaste woorde van Dawid.
1Â EN dit is die laaste woorde van Dawid: Dawid spreek, die seun van Isai, die krygsman wat hoog geplaas was, spreek, die gesalfde van die Elohey van Jakob en die lieflike in die sange van JisraEl:
2 Die Gees van JaHWeH spreek in my, en Sy Woord is op my tong.
3 Die Elohey van JisraEl het gesĂȘ, die Rots van JisraEl het tot my gespreek: ân Regeerder oor adamiete, moet regverdig wees, in die Vrees van Elohim,
4 is soos die mĂŽrelig by sonsopgang, ân mĂŽre sonder wolke [as] deur die glans nĂĄ die reĂ«n grasspruitjies uit die Aarde [uitkom].
5 Want is my huis nie so by El nie? Want Hy het ân Ewige Verbond vir my daargestel wat in alles gereĂ«l en verseker is; my Lossing en my Vreugde, ja, sal Hy Hom nie laat uitspruit nie? [JeshaJaH 11:1]
6 Maar Belijaal, hulle almal is soos weggegooide dorings, want ân mens vat dit nie met die hand nie;
7 en elkeen wat hulle wil aanraak, wapen homself met ân yster of die steel van ân spies, en met vuur word hulle op daardie plek heeltemal verbrand.  Dawid se vernaamste dapperes.
8 Dit is die name van die dapperes wat Dawid gehad het: Joseb-Bassebet, ân Tagkemoniet, die hoof van die adjudante; hy was Adino, die Esniet, teen agthonderd wat op een keer gesneuwel het.
9 En nĂĄ hom was El-Azar, die seun van Dodo, die Ahohiet, onder die drie dapperes by Dawid; toe hulle die Filistyne uitgedaag het wat daar bymekaar was om te veg, en die manne van JisraEl weggetrek het,
10 het hy opgestaan en onder die Filistyne geslaan totdat sy hand moeg geword en sy hand aan die swaard gekleef het, sodat JaHWeH daardie dag ân groot oorwinning bewerk het. En die manskappe het teruggekom agter hom aan net om te buit.
11 En nĂĄ hom was Samma, die seun van Age, die Harariet. Toe die Filistyne by Legi bymekaarkom, waar ân stuk land vol lensies was en die volk vir die Filistyne gevlug het,
12 het hy hom opgestel in die middel van die stuk Aarde en haar afgeneem en die Filistyne verslaan, sodat JaHWeH ân groot oorwinning bewerk het.
13 En drie van die dertig hoofde het afgetrek en teen die oestyd by Dawid by die spelonk van AdĂșllam aangekom, terwyl ân hoop Filistyne in die laer staan in die dal RefĂĄim.
14 En Dawid was toe in die bergvesting; en ân besetting van die Filistyne was toe in Betlehem.
15 En Dawid het sy siel voel opkom en gesĂȘ: Wie sal vir my water gee om te drink uit die put van Betlehem wat by die poort is?
16 Toe het die drie dapperes deur die laer van die Filistyne gebreek en water geskep uit die put van Betlehem wat by die poort was, en hom gedra en na Dawid gebring; maar hy wou hom nie drink nie, en het hom tot eer van JaHWeH uitgegiet
17 en gesĂȘ: Dit is ver van my, JaHWeH, dat ek dit sou doen. Is dit die bloed van die manne wat met hulle siel gegaan het? En hy wou hom nie drink nie. Dit het die drie dapperes gedoen.
18 En AbĂsai, die broer van JĂŽWab, die seun van SerĂșja, hy was hoof van die drie, en hy het sy spies geswaai oor drie-honderd wat gesneuwel het, en het ân naam gehad onder die drie.
19 Was hy onder die drie nie geëer nie? sodat hy hulle owerste geword het, maar tot by die [eerste] drie het hy nie gekom nie.
20 Verder BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada, ân sterk man, groot van daad, uit KabtseEl; hy het die twee groot dapperes van Moab verslaan; en hy het afgegaan en ân leeu binne-in ân kuil doodgeslaan op ân sneeudag.
21 Hy het ook ân Egiptenaar verslaan, ân mooi man; en in die hand van die Egiptenaar was ân spies; maar hy het na hom afgegaan met ân stok en die spies uit die hand van die Egiptenaar geruk en hom met sy eie spies doodgesteek.
22 Dit het BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada, gedoen; en hy het ân naam gehad onder die drie dapperes.
23 Hy was geëerd onder die dertig, maar tot by die drie het hy nie gekom nie; en Dawid het hom aangestel oor sy lyfwag.
24 AsaEl, die broer van JĂŽWab, was onder die dertig; El-Hanan, die seun van Dodo, uit Betlehem;
25 Samma, die Harodiet; Elika, die Harodiet;
26 Heles, die Paltiet; Ira, die seun van Ikkes, die TekoĂŻet;
27 Abiëser, die Anatotiet; Mebunnåi, die Husatiet;
28 Salmon, die Ahohiet; MĂĄharai, die Netofatiet;
29 Heleb, die seun van BaĂ€na, die Netofatiet; Ittai, die seun van Ribai, uit GĂbea van die kinders van Benjamin;
30 BenĂĄJaHĂ»W, die Pirhatoniet; HĂddai, uit Nahale-GaĂ€s;
31 Abi-Albon, die Arbatiet; AsmĂĄwet, die Barhumiet;
32 El-Jagba, die SĂĄĂ€lboniet; die seuns van Jasen; JeHĂŽWnathan;
33 Samma, die Harariet; AgiJaH, die seun van Sarar, die Arariet;
34 EliFelet, die seun van AhasbĂĄi, die seun van ân MaĂ€gatiet; EliAm, die seun van AgitĂłfel, die Giloniet;
35 HĂ©sro, die Karmeliet; PĂĄĂ€rai, die Arbiet;
36 Jigeal, die seun van Natan, uit Soba; Bani, die Gadiet;
37 Selek, die Ammoniet; NĂĄharai, die BeĂ«rotiet, die wapendraer van JĂŽWab, die seun van SerĂșja;
38 Ira, die Jitriet; Gareb, die Jitriet
39 UriJaH, die Hetiet - almal saam sewe-en-dertig.
Telling van die volk. Pes in JisraEl.
1 EN die Woede van JaHWeH het weer teen JisraEl ontvlam, en hy [Satan] het Dawid teen hulle aangehits en gesĂȘ: Gaan tel JisraEl en JeHĂ»Wdah. [1 Kronieke 21:1]
2 Toe sĂȘ die koning vir JĂŽWab, die leĂ«rowerste, wat by hom was: Trek tog rond onder al die stamme van JisraEl, van Dan tot BersĂ©ba, en tel julle die volk, sodat ek die getal van die volk kan weet.
3 En JĂŽWab het aan die koning gesĂȘ: Ja, mag JaHWeH jou Elohey by die volk honderd maal meer byvoeg as wat hulle ook al is, en die oĂ« van my meester die koning dit sien; maar waarom het my meester die koning behae in hierdie saak?
4 Maar die woord van die koning het die oorhand gehad oor JÎWab en die leër-owerstes, en JÎWab het met die leër-owerstes voor die aangesig van die koning af uitgegaan om die volk JisraEl te tel.
5 En hulle het deur die Jordaan gegaan en laer opgeslaan by AroĂ«r, regs van die stad wat binne-in die dal van Gad lĂȘ, en tot by JaĂ©ser.
6 Verder het hulle in GĂlead gekom en in die Aarde van Tagtim-Hodsi en na Dan-JaĂ€n gekom en rondom na Sidon.
7 En hulle het gekom by die vesting Tirus en al die stede van die Hewiete en KanaÀniete, en hulle het uitgekom in die suide van JeHûWdah in Berséba.
8 So het hulle dan deur die hele Aarde rondgetrek en in Jerusalem aangekom aan die einde van nege maande en twintig dae.
9 En JÎWab het die getal van die getelde volk aan die koning gegee; en JisraEl was agthonderdduisend weerbare manne wat die swaard uittrek, en die manne van JeHûWdah vyfhonderdduisend man.
10 Maar Dawid se gewete het hom gekwel nadat hy die volk getel het, en Dawid het aan JaHWeH gesĂȘ: Ek het swaar oortree deur wat ek gedoen het; JaHWeH, vergeef dan nou tog die skuld van U kneg, want ek het baie dwaas gehandel.
11 Toe Dawid die mĂŽre opstaan, het die Woord van JaHWeH tot die profeet Gad, die siener van Dawid, gekom en gesĂȘ:
12 Gaan heen en spreek met Dawid: So sĂȘ JaHWeH: Drie dinge lĂȘ Ek jou voor; kies vir jou een daaruit, dat Ek jou dit kan aandoen -
13 toe het Gad by Dawid gekom en dit aan hom bekend gemaak en aan hom gesĂȘ: Wil jy dat daar sewe jaar lank hongersnood in jou Aarde kom, of wil jy drie maande lank vlug voor die aangesig van jou teĂ«standers uit dat hulle jou agtervolg, of moet daar drie dae lank pes wees in jou Aarde? Ondersoek nou en sien watter antwoord ek my Sender moet bring.
14 Daarop sĂȘ Dawid vir Gad: Ek is baie benoud; laat ons tog val in die hand van JaHWeH, want Sy dade van Barmhartigheid is groot, maar laat my in die hand van adamiete nie val nie.
15 En JaHWeH het ân pes onder JisraEl beskik van die mĂŽre af tot op die bepaalde tyd, en van Dan tot BersĂ©ba het daar van die volk sewentigduisend man gesterwe.
16 Maar toe die Boodskapper sy hand uitsteek na Jerusalem om haar te verwoes, het dit JaHWeH berou oor die teistering, en Hy het aan die Boodskapper wat die verwoesting onder die volk moes aanrig, gesĂȘ: Genoeg, trek nou jou hand terug! Die Boodskapper van JaHWeH was toe by die dorsvloer van Arauna, die Jebusiet.
17 Toe Dawid sien hoe die Boodskapper onder die volk doodslaan, het hy tot JaHWeH gespreek en gesĂȘ: Kyk, Ă©k het oortree, en Ă©k het verkeerd gehandel, maar wat het hierdie skape gedoen? Laat u hand tog teen my wees en teen my familie.
18 Daarop kom Gad dieselfde dag by Dawid en sĂȘ vir hom: Gaan op, bou vir JaHWeH ân altaar op die dorsvloer van Arauna, die Jebusiet.
19 En Dawid het opgegaan volgens die woord van Gad, soos JaHWeH beveel het.
20 Toe Arauna opkyk en die koning met sy dienaars na hom sien oorkom, het Arauna uitgegaan en hom voor die koning met sy aangesig na die Aarde gebuig.
21 En Arauna het gesĂȘ: Waarom kom my meester, die koning na sy dienaar? Daarop sĂȘ Dawid: Om die dorsvloer van jou te koop, om vir JaHWeH ân altaar te bou, sodat die plaag onder die volk kan ophou.
22 Maar Arauna sĂȘ vir Dawid: My meester, die koning kan neem en opdra wat goed is in sy oĂ«, kyk, daar is die beeste as brandoffer en die trekgoed en die implemente van die beeste as hout.
23 Dit gee Arauna alles, o koning, aan die koning. Verder het Arauna aan die koning gesĂȘ: Mag JaHWeH jou Elohey ân behae in jou hĂȘ.
24 Maar die koning het Arauna ge-antwoord: Nee, maar ek wil dit verseker van jou koop vir sy prys; en ek wil nie verniet aan JaHWeH my Elohey brandoffers bring nie. En Dawid het die dorsvloer en die beeste gekoop vir vyftig sikkels silwer.
25 Toe het Dawid daar vir JaHWeH ân altaar gebou en brandoffers en vergoedings [bydraes] gebring; en JaHWeH het Hom oor die Aarde ontferm, en die plaag is van JisraEl afgewend.
Salomo word as opvolger aangestel.
1Â TOE koning Dawid oud en ver op sy dae was, het hulle hom met komberse toegemaak, maar hy kon nie warm word nie.
2 En sy dienaars sĂȘ aan hom: Laat hulle vir my meester, die koning ân maagd soek, dat sy voor die aangesig van die koning kan staan en u bedien en in u skoot lĂȘ; dan sal my meester, die koning warm word.
3 Hulle het toe in die hele grondgebied van JisraEl ân mooi meisie gesoek en AbĂsag, die Sunamitiese, gevind en haar by die koning gebring.
4 En die meisie was besonder mooi, en sy was vir die koning ân verpleegster en het hom bedien; maar die koning het geen gemeenskap met haar gehad nie.
5 Intussen was AdoniJaH, die seun van Haggit, so vermetel om te dink: Ek sal koning word! En hy het vir hom waens en perderuiters aangeskaf en vyftig man wat voor hom uit loop.
6 En sy vader het hom sy lewe lank nie gekrenk deur te sĂȘ nie: Waarom maak jy so? Bowendien was hy ook baie mooi van gestalte, en sy [moeder] het hom nĂĄ Absalom gebaar.
7 En hy het met JĂŽWab, die seun van SerĂșja, onderhandel en met Abjatar, die priester, sodat hulle gehelp het as volgelinge van AdoniJaH.
8 Maar Sadok, die priester, en BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada, en Natan, die profeet, en SĂmeĂŻ en ReĂŻ en die dapperes van Dawid het nie met AdoniJaHĂ»W saamgegaan nie.
9 En AdoniJaHûW het kleinvee en beeste en vetgemaakte vee geslag by die klip Sohélet wat langs die fontein Rogel staan, en al sy broers, die seuns van die koning, en al die manne van JeHûWdah, die dienaars van die koning, genooi;
10 maar Natan, die profeet, en BenåJaHûW en die dapperes en sy broer Salomo het hy nie genooi nie.
11 Toe sĂȘ Natan vir BĂĄtseba, die moeder van Salomo: Het u nie gehoor dat AdoniJaHĂ»W, die seun van Haggit, koning geword het sonder dat ons meester Dawid dit weet nie?
12 Kom dan nou, laat ek u tog ân raad gee, dat u u siel en die siel van u seun Salomo kan red.
13 Gaan en tree binne by koning Dawid en sĂȘ vir hom: Het Ăș nie, my meester die koning, vir u dienares gesweer en gesĂȘ nie: U seun Salomo sal sekerlik koning word nĂĄ my, en hy sal op my troon sit? Waarom het AdoniJaHĂ»W dan koning geword?
14 Kyk, terwyl u daar nog met die koning spreek, sal Ă©k agter u inkom en u woorde aanvul.
15 Daarop het BĂĄtseba ingegaan na die koning in die kamer, terwyl die koning baie oud was en AbĂsag, die Sunamitiese, die koning bedien.
16 En BĂĄtseba het gebuig en neergeval voor die koning. Toe sĂȘ die koning: Wat wil u hĂȘ?
17 En sy antwoord hom: My meester, u het by JaHWeH u Elohey vir u dienares gesweer: U seun Salomo sal sekerlik nĂĄ my koning word, en hy sal op my troon sit.
18 Maar kyk, nou het AdoniJaH koning geword sonder dat u, my meester, die koning, dit weet.
19 Want hy het beeste en vetgemaakte vee en kleinvee in menigte geslag en al die seuns van die koning en Abjatar, die priester, en JÎWab, die leërowerste, genooi; maar u dienaar Salomo het hy nie genooi nie.
20 Maar op Ăș, my meester, die koning, is die oĂ« van die hele JisraEl om hulle te kenne te gee wie op die troon van my meester, die koning nĂĄ hom sal sit.
21 Anders sal dit gebeur, sodra my meester, die koning met sy vaders ontslaap het, dat ek en my seun Salomo vir misdadigers gehou sal word.
22 En kyk, terwyl sy nog met die koning spreek, kom die profeet Natan in.
23 En hulle het dit die koning te kenne gegee en gesĂȘ: Daar is Natan, die profeet. Toe kom hy voor die koning en buig hom voor die aangesig van die koning met sy neus na die Aarde toe.
24 En Natan sĂȘ: My meester, die koning, het Ăș gesĂȘ: AdoniJaHĂ»W sal nĂĄ my koning word, en hy sal op my troon sit?
25 Want hy het vandag gegaan en beeste en vetgemaakte vee en kleinvee in menigte geslag en al die seuns van die koning en die leĂ«rowerstes en Abjatar, die priester, genooi, en kyk, hulle eet en drink voor hom en sĂȘ: Mag koning AdoniJaHĂ»W lewe!
26 Maar my, u dienaar, en Sadok, die priester, en BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, en Salomo, u dienaar, het hy nie genooi nie.
27 As hierdie saak van my meester, die koning uitgegaan het, dan het u aan u dienaars nie bekend gemaak wie op die troon van my meester, die koning nĂĄ hom sal sit nie.
28 Daarop antwoord koning Dawid en sĂȘ: Roep BĂĄtseba vir my! En sy het ingekom voor die aangesig van die koning en voor die aangesig van die koning gaan staan.
29 Toe sweer die koning en sĂȘ: So waar as JaHWeH leef wat my siel uit alle benoudheid verlos het,
30 sekerlik, soos ek u by JaHWeH, die Elohey van JisraEl, gesweer en gesĂȘ het dat u seun Salomo nĂĄ my koning moet word en hy op my troon moet sit in my plek, sekerlik so doen ek vandag nog.
31 En BĂĄtseba het met die aangesig na die Aarde gebuig en voor die koning neergeval en gesĂȘ: Mag my meester, koning Dawid vir ewig lewe!
32 Verder het koning Dawid gesĂȘ: Roep vir my Sadok, die priester, en Natan, die profeet, en BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada. Toe kom hulle in voor die aangesig van die koning,
33 en die koning sĂȘ vir hulle: Neem die dienaars van julle meester met julle saam en laat my seun Salomo op my eie muil ry, en bring hom af na Gihon toe;
34 en laat Sadok, die priester, en Natan, die profeet, hom daar as koning oor JisraEl salf, en julle moet op die ramshoring blaas en sĂȘ: Mag koning Salomo lewe!
35 Dan moet julle agter hom optrek, dat hy kan inkom en op my troon sit; want hy moet koning wees in my plek, en ek het hom aangestel om ân vors oor JisraEl en JeHĂ»Wdah te wees.
36 Toe antwoord BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada, die koning en sĂȘ: Amein! Mag JaHWeH, die Elohey van my meester, die koning, ook so sĂȘ.
37 Soos JaHWeH met my meester, die koning was, mag Hy so met Salomo wees; en mag Hy sy troon groter maak as die troon van my meester, koning Dawid.
38 Toe het Sadok, die priester, afgegaan saam met Natan, die profeet, en BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, en die Kreti en die Pleti, en hulle het Salomo laat ry op die muil van koning Dawid en hom na Gihon gebring.
39 En die priester Sadok het die horing met olie uit die tent geneem en Salomo gesalf, en hulle het op die ramshoring geblaas, en die hele volk het gesĂȘ: Mag koning Salomo lewe!
40 Toe gaan die hele volk op agter hom aan, terwyl die volk op fluite speel en hulle verheug met groot blydskap, sodat die Aarde geskeur het van hulle geluid.
41 En AdoniJaHĂ»W het dit gehoor en al die genooides wat by hom was, toe hulle net klaar geĂ«et het; JĂŽWab het ook die geluid van die ramshoring gehoor en gesĂȘ: Waarom is die geluid van die stad rumoerig?
42 Terwyl hy nog spreek, kom JĂŽWnathan, die seun van die priester Abjatar, daar aan; en AdoniJaHĂ»W sĂȘ: Kom in, want jy is ân wakker man en bring ân goeie boodskap.
43 Maar JĂŽWnathan antwoord AdoniJaHĂ»W en sĂȘ: Ja, maar ons meester, koning Dawid het Salomo koning gemaak!
44 En die koning het Sadok, die priester, en Natan, die profeet, en BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, en die Kreti en die Pleti met hom saam gestuur, en hulle het hom op die koning se muil laat ry;
45 en Sadok, die priester, en Natan, die profeet, het hom in Gihon as koning gesalf, en daarvandaan het hulle met blydskap opgetrek, sodat die stad opgewonde geraak het; dit is die geluid wat julle gehoor het.
46 En ook het Salomo op die koninklike troon gaan sit.
47 Bowendien het die dienaars van die koning gekom om ons meester, koning Dawid seëninge toe te wens met die woorde: Mag u Elohim die naam van Salomo beter maak as u naam en sy troon groter maak as u troon. Toe het die koning homself op die bed neergebuig;
48 en die koning het ook so gesĂȘ: GeseĂ«nd is JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wat vandag gegee het dat een op my troon sit terwyl my oĂ« dit sien.
49 Daarop het al die genooides wat by AdoniJaHûW was, verskrik opgestaan en elkeen sy pad gegaan.
50 Maar AdoniJaHûW was bevrees vir Salomo en het opgestaan en heengegaan en die horings van die altaar vasgehou.
51 Toe is daar aan Salomo meegedeel en gesĂȘ: Kyk, AdoniJaHĂ»W is bevrees vir koning Salomo; en kyk, hy hou die horings van die altaar vas en sĂȘ: Laat koning Salomo eers vir my sweer dat hy sy dienaar nie met die swaard sal ombring nie.
52 Daarop sĂȘ Salomo: As hy ân betroubare man sal wees, sal geen haar van hom op die Aarde val nie; maar as daar besoedeling in hom gevind word, moet hy sterwe.
53 En koning Salomo het gestuur, en hulle het hom van die altaar afgebring, en hy het ingekom en hom voor koning Salomo neergebuig. En Salomo het vir hom gesĂȘ: Gaan na jou huis.
Laaste bevele van Dawid. Sy dood.
1Â EN toe die dae van Dawid nader kom dat hy sou sterwe, het hy sy seun Salomo bevel gegee en gesĂȘ:
2 Ek gaan heen op die weg van die hele Aarde: wees dan sterk en word ân man;
3 en onderhou die Ordening van JaHWeH jou Elohey deur te wandel in Sy Weë, deur Sy Insettinge, Sy Gebooie en Sy Regspraak en Sy Getuienisse te onderhou, soos geskrywe is in die Wet van MoshÚ, sodat jy voorspoedig kan uitvoer alles wat jy doen, en alles waartoe jy jou begewe;
4 sodat JaHWeH Sy Woord mag vervul wat Hy oor my gespreek het, naamlik: As jou seuns ag gee op hulle weg deur voor My Aangesig in Waarheid te wandel met hulle hele hart en met hulle hele siel, dan sal daar nie vir jou ân man op die troon van JisraEl ontbreek nie.
5 En jy weet ook self wat JĂŽWab, die seun van SerĂșja, my aangedoen het; wat hy die twee leĂ«rowerstes van JisraEl, Abner, die seun van Ner, en AmĂĄsa, die seun van Jeter, aangedoen het; hoe hy hulle vermoor en oorlogsbloed in vredestyd vergiet het, sodat hy die gord wat om sy heupe en die skoene wat aan sy voete was, met oorlogsbloed bevlek het.
6 Handel dan na jou wysheid, en sy grys hare moet jy nie met vrede in die Doderyk/Sheol laat neerdaal nie.
7 Maar met die seuns van BarsĂllai, die Gileadiet, moet jy medelye hĂȘ, en hulle moet wees onder die wat aan jou tafel eet; want so het hulle na my toe aangekom toe ek vir jou broer Absalom gevlug het.
8 Verder is daar by jou SĂmeĂŻ, die seun van Gera, die Benjaminiet, uit BahĂșrim; hy naamlik het my gevloek met ân hewige vloek die dag toe ek na MahanĂĄim gegaan het; en hy het afgekom om my te ontmoet by die Jordaan, sodat ek vir hom by JaHWeH gesweer en gesĂȘ het: Ek sal jou nie met die swaard doodmaak nie.
9 Maar nou moet jy hom nie ongestraf laat bly nie, want jy is ân wyse man; daarom sal jy weet wat jy hom moet aandoen, dat jy sy grys hare met bloed in die Doderyk/Sheol laat neerdaal.
10 Toe het Dawid ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe in die Stad van Dawid.
11 En die dae wat Dawid oor JisraEl geregeer het, was veertig jaar; in Hebron het hy sewe jaar geregeer, en in Jerusalem het hy drie-en-dertig jaar geregeer.
Straf van AdoniJaH, Ăbjatar, JĂŽWab en SĂmeĂŻ.
12 DAARNA het Salomo op die troon van sy vader Dawid gaan sit, en sy koningskap is goed bevestig.
13 Toe kom AdoniJaHûW, die seun van Haggit, na Båtseba, die moeder van Salomo, en sy vra: Is jou koms vrede? En hy antwoord: Vrede.
14 Verder sĂȘ hy: Ek het ân woord vir u. En sy antwoord: Spreek.
15 En hy sĂȘ: U weet dat die koningskap myne was en die hele JisraEl sy aangesig op my gerig het, dat ek koning sou word; maar die koningskap het oorgegaan en my broer sân geword, want deur JaHWeH was sy vir hom bestem.
16 En nou doen ek een versoek aan u; wys my nie af nie. En sy antwoord hom: Spreek.
17 Toe sĂȘ hy: Spreek tog met koning Salomo, want hy sal u nie afwys nie, dat hy AbĂsag, die Sunamitiese, aan my as vrou moet gee.
18 En BĂĄtseba sĂȘ: Goed, Ă©k sal met die koning oor jou spreek.
19 Toe BĂĄtseba dan ingaan na koning Salomo om met hom oor AdoniJaHĂ»W te spreek, het die koning opgestaan om haar te ontmoet en voor haar gebuig; daarna het hy op sy troon gaan sit en vir die moeder van die koning ân stoel laat neersit, en sy het aan sy regterhand plaas geneem.
20 Toe sĂȘ sy: Een klein versoek doen ek aan u; wys my nie af nie. En die koning antwoord haar: Vra, my moeder, want ek sal u nie afwys nie.
21 En sy sĂȘ: Laat AbĂsag, die Sunamitiese, aan u broer AdoniJaHĂ»W as vrou gegee word.
22 Daarop antwoord koning Salomo en sĂȘ aan sy moeder: Maar waarom vra u AbĂsag, die Sunamitiese, vir AdoniJaHĂ»W? Vra ook die koningskap vir hom, want hy is my broer wat ouer is as ek, ja, vir hom en vir Abjatar, die priester, en vir JĂŽWab, die seun van SerĂșja!
23 En koning Salomo het gesweer by JaHWeH en gesĂȘ: Mag Elohim so aan my doen en so daaraan toedoen - sekerlik, AdoniJaHĂ»W het hierdie woord ten koste van sy siel gespreek.
24 En nou, so waar as JaHWeH leef wat my bevestig het en my op die troon van my vader Dawid laat sit en vir my ân huis gestig het volgens Sy Belofte - AdoniJaHĂ»W sal sekerlik vandag gedood word!
25 Daarop het koning Salomo gestuur deur die diens van BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada; en dié het op hom aangeval, sodat hy gesterf het.
26 En vir Abjatar, die priester, sĂȘ die koning: Gaan na Anatot op jou grond, want jy verdien die dood; maar vandag sal ek jou nie doodmaak nie, omdat jy die Ark van my Meester JaHWeH voor die aangesig van my vader Dawid uit gedra het en omdat jy deelgenoot was van alles wat my vader gely het.
27 So het Salomo dan Abjatar verdrywe, sodat hy nie meer priester van JaHWeH was nie, om die Woord van JaHWeH te vervul wat Hy oor die huis van Eli in Silo gespreek het.
28 Toe die gerug by JĂŽWab kom - want JĂŽWab was aan die kant van AdoniJaH, alhoewel hy nie aan die kant van Absalom was nie - het JĂŽWab gevlug na die Tent van JaHWeH en die horings van die altaar vasgehou.
29 En aan koning Salomo is meegedeel: JÎWab het gevlug na die Tent van JaHWeH, en kyk, daar is hy by die altaar! Toe laat Salomo aan BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, weet: Gaan heen, val op hom aan.
30 Daarop het BenĂĄJaHĂ»W by die Tent van JaHWeH gekom en vir hom gesĂȘ: SĂł spreek die koning: Kom uit. Maar hy sĂȘ: Nee, want hier wil ek sterf. En BenĂĄJaHĂ»W het die koning ân antwoord gebring en gesĂȘ: So het JĂŽWab gespreek, en so het hy my geantwoord.
31 Toe beveel die koning hom: Doen soos hy gespreek het: val op hom aan, en begrawe hom, sodat jy die onskuldige bloed wat JĂŽWab vergiet het, van my en my vader se huis af verwyder;Â [NĂșmeri 35:33]
32 en dat JaHWeH sy bloed op sy eie hoof laat neerkom, omdat hy op twee manne, regverdiger en suiwerder as hy, aangeval en hulle met die swaard vermoor het sonder medewete van my vader Dawid: Abner, die seun van Ner, die leërowerste van JisraEl, en Amåsa, die seun van Jeter, die leërowerste van JeHûWdah;
33 en dat hulle bloed op die hoof van JĂŽWab en op die hoof van sy saad vir ewig kan neerkom, maar Dawid en sy saad en sy huis en sy troon Vrede kan hĂȘ van JaHWeH tot in ewigheid.
34 Toe het BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada, opgegaan en op hom aangeval en hom gedood; en hy is begrawe in sy huis in die wildernis. [LevĂtikus 16:10]
35 Daarop het die koning BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, in sy plek oor die leër aangestel; en Sadok, die priester, het die koning aangestel in die plek van Abjatar. [JeségiEl 44:15]
36 Verder het die koning SĂmeĂŻ laat roep en vir hom gesĂȘ: Bou vir jou ân huis in Jerusalem, en jy moet daar woon en mag daarvandaan nie uitgaan, nĂȘrens heen nie;
37 die dag dat jy uitgaan en oor die spruit Kidron trek, moet jy voorwaar weet dat jy sekerlik sal sterwe; jou bloed sal op jou hoof wees.
38 En SĂmeĂŻ sĂȘ vir die koning: Dit is goed; soos my meester, die koning gespreek het, so sal u dienaar doen. En SĂmeĂŻ het baie dae in Jerusalem gebly.
39 Maar aan die einde van drie jaar het twee van SĂmeĂŻ se slawe weggeloop na Agis, die seun van MĂĄĂ€ga, die koning van Gat; en aan SĂmeĂŻ is meegedeel en gesĂȘ: Jou slawe is daar in Gat.
40 Toe maak SĂmeĂŻ klaar en saal sy esel op en vertrek na Gat, na Agis toe, om sy slawe te soek; en SĂmeĂŻ het gegaan en sy slawe van Gat af gebring.
41 Maar aan Salomo is meegedeel dat SĂmeĂŻ uit Jerusalem na Gat weggegaan en teruggekom het.
42 Daarop laat die koning SĂmeĂŻ roep, en hy sĂȘ vir hom: Het ek jou nie by JaHWeH besweer en jou gewaarsku nie en gesĂȘ: Die dag dat jy uitgaan en ĂȘrens heen trek, moet jy voorwaar weet dat jy sekerlik sal sterwe? En jy het aan my gesĂȘ: Dit is goed; ek het gehoor.
43 Waarom het jy dan die eed by JaHWeH en die gebod wat ek jou opgelĂȘ het, nie gehou nie?
44 Verder sĂȘ die koning vir SĂmeĂŻ: Jy ken self al die besoedeling waar jou hart van weet, wat jy my vader Dawid aangedoen het; daarom laat JaHWeH jou besoedeling op jou eie hoof neerkom.
45 Maar mag koning Salomo geseënd wees en die Troon van Dawid bevestig word voor die Aangesig van JaHWeH tot in ewigheid!
46 Daarop gee die koning bevel aan BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada: dié het uitgegaan en op hom aangeval, sodat hy gesterf het. En die koningskap is bevestig in die hand van Salomo.
Salomo se huwelik. Sy droomgesig in GĂbeon. Hy vra en verkry Wysheid.
1Â EN Salomo het hom verswaer met Farao, die koning van Egipte; hy het naamlik die dogter van Farao geneem en haar in die Stad van Dawid ingebring totdat hy met die bou van sy huis en die Huis van JaHWeH en die muur van Jerusalem rondom klaar sou wees.
2 Alleenlik het die volk gedurig op die Hoogtes geslag, omdat tot op daardie dae daar geen huis vir die Naam van JaHWeH gebou was nie.
3 En Salomo het JaHWeH liefgehad deur in die Insettinge van sy vader Dawid te wandel; hy het net gedurig op die Hoogtes geslag en rook laat opgaan.
4 En die koning het na GĂbeon gegaan om daar te slag, omdat dit die Groot Hoogte was; duisend brandoffers het Salomo op daardie altaar opgedra.
5 Toe verskyn JaHWeH in GĂbeon in ân nagtelike droom aan Salomo; en Elohim het gesĂȘ: Begeer wat Ek jou moet gee.
6 En Salomo sĂȘ: U het met U kneg, my vader Dawid, Medelye gehad, net soos hy voor U Aangesig gewandel het in Waarheid en in Geregtigheid en in opregtheid van hart met U; en U het vir hom hierdie groot guns bewaar, dat U hom ân seun gegee het wat op sy troon sit, soos dit vandag is.
7 Nou dan, JaHWeH my Elohey, U het U kneg koning gemaak in my vader Dawid se plek; maar ek is ân jong seun; ek weet nie om uit of in te gaan nie.
8 En U kneg is midde onder U volk wat U verkies het, ân groot volk wat nie getel of bereken kan word weens die menigte nie.
9 Gee dus aan U kneg ân verstandige hart om Reg te spreek oor U volk, om tussen suiwer en besoedel te onderskei, want wie sou hierdie talryke volk van U kan regeer?
10 En dit was suiwer in die OĂ« van Majesteit JaHWeH dat Salomo hierdie ding begeer het.
11 En Elohim het vir hom gesĂȘ: Omdat jy hierdie versoek gedoen het en nie vir jou ân lang lewe begeer het en nie vir jou rykdom begeer het en nie die siel van jou vyande begeer het nie, maar vir jou verstand begeer het om Regspraak te doen,
12 so doen Ek dan volgens jou woord: Kyk, Ek gee jou ân wyse en verstandige hart, sodat een soos jy vóór jou nie gewees het en een soos jy nĂĄ jou nie sal opstaan nie.
13 Ja, selfs wat jy nie begeer het nie, sal Ek jou gee, rykdom sowel as eer, sodat onder die konings niemand soos jy sal wees al jou dae nie.
14 En as jy in My Weë wandel, deur My Insettinge en My Gebooie te onderhou, soos jou vader Dawid gewandel het, dan sal Ek jou dae verleng.
15 Toe word Salomo wakker, en - dit was ân droom! Daarop het hy in Jerusalem gekom en voor die aangesig van die Verbondsark van JaHWeH gaan staan en brandoffers gebring en vergoedinge berei en ân maaltyd vir al sy dienaars aangerig.
16 In dié tyd kom daar twee vroue wat hoere was, na die koning, en hulle gaan voor hom staan. [JeségiEl 23:4]
17 En die een vrou sĂȘ: Ag, my meester, ek en hierdie vrou woon in een huis, en ek het by haar in die huis gebaar.
18 En op die derde dag nĂĄ my bevalling het hierdie vrou ook gebaar terwyl ons saam was; geen verbasterde was by ons in die huis nie, maar net ons twee in die huis.
19 En die seun van hierdie vrou het in die nag gesterwe, omdat sy op hom gelĂȘ het.
20 Toe staan sy in die middel van die nag op en neem my seun langs my weg terwyl u dienares slaap; en sy het hom in haar skoot neergelĂȘ, maar haar dooie seun in my skoot neergelĂȘ.
21 Toe ek die mĂŽre opstaan om my seun te soog, was hy dood; maar in die mĂŽre het ek hom goed bekyk, en dit was nie my seun wat ek gebaar het nie!
22 Maar die ander vrou sĂȘ: Nee, maar die lewendige is my seun, en die dooie is jou seun. Maar die eerste sĂȘ: Nee, maar die dooie is jou seun, en die lewendige is my seun. So het hulle dan voor die aangesig van die koning gestry.
23 Toe dink die koning: Die een sĂȘ: Dit is my seun, die lewendige, en jou seun, die dooie. En die ander sĂȘ: Nee, maar die dooie is jou seun, en die lewendige my seun.
24 Daarop gee die koning bevel: Bring vir my ân swaard! En hulle het die swaard voor die aangesig van die koning gebring.
25 En die koning sĂȘ: Sny die lewendige kind in twee stukke, en gee die helfte aan die een en die helfte aan die ander.
26 Maar die vrou wie se kind die lewendige was, het met die koning gespreek, want haar binneste was ontroerd oor haar seun - sy het gesĂȘ: Ag, my meester, gee haar die lewendige kind en maak hom tog nie dood nie! - terwyl die ander een sĂȘ: Hy sal nie myne en ook nie joune wees nie; sny deur!
27 Toe antwoord die koning en sĂȘ: Gee haar die lewendige kind en maak hom in geen geval dood nie: sy is die moeder.
28 En die hele JisraEl het gehoor van die Regspraak wat die koning uitgespreek het, en was met ontsag vervul vir die koning; want hulle het gesien dat daar Wysheid van Elohim in sy binneste was om Reg te doen.
Salomo.se weelde, mag en rykdom.
1Â SO was koning Salomo dan koning oor die hele JisraEl.
2 En dit was sy hoofamptenare: AzårJaHûW, die seun van Sadok, was die priester;
3 ElijgorĂȘf en AgiJaH, die seuns van Sisa, was skrywers; JeHĂŽWshafat, die seun van Ahilud, was kanselier.
4 En BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, was oor die leër, en Sadok en Abjatar was priesters.
5 En AzĂĄrJaHĂ»W, die seun van Natan, was oor die bestuurders; en Sabud, die seun van Natan, ân priester, was die vriend van die koning.
6 En AhĂsar was oor die paleis; en AdonĂram, die seun van Abda, was oor die dwangarbeid.
7 Verder het Salomo oor die hele JisraEl twaalf bestuurders gehad wat die koning en sy paleis onderhou het; elkeen het ân maand in die jaar die onderhoud op hom gehad.
8 En dit is hulle name: Ben-Hur op die gebergte van Efraim;
9 Ben-Deker in Makas en in SaÀlbim en Bet-Semes en Elon-Bet-Hanan;
10 Ben-Hesed in ArĂșbbot; hy het Sogo en die hele Aarde van Hefer gehad;
11 Ben-Abinådab, die hele hoëveld van Dor; hy het Tafat, die dogter van Salomo, as vrou gehad.
12 BĂĄĂ€na, die seun van AhĂlud, [het gehad]: TĂĄĂ€nag en MegĂddo en die hele Bet-Sean wat langs Sartan onderkant JizreEl lĂȘ, van Bet-Sean af tot by Abel-MehĂłla, tot verby JĂłkmeam.
13 Ben-Geber was in Ramot in GĂlead; hy het die dorpe van JaĂŻr, die seun van Manasse, gehad wat in GĂlead lĂȘ; hy het die landstreek Argob gehad wat in Basan lĂȘ: sestig groot stede met mure en kopergrendels.
14 AhĂnadab, die seun van Iddo, was in MahanĂĄim.
15 AhĂmaĂ€s in NĂĄftali; hy het ook ân dogter van Salomo, Basmat, as vrou geneem.
16 BĂĄĂ€na, die seun van HĂșsai, was in Aser en in Alot;
17 JeHĂŽWshafat, die seun van ParĂșag, in Issaskar;
18 SĂmeĂŻ, die seun van Ela, in Benjamin;
19 Geber, die seun van Uri, in die Aarde van GĂlead, die Aarde van Sihon, die koning van die Amoriete, en van Og, die koning van Basan; die enigste leĂ«rowerste in die Aarde.
20 JeHûWdah en JisraEl was talryk soos die sand wat aan die see is in menigte; hulle het geëet en gedrink en was bly.
21 Verder was Salomo vors oor al die koninkryke van die Eufraat af tot by die Aarde van die Filistyne, en tot by die grens van Egipte; hulle het spysbydraes aangebring en Salomo gedien al die dae van sy lewe.
22 En Salomo se brood vir een dag was dertig kor fynmeel en sestig kor meel;
23 tien vetgemaakte beeste en twintig veldbeeste en honderd stuks kleinvee, behalwe die takbokke en gemsbokke en gestippelde takbokke en vetgemaakte ganse.
24 Want hy het geheers oor alles wes van die Eufraat, van Tifsag af tot by Gasa, oor al die konings wes van die Eufraat, en vrede gehad aan alle kante rondom;
25 sodat JeHûWdah en JisraEl veilig gewoon het, elkeen onder sy Wingerdstok en onder sy Vyeboom, van Dan tot Berséba, al die dae van Salomo.
26 Verder het Salomo veertigduisend krippe gehad vir sy trekperde, en twaalfduisend ryperde.
27 En daardie bestuurders het elkeen in sy maand koning Salomo onderhou en almal wat aan die tafel van koning Salomo kom; hulle het niks laat kortkom nie.
28 En die gars en die strooi vir die perde en die renperde het hulle gebring op die plek waar dit moes wees, elkeen volgens sy reg.
Wysheid van Salomo.
29 EN Elohim het aan Salomo Wysheid gegee en ân baie groot Verstand en ân ruimte van Insig soos die sand wat aan die seestrand lĂȘ,
30 sodat die wysheid van Salomo groter was as die wysheid van al die kinders van die Ooste en as al die wysheid van Egipte.
31 Ja, hy was wyser as al die adamiete, as Etan, die Esrahiet, en Heman en Kalkol en Darda, die seuns van Mahol, sodat hy beroemd was onder al die nasies rondom.
32 En hy het drieduisend spreuke uitgespreek, en sy liedere was duisend-en-vyf.
33 En hy het oor die bome gespreek, van die seder op die LĂbanon tot die hisop wat teen die muur uitspruit; ook het hy gespreek oor die vee en oor die voĂ«ls en oor die kruipende diere en oor die visse.
34 En van al die volke het hulle gekom om na die wysheid van Salomo te luister, van al die konings van die Aarde wat van sy wysheid gehoor het.
Die voorbereiding van die bou van die Tempel.
1Â EN Hiram, die koning van Tirus,het sy dienaars na Salomo gestuur, omdat hy gehoor het dat hulle hom in sy vader se plek as koning gesalf het, want Hiram was altyd ân vriend van Dawid.
2 Daarop laat Salomo aan Hiram weet:
3 U weet self dat my vader Dawid geen huis vir die Naam van JaHWeH, sy Elohey kon bou nie vanweë die oorlog waarmee hulle hom omring het, totdat JaHWeH hulle onder sy voetsole gebring het.
4 Maar nou het JaHWeH, my Elohey, my rus gegee rondom; daar is geen teëstander en daar is geen teëspoed wat dreig nie.
5 En kyk, ek is van plan om vir die Naam van JaHWeH, my Elohey ân huis te bou soos JaHWeH met my vader Dawid gespreek en gesĂȘ het: Jou seun wat Ek in jou plek op jou troon sal sit, hy sal die Huis vir My Naam bou.
6 Gee dan nou bevel dat hulle vir my seders uit die Libanon kap, en laat my dienaars saam met u dienaars wees, en die loon van u dienaars sal ek u gee net soos u sĂȘ; want u weet self dat onder ons niemand is wat verstaan om bome te kap soos die SidoniĂ«rs nie.
7 Net toe Hiram die woorde van Salomo hoor, was hy baie bly en sĂȘ: GeseĂ«nd is JaHWeH vandag wat vir Dawid ân wyse seun gegee het oor hierdie groot volk.
8 Daarop laat Hiram aan Salomo weet: Ek het gehoor wat u my laat weet het; Ă©k sal doen alles wat u verlang insake die sederhout en die sipreshout.
9 My dienaars sal dit van die Libanon na die see afbring, en Ă©k sal daar vlotte van maak op die see, tot by die plek wat u my sal laat weet, en ek sal dit daar uitmekaar laat neem; dan kan Ăș dit laat wegneem; en Ăș moet doen wat ek verlang deur brood aan my huis te lewer.
10 So het Hiram dan aan Salomo sederhout en sipreshout gelewer, soveel as hy wou hĂȘ,
11 terwyl Salomo aan Hiram gelewer het twintigduisend kor koring as voedsel vir sy huis en twintig kor uitgestampte olie; so het Salomo aan Hiram jaar vir jaar gelewer.
12 En JaHWeH het aan Salomo Wysheid gegee volgens Sy belofte, en daar was vrede tussen Hiram en Salomo, en hulle twee het ân verbond gesluit.
13 Verder het koning Salomo uit die hele JisraEl die dwangarbeiders laat opkom, sodat die dwangarbeiders dertigduisend man was.
14 En hy het hulle gestuur na die LĂbanon, tienduisend elke maand by beurte; ân maand was hulle op die LĂbanon, twee maande tuis; en AdonĂram was oor die dwangarbeid.
15 Salomo het ook sewentigduisend draers en tagtigduisend klipkappers op die gebergte gehad,
16 behalwe die hoofopsigters van Salomo wat oor die werk was, drieduisend-driehonderd wat bevel gevoer het oor die mense wat die werk doen.
17 En die koning het bevel gegee om groot klippe, kosbare klippe uit te breek om die fondament van die huis met gekapte klippe te lĂȘ.
18 En die bouers van Salomo en die bouers van Hiram en die Gibliete het dit gekap en die boomstamme en die klippe bewerk om die huis te bou.
Die bou van die Tempel.
1 EN in die vierhonderd-en-tagtigste jaar nå die uittog van die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte, in die vierde jaar van Salomo se regering oor JisraEl, in die maand Zif - dit is die tweede maand - het hy die Huis vir JaHWeH gebou. [2 Ezra 10:46]
2 En die Huis wat koning Salomo vir JaHWeH gebou het, was sestig voorarm in sy lengte en twintig in sy breedte en dertig voorarm in sy hoogte.
3 En die voorportaal, aan die voorkant van die hoofvertrek van die Huis, was twintig voorarm in sy lengte, oor die breedte van die Huis; tien voorarm in sy breedte aan die voorkant van die Huis.
4 En hy het aan die Huis vensters gemaak met smal latwerk.
5 En teen die muur van die Huis het hy rondom ân aanbousel opgetrek, aan die mure van die Huis rondom die hoofvertrek en die binneste vertrek, en hy het dit rondom in verdiepings gemaak.
6 Die onderste verdieping was vyf voorarm in haar breedte en die middelste ses voorarm in haar breedte en die derde sewe voorarm in haar breedte; want hy het vir die Huis rondom buitekant inkortings gemaak, om nie in die mure van die Huis in te las nie.
7 En toe die Huis gebou is, is dit opgetrek van klippe, kant en klaar uit die breekplek: hamers en koubeitels, enige ystergereedskap, is nie gehoor by die Huis toe hy gebou is nie.
8 Die ingang van die onderste verdieping was aan die suidelike sykant van die Huis, en wenteltrappe het opgegaan na die middelste, en van die middelste na die derde.
9 En toe hy die Huis klaar gebou het, het hy die Huis oordek, by wyse van vakke en rye, met sederhout.
10 En hy het die aanbousel teen die hele Huis gebou; vyf voorarm was [elke verdieping] hoog; en hy het dit aan die Huis bevestig met sederbalke.
11 En die Woord van JaHWeH het tot Salomo gekom en gesĂȘ:
12 Wat hierdie Huis betref, wat jy besig is om te bou - as jy wandel in My Insettinge en My Regspraak uitvoer en al My Gebooie onderhou om daarin te wandel, dan sal Ek My Woord wat Ek tot jou vader Dawid gespreek het, aan jou vervul;
13 dan sal Ek onder die kinders van JisraEl woon en My volk JisraEl nie verlaat nie.
14 Toe Salomo die Huis klaar gebou het,
15 het hy die mure van die Huis van binne bedek met sederplanke; van die vloer van die Huis af tot by die balke van die plafon het hy dit van binne met hout belĂȘ, en die vloer van die Huis het hy met sipresplanke belĂȘ.
16 Verder het hy die twintig voorarm van die agterkant van die Huis met sederplanke bedek, van die vloer af tot by die balke, en dit aan die binnekant as ân binneste vertrek, vir die Apartheid van die Aparthede, gebou.
17 En vooraan was die Huis, dit is die hoofvertrek, veertig voorarm.
18 En sederhout was aan die Huis binnekant: snywerk van kolokwinte en oop blomknoppe, dit alles van sederhout; geen klip was daar te sien nie.
19 So het hy dan ân binneste vertrek binnekant in die middel van die Huis ingerig om die Verbondsark van JaHWeH daar neer te sit.
20 En die binneste vertrek was twintig voorarm in lengte en twintig voorarm in breedte en twintig voorarm in sy hoogte, en hy het dit oorgetrek met fyn goud; en die altaar het hy met sederhout bedek.
21 Verder het Salomo die Huis van binne met fyn goud oorgetrek, en hy het ân afsluiting met goue kettings gemaak voor die aangesig van die binneste vertrek, wat hy met goud oorgetrek het.
22 En die hele Huis het hy met goud oorgetrek, totdat die hele Huis daarmee bedek was; en die hele altaar wat by die binneste vertrek behoort, het hy met goud oorgetrek.
23 Verder het hy in die binneste vertrek twee GĂ©rubs gemaak van oliewenhout, tien voorarm hoog.
24 En vyf voorarm was die een Vleuel van die GĂ©rub, en vyf voorarm was die ander Vleuel van die GĂ©rub: tien voorarm van die een punt van sy Vleuels tot by die ander punt daarvan.
25 En tien voorarm die tweede GĂ©rub: altwee die GĂ©rubs het een maat en een gestalte gehad.
26 Die hoogte van die een GĂ©rub was tien voorarm, en net so die ander GĂ©rub.
27 Toe het hy die GĂ©rubs in die middel van die binneste vertrek gesit, en die Vleuels van die GĂ©rubs was uitgesprei, sodat die Vleuel van die een aan die een muur en die Vleuel van die ander GĂ©rub aan die ander muur raak, terwyl hulle Vleuels, na die middel van die vertrek toe, Vleuel teen Vleuel raak.
28 Verder het hy die GĂ©rubs met goud oorgetrek.
29 En aan al die mure van die Huis rondom, van die binneste en die buitenste [vertrek], het hy figure van Gérubs en palmbome en oop blomknoppe laat uitsny. [JeségiEl 41:18]
30 En die vloer van die Huis, van die binneste en die buitenste [vertrek], het hy met goud oorgetrek.
31 En as ingang van die binneste vertrek het hy deure van oliewenhout gemaak; die uitspringende raamwerk van die deurposte het die vorm van ân vyfhoek gehad.
32 En die twee deurvleuels was van oliewenhout, en daarop het hy figure van GĂ©rubs en palmbome en oop blomknoppe laat uitsny en dit met goud oorgetrek, en die goud op die GĂ©rubs en op die palmbome ingeslaan.
33 En net so het hy vir die ingang van die hoofvertrek gemaak: deurposte van oliewenhout, vierkantig;
34 en twee deurvleuels van sipreshout: die een vleuel van twee draaibare helftes en die ander vleuel van twee draaibare helftes.
35 En hy het [daarop] GĂ©rubs en palmbome en oop blomknoppe uitgesny, en met goud, dun oor die snywerk uitgeslaan, oorgetrek.
36 Verder het hy die binneste voorhof gebou van drie lae gekapte klip en een laag sederbalke.
37 In die vierde jaar is die fondament van die Huis van JaHWeH gelĂȘ, in die maan [maand] Zif,
38 en in die elfde jaar, in die maan Buwl - dit is die agtste maand- was die Huis voltooi in al sy dele en volgens al sy vereistes, sodat hy sewe jaar daaraan gebou het.
Bou van Salomo se paleis.
1Â MAAR aan sy huis het Salomo dertien jaar gebou en die hele huis voltooi.
2 Hy het naamlik die huis van die LĂbanon-bos gebou, honderd voorarm in sy lengte en vyftig voorarm in sy breedte en dertig voorarm in sy hoogte, op vier rye sederpilare en sederbalke op die pilare.
3 En dit was van bo oordek met sederhout, op die verdiepings wat rus op die pilare, vyf-en-veertig [bo-vertrekke], vyftien in ân ry.
4 En daar was drie rye vensters van latwerk; en oop venster teenoor oop venster, drie maal.
5 En al die deure met die vensters was vierkantig van houtwerk, en venster was teenoor venster, drie maal.
6 En die pilare-voorhuis het hy gemaak, vyftig voorarm in sy lengte en dertig voorarm in sy breedte, met ân voorportaal daarvoor, naamlik pilare en ân afdak daaroor.
7 Verder het hy die troonsaal gemaak waar hy Regspraak beoefen het, die regsaal, en hy was bedek met sederhout van vloer tot vloer.
8 Ook sy huis waar hy gewoon het, in die ander voorhof, van die saal af binnekant toe, was van dieselfde maaksel; en hy het vir die dogter van Farao wat Salomo geneem het, ân huis gemaak soos hierdie saal.
9 Hy was alles van kosbare klippe, volgens die maat van gekapte klip, aan die binne- en buitekant met die saag bewerk, naamlik van die fondament af tot by die muurplate, en van die buitekant af tot by die groot voorhof.
10 En die fondament was van kosbare klippe, groot klippe, klippe van tien voorarm en klippe van agt voorarm.
11 En daar bo-op was kosbare klippe, volgens die maat van gekapte klip, en sederhout.
12 En die groot voorhof was rondom van drie lae gekapte klip en ân laag sederbalke, net soos by die binneste voorhof van die Huis van JaHWeH en by die saal van die paleis.
13 En koning Salomo het Hiram uit Tirus laat haal.
14 Hy was die seun van ân weduvrou uit die stam van NĂĄftali, en sy vader was ân man van Tirus, ân kopersmid; en hy was vol Wysheid en Verstand en Kennis om allerhande werk in koper te maak. Hy het toe by koning Salomo gekom en al sy werk uitgevoer.
Die tempelgereedskap en -versiersels.
15 HY het naamlik die twee pilare van koper gevorm; agttien voorarm was die hoogte van die een pilaar, en ân lyn van twaalf voorarm kon die tweede pilaar omspan.
16 En hy het twee kapitele gemaak om op die toppe van die pilare te sit, gietwerk van koper; vyf voorarm was die hoogte van die een kapiteel, en vyf voorarm was die hoogte van die ander kapiteel.
17 Daar was vlegwerke - die maaksel van die vlegwerk was gedraaide drade, ân maaksel van kettinkies - vir die kapitele op die top van die pilare; sewe vir die een kapiteel en sewe vir die ander kapiteel.
18 Verder het hy die granaatjies gemaak, naamlik twee rye rondom oor die een vlegwerk, om die kapitele op die top van die pilare te bedek; en net so het hy vir die ander kapiteel gemaak.
19 En die kapitele op die top van die pilare aan die voorportaal was vier voorarm, lelievormig,
20 naamlik die kapitele op die twee pilare bo-aan, verby die vlegwerk wat vlak op die bol was. En die granaatjies was tweehonderd, in rye rondom, [ook] oor die tweede kapiteel.
21 En hy het die pilare opgerig by die voorportaal van die hoofvertrek. Toe hy die regterpilaar opgerig het, noem hy dit Jagin; en toe hy die linkerpilaar opgerig het, noem hy dit Boas.
22 Toe die leliewerk op die top van die pilare was, was die werk aan die pilare voltooi.
23 Verder het hy die bad gemaak van gietwerk; van rand tot rand was tien voorarm, heeltemal rond; en die hoogte daarvan was vyf voorarm, en ân lyn van dertig voorarm kon hom rondom omspan.
24 En kolokwinte onder die rand van hom het hom rondom omring; tien op die voorarm het hulle die bad rondom omring: twee rye kolokwinte wat aan die gietwerk daarvan vasgegiet is.
25 Hy het gestaan op twaalf beeste: drie kyk na die noorde, en drie kyk na die weste, en drie kyk na die suide, en drie kyk na die ooste toe, terwyl die bad bo-op hulle was, en al hulle agterdele was binnekant toe.
26 En die dikte van hom was ân handbreedte, en sy rand was in die vorm van ân bekerrand, soos ân lelieblom; hy het tweeduisend bat gehou.
27 Hy het ook die tien afspoelwaentjies van koper gemaak; die lengte van elke afspoelwaentjie was vier voorarm, en vier voorarm haar breedte en drie voorarm haar hoogte.
28 En dit was die maaksel van die bak: hy het sluitplate gehad, naamlik sluitplate tussen die sporte;
29 en op die sluitplate tussen die sporte was leeus, beeste en GĂ©rubs; en net so op die sporte; bokant en onderkant die leeus en beeste was afhangende kroonlysversierings.
30 En elke afspoelwaentjie het vier koperwiele en koperasse gehad, en haar vier hoekstyle het skouerstukke gehad; onder teen die wasbak was die skouerstukke vasgegiet; teenoor elkeen was kroonlyste.
31 En die opening daarvan was binnekant die kraag, en boontoe een voorarm; en haar mond was rond, in die vorm van ân voetstuk, ân voorarm en ân halwe voorarm; en haar mond was graveerwerk, maar die sluitplate van haar was vierkantig, nie rond nie.
32 En die vier wiele was onder die sluitplate, en die kloue van die wiele was in die bak, terwyl die hoogte van elke wiel 'n voorarm en ân halwe voorarm was. [JesĂ©giEl 1:21]
33 En die maaksel van die wiele was in die vorm van ân wawiel; die kloue en die vellings en die speke en die nawe daarvan was alles gietwerk.
34 En vier skouerstukke was aan die vier hoeke van elke afspoelwaentjie; die skouerstukke daarvan was met die bak saam uit een stuk.
35 En bo-aan die afspoelwaentjie was daar ân kraag van ân halwe voorarm hoog, heeltemal rond; en bo-op die bak was die kloue en haar sluitplate, uit haar een stuk.
36 En hy het op die vlakke van die kloue en haar sluitplate GĂ©rubs, leeus en palmbome gegraveer volgens die ruimte van elkeen, en blomkranse rondom.
37 So het hy die tien afspoelwaentjies gemaak: een en dieselfde gietwerk, een maat, een vorm het hulle almal gehad.
38 Verder het hy tien koperwaskomme gemaak; elke kom het veertig bat gehou; elke kom was vier voorarm; een kom was op elke bak van die tien afspoelwaentjies.
39 Toe het hy die afspoelwaentjies opgestel: vyf aan die suidekant van die huis en vyf aan die noordekant van die huis; maar die bad het hy aan die suidekant van die huis opgestel, teen die ooste na die suide toe.
40 Verder het Hiram die potte en die skoppe en die sprinkelflesse gemaak. So het Hiram dan al die werk voleindig wat hy vir koning Salomo in die Huis van JaHWeH gedoen het:
41 twee pilare met die twee bolle van die kapitele wat op die top van die pilare was, en die twee stukke vlegwerk om die twee bolle van die kapitele op die top van die pilare te oordek;
42 en die vierhonderd granaatjies vir die twee stukke vlegwerk: twee rye granaatjies vir elke vlegwerk, om die twee bolle van die kapitele bo-op die pilare te oordek;
43 en die tien afspoelwaentjies en die tien waskomme op die afspoelwaentjies;
44 en die een bad en die twaalf beeste onder die bad;
45 en die potte en die skoppe en die sprinkelflesse: al hierdie voorwerpe wat Hiram vir koning Salomo in die Huis van JaHWeH gemaak het, was van gepolyste koper.
46 In die Jordaanstreek waar die Adamah[adamiet se Aarde] diep was, tussen Sukkot en Sartan, het die koning dit gegiet.
47 En Salomo het al die voorwerpe ongeweeg laat bly vanweë die baie groot menigte; die gewig van die koper is nie bereken nie.
48 Verder het Salomo al die voorwerpe wat in die Huis van JaHWeH was, gemaak: die goue altaar en die tafel waar die toonbrode op [moes lĂȘ], van goud;
49 en die kandelaars, vyf regs en vyf links, voor die aangesig van die binneste vertrek, van fyn goud; en die blomwerk en die lampe en die snuiters, van goud;
50 en die skottels en die messe en die sprinkelflesse en die panne en die koolpanne, van fyn goud; en die skarniere vir die deure van die binneste vertrek: vir die Apartheid van die Aparthede, [en] vir die deure van die saal, van die hoofvertrek, van goud.
51 En toe al die werk wat koning Salomo in die Huis van JaHWeH gemaak het, gereed was, het Salomo die apartheids[dinge] van sy vader Dawid ingebring; die silwer en die goud en die voorwerpe het hy in die skatkamers van die Huis van JaHWeH neergesit.
Inwyding van die Tempel.
1Â DAARNA het Salomo die oudstes van JisraEl en al die stamhoofde, die hoofdelike vaders van die kinders van JisraEl, by koning Salomo in Jerusalem byeen laat kom om die Verbondsark van JaHWeH uit die Stad van Dawid, Sy is Sion, op te bring.
2 En al die manne van JisraEl het by koning Salomo op die Fees vergader in die maand Ătanim, dit is die sewende maand.
3 Toe al die oudstes van JisraEl daar kom, het die priesters die Ark opgeneem
4 en die Ark van JaHWeH en die Tent van Samekoms gebring saam met al die voorwerpe van die Apartheid wat in die Tent was; naamlik die priesters en die Leviete het dit gebring.
5 En terwyl koning Salomo en die hele vergadering van JisraEl wat byeengekom het, saam met hom voor die aangesig van die Ark staan, het hulle kleinvee en beeste geslag wat vanweë die menigte nie getel of bereken kon word nie.
6 Verder het die priesters die Verbondsark van JaHWeH na haar plek gebring, in die binneste vertrek van die huis, na die Apartheid van die Aparthede, onder die Vleuels van die GĂ©rubs.
7 Want die GĂ©rubs het die Vleuels uitgesprei oor die plek van die Ark, sodat die GĂ©rubs die Ark en haar draaghoute van bo af beskut het.
8 En die draaghoute was so lank, dat die punte van die draaghoute uit die Apartheid vooraan die Binneste vertrek gesien kon word, maar [verder] buitentoe was hulle nie sigbaar nie; en hulle is daar tot vandag toe.
9 Daar was niks in die Ark nie buiten die twee Kliptablette wat MoshĂš by Horeb in haar neergelĂȘ het, toe JaHWeH ân Verbond met die kinders van JisraEl gesluit het by hulle uittog uit die Aarde van Egipte.
10 En toe die priesters uit die Apartheid uitgaan, het die Wolkkolom die Huis van JaHWeH gevul.
11 En die priesters kon vanweë die Wolkkolom nie staan om diens te doen nie, want die Glansrykheid van JaHWeH het die Huis van JaHWeH gevul.
Rede en gebed van Salomo by die inwyding van die Tempel.
12 TOE het Salomo gesĂȘ: JaHWeH het gesĂȘ dat Hy in donkerheid wil woon.
13 Verseker het ek vir U ân woonhuis gebou, ân vaste plek vir U om ewig in te woon.
14 Daarop draai die koning sy aangesig om en seën die hele vergadering van JisraEl, terwyl die hele vergadering van JisraEl staan.
15 En hy sĂȘ: Geloofd sy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, Wie se Hand volbring het wat Sy Mond met my vader Dawid gespreek en gesĂȘ het:
16 Van die dag af dat Ek My volk JisraEl uit Egipte uitgelei het, het Ek geen stad verkies uit al die stamme van JisraEl om ân huis te bou, dat My Naam daar sou wees nie; maar Ek het Dawid verkies om oor My volk JisraEl te wees.
17 Toe dit dan in die hart van my vader Dawid was om ân Huis te bou vir die Naam van JaHWeH, die Elohey van JisraEl,
18 het JaHWeH aan my vader Dawid gesĂȘ: Dat dit in jou hart was om vir My Naam ân Huis te bou - daarin het jy suiwer gehandel, dat dit in jou hart was.
19 Net maar, jy sal die Huis nie bou nie, maar jou seun wat uit jou lendene sal voortkom, dié sal vir My Naam die Huis bou.
20 En JaHWeH het Sy Woord vervul wat Hy gespreek het, sodat ek opgestaan het in die plek van my vader Dawid, en ek sit op die troon van JisraEl soos JaHWeH gespreek het; en ek het die Huis gebou vir die Naam van JaHWeH, die Elohey van JisraEl,
21 en daar ân plek ingerig vir die Ark, waarin die Verbond van JaHWeH is, wat met ons vaders gesluit is toe Hy hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het.
22 Toe het Salomo voor die aangesig van die altaar van JaHWeH gaan staan, teenoor die hele vergadering van JisraEl, en sy handpalms uitgestrek na die Hemele [2 Ezra 7:38]
23 en gesĂȘ: JaHWeH, Elohey van JisraEl, daar is bo in die Hemele of onder op die Aarde geen Elohim soos U nie, wat die Verbond hou en die Medelye het met U knegte wat voor U Aangesig wandel met hulle hele hart,
24 wat vir U kneg, my vader Dawid, U belofte aan hom gehou het; ja, met U Mond het U dit gespreek en met U Hand volbring soos dit vandag is.
25 Hou nou ook, JaHWeH, Elohey van JisraEl, die belofte wat U aan U kneg, my vader Dawid, gedoen het, naamlik: Daar sal vir jou nooit ân man voor My Aangesig ontbreek wat op die troon van JisraEl sal sit nie as jou seuns net hulle weg in ag neem deur te wandel voor My Aangesig soos jy voor My Aangesig gewandel het.
26 Laat dan nou, o Elohey van JisraEl, U Woord tog waar gemaak word wat U gespreek het tot U kneg, my vader Dawid.
27 Maar sou Elohim werklik op die Aarde woon? Kyk, die Hemele, ja, die hoogste Hemele kan U nie bevat nie, hoeveel minder hierdie Huis wat ek gebou het.
28 Wend U dan tot die gebed van U kneg en tot sy smeking, JaHWeH my Elohey, deur te luister na die geroep en die gebed wat U kneg vandag voor U Aangesig bid;
29 sodat U OĂ« daar mag wees, nag en dag oor hierdie Huis, oor die plek waarvan U gesĂȘ het: My Naam sal daar wees! sodat U mag luister na die gebed wat U kneg na hierdie plek toe sal bid.
30 Luister dan na die smeking van U kneg en van U volk JisraEl wat hulle na hierdie plek toe sal bid; ja, mag U hoor [elke gebed] na U woonplek, na die Hemele toe, en as U dit hoor, vergewe dan.
31 As iemand teen sy naaste oortree en hulle hom ân eed oplĂȘ om hom tot selfvervloeking te bring en hy voor die aangesig van U altaar in hierdie Huis kom sweer,
32 wil U dan hoor in die Hemele en handel en U knegte Reg verskaf deur die besoedelde besoedeld te verklaar en sy wandel op sy hoof te lĂȘ en die regverdige regverdig te verklaar deur hom te gee na sy Geregtigheid.
33 As U volk JisraEl verslaan word voor die aangesig van ân vyand, omdat hulle teen U oortree het, en hulle hul tot U bekeer en U Naam bely en tot U bid en smeek in hierdie Huis,
34 wil U dan hoor in die Hemele en die oortredinge van U volk JisraEl vergewe en hulle terugbring na die Adamah[adamiet se Aarde] wat U aan hulle vaders gegee het.
35 As die Hemele toegesluit bly, dat daar geen reën is nie, omdat hulle teen U oortree het, maar hulle na hierdie plek toe bid en U Naam bely en van hulle oortredinge hul bekeer, omdat U hulle verootmoedig,
36 wil U dan hoor in die Hemele en die oortredinge van U knegte en van U volk JisraEl vergewe - want U leer hulle die suiwer Weg waar hulle in haar moet wandel - en gee reĂ«n op U Aarde wat U aan U volk as ân erfenis gegee het.
37 As daar hongersnood is in die Aarde, as daar pes is, as daar brandkoring, heuningdou, sprinkane, kaalvreters is, as sy vyand hom in die Aarde, in sy poorte dit benoud maak, watter plaag, watter siekte ook al,
38 enige gebed, enige smeking wat ân adamiet van U hele volk JisraEl sal doen, as elkeen die plaag van sy hart ken, sodat hy sy handpalms na hierdie Huis toe uitstrek -
39 wil U dan hoor in die Hemele, U vaste woonplek, en vergewe en handel en aan elkeen gee volgens sy weë, U wat sy hart ken - want U alleen ken die hart van al die seuns van die Adamiete -
40 sodat hulle U kan vrees al die dae wat hulle leef op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] wat U aan ons vaders gegee het.
41 Ja, ook na die uitlander wat nie van U volk JisraEl is nie, en uit ân ver deel van die Aarde ter wille van U Naam kom -
42 want hulle sal hoor van U grote Naam, U Sterke Hand en U Uitgestrekte Arm - as hy kom en bid na hierdie Huis toe,
43 wil U dan hoor uit die Hemele, U vaste woonplek, en doen volgens alles waaroor die uitlander U sal aanroep, sodat al dié volke van die Aarde U Naam mag ken, om U te vrees soos U volk JisraEl, en mag gewaar word dat U Naam uitgeroep is oor hierdie Huis wat ek gebou het.
44 As U volk uittrek in die oorlog teen sy vyand op die pad waarop U hulle stuur, en hulle bid tot JaHWeH in die rigting van die Stad wat U in haar verkies het, en van die Huis wat ek vir U Naam gebou het,
45 wil dan in die Hemele hulle gebed en hulle smeking hoor en [aan hulle] hul Reg verskaf.
46 As hulle teen U oortree - want daar is geen adamiet wat nie oortree nie - en U op hulle toornig is en hulle aan ân vyand oorgee en hulle veroweraars hulle as gevangenes wegvoer voor die aangesig van die Aarde, van die vyand, ver of naby,
47 en hulle dit ter harte neem in die Aarde waarheen hulle as gevangenes weggevoer is, en hulle hul bekeer en U smeek in die Aarde van die wat hulle weggevoer het, en sĂȘ: Ons het oortree en verkeerd gehandel, ons het besoedel opgetree -
48 en hulle hul tot U bekeer met hul hele hart en met hul hele siel, in die Aarde van hul vyande wat hulle weggevoer het, en hulle bid tot U in die rigting van hulle Aarde wat U aan hulle vaders gegee het, van die Stad wat U verkies het, en die Huis wat ek vir U Naam gebou het,
49 wil dan in die Hemele, U vaste Woonplek, hulle gebed en hulle smeking hoor en [aan hulle] hul Reg verskaf,
50 en vergeef U volk wat hulle teen U oortree het, ja, al hulle oortredinge wat hulle teen U begaan het; en laat hulle barmhartigheid vind voor die aangesig van hulle wat weggevoer het, dat dié hulle barmhartig kan wees.
51 Want hulle is U volk en U Erfdeel wat U uit Egipte uitgelei het uit die yster-smeltoond.
52 Mag U OĂ« dan daar wees vir die smeking van U kneg en vir die smeking van U volk JisraEl, om na hulle te luister so dikwels as hulle U aanroep.
53 Want U het hulle vir U as Erfdeel afgeskei uit al die volke van die Aarde, soos U deur die hand van U kneg MoshĂš gespreek het toe U, my Meester JaHWeH, ons vaders uit Egipte uitgelei het.
54 Net toe Salomo gereed was om hierdie hele gebed en smeking tot JaHWeH te bid, het hy voor die altaar van JaHWeH opgestaan uit sy knielende houding, met sy handpalms na die Hemele uitgestrek;
55 en hy het gaan staan en die hele vergadering van JisraEl hardop geseĂ«n en gesĂȘ:
56 Geloofwaardig is JaHWeH wat aan Sy volk JisraEl rus gegee het net soos Hy gespreek het: geen enkele woord het onvervuld gebly van al die suiwer woorde wat Hy deur die hand van Sy kneg MoshĂš gespreek het nie.
57 Mag JaHWeH onse Elohey met ons wees soos Hy met ons vaders gewees het; mag Hy ons nie verlaat en ons nie verwerp nie -
58 deur ons hart tot Hom te neig om in al Sy Weë te wandel en om Sy Gebooie en Sy Insettinge en Sy Regsprake wat Hy ons vaders beveel het, te onderhou.
59 En mag hierdie woorde van my, waarmee ek voor die Aangesig van JaHWeH gesmeek het, dag en nag naby JaHWeH onse Elohey wees, sodat Hy Reg kan verskaf aan Sy kneg en aan Reg aan Sy volk JisraEl na die dag tot dag se woorde [aan hulle];
60 sodat al dié volke van die Aarde kan weet dat Hy, JaHWeH die Elohim [is], niemand meer nie.
61 Laat julle hart dan volkome met JaHWeH onse Elohey wees om te wandel in Sy Insettinge en Sy Gebooie te onderhou, soos vandag.
62 En die koning, en die hele JisraEl saam met hom, was besig om slagdiere voor die Aangesig van JaHWeH te slag.
63 En Salomo het slagdiere van vergoeding geslag wat hy aan JaHWeH gebring het, twee-en-twintigduisend beeste en honderd-en-twintigduisend stuks kleinvee geslag; so het hulle dan die Huis van JaHWeH ingewy, die koning en al die kinders van JisraEl.
64 Op dié dag het die koning die middel van die voorhof skoon gemaak wat voor die Huis van JaHWeH was; want daar het hy die brandoffer en die spysbydrae en die vet van die vergoedinge berei, omdat die altaar van koper voor die Aangesig van JaHWeH te klein was om die brandoffer en die spysbydrae en die vet van die vergoedinge te bevat.
65 So het Salomo dan in diĂ© tyd die Fees gehou en die hele JisraEl saam met hom, ân groot vergadering van die ingang na Hamat af tot by die spruit van Egipte, voor die Aangesig van JaHWeH onse Elohey, sewe dae en sewe dae, veertien dae lank.
66 Op die agtste dag het hy die volk laat gaan, en hulle het die koning geseën en na hul tente gegaan, verheug en opgeruimd oor al die suiwerheid wat JaHWeH aan Sy kneg Dawid en Sy volk JisraEl bewerk het.
JaHWeH verskyn weer aan Salomo.
1Â NET toe Salomo gereed was met die bou van die Huis van JaHWeH en die Huis van die koning en elke begeerte wat Salomo wou uitvoer,
2 verskyn JaHWeH vir die tweede maal aan Salomo soos Hy aan hom verskyn het in GĂbeon;
3 en JaHWeH sĂȘ vir hom: Ek het jou gebed en jou smeking gehoor wat jy voor My Aangesig uitgespreek het.  Hierdie Huis wat jy gebou het, sonder Ek af deur My Naam daar te vestig tot in ewigheid; en My OĂ« en My Hart sal daar altyd wees.
4 En wat jou betref, as jy wandel voor My Aangesig soos jou vader Dawid gewandel het, met ân volkome hart en in opregtheid deur te doen net soos Ek jou beveel het, [en] My Insettinge en Regsprake onderhou,
5 dan sal Ek die troon van jou koningskap oor JisraEl vir ewig bevestig, soos Ek jou vader Dawid beloof het deur te sĂȘ: Daar sal vir jou nooit ân man ontbreek op die troon van JisraEl nie.
6 As julle en julle kinders ooit van My afvallig word en My Gebooie, My Insettinge wat Ek julle voorgehou het, nie onderhou nie, maar gode van andere gaan dien en voor hulle neerbuig,
7 dan sal Ek JisraEl vanaf die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] uitroei wat Ek hulle gegee het, en die Huis wat Ek vir My Naam afgesonder het, sal Ek van My Aangesig wegwerp, sodat JisraEl ân spreekwoord en ân spotlied sal word onder al die volke.
8 En hierdie Huis [wat] so hoog is - elkeen wat daarlangs verbygaan, sal hom verbaas en spot, en hulle sal vra: Waarom het JaHWeH so gedoen met hierdie Aarde en met hierdie Huis?
9 Dan sal hulle sĂȘ: Omdat hulle JaHWeH, hulle Elohey verlaat het wat hulle vaders uit die Aarde van Egipte uitgelei het, en sterk geword het in die gode van andere en voor hulle neergebuig en hulle gedien het - daarom het JaHWeH al hierdie rampe oor hulle gebring.
Die stede wat Salomo gebou het. Sy vloot.
10 EN aan die einde van twintig jaar waarin Salomo die twee huise, die Huis van JaHWeH en die huis van die koning, gebou het -
11 het Hiram, die koning van Tirus, Salomo gehelp met sederhout en sipreshout en goud soveel as hy wou hĂȘ - gee koning Salomo aan Hiram twintig stede in die Aarde van GalilĂ©a.
12 En Hiram het uit Tirus uitgetrek om die stede te bekyk wat Salomo hom gegee het, maar hulle was nie reg in sy oë nie.
13 Daarop sĂȘ hy: Wat vir stede is dit wat jy my gegee het, my broer? En hulle noem haar die Aarde van Kabul, tot vandag toe.
14 En Hiram het aan die koning honderd-en-twintig talente goud gestuur.
15 En dit was die saak van die dwangarbeiders wat koning Salomo laat opkom het om die Huis van JaHWeH en sy huis en Millo en die muur van Jerusalem en Hasor en MegĂddo en Geser te bou.
16 (Farao, die koning van Egipte, het opgetrek en het Geser ingeneem en dit met vuur verbrand en die KanaĂ€niete wat in die stad gewoon het, gedood en dit as ân trougeskenk aan sy dogter, die vrou van Salomo, gegee.)
17 So het Salomo dan Geser opgebou en Bet-Horon-Onder
18 en BĂĄĂ€lat en Tamar in die wildernis, in die Aarde,
19 en al die voorraadstede wat Salomo gehad het, en die stede vir die strydwaens en die stede vir die perderuiters en wat Salomo graag wou gebou het in Jerusalem en in die LĂbanon en in die hele Aarde van sy heerskappy.
20 Al die mense wat oorgebly het van die Amoriete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete, wat nie uit die kinders van JisraEl was nie -
21 hulle kinders wat nå hulle in die Aarde oorgebly het, wat die kinders van JisraEl nie met die banvloek kon tref nie, dié het Salomo laat opkom vir dwangarbeid, tot vandag toe.
22 Maar van die kinders van JisraEl het Salomo niemand ân slaaf gemaak nie, maar hulle was krygsmanne en sy dienaars en sy owerstes en sy adjudante en owerstes oor sy strydwaens en sy perderuiters.
23 Dit was die hoofopsigters van Salomo oor die werk: vyfhonderd-en-vyftig wat oor die mense wat die werk verrig, bevel gevoer het.
24 Skaars het die dogter van Farao opgetrek uit die Stad van Dawid na haar huis wat hy vir haar gebou het, of hy het Millo gebou.
25 En Salomo het drie maal in die jaar brandoffers en vergoedinge gebring op die altaar wat hy vir JaHWeH gebou het, hy het naamlik rook laat opgaan by die [altaar] wat daar was voor die Aangesig van JaHWeH, sodat hy die Huis voltooi het.
26 Koning Salomo het ook skepe gebou in Ăseon-Geber wat by Elat aan die kus van die Skelfsee in die Aarde van Edom lĂȘ.
27 Toe stuur Hiram sy dienaars op die skepe, seevaarders wat die see ken, saam met die dienaars van Salomo;
28 en hulle het in Ofir aangekom en daarvandaan goud gaan haal, vierhonderd-en-twintig talente, en dit na koning Salomo gebring.
Die koningin van Skeba kom Salomo besoek.
1Â EN toe die koningin van Skeba die gerug van Salomo hoor in verband met die Naam van JaHWeH, het sy gekom om hom met raaisels op die proef te stel.
2 En sy het na Jerusalem gekom met ân baie groot trek, met kamele wat speserye en ân menigte goud en edelgesteentes dra; en toe sy by Salomo inkom, het sy met hom gespreek oor alles wat in haar hart was.
3 En Salomo het haar al haar raaisels verklaar; geen raaisel was vir die koning te diepsinnig om haar dit te verklaar nie.
4 Toe die koningin van Skeba dan al die Wysheid van Salomo sien en die huis wat hy gebou het,
5 en die voedsel van sy tafel en hoe sy dienaars sit en sy bediendes staan, en hulle klere, en sy dranke en sy trap waarmee hy opklim in die Huis van JaHWeH, was daar in haar geen gees meer nie.
6 Daarop sĂȘ sy aan die koning: Die gerug was Waarheid wat ek in my Aarde gehoor het oor u en oor u Wysheid;
7 en ek het die gerugte nie geglo nie, totdat ek gekom en my oë gesien het; en kyk, die helfte is my nie meegedeel nie. U oortref in wysheid en in welvaart die gerug wat ek gehoor het.
8 Geseënd is u manne, geseënd hierdie dienaars van u wat voortdurend voor u staan, wat u wysheid hoor.
9 Geloofd sy JaHWeH, u Elohey wat behae in u gehad het om u op die troon van JisraEl te laat sit! Omdat JaHWeH JisraEl vir ewig liefhet, het Hy u as koning aangestel om Reg en Geregtigheid te doen.
10 Verder het sy aan die koning honderd-en-twintig talente goud en ân groot menigte speserye en edelgesteentes gegee; daar het nooit weer so ân menigte speserye ingekom as wat die koningin van Skeba aan koning Salomo gegee het nie.
11 Maar ook die skepe van Hiram wat goud uit Ofir gaan haal het, het uit Ofir ân groot menigte sandelhout en edelgesteentes gebring.
12 En van die sandelhout het die koning trapleunings gemaak vir die Huis van JaHWeH en die huis van die koning, en siters en harpe vir die sangers; so het daar geen sandelhout ingekom en is daar nie gesien tot vandag toe nie.
13 En koning Salomo het aan die koningin van Skeba al haar begeerte gegee wat sy gevra het, bo wat hy haar na die vermoë van koning Salomo gegee het. Daarop het sy omgedraai en na haar Aarde getrek, sy en haar dienaars.
Rykdom, weelde en roem van Salomo.
14 EN die gewig van Salomo se inkomste aan goud in een jaar was seshonderd-ses-en-sestig talente goud,
15 behalwe wat ingekom het van die koopmans wat rondtrek, en van die wins van die handelaars en van al die konings van die gemengde bevolking en van die goewerneurs van die Aarde.
16 En koning Salomo het tweehonderd groot skilde van geslae goud gemaak; seshonderd sikkels goud het hy op elke groot skild gebruik;
17 en driehonderd klein skilde van geslae goud; drie mines goud het hy op elke klein skild gebruik, en die koning het dit in die huis van die LĂbanon-bos gesit.
18 Verder het die koning ân groot troon van ivoor gemaak en hom met suiwer goud oorgetrek.
19 Die troon het ses trappe gehad, en die kopstuk van die troon was van agter rond, en aan weerskante was trapleunings by die sitplek, terwyl twee leeus langs die leunings staan.
20 Daarby het twaalf leeus daar op die ses trappe aan weerskante gestaan; so iets is nooit vir enige koninkryk gemaak nie.
21 En die hele drinkservies van koning Salomo was van goud, en al die voorwerpe van die huis van die LĂbanon-bos van fyn goud; silwer was daar nie by nie: dit is in die dae van Salomo as niks gereken nie.
22 Want die koning het Tarsis-skepe op die see gehad by die skepe van Hiram; een maal in drie jaar het die Tarsis-skepe ingekom, gelaai met goud en silwer, ivoor en ape en poue.
23 So het koning Salomo dan groter geword as al die konings van die Aarde, in rykdom en wysheid.
24 En die hele Aarde het die aangesig van Salomo gesoek om sy wysheid te hoor wat Elohim in sy hart gegee het,
25 terwyl elkeen van hulle sy geskenk saambring: silwervoorwerpe en goue voorwerpe en klere en wapens en speserye, perde en muile, jaar vir jaar.
26 Verder het Salomo strydwaens en perderuiters versamel, sodat hy veertienhonderd waens en twaalfduisend perderuiters gehad het; en hy het dit in die stede vir die waens en by die koning in Jerusalem opgestel.
27 Verder het die koning die silwer in Jerusalem gemaak soos klippe en die seders gemaak soos wildevyebome wat in die Laeveld is, in menigte.
28 En die uitvoer van perde vir Salomo was uit Egipte en uit Kwé; handelaars van die koning het dit uit Kwé gaan haal teen koopprys.
29 En ân wa het uit Egipte opgekom, en sy is verkoop vir seshonderd sikkels silwer, en ân perd vir honderd-en-vyftig; en so is dit vir al die konings van die Hetiete en vir die konings van Aram deur hulle uitgevoer.
Salomo word verlei tot idolary. JaHWeH kondig hom sy straf aan.
1Â EN koning Salomo het baie volksvreemde vroue liefgehad; en wel behalwe die dogter van Farao, Moabitiese, Ammonitiese, Edomitiese, Sidoniese, Hetitiese -
2 uit die nasies waarvan JaHWeH aan die kinders van JisraEl gesĂȘ het: Julle mag nie met hulle meng nie, en hulle mag nie met julle meng nie; hulle sal voorwaar julle hart verlei agter hulle gode aan - Salomo het hulle met liefde aangekleef.
3 En hy het sewehonderd vroue, vorstinne, gehad, en driehonderd byvroue, sodat sy vroue sy hart verlei het.
4 En in die tyd van Salomo se ouderdom het sy vroue sy hart verlei agter gode van andere aan, sodat sy hart nie volkome met JaHWeH, sy Elohey was soos die hart van sy vader Dawid nie.
5 En Salomo het agter Ashtoreth, die gode van die Sidoniërs, en agter Milkom, die verfoeisel van die Ammoniete, aan geloop.
6 So het Salomo dan gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH en nie volgehou om JaHWeH te volg soos sy vader Dawid nie.
7 Toe het Salomo ân hoogte gebou op die berg wat oostelik van Jerusalem lĂȘ, vir Kamos, die verfoeisel van die Moabiete, en vir Molog, die verfoeisel van die kinders van Ammon.
8 En so het hy gedoen vir al sy volksvreemde vroue wat rook laat opgaan het en geslag het aan hulle gode.
9 Daarom was JaHWeH woedend vir Salomo, omdat sy hart afgewyk het van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wat twee maal aan hom verskyn het,
10 en hom bevel gegee het omtrent hierdie saak om nie agter gode van andere aan te loop nie; maar hy het die bevel van JaHWeH nie gehou nie.
11 Daarom het JaHWeH vir Salomo gesĂȘ: Omdat dit so ver is met jou dat jy My Verbond en My Insettinge wat Ek jou beveel het, nie hou nie, sal Ek verseker die koningskap van jou afskeur en haar aan jou dienaar gee.
12 Maar in jou dae sal Ek dit nie doen nie ter wille van jou vader Dawid; uit die hand van jou seun sal Ek haar afskeur.
13 Maar Ek sal nie die hele koningskap afskeur nie; een stam sal Ek aan jou seun gee ter wille van My kneg Dawid en ter wille van Jerusalem wat Ek verkies het.
Vyande van Salomo.
14 EN JaHWeH het vir Salomo as teëstander verwek Hadad, die Edomiet; hy was van die koninklike saad in Edom.
15 Toe Dawid dan met Edom besig was, en JÎWab, die leërowerste, opgetrek het om die gesneuweldes te begrawe, het hy al wat manlik was, in Edom doodgeslaan -
16 want ses maande lank het JĂŽWab daar gebly met die hele JisraEl totdat al die manlike persone in Edom deur hom uitgeroei was -
17 maar Hadad het ontvlug, hy en saam met hom Edomitiese manne uit die dienaars van sy vader, om na Egipte te gaan; en Hadad was ân jong seun.
18 En hulle het uit MĂdian weggetrek en in Paran aangekom, en uit Paran manne met hulle saamgeneem en in Egipte aangekom by Farao, die koning van Egipte, wat hom ân huis gegee en aan hom brood toegesĂȘ en hom ân deel van die Aarde gegee het.
19 En Hadad het groot guns gevind in die oë van Farao, sodat dié aan hom sy vrou se suster, die suster van Tågpenes, die gebiedster, as vrou gegee het.
20 En die suster van TĂĄgpenes het vir hom sy seun GenĂșbat gebaar, maar TĂĄgpenes het hom in die huis van Farao gespeen, sodat GenĂșbat in die huis van Farao was onder die kinders van Farao.
21 Maar toe Hadad in Egipte hoor dat Dawid met sy vaders ontslaap het en JĂŽWab, die leĂ«rowerste, dood was, sĂȘ Hadad vir Farao: Laat my gaan, dat ek na my deel van die Aarde kan trek.
22 Daarop sĂȘ Farao vir hom: Maar wat ontbreek jou by my, dat jy meteens begeer om na jou deel van die Aarde te trek? En hy antwoord: Niks nie, maar laat my tog maar gaan.
23 Elohim het ook as teĂ«stander vir hom verwek Reson, die seun van EliAda, ân vlugteling van sy meester HadadĂ©ser, die koning van Soba.
24 In die tyd toe Dawid hulle gedood het, het hy manne om hom versamel, sodat hy owerste van ân bende was; en hulle het na Damaskus getrek en in haar gewoon en in Damaskus geregeer.
25 En hy was ân teĂ«stander van JisraEl al die dae van Salomo - en dit nog by die kwaad wat Hadad gedoen het - want hy het ân afsku van JisraEl gehad, en hy het oor Aram koning geword.
AgiJaH profeteer dat JerĂłbeam koning sal word oor JisraEl.
26 OOK JerĂłbeam, die seun van Nebat, ân Efraimiet uit SerĂ©da - die naam van sy moeder was SerĂșa, ân weduwee - ân dienaar van Salomo, het sy hand opgehef teen die koning.
27 En dit was die aanleiding dat hy die hand teen die koning opgehef het: Salomo het Millo gebou en daardeur die skeur aan die Stad van sy vader Dawid toegemaak.
28 En die man JerĂłbeam was ân dappere. Toe Salomo sien dat die jongman ân bekwame arbeider was, het hy hom aangestel oor al die dwangarbeiders van die huis van JĂŽWsef.
29 Terwyl JerĂłbeam in diĂ© tyd uit Jerusalem uitgaan, kry die profeet AgiJaH, die Siloniet, hom op die pad; en diĂ© was bekleed met ân nuwe mantel; en hulle twee was alleen in die veld.
30 Toe gryp AgiJaH die nuwe mantel wat hy aangehad het, en skeur haar in twaalf stukke,
31 en hy sĂȘ vir JerĂłbeam: Neem vir jou tien stukke, want so spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek gaan die koninkryk uit die hand van Salomo afskeur en aan jou die tien stamme gee;
32 maar die een stam sal syne wees ter wille van My kneg Dawid en ter wille van Jerusalem, die Stad wat Ek verkies het; haar uit al die stamme van JisraEl -
33 omdat hulle My verlaat en hul neergebuig het voor Ashtoreth, die godin van die Sidoniërs, voor Kamos, die god van die Moabiete, en voor Milkom, die god van die kinders van Ammon, en nie gewandel het in My Weë deur te doen wat Reg is in My Oë, naamlik My Insettinge en My Verordeninge, soos sy vader Dawid nie.
34 Ek sal ewenwel die koningskap as geheel nie uit sy hand neem nie, maar Ek sal hom as vors aanstel al die dae van sy lewe ter wille van My kneg Dawid wat Ek verkies het, wat My Gebooie en My Insettinge gehou het.
35 Maar uit die hand van sy seun sal Ek die koningskap neem en haar aan jou gee, die tien stamme;
36 en aan sy seun sal Ek een stam gee, sodat My kneg Dawid altyd ân lamp kan hĂȘ voor My Aangesig in Jerusalem, die Stad wat Ek vir My verkies het om My Naam daar te vestig;
37 en Ek sal jou neem, en jy sal regeer oor alles wat jou siel begeer, en jy sal koning word oor JisraEl.
38 En as jy luister na alles wat Ek jou beveel en wandel in My WeĂ« en doen wat Reg is in My OĂ« deur My Insettinge en My Gebooie te hou, soos My kneg Dawid gedoen het, dan sal Ek met jou wees en vir jou ân bestendige huis stig, soos Ek vir Dawid gestig het, en JisraEl aan jou gee.
39 Want Ek wil om hierdie rede die nageslag van Dawid verneder, maar nie vir altyd nie.
40 En Salomo het geprobeer om JerĂłbeam om te bring; maar JerĂłbeam het hom klaargemaak en gevlug na Egipte, na Sisak, die koning van Egipte, en was in Egipte tot die dood van Salomo.
Dood van Salomo.
41 EN die verdere Spreuke van Salomo en alles wat hy gedoen het, en sy wysheid, is dit nie beskrywe in die Boekrol van die Spreuke van Salomo nie?
42 En die dae wat Salomo in Jerusalem oor die hele JisraEl geregeer het, was veertig jaar.
43 Daarna het Salomo met sy vaders ontslaap en is begrawe in die Stad van sy vader Dawid; en sy seun RehĂĄbeam het in sy plek koning geword.
Tien stamme word opstandig en maak JerĂłbeam koning.
1Â EN RehĂĄbeam het na Sigem gegaan, want die hele JisraEl het na Sigem gekom om hom koning te maak.
2 En net toe JerĂłbeam, die seun van Nebat, dit hoor - hy was nog in Egipte, waarheen hy vir koning Salomo weggevlug het, en JerĂłbeam was in Egipte woonagtig,
3 en hulle het hom laat roep - kom JerĂłbeam en die hele vergadering van JisraEl, en hulle het RehĂĄbeam toegespreek en gesĂȘ:
4 U vader het ons juk hard gemaak, maak u dan nou die harde diens van u vader en sy swaar juk wat hy ons opgelĂȘ het, ligter; dan sal ons u dien.
5 En hy sĂȘ vir hulle: Gaan weg tot oor drie dae, kom dan terug na my toe. En die volk het gegaan.
6 Daarop hou koning RehĂĄbeam raad met die oudstes wat voor sy vader Salomo gedurende sy lewe gestaan het, en hy vra: Wat raai u aan om hierdie volk te antwoord?
7 En hulle spreek met hom en sĂȘ: As u vandag ân dienaar van hierdie volk word en hulle dien en hulle antwoord en met vriendelike woorde hulle toespreek, sal hulle altyd u dienaars wees.
8 Maar hy het die raad van die oudstes wat hulle hom gegee het, in die wind geslaan en raad gehou met die jongmanne wat saam met hom grootgeword en voor hom gestaan het.
9 En hy vra hulle: Wat raai julle aan dat ons hierdie volk sal antwoord wat my toegespreek en gesĂȘ het: Maak die juk wat u vader ons opgelĂȘ het, ligter?
10 En die jongmanne wat saam met hom grootgeword het, antwoord hom en sĂȘ: SĂł moet u hierdie volk antwoord wat met u gespreek en gesĂȘ het: U vader het ons juk swaar gemaak, maar maak u dit ligter oor ons - sĂł moet u hulle antwoord: My pinkie is dikker as my vader se lendene.
11 Het my vader dan nou ân swaar juk op julle gelaai - Ă©k sal by julle juk nog byvoeg; het my vader julle met die sweep getugtig - Ă©k sal julle met gĂ©sels tugtig.
12 Toe JerĂłbeam en die hele volk dan by RehĂĄbeam kom op die derde dag soos die koning gespreek en gesĂȘ het: Kom na my terug op die derde dag -
13 het die koning die volk ân harde antwoord gegee: hy het die raad wat hom deur die oudstes gegee is, in die wind geslaan
14 en met hulle gespreek volgens die raad van die jongmanne en gesĂȘ: Het my vader julle juk swaar gemaak - Ă©k sal by julle juk nog byvoeg; het my vader julle met die sweep getugtig - Ă©k sal julle met gĂ©sels tugtig.
15 So het die koning dan nie na die volk geluister nie, want dit was ân beskikking van JaHWeH, sodat Hy Sy Woord sou vervul wat JaHWeH gespreek het deur die diens van AgiJaH, die Siloniet, tot JerĂłbeam, die seun van Nebat.
16 Toe die hele JisraEl sien dat die koning nie na hulle luister nie, het die volk die koning geantwoord en gesĂȘ: Watter aandeel het ons aan Dawid? en daar is geen erfdeel aan die seun van Isai nie! Na julle tente toe, JisraEl! Kyk nou na jou eie huis, Dawid! Daarop het JisraEl na sy tente gegaan.
17 Maar oor die kinders van JisraEl wat in die stede van JeHûWdah gewoon het, oor hulle was Rehåbeam koning.
18 Toe stuur koning RehĂĄbeam AdĂłram wat oor die dwangarbeid was, maar die hele JisraEl het hom gestenig, sodat hy gesterf het; en koning RehĂĄbeam het hom tot die uiterste toe geweer om op ân wa te klim, om na Jerusalem te vlug.
19 So het die JisraEliete dan van die huis van Dawid afvallig geword tot vandag toe.
20 Sodra die hele JisraEl gehoor het dat Jeróbeam terug was, het hulle hom na die vergadering laat roep en hom oor die hele JisraEl koning gemaak; niemand het die huis van Dawid gevolg nie, behalwe die stam van JeHûWdah alleen.
21 En toe Rehåbeam in Jerusalem kom, het hy die hele huis van JeHûWdah en die stam van Benjamin, honderd-en-tagtigduisend strydbare jong manskappe, vergader om oorlog te voer teen die huis van JisraEl, om die koningskap vir Rehåbeam, die seun van Salomo, terug te win.
22 Maar die Woord van die Elohim het tot ShemaJaH, die man van die Elohim, gekom en gesĂȘ:
23 Spreek met RehĂĄbeam, die seun van Salomo, die koning van JeHĂ»Wdah, en met die hele huis van JeHĂ»Wdah en Benjamin en die orige deel van die volk en sĂȘ:
24 So spreek JaHWeH: Julle mag nie optrek en teen julle broers, die kinders van JisraEl, oorlog voer nie; julle moet omdraai, elkeen na sy huis; want van My het hierdie saak gekom. Hulle het toe geluister na die Woord van JaHWeH en weer teruggetrek volgens die Woord van JaHWeH.
25 En JerĂłbeam het Sigem op die gebergte van Efraim gebou en in haar gewoon, en daarvandaan uitgetrek en PeniEl gebou.
JerĂłbeam voer die idolary in.
26 EN JerĂłbeam het in sy hart gesĂȘ: Nou sal die koningskap na die huis van Dawid terugkeer:
27 as hierdie volk opgaan om slagdiere te bring in die Huis van JaHWeH in Jerusalem, dan sal die hart van hierdie volk terugkeer na hulle meester, na Rehåbeam, die koning van JeHûWdah, en hulle sal my om die lewe bring en teruggaan na Rehåbeam, die koning van JeHûWdah.
28 Daarom het die koning raad gehou en twee goue kalwers gemaak en aan hulle gesĂȘ: Julle het lank genoeg opgegaan na Jerusalem - hier is, O JisraEl, jou gode wat jou uit die Aarde van Egipte laat optrek het!
29 En die een het hy in BetEl opgerig en die ander in Dan opgestel.
30 En hierdie saak het ân oortreding geword; ja, die volk het voor die aangesig van die een, gaan [neerbuig] tot by Dan.
31 Hy het ook tempels van die Hoogtes gebou en priesters aangestel uit al die dele van die volk wat nie uit die seuns van Levi was nie.
32 En JerĂłbeam het ân fees gehou in die agtste maand, op die vyftiende dag van die maand, soos die fees wat in JeHĂ»Wdah was, en op die altaar geklim. So het hy in BetEl gedoen en geslag aan die kalwers wat hy gemaak het, en ook in BetEl priesters aangestel vir die Hoogtes wat hy gemaak het.
33 En hy het geklim op die altaar wat hy in BetEl gemaak het, op die vyftiende dag in die agtste maand, in die maand wat hy uit sy eie hart versin het, en vir die kinders van JisraEl ân fees ingestel en opgegaan na die altaar vir reukwerk.
Profesieë teen Jeróbeam.
1 TOE kom daar ân man van Elohim uit JeHĂ»Wdah deur die Woord van JaHWeH in BetEl aan, terwyl JerĂłbeam op die altaar staan met reukwerk;
2 en hy het uitgeroep teen die altaar deur die Woord van JaHWeH en gesĂȘ: Altaar!, altaar!, so spreek JaHWeH: Kyk, ân seun sal gebore word vir die huis van Dawid met die naam van JoshiJaHĂ»W, en hy sal op jou slag die priesters van die Hoogtes wat op jou reukwerk berei, en op jou sal bene van adamiete verbrand word.
3 En hy het dieselfde dag ân wonderteken aangekondig en gesĂȘ: Dit is die wonderteken wat JaHWeH gespreek het: Kyk, die altaar sal uitmekaarskeur en die as wat daarop is, afgegooi word.
4 En net toe die koning die woord van die man van die Elohim hoor wat hy op die altaar in BetEl uitgeroep het, steek JerĂłbeam sy hand uit bo van die altaar af en sĂȘ: Gryp hom! Maar sy hand wat hy teen hom uitgesteek het, het verdroog, sodat hy haar nie weer kon terugtrek nie.
5 En die altaar is uitmekaar geskeur, en die as is van die altaar afgegooi volgens die wonderteken wat die man van die Elohim aangekondig het deur die Woord van JaHWeH.
6 Toe begin die koning om aan die man van die Elohim te sĂȘ: Smeek tog die Aangesig van JaHWeH, jou Elohey om Barmhartigheid en bid vir my, dat my hand tot my terugkeer. En die man van die Elohim het die Aangesig van JaHWeH om Barmhartigheid gesmeek, sodat die hand van die koning tot hom teruggekeer het en sy soos tevore was.
7 Daarop sĂȘ die koning aan die man van die Elohim: Kom met my saam huis toe en versterk jou, en laat ek jou ân geskenk gee.
8 Maar die man van die Elohim sĂȘ vir die koning: Al gee u my die helfte van u huis, ek kan nie met u saamgaan nie, en ek kan geen brood eet of water drink in hierdie plek nie.
9 Want so het JaHWeH my bevel gegee met die woorde en gesĂȘ: Jy mag geen brood eet of water drink nie, en jy mag nie terugkeer met die pad waarmee jy gegaan het nie.
10 Hy het toe met ân ander pad gegaan en nie teruggekeer met die pad waarmee hy in haar na BetEl in gekom het nie
Dood van die ongehoorsame profeet.
11 EN daar het ân sekere ou profeet in BetEl gewoon; en sy seuns het gekom en hom alles vertel wat die man van die Elohim diĂ© dag in BetEl gedoen het; ook die woorde wat hy met die koning gespreek het. En toe hulle dit aan hul vader vertel,
12 sĂȘ hul vader vir hulle: Met watter pad het hy gegaan? Want sy seuns het die pad gesien waarmee die man van die Elohim weer weg is wat uit JeHĂ»Wdah gekom het.
13 Toe sĂȘ hy aan sy seuns: Saal vir my die esel op. En hulle het vir hom die esel opgesaal, en hy het daarop gery.
14 En hy het agter die man van die Elohim aan gegaan en hom aangetref terwyl hy onder die terpentynboom sit; en hy sĂȘ vir hom: Is jy die man van die Elohim wat uit JeHĂ»Wdah gekom het? En hy antwoord: Ja.
15 Toe sĂȘ hy vir hom: Gaan met my saam huis toe en eet brood.
16 Maar hy antwoord: Ek kan nie met jou saam omdraai of met jou saam ingaan nie; ek mag ook nie brood eet of met jou saam water in hierdie plek drink nie;
17 want aan my is gesĂȘ deur die Woord van JaHWeH: Jy mag daar geen brood eet of water drink nie; jy mag nie terugkeer met die pad waarmee jy in haar ingegaan het nie.
18 Maar hy sĂȘ vir hom: Ek is ook ân profeet net soos jy, en ân Boodskapper het met my gespreek deur Woord van JaHWeH en gesĂȘ: Bring hom terug saam met jou na jou huis, dat hy brood kan eet en water kan drink. Hy het vir hom gelieg.
19 Toe het hy met hom saam omgedraai en in sy huis brood geëet en water gedrink
20 Maar terwyl hulle aan tafel sit, kom die Woord van JaHWeH tot die profeet wat hom laat omdraai het;
21 en hy het die man van die Elohim wat uit JeHĂ»Wdah gekom het, toegeroep en gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Omdat jy wederstrewig was teen die Mond van JaHWeH deur nie die Gebod te hou wat JaHWeH, jou Elohey jou beveel het nie,
22 maar omgedraai en brood geĂ«et en water gedrink het in die plek waarvan Hy aan jou gesĂȘ het: Jy moet geen brood eet of water drink nie - daarom sal jou lyk nie in die graf van jou vaders kom nie.
23 Nadat hy dan brood geëet het en gedrink het, saal hy vir hom die esel op - vir die profeet wat hy laat omdraai het -
24 en hy gaan weg; toe kom ân leeu hom teĂ« op die pad en maak hom dood. En sy lyk het neergewerp op die pad bly lĂȘ, terwyl die esel langs haar staan en die leeu [ook] langs die lyk bly staan.
25 Intussen kom daar manne verby wat die lyk op die pad sien lĂȘ, terwyl die leeu langs die lyk staan; en hulle het dit kom sĂȘ in die stad waar die ou profeet woon.
26 Toe die profeet wat hom van die pad af laat omdraai het, dit hoor, sĂȘ hy: Dit is die man van die Elohim wat teen die Mond van JaHWeH wederstrewig was; daarom het JaHWeH hom aan die leeu oorgegee wat hom verskeur en hom gedood het volgens die Woord van JaHWeH wat Hy met hom gespreek het.
27 Daarop praat hy met sy seuns en sĂȘ: Saal vir my die esel op. En hulle het opgesaal.
28 Toe gaan hy weg en vind sy lyk neergewerp op die pad, terwyl die esel en die leeu langs die lyk staan; die leeu het die lyk nie geëet en die esel nie verskeur nie.
29 Daarna het die profeet die lyk van die man van die Elohim opgetel en dit op die esel gesit en dit teruggebring en in die stad van die ou profeet gekom om te rouklaag en hom te begrawe.
30 En hy het sy lyk in sy graf neergelĂȘ, en hulle het oor hom gerouklaag: Ag, my broer!
31 En nadat hy hom begrawe het, sĂȘ hy aan sy seuns: As ek sterwe, dan moet julle my begrawe in die graf waar die man van die Elohim in begrawe is; lĂȘ my bene langs sy bene neer.
32 Want die boodskap sal sekerlik uitkom wat hy deur die Woord van JaHWeH uitgeroep het op die altaar wat in BetEl is, en teen al die tempels van die Hoogtes wat in die stede van SamarĂa is.
33 Nå hierdie gebeurtenis het Jeróbeam nie van sy besoedelde weg teruggekom nie, maar weer priesters van die Hoogtes aangestel uit al die dele van die volk. Elkeen wat wou, dié het hy aangestel, dat hy een van die priesters van die Hoogtes kon word.
34 En hierdeur het die huis van JerĂłbeam oortree, en wel om [dit] uit te roei vanaf die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde].
AgiJaH voorspel die ondergang van JerĂłbeam.
1Â IN dieselfde tyd het AbiJaH, die seun van JerĂłbeam, siek geword.
2 En JerĂłbeam het vir sy vrou gesĂȘ: Maak jou tog gereed en trek ander klere aan, sodat hulle nie kan merk dat jy die vrou van JerĂłbeam is nie, en gaan na Silo; kyk, daar is die profeet AgiJaH wat van my gesĂȘ het dat ek koning oor hierdie volk sou word.
3 En neem met jou saam tien brode en koeke en ân kruik met heuning, en gaan na hom toe; hy sal jou te kenne gee wat met die seun sal gebeur.
4 En die vrou van Jeróbeam het so gedoen - haar gereed gemaak en na Silo gegaan en in die huis van AgiJaH[ûW] gekom; en AgiJaHûW kon nie sien nie, want sy oë was styf vanweë sy ouderdom.
5 Maar JaHWeH het vir AgiJaHĂ»W gesĂȘ: Kyk, die vrou van JerĂłbeam kom om jou te raadpleeg oor haar seun, want hy is siek; so en so moet jy vir haar sĂȘ. En toe sy inkom, terwyl sy haar as ân vreemde aanstel,
6 en AgiJaHĂ»W die geluid van haar voete hoor toe sy by die deur inkom, sĂȘ hy: Kom in, vrou van JerĂłbeam! Waarom stel jy jou so vreemd aan? Aan my is ân harde boodskap aan jou toevertrou.
7 Gaan sĂȘ vir JerĂłbeam: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Omdat Ek jou onder die volk uit verhef het en jou as ân vors oor My volk JisraEl aangestel het
8 en die koningskap van die huis van Dawid afgeskeur en haar aan jou gegee het, maar jy nie soos My kneg Dawid was wat My Gebooie gehou en My met sy hele hart nagevolg het om net te doen wat Reg is in My OĂ« nie,
9 maar jy meer kwaad gedoen het as al jou voorgangers en vir jou gode van andere en gegote afbeeldings gaan maak het om My te tart en My agter jou rug gewerp het -
10 kyk, daarom bring Ek ellende oor die huis van JerĂłbeam en sal van JerĂłbeam uitroei al wat urineer teen die muur in JisraEl, sonder uitsondering; en Ek sal die huis van JerĂłbeam skoon wegvee soos ân persoon drek wegvee totdat daar niks van oor is nie.
11 Die een wat van Jeróbeam in die stad sterwe, hom sal die honde eet; en wat in die veld sterwe, sal die voëls van die Hemele eet, want JaHWeH het dit gespreek.
12 Maak jou dan klaar, gaan na jou huis; as jou voete die stad inkom, sal die kind sterwe.
13 En die hele JisraEl sal hom beklaag en hom begrawe, want hy alleen van JerĂłbeam sal in ân graf kom, omdat in hom iets suiwers voor die Aangesig van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te vinde was in die huis van JerĂłbeam.
14 Maar JaHWeH sal vir Hom ân koning oor JisraEl verwek wat die huis van JerĂłbeam diĂ© dag sal uitroei; ja, wat [sĂȘ ek]? Nou al.
15 En JaHWeH sal JisraEl slaan, soos ân riet in die water heen en weer beweeg, en sal JisraEl uitruk vanaf die gesuiwerde Adamah[adamiet se Aarde] wat Hy aan hulle vaders gegee het, en hulle anderkant die Eufraat verstrooi, omdat hulle hul Houtkruise gemaak en JaHWeH getart het.
16 En Hy sal JisraEl oorgee vanweë die oortredinge van Jeróbeam wat hy gedoen het en waarmee hy JisraEl laat oortree het.
17 Toe het die vrou van JerĂłbeam haar klaargemaak en weggegaan en in Tirsa aangekom. Net toe sy op die drumpel van die huis kom, het die seun gesterwe.
18 En hulle het hom begrawe, en die hele JisraEl het hom beklaag volgens die Woord van JaHWeH wat Hy gespreek het deur die diens van Sy kneg, die profeet AgiJaHûW.
19 En die verdere woorde van JerĂłbeam, hoe hy oorlog gevoer en hoe hy geregeer het, kyk, dit is beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl.
20 En die dae wat JerĂłbeam geregeer het, was twee-en-twintig jaar; en hy het ontslaap met sy vaders, en sy seun Nadab het in sy plek koning geword.
Idolary en verdorwenheid van JeHûWdah onder Rehåbeam.
21 EN Rehåbeam, die seun van Salomo, was koning in JeHûWdah; een-en-veertig jaar was Rehåbeam oud toe hy koning geword het, en sewentien jaar het hy geregeer in Jerusalem, die Stad wat JaHWeH verkies het uit al die stamme van JisraEl om Sy Naam daar te vestig. En die naam van sy moeder was NaÀma, die Ammonitiese.
22 En JeHûWdah het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH en Sy Ywer opgewek, meer as al die dade van hulle vaders, deur hul oortredinge wat hulle begaan het.
23 En hulle het ook vir hulle Hoogtes gebou en torings en houtkruise op elke hoë heuwel en onder elke groen boom.
24 En daar was ook homoseksuele in die Aarde; hulle het gehandel volgens al die gruwels van die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdrywe het.
25 In die vyfde jaar van koning RehĂĄbeam trek Sisak, die koning van Egipte, toe teen Jerusalem op,
26 en hy neem die skatte van die Huis van JaHWeH en die skatte van die huis van die koning weg; ja, hy het alles weggeneem; ook al die goue skilde wat Salomo gemaak het, het hy weggeneem.
27 Daarop maak koning RehĂĄbeam in die plek daarvan koperskilde, en hy het dit aan die owerstes van die hardlopers toevertrou wat die deur van die koning se huis bewaak het.
28 So dikwels as die koning in die Huis van JaHWeH ingaan, dra die hardlopers dit en bring dit weer terug in die wagkamer van die hardlopers.
29 En die verdere woorde van Rehåbeam en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
30 En daar was gedurigdeur oorlog tussen RehĂĄbeam en JerĂłbeam.
31 En RehĂĄbeam het ontslaap met sy vaders en is begrawe by sy vaders in die Stad van Dawid; en die naam van sy moeder was NaĂ€ma, die Ammonitiese; en sy seun AbĂa het in sy plek koning geword.
AbĂa koning van JeHĂ»Wdah.
1 EN in die agttiende jaar van koning JerĂłbeam, die seun van Nebat, het AbĂa oor JeHĂ»Wdah koning geword.
2 Hy het drie jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was MĂĄĂ€ga, die dogter van AbĂsalom.
3 En hy het gewandel in al die oortredinge van sy vader wat hy voor hom gedoen het; en sy hart was nie volkome met JaHWeH, sy Elohey soos die hart van sy vader Dawid nie.
4 Maar ter wille van Dawid, het JaHWeH, sy Elohey, vir hom ân lamp in Jerusalem gegee deur sy seun nĂĄ hom te verwek en Jerusalem in stand te hou,
5 omdat Dawid gedoen het wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, sonder om af te wyk van alles wat Hy hom beveel het, al die dae van sy lewe, behalwe in die saak van UriJaH, die Hetiet.
6 En daar was oorlog tussen RehĂĄbeam en JerĂłbeam, al die dae van sy lewe.
7 En die verdere woorde van AbĂa en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHĂ»Wdah nie? Daar was ook oorlog tussen AbĂa en JerĂłbeam.
Asa koning van JeHûWdah.
8 EN AbĂa het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe in die Stad van Dawid; en sy seun Asa het in sy plek koning geword.
9 In die twintigste jaar dan van Jeróbeam, die koning van JisraEl, het Asa koning van JeHûWdah geword.
10 En hy het een-en-veertig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was MĂĄĂ€ga, ân dogter van Abisalom.
11 En Asa het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH net soos sy vader Dawid:
12 hy het die homoseksuele van die Aarde af verwyder en al die drek-idole verwyder wat sy vaders gemaak het.
13 Ja, selfs sy moeder MĂĄĂ€ga het hy as gebiedster afgesit, omdat sy ân afgryslike voorwerp vir Asherah (Houtkruis) gemaak het; en Asa het die afgryslike voorwerp omgekap en in die dal Kidron verbrand.
14 Die Hoogtes is wel nie afgeskaf nie, maar Asa se hart was volkome met JaHWeH al sy dae.
15 En hy het die apartheids[gawes], van sy vader en sy apartheids[gawes] in die Huis van JaHWeH gebring: silwer en goud en allerhande voorwerpe.
16 En daar was oorlog tussen Asa en Baésa, die koning van JisraEl, al hulle dae.
17 En Baésa, die koning van JisraEl, het teen JeHûWdah opgetrek en Rama gebou om niemand van Asa, die koning van JeHûWdah, te laat uit- of ingaan nie.
18 Toe neem Asa al die silwer en die goud wat oorgebly het in die skatkamers van die Huis van JaHWeH en die skatte van die huis van die koning, en gee dit in die hand van sy dienaars; en koning Asa het hulle gestuur na BĂ©nhadad, die seun van TabrĂmmon, die seun van HĂ©sjon, die koning van Aram wat in Damaskus gewoon het, om te sĂȘ:
19 Daar is ân verbond tussen my en u, tussen my vader en u vader; kyk, ek stuur u ân geskenk van silwer en goud; gaan verbreek u verbond met BaĂ©sa, die koning van JisraEl, dat hy kan optrek, weg van my af.
20 En BĂ©nhadad het geluister na koning Asa en die owerstes van sy leĂ«rmagte teen die stede van JisraEl gestuur, en Ijon en Dan en AbelBet-MĂĄĂ€ga en die hele KĂnnerot met die hele Aarde van NĂĄftali verwoes.
21 En net toe Baésa dit hoor, het hy opgehou om Rama te bou en in Tirsa gebly.
22 Toe roep koning Asa die hele JeHûWdah op - niemand was vry nie - en hulle het die klippe en balke van Rama, waarmee Baésa gebou het, weggedra; en daarmee het koning Asa Geba in Benjamin en Mispa gebou.
23 En die res van die verdere woorde van Asa en al sy magtige dade en alles wat hy gedoen het, en die stede wat hy gebou het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie? Maar in die tyd van sy ouderdom het hy aan sy voete gely.
24 En Asa het ontslaap met sy vaders en is by sy vaders begrawe in die Stad van sy vader Dawid; en sy seun JeHĂŽWshafat het in sy plek koning geword.
Baésa roei die huis van Jeróbeam uit en regeer oor JisraEl.
25 EN Nadab, die seun van Jeróbeam, het koning geword oor JisraEl in die tweede jaar van Asa, die koning van JeHûWdah, en hy het twee jaar oor JisraEl geregeer.
26 En hy het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH, en gewandel in die verkeerde weë van sy vader waarmee hy JisraEl laat oortree het.
27 Maar BaĂ©sa, die seun van AgiJaH, van die huis van Issaskar, het ân sameswering teen hom gesmee, en BaĂ©sa het hom verslaan by GĂbbeton wat aan die Filistyne behoort, terwyl Nadab en die hele JisraEl besig was om GĂbbeton te beleĂ«r.
28 So het Baésa hom dan gedood in die derde jaar van Asa, die koning van JeHûWdah, en koning geword in sy plek.
29 En sodra hy koning was, het hy die hele huis van JerĂłbeam omgebring; hy het van JerĂłbeam niks laat oorbly wat asemhaal nie, totdat hy hom verdelg het, volgens die Woord van JaHWeH wat Hy gespreek het deur die diens van Sy kneg AgiJaH, die Siloniet -
30 vanweë die oortredinge van Jeróbeam wat hy begaan en waarmee hy JisraEl laat oortree het, deur sy getart waarmee hy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, getart het.
31 En die verdere woorde van Nadab en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
32 En daar was oorlog tussen Asa en Baésa, die koning van JisraEl, al hulle dae.
33 In die derde jaar van Asa, die koning van JeHûWdah, het Baésa, die seun van AgiJaH, oor die hele JisraEl koning geword in Tirsa, vier-en-twintig jaar lank.
34 En hy het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH en gewandel in die verkeerde weë van Jeróbeam waarmee hy JisraEl laat oortree het.
1 TOE het die Woord van JaHWeH gekom tot JyHĂ»W, die seun van HanĂĄni, teen BaĂ©sa, en gesĂȘ:
2 Omdat Ek jou uit die stof opgehef en jou as ân vors oor My volk JisraEl aangestel het, maar jy in die weg van JerĂłbeam gewandel en My volk JisraEl laat oortree het om My te tart deur hulle oortredinge,
3 daarom sal Ek Baésa en sy huis skoon wegvee, en Ek sal jou huis maak soos die huis van Jeróbeam, die seun van Nebat.
4 Die een wat van Baésa in die stad sterwe, hom sal die honde eet, en wie van hom in die veld sterwe, sal die voëls van die Hemele eet.
5 En die verdere woorde van Baésa en wat hy gedoen het, en sy magtige dade, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
6 En Baésa het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe in Tirsa; en sy seun Ela het in sy plek koning geword.
7 Ook het die woorde van JaHWeH deur die diens van JyHûW, die seun van Hånani, die profeet, gekom teen Baésa en teen sy huis, nie alleen oor al die besoedeling wat hy in die Oë van JaHWeH gedoen het, deur Hom te tart met sy handewerk om soos die huis van Jeróbeam te wees nie, maar ook omdat hy hom verslaan het.
Simri en Omri konings oor JisraEl.
8 IN die ses-en-twintigste jaar van Asa, die koning van JeHûWdah, het Ela, die seun van Baésa, oor JisraEl koning geword in Tirsa, twee jaar lank.
9 Maar sy dienaar Simri, die owerste oor die helfte van die strydwaens, het ân sameswering teen hom gesmee: terwyl hy hom dronk gedrink het in Tirsa, in die huis van Arsa, wat oor die paleis in Tirsa was,
10 het Simri ingekom en hom verslaan en hom gedood in die sewe-en-twintigste jaar van Asa, die koning van JeHûWdah, en hy het in sy plek koning geword.
11 En toe hy koning was, terwyl hy op die troon sit, het hy die hele huis van BaĂ©sa verwoes; hy het vir hom niemand laat oorbly wat urineer teen ân muur nie, ook nie sy bloedwrekers en vriende nie.
12 So het Simri dan die hele huis van Baésa verdelg volgens die Woord van JaHWeH wat Hy gespreek het oor Baésa deur die diens van die profeet JyHûW,
13 vanweë al die oortredinge van Baésa en die oortredinge van sy seun Ela wat hulle gedoen het en waarmee hulle JisraEl laat oortree het, om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te tart met hulle nietighede.
14 En die verdere woorde van Ela en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
15 In die sewe-en-twintigste jaar van Asa, die koning van JeHĂ»Wdah, was Simri sewe dae lank koning in Tirsa, terwyl die manskappe GĂbbeton beleĂ«r wat aan die Filistyne behoort het.
16 En toe die manskappe wat beleĂ«r, hoor sĂȘ: Simri het ân sameswering gesmee en ook die koning doodgeslaan, het die hele JisraEl Omri, die leĂ«rowerste, koning gemaak oor JisraEl, dieselfde dag in die laer.
17 En Omri het opgetrek en die hele JisraEl saam met hom van Gibbeton af en Tirsa beleër.
18 Net toe Simri sien dat die stad ingeneem is, het hy in die vesting van die koning se huis ingegaan en die huis van die koning bo-op hom aan die brand gesteek, sodat hy gesterf het,
19 vanweë sy oortredinge wat hy begaan het deur te doen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH, deur te wandel in die verkeerde weë van Jeróbeam deur JisraEl te laat oortree.
20 En die verdere woorde van Simri en sy sameswering wat hy gesmee het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
21 Toe is die volk van JisraEl verdeel in twee helftes: een helfte van die volk het Tibni, die seun van Ginat, gevolg om hom koning te maak, en die ander helfte het Omri gevolg.
22 Maar die volk wat Omri gevolg het was te sterk vir die volk wat Tibni, die seun van Ginat, gevolg het; en Tibni het gesterwe, en Omri het koning geword.
23 In die een-en-dertigste jaar van Asa, die koning van JeHûWdah, het Omri oor JisraEl koning geword, twaalf jaar lank; in Tirsa was hy ses jaar koning.
24 En hy het die berg SamarĂa van Semer gekoop vir twee talente silwer en die berg bebou en die stad wat hy gebou het, SamarĂa genoem na die naam van Semer, die eienaar van die berg.
25 En Omri het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, en meer kwaad gedoen as al sy voorgangers.
26 Hy het naamlik gewandel in al die weë van Jeróbeam, die seun van Nebat, en in sy oortredinge waarmee hy JisraEl laat oortree het, om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te tart met hulle nietige idole.
27 En die verdere woorde van Omri, wat hy gedoen het, en sy magtige dade wat hy verrig het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
28 En Omri het ontslaap met sy vaders en is in SamarĂa begrawe; en sy seun Agab het in sy plek koning geword.
Verskriklike idolary van Agab, die koning van JisraEl.
29 EN Agab, die seun van Omri, het oor JisraEl koning geword in die agt-en-dertigste jaar van Asa, die koning van JeHĂ»Wdah; en Agab, die seun van Omri, het in SamarĂa oor JisraEl twee-en-twintig jaar geregeer.
30 En Agab, die seun van Omri, het gedoen wat besoedel is in die OĂ« van JaHWeH, meer as al sy voorgangers.
31 En dit was nog die minste dat hy in die oortredinge van Jeróbeam, die seun van Nebat, gewandel het: hy het Isébel, die dogter van Et-BaÀl, die koning van die Sidoniërs, as vrou geneem, en die Here (BaÀl) gaan dien en voor hom neergebuig,
32 en vir die Here (BaĂ€l) ân altaar opgerig in die huis van die Here (BaĂ€l) wat hy in SamarĂa gebou het.
33 Ook het Agab die Houtkruis gemaak, en Agab het nog meer gedoen om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te tart as al die konings van JisraEl, sy voorgangers.
34 In sy dae het GijEl, van BetEliete, JĂ©rigo opgebou; ten koste van Abiram, sy eersgeborene, het hy sy fondament gelĂȘ, en ten koste van Segub, sy jongste, sy poorte opgerig, volgens die Woord van JaHWeH wat Hy deur die diens van JeHĂŽWshua, die seun van Nun, gespreek het.
Die profeet EliJaHûW by die Krit en in Sarfat.
1 EN EliJaHĂ»W, die vreemdeling, uit Tisbiet in GĂlead, het vir Agab gesĂȘ: So waar as JaHWeH, die Elohey van JisraEl, leef, voor Wie se Aangesig ek staan, daar sal geen dou of reĂ«n in hierdie jare wees nie, behalwe op my woord! [Openbaring 11:6]
2 Toe kom die Woord van JaHWeH tot hom en sĂȘ:
3 Gaan hiervandaan weg en draai jou na die ooste toe en steek jou weg by die spruit Krit wat oos van die Jordaan is;
4 en jy moet uit die spruit drink, en Ek het aan die kraaie bevel gegee om jou daar te onderhou.
5 En hy het gegaan en gehandel volgens die Woord van JaHWeH: hy het gaan bly by die spruit Krit wat oos van die Jordaan is.
6 En die kraaie het vir hom smĂŽrens brood en vleis gebring, en saans brood en vleis, en hy het uit die spruit gedrink.
7 Maar nå verloop van tyd het die spruit opgedroog, want daar was geen reën in die Aarde nie.
8 Toe kom die Woord van JaHWeH tot hom en sĂȘ:
9 Maak jou klaar, gaan na Sarfat wat by Sidon is, en bly daar; kyk, daar het Ek aan ân weduwee bevel gegee om jou te onderhou.
10 Daarop het hy hom gereed gemaak en na Sarfat gegaan; en toe hy by die ingang van die stad kom, was ân weduwee juis besig om daar houtjies bymekaar te maak. En hy roep haar en sĂȘ: Gaan haal tog vir my ân bietjie water in die kan, dat ek kan drink.
11 Terwyl sy loop om dit te gaan haal, roep hy na haar en sĂȘ: Bring tog vir my ân stukkie brood saam.
12 Maar sy antwoord: So waar as JaHWeH, u Elohey leef, ek het nie ân broodkoek nie, net maar ân handpalm gevul met meel in die pot en ân bietjie olie in die kruik; en hier maak ek nou ân paar houtjies bymekaar; dan gaan ek en maak dit vir my en my seun klaar, dat ons dit kan eet en sterwe.
13 En EliJaHĂ»W sĂȘ vir haar: Wees nie bevrees nie, gaan heen, doen volgens jou woord; maar maak eers daarvan vir my ân broodkoekie en bring dit uit vir my; daarna kan jy vir jĂłu en jou seun iets klaarmaak.
14 Want so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Die meel in die pot sal nie opraak en die olie in die kruik sal nie minder word nie, tot op die dag dat JaHWeH reĂ«n op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] sal gee.
15 En sy het gegaan en gehandel volgens die woord van EliJaHûW; en sy het geëet - sy en hy en haar gesin dae lank:
16 die meel in die pot het nie opgeraak en die olie in die kruik nie minder geword nie, volgens die Woord van JaHWeH wat Hy deur die diens van EliJaHûW gespreek het.
17 NĂĄ hierdie dinge het die seun van die vrou, die eienares van die huis, siek geword; en sy siekte was baie ernstig, totdat daar geen asem meer in hom oorgebly het nie.
18 Toe sĂȘ sy vir EliJaHĂ»W: Wat het ek met u te doen, man van die Elohim! U het na my gekom om my ongeregtigheid in gedagtenis te bring en my seun dood te maak!
19 Maar hy antwoord haar: Gee jou seun vir my. En hy het hom van haar skoot af geneem en hom opgedra na die bo-kamer waar hy self gewoon het, en hom op sy bed neergelĂȘ;
20 en hy het JaHWeH aangeroep en gesĂȘ: JaHWeH my Elohey, het U selfs oor die weduwee by wie ek as vreemdeling vertoef, ân straf gebring deur haar seun te laat sterwe? [MattithJaHĂ»W 17:12]
21 Daarop het hy hom drie maal uitgestrek oor die kind en JaHWeH aangeroep en gesĂȘ: JaHWeH my Elohey, laat die siel van hierdie kind tog in hom terugkeer. [MattithJaHĂ»W 17:11]
22 En JaHWeH het EliJaHûW verhoor; en die siel van die kind het in hom teruggekeer, sodat hy weer lewendig geword het.
23 Daarop neem EliJaHĂ»W die kind en bring hom af uit die bo-kamer in die huis en gee hom aan sy moeder; en EliJaHĂ»W sĂȘ: Kyk, jou seun lewe!
24 En die vrou sĂȘ vir EliJaHĂ»W: Nou weet ek dit dat u ân man van Elohim is en dat die Woord van JaHWeH in u mond Waarheid is.
EliJaHûW en die profete van BaÀl.
1 EN geruime tyd daarna het die Woord van JaHWeH in die derde jaar tot EliJaHĂ»W gekom en gesĂȘ: Gaan heen, vertoon jou aan Agab, dan wil Ek reĂ«n gee op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde].
2 En EliJaHĂ»W het gegaan om hom aan Agab te vertoon. En die hongersnood was swaar in SamarĂa.
3 Toe laat Agab ObadJaHûW, wat oor die paleis was, roep. En ObadJaHûW het JaHWeH baie gevrees.
4 Want toe IsĂ©bel die profete van JaHWeH uitgeroei het, het ObadJaHĂ»W honderd profete geneem en hulle vyftig [by vyftig] man in ân spelonk weggesteek en hulle met brood en water onderhou.
5 En Agab het vir ObadJaHĂ»W gesĂȘ: Trek deur die Aarde na al die waterfonteine en na al die spruite; miskien sal ons gras kry, sodat ons die perde en muile in die lewe kan hou en van die vee nie hoef uit te roei nie.
6 En hulle het die Aarde onder mekaar verdeel om in haar deur te trek: Agab het afsonderlik met een pad getrek, en ObadJaHĂ»W het afsonderlik met ân ander pad getrek.
7 Terwyl ObadJaHûW op pad was, kom EliJaHûW hom meteens tegemoet; en toe hy hom herken, val hy op sy aangesig en vra: Is dit u, my meester EliJaHûW?
8 En hy sĂȘ: Dit is ek; gaan sĂȘ aan jou meester: EliJaHĂ»W is daar.
9 Maar hy vra: Waar het ek oortree, dat u u dienaar oorgee in die hand van Agab om my om die lewe te bring?
10 So waar as JaHWeH, jou Elohey leef, daar is geen nasie of koninkryk waar my meester my nie heen gestuur het om u te soek nie; en as hulle sĂȘ: Hy is nie hier nie - dan laat hy die koninkryk en die nasie sweer dat hulle u nie kon vind nie.
11 En nou beveel u: Gaan sĂȘ aan jou meester: EliJaHĂ»W is daar!
12 As ek nou van u af weggaan en die Gees van JaHWeH u wegneem - ek weet nie waarheen nie en ek kom om Agab berig te bring en hy vind u nie, dan sal hy my doodmaak; en u dienaar vrees JaHWeH van sy jeug af.
13 Is dit nie aan my meester meegedeel wat ek gedoen het toe IsĂ©bel die profete van JaHWeH gedood het nie: dat ek van die profete van JaHWeH honderd man, vyftig by vyftig, in ân spelonk weggesteek en hulle met brood en water onderhou het?
14 En nou beveel u: Gaan sĂȘ aan jou meester: EliJaHĂ»W is daar! dat hy my kan doodmaak!
15 Maar EliJaHĂ»W sĂȘ: So waar as JaHWeH van die leĂ«rmagte leef, voor Wie se Aangesig ek staan, ek sal my verseker vandag aan hom vertoon!
16 En ObadJaHûW het Agab tegemoet gegaan en hom dit meegedeel; en Agab het EliJaHûW tegemoet gegaan.
17 En net toe Agab EliJaHûW sien, vra Agab vir hom: Is dit jy, jou beroerder van JisraEl?
18 Toe sĂȘ hy: Ek het JisraEl nie in beroering gebring nie, maar u en u familie, deurdat u die Gebooie van JaHWeH verlaat het en agter die Here (BaĂ€l) aan geloop het.
19 Stuur dan nou, laat die hele JisraEl by my bymekaarkom op die berg Karmel, ook die vierhonderd-en-vyftig profete van die Here (BaÀl) en die vierhonderd profete van die Houtkruis wat aan die tafel van Isébel eet. [2 Ezra 7:39]
20 En Agab het gestuur onder al die kinders van JisraEl en die profete op die berg Karmel bymekaar laat kom.
21 En EliJaHĂ»W het nader gekom na die hele volk en gesĂȘ: Hoe lank hink julle op twee gedagtes? Indien JaHWeH die Elohim is, volg Hom na; en indien die Here (BaĂ€l) hy is, volg hom na! Maar die volk het hom niks geantwoord nie.
22 Toe sĂȘ EliJaHĂ»W vir die volk: Ek het alleen oorgebly as profeet van JaHWeH, terwyl die profete van die Here (BaĂ€l) vierhonderd-en-vyftig is.
23 Maar laat hulle vir ons twee bulle gee; dan kan hulle vir hul een bul uitkies en dit in stukke verdeel en op die hout sit, maar sonder om vuur te maak; en Ă©k sal die ander bul gereedmaak en op die hout sit, maar ek sal geen vuur maak nie.
24 Roep julle dan die naam van julle gode aan, en Ă©k sal die Naam van JaHWeH aanroep; en die elohim wat met vuur antwoord, Hy sal die Elohim wees. En die hele volk het geantwoord en gesĂȘ: Die woord is goed.
25 Verder het EliJaHĂ»W aan die profete van die Here (BaĂ€l) gesĂȘ: Kies vir julle een bul uit en maak hom eerste gereed, want julle is die meeste; en roep die naam van julle gode aan, maar julle mag geen vuur maak nie.
26 En hulle het die bul wat hy hulle gegee het, geneem en hom gereed gemaak en die naam van die Here (BaĂ€l) van die mĂŽre tot die middag aangeroep en gesĂȘ: o Here (BaĂ€l), gee ons antwoord! Maar daar was geen stem en niemand wat antwoord nie. En hulle het rondgespring op die altaar wat hulle gemaak het.
27 En toe dit middag was, het EliJaHĂ»W met hulle gespot en gesĂȘ: Roep hard; hy is mos elohim! Hy is seker in gesprek, of hy is seker in ân privaat plek, of hy is seker op reis; miskien slaap hy en moet wakker word.
28 En hulle het hard geroep en hulleself volgens hul gebruik met swaarde en spiese stukkend gekerwe tot die bloed op hulle uitgespuit het.
29 En toe die middag verby was, het hulle begin raas tot op die tyd dat die spysbydrae gebring word; maar daar was geen stem en niemand wat antwoord nie, en geen opmerksaamheid nie.
30 Toe sĂȘ EliJaHĂ»W vir die hele volk: Kom nader na my. En die hele volk het nader gekom na hom; en hy het die altaar van JaHWeH herstel wat afgebreek was.
31 Daarop neem EliJaHĂ»W twaalf klippe volgens die getal van die stamme van Jakob se kinders - tot wie die Woord van JaHWeH gekom het om te sĂȘ: JisraEl sal jou naam wees -
32 en hy bou met die klippe ân altaar in die Naam van JaHWeH. Daarna het hy ân sloot gemaak rondom die altaar, ân ruimte vir omtrent twee mate saad,
33 en die hout gerangskik en die bul in stukke verdeel en bo-op die hout gelĂȘ.
34 Toe sĂȘ hy: Maak vier kruike vol water en giet dit op die brandoffer en op die hout. En hy sĂȘ: Doen dit vir die tweede maal. En hulle het dit vir die tweede maal gedoen. En hy sĂȘ: Doen dit vir die derde maal. En hulle het dit vir die derde maal gedoen,
35 sodat die water rondom die altaar geloop het; en ook die sloot het hy vol water gemaak.
36 En op die tyd dat hulle die spysbydrae bring, het die profeet EliJaHĂ»W nader gekom en gesĂȘ: JaHWeH, Elohey van Abraham, Isak en JisraEl, laat dit vandag bekend word dat U Elohim in JisraEl is, en ek U kneg, en dat ek al hierdie dinge op U Woord gedoen het.
37 Antwoord my, JaHWeH, antwoord my, sodat hierdie volk kan erken dat U, JaHWeH, die Elohim is, en dat U hulle hart [tot U] laat terugkeer.
38 Daarop het die vuur van JaHWeH neergeval en die brandoffer en die hout en die klippe en die stof verteer, ja, die water wat in die sloot was, opgelek.
39 En toe die hele volk dit sien, het hulle op hul aangesig geval en gesĂȘ: JaHWeH, Hy [is] die Elohim, JaHWeH, Hy [is] die Elohim!
40 Maar EliJaHĂ»W sĂȘ vir hulle: Gryp die profete van die Here (BaĂ€l)! Laat niemand van hulle vryraak nie! En hulle het hul gegryp; en EliJaHĂ»W het hulle afgebring na die spruit Kison en hulle daar geslag. [Psalm 149:7-9; Boekrol van Henog 98:12]
41 Toe sĂȘ EliJaHĂ»W vir Agab: Trek op, eet en drink, want hoor, die gedruis van die reĂ«n!
42 En Agab het opgetrek om te eet en te drink; maar EliJaHûW het op die top van die Karmel geklim en hom op die Aarde neergebuig en sy aangesig tussen sy knieë gesteek.
43 Daarop sĂȘ hy vir sy dienaar: Klim tog op, kyk uit na die see. En hy het opgeklim en uitgekyk en geroep: Daar is niks nie. Toe sĂȘ hy: Gaan weer - sewe maal.
44 En die sewende maal roep hy: Daar gaan ân wolkie soos ân man se handpalm op uit die see. Toe sĂȘ hy: Gaan op, sĂȘ vir Agab: Span in en trek af, dat die reĂ«n jou nie terughou nie.
45 En in ân oogwink was die Hemele swart van wolke en wind, en ân groot reĂ«n het gekom; en Agab het op die wa geklim en weggetrek na JizreEl;
46 maar die Hand van JaHWeH was oor EliJaHûW, sodat hy sy heupe omgord en voor die aangesig van Agab uit geloop het in die rigting na JizreEl.
EliJaHûW vlug vir Isébel en kom by die berg Horeb.
1 EN Agab het aan Isébel meegedeel alles wat EliJaHûW gedoen het, ja, alles - hoe hy al die profete met die swaard gedood het.
2 Daarop stuur IsĂ©bel ân boodskapper na EliJaHĂ»W om te sĂȘ: Mag die gode [aan my] so doen en so daaraan toedoen â as ek nie teen mĂŽre sulke tyd jou siel maak soos die siel van een van hulle.
3 Toe hy dit sien, het hy hom klaargemaak en ter wille van sy siel weggegaan. En toe hy in Berséba in JeHûWdah aangekom het, het hy sy dienaar daar laat agterbly;
4 maar self het hy ân dagreis ver die wildernis ingegaan en daar onder ân besembos gaan sit en gevra dat sy siel mag sterwe. En hy sĂȘ: Dit is genoeg, neem nou my siel weg, JaHWeH, want ek is nie beter as my vaders nie.
5 Daarop gaan hy lĂȘ en raak onder ân besembos aan die slaap; en kyk, daar raak ân Boodskapper hom aan en sĂȘ vir hom: Staan op, eet!
6 Toe hy opkyk, was daar aan sy koppenent ân broodkoek, op warm klippe gebak, en ân kruik water. En hy het geĂ«et en gedrink en weer gaan lĂȘ.
7 En die Boodskapper van JaHWeH het weer vir die tweede maal gekom en hom aangeraak en gesĂȘ: Staan op, eet; anders is die pad vir jou te veel.
8 Hy het toe opgestaan en geëet en gedrink en deur die krag van die voedsel veertig dae en veertig nagte lank geloop tot by die Berg van die Elohim, Horeb.
9 En hy het daar in ân spelonk gegaan en die nag daar oorgebly. En kyk, die Woord van JaHWeH het tot hom gekom en vir hom gesĂȘ: Wat maak jy hier, EliJaHĂ»W?
10 En hy antwoord: Ek het baie geywer vir JaHWeH, die Elohey van die leërmagte; want die kinders van JisraEl het U Verbond verlaat, U altare afgebreek en U profete met die swaard gedood, sodat ek alleen oorgebly het, en hulle soek my siel om haar weg te neem.
11 En Hy sĂȘ: Gaan uit en staan op die berg voor die Aangesig van JaHWeH. En kyk, JaHWeH het verbygegaan, terwyl ân groot en sterk wind die berge skeur en die rotse verbreek voor die Aangesig van JaHWeH uit; in die wind was JaHWeH nie. En nĂĄ die wind ân aardbewing; in die aardbewing was JaHWeH nie. [DaniEl 3:50]
12 En nĂĄ die aardbewing ân vuur; in die vuur was JaHWeH nie. En nĂĄ die vuur die gesuis van ân sagte koelte.
13 En toe EliJaHĂ»W dit hoor, het hy sy gelaat met sy mantel toegedraai en uitgegaan en by die ingang van die spelonk gaan staan. En daar kom die Stem na hom en sĂȘ: Wat maak jy hier, EliJaHĂ»W?
14 En hy antwoord: Ek het baie geywer vir JaHWeH, die Elohey van die leërmagte; want die kinders van JisraEl het U Verbond verlaat, U altare afgebreek en U profete met die swaard gedood, sodat ek alleen oorgebly het; en hulle soek my siel om haar weg te neem.
15 Maar JaHWeH sĂȘ vir hom: Gaan terug op jou pad na die wildernis van Damaskus, en gaan heen en salf GazaEl as koning oor Aram.
16 En JyHûW, die seun van Nimsi, moet jy salf as koning oor JisraEl; en EliShua, die seun van Safat, uit Abel-Mehóla, moet jy salf as profeet in jou plek.
17 En die een wat van die swaard van GazaEl vryraak, hom sal JyHûW doodmaak; en wat van die swaard van JyHûW vryraak, hom sal EliShua doodmaak.
18 Maar Ek sal seweduisend in JisraEl laat oorbly, al die knieë wat nie voor die Here (BaÀl) gekniel en elke mond wat hom nie gesoen het nie.
19 Hy het toe daarvandaan weg-gegaan en EliShua, die seun van Safat, aangetref terwyl hy aan ploeë was met twaalf paar osse voor hom en hy self by die twaalfde paar was; en EliJaHûW het by hom verbygegaan en sy mantel op hom gewerp.
20 Daarop het hy die osse verlaat en agter EliJaHĂ»W aan geloop en gesĂȘ: Laat ek tog my vader en my moeder soen; daarna sal ek u volg. En hy antwoord hom: Gaan terug, want wat het ek aan jou gedoen?
21 Hy draai toe agter hom om en neem die paar osse en slag hulle; en met die osse se trekgoed het hy hulle vleis gaargemaak en aan die volk gegee, en hulle het geëet; daarna het hy opgestaan en EliJaHûW gevolg en diensbaar geword.
Oorlog tussen Agab en BĂ©nhadad, die koning van Aram.
1 EN BĂ©nhadad, die koning van Aram, het sy hele leĂ«r versamel - twee-en-dertig konings was saam met hom, met perde en strydwaens - en opgetrek en SamarĂa beleĂ«r en in haar geveg.
2 Ook het hy boodskappers na Agab, die koning van JisraEl, gestuur in die stad
3 en hom laat weet: So sĂȘ BĂ©nhadad: U silwer en u goud, dit is myne; en u mooiste vroue en kinders, hulle is myne.
4 Toe antwoord die koning van JisraEl en sĂȘ: Volgens u woord, my meester die koning, ek is uwe met alles wat ek het!
5 Daarop kom die boodskappers weer en sĂȘ: So spreek BĂ©nhadad: Ek het u wel laat weet: U silwer en u goud en u vroue en u kinders moet u aan my gee.
6 Maar mĂŽre sulke tyd sal ek my dienaars na u stuur, dat hulle u huis en die huise van u dienaars deursoek; en hulle sal alles wat begeerlik is in u oĂ«, in hulle hand lĂȘ en wegneem.
7 Toe roep die koning van JisraEl al die oudstes van die Aarde en sĂȘ: Let tog op en kyk hoe die man moeilikheid soek, want hy het na my gestuur om my vroue en my kinders en my silwer en my goud [te laat haal], en ek het dit hom nie geweier nie.
8 Maar al die oudstes en die hele volk antwoord hom: Luister nie, en u mag nie inwillig nie.
9 Daarom het hy aan die boodskappers van BĂ©nhadad gesĂȘ: SĂȘ aan my meester die koning: Alles wat u die eerste keer u dienaar laat weet het, sal ek doen; maar hierdie ding kan ek nie doen nie. En die boodskappers het weggegaan en hom antwoord gebring.
10 Daarop laat BĂ©nhadad hom weet: Mag die gode so aan my doen en so daaraan toedoen - die puin van SamarĂa is nie genoeg vir die holle hande van al die manskappe wat my voetstappe volg nie!
11 Maar die koning van JisraEl het dit geantwoord: SĂȘ [vir hom]: Die een wat hom vasgord, moet hom nie beroem soos die een wat hom losgord nie.
12 En toe hy hierdie woord hoor, terwyl hy besig was om te drink, hy en die konings in die takskuilings, sĂȘ hy aan sy dienaars: Gooi walle op! En hulle het walle opgegooi teen die stad.
13 Opeens kom daar ân profeet na Agab, die koning van JisraEl, en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Het jy hierdie hele groot menigte gesien? Kyk, Ek gee hulle vandag in jou hand, dat jy kan weet dat Ek JaHWeH is.
14 En Agab sĂȘ: Deur wie? En hy antwoord: So spreek JaHWeH: Deur die jongmanne van die owerstes van die provinsies. En hy sĂȘ: Wie moet die geveg begin? En hy antwoord: U.
15 Toe tel hy die jongmanne van die owerstes van die provinsies, en hulle was tweehonderd-twee-en-dertig; en nĂĄ hulle tel hy al die manskappe, al die kinders van JisraEl: seweduisend.
16 En hulle het op die middag uitgetrek terwyl BĂ©nhadad hom dronk gedrink het in die takskuilings, hy en die konings, die twee-en-dertig konings wat sy bondgenote was.
17 En die jongmanne van die owerstes van die provinsies het eerste uitgetrek. Maar Benhadad het uitgestuur, en hulle het hom berig gebring en gesĂȘ: Uit SamarĂa het manne uitgetrek.
18 En hy sĂȘ: As hulle vir vrede uitgetrek het, gryp hulle lewendig; en as hulle vir oorlog uitgetrek het, gryp hulle lewendig.
19 Daarop trek die jongmanne van die owerstes van die provinsies uit die stad uit en die leër agter hulle aan;
20 en hulle verslaan elkeen sy man, sodat die ArameĂ«rs gevlug en JisraEl hulle agtervolg het. Maar BĂ©nhadad, die koning van Aram, het vrygekom op ân perd met perderuiters saam.
21 En die koning van JisraEl het uitgetrek en perde en strydwaens verslaan, sodat hy ân groot slag onder die ArameĂ«rs geslaan het.
22 Toe kom die profeet na die koning van JisraEl en sĂȘ vir hom: Gaan, wees sterk; en ondersoek en kyk wat u moet doen; want nĂĄ verloop van ân jaar sal die koning van Aram teen u optrek.
23 Want die dienaars van die koning van Aram het vir hom gesĂȘ: Hulle elohey is ân elohey van die berge; daarom was hulle vir ons te sterk; maar as ons met hulle op die vlakte veg, sal ons sekerlik sterker wees as hulle.
24 Daarom, doen hierdie ding: Verwyder die konings, elkeen uit sy plek, en stel goewerneurs aan in hulle plek.
25 En werf self vir u ân leĂ«r soos die leĂ«r wat u verloor het, en perde soos diĂ© perde, en strydwaens soos diĂ© waens; en laat ons teen hulle in die vlakte veg; dan sal ons sekerlik sterker wees as hulle. En hy het na hulle geluister en so gedoen.
26 En nĂĄ verloop van ân jaar het Benhadad die ArameĂ«rs gemonster en opgetrek na Afek om teen JisraEl te veg.
27 Die kinders van JisraEl is ook gemonster en van lewensmiddele voorsien, en het hulle tegemoet getrek; en die kinders van JisraEl het teenoor hulle laer opgeslaan soos twee klompies bokke, terwyl die Aarde vol Arameërs was.
28 Toe kom die man van die Elohim nader en sĂȘ aan die koning van JisraEl: So spreek JaHWeH: Omdat die ArameĂ«rs gesĂȘ het: JaHWeH is ân elohey van die berge, en Hy is nie ân elohey van die laagtes nie - daarom sal Ek hierdie hele groot menigte in jou hand gee, dat julle kan weet dat Ek JaHWeH is.
29 En hulle was sewe dae lank teenoor mekaar gelaer; maar op die sewende dag het die geveg begin, en die kinders van JisraEl het van die Arameërs honderd-duisend voetgangers op een dag verslaan.
30 En die wat oor was, het na Afek, na die stad gevlug, en die muur het op die sewe-en-twintigduisend man geval wat oor was. BĂ©nhadad, wat [ook] die stad ingegaan het, het van kamer tot kamer gevlug.
31 Toe sĂȘ sy dienaars vir hom: Kyk tog, ons het gehoor dat die konings van die huis van JisraEl barmhartige konings is; laat ons tog rouklere om ons heupe bind en bande om ons hoofde en uitgaan na die koning van JisraEl; moontlik sal hy u in die lewe behou.
32 Toe het hulle rouklere om hul heupe vasgegord en bande om hul hoofde en na die koning van JisraEl gekom en gesĂȘ: U dienaar BĂ©nhadad sĂȘ: Laat my siel tog lewe! En hy antwoord: Lewe hy dan nog? Hy is my broer.
33 En die manne het hulle dit dadelik toegeĂ«ien as ân gunstige voorteken van sy kant en gesĂȘ: BĂ©nhadad is u broer! Daarop sĂȘ hy: Gaan haal hom. En BĂ©nhadad het uitgekom na hom, en hy het hom op die wa laat klim.
34 En [BĂ©nhadad] sĂȘ vir hom: Die stede wat my vader van u vader afgeneem het, sal ek teruggee, en u kan vir u strate aanlĂȘ in Damaskus soos my vader in SamarĂa aangelĂȘ het. En ek, [sĂȘ Agab], sal u op [hierdie] verbond laat gaan. Hy het toe ân verbond met hom gesluit en hom laat gaan.
35 Daarna het ân sekere man uit die profete-seuns deur die Woord van JaHWeH aan sy maat gesĂȘ: Slaan my tog! Maar die man het geweier om hom te slaan.
36 Toe sĂȘ hy vir hom: Omdat jy nie na die Stem van JaHWeH geluister het nie, kyk, as jy van my af weggaan, sal ân leeu jou doodmaak. En toe hy van hom af weggaan, het ân leeu hom gekry en hom gedood.
37 Daarna het hy ân ander man gekry en gesĂȘ: Slaan my tog! En die man het hom so geslaan dat hy hom gewond het.
38 Toe vertrek die profeet en gaan die koning op die pad voorstaan; daarby maak hy homself onkenbaar met ân verband oor sy oĂ«.
39 En terwyl die koning verbygaan, roep hy na die koning en sĂȘ: U dienaar het uitgetrek in die geveg; en daar kom iemand eenkant toe en bring ân man na my en sĂȘ: Bewaak hierdie man; as hy ooit gemis word, sal jou siel in die plek van sy siel wees, of jy sal ân talent silwer moet betaal.
40 Maar onderwyl u dienaar hier en daar besig was, het hy verdwyn. Toe sĂȘ die koning van JisraEl vir hom: So is jou Regspraak: jy het dit self bepaal.
41 Daarop neem hy gou die verband van sy oë af weg en die koning van JisraEl herken hom, dat hy een van die profete was.
42 En hy sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH: Omdat jy die man wat deur My banvloek getref was, uit die hand laat gaan het, daarom sal jou siel in die plek van sy siel en jou volk in die plek van sy volk wees.
43 En die koning van JisraEl het na sy huis getrek, verbitterd en toornig, en hy het in SamarĂa aangekom.
Nabot word op bevel van Isébel gedood. EliJaHûW kondig as straf daarvoor die uitroeiing van Agab se familie aan.
1Â EN nĂĄ hierdie dinge het dit gebeur: Nabot, ân JizreEliet, het in JizreEl ân Wingerd gehad, wat langs die paleis van Agab, die koning van SamarĂa, was.
2 En Agab het met Nabot gespreek en gesĂȘ: Gee my jou Wingerd, dat Sy my groentetuin kan word, want Sy is naby, langsaan my huis; dan sal ek jou in die plek van Haar ân wingerd gee wat beter is; of as dit goed is in jou oĂ«, sal ek jou die koopprys van Haar in silwer gee.
3 Maar Nabot het vir Agab gesĂȘ: Mag JaHWeH my daarvoor bewaar dat ek die Erfdeel van my vaders aan u sou gee!
4 Toe kom Agab in sy huis, verbitterd en toornig oor die woord wat Nabot, die JizreEliet, met hom gespreek het, naamlik: Ek mag nie die erfdeel van my vaders aan u gee nie. En hy het op sy bed gaan lĂȘ en sy gesig omgedraai en geen brood geĂ«et nie.
5 Daarop kom sy vrou IsebĂ©l by hom en sĂȘ vir hom: Waarom is jou gees dan so verbitterd dat jy geen brood eet nie?
6 En hy antwoord haar: Omdat ek met Nabot, die JizreEliet, gespreek en aan hom gesĂȘ het: Gee my jou Wingerd vir silwer, of as jy wil, sal ek jou ân wingerd in die plek van Haar gee - maar hy het gesĂȘ: Ek mag my Wingerd nie aan jou gee nie.
7 Toe sĂȘ sy vrou IsĂ©bel vir hom: Oefen jy nou die koningskap oor JisraEl uit? Staan op, eet brood, en laat jou hart vrolik wees: ek sal jou die Wingerd van Nabot, die JizreEliet, gee.
8 Daarop het sy briefrolle in die naam van Agab geskrywe en met sy seël dit verseël en die briefrolle gestuur aan die oudstes en die edeles wat in sy stad was, wat by Nabot gewoon het.
9 En in die briefrolle het sy dit geskrywe: Roep ân vasdag uit, en sit Nabot vooraan onder die volk;
10 en sit twee manne, seuns van Belijaal, teenoor hom, wat teen hom getuig en sĂȘ: Jy het Elohim en die koning gevloek! Lei hom dan uit en stenig hom, dat hy sterwe.
11 Die manne van sy stad, die oudstes en die edeles wat in sy stad gewoon het, maak toe soos Isébel hulle laat weet het, soos geskrywe was in die briefrolle wat sy aan hulle gestuur het.
12 Hulle het ân vasdag uitgeroep en Nabot vooraan onder die volk gesit.
13 Toe kom die twee manne, die seuns van Belijaal, en gaan sit teenoor hom; en die deugniete het teen hom, teen Nabot, voor die volk getuig en gesĂȘ: Nabot het Elohim en die koning gevloek. Daarop lei hulle hom buitekant die stad uit en stenig hom, sodat hy gesterf het.
14 Daarna laat hulle Isébel weet: Nabot is gestenig en is dood.
15 Net toe IsĂ©bel hoor dat Nabot gestenig en dood was, sĂȘ IsĂ©bel vir Agab: Staan op, neem die Wingerd van Nabot, die JizreEliet, in besit wat hy geweier het om vir silwer aan jou te gee; want Nabot leef nie, maar is dood.
16 Net toe Agab hoor dat Nabot dood was, het Agab opgestaan om na die Wingerd van Nabot, die JizreEliet, af te gaan om Haar in besit te neem.
17 Maar die Woord van JaHWeH het tot EliJaHĂ»W, die Tisbiet, gekom en gesĂȘ:
18 Maak jou klaar, gaan af Agab, die koning van JisraEl, wat in SamarĂa is, tegemoet; kyk, hy is in die Wingerd van Nabot, waarheen hy afgegaan het om Haar in besit te neem.
19 En jy moet met hom spreek en sĂȘ: So sĂȘ JaHWeH: Het jy moord gepleeg en Haar ook in besit geneem? Verder moet jy met hom spreek en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Op die plek waar die honde die bloed van Nabot gelek het, sal die honde ook jou eie bloed lek.
20 Daarop sĂȘ Agab vir EliJaHĂ»W: Het jy my gekry, my vyand? En hy antwoord: Ek het u gekry, omdat u uself verkoop het om te doen wat besoedel is in die OĂ« van JaHWeH
21 Kyk, Ek gaan ellende bring oor jou en jou skoon wegvee; en Ek sal van Agab uitroei al wat urineer teen ân muur in JisraEl, sonder uitsondering.
22 En Ek sal jou huis maak soos die huis van Jeróbeam, die seun van Nebat, en soos die huis van Baésa, die seun van AgiJaH; weens die getart waarmee jy [My] getart het, en dat jy JisraEl laat oortree het.
23 En ook oor IsĂ©bel het JaHWeH gespreek en gesĂȘ: Die honde sal IsĂ©bel eet by die voorskans van JizreEl.
24 Die een wat van Agab in die stad sterwe, hom sal die honde eet, en wie in die veld sterwe, sal die voëls van die Hemele eet.
25 Waarlik, daar was niemand soos Agab wat homself verkoop het om te doen wat besoedel is in die Oë van JaHWeH nie, omdat sy vrou Isébel hom verlei het.
26 En hy het baie afskuwelik gehandel deur agter die drek-idole aan te loop net soos die Amoriete gedoen het wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdrywe het.
27 En toe Agab hierdie woorde hoor, het hy sy klere geskeur en ân roukleed om sy lyf gebind en gevas; hy het ook met die roukleed geslaap en stadig rondgeloop.
28 Toe kom die Woord van JaHWeH tot EliJaHĂ»W, die Tisbiet, en sĂȘ:
29 Het jy gesien dat Agab hom voor My Aangesig verneder het? Omdat hy hom voor My Aangesig verneder het, sal Ek die ellende in sy dae nie bring nie; in die dae van sy seun sal Ek die ellende oor sy huis bring.
Agab sluit ân verbond met JeHĂŽWshafat.
1Â HULLE het toe drie jaar lank stil gesit, dat daar geen oorlog was tussen Aram en JisraEl nie.
2 Maar in die derde jaar het JeHÎWshafat, die koning van JeHûWdah, afgekom na die koning van JisraEl.
3 En die koning van JisraEl vra sy dienaars: Weet julle dat Ramot in GĂlead aan ons behoort? En ons sit stil sonder om dit uit die hand van die koning van Aram te neem!
4 Daarna sĂȘ hy vir JeHĂŽWshafat: Sal u saam met my in die oorlog trek na Ramot in GĂlead? En JeHĂŽWshafat antwoord die koning van JisraEl: Ek is soos u, my volk soos u volk, my perde soos u perde.
5 Verder het JeHĂŽWshafat aan die koning van JisraEl gesĂȘ: Raadpleeg tog eers die Woord van JaHWeH.
6 Toe laat die koning van JisraEl die profete bymekaarkom, omtrent vierhonderd man, en hy sĂȘ aan hulle: Sal ek teen Ramot in GĂlead trek om te veg of haar laat staan? En hulle antwoord: Trek op, en ons Meester sal haar in die hand van die koning gee.
7 Maar JeHĂŽWshafat sĂȘ: Is hier nie nog ân profeet van JaHWeH, dat ons deur hom kan raadpleeg nie?
8 En die koning van JisraEl antwoord JeHĂŽWshafat: Daar is nog een man om deur hom JaHWeH te raadpleeg maar Ă©k haat hom, omdat hy oor my niks goeds profeteer nie, maar boosheid: MikaJeHĂ»W, die seun van Jimla. En JeHĂŽWshafat sĂȘ: Die koning moet nie so spreek nie!
9 Daarop roep die koning van JisraEl ân hofdienaar en sĂȘ: Gaan haal MikaJeHĂ»W gou, die seun van Jimla.
10 Onderwyl die koning van JisraEl en JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, elkeen op sy troon sit, bekleed met [koninklike] klere, op ân dorsvloer by die ingang van die poort van SamarĂa, en al die profete voor hulle profeteer,
11 het SedekiJaH[Ă»W], die seun van KenaĂ€na, vir hom ysterhorings gemaak en gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Hiermee sal u die ArameĂ«rs stoot totdat hulle vernietig is.
12 En al die profete het so geprofeteer en gesĂȘ: Trek op na Ramot in GĂlead en u sal voorspoedig wees, en JaHWeH sal haar in die hand van die koning gee.
13 Toe sĂȘ die boodskapper wat gegaan het om MikaJeHĂ»W te roep, vir hom dit: Kyk tog, die woorde van die profete is uit een mond goed vir die koning: laat jou woord tog wees soos die woord van een van hulle, en spreek suiwer dinge.
14 Maar MikaJeHĂ»W sĂȘ: So waar as JaHWeH leef, voorwaar, wat JaHWeH vir my sĂȘ, dit sal ek spreek!
15 Toe hy by die koning kom, sĂȘ die koning vir hom: MikaJeHĂ»W, sal ons na Ramot in GĂlead trek om te veg, of sal ons haar laat staan? En hy antwoord hom: Trek op, en u sal voorspoedig wees, en JaHWeH sal haar in die hand van die koning gee.
16 En die koning sĂȘ vir hom: Hoeveel maal moet ek jou besweer dat jy niks as die Waarheid in die Naam van JaHWeH tot my moet spreek nie?
17 Daarop antwoord hy: Ek het die hele JisraEl gesien, verstrooid op die berge soos skape wat geen wagter het nie. En JaHWeH het gesĂȘ: Hulle het geen meester nie; laat hulle elkeen in vrede teruggaan na sy huis.
18 Toe sĂȘ die koning van JisraEl vir JeHĂŽWshafat: Het ek u nie gesĂȘ nie - hy profeteer oor my niks goeds nie, maar net teĂ«spoed?
19 Verder sĂȘ hy: Daarom, luister na die Woord van JaHWeH: Ek het JaHWeH sien sit op Sy Troon terwyl al die hemelse leĂ«rmagte by Hom staan, aan Sy regter- en aan Sy linkerhand.
20 En JaHWeH het gesĂȘ: Wie sal Agab oorhaal, dat hy kan optrek en val by Ramot in GĂlead? En die een het so gesĂȘ, en die ander weer so.
21 Toe kom die Gees vorentoe en gaan voor die Aangesig van JaHWeH staan en sĂȘ: Ek sal hom oorhaal. En JaHWeH vra hom: Waarmee?
22 En hy sĂȘ: Ek sal uitgaan en ân gees van leuens word in die mond van al sy profete. En Hy sĂȘ: Jy sal oorhaal, ja, jy sal ook oorwin; gaan uit en doen so.
23 En nou, kyk, JaHWeH het ân gees van leuens in die mond van al hierdie profete van u gegee, en JaHWeH het ellende oor u gespreek.
24 Daarop kom SedekiJaHĂ»W, die seun van KenaĂ€na, nader en hy slaan MikaJeHĂ»W op die kakebeen en sĂȘ: Hoe dan het die Gees van JaHWeH van my af weggegaan om met jou te spreek?
25 En MikaJeHûW antwoord: Kyk, jy sal dit sien op dieselfde dag as jy van kamer tot kamer sal gaan om jou weg te steek.
26 Maar die koning van JisraEl sĂȘ: Neem MikaJeHĂ»W en bring hom terug by Amon, die owerste van die stad, en by JĂŽWash, die seun van die koning.
27 En jy moet sĂȘ: So spreek die koning: Sit hierdie man in die gevangenis en spysig hom met brood van verdrukking en water van verdrukking totdat ek behoue tuiskom.
28 Daarop sĂȘ MikaJeHĂ»W: As u ooit behoue tuiskom, dan het JaHWeH nie deur my gespreek nie. Verder sĂȘ hy: Volke, luister almal saam!
29 En die koning van JisraEl en JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, het opgetrek na Ramot in GĂlead.
30 En die koning van JisraEl het vir JeHĂŽWshafat gesĂȘ: Ek sal my onkenbaar maak en in die geveg kom; trek Ăș maar u eie klere aan. So het die koning van JisraEl hom dan onkenbaar gemaak en in die geveg gegaan.
31 En die koning van Aram het aan die owerstes van sy twee-en-dertig strydwaens bevel gegee en gesĂȘ: Julle moet nie klein of groot beveg nie, net die koning van JisraEl alleen.
32 En sodra die owerstes van die waens JeHĂŽWshafat sien, sĂȘ hulle: Dit is sekerlik die koning van JisraEl! En hulle het weggeswaai om teen hom te veg; maar JeHĂŽWshafat het geskreeu.
33 En toe die owerstes van die waens sien dat hy nie die koning van JisraEl was nie, draai hulle agter hom weg.
34 Toe het ân man in sy eenvoudigheid die boog gespan en die koning van JisraEl getref tussen die aanhegsels en die pantser. Daarop sĂȘ hy aan sy drywer: Ruk om en bring my uit die leĂ«r uit, want ek is gewond.
35 En die geveg het dié dag toegeneem, terwyl die koning hom staande hou in die strydwa teenoor die Arameërs; maar in die aand het hy gesterwe, en die bloed van die wond het in die wa se bak gevloei.
36 En teen sonsondergang gaan ân geskreeu deur die leĂ«r: Elkeen na sy stad en elkeen na sy Aarde toe!
37 En die koning het dood in SamarĂa aangekom, en die koning is in SamarĂa begrawe.
38 En toe hulle die wa uitspoel by die dam van SamarĂa, het die honde sy bloed gelek (terwyl die hoere hulle daarin was), volgens die Woord van JaHWeH wat Hy gespreek het.
39 En die verdere woorde van Agab en alles wat hy gedoen het, en die ivoorhuis wat hy gebou het, en al die stede wat hy gebou het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
40 En Agab het ontslaap met sy vaders, en sy seun AgazJaHûW het in sy plek koning geword.
JeHÎWshafat koning van JeHûWdah en AgazJaHûW koning van JisraEl.
41 EN JeHÎWshafat, die seun van Asa, het koning geword oor JeHûWdah in die vierde jaar van Agab, die koning van JisraEl.
42 JeHĂŽWshafat was vyf-en-dertig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-twintig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was AsĂșba, die dogter van Silhi.
43 En hy het geheel en al in die weg van sy vader Asa gewandel - daarvan het hy nie afgewyk nie - deur te doen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, net die Hoogtes is nie afgeskaf nie; die volk het nog op die Hoogtes geslag en rook laat opgaan.
44 En JeHĂŽWshafat het vrede gesluit met die koning van JisraEl.
45 En die verdere woorde van JeHÎWshafat en sy magtige dade wat hy gedoen het, en hoe hy oorlog gevoer het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
46 Ook die homoseksuele wat uit die dae van sy vader Asa nog oor was, het hy uit die Aarde uitgeroei.
47 Daar was toe nie ân koning in Edom nie; ân plaasvervanger was regeerder.
48 JeHĂŽWshafat het Tarsis-skepe gebou om in Ofir goud te gaan haal; maar hulle het nie gegaan nie, want die skepe het in Ăseon-Geber skipbreuk gely.
49 Toe sĂȘ AgazJaHĂ»W, die seun van Agab, vir JeHĂŽWshafat: Laat my dienaars saam met u dienaars op die skepe gaan. Maar JeHĂŽWshafat wou nie.
50 En JeHĂŽWshafat het ontslaap met sy vaders en is by sy vaders begrawe in die Stad van sy vader Dawid; en sy seun JeHĂŽWram het koning geword in sy plek.
51 AgazJaHĂ»W, die seun van Agab, het koning geword oor JisraEl in SamarĂa in die sewentiende jaar van JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, en het twee jaar oor JisraEl geregeer.
52 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH - hy het gewandel in die weg van sy vader en in die weg van sy moeder en in die weg van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het.
53 En hy het die Here (BaÀl) gedien en voor hom neergebuig en JaHWeH, die Elohey van JisraEl, getart, net soos sy vader gedoen het.
Siekte en dood van AgazJaH, koning van JisraEl, volgens die voorspelling van EliJaHûW.
1Â EN Moab het na die dood van Agab van JisraEl afvallig geword.
2 En AgazJaH het deur die tralievenster in sy bo-kamer, in SamarĂa, geval en siek geword. Toe stuur hy boodskappers uit en sĂȘ vir hulle: Gaan raadpleeg BaĂ€l-Sebub, die god van Ekron, of ek van hierdie siekte gesond sal word.
3 Maar die Boodskapper van JaHWeH het vir EliJaHĂ»W, die Tisbiet, gesĂȘ: Maak jou klaar, gaan op, die boodskappers van die koning van SamarĂa tegemoet, en spreek met hulle: Gaan julle, omdat daar glad geen Elohim in JisraEl is nie, om BaĂ€l-Sebub, die god van Ekron, te raadpleeg?
4 Daarom dan, so sĂȘ JaHWeH: Hierdie bed waar jy op geklim het; jy sal van haar nie opstaan nie, want jy sal sekerlik sterwe. En EliJaHĂ»W het gegaan.
5 En toe die boodskappers by hom terugkom, sĂȘ hy vir hulle: Waarom kom julle nou terug?
6 En hulle antwoord hom: ân Man het opgekom, ons tegemoet en aan ons gesĂȘ: Gaan terug na die koning wat julle gestuur het, en spreek met hom: So sĂȘ JaHWeH: Stuur jy, omdat daar glad geen Elohim in JisraEl is nie, om BaĂ€l-Sebub, die god van Ekron, te raadpleeg? Daarom sal jy van die bed waar jy op geklim het, - van haar nie afkom nie, want jy sal sekerlik sterwe.
7 Daarop sĂȘ hy vir hulle: Hoe was die voorkoms van die man wat opgekom het, julle tegemoet en hierdie woorde met julle gespreek het?
8 En hulle antwoord hom: ân Man met woeste hare en omgord met ân leergord om sy heupe. Toe sĂȘ hy: Dit is EliJaHĂ»W, die Tisbiet!
9 En hy het ân owerste van vyftig met sy vyftig na hom gestuur. En toe hy na hom opklim, terwyl hy juis op die top van die berg sit, sĂȘ hy vir hom: Man van die Elohim, die koning spreek: Kom af!
10 Toe antwoord EliJaHĂ»W en sĂȘ aan die owerste oor vyftig: As ek dan ân man van Elohim is, mag daar vuur van die Hemele neerdaal en jou en jou vyftig verteer! En daar het vuur van die Hemele neergedaal en hom met sy vyftig verteer.
11 En hy het weer ân ander owerste oor vyftig met sy vyftig na hom gestuur; en die het begin spreek en vir hom gesĂȘ: Man van die Elohim, so sĂȘ die koning: Kom gou af!
12 Daarop antwoord EliJaHĂ»W en sĂȘ vir hulle: As ek ân man van Elohim is, mag daar vuur van die Hemele neerdaal en jou en jou vyftig verteer! En daar het die vuur van die Elohim uit die Hemele neergedaal en hom met sy vyftig verteer.
13 En hy het weer ân owerste van ân derde vyftig met sy vyftig na hom gestuur. En die derde owerste oor vyftig het opgeklim en aangekom en op sy knieĂ« voor EliJaHĂ»W gebuig en hom gesmeek en vir hom gesĂȘ: Man van die Elohim, laat tog my siel en die siel van u dienaars, hierdie vyftig, kosbaar wees in u oĂ«!
14 Kyk, vuur het van die Hemele neergedaal en die eerste twee owerstes oor vyftig met hulle vyftig verteer; maar laat my siel nou kosbaar wees in u oë!
15 Toe sĂȘ die Boodskapper van JaHWeH vir EliJaHĂ»W: Gaan saam met hom af; wees nie bevrees vir hom nie. En hy het opgestaan en saam met hom na die koning afgegaan
16 en met hom gespreek: So sĂȘ JaHWeH: Omdat jy boodskappers gestuur het om BaĂ€l-Sebub, die god van Ekron, te raadpleeg - is dit omdat daar glad geen Elohim in JisraEl is om Sy Woord te raadpleeg nie? - daarom sal jy van die bed waar jy op geklim het, van haar nie afkom nie, want jy sal sekerlik sterwe.
17 En hy het gesterwe volgens die Woord van JaHWeH wat EliJaHûW gespreek het; en JeHÎWram het in sy plek koning geword in die tweede jaar van JeHÎWram, die seun van JeHÎWshafat, die koning van JeHûWdah; want hy het geen seun gehad nie.
18 En die verdere woorde van AgazJaHûW, wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
EliJaHûW word in die Hemele opgeneem.
1 EN toe JaHWeH EliJaHĂ»W in ân storm na die Hemele sou opneem, het EliJaHĂ»W met EliShua uit Gilgal uit- gegaan.
2 En EliJaHĂ»W het vir EliShua gesĂȘ: Bly tog hier, want JaHWeH stuur my na BetEl. Maar EliShua het gesĂȘ: So waar as JaHWeH leef en u siel leef, ek sal u nie verlaat nie! En hulle het na BetEl afgegaan.
3 Toe gaan die profete-seuns wat in BetEl was, na EliShua uit en vra hom: Weet u dat JaHWeH vandag u meester van u hoof sal wegneem? En hy antwoord: Ek weet dit ook; bly stil.
4 En EliJaHĂ»W sĂȘ vir hom: EliShua, bly tog hier, want JaHWeH stuur my na JĂ©rigo. Maar hy sĂȘ: So waar as JaHWeH leef en u siel leef, ek sal u nie verlaat nie! En hulle het in JĂ©rigo aangekom.
5 Daarop kom die profete-seuns wat in JĂ©rigo was, na EliShua toe aan en vra hom: Weet u dat JaHWeH vandag u meester van u hoof sal wegneem? En hy antwoord: Ek weet dit ook; bly stil.
6 En EliJaHĂ»W sĂȘ vir hom: Bly tog hier, want JaHWeH stuur my na die Jordaan. Maar hy sĂȘ: So waar as JaHWeH leef en u siel leef, ek sal u nie verlaat nie! En hulle twee het gegaan.
7 En vyftig man van die profete-seuns het geloop en op ân afstand eenkant gestaan, terwyl hulle twee by die Jordaan staan.
8 Toe neem EliJaHûW sy mantel en rol haar op en slaan op die water; en hy is na weerskante verdeel, sodat hulle twee op droë grond deurgegaan het.
9 En nadat hulle deur was, sĂȘ EliJaHĂ»W vir EliShua: Begeer wat ek vir jou moet doen, voordat ek van jou af weggeneem word. En EliShua antwoord: Laat dan tog ân dubbele deel van u Gees op my kom.
10 En hy sĂȘ: Jy het ân harde saak begeer. As jy my sien wanneer ek van jou af weggeneem word, laat Sy dan so met jou wees. Maar so nie, dan sal Sy nie met jou wees nie.
11 En terwyl hulle aldeur loop en spreek, kom daar meteens ân wa van vuur met perde van vuur wat skeiding tussen hulle twee maak; en EliJaHĂ»W het in die storm na die Hemele opgevaar. [Boekrol van die Opregte 3:36]
12 En EliShua het dit gesien en geroep: My vader. my vader, Wa van JisraEl en sy Ruiters! En toe hy hom nie meer sien nie, het hy sy klere gegryp en dit in twee stukke geskeur.
EliShua tree as profeet op. Sy wonders.
13 DAARNA tel hy die mantel van EliJaHûW op wat van hom afgeval het, en hy draai om en gaan op die wal van die Jordaan staan;
14 en hy neem die mantel van EliJaHĂ»W wat van hom afgeval het, en slaan op die water en sĂȘ: Waar is JaHWeH, die Elohey van EliJaHĂ»W, ja, Hy? En toe hy op die water slaan, is hy na weerskante verdeel, en EliShua het deurgegaan.
15 En die profete-seuns wat in JĂ©rigo was, het dit op ân afstand gesien en gesĂȘ: Die Gees van EliJaHĂ»W rus op EliShua! En hulle het hom tegemoet gekom en voor hom na die Aarde gebuig [Boekrol van die Opregte 51:18; Openbaring 3:9]
16 en vir hom gesĂȘ: Kyk, hier is by u dienaars vyftig kragtige manne; laat hulle tog u meester gaan soek, of nie miskien die Gees van JaHWeH hom opgeneem en hom op een van die berge of in een van die dale gewerp het nie. Maar hy het beveel: Stuur [hulle] nie!
17 Maar toe hulle tot vervelens toe by hom aanhou, sĂȘ hy: Stuur. Daarop stuur hulle vyftig man uit, en diĂ© het drie dae lank gesoek, maar hom nie gekry nie.
18 En hulle het na hom teruggekeer terwyl hy nog in JĂ©rigo vertoef; en hy vra hulle: Het ek julle nie gesĂȘ: Moenie gaan nie?
19 En die manne van die stad het vir EliShua gesĂȘ: Kyk, die ligging van die stad is goed soos my meester sien, maar die water is besoedel, en die Aarde veroorsaak onvrugbaarheid.
20 En hy antwoord: Bring vir my ân nuwe skottel en gooi daar sout in. En hulle het haar na hom gebring. [MattithJaHĂ»W 5:13; LevĂtikus 2:13]
21 Daarop gaan hy uit na die plek waar die water uitkom en gooi die sout in haar en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Ek het diĂš water gesond gemaak; daar sal geen dood of onvrugbaarheid meer van kom nie.
22 En die water het gesond geword tot vandag toe volgens die woord van EliShua wat hy gespreek het.
23 En daarvandaan het hy opgegaan na BetEl; terwyl hy met die pad opgaan, kom daar klein seuntjies uit die stad uit wat met hom spot en vir hom sĂȘ: Gaan op, kaalkop! Gaan op, kaalkop!
24 Toe het hy agter hom omgekyk en hulle gesien en hulle vervloek in die Naam van JaHWeH; en twee bere het uit die bos gekom en van hulle twee-en-veertig kinders verskeur.
25 En hy het daarvandaan na die berg Karmel gegaan en daarvandaan na SamarĂa teruggekom.
Wonderbare verlossing van die verbonde leërs van JeHûWdah, JisraEl en Edom.
1 EN JeHĂŽWram, die seun van Agab, het koning geword oor JisraEl in SamarĂa in die agttiende jaar van JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, en hy het twaalf jaar geregeer.
2 En hy het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH, maar nie soos sy vader en sy moeder nie, want hy het die kliptoring van BaÀl verwyder wat sy vader gemaak het.
3 Maar hy het die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het, aangekleef sonder om van haar af te wyk.
4 En Mesa, die koning van Moab, was ân skaapboer, en hy het aan die koning van JisraEl gelewer honderdduisend lammers en honderdduisend ramme se wol.
5 Maar nĂĄ die dood van Agab het die koning van Moab van die koning van JisraEl afvallig geword.
6 En in dieselfde tyd het koning JeHĂŽWram uit SamarĂa uitgetrek en die hele JisraEl gemonster.
7 Ook het hy JeHÎWshafat, die koning van JeHûWdah, laat weet: Die koning van Moab het van my afvallig geword; sal u saam met my trek om teen die Moabiete te veg? En hy antwoord: Ek sal optrek; ek sal wees soos u, my volk soos u volk, my perde soos u perde.
8 En hy vra: Met watter pad sal ons optrek? Toe antwoord hy: Met die pad deur die wildernis van Edom.
9 So het die koning van JisraEl dan getrek en die koning van JeHĂ»Wdah en die koning van Edom; maar nadat hulle ân pad van sewe dae omgetrek het, was daar geen water vir die leĂ«r en die vee wat in hulle voetspore gevolg het nie.
10 Toe sĂȘ die koning van JisraEl: Ag, JaHWeH het hierdie drie konings geroep om hulle in die hand van die Moabiete te gee!
11 En JeHĂŽWshafat vra: Is hier nie ân profeet van JaHWeH, dat ons deur hom JaHWeH kan raadpleeg nie? Toe antwoord een van die koning van JisraEl sĂȘ dienaars en sĂȘ: Hier is EliShua, die seun van Safat, wat water op die hande van EliJaHĂ»W gegiet het.
12 Daarop sĂȘ JeHĂŽWshafat: By hom is die Woord van JaHWeH. So het die koning van JisraEl en JeHĂŽWshafat en die koning van Edom dan na hom afgegaan.
13 Maar EliShua het aan die koning van JisraEl gesĂȘ: Wat het ek met u te doen? Gaan na die profete van u vader en die profete van u moeder! Maar die koning van JisraEl antwoord hom: Ag nee, want JaHWeH het hierdie drie konings geroep om hulle in die hand van die Moabiete te gee.
14 En EliShua sĂȘ: So waar as JaHWeH van die leĂ«rmagte leef voor wie se Aangesig ek staan, as ek nie agting gehad het vir die persoon van JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, nie, ek sou na u nie kyk en u nie aansien nie.
15 Maar bring nou vir my ân siterspeler. En toe die siterspeler op die snare speel, het die Hand van JaHWeH op hom gekom,
16 en hy het gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Maak hierdie dal vol gate.
17 Want so beveel JaHWeH: Julle sal geen wind sien nie, en julle sal geen reën sien nie, en tog sal hierdie dal vol water word, sodat julle self en julle vee en julle ander diere kan drink.
18 Ja, dit is nog te gering in die OĂ« van JaHWeH: Hy sal ook die Moabiete in julle hand gee.
19 En julle sal elke versterkte stad en elke uitgesoekte stad oorweldig en elke suiwer boom omkap en al die waterfonteine toestop, en elke goeie stuk grond sal julle met klippe bederwe.
20 En die volgende mĂŽre, omtrent die tyd dat hulle die spysbydrae bring, kom daar meteens water van die kant van Edom af, sodat die Aarde vol water geword het.
21 En toe al die Moabiete hoor dat die konings optrek om teen hulle te veg, is hulle opgeroep, almal wat die gord vasgespe en wat ouer was, en hulle het by die grens gaan staan.
22 Terwyl hulle die mĂŽre vroeg hul gereedmaak en die son oor die water opgaan, sien die Moabiete op ân afstand die water rooi soos bloed.
23 En hulle sĂȘ: Dit is bloed; die konings het sekerlik mekaar aangeval en die een die ander verslaan; en nou op die buit af, julle Moabiete!
24 Maar toe hulle by die laer van JisraEl kom, het die JisraEliete hulle gereedgemaak en die Moabiete verslaan, sodat hulle voor hul uit gevlug het; en hulle het dieper ingetrek en die Moabiete verslaan.
25 Daarna het hulle die stede verwoes en op elke goeie stuk grond elkeen sy klip gegooi, sodat sy [daarvan] vol was, en elke waterfontein toegestop en elke suiwer boom omgekap, totdat hulle net in Kir-Haréset haar klip[mure] laat oorbly het. Maar toe die slingeraars haar omsingel en beskiet,
26 en die koning van Moab sien dat die geveg vir hom te swaar word, het hy sewehonderd man wat die swaard uittrek, met hom saamgeneem om na die koning van Edom deur te breek; maar hulle kon nie.
27 Daarop neem hy sy eersgebore seun, wat in sy plek koning sou word, en hom opgedra as brandoffer op die muur. Toe het ân groot Woede oor JisraEl gekom, sodat hulle van hom weggetrek en na [hulle] Aarde teruggegaan het.
Die olie van die weduwee. Die seun van die Sunamitiese vrou. Die giftige kos en die twintig garsbrode.
1 EN ân sekere vrou uit die vroue van die profete-seuns het na EliShua geroep en gesĂȘ: U dienaar, my man, is dood, en u weet self dat u dienaar JaHWeH gevrees het; nou het die skuldeiser gekom om my twee kinders vir hom as slawe te neem. [JeshaJaH 50:1]
2 Toe sĂȘ EliShua vir haar: Wat kan ek vir jou doen? Gee my te kenne wat jy in die huis het. En sy antwoord: U dienares het glad niks in die huis nie, behalwe ân flessie met olie.
3 En hy sĂȘ: Gaan leen vir jou van buite af kanne, leĂ« kanne van al jou bure; leen nie te min nie.
4 Gaan dan in en sluit die deur agter jou en jou seuns toe, en giet in al daardie kanne en sit weg wat vol is.
5 Sy het toe van hom af weggegaan en die deur agter haar en haar seuns toegesluit; en terwyl hulle vir haar aanbring, giet sy in.
6 Sodra die kanne vol was, sĂȘ sy aan haar seun: Bring vir my nog ân kan aan; maar hy antwoord haar: Daar is geen kan meer nie. Toe gaan die olie staan.
7 Daarop kom sy om dit die man van die Elohim te kenne te gee; en hy sĂȘ: Gaan verkoop die olie en betaal jou skulde; van die orige kan jy en jou seuns dan lewe.
8 En op ân dag het EliShua verbygegaan na Sunem; en daar was ân vermoĂ«nde vrou wat by hom aangehou het dat hy brood sou eet. En so dikwels as hy verbygaan, het hy daarheen weggedraai om brood te eet.
9 En sy het aan haar man gesĂȘ: Kyk tog, ek merk dat hy ân apart gestelde man van Elohim is wat gedurig by ons verbygaan;
10 laat ons tog ân klein ommuurde bo-kamer maak, en laat ons daar vir hom ân bed en ân tafel en ân stoel en ân lamp neersit; wanneer hy dan by ons kom, kan hy daar intrek.
11 En toe hy op ân dag daar kom, het hy in die bo-kamer ingetrek en daar gaan lĂȘ
12 en aan sy dienaar GehĂĄsi gesĂȘ: Roep hierdie Sunamitiese vrou. Nadat hy haar dan geroep en sy voor hom gaan staan het,
13 sĂȘ hy vir hom: Vra haar tog: Kyk, jy het al hierdie sorg aan ons bestee; wat kan daar vir jou gedoen word? Kan daar vir jou ân goeie woord gedoen word by die koning of die leĂ«rowerste? Maar sy antwoord: Ek woon onder my volk.
14 Daarop sĂȘ hy: Wat kan daar dan vir haar gedoen word? En GehĂĄsi antwoord: Voorwaar, sy het geen seun nie, en haar man is oud.
15 En hy sĂȘ: Roep haar. En toe hy haar geroep en sy in die deur gaan staan het,
16 sĂȘ hy: Sulke tyd oor ân jaar sal jy ân seun omhels. En sy antwoord: Ag nee, my meester, man van die Elohim, moenie vir u dienares lieg nie!
17 En die vrou het swanger geword en ân seun gebaar op daardie tyd oor ân jaar, soos EliShua met haar gespreek het. [JeshaJaH 66:7-14]
18 Maar toe die kind groot was, het hy op ân dag uitgegaan na sy vader, na die maaiers,
19 en vir sy vader gesĂȘ: My kop, my kop! DiĂ© sĂȘ toe vir ân dienaar: Dra hom na sy moeder.
20 En hy het hom gedra en by sy moeder gebring. En hy het op haar knieë gesit tot die middag en gesterwe.
21 En sy het opgeklim en hom op die bed van die man van die Elohim neergelĂȘ en agter hom toegesluit en uitgegaan.
22 Daarop roep sy haar man en sĂȘ: Stuur tog vir my een van die dienaars met een van die eselinne, dat ek gou na die man van die Elohim kan gaan en terugkom. [ZekarJaH 9:9]
23 En hy sĂȘ: Waarom gaan jy vandag na hom? Dit is geen maandsvernuwing of Sabbat nie. En sy antwoord: Wees maar gerus!
24 Toe saal sy die esel op en sĂȘ aan haar dienaar: Jaag aan en gaan voort; hou my nie op in die ry nie, behalwe as ek jou sĂȘ.
25 Sy het dan weggegaan en by die man van die Elohim op die berg Karmel gekom. Sodra die man van die Elohim haar op ân afstand sien, sĂȘ hy aan sy dienaar GehĂĄsi: Kyk, daar is diĂ© Sunamitiese vrou!
26 Loop haar nou tog tegemoet en sĂȘ vir haar: Gaan dit goed met u? Gaan dit goed met u man? Gaan dit goed met u kind? En sy antwoord: Goed.
27 Maar toe sy by die man van die Elohim op die berg kom, het sy sy voete gegryp. En GehĂĄsi het aangekom om haar weg te stoot; maar die man van die Elohim sĂȘ: Laat haar staan, want haar siel is bitter bedroef in haar, en JaHWeH het dit vir my verberg en my dit nie meegedeel nie.
28 En sy sĂȘ: Het ek van my meester ân seun gevra? Het ek nie gesĂȘ: Moet my nie mislei nie ?
29 En hy sĂȘ vir GehĂĄsi: Gord jou heupe en neem my staf in jou hand en gaan heen; as jy iemand teĂ«kom, groet hom nie; en as iemand jou groet, antwoord hom nie; en lĂȘ my staf op die gesig van die seun.
30 Maar die moeder van die seun sĂȘ: So waar as JaHWeH leef en u siel leef, ek sal u nie verlaat nie! En hy het opgestaan en agter haar aan geloop.
31 En GehĂĄsi het voor hulle uit gegaan en die staf op die gesig van die seun gelĂȘ; maar daar was geen stem en geen opmerksaamheid nie. Daarop gaan hy terug hom tegemoet en bring hom die berig en sĂȘ: Die seun het nie wakker geword nie.
32 En toe EliShua in die huis kom, was die seun dood, neergelĂȘ op sy bed!
33 En hy het ingegaan en die deur agter hulle twee toegesluit en tot JaHWeH gebid.
34 Daarna klim hy op en gaan lĂȘ op die kind en sit sy mond op diĂ© se mond en sy oĂ« op diĂ© se oĂ« en sy handpalms op diĂ© se handpalms en val op hom neer; en die vlees van die kind het warm geword.
35 Daarop het hy teruggekom en in die huis een keer heen en weer geloop, om dan [opnuut] op te klim en val op hom neer en die seun het sewe maal genies, en die seun het sy oë oopgemaak. [JeshaJaH 4:1]
36 Toe roep hy GehĂĄsi en sĂȘ: Roep hierdie Sunamitiese vrou. Nadat hy haar dan geroep en sy by hom gekom het, sĂȘ hy: Tel jou seun op.
37 En sy het ingekom en voor sy voete geval en na die Aarde gebuig; en sy het haar seun opgetel en uitgegaan. [2 Ezra 10:44]
38 Weer het EliShua in Gilgal gekom, en daar was hongersnood in die Aarde; en terwyl die profete-seuns voor hom sit, sĂȘ hy aan sy dienaar: Sit die groot pot op en maak ân gekookte kooksel klaar vir die profete-seuns.
39 Toe gaan een uit in die veld om groente te versamel; en hy het wilde ranke van die veld gekry en daarvan sy kleed vol karkoere van die veld gepluk en gekom en haar in die kookpot stukkend gesny; want hulle het haar nie geken nie.
40 Daarna het hulle vir die manne opgeskep om te eet; maar net toe hulle van die kooksel eet, skreeu hulle en roep: Man van Elohim, die dood is in die pot! En hulle kon haar nie eet nie.
41 Maar hy sĂȘ: Gaan haal dan meel. En hy gooi hom in die pot en sĂȘ: Skep uit vir die omstanders, dat hulle eet. En daar was niks besoedel in die pot nie.
42 En daar het ân man van BaĂ€l-SalĂsa gekom en vir die man van Elohim eerstelingsbrode, twintig garsbrode, en vars graan in sy mandjie gebring. En hy het gesĂȘ: Gee vir die omstanders, dat hulle eet.
43 En sy dienaar antwoord: Hoe kan ek hulle voor die aangesig van ân honderd man voorsit? Maar hy sĂȘ: Gee vir die omstanders, dat hulle eet, want so spreek JaHWeH: Hulle sal eet en oorhou.
44 En hy sit hulle hulle voor, en hulle het geëet en oorgehou volgens die Woord van JaHWeH.
NaÀman, die Arameër, word genees van sy melaatsheid. Gehåsi word melaats.
1 EN NaĂ€man, die leĂ«rowerste van die koning van Aram, was ân groot man voor die aangesig van sy meester en hoog in aansien; want deur hom het JaHWeH aan die ArameĂ«rs ân oorwinning gegee; en die man was ân dappere, [maar] melaats.
2 En die ArameĂ«rs het in bendes uitgetrek en uit die Aarde van JisraEl ân klein dogtertjie as gevangene weggevoer wat in diens van NaĂ€man se vrou gekom het.
3 En sy het vir haar meesteres gesĂȘ: Ag, was my meester maar net by die aangesig van die profeet wat in SamarĂa is, dan sou hy sy melaatsheid wegneem.
4 Toe gaan hy in en gee dit aan sy meester te kenne en sĂȘ: So en so het die dogtertjie gespreek wat uit die Aarde van JisraEl kom.
5 En die koning van Aram sĂȘ: Gaan dan, ek wil ân brief aan die koning van JisraEl stuur. En hy het gegaan en tien talente silwer en sesduisend sikkels goud en tien stel klere saam met hom geneem,
6 en aan die koning van JisraEl die brief gebring van die volgende inhoud: Saam met hierdie brief aan u stuur ek dan nou my dienaar NaÀman na u toe, dat u sy melaatsheid kan wegneem.
7 Sodra die koning van JisraEl die brief gelees het, skeur hy sy klere en sĂȘ: Is ek dan Elohim, om dood en lewend te maak, dat hierdie man na my stuur om van ân man sy melaatsheid weg te neem? Erken en sien tog net hoedat hy ân geleentheid teen my soek.
8 Maar toe EliShua, die man van Elohim hoor dat die koning van JisraEl sy klere geskeur het, laat hy die koning weet: Waarom skeur u u klere? Laat hom maar na my kom; dan sal hy weet dat daar ân profeet in JisraEl is.
9 So het NaÀman dan gekom met sy perde en met sy waens en voor die deur van EliShua se huis stilgehou.
10 Toe stuur EliShua ân boodskapper na hom om te sĂȘ: Gaan heen, was jou sewe maal in die Jordaan; dan sal jou vlees terugkeer, en jy sal gesuiwer wees. [Psalm 12:6]
11 Maar NaĂ€man het baie kwaad geword en weggegaan en gesĂȘ: Kyk, ek het gedink: Hy sal sekerlik na my uitkom en staan en die Naam van JaHWeH, sy Elohey aanroep en sy hand oor die plek wuif en die melaatsheid wegneem.
12 Is Abåna en Farpar, die riviere van Damaskus, nie beter as al die waters van JisraEl nie? Kon ek my nie daarin was en gesuiwer word nie? En hy het omgedraai en vererg weggery.
13 Toe kom sy dienaars nader en spreek met hom en sĂȘ: My vader, as die profeet u ân groot saak beveel het, sou u dit nie doen nie? Hoeveel te meer nou dat hy u gesĂȘ het: Was jou, en jy sal gesuiwer word?
14 Daarop het hy afgeklim en sewe maal in die Jordaan ondergeduik volgens die woord van die man van die Elohim, en sy vlees het teruggekeer soos die vlees van ân jong seun, en hy is gesuiwer.
15 Toe draai hy om na die man van die Elohim, hy en sy hele gevolg, en hy het ingekom en voor hom gaan staan en gesĂȘ: Kyk, nou weet ek dat daar geen Elohim op die hele Aarde is nie, behalwe in JisraEl. Neem dan nou tog ân geskenk aan van u dienaar.
16 Maar hy sĂȘ: So waar as JaHWeH leef voor wie se Aangesig ek staan, ek sal haar nie aanneem nie! En hy het by hom aangehou om dit aan te neem, maar hy het geweier.
17 En NaĂ€man het gesĂȘ: So nie, laat dan tog aan u dienaar ân vrag Adamah [adamiet se Aarde] gegee word, soveel as ân paar muile kan dra; want u dienaar sal nie meer brandoffer of ân slagdier aan gode van andere bring nie, maar net aan JaHWeH.
18 Mag JaHWeH in hierdie saak u dienaar vergewe: as my meester in die huis van Rimmon (ân idool) ingaan om hom daar neer te buig, terwyl hy op my hand leun, sodat ek my ook in die huis van Rimmon neerbuig - as ek my neerbuig in die huis van Rimmon, mag JaHWeH dan tog in hierdie saak u dienaar vergewe.
19 En hy sĂȘ vir hom: Gaan in vrede! Nadat hy ân klein afstand oor die Aarde van hom weggetrek het,
20 sĂȘ GehĂĄsi, die dienaar van EliShua, die man van die Elohim: Kyk, my meester het hierdie ArameĂ«r NaĂ€man verskoon deur nie uit sy hand aan te neem wat hy gebring het nie. So waar as JaHWeH leef, sekerlik sal ek agter hom aan loop en iets van hom aanneem.
21 So het GehĂĄsi dan NaĂ€man haastig gevolg. En toe NaĂ€man een agter hom aan sien hardloop, het hy van die wa afgespring hom tegemoet en gesĂȘ: Gaan dit goed?
22 En hy antwoord: Dit gaan goed; my meester stuur my om te sĂȘ: Kyk, daar het nou net twee jongmanne, profete-seuns, van die gebergte van Efraim af, na my gekom. Gee aan hulle tog ân talent silwer en twee stel klere.
23 En NaĂ€man sĂȘ: Neem asseblief twee talente! En hy het by hom aangehou en twee talente silwer in twee beurse toegebind en haar saam met twee stel klere aan twee van sy dienaars gegee, wat haar voor hom uit gedra het.
24 En toe hy by die heuwel aankom het hy haar uit hulle hand geneem en in die huis in bewaring gegee en die manne laat gaan; en hulle het weggegaan.
25 Toe hy dan inkom en by sy meester staan, sĂȘ EliShua vir hom: Vanwaar, GehĂĄsi? En hy antwoord: U dienaar het nĂȘrens heengegaan nie.
26 Maar hy sĂȘ vir hom: Het my hart nie saamgegaan toe ân man van sy wa af omgedraai het jou tegemoet nie? Is dit tyd om die silwer te neem en om klere te neem en olyfbome en wingerde en kleinvee en beeste en slawe en slavinne?
27 Daarom sal die melaatsheid van NaÀman jou en jou saad vir ewig aanklewe. En hy het van hom uitgegaan melaats, soos sneeu.
EliShua laat die yster drywe. Die Arameërs word verblind.
1Â EN die profete-seuns het vir EliShua gesĂȘ: Kyk tog, die plek waar ons voor u woon, is vir ons te nou.
2 Laat ons tog na die Jordaan gaan en elkeen daarvandaan ân balk gaan haal, dat ons daar vir ons ân plek kan maak om daar te woon. En hy het gesĂȘ: Gaan.
3 Maar een sĂȘ: Gaan tog asseblief saam met u dienaars. En hy antwoord: Ek sal gaan.
4 En hy het saam met hulle gegaan. En toe hulle by die Jordaan kom, het hulle bome omgekap.
5 Maar terwyl een die balk kap, val die Yster in die water; en hy roep uit en sĂȘ: Ag, my meester, hy is nogal geleen!
6 En die man van die Elohim vra: Waar het hy geval? En toe hy hom die plek wys, het hy ân stok afgesny en hom daarheen gegooi en die Yster bo laat drywe.
7 En hy sĂȘ: Haal hom nou maar uit! En hy het sy hand uitgesteek en hom geneem.
8 Terwyl die koning van Aram besig was om oorlog te voer teen JisraEl, het hy met sy dienaars beraadslaag en gesĂȘ: Op diĂ© en diĂ© plek sal my laer staan.
9 Maar die man van die Elohim het die koning van JisraEl laat weet: Pas op dat u nie deur daardie plek trek nie, want die Arameërs trek daarheen af.
10 Daarom het die koning van JisraEl na die plek gestuur waarvan die man van die Elohim met hom gespreek en waarvoor hy hom gewaarsku het. En hy het hom daar beskerm, nie net een maal of twee maal nie.
11 Toe word die hart van die koning van Aram hieroor onrustig, en hy roep sy dienaars en sĂȘ vir hulle: Kan julle my nie te kenne gee wie van ons mense vir die koning van JisraEl is nie?
12 En een van sy dienaars antwoord: Nee, my meester, die koning, maar EliShua, die profeet wat in JisraEl is, kan die koning van JisraEl die woorde te kenne gee wat u in u slaapkamer spreek.
13 En hy sĂȘ: Gaan kyk waar hy is, dat ek hom kan laat vang. En daar is aan hom te kenne gegee en gesĂȘ: Hy is daar in Dotan.
14 So het hy dan daarheen perde en strydwaens en ân swaar leĂ«r gestuur, en hulle het in die nag gekom en die stad omsingel.
15 En toe die dienaar van die man van die Elohim vroeg opstaan en uitgaan, was daar ân leĂ«r met perde en strydwaens rondom die stad. En sy dienaar sĂȘ vir hom: Ag, my meester, hoe sal ons maak?
16 Maar hy antwoord: Vrees nie; want die wat by ons is, is meer as die wat by hulle is.
17 En EliShua het gebid en gesĂȘ: JaHWeH, open tog sy oĂ«, dat hy kan sien. En JaHWeH het die oĂ« van sy dienaar geopen, dat hy kon sien, en meteens was die berg vol perde en waens van vuur rondom EliShua.
18 En toe hulle na hom afkom, het EliShua tot JaHWeH gebid en gesĂȘ: Slaan tog hierdie nasie met blindheid. En Hy het hulle op die woord van EliShua met blindheid geslaan.
19 Daarop sĂȘ EliShua vir hulle: Dit is nie die weg, en dit is nie die stad nie; volg my, dan sal ek julle lei na die man wat julle soek; en hy het hulle na SamarĂa gelei.
20 En by hulle aankoms in SamarĂa, sĂȘ EliShua: JaHWeH, open hulle oĂ«, dat hulle kan sien. En JaHWeH het hulle oĂ« geopen, dat hulle kon sien, en daar was hulle binne-in SamarĂa!
21 En die koning van JisraEl sĂȘ vir EliShua toe hy hulle sien: Moet ek verslaan, moet ek verslaan, my vader?
22 Maar hy antwoord: U mag nie verslaan nie. Sou u dan verslaan die wat u met u swaard en u boog as gevangenes weggevoer het? Sit aan hulle brood en water voor, dat hulle kan eet en drink en na hulle meester kan trek.
23 En hy het hulle ân groot maaltyd berei; en nadat hulle geĂ«et en gedrink het, laat hy hulle gaan; en hulle het na hul meester getrek. En die bendes van die ArameĂ«rs het verder nie meer in die Aarde van JisraEl gekom nie.
Beleg en wonderbare verlossing van SamarĂa.
24 EN daarna het BĂ©nhadad, die koning van Aram, sy hele leĂ«r versamel en opgetrek en SamarĂa beleĂ«r.
25 En daar was ân groot hongersnood in SamarĂa, want hulle het teen haar beleĂ«r totdat ân eselskop tagtig [sikkels silwer] en ân kwart-kab duiwemis vyf sikkels silwer werd was.
26 En terwyl die koning op die muur verbygaan, roep ân vrou na hom en sĂȘ: Help, meester, koning!
27 Maar hy antwoord: As JaHWeH jou nie help nie, waarvandaan moet ek jou dan help? Van die dorsvloer of van die parskuip?
28 Verder sĂȘ die koning vir haar: Wat is dit met jou? En sy antwoord: Hierdie vrou het vir my gesĂȘ: Gee jou seun, dat ons hom vandag eet; dan kan ons mĂŽre my seun eet.
29 So het ons dan my seun gaargemaak en hom geĂ«et; maar toe ek die volgende dag vir haar sĂȘ: Gee jou seun, dat ons hom eet - het sy haar seun weggesteek.
30 En toe die koning die woorde van die vrou hoor, skeur hy sy klere, terwyl hy op die muur verder loop - die mense het gesien hoe daar ân roukleed onder op sy liggaam was -
31 en hy sĂȘ: Mag Elohim so aan my doen en so daaraan toedoen, as die hoof van EliShua, die seun van Safat, vandag op hom sal bly staan.
32 En terwyl EliShua in sy huis sit en die oudstes by hom sit, het [die koning] ân man voor hom uit gestuur; maar voordat die boodskapper by hom kom, sĂȘ hy aan die oudstes: Het julle gesien dat hierdie moordenaarskind stuur om my hoof af te slaan? Let op! Sodra die boodskapper kom, sluit dan die deur toe en druk hom met die deur weg. Is die geruis van sy meester se voetstappe nie agter hom nie ?
33 Terwyl hy nog met hulle spreek, kom die boodskapper juis af na hom toe. En [die koning] sĂȘ: Kyk, hierdie teĂ«spoed kom van JaHWeH; waarom sal ek langer op JaHWeH wag?
1Â TOE sĂȘ EliShua: Hoor die Woord van JaHWeH! So spreek JaHWeH: MĂŽre omtrent sulke tyd sal ân maat fynmeel ân sikkel, en twee mate gars ân sikkel kos in die poort van SamarĂa.
2 Maar die adjudant op wie se arm die koning geleun het, antwoord die man van die Elohim en sĂȘ: Al maak JaHWeH ook vensters in die Hemele, sou dit kan gebeur? En hy sĂȘ: Kyk, jy sal dit met jou oĂ« sien, maar nie daarvan eet nie.
3 En daar was vier melaatse manne by die ingang van die poort; hulle het die een vir die ander gesĂȘ: Wat bly ons hier totdat ons sterwe?
4 As ons sĂȘ: Laat ons in die stad ingaan - aangesien daar hongersnood in die stad is - sal ons daar sterwe; en as ons hier bly, sal ons sterwe; kom dan nou en laat ons oorloop na die laer van die ArameĂ«rs. As hulle ons laat lewe, dan bly ons lewe; en as hulle ons doodmaak, dan sterwe ons.
5 En hulle het klaargemaak in die aandskemer om in die laer van die Arameërs in te gaan; maar toe hulle aan die buitekant van die laer van die Arameërs kom, was daar niemand nie.
6 Want die Majesteit het die leĂ«r van die ArameĂ«rs ân gedruis van waens en ân gedruis van perde, ân gedruis van ân groot leĂ«rmag laat hoor, sodat hulle die een vir die ander gesĂȘ het: kyk, die koning van JisraEl het die konings van die Hetiete en die konings van die Egiptenaars teen ons gehuur om ons te oorval.
7 Daarom het hulle in die skemer klaargemaak en gevlug, maar hulle tente en perde en esels, die laer soos dit was, in die steek gelaat; en hulle het vir hul lewe gevlug.
8 En toe daardie melaatse manne by die kant van die laer kom, het hulle een tent binnegegaan en geĂ«et en gedrink en daar silwer en goud en klere uit weggeneem en dit gaan begrawe. Daarna het hulle teruggekom en ân ander tent binnegegaan en ook daaruit weggeneem en dit gaan begrawe.
9 Toe sĂȘ hulle die een vir die ander: Ons doen nie reg nie. Hierdie dag is ân dag van goeie boodskap, en ons bly stil! As ons vertoef tot die mĂŽrelig toe, dan sal ons skuldig staan. Kom dan nou, laat ons gaan en dit in die huis van die koning vertel.
10 En hulle het gekom en na die poortwagters van die stad geroep en aan hulle berig gebring en gesĂȘ: Ons het by die laer van die ArameĂ«rs gekom, maar kyk, daar was niemand en geen adamiet se stem nie, maar net vasgemaakte perde en vasgemaakte esels en tente net soos dit was.
11 En die poortwagters het geroep en dit binne-in die huis van die koning vertel.
12 Toe staan die koning in die nag op en sĂȘ aan sy dienaars: Laat ek julle vertel wat die ArameĂ«rs aan ons gedoen het. Hulle weet dat ons honger ly; daarom het hulle uit die laer getrek om hulle in die veld weg te steek, en gesĂȘ: As hulle uit die stad uittrek, sal ons hulle lewendig vang en in die stad inkom.
13 Maar een van sy dienaars antwoord en sĂȘ: Laat hulle dan tog vyf van die perde wat in haar oorgebly het, neem - kyk, hulle is soos die hele menigte van JisraEl wat in haar oor is; kyk, hulle is soos die hele menigte van JisraEl wat omgekom het - laat ons diĂ© dan stuur en sien.
14 Hulle neem toe twee strydwaens met perde; en die koning het agter die leĂ«r van die ArameĂ«rs aan gestuur en gesĂȘ: Gaan kyk.
15 En hulle het agter hulle aan gegaan tot by die Jordaan; en kyk, die hele pad was vol klere en voorwerpe wat die Arameërs in hulle oorhaastige vlug weggegooi het. Daarop draai die boodskappers om en deel dit aan die koning mee.
16 Toe gaan die volk uit om die laer van die ArameĂ«rs te plunder; en ân maat fynmeel het ân sikkel gekos, en twee mate gars ân sikkel, volgens die Woord van JaHWeH.
17 En die koning het die adjudant op wie se arm hy geleun het, oor die poort aangestel; maar die volk het hom in die poort vertrap, sodat hy gesterf het volgens die boodskap van die man van die Elohim, deur hom uitgespreek toe die koning na hom afgekom het.
18 Want toe die man van die Elohim met die koning gespreek en gesĂȘ het: MĂŽre omtrent sulke tyd sal twee mate gars ân sikkel, en ân maat fynmeel ân sikkel werd wees in die poort van SamarĂa -
19 het die adjudant die man van die Elohim geantwoord en gesĂȘ: Al maak JaHWeH ook vensters in die Hemele, sou so iets kan gebeur? En hy het gesĂȘ: Kyk, jy sal dit met jou oĂ« sien, maar nie daarvan eet nie.
20 En so het dit met hom gegaan - die mense het hom in die poort vertrap, sodat hy gesterf het.
Die sewe jaar hongersnood. Die eiendom van die Sunamitiese vrou.
1 EN EliShua het met die vrou gespreek wie se seun hy lewendig gemaak het, en gesĂȘ: Maak jou klaar en vertrek, jy met jou huisgesin, en vertoef as vreemdeling waar jy kan vertoef, want JaHWeH het ân hongersnood geroep - wat ook vir sewe jaar oor die Aarde gekom het. [Openbaring 12]
2 Die vrou maak haar toe klaar om te doen volgens die boodskap van die man van die Elohim: sy het getrek met haar huisgesin en as vreemdeling sewe jaar lank in die Aarde van die Filistyne vertoef.
3 En aan die einde van sewe jaar het die vrou uit die land van die Filistyne teruggekom en uitgegaan om ân beroep te doen op die koning vanweĂ« haar huis en haar grond.
4 Die koning was juis besig om met GehĂĄsi, die dienaar van die man van die Elohim, te spreek en te sĂȘ: Vertel my tog al die groot dinge wat EliShua gedoen het.
5 En terwyl hy die koning vertel hoe hy die dooie lewendig gemaak het, roep die vrou wie se seun hy lewendig gemaak het, juis die koning aan vanweĂ« haar huis en haar grond. En GehĂĄsi sĂȘ: My meester die koning, sy is die vrou, en hy is haar seun wat EliShua lewendig gemaak het.
6 En die koning het die vrou ondervra, en sy het hom vertel. Toe gee die koning haar ân sekere hofdienaar en sĂȘ: Laat haar alles terugkry wat aan haar behoort, en ook die hele opbrengs van die grond, van die dag af dat sy die deel van die Aarde verlaat het, tot nou toe.
GazaEl word koning van Aram.
7Â EN EliShua het in Damaskus aangekom, terwyl BĂ©nhadad, die koning van Aram, siek was; en aan hom is meegedeel en gesĂȘ: Die man van die Elohim het hierheen gekom.
8 Toe sĂȘ die koning vir GazaEl: Neem ân geskenk in jou hand en gaan die man van die Elohim tegemoet en raadpleeg JaHWeH deur hom en vra: Sal ek van hierdie siekte gesond word?
9 Daarop het GazaEl hom tegemoet gegaan en ân geskenk in sy hand geneem, naamlik allerhande kosbare goed van Damaskus, ân vrag vir veertig kamele; en hy het gekom en voor hom gaan staan en gesĂȘ: U seun BĂ©nhadad, die koning van Aram, stuur my na u om te vra: Sal ek van hierdie siekte gesond word?
10 En EliShua antwoord hom: Gaan sĂȘ: Jy sal sekerlik nie gesond word nie; want JaHWeH het my laat sien dat hy sekerlik sal sterwe.
11 En hy het sy gesig strak na hom gerig totdat hy verleë was; en die man van die Elohim het geween.
12 Toe sĂȘ GazaEl: Waarom ween my meester? En hy antwoord: Omdat ek weet watter besoedeling jy die kinders van JisraEl sal aandoen; jy sal hulle vestings aan die brand steek en hulle jongmanne met die swaard ombring en hulle jong kinders verpletter en hulle swanger vroue oopsny.
13 Maar GazaEl sĂȘ: Wat is u dienaar, ân hond, dat hy hierdie groot ding sou doen? En EliShua antwoord: JaHWeH het my jou laat sien as koning oor Aram.
14 Daarop het hy van EliShua af weggegaan, en toe hy by sy meester kom, het diĂ© hom gevra: Wat het EliShua vir jou gesĂȘ? En hy antwoord: Hy het vir my gesĂȘ: U sal sekerlik gesond word.
15 Maar die volgende dag het hy die bedsprei geneem en hom in die water gesteek en oor sy gesig uitgesprei, sodat hy gesterf het; en GazaEl het in sy plek koning geword.
Jehóram en AgazJaH konings van JeHûWdah
16 EN in die vyfde jaar van JÎWram, die seun van Agab, die koning van JisraEl, terwyl JeHÎWshafat koning was van JeHûWdah, het Jehóram, die seun van JeHÎWshafat, die koning van JeHûWdah, koning geword.
17 Hy was twee-en-dertig jaar oud toe hy koning geword het, en hy was agt jaar lank koning in Jerusalem.
18 En hy het gewandel in die Weg van die konings van JisraEl, soos die huis van Agab gedoen het; want hy het die dogter van Agab as vrou gehad en het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH.
19 Maar JaHWeH wou JeHĂ»Wdah nie vernietig nie ter wille van Dawid, Sy kneg, volgens Sy belofte aan hom dat Hy hom altyd ân lamp vir sy seuns sou gee.
20 In sy dae het die Edomiete van JeHĂ»Wdah afvallig geword en ân koning oor hulle aangestel.
21 Daarom het JĂŽWram oorgetrek na SeĂŻr, en al die strydwaens saam met hom; en toe hy hom in die nag gereed gemaak het, het hy die Edomiete verslaan wat hom omsingel het, saam met die owerstes van die strydwaens; en die manskappe het na hulle tente gevlug.
22 So het die Edomiete dan van JeHûWdah afvallig geword tot vandag toe; in dieselfde tyd het Libna afvallig geword.
23 En die verdere woorde van JÎWram en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
24 En JÎWram het ontslaap met sy vaders en is by sy vaders begrawe in die Stad van Dawid; en sy seun AgazJaHûW het in sy plek koning geword.
25 In die twaalfde jaar van JÎWram, die seun van Agab, die koning van JisraEl, het AgazJaHûW, die seun van Jehóram, die koning van JeHûWdah, koning geword. [of elfde jaar volgens 2Kronieke 9:29]
26 Twee-en-twintig jaar was AgazJaHûW oud toe hy koning geword het, en hy het een jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was AtalJaHûW, die dogter van Omri, die koning van JisraEl.
27 En hy het gewandel in die weg van die huis van Agab en gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, soos die huis van Agab; want hy was verswaer met die huis van Agab.
28 En hy het met JĂŽWram, die seun van Agab, in die oorlog saamgetrek by Ramot in GĂlead teen GazaEl, die koning van Aram; maar die ArameĂ«rs het JĂŽWram gewond.
29 En koning JÎWram het teruggegaan om hom in JizreEl te laat genees van die wonde wat die Arameërs hom toegebring het by Rama in die oorlog teen GazaEl, die koning van Aram; en AgazJaHûW, die seun van JeHÎWram, die koning van JeHûWdah, het afgekom om JÎWram, die seun van Agab, in JizreEl te besoek, want hy was siek.
JyHûW word koning van JisraEl en begin met die uitroeiing van Agab se familie.
1Â TOE roep die profeet EliShua een van die profete-seuns en sĂȘ vir hom: Gord jou heupe en neem hierdie kruik met olie in jou hand en gaan na Ramot in GĂlead.
2 As jy daar kom, kyk dan waar JyHĂ»W, die seun van JeHĂŽWshafat, die seun van Nimsi, is; en gaan in en laat hom opstaan onder sy broers uit en bring hom in ân binnekamer;
3 neem dan die kruik met olie en giet haar op sy hoof uit en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Ek salf jou tot koning oor JisraEl. Maak dan die deur oop en vlug en vertoef nie.
4 En die jongman, die dienaar van die profeet, het gegaan na Ramot in GĂlead.
5 Toe hy aankom, het die owerstes van die leĂ«r juis daar gesit; en hy sĂȘ: Ek het ân woord vir u, owerste. En JyHĂ»W vra: Vir wie van ons almal? En hy antwoord: Vir u, owerste!
6 En hy het opgestaan en in die huis ingegaan. Toe giet hy die olie op sy hoof uit en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Ek salf jou as koning oor die volk van JaHWeH, oor JisraEl.
7 En jy sal die huis van Agab, jou meester, verwoes, sodat Ek die bloed van My knegte, die profete, en die bloed van al die knegte van JaHWeH op Isébel kan wreek;
8 en die hele huis van Agab sal omkom, en Ek sal van Agab uitroei al wat urineer teen ân muur in JisraEl, sonder uitsondering.
9 Want Ek sal die huis van Agab maak soos die huis van Jeróbeam, die seun van Nebat, en soos die huis van Baésa, die seun van AgiJaH.
10 En die honde sal Isébel eet op die dorpsgrond van JizreEl, en daar sal niemand wees wat [haar] begrawe nie. Daarna het hy die deur oopgemaak en gevlug.
11 Daarop gaan JyHĂ»W uit na die dienaars van sy meester, en hulle sĂȘ vir hom: Gaan dit goed? Waarom het hierdie kranksinnige by u gekom? En hy antwoord hulle: Julle self ken die man en sy gepraat.
12 Maar hulle sĂȘ: Leuens! Vertel ons tog. En hy antwoord: So en so het hy met my gespreek en gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Ek salf jou as koning oor JisraEl.
13 Toe neem hulle gou elkeen sy kleed en lĂȘ hom onder hom somaar op die trappe neer; en hulle blaas op die ramshoring en sĂȘ: JyHĂ»W is koning!
14 Daarop het JyHĂ»W, die seun van JeHĂŽWshafat, die seun van Nimsi, ân sameswering gesmee teen JĂŽWram. En JĂŽWram was besig om by Ramot in GĂlead wag te hou, hy en die hele JisraEl, teen GazaEl, die koning van Aram.
15 Intussen het koning JeHĂŽWram teruggegaan om hom in JizreEl te laat genees van die wonde wat die ArameĂ«rs hom toegebring het in die oorlog teen GazaEl, die koning van Aram. En JyHĂ»W het gesĂȘ: As dit julle siel [behaag], laat geen vlugteling uit die stad uitgaan om dit in JizreEl te gaan vertel nie.
16 Toe klim JyHĂ»W op die strydwa en trek na JizreEl, want JĂŽWram het daar gelĂȘ; en AgazJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, het afgekom om JĂŽWram te besoek.
17 En terwyl die wag op die toring in JizreEl staan, sien hy die skare van JyHĂ»W, terwyl hy aankom, en sĂȘ: Ek sien ân skare. Toe sĂȘ JeHĂŽWram: Neem ân ruiter en stuur hulle tegemoet, en laat hom vra: Is dit vrede?
18 En die perderuiter het hom tegemoet gegaan en gesĂȘ: So vra die koning: Is dit vrede? Maar JyHĂ»W antwoord: Wat het jy met die vrede te doen? Volg my! En die wag het dit te kenne gegee en gesĂȘ: Die boodskapper het tot by hulle gekom, maar hy kom nie terug nie.
19 Daarop stuur hy ân ander perderuiter; en toe diĂ© by hulle kom, sĂȘ hy: So vra die koning: Is dit vrede? Maar JyHĂ»W antwoord: Wat het jy met die vrede te doen? Volg my!
20 En die wag het dit te kenne gegee en gesĂȘ: Hy het tot by hulle gekom, maar hy kom nie terug nie. Maar die drywe is soos die drywe van JyHĂ»W, die seun van Nimsi, want hy dryf soos ân kranksinnige.
21 Toe sĂȘ JeHĂŽWram: Span in. En hulle het sy wa ingespan; en JeHĂŽWram, die koning van JisraEl, het uitgetrek, en AgazJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, elkeen op sy wa - hulle het uitgetrek JyHĂ»W tegemoet en hom aangetref op die stuk grond van Nabot, die JizreEliet.
22 En net toe JeHĂŽWram JyHĂ»W sien, sĂȘ hy: Is dit vrede, JyHĂ»W? Maar hy antwoord: Wat? Vrede, solank as die hoererye van jou moeder IsĂ©bel en haar towerye so baie is?
23 Toe ruk JeHĂŽWram om en vlug en sĂȘ vir AgazJaHĂ»W: Verraad, AgazJaH[Ă»W]!
24 Maar JyHûW het die boog gespan en JeHÎWram tussen sy arms geskiet, sodat die pyl deur sy hart uitgegaan en hy in sy wa inmekaargesak het.
25 Daarop sĂȘ hy aan sy adjudant Bidkar: Tel op, gooi hom op die stuk grond van Nabot, die JizreEliet; want onthou hoe ek en jy saam langs mekaar agter sy vader Agab gery het en JaHWeH oor hom hierdie las gegee het:
26 Voorwaar, Ek het die bloed van Nabot en die bloed van sy seuns verlede nag gesien, spreek JaHWeH, en Ek sal hom aan jou vergelde op hierdie stuk grond, spreek JaHWeH. Tel dan nou op, gooi hom op die stuk grond volgens die Woord van JaHWeH.
27 Toe AgazJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, dit sien, het hy gevlug in die rigting van die tuinhuis; maar JyHĂ»W het hom agternagejaag en gesĂȘ: Skiet hom ook! [En hulle het hom geskiet] in die wa, op die hoogte na Gur by JĂbleam. Maar hy het na MegĂddo gevlug en daar gesterwe.
28 En sy dienaars het hom na Jerusalem vervoer en hom in sy graf by sy vaders begrawe in die Stad van Dawid.
29 En in die elfde jaar van JÎWram, die seun van Agab, het AgazJaH[ûW] koning oor JeHûWdah geword.
30 En JyHûW het in JizreEl gekom. Toe Isébel dit hoor, het sy haar oë swart geverf en haar hoof versier en deur die venster uitgekyk.
31 Terwyl JyHĂ»W deur die poort inkom, sĂȘ sy: Gaan dit goed, Simri, moordenaar van jou meester?
32 En hy het opgekyk na die venster en gevra: Wie is vir my, wie? Toe kyk twee, drie hofdienaars uit na hom;
33 en hy sĂȘ: Gooi haar af! En hulle het haar afgegooi, sodat van haar bloed teen die muur en teen die perde gespat het, en hy het haar vertrap.
34 En nadat hy ingegaan en geĂ«et en gedrink het, sĂȘ hy: Kyk tog om na die vervloekte en begrawe haar, want sy is ân koningsdogter.
35 Maar toe hulle gaan om haar te begrawe, kry hulle van haar niks nie as net die hoofskedel en die voete en die handpalms.
36 Daarop kom hulle terug en gee hom dit te kenne; en hy sĂȘ: Dit is die Woord van JaHWeH wat Hy deur die diens van Sy kneg EliJaHĂ»W, die Tisbiet, gespreek het, naamlik: Op die dorpsgrond van JizreEl sal die honde die vlees van IsĂ©bel eet.
37 En die karkas van IsĂ©bel sal soos drek op die grond wees op die dorpsgrond van JizreEl, sodat hulle nie sal kan sĂȘ: Dit is IsĂ©bel nie.
Uitroeiing van die familie van Agab en van die profete van BaÀl.
1 EN Agab het sewentig seuns gehad in SamarĂa. Toe skryf JyHĂ»W ân brief, en hy stuur dit na SamarĂa aan die owerstes van JizreEl, die oudstes, en aan die opvoeders [van die seuns] van Agab, en sĂȘ:
2 As hierdie brief dan nou by julle kom, terwyl die seuns van jul meester by julle is, en die strydwaens en die perde by julle is, en ân versterkte stad en wapens,
3 kyk dan uit na die beste en betroubaarste van die seuns van julle meesters, en sit hom op die troon van sy vader en veg vir die huis van julle meester.
4 Maar hulle het vreeslik bang geword en gesĂȘ: Kyk, twee konings het nie voor hom stand gehou nie; hoe sou ons dan kan standhou?
5 Toe laat die owerste oor die paleis en die owerste oor die stad en die oudstes en die opvoeders aan JyHûW dit weet: Ons is u dienaars, en alles wat u ons beveel, sal ons doen; ons sal niemand koning maak nie; doen wat goed is in u oë.
6 Daarop het hy vir die tweede maal ân brief aan hulle geskrywe en gesĂȘ: As julle vir my is en my gehoorsaam wil wees, neem dan die hoofde van die manne, die seuns van julle meesters, en kom mĂŽre omtrent sulke tyd na my in JizreEl; want die seuns van die koning, sewentig man, was by die grotes van die stad wat hulle grootgemaak het.
7 En toe die brief by hulle kom, het hulle die seuns van die koning geneem en hulle gedood, sewentig man, en hulle hoofde in mandjies gesit en aan hom na JizreEl gestuur.
8 En toe die boodskapper kom en hom berig bring en sĂȘ: Hulle het die hoofde van die koning se seuns gebring, sĂȘ hy: Sit hulle in twee hope neer by die ingang van die poort tot mĂŽre toe.
9 En in die mĂŽre het hy uitgegaan en gaan staan en aan die hele volk gesĂȘ: Julle is onskuldig. Kyk, Ă©k het ân sameswering gesmee teen my meester en hom vermoor, maar wie het al hierdie manne doodgeslaan?
10 Erken dan dat niks op die Aarde sal val van die Woord van JaHWeH wat JaHWeH gespreek het teen die huis van Agab nie - JaHWeH het gedoen wat Hy deur die diens van Sy kneg EliJaHûW gespreek het.
11 Toe slaan JyHûW almal dood van die huis van Agab wat in JizreEl oor was, en al sy grotes en sy vertroudes en sy priesters, totdat daar niemand van hom oor was wat ontkom het nie.
12 En hy het hom gereed gemaak en gegaan en na SamarĂa getrek. Terwyl hy op pad by Bet-Eked van die herders was
13 en JyHĂ»W die broers van AgazJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, aantref, sĂȘ hy: Wie is julle? En hulle antwoord: Ons is die broers van AgazJaHĂ»W, en ons het afgekom om die seuns van die koning en die seuns van die gebiedster te groet.
14 En hy sĂȘ: Gryp hulle lewendig! En hulle het hul lewendig gegryp en gedood by die put van Bet-Eked, twee-en-veertig man; en hy het niemand van hulle laat oorbly nie.
15 En vandaar het hy gegaan en JeHĂŽWnadab, die seun van Regab, gevind wat hom tegemoet kom. En hy groet hom en sĂȘ vir hom: Is jou hart reg soos my hart met jou hart is? En JeHĂŽWnadab antwoord: Ja. So ja, gee jou hand, [sĂȘ JyHĂ»W]. Toe gee hy sy hand; en hy het hom by hom op die wa laat klim
16 en gesĂȘ: Gaan saam met my en aanskou met welgevalle my ywer vir JaHWeH. En hulle het hom op sy wa laat ry.
17 En toe hy in SamarĂa aankom, het hy almal omgebring wat van Agab in SamarĂa oor was, totdat hy hom verdelg het volgens die Woord van JaHWeH wat Hy tot EliJaHĂ»W gespreek het.
18 En JyHĂ»W het die hele volk bymekaar laat kom en vir hulle gesĂȘ: Agab het die Here (BaĂ€l) ân bietjie gedien; JyHĂ»W sal hom baie dien.
19 Roep dan nou al die profete van die Here (BaÀl), al sy dienaars en al sy priesters na my toe; niemand moet gemis word nie, want ek het baie slagdiere vir die Here (BaÀl). Elkeen wat gemis word, sal nie leef nie. Maar JyHûW het dit met lis gedoen om die dienaars van die Here (BaÀl) te kan vernietig.
20 Verder sĂȘ JyHĂ»W: Roep ân vergadering uit vir die Here (BaĂ€l); en hulle het haar uitgeroep.
21 JyHûW het ook deur die hele JisraEl gestuur; en al die dienaars van die Here (BaÀl) het gekom - sodat daar niemand oor was wat nie gekom het nie - en in die huis van die Here (BaÀl) ingegaan, sodat die huis van die Here (BaÀl) vol was van end tot end.
22 En hy sĂȘ aan die een wat oor die klerekamer was: Bring klere uit vir al die dienaars van die Here (BaĂ€l). En hy het vir hulle klere uitgebring.
23 Daarop gaan JyHĂ»W saam met JeHĂŽWnadab, die seun van Regab, in die huis van die Here (BaĂ€l) in en sĂȘ aan die dienaars van die Here (BaĂ€l): Ondersoek en kyk of nie miskien van die dienaars van JaHWeH hier by julle is nie, net die dienaars van die Here (BaĂ€l) alleen.
24 En hulle het ingegaan om slagdiere en brandoffers te berei; maar JyHĂ»W het vir hom buitekant tagtig man opgestel en gesĂȘ: Hy wat een van die manne wat ek in julle hande lewer, laat vryraak, sy siel sal in die plek van sy siel wees.
25 En toe hy gereed was met die aanbieding van die brandoffer, sĂȘ JyHĂ»W aan die hardlopers en die adjudante: Kom in, slaan hulle vrek, laat niemand uitkom nie! En hulle het hul met die skerpte van die swaard vrekgeslaan, en die hardlopers en die adjudante het [hulle] uitgegooi en na die stadsdeel van die huis van die Here (BaĂ€l) gegaan.
26 En hulle het die pilare van die huis van die Here (BaÀl) uitgebring en dit verbrand
27 en die kliptoring van die Here (BaÀl) afgebreek en die Here (BaÀl) se huis afgebreek en daar toilet-huisies van gemaak, tot vandag toe.
28 So het JyHûW dan die Here (BaÀl) uit JisraEl uit verdelg.
Idolary en dood van JyHûW.
29 MAAR die oortredinge van Jeróbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het - daar het JyHûW nie van afgewyk nie, van die goue kalwers wat in BetEl en in Dan was.
30 Toe sĂȘ JaHWeH vir JyHĂ»W: Omdat jy suiwer gehandel het deur te doen wat Reg is in My OĂ« - volgens alles wat in My hart was, aan die huis van Agab gedoen het - sal jou seuns tot in die vierde [geslag] op die troon van JisraEl sit.
31 Maar JyHûW het nie sorgvuldig in die Wet van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, met sy hele hart gewandel nie; hy het nie afgewyk van die oortredinge van Jeróbeam wat JisraEl laat oortree het nie.
32 In dié dae het JaHWeH JisraEl begin inkort, en GazaEl het hulle in die hele gebied van JisraEl verslaan:
33 van die Jordaan af na die Ooste toe, die hele Aarde van GĂlead, die Gadiete en die Rubeniete en die Manassiete, van AroĂ«r af wat aan die Arnonrivier lĂȘ, GĂlead sowel as Basan.
34 En die verdere woorde van JyHûW en alles wat hy gedoen het, en al sy magtige dade, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
35 En JyHĂ»W het ontslaap met sy vaders en is begrawe in SamarĂa, en sy seun JeHĂŽWagaz het in sy plek koning geword.
36 En die dae wat JyHĂ»W oor JisraEl in SamarĂa geregeer het, was agt-en-twintig jaar.
AtalJaH roei die koninklike saadlyn uit en regeer oor JeHûWdah. JeHÎWash bly gespaar. Dood van AtalJaH
1 TOE AtalJaH, die moeder van AgazJaHûW, sien dat haar seun dood was, het sy haar klaargemaak en die hele koninklike saadlyn omgebring.
2 Maar JeHóWseba, die dogter van koning JÎWram, die suster van AgazJaHûW, het JÎWash, die seun van AgazJaH[ûW], geneem en hom gesteel onder die koning se seuns uit wat gedood moes word, [en] hom en sy pleegmoeder in die beddekamer [gebring]. So het hulle hom dan vir AtalJaHûW weggesteek, sodat hy nie gedood is nie
3 En hy was saam met haar in die Huis van JaHWeH verborge, ses jaar lank, terwyl AtalJaH oor die Aarde regeer.
4 Maar in die sewende jaar het JeHĂŽWjada die owerstes oor honderd van die KariĂ«rs en van die hardlopers laat haal en by hom in die Huis van JaHWeH laat kom en met hulle ân verbond gesluit onder eedswering in die Huis van JaHWeH, en vir hulle die koning se seun gewys.
5 Daarna gee hy hulle bevel en sĂȘ: Dit moet julle doen: ân derde deel van julle wat op die Sabbat inkom, moet wag hou by die huis van die koning,
6 en ân derde deel by die poort Sur, en ân derde deel by die poort agter die hardlopers, en julle moet wag hou by die huis om hom te verdedig.
7 En die twee [ander] afdelings van julle, almal wat op die Sabbat uitgaan, moet die wag by die Huis van JaHWeH by die koning hou;
8 en julle moet rondom die koning gaan staan, elkeen met sy wapens in sy hand, en die een wat in die rye inkom, moet gedood word; en julle moet by die koning wees as hy uit- en ingaan.
9 Die owerstes oor honderd het toe gedoen net soos die priester JeHĂŽWjada beveel het en elkeen sy manne geneem wat op die Sabbat inkom saam met die wat op die Sabbat uitgaan, en na die priester JeHĂŽWjada gekom.
10 En die priester het aan die owerstes oor honderd die spiese en die skilde van koning Dawid gegee wat in die Huis van JaHWeH was.
11 En die hardlopers het gaan staan, elkeen met sy wapens in sy hand, van die regterkant van die huis af tot by die linkerkant van die huis na die altaar en na die huis toe, rondom by die koning.
12 Daarna het hy die seun van die koning uitgebring en aan hom die kroon/separatisme en die Getuienis oorgegee; en hulle het hom koning gemaak en hom gesalf en met die handpalms geklap en gesĂȘ: Mag die koning lewe!
13 Toe AtalJaH die stem van die hardlopers [en] van die volk hoor, het sy na die volk in die Huis van JaHWeH gekom;
14 en toe sy die koning sien staan op die verhoog, volgens die Reg, met die owerstes en die trompetblasers by die koning, terwyl die hele volk van die Aarde bly is en op die trompette blaas, skeur AtalJaH haar klere en roep uit: Verraad, verraad!
15 Maar die priester JeHĂŽWjada het die owerstes oor honderd, die aanvoerders van die leĂ«r, bevel gegee en vir hulle gesĂȘ: Neem haar weg tot binne die rye in en maak dood met die swaard die wat agter haar aankom - want die priester het gesĂȘ: Sy moet nie in die Huis van JaHWeH gedood word nie.
16 En hulle het die hande aan haar geslaan, en sy het deur die ingang vir die perde in die huis van die koning gekom en is daar gedood.
17 En JeHĂŽWjada het die Verbond gesluit tussen JaHWeH en die koning en die volk, dat hulle ân volk van JaHWeH sou wees; ook tussen die koning en die volk.
18 Daarna het die hele volk van die Aarde in die tempel van die Here (BaÀl) ingegaan en hom afgebreek; sy altare en sy beelde het hulle kort en klein gebreek, en Mattan, die priester van die Here (BaÀl), voor die aangesig van die altare doodgeslaan. Verder het die priester wagte aangestel oor die Huis van JaHWeH.
19 Toe neem hy die owerstes oor honderd en die Kariërs en die hardlopers en die hele volk van die Aarde; en hulle het die koning afgebring uit die Huis van JaHWeH en deur die poort van die hardlopers in die huis van die koning gegaan, en hy het op die koningstroon gaan sit.
20 En die hele volk van die Aarde was bly, en die stad rustig. Maar hulle het AtalJaHûW met die swaard in die huis van die koning gedood.
21 JeHĂŽWash was sewe jaar oud toe hy koning geword het.
Regering van JeHĂŽWash: afskaffing van idolary en herstel van die tempel.
1 IN die sewende jaar van JyHĂ»W het JeHĂŽWash koning geword, en hy het veertig jaar geregeer in Jerusalem; en die naam van sy moeder was SĂbja, van BersĂ©ba.
2 En JeHĂŽWash het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, al sy dae waarin die priester JeHĂŽWjada hom onderrig het.
3 Net die Hoogtes is nie afgeskaf nie; die volk het nog geslag en op die Hoogtes rook laat opgaan.
4 En JeHĂŽWash het aan die priesters gesĂȘ: Al die silwer van die Aparthede wat in die Huis van JaHWeH gebring word, die silwer van elke man wat verbygaan se silwer van [sy] siel1 waarvoor hy geskat is, en al die silwer wat opkom van ân man se hart moet in die Huis van JaHWeH gebring word,
5 mag die priesters vir hulle neem, elkeen van sy bekende, en hulle moet die bouvallige plekke van die huis herstel waar ân bouvallige plek ook al gevind word.
6 Maar toe in die drie-en-twintigste jaar van koning JeHĂŽWash die priesters die bouvallige plekke van die huis nie herstel het nie,
7 het koning JeHĂŽWash JeHĂŽWjada, die priester, en die priesters geroep en aan hulle gesĂȘ: Waarom herstel julle nie die bouvallige plekke van die huis nie? Nou dan, julle moet geen silwer van julle bekendes aanneem nie, maar dit gee vir die bouvallige plekke van die huis.
8 En die priesters het ingewillig om geen silwer van die volk aan te neem nie en om die bouvallige plekke van die huis dan ook nie te herstel nie.
9 Toe neem die priester JeHĂŽWjada ân kis en boor ân opening in sy deksel en sit dit langs die altaar neer aan die regterkant as ân mens in die Huis van JaHWeH inkom; en die priesters wat die drumpel bewaak, het al die silwer wat in die Huis van JaHWeH ingebring is, daarin gegooi.
10 En toe hulle sien dat daar baie silwer in die kis was, het die skrywer van die koning opgegaan en die hoëpriester en dit saamgebind en die silwer bereken wat in die Huis van JaHWeH gevind is.
11 En hulle het die afgetelde silwer oorhandig aan die uitvoerders van die werk wat oor die Huis van JaHWeH aangestel was, en hulle het dit uitbetaal aan die skrynwerkers en die bouers wat aan die Huis van JaHWeH gewerk het,
12 en aan die messelaars en aan die klipkappers, en om houte en gekapte klippe te koop om die bouvallige plekke van die Huis van JaHWeH te herstel, ja, vir alles wat uitgegee moes word aan die huis om hom te herstel.
13 Ewenwel is daar in die Huis van JaHWeH geen silwerskottels, messe, sprinkelflesse, trompette - enige goue gereedskap of silwer gereedskap gemaak van die silwer wat in die Huis van JaHWeH gebring is nie.
14 Maar hulle het dit aan die uitvoerders van die werk gegee om daarmee die Huis van JaHWeH te herstel.
15 En hulle het nie met die manne afgereken in wie se hand die silwer toevertrou was om dit aan die uitvoerders van die werk te gee nie, want hulle het met getrouheid gehandel.
16 Hulle bring nie die silwer vir die skuld en die silwer vir oortreding in die Huis van JaHWeH nie; dit is vir die priesters.
17 Destyds het GazaEl, die koning van Aram, opgetrek en teen Gat geveg en haar ingeneem; daarna het GazaEl sy aangesig gerig om teen Jerusalem op te trek.
18 Toe neem JeHÎWash, die koning van JeHûWdah, al die Aparthede wat sy vaders JeHÎWshafat en JeHÎWram en AgazJaHûW[ûW], die konings van JeHûWdah, apart gehou het, met sy eie gewyde dinge, en al die goud wat te vinde was in die skatkamers van JaHWeH se huis en van die koning se huis, en stuur dit aan GazaEl, die koning van Aram. Daarop het hy van Jerusalem af weggetrek.
19 En die verdere woorde van JÎWash en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
20 En sy dienaars het opgestaan en ân sameswering gesmee en JĂŽWash gedood in die huis Millo wat aflĂȘ na Silla toe -
21 JĂŽWzakar, die seun van Simeat, en JeHĂŽWzabad, die seun van Somer, sy dienaars, het hom doodgeslaan; en hy is begrawe by sy vaders in die Stad van Dawid, en sy seun AmĂĄtsJaH het in sy plek koning geword.
JeHĂŽWagaz en JĂŽWash konings van JisraEl.
1 IN die drie-en-twintigste jaar van JĂŽWash, die seun van AgazJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, het JeHĂŽWagaz, die seun van JyHĂ»W, koning geword oor JisraEl in SamarĂa - sewentien jaar lank.
2 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, en agter die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het, aan geloop; hy het van haar nie van afgewyk nie.
3 Daarom het die Woede van JaHWeH teen JisraEl ontvlam, sodat Hy hulle oorgegee het in die hand van GazaEl, die koning van Aram, en in die hand van BĂ©nhadad, die seun van GazaEl, al die dae.
4 Maar JeHĂŽWagaz het die Aangesig van JaHWeH om barmhartigheid gesmeek. Toe verhoor JaHWeH hom, want Hy het die verdrukking van JisraEl gesien, dat die koning van Aram hulle verdruk.
5 (JaHWeH het aan JisraEl ân verlosser gegee, sodat hulle onder die mag van Aram uitgekom het en die kinders van JisraEl in hul tente kon woon soos gister en eergister.
6 Nogtans het hulle nie afgewyk van die oortredinge van die huis van JerĂłbeam wat JisraEl laat oortree het nie; hy het in haar gewandel, en selfs die Houtkruis het in SamarĂa bly staan.)
7 Voorwaar, hy het vir JeHĂŽWagaz geen manskappe laat oorbly nie, as net vyftig perderuiters en tien strydwaens en tienduisend voetgangers; want die koning van Aram het hulle omgebring en hulle gemaak soos stof wanneer gedors word.
8 En die verdere woorde van JeHĂŽWagaz en alles wat hy gedoen het, en sy magtige dade, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
9 En JeHĂŽWagaz het ontslaap met sy vaders en is in SamarĂa begrawe, en sy seun JĂŽWash het in sy plek koning geword.
10 In die sewe-en-dertigste jaar van JĂŽWash, die koning van JeHĂ»Wdah, het JeHĂŽWash, die seun van JeHĂŽWagaz, koning geword oor JisraEl in SamarĂa - sestien jaar lank.
11 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH; hy het nie afgewyk van al die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het nie; hy het in haar gewandel.
12 En die verdere woorde van JÎWash en alles wat hy gedoen het, en sy magtige dade, hoe hy teen AmåtsJaH, die koning van JeHûWdah, geveg het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
13 En JĂŽWash het ontslaap met sy vaders, en JerĂłbeam het op sy troon gaan sit; en JĂŽWash is begrawe in SamarĂa by die konings van JisraEl.
Dood van EliShua.
14 EN toe EliShua siek was aan die siekte waaraan hy sou sterwe, het JĂŽWash, die koning van JisraEl, afgekom na hom en oor hom geween en gesĂȘ: My vader, my vader, wa van JisraEl en sy ruiters!
15 Daarop sĂȘ EliShua vir hom: Neem ân boog en pyle. En hy het vir hom ân boog en pyle geneem.
16 En hy sĂȘ vir die koning van JisraEl: Sit jou hand aan die boog. En hy het sy hand aan die boog gesit; en EliShua het sy hande op die hande van die koning gelĂȘ.
17 Verder sĂȘ hy: Maak oop die venster na die ooste toe! En hy het dit oopgemaak. En EliShua sĂȘ: Skiet! En hy het geskiet. Toe sĂȘ hy: ân Pyl van oorwinning van JaHWeH en ân pyl van oorwinning op Aram: jy moet die ArameĂ«rs volkome verslaan in Afek.
18 Verder sĂȘ hy: Neem die pyle. En hy het hulle geneem. Toe sĂȘ hy vir die koning van JisraEl: Slaan teen die Aarde! En hy het drie maal geslaan en opgehou.
19 Daarop word die man van die Elohim baie kwaad vir hom en sĂȘ: Jy moes vyf of ses maal geslaan het; dan sou jy die ArameĂ«rs volkome verslaan het; maar nou sal jy die ArameĂ«rs drie maal verslaan.
20 Daarna het EliShua gesterwe, en hulle het hom begrawe. En die bendes van die Moabiete het die Aarde ingekom met die ingang van die jaar.
21 En terwyl hulle besig was om ân man te begrawe, sien hulle meteens die bende; daarom het hulle die man in die graf van EliShua gegooi; en toe die man met die gebeente van EliShua in aanraking kom, het hy lewendig geword en opgestaan op sy voete.
22 En GazaEl, die koning van Aram, het JisraEl verdruk al die dae van JeHĂŽWagaz.
23 Maar JaHWeH was hulle barmhartig en het Hom oor hulle ontferm en Hom tot hulle gewend ter wille van Sy Verbond met Abraham, Isak en Jakob; en Hy wou hulle nie vernietig en tot nog toe nie van sy aangesig wegwerp nie.
24 En GazaEl, die koning van Aram, het gesterwe; en sy seun BĂ©nhadad het in sy plek koning geword.
25 En JeHĂŽWash, die seun van JeHĂŽWagaz, het weer die stede uit die hand van BĂ©nhadad, die seun van GazaEl, teruggeneem wat hy aan sy vader JeHĂŽWagaz in die oorlog ontruk het; JĂŽWash het hom drie maal verslaan en die stede van JisraEl herower.
AmåtsJaHûW koning van JeHûWdah. JÎWash en Jeróbeam die tweede, konings van JisraEl.
1 IN die tweede jaar van JÎWash, die seun van JÎWagaz, die koning van JisraEl, het AmåtsJaHûW, die seun van JÎWash, die koning van JeHûWdah, koning geword.
2 Vyf-en-twintig jaar was hy oud toe hy koning geword het; en nege-en-twintig jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JeHĂŽWaddien van Jerusalem.
3 En hy het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, hoewel nie soos sy vader Dawid nie; net soos sy vader JĂŽWash gedoen het, het hy gedoen.
4 Net die Hoogtes is nie afgeskaf nie: die volk het nog op die Hoogtes geslag en rook laat opgaan.
5 En sodra die koningskap in sy hand bevestig was, het hy sy dienaars, die moordenaars van sy vader, die koning, omgebring.
6 Maar die kinders van die moordenaars het hy nie laat doodmaak nie, soos geskrywe is in die Boekrol van die Wet van MoshĂš, waar JaHWeH dit beveel het: Die vaders mag nie vir die kinders, en die kinders mag nie vir die vaders gedood word nie; maar elkeen moet vir sy eie oortreding sterwe.
7 Hy het die Edomiete in die Vallei van Sout verslaan, tienduisend [man], en Sela in die oorlog verower en dit JoktheEl genoem, tot vandag toe.
8 Toe stuur AmĂĄtsJaH boodskappers na JeHĂŽWash, die seun van JeHĂŽWagaz, die seun van JyHĂ»W, die koning van JisraEl, om te sĂȘ: Kom, laat ons mekaar se aangesig sien.
9 Maar JeHĂŽWash, die koning van JisraEl, het AmĂĄtsJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, dit laat weet: Die distel wat op die LĂbanon is, het die seder wat op die LĂbanon is, laat weet: Gee jou dogter aan my seun as vrou! Maar die diere van die veld wat op die LĂbanon is, het verbygegaan en die distel vertrap.
10 U het inderdaad die Edomiete verslaan, daarom is u hart hoog-moedig; geniet die eer en bly tuis. Waarom wil u tog kwaad word, dat u sou val, u en JeHûWdah saam met u?
11 Maar AmåtsJaHûW het nie geluister nie. Toe trek JeHÎWash, die koning van JisraEl, op; en hy en AmåtsJaHûW, die koning van JeHûWdah, het mekaar se aangesig gesien by Bet-Semes wat aan JeHûWdah behoort.
12 En JeHûWdah is voor JisraEl verslaan, en hulle het gevlug elkeen na sy tente toe.
13 En JeHÎWash, die koning van JisraEl, het AmåtsJaHûW, die koning van JeHûWdah, die seun van JeHÎWash, die seun van AgazJaHûW, by Bet-Semes gevang; en hy het in Jerusalem gekom en vierhonderd voorarm van die muur van Jerusalem afgebreek, van die Efraimspoort af tot by die Hoekpoort.
14 En hy het al die goud en die silwer geneem, en al die voorwerpe wat in die Huis van JaHWeH en in die skatkamers van die huis van die koning te vinde was, en ook die gyselaars, en omgedraai na SamarĂa.
15 En die verdere woorde van JeHÎWash, wat hy gedoen het, en sy magtige dade en hoe hy teen AmåtsJaHûW, die koning van JeHûWdah, geveg het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
16 En JeHĂŽWash het ontslaap met sy vaders en is begrawe in SamarĂa by die konings van JisraEl; en sy seun JerĂłbeam het in sy plek koning geword.
17 En AmåtsJaHûW, die seun van JÎWash, die koning van JeHûWdah, het na die dood van JeHÎWash, die seun van JeHÎWagaz, die koning van JisraEl, vyftien jaar gelewe.
18 En die verdere woorde van AmåtsJaHûW, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
19 En hulle het ân sameswering in Jerusalem teen hom gesmee, sodat hy na Lagis gevlug het; maar hulle het agter hom aan gestuur na Lagis en hom daar gedood.
20 En hulle het hom op perde vervoer, en hy is begrawe in Jerusalem by sy vaders in die Stad van Dawid.
21 En die hele volk van JeHûWdah het AzarJaH geneem, wat toe sestien jaar oud was, en hom koning gemaak in die plek van sy vader AmåtsJaHûW.
22 Hy het Elat gebou en weer aan JeHûWdah teruggebring, nadat die koning met sy vaders ontslaap het.
23 In die vyftiende jaar van AmĂĄtsJaHĂ»W, die seun van JĂŽWash, die koning van JeHĂ»Wdah, het JerĂłbeam, die seun van JĂŽWash, die koning van JisraEl, in SamarĂa koning geword - een-en-veertig jaar lank.
24 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, hy het nie afgewyk van al die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het nie.
25 Hy het die grondgebied van JisraEl herower van die ingang na Hamat af tot by die see van die Vlakte, volgens die Woord van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wat Hy gespreek het deur die diens van Sy dienskneg Jona, die seun van AmĂttai, die profeet, wat uit Gat-Hefer was.
26 Want JaHWeH het gesien dat die ellende van JisraEl baie bitter was en dit met almal sonder uitsondering gedaan was en JisraEl geen helper gehad het nie.
27 En JaHWeH het [nog] nie gespreek dat Hy die naam van JisraEl onder die Hemele sou uitdelg nie; daarom het Hy hulle verlos deur JerĂłbeam, die seun van JĂŽWash.
28 En die verdere woorde van Jeróbeam en alles wat hy gedoen het, en sy magtige dade, hoe hy geveg en hoe hy Damaskus en Hamat van JeHûWdah aan JisraEl teruggebring het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
29 En JerĂłbeam het ontslaap met sy vaders, met die konings van JisraEl, en sy seun ZekarJaH het in sy plek koning geword.
AzarJaH koning van JeHûWdah.
1 IN die sewe-en-twintigste jaar van Jeróbeam, die koning van JisraEl, het AzarJaH, die seun van AmåtsJaH, die koning van JeHûWdah, koning geword.
2 Hy was sestien jaar oud toe hy koning geword het, en twee-en-vyftig jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JekĂąlJaH, van Jerusalem.
3 En hy het gedoen wat Reg was in die Oë van JaHWeH, net soos sy vader AmåtsJaHûW gedoen het.
4 Net die Hoogtes is nie afgeskaf nie; die volk het nog geslag en op die Hoogtes rook laat opgaan.
5 En JaHWeH het die koning aangetas, sodat hy melaats was tot die dag van sy dood toe; en hy het in ân afgesonderde huis gewoon, terwyl JĂŽWtham, die seun van die koning, oor die paleis was en reg gespreek het oor die volk van die Aarde.
6 En die verdere woorde van AzårJaHûW en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
7 En AzarJaH het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe by sy vaders in die Stad van Dawid; en sy seun JĂŽWtham het in sy plek koning geword.
Ander konings van JisraEl tot op die inval van die Assiriërs.
8 IN die agt-en-dertigste jaar van AzĂĄrJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, het ZekarJaHĂ»W, die seun van JerĂłbeam, oor JisraEl koning geword in SamarĂa - ses maande.
9 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH soos sy vaders gedoen het; hy het nie afgewyk van die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het nie.
10 En Sallum, die seun van Jabes, het ân sameswering teen hom gesmee en hom voor die oĂ« van die volk verslaan en hom gedood en in sy plek koning geword.
11 En die verdere woorde van ZekarJaH, kyk, dit is beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl.
12 Dit was die Woord van JaHWeH wat Hy tot JyHûW gespreek het, naamlik: Seuns van die vierde [geslag] sal vir jou op die troon van JisraEl sit. En dit was so.
13 Sallum, die seun van Jabes, het in die nege-en-dertigste jaar van UzziJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, koning geword en ân maan se dae in SamarĂa geregeer.
14 Daarna het MenĂĄhem, die seun van Gadi, van Tirsa opgetrek en in SamarĂa gekom en Sallum, die seun van Jabes, in SamarĂa verslaan en hom gedood en in sy plek koning geword.
15 En die verdere woorde van Sallum en sy sameswering wat hy gesmee het, kyk, dit is beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl.
16 Toe het MenĂĄhem Tifsag verslaan met almal wat in haar was, en die grondgebied van haar, van Tirsa af; omdat hulle nie [vir hom] oopgemaak het nie; hy het haar verslaan en al die swanger vroue van haar laat oopsny.
17 In die nege-en-dertigste jaar van AzarJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, het MenĂĄhem, die seun van Gadi, koning oor JisraEl geword in SamarĂa - tien jaar lank.
18 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH; hy het al sy dae nie afgewyk van die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het nie.
19 Pul, die koning van Assirië, het die Aarde oorval, en Menåhem het aan Pul duisend talente silwer gegee, dat sy hande met hom sou wees om die koningskap in sy hand te versterk.
20 En Menåhem het oor JisraEl, al die persone van vermoë, die silwer verdeel om dit aan die koning van Assirië te gee: vyftig sikkels silwer vir elke man; toe het die koning van Assirië omgedraai en nie daar in die Aarde gebly nie.
21 En die verdere woorde van MenĂĄhem en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl nie?
22 En MenĂĄhem het ontslaap met sy vaders, en sy seun PekagJaH het in sy plek koning geword.
23 In die vyftigste jaar van AzarJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, het PekagJaH, die seun van MenĂĄhem, koning oor JisraEl geword in SamarĂa - twee jaar lank.
24 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH; hy het nie afgewyk van die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het nie.
25 En Peka, die seun van RemĂĄlJaHĂ»W, sy adjudant, het ân sameswering teen hom gesmee en hom in SamarĂa in die vesting van die koning se huis verslaan saam met Argob en met Arje; en vyftig man uit die kinders van die GĂleadiete was saam met hom; en hy het hom gedood en in sy plek koning geword.
26 En die verdere woorde van PekagJaH en alles wat hy gedoen het, kyk, dit is beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl.
27 In die twee-en-vyftigste jaar van AzarJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, het Peka, die seun van RemĂĄlJaHĂ»W, koning geword oor JisraEl in SamarĂa - twintig jaar lank.
28 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH; hy het nie afgewyk van die oortredinge van JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat JisraEl laat oortree het nie.
29 In die dae van Peka, die koning van JisraEl, het Tiglat-PilĂ©ser, die koning van AssiriĂ«, gekom en Ijon ingeneem en Abel-Bet-MĂĄĂ€ga en JanĂłag en Kedes en Hasor en GĂlead en GalilĂ©a, die hele Aarde van Naftali; en hy het hulle in ballingskap weggevoer na AssiriĂ« toe.
30 En HosĂ©a, die seun van Ela, het ân sameswering gesmee teen Peka, die seun van RemĂĄlJaHĂ»W, en hom verslaan en hom gedood en in sy plek koning geword, in die twintigste jaar van JĂŽWtham, die seun van UzziJaH.
31 En die verdere woorde van Peka en alles wat hy gedoen het, kyk, dit is beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JisraEl.
JÎWtham koning van JeHûWdah.
32 IN die tweede jaar van Peka, die seun van RemålJaHûW, die koning van JisraEl, het JÎWtham, die seun van UzziJaHûW, die koning van JeHûWdah, koning geword.
33 Vyf-en-twintig jaar was hy oud toe hy koning geword het, en sestien jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JerĂșsa, die dogter van Sadok.
34 En hy het gedoen wat Reg was in die Oë van JaHWeH; net soos sy vader UzziJaHûW gedoen het, het hy gedoen.
35 Net die Hoogtes is nie afgeskaf nie; die volk het nog op die Hoogtes geslag en rook laat opgaan; dit is hy wat die Boonste Poort van die Huis van JaHWeH gebou het.
36 En die verdere woorde van JÎWtham en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
37 In dié dae het JaHWeH Resin, die koning van Aram, en Peka, die seun van RemålJaHûW, teen JeHûWdah begin stuur.
38 En JĂŽWtham het ontslaap met sy vaders en is begrawe by sy vaders in die Stad van sy vader Dawid; en sy seun Agas het in sy plek koning geword.
Agas koning van JeHûWdah.
1 IN die sewentiende jaar van Peka, die seun van RemålJaHûW, het Agas, die seun van JÎWtham, die koning van JeHûWdah, koning geword.
2 Twintig jaar was Agas oud toe hy koning geword het, en sestien jaar het hy in Jerusalem geregeer en nie gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, sy Elohey soos sy vader Dawid nie.
3 Maar hy het gewandel in die weg van die konings van JisraEl; ja, hy het selfs sy seun deur die vuur laat deurgaan volgens die gruwels van die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdryf het.
4 Hy het ook geslag en rook laat opgaan op die Hoogtes en op die heuwels en onder elke groen boom.
5 Toe het Resin, die koning van Aram, en Peka, die seun van RemålJaHûW, die koning van JisraEl, opgetrek na Jerusalem om te veg, en hulle het Agas ingesluit; maar hulle kon nie veg nie.
6 In dieselfde tyd het Resin, die koning van Aram, Elat aan Aram gebring en die manne van JeHûWdah uit Elat verdrywe; en die Edomiete het in Elat gekom en daar gaan woon tot vandag toe.
7 Agas stuur toe boodskappers na Tiglat-PilĂ©ser, die koning van AssiriĂ«, om te sĂȘ: Ek is u dienaar en u seun; kom op en verlos my uit die handpalms van die koning van Aram en uit die handpalms van die koning van JisraEl wat teen my optree.
8 Tegelykertyd neem Agas die silwer en die goud wat te vinde was in die Huis van JaHWeH en in die skatkamers van die huis van die koning en stuur dit as ân geskenk aan die koning van AssiriĂ«.
9 En die koning van Assirië het na hom geluister, en die koning van Assirië het teen Damaskus opgetrek en haar verower en hulle in ballingskap weggevoer na Kir en Resin gedood.
10 Toe trek koning Agas Tiglat-PilĂ©ser, die koning van AssiriĂ«, tegemoet na Damaskus; en nadat hy die altaar gesien het wat in Damaskus was, stuur koning Agas aan die priester UriJaH ân tekening en ân plan van die altaar volgens die hele inrigting daarvan.
11 En die priester UriJaH het die altaar gebou - geheel en al volgens opdrag van koning Agas uit Damaskus, so het die priester UriJaH gedoen voor die koms van koning Agas uit Damaskus.
12 En toe die koning van Damaskus af kom en die koning die altaar sien, het die koning nader gekom na die altaar en daarop geklim.
13 En hy het sy brandoffer en sy spysbydrae aan die brand gesteek en sy drank uitgegiet en die bloed van sy eie vergoeding op die altaar gesprinkel.
14 Maar die altaar van koper wat voor die Aangesig van JaHWeH was, het hy van die voorkant van die huis nader gebring, tussen [sy] altaar en die Huis van JaHWeH uit, en hom aan die noordekant van sy altaar gesit.
15 En koning Agas het hom, die priester UriJaH, bevel gegee en gesĂȘ: Steek die brandoffer van die mĂŽre asook die spysbydrae van die aand op die groot altaar aan die brand en die koning se brandoffer en sy spysbydrae en die brandoffer van die hele volk van die Aarde en hulle spysbydrae en hulle dranke; en sprinkel al die bloed van brandoffers en al die bloed van die slagdiere daarop uit; maar die altaar van koper sal vir my wees om voor te sorg.
16 En die priester UriJaH het gedoen net soos koning Agas beveel het.
17 En koning Agas het die sluitplate van die afspoelwaentjies weggesny en die waskom van hulle afgeneem, en die bad het hy van die koperbeeste wat daaronder was, afgelig en hom op ân klipvloer gesit.
18 En die oordekte gang vir die Sabbat wat by die Tempel gebou is, en die buitenste ingang van die koning, het hy uit die Huis van JaHWeH verwyder ter wille van die koning van Assirië.
19 En die verdere woorde van Agas, wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
20 En Agas het ontslaap met sy vaders en is by sy vaders begrawe in die Stad van Dawid, en sy seun GizkiJaHûW het in sy plek koning geword.
HosĂ©a die laaste koning van JisraEl. SalmanĂ©ser neem SamarĂa in en voer die tien stamme in ballingskap weg.
1 IN die twaalfde jaar van Agas, die koning van JeHĂ»Wdah, het HosĂ©a, die seun van Ela, in SamarĂa oor JisraEl koning geword - nege jaar lank.
2 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, maar nie soos die konings van JisraEl wat voor hom was nie.
3 Teen hom het Salmanéser, die koning van Assirië, opgetrek, en Hoséa het sy dienaar geword en aan hom geskenke aangebied.
4 Maar die koning van AssiriĂ« het by HosĂ©a ân sameswering ontdek, dat hy boodskappers gestuur het na So, die koning van Egipte, en nie aan die koning van AssiriĂ« eerbetoon opgebring het soos jaar na jaar nie; daarom het die koning van AssiriĂ« hom opgesluit en hom in die gevangenis laat bind.
5 En die koning van AssiriĂ« het opgetrek deur die hele Aarde en opgetrek na SamarĂa en drie jaar lank teen haar beleĂ«r.
6 In die negende jaar van HosĂ©a het die koning van AssiriĂ« SamarĂa ingeneem en JisraEl in ballingskap weggevoer na AssiriĂ« en hulle laat woon in Halag en aan die Habor, die rivier van Gosan, en in die stede van MediĂ«. [2 Ezra 13:40]
7 Want die kinders van JisraEl het oortree teen JaHWeH, hulle Elohey wat hulle uit Egipteland onder die hand van Farao uit, die koning van Egipte, laat optrek het; en hulle het gode van andere gevrees
8 en gewandel volgens die insettinge van die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdryf het, en van die konings van JisraEl wat dit bewerk het.
9 En die kinders van JisraEl het heimlik volbring wat nie Reg was teenoor JaHWeH, hulle Elohey nie; en hulle het vir hul Hoogtes gebou in al hulle stede, van wagtoring af tot versterkte stad.
10 En hulle het vir hul torings en houtkruise opgerig op elke hoë heuwel en onder elke groen boom.
11 En reukwerk berei, op al die Hoogtes, soos die nasies wat JaHWeH voor hulle uit weggevoer het, en besoedelde dinge gedoen om JaHWeH te tart.
12 En hulle het die drek-idole gedien waarvan JaHWeH vir hulle gesĂȘ het: Julle mag dit nie doen nie.
13 En JaHWeH het JisraEl en JeHĂ»Wdah gewaarsku deur die diens van elke profeet en elke siener en gesĂȘ: Bekeer julle van jul besoedelde weĂ« en onderhou My Gebooie, My Insettinge, volgens die hele Wet wat Ek julle vaders beveel het, en wat Ek deur die diens van My diensknegte, die profete, vir julle gestuur het.
14 Maar hulle het nie geluister nie en hul nek verhard soos die nek van hul vaders wat nie op JaHWeH, hulle Elohey vertrou het nie.
15 En hulle het Sy Insettinge en Sy Verbond verwerp wat Hy met hulle vaders gesluit het, en Sy getuienisse waarmee Hy hulle gewaarsku het, en agter nietige idole aan geloop en self nietig geword, en agter die nasies aan wat rondom hulle was, van wie JaHWeH hulle beveel het om nie soos hulle te maak nie.
16 En hulle het al die Gebooie van JaHWeH, hulle Elohey verlaat en vir hulle gegote beelde, twee kalwers, gemaak, ja, ân Ashirah gemaak en gebuig voor die hele leĂ«r van die Hemele en die Here (BaĂ€l) gedien.
17 En hulle het hul seuns en hul dogters deur die vuur laat deurgaan en met waarsĂȘery omgegaan en voortekens verklaar en hulleself verkoop om te doen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, om Hom te tart.
18 So het JaHWeH dan baie woedend vir JisraEl geword, sodat Hy hulle van Sy Aangesig verwyder het; niks het oorgebly nie as net die stam van JeHûWdah alleen.
19 Selfs JeHûWdah het die Gebooie van JaHWeH, hulle Elohey nie gehou nie, maar gewandel in die insettinge van JisraEl wat hulle gemaak het.
20 Daarom het JaHWeH die hele saadlyn van JisraEl verwerp en hulle verneder en hulle in die hand van rowers oorgegee totdat Hy hulle van Sy Aangesig weggewerp het.
21 Want Hy het JisraEl van die huis van Dawid afgeskeur, en hulle het JerĂłbeam, die seun van Nebat, koning gemaak; en JerĂłbeam het JisraEl agter JaHWeH weggetrek en hulle ân groot oortreding laat begaan.
22 En die kinders van JisraEl het gewandel in al die oortredinge van JerĂłbeam wat hy gedoen het, hulle het van haar nie afgewyk nie;
23 totdat JaHWeH JisraEl van Sy Aangesig verwyder het soos Hy gespreek het deur al Sy diensknegte, die profete; en JisraEl is in ballingskap uit hulle Adamah [adamiet se Aarde] weggevoer na Assirië, tot vandag toe.
Die gebied van JisraEl word met idooldienaars bevolk.
24 EN die koning van AssiriĂ« het uit Babel en uit Kuta en uit Awa en uit Hamat en SefarvĂĄim [mense] ingevoer en laat woon in die stede van SamarĂa, in die plek van die kinders van JisraEl: hulle het SamarĂa in besit geneem en in haar stede gaan woon.
25 En in die begin van hulle vestiging daar het hulle JaHWeH nie gevrees nie. Toe stuur JaHWeH leeus onder hulle, en dié het onder hulle [sommige] gedood.
26 Daarna het hulle aan die koning van AssiriĂ« gesĂȘ: Die nasies wat u weggevoer en in die stede van SamarĂa laat woon het, ken nie die Regspraak van die Elohey van die Aarde nie; daarom het Hy leeus onder hulle gestuur, en kyk, diĂ© maak hulle dood, omdat hulle die Regspraak van die Elohey van die Aarde nie ken nie.
27 Toe gee die koning van AssiriĂ« bevel en sĂȘ: Bring een van die pries-ters daarheen wat julle daarvandaan weggevoer het, dat hulle daar kan gaan woon en dat hy hulle die Regspraak van die Elohey van die Aarde kan leer.
28 En een van die priesters wat uit SamarĂa weggevoer is, het gekom en hom in BetEl gevestig en hulle geleer hoe hulle JaHWeH moet vrees.
29 Maar nasie na nasie het sy eie gode gemaak en in die tempels van die Hoogtes opgestel wat die Samaritane gebou het; nasie na nasie in hul stede waarin hulle woonagtig was:
30 die manne van Babel het Sukkot-Benot gemaak, en die manne van Kut het Nergal gemaak, en die manne van Hamat het AsĂma gemaak,
31 en die Awiete het Nibhas en Tartak gemaak. En die Sefarviete het hulle seuns vir Adramméleg en Anamméleg, die gode van Sefarvåim, in die vuur verbrand.
32 Hulle het JaHWeH ook gevrees en vir hulle priesters van die Hoogtes uit al hul stande aangestel, wat vir hulle in die tempels van die Hoogtes diens doen.
33 Hulle het JaHWeH gevrees en hulle eie gode gedien volgens die regspraak van die nasies waar hulle vandaan weggevoer is.
34 Tot vandag toe handel hulle volgens die vroeëre regsprake: hulle vrees JaHWeH nie, en handel ook nie volgens hulle Insettinge en volgens hulle Regsprake nie, of volgens die Wet en volgens die Gebod wat JaHWeH die kinders van Jakob beveel het, aan wie Hy die naam JisraEl gegee het.
35 Tog het JaHWeH met hulle ân Verbond gesluit en hulle bevel gegee en gesĂȘ: Julle mag geen gode vrees of julle voor hulle neerbuig of hulle dien of aan hulle slag nie.
36 Maar JaHWeH wat julle uit die Aarde van Egipte laat optrek het met groot Krag en met ân Uitgestrekte Arm, Hom moet julle vrees en voor Hom buig en aan Hom slag.
37 En die Insettinge en die Regsprake en die Wet en die Gebod wat Hy julle voorgeskrywe het, moet julle altyd sorgvuldig onderhou, maar ander mag julle nie vrees nie.
38 En die Verbond wat Ek met julle gesluit het, mag julle nie vergeet nie, en julle mag gode van andere nie vrees nie.
39 Maar JaHWeH, julle Elohey moet julle vrees, en Hy sal julle verlos uit die hand van al julle vyande.
40 Hulle het egter nie geluister nie en volgens hul vroeër reg gehandel.
41 So het hierdie nasies dan JaHWeH gevrees en hulle gesnede beelde gedien; ook hulle kinders en hulle kindskinders doen soos hulle vaders gedoen het, tot vandag toe.
GizkiJaHkoning van JeHûWdah. Jerusalem word deur Sånherib beleër, maar op die gebed van GizkiJaH word die Assiriese leër verniel.
1 EN in die derde jaar van Hoséa, die seun van Ela, die koning van JisraEl, het GizkiJaH, die seun van Agas, die koning van JeHûWdah, koning geword.
2 Vyf-en-twintig jaar was hy oud toe hy koning geword het, en nege-en-twintig jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was Abi, ân dogter van ZekarJaH.
3 En hy het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, net soos sy vader Dawid gedoen het.
4 Hy het die Hoogtes afgeskaf en die torings verbreek en die Houtkruise omgekap en die koperslang/nagash wat MoshÚ gemaak het, stukkend gestamp, omdat die kinders van JisraEl tot op dié dae reukwerk daarvoor berei het; en hy het hom Nehustan genoem.
5 Hy het op JaHWeH, die Elohey van JisraEl, vertrou, sodat onder al die konings van JeHûWdah nå hom en die wat voor hom gewees het, niemand soos hy was nie.
6 Ja, hy het JaHWeH aangehang sonder om van Hom af te wyk en Sy Gebooie onderhou wat JaHWeH aan MoshĂš beveel het.
7 En JaHWeH was met hom; waar hy ook heen uittrek, was hy voorspoedig; en hy het gerebelleer teen die koning van Assirië en hom nie gedien nie.
8 Hy het die Filistyne verslaan tot by Gasa en haar grondgebied, van wagtoring af tot versterkte stad.
9 Maar in die vierde jaar van koning GizkiJaHĂ»W - dit was die sewende jaar van HosĂ©a, die seun van Ela, die koning van JisraEl - het SalmanĂ©ser, die koning van AssiriĂ«, teen SamarĂa opgetrek en teen haar beleĂ«r;
10 en hulle het haar ingeneem aan die einde van drie jaar; in die sesde jaar van GizkiJaH - sy was die negende jaar van HosĂ©a, die koning van JisraEl - is SamarĂa ingeneem.
11 En die koning van Assirië het JisraEl in ballingskap weggevoer na Assirië en hulle laat bly in Halag en aan die Habor, die rivier van Gosan, en in die stede van Medië;
12 omdat hulle nie gehoorsaam was aan die Stem van JaHWeH, hulle Elohey nie, maar Sy Verbond oortree het - alles wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, beveel het - sonder om daarna te luister en te handel.
13 Maar in die veertiende jaar van koning GizkiJaHûW het Sånherib, die koning van Assirië, opgetrek teen al die versterkte stede van JeHûWdah en hulle verower.
14 Toe laat GizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, die koning van AssiriĂ« na Lagis weet: Ek het oortree; trek terug van my af weg; wat u my oplĂȘ, sal ek lewer. En die koning van AssiriĂ« het aan GizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, driehonderd talente silwer en dertig talente goud opgelĂȘ.
15 En GizkiJaHûWhet al die silwer gegee wat in die Huis van JaHWeH te vinde was en in die skatkamers van die huis van die koning.
16 In dieselfde tyd het GizkiJaHûW [die goud van] die deure in die Huis van JaHWeH afgesny en [van] die deurposte wat GizkiJaHûW, die koning van JeHûWdah, oorgetrek het, en dit aan die koning van Assirië gegee.
17 Toe stuur die koning van AssiriĂ« die tartan en die rĂĄbsaris en die RĂĄbsake uit Lagis met ân swaar leĂ«r na koning GizkiJaHĂ»W na Jerusalem toe; en hulle het opgetrek en by Jerusalem gekom. En toe hulle optrek en aankom, het hulle gaan staan by die watervoor van die Boonste Dam wat aan die grootpad van die Bleikveld lĂȘ.
18 En hulle het na die koning geroep. Daarop gaan El-Jakim, die seun van GielkiJaHûW, wat oor die paleis was, en Sebna, die skrywer, en JÎWag, die seun van Asaf, die kanselier, uit na hulle toe.
19 En die RĂĄbsake sĂȘ vir hulle: SĂȘ tog vir GizkiJaHĂ»W: So spreek die groot koning, die koning van AssiriĂ«! Wat is dit vir ân vertroue wat jy koester?
20 Dink jy dat net lippetaal raad en dapperheid vir die oorlog is? Op wie vertrou jy nou, dat jy teen my rebelleer?
21 Kyk nou, jy vertrou op dié geknakte rietstok, op Egipte, wat, as iemand daarop leun, in sy handpalm ingaan en haar deurboor; so is Farao, die koning van Egipte, vir almal wat op hom vertrou.
22 Maar as julle vir my sĂȘ: Ons vertrou op JaHWeH, onse Elohey - is dit nie Hy wie se Hoogtes en wie se altare GizkiJaHĂ»W verwyder het nie deur aan JeHĂ»Wdah en Jerusalem te sĂȘ: Voor die aangesig van die altaar in Jerusalem moet julle buig?
23 Nou dan, wed tog met my meester, die koning van Assirië, en ek sal jou tweeduisend perde gee as jy vir jou ruiters daarop kan lewer.
24 Hoe sal jy dan die aanval van ân enkele goewerneur van my meester se geringste dienaars afslaan? Maar jy vertrou op Egipte vir strydwaens en perderuiters!
25 Het ek nou sonder JaHWeH opgetrek teen hierdie plek om haar te verwoes? JaHWeH het vir my gesĂȘ: Trek op teen hierdie Aarde en verwoes haar.
26 Toe sĂȘ El-Jakim, die seun van GielkiJaHĂ»W, en Sebna en JĂŽWag aan die RĂĄbsake: Praat tog met u dienaars Aramees, want ons verstaan dit; en moenie met ons Hebreeus praat voor die ore van die manskappe wat op die muur is nie.
27 Maar die RĂĄbsake sĂȘ vir hulle: Het my meester my na jou meester en na jou gestuur om hierdie woorde te spreek? Is dit nie na die manne wat op die muur sit, dat hulle hul eie drek kan eet en hul eie urine kan drink saam met julle nie?
28 Toe gaan die RĂĄbsake staan en roep hardop in die Hebreeuse taal; en hy spreek en sĂȘ: Hoor die woord van die groot koning, die koning van AssiriĂ«!
29 So sĂȘ die koning: Laat GizkiJaHĂ»W julle nie bedrieg nie, want hy sal julle nie uit sy hand kan red nie.
30 En GizkiJaHĂ»W moet julle nie op JaHWeH laat vertrou nie deur te sĂȘ: JaHWeH sal ons sekerlik red, en hierdie stad sal nie in die hand van die koning van AssiriĂ« oorgegee word nie.
31 Luister nie na GizkiJaHĂ»W nie; want so sĂȘ die koning van AssiriĂ«: Sluit met my vriendskap en trek uit na my toe en eet elkeen van sy Wingerdstok en elkeen van sy Vyeboom en drink elkeen die water van sy put,
32 totdat ek julle kom haal na ân Aarde soos julle Aarde, ân Aarde van koring en druiwesap, ân Aarde van brood en Wingerde, ân Aarde van Olyfbome en heuning; dan sal julle lewe en nie sterwe nie; en luister nie na GizkiJaHĂ»W nie, want hy verlei julle deur te sĂȘ: JaHWeH sal ons red.
33 Het die gode van die nasies elkeen sy Aarde ooit gered uit die hand van die koning van Assirië?
34 Waar is die gode van Hamat en Arpad? Waar is die gode van SefarvĂĄim, Hena en Iwa, dat hulle SamarĂa uit my hand kon gered het?
35 Wie is daar onder al die gode van die Aarde wat hulle Aarde uit my hand gered het, dat JaHWeH Jerusalem uit my hand sou red?
36 Maar die manskappe het stilgebly en hom niks geantwoord nie; want dit was die bevel van die koning: Julle moet hom nie antwoord nie.
37 Toe het El-Jakim, die seun van HilkiJaH[ûW], wat oor die paleis was, en Sebna, die skrywer, en JÎWag, die seun van Asaf, die kanselier, met geskeurde klere by GizkiJaHûW gekom en hom die woorde van die Råbsake te kenne gegee.
1 EN toe koning GizkiJaHĂ»W dit hoor, het hy sy klere geskeur en hom met ân roukleed bedek en in die Huis van JaHWeH gegaan.
2 Daarna stuur hy El-Jakim wat oor die paleis was, en Sebna, die skrywer, en die oudstes van die priesters met rouklere bedek, na die profeet JeshaJaHûW, die seun van Amos.
3 En hulle sĂȘ vir hom: So sĂȘ GizkiJaHĂ»W: Vandag is ân dag van benoudheid en straf en lastering; want die kinders het gekom tot by die geboorte, maar daar is geen krag om te baar nie. [Openbaring 12]
4 Miskien sal JaHWeH, jou Elohey al die woorde hoor van die RĂĄbsake wat deur sy meester, die koning van AssiriĂ«, gestuur is om die lewende Elohim te smaad, en sal Hy [hom] straf oor die woorde wat JaHWeH, jou Elohey gehoor het; hef dan ân gebed op vir die oorblyfsel wat nog aanwesig is.
5 En toe die dienaars van koning GizkiJaHûW by JeshaJaHûW kom,
6 sĂȘ JeshaJaHĂ»W vir hulle: So moet julle jul meester antwoord: So spreek JaHWeH: Vrees nie vir die woorde wat jy gehoor het, waarmee die dienaars van die koning van AssiriĂ« My gelaster het nie.
7 Kyk, Ek sal ân gees in hom gee, dat hy ân gerug hoor en na sy Aarde terugtrek, en Ek sal hom in sy Aarde deur die swaard laat val.
8 Daarop het die Råbsake teruggegaan en die koning van Assirië aangetref terwyl hy besig was om te veg teen Libna; want hy het gehoor dat hy van Lagis af weggetrek het.
9 En toe hy van TirhĂĄka, die koning van Kuwsh, hoor sĂȘ: Kyk, hy het uitgetrek om teen u te veg - stuur hy weer boodskappers na GizkiJaHĂ»W met die opdrag:
10 So moet julle aan GizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, sĂȘ: Laat jou Elohey op wie u vertrou, u nie bedrieg nie deur te sĂȘ: Jerusalem sal nie in die hand van die koning van AssiriĂ« oorgegee word nie.
11 Kyk, u het self gehoor wat die konings van Assirië aan al die dele van die Aarde gedoen het deur haar met die banvloek te tref, en sou u gered word?
12 Het die gode van die nasies wat my vaders uitgeroei het, hulle gered - Gosan en Haran en Resef en die kinders van Eden wat in TelĂĄssar was?
13 Waar is die koning van Hamat en die koning van Arpad en die koning van die stad Sefarvaim, van Hena en Iwa?
14 En toe GizkiJaHûW die briefrolle uit die hand van die boodskappers ontvang en dit gelees het, het hy opgegaan na die Huis van JaHWeH; en GizkiJaHûW het dit voor die Aangesig van JaHWeH uitgesprei.
15 En GizkiJaHĂ»W het voor die Aangesig van JaHWeH gebid en gesĂȘ: JaHWeH, Elohey van JisraEl, wat op die GĂ©rubs troon, U is HY, die Elohim, U alleen van al die koninkryke van die Aarde, U het die Hemele en die Aarde gemaak! [JeshaJaH 37:16]
16 o JaHWeH, neig U Oor en luister. Open U OĂ«, JaHWeH, en kyk; en hoor die woorde van SĂĄnherib, wat hy gestuur het om die lewende Elohim te smaad!
17 Waarlik, JaHWeH, die konings van Assirië het die nasies en hulle Aarde verwoes
18 en hulle gode in die vuur gegooi; want hulle was geen elohim nie, maar werk van die hande van adamiete, hout en klip; daarom kon hulle dit vernietig.
19 Verlos ons dan nou tog uit sy hand, JaHWeH, onse Elohey, dat al die koninkryke van die Aarde kan weet dat U, JaHWeH, alleen Elohim is.
20 Toe laat JeshaJaHûW, die seun van Amos, GizkiJaHûW weet: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Wat jy tot My gebid het insake Sanherib, die koning van Assirië, het Ek gehoor.
21 Dit is die Woord wat JaHWeH oor hom gespreek het: Die Maagd, die Dogter van Sion, verag jou, bespot jou; agter jou skud die Dogter van Jerusalem die hoof.
22 Wie het jy gesmaad en gelaster? En teen wie het jy die stem verhef en jou oë hoogmoedig opgehef? Teen die Aparte Een, die El van JisraEl!
23 Deur jou boodskappers het jy die Majesteit gesmaad en gesĂȘ: Met die menigte van my waens het Ă©k die hoogte van die berge opgeklim, die uithoeke van die LĂbanon, en ek het sy statige seders, die keur van sy sipresse, omgekap en deurgedring tot in sy diepste skuilhoeke, sy bos wat is soos ân tuin.
24 Ăk het gegrawe en waters van verbastering gedrink, en met my voetsole laat ek al die Nylstrome van Egipte opdroog.
25 Het jy dit nie gehoor nie? Van lankal het Ek dit gereed gemaak, van die dae van die voortyd af beskik. Nou het Ek dit laat kom, dat jy versterkte stede kon verwoes tot puinhope.
26 En hulle inwoners was magteloos, het verskrik en beskaamd gestaan; hulle was soos plante van die veld en groen grassies, soos gras op die dakke en brandkoring, voor die aangesig daarvan are skiet.
27 Maar Ek ken jou sit en jou uitgaan en jou ingaan en hoe jy teen My raas.
28 Omdat jy teen My raas en jou trotsheid opgekom het in My Ore, daarom sal Ek My haak in jou neus sit en My toom tussen jou lippe en jou terugbring met die pad waarmee jy in haar ingekom het.
29 En sy sal vir jou die Teken wees: Eet hierdie jaar wat vanself opslaan, en in die tweede jaar wat dan nog opkom; maar in die derde jaar - saai en oes en plant Wingerde en eet die vrugte daarvan.
30 Dan sal die vrygeraaktes wat oorgebly het van die huis van JeHûWdah, weer wortel skiet ondertoe en vrugte dra boontoe.
31 Want uit Jerusalem sal ân Oorblyfsel uitgaan en Vrygeraaktes van die Berg van Sion. Die Ywer van JaHWeH van die leĂ«rmagte sal dit doen.
32 Daarom, so sĂȘ JaHWeH aangaande die koning van AssiriĂ«: Hy sal in hierdie Stad nie inkom en daar geen pyl in skiet en haar met geen skild aanval en teen Haar geen wal opgooi nie.
33 Met die pad wat hy in Haar gekom het, sal hy teruggaan; maar in hierdie Stad sal hy nie inkom nie, spreek JaHWeH.
34 En Ek sal hierdie Stad beskut, om Haar te verlos, ter wille van My en My kneg Dawid.
35 En in dieselfde nag het die Boodskapper van JaHWeH uitgetrek en in die laer van die Assiriërs honderd-vyf-en-tagtigduisend verslaan; en toe hulle die mÎre vroeg hul klaarmaak - was dit almal dooie liggame!
36 En Sånherib, die koning van Assirië, het opgebreek en weggetrek en teruggegaan en in Ninevé gebly.
37 En toe hy hom neerbuig in die tempel van sy god Nisrog2 , het [sy seuns] Adramméleg en Saréser hom met die swaard neergeslaan; maar hulle het ontvlug na die Aarde van Ararat; en sy seun Esar-Haddon het in sy plek koning geword.
Siekte en herstel van GizkiJaHûW.
1 IN diĂ© dae het GizkiJaHĂ»W dodelik siek geword; en JeshaJaHĂ»W, die seun van Amos, die profeet, het by hom gekom en vir hom gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Gee bevel aan jou huis, want jy sal sterwe en nie lewe nie.
2 Toe draai hy sy gesig na die muur, en hy het gebid tot JaHWeH en gesĂȘ:
3 Ag, JaHWeH, dink tog daaraan dat ek voor U Aangesig in Waarheid en met ân volkome hart gewandel het en gedoen het wat suiwer is in U OĂ«. En GizkiJaHĂ»W het bitterlik geween.
4 En JeshaJaHĂ»W het die middelste voorhof nog nie uitgegaan nie of die Woord van JaHWeH het tot hom gekom en gesĂȘ:
5 Draai om en sĂȘ vir GizkiJaHĂ»W, die vors van My volk: So spreek JaHWeH, die Elohey van jou vader Dawid: Ek het jou gebed gehoor, Ek het jou trane gesien; kyk, Ek sal jou gesond maak; op die derde dag sal jy opgaan na die Huis van JaHWeH.
6 En Ek sal vyftien jaar by jou dae byvoeg en jou en hierdie Stad uit die handpalms van die koning van Assirië red, en ook hierdie Stad beskut ter wille van My en My kneg Dawid.
7 Verder sĂȘ JeshaJaHĂ»W: Bring ân koek van vye; en hulle het haar gaan haal en op die sweer gesit, en hy het gesond geword.
8 GizkiJaHûW het vir JeshaJaHûW gevra: Wat is die teken dat JaHWeH my gesond sal maak, en dat ek op die derde dag sal opgaan na die Huis van JaHWeH?
9 En JeshaJaHûW antwoord: Sy sal vir jou die Teken van die kant van JaHWeH wees dat JaHWeH die Woord sal volbring wat Hy gespreek het: Moet die skaduwee tien grade vooruit gaan, of moet dit tien grade agteruit gaan?
10 Toe sĂȘ GizkiJaHĂ»W: Dit is maklik vir die skaduwee om tien grade te daal; nee, maar laat die skaduwee teruggaan, tien grade agteruit.
11 En JeshaJaHûW, die profeet, het JaHWeH aangeroep, en Hy het die skaduwee op die grade waarlangs dit op die grade van Agas [se sonnewyser] gedaal het, laat teruggaan, tien grade agteruit.
12 In diĂ© tyd het BerĂłdag-BĂĄladan, die seun van BĂĄladan, die koning van Babel, ân briefrol en ân geskenk aan GizkiJaHĂ»W gestuur; want hy het gehoor dat GizkiJaHĂ»W siek was.
13 En GizkiJaHûW het na hulle geluister en hulle sy hele skathuis laat sien, die silwer en die goud en die speserye en die kosbare olie en sy wapenhuis en alles wat in sy skatkamers te vinde was; daar was niks in sy huis of in sy hele ryk wat GizkiJaHûW hulle nie laat sien het nie.
14 Toe kom die profeet JeshaJaHĂ»W na koning GizkiJaHĂ»W en sĂȘ vir hom: Wat het hierdie manne gesĂȘ, en waarvandaan het hulle na u gekom? En GizkiJaHĂ»W antwoord: Uit ân ver deel van die Aarde het hulle gekom, uit Babel.
15 En hy sĂȘ: Wat het hulle in u huis gesien? En GizkiJaHĂ»W antwoord: Alles wat in my huis is, het hulle gesien; daar is niks in my skatkamers wat ek hulle nie laat sien het nie.
16 En JeshaJaHĂ»W sĂȘ vir GizkiJaHĂ»W: Hoor die Woord van JaHWeH!
17 Kyk, daar kom dae dat alles wat in jou huis is en wat jou vaders tot vandag toe opgehoop het, na Babel weggevoer sal word; daar sal niks oorbly nie, sĂȘ JaHWeH.
18 En van jou seuns wat uit jou sal voortkom, wat jy sal verwek, sal hulle neem, dat hulle hofdienaars word in die paleis van die koning van Babel.
19 Toe sĂȘ GizkiJaHĂ»W vir JeshaJaHĂ»W: Die Woord van JaHWeH wat u gespreek het, is suiwer. Ook sĂȘ hy: Waarom dan nie, as daar maar vrede en Waarheid in my dae sal wees!
20 En die verdere woorde van GizkiJaHûW en al sy magtige dade, en hoe hy die dam en die watervoor gemaak en die water in die Stad gebring het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
21 En GizkiJaHûW het ontslaap met sy vaders, en sy seun Manasse het in sy plek koning geword.
Regering van die boosaardige Manasse.
1Â MANASSE was twaalf jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-vyftig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was GeftsĂ-Bah.
2 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, volgens die gruwels van die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdrywe het.
3 En hy het die Hoogtes weer gebou wat sy vader GizkiJaHĂ»W verniel het, en altare opgerig vir die Here (BaĂ€l) en ân Houtkruis gemaak, soos Agab, die koning van JisraEl, gemaak het, en hom gebuig voor die hele leĂ«r van die Hemele en hulle gedien;
4 ook het hy altare gebou in die Huis van JaHWeH, waarvan JaHWeH gesĂȘ het: In Jerusalem sal Ek My Naam vestig.
5 En hy het altare gebou vir die hele leër van die Hemele in altwee die voorhowe van die Huis van JaHWeH;
6 ook sy seun deur die vuur laat deurgaan en met goĂ«lery en verklarings van voortekens omgegaan en dodebesweerders en waarsĂȘers aangestel; hy het baie gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH om [Hom] te tart.
7 Hy het ook ân gesnede afbeelding van die Houtkruis wat deur hom gemaak is, in die Tempel gesit, waarvan JaHWeH vir Dawid en sy seun Salomo gesĂȘ het: In hierdie Huis en in Jerusalem wat Ek verkies het uit al die stamme van JisraEl, sal Ek vir ewig My Naam vestig.
8 En Ek sal die voet van JisraEl nie meer laat rondswerwe uit die Adamah[adamiet se Aarde] wat Ek aan hulle vaders gegee het nie, as hulle net sorgvuldig handel volgens alles wat Ek hulle beveel het, en volgens die hele Wet wat My kneg MoshĂš hulle beveel het.
9 Maar hulle het nie geluister nie; en Manasse het hulle verlei om meer besoedeling te doen as die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdelg het.
10 Toe het JaHWeH deur die diens van Sy knegte, die profete, gespreek en gesĂȘ:
11 Omdat Manasse, die koning van JeHûWdah, hierdie gruwels gedoen het - erger as alles wat die Amoriete gedoen het wat voor hom was, en selfs JeHûWdah laat oortree het deur sy drek-idole
12 daarom, so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek sal ân ellende oor Jerusalem en JeHĂ»Wdah bring, waarvan elkeen wat dit hoor, se twee ore sal tuit.
13 En Ek sal oor Jerusalem die meetsnoer van SamarĂa span en die skietlood van die huis van Agab, en Jerusalem wegvee soos ân mens ân skottel uitvee: hy vee haar uit en keer haar op [haar]aangesig.
14 En Ek sal die oorblyfsels van My Erfdeel verwerp en hulle in die hand van hul vyande oorgee, sodat hulle vir al hul vyande ân buit en ân plundering sal word;
15 omdat hulle gedoen het wat besoedel was in My OĂ«, en My gedurig getart het van die dag af dat hulle vaders uit Egipte uitgetrek het, tot vandag toe.
16 En Manasse het ook vreeslik baie onskuldige bloed vergiet totdat hy Jerusalem van end tot end daarmee gevul het, behalwe sy oortredinge waarmee hy JeHûWdah laat oortree het om te doen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH.
17 En die verdere woorde van Manasse en alles wat hy gedoen het, en sy oortredinge wat hy begaan het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
18 En Manasse het ontslaap met sy vaders en is begrawe in die tuin van sy huis, in die tuin van Ussa; en sy seun Amon het in sy plek koning geword.
Amon koning van JeHûWdah.
19 AMON was twee-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het twee jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was MesullĂ©met, ân dogter van Harus, uit Jotba.
20 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, soos sy vader Manasse gedoen het.
21 En hy het geheel en al gewandel in die weg wat sy vader bewandel het, en die drek-idole gedien wat sy vader gedien het en hom voor hulle neergebuig.
22 En hy het JaHWeH, die Elohey van sy vaders, verlaat en nie in die weg van JaHWeH gewandel nie.
23 En die dienaars van Amon het ân sameswering teen hom gesmee en die koning in sy huis omgebring.
24 Maar die volk van die Aarde het al die samesweerders teen koning Amon doodgeslaan, en die volk van die Aarde het sy seun JoshiJaHûW in sy plek koning gemaak.
25 En die verdere woorde van Amon, wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
26 En hy is begrawe in sy graf, in die tuin van Ussa; en sy seun JoshiJaHûW het in sy plek koning geword.
Regering en hervorminge van JoshiJaHûW. Die Boekrol van die Wet teruggevind. Afskaffing van idolary. Die Pasgafees.
1 JoshiJaHĂ»W was agt jaar oud toe hy koning geword het, en het een-en-dertig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JedĂda, ân dogter van AdĂĄJaH, uit Boskat.
2 En hy het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH en geheel en al in die weg van sy vader Dawid gewandel en nie regs of links afgewyk nie.
3 En in die agttiende jaar van koning JoshiJaHĂ»W het die koning Safan, die skrywer, die seun van AtzalJaHuW, die seun van MesĂșllam, in die Huis van JaHWeH gestuur en gesĂȘ:
4 Gaan op na GielkiJaHûW, die hoëpriester, en laat hy die silwer bereken wat in die Huis van JaHWeH gebring is, wat die drumpelwagters versamel het uit die volk,
5 en laat hulle dit oorhandig aan die uitvoerders van die werk wat aangestel is oor die Huis van JaHWeH, sodat hulle dit kan gee aan die wat die werk doen, wat in die Huis van JaHWeH is om die bouvallige plekke van die huis te herstel,
6 aan die skrynwerkers en bouers en messelaars, en om hout en gekapte klippe te koop om die huis te herstel.
7 Maar daar is nie met hulle afgereken oor die silwer wat in hulle hand gegee is nie, want hulle het met getrouheid gehandel.
8 Toe sĂȘ die hoĂ«priester GielkiJaHĂ»W vir Safan, die skrywer: Ek het die Boekrol van die Wet in die Huis van JaHWeH gevind; en GielkiJaH[Ă»W] het die boekrol aan Safan gegee, en hy het haar gelees.
9 Daarna het Safan, die skrywer, by die koning gekom en die koning antwoord gebring en gesĂȘ: U dienaars het die silwer uitgeskud wat in die huis te vinde was, en dit oorhandig aan die uitvoerders van die werk wat aangestel is oor die Huis van JaHWeH.
10 Daarop gee Safan, die skrywer, die koning te kenne en sĂȘ: Die priester GielkiJaH[Ă»W] het my ân boekrol gegee. En Safan het haar voor die aangesig van die koning voorgelees.
11 En toe die koning die woorde van die Boekrol van die Wet hoor, het hy sy klere geskeur;
12 en die koning het bevel gegee aan GielkiJaH[Ă»W], die priester, en AhĂkam, die seun van Safan, en Agbor, die seun van MikaJaH, en Safan, die skrywer, en AsaJaH, die dienaar van die koning, en gesĂȘ:
13 Gaan raadpleeg JaHWeH vir my en vir die volk en vir die hele JeHûWdah oor die woorde van hierdie Boekrol wat gevind is; want die Grimmigheid van JaHWeH is groot wat teen ons ontvlam het, omdat ons vaders nie geluister het na die woorde van hierdie Boekrol om te handel volgens alles wat ons voorgeskrywe is nie.
14 Toe gaan die priester GielkiJaHĂ»W en AhĂkam en Agbor en Safan en AsaJaH na die profetes Hulda, die vrou van Sallum, die seun van Tikwa, die seun van Harhas, die klere-bewaarder - sy het in Jerusalem in die Nuwe Stad gewoon en hulle het met haar gespreek.
15 En sy sĂȘ aan hulle: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: SĂȘ aan die man wat julle na My gestuur het -
16 so spreek JaHWeH: Kyk, Ek bring ân ellende oor hierdie plek en oor haar inwoners, al die woorde van die Boekrol wat die koning van JeHĂ»Wdah gelees het;
17 omdat hulle My verlaat en vir gode van andere reukwerk berei het, om My met al hul handewerk te tart; daarom sal My Grimmigheid ontvlam teen hierdie plek en nie uitgeblus word nie.
18 Maar aan die koning van JeHĂ»Wdah wat julle stuur om JaHWeH te raadpleeg, aan hom moet julle so sĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Wat die woorde betref wat jy gehoor het
19 omdat jou hart week is en jy jou voor die Aangesig van JaHWeH verneder het toe jy hoor wat Ek oor hierdie plek en oor sy inwoners gespreek het, dat hulle ân voorwerp van verbasing en vervloeking sal word, en omdat jy jou klere geskeur en voor My Aangesig geween het, daarom het Ăk ook verhoor, spreek JaHWeH.
20 Daarom, kyk, Ek sal jou by jou vaders versamel, en jy sal met vrede in jou graf versamel word, en jou oë sal al die rampe nie aansien wat Ek oor hierdie plek bring nie. En hulle het die koning antwoord gebring.
1 TOE het die koning gestuur, en hulle het al die oudstes van JeHûWdah en Jerusalem by hom versamel.
2 En die koning het opgegaan in die Huis van JaHWeH en al die manne van JeHûWdah en al die inwoners van Jerusalem saam met hom, en die priesters en die profete en die hele volk, klein en groot; en hy het al die woorde van die Boekrol van die Verbond wat in die Huis van JaHWeH gevind is, voor hulle ore gelees.
3 En die koning het op die verhoog gaan staan en die Verbond voor die Aangesig van JaHWeH gesluit om JaHWeH te volg en Sy Gebooie en Sy Getuienisse en Sy Insettinge met die hele hart en met die hele siel te onderhou, om die woorde van hierdie Verbond wat in hierdie Boekrol geskrywe is, te bevestig. En die hele volk het toegetree tot die Verbond.
4 Toe gee die koning die hoëpriester GielkiJaHûW en die priesters van die tweede rang en die drumpelwagters bevel om uit die Huis van JaHWeH al die voorwerpe uit te bring wat gemaak is vir die Here (BaÀl) en vir die Houtkruis en die hele leër van die Hemele; en hy het hulle buitekant Jerusalem in die velde van Kidron verbrand en die as daarvan na BetEl laat dra.
5 En hy het die idolepriesters uitgeroei wat deur die konings van JeHûWdah aangestel was om op die Hoogtes in die stede van JeHûWdah en in die omgewing van Jerusalem rook te laat opgaan, en ook die wat vir die Here (BaÀl), vir die son en die maan en die sterrebeelde en die hele leër van die Hemele reukwerk berei het.
6 En hy het die Houtkruis uit die Huis van JaHWeH buitekant Jerusalem uitgebring na die spruit Kidron en haar by die spruit Kidron verbrand en haar tot stof vermaal en haar stof gegooi op die algemene begraafplaas.
7 En hy het die huise van die homoseksuele afgebreek wat in die Huis van JaHWeH was, waar die vroue tente geweef het vir Asherah.
8 En hy het al die priesters uit die stede van JeHĂ»Wdah laat kom en die Hoogtes besoedel waar die priesters reukwerk berei het, van Geba af tot by BersĂ©ba, en die Hoogtes van die poorte afgebreek, die wat by die ingang van die poort van JeHĂŽWshua, die owerste van die Stad, was en die wat aan ân mens se linkerhand in die stadspoort was.
9 Die priesters van die Hoogtes mag egter nie op die altaar van JaHWeH in Jerusalem geklim het nie, maar hulle het ongesuurde brode onder hulle broers geëet.
10 Hy het ook Tofet besoedel wat in die Vallei van die seun van Verbranding was, sodat niemand sy seun of sy dogter vir Molog deur die vuur sou laat deurgaan nie.
11 En hy het die perde uitgeroei wat die konings van JeHûWdah gegee het tot verering van die son, by die ingang van die Huis van JaHWeH, by die kamer van Natan-Meleg, die hofdienaar, in die aanbousel; en die waens van die son het hy met vuur verbrand.
12 Verder, die altare wat op die dak van die bo-kamer van Agas was, wat die konings van JeHûWdah gemaak het, en die altare wat Manasse in die twee voorhowe van die Huis van JaHWeH gemaak het, het die koning afgebreek en dit daarvandaan verbrysel en die stof daarvan in die spruit Kidron gegooi.
13 En die Hoogtes wat oos van Jerusalem was, Suid van die Berg van Verwoesting, wat Salomo, die koning van JisraEl, gebou het vir Ashtoreth, die verfoeisel van die Sidoniërs, en vir Kamos, die verfoeisel van die Moabiete, en vir Milkom, die gruwel van die kinders van Ammon, het die koning besoedel.
14 Hy het ook die torings stukkend gebreek en die houtkruise omgekap en hulle plek met bene van adamiete opgevul.
15 En ook die altaar wat in BetEl was, die Hoogte wat JerĂłbeam, die seun van Nebat, gebou het, wat JisraEl laat oortree het, ook daardie altaar en die Hoogte het hy afgebreek en die Hoogte verbrand; hy het hom tot stof vermaal en die houtkruise verbrand.
16 En toe JoshiJaHûW hom omdraai, sien hy die grafte wat daar op die berg was; en hy het die bene uit die grafte laat haal en op die altaar verbrand en dit weggewerp, volgens die Woord van JaHWeH wat verkondig is deur die man van die Elohim wat hierdie woorde uitgeroep het.
17 Toe sĂȘ hy: Wat is dit vir ân grafsteen wat ek daar sien? En die manne van die stad antwoord hom: Dit is die graf van die man van die Elohim wat uit JeHĂ»Wdah gekom en hierdie dinge uitgeroep het wat u op die altaar van BetEl gedoen het.
18 Daarop sĂȘ hy: Laat hom met rus, laat niemand sy bene verroer nie. En hulle het sy bene met die bene van die profeet wat uit SamarĂa gekom het, met rus gelaat.
19 En ook al die tempels van die Hoogtes wat in die stede van SamarĂa was, wat die konings van JisraEl gebou het om te tart, het JoshiJaHĂ»W afgeskaf en daarmee gehandel ooreenkomstig alles wat hy in BetEl gedoen het.
20 En al die priesters van die Hoogtes wat daar was, het hy op die altare geslag en bene van adamiete daarop verbrand en na Jerusalem teruggegaan.
21 Toe gee die koning die hele volk bevel en sĂȘ: Hou Pasga vir JaHWeH, julle Elohey soos geskrywe is in hierdie Boekrol van die Verbond.
22 Want soos hierdie Pasga is daar nie een gehou van die dae van die Rigters af wat JisraEl gerig het, en gedurende al die dae van die konings van JisraEl en die konings van JeHûWdah nie;
23 maar in die agttiende jaar van koning JoshiJaHûW is hierdie Pasga vir JaHWeH in Jerusalem gehou.
24 Ook het JoshiJaHĂ»W die dodebesweerders en die waarsĂȘers en die huisbeelde en die drek-idole en al die verfoeisels wat in die Aarde van JeHĂ»Wdah en in Jerusalem te sien was, uitgeroei, om die woorde van die Wet te bevestig wat geskrywe is in die Boekrol wat die priester GielkiJaHĂ»W in die Huis van JaHWeH gekry het. (Exodus 22:18)
25 En voor hom was daar geen koning soos hy nie wat hom tot JaHWeH bekeer het met sy hele hart en met sy hele siel en met al sy krag volgens die hele Wet van MoshĂš, en na hom het nie een soos hy opgestaan nie.
26 Nogtans het JaHWeH Hom nie afgewend van Sy groot brandende Woede waarmee Sy Woede teen JeHûWdah ontvlam het oor al die terginge waarmee Manasse Hom getart het nie.
27 En JaHWeH het gesĂȘ: Ek sal JeHĂ»Wdah ook van My Aangesig verwyder soos Ek JisraEl verwyder het; en Ek sal hierdie Stad Jerusalem verwerp wat Ek verkies het, en die Huis waarvan Ek gesĂȘ het: My Naam sal daar wees.
28 En die verdere woorde van JoshiJaHûW en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
29 In sy dae het Farao Nego, die koning van Egipte, teen die koning van Assirië opgetrek na die Eufraatrivier; en koning JoshiJaHûW het hom tegemoet getrek, maar dié het hom gedood by Megiddo net toe hy hom sien. [1 Ezra 1:25]
30 En sy dienaars het hom dood vervoer van MegĂddo af en hom in Jerusalem gebring en hom in sy graf begrawe; en die volk van die Aarde het JeHĂŽWagaz, die seun van JoshiJaHĂ»W, geneem en hom gesalf en hom in die plek van sy vader koning gemaak.
JeHÎWagaz, JeHÎWjakim en JaHJagin konings van JeHûWdah.
31 DRIE-EN-TWINTIG jaar was JeHÎWagaz oud toe hy koning geword het, en drie maande het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was Hamutal, die dogter van JirmeJaHûW, uit Libna.
32 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH net soos sy vaders gedoen het.
33 Maar Farao Nego het hom in Ribla, in die Aarde van Hamat, gevange gehou, dat hy in Jerusalem nie sou regeer nie, en die Aarde ân boete opgelĂȘ van honderd talente silwer en ân talent goud.
34 En Farao Nego het El-Jakim, die seun van JoshiJaHûW, koning gemaak in die plek van sy vader JoshiJaHûW en sy naam verander in JeHÎWjakim, maar JeHÎWagaz saamgeneem. So het hy dan in Egipte gekom en daar gesterwe.
35 En die silwer en die goud het JeHĂŽWjakim aan Farao gelewer; maar hy het die grond gewaardeer om die silwer volgens die bevel van Farao te lewer; volgens wat elkeen geskat is, het hy die silwer en die goud van die bevolking van die Aarde ingevorder om aan Farao Nego te lewer.
36 Vyf-en-twintig jaar was JeHĂŽWjakim oud toe hy koning geword het, en elf jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was SebĂșdda, ân dogter van PedahJaH, uit Ruma.
37 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH net soos sy vaders gedoen het.
Begin van die ballingskap.
1 IN sy dae het Nebukadnésar, die koning van Babel, opgetrek, en JeHÎWjakim het drie jaar lank sy dienaar geword; daarna het hy weer teen hom gerebelleer.
2 Toe stuur JaHWeH die bendes van die Chaldeërs teen hom en die bendes van die Arameërs en die bendes van die Moabiete en die bendes van die kinders van Ammon - Hy stuur hulle teen JeHûWdah om hom te verdelg volgens die Woord van JaHWeH wat Hy gespreek het deur die diens van Sy knegte, die profete.
3 Sekerlik het dit volgens die bevel van JaHWeH oor JeHûWdah gekom, om hulle van sy aangesig te verwyder vanweë die oortredinge van Manasse, volgens alles wat hy gedoen het;
4 en ook oor die onskuldige bloed wat hy vergiet het, sodat hy Jerusalem met onskuldige bloed gevul het; daarom wou JaHWeH nie vergewe nie.
5 En die verdere woorde van JeHÎWjakim en alles wat hy gedoen het, is dit nie beskrywe in die boekrol van die Kronieke van die konings van JeHûWdah nie?
6 En JeHĂŽWjakim het ontslaap met sy vaders, en sy seun JeHĂŽWjakin het in sy plek koning geword.
7 En die koning van Egipte het nie verder meer uit sy Aarde uitgetrek nie, want die koning van Babel het van die spruit van Egipte af tot by die Eufraatrivier alles geneem wat aan die koning van Egipte behoort het.
8 Agttien jaar was JeHĂŽWjakin oud toe hy koning geword het, en hy het drie maande in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was NehĂșsta, ân dogter van El-Natan, van Jerusalem.
9 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH net soos sy vader gedoen het.
10 In dié tyd het die dienaars van Nebukadnésar, die koning van Babel, na Jerusalem opgetrek en die Stad is beleër.
11 En toe Nebukadnésar, die koning van Babel, by die Stad kom, terwyl sy dienaars teen haar beleër,
12 het JeHÎWjakin, die koning van JeHûWdah, uitgegaan na die koning van Babel, hy en sy moeder en sy dienaars en sy owerstes en sy hofdienaars, en die koning van Babel het hom gevange geneem in die agtste jaar van sy regering.
13 En hy het daarvandaan uitgebring al die skatte van die Huis van JaHWeH en die skatte van die huis van die koning en al die goud van die voorwerpe afgesny wat Salomo, die koning van JisraEl, gemaak het in die Huis van JaHWeH, soos JaHWeH gespreek het.
14 En hy het die hele Jerusalem weggevoer en al die owerstes en al die mense van vermoë, tienduisend ballinge, en al die smede en die slotmakers; niemand het oorgebly nie, behalwe die arm mense van die Aarde.
15 En hy het JeHĂŽWjakin in ballingskap weggevoer na Babel, en ook die moeder van die koning en die vroue van die koning en sy hofdienaars; ook die magtiges van die Aarde het hy in ballingskap uit Jerusalem na Babel laat gaan.
16 En al die mense van vermoë, seweduisend, en die smede en die slotmakers, duisend, almal dapperes wat oorlog kan voer - dié het die koning van Babel in ballingskap na Babel gebring.
SedekiJaHĂ»W die laaste koning van JeHĂ»Wdah. NebukadnĂ©sar maak ân einde aan die ryk van JeHĂ»Wdah.
17 EN die koning van Babel het Mattånja, sy oom, in sy plek koning gemaak en sy naam verander in SedekiJaHûW.
18 Een-en-twintig jaar was SedekiJaHĂ»W oud toe hy koning geword het, en hy het elf jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was HamĂștal, ân dogter van JirmeJaHĂ»W, uit Libna.
19 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH net soos JeHĂŽWjakim gedoen het.
20 Want die Woede van JaHWeH het oor Jerusalem en JeHûWdah gekom, totdat Hy hulle van Sy Aangesig weggewerp het. En SedekiJaHûW het teen die koning van Babel gerebelleer.
1 EN in die negende jaar van sy regering, in die tiende maand, op die tiende vanaf die maand, het Nebukadnésar, die koning van Babel, gekom, hy en sy hele leër, teen Jerusalem en teen haar laer opgeslaan en teen haar skanse rondom gebou.
2 En die Stad het in beleëring geraak tot die elfde jaar van koning SedekiJaHûW.
3 Op die negende vanaf die maand, toe die hongersnood sterk was in die Stad en die stamme van die Aarde geen brood gehad het nie,
4 is in die Stad ingebreek, en al die krygsmanne is in die nag deur die poort, tussen die twee mure wat by die koning se tuin is, terwyl die Chaldeërs rondom teen die Stad was; en [die koning] het getrek op pad na die Vlakte toe.
5 Maar die leër van die Chaldeërs het die koning agterna gejaag en hom in die vlaktes van Jérigo ingehaal, en sy hele leër is van hom af verstrooi.
6 Toe vang hulle die koning en bring hom op na die koning van Babel, na Ribla toe, en hulle het Regspraak oor hom gedoen.
7 En hulle het die seuns van SedekiJaHûW voor sy oë laat doodbloei. En hy het die oë van SedekiJaHûW laat verblind en hom met koperkettings gebind en hom na Babel gebring.
8 En in die vyfde maand, op die sewende vanaf die maand - dit was die negentiende jaar van koning Nebukadnésar, die koning van Babel - het Nebusarådan, die owerste van die lyfwag, die dienaar van die koning van Babel, in Jerusalem gekom.
9 En hy het die Huis van JaHWeH en die huis van die koning verbrand; ook al die huise van Jerusalem, ja, elke groot huis met vuur verbrand.
10 En die hele leër van die Chaldeërs wat by die owerste van die lyfwag was, het die mure van Jerusalem rondom omgegooi.
11 En die res van die volk wat in die Stad oorgebly het, en die oorlopers wat na die koning van Babel oorgeloop het - die oorblyfsel van die menigte het NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, in ballingskap weggevoer.
12 Maar uit die armes van die Aarde het die owerste van die lyfwag sommige laat agterbly as wynboere en as landbouers.
13 Verder het die Chaldeërs die koperpilare wat in die Huis van JaHWeH was, en die afspoelwaentjies en die koperbad wat in die Huis van JaHWeH was, stukkend gebreek en die koper daarvan na Babel weggevoer.
14 Ook het hulle weggeneem die potte en skoppe en messe en panne en al die kopergereedskap waarmee die diens verrig is.
15 En die owerste van die lyfwag het weggeneem die vuurtange en die sprinkelflesse - wat van pure goud en van pure silwer was -
16 die twee pilare, die een bad en die afspoelwaentjies wat Salomo vir die Huis van JaHWeH gemaak het - die koper van al hierdie voorwerpe kon nie geweeg word nie.
17 Die hoogte van een pilaar was agttien voorarm, en ân kapiteel van koper was daarop, en die hoogte van die kapiteel was drie voorarm; met vlegwerk en granaatjies op die kapiteel rondom, alles van koper; en net so aan die tweede pilaar, met die vlegwerk.
18 Verder het die owerste van die lyfwag SeråJaH, die hoofpriester, geneem en TsefånJaHûW, die tweede priester, en die drie drumpelwagters.
19 En uit die Stad het hy geneem een hofdienaar wat oor die krygsmanne aangestel was, en vyf man uit die wat die koning se aangesig gesien het, wat in die Stad aanwesig was, en die skrywer van die leërowerste wat die mense van die Aarde vir krygsdiens oproep, en sestig man van die mense van die Aarde wat in die Stad aanwesig was.
20 Toe NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, hulle neem, het hy hulle na die koning van Babel, na Ribla gebring.
21 En die koning van Babel het hulle neergeslaan en hulle gedood in Ribla, in die Aarde Hamat. En JeHûWdah is uit sy Adamah [adamiet se Aarde] in ballingskap weggevoer.
22 En wat die mense betref wat in die Aarde JeHûWdah oorgebly het, wat Nebukadnésar, die koning van Babel, laat agterbly het, oor hulle het hy GhedalJaHûW, die seun van Ahikam, die seun van Safan, aangestel.
23 En toe al die owerstes van die leërs, hulle en die manne, hoor dat die koning van Babel GhedalJaHûW aangestel het, kom hulle na GhedalJaHûW, na Mispa, naamlik: JismaEl, die seun van NethånJaH, en JÎWganan, die seun van Karéag, en SeråJaH, die seun van Tånhumet, die Netofatiet, en JaÀzanJaHûW, die seun van die MaÀgatiet, hulle met hul manne.
24 En GhedalJaHĂ»W het vir hulle en hul manne gesweer en aan hulle gesĂȘ: Wees nie bevrees vir die dienaars van die ChaldeĂ«rs nie, bly in die Aarde en dien die koning van Babel; dan sal dit met julle goed gaan.
25 Maar in die sewende maand het JismaEl, die seun van NethånJaH, die seun van EliShama, uit die koninklike saadlyn, gekom en tien manne saam met hom en GhedalJaHûW doodge-slaan, ook die manne van JeHûWdah en die Chaldeërs wat saam met hom in Mispa was.
26 Toe het die hele volk, klein en groot, hulle gereed gemaak, saam met die owerstes van die leërs, en na Egipte gegaan, want hulle was bevrees vir die Chaldeërs.
27 En in die sewe-en-dertigste jaar van die ballingskap van JeHÎWjakin, die koning van JeHûWdah, in die twaalfde maand, op die sewe-en-twintigste van die maand, het Ewil-Meródag, die koning van Babel, in die jaar van sy troonsbestyging, JeHÎWjakin, die koning van JeHûWdah, uit die gevangenis verhef.
28 En hy het vriendelik met hom gespreek en sy stoel gesit bokant die stoel van die konings wat by hom in Babel was.
29 En hy het sy gevangenisklere verwissel; en hy het voortdurend brood voor sy aangesig geëet, al die dae van sy lewe.
30 En sy lewensonderhoud, was ân voortdurende lewensonderhoud, dit is hom toegestaan deur die koning die dag tot dag woord, al die dae van sy lewe.
Die tien Aartsvaders van Adam tot Noag. Die seuns van Noag en hulle afstammelinge.
1Â ADAM, Set, Enos,
2 Kenan, MahalalEl, Jered,
3 Henog, MetĂșsalag, Lameg,
4 Noag, Sem, Gam en Jafet.
5 Die seuns van Jafet was: Gomer en Magog en Madai en Jawan en Tubal en Meseg en Tiras.
6 En die seuns van Gomer was: Ashkenaz en Rifat en TogĂĄrma.
7 En die seuns van Jawan was: EliShah en TarsĂsa, die KittiĂ«rs en Rodaniete.
8 Die seuns van Gam was: Kuwsh en Misråim, Put en KanaÀn.
9 En die seuns van Kuwsh was: Seba en HawĂla en Sabta en RaĂ©ma en SĂĄbtega; en die seuns van RaĂ©ma was: Skeba en Dedan.
10 En Kuwsh was die vader van Nimrod; hy het begin om ân geweldenaar op die Aarde te wees.
11 En MisrĂĄim was die vader van die Ludiete en Anamiete en Lehabiete en die Naftuhiete,
12 en die Patrusiete en Kasluhiete - waaruit die Filistyne voortgekom het - en die Kaftoriete.
13 En KanaÀn was die vader van Sidon, sy eersgeborene, en Het
14 en die Jebusiete en Amoriete en Girgasiete,
15 en die Hewiete en Arkiete en Siniete,
16 en die Arwadiete en Semariete en Hamatiete.
17 Die seuns van Sem was: Elam en Assur en ArpĂĄgsad en Lud en Aram en Us en Hul en Geter en Meseg.
18 En ArpĂĄgsad was die vader van Selag, en Selag van Heber.
19 En vir Heber is twee seuns gebore; die naam van die een was Peleg, want in sy dae het die Aarde verdeeld geraak en sy broer se naam was Joktan.
20 En Joktan was die vader van AlmĂłdad en Selef en HasarmĂĄwet en Jerag,
21 en HadĂłram en Usal en Dikla,
22 en Ebal en AbĂmael en Skeba,
23 en Ofir en HawĂla en Jobab. Hulle almal was seuns van Joktan.
Die tien aartsvaders van Sem tot Abram. Die seuns van Abraham en hulle nakomelinge.
24 SEM, ArpĂĄgsad, Selag,
25 Heber, Peleg, Rehu,
26 Serug, Nahor, Tera,
27 Abram; dit is Abraham.
28 Die seuns van Abraham was Isak en Jismael.
29 Dit is hulle geslagsregister: die eersgeborene van Jismael was Nébajot, en Kedar en Adbeëil en Mibsam,
30 Misma en Duma, Massa, Hadad en Tema,
31 Jetur, Nafis en Kedma; hulle was die seuns van Jismael.
32 En die seuns van KetĂșra, die byvrou van Abraham. Sy het gebaar: Simran en Joksan en Medan en MĂdian en Jisbak en Suag. En die seuns van Joksan was Skeba en Dedan.
33 En die seuns van MĂdian was: Efa en Efer en Henog en AbĂda en El-Daah. Hulle almal was seuns van KetĂșra.
34 En Abraham was die vader van Isak. Die seuns van Isak was Esau en JisraEl;
35 die seuns van Esau: EliFaz, Rehuel en Jehus en JĂĄelam en Korag.
36 Die seuns van EliFaz was: Teman en Omar, Sefi en GĂĄetam, Kenas en Timna en Amalek.
37 Die seuns van Rehuel was: NĂĄhat, Serag, Samma en Missa.
38 En die seuns van SeĂŻr was: Lotan en Sobal en SĂbeon en Ana en Dison en Eser en Disan.
39 En die seuns van Lotan was Hori en Homam; en die suster van Lotan was Timna.
40 Die seuns van Sobal was: Aljan en ManĂĄhat en Ebal, Sefi en Onam; en die seuns van SĂbeon was Aja en Ana.
41 Die seuns van Ana was: Dison; en die seuns van Dison was: Hamran en Esban en Jitran en Keran.
42 Die seuns van Eser was: Bilhan en SĂĄĂ€wan en JĂĄĂ€kan. Die seuns van Disan was Us en Aran.
43 En dit is die konings wat in die Aarde van Edom geregeer het voordat daar ân koning oor die kinders van JisraEl geregeer het: Bela, die seun van Beor; en die naam van sy stad was DinhĂĄba;
44 en Bela het gesterwe, en in sy plek het geregeer Jobab, die seun van Serag, uit Bosra.
45 En Jobab het gesterwe, en Husam, uit die Aarde van die Temaniete, het in sy plek geregeer.
46 En Husam het gesterwe, en Hadad, die seun van Bedad, wat die Midianiete in die veld van Moab verslaan het, het in sy plek geregeer; en die naam van sy stad was Awit.
47 En Hadad het gesterwe, en Samla uit MĂĄsreka het in sy plek geregeer.
48 En Samla het gesterwe, en Saul uit RĂ©hobot, aan die rivier, het in sy plek geregeer.
49 En Saul het gesterwe, en BaÀl-Hånan, die seun van Akbor, het in sy plek geregeer.
50 Nadat BaÀl-Hånan gesterf het, het Hadad in sy plek geregeer; en die naam van sy stad was Pahi; en die naam van sy vrou was Mehetabel, die dogter van Matred, die dogter van Mésahab.
51 Toe Hadad gesterf het, was die vorste van Edom: die vors Timna, die vors Alja, die vors Jetet,
52 die vors OholibĂĄma, die vors Ela, die vors Pinon,
53 die vors Kenas, die vors Teman, die vors Mibsar,
54 die vors Magdiël, die vors Iram; dit was die vorste van Edom.
Die twaalf seuns van JisraEl en die nakomelinge van JeHûWdah.
1 DIT is die seuns van JisraEl: Ruben, SĂmeon, Levi en JeHĂ»Wdah, Issaskar en SĂ©bulon,
2 Dan, JĂŽWsef en Benjamin, NaftĂĄli, Gad en Aser.
3 Die seuns van JeHûWdah was: Er en Onan en Sela, drie vir hom gebore uit die dogter van Sua, die KanaÀnitiese vrou; en Er, die eersgeborene van JeHûWdah, het JaHWeH mishaag, daarom het Hy hom laat sterwe!
4 En Tamar, sy skoondogter, het vir hom Peres en Serag gebaar. Al die seuns van JeHûWdah was vyf.
5 Die seuns van Peres was Hesron en Hamul.
6 En die seuns van Serag was: Simri en Etan en Heman en Kalkol en Dara; almal saam vyf.
7 En die seuns van Karmi was: Agar, wat JisraEl onder die straf gebring het deurdat hy hom vergryp het aan die bangoed.
8 En die seuns van Etan was AzarJaH.
9 En die seuns van Hesron wat vir hom gebore is, was JerĂĄgmeEl en Ram en KelĂșbai.
10 En Ram was die vader van AmmĂnadab, en AmmĂnadab van Nagson, die vors van die kinders van JeHĂ»Wdah.
11 En Nagson was die vader van Salma, en Salma van Boas;
12 en Boas van Obed, en Obed van Isai;
13 en Isai was die vader van EliAb, sy eersgeborene, en van AbinĂĄdab, die tweede, en SĂmea, die derde;
14 van NethanEl, die vierde, van RĂĄddai, die vyfde,
15 van Osem, die sesde, van Dawid, die sewende.
16 En hulle susters was SerĂșja en Abigail. En die seuns van SerĂșja was: AbĂsai en JĂŽWab en AsaEl, drie.
17 En AbĂgail het AmĂĄsa gebaar en die vader van AmĂĄsa was Jeter, die Jismaeliet.
18 En Kaleb, die seun van Hesron, het by sy vrou AsĂșba JerĂot verwek. En dit is haar seuns: Jeser en Sobab en Ardon.
19 Toe AsĂșba gesterf het, het Kaleb vir hom Efrat geneem en sy het vir hom Hur gebaar.
20 En Hur was die vader van Uri; en Uri van BesalEl.
21 Daarna het Hesron gegaan na die dogter van Magir, die vader van GĂlead; en hy het haar geneem toe hy sestig jaar oud was; en sy het vir hom Segub gebaar.
22 En Segub was die vader van JaĂŻr, en hy het drie-en-twintig stede in die Aarde van GĂlead gehad.
23 En GĂ©sur en Aram het die JaĂŻrsdorpe van hulle afgeneem, en Kenat met sy onderhorige plekke, sestig stede; hulle almal was seuns van Magir, die vader van GĂlead.
24 En nĂĄ die dood van Hesron in Kaleb-Ăfrata het AbiJaH, die vrou van Hesron, vir hom ook Asgur, die vader van TekĂła, gebaar.
25 En die seuns van JerĂĄgmeEl, die eersgeborene van Hesron; was: die eersgeborene Ram; verder Buna en Oren en Osem [uit] AgiJaH.
26 JerĂĄgmeEl het nog ân ander vrou gehad en haar naam [was] AtĂĄra; sy was die moeder van Onam.
27 En die seuns van Ram, die eersgeborene van JerågmeEl, was MaÀs en Jamin en Eker.
28 En die seuns van Onam was SĂĄmmai en Jada; en die seuns van SĂĄmmai: Nadab en AbĂsur.
29 En die naam van die vrou van AbĂsur was AbĂhail; en sy het vir hom Agban en Molid gebaar.
30 En die seuns van Nadab was Seled en AppĂĄim; en Seled het gesterwe sonder kinders.
31 En die seuns van AppĂĄim was JĂseĂŻ; en die seuns van JĂseĂŻ was Sesan; en die seuns van Sesan, Aglai.
32 En die seuns van Jada, die broer van SĂĄmmai, was Jeter en JeHĂŽWnathan; en Jeter het gesterwe sonder kinders.
33 En die seuns van JeHĂŽWnathan was Pelet en Sasa. Dit was die seuns van JerĂĄgmeEl.
34 En Sesan het nie seuns gehad nie, net dogters; en Sesan het ân Egiptiese dienaar gehad met die naam van Jarha;
35 en Sesan het sy dogter aan sy dienaar Jarha as vrou gegee; en sy het vir hom Attai gebaar.
36 En Attai was die vader van Natan, en Natan van Sabad;
37 en Sabad van Eflal, en Eflal van Obed;
38 en Obed van JyHûW, en JyHûW van AzarJaH;
39 en AzarJaH van Heles, en Heles van El-Asah;
40 en El-Asah van SĂsemai, en SĂsemai van Sallum;
41 en Sallum van JekĂĄmJaH, en JekĂĄmJaH van EliShama.
42 En die seuns van Kaleb, die broer van JerågmeEl, was Mesa, sy eersgeborene - hy was die vader van Sif - en die seuns van Marésa, die vader van Hebron.
43 En die seuns van Hebron was: Korag en TappĂșag en Rekem en Sema.
44 En Sema was die vader van Raham, die vader van JĂłrkeam; en Rekem van SĂĄmmai.
45 En die seun van SĂĄmmai was MĂĄon; en MĂĄon was die vader van Bet-sur.
46 En Efa, die byvrou van Kaleb, het Haran en Mosa en Gases gebaar; en Haran was die vader van Gases.
47 En die seuns van Jóhdai was: Regem en JÎWtham en Gesan en Pelet en Efa en SaÀf.
48 Die byvrou van Kaleb, MĂĄĂ€ga, het Seber en TĂrhana gebaar;
49 en sy het SaĂ€f gebaar, die vader van MadmĂĄnna, Sewa, die vader van MagbĂ©na en die vader van GĂbea; en die dogter van Kaleb was Agsa.
50 Dit was die seuns van Kaleb. Die seuns van Hur, die eersgeborene van Ăfrata, was Sobal, die vader van Kirjat-JeĂĄrim,
51 Salma, die vader van Betlehem, Haref, die vader van BetGader.
52 En die seuns van Sobal, die vader van Kirjat-JeĂĄrim, was HĂĄroĂ« en die helfte van MenĂșgot.
53 En die families van Kirjat-JeĂĄrim was: die Jitriete en Putiete en Sumatiete en die MisraĂŻete; uit hulle het die Soreatiete en Estaoliete voortgekom.
54 Die seuns van Salma was: Betlehem en die Netofatiete, Atroth-Bet-JaHAb en die helfte van die Managtiete, die SoreĂŻete.
55 En die families van die skrywers wat in Jabes gewoon het: die Tireatiete, die Simeatiete, die Sugatiete; dit is die Keniete wat van Hammat, die vader van die huis van Regab, afkomstig is.
Nakomelinge van Dawid.
1Â DIT was die seuns van Dawid wat vir hom in Hebron gebore is: die eersgeborene Amnon, by Ahinoam, ân JizreElitiese vrou; die tweede DaniEl, by AbĂgail, uit Karmel;
2 die derde Absalom, die seun van MĂĄĂ€ga, die dogter van TĂĄlmai, die koning van GĂ©sur; die vierde AdoniJaH, die seun van Haggit
3 die vyfde ShafĂĄtJaH, by AbĂtal; die sesde JĂtream, by sy vrou Egla.
4 Ses is vir hom in Hebron gebore waar hy sewe jaar en ses maande regeer het; en drie-en-dertig jaar het hy in Jerusalem regeer.
5 En die volgende is vir hom in Jerusalem gebore: SĂmea en Sobab en Natan en SĂĄlomo, vier by Bat-Sua, die dogter van AmmiEl.
6 Verder Jibhar en EliShama en EliFelet
7 en Noga en Nefeg, en JĂĄfia
8 en EliShama en EliAda en EliFelet, nege -
9 almal seuns van Dawid, behalwe die seuns van die byvroue; en Tamar was hulle suster.
10 En die seun van Salomo was RehĂĄbeam; sy seun was AbiJaH; sy seun was Asa; sy seun was JeHĂŽWshafat;
11 sy seun was JĂŽWram; sy seun was AgazJaH; sy seun was JĂŽWash;
12 sy seun was AmåtsJaHûW; sy seun was AzarJaH; sy seun was JÎWtham;
13 sy seun was Agas; sy seun was GizkiJaHûW; sy seun was Manasse;
14 sy seun was Amon; sy seun was JoshiJaHûW.
15 En die seuns van JoshiJaHûW was: die eersgeborene JÎWganan, die tweede JeHÎWjakim, die derde SedekiJaHûW, die vierde Sallum.
16 En die seuns van JeHĂŽWjakim was: JekĂłnJaH, sy seun, SedekiJaH, sy seun.
17 En die seuns van JekĂłnJaH was Assir; sy seun was ShealtiEl;
18 verder MalkĂram en PedahJaH en Senassar, JekĂĄmJaH, HoWshĂąmĂą en NedabJaH.
19 En die seuns van PedahJaH was SerubbĂĄbel en SĂmeĂŻ; en die seuns van SerubbĂĄbel was: MesĂșllam en GanĂĄnJaH; en SĂ©lomit was hulle suster;
20 en HĂĄsuba en Ohel en BerekJaH en GĂ sadJĂąH, Jusab-Hesed, vyf.
21 En die seuns van GanĂĄnJaH was PelatJaH, sy seun was JeshaJaH, sy seun was RafaJaH, sy seun was Arnan, sy seun was ObadJaH, sy seun was ShekanJaH.
22 En die seuns van ShekanJaH was ShemaJaH; en die seuns van ShemaJaH was: Gattush en JĂgeal en BarĂag en NearJaH en Safat, ses;
23 en die seuns van NearJaH was: ElJĂŽWeynay en GizkiJaH en AsrĂkam, drie;
24 en die seuns van ElJÎWeynay was: HodawJaHûW en El-Jashib en PelaJaH en Akkub en JÎWganan en DelåJaH en Anåni, sewe.
Ander nakomelinge van JeHûWdah.
1 DIE seuns van JeHûWdah was: Peres, Hesron en Karmi en Hur en Sobal.
2 En ReĂĄja, die seun van Sobal, was die vader van Jahat, en Jahat van AhĂșmai en van Lahad; dit is die families van die Soreatiete;
3 en dit is die seuns van Etam: JizreEl en JĂsma en Jidbas; en die naam van hulle suster was HasselelpĂłni.
4 En PeniEl was die vader van Gedor, en Eser die vader van Husa. Dit is die seuns van Hur, die eersgeborene van Ăfrata, die vader van Betlehem.
5 En Asgur, die vader van TekĂła, het twee vroue gehad: HĂ©lea en NĂĄĂ€ra;
6 en NĂĄĂ€ra het vir hom AhĂșssam en Hefer en die Temeniete en die Ahastariete gebaar. Dit was die seuns van NĂĄĂ€ra.
7 En die seuns van HĂ©lea was: Seret, JesĂłhar en Etnan.
8 En Kos was die vader van Anub en Hassobéba en van die families van Ahårhel, die seun van Harum.
9 En Jabes was meer geĂ«erd as sy broers; en sy moeder het hom Jabes genoem en gesĂȘ: Ek het met smart gebaar.
10 En Jabes het die Elohey van JisraEl aangeroep en gesĂȘ: As U my ryklik seĂ«n en my grondgebied vermeerder en U Hand met my sal wees en U die besoedeling afweer, sodat my geen smart tref nie! En Elohim het laat kom wat hy begeer het.
11 En Kelub die broer van Suha, was die vader van Mehir; hy is die vader van Eston.
12 En Eston was die vader van Bet-RĂĄfa en PasĂ©ag en TehĂnna, die vader van die stad Nahas; dit is die manne van Rega.
13 En die seuns van Kenas was OtniEl en SerĂĄJaH; en die seuns van OtniEl: Hatat en MeonĂłtai.
14 En MeonĂłtai was die vader van Ofra, en SerĂĄJaH van JĂŽWab, die vader van die Handwerkersdal, want hulle was ambagsmanne.
15 En die seuns van Kaleb, die seun van JefĂșnne, was: Iru, Ela en NaĂ€m, en die seuns van Ela: Kenas.
16 En die seuns van JehalalEl was: Sif en Sifa, TĂreja en AsarEl.
17 En die seuns van Ezra was: Jeter en Mered en Efer en Jalon, en sy het swanger geword en gebaar: Mirjam en SĂĄmmai en Jisbag, die vader van EstemĂła.
18 En sy vrou uit JeHûWdah het gebaar: Jered, die vader van Gedor, en Heber, die vader van Sogo, en JekuwthijEl, die vader van Sanóag, en hierdie is die seuns van BithJaH, die dogter van Farao wat Mered geneem het1 .
19 En die seuns van die vrou van HowdiJaH, die suster van Naham, die vader van KehĂla, was die Garmiet, en EstemĂła, die MaĂ€gatiet.
20 En die seuns van Simon was: Amnon en Rinna, Ben-HanĂĄn en Tilon; en die seuns van JĂseĂŻ was Sohet en Ben-Sohet.
21 Die seuns van Sela, die seun van JeHûWdah was: Er, die vader van Lega, en Låeda, die vader van Marésa, en die families van die huis van die linnewewers van die huis van Asbéa;
22 verder JÎWkim en die manne van Koséba en JÎWash en Saraf - hulle wat oor Moab geheers het - en Jasubi-Léhem; maar die geskiedenisse is oud.
23 Hulle was die pottebakkers en die inwoners van Netåim en Gedéra; daar het hulle gebly by die koning in sy diens.
Nakomelinge van SĂmeon en hulle oorwinnings.
24 DIE seuns van SĂmeon was: NĂ©muwEl en Jamin, Jarib, Serag, Saul;
25 Sallum was sy seun; Mibsam was sy seun; Misma was sy seun.
26 En die seuns van Misma was: GammuwEl, sy seun, Sakkur, sy seun, SĂmeĂŻ, sy seun.
27 En SĂmeĂŻ het sestien seuns en ses dogters gehad; maar sy broers het nie baie seuns gehad nie; en hulle hele familie het nie so vermeerder soos die seuns van JeHĂ»Wdah nie.
28 En hulle het gewoon in BersĂ©ba en MĂłlada en Hasar-SĂșal
29 en in Bilha en Esem en Tolad
30 en in BetuEl en Horma en Siklag
31 en in Bet-MĂĄrkabot en Hasar-Susim, en Bet-BĂreĂŻ en SaĂ€rĂĄim; dit was hulle stede totdat Dawid koning geword het.
32 En hulle dorpe was: Etam en Ajin, Rimmon en Togen en Asan, vyf stede;
33 en al hulle dorpe wat in die omtrek van hierdie stede was, tot by BaÀl; dit was hulle woonplekke, en hulle het hul geslagsregister gehad.
34 En MĂ©sobab en Jamleg en JĂŽWshah, die seun van AmĂĄtsJaH,
35 en JÎWEl en JyHûW, die seun van JÎwsibJaH, die seun van SeråJaH, die seun van AsiEl,
36 en ElJÎWeynay en JaÀkóba en JeshowgùJaH en AsaJaH en AdiEl en JesijmùEl en BenåJaH
37 en Sisa, die seun van SĂfeĂŻ, die seun van Allon, die seun van JedaJaH, die seun van Simri, die seun van ShemaJaH -
38 die wat hier met hulle naam opgegee is, was vorste in hulle families, en die huise van hul vaders het vermeerder tot ân menigte.
39 En hulle het getrek tot by die ingang na Gedor, tot oostelik van die dal, om weiveld vir hulle kleinvee te soek.
40 En hulle het geil en goeie weiveld gevind, en die Aarde was na alkante toe wyd en stil en rustig, want mense van Gam het daar tevore gewoon;
41 en die wat hier met hulle naam beskrywe is, het in die dae van JegizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, gekom en hulle tente verslaan, en ook die MeĂŒniete wat daar gevind is; en hulle het hul met die banvloek getref tot vandag toe; en hulle het in hulle plek gaan woon; want daar was weiveld vir hulle kleinvee.
42 Ook het van hulle, van die seuns van SĂmeon, vyfhonderd man getrek na die gebergte SeĂŻr; en PelatJaH en NearJaH en RafaJaH en UzziEl, die seuns van JĂseĂŻ, was aan hulle hoof.
43 En hulle het die oorblyfsel van die vrygeraaktes van Amalek verslaan en daar gaan woon tot vandag toe.
Nakomelinge van Ruben.
1Â EN die seuns van Ruben, die eersgeborene van JisraEl - want hy was die eersgeborene; maar omdat hy die bed van sy vader besoedel het, is sy eersgeboortereg aan die seuns van JĂŽWsef, die seun van JisraEl, gegee, maar hy moes nie in die geslagsregister volgens die eersgeboortereg aangegee word nie;
2 want JeHĂ»Wdah was sterk onder sy broers, en uit hom het een ân vors geword, maar die eersgeboortereg het JĂŽWsef gehad -
3 die seuns van Ruben, die eersgeborene van JisraEl, was: Henog en Pallu, Hesron en Kalmi.
4 Die seuns van JĂŽWEl: sy seun ShemaJaH, sy seun Gog, sy seun SĂmeĂŻ;
5 sy seun Mika, sy seun ReåJaH, sy seun BaÀl,
6 sy seun BeĂ«ra, vir wie Tiglat-PilĂ©ser, die koning van AssiriĂ«, in ballingskap weggevoer het; hy was ân vors van die Rubeniete.
7 En sy broers volgens elkeen se familie soos in die geslagsregister opgegee, volgens hulle genelyn, was: JeiEl, die hoof; verder ZekarJaHûW
8 en Bela, die seun van Asas, die seun van Sema, die seun van JÎWEl; hy wat in Aroër en tot by Nebo en BaÀl-Méon gewoon het.
9 En teen die ooste het hy gewoon tot by die ingang na die wildernis, van die Eufraatrivier af; want hulle vee het baie geword in die Aarde van GĂlead.
10 En in die dae van Saul het hulle oorlog gevoer met die Hagareners, en toe diĂ© in hulle hand geval het, het hulle in hulle tente gewoon aan die hele oostekant van GĂlead.
Nakomelinge van Gad.
11 EN die seuns van Gad het teenoor hulle in die Aarde van Basan gewoon tot by Salka.
12 JÎWEl was die hoof, en Safam die tweede in rang, en Jaénai en Safat, in Basan.
13 En hulle broers volgens hulle families was: MikaEl en MesĂșllam en Seba en JĂŽWrai en JĂĄekan en Sia en Heber, sewe.
14 Dit was die seuns van AbĂgail, die seun van Huri, die seun van JarĂłag, die seun van GĂlead, die seun van MikaEl, die seun van JesĂsai, die seun van Jagdo, die seun van Bus.
15 Ahi, die seun van AbdiEl, die seun van Guni, was die hoof uit die huis van sy vader.
16 En hulle het gewoon in GĂlead, in Basan en in sy onderhorige plekke en in al die weivelde van Saron tot waar dit ophou.
17 Hulle almal is in die geslagsregister opgeneem in die dae van JÎWtham, die koning van JeHûWdah, en in die dae van Jeróbeam, die koning van JisraEl.
18 Van die seuns van Ruben en Gad en die halwe stam van Manasse, naamlik van die dapperes, manne wat skild en swaard dra en die boog span en ervare is in die oorlog, was daar vier-en-veertigduisend-sewe-honderd-en-sestig wat op kommando moes uittrek.
19 En hulle het oorlog gevoer met die Hagareners en Jetur en Nafis en Nodab;
20 en hulle het hulp gekry teen hulle, en die Hagareners is in hulle hand oorgegee, en almal wat met hulle saam was; want hulle het Elohim aangeroep in die oorlog, en Hy het hulle verhoor, omdat hulle op Hom vertrou het.
21 En hulle het hulle vee weggevoer: van hul kamele vyftigduisend; tweehonderd-en-vyftigduisend stuks kleinvee en tweeduisend esels en honderdduisend siele van adamiete.
22 Want baie gesneuweldes het daar gelĂȘ, omdat die oorlog van Elohim was; en hulle het in hulle plek gewoon tot die ballingskap toe.
Nakomelinge van die halwe stam van Manasse.
23 EN die seuns van die halwe stam van Manasse het in die Aarde gewoon van Basan af tot by BaÀl Hermon en Senir en die berg Hermon; hulle was baie.
24 En dit was die hoofde uit die huise van hul vaders, naamlik: Efer en JĂseĂŻ en EliEl en AzriEl en JirmeJaH en HodawJaH en JagdiEl, manne, dapper dapperes, manne van naam, hoofde uit die huise van hul vaders.
25 Maar hulle het ontrou gehandel teen die Elohey van hulle vaders, en die gode van die volke van die Aarde wat Elohim voor hulle uit verdelg het, agterna gehoereer.
26 Daarom het die Elohey van JisraEl die gees van Pul, die koning van Assirië, naamlik die gees van Tiglat-Piléser, die koning van Assirië, aangewakker, wat hulle, die Rubeniete en die Gadiete en die halwe stam van Manasse, in ballingskap weggevoer en hulle gebring het na Halag en Habor en Hara en die rivier van Gosan tot vandag toe.
Die nakomelinge van Levi. Hulle diens en hul wonings.
1Â DIE seuns van Levi was: Gerson, Kehat en MerĂĄri.
2 En die seuns van Kehat was: Amram, Jishar en Hebron en UzziEl.
3 En die seuns van Amram was: AĂ€ron en MoshĂš, en Mirjam; en die seuns van AĂ€ron was: Nadab en AbĂhu, El-Azar en Itamar.
4 En El-Azar was die vader van PĂnehas; PĂnehas van AbisĂșa;
5 en AbĂsua van Bukki; en Bukki van Ussi;
6 en Ussi van ZeragJaH; en ZeragJaH van MĂ©rajot;
7 en MĂ©rajot van AmarJaH; en AmarJaH van AhĂtub;
8 en AhĂtub van Sadok; en Sadok van AhĂmaĂ€s;
9 en AhĂmaĂ€s van AzarJaH; en AzarJaH van JĂŽWganan;
10 en JĂŽWganan van AzarJaH; dit is hy wat die priesteramp bedien het in die huis wat Salomo in Jerusalem gebou het.
11 En AzarJaH was die vader van AmarJaH; en AmarJaH van AhĂtub;
12 en AhĂtub van Sadok; en Sadok van Sallum;
13 en Sallum van GielkiJaH; en GielkiJaH van AzarJaH;
14 en AzarJaH van SerĂĄJaH; en SerĂĄJaH van JeHĂŽWtsadok;
15 en JeHÎWtsadok het saamgegaan toe JaHWeH JeHûWdah en Jerusalem deur die hand van Nebukadnésar in ballingskap weggevoer het.
16 Die seuns van Levi was: Gersom, Kehat en MerĂĄri.
17 En dit is die name van die seuns van Gersom: Libni en SĂmeĂŻ.
18 En die seuns van Kehat was: Amram en Jishar en Hebron en UzziEl.
19 Die seuns van MerĂĄri was Magli en Musi. En dit is die families van die Leviete volgens hulle vaders:
20 van Gersom - sy seun was Libni, sy seun Jahat, sy seun Simma,
21 sy seun JĂŽWag, sy seun Iddo, sy seun Serag, sy seun JĂ©atrai.
22 Die seuns van Kehat was: sy seun AmminĂĄdab, sy seun Korag, sy seun Assir,
23 sy seun El-Kanah, en sy seun Ăbjasaf, en sy seun Assir,
24 sy seun Tahat, sy seun UriEl, sy seun UzziJaH, en sy seun Saul.
25 En die seuns van El-Kanah was: AmĂĄsai en Ahimot en El-Kanah;
26 die seuns van El-Kanah: sy seun SĂłfai, en sy seun Nahat,
27 sy seun EliAb, sy seun JerĂłham, sy seun El-Kanah.
28 En die seuns van een_shemuel: die eersgeborene [JĂŽWEl], en die tweede AbiJaH.
29 Die seuns van MerĂĄri was: Magli; sy seun Libni, sy seun SĂmeĂŻ, sy seun Ussa;
30 sy seun SĂmea, sy seun HaggĂa, sy seun AsaJaH.
31 En dit is hulle wat Dawid aangestel het vir die leiding van die sang in die Huis van JaHWeH vandat die Ark ân rusplek gevind het.
32 En hulle het as sangers gedien voor die Tabernakel van die Tent van Samekoms, totdat Salomo die Huis van JaHWeH in Jerusalem gebou het; en hulle het in hul dienswerk gestaan volgens hulle Regspraak.
33 En dit is hulle wat in diens gestaan het saam met hulle seuns: van die seuns van die Kehatiete: Heman, die sanger, die seun van JĂŽWEl, die seun van een_shemuel,
34 die seun van El-Kanah, die seun van JerĂłham, die seun van EliEl, die seun van Toag,
35 die seun van Suf, die seun van El-Kanah, die seun van Mahat, die seun van AmĂĄsai,
36 die seun van El-Kanah, die seun van JĂŽWEl, die seun van AzarJaH, die seun van TsefĂĄnJaH,
37 die seun van Tahat, die seun van Assir, die seun van Ăbjasaf, die seun van Korag,
38 die seun van Jishar, die seun van Kehat, die seun van Levi, die seun van JisraEl.
39 En sy broer was Asaf, wat aan sy regterhand gestaan het; Asaf was die seun van BerekJaHĂ»W, die seun van SĂmea,
40 die seun van MikaEl, die seun van BaÀsJaH, die seun van MalkiJaH,
41 die seun van Etni, die seun van Serag, die seun van AdĂĄJaH
42 die seun van Etan, die seun van Simma, die seun van SĂmeĂŻ,
43 die seun van Jahat, die seun van Gersom, die seun van Levi.
44 En hulle broers, die seuns van MerĂĄri, aan die linkerhand, was: Etan, die seun van Kisi, die seun van Abdi, die seun van Mallug,
45 die seun van GashabJaH, die seun van AmĂĄtsJaH, die seun van GielkiJaH,
46 die seun van Amsi, die seun van Bani, die seun van Semer,
47 die seun van Magli, die seun van Musi, die seun van MerĂĄri, die seun van Levi.
48 En hulle broers, die Leviete, was bestemd vir al die dienswerk by die Tabernakel van die Huis van die Elohim.
49 Maar AĂ€ron en sy seuns het reukwerk berei op die altaar vir die brandoffer en op die altaar vir die reukwerk, vir al die werk van die Apartheid van die Aparthede en om versoening te doen vir JisraEl, net soos MoshĂš, die kneg van die Elohim, beveel het.
50 En dit is die seuns van AĂ€ron: El-Azar was sy seun, PĂnehas sy seun, AbisĂșa sy seun;
51 Bukki sy seun, Ussi sy seun, ZeragJaH sy seun,
52 MĂ©rajot sy seun, AmarJaH sy seun, AhĂtub sy seun,
53 Sadok sy seun, AhĂmaĂ€s sy seun.
54 En dit was hulle woonplekke volgens hulle laers in hulle grondgebied - aan die seuns van AĂ€ron, aan die familie van die Kehatiete, want aan hulle was die [eerste] lot.
55 Aan hulle dan is gegee: Hebron, in die Aarde van JeHûWdah, met haar weiveld rondom haar;
56 maar die saaigrond van die stad en sy dorpe het hulle aan Kaleb, die seun van JefĂșnne, gegee.
57 En aan die seuns van AÀron het hulle die stede van JeHûWdah naamlik, Hebron en Libna gegee met haar weiveld, en Jattir en Estemóa met haar weiveld,
58 en Hiles met haar weiveld, en Debir met haar weiveld,
59 en Asan met haar weiveld, en Bet-Semes met haar weiveld;
60 en van die stam van Benjamin: Geba met haar weiveld, en Alémet met haar weiveld, en Anatot met haar weiveld. Al hulle stede in hulle families was dertien stede.
61 En aan die ander seuns van Kehat uit die familie van die stam, uit die halwe stam, half Manasse, tien stede deur die lot.
62 En aan die seuns van Gersom, volgens hulle families, uit die stam van Issaskar en uit die stam van Aser en uit die stam van NĂĄftali en uit die stam van Manasse in Basan, dertien stede.
63 Aan die seuns van MerĂĄri volgens hulle families uit die stam van Ruben en uit die stam van Gad en uit die stam van SĂ©bulon deur die lot, twaalf stede.
64 En die kinders van JisraEl het aan die Leviete die stede met hulle weiveld gegee:
65 hulle het deur die lot uit die stam van die seuns van JeHĂ»Wdah en uit die stam van die seuns van SĂmeon en uit die stam van die seuns van Benjamin, hierdie stede gegee wat hulle met die naam genoem het.
66 En aan [die ander] uit die families van die seuns van Kehat - die stede van hulle grondgebied was uit die stam van Efraim.
67 En hulle het aan hulle die vrystad Sigem met haar weiveld, op die gebergte van Efraim, en Geser met haar weiveld gegee;
68 en JĂłkmeam met haar weiveld, en Bet-Horon met haar weiveld,
69 en Ajalon met haar weiveld, en Gat-Rimmon met haar weiveld;
70 en uit die halwe stam van Manasse: Aner met haar weiveld, en BĂleam met haar weiveld - vir die familie wat oorgebly het uit die seuns van Kehat.
71 Aan die seuns van Gersom uit die familie van die halwe stam van Manasse: GĂłlan in Basan met haar weiveld, en Ashtarowth met haar weiveld;
72 en uit die stam van Issaskar: Kedes met haar weiveld, DĂĄberat met haar weiveld,
73 en Ramot met haar weiveld, en Anem met haar weiveld;
74 en uit die stam van Aser: Masal met haar weiveld, en Abdor. met haar weiveld,
75 en Hukok met haar weiveld, en Rehob met haar weiveld;
76 en uit die stam van Nåftali: Kedes in Galiléa met haar weiveld, en Hammon met haar weiveld, en Kirjatåim met haar weiveld.
77 Aan die ander seuns van MerĂĄri uit die stam van SĂ©bulon: RimmĂłno met haar weiveld, Tabor met haar weiveld;
78 en oorkant die Jordaan van JĂ©rigo, aan die oostekant van die Jordaan, uit die stam van Ruben: Betser in die wildernis met haar weiveld, en Jahas met haar weiveld,
79 en KĂ©demot met haar weiveld, en MefĂĄĂ€t met haar weiveld;
80 en uit die stam van Gad: Ramot in GĂlead met haar weiveld, en MahanĂĄim met haar weiveld,
81 en Hesbon met haar weiveld, en Jaéser met haar weiveld.
Nakomelinge van Ăssaskar.
1 EN die seuns van Ăssaskar was: Tola en Pua, Jasub en Simron, vier.
2 En die seuns van Tola was: Ussi en RafaJaH en JerijEl en JĂĄgmai en Jibsam en een_shemuel, hoofde uit hul vadershuis, van Tola, dapper dapperes. Volgens hulle geslagsregister was hulle aantal in die dae van Dawid twee-en-twintigduisend-seshonderd.
3 En die seuns van Ussi was JishiJaH; en die seuns van JishiJaH was: MikaEl en ObadJaH en JĂŽWEl, JizragJaH, vyf, almal hoofde.
4 En by hulle, volgens hulle genelynregister, volgens hulle families, was die afdelings krygsmanne: ses-en-dertigduisend; want hulle het baie vroue en kinders gehad.
5 En hulle broers, van al die families van Issaskar, dapper dapperes: sewe-en-tagtigduisend tel hulle geslagsregister in sy geheel.
Nakomelinge van Benjamin en NĂĄftali.
6 BENJAMIN: Bela en Beger en JediaEl, drie.
7 En die seuns van Bela was: Esbon en Ussi en UzziEl en JĂ©rimot en Iri, vyf hoofde uit die huise van [hulle] vaders, dapper dapperes; en hulle geslagsregister het getel: twee-en-twintigduisend-vier-en-dertig.
8 En die seuns van Beger was: SemĂra en JĂŽWash en EliEzer en ElJĂŽWeynay en Omri en JĂ©remot en AbiJaH en Anatot en AlĂ©met; hulle almal was seuns van Beger.
9 En hulle geslagsregister het getel volgens hulle afstamming, hoofde uit die huise van hulle vaders, dapper dapperes: twintigduisend-tweehonderd.
10 En die seuns van JediaEl was Bilhan; en die seuns van Bilhan was: Jehus en Benjamin en Ehud en KenĂĄĂ€na en Setan en Tarsis en AhisĂĄhar.
11 Hulle almal, seuns van JediaEl, volgens die hoofdelike vaders, dapper dapperes, was sewentien-duisend-tweehonderd wat in die oorlog op kommando moes uittrek.
12 Ook Suppim en Huppim was seuns van Ir; Husim, seuns van Aher.
13 Die seuns van NĂĄftali was: JĂĄgtsiEl en Guni en Jeser en Sallum, seuns van Bilha.
Nakomelinge van Manasse.
14 DIE seuns van Manasse was AsriEl wat [sy vrou] gebaar het; sy Aramese byvrou het Magir gebaar, die vader van GĂlead;
15 en Magir het van Huppim en Suppim ân vrou geneem; die naam van sy suster was MĂĄĂ€ga. En die naam van die tweede was SeĂłfhad; en SelĂłfhad het dogters gehad.
16 En MĂĄĂ€ga, die vrou van Magir, het ân seun gebaar, en sy het hom Peres genoem; en die naam van sy broer was Seres, en sy seuns was Ulam en Rekem.
17 En die seuns van Ulam was Bedan; dit is die seuns van GĂlead, die seun van Magir, die seun van Manasse.
18 En sy suster Moléket het Ishod en Abiëser en Magla gebaar.
19 En die seuns van SemĂda was: Agjan en Segem en Likhi en AnĂam.
Nakomelinge van EfraĂm.
20 EN die seuns van Efraim was SĂștelag; en sy seun was Bered, en sy seun Tahat, en sy seun El-Adah, en sy seun Tahat,
21 en sy seun Sabad, en sy seun SĂștelag en Eser en El-Ad; en die manne van Gat wat in die Aarde gebore was, het hulle gedood, omdat hĂșlle afgetrek het om hulle vee te neem.
22 Daarom het hulle vader Efraim baie dae lank gerou, en sy broers het gekom om hom te troos.
23 Daarna het hy by sy vrou ingegaan, en sy het swanger geword en ân seun gebaar; en hy het hom BerĂa genoem, omdat dit tydens besoedeling in sy huis gebeur het.
24 En sy dogter was SĂ©Ă«ra; en sy het Bet-Horon-Onder en - Bo gebou, en Ussen-SĂ©Ă«ra.
25 En sy seun was Refag, en Resef, en sy seun Telag, en sy seun Tahan;
26 sy seun LĂĄedan; sy seun Ammihud; sy seun EliShama;
27 sy seun was Nun, sy seun JeHĂŽWshua.
28 En hulle besitting en hulle woonplekke was BetEl met haar onderhorige plekke; en teen die ooste NĂĄĂ€ran, en teen die weste Geser met sy onderhorige plekke; en Sigem met sy onderhorige plekke tot by Ajja met sy onderhorige plekke.
29 En onder die bestuur van die seuns van Manasse was Bet-SĂ©an met haar onderhorige plekke, TĂĄĂ€nag met haar onderhorige plekke, MegĂddo met haar onderhorige plekke, Dor met haar onderhorige plekke. Hierin het die seuns van JĂŽWsef, die seun van JisraEl, gewoon.
Nakomelinge van Aser.
30 DIE seuns van Aser was: Jimma en Jiswa en Jiswi en BerĂa en Serag, hulle suster.
31 En die seuns van BerĂa was Heber en MalkiEl; hy was die vader van BirsĂĄjit.
32 En Heber was die vader van Jaflet, en van Somer en Hotam en Sua, hulle suster.
33 En die seuns van Jaflet was: Pasag en Bimhal en Aswat; dit was die seuns van Jaflet.
34 En die seuns van Semer was: Ahi en RĂłhega, JehĂșbba en Aram.
35 En die seuns van sy broer Helem was: Sofag en Jimna en Seles en Amal.
36 Die seuns van Sofag was: Suag en Harnéfer en Sual en Beri en Jimra,
37 Betser en Hod en Samma en Silsa en Jitran en Beëra.
38 En die seuns van Jeter was: JefĂșnne en Pispa en Ara.
39 En die seuns van Ulla was: Arag en HanniEl en Risja.
40 Hulle almal was seuns van Aser, hoofde van hul vaders se huise, uitgesoekte dapper dapperes, hoofde van die vorste; en hulle geslagsregister het betrekking gehad op diens in die oorlog; hulle aantal was ses-en-twintigduisend man.
Nakomelinge van Benjamin en Saul.
1Â EN Benjamin was die vader van Bela, sy eersgeborene; die tweede, Asbel; en die derde, Agrag,
2 die vierde, Noha; en die vyfde, Rafa.
3 En Bela het seuns gehad: Addar en Gera en AbĂhud
4 en AbisĂșa en NaĂ€man en AhĂłag
5 en Gera en SefĂșfan en Huram.
6 En dit was die seuns van Ehud (hulle was hoofdelike vaders uit die inwoners van Geba, en hulle is in ballingskap na ManĂĄhat weggevoer -
7 NaĂ€man en AgiJaH en Gera het hulle in ballingskap weggevoer); en hy was die vader van Ussa en van AhĂhud.
8 En SahĂĄraim het in die veld van Moab, nadat hy sy vroue Husim en BĂĄĂ€ra weggestuur het, die vader van kinders geword:
9 by sy vrou Hodes was hy die vader van Jobab en Sibja en Mesa en Malkam,
10 en Jehus en SakJaH en Mirma; dit was sy seuns, hoofdelike vaders.
11 En by Husim was hy die vader van AbĂtub en El-Paal.
12 En die seuns van El-Paal was: Heber en MĂseam en Semed; hy het Ono en Lod met sy onderhorige plekke gebou;
13 en BerĂa en Sema; hulle was hoofdelike vaders uit die inwoners van Ajalon; hulle het die inwoners van Gat verjaag;
14 en Agjo, Sasak en Jerémot
15 en ZebĂĄdJaH en Arad en Eder
16 en MikaEl en Jispa en JĂŽWga, die seuns van BerĂa;
17 en ZebĂĄdJaH en MesĂșlam en Hiski en Heber
18 en JĂsmerai en JislĂa en Jobab, die seuns van El-Paal;
19 en Jakim en Sigri en Sabdi
20 en EliEinay en SĂlletai en EliEl
21 en AdĂĄJaH en BeraJaH en Simrat, die seuns van SĂmeĂŻ;
22 en Jispan en Heber en EliEl
23 en Abdon en Sigri en Hanan
24 en GanĂĄnJaH en Elam en AnatothiJaH
25 en JifdeJaH en PeniEl, die seuns van Sasak;
26 en SĂĄmserai en SeharJaH en AtĂĄlJaH
27 en JaĂ rĂȘshJaH en EliJaHĂ»W en Sigri, die seuns van JerĂłham.
28 Hulle was hoofde van die vaders, volgens hulle geslagsregister, hoofde; hulle het in Jerusalem gewoon.
29 En in GĂbeon het die vader van GĂbeon gewoon, en die naam van sy vrou was MĂĄĂ€ga.
30 En sy eersgebore seun was Abdon, verder Sur en Kis en BaÀl en Nadab
31 en Gedor en Agjo en Seger.
32 En Miklot was die vader van SĂmea; en hulle het ook teenoor hulle broers in Jerusalem saam met hulle broers gewoon.
33 En Ner was die vader van Kis, en Kis van Saul, en Saul van JeHĂŽWnathan en MalkisĂșa en AbinĂĄdab en EsbĂĄĂ€l.
34 En die seun van JeHÎWnathan was Merib-baÀl, en Merib-baÀl was die vader van Mika.
35 En die seuns van Mika was: Piton en Meleg en TaÀréa en Agas.
36 En Agas was die vader van JeHÎWadda, en JeHÎWadda van Alémet en Asmåwet en Simri; en Simri was die vader van Mosa.
37 En Mosa was die vader van BĂnea; sy seun was Rafa; sy seun was El-Asah; sy seun was Asel.
38 En Asel het ses seuns gehad; en dit was hulle name: AsrĂkam, Bogru en Ismael en ShearJaH en ObadJaH en Hanan; hulle almal was seuns van Asel.
39 En die seuns van Esek, sy broer, was: Ulam, sy eersgeborene, Jehus, die tweede, en EliFelet, die derde.
40 En die seuns van Ulam was manne, dapper dapperes wat die boog gespan het, en hulle het baie kinders en kindskinders gehad, honderd-en-vyftig. Hulle was almal uit die seuns van Benjamin.
Inwoners van Jerusalem nĂĄ die terugkoms uit die Babiloniese ballingskap.
1 EN die hele JisraEl is in geslagsregisters opgeneem, en kyk, hulle is opgeskrywe in die Boekrol van die Konings van JisraEl en JeHûWdah. JeHûWdah is in ballingskap na Babel weggevoer vanweë hulle ontrou.
2 En die wat vroeër in hulle besitting, in hulle stede gaan woon het, was: JisraEliete, die priesters, die Leviete en die tempeldienaars.
3 En in Jerusalem het gewoon van die seuns van JeHûWdah en van die seuns van Benjamin en van die seuns van Efraim en Manasse-
4 Utai, die seun van AmmĂhud, die seun van Omri, die seun van Imri, die seun van Bani, van die seuns van Peres, die seun van JeHĂ»Wdah;
5 en van die Siloniete: AsaJaH, die eersgeborene, en sy seuns;
6 en van die seuns van Serag: JeuwEl en hulle broers, seshonderd-en-negentig;
7 en van die seuns van Benjamin: Sallu, die seun van MesĂșllam, die seun van HodawJaH, die seun van HassenĂșa,
8 en JibneJaH, die seun van JerĂłham, en Ela, die seun van Ussi, die seun van Migri, en MesĂșllam, die seun van ShafĂĄtJaH, die seun van Rehuel, die seun van JibniJaH;
9 en hulle broers volgens hulle geslagsregister, negehonderd-ses-en-vyftig; al hierdie manne was hoofde van die vaders uit die huise van hul vaders;
10 en van die priesters: JedaJaH en JehowjĂąrijb en Jagin,
11 en AzarJaH, die seun van GielkiJaH, die seun van MesĂșllam, die seun van Sadok, die seun van MĂ©rajot, die seun van AhĂtub, die vors oor die Huis van die Elohim;
12 en AdĂĄJaH, die seun van JerĂłham, die seun van Pasgur, die seun van MalkiJaH, en MĂĄesai, die seun van AdiEl, die seun van JagsĂ©ra, die seun van MesĂșllam, die seun van MesĂllemit, die seun van Immer;
13 en hulle broers, hoofde uit die huis van hul vaders, sewentienhonderd-en-sestig, dapper manne in die dienswerk van die Huis van die Elohim;
14 en van die Leviete: ShemaJaH, die seun van Hassub, die seun van AsrĂkam, die seun van GashabJaH, van die seuns van MerĂĄri;
15 en BĂĄkbakkar, Heres en Galal en MĂĄttanJaH, die seun van Mika, die seun van Sigri, die seun van Asaf;
16 en ObadJaH, die seun van ShemaJaH, die seun van Galal, die seun van JedĂștun; en BerekJaH, die seun van Asa, die seun van Ălkana wat in die dorpe van die Netofatiete gewoon het.
17 En die poortwagters was: Sallum en Akkub en Talmon en AhĂman en hulle broers; Sallum was die hoof,
18 en tot nou toe is hy in die koningspoort teen die ooste; hulle was die poortwagters van die laers van die seuns van Levi.
19 En Sallum, die seun van KorĂ«, die seun van Ăbjasaf, die seun van Korag, en sy broers uit sy familie, die Koragiete, was oor die dienswerk, as drumpelwagters van die tent, omdat hulle vaders by die laer van JaHWeH die ingang bewaak het.
20 En PĂnehas, die seun van El-Azar, was vroeĂ«r bevelhebber oor hulle. Mag JaHWeH met hom wees!
21 ZekarJaH, die seun van MeshelemJaH, was poortwagter by die ingang van die Tent van Samekoms.
22 Hulle almal wat as drumpelwagters uitgesoek was, was tweehonderd-en-twaalf; hulle is in hul dorpe in die geslagsregister opgeneem. Dawid en die siener een_shemuel het hulle in hul ampsplig bevestig;
23 En hulle met hul seuns was [aangestel] oor die Poorte van die Huis van JaHWeH, van die tenthuis, om wag te hou.
24 Die poortwagters moes aan die vier windstreke wees, na die ooste, weste, noorde en suide toe.
25 En hulle broers, in hulle dorpe, moes van tyd tot tyd vir sewe dae saam met hulle inkom.
26 Want in die ampsplig het hulle, die vier owerstes van die deurwagters, gestaan. Van die Leviete was oor die kamers en oor die skatte van die Huis van die Elohim.
27 En hulle moes in die nag rondom die Huis van die Elohim bly, want hulle het die wag gehad en moes elke mĂŽre oopsluit.
28 En sommige van hulle was [aangestel] oor die gereedskap van die diens; want hulle moes dit voltallig inbring en voltallig uitbring.
29 En sommige van hulle was aangestel oor die gereedskappe en oor al die voorwerpe van die Apartheid en oor die fynmeel en die wyn en die olie en die wierook en die speserye.
30 En van die seuns van die priesters was daar mengers van salf uit speserye.
31 En MattithJaH, uit die Leviete, wat die eersgeborene van die Koragiet Sallum was, het amptelik die toesig oor die bakwerk gehad.
32 En van die kinders van die Kehatiete, van hulle broers, moes sorg vir die toonbrode om hulle elke Sabbat klaar te maak.
33 En dit was die sangers, hoofdelike vaders van die Leviete, in die kamers, vry van [ander] diens; want hulle was dag en nag in [hul] dienswerk besig.
34 Dit was die hoofdelike vaders van die Leviete, hoofde volgens hulle genelyn; hulle het in Jerusalem gewoon.
35 En in GĂbeon het die vader van GĂbeon, JeiEl, gewoon; en die naam van sy vrou was MĂĄĂ€ga.
36 En Abdon was sy eersgebore seun, dan Sur en Kis en BaÀl en Ner en Nadab
37 en Gedor en Agjo en ZekarJaH en Miklot.
38 En Miklot was die vader van Simeam; en hulle het ook teenoor hulle broers in Jerusalem saam met hulle broers gewoon.
39 En Ner was die vader van Kis, en Kis van Saul, en Saul van JeHĂŽWnathan en MalkisĂșa en AbinĂĄdab en ĂsbaĂ€l.
40 En die seun van JeHÎWnathan was Merib-baÀl, en Merib-baÀl was die vader van Mika.
41 En die seuns van Mika was: Piton en Meleg en Tagréa.
42 En Agas was die vader van Jaëra, en Jaëra van Alémet en Asmåwet en Simri; en Simri was die vader van Mosa;
43 en Mosa was die vader van BĂnea; en sy seun was RafaJaH, sy seun El-Asah, sy seun Asel.
44 En Asel het ses seuns gehad, en dit is hulle name: AsrĂkam, Bogru en Jismael en ShearJaH en ObadJaH en Hanan; dit was die seuns van Asel.
Dood van Saul en sy drie seuns.
1Â EN die Filistyne het teen JisraEl geveg, en die manne van JisraEl het vir die Filistyne weggevlug, en gesneuweldes het op die gebergte GilbĂła gelĂȘ.
2 En die Filistyne het Saul en sy seuns agternagesit, en die Filistyne het JĂŽWnathan en AbinĂĄdab en MalkisĂșa, die seuns van Saul, gedood.
3 En toe die geveg swaar word teen Saul en die boogskutters hom aantref, het hy gebewe van angs vir die skutters.
4 En Saul het aan sy wapendraer gesĂȘ: Trek jou swaard uit en deurboor my daarmee; anders kom hierdie onbesnedenes en dryf die spot met my. Maar sy wapendraer wou nie, omdat hy baie bevrees was. Daarop neem Saul die swaard en val in haar.
5 Toe sy wapendraer sien dat Saul dood was, val hy self ook in die swaard, sodat hy gesterf het.
6 So het Saul en sy drie seuns dan gesterwe; en sy hele huis, almal saam, het gesterwe.
7 Toe al die manne van JisraEl wat in die vlakte was, sien dat hulle gevlug het, en dat Saul en sy seuns dood was, het hulle hul stede verlaat en gevlug; en die Filistyne het gekom en daarin gaan woon.
8 En toe die Filistyne die volgende dag kom om die gesneuweldes te plunder, vind hulle Saul en sy seuns nog daar lĂȘ op die gebergte GilbĂła.
9 En hulle het hom uitgetrek en sy hoof en sy wapens saamgeneem en dit in die Aarde van die Filistyne rondgestuur om die blye boodskap vir hulle idole en vir die volk te bring.
10 Daarna het hulle sy wapens in die huis van hulle gode neergelĂȘ en sy hoofskedel in die huis van Dagon vasgeslaan.
11 Toe die hele Jabes in GĂlead hoor alles wat die Filistyne aan Saul gedoen het,
12 het al die dapper manne hulle gereed gemaak en die lyk van Saul en die lyke van sy seuns saamgeneem en dit na Jabes gebring en hulle bene begrawe onder die terpentynboom in Jabes, en sewe dae lank gevas.
13 En Saul het gesterwe weens ontrou wat hy teen JaHWeH begaan het, weens die Woord van JaHWeH wat hy nie gehou het nie; en ook omdat hy die gees van ân afgestorwene om inligting gevra het,
14 maar JaHWeH nie geraadpleeg het nie. Daarom het Hy hom omgebring en die koningskap laat oorgaan op Dawid, die seun van Isai.
Nadat Dawid koning geword het, neem hy Jerusalem in.
1Â TOE kom die hele JisraEl by Dawid in Hebron bymekaar en sĂȘ: Kyk, ons is u been en u vlees.
2 Gister sowel as eergister, selfs toe Saul koning was, het u JisraEl uit - en ingelei; en JaHWeH, jou Elohey het aan u gesĂȘ: Jy moet My volk JisraEl oppas, en jy moet ân vors wees oor My volk JisraEl.
3 So het dan al die oudstes van JisraEl na die koning in Hebron gekom, en Dawid het met hulle ân Verbond gesluit in Hebron voor die Aangesig van JaHWeH, en hulle het Dawid as koning oor JisraEl gesalf volgens die Woord van JaHWeH deur die diens van een_shemuel.
4 En Dawid en die hele JisraEl het getrek na Jerusalem, dit is Jebus; en daar was die Jebusiete die bewoners van die Aarde.
5 En die inwoners van Jebus het vir Dawid gesĂȘ: Jy sal hier nie inkom nie. Maar Dawid het die bergvesting Sion ingeneem, Sy is die Stad van Dawid.
6 En Dawid het gesĂȘ: Elkeen wat eerste die Jebusiet verslaan, sal ân hoof en ân owerste word. Toe het JĂŽWab, die seun van SerĂșja, die eerste opgeklim en ân hoof geword.
7 En Dawid het in die bergvesting gaan woon; daarom noem hulle Haar die Stad van Dawid.
8 En hy het die Stad rondom opgebou van Millo af tot by die omtrek; en JĂŽWab het die orige deel van die Stad herstel.
9 En Dawid het gedurigdeur groter geword, en JaHWeH van die Leërmagte was met hom.
Dapperes van Dawid.
10 EN dit was die hoofde van die dapperes van Dawid wat hom kragtig bygestaan het in sy koningskap saam met die hele JisraEl om hom volgens die Woord van JaHWeH koning te maak oor JisraEl.
11 En dit is die getal van die dapperes van Dawid: JasĂłbeam, die seun van HagmĂłni, die hoof van die dertig; hy het sy spies geswaai oor driehonderd wat op een keer gesneuwel het.
12 En nĂĄ hom was El-Azar, die seun van Dodo, die Ahohiet; hy was onder die drie dapperes.
13 Hy was saam met Dawid by Pas-DĂĄmmim toe die Filistyne daar bymekaar was om te veg; en daar was ân stuk land vol gars, en die volk het vir die Filistyne gevlug.
14 Maar hy het hom in die middel van die stuk Aarde opgestel en haar afgeneem en die Filistyne verslaan, sodat JaHWeH ân groot oorwinning bewerk het.
15 En drie van die dertig hoofde het afgetrek na die rots, na Dawid, na die spelonk van AdĂșllam terwyl die laer van die Filistyne in die dal RefĂĄim gestaan het.
16 En Dawid was toe in die bergvesting; en ân besetting van die Filistyne was toe in Betlehem.
17 En Dawid het ân begeerte voel opkom en gesĂȘ: Wie sal vir my water gee om te drink uit die put van Betlehem wat by die poort is?
18 Toe het die drie deur die laer van die Filistyne gebreek en water geskep uit die put van Betlehem wat by die poort was, en dit gedra en na Dawid gebring; maar Dawid wou hom nie drink nie en het hom voor die Aangesig van JaHWeH uitgegiet
19 en gesĂȘ: Mag my Elohey my bewaar, dat ek dit sou doen! Sou ek die bloed van hierdie manne drink? Met hulle siele, ja, met hulle siele het hulle hom gebring! En hy wou hom nie drink nie. Dit het die drie dapperes gedoen.
20 En AbĂsai, die broer van JĂŽWab, hy was hoof van die drie, en hy het sy spies geswaai oor driehonderd wat gesneuwel het, en ân naam gehad onder die drie.
21 Uit die drie was hy onder die [ander] twee geëerd, sodat hy hulle owerste geword het; maar tot by die [eerste] drie het hy nie gekom nie.
22 BenĂĄJaH, die seun van JeHĂŽWjada, ân dapper man, groot van daad, uit KabtseEl; hy het die twee leeue-el/ariĂ«l (dapperes soos leeus) van Moab verslaan; en hy het afgegaan en ân leeu binne-in ân kuil doodgeslaan op ân sneeudag.
23 Hy het ook ân Egiptenaar verslaan, ân groot man, vyf voorarm; en in die hand van die Egiptenaar was ân spies soos ân wewersbalk; maar hy het na hom afgegaan met ân stok en die spies uit die hand van die Egiptenaar geruk en hom met sy eie spies doodgesteek.
24 Dit het BenĂĄJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjada, gedoen; en hy het ân naam gehad onder die drie dapperes.
25 Hy was wel meer geëerd as die dertig, maar tot by die drie het hy nie gekom nie; en Dawid het hom aangestel oor sy lyfwag.
26 En die dapper dapperes was: AsaEl, die broer van JĂŽWab, El-Hanan, die seun van Dodo, uit Betlehem;
27 Sammot, die Harodiet; Heles, die Peloniet;
28 Ira, die seun van Ikkes, die Tekoïet; Abiëser, die Anatotiet;
29 SĂbbegai, die Husatiet; Ilai, die Ahohiet;
30 Måharai, die Netofatiet; Heled, die seun van BaÀna, die Netofatiet;
31 Itai, die seun van RĂbai, uit GĂbea van die kinders van Benjamin; BenĂĄJaH, die Pireatoniet;
32 HĂșrai, uit Nahale-GaĂ€s, AbiEl, die Arabatiet;
33 Asmåwet, die Baharumiet; El-Jagba, die SaÀlboniet.
34 Die seuns van Hasem, die Gisoniet, was: JeHĂŽWnathan, die seun van Sage, die Harariet;
35 AhĂam, die seun van Sagar, die Harariet; EliFal, die seun van Ur;
36 Hefer, die Megeratiet; AgiJaH, die Peloniet;
37 Hesro, die Karmeliet; NĂĄĂ€rai, die seun van Ăsbai;
38 JĂŽWEl, die broer van Natan; Mibhar, die seun van Hagri;
39 Selek, die Ammoniet; NĂĄgrai, die Berotiet, die wapendraer van JĂŽWab, die seun van SerĂșja;
40 Ira, die Jitriet; Gareb, die Jitriet;
41 UriJaH, die Hetiet; Sabad, die seun van Aglai;
42 AdĂna, die seun van Sisa, die Rubeniet, ân hoof van die Rubeniete, en saam met hom was dertig;
43 Hanan, die seun van MĂĄĂ€ga; en JĂŽWshafat, die Mitniet;
44 UzziJaH, die Asteratiet; Sama en JeiEl, die seuns van Hotam, die Aroëriet;
45 JediaEl, die seun van Simri; en JĂŽWga, sy broer, die Tisiet;
46 EliEl van MahĂĄwim en JerĂbai en JĂŽWshawjĂąh, die seuns van El-Naam; en Jitma, die Moabiet:
47 EliEl en Obed en JaĂ zijEl van MetzobaJaH.
Dapperes van Dawid wat na hom gekom het toe hy deur Saul vervolg is.
1Â EN dit is hulle wat na Dawid na Siklag gekom het toe hy nog voor die aangesig van Saul, die seun van Kis, verban was; hulle was ook onder die dapperes wat gehelp het in die oorlog,
2 gewapend met die boog, wat regter- en linkerhand kon gebruik met slingerstene en met pyl en boog; hulle was uit die broers van Saul uit Benjamin:
3 Ahiëser, die hoof, en JÎWash, seuns van SemåÀ, die Gibeatiet; en JezawEl en Pelet, seuns van Asmåwet; en Béraga en JyHûW, uit Anatot;
4 en JismaJaH, die Gibeoniet, ân dappere onder die dertig en [hoof] oor die dertig; en JirmeJaH en JahaziEl en JĂŽWganan en JĂŽWzabad, uit GedĂ©ra;
5 El-Uzay en JerĂmot en BaalJaH en ShemarJaHĂ»W en ShafĂĄtJaHĂ»W, uit Harif;
6 El-Kanah en JishshiJaHûW en AzarEl en JÎWezer en Jasóbeam, die Koragiete;
7 en Joëla en ZebådJaH, die seuns van Jeróham, uit Gedor.
8 Ook van die Gadiete het hulle afgeskei na Dawid, na die bergvesting in die wildernis, dapper manne, krygsmanne in die oorlog, toegerus met skild en spies, en hulle gesigte was leeugesigte en hulle was vinnig soos gemsbokke op die berge:
9 Eser, die hoof, ObadJaH, die tweede, EliAb, die derde;
10 MasmĂĄnna, die vierde, JirmeJaH, die vyfde;
11 Attai, die sesde, EliEl, die sewende;
12 JĂŽWganan, die agtste, El-Zabad, die negende;
13 JirmeJaHûW, die tiende, Magbånnai, die elfde.
14 Hulle was uit die seuns van Gad, hoofde oor die leër; een teen honderd, die kleinste; en die grootste, [een] teen duisend.
15 Dit is hulle wat deur die Jordaan gegaan het in die eerste maand terwyl hy vol was oor al sy walle; en hulle het al die bewoners van die laagtes verjaag teen die ooste en teen die weste.
16 En toe daar uit die seuns van Benjamin en JeHûWdah na die bergvesting na Dawid kom,
17 het Dawid uitgegaan, hulle tegemoet en gespreek en vir hulle gesĂȘ: As julle met vrede na my kom om my te help, sal ek my van harte met julle verenig; maar as dit is om my aan my teĂ«standers te verraai, ofskoon daar geen onreg in my handpalms is nie - mag die Elohey van ons vaders dit dan sien en straf!
18 Toe het die Gees vir AmĂĄsai, die hoof van die dertig, vervul, [en hy het gesĂȘ]: VĂr u, Dawid, en mĂ©t u, seun van Isai, [is ons]. Vrede, vrede vir u, en vrede vir die wat u help, want u Elohey help u! Daarop het Dawid hulle opgeneem en hulle aangestel as hoofde van die bende.
19 Ook uit Manasse het sommige oorgeloop na Dawid toe hy saam met die Filistyne gekom het om teen Saul te veg, maar sonder om hulle te help; want met oorleg het die vorste van die Filistyne hom weggestuur en gesĂȘ: Ten koste van ons hoofde sal hy na sy meester Saul toe oorloop.
20 Terwyl hy na Siklag trek, het daar uit Manasse na hom oorgeloop: Adnag en JĂŽWzabad en JediaEl en MikaEl en EliHĂ»w en SĂlletai, hoofde uit die duisende van Manasse.
21 En hulle het Dawid gehelp teen die bende, want hulle was almal dapper dapperes en owerstes in die leer.
22 Want dag vir dag het hulle na Dawid gekom om hom te help, totdat dit ân groot leĂ«r was soos ân leĂ«r van Elohim.
Krygsowerstes uit die twaalf stamme wat na Hebron gekom het om Dawid koning te maak.
23 EN dit is die getalle van die leërafdelings van die wat vir oorlog gewapen was, wat na Dawid in Hebron gekom het om die koningskap van Saul op hom oor te bring volgens die bevel van JaHWeH.
24 Die seuns van JeHûWdah wat skild en spies gedra het, was sesduisend-agthonderd, gewapend vir oorlog;
25 van die seuns van SĂmeon, dapper dapperes vir krygsdiens, sewe-duisend-eenhonderd;
26 van die seuns van Levi, vierduisend-seshonderd;
27 en JeHĂŽWjada, die bevelhebber van die AĂ€roniete, en saam met hom drie-duisend-sewehonderd;
28 en Sadok, ân jongman, ân dappere, met sy familie: twee-en-twintig owerstes;
29 en van die seuns van Benjamin, die broers van Saul, drieduisend: want die meeste van hulle het tot nog toe aan die huis van Saul getrou gebly;
30 en van die seuns van Efraim, twintigduisend-agthonderd, dapper dapperes, manne van naam in hulle families;
31 en van die halwe stam van Manasse agttienduisend wat met hulle naam aangewys was om Dawid koning te gaan maak;
32 en van die seuns van Issaskar, met kundige insig wat die tye betref, om te weet wat JisraEl moes doen; hulle hoofde was tweehonderd, en al hulle broers onder hulle bevel;
33 van SĂ©bulon wat op kommando moet uittrek, toegerus vir oorlog met allerhande krygswapens, vyftigduisend aaneengesluit, en nie met ân dubbele hart nie;
34 en van NĂĄftali duisend owerstes, en saam met hulle sewe-en-dertigduisend met skild en spies;
35 en van die Daniete, toegerus vir oorlog, agt-en-twintigduisend seshonderd;
36 en van Aser wat op kommando moet uittrek om hulle in slagorde op te stel, veertigduisend;
37 en van oorkant die Jordaan af, van die Rubeniete en die Gadiete en die halwe stam van Manasse, honderd-en-twintigduisend met allerhande wapens vir krygsdiens.
38 Al hierdie krygsmanne het, in slagorde aaneengesluit, met ân onverdeelde hart na Hebron gekom om Dawid koning te maak oor die hele JisraEl; en ook al die orige JisraEliete was een van hart om Dawid koning te maak.
39 En hulle het daar saam met Dawid drie dae lank geëet en gedrink, want hulle broers het dit vir hulle berei.
40 En selfs hulle nabestaandes tot by Issaskar en SĂ©bulon en NĂĄftali het brood gebring op esels en op kamele en op muile en op beeste, meelkos, vyekoeke en rosynekoeke en wyn en olie en beeste en kleinvee in menigte, want daar was blydskap in JisraEl.
Die Ark word deur Dawid in die huis van Obed-Edom gesit.
1Â EN Dawid het raad gehou met die owerstes oor duisend en oor honderd, met elke bevelhebber;
2 en Dawid het aan die hele vergadering van JisraEl gesĂȘ: As julle dit goedvind en dit van JaHWeH, onse Elohey is, laat ons ons versprei en na ons broers stuur wat nog oor is in die Aarde van JisraEl, en saam met hulle na die priesters en die Leviete in die stede waar hulle weiveld het, dat hulle by ons bymekaar moet kom.
3 En laat ons die Ark van onse Elohey na ons toe oorbring, want in die dae van Saul het ons nie na haar gevra nie.
4 Toe sĂȘ die hele vergadering dat hulle so moes doen, want die saak was Reg in die oĂ« van die hele volk.
5 En Dawid het die hele JisraEl versamel van die Sihor in Egipte af tot by die ingang na Hamat, om die Ark van die Elohim uit Kirjat-JeĂĄrim te gaan haal.
6 Daarna het Dawid met die hele JisraEl opgetrek na BåÀla, na Kirjat-Jeårim wat aan JeHûWdah behoort, om daarvandaan op te bring die Ark van die Elohim JaHWeH wat op die Gérubs troon, waaroor die Naam uitgeroep is.
7 En hulle het die Ark van die Elohim op ân nuwe wa vervoer uit die huis van AbinĂĄdab, en Ussa en Agjo het die wa gedrywe.
8 En Dawid en die hele JisraEl het voor die Aangesig van die Elohim met alle mag gespeel, sowel met liedere as met siters en harpe en tamboeryne en simbale en trompette.
9 Toe hulle by die dorsvloer van Kidon kom, het Ussa sy hand uitgesteek om die Ark vas te hou, want die osse het gestruikel.
10 Daarop het die Woede van JaHWeH ontvlam teen Ussa, en Hy het hom getref, omdat hy sy hand na die Ark uitgesteek het, sodat hy daar voor die Aangesig van Elohim gesterf het.
11 En Dawid het ontroerd geword, omdat JaHWeH ân skeur aan Ussa geskeur het; daarom het hy daardie plek genoem Peres-Ussa, tot vandag toe.
12 En Dawid het daardie dag vir die Elohim bevrees geword en gesĂȘ: Hoe kan ek die Ark van die Elohim na my toe bring?
13 Daarom het Dawid die Ark nie by hom in die Stad van Dawid laat inkom nie, maar haar laat wegdraai na die huis van Obed-Edom, die Gittiet.
14 En die Ark van die Elohim het by die huis van Obed-Edom in sy huis gebly drie maande lank, en JaHWeH het die huis van Obed-Edom geseën met alles wat hy gehad het.
Dawid sluit ân verbond met Hiram en verslaan die Filistyne.
1Â TOE stuur Hiram, die koning van Tirus, boodskappers na Dawid met sederhout en messelaars en skrynwerkers om vir hom ân huis te bou.
2 So het Dawid dan gewaar geword dat JaHWeH hom as koning oor JisraEl bevestig het en dat sy koningskap hoog verhewe was ter wille van Sy volk JisraEl.
3 En Dawid het in Jerusalem nog meer vroue geneem, en Dawid het die vader van nog meer seuns en dogters geword.
4 En dit is die name van die kinders wat hy in Jerusalem gehad het: SĂĄmmua en Sobab, Natan en Salomo
5 en Jibhar en EliShua en Elipelet
6 en Noga en Nefeg en Jafia
7 en EliShama en BeëlJaHdah en EliFelet
8 Toe die Filistyne hoor dat Dawid as koning oor die hele JisraEl gesalf was, het al die Filistyne opgetrek om Dawid te soek. Toe Dawid dit hoor, het hy teen hulle uitgetrek.
9 En die Filistyne het gekom en hulle versprei in die dal RefĂĄim.
10 Toe het Dawid Elohim geraadpleeg en gesĂȘ: Sal ek optrek teen die Filistyne, en sal U hulle in my hand gee? En JaHWeH het aan hom gesĂȘ: Trek op, en Ek sal hulle in jou hand gee.
11 En toe hulle optrek by BaĂ€l-PĂ©rasim, het Dawid hulle daar verslaan, en Dawid het gesĂȘ: die Elohim het deur my hand deur my vyande gebreek soos water deurbreek; daarom het hulle diĂ© plek BaĂ€l-PĂ©rasim genoem.
12 En hulle het hulle gode daar agtergelaat; en Dawid het bevel gegee, en hulle is met vuur verbrand.
13 Maar die Filistyne het hulle nog weer in die dal versprei.
14 Toe raadpleeg Dawid Elohim weer, en die Elohim het aan hom gesĂȘ: Jy moet nie agter hulle aan optrek nie; trek om, van hulle af weg, en val hulle vlak voor die balsembosse aan.
15 En as jy ân geruis van voetstappe in die toppe van die balsembosse hoor, trek dan uit vir die geveg, want die Elohim het voor jou uitgetrek om die leĂ«r van die Filistyne te verslaan.
16 En Dawid het gedoen soos die Elohim hom beveel het, en hulle het die leĂ«r van die Filistyne verslaan van GĂbeon af tot by Geser.
17 En die naam van Dawid het uitgegaan in die Aarde, en JaHWeH het die skrik vir hom op al die nasies gelĂȘ.
Dawid bring die Ark na Jerusalem.
1Â EN hy het vir hom huise gebou in die Stad van Dawid, en ân plek reggemaak vir die Ark van die Elohim en vir haar ân Tent opgeslaan.
2 Toe sĂȘ Dawid: Niemand mag die Ark van die Elohim dra nie, behalwe die Leviete; want JaHWeH het hulle uitverkies om die Ark van JaHWeH te dra en om Hom tot in ewigheid te dien.
3 En Dawid het die hele JisraEl in Jerusalem versamel om die Ark van JaHWeH te bring na haar plek wat hy daarvoor reggemaak het.
4 En Dawid het die seuns van AĂ€ron en die Leviete versamel:
5 van die seuns van Kehat: UriEl, die owerste, en sy broers, honderd-en-twintig;
6 van die seuns van MerĂĄri: AsaJaH, die owerste, en sy broers, tweehonderd-en-twintig;
7 van die seuns van Gersom: JĂŽWEl, die owerste, en sy broers, honderd-en-dertig;
8 van die seuns van ElijtzĂąfĂąn: ShemaJaH, die owerste, en sy broers, tweehonderd;
9 van die seuns van Hebron: EliEl, die owerste, en sy broers, tagtig;
10 van die seuns van UzziEl: AmminĂĄdab, die owerste, en sy broers, honderd-en-twaalf.
11 En Dawid het Sadok en Abjatar, die priesters, en die Leviete UriEl, AsaJaH en JĂŽWEl, ShemaJaH en EliEl en AmminĂĄdab laat roep
12 en aan hulle gesĂȘ: Julle is hoofdelike vaders van die Leviete; sonder julle af, julle en jul broers, en bring die Ark van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, op na die [plek] wat ek vir haar reggemaak het.
13 Want omdat julle in die begin nie by was nie, het JaHWeH, onse Elohey teen ons uitgebreek, omdat ons Hom nie gesoek het volgens Reg nie.
14 Daarop het die priesters en die Leviete hulle afgesonder om die Ark van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te gaan haal.
15 En die seuns van die Leviete het die Ark van die Elohim, soos MoshĂš volgens die Woord van JaHWeH beveel het, op hulle skouers gedra, met die draaghoute op hulle.
16 En Dawid het aan die owerstes van die Leviete gesĂȘ om hulle broers, die sangers, op te stel met musiek-instrumente, harpe en siters en simbale, om hulle te laat hoor deur die stem met blydskap te verhef.
17 Die Leviete het toe Heman, die seun van JÎWEl, opgestel, en uit sy broers Asaf, die seun van BerekJaHûW; en uit die seuns van Meråri, hulle broers, Etan, die seun van KuwshùJùHuW;
18 en saam met hulle, hul broers van die tweede rang: ZekarJaHĂ»W, en JaĂ€ziEl en SemĂramot en JehiEl en Unni, EliAb en BenĂĄJaHĂ»W en MaĂ seiJĂąHĂ»W en MattithJaHĂ»W en EliFelehu en MiknĂ©JaHĂ»W en Obed-Edom en JeiEl, die poortwagters;
19 en die sangers Heman, Asaf en Etan om met kopersimbale musiek te maak;
20 en ZekarJaH en AziEl en SemĂramot en JehiEl en Unni en EliAb en MaĂ seiJaHĂ»W en BenĂĄJaHĂ»W met harpe, met sopraanstemme;
21 en MattithJaHûW en EliFelehu en MiknéJaHûW en Obed-Edom en JeiEl en AzazJaHûW met siters om in die bas leiding te gee.
22 En KenanJaH, die owerste van die Leviete, was oor die vrag; hy het die vrag gereël want hy het dit verstaan.
23 En BerekJaH en El-Kanah was poortwagters by die Ark.
24 En die priesters SebanJaH en JÎWshafat en NethanEl en Amåsai en ZekarJaHûW en BenåJaHûW en EliEzer het op die trompette geblaas voor die Ark van die Elohim uit; en Obed-Edom en JegiJaH was poortwagters van die Ark.
25 Dawid en die oudstes van JisraEl en die owerstes oor duisend het toe gegaan om die Verbondsark van JaHWeH met vreugde uit die huis van Obed-Edom te gaan haal.
26 En terwyl die Elohim die Leviete help wat die Verbondsark van JaHWeH dra, het hulle sewe bulle en sewe ramme geslag.
27 En Dawid het ân mantel van fyn linne aangehad, ook al die Leviete wat die Ark gedra het, en die sangers en KenanJaH, die owerste oor die vrag van die sangers; en Dawid het ân linneskouerkleed aangehad.
28 En die hele JisraEl het die Verbondsark van JaHWeH gaan haal met gejuig en ramshoring geklank en met trompette en simbale, onderwyl hulle musiek maak op harpe en siters.
29 Toe die Verbondsark van JaHWeH by die Stad van Dawid kom, kyk Migal, die dogter van Saul, deur die venster uit en sien koning Dawid dans en speel, en sy het hom in haar hart verag.
1Â NADAT hulle die Ark van die Elohim ingebring en haar neergesit het binne-in die Tent wat Dawid vir haar opgeslaan het, het hulle brandoffers en vergoeding nadergebring voor die Aangesig van die Elohim.
2 Toe Dawid gereed was met die brandoffer en die vergoeding, het hy die volk in die Naam van JaHWeH geseën.
3 En hy het aan elkeen van JisraEl, manne sowel as vroue, aan elkeen ân broodjie en ân stuk vleis en ân rosynekoek uitgedeel.
4 En hy het uit die Leviete dienaars aangestel voor die Ark van JaHWeH, en dit om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te dien en te loof en te prys:
5 Asaf, die hoof, en ZekarJaH, die tweede in rang nĂĄ hom; JeiEl en SemĂramot en JehiEl en MattithJaH en EliAb en BenĂĄJaHĂ»W en Obed-Edom en JeiEl met harp- en siterinstrumente, terwyl Asaf met die simbale musiek gemaak het,
6 en BenåJaHûW en JahaziEl, die priesters, voortdurend met trompette voor die Verbondsark van die Elohim.
Dawid se psalm.
7 OP dieselfde dag, toe vir die eerste maal, het Dawid aan Asaf en sy broers opgedra om âLoof JaHWeHâ te sing.
8 Loof JaHWeH, roep Sy Naam aan, maak onder die volke Sy dade bekend!
9 Sing, maak musiek tot Sy eer, spreek van al Sy wonders.
10 Beroem julle in die Naam van Sy Apartheid; laat die hart van die wat JaHWeH soek, bly wees.
11 Vra na JaHWeH en Sy Sterkte; soek Sy Aangesig voortdurend.
12 Dink aan Sy wonders wat Hy gedoen het, aan Sy wondertekens en die Regsprake van Sy Mond,
13 o saad van JisraEl, Sy kneg, o kinders van Jakob, Sy uitverkorenes!
14 Hy, JaHWeH is onse Elohey; oor die ganse Aarde is Sy Regsprake.
15 Dink vir ewig aan Sy Verbond, aan die Woord wat Hy ingestel het vir duisend geslagte -
16 [die Verbond] wat Hy met Abraham gesluit het, en Sy eed aan Isak;
17 wat Hy ook vir Jakob as Insetting bekragtig het, vir JisraEl as ân ewige Verbond,
18 met die woorde: Ek sal aan jou die Aarde van KanaÀn gee, julle afgemete Erfdeel.
19 Toe julle min mense was, min en vreemdelinge in haar,
20 en hulle getrek het van nasie tot nasie, en van die een koninkryk na die ander volk,
21 het Hy niemand toegelaat om hulle te verdruk nie; ook het Hy konings om hulle ontwil gestraf en gesĂȘ:
22 Raak My gesalfdes nie aan en doen My profete geen kwaad nie.
23 Sing tot eer van JaHWeH, o ganse Aarde! Verkondig Sy Verlossing van dag tot dag.
24 Vertel onder die nasies Sy eer, onder al die volke Sy wonders.
25 Want JaHWeH is groot en baie lofwaardig, en Hy is gedug bo al die gode.
26 Want al die gode van die volke is drek, maar JaHWeH het die Hemele gemaak.
27 Majesteit en Glansrykheid is voor Sy Aangesig, sterkte en Blydskap is in Sy woonplek.
28 Gee aan JaHWeH, o stamme van die volke, gee aan JaHWeH eer en sterkte.
29 Gee aan JaHWeH die eer van Sy Naam, verhef ân eerbetoon voor Sy Aangesig en buig neer tot JaHWeH, in die Prag van Apartheid.
30 Beef voor Sy Aangesig, o ganse Aarde! Ook staan die wĂȘreld vas, sodat sy nie wankel nie.
31 Laat die Hemele bly wees en die Aarde juig, en laat hulle onder die nasies sĂȘ: JaHWeH regeer!
32 Laat die see en sy volheid bruis, laat die veld juig en al wat daarin is.
33 Dan sal die bome van die bos jubel voor die Aangesig van JaHWeH; want Hy kom om die Aarde te oordeel.
34 Loof JaHWeH, want Hy is suiwer, want Sy Medelye is ewig;
35 en sĂȘ: Verlos ons, Elohey van ons Lossing, en versamel ons tesaam en red ons van die nasies, dat ons vir die Naam van U Apartheid kan loof en ons beroem in U lof!
36 Geloofd sy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, van ewigheid tot ewigheid! En die hele volk het gesĂȘ: Amein! en: Prys JaHWeH!
Die ou Tabernakel bly in GĂbeon.
37 EN hy het daar voor die Verbondsark van JaHWeH, Asaf en sy broers laat staan om voortdurend te dien voor die Ark na die eis van elke dag;
38 en ook Obed-Edom met hulle broers, agt-en-sestig, en Obed-Edom, die seun van JedĂștun, en Hosa as poortwagters;
39 maar Sadok, die priester, met sy broers, die priesters, voor die Tabernakel van JaHWeH, op die hoogte wat in GĂbeon is,
40 om brandoffers voortdurend smĂŽrens en saans nader te bring op die altaar vir die brandoffer aan JaHWeH, en dit volgens alles wat geskrywe is in die Wet van JaHWeH wat Hy JisraEl beveel het;
41 en saam met hulle Heman en JedĂștun en die ander uitgesoektes wat met hulle name aangewys was om JaHWeH te loof dat Sy Medelye ewig is;
42 en by hulle, Heman en JedĂștun, was trompette en simbale vir die musikante en instrumente vir die liedere tot eer van die Elohim; maar die seuns van JedĂștun was by die poort.
43 En toe die hele volk elkeen na sy huis gegaan het, het Dawid omgedraai om sy huisgesin te seën.
Elohim laat Dawid nie toe om ân Tempel te bou nie. Sy huis sal ewig regeer.
1Â EN toe Dawid in sy huis gewoon het, sĂȘ Dawid aan die profeet Natan: Kyk, Ă©k woon in ân huis van sederhout, maar die Verbondsark van die Elohim onder tentdoeke.
2 Toe sĂȘ Natan vir Dawid: Doen alles wat in u hart is, want Elohim is met u.
3 Maar in dieselfde nag kom die Woord van Elohim tot Natan en sĂȘ:
4 Gaan sĂȘ vir Dawid, My kneg: So spreek JaHWeH: Jy mag nie vir My die Huis bou om in te woon nie.
5 EK het tog in geen Huis gewoon van die dag af dat Ek JisraEl laat optrek het tot vandag toe nie, maar Ek het gegaan van Tent na Tent, vanuit die Tabernakel.
6 Oral waar Ek rondgetrek het onder die hele JisraEl, het Ek ooit ân woord gespreek met een van die Rigters van JisraEl wat Ek aangestel het om My volk op te pas, en gesĂȘ: Waarom bou julle nie vir My ân Huis van sederhout nie?
7 So moet jy dan nou aan My kneg Dawid sĂȘ: So spreek JaHWeH van die LeĂ«rmagte: Ek self het jou geneem uit die weiveld, agter die skape weg, om ân vors te wees oor My volk JisraEl.
8 En Ek was met jou oral waar jy gegaan het, en het al jou vyande uitgeroei voor jou uit; en Ek sal vir jou ân naam maak soos die naam van die grotes wat in die Aarde is;
9 en Ek sal vir My volk JisraEl ân plek bestel en hom plant, dat hy op sy eie plek kan woon en nie langer verontrus word nie. En kwaaddoeners sal hom nie meer mishandel soos vroeĂ«r nie,
10 naamlik van die dae af dat Ek Rigters oor My volk JisraEl aangestel het; en Ek sal al jou vyande verneder. Daarom gee Ek jou te kenne dat JaHWeH vir jou ân Huis sal stig.
11 En as jou dae vol is om heen te gaan saam met jou vaders, sal Ek jou saad wat uit jou seuns sal wees, laat optree en sy koningskap bevestig.
12 Hy sal vir My ân Huis bou, en Ek sal sy troon bevestig tot in ewigheid.
13 Ăk sal vir hom ân Vader wees, en hy sal vir My ân seun wees, en My Medelye sal Ek van hom nie onttrek soos Ek dit onttrek het aan hom wat voor jou gewees het nie.
14 Maar Ek sal hom laat bestaan in My Huis en in My koninkryk tot in ewigheid, en sy troon sal vas staan tot in ewigheid.
15 Volgens al hierdie woorde en volgens hierdie hele gesig, so het Natan met Dawid gespreek.
16 Toe het koning Dawid heen gegaan en voor die Aangesig van JaHWeH gebly en gesĂȘ: Wie is ek, JaHWeH Elohim, en wat is my Huis, dat U my tot hiertoe gebring het?
17 En dit was nog te gering in U OĂ«, o Elohim, sodat U aangaande die Huis van U kneg tot ver in die toekoms gespreek en my gereken het volgens die orde van ân hoĂ« en aansienlike adamiet, o JaHWeH Elohim!
18 Wat kan Dawid daar nog vir U byvoeg met die oog op die eer wat U kneg aangedoen is; en U ken U kneg.
19 JaHWeH, ter wille van U kneg en volgens U hart het U hierdie hele groot saak gedoen om al hierdie groot dinge bekend te maak.
20 JaHWeH, daar is niemand soos U, en daar is geen Elohim behalwe U nie, volgens alles wat ons met ons ore gehoor het.
21 En watter een nasie is soos U volk JisraEl, op die Aarde, wat die Elohim vir Hom as ân volk gaan verlos het, om vir U ân Naam te maak deur groot en ontsagwekkende dinge, deur voor U volk uit, wat U uit Egipte verlos het, nasies te verdrywe.
22 En U het U volk JisraEl vir U as ân volk tot in ewigheid gemaak; en U, JaHWeH, U het vir hulle ân Elohim geword.
23 Laat dan nou, JaHWeH, die Woord wat U oor U kneg en oor sy Huis gespreek het, tot in ewigheid waar gemaak word, en doen soos U gespreek het.
24 Ja, laat Hy waar gemaak word en laat U Naam groot word tot in ewigheid, deurdat hulle sĂȘ: JaHWeH van die LeĂ«rmagte, die Elohey van JisraEl, is JisraEl se Elohim, en die Huis van U kneg Dawid is bestendig voor U Aangesig.
25 Want U, my Elohey, het die oor van U kneg geopen, dat U vir hom ân Huis sal stig; daarom het U kneg [vrymoedigheid] gevind om voor U Aangesig te bid.
26 En nou, JaHWeH, U is Hy, die Elohim, en U het hierdie goeie saak oor U kneg gespreek.
27 Dit het U dan nou behaag om die Huis van U kneg te seën om vir ewig voor U Aangesig te wees; want U, JaHWeH, het geseën, en hy sal vir ewig geseënd wees.
Dawid se oorwinnings oor Filistyne, Moabiete, Arameërs en Edomiete. Sy vernaamste amptenare.
1Â EN hierna het Dawid die Filistyne verslaan en hulle onderwerp; en hy het Gat met haar onderhorige plekke uit die hand van die Filistyne geneem.
2 Hy het ook die Moabiete verslaan, sodat die Moabiete Dawid se knegte geword en geskenke gebring het.
3 Dawid het ook Hadaréser, die koning van Soba, na Hamat toe verslaan, toe hy getrek het om sy mag aan die Eufraatrivier te bevestig.
4 En Dawid het van hom duisend strydwaens en seweduisend perderuiters en twintigduisend man voetgangers afgeneem; en Dawid het al die trekperde doodgeslaan, maar honderd trekperde daarvan laat oorbly.
5 En die Arameërs van Damaskus het gekom om Hadaréser, die koning van Soba, te help; maar Dawid het onder die Arameërs twee-en-twintigduisend man verslaan.
6 En Dawid het [wagposte] in Aram-Damaskus geplaas, sodat die Arameërs Dawid se knegte geword en die spysbydrae gedra [het]; en JaHWeH het Dawid die oorwinning gegee oral waar hy getrek het.
7 En Dawid het die goue skilde geneem wat die dienaars van Hadaréser gedra het, en dit na Jerusalem gebring.
8 En uit Tibhat en uit Kun, stede van Hadaréser, het Dawid ontsaglik veel koper weggeneem; in haar het Salomo die koperbad en die pilare en die koper gereedskappe gemaak.
9 Toe ToĂŒ, die koning van Hamat, hoor dat Dawid die hele leĂ«rmag van HadarĂ©ser, die koning van Soba, verslaan het,
10 stuur hy sy seun HadĂłram na koning Dawid om hom na die welstand te vra en hom te prys dat hy teen HadarĂ©ser geveg en hom verslaan het, want HadarĂ©ser was ân vyand van ToĂŒ. Ook allerhande goue en silwer- en kopervoorwerpe [het hy saamgebring].
11 Dit het koning Dawid ook aan JaHWeH opgedra saam met die silwer en die goud wat hy van al die nasies geneem het, van die Edomiete en van die Moabiete en van die kinders van Ammon en van die Filistyne en van die Amalekiete.
12 Ook het AbĂsai, die seun van SerĂșja, die Edomiete in die Vallei van Sout verslaan, agttienduisend.
13 En hy het wagposte in Edom geplaas, sodat al die Edomiete knegte van Dawid geword het; en JaHWeH het Dawid die oorwinning gegee oral waar hy getrek het.
14 En Dawid het oor die hele JisraEl regeer en Reg en Geregtigheid aan sy hele volk gedoen.
15 En JĂŽWab, die seun van SerĂșja, was oor die leĂ«r; en JeHĂŽWshafat, die seun van AhĂlud, was kanselier.
16 En Sadok, die seun van AhĂtub, en AhimĂ©leg, die seun van Abjatar, was priesters, en Sausa was skrywer.
17 En BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, was oor die Kreti en die Pleti, en die oudste seuns van Dawid was in diens van die koning.
Dawid verslaan die Ammoniete en hulle bondgenote as gevolg van die belediging van sy gesante.
1Â DAARNA het Nahas, die koning van die kinders van Ammon, gesterwe, en sy seun het in sy plek koning geword.
2 Toe sĂȘ Dawid: Ek het medelye met Hanun, die seun van Nahas, want sy vader het medelye met my gehad. Daarom het Dawid boodskappers gestuur om hom te troos oor sy vader. Toe dan die dienaars van Dawid in die Aarde van die kinders van Ammon by Hanun aankom om hom te troos,
3 het die vorste van die kinders van Ammon vir Hanun gesĂȘ: Eer Dawid u vader in u oĂ«, omdat hy vir u troosters gestuur het? Het sy dienaars nie na u gekom om die Aarde te deursoek en haar om te keer en te verken nie?
4 Daarop neem Hanun die dienaars van Dawid en skeer hulle en sny hulle klere in die helfte af tot by die sitplek, en hy het hulle laat gaan.
5 En toe hulle heen gegaan het en van Dawid aangaande die manne berig gebring is, stuur hy [bodes] om hulle te ontmoet, want die manne was baie skaam; en die koning het gesĂȘ: Bly in JĂ©rigo totdat julle baard weer gegroei het; kom dan terug.
6 Toe die kinders van Ammon sien dat hulle hul by Dawid gehaat gemaak het, het Hanun en die kinders van Ammon duisend talente silwer gestuur om vir hulle strydwaens en perderuiters uit Mesopotåmië en uit Aram-MåÀga en uit Soba te huur.
7 En hulle het vir hulle twee-en-dertigduisend waens gehuur, en die koning van MåÀga met sy manskappe; en hulle het gekom en voor Medéba laer opgeslaan; ook die kinders van Ammon het saamgekom uit hulle stede om oorlog te voer.
8 En Dawid het dit gehoor en JÎWab met die hele leër, die dapperes, gestuur.
9 En die kinders van Ammon het uitgetrek en hulle in slagorde opgestel by die ingang van die stad, terwyl die konings wat gekom het, afsonderlik in die veld was.
10 Toe JĂŽWab sien dat ân aanval van voor sowel as van agter hom bedreig, het hy uit al die uitgesoektes in JisraEl uitgekies en hulle teenoor die ArameĂ«rs opgestel.
11 Maar die orige manskappe het hy onder bevel van sy broer AbĂsai gegee, en hulle het hul teenoor die kinders van Ammon opgestel.
12 En hy het gesĂȘ: As die ArameĂ«rs vir my te sterk word, dan moet jy my te hulp kom, en as die kinders van Ammon vir jou te sterk word, sal ek jou te hulp kom.
13 Wees sterk en laat ons saam moedig wees vir ons volk en vir die stede van onse Elohey. Mag JaHWeH dan doen wat suiwer is volgens Sy OĂ«!
14 Daarop het JÎWab en die manskappe wat by hom was, nader gekom vir die geveg voor die Arameërs, en hulle het vir hom gevlug.
15 Toe die kinders van Ammon sien dat die ArameĂ«rs vlug, het hulle ook vir sy broer AbĂsai gevlug en die stad ingegaan. En JĂŽWab het in Jerusalem aangekom.
16 Toe die Arameërs dan sien dat hulle voor JisraEl verslaan was, het hulle boodskappers gestuur en die Arameërs laat uittrek wat oorkant die Eufraat was, met Sofag, die leërowerste van Hadaréser, op hulle voorpunt.
17 Intussen het Dawid daarvan berig ontvang en die hele JisraEl versamel en deur die Jordaan getrek. Toe hy by hulle aangekom het, het hy hom teen hulle opgestel; en nadat Dawid hom teenoor die Arameërs opgestel het, het hulle teen hom geveg.
18 Maar die Arameërs het vir JisraEl gevlug, en Dawid het van die Arameërs seweduisend trekperde en veertigduisend manlike voetgangers gedood; ook Sofag, die leërowerste, het hy gedood.
19 En toe die dienaars van Hadaréser sien dat hulle voor JisraEl verslaan was, het hulle met Dawid vrede gesluit en hom gedien; en die Arameërs wou die kinders van Ammon nie verder help nie.
1 EN nĂĄ verloop van ân jaar, teen die tyd dat die konings uittrek, het JĂŽWab die leĂ«rmag aangevoer en die Aarde van die kinders van Ammon verwoes; hy het ook gekom en Rabbah beleĂ«r, terwyl Dawid in Jerusalem gebly het. En JĂŽWab het Rabbah verslaan en haar afgebreek.
2 En Dawid het die kroon van Milkom van sy hoof afgeneem en bevind dat die gewig daarvan ân talent goud was; en in haar was ân kosbare steen, en sy het op die hoof van Dawid gekom; en hy het ân baie groot buit van die stad uitgebring.
3 Hy het ook die bevolking wat in haar was, uitgebring en [hulle] met die saag laat saag, en met ysterpenne en met bylĂȘ [laat werk]; en so het Dawid gedoen met al die stede van die kinders van Ammon. Toe het Dawid met al die manskappe na Jerusalem teruggegaan.
Ander oorwinnings oor die Filistyne.
4 EN daarna het daar by Geser oorlog ontstaan met die Filistyne; toe het SĂbbegai, die Husatiet, SĂppai, uit die kinders van die RefaĂŻte verslaan, sodat hulle onderwerpe geraak het.
5 En daar was weer oorlog met die Filistyne; en El-Hanan, die seun van JaĂŻr, het Lagmi, die broer van Goliat, die Gittiet, wie se spiessteel soos ân wewersbalk was, verslaan.
6 En daar was weer oorlog by Gat, en daar was ân baie lang man met ses vingers aan elke [hand en voet], vier-en-twintig; en hy was ook ân afstammeling van die RefaĂŻete.
7 En hy het JisraEl uitgedaag, maar JeHĂŽWnathan, die seun van SĂmea, die broer van Dawid, het hom verslaan.
8 Hulle was afstammelinge van die RefaĂŻete in Gat, en hulle het geval deur die hand van Dawid en deur die hand van sy dienaars.
Telling van die volk. Pes in JisraEl.
1 TOE het Satan teen JisraEl opgetree en Dawid aangehits om JisraEl te tel. [2 een_shemuel 24:1]
2 En Dawid het aan JĂŽWab en die owerstes van die volk gesĂȘ: Gaan tel JisraEl van BersĂ©ba tot Dan, en bring vir my berig, dat ek hulle getal kan weet.
3 En JĂŽWab sĂȘ: Mag JaHWeH by Sy volk honderd maal meer byvoeg as wat hulle is; hulle is tog almal, my agbare koning, my meester se dienaars. Waarom verlang my meester dit? Waarom moet JisraEl skuldig word?
4 Maar die woord van die koning het die oorhand gehad oor JĂŽWab, en JĂŽWab het uitgetrek en die hele JisraEl deurgetrek en in Jerusalem aangekom.
5 En JÎWab het die getal van die volkstelling aan Dawid gegee; en die hele JisraEl was elfhonderdduisend man wat die swaard uittrek, en JeHûWdah vierhonderd-en-sewentig-duisend man wat die swaard uittrek.
6 Maar Levi en Benjamin het hy nie onder hulle getel nie, want die woord van die koning was vir JĂŽWab ân gruwel.
7 En hierdie saak was verkeerd in die OĂ« van die Elohim; daarom het Hy JisraEl swaar getref.
8 Toe spreek Dawid tot die Elohim: Ek het swaar oortree, dat ek hierdie ding gedoen het; maar vergeef tog nou die skuld van U kneg, want ek het baie oortree.
9 En JaHWeH het met Gad, die siener van Dawid, gespreek en gesĂȘ:
10 Gaan heen en spreek met Dawid en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Drie dinge lĂȘ Ek jou voor; kies vir jou een daaruit, dat Ek dit aan jou kan doen.
11 Toe kom Gad by Dawid en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH: Kies vir jou,
12 óf drie jaar lank hongersnood, óf om drie maande lank om te kom vanweë jou teëstanders deurdat die swaard van jou vyande [jou] inhaal, óf drie dae lank die swaard van JaHWeH, naamlik pes in die Aarde deurdat die Boodskapper van JaHWeH verderf aanrig in die hele grondgebied van JisraEl; oorweeg dan nou watter antwoord ek my Sender moet bring.
13 Daarop sĂȘ Dawid vir Gad: Ek is baie benoud; laat my tog in die hand van JaHWeH val, want Sy dade van Barmhartigheid is baie groot, maar laat my in die hand van adamiet nie val nie.
14 En JaHWeH het ân pes onder JisraEl beskik, en van JisraEl het daar sewentig-duisend man geval.
15 En die Elohim het ân Boodskapper na Jerusalem gestuur om haar te verwoes; en terwyl Hy haar verwoes, het JaHWeH dit gesien, en dit het Hom berou oor die teistering, en Hy het aan die Boodskapper wat die verwoesting moes aanrig, gesĂȘ: Genoeg, trek nou jou hand terug! En die Boodskapper van JaHWeH het by die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet, gestaan.
16 Toe Dawid sy oë opslaan, sien hy die Boodskapper van JaHWeH staan tussen die Aarde en die Hemele met Sy ontblote swaard in Sy Hand oor Jerusalem uitgestrek. Daarop val Dawid en die oudstes, met rouklere bedek, op hulle aangesig.
17 En Dawid sĂȘ tot die Elohim: Is dit nie Ă©k wat beveel het om die volk te tel nie? Ja, dit is ek wat oortree en baie verkeerd gehandel het; maar hierdie skape, wat het hulle gedoen? JaHWeH, my Elohey, laat U Hand tog teen my en my familie wees, maar nie as ân plaag teen U volk nie.
18 Daarop gee die Boodskapper van JaHWeH bevel aan Gad om aan Dawid te sĂȘ dat Dawid moet opgaan om vir JaHWeH ân altaar op te rig op die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet.
19 En Dawid het opgegaan volgens die woord van Gad wat hy in die Naam van JaHWeH gespreek het.
20 Toe Ornan hom omdraai, sien hy die Boodskapper; en sy vier seuns wat by hom was, het hulle weggesteek, Ornan het naamlik koring gedors.
21 Toe Dawid by Ornan kom, het Ornan opgekyk en Dawid gesien, en hy het van die dorsvloer uitgegaan en hom voor Dawid met sy aangesig na die Aarde gebuig.
22 Daarop sĂȘ Dawid vir Ornan: Gee aan my die plek van die dorsvloer, dat ek daarop vir JaHWeH ân altaar kan bou; gee dit aan my vir die volle silwer, sodat die plaag van die volk afgewend kan word. (Exodus 30:12,16)
23 Maar Ornan sĂȘ vir Dawid: Neem dit vir u, en laat my meester die koning doen wat goed is in sy oĂ«; kyk, ek gee die beeste as brandoffers en die sleĂ« as hout en die koring as ân spysbydrae; ek gee dit alles.
24 Maar koning Dawid het vir Ornan gesĂȘ: Nee, maar ek wil dit verseker koop vir die volle silwer; want ek wil nie wat aan jou behoort, vir JaHWeH neem, dat ek verniet ân brandoffer sou bring nie.
25 En Dawid het vir die plek seshonderd sikkels goud in gewig aan Ornan gegee.
26 En Dawid het daar vir JaHWeH ân altaar gebou en brandoffers en vergoeding gebring. Onderwyl hy JaHWeH aanroep, het Hy hom met vuur uit die Hemele op die altaar van die brandoffer geantwoord.
27 En JaHWeH het die Boodskapper beveel om Sy swaard weer in die skede te steek.
28 In dié tyd, toe Dawid sien dat JaHWeH hom geantwoord het op die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet, het hy daar geslag;
29 want die Tabernakel van JaHWeH wat MoshĂš in die wildernis gemaak het, en die brandoffer-altaar was in diĂ© tyd op die hoogte in GĂbeon.
30 En Dawid het nie daarvoor durf verskyn om Elohim te soek nie, want hy was verskrik vanweë die swaard van die Boodskapper van JaHWeH.
Dawid maak toebereidsels vir die tempelbou.
1Â EN Dawid het gesĂȘ: Dit is die Huis van JaHWeH die Elohim, en dit is die brandoffer-altaar vir JisraEl.
2 En Dawid het bevel gegee om die besoekers wat in die Aarde van JisraEl was, te versamel, en hy het klipkappers aangestel om gekapte klippe reg te slaan om die Huis van die Elohim te bou.
3 En Dawid het yster in groot hoeveelheid byeengebring as spykers vir die poortdeure en as kramme, en koper in menigte, onweegbaar;
4 verder sederblokke, ontelbaar; want die Sidoniërs en die Tiriërs het vir Dawid sederblokke in menigte gebring.
5 Want Dawid het gesĂȘ: My seun Salomo is jonk en teer, en die Huis wat vir JaHWeH gebou moet word, moet buitengewoon groot wees, tot ân roem en ân sieraad van al die dele van die Aarde; laat my dan vir hom [die bou] voorberei. Daarom het Dawid voor sy dood groot toebereidsels gemaak.
6 Daarop het hy sy seun Salomo geroep en hom bevel gegee om ân Huis vir JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te bou.
7 En Dawid het aan Salomo gesĂȘ: My seun, ek self het my voorgeneem om ân Huis te bou vir die Naam van JaHWeH, my Elohey.
8 Maar die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ: Jy het bloed in menigte vergiet en groot oorloĂ« gevoer: jy mag nie vir My Naam ân Huis bou nie, omdat jy baie bloed op die Aarde voor My Aangesig vergiet het.
9 Kyk, ân seun sal vir jou gebore word; hy sal ân man van rus wees, en Ek sal hom rus verskaf van al sy vyande rondom; want Salomo sal sy naam wees, en Vrede en rus sal Ek oor JisraEl in sy dae gee.
10 Hy sal vir My Naam ân Huis bou, en hy sal vir My ân seun wees, en Ek vir hom ân Vader; en Ek sal die troon van sy koningskap oor JisraEl bevestig tot in ewigheid.
11 Nou, my seun, mag JaHWeH met jou wees, dat jy voorspoedig kan wees om die Huis van JaHWeH, jou Elohey te bou soos Hy oor jou gespreek het.
12 Mag JaHWeH jou net Insig en Verstand gee en jou aanstel oor JisraEl; en dit om die Wet van JaHWeH, jou Elohey te onderhou.
13 Dan sal jy voorspoedig wees as jy sorgvuldig die Insettinge en Regsprake onderhou wat JaHWeH aan MoshĂš oor JisraEl beveel het; wees sterk en vol moed, wees nie bevrees en wees nie verskrik nie.
14 En kyk, deur my moeitevolle arbeid het ek vir die Huis van JaHWeH honderdduisend talente goud en ân miljoen talente silwer gereed gelĂȘ, en die koper en die yster is onweegbaar; want dit is daar in groot hoeveelheid; en hout en klippe het ek in gereedheid gebring; en jy kan daar nog meer byvoeg.
15 Verder is daar by jou werksmense in menigte: klipkappers en ambagsmanne in klip en hout, en allerhande kunstenaars in allerhande werk.
16 Wat die goud, die silwer en die koper en die yster betref, dit is ontelbaar. Maak jou klaar en gaan aan die werk, en mag JaHWeH met jou wees!
17 En Dawid het al die vorste van JisraEl bevel gegee om sy seun Salomo te help, [en gesĂȘ]:
18 Was JaHWeH, julle Elohey nie met julle en het Hy julle nie rondom rus gegee nie? Ja, Hy het die inwoners van die Aarde in my hand gegee, en die Aarde is voor die Aangesig van JaHWeH en voor Sy volk onderwerp.
19 Rig nou julle hart en julle siel daarop om JaHWeH, julle Elohey te soek, en maak julle gereed en bou die Apartheidsplek van JaHWeH die Elohim, dat julle die Verbondsark van JaHWeH en die apartheidsinstrumente van die Elohim kan bring in die Huis wat vir die Naam van JaHWeH gebou sal word.
Telling van die Leviete en hulle diens in die Tabernakel.
1Â TOE Dawid oud en afgeleef was, het hy sy seun Salomo koning oor JisraEl gemaak.
2 En hy het al die vorste van JisraEl en die priesters en die Leviete bymekaar laat kom.
3 En die Leviete is getel, van dertig jaar oud en daarbo, en hulle getal was, krygsman vir krygsman, agt-en-dertig-duisend man.
4 Van hulle moet vier-en-twintigduisend toesig hou oor die werk in die Huis van JaHWeH en sesduisend opsigters en regters wees;
5 en vierduisend poortwagters en vierduisend lofsangers tot eer van JaHWeH met die instrumente wat ek, [het Dawid gesĂȘ], gemaak het om lof te sing.
6 En Dawid het hulle verdeel in afdelings volgens die seuns van Levi: Gerson, Kehat en MerĂĄri.
7 Van die Gersoniete: LĂĄedan en SĂmeĂŻ.
8 Die seuns van LĂĄedan was: die hoof JehiEl en Setam en JĂŽWEl, drie;
9 die seuns van SĂmeĂŻ was: SelĂłmit en GĂ zijEl en Haran, drie; dit was die hoofdelike vader van LĂĄedan.
10 En die seuns van SĂmeĂŻ was: Jahat, Sina en Jehus en BerĂa; dit was die vier seuns van SĂmeĂŻ.
11 En Jahat was die hoof, en Sisa die tweede; maar Jehus en BerĂa het nie baie kinders gehad nie, sodat hulle saam in een plek in hul vader se huis was.
12 Die seuns van Kehat was: Amram, Jishar, Hebron en UzziEl, vier.
13 Die seuns van Amram was AÀron en MoshÚ. En AÀron is afgeskei om die Apartheid van Aparthede apart te stel, hy en sy seuns, tot in ewigheid, om reukwerk te berei voor die Aangesig van JaHWeH, om Hom te dien en om in Sy Naam tot in ewigheid te seën.
14 En wat MoshĂš, die man van die Elohim, betref, sy seuns is by die stam van Levi gereken.
15 Die seuns van MoshĂš was Gersom en EliEzer;
16 die seuns van Gersom: ShebuEl, die hoof.
17 En die seuns van EliEzer was RegabJaH, die hoof; en EliEzer het nie ander seuns gehad nie, maar die seuns van RegabJaH het buitengewoon vermeerder;
18 die seuns van Jishar: SelĂłmit, die hoof;
19 die seuns van Hebron: JeriJaHûW, die hoof, AmarJaH, die tweede, JahaziEl, die derde, en Jekåmeam, die vierde;
20 die seuns van UzziEl: Mika, die hoof, en JishiJaH, die tweede;
21 die seuns van MerĂĄri: Magli en Musi; die seuns van Magli: El-Azar en Kis.
22 En El-Azar het gesterwe en geen seuns gehad nie, net dogters; en die seuns van Kis, hulle verwante, het hulle geneem.
23 Die seuns van Musi was Magli en Eder en JĂ©remot, drie.
24 Dit was die seuns van Levi volgens die huis van hul vader, die hoofdelike vaders, soos hulle getel is volgens die getal name, hoof vir hoof, wat die dienswerk in die Huis van JaHWeH gedoen het, van twintig jaar oud en daarbo.
25 Want Dawid het gesĂȘ: JaHWeH, die Elohey van JisraEl, het aan Sy volk rus gegee, en Hy woon in Jerusalem tot in ewigheid;
26 so hoef die Leviete dan ook nie meer die Tabernakel en al sy voorwerpe vir sy diens te dra nie.
27 (Want volgens die laaste woorde van Dawid was dit die telling van die kinders van Levi: van twintig jaar oud en daarbo.)
28 Maar hulle plek was langs die seuns van AĂ€ron vir die diens in die Huis van JaHWeH, as opsigters oor die voorhowe en oor die kamers en oor die suiwering van alles van Apartheid en oor die dienswerk in die Huis van die Elohim;
29 en vir die toonbrode en vir die fynmeel van die spysbydrae en vir die ongesuurde platkoeke en vir die bakplaat en vir die gebakte en vir al die inhoudsmate en lengtemate;
30 en om mĂŽre vir mĂŽre te staan om JaHWeH te loof en te prys, en net so saans;
31 en vir al die opdra van die brandoffers aan JaHWeH op die Sabbatte, op die vernuwings en op die Feestye, in getal volgens die Verordeninge daarvoor, voortdurend voor die Aangesig van JaHWeH.
32 So moes hulle dan die diens waarneem van die Tent van Samekoms en die diens van die Apartheid en die diens [tot hulp] van die seuns van AĂ€ron, hulle broers, vir die dienswerk in die Huis van JaHWeH.
Dawid verdeel die priesters in vier-en-twintig klasse.
1Â OOK die seuns van AĂ€ron het hulle afdelings gehad. Die seuns van AĂ€ron was Nadab en AbĂhu, El-Azar en Itamar.
2 Maar Nadab en AbĂhu het in teenwoordigheid van hulle vader gesterwe, en hulle het geen seuns gehad nie, sodat El-Azar en Itamar die priesteramp bedien het.
3 En Dawid saam met Sadok, uit die seuns van El-Azar, en Ahiméleg, uit die seuns van Itamar, het hulle volgens hulle amp in hul diens ingedeel.
4 Maar toe dit blyk dat die seuns van El-Azar talryker was aan krygsmanhoofde as die seuns van Itamar, het hulle dié so ingedeel: vir die seuns van El-Azar sestien hoofde uit die huis van hul vader en vir die seuns van Itamar ooreenkomstig die huis van hulle vader agt.
5 En hulle het hul deur die lot verdeel, die een sowel as die ander; want daar was apartheidsvorste en vorste van die Elohim uit die seuns van El-Azar en onder die seuns van Itamar.
6 En ShemaJaH, die seun van NethanEl, die skrywer, uit die Leviete het hulle opgeskrywe in teenwoordigheid van die koning en die vorste en die priester Sadok en Ahiméleg, die seun van Abjatar, en die hoofdelike vaders van die priesters en van die Leviete, een vaderlike huisgesin is geneem vir El-Azar, en [een] vir Itamar.
7 En die eerste lot het uitgekom vir JehowjĂąrijb, die tweede vir JedaJaH,
8 die derde vir Harim, die vierde vir SeĂłrim,
9 die vyfde vir MalkiJaH, die sesde vir MijĂĄmin,
10 die sewende vir Hakkos, die agtste vir AbiJaH,
11 die negende vir Jehshua, die tiende vir ShekanJaHûW,
12 die elfde vir El-Jashib, die twaalfde vir Jakim,
13 die dertiende vir Huppa, die veertiende vir Jesébeab,
14 die vyftiende vir Bilga, die sestiende vir Immer,
15 die sewentiende vir Hesir, die agttiende vir HappĂsses,
16 die negentiende vir PetagJaH, die twintigste vir JeségiEl,
17 die een-en-twintigste vir Jagin, die twee-en-twintigste Gamul,
18 die drie-en-twintigste DelåJaHûW, die vier-en-twintigste vir MaÀzJaH.
19 Dit was hulle ampsorde vir hul diens, om in die Huis van JaHWeH te gaan volgens die verordening deur hul vader AĂ€ron aan hulle, soos JaHWeH, die Elohey van JisraEl, hom beveel het.
Hoofde van die kinders van Levi.
20 WAT die orige seuns van Levi betref, van die seuns van Amram: ShebuEl; van die seuns van SĂșbael: JĂ©gdeJaHĂ»W.
21 Wat RegabJaHûW betref, van die seuns van RegabJaHûW: JishiJaH, die hoof.
22 Van die Jishariete: SelĂłmot; van die seuns van SelĂłmot: Jahat.
23 En die seuns van [Hebron]: JeriJaHûW, [die eerste]; AmarJaHûW, die tweede; JahaziEl, die derde; Jekåmeam, die vierde.
24 Die seuns van UzziEl: Mika; van die seuns van Mika: Samir.
25 Die broer van Mika was JishiJaH; van die seuns van JishiJaH: ZekarJaHûW.
26 Die seuns van MerĂĄri was Magli en Musi; die seuns van sy seun JaĂ ziJaHuW.
27 Die seuns van MerĂĄri deur sy seun JaĂ ziJaHuW was Soham en Sakkur en Hibri.
28 Van Magli: El-Azar; dié het geen seuns gehad nie.
29 Wat Kis betref, die seuns van Kis was JerĂĄgmeEl.
30 En die seuns van Musi was Magli en Eder en JĂ©rimot. Dit was die seuns van die Leviete volgens hulle families.
31 En hulle het ook die lot gewerp net soos hulle broers, die seuns van AÀron, in teenwoordigheid van koning Dawid en Sadok en Ahiméleg en die hoofdelike vaders van die priesters en van die Leviete: die hoofdelike vader net soos sy jonger broer.
Telling en verdeling van die gewyde sangers.
1 EN Dawid en die leĂ«rowerstes het vir die diens die seuns van Asaf en Heman en JedĂștun afgesonder wat op siters en op harpe en op simbale besield gespeel het, en die getal van hulle wat die werk volgens hulle diens gedoen het, was -
2 van die seuns van Asaf: Sakkur en JĂŽWsef en NethĂĄnJaH en AsarElah, die seuns van Asaf; onder leiding van Asaf wat volgens aanwysing van die koning besield gespeel het.
3 Van JedĂștun, die seuns van JedĂștun was GhedalJaHĂ»W en Seri en JeshaJaHĂ»W, GashabJaHĂ»W, SĂmeĂŻ en MattithJaHĂ»W, ses, onder leiding van hulle vader JedĂștun wat op die siter besield gespeel het by die loof en prys van JaHWeH;
4 van Heman, die seuns van Heman was BukkiJaHûW, MattånJaH, UzziEl, ShebuEl en Jérimot, HananJaH, Hanåni, EliAthah, Giddålti en Romåmti-Eser, Josbekåsa, Mallóti, Hotir, Mahåsiot.
5 Hulle almal was seuns van Heman, die siener van die koning in die woorde van die Elohim. Om hom te versterk, het die Elohim aan Heman veertien seuns en drie dogters gegee.
6 Hulle almal was onder leiding van hulle vader by die gesang in die Huis van JaHWeH, met simbale, harpe en siters, vir die diens in die Huis van die Elohim volgens aanwysing van die koning: Asaf en JedĂștun en Heman.
7 En hulle getal saam met hulle broers wat geoefend was in die gesang tot eer van JaHWeH, almal meesters, was tweehonderd-agt-en-tagtig.
8 En hulle het die lot gewerp vir die reëling van die diens, die kleinste net soos die grootste, die meester saam met die leerling.
9 En die eerste lot het uitgekom vir Asaf, naamlik vir JÎWsef; die tweede vir GhedalJaHûW; hy en sy broers en sy seuns was twaalf;
10 die derde vir Sakkur; sy seuns en sy broers, twaalf
11 die vierde vir Jisri; sy seuns en sy broers, twaalf;
12 die vyfde vir NethånJaHûW; sy seuns en sy broers, twaalf;
13 die sesde vir BukkiJaHûW; sy seuns en sy broers, twaalf;
14 die sewende vir JesarElah; sy seuns en sy broers, twaalf;
15 die agtste vir JeshaJaHûW; sy seuns en sy broers, twaalf;
16 die negende vir MattĂĄnJaH; sy seuns en sy broers, twaalf;
17 die tiende vir SĂmeĂŻ; sy seuns en sy broers, twaalf;
18 die elfde vir AzarEl; sy seuns en sy broers, twaalf;
19 die twaalfde vir GashabJaH; sy seuns en sy broers, twaalf;
20 die dertiende vir ShebuEl; sy seuns en sy broers, twaalf;
21 die veertiende vir MattithJaHûW; sy seuns en sy broers, twaalf;
22 die vyftiende vir JĂ©remot; sy seuns en sy broers, twaalf;
23 die sestiende vir GanånJaHûW; sy seuns en sy broers, twaalf;
24 die sewentiende vir JosbekĂĄsa; sy seuns en sy broers, twaalf;
25 die agttiende vir HanĂĄni; sy seuns en sy broers, twaalf;
26 die negentiende vir MallĂłti; sy seuns en sy broers, twaalf;
27 die twintigste vir EliAthah; sy seuns en sy broers, twaalf
28 die een-en-twintigste vir Hotir; sy seuns en sy broers, twaalf;
29 die twee-en-twintigste vir GiddĂĄlti; sy seuns en sy broers, twaalf;
30 die drie-en-twintigste vir MahĂĄsiot; sy seuns en sy broers, twaalf
31 die drie-en-twintigste vir RomĂĄmti-Eser; sy seuns en sy broers, twaalf.
Verdeling van die tempelwagters.
1 WAT die afdelings van die poortwagters betref, by die Koragiete het behoort MeshelemJaHĂ»W, die seun van Kore, van die seuns van Ăbjasaf.
2 En MeshelemJaHûW het seuns gehad: ZekarJaHûW, die eersgeborene, JediaEl, die tweede, ZebådJaH, die derde, JathnijEl, die vierde,
3 Elam, die vyfde, JeHĂŽWganan, die sesde, ElJeHĂŽWeynay, die sewende.
4 Obed-Edom het ook seuns gehad: ShemaJaH was die eersgeborene, JeHĂŽWzabad die tweede, JĂŽWag die derde en Sagar die vierde en NethanEl die vyfde,
5 AmmiEl die sesde, Issakar die sewende, PeĂŒlletai die agste; want Elohim het hom geseĂ«n.
6 Ook vir sy seun ShemaJaH is seuns gebore wat in hulle familie geheers het, want hulle was dapper dapperes.
7 Die seuns van ShemaJaH was Otni en Réfael en Obed, El-Zabad; sy broers, flukse manne: EliHûw en SemakJaHuW.
8 Hulle almal was uit die seuns van Obed-Edom, hulle en hul seuns en hul broers, flukse manne, bekwaam vir die diens; twee-en-sestig van Obed-Edom.
9 MeshelemJaHûW het ook seuns en broers gehad, flukse manne, agttien.
10 En Hosa, uit die seuns van MerĂĄri, het seuns gehad: Simri was die hoof; wel was hy nie die eersgeborene nie, maar sy vader het hom as hoof aangestel.
11 GielkiJaHûW was die tweede, TebålJaHûW die derde, ZekarJaHûW die vierde; al die seuns en broers van Hosa was dertien.
12 Hierdie afdelings van die poortwagters, die krygsmanhoofde, het die wag gehad net soos hulle broers, om te dien in die Huis van JaHWeH.
13 En hulle het die lot gewerp, klein en groot, volgens hulle families vir elke poort.
14 En die lot vir die ooste het op ShelemJaHĂ»W geval; ook vir sy seun ZekarJaHĂ»W, wat ân verstandige raadgewer was, het hulle die lot gewerp; en sy lot het uitgekom vir die noorde;
15 op Obed-Edom vir die suide; en op sy seuns vir die huis van die voorrade;
16 op Suppim en op Hosa vir die weste by die poort Salléget aan die grootpad wat opdraand loop, wag naas wag.
17 Vir die ooste was ses Leviete; vir die noorde daagliks vier; vir die suide daagliks vier; maar by die huis van die voorrade telkens twee.
18 By die aanbousel, vir die weste, was vier aan die grootpad, twee by die aanbousel.
19 Dit was die afdelings van die poortwagters van die seuns van die Koragiete en van die seuns van MerĂĄri.
Skatbewaarders.
20 EN van die Leviete, AgiJaH, oor die skatte van die Huis van die Elohim en oor die skatte van die apartgestelde [gawes] was:
21 die seuns van LĂĄedan, die seuns van die Gersoniet LĂĄedan, die hoof van die vader LĂĄedan, die Gersoniet: JegijEliet;
22 die seuns van JegijEliet: Setam en JĂŽWEl, sy broer, was oor die skatte van die Huis van JaHWeH.
23 Wat die Amramiete, die Jishariete, die Hebroniete, die UzziEliete betref,
24 ShebuEl, die seun van Gersom, die seun van MoshĂš, was owerste oor die skatte.
25 En wat sy broers, van EliEzer afkomstig, betref, sy seun was RegabJaHûW, en sy seun JeshaJaHûW, en sy seun JÎWram, en sy seun Sigri, en sy seun Selómot.
26 Hierdie Selómot en sy broers was oor al die skatte van die Aparthede wat koning Dawid en die hoofde van die vaders, [en] die owerstes oor duisend en oor honderd en die leërowerstes, apart gehou het -
27 van die oorloĂ« en van die buit het hulle dit apart gehou om die Huis van JaHWeH daarmee uit te rus â
28 ook alles wat die siener een_shemuel toegewy het, en Saul, die seun van Kis, en Abner, die seun van Ner, en JĂŽWab, die seun van SerĂșja - wie ook al iets apart gehou het, was onder bewaring van SelĂłmot en sy broers.
Leviete wat benoem is as opsigters en regters.
29 VAN die Jishariete was KenanJaH en sy seuns opsigters en regters oor JisraEl vir die uitwendige sake;
30 van die Hebroniete het GashabJaHûW en sy broers, dapper manne, duisend-sewehonderd, die toesig gehad oor JisraEl, duskant die Jordaan na die weste toe, vir enige werk van JaHWeH en vir die diens van die koning.
31 Van die Hebroniete was JeriJaH die hoof- daar is na die Hebroniete volgens die geslagsregister van hulle vaders, ân ondersoek ingestel in die veertigste jaar van die koningskap van Dawid, en daar is onder hulle dapper dapperes gevind in JaĂ©ser in GĂlead -
32 en sy broers, dapper manne, tweeduisend-sewehonderd hoofde van hul vaders; en koning Dawid het hulle aangestel oor die Rubeniete en die Gadiete en die halwe stam van die Manassiete vir enige saak van die Elohim en enige saak van die koning.
Die leër en sy hoofde.
1Â EN dit is die seuns van JisraEl volgens hulle getal, uit hoofde van hul vaders en die owerstes oor duisend en oor honderd en hulle opsigters, wat die koning gedien het in al die sake van die afdelings wat maand tot maand gedurende al die maande van die jaar ingekom en uitgegaan het; elke afdeling was vier-en-twintigduisend:
2 oor die eerste afdeling vir die eerste maand was JasĂłbeam, die seun van ZabdiEl; en by sy afdeling was vier-en-twintigduisend.
3 Uit die seuns van Peres was hy die hoof van al die leërowerstes vir die eerste maand.
4 En oor die afdeling vir die tweede maand was DĂłdai, die Ahohiet; en [oor] sy afdeling was die bevelhebber Miklot; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
5 Die derde leërowerste vir die derde maand was BenåJaHûW, die seun van JeHÎWjada, die hoëpriester, en by sy afdeling was vier-en-twintigduisend.
6 Hierdie BenĂĄJaHĂ»W was ân dappere van die dertig en oor die dertig, en [oor] sy afdeling was sy seun, AmmĂsabad.
7 Die vierde vir die vierde maand was AsaEl, die broer van JĂŽWab, en nĂĄ hom sy seun ZebĂĄdJaH; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
8 Die vyfde vir die vyfde maand was die owerste Samhut, die Jisragiet; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
9 Die sesde vir die sesde maand was Ira, die seun van Ikkes, die TekoĂŻet; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
10 Die sewende vir die sewende maand was Heles, die Peloniet, uit die seuns van Efraim; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
11 Die agtste vir die agtste maand was SĂbbegai, die Husatiet, van die Sargiete; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend
12 Die negende vir die negende maand was Abiëser, die Anatotiet, van die Benjaminiete; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
13 Die tiende vir die tiende maand was MahĂĄrai, die Netofatiet, van die Sargiete; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
14 Die elfde vir die elfde maand was BenĂĄJaH, die Pireatoniet, uit die seuns van Efraim; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
15 Die twaalfde vir die twaalfde maand was HĂ©ldai, die Netofatiet, van OtniEl afkomstig; by sy afdeling was ook vier-en-twintigduisend.
Die hoofde van die twaalf stamme.
16 EN oor die stamme van JisraEl: bevelhebber oor die Rubeniete was EliEzer, die seun van Sigri; oor die Simeoniete was ShafåtJaHûW, die seun van MåÀga;
17 oor die Leviete was GashabJaH, die seun van KemûwEl; oor die AÀroniete, Sadok;
18 oor JeHûWdah was EliHûw, uit die broers van Dawid; oor Issaskar was Omri, die seun van MikaEl;
19 oor Sébulon was JismaJaHûW, die seun van ObadJaHûW; oor Nåftali was Jérimot, die seun van AzriEl;
20 oor die seuns van Efraim was Hoséa, die seun van AzazJaHûW; oor die halwe stam van Manasse was JÎWEl, die seun van PedahJaHûW;
21 oor die halwe Manasse in GĂlead was Iddo, die seun van ZekarJaHĂ»W; oor Benjamin was JaasiEl, die seun van Abner;
22 oor Dan was AzarEl, die seun van JerĂłham. Dit was die owerstes van die stamme van JisraEl.
23 Maar Dawid het die getal van die wat twintig jaar oud was en daaronder, nie laat opneem nie; want JaHWeH het gesĂȘ dat Hy JisraEl sou vermeerder soos die Sterre aan die Hemele.
24 JĂŽWab, die seun van SerĂșja, het begin tel, maar nie voleindig nie, omdat hieroor ân Woede oor JisraEl gekom het; daarom is die getal nie opgeneem in die optelling in die Kronieke van koning Dawid nie.
Ander beamptes van Dawid.
25 EN oor die skatte van die koning was Asmåwet, die seun van AdiEl; en oor die skatte in die land, in die stede en in die dorpe en in die torings, was JeHÎWnathan, die seun van UzziJaHûW.
26 En oor die werk van die landerye naamlik die ploeg van die Adamah [die adamiet se Aarde], was Esri, die seun van Kelub.
27 En oor die wingerde was SĂmeĂŻ, die Ramatiet; en oor wat in die wingerde was aan wynvoorrade, was Sabdi, die Sifmiet.
28 En oor die olyfbome en die wildevyebome wat in die Laeveld is, was BaÀl-Hanan, die Gederiet; en oor die olievoorrade was JÎWash.
29 En oor die beeste wat in Saron gewei het, was SĂtrai, die Saroniet; maar oor die beeste in die vlaktes was Safat, die seun van Adlai.
30 En oor die kamele was Obil, die Jismaeliet; en oor die eselinne was JégdeJaHûW, die Meronotiet.
31 En oor die kleinvee was Jasis, die Hagriet. Hulle almal was owerstes oor die besittinge van koning Dawid.
32 En JeHĂŽWnathan, die oom van Dawid, was raadgewer; hy was ân man van begrip en ân skrywer; en JehiEl, die seun van HagmĂłni, was by die seuns van die koning.
33 En AgitĂłfel was raadgewer van die koning; en HĂșsai, die Arkiet, was die vriend van die koning.
34 En nå Agitófel: JeHÎWjada, die seun van BenåJaHûW, en Abjatar; en die leërowerste van die koning was JÎWab.
Dawid se laaste bevele aan Salomo omtrent die bou van die Tempel.
1Â TOE het Dawid al die owerstes van JisraEl, die stamowerstes en die owerstes van die afdelings wat in die koning se diens was, en die owerstes oor duisend en die owerstes oor honderd en die owerstes oor al die besittings en vee van die koning en sy seuns, saam met die hofdienaars en die dapperes en elke dapper man in Jerusalem bymekaar laat kom.
2 En koning Dawid het hom opgerig in staande houding en gesĂȘ: Luister na my, my broers en my volk! Ek self het my voorgeneem om ân Huis van rus vir die Verbondsark van JaHWeH te bou en vir die Voetbank van onse Elohey, en ek het toebereidsels getref vir die bou. [JeshaJaH 66:1; MattithJaHĂ»W 5:35; Handelinge 7:49]
3 Maar Elohim het aan my gesĂȘ: Jy mag vir My Naam nie ân Huis bou nie, want jy is ân man van oorloĂ«, en jy het bloed vergiet.
4 Maar JaHWeH, die Elohey van JisraEl, het my verkies uit my hele familie om vir altyd koning oor JisraEl te wees; want Hy het JeHûWdah as vors verkies, en in die huis van JeHûWdah my familie; en onder die seuns van my vader het Hy in my behae gehad om my koning te maak oor die hele JisraEl.
5 En uit al my seuns - want JaHWeH het my baie seuns gegee - het Hy my seun Salomo verkies om te sit op die troon van die koningskap van JaHWeH oor JisraEl.
6 En Hy het aan my gesĂȘ: Jou seun Salomo, hy sal My Huis en My voorhowe bou, want Ek het hom vir My as ân seun verkies, en Ăk sal vir hom ân Vader wees.
7 En Ek sal sy koningskap bevestig tot in ewigheid as hy getrou My Gebooie en My Regsprake onderhou, soos vandag.
8 Nou dan, voor die oë van die hele JisraEl, die vergadering van JaHWeH, en voor die Ore van onse Elohey: Onderhou en soek al die Gebooie van JaHWeH julle Elohey, sodat julle hierdie suiwer Aarde kan besit en julle kinders na julle tot in ewigheid kan laat erwe.
9 En jy, my seun Salomo, ken die Elohey van jou vader en dien Hom met ân volkome hart en met ân gewillige siel, want JaHWeH deursoek al die harte, en Hy verstaan elke versinsel van die gedagtes. As jy Hom soek, sal Hy Hom deur jou laat vind; maar as jy Hom verlaat, sal Hy jou vir altyd verstoot.
10 Kyk nou, JaHWeH het jou verkies om ân Huis, vir ân Apartheidsplek te bou; wees sterk en voer dit uit.
11 En Dawid het aan sy seun Salomo ân plan gegee van die voorportaal en die daarby behorende geboue, van sy skatkamers en sy bo-vertrekke en sy binnevertrekke en van die vertrek van die Versoendeksel;
12 en ân plan van alles wat by hom in die Gees was: van die voorhowe van die Huis van JaHWeH en van al die kamers rondom en die skatkamers van die Huis van die Elohim en die skatkamers van die apartgestelde [gawes];
13 en van die afdelings van die priesters en die Leviete, en van al die dienswerk in die Huis van JaHWeH en al die gereedskappe vir die diens in die Huis van JaHWeH;
14 aan goud, [het hy gegee], volgens die gewig aan goud vir al die gereedskappe van elke diens; vir al die stukke silwer gereedskap volgens die gewig, vir al die gereedskappe van elke diens;
15 en die gewig aan goud vir die goue kandelaars en hulle lampe volgens die gewig van elke kandelaar en haar lampe; en vir die silwerkandelaars volgens die gewig van ân kandelaar en haar lampe, ooreenkomstig die diens van elke kandelaar;
16 en die goud volgens gewig vir die tafels van die toonbrode, vir elke tafel afsonderlik, en silwer vir die silwertafels;
17 en vir die drietandvurke en sprinkelflesse en kanne, suiwer goud, en vir die goue drinkbekers volgens die gewig van elke drinkbeker afsonderlik, en vir die silwerbekers volgens die gewig van elke drinkbeker afsonderlik;
18 en vir die altaar vir soet geur gelouterde goud volgens gewig; en goud vir die struktuur van die wa, die GĂ©rubs, wat [hul Vleuels] moet uitsprei en die Verbondsark van JaHWeH moet beskut.
19 Al die werk van JaHWeH uit die voorbeeld deur Sy Hand aan my vir die Kennis om die werk vir die struktuur te verrig.
20 En Dawid het aan sy seun Salomo gesĂȘ: Wees sterk en vol moed, en voer dit uit; vrees nie en wees nie verskrik nie, want JaHWeH van die Elohim, my Elohey, sal met jou wees; Hy sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie, totdat jy al die dienswerk aan die Huis van JaHWeH voltooi het.
21 En daar is die afdelings van die priesters en die Leviete vir elke diens in die Huis van die Elohim; verder het jy by jou in elke soort werk allerhande kunstenaars, gereed vir elke diens; ook die owerstes en die hele volk vir al jou sake.
Vrywillige skenkings vir die Tempel.
1Â VERDER het koning Dawid aan die hele vergadering gesĂȘ: My seun Salomo, die een wat Elohim verkies het, is jonk en teer, en die werk is groot, want nie vir ân adamiet is die paleis nie, maar vir JaHWeH Elohim.
2 En uit al my krag het ek gereed gelĂȘ vir die Huis van my Elohey: goud vir die goue en silwer vir die silwer- en koper vir die koper-, yster vir die yster- en hout vir die hout[werke]; oniksstene en [stene] om in te lĂȘ, swart en veelkleurige stene, en allerhande kosbare stene en marmerstene in menigte.
3 Bowendien, omdat ek behae het in die Huis van my Elohey, besit ek persoonlik goud en silwer; dit gee ek aan die Huis van my Elohey bo en behalwe alles wat ek vir die Huis van die Apartheid in gereedheid gebring het:
4 Drieduisend talente goud, uit goud van Ofir, en seweduisend talente gelouterde silwer om daarmee die mure van die geboue oor te trek;
5 goud vir die goue en silwer vir die silwer [voorwerpe] en vir al die werk van kunstenaarshand. Wie bied hom dan vandag gewillig aan om sy hand te vul [vir ân aanbieding] aan JaHWeH?
6 Toe het vrywillig gegee: die familie-owerstes en die stamowerstes van JisraEl en die owerstes oor duisend en oor honderd en ook die owerstes oor die diens van die koning.
7 En hulle het gegee vir die diens van die Huis van die Elohim: aan goud vyfduisend talente en tienduisend darieke; en aan silwer tienduisend talente; en aan koper agttienduisend talente; en aan yster honderdduisend talente.
8 En by wie edelgesteentes gevind is, hulle het dit gegee vir die skat van die Huis van JaHWeH onder toesig van JehiEl, die Gersoniet.
9 En die volk was bly oor hulle gewilligheid, want met ân volkome hart het hulle vrywillig aan JaHWeH gegee, en ook koning Dawid was baie bly.
Gebed van Dawid. Sy dood.
10 EN Dawid het JaHWeH geloof voor die oĂ« van die hele vergadering, en Dawid het gesĂȘ: U Sy geloofd, JaHWeH, Elohey van ons vader JisraEl van ewigheid tot ewigheid. [Boekrol van Henog 84:2]
11 Aan U, JaHWeH, kom toe die Grootheid en die Mag en die Glansrykheid en die Roem en die Majesteit, ja, alles in Hemele en op Aarde; aan U, JaHWeH, kom toe die koningskap en die verhewenheid as Hoof oor alles. [Openbaring 7:12]
12 En die Rykdom en die Eer kom van U, en U heers oor alles; en in U Hand is Krag en Sterkte, en in U Hand is dit om alles groot en sterk te maak.
13 En nou, onse Elohey, ons loof U, en ons prys U glorieryke Naam.
14 Want wie is ek tog, en wat is my volk, dat ons in staat sou wees om sulke vrywillige gawes te skenk? Want dit kom alles van U, en uit U Hand het ons dit aan U gegee.
15 Want ons is besoekers en vreemdelinge voor U Aangesig soos al ons vaders; ons dae op die Aarde is soos ân skaduwee, en daar is geen verwagting nie.
16 JaHWeH, onse Elohey, hierdie ganse rykdom wat ons berei het om vir U, vir U Naam van Apartheid, ân Huis te bou - dit kom uit U Hand en dit behoort alles aan U.
17 En ek weet, my Elohey, dat U die hart toets en behae het in opregtheid; ek het in die opregtheid van my hart al hierdie dinge vrywillig gegee; en nou het ek met blydskap gesien hoe U volk, hier aanwesig, vrywillig aan U gegee het.
18 JaHWeH, Elohey van Abraham, Isak en JisraEl, ons vaders, bewaar dit vir ewig, so ân gesindheid in die gedagtes van die hart van U volk, en rig hulle hart tot U;
19 en gee aan my seun Salomo ân volkome hart om U Gebooie, U Getuienisse en U Insettinge te hou, en om alles te doen en om die paleis te bou wat ek voorberei het.
20 Daarna het Dawid aan die hele vergadering gesĂȘ: Loof nou JaHWeH julle Elohey. Toe het die hele vergadering JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, geloof; en hulle het gebuig en voor die Aangesig van JaHWeH en voor die koning neergeval.
21 En hulle het die dag slagdiere geslag aan JaHWeH en brandoffers opgedra aan JaHWeH, die volgende dag: duisend bulle, duisend ramme, duisend lammers, met hulle dranke, en slagdiere in menigte vir die hele JisraEl.
22 En hulle het dié dag geëet en gedrink voor die Aangesig van JaHWeH met groot blydskap, en Salomo, die seun van Dawid, vir die tweede maal koning gemaak en as vors gesalf vir JaHWeH en Sadok as priester [gesalf].
23 So het Salomo dan op die troon van JaHWeH gaan sit as koning in die plek van sy vader Dawid, en hy was voorspoedig; en die hele JisraEl was hom gehoorsaam.
24 En al die owerstes en die dapperes en selfs al die seuns van koning Dawid het hulle aan koning Salomo onderwerp.
25 En JaHWeH het Salomo buitengewoon groot gemaak voor die oĂ« van die hele JisraEl, en Hy het ân koninklike prag en praal op hom gelĂȘ wat op geen enkele koning oor JisraEl voor hom gewees het nie.
26 So was dan Dawid, die seun van Isai, koning oor die hele JisraEl;
27 en die dae wat hy oor JisraEl regeer het, was veertig jaar; in Hebron het hy sewe jaar regeer, en in Jerusalem het hy drie-en-dertig regeer.
28 En hy het in goeie ouderdom gesterwe, afgeleef, vol rykdom en eer, en sy seun Salomo het in sy plek koning geword.
29 En die geskiedenis van koning Dawid, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Geskiedenis van die siener een_shemuel en in die Geskiedenis van die profeet Natan en in die Geskiedenis van die siener Gad
30 saam met sy hele koningskap en sy heldedade en die tye wat oor hom en oor JisraEl en oor al die koninkryke van die Aarde heengegaan het.
Salomo bid om Wysheid en verkry Haar.
1Â EN Salomo, die seun van Dawid, het hom versterk in sy koningskap; en JaHWeH, sy Elohey was met hom en het hom uitermate groot gemaak.
2 En Salomo het met die hele JisraEl gespreek, met die owerstes oor duisend en oor honderd en met die regters en met elke vors in die hele JisraEl, die hoofde van die vaders;
3 en hulle het gegaan, Salomo en die hele vergadering saam met hom, na die hoogte wat by Gibeon is; want daar was die Tent van Samekoms van die Elohim wat MoshĂš, die kneg van JaHWeH, in die wildernis gemaak het.
4 Maar Dawid het die Ark van die Elohim uit Kirjat-JeĂĄrim laat bring na die plek wat Dawid vir haar ingerig het; want hy het vir haar ân Tent in Jerusalem opgeslaan.
5 Ook die altaar van koper wat BesalEl, die seun van Uri, die seun van Hur, gemaak het, was daar voor die Tabernakel van JaHWeH; en Salomo en die vergadering het hom besoek.
6 En Salomo het daar op die altaar van koper wat by die Tent van Samekoms behoort het, voor die Aangesig van JaHWeH ân duisend brandoffers op hom opgedra.
7 In dieselfde nag het Elohim aan Salomo verskyn en aan hom gesĂȘ: Begeer wat Ek jou moet gee.
8 En Salomo het tot Elohim gespreek: U het met my vader Dawid groot medelye gehad en my in sy plek koning gemaak.
9 JaHWeH Elohim, laat U Woord aan my vader Dawid nou bewaarheid word; want U het my koning gemaak oor ân volk talryk soos die stof van die Aarde.
10 Gee my nou Wysheid en Kennis, dat ek voor hierdie volk kan uit- en ingaan, want wie kan hierdie groot volk van U regeer?
11 Toe sĂȘ Elohim aan Salomo: Omdat Sy in jou hart gewees het, en jy nie rykdom, skatte en eer en die siel van jou haters of selfs ân lang lewe begeer het nie, maar Wysheid en Kennis vir jou begeer het om My volk waaroor Ek jou koning gemaak het, te kan regeer -
12 daarom word dié Wysheid en dié Kennis aan jou gegee. Ek sal jou ook rykdom en skatte en eer gee soos die konings wat voor jou gewees het, nie gehad het nie, en soos nå jou nie sal wees nie.
13 En Salomo het van die hoogte wat by GĂbeon is, van die Tent van Samekoms af, in Jerusalem aangekom, en hy het oor JisraEl regeer.
Waens en perderuiters van Salomo.
14 EN Salomo het strydwaens en perderuiters versamel, sodat hy veertienhonderd waens en twaalfduisend perderuiters gehad het; en hy het hulle in die stede vir die waens en by die koning in Jerusalem opgestel.
15 En die koning het die silwer en die goud in Jerusalem gemaak soos die klippe, en die seders het hy gemaak soos die wildevyebome wat in die Laeveld is, in menigte.
16 En die uitvoer van perde vir Salomo het plaasgevind uit Egipte en uit Kwé; handelaars van die koning het hulle uit Kwé gaan haal teen koopprys.
17 En hulle het uit Egipte ân wa laat optrek en dit uitgevoer vir seshonderd sikkels silwer en ân perd vir honderd-en-vyftig; en so is dit vir al die konings van die Hetiete en die konings van Aram deur hulle uitgevoer.
Ooreenkoms van Salomo met Huram en ander toebereidsels vir die bou van die Tempel.
1Â EN Salomo het gedink om vir die Naam van JaHWeH ân Huis te bou en ân Huis vir sy koningskap.
2 En Salomo het sewentigduisend lasdraers afgetel en tagtigduisend klipkappers op die gebergte en drieduisend-seshonderd opsigters oor hulle.
3 Toe laat Salomo Huram, die koning van Tirus, weet: Soos u aan my vader Dawid gedoen het deur aan hom seders te stuur, dat hy vir hom ân Huis kon bou om in te woon, [doen dit ook aan my].
4 Kyk, ek gaan ân Huis bou vir die Naam van JaHWeH, my Elohey, om hom aan Hom op te dra- om voor Sy Aangesig reukwerk van speserye aan die brand te steek asook die voortdurende toonbrode en die brandoffers smĂŽrens en saans op die Sabbatte en op die vernuwings en op die Feestye van JaHWeH, onse Elohey - Dit is ân voortdurende [verpligting] op JisraEl.
5 En die Huis wat ek gaan bou, sal groot wees; want onse Elohey is groter as al die gode.
6 Maar wie is in staat om vir Hom ân Huis te bou? Want die Hemele, ja, die hoogste Hemele, kan Hom nie bevat nie. Wie is ek dan, dat ek vir Hom ân Huis kan bou, behalwe om voor Sy Aangesig reukwerk aan die brand te steek?
7 Stuur my dan nou ân kunsvaardige man om goud en silwer en koper en yster en purperrooi en bloedrooi en koningsblou stowwe te bewerk, en wat verstaan om figure uit te sny saam met die kunstenaars wat by my in JeHĂ»Wdah en in Jerusalem is, wat my vader Dawid bestel het.
8 Stuur ook aan my seder-, sipres- en sandelhout van die LĂbanon af, want ek weet dat u dienaars verstaan om die hout van die LĂbanon te kap; en kyk, my dienaars sal saam met u dienaars wees,
9 naamlik om hout in menigte vir my gereed te maak, want die Huis wat ek gaan bou, sal groot en wonderbaar wees.
10 En kyk, ek gee as voedsel aan die houtkappers wat die bome kap, aan u dienaars, twintigduisend kor koring en twintigduisend kor gars en twintigduisend bat wyn en twintigduisend bat olie.
11 En Huram, die koning van Tirus, het in ân skrywe gesĂȘ wat hy aan Salomo gestuur het: Omdat JaHWeH Sy volk liefhet, het Hy u as koning oor hulle aangestel.
12 Verder het Huram gesĂȘ: Geloofd sy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wat die Hemele en die Aarde gemaak het, wat aan koning Dawid ân wyse seun gegee het, begaafd met Insig en Verstand, om ân Huis vir JaHWeH en ân Huis vir sy koninkryk te bou.
13 Ek stuur dan nou ân kunstenaar, begaafd met Verstand, naamlik Huram Abiw,
14 die seun van ân vrou uit die dogters van Dan, maar wie se vader ân man van Tirus is, wat verstaan om goud en silwer, koper, yster, klippe en hout, purperrooi, koningsblou stowwe en fyn linne en bloedrooi stowwe te bewerk; en om allerhande figure uit te sny en om enige kunstige plan uit te dink wat aan hom opgedra word, saam met u kunstenaars en die kunstenaars van my meester, u vader Dawid.
15 Laat my meester dan nou die koring en die gars, die olie en die wyn wat hy gesĂȘ het, aan sy dienaars stuur.
16 En Ăłns sal bome uit die LĂbanon kap net soveel as u nodig het, en ons sal dit vir u as vlotte oor die see na Jafo bring; dan kan Ăș dit na Jerusalem laat vervoer.
17 En Salomo het al die besoekers getel wat in die Aarde van JisraEl was, volgens die telling wat sy vader Dawid van hulle gehou het, en dit het geblyk dat daar honderd-drie-en-vyftigduisend-seshonderd was.
18 En sewentigduisend van hulle het hy lasdraers gemaak en tagtigduisend klipkappers op die gebergte en drieduisend-seshonderd opsigters om die mense te laat werk.
Bou van die Tempel.
1Â EN Salomo het die Huis van JaHWeH begin bou in Jerusalem op die berg MoriJaH waar Hy aan sy vader Dawid verskyn het, op die plek wat Dawid reggemaak het op die dorsvloer van Ornan, die Jebusiet.
2 En hy het begin bou in die tweede maand, op die tweede [dag], in die vierde jaar van sy regering.
3 En dit is die grondplan van Salomo vir die bou van die Huis van die Elohim: die lengte, in voorarm volgens die ou maat, sestig voorarm, en die breedte twintig voorarm.
4 En die voorportaal voor [die Huis] - die lengte daarvan was ooreenkomstig die breedte van die Huis, twintig voorarm en ook die hoogte twintig voorarm; en binnekant het hy dit met suiwer goud oorgetrek.
5 En die groot vertrek het hy met sipreshout oordek en dit met suiwer goud oorgetrek en daar palmbome en kettings op aangebring.
6 Verder het hy die Huis met kosbare stene as versiering oorgetrek, en die goud was goud van ParwĂĄim.
7 Ook het hy die Huis, die balke, die drumpels en die mure en deure daarvan met goud oorgetrek en GĂ©rubs op die mure uitgesny.
8 Hy het die Huis van die Apartheid van die Aparthede gemaak; die lengte van die aangesig by die breedte van die Huis, was twintig voorarm, en die breedte daarvan twintig voorarm; en hy het hom oorgetrek met suiwer goud, van seshonderd talente.
9 En die gewig van die spykers was vyftig sikkels aan goud; ook die bo-vertrekke het hy met goud oorgetrek.
10 Ook het hy in die Huis van die Apartheid van die Aparthede twee GĂ©rubs gemaak, ân werk van beeldhoukuns, en hulle met goud oorgetrek.
11 En die Vleuels van die GĂ©rubs, die lengte daarvan was twintig voorarm; die Vleuel van vyf voorarm van die een het geraak aan die muur van die vertrek, terwyl die ander Vleuel van vyf voorarm geraak het aan die Vleuel van die ander GĂ©rub;
12 en die Vleuel van die ander GĂ©rub van vyf voorarm het geraak aan die muur van die vertrek, en die ander Vleuel van vyf voorarm was vas teen die Vleuel van die ander GĂ©rub.
13 Hierdie GĂ©rubs het die Vleuels twintig voorarm uitgesprei, en hulle het op hul voete gestaan met hul gesigte na die Huis toe.
14 En die voorhangsel het hy gemaak van koningsblou en purperrooi en bloedrooi en fyn linne en gérubs op haar aangebring.
15 Verder het hy twee pilare voor die Huis gemaak; vyf-en-dertig voorarm was die hoogte, met ân kapiteel wat op die top daarvan was, vyf voorarm [hoog].
16 Hy het ook kettings gemaak soos ân kroonlys en dit op die top van die pilare aangebring; verder het hy honderd granaatjies gemaak en aan die kettings gesit.
17 En hy het die pilare voor die Tempel opgerig, die een regs en die ander links; en die regter-een het hy genoem Jagin, en die linker-een Boas.
Die altaar van koper vir die brandoffer en ander gereedskap van die Tempel.
1Â VERDER het hy ân altaar van koper gemaak; twintig voorarm was sy lengte en twintig voorarm sy breedte en tien voorarm sy hoogte.
2 Hy het ook die bad gemaak van gietwerk; van rand tot rand was tien voorarm, heeltemaal rond; en die hoogte daarvan was vyf voorarm, en ân lyn van dertig voorarm kon hom rondom omspan.
3 En daar onderaan het afbeeldings van kolokwinte hom heeltemal rondom omring - tien op ân voorarm; hulle het die bad rondom omgewe, twee rye kolokwinte, daarmee saam uit een stuk gegiet.
4 Hy het gestaan op twaalf beeste: drie kyk na die noorde, en drie kyk na die weste, en drie kyk na die suide, en drie kyk na die ooste toe; en die bad was bo-op hulle, en al hulle agterdele binnekant toe.
5 En die dikte van hom was ân handbreedte, en sy rand was in die vorm van ân bekerrand, [soos] ân lelieblom; wat die inhoud betref, het dit drieduisend bat gehou.
6 En hy het tien waskomme gemaak en vyf regs en vyf links gesit om in te was; die gereedskap van die brandoffer moes hulle daarin afspoel, maar die bad was vir die priesters om daarin te was.
7 En hy het die goue kandelaars gemaak, tien, volgens die Reg daarvan, en hulle in die Tempel gesit, vyf regs en vyf links.
8 Hy het ook tien tafels gemaak en hulle in die Tempel gesit, vyf regs en vyf links; en hy het honderd goue sprinkelflesse gemaak.
9 Verder het hy die voorhof van die priesters gemaak en die groot voorhof en die deure vir die voorhof en die deure daarvan het hy met koper oorgetrek.
10 En die bad het hy aan die suidekant opgestel, teen die ooste na die suide toe.
11 Verder het Huram die potte en die skoppe en die sprinkelflesse gemaak; en Huram het die werk voltooi wat hy vir koning Salomo in die Huis van die Elohim gedoen het:
12 twee pilare met die bolle en die kapitele op die top van die twee pilare en die twee stukke vlegwerk om die twee bolle van die kapitele wat op die top van die pilare was, te bedek;
13 en die vierhonderd granaatjies vir die twee stukke vlegwerk, twee rye granaatjies vir elke vlegwerk om die twee bolle van die kapitele bo-op die pilare te oordek.
14 En hy het die afspoelwaentjies gemaak en die bakke op die afspoelwaentjies gemaak;
15 en die een bad en die twaalf beeste daaronder;
16 en die potte en die skoppe en die drietandvurke en al die daarby behorende gereedskap het Huram Abiw vir koning Salomo ten behoewe van die Huis van JaHWeH van gepoleerde koper gemaak.
17 In die Jordaanstreek waar die Adamah [die adamiet se Aarde] diep was, tussen Sukkot en Seréda, het die koning dit gegiet.
18 En Salomo het al hierdie voorwerpe in ân oorgroot menigte gemaak, want die gewig van die koper was onberekenbaar.
19 En Salomo het al die voorwerpe gemaak wat in die Huis van die Elohim was: die goue altaar en die tafels waar die toonbrode op [moes lĂȘ],
20 en die kandelaars met hulle lampe om volgens Reg voor die binneste vertrek te brand, van fyn goud,
21 en die blomwerk en die lampe en die snuiters van goud; sy was die suiwerste goud;
22 en die messe en die sprinkelflesse en die panne en die vuurtange van fyn goud; en wat die ingang van die Huis betref, die binnedeure vir die Apartheid van die Aparthede en die deure van die Huis na die hoofvertrek was van goud.
1Â TOE al die werk gereed was wat Salomo vir die Huis van JaHWeH gedoen het, het Salomo die apartheids[dinge] van sy vader Dawid ingebring, die silwer sowel as die goud, en al die voorwerpe het hy in die skatkamers van die Huis van die Elohim neergesit.
Inwyding van die Tempel.
2 EN Salomo het die oudstes van JisraEl en al die stamhoofde, die hoofde van die vaders van die kinders van JisraEl, in Jerusalem bymekaar laat kom om die Verbondsark van JaHWeH uit die Stad van Dawid, Sy is Sion, opwaarts te bring.
3 En al die manne van JisraEl het by die koning saamgekom op die Fees, dit was in die sewende maand.
4 Toe al die oudstes van JisraEl daar kom, het die Leviete die Ark opgeneem
5 en die Ark en die Tent van Samekoms met al die voorwerpe van die Apartheid wat in die Tent was, gebring; die Levitiese priesters het haar opwaarts gebring.
6 En toe koning Salomo en die hele vergadering van JisraEl wat by hom byeen was, voor die Ark staan, het hulle kleinvee en beeste geslag wat vanweë die menigte nie getel of bereken kon word nie.
7 Verder het die priesters die Verbondsark van JaHWeH na sy plek in die binneste vertrek van die Huis, na die Apartheid van die Aparthede, gebring, onder die Vleuels van die GĂ©rubs in.
8 Die GĂ©rubs het naamlik die Vleuels uitgesprei gehou oor die plek van die Ark, sodat die GĂ©rubs die Ark en haar draaghoute van bo af bedek het.
9 En die draaghoute was so lank, dat die punte van die draaghoute, uit die Ark uitgaande, vlak voor die binneste vertrek gesien kon word, maar verder buitentoe was hulle nie sigbaar nie; en dit is daar tot vandag toe.
10 Daar was niks in die Ark nie as net die twee tafels wat MoshĂš by Horeb ingesit het, toe JaHWeH ân Verbond met die kinders van JisraEl gesluit het by hulle uittog uit Egipte.
11 En toe die priesters uit die Apartheid uitgaan - want al die priesters wat aanwesig was, het hulle afgesonder sonder om die afdelings in aanmerking te neem -
12 terwyl die Levitiese sangers almal saam, Asaf, Heman, JedĂștun met hulle seuns en hulle broers, in linne gekleed, met simbale en harpe en siters oostelik van die altaar staan, en saam met hulle omtrent honderd-en-twintig priesters wat op die trompette blaas;
13 en toe die trompetblasers en die sangers almal saam eenstemmig begin om JaHWeH te prys en te loof, en net toe hulle die stem verhef met die trompette en met die simbale en met die musiekinstrumente, en met: Loof JaHWeH, want Hy is goed, want Sy Medelye is ewig! - is die Huis, die Huis van JaHWeH, gevul met die Wolkkolom.
14 En die priesters kon vanweë die Wolkkolom nie staan om diens te doen nie, want die Glansrykheid van JaHWeH het die Huis van die Elohim gevul.
Rede en gebed van Salomo by die inwyding van die Tempel.
1Â TOE het Salomo gesĂȘ: JaHWeH het gesĂȘ dat Hy in donkerheid wil woon.
2 Maar Ă©k het vir U ân woonhuis gebou, en ân vaste plek vir U om ewig in te bly.
3 Daarop draai die koning sy aangesig om en seën die hele vergadering van JisraEl, terwyl die hele vergadering van JisraEl staan.
4 En hy sĂȘ: Geloofd Sy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, Wie se Hand volbring het wat Sy Mond tot my vader Dawid gespreek en gesĂȘ het:
5 Van die dag af dat Ek My volk uit die Aarde van Egipte uitgelei het, het Ek geen Stad verkies uit al die stamme van JisraEl om ân Huis te bou, dat My Naam daar sou wees nie; en Ek het geen man verkies om vors oor My volk JisraEl te wees nie.
6 Maar Ek het Jerusalem verkies, dat My Naam daar sou wees, en Ek het Dawid verkies om oor My volk JisraEl te wees.
7 Toe dit dan in die hart van my vader Dawid was om ân Huis te bou vir die Naam van JaHWeH, die Elohey van JisraEl,
8 het JaHWeH aan my vader Dawid gesĂȘ: Dat dit in jou hart was om vir My Naam ân Huis te bou - daarin het jy suiwer gehandel dat dit in jou hart was.
9 Alleen maar, jy sal die Huis nie bou nie, maar jou seun wat uit jou lendene sal voortkom, dié sal vir My Naam die Huis bou.
10 En JaHWeH het Sy Woord vervul wat Hy gespreek het; sodat ek opgestaan het in die plek van my vader Dawid, en ek sit op die troon van JisraEl soos JaHWeH gespreek het; en ek het die Huis gebou vir die Naam van JaHWeH, die Elohey van JisraEl,
11 en die Ark waarin die Verbond van JaHWeH is, wat Hy met die kinders van JisraEl gesluit het, daar neergesit.
12 Toe het hy gaan staan voor die altaar van JaHWeH teenoor die hele vergadering van JisraEl en sy handpalms uitgestrek;
13 want Salomo het ân koperverhoog gemaak en dit in die middel van die voorhof opgestel; vyf voorarm was sy lengte en vyf voorarm sy breedte en drie voorarm sy hoogte; en hy het daarop gaan staan en neergesink op sy knieĂ« teenoor die hele vergadering van JisraEl en sy handpalms na die Hemele uitgestrek
14 en gesĂȘ: JaHWeH, Elohey van JisraEl, daar is in die Hemele of op die Aarde geen Elohim soos U nie, wat die Verbond hou en Medelye het met U knegte wat voor U Aangesig wandel met hulle hele hart,
15 wat vir U kneg, my vader Dawid, U belofte aan hom gehou het; ja, met U Mond het U dit gespreek en met U Hand volbring soos dit vandag is.
16 Hou nou ook, JaHWeH, Elohey van JisraEl, die belofte wat U aan U kneg, my vader Dawid, gedoen het, naamlik: Daar sal vir jou nooit ân man voor My Aangesig ontbreek wat sal sit op die troon van JisraEl nie, as jou seuns net op hulle weg ag gee, deur te wandel in My Wet soos jy voor My Aangesig gewandel het.
17 Laat dan nou, JaHWeH, Elohey van JisraEl, U Woord tog bewaarheid word wat U tot U kneg Dawid gespreek het.
18 Maar sou Elohim werklik by die adamiet op die Aarde woon? Die Hemele, ja, die hoogste Hemele kan U nie bevat nie, hoeveel minder hierdie Huis wat ek gebou het!
19 Wend U dan tot die gebed van U kneg en tot sy smeking, JaHWeH, my Elohey, deur te luister na die geroep en die gebed wat U kneg voor U Aangesig bid;
20 sodat U OĂ« oop mag wees dag en nag oor hierdie Huis, oor die plek waar U van gesĂȘ het dat U U Naam daar wil vestig, sodat U mag luister na die gebed wat U kneg na hierdie plek toe sal bid.
21 Luister dan na die smekinge van U kneg en van U volk JisraEl wat hulle na hierdie plek toe sal bid; ja, mag U hoor uit U woonplek, uit die Hemele; en as U hoor, vergewe dan.
22 As iemand teen sy naaste oortree en hulle hom ân eed oplĂȘ om hom tot selfvervloeking te bring en hy voor U altaar in hierdie Huis kom sweer,
23 wil U dan hoor uit die Hemele en handel en aan U knegte Reg verskaf deur die besoedelde te vergelde en sy wandel op sy hoof te lĂȘ, en die regverdige regverdig te verklaar deur hom te gee na sy Geregtigheid.
24 En as U volk JisraEl verslaan word voor ân vyand, omdat hulle teen U oortree het, en hulle hul bekeer en U Naam bely en bid en smeek voor U Aangesig in hierdie Huis,
25 wil U dan hoor uit die Hemele en die oortredinge van U volk JisraEl vergewe en hulle terugbring na die Adamah[die adamiet se Aarde] wat U aan hulle en hulle vaders gegee het.
26 As die Hemele toegesluit is, dat daar geen reën is nie, omdat hulle teen U oortree het, maar hulle na hierdie plek toe bid en U Naam bely, van hulle oortredinge hul bekeer, omdat U hulle verootmoedig,
27 wil U dan hoor in die Hemele en die oortredinge van U knegte en van U volk JisraEl vergewe - want U leer hulle die suiwer Weg waar hulle in haar moet wandel - en gee reĂ«n op U Aarde wat U aan U volk as ân erfenis gegee het.
28 As daar hongersnood in die Aarde is, as daar pes is, as daar brandkoring of heuningdou, sprinkane of kaalvreters is, as sy vyande hom in sy Aarde vol stede dit benoud maak, watter plaag of watter siekte ook al,
29 enige gebed, enige smeking wat enige adamiet of U hele volk JisraEl sal doen, as elkeen sy plaag en sy smart ken, sodat hy sy handpalms na hierdie Huis toe uitstrek -
30 wil U dan hoor uit die Hemele, U vaste woonplek, en vergewe en aan elkeen gee volgens al sy weë, U wat sy hart ken - want U alleen ken die hart van die seuns van adamiete -
31 sodat hulle U kan vrees om te wandel in U Weë al die dae wat hulle leef op die aangesig van die Adamah[die adamiet se Aarde] wat U aan ons vaders gegee het.
32 Ja, ook na die uitlander wat nie uit U volk JisraEl is nie en uit ân ver deel van die Aarde kom om U grote Naam en U Sterke Hand en U Uitgestrekte Arm ontwil, as hulle kom en na hierdie Huis toe bid,
33 wil U dan hoor uit die Hemele, uit U vaste woonplek, en doen volgens alles waaroor die uitlander U sal aanroep, sodat al die volke van die Aarde U Naam mag ken en U Vrees soos U volk JisraEl, en mag gewaar word dat U Naam uitgeroep is oor hierdie Huis wat ek gebou het.
34 As U volk uittrek in die oorlog teen sy vyande op die pad waarop U hulle stuur, en hulle bid tot U in die rigting van hierdie Stad wat U verkies het, en van die Huis wat ek vir U Naam gebou het,
35 wil dan uit die Hemele hulle gebed hoor en hulle smeking, en [aan hulle] hul Reg verskaf.
36 As hulle teen U oortree - want daar is geen adamiet wat nie oortree nie en U op hulle toornig is en hulle aan ân vyand oorgee en hulle veroweraars hulle as gevangenes wegvoer na ân Aarde, ver of naby,
37 en hulle dit ter harte neem in die Aarde waarheen hulle as gevangenes weggevoer is, en hulle hul bekeer en U smeek in die Aarde van hulle gevangenskap en sĂȘ: Ons het oortree, ons het verkeerd gehandel, en ons was besoedel -
38 en hulle hul tot U bekeer met hul hele hart en met hul hele siel in die Aarde van hul gevangenskap, van die wat hulle weggevoer het, en hulle bid in die rigting van hulle Aarde wat U aan hulle vaders gegee het, en van die Stad wat U verkies het, en van die Huis wat ek vir U Naam gebou het,
39 wil dan uit die Hemele, uit U vaste woonplek hulle gebed en hulle smekinge hoor en [aan hulle] hul Reg verskaf en U volk vergewe wat hulle teen U oortree het.
40 My Elohey, mag U OĂ« tog nou oop wees en U Ore luister na die gebed van hierdie plek.
41 Staan dan nou op na U rusplek, JaHWeH Elohim, U en die Ark van U sterkte! Laat U priesters, JaHWeH Elohim, met Verlossing bekleed wees, en laat U gunsgenote hulle verheug in suiwerheid.
42 JaHWeH Elohim, wys U gesalfde nie af nie; dink aan die Medelye van U kneg Dawid!
Die Tempel van Elohim gevul met sy Glansrykheid. Slagdiere en plegtighede. Die Fees van die Takskuilings.
1Â EN net toe Salomo sy gebed voleindig het, het die vuur uit die Hemele neergedaal en die brandoffer en die slagdiere verteer, en die Glansrykheid van JaHWeH het die Huis gevul;
2 en die priesters kon nie in die Huis van JaHWeH ingaan nie, want die Glansrykheid van JaHWeH het die Huis van JaHWeH gevul.
3 En toe al die kinders van JisraEl sien hoe die Vuur en die Glansrykheid van JaHWeH op die Huis neerdaal, het hulle gekniel met die aangesig na die Aarde toe, op die plaveisel, en neergeval en JaHWeH geprys dat Hy goed is, dat Sy Medelye vir ewig is.
4 En die koning en die hele volk was besig om slagdiere te slag voor die Aangesig van JaHWeH.
5 Koning Salomo het naamlik die slagdiere van twee-en-twintigduisend beeste en honderd-en-twintigduisend stuks kleinvee geslag; en die koning en die hele volk het die Huis van die Elohim ingewy,
6 terwyl die priesters op hulle poste gestaan het, ook die Leviete met die musiekinstrumente van JaHWeH, wat koning Dawid gemaak het, om JaHWeH te loof dat Sy Medelye vir ewig is, met die loflied van Dawid wat deur hulle voorgedra is. Intussen het die priesters teenoor hulle op die trompette geblaas, en die hele JisraEl het gestaan.
7 En Salomo het die middel van die voorhof apart gestel wat voor die Huis van JaHWeH was; want daar het hy die brandoffers en die vet van die vergoeding berei, omdat die altaar van koper wat Salomo gemaak het, die brandoffer en die spysbydrae en die vetstukke nie kon bevat nie.
8 So het Salomo dan in diĂ© tyd die Fees gehou, sewe dae lank, en die hele JisraEl saam met hom, ân baie groot vergadering, van die ingang na Hamat tot by die spruit van Egipte.
9 En op die agtste dag het hulle ân Feestyd gehou, want die inwyding van die altaar het hulle sewe dae lank gevier en die Fees sewe dae lank.
10 En op die drie-en-twintigste dag vanaf die sewende maand het hy die volk na hul tente laat gaan, verheug en vrolik van hart oor die suiwerheid wat JaHWeH aan Dawid en aan Salomo en aan Sy volk JisraEl bewerk het.
11 En toe Salomo die Huis van JaHWeH en die Huis van die koning voltooi het, en alles wat in Salomo se hart gekom het om in die Huis van JaHWeH en in sy Huis te maak, voorspoedig uitgevoer het,
12 verskyn JaHWeH in die nag aan Salomo en sĂȘ vir hom: Ek het jou gebed gehoor en hierdie plek vir My as ân Huis vir slag verkies.
13 As Ek die Hemele toesluit, dat daar geen reën is nie, of as Ek die sprinkaan beveel om die Aarde af te eet, of as Ek pes onder My volk stuur,
14 en My volk, oor wie My Naam uitgeroep is, hulle verootmoedig en bid en My Aangesig soek en hulle bekeer van hul besoedelde weĂ«, dan sal Ăk uit die Hemele hoor en hulle oortredinge vergewe en hulle Aarde genees.
15 Nou sal My OĂ« oop wees en My Ore luister na die gebed van hierdie plek.
16 So het Ek dan nou hierdie Huis verkies en afgesonder, dat My Naam daar kan wees tot in ewigheid, en My OĂ« en My hart sal altyd daar wees.
17 En wat jou betref, as jy wandel voor My Aangesig soos jou vader Dawid gewandel het, deur naamlik te doen net soos Ek jou beveel het, en My Insettinge en My Regsprake onderhou,
18 dan sal Ek die troon van jou koningskap bevestig, soos Ek dit jou vader Dawid beloof het deur te sĂȘ: Daar sal vir jou nooit ân man ontbreek wat in JisraEl sal heers nie.
19 Maar as jĂșlle afkerig word en My Insettinge en My Gebooie wat Ek julle voorgehou het, verlaat en gode van andere gaan dien en julle voor hulle neerbuig,
20 dan sal Ek hulle uitruk uit My  Adamah[die adamiet se Aarde] wat Ek aan hulle gegee het, en hierdie Huis wat Ek vir My Naam afgesonder het, sal Ek van My Aangesig wegwerp en daarvan ân spreekwoord en ân spotlied maak onder al die volke.
21 En hierdie Huis wat so hoog was - elkeen wat daarlangs verbygaan, sal verstom staan en vra: Waarom het JaHWeH so gedoen met hierdie Aarde en met hierdie Huis?
22 Dan sal hulle sĂȘ: Omdat hulle JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, verlaat het wat hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het, en hulle versterk in gode van andere en voor hulle neergebuig en hulle gedien het, daarom het Hy al hierdie rampe oor hulle gebring.
Ander bouwerke van Salomo. Sy handel.
1Â EN aan die einde van twintig jaar waarin Salomo die Huis van JaHWeH en sy Huis gebou het,
2 het Salomo die stede opgebou wat Huram aan Salomo gegee het, en die kinders van JisraEl daar laat woon.
3 Daarna het Salomo na Hamat-Soba getrek en haar oorweldig.
4 En hy het Tadmor in die wildernis opgebou, en al die voorraadstede wat hy in Hamat gebou het.
5 Verder het hy Bet-Horon-Bo en Bet-Horon-Onder as vestingstede opgebou met mure, poorte en grendels.
6 Ook BĂĄĂ€lat en al die voorraadstede wat Salomo gehad het, en al die stede vir die strydwaens en die stede vir die perderuiters en alles wat Salomo graag wou gebou het in Jerusalem en in die LĂbanon en in die hele Aarde van sy heerskappy.
7 Al die mense wat oorgebly het van die Hetiete en Amoriete en Feresiete en Hewiete en Jebusiete, wat nie uit JisraEl was nie -
8 van hulle kinders wat nå hulle oorgebly het in die Aarde, wat die kinders van JisraEl nie uitgeroei het nie, dié het Salomo laat opkom vir dwangarbeid, tot vandag toe.
9 Maar van die kinders van JisraEl het Salomo geen slawe gemaak vir sy diens nie, maar hulle was krygsmanne en owerstes van sy beste vegsmanne en owerstes van sy strydwaens en sy perderuiters.
10 En dit was die hoofopsigters van koning Salomo, tweehonderd-en-vyftig wat oor die manne bevel gevoer het.
11 En Salomo het die dogter van Farao uit die Stad van Dawid gebring na die huis wat hy vir haar gebou het; want hy het gesĂȘ: Geen vrou van my mag woon in die huis van Dawid, die koning van JisraEl, nie; want Apartheid is hy, omdat die Ark van JaHWeH in hom gekom het.
12 Toe het Salomo brandoffers aan JaHWeH gebring op die altaar van JaHWeH wat hy voor die voorportaal gebou het.
13 Daarop moes hulle na die eis van elke dag opgaan volgens die bevel van MoshĂš, op die Sabbatte en op die vernuwings en op die Feestye, drie maal in die jaar - op die Fees van die Ongesuurde Brode en op die Fees van die Weke en op die Fees van die Takskuilings.
14 Ook het hy volgens die Regspraak van sy vader Dawid vir die afdelings van die priesters hulle dienswerk vasgestel; en vir die Leviete hulle ampspligte, om [Elohim] te prys en te dien voor die priesters na die eis van elke dag; en vir die poortwagters volgens hulle afdelings vir elke poort; want so was die gebod van Dawid, die man van die Elohim.
15 En hulle het in geen enkele opsig afgewyk van die bevele van die koning oor die priesters en die Leviete en ten opsigte van die skatkamers nie.
16 So het dan al die werk van Salomo tot stand gekom van die dag af dat die Huis van JaHWeH gegrondves is tot sy voltooiing toe: die Huis van JaHWeH was voltooi.
17 Toe het Salomo na Ăseon-Geber getrek en na Elat, aan die seekus in die Aarde van Edom.
18 En Huram het aan hom deur sy dienaars skepe gestuur en dienaars wat die see ken; en hulle het saam met Salomo se dienaars in Ofir aangekom, en daarvandaan vierhonderd-en-vyftig talente goud gaan haal en na koning Salomo gebring.
Die koningin van Skeba kom Salomo besoek.
1Â EN toe die koningin van Skeba die gerug van Salomo hoor, het sy, ten einde Salomo in Jerusalem met raaisels op die proef te stel, gekom met ân baie groot trek en kamele wat speserye en goud in menigte en edelgesteentes dra; en toe sy by Salomo inkom, het sy met hom gespreek oor alles wat in haar hart was.
2 En Salomo het haar al haar woorde verklaar; en geen woord was vir Salomo te diepsinnig om vir haar te verklaar nie.
3 Toe die koningin van Skeba dan die Wysheid van Salomo sien en die huis wat hy gebou het,
4 en die voedsel van sy tafel, en hoe sy dienaars sit en sy bediendes staan, en hulle klere en sy dranke, en sy trap waarmee hy opklim na die Huis van JaHWeH, was daar in haar geen gees meer nie.
5 Daarop sĂȘ sy aan die koning: Die woord was Waarheid wat ek in my eie deel van die Aarde gehoor het oor u sake en oor u Wysheid.
6 En ek het hulle woorde nie geglo nie, totdat ek gekom en my oë gesien het; en kyk, die helfte van u buitengewone wysheid is my nie meegedeel nie; u oortref die gerug wat ek gehoor het.
7 Geseënd is u manne, en geseënd hierdie dienaars van u wat voort-durend voor u staan en u wysheid hoor!
8 Geloofd sy JaHWeH u Elohey wat behae in u gehad het om u op Sy troon as koning vir JaHWeH u Elohey te laat sit! Omdat u Elohey vir JisraEl liefhet om dit vir ewig in stand te hou, het Hy u as koning oor hulle aangestel om Reg en Geregtigheid te doen.
9 Verder het sy aan die koning honderd-en-twintig talente goud en ân groot menigte speserye en edelgesteentes gegee; en daar was nooit soveel speserye as wat die koningin van Skeba aan koning Salomo gegee het nie.
10 Maar ook die dienaars van Huram en die dienaars van Salomo wat goud uit Ofir gebring het, het sandelhout en edelgesteentes aangevoer.
11 En die koning het van die sandelhout trappe vir die Huis van JaHWeH en vir die huis van die koning gemaak, en siters en harpe vir die sangers; en die gelyke daarvan is tevore in die Aarde van JeHûWdah nie gesien nie.
Rykdom, prag en eer van Salomo.
12 EN koning Salomo het aan die koningin van Skeba al haar begeerte gegee, wat sy maar gevra het, bo wat sy na die koning gebring het. Daarop het sy teruggekeer en na haar Aarde getrek, sy en haar dienaars.
13 En die gewig van Salomo se inkomste aan goud in een jaar was seshonderd-ses-en-sestig talente goud;
14 behalwe wat ingekom het van die koopmans wat rondtrek, en van die handelaars, terwyl ook al die konings van Arabië en die goewerneurs van die Aarde vir Salomo goud en silwer ingebring het.
15 En koning Salomo het tweehonderd groot skilde van geslae goud gemaak; seshonderd [sikkels] geslae goud het hy op elke groot skild gebruik;
16 en driehonderd klein skilde van geslae goud; driehonderd sikkels goud het hy op elke klein skild gebruik; en die koning het dit in die huis van die LĂbanon-bos gesit.
17 Verder het die koning ân groot troon van ivoor gemaak en hom met suiwer goud oorgetrek.
18 En die troon het ses trappe gehad met ân voetbank van goud, aan die troon bevestig; en leunings aan weerskante by die sitplek, terwyl twee leeus langs die leunings staan.
19 Daarby het twaalf leeus daar op die ses trappe aan weerskante gestaan: so iets is nooit vir enige koninkryk gemaak nie.
20 En die hele drinkservies van koning Salomo was van goud, en al die voorwerpe van die huis van die LĂbanon-bos van fyn goud; silwer is in die dae van Salomo as niks gereken nie.
21 Want die koning het skepe gehad wat na Tarsis gevaar het saam met die dienaars van Huram; een maal in drie jaar het die Tarsis-skepe ingekom, gelaai met goud en silwer, ivoor en ape en poue.
22 So het koning Salomo dan groter geword as al die konings van die Aarde in Rykdom en Wysheid.
23 En al die konings van die Aarde het die aangesig van Salomo gesoek om sy wysheid te hoor wat die Elohim in sy hart gegee het,
24 terwyl elkeen van hulle sy geskenk saamgebring het: silwervoorwerpe en goue voorwerpe en klere, wapens en speserye, perde en muile, jaar vir jaar.
25 Verder het Salomo vierduisend perdekrippe gehad en strydwaens en twaalfduisend ruiters, en hy het dit in die stede vir die waens en by die koning in Jerusalem opgestel.
26 En hy was vors oor al die konings van die Eufraat af tot by die Aarde van die Filistyne en tot by die grens van Egipte.
27 Verder het die koning die silwer in Jerusalem gemaak soos klippe en die seders gemaak soos die wildevyebome wat in die Laeveld is, in menigte.
28 En hulle het vir Salomo perde uit Egipte en uit die hele Aarde gebring.
Dood van Salomo.
29 EN die verdere geskiedenis van Salomo, die vroeëre sowel as die latere, is dit nie beskrywe nie in die Geskiedenis van die profeet Natan en in die Profesie van AgiJaH, die Siloniet, en in die Gesigte van die siener Jedi oor Jeróbeam, die seun van Nebat?
30 En Salomo het in Jerusalem oor die hele JisraEl veertig jaar regeer.
31 Daarna het Salomo met sy vaders ontslaap en is begrawe in die Stad van sy vader Dawid; en sy seun RehĂĄbeam het in sy plek koning geword.
Skeuring van die Ryk: Rehåbeam koning van JeHûWdah, Jeróbeam koning van JisraEl.
1Â EN RehĂĄbeam het na Sigem gegaan, want die hele JisraEl het na Sigem gekom om hom koning te maak.
2 En net toe JerĂłbeam, die seun van Nebat, dit hoor - hy was in Egipte waarheen hy vir koning Salomo weggevlug het - het JerĂłbeam uit Egipte teruggekom.
3 En hulle het gestuur en hom laat roep. Toe kom JerĂłbeam met die hele JisraEl, en hulle het RehĂĄbeam toegespreek en gesĂȘ:
4 U vader het ons juk hard gemaak; maak u dan nou die harde diens van u vader en sy swaar juk wat hy ons opgelĂȘ het, ligter; dan sal ons u dien.
5 En hy sĂȘ vir hulle: Kom oor drie dae na my terug. En die volk het gegaan.
6 Daarop hou koning RehĂĄbeam raad met die oudstes wat voor sy vader Salomo gedurende sy lewe gestaan het, en hy vra: Wat raai u aan om hierdie volk te antwoord?
7 En hulle het met hom gespreek en gesĂȘ: As u vir hierdie volk goed is en hulle behaag en hulle met suiwer woorde toespreek, sal hulle altyd u dienaars wees.
8 Maar hy het die raad van die oudstes wat hulle hom gegee het, in die wind geslaan en raad gehou met die jongmanne wat saam met hom grootgeword en in sy diens gestaan het.
9 En hy vra hulle: Wat raai julle aan dat ons hierdie volk sal antwoord wat my toegespreek en gesĂȘ het: Maak die juk wat u vader ons opgelĂȘ het, ligter?
10 En die jongmanne wat saam met hom grootgeword het, antwoord hom en sĂȘ: SĂł moet u die volk antwoord wat met u gespreek en gesĂȘ het: U vader het ons juk swaar gemaak, maar maak u dit ligter oor ons - sĂł moet u hulle antwoord: My pinkie is dikker as my vader se lendene.
11 Het my vader dan nou ân swaar juk op julle gelaai - Ă©k sal by julle juk nog byvoeg; het my vader julle met die sweep getugtig - Ă©k [sal julle] met gĂ©sels [tugtig].
12 Toe JerĂłbeam en die hele volk dan op die derde dag by RehĂĄbeam kom soos die koning gespreek en gesĂȘ het: Kom na my terug op die derde dag -
13 het die koning hulle ân harde antwoord gegee; koning RehĂĄbeam het die raad van die oudstes in die wind geslaan
14 en met hulle gespreek volgens die raad van die jongmanne en gesĂȘ: Het my vader julle juk swaar gemaak - Ă©k sal daar nog byvoeg; het my vader julle met die sweep getugtig - Ă©k [sal julle] met gesels [tugtig].
15 So het die koning dan nie na die volk geluister nie, want dit was ân beskikking van die Elohim, sodat JaHWeH Sy Woord sou vervul wat Hy gespreek het deur die diens van AgiJaHĂ»W, die Siloniet, tot JerĂłbeam, die seun van Nebat.
16 Toe die hele JisraEl sien dat die koning nie na hulle luister nie, het die volk die koning geantwoord en gesĂȘ: Watter aandeel het ons aan Dawid? En daar is geen erfdeel aan die seun van Isai nie! Elkeen na sy tente toe, JisraEl! Sorg vir jou eie huis, Dawid! Daarop het die hele JisraEl na sy tente gegaan.
17 Maar oor die kinders van JisraEl wat in die stede van JeHûWdah gewoon het, oor hulle was Rehåbeam koning.
18 Toe stuur koning RehĂĄbeam HadĂłram wat oor die dwangarbeid was, maar die kinders van JisraEl het hom gestenig, sodat hy gesterf het, en koning RehĂĄbeam het hom geweer om op ân wa te klim, om na Jerusalem te vlug.
19 So het die JisraEliete dan afvallig geword van die huis van Dawid tot vandag toe.
1 EN toe Rehåbeam in Jerusalem kom, het hy die huis van JeHûWdah en Benjamin, honderd-en-tagtigduisend krygshaftige jongmanne, byeen laat kom om teen JisraEl oorlog te voer, om die koningskap vir Rehåbeam terug te win.
2 Maar die Woord van JaHWeH het tot ShemaJaHĂ»W, die man van die Elohim, gekom en gesĂȘ:
3 Spreek met RehĂĄbeam, die seun van Salomo, die koning van JeHĂ»Wdah, en met die hele JisraEl in JeHĂ»Wdah en in Benjamin, en sĂȘ:
4 So spreek JaHWeH: Julle mag nie optrek en teen julle broers oorlog voer nie; julle moet omdraai, elkeen na sy huis, want van My het hierdie saak gekom. Hulle het toe geluister na die Woord van JaHWeH en omgedraai sonder om teen JerĂłbeam op te trek.
RehĂĄbeam versterk sy ryk. Sy huisgesin.
5 EN Rehåbeam het in Jerusalem gewoon en stede as vestings opgebou in JeHûWdah.
6 Hy het naamlik Betlehem opgebou, en Etam en TekĂła;
7 en Bet-Sur en Sogo en AdĂșllam;
8 en Gat en Marésa en Sif;
9 en Adoråim en Lagis en Aséka;
10 en Sorea en Ajalon en Hebron, versterkte stede in JeHûWdah en in Benjamin.
11 En hy het die vestings versterk en daarin bevelhebbers aangestel met voorrade voedsel en olie en wyn,
12 en in elkeen van die stede groot skilde en spiese; en hy het hulle uitermate versterk; en JeHûWdah en Benjamin het aan hom behoort.
13 En die priesters en die Leviete wat in die hele JisraEl was, het uit hulle hele grondgebied by hom gestaan.
14 Want die Leviete het hulle weiveld en hulle besitting verlaat en na JeHûWdah en Jerusalem getrek; want Jeróbeam en sy seuns het hulle verwerp, sodat hulle geen priesters van JaHWeH meer kon wees nie.
15 En hy het vir hom priesters aangestel vir die Hoogtes en die bok-demone en die kalwers wat hy gemaak het.
16 En agter hulle aan het uit al die stamme van JisraEl die wat hulle hart daarop gerig het om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te soek, na Jerusalem gekom om aan JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, te slag;
17 en hulle het die koninkryk van JeHûWdah versterk en Rehåbeam, die seun van Salomo, drie jaar lank bemoedig; want drie jaar lank het hulle in die weg van Dawid en van Salomo gewandel.
18 En RehĂĄbeam het Maglat, die dogter van JĂ©rimot, die seun van Dawid, [en] van AbĂhail, die dogter van EliAb, die seun van Isai, vir hom as vrou geneem.
19 En sy het vir hom seuns gebaar: Jehus en SemarJaH en Saham.
20 En nĂĄ haar het hy MĂĄĂ€ga, die dogter van Absalom, geneem, en sy het vir hom AbiJaH en Attai en Sisa en SĂ©lomit gebaar.
21 En RehĂĄbeam het MĂĄĂ€ga, die dogter van Absalom, liewer gehad as al sy vroue en sy byvroue; hy het naamlik agttien vroue geneem en sestig byvroue; en hy het die vader van agt-en-twintig seuns en sestig dogters geword.
22 En RehĂĄbeam het AbiJaH, die seun van MĂĄĂ€ga, as hoof, as vors onder sy broers aangestel; want hy wou hom koning maak.
23 En hy het verstandig gehandel en van al sy seuns versprei in die Aarde van JeHĂ»Wdah en Benjamin, in al die versterkte stede, en aan hulle voedsel in oorvloed gegee en ân menigte vroue vir hulle gevra.
RehĂĄbeam se ontrou teenoor Elohim word gestraf deur ân aanval van Sisak, die koning van Egipte.
1Â EN toe RehĂĄbeam die koningskap bevestig het en hy sterk was, het hy die Wet van JaHWeH verlaat, en die hele JisraEl saam met hom.
2 Toe het Sisak, die koning van Egipte, in die vyfde jaar van koning RehĂĄbeam, teen Jerusalem opgetrek - omdat hulle ontrou teenoor JaHWeH gehandel het -
3 met twaalfhonderd strydwaens en sestigduisend perderuiters; en ontelbaar was die manskappe wat saam met hom uit Egipte gekom het: LĂbiĂ«rs, Sukkiete en Kuwshiete.
4 En hy het die versterkte stede ingeneem wat aan JeHûWdah behoort het, en tot by Jerusalem gekom.
5 Daarop kom die profeet ShemaJaH na RehĂĄbeam en die owerstes van JeHĂ»Wdah wat vanweĂ« Sisak in Jerusalem bymekaar gekom het, en sĂȘ vir hulle: So spreek JaHWeH: JĂșlle het My verlaat; daarom gee Ăk julle ook oor in die hand van Sisak.
6 Hierop het die owerstes van JisraEl en die koning hulle verootmoedig en gesĂȘ: JaHWeH is regverdig.
7 En toe JaHWeH sien dat hulle hul verootmoedig, kom die Woord van JaHWeH tot ShemaJaH en sĂȘ: Hulle het hul verootmoedig: Ek sal hulle nie vernietig nie, maar hulle binnekort uitkoms skenk, en My Grimmigheid sal nie deur middel van Sisak oor Jerusalem uitgestort word nie.
8 Maar hulle sal sy knegte word, sodat hulle My diens en die diens van die koninkryke van die Aarde kan leer ken!
9 En Sisak, die koning van Egipte, het teen Jerusalem opgetrek en die skatte van die Huis van JaHWeH en die skatte van die huis van die koning weggeneem; hy het alles weggeneem; hy het ook die goue skilde wat Salomo gemaak het, weggeneem.
10 Toe maak koning RehĂĄbeam in die plek daarvan koperskilde, en hy het dit aan die owerstes van die hardlopers toevertrou wat die ingang van die koning se huis bewaak.
11 So dikwels as die koning in die Huis van JaHWeH ingaan, kom die hardlopers en dra dit en bring dit weer terug in die wagkamer van die hardlopers.
12 Maar weens sy verootmoediging is die Woede van JaHWeH van hom afgewend, sodat Hy hom nie geheel en al vernietig het nie; ook was daar in JeHûWdah nog suiwer dinge.
13 En koning Rehåbeam het hom versterk in Jerusalem en geregeer; want Rehåbeam was een-en-veertig jaar oud toe hy koning geword het, en het sewentien jaar geregeer in Jerusalem, die Stad wat JaHWeH uit al die stamme van JisraEl verkies het om Sy Naam daar te vestig; en die naam van sy moeder was NaÀma, die Ammonitiese.
14 En hy het gedoen wat besoedel was, want hy het nie sy hart gerig om JaHWeH te soek nie.
15 En die geskiedenis van Rehåbeam, die vroeëre en die latere, is dit nie beskrywe in die Geskiedenis van die profeet ShemaJaH en van die siener Iddo, volgens geslagsregister nie? En daar was gedurigdeur oorloë tussen Rehåbeam en Jeróbeam.
16 En RehĂĄbeam het ontslaap met sy vaders en is begrawe in die Stad van Dawid; en sy seun AbiJaH het in sy plek koning geword.
Regering van AbiJaH en sy oorlog teen JerĂłbeam.
1 IN die agttiende jaar van koning Jeróbeam het AbiJaH oor JeHûWdah koning geword.
2 Drie jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was MikaJaHĂ»W, die dogter van UriEl uit GĂbea. En daar was oorlog tussen AbiJaH en JerĂłbeam.
3 En AbiJaH het die oorlog begin met ân leĂ«r van dapper krygsmanne, vierhonderdduisend jong manskappe; en JerĂłbeam het hom in slagorde teen hom opgestel met agthonderdduisend jong manskappe, dapper dapperes.
4 Toe gaan AbiJaH bo-op die berg SemarĂĄim staan wat in die gebergte van Efraim is, en sĂȘ: Luister na my, JerĂłbeam en die hele JisraEl!
5 Behoort julle nie te weet dat JaHWeH, die Elohey van JisraEl, die koningskap oor JisraEl aan Dawid vir ewig gegee het, aan hom en sy seuns as ân Soutverbond nie? [NĂșmeri 18:19; MattithJaHĂ»W 5:13; Markus 9:50]
6 Maar JerĂłbeam, die seun van Nebat, die dienaar van Salomo, die seun van Dawid, het opgestaan en teen sy meester gerebelleer.
7 En ligsinnige manne, die seuns van Belijaal, het by hom vergader en hulle versit teen Rehåbeam, die seun van Salomo; en Rehåbeam was jonk en week van hart, sodat hy hulle geen teëstand kon bied nie.
8 En nou dink julle om teĂ«stand te bied aan die koningskap van JaHWeH in die hand van die seuns van Dawid, omdat julle ân groot menigte is en daar goue kalwers by julle is wat JerĂłbeam vir julle as gode gemaak het.
9 Het julle nie die priesters van JaHWeH, die seuns van AĂ€ron, en die Leviete verdrywe en vir julle priesters gemaak soos die volke van die Aarde nie? Elkeen wat kom met ân jong bul en sewe ramme om hom te laat aanstel, diĂ© het priester geword van die wat geen Elohim is nie.
10 Maar ons - JaHWeH is onse Elohey, en ons het Hom nie verlaat nie; en as priesters dien die seuns van AĂ€ron JaHWeH, en die Leviete is in die dienswerk.
11 En hulle steek brandoffers vir JaHWeH aan die brand, elke mĂŽre en elke aand, en reukwerk van speserye, en [hulle sorg] vir die toonbrode op die suiwer tafel en vir die goue kandelaar met haar lampe, om haar elke aand op te steek; want ons onderhou die Ordening van JaHWeH, onse Elohey, maar julle het Hom verlaat.
12 En kyk, by ons is die Elohim aan die hoof en Sy priesters met die alarmtrompette om teen julle alarm te blaas. Kinders van JisraEl, voer tog nie oorlog teen JaHWeH, die Elohey van julle vaders nie, want julle sal nie voorspoedig wees nie.
13 Maar Jeróbeam het die hinderlaag laat omtrek om hulle van agter by te kom, sodat hulle voor JeHûWdah was en die hinderlaag agter hulle.
14 En toe JeHûWdah omdraai, was die geveg meteens voor en agter hulle; en hulle het JaHWeH aangeroep, terwyl die priesters op die trompette blaas.
15 Daarop hef die manskappe van JeHĂ»Wdah ân krygsgeskreeu aan; en toe die manskappe van JeHĂ»Wdah die krygsgeskreeu aanhef, het Elohim JerĂłbeam en die hele JisraEl voor AbiJaH en JeHĂ»Wdah verslaan.
16 En die kinders van JisraEl het gevlug vir JeHûWdah, en Elohim het hulle in hul hand gegee.
17 En AbiJaH met sy manskappe het ân groot slag onder hulle geslaan, sodat van JisraEl vyfhonderdduisend jong manskappe as gesneuweldes geval het.
18 En die kinders van JisraEl is in dié tyd verneder, maar die kinders van JeHûWdah het sterk geword, omdat hulle op JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, gesteun het.
19 En AbiJaH het JerĂłbeam agterna gejaag en stede van hom afgeneem: BetEl met sy onderhorige plekke, en JesĂĄna met sy onderhorige plekke, en Efron met sy onderhorige plekke.
20 En Jeróbeam het geen krag meer behou in die dae van AbiJaHûW nie, en JaHWeH het hom swaar getref, sodat hy gesterf het.
21 Maar AbiJaHûW het hom versterk; en hy het vir hom veertien vroue geneem en die vader van twee-en-twintig seuns en sestien dogters geword.
22 En die verdere geskiedenis van AbiJaH, sy weë en sy woorde, is beskrywe in die Uitleg van die profeet Iddo.
Regering van Asa. Sy oorwinnings oor die Kuwshiete.
1Â EN AbiJaH het ontslaap met sy vaders en is begrawe in die Stad van Dawid, en sy seun Asa het in sy plek koning geword. In sy dae het die Aarde tien jaar gerus.
2 En Asa het gedoen wat suiwer en Reg was in die OĂ« van JaHWeH, sy Elohey:
3 hy het die volksvreemde altare en die Hoogtes verwyder en die torings stukkend gebreek en die houtkruise omgekap
4 en aan JeHĂ»Wdah gesĂȘ om JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, te soek en om die Wet en die Gebod te doen.
5 Ook het hy uit al die stede van JeHûWdah die Hoogtes en die sontorings verwyder, en die koninkryk het gerus onder hom.
6 Verder het hy versterkte stede gebou in JeHûWdah, want die Aarde was rustig; en daar was geen oorlog teen hom in daardie jare nie, omdat JaHWeH hom rus verskaf het.
7 Daarom het hy aan JeHĂ»Wdah gesĂȘ: Laat ons hierdie stede opbou en met ân muur omring en met torings, poorte en grendels, terwyl die Aarde nog vry voor ons lĂȘ; want ons het JaHWeH onse Elohey gesoek - ons het gesoek, en Hy het ons rus verskaf rondom. Hulle het toe gebou en was voorspoedig.
8 En Asa het ân leĂ«r gehad wat skild en spies dra: uit JeHĂ»Wdah driehonderdduisend man, en uit Benjamin, wat die skild dra en die boog span, tweehonderd-en-tagtigduisend; hulle was almal dapper dapperes.
9 En Serag, die Kuwshiet, het teen hulle uitgetrek met ân leĂ«r van ân miljoen met driehonderd strydwaens; en hy het gekom tot by MarĂ©sa.
10 Toe trek Asa uit hom tegemoet, en hulle het die slagorde opgestel in die dal Sefåta by Marésa.
11 En Asa het JaHWeH, sy Elohey aangeroep en gesĂȘ: JaHWeH, niemand kan help soos U tussen die magtige en die kragtelose nie; help ons, JaHWeH, onse Elohey, want op U steun ons, en in U Naam het ons teen hierdie menigte gekom; JaHWeH, U is onse Elohey; laat geen sterfling naas U magtig wees nie.
12 En JaHWeH het die Kuwshiete voor Asa en JeHûWdah verslaan, en die Kuwshiete het gevlug.
13 En Asa en die manskappe wat by hom was, het hulle agtervolg tot by Gerar; en van die Kuwshiete het soveel geval, dat daar vir hulle geen herstel moontlik was nie; want hulle was gebreek voor die Aangesig van JaHWeH en voor Sy leĂ«r. En hulle het ân baie groot buit geneem;
14 en al die stede rondom Gerar oorweldig; want die skrik vir JaHWeH was op hulle. En hulle het al die stede geplunder, want daar was ân groot buit in.
15 Hulle het ook die tente met die vee oorweldig en kleinvee in menigte en kamele weggevoer. Daarna het hulle na Jerusalem teruggekeer.
AsarJaH skaf die idolary af.
1 TOE het die Gees van Elohim op AzårJaHûW, die seun van Oded, gekom;
2 en hy het uitgegaan om Asa te ontmoet en vir hom gesĂȘ: Luister na my, Asa en die hele JeHĂ»Wdah en Benjamin! JaHWeH is met julle as julle met Hom is, en as julle Hom soek, sal Hy Hom deur julle laat vind; maar as julle Hom verlaat, sal Hy julle verlaat.
3 En daar was baie dae dat JisraEl sonder die Elohey van Waarheid was en sonder ân lerende priester en sonder die Wet.
4 Maar as hulle in die nood hul tot JaHWeH, die Elohey van JisraEl, bekeer het en Hom gesoek het, het Hy Hom deur hulle laat vind.
5 En in dié tye was daar geen vrede vir wie uit- of ingegaan het nie, maar groot beroering oor al die inwoners van die Aarde;
6 en nasie het teen nasie en stad teen stad gebots, omdat Elohim hulle deur allerhande nood in verwarring gebring het.
7 Wees julle dan sterk, en laat julle hande nie slap hang nie, want daar is loon volgens julle werk.
8 En toe Asa hierdie woorde en die profesie hoor wat die seun van Oded, gespreek het, het hy moed geskep en die verfoeisels verwyder uit die hele Aarde van JeHûWdah en Benjamin en uit die stede wat hy op die gebergte van Efraim ingeneem het; en die altaar van JaHWeH wat voor die voorportaal van JaHWeH was, het hy herstel.
9 Daarop vergader hy die hele JeHĂ»Wdah en Benjamin, ook die vreemdelinge wat uit Efraim en Manasse en uit SĂmeon by hulle was; want uit JisraEl het hulle in menigte na hom oorgeloop toe hulle sien dat JaHWeH, sy Elohey, met hom was.
10 En hulle het in Jerusalem byeengekom, in die derde maand van die vyftiende jaar van die regering van Asa,
11 en dieselfde dag aan JaHWeH geslag van die buit wat hulle ingebring het, sewehonderd beeste en seweduisend stuks kleinvee.
12 En hulle het die Verbond aangegaan om JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, met hul hele hart en met hul hele siel te soek.
13 En elkeen wat JaHWeH, die Elohey van JisraEl, nie soek nie, sou gedood word, klein en groot, manne sowel as vroue.
14 En hulle het vir JaHWeH gesweer met ân groot stem en met gejuig en met trompette en ramshorings.
15 En die hele JeHûWdah was verheug oor die eed, want hulle het met hul hele hart gesweer en met hul hele wil Hom gesoek; en Hy het Hom deur hulle laat vind, en JaHWeH het hulle rus verskaf rondom.
16 Ja, selfs het hy MĂĄĂ€ga, die moeder van koning Asa, afgesit as gebiedster, omdat sy ân afgryslike voorwerp vir Asherah (Houtkruis) gemaak het; en Asa het die afgryslike voorwerp omgekap en stukkend gestamp en in die dal Kidron verbrand.
17 Die Hoogtes is wel nie uit JisraEl verwyder nie, maar Asa se hart was volkome al sy dae.
18 En hy het die apartheids[dinge], van sy vader en sy eie apartheids[dinge], in die Huis van die Elohim ingebring: silwer en goud en allerhande voorwerpe.
19 En daar was geen oorlog tot in die vyf-en-dertigste jaar van die regering van Asa nie.
Asa verbind hom met Aram teen JisraEl. Sy dood.
1 IN die ses-en-dertigste jaar van die regering van Asa het Baésa, die koning van JisraEl, opgetrek teen JeHûWdah en Rama gebou om niemand van Asa, die koning van JeHûWdah, te laat uit- of ingaan nie.
2 Toe bring Asa silwer en goud uit die skatkamers van die Huis van JaHWeH en van die huis van die koning en stuur dit na BĂ©nhadad, die koning van Aram, wat in Damaskus gewoon het, om te sĂȘ:
3 Daar is ân verbond tussen my en u, en tussen my vader en u vader; kyk, ek stuur u silwer en goud; gaan verbreek u verbond met BaĂ©sa, die koning van JisraEl, dat hy kan optrek weg van my af.
4 En Bénhadad het geluister na koning Asa en die owerstes van sy leërmagte gestuur teen die stede van JisraEl, en hulle het Ijon en Dan en Abel-Måim en al die voorraadstede van Nåftali verwoes.
5 En sodra Baésa dit hoor, het hy opgehou om Rama te bou en sy werk gestaak.
6 Toe neem koning Asa die hele JeHûWdah, en hulle het die klippe en balke van Rama, waarmee Baésa gebou het, weggedra; en hy het daarmee Geba en Mispa gebou.
7 En in diĂ© tyd het die siener HanĂĄni na Asa, die koning van JeHĂ»Wdah, gekom en aan hom gesĂȘ: Omdat u op die koning van Aram gesteun en nie op JaHWeH, jou Elohey gesteun het nie, daarom het die leĂ«r van die koning van Aram uit u hand vrygeraak.
8 Was die Kuwshiete en die LibiĂ«rs nie ân groot leĂ«rmag met buitengewoon baie strydwaens en perderuiters nie? En tog het Hy hulle in u hand gegee; omdat u op JaHWeH gesteun het;
9 want JaHWeH - Sy Oë deurloop die hele Aarde om diegene kragtig te steun wie se hart onverdeeld op Hom gerig is; hierin het u dwaas gehandel, want van nou af sal daar oorloë teen u wees.
10 Maar Asa het hom vererg vir die siener en hom in die gevangenis gesit, want hy was hieroor woedend op hom; ook het Asa in dieselfde tyd sommige uit die volk verdruk.
11 En kyk, die geskiedenis van Asa, die vroeëre en die latere, dit is beskrywe in die Boekrol van die Konings van JeHûWdah en JisraEl.
12 En in die nege-en-dertigste jaar van sy regering het Asa gely aan sy voete; sy siekte was baie ernstig; maar selfs in sy siekte het hy JaHWeH nie geraadpleeg nie, maar die geneeshere.
13 En Asa het ontslaap met sy vaders en gesterwe in die een-en-veertigste jaar van sy regering.
14 En hulle het hom begrawe in sy graf wat hy vir hom in die Stad van Dawid gegrawe het, en hom op die bed neergelĂȘ wat vol speserye was, en dit van allerhande soorte, volgens die kuns van ân salfmenger klaargemaak; en hulle het vir hom ân buitengewoon groot wierookbrand aangesteek.
Voorspoed en mag van JeHĂŽWshafat.
1Â EN sy seun JeHĂŽWshafat het in sy plek koning geword en hom ver- sterk teen JisraEl.
2 En hy het ân leĂ«rmag in al die versterkte stede van JeHĂ»Wdah geplaas en wagposte in die Aarde van JeHĂ»Wdah opgestel en in die stede van Efraim wat sy vader Asa ingeneem het.
3 En JaHWeH was met JeHÎWshafat, want hy het in die vroeëre weë van sy vader Dawid gewandel en die Here (BaÀl) nie gesoek nie,
4 maar die Elohey van sy vader gesoek en in Sy Gebooie gewandel en nie gedoen soos JisraEl nie.
5 Daarom het JaHWeH die koningskap in sy hand bevestig; en die hele JeHûWdah het aan JeHÎWshafat geskenke gegee, sodat hy rykdom en eer in oorvloed gehad het.
6 En sy hart het moedig geword in die Weë van JaHWeH, en verder het hy die Hoogtes en die houtkruise uit JeHûWdah verwyder.
7 En in die derde jaar van sy regering het hy sy owerstes Ben-Hail en ObadJaH en ZekarJaH en NethanEl en MikaJaHûW gestuur om in die stede van JeHûWdah onderrig te gee;
8 en saam met hulle die Leviete ShemaJaHĂ»W en NethĂĄnJaHĂ»W en ZebĂĄdJaH en AsaEl en SemĂramot en JeHĂŽWnathan en AdoniJaH en TobiJaHĂ»W en Tob-AdoniJaHĂ»W, die Leviete; en saam met hulle die priesters EliShama en JeHĂŽWram.
9 En hulle het in JeHûWdah onderrig gegee met die Boekrol van die Wet van JaHWeH by hulle, en in al die stede van JeHûWdah rondgegaan en onder die volk onderrig gegee.
10 En ân skrik vir JaHWeH het gekom oor al die koninkryke van die Aarde wat rondom JeHĂ»Wdah was, sodat hulle nie teen JeHĂŽWshafat oorlog gevoer het nie.
11 En van die Filistyne het vir JeHĂŽWshafat geskenke en ân vrag silwer gebring; selfs die Arabiere het vir hom kleinvee gebring: seweduisend-sewehonderd ramme en seweduisend-sewehonderd bokke.
12 So het JeHÎWshafat dan aldeur groter geword, buitengewoon groot, en in JeHûWdah forte en voorraadstede gebou.
13 En hy het groot voorrade in die stede van JeHûWdah gehad, en krygsmanne, dapper dapperes, in Jerusalem.
14 En dit was hulle getal volgens hulle families: Van JeHûWdah was owerstes oor duisend: die owerste Adna en saam met hom driehonderdduisend dapper dapperes;
15 en naas hom was die owerste JeHĂŽWganan en saam met hom tweehonderd-en-tagtigduisend;
16 en naas hom was AmasJaH, die seun van Sigri, wat hom gewillig getoon het vir JaHWeH, en saam met hom tweehonderdduisend dapper dapperes;
17 en uit Benjamin was EliAda, ân dappere, en saam met hom tweehonderdduisend, gewapen met boog en skild;
18 en naas hom was JeHĂŽWzabad en saam met hom honderd-en-tagtigduisend, vir kommando gewapen.
19 Hulle was in die diens van die koning, behalwe die wat die koning in die versterkte stede deur die hele JeHûWdah geplaas het.
Verbond van JeHÎWshafat met Agab teen die Arameërs. Voorspelling van MikaJeHûW. Dood van Agab en vlug van JisraEl.
1Â EN toe JeHĂŽWshafat rykdom en eer in oorvloed gehad het, het hy hom verswaer met Agab.
2 En nĂĄ verloop van enkele jare het hy afgetrek na Agab, na SamarĂa, en Agab het vir hom en die manskappe wat by hom was, skape en beeste in menigte geslag en hom aangehits om teen Ramot in GĂlead op te trek.
3 Toe sĂȘ Agab, die koning van JisraEl, vir JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah: Sal u met my saam na Ramot in GĂlead trek? En hy antwoord hom: Ek is soos u, en my volk soos u volk, en ons sal saam met u in die oorlog wees.
4 Verder het JeHĂŽWshafat aan die koning van JisraEl gesĂȘ: Raadpleeg tog eers die Woord van JaHWeH.
5 Toe laat die koning van JisraEl die profete, vierhonderd man, bymekaar kom en sĂȘ vir hulle: Sal ons teen Ramot in GĂlead trek om te veg, of sal ek dit laat staan? En hulle antwoord: Trek op, en die Elohim sal dit in die hand van die koning gee.
6 Maar JeHĂŽWshafat sĂȘ: Is hier nie nog ân profeet van JaHWeH, dat ons deur hom kan raadpleeg nie?
7 En die koning van JisraEl antwoord JeHĂŽWshafat: Daar is nog een man om JaHWeH deur hom te raadpleeg; maar Ă©k haat hom, want hy profeteer oor my niks goeds nie, maar altyd boosheid; dit is MikaJeHĂ»W, die seun van Jimla. En JeHĂŽWshafat sĂȘ: Die koning moet nie so spreek nie!
8 Daarop roep die koning van JisraEl ân hofdienaar en sĂȘ: Gaan haal gou vir MikaJeHĂ»W, die seun van Jimla.
9 Onderwyl die koning van JisraEl en JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, elkeen op sy troon sit, beklee met [koninklike] klere, en hulle op ân dorsvloer sit by die ingang van die poort van SamarĂa, en al die profete voor hulle profeteer,
10 het SedekiJaHĂ»W, die seun van KenaĂ€na, vir hom ysterhorings gemaak en gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Hiermee sal u die ArameĂ«rs stoot totdat hulle vernietig is.
11 En so het al die profete geprofeteer en gesĂȘ: Trek op na Ramot in GĂlead en u sal voorspoedig wees, en JaHWeH sal dit in die hand van die koning gee.
12 Toe sĂȘ die boodskapper wat gegaan het om MikaJeHĂ»W te roep, vir hom dit: Kyk, die woorde van die profete is uit een mond goed vir die koning: laat jou woord nou tog wees soos die van een van hulle, en spreek goeie dinge.
13 Maar MikaJeHĂ»W sĂȘ: So waar as JaHWeH leef, wat Elohey my sal sĂȘ, dit sal ek spreek!
14 Toe hy by die koning kom, sĂȘ die koning vir hom: MikaJeHĂ»W, sal ons na Ramot in GĂlead trek om te veg, of sal ek dit laat staan? En hy antwoord: Trek op, en u sal voorspoedig wees, en hulle sal in julle hand gegee word.
15 En die koning sĂȘ vir hom: Hoeveel maal moet ek jou besweer dat jy niks as die Waarheid in die Naam van JaHWeH tot my moet spreek nie?
16 Daarop antwoord hy: Ek het die hele JisraEl gesien, verstrooid op die berge soos skape wat geen wagter het nie. En JaHWeH het gesĂȘ: Hulle het geen meester nie; laat hulle elkeen in vrede teruggaan na sy huis.
17 Toe sĂȘ die koning van JisraEl vir JeHĂŽWshafat: Het ek u nie gesĂȘ hy profeteer oor my niks goeds nie, maar boosheid?
18 Verder sĂȘ hy: Daarom, luister na die Woord van JaHWeH: Ek het JaHWeH sien sit op Sy Troon, terwyl al die hemelse leĂ«rmagte aan Sy regter- en sy linkerhand staan.
19 En JaHWeH het gesĂȘ: Wie sal Agab, die koning van JisraEl, oorhaal, dat hy kan optrek en val by Ramot in GĂlead? En die een het so gesĂȘ, en die ander weer so.
20 Toe kom die Gees vorentoe en gaan voor die Aangesig van JaHWeH staan en sĂȘ: Ek sal hom oorhaal. En JaHWeH vra hom: Waarmee?
21 En Hy sĂȘ: Ek sal uitgaan en ân gees van leuens word in die mond van al sy profete. En Hy sĂȘ: U sal oorhaal, ja, U sal ook oorwin; gaan uit en doen so.
22 En nou, kyk, JaHWeH het ân gees van leuens in die mond van hierdie profete van u gegee, terwyl JaHWeH tog teĂ«spoed oor u gespreek het.
23 Daarop kom SedekiJaHĂ»W, die seun van KenaĂ€na, nader en hy slaan MikaJeHĂ»W op die kakebeen en sĂȘ: Langs watter weg het die Gees van JaHWeH van my af weggegaan om met jou te spreek?
24 En MikaJeHûW antwoord: Kyk, jy sal dit sien op dieselfde dag as jy van kamer tot kamer sal gaan om jou weg te steek.
25 Maar die koning van JisraEl sĂȘ: Neem MikaJeHĂ»W en bring hom terug by Amon, die owerste van die stad, en by JĂŽWash, die seun van die koning.
26 En julle moet sĂȘ: So spreek die koning: Sit hierdie man in die gevangenis en spysig hom met brood van verdrukking en water van verdrukking totdat ek behoue tuiskom.
27 Daarop sĂȘ MikaJeHĂ»W: As u ooit behoue tuiskom, dan het JaHWeH nie deur my gespreek nie. Verder sĂȘ hy: Volke, luister almal saam!
28 En die koning van JisraEl en JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, het opgetrek na Ramot in GĂlead.
29 En die koning van JisraEl het aan JeHĂŽWshafat gesĂȘ: Ek sal my onkenbaar maak en in die geveg kom; trek u maar u eie klere aan. So het die koning van JisraEl hom dan onkenbaar gemaak, en hulle het in die geveg gegaan.
30 En die koning van Aram het die owerstes van sy strydwaens bevel gegee en gesĂȘ: Julle moet nie klein of groot beveg nie, net die koning van JisraEl alleen.
31 En sodra die owerstes van die waens JeHĂŽWshafat sien, sĂȘ hulle: Dit is die koning van JisraEl! En hulle het hom omsingel om te veg; maar JeHĂŽWshafat het geskreeu, en JaHWeH het hom gehelp, en Elohim het hulle van hom af weggelok.
32 En toe die owerstes van die waens sien dat dit nie die koning van JisraEl was nie, draai hulle agter hom weg.
33 Toe het ân man in sy eenvoudigheid die boog gespan en die koning van JisraEl getref tussen die aanhegsels en die pantser. Daarop sĂȘ hy aan die drywer: Ruk om en bring my uit die leĂ«r uit, want ek is gewond.
34 En die geveg het dié dag toegeneem, terwyl die koning hom staande hou in die strydwa teenoor die Arameërs tot die aand toe; maar teen sononder het hy gesterwe.
1 MAAR toe JeHÎWshafat, die koning van JeHûWdah, behoue na sy huis in Jerusalem terugkom,
2 het die siener JyHĂ»W, die seun van HanĂĄni, uitgegaan hom tegemoet, en aan koning JeHĂŽWshafat gesĂȘ: Moet ân mens die besoedelde help, en het u lief die wat JaHWeH haat? Daarom kom daar nou ân Woede op u van JaHWeH.
3 Tog is daar suiwer dinge by u gevind, want u het die Houtkruise uit die Aarde uitgeroei en u hart daarop gerig om die Elohim te soek.
4 En JeHÎWshafat het in Jerusalem gewoon, en hy het weer uitgegaan onder die volk, van Berséba af tot by die gebergte van Efraim, en hulle laat terugkeer tot JaHWeH, die Elohey van hulle vaders.
5 En hy het regters aangestel in die Aarde, in al die versterkte stede van JeHûWdah, in elke stad.
6 En hy het aan die regters gesĂȘ: Kyk wat julle doen, want julle spreek nie Reg vir die adamiete nie, maar vir JaHWeH; en [Hy is] by julle in die regspraak.
7 Mag die skrik vir JaHWeH dan nou op julle wees; handel nougeset, want by JaHWeH, onse Elohey is geen onreg of partydigheid of aanneming van geskenke nie.
8 En ook in Jerusalem het JeHĂŽWshafat sommige van die Leviete en van die priesters en van die hoofde van die vaders uit JisraEl aangestel vir die Regspraak van JaHWeH en vir regsake. En hulle het in Jerusalem teruggekom.
9 En hy het hulle bevel gegee en gesĂȘ: So moet julle handel in die Vrees van JaHWeH met getrouheid en met ân volkome hart.
10 En by al die regsake wat voor julle kom vanweĂ« julle broers wat in hulle stede woon, oor moord, oor Wette en Gebooie en Insettinge en Regsprake, moet julle hulle waarsku, sodat hulle hul nie skuldig maak teen JaHWeH en ân Woede oor julle en oor julle broers kom nie; so moet julle handel, dat julle jul nie skuldig maak nie.
11 En kyk, AmarJaHûW, die hoofpriester, is oor julle vir enige saak van JaHWeH, en ZebådJaH, die seun van Jismael, die bevelhebber van die huis van JeHûWdah, vir enige saak van die koning, en as opsigters staan die Leviete tot julle beskikking; julle moet sterk wees en dit doen. En mag JaHWeH met die suiweres wees!
Oorwinning van JeHĂŽWshafat oor die Moabiete en Ammoniete. Einde van sy regering.
1Â EN daarna het die kinders van Moab en die kinders van Ammon, en saam met hulle ân deel van die MeĂŒniete teen JeHĂŽWshafat gekom om te veg.
2 Toe hulle kom en aan JeHĂŽWshafat berig bring en sĂȘ: Daar kom ân groot menigte teen u van anderkant die see, van Edom af, en kyk, hulle is al in HĂĄseson-Tamar dit is Ăngedi -
3 het JeHĂŽWshafat bevrees geword en sy aangesig daarop gerig om JaHWeH te soek, en hy het oor die hele JeHĂ»Wdah ân vasdag uitgeroep.
4 En JeHûWdah het byeengekom om JaHWeH te soek; selfs uit al die stede van JeHûWdah het hulle gekom om JaHWeH te soek.
5 Toe gaan JeHÎWshafat in die vergadering van JeHûWdah en Jerusalem staan, in die Huis van JaHWeH, voor die nuwe voorhof;
6 en hy sĂȘ: JaHWeH, Elohey van ons vaders, is U nie Elohim in die Hemele nie, en is U nie Koning oor al die koninkryke van die nasies nie? Ja, in U Hand is Krag en Sterkte, sodat niemand teen U kan standhou nie.
7 Het U, onse Elohey, nie die inwoners van hierdie Aarde voor U volk JisraEl uit verdrywe en haar vir altyd aan die saad van Abraham, U vriend, gegee nie?
8 En hulle het in haar gaan woon en in haar vir U ân Apartheidsplek tot eer van U Naam gebou, met die gedagte:
9 As daar oor ons rampe kom - swaard, straf of pes of hongersnood - sal ons voor hierdie huis en voor U Aangesig gaan staan; want U Naam is in hierdie huis; en ons sal U aanroep uit ons benoudheid, dat U kan hoor en verlos.
10 En hier is nou die kinders van Ammon en Moab en [die mense van] die gebergte SeĂŻr, onder wie U JisraEl nie toegestaan het om te trek by hulle koms uit die Aarde van Egipte nie; want hulle het van hulle weggedraai en hulle nie verdelg nie.
11 Ja, kyk, hulle vergeld ons dit deur te kom om ons uit U besitting te verdrywe wat U aan ons as ân eiendom gegee het.
12 Onse Elohey, sal U nie teen hulle strafgerig oefen nie? Want in ons is geen krag teenoor hierdie groot menigte wat teen ons gekom het nie; en ons weet nie wat ons moet doen nie, maar ons oë is op U.
13 En die hele JeHûWdah het voor die Aangesig van JaHWeH gestaan, ook hulle kinders, hulle vroue en hulle seuns.
14 Toe kom die Gees van JaHWeH in die midde van die vergadering op JahaziEl, die seun van ZekarJaHûW, die seun van BenåJaH, die seun van JeiEl, die seun van MattånJaH, die Leviet uit die kinders van Asaf;
15 en hy het gesĂȘ: Luister, almal wat uit JeHĂ»Wdah is en inwoners van Jerusalem en u, koning JeHĂŽWshafat! So sĂȘ JaHWeH aan julle: Wees nie bevrees of verskrik vanweĂ« hierdie groot menigte nie, want die stryd is nie julle saak nie, maar die saak van Elohim.
16 Trek mĂŽre af teen hulle: kyk, hulle kom op met die hoogte Hassis, en julle sal hulle aantref aan die kant van die dal voor die wildernis JeruwEl.
17 Julle hoef daarby nie te veg nie; staan gereed, bly staan en aanskou die Verlossing van JaHWeH by julle, JeHûWdah en Jerusalem! Vrees nie en wees nie verskrik nie; trek mÎre teen hulle uit, en JaHWeH sal met julle wees.
18 Toe buig JeHÎWshafat hom met die neus na die Aarde toe, en die hele JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem het voor die Aangesig van JaHWeH neergeval tot JaHWeH.
19 En die Leviete uit die kinders van die Kehatiete en uit die kinders van die Koragiete het opgestaan om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, met ân baie groot stem te prys.
20 Daarop maak hulle die mĂŽre vroeg klaar en trek na die wildernis van TekĂła uit; en terwyl hulle uittrek, het JeHĂŽWshafat gaan staan en gesĂȘ: Luister na my, JeHĂ»Wdah en inwoners van Jerusalem! Glo in JaHWeH, julle Elohey, dan sal julle bevestig word; glo aan Sy profete, dan sal julle voorspoedig wees.
21 En hy het met die volk beraadslaag en tot eer van JaHWeH sangers opgestel wat lofprysinge oor die prag van Apartheid moes sing en by die uittrek op die voorpunt van die gewapendes moes sĂȘ: Loof JaHWeH, want Sy Medelye is vir ewig!
22 En op die oomblik toe hulle die gejubel en die lofsang aanhef, het JaHWeH ân hinderlaag opgestel teen die kinders van Ammon, Moab en [die mense van] die gebergte SeĂŻr wat teen JeHĂ»Wdah gekom het, sodat hulle verslaan is.
23 Die kinders van Ammon en Moab het naamlik opgetree teen die inwoners van die gebergte SeĂŻr om uit te roei en te verdelg; en toe hulle met die inwoners van SeĂŻr klaar was, het hulle mekaar in die verderf gehelp.
24 En toe JeHĂ»Wdah op die wagkop by die wildernis kom en hulle na die menigte kyk, lĂȘ hulle daar dood op die Aarde; en niemand het vrygeraak nie.
25 Daarop het JeHĂŽWshafat en sy manskappe gekom om die buit in te samel en hulle het by hulle ân menigte goed en klere en kosbare voorwerpe gekry, en het [soveel] vir hulle gebuit dat hulle dit nie kon wegdra nie; en hulle was drie dae lank besig om die buit in te samel, want dit was groot.
26 En op die vierde dag het hulle in die Lofdal byeengekom, want daar het hulle JaHWeH geloof; daarom het hulle dié plek Lofdal genoem tot vandag toe.
27 Toe draai al die manne van JeHûWdah en Jerusalem om, met JeHÎWshafat aan hulle hoof, om met vreugde na Jerusalem terug te gaan; want JaHWeH het aan hulle vreugde verskaf oor hul vyande.
28 En hulle het Jerusalem ingetrek met harpe en siters en trompette, na die Huis van JaHWeH.
29 En die skrik vir Elohim was op al die koninkryke van die Aarde toe hulle hoor dat JaHWeH teen die vyande van JisraEl gestry het.
30 Verder het die koninkryk van JeHĂŽWshafat gerus, en sy Elohey het hom rondom rus verskaf.
31 En JeHÎWshafat het oor JeHûWdah geregeer; hy was vyf-en-dertig jaar oud toe hy koning geword het, en vyf-en-twintig jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was Asuba, die dogter van Silhi.
32 En hy het gewandel in die weg van sy vader Asa en daarvan nie afgewyk nie, en het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH.
33 Net die Hoogtes is nie afgeskaf nie: die volk het nog nie hulle hart op die Elohey van hulle vaders gerig nie.
34 En die verdere geskiedenis van JeHÎWshafat, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Geskiedenis van JyHûW, die seun van Hanåni, wat opgeneem is in die Boekrol van die Konings van JisraEl.
35 Maar daarna het JeHĂŽWshafat, die koning van JeHĂ»Wdah, ân bondge-nootskap aangegaan met AgazJaHĂ»W, die koning van JisraEl, wat besoedel gehandel het.
36 En hy het hom as bondgenoot geneem om skepe te bou om na Tarsis te vaar; en hulle het skepe gebou in Ăseon-Geber.
37 Maar EliEzer, die seun van DowdĂąwJaHĂ»W, uit MarĂ©sa, het teen JeHĂŽWshafat geprofeteer en gesĂȘ: Omdat u ân bondgenootskap met AgazJaHĂ»W aangegaan het, verbreek JaHWeH u werk. En die skepe het skipbreuk gely, sodat hulle nie in staat was om na Tarsis te vaar nie.
Die besoedelde JeHÎWram koning van JeHûWdah.
1Â EN JeHĂŽWshafat het ontslaap met sy vaders en is begrawe by sy vaders in die Stad van Dawid; en sy seun JeHĂŽWram het in sy plek koning geword.
2 En hy het broers gehad, seuns van JeHÎWshafat: AzarJaH en JehiEl en ZekarJaHûW en AzårJaHûW en MikaEl en ShafåtJaHûW; hulle was almal seuns van JeHÎWshafat, die koning van JisraEl.
3 En hulle vader het hulle baie geskenke gegee in silwer en goud en in kosbaarhede saam met versterkte stede in JeHûWdah; maar die koningskap het hy aan JeHÎWram gegee, want hy was die eersgeborene.
4 Maar toe JeHĂŽWram die koningskap van sy vader aanvaar het en homself versterk het, het hy al sy broers met die swaard vermoor en ook sommige van die owerstes van JisraEl.
5 Twee-en-dertig jaar was JeHĂŽWram oud toe hy koning geword het, en hy was agt jaar lank koning in Jerusalem.
6 En hy het in die weg van die konings van JisraEl gewandel soos die huis van Agab gedoen het, want hy het die dogter van Agab as vrou gehad en het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH.
7 Maar JaHWeH wou die huis van Dawid nie vernietig nie ter wille van die Verbond wat Hy met Dawid gesluit het, en volgens Sy belofte om vir hom en sy seuns altyd ân lamp te gee.
8 In sy dae het die Edomiete van JeHĂ»Wdah afvallig geword en ân koning oor hulle aangestel.
9 Daarom het JeHĂŽWram oorgetrek saam met sy owerstes en al sy strydwaens; en toe hy hom in die nag klaargemaak het, het hy die Edomiete verslaan wat rondom hom was, en die owerstes van die waens.
10 So het die Edomiete dan van JeHûWdah afvallig geword, tot vandag toe; in dieselfde tyd het Libna afvallig geword onder sy mag uit, want hy het JaHWeH, die Elohey van sy vaders, verlaat.
11 Hy het ook Hoogtes op die berge van JeHûWdah gemaak en die inwoners van Jerusalem laat hoereer en JeHûWdah verlei.
12 Toe kom daar ân brief van die profeet EliJaHĂ»W by hom aan om te sĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van u vader Dawid: Omdat u in die weĂ« van u vader JeHĂŽWshafat en in die weĂ« van Asa, die koning van JeHĂ»Wdah, nie gewandel het nie,
13 maar gewandel het in die weg van die konings van JisraEl en JeHûWdah, en die inwoners van Jerusalem laat hoereer het volgens die hoererye van die huis van Agab, en selfs u broers, die huis van u vader, vermoor het, wat beter was as u -
14 kyk, JaHWeH sal ân groot plaag stuur onder u volk en onder u seuns en onder u vroue en onder al u goed,
15 en u self sal aan baie siektes ly, aan ân siekte van u ingewande, totdat u ingewande vanweĂ« die siekte uitkom, jare lank.
16 Toe verwek JaHWeH teen JeHĂŽWram die gees van die Filistyne en van die Arabiere wat langsaan die Kuwshiete is -
17 hulle het teen JeHûWdah opgetrek en hom verower en al die goed weggevoer wat in die huis van die koning te vinde was, selfs ook sy seuns en sy vroue, sodat daar vir hom geen seun oorgebly het nie, behalwe JeHÎWagaz, die jongste van sy seuns.
18 En nĂĄ dit alles is sy ingewande aangetas met ân siekte waar geen genesing voor was nie.
19 En nĂĄ ân tyd, naamlik teen die einde van die tweede jaar, het sy ingewande by sy siekte uitgekom, sodat hy onder hewige pyne gesterf het; en sy volk het vir hom geen [wierook]-brand gemaak soos die brand vir sy vaders nie.
20 Hy was twee-en-dertig jaar oud toe hy koning geword het en het agt jaar in Jerusalem geregeer; en hy het heengegaan sonder dat hulle hom terug verlang het; en hy is begrawe in die Stad van Dawid, maar nie in die grafte van die konings nie.
AgazJaHûW, koning van JeHûWdah, word deur JyHûW omgebring.
1 TOE maak die inwoners van Jerusalem AgazJaHûW, sy jongste seun, koning in sy plek; want die bende wat met die Arabiere in die laer gekom het, het al die oueres gedood. En AgazJaHûW, die seun van JeHÎWram, die koning van JeHûWdah, het koning geword.
2 Twee-en-twintig jaar was AgazJaHûW oud toe hy koning geword het, en een jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was AtalJaHûW, die dogter van Omri.
3 Hy het ook gewandel in die weë van die huis van Agab, want sy moeder was sy raadgeefster tot besoedeling.
4 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH soos die huis van Agab, want hĂșlle was sy raadgewers nĂĄ die dood van sy vader, hom tot ân verderf.
5 Hy het ook volgens hulle raad gewandel en met JeHĂŽWram, die seun van Agab, die koning van JisraEl, saamgetrek in die oorlog teen GazaEl, die koning van Aram, by Ramot in GĂlead; maar die ArameĂ«rs het JĂŽWram gewond.
6 En hy het teruggekom om hom in JizreEl te laat genees van die wonde wat hom toegebring is by Rama in die oorlog teen GazaEl, die koning van Aram; en AzårJaHûW, die seun van JeHÎWram, die koning van JeHûWdah, het afgekom om JeHÎWram, die seun van Agab, in JizreEl te besoek, want hy was siek.
7 Maar die ondergang van AgazJaHûW was van Elohim, dat hy na JÎWram moes kom; en daar aangekom, het hy saam met JeHÎWram uitgetrek teen JyHûW, die seun van Nimsi, wat JaHWeH gesalf het om die huis van Agab uit te roei.
8 En toe JyHûW die strafgerig voltrek aan die huis van Agab, het hy die owerstes van JeHûWdah en die seuns van die broers van AgazJaHûW, die dienaars van AgazJaHûW, aangetref en hulle gedood.
9 Daarna het hy AgazJaHĂ»W gesoek, en hulle het hom gevang terwyl hy in SamarĂa wegkruip en hom na JyHĂ»W gebring; en hulle het hom gedood en hom begrawe, want hulle het gesĂȘ: Hy is die seun van JeHĂŽWshafat, wat JaHWeH met sy hele hart gesoek het. En daar was niemand in die huis van AgazJaHĂ»W wat in staat was om te regeer nie.
Die besoedelde AtalJaH oorweldig die troon van JeHûWdah.
10 TOE AtalJaH, die moeder van AgazJaHûW, sien dat haar seun dood was, het sy haar gereed gemaak en die hele koninklike saadlyn van die huis van JeHûWdah omgebring.
11 Maar JeHÎWshabad, die dogter van die koning, het JÎWash, die seun van AgazJaHûW, geneem en hom gesteel onder die koning se seuns uit wat gedood moes word, en hom en sy pleegmoeder in die beddekamer gebring; en JeHÎWshabad, die dogter van koning JeHÎWram, die vrou van die priester JeHÎWjada - want sy was die suster van AgazJaHûW het hom vir AtalJaHûW weggesteek, sodat sy hom nie gedood het nie.
12 En hy was by hulle in die Huis van die Elohim ses jaar lank verborge, terwyl AtalJaHûW oor die Aarde regeer.
1 MAAR in die sewende jaar het JeHĂŽWjada moed geskep en saam met hom in ân verbond geneem die owerstes oor honderd: AzĂĄrJaHĂ»W, die seun van JerĂłham, en Jismael, die seun van JeHĂŽWganan, en AzĂĄrJaHĂ»W, die seun van Obed, en MaĂ seiJaHĂ»W, die seun van AdĂĄJaHĂ»W, en EliShafat, die seun van Sigri.
2 En hulle het in JeHûWdah rondgetrek en die Leviete vergader uit al die stede van JeHûWdah, en die hoofde van die vaders van JisraEl; en hulle het na Jerusalem gekom.
3 En die hele vergadering het in die Huis van die Elohim, met die koning ân verbond gesluit. Toe sĂȘ hy vir hulle: Kyk, die seun van die koning moet koning wees soos JaHWeH oor die seuns van Dawid gespreek het.
4 Dit moet julle doen: ân derde deel van julle wat op die Sabbat inkom - van die priesters en Leviete - moet drumpelwagters wees;
5 en ân derde deel by die huis van die koning, en ân derde deel by die Fondamentpoort, en die hele volk in die voorhowe van die Huis van JaHWeH.
6 Maar niemand mag in die Huis van JaHWeH ingaan nie, behalwe die priesters en diensdoende Leviete; hĂșlle mag ingaan, want Apartheid is hulle; maar die hele volk moet die Verordening van JaHWeH hou.
7 En die Leviete moet rondom die koning gaan staan, elkeen met sy wapens in sy hand, en hy wat in die huis ingaan, moet gedood word, en julle moet by die koning wees as hy in- en as hy uitgaan.
8 En die Leviete en die hele JeHûWdah het gedoen net soos die priester JeHÎWjada beveel het: elkeen het sy manne geneem wat op die Sabbat inkom saam met die wat op die Sabbat uitgaan; want die priester JeHÎWjada het die afdelings nie ontslaan nie.
9 En die priester JeHĂŽWjada het aan die owerstes oor honderd die spiese en die klein skilde gegee en die skilde van koning Dawid wat in die Huis van die Elohim was;
10 en hy het al die manskappe opgestel - elkeen met sy wapen in sy hand, van die regterkant van die Huis af tot by die linkerkant van die Huis, na die altaar en na die Huis toe, by die koning rondom.
11 Daarna het hulle die seun van die koning uitgebring en aan hom die kroon/separatisme en die Getuienis oorgegee; en hulle het hom koning gemaak; en JeHĂŽWjada en sy seuns het hom gesalf en gesĂȘ: Mag die koning lewe!
12 En toe AtalJaHûW die stem van die mense hoor wat toestroom en die koning toejuig, het sy na die volk in die Huis van JaHWeH gekom;
13 en toe sy die koning sien staan op sy verhoog by die ingang en die owerstes en die trompetblasers by die koning en dat die hele volk van die Aarde bly is en op die trompette blaas, en die sangers met die musiekinstrumente, terwyl hulle die teken gee om lof te sing, skeur AtalJaHûW haar klere en roep uit: Verraad, verraad!
14 Maar die priester JeHĂŽWjada het die owerstes oor honderd, die aanvoerders van die leĂ«r, uitgebring en aan hulle gesĂȘ: Neem haar weg tussen die rye deur; en die wat agter haar aankom, moet met die swaard gedood word; want die priester het gesĂȘ: Julle mag haar nie in die Huis van JaHWeH doodmaak nie.
15 En hulle het die hande aan haar geslaan, en sy het by die ingang van die Perdepoort in die huis van die koning gekom, en daar het hulle haar gedood.
16 En JeHĂŽWjada het ân verbond gesluit tussen homself en die hele volk en die koning, dat hulle ân volk van JaHWeH sou wees.
17 Daarna het die hele volk in die tempel van die Here (BaÀl) ingegaan en hom afgebreek en sy altare en sy beelde stukkend geslaan, en Mattan, die priester van die Here (BaÀl), voor die altare gedood.
18 Verder het JeHĂŽWjada wagte aangestel in die Huis van JaHWeH onder leiding van die Levitiese priesters wat Dawid ingedeel het vir die Huis van JaHWeH om die brandoffers van JaHWeH te bring, soos geskrywe is in die Wet van MoshĂš, met blydskap en gesang volgens die instelling van Dawid.
19 En hy het die poortwagters aangestel by die Poorte van die Huis van JaHWeH, sodat niemand kon inkom wat in enige opsig besoedel was nie.
20 En hy het die owerstes oor honderd geneem en die vername manne en die wat oor die volk geheers het, en die hele volk van die Aarde, en hy het die koning uit die Huis van JaHWeH afgebring; en hulle het deur die Boonste Poort in die huis van die koning gekom en die koning op die koningstroon laat sit.
21 En die hele volk van die Aarde was bly, en die Stad was rustig. Maar hulle het AtalJaHûW met die swaard gedood.
JĂŽWash laat die Tempel herstel; sy idolary nĂĄ die dood van JeHĂŽWjada. Hy bring ZekarJaH om die lewe.
1 JĂWASH was sewe jaar oud toe hy koning geword het, en hy het veertig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was Sibja, uit BersĂ©ba.
2 En JĂŽWash het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, al die dae van die priester JeHĂŽWjada.
3 En JeHĂŽWjada het vir hom twee vroue geneem, en hy het die vader geword van seuns en dogters.
4 En daarna het JĂŽWash hom voorgeneem om die Huis van JaHWeH te herstel.
5 Daarom het hy die priesters en die Leviete versamel en aan hulle gesĂȘ: Gaan uit na die stede van JeHĂ»Wdah en versamel silwer uit die hele JisraEl om van jaar tot jaar die Huis van julle Elohey te herstel; en julle moet gou maak met die saak! Maar die Leviete het nie gou gemaak nie.
6 Toe roep die koning die hoof[priester] JeHĂŽWjada en sĂȘ vir hom: Waarom het jy nie gesorg dat die Leviete uit JeHĂ»Wdah en uit Jerusalem die belasting van MoshĂš, die kneg van JaHWeH, en van die vergadering van JisraEl vir die Tent van die Getuienis inbring nie?
7 Want die besoedelde AtalJaHûW - haar seuns het in die Huis van die Elohim ingebreek en selfs al die apartheids[dinge], van die Huis van JaHWeH vir die Here (BaÀl) gebruik.
8 Op bevel van die koning maak hulle toe ân kis en sit dit buitekant by die poort van die Huis van JaHWeH neer.
9 En hulle het uitgeroep in JeHĂ»Wdah en in Jerusalem om aan JaHWeH die belasting wat MoshĂš, die kneg van die Elohim, op JisraEl in die wildernis gelĂȘ het, te bring.
10 Toe was al die owerstes en die hele volk bly, en hulle het dit ingebring en in die kis gegooi totdat hulle klaar was.
11 En elke keer as hulle die kis deur die diens van die Leviete by die wag van die koning bring en hulle sien dat die silwer baie is, kom die skrywer van die koning en die toesighouer van die hoofpriester en hulle maak die kis leeg en bring dit weer na sy plek terug; so het hulle van dag tot dag gedoen en silwer in menigte versamel.
12 En die koning en JeHÎWjada het dit aan die uitvoerders van die werk aan die Huis van JaHWeH gegee, en dié het klipkappers en skrynwerkers gehuur om die Huis van JaHWeH te herstel, en ook yster- en kopersmede om die Huis van JaHWeH te verbeter.
13 En die uitvoerders van die werk was ywerig besig, sodat die herstellingswerk deur hulle hand gevorder het, en hulle het die Huis van die Elohim herstel volgens sy [oorspronklike] bouplan en dit reggemaak.
14 En toe hulle klaar was, het hulle die orige silwer voor die koning en JeHĂŽWjada gebring, en hy het daarvan gereedskap laat maak vir die Huis van JaHWeH, diens en gereedskap en panne en goue en silwervoorwerpe; en hulle was voortdurend besig om brandoffers te bring in die Huis van JaHWeH al die dae van JeHĂŽWjada.
15 En JeHĂŽWjada het oud geword en was afgeleef en het gesterwe; hy was honderd-en-dertig jaar oud toe hy gesterf het.
16 En hy is begrawe in die Stad van Dawid by die konings; want hy het suiwerheid bewerk in JisraEl teenoor die Elohim sowel as teenoor Sy Huis.
17 Maar nå die dood van JeHÎWjada kom die owerstes van JeHûWdah en buig hulle voor die koning neer. Toe het die koning na hulle geluister,
18 en hulle het die Huis van JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, verlaat en het die houtkruise en die idole gedien. Toe kom daar ân Woede oor JeHĂ»Wdah en Jerusalem weens hierdie skuld van hulle.
19 En Hy het profete onder hulle gestuur om hulle na JaHWeH terug te bring; en dié het hulle gewaarsku, maar hulle het nie gehoor gegee nie.
20 Toe het die Gees van Elohim ZekarJaH, die seun van die priester JeHĂŽWjada, beklee, en diĂ© het voor die volk gaan staan en aan hulle gesĂȘ: So spreek die Elohim: Waarom oortree julle die Gebooie van JaHWeH en wil julle nie voorspoedig wees nie? Omdat julle JaHWeH verlaat het, het Hy julle verlaat.
21 Daarop smee hulle ân sameswering teen hom en stenig hom op bevel van die koning in die voorhof van die Huis van JaHWeH.
22 En koning JĂŽWash het nie gedink aan die medelye wat sy vader JeHĂŽWjada met hom gehad het nie en het sy seun vermoor. Maar toe diĂ© sterwe, het hy gesĂȘ: Mag JaHWeH dit sien en rekenskap vorder!
23 En by die wisseling van die jaar het ân leĂ«r van Aram teen hom opgetrek, en hulle het in JeHĂ»Wdah en Jerusalem aangekom en al die volksowerstes onder die volk uitgeroei en al hulle buit na die koning van Damaskus gestuur.
24 Alhoewel die leĂ«r van Aram met ân geringe aantal manne gekom het, het JaHWeH tog ân baie groot leĂ«r in hulle hand gegee, omdat hulle JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, verlaat het. En hulle het strafgerigte geoefen teen JĂŽWash.
25 En toe hulle van hom wegtrek - want hulle het hom in hewige pyne agtergelaat - smee sy dienaars ân sameswering teen hom vanweĂ« die bloed van die seun van die priester JeHĂŽWjada; en hulle het hom op sy bed vermoor, sodat hy gesterf het; en hy is begrawe in die Stad van Dawid, maar hulle het hom nie in die grafte van die konings begrawe nie.
26 En dit is hulle wat teen hom saamgesweer het: Sabad, die seun van SĂmeat, die Ammonitiese, en JeHĂŽWzabad, die seun van Simrit, die Moabitiese vrou.
27 En sy seuns en die baie laste hom opgelĂȘ en die herstel van die Huis van die Elohim - kyk, dit is beskrywe in die uiteensetting van die Boekrol van die Konings. En sy seun AmĂĄtsJaHĂ»W het in sy plek koning geword.
AmåtsJaHûW, koning van JeHûWdah, oorwin die Edomiete, maar verval in idolary en word deur JÎWash, koning van JisraEl, oorwin. Sy dood.
1 VYF-EN-TWINTIG jaar oud, het AmåtsJaHûW koning geword, en hy het nege-en-twintig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JeHÎWaddan, van Jerusalem.
2 En hy het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, maar nie met ân volkome hart nie.
3 En toe die koninklike mag in sy besit was, het hy sy dienaars, die moordenaars van sy vader, die koning, gedood;
4 hulle kinders ewenwel het hy nie gedood nie, maar gedoen soos geskrywe is in die Wet, in die Boekrol van MoshĂš, waar JaHWeH dit beveel het: Die vaders moet nie vir die kinders sterwe, en die kinders moet nie vir die vaders sterwe nie; maar hulle moet elkeen vir sy eie oortredinge sterwe.
5 En AmåtsJaHûW het JeHûWdah bymekaar laat kom en hulle opgestel volgens die families, volgens die owerstes oor duisend en volgens die owerstes oor honderd, die hele JeHûWdah en Benjamin, en hy het hulle gemonster van twintig jaar oud en daarbo, en bevind dat hulle driehonderdduisend uitgesoektes was wat op kommando moes uittrek, wat spies en skild hanteer.
6 Ook het hy uit JisraEl honderd-duisend dapper dapperes vir honderd talente silwer gehuur.
7 Toe kom daar ân Man van die Elohim na hom en sĂȘ: o Koning, laat die kommando van JisraEl nie saam met u gaan nie, want JaHWeH is nie met JisraEl, met al die kinders van Efraim nie.
8 Maar gaan u [alleen], tree moedig op in die geveg; die Elohim sal u laat val voor die vyand; want by Elohim is Krag om te help of te laat val.
9 Maar AmĂĄtsJaHĂ»W sĂȘ aan die Man van die Elohim: En wat moet met die honderd talente gemaak word wat ek aan die troepe van JisraEl gegee het? En die Man van die Elohim antwoord: JaHWeH kan u baie meer gee as dit.
10 Toe het AmåtsJaHûW hulle afgesonder, naamlik die troepe wat uit Efraim na hom gekom het, om na hulle woonplek te trek; maar hulle het baie kwaad geword vir JeHûWdah en teruggegaan na hulle woonplek in gloeiende woede.
11 Maar AmåtsJaHûW het moed geskep en sy manskappe aangevoer en die Vallei van Sout ingetrek en die kinders van Seïr, tienduisend, verslaan.
12 En tienduisend het die kinders van JeHûWdah lewendig as gevangenes weggevoer en hulle op die top van die krans gebring en hulle van die top van die krans afgegooi, sodat hulle almal verpletter is.
13 Maar die manskappe van die troepe wat AmĂĄtsJaHĂ»W laat teruggaan het om nie saam met hom in die oorlog te trek nie, het ân plundertog onderneem in die stede van JeHĂ»Wdah, van SamarĂa af tot by Bet-Horon, en drieduisend van hulle verslaan en baie buit geroof.
14 En nadat AmĂĄtsJaHĂ»W tuisgekom het van die verslaan van die Edomiete, het hy die gode van die kinders van SeĂŻr gebring en hulle vir hom as ân god opgestel en hom voor hulle neergebuig en vir hulle reukwerk berei.
15 Toe ontvlam die Woede van JaHWeH teen AmĂĄtsJaHĂ»W, en Hy stuur ân profeet na hom, en diĂ© het vir hom gesĂȘ: Waarom soek u die gode van die volk wat hulle eie volk nie uit u hand gered het nie?
16 En terwyl hy met hom spreek, sĂȘ hy vir hom: Het ons jou as raadgewer van die koning aangestel? Hou op, waarom sal hulle jou doodmaak? Toe hou die profeet op en sĂȘ: Ek merk dat Elohim besluit het om u te vernietig, omdat u dit gedoen het en nie na my raad geluister het nie.
17 En AmĂĄtsJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, het nĂĄ raadpleging gestuur na JĂŽWash, die seun van JeHĂŽWagaz, die seun van JyHĂ»W, die koning van JisraEl, om te sĂȘ. Kom, laat ons mekaar se aangesig sien.
18 Maar JĂŽWash, die koning van JisraEl, het AmĂĄtsJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, dit laat weet: Die distel wat op die LĂbanon is, het die seder wat op die LĂbanon is, laat weet: Gee jou dogter aan my seun as vrou! Maar die diere van die veld wat op die LĂbanon is, het verbygegaan en die distel vertrap.
19 U dink u het die Edomiete verslaan, daarom is u hart hoogmoedig om eer te verwerwe. Bly nou tuis! Waarom wil u uself kwaad maak, sodat u sou val, u en JeHûWdah saam met u?
20 Maar AmåtsJaHûW het nie geluister nie; want dit was van Elohim beskik om hulle uit te lewer, omdat hulle die gode van Edom gesoek het.
21 Toe trek JÎWash, die koning van JisraEl, op; en hulle het mekaar se aangesig gesien, hy en AmåtsJaHûW, die koning van JeHûWdah, by Bet-Semes wat aan JeHûWdah behoort.
22 En JeHûWdah is voor JisraEl verslaan, en hulle het gevlug, elkeen na sy tente toe.
23 En JÎWash, die koning van JisraEl, het AmåtsJaHûW, die koning van JeHûWdah, die seun van JÎWash, die seun van JeHÎWagaz, by Bet-Semes gevang en hom na Jerusalem gebring en vierhonderd voorarm van die muur van Jerusalem afgebreek, van die Efraimspoort af tot by die Hoekpoort.
24 En hy het al die goud en die silwer [geneem] en al die voorwerpe wat in die Huis van die Elohim by Obed-Edom te vinde was, en die skatte van die huis van die koning en ook die gyselaars, en omgedraai; na SamarĂa toe.
25 En AmåtsJaHûW, die seun van JÎWash, die koning van JeHûWdah, het na die dood van JÎWash, die seun van JeHÎWagaz, die koning van JisraEl, vyftien jaar gelewe.
26 En die verdere geskiedenis van AmåtsJaHûW, die vroeëre en die latere, kyk, is dit nie beskrywe in die Boekrol van die Konings van JeHûWdah en JisraEl nie?
27 En van die tyd af dat AmĂĄtsJaHĂ»W van JaHWeH afvallig geword het, het hulle ân sameswering teen hom gesmee in Jerusalem, sodat hy na Lagis gevlug het; maar hulle het agter hom aangestuur na Lagis en hom daar gedood.
28 En hulle het hom op perde vervoer en hom by sy vaders begrawe in die Stad van JeHûWdah.
UzziJaHûW se voorspoedige regering oor JeHûWdah. Hy word met melaatsheid gestraf weens besoedeling van die Tempel. Sy dood.
1 TOE het die hele volk van JeHûWdah UzziJaHûW geneem, wat toe sestien jaar oud was, en hom koning gemaak in die plek van sy vader AmåtsJaHûW.
2 Hy het Elat gebou en weer aan JeHûWdah teruggebring nadat die koning met sy vaders ontslaap het.
3 Sestien jaar was UzziJaHûW oud toe hy koning geword het, en hy het twee-en-vyftig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JekùlJaH, van Jerusalem.
4 En hy het gedoen wat Reg was in die Oë van JaHWeH net soos sy vader AmåtsJaHûW gedoen het.
5 En hy het Elohim gedurig gesoek in die dae van ZekarJaHûW, wat onderrig gegee het in die Vrees van die Elohim. En in die dae dat hy JaHWeH gesoek het, het die Elohim hom voorspoedig gemaak.
6 En hy het uitgetrek en teen die Filistyne geveg en die muur van Gat en die muur van Jabne en die muur van Asdod afgebreek, en stede gebou by Asdod en onder die Filistyne.
7 En die Elohim het hom gehelp teen die Filistyne en teen die Arabiere wat in Gur-BaĂ€l gewoon het, en [teen] die MeĂŒniete.
8 Ook die Ammoniete het aan UzziJaHûW geskenke gegee; en sy roem is verbrei tot by die ingang na Egipte, want hy was uitermate magtig.
9 Verder het UzziJaHûW torings gebou in Jerusalem by die Hoekpoort en by die Dalpoort en by die Winkelhaak, en hy het hulle versterk.
10 Hy het ook in die wildernis torings gebou en baie putte uitgekap; want hy het baie vee gehad, in die Laeveld sowel as in die Gelykveld, landbouers en wynboere op die berge en in die tuingronde, want hy was lief vir die Adamah [die adamiet se Aarde].
11 Verder het UzziJaHĂ»W ân leĂ«r gehad wat oorlog kon voer, wat in afdelings op kommando moes uittrek volgens die getal van hulle monstering deur JeiEl, die skrywer, en MaĂ seiJaHĂ»W, die toesighouer, onder leiding van GanĂĄnJaHĂ»W, een van die owerstes van die koning.
12 Die hele getal van die hoofde van die vaders, die dapper dapperes, was tweeduisend-seshonderd.
13 En onder hulle bevel was ân leĂ«rmag van driehonderd-en-seweduisend-vyfhonderd wat met volle krag oorlog kon voer om die koning te help teen die vyand.
14 En UzziJaHûW het vir hulle, vir die hele kommando, skilde aangeskaf en spiese en helms en pantsers en boë en slingerstene.
15 Ook het hy in Jerusalem oorlogswerktuie gemaak, ân uitvinding van ân kunstenaar, wat op die torings en op die hoeke moes staan om met pyle en groot klippe te skiet; en sy roem is verbrei, want hy is wonderbaarlik gehelp totdat hy sterk geword het.
16 Maar toe hy sterk geword het, was sy hart hoogmoedig, sodat hy baie verkeerd gedoen en ontrou gehandel het teen JaHWeH, sy Elohey; want hy het in die Huis van JaHWeH gegaan om reukwerk te berei op die altaar vir soet geur.
17 Maar die priester AzårJaHûW het hom gevolg en tagtig priesters van JaHWeH, flukse manne, saam met hom,
18 en teen koning UzziJaHĂ»W opgetree en aan hom gesĂȘ: Dit kom u nie toe, UzziJaHĂ»W, om vir JaHWeH reukwerk te berei nie, maar aan die priesters, seuns van AĂ€ron, wat aangewys is om reukwerk te berei. Gaan uit die Apartheidsplek uit, want u het ontrou gehandel, en dit sal u van die kant van JaHWeH Elohim nie tot eer strek nie.
19 Maar UzziJaHûW het woedend geword; en terwyl hy, met die wierookpan in sy hand, woedend was op die priesters, slaan die melaatsheid op sy voorhoof uit voor die oë van die priesters, in die Huis van JaHWeH langs die altaar vir soet geur.
20 Toe AzårJaHûW, die hoofpriester, en al die priesters na hom kyk en sien dat hy melaats was aan sy voorhoof, het hulle hom gou daarvandaan weggedrywe, en hy het ook self gou gemaak om weg te kom, want JaHWeH het hom aangetas.
21 En koning UzziJaHĂ»W was melaats tot die dag van sy dood toe, en hy het in ân afgesonderde huis as melaatse gewoon, want hy was van die Huis van JaHWeH uitgesluit; en sy seun JĂŽWtham, wat oor die paleis van die koning was, het die volk van die Aarde geregeer.
22 En die verdere geskiedenis van UzziJaHûW, die vroeëre en die latere, het die profeet JeshaJaHûW, die seun van Amos, beskrywe.
23 En UzziJaHĂ»W het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe by sy vaders op die begraafplaas van die konings; want hulle het gesĂȘ: Hy is melaats. En sy seun JĂŽWtham het in sy plek koning geword.
JÎWtham koning van JeHûWdah.
1Â JĂWTHAM was vyf-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en sestien jaar het hy in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was JerĂșsa, die dogter van Sadok.
2 En hy het gedoen wat Reg was in die Oë van JaHWeH, net soos sy vader UzziJaHûW gedoen het; alleenlik het hy nie in die Huis van JaHWeH ingegaan nie; en die volk het nog verderflik gehandel.
3 Hy het die Boonste Poort van die Huis van JaHWeH gebou, en aan die muur van die Heuwel het hy baie gebou.
4 Verder het hy stede gebou op die gebergte van JeHûWdah, en in die bosse het hy forte en torings gebou.
5 Ook het hy oorlog gevoer teen die koning van die kinders van Ammon en hulle oorwin, sodat die kinders van Ammon hom in dié jaar honderd talente silwer en tienduisend kor koring en tienduisend [kor] gars gegee het; dit het die kinders van Ammon vir hom ook in die tweede en derde jaar gelewer.
6 En JÎWtham het magtig geword, want hy het sy weë gerig voor die Aangesig van JaHWeH, sy Elohey.
7 En die verdere geskiedenis van JÎWtham en al sy oorloë en sy ondernemings, kyk, dit is beskrywe in die Boekrol van die Konings van JisraEl en JeHûWdah.
8 Hy was vyf-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en sestien jaar het hy in Jerusalem geregeer.
9 En JĂŽWtham het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe in die Stad van Dawid; en sy seun Agas het in sy plek koning geword.
Agas koning van JeHûWdah. Sy idolary en sy rampe.
1Â AGAS was twintig jaar oud toe hy koning geword het, en sestien jaar het hy in Jerusalem geregeer en nie gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH, soos sy vader Dawid nie.
2 Maar hy het gewandel in die weë van die konings van JisraEl en selfs gegote afbeeldings vir die Here (BaÀl) gemaak.
3 Hy het self ook reukwerk berei in die Vallei van die seun van Verbranding [Molog] en sy seuns met vuur verbrand, volgens die gruwels van die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdryf het.
4 Hy het ook geslag en rook laat opgaan op die Hoogtes en op die heuwels en onder elke groen boom.
5 Daarom het JaHWeH, sy Elohey hom oorgegee in die hand van die koning van Aram, en hulle het hom verslaan en ân groot menigte gevangenes van hom weggevoer en na Damaskus gebring. En hy is ook oorgegee in die hand van die koning van JisraEl, en diĂ© het hom verslaan, ân groot slag.
6 Peka, die seun van RemålJaHûW, het naamlik in JeHûWdah op een dag honderd-en-twintigduisend gedood, almal dapper manne, omdat hulle JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, verlaat het.
7 En Sigri, ân dappere van Efraim, het MaĂ seiJaHĂ»W, die seun van die koning, en AsrĂkam, die bevelhebber van die paleis, en El-Kanah, die tweede onder die koning, gedood.
8 En die kinders van JisraEl het van hulle broers tweehonderdduisend vroue, seuns en dogters as gevangenes weggevoer, en ook ân groot buit van hulle gebuit en die buit na SamarĂa gebring.
9 En daar was ân profeet van JaHWeH met die naam van Oded; en hy het uitgegaan om die leĂ«r te ontmoet wat aan kom was na SamarĂa, en aan hulle gesĂȘ: Kyk, deur die Grimmigheid van JaHWeH, die Elohey van julle vaders, oor JeHĂ»Wdah het Hy hulle in julle hand oorgegee, sodat julle onder hulle gemoor het met ân woede wat tot aan die Hemele raak.
10 En nou dink julle om die kinders van JeHûWdah en Jerusalem aan julle as slawe en slavinne onderdanig te maak. Wat julle betref, is daar nie by julle net skulde teenoor JaHWeH, julle Elohey nie?
11 Luister dan nou na my en laat die gevangenes wat julle van jul broers weggevoer het, teruggaan; want die brandende Woede van JaHWeH is op julle!
12 Toe het daar manne uit die hoofde van die kinders van Efraim opgetree teen die wat uit die stryd kom: AzĂĄrJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWganan, BerekJaHĂ»W, die seun van MesĂllemot, en JegizkiJaHĂ»W, die seun van Sallum, en AmĂĄsa, die seun van HĂĄdlai,
13 en aan hulle gesĂȘ: Julle mag die gevangenes nie hierheen bring nie; want julle dink om by ons oortredinge en by ons skuld nog by te voeg, sodat ons skuldig sou staan voor die Aangesig van JaHWeH; want ons skuld is groot, en die brandende Woede is oor JisraEl.
14 Die gewapendes het toe die gevangenes en die buit voor die owerstes en die hele vergadering losgelaat.
15 En die manne wat met hulle naam aangewys was, het opgestaan en die gevangenes ondersteun en al die naaktes onder hulle uit die buit klere aangetrek; en hulle het aan hulle klere en skoene gegee en hulle laat eet en drink en hulle gesalf en almal wat moeg was, op esels vervoer en na JĂ©rigo, die palmstad, by hul broers gebring; daarna het hulle na SamarĂa teruggegaan.
16 In dieselfde tyd het koning Agas na die konings van Assirië gestuur dat hulle hom moet help.
17 Bowendien het ook die Edomiete gekom en JeHûWdah verslaan en gevangenes weggevoer.
18 Ook die Filistyne het plundertogte onderneem teen die stede van die Laeveld en die Suidland van JeHûWdah; en hulle het ingeneem: Bet-Sémes en Ajalon en Géderot en Sogo met sy onderhorige plekke en Timna met sy onderhorige plekke en Gimso met sy onderhorige plekke, en daarin gaan woon;
19 want JaHWeH het JeHûWdah verneder ter wille van Agas, die koning van JisraEl, omdat hy losbandigheid in JeHûWdah bevorder en gedurig ontrou teen JaHWeH gehandel het.
20 En Tilgat-Pilnéser, die koning van Assirië, het hom oorval en hom in benoudheid gebring en hom nie gehelp nie;
21 want Agas het die Huis van JaHWeH en die huis van die koning en van die owerstes geplunder, en dit aan die koning van Assirië gegee sonder dat dit hom tot hulp was.
22 Selfs in die tyd toe hulle hom in benoudheid gebring het, het hy nog meer ontrou teen JaHWeH begaan, dieselfde koning Agas:
23 hy het geslag aan die gode van Damaskus wat hom verslaan het; en hy het gedink: Die gode van die konings van Aram help hulle; ek sal aan hĂșlle slag, dat hulle my kan help! Maar juis hulle het hom en die hele JisraEl tot ân val gebring.
24 En Agas het die gereedskap van die Huis van die Elohim byeengebring en die gereedskap van die Huis van die Elohim stukkend geslaan en die deure van die Huis van JaHWeH toegesluit en vir hom altare gemaak op elke hoek in Jerusalem.
25 Ook het hy in elke stad van JeHûWdah Hoogtes opgerig om vir gode van andere reukwerk te berei en JaHWeH, die Elohey van sy vaders, getart.
26 En sy verdere geskiedenis en al sy onderneminge, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Boekrol van die Konings van JeHûWdah en JisraEl.
27 En Agas het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe in die Stad, in Jerusalem; want hulle het hom nie in die grafte van die konings van JisraEl gebring nie. En sy seun JegizkiJaHûW het in sy plek koning geword.
JegizkiJaHûW, koning van JeHûWdah, maak die Tempel skoon.
1 JEGIZKIJAHĂW het, vyf-en-twintig jaar oud, koning geword en nege-en-twintig jaar in Jerusalem geregeer; en die naam van sy moeder was AbiJaH, die dogter van ZekarJaHĂ»W.
2 En hy het gedoen wat Reg was in die OĂ« van JaHWeH net soos sy vader Dawid gedoen het.
3 Hy het in die eerste jaar van sy regering, in die eerste maand, die deure van die Huis van JaHWeH oopgemaak en hom herstel,
4 en die priesters en die Leviete laat inkom en hulle versamel op die Oosplein
5 en vir hulle gesĂȘ: Luister na my, Leviete! Sonder julle nou af, en sonder die Huis van JaHWeH, die Elohey van julle vaders af, en bring die verfoeisels uit die Apartheid uit;
6 want ons vaders het ontrou gehandel en gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, onse Elohey, en hulle het Hom verlaat en hulle aangesig van die Tabernakel van JaHWeH afgewend en hom die rug toegekeer.
7 Ook het hulle die deure van die voorportaal toegesluit en die lampe doodgeblaas en geen reukwerk aan die brand gesteek en geen brandoffer in die Apartheid aan die Elohey van JisraEl gebring nie.
8 Daarom het ân Woede van JaHWeH oor JeHĂ»Wdah en Jerusalem gekom, en Hy het hulle ân skrikbeeld, ân voorwerp van verbasing en van bespotting gemaak, soos julle met jul eie oĂ« sien.
9 En kyk, hierom het ons vaders deur die swaard geval en is ons seuns en ons dogters en ons vroue in gevangenskap.
10 Nou is dit in my hart om ân Verbond te sluit met JaHWeH, die Elohey van JisraEl, dat Sy brandende Woede van ons afgewend kan word.
11 My seuns, wees nou nie nalatig nie, want JaHWeH het julle verkies om voor Sy Aangesig te staan, om Hom te dien en Sy dienaars te wees en reukwerk te berei.
12 Die Leviete het hulle toe klaargemaak: Mahat, die seun van Amåsai, en JÎWEl, die seun van AzårJaHûW, uit die kinders van die Kehatiete; en uit die kinders van Meråri: Kis, die seun van Abdi, en AzårJaHûW, die seun van JehalalEl; en uit die Gersoniete: JÎWag, die seun van Simma, en Eden, die seun van JÎWag;
13 en uit die kinders van El-Safan: Simri en JeiEl; en uit die kinders van Asaf: ZekarJaHûW en MattånJaH;
14 en uit die kinders van Heman: JehiEl en SĂmeĂŻ; en uit die kinders van JedĂștun: ShemaJaH en UzziEl.
15 En hulle het hul broers versamel en hulle apart gehou en ingekom om volgens die bevel van die koning, ooreenkomstig die Woord van JaHWeH, om die Huis van JaHWeH te suiwer.
16 En die priesters het binne-in die Huis van JaHWeH ingegaan om hom te suiwer en al die besoedeling wat hulle in die Huis van JaHWeH gevind het, uitgebring in die voorhof van die Huis van JaHWeH, en die Leviete het dit in ontvangs geneem om dit uit te bring na buite, na die spruit Kidron.
17 En hulle het begin om [hul] apart te stel op die eerste vanaf die eerste maand en op die agtste dag vanaf die maand by die voorportaal van JaHWeH gekom en die Huis van JaHWeH binne agt dae skoongemaak; en op die sestiende dag vanaf die eerste maand was hulle klaar.
18 Toe kom hulle by koning GizkiJaHĂ»W in en sĂȘ: Ons het die hele Huis van JaHWeH gesuiwer - die brandoffer-altaar met al sy gereedskap en die tafel vir die toonbrode met al sy gereedskap;
19 ook al die gereedskap wat koning Agas tydens sy regering deur sy ontrou besoedel het, het ons weer reggesit en skoongemaak, en kyk, daar is dit voor die altaar van JaHWeH.
20 Daarop maak koning JegizkiJaHûW hom vroeg klaar en laat die owerstes van die Stad bymekaarkom, en hy het opgegaan na die Huis van JaHWeH.
21 En hulle het sewe bulle en sewe ramme en sewe lammers en sewe bokke vir die oortreding van die koningskap en vir die Apartheidsplek en vir JeHĂ»Wdah gebring; en hy het aan die seuns van AĂ€ron, die priesters, gesĂȘ om dit op die altaar van JaHWeH te bring.
22 Toe het hulle die beeste doodgebloei, en die priesters het die bloed opgevang en hom op die altaar gesprinkel, en die ramme doodgebloei en die bloed op die altaar gesprinkel, en die lammers doodgebloei en die bloed op die altaar gesprinkel.
23 Daarna het hulle vir die oortreding bokke nader gebring voor die koning en die vergadering, en hulle het hul hande daarop gelĂȘ.
24 En die priesters het hulle doodgebloei en die bloed daarvan vir die oortreding teen die altaar uitgegooi om versoening te doen vir die hele JisraEl; want die koning het die brandoffer vir die oortreding vir die hele JisraEl beveel.
25 En hy het die Leviete opgestel by die Huis van JaHWeH, met simbale, met harpe en siters volgens die gebod van Dawid en van Gad, die siener van die koning, en van die profeet Natan; want JaHWeH het dit so beveel deur die diens van sy profete.
26 En die Leviete het gaan staan met die instrumente van Dawid, en die priesters met die trompette.
27 En GizkiJaHûW het bevel gegee om die brandoffer op die altaar te bring; en net toe die brandoffer begin, het ook die gesang tot eer van JaHWeH en die trompette begin, en dit onder begeleiding van die instrumente van Dawid, die koning van JisraEl.
28 En die hele vergadering het hulle neergebuig, en die gesang het weerklink en die trompette geblaas - dit alles totdat die brandoffer verby was.
29 En toe hulle klaar was met die samekomste, het die koning en almal wat by hom aanwesig was, gekniel en hulle neergebuig.
30 Daarop gee koning JegizkiJaHûW en die owerstes aan die Leviete bevel om JaHWeH te prys met die woorde van Dawid en van Asaf, die siener; en hulle het met blydskap die lofsang aangehef en gebuig en neergeval.
31 En JegizkiJaHĂ»W het geantwoord en gesĂȘ: Nou het julle jul hand gevul vir JaHWeH; kom aan en bring die slagdiere van die danksegging na die Huis van JaHWeH. Die vergadering het toe slagdiere van danksegging gebring, en elkeen wat gewillig van hart was, brandoffers.
32 En die getal van die brandoffers wat die vergadering gebring het, was sewentig beeste, honderd ramme, tweehonderd lammers; dit alles as ân brandoffer aan JaHWeH.
33 En die Aparthede, was seshonderd beeste en drieduisend stuks kleinvee.
34 Net die priesters was te min en kon nie al die brandoffers afslag nie; maar hulle broers, die Leviete, het hulle ondersteun, totdat die werk klaar was en totdat die priesters hulleself apart gehou het; want die Leviete was opregter van hart om hulleself te af te sonder as die priesters.
35 En ook was daar brandoffers in menigte, met die vet van die vergoeding en met die dranke vir die brandoffer. So is dan die diens in die Huis van JaHWeH gereël.
36 En JegizkiJaHûW en die hele volk was bly oor wat die Elohim vir die volk berei het; want dit het gou gegaan.
JegizkiJaHûW vier op plegtige wyse in Jerusalem die Pasga van JaHWeH.
1 DAARNA het JegizkiJaHûW gestuur na die hele JisraEl en JeHûWdah, en ook briewe geskrywe aan Efraim en Manasse om te kom na die Huis van JaHWeH in Jerusalem, om die Pasga tot eer van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te hou.
2 En die koning en sy owerstes en die hele vergadering het in Jerusalem besluit om die Pasga in die tweede maand te hou,
3 want hulle kon hom op sy tyd nie hou nie, omdat die priesters hulle nie die voldoende dag aangewys het en die volk nie in Jerusalem saamgekom het nie.
4 En die saak was reg in die oë van die koning en in die oë van die hele vergadering.
5 En hulle het dit vasgestel om ân oproep deur die hele JisraEl, van BersĂ©ba tot Dan, te laat gaan dat hulle moes kom om die Pasga tot eer van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, in Jerusalem te hou; want hulle het hom nie as ân menigte gehou soos voorgeskrywe was nie.
6 Die hardlopers gaan toe met die briewe uit die hand van die koning en sy owerstes deur die hele JisraEl en JeHĂ»Wdah, en volgens die gebod van die koning, om te sĂȘ: Kinders van JisraEl, bekeer julle tot JaHWeH, die Elohey van Abraham, Isak en JisraEl, dat Hy Hom mag wend tot die vrygeraaktes wat vir julle oorgebly het uit die handpalms van die konings van AssiriĂ«.
7 En wees nie soos julle vaders en julle broers wat ontrou teen JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, gehandel het nie, sodat Hy hulle ân voorwerp van verbasing gemaak het soos julle self sien.
8 Verhard nou nie julle nek soos julle vaders nie, gee aan JaHWeH die hand en kom na Sy gewyde plek wat Hy vir ewig apart gehou het, en dien JaHWeH, julle Elohey, dat Sy brandende Woede van julle afgewend kan word.
9 Want as julle jul tot JaHWeH bekeer, sal julle broers en julle kinders Barmhartigheid vind voor die wat hulle as gevangenes weggevoer het, sodat hulle na hierdie Aarde kan terugkom; want JaHWeH, julle Elohey is innemend en barmhartig, en Hy sal die Aangesig van julle nie afwend nie as julle jul tot Hom bekeer.
10 Maar toe die hardlopers van stad tot stad die Aarde van Efraim en Manasse deurgaan tot by SĂ©bulon, het hulle hul uitgelag en met hul gespot.
11 Maar manne uit Aser en Manasse en SĂ©bulon het hulle verootmoedig en na Jerusalem gekom.
12 Ook was die hand van die Elohim in JeHĂ»Wdah, sodat Hy hulle ân eensgesinde hart gegee het om die gebod van die koning en van die owerstes volgens die Woord van JaHWeH uit te voer.
13 En baie mense het in Jerusalem byeengekom om die Fees van die Ongesuurde Brode in die tweede maand te hou, ân baie groot vergadering.
14 En hulle het hul gereed gemaak en die altare verwyder wat in Jerusalem was; ook al die wierookaltare het hulle verwyder en in die spruit Kidron gegooi.
15 Toe het hulle die Pasga doodgebloei op die veertiende vanaf die tweede maand; en die priesters en die Leviete het hulle geskaam en hulle toegewy en die brandoffers in die Huis van JaHWeH gebring.
16 En hulle het op hul plek gaan staan, ooreenkomstig hulle verordening volgens die Wet van MoshĂš, die man van die Elohim, onderwyl die priesters besig was om die bloed uit die hand van die Leviete te sprinkel;
17 want daar was baie in die vergadering wat hulle nie apart gehou het nie, daarom moes die Leviete die Pasgas doodbloei vir elkeen wat nie gesuiwer was nie, om hulle aan JaHWeH op te dra.
18 Want die meerderheid van die volk, ân menigte uit Efraim en Manasse, Issaskar en SĂ©bulon, het hulle nie gesuiwer nie, maar die Pasga geĂ«et soos hy nie voorgeskrywe was nie. Maar JegizkiJaHĂ»W het vir hulle gebid en gesĂȘ: Mag JaHWeH wat suiwer is, versoening doen
19 vir elkeen wat sy hart daarop gerig het om die Elohim JaHWeH, die Elohey van sy vaders, te soek, al was dit nie volgens die suiwering van die Apartheid nie.
20 En JaHWeH het JegizkiJaHûW verhoor en die volk genees.
21 So het dan die kinders van JisraEl wat in Jerusalem aanwesig was, die Fees van die Ongesuurde Brode sewe dae lank met groot blydskap gevier, terwyl die Leviete en die priesters JaHWeH dag vir dag geprys het met kragtige instrumente tot eer van JaHWeH.
22 En JegizkiJaHûW het na die hart van al die Leviete gespreek wat in die Kennis van suiwerheid van JaHWeH onderrig gegee het; en hulle het die aangewese feesgawes sewe dae lank geëet, terwyl hulle slagdiere vir vergoeding geslag het en JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, geloof het.
23 En toe die hele vergadering besluit om nog sewe dae Fees te hou, het hulle dit met blydskap sewe dae lank gevier,
24 want GizkiJaHûW, die koning van JeHûWdah, het aan die vergadering duisend bulle en seweduisend stuks kleinvee afgegee, en die owerstes het aan die vergadering duisend bulle en tienduisend stuks kleinvee afgegee; en die priesters het hulleself in menigtes voorberei.
25 En die hele vergadering van JeHûWdah was bly, ook die priesters en die Leviete, en die hele vergadering van die wat uit JisraEl gekom het; ook die besoekers wat uit die Aarde van JisraEl gekom het, en die wat in JeHûWdah woonagtig was.
26 En daar was groot blydskap in Jerusalem; want sedert die dae van Salomo, die seun van Dawid, die koning van JisraEl, het so iets in Jerusalem nie voorgekom nie.
27 Toe staan die Levitiese priesters op en seën die volk; en hulle stem is verhoor, en hulle gebed het gekom tot in Sy Woning van Apartheid, tot in die Hemele.
1 EN toe dit alles ten einde was, het al die aanwesige JisraEliete na die stede van JeHûWdah uitgetrek en die torings verbrysel en die houtkruise omgekap en die Hoogtes en die altare uit die hele JeHûWdah en Benjamin en in Efraim en Manasse afgebreek totdat hulle dit vernietig het. Daarna het al die kinders van JisraEl teruggegaan, elkeen na sy besitting, na hulle stede toe.
JegizkiJaHûW reël die diens van die Leviete.
2 EN JegizkiJaHûW het die afdelings van die priesters en die Leviete vasgestel volgens hulle afdelings, elkeen volgens sy diens - as priesters of as Leviete vir die brandoffers en vergoeding, om te dien en te loof en te prys in die Poorte van die laers van JaHWeH.
3 En die bydrae van die koning uit sy goed vir die brandoffers was: die mĂŽre- en die aandbrandoffers en die brandoffers vir die Sabbatte en vir die vernuwings en die Feestye, soos voorgeskrywe is in die Wet van JaHWeH.
4 En hy het die volk, die inwoners van Jerusalem, bevel gegee om die aandeel van die priesters en die Leviete te gee, sodat hulle aan die Wet van JaHWeH al hulle krag kon wy.
5 En toe die bevel uitgevaardig is, het die kinders van JisraEl baie eerstelinge van koring, druiwesap en olie en heuning en van elke produk van die landerye ingelewer en die tiendes van alles in menigte ingebring.
6 En die kinders van JisraEl en JeHĂ»Wdah wat in die stede van JeHĂ»Wdah woonagtig was, hulle het ook die tiendes ingebring van beeste en kleinvee en die tiendes van Aparthede vanuit die apartgestelde(s), aan JaHWeH hulle Elohey, en dit op hope neergelĂȘ.
7 In die derde maand het hulle die hope begin opstapel, en in die sewende maand was hulle daarmee klaar.
8 Toe JegizkiJaHûW en die owerstes kom en die hope sien, het hulle JaHWeH en sy volk JisraEl geseën.
9 En toe JegizkiJaHûW by die priesters en die Leviete ondersoek doen na die hope,
10 het die hoĂ«priester AzĂĄrJaHĂ»W, van die huis van Sadok, met hom gespreek en gesĂȘ: Vandat hulle die bydrae na die Huis van JaHWeH begin bring het, eet ons tot versadiging en hou nog oorvloedig oor; want JaHWeH het Sy volk geseĂ«n, sodat ons hierdie menigte oorgehou het.
11 Toe gee JegizkiJaHûW bevel om kamers in die Huis van JaHWeH in te rig; en hulle het dit ingerig
12 en die bydraes en die tiendes en die Aparthede, getrou ingebring; en daaroor was KenanJaHĂ»W, die Leviet, as hoof aangestel, en sy broer SĂmeĂŻ as tweede.
13 En JehiEl en AzazJaHĂ»W en Nahat en AsaEl en JĂ©rimot en JĂŽWzabad en EliEl en JismakJaHuW en Mahat en BenĂĄJaHĂ»W was opsigters, onder toesig van KenanJaHĂ»W en sy broer SĂmeĂŻ, volgens die bevel van koning JegizkiJaHĂ»W en AzĂĄrJaHĂ»W, die vors oor die Huis van die Elohim.
14 En Kore, die seun van Jimna, die Leviet, die poortwagter teen die ooste, was oor die vrywillige skenkings aan die Elohim, om die bydraes van JaHWeH en die apartheids[gawes] van die Aparthede [uit te deel].
15 En onder sy leiding was Eden en MĂnjamin en Jehshua en ShemaJaHĂ»W, AmarJaHĂ»W en ShekanJaHĂ»W, om getrou uit te deel in die stede van die priesters aan hulle broers volgens die afdelings, aan groot sowel as klein;
16 behalwe die manspersone wat in hulle geslagsregister opgeneem was, van drie jaar oud en daarbo, almal naamlik wat in die Huis van JaHWeH gekom het, na die eis van elke dag, om te dien in hulle ampsverpligtinge volgens hulle afdelings.
17 En wat die geslagsregister van die priesters betref, dit was ingerig volgens families; maar dié van die Leviete, van twintig jaar oud en daarbo, volgens hulle ampsverpligtinge in hulle afdelings.
18 En hulle moes in die geslagsregister opgeneem word met al hulle kindertjies, hul vroue en hul seuns en hul dogters, naamlik die hele stand; want volgens hulle getrouheid, het hulle hulself apart gehou met die [dinge] van Apartheid.
19 Ook vir die seuns van AĂ€ron, die priesters, buite op die weiveld van hulle stede, was daar in elke stad afsonderlik manne wat met hulle name aangewys was om aan elke manspersoon onder die priesters en aan elkeen van die Leviete wat in die geslagsregister opgeneem was, dele te gee.
20 En so het JegizkiJaHûW in die hele JeHûWdah gedoen: hy het Suiwerheid, Reg en Waarheid beoefen voor die Aangesig van JaHWeH, sy Elohey.
21 En in elke werk wat hy begin het insake die diens van die Huis van die Elohim en insake die Wet en die Gebod om sy Elohey te soek, het hy met sy hele hart gehandel en voorspoed gehad.
SĂĄnherib, die koning van AssiriĂ«, val JeHĂ»Wdah binne. Die AssiriĂ«rs word deur ân Boodskapper verslaan.
1 Nå hierdie dinge en hierdie bewys van Waarheid het Sånherib, die koning van Assirië, gekom en JeHûWdah binne gedring en die vaste stede beleër en bedoel om hulle vir hom te verower.
2 En toe JegizkiJaHûW sien dat Sånherib kom met die doel om teen Jerusalem te veg,
3 het hy raad gehou met sy owerstes en sy dapperes, om die fontein-oë buitekant die stad toe te stop; en hulle het hom gehelp:
4 baie mense het byeengekom en al die oë toegestop, ook die spruit wat dwarsdeur die Aarde stroom, met die gedagte: Waarom moet die konings van Assirië kom en baie water vind?
5 En hy het moed geskep en die hele muur opgetrek wat afgebreek was, en daar torings op gebou. Ook die ander muur buitekant [het hy gebou]; en hy het Millo in die Stad van Dawid versterk en werpspiese en skilde in menigte laat maak.
6 En hy het krygsowerstes oor die manskappe aangestel en hulle by hom op die plein van die stadspoort byeen laat kom en na hulle hart gespreek en gesĂȘ:
7 Wees sterk en vol moed, wees nie bevrees of verskrik vanweë die koning van Assirië of vanweë die hele menigte wat saam met hom is nie; want by ons is meer as by hom.
8 By hom is ân vleeslike arm, maar by ons is JaHWeH, onse Elohey om ons te help en ons oorloĂ« te voer! En die manskappe het gesteun op die woorde van JegizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah.
9 Hierna het SĂĄnherib, die koning van AssiriĂ« - hy self en sy hele ryksmag was saam met hom by Lagis - sy dienaars na Jerusalem gestuur, na JegizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, en na die hele JeHĂ»Wdah wat in Jerusalem was, om te sĂȘ:
10 So sĂȘ SĂĄnherib, die koning van AssiriĂ«: Waarop vertrou julle, dat julle daar ingesluit bly sit in Jerusalem?
11 Verlei JegizkiJaHĂ»W julle nie, om julle van honger en dors te laat sterwe deur te sĂȘ: JaHWeH, onse Elohey sal ons red uit die handpalm van die koning van AssiriĂ«?
12 Het dieselfde JegizkiJaHĂ»W nie sy Hoogtes en sy altare verwyder en aan JeHĂ»Wdah en Jerusalem dit gesĂȘ nie: Voor Ă©Ă©n altaar moet julle jul neerbuig en daarop reukwerk berei?
13 Weet julle nie wat Ă©k en my vaders aan al die volke van die Aarde gedoen het nie? Het die gode van die nasies van die Aarde ooit hulle deel van die Aarde uit my hand kon red?
14 Wie was daar onder al die gode van daardie nasies wat my vaders met die banvloek getref het, wat sy volk uit my hand kon red - dat julle Elohey, julle uit my hand sou kan red?
15 Laat GizkiJaHĂ»W julle dan nou nie bedrieg en julle nie op so ân manier verlei nie; en glo hom nie, want geen enkele godin van enige nasie of koninkryk het sy volk uit my hand of uit die hand van my vaders kon verlos nie; hoeveel minder sal julle Elohey julle uit my hand kan verlos?
16 Sy dienaars het nog meer teen JaHWeH die Elohim gespreek en teen Sy kneg JegizkiJaHûW.
17 Hy het ook ân brief geskrywe om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te smaad en teen Hom te spreek deur te sĂȘ: Soos die gode van die nasies van die Aarde wat hulle volk uit my hand nie gered het nie, so sal die Elohey van JegizkiJaHĂ»W Sy volk uit my hand nie red nie.
18 En hulle het hardop in die Hebreeuse taal geroep na die manskappe van Jerusalem wat op die muur was, om dié bevrees en verskrik te maak, sodat hulle die Stad kon inneem.
19 En hulle het oor die Elohey van Jerusalem gespreek soos oor die gode van die volke van die Aarde - ân maaksel van adamitiese hande.
20 Maar toe koning JegizkiJaHûW en die profeet JeshaJaHûW, die seun van Amos, hieroor gebid en na die Hemele geroep het,
21 stuur JaHWeH ân Boodskapper, en diĂ© het al die dapper dapperes en bevelhebbers en owerstes in die laer van die koning van AssiriĂ« verdelg, sodat hy met ân beskaamde aangesig na sy deel van die Aarde teruggegaan het; en toe hy in die huis van sy gode kom, het die wat uit sy eie liggaam voortgekom het, hom daar met die swaard neergeslaan.
22 En JaHWeH het JegizkiJaHûW en die inwoners van Jerusalem verlos uit die hand van Sånherib, die koning van Assirië, en uit die hand van almal, en hulle rondom tot rus gebring.
23 En baie het geskenke aan JaHWeH na Jerusalem gebring en kosbaarhede aan JegizkiJaHûW, die koning van JeHûWdah, sodat hy daarna in die oë van al die nasies hoog gestaan het.
Siekte van JegizkiJaHûW. Gesante uit Babel by hom. Sy rykdom en voorspoed en dood.
24 IN diĂ© dae het JegizkiJaHĂ»W dodelik siek geword, maar hy het tot JaHWeH gebid, en Hy het met hom gespreek en hom ân wonderteken gegee.
25 Maar JegizkiJaHĂ»W het die weldaad wat aan hom bewys is, nie vergoed nie; want sy hart het hoogmoedig geword. Daarom was daar ân Woede oor hom en oor JeHĂ»Wdah en Jerusalem.
26 Maar JegizkiJaHûW het hom verootmoedig in die hoogmoedigheid van sy hart, hy en die inwoners van Jerusalem, sodat die Woede van JaHWeH nie oor hulle gekom het in die dae van JegizkiJaHûW nie.
27 En JegizkiJaHûW het buitengewoon baie rykdom en eer besit en vir hom skatkamers gemaak vir silwer en goud en edelgesteentes en vir speserye en skilde en allerhande kosbare voorwerpe;
28 ook pakhuise vir die opbrengs van die koring en druiwesap en olie; en stalle vir allerhande soorte vee en krale vir die troppe vee.
29 Ook het hy vir hom stede aangelĂȘ; verder was daar besittings van kleinvee en beeste in menigte, want Elohim het hom baie goed gegee.
30 Dieselfde JegizkiJaHûW het ook die boonste uitloop van die water van die Gihon toegestop en hom gelei na onder toe, westelik na die Stad van Dawid. En JegizkiJaHûW was voorspoedig in al sy werk.
31 So ook in die geval van die gesante van die vorste van Babel - wat na hom gestuur het om ondersoek te doen na die wonderteken wat in die Aarde gebeur het - het die Elohim hom [net] verlaat om hom op die proef te stel, om te weet alles wat in sy hart was.
32 En die verdere geskiedenis van JegizkiJaHûW en sy vroomheid, kyk, dit is beskrywe in die Gesig van die profeet JeshaJaHûW, die seun van Amos, in die Boekrol van die Konings van JeHûWdah en JisraEl.
33 En JegizkiJaHûW het ontslaap met sy vaders, en hy is begrawe teen die hoogte van die grafte van die seuns van Dawid; en die hele JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem het hom eer bewys by sy dood; en sy seun Manasse het in sy plek koning geword.
Manasse, koning van JeHûWdah, verval weer in idolary en word as gevangene weggevoer na Babel. Nå sy bekering herstel Elohim hom op sy troon.
1Â MANASSE was twaalf jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-vyftig jaar in Jerusalem geregeer.
2 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH volgens die gruwels van die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdrywe het.
3 En hy het die Hoogtes weer gebou wat sy vader JegizkiJaHûW afgebreek het, en altare opgerig vir die Here (BaÀl) en Houtkruise gemaak en hom neergebuig voor die hele leër van die Hemele en hulle gedien;
4 ook altare gebou in die Huis van JaHWeH waarvan JaHWeH gesĂȘ het: In Jerusalem sal My Naam vir ewig wees.
5 En hy het altare gebou vir die hele leër van die Hemele in altwee die voorhowe van die Huis van JaHWeH.
6 Ook het hy self sy seuns deur die vuur laat deurgaan in die Vallei van die seun van Verbranding en met goĂ«lery en verklaring van voortekens en towery omgegaan en dodebesweerders en waarsĂȘers aangestel; hy het baie gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, om Hom te tart.
7 Hy het ook ân gesnede beeld van ân idool wat hy gemaak het, in die Huis van die Elohim opgestel waarvan Elohim aan Dawid en sy seun Salomo gesĂȘ het: In hierdie Huis en in Jerusalem wat Ek uit al die stamme van JisraEl verkies het, sal Ek vir ewig My Naam vestig.
8 En Ek sal die voet van JisraEl nie meer laat wyk vanaf die Adamah[die adamiet se Aarde] wat Ek vir julle vaders bestem het nie, as hulle net sorgvuldig doen alles wat Ek hulle beveel het volgens die hele Wet en die Insettinge en Regsprake deur die hand van MoshĂš.
9 Maar Manasse het JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem verlei om meer besoedeling te doen as die nasies wat JaHWeH voor die kinders van JisraEl uit verdelg het.
10 En JaHWeH het met Manasse en met Sy volk gespreek, maar hulle het nie geluister nie.
11 Daarom het JaHWeH die leërowerstes van die koning van Assirië oor hulle gebring, en dié het Manasse met hake gevang en hom met koperkettings geboei en hom na Babel vervoer.
12 Maar in sy benoudheid het hy die Aangesig van JaHWeH, sy Elohey om Barmhartigheid gesmeek en hom diep verootmoedig voor die Aangesig van die Elohey van sy vaders
13 en tot Hom gebid; en Hy het hom verhoor en na sy smeking geluister en hom na Jerusalem in sy koningskap teruggebring. Toe het Manasse erken dat: Hy, JaHWeH die Elohim is.
14 En daarna het hy ân buitemuur vir die Stad van Dawid gebou, westelik van die Gihon in die dal tot by die ingang na die Vispoort en dit om die Heuwel getrek en baie hoog gemaak, en leĂ«rowerstes in al die versterkte stede in JeHĂ»Wdah aangestel.
15 En hy het die gode van die uitlander en die idoolafbeeldings uit die Huis van JaHWeH verwyder, ook al die altare wat hy op die berg van die Huis van JaHWeH en in Jerusalem gebou het, en hulle buitekant die Stad gegooi.
16 En hy het die altaar van JaHWeH weer opgerig en daar slagdiere vir vergoeding geslag en hulle hande uitgestrek en aan JeHûWdah bevel gegee om JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te dien.
17 Tog het die volk nog op die Hoogtes geslag, maar net aan JaHWeH, hulle Elohey.
18 En die verdere geskiedenis van Manasse en sy gebed tot sy Elohey en die woorde van die sieners wat tot hom gespreek het in die Naam van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, kyk, dit is in die Geskiedenis van die konings van JisraEl.
19 En sy gebed en hoe hy verhoor is en al sy oortredinge en sy ontrou en die plekke waar hy Hoogtes gebou en die houtkruise en gesnede beelde opgerig het voor sy verootmoediging, kyk, dit is beskrywe in die woorde van die Siener GĂłsai.
20 En Manasse het ontslaap met sy vaders, en hy is in sy huis begrawe; en sy seun Amon het in sy plek koning geword.
Regering van die besoedelde Amon.
21 AMON was twee-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en twee jaar het hy in Jerusalem geregeer.
22 En hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, soos sy vader Manasse gedoen het; en Amon het aan al die gesnede beelde geslag wat sy vader Manasse gemaak het en hulle ywerig gedien.
23 Maar hy het hom nie verootmoedig voor die Aangesig van JaHWeH soos sy vader Manasse hom verootmoedig het nie; maar hy, Amon, het die skuld vermeerder.
24 En sy dienaars het teen hom saamgesweer en hom in sy huis gedood.
25 Maar die volk van die Aarde het almal doodgeslaan wat teen koning Amon saamgesweer het, en die volk van die Aarde het sy seun JoshiJaHûW in sy plek koning gemaak.
JoshiJaHûW, koning van JeHûWdah, roei die idolary uit. Die Boekrol van die Wet word weer in die Tempel gevind.
1Â JOSHIJAHĂW was agt jaar oud toe hy koning geword het, en een-en-dertig jaar het hy in Jerusalem geregeer.
2 En hy het gedoen wat Reg was in die Oë van JaHWeH en gewandel in die weë van sy vader Dawid en nie regs of links afgewyk nie.
3 En in die agtste jaar van sy regering, terwyl hy nog jonk was, het hy begin om die Elohey van sy vader Dawid te soek, en in die twaalfde jaar het hy begin om JeHûWdah en Jerusalem te suiwer van die Hoogtes en die houtkruise en die gesnede afbeeldings en die gegote afbeeldings.
4 En hulle het voor sy oë die altare van die Here (BaÀl) omgegooi; en die sontorings wat daar bo-op was, het hy stukkend gekap en die houtkruise en die gesnede afbeeldings en die gegote afbeeldings verbreek en vermaal en dit oor die grafte gestrooi van die wat aan hulle geslag het.
5 En die beendere van die priesters het hy op hulle altare verbrand en JeHûWdah en Jerusalem gesuiwer.
6 En in die stede van Manasse en Efraim en SĂmeon en tot by NĂĄftali, in hulle puinhope rondom,
7 het hy die altare omgegooi, en die houtkruise en gesnede afbeeldings het hy tot stof vergruis en al die sontorings in die hele Aarde van JisraEl het hy omgekap. Daarna het hy na Jerusalem teruggekom.
8 En in die agttiende jaar van sy regering, toe hy besig was om die Aarde en die Tempel te suiwer, het hy Safan, die seun van AtzalJaHuW, en Maà seiJaHûW, die owerste van die Stad, en JÎWag, die seun van JÎWagaz, die kanselier, gestuur om die Huis van JaHWeH, sy Elohey te herstel.
9 Toe hulle by die hoëpriester GielkiJaHûW kom, het hulle die geld afgegee wat in die Huis van Elohim gebring was, wat die Leviete, die drumpelwagters, versamel het uit Manasse en Efraim en uit die hele oorblyfsel van JisraEl en uit die hele JeHûWdah en Benjamin en die inwoners van Jerusalem.
10 Hulle het dit naamlik oorhandig aan die uitvoerders van die werk wat aangestel was oor die Huis van JaHWeH, en dié het dit gegee aan die arbeiders wat gewerk het aan die Huis van JaHWeH, om die Huis reg te maak en te herstel.
11 En hulle het dit gegee aan die skrynwerkers en die bouers, om gekapte klippe en hout vir die kappe aan te koop en om die geboue wat die konings van JeHûWdah verniel het, van balke te voorsien.
12 En die manne het getrou gearbei aan die werk; en oor hulle was aangestel: Jahat en ObadJaHĂ»W, Leviete uit die kinders van MerĂĄri, en ZekarJaH en MesĂșllam uit die kinders van die Kehatiete, om leiding te gee; en die Leviete, elkeen wat verstand gehad het van musiekinstrumente,
13 was oor die lasdraers Ă©n het al die werksmense bestuur by elke soort arbeid; uit die Leviete was ook skrywers en opsigters en poort-wagters.
14 En toe hulle die geld uithaal wat in die Huis van JaHWeH gebring was, het die priester GielkiJaHûW die Boekrol van die Wet van JaHWeH gevind wat deur die hand van MoshÚ [gegee] is.
15 Daarop het GielkiJaHĂ»W aan die skrywer Safan gesĂȘ: Ek het die Boekrol van die Wet in die Huis van JaHWeH gevind! Toe gee GielkiJaHĂ»W die Boekrol aan Safan,
16 en Safan het die Boekrol na die konings gebring en aan die koning verder verslag gegee en gesĂȘ: Alles wat in die hande van u dienaars gegee is, doen hulle:
17 hulle het die silwer wat daar in die Huis van JaHWeH was, uitgeskud en oorhandig aan die opsigters en die uitvoerders van die werk.
18 Toe gee die skrywer Safan aan die koning te kenne en sĂȘ: Die priester GielkiJaHĂ»W het aan my ân Boekrol gegee; en Safan het aan die koning daaruit voorgelees.
19 En toe die koning die woorde van die Wet hoor, het hy sy klere geskeur,
20 en die koning het bevel gegee aan GielkiJaHĂ»W en AhĂkam, die seun van Safan, en Abdon, die seun Mika, en Safan, die skrywer, en AsaJaH, die dienaar van die koning, en gesĂȘ:
21 Gaan raadpleeg JaHWeH vir my en vir die wat in JisraEl en in JeHûWdah oorgebly het, oor die woorde van die Boekrol wat gevind is; want groot is die Grimmigheid van JaHWeH wat oor ons uitgestort is, omdat ons vaders die woord van JaHWeH nie gehou het om te handel volgens alles wat in hierdie Boekrol voorgeskrywe is nie.
22 Toe gaan GielkiJaHûW en die wat die koning [gestuur het], na die profetes Hulda, die vrou van Sallum, die seun van Tokhat, die seun van Hasra, die klerebewaarder - sy het in Jerusalem in die Nuwe Stad gewoon - en hulle het so met haar gespreek.
23 Toe sĂȘ sy aan hulle: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: SĂȘ aan die man wat julle na My gestuur het,
24 so spreek JaHWeH: Kyk, Ek bring ân ellende oor hierdie plek en oor sy inwoners, al die vervloekinge wat geskrywe staan in die Boekrol wat hulle aan die koning van JeHĂ»Wdah voorgelees het.
25 Omdat hulle My verlaat en vir gode van andere reukwerk berei het, om My te tart met al die werke van hulle hande, daarom sal My Grimmigheid oor hierdie plek uitgestort en nie uitgeblus word nie.
26 Maar aan die koning van JeHĂ»Wdah wat julle stuur om JaHWeH te raadpleeg, aan hom moet julle sĂł sĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Wat die woorde betref wat jy gehoor het
27 omdat jou hart week is en jy jou voor die Aangesig van Elohim verneder het toe jy Sy woorde teen hierdie plek en teen sy inwoners hoor, en jy jou voor My Aangesig verneder het en jou klere geskeur en voor My Aangesig geween het, daarom het Ek ook verhoor, spreek JaHWeH.
28 Kyk, Ek sal jou by jou vaders versamel, en jy sal met vrede in jou graf versamel word, en jou oë sal al die ellende nie aansien wat Ek oor hierdie plek en oor sy inwoners bring nie. En hulle het die koning antwoord gebring.
29 Toe het die koning gestuur en al die oudstes van JeHûWdah en Jerusalem byeen laat kom.
30 En die koning het opgegaan in die Huis van JaHWeH en al die manne van JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem en die priesters en die Leviete en die hele volk, groot en klein, en hy het al die woorde uit die Boekrol van die Verbond wat in die Huis van JaHWeH gevind is, voor hulle ore gelees.
31 En die koning het op sy plek gaan staan en die Verbond voor die Aangesig van JaHWeH gesluit om JaHWeH te volg en Sy Gebooie en Sy Getuienisse en Sy Insettinge met sy hele hart en met sy hele siel te onderhou, om die woorde van die Verbond wat in hierdie Boekrol geskrywe is, te volbring.
32 En hy het almal wat in Jerusalem en in Benjamin te vinde was, laat toetree [tot die Verbond]; en die inwoners van Jerusalem het gehandel volgens die Verbond van Elohim, die Elohey van hulle vaders.
33 JoshiJaHûW het toe al die gruwels uit die Aarde van die kinders van JisraEl verwyder en almal wat in JisraEl te vinde was, diensbaar gemaak, om JaHWeH, hulle Elohey te dien; al sy dae het hulle nie van JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, afgewyk nie.
JoshiJaH hou ân plegtige Pasga vir JaHWeH.
1 DAARNA het JoshiJaHûW in Jerusalem die Pasga tot eer van JaHWeH gehou; en hulle het die Pasga doodgebloei op die veertiende vanaf die eerste maand.
2 En hy het die priesters hulle dienspligte laat waarneem en hulle versterk vir die diens in die Huis van JaHWeH.
3 Ook het hy aan die Leviete, die onderwysers van die hele JisraEl, wat apartgestel was vir JaHWeH, gesĂȘ: Sit die Ark van die Apartheid in die huis wat Salomo, die seun van Dawid, die koning van JisraEl, gebou het; laat sy nie ân las op julle skouers wees nie: dien nou JaHWeH, julle Elohey en Sy volk JisraEl;
4 en hou julle gereed volgens julle families, volgens julle afdelings, ooreenkomstig die voorskrif van Dawid, die koning van JisraEl, en die ordening van sy seun Salomo:
5 gaan staan in die Apartheid volgens die afdelings van die families van julle broers, die volksgenote, naamlik [vir elkeen daarvan] ân afdeling van ân Levitiese familie;
6 en laat die Pasga doodbloei en sonder julle af en berei hom vir julle broers, om te doen volgens die Woord van JaHWeH deur die hand van MoshĂš.
7 En JoshiJaHûW het aan die seuns uit die volk afgegee kleinvee, skaaplammers en boklammers, dit alles as Pasgas, aan almal wat daar aanwesig was, dertigduisend in getal, en drieduisend beeste; dit was uit die besitting van die koning.
8 Ook sy vorste het aan die volk, aan die priesters en die Leviete vrywillig afgegee. GielkiJaH[ûW] en ZekarJaHûW en JehiEl, die vorste oor die Huis van die Elohim, het aan die priesters as Pasgas tweeduisend-seshonderd [stuks kleinvee] en driehonderd beeste gegee. [1 Ezra 1:8]
9 En KenanJaHûW en sy broers ShemaJaHûW en NethanEl, en GashabJaHûW en JeiEl en JÎWzabad, die owerstes van die Leviete, het aan die Leviete as Pasgas vyfduisend [stuks kleinvee] en vyfhonderd beeste afgegee. [1 Ezra 1:9]
10 Die diens is toe gereël: die priesters het op hul plek gaan staan, en die Leviete volgens hulle afdelings, volgens die bevel van die koning.
11 Daarna het hulle die Pasga doodgebloei, en die priesters het die bloed uit die Leviete se hand geneem en hom gesprinkel, onderwyl die Leviete besig was om af te slag.
12 En hulle het wat vir die brandoffer bestem was, afgesonder om haar aan die familie-afdelings van die seuns van die volk te gee om aan JaHWeH nader te bring, soos geskrywe is in die Boekrol van MoshĂš; en net so met die beeste.
13 En hulle het die Pasga gaargemaak op die vuur volgens die Verordening, en die Aparthede, in potte en in kanne en in skottels gaargemaak en hom onverwyld aan al die seuns van die volk gebring.
14 Daarna het hulle hom ook vir hulleself berei en vir die priesters; want die priesters, die seuns van AĂ€ron, was tot in die nag besig met die bereiding van die brandoffer en die vetstukke; daarom het die Leviete dit vir hulleself en vir die priesters, die seuns van AĂ€ron, berei.
15 En die sangers, die seuns van Asaf, was op hulle plek volgens die bevel van Dawid en van Asaf en Heman en JedĂștun, die siener van die koning, en die poortwagters by elke poort; hulle het nie nodig gehad om van hulle diens af weg te gaan nie, want hulle broers, die Leviete, het hom vir hulle berei.
16 Die hele diens van JaHWeH is toe op dié dag gereël - om die Pasga te hou en brandoffers te bring op die altaar van JaHWeH, volgens die bevel van koning JoshiJaHûW.
17 En die kinders van JisraEl wat aanwesig was, het die Pasga gehou in dié tyd, en ook die Fees van die Ongesuurde Brode, sewe dae lank.
18 So ân Pasga soos diĂ© is in JisraEl nie gehou van die dae van die profeet een_shemuel af nie, en al die konings van JisraEl het nie so ân Pasga gehou as wat JoshiJaHĂ»W en die priesters en die Leviete en die hele JeHĂ»Wdah en JisraEl wat aanwesig was, en die inwoners van Jerusalem gehou het nie.
19 In die agttiende jaar van die regering van JoshiJaHûW is hierdie Pasga gehou.
JoshiJaHĂ»W sneuwel in ân oorlog met Nego, koning van Egipte.
20 Nàdit alles, toe JoshiJaHûW die huis herstel het, het Nego, die koning van Egipte, opgetrek om te veg by Kårkemis aan die Eufraat, en JoshiJaHûW het uitgetrek hom tegemoet.
21 Toe stuur hy boodskappers na hom om te sĂȘ: Wat het ek met jou te doen, koning van JeHĂ»Wdah? Ek kom nie vandag teen jĂłu nie, maar teen die huis wat gedurig teen my oorlog voer; en Elohim het gesĂȘ ek moet gou maak. Verset jou nie teen Elohim wat met my is, dat Hy jou nie vernietig nie.
22 JoshiJaHĂ»W het egter sy gesig nie van hom afgewend nie, maar homself onkenbaar gemaak om teen hom te veg; hy het nie geluister na die woorde van Nego uit die Mond van Elohim nie en aangekom om te veg in die laagte van MegĂddo.
23 En die skutters het koning JoshiJaHĂ»W raak geskiet. Toe sĂȘ die koning aan sy dienaars: Bring my weg, want ek is swaar gewond.
24 Sy dienaars bring hom toe van die strydwa af weg en laat hom op sy tweede wa ry en vervoer hom na Jerusalem; en hy het gesterwe en is begrawe in die grafte van sy vaders, terwyl die hele JeHûWdah en Jerusalem oor JoshiJaHûW gerou het.
25 En JirmeJaHĂ»W het ân klaaglied op JoshiJaHĂ»W gedig, en al die sangers en sangeresse het in hulle klaag-liedere van JoshiJaHĂ»W gespreek tot vandag toe en dit tot ân insetting in JisraEl gemaak; en kyk, dit is beskrywe in die Klaagliedere.
26 En die verdere geskiedenis van JoshiJaHûW en sy vroomheid, volgens wat geskrywe is in die Wet van JaHWeH,
27 sy geskiedenis dan, die vroeëre en die latere, kyk, dit is beskrywe in die Boekrol van die Konings van JisraEl en JeHûWdah.
JÎWagaz, JeHÎWjakim en JaHJagin konings van JeHûWdah.
1 EN die volk van die Aarde het JeHÎWagaz, die seun van JoshiJaHûW, geneem en hom koning gemaak in die plek van sy vader in Jerusalem. [1 Ezra 1:34]
2 Drie-en-twintig jaar was JĂŽWagaz oud toe hy koning geword het, en drie maande het hy in Jerusalem geregeer.
3 En die koning van Egipte het hom in Jerusalem afgesit en die Aarde ân boete opgelĂȘ van honderd talente silwer en ân talent goud. [1 Ezra 1:35, 36]
4 Daarop het die koning van Egipte sy broer El-Jakim koning gemaak oor JeHûWdah en Jerusalem en sy naam verander in JeHÎWjakim; maar Nego het sy broer JÎWagaz saamgeneem en hom na Egipte gebring. [1 Ezra 1:37, 38]
5 Vyf-en-twintig jaar was JeHĂŽWjakim oud toe hy koning geword het, en elf jaar het hy in Jerusalem geregeer; en hy het gedoen wat besoedel was in die OĂ« van JaHWeH, sy Elohey.
6 Nebukadnésar, die koning van Babel, het teen hom opgetrek en hom met koperkettings geboei om hom na Babel te vervoer.
7 Ook van die voorwerpe van die Huis van JaHWeH het Nebukadnésar na Babel gebring en dit in sy tempel in Babel gesit.
8 Die verdere geskiedenis van JeHÎWjakim en sy gruwels wat hy bedryf het, en wat verder by hom gevind is, kyk, dit is beskrywe in die Boekrol van die Konings van JisraEl en JeHûWdah; en sy seun JeHÎWjakin het in sy plek koning geword.
9 Agt[tien] jaar was JeHÎWjakin oud toe hy koning geword het, en drie maande en tien dae het hy in Jerusalem geregeer; en hy het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH. [2 Ezra 1:43, 44]
10 By die wisseling van die jaar het koning Nebukadnésar gestuur en hom na Babel laat bring, saam met die kosbare voorwerpe van die Huis van JaHWeH, en sy broer SedekiJaHûW koning oor JeHûWdah en Jerusalem gemaak.
SedekiJaHûW die laaste koning van JeHûWdah. Nebukadnéser verwoes Jerusalem en voer die volk weg in gevangenskap.
11 EEN-EN-TWINTIG jaar was SedekiJaHûW oud toe hy koning geword het, en elf jaar het hy in Jerusalem geregeer. [1 Ezra 1:45, 46]
12 En hy het gedoen wat besoedel was in die Oë van JaHWeH, sy Elohey; hy het hom nie verootmoedig voor JirmeJaHûW, die profeet, [wat gespreek het] uit die Mond van JaHWeH nie. [1 Ezra 1:47]
13 En hy het ook gerebelleer teen koning Nebukadnésar wat hom by Elohim laat sweer het; maar hy was hardnekkig en het sy hart verhard, sodat hy hom nie tot JaHWeH, die Elohey van JisraEl, bekeer het nie.
14 Ook al die owerstes van die priesters en die volk het baie ontrou gehandel, volgens al die gruwels van die nasies, en die Huis van JaHWeH wat Hy in Jerusalem apart gestel het, besoedel. [1 Ezra 1:48, 49]
15 En JaHWeH, die Elohey van hulle vaders, het vroeg en laat na hulle gestuur deur die diens van Sy boodskappers; want Hy het Medelye met Sy volk en met Sy woning gehad. [1 Ezra 1:50]
16 Maar hulle het die boodskappers van die Elohim uitgelag en Sy woorde verag en met Sy profete gespot, totdat die Grimmigheid van JaHWeH teen Sy volk opgekom het, totdat daar geen genesing meer was nie.
17 So het Hy dan die koning van die Chaldeërs teen hulle laat optrek, en dié het hulle jongmanne met die swaard in die huis van hulle apartheidsplek gedood en geen jongman of maagd, oue of gryse, verskoon nie: Hy het alles in sy hand gegee. [1 Ezra 1:51-53]
18 En al die voorwerpe van die Huis van die Elohim, groot en klein, en die skatte van die Huis van JaHWeH en die skatte van die koning en van sy vorste, alles het hy na Babel gebring. [1 Ezra 1:54]
19 En hulle het die Huis van die Elohim verbrand en die muur van Jerusalem omgegooi en al haar paleise met vuur verbrand, sodat al haar kosbare voorwerpe vernietig is. [1 Ezra 1:55]
20 En die wat van die swaard oorgebly het, het hy na Babel in ballingskap weggevoer, en hulle het vir hom en sy seuns slawe geword, totdat die koninkryk van Persië tot heerskappy gekom het, [1 Ezra 1:56]
21 sodat die Woord van JaHWeH deur die mond van JirmeJaHûW vervul sou word: totdat die Aarde vir haar Sabbatte vergoeding gekry het; al die dae van die verwoesting het sy gerus om sewentig jaar vol te maak. [1 Ezra 1:58]
Kores gee die manne van JeHûWdah verlof om na hulle Aarde terug te gaan.
22 EN in die eerste jaar van Kores, die koning van PersiĂ«, het JaHWeH - sodat die Woord van JaHWeH deur die mond van JirmeJaHĂ»W in vervulling sou gaan - die gees van Kores, die koning van PersiĂ«, opgewek, dat hy ân oproep deur sy hele koninkryk laat gaan het, selfs ook skriftelik, om te sĂȘ: [1 Ezra 2:1, 2]
23 So sĂȘ Kores, die koning van PersiĂ«: Al die koninkryke van die Aarde het JaHWeH, die Elohey van die Hemele, aan my gegee, en Hy het my opgedra om vir Hom ân huis te bou in Jerusalem wat in JeHĂ»Wdah is. Enigeen onder julle wat aan Sy volk behoort - mag JaHWeH, sy Elohey met hom wees, en laat hom optrek! [1 Ezra 2:3, 4, 5]
Hierdie is die Boekrol van die geslagte van Adam wat deur Elohim op die Aarde geskape is op die dag toe JaHWeH, onse Elohey, die Hemele en Aarde gemaak het.
Die Skepping van die Adam
1Â ELOHIM het gesĂȘ: Laat Ons adamiete maak na Ons beeld, na Ons gelykenis, en Elohim het die Adamiet geskape na Sy beeld.
2 Die Elohim het die Adamiet geformeer uit die stof van die Adamah [die adamiet se Aarde] en in sy neus die asem van die lewe geblaas, en die Adamiet het ân lewende siel geword, bedeeld met spraak.
3 Ook het JaHWeH Elohim gesĂȘ: Dit is nie goed dat die Adamiet alleen is nie, Ek sal vir hom ân hulp maak.
4 Toe het JaHWeH Elohim ân diepe slaap op Adam laat val, en hy het geslaap, en Hy het een van sy sykante geneem en vlees daarom gebou en haar gevorm en na Adam gebring en Adam het uit sy slaap ontwaak en kyk, ân vrou het voor hom gestaan. (GenĂ©sis2:21)
5 Toe sĂȘ die Adamiet: Dit is been van my gebeente en sy sal mannin genoem word, want sy is uit die man geneem, en Adam het haar Gawwah(Eva) genoem, omdat sy moeder geword het van alles wat lewe.
6 Elohim het hulle geseĂ«n en het hulle Adam en Gawwah genoem op die dag dat Hy hulle gemaak het, en JaHWeH Elohim het gesĂȘ: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die Aarde.
7 JaHWeH Elohim het Adam en sy vrou geneem en Hy het hulle in die Tuin van Eden gestel om haar te bewerk en te bewaak; en Hy het aan hulle ân bevel gegee en gesĂȘ: Van al die bome in die Tuin mag julle vrylik eet, maar van die Boom van die Kennis van suiwer en besoedel, van haar mag julle nie eet nie, want die dag as julle van haar eet, sal julle sekerlik sterwe.
8 Toe Elohim hulle geseën en opdragte gegee het, het Hy hulle verlaat, en Adam en sy vrou het in die Tuin gewoon volgens die opdrag wat JaHWeH hulle beveel het.
9 Nagash/slang, wat Elohim saam met hulle op die Aarde geskape het, het na hulle gekom om hulle aan te hits om die opdrag wat Elohim aan hulle beveel het, te oortree.
10 Nagash/slang het die vrou uitgelok en oorreed om van die Boom van Kennis te eet, en die vrou het na die stem van Nagash/slang geluister, en sy het die Woord van Elohim oortree, en sy het geneem van die Boom van suiwer en besoedel, en sy het geëet, en ook aan haar man gegee, en hy het geëet.
11 Adam en sy vrou het die opdrag van Elohim wat Hy hulle beveel het oortree, en Elohim het dit geweet, en Sy Woede teen hulle het ontvlam en Hy het hulle vervloek.
12 JaHWeH Elohim het hulle daardie dag uit die Tuin van Eden verdryf om die Adamah [die adamiet se Aarde] te bewerk waaruit hulle geneem is. En hulle het gegaan en gaan woon aan die oostekant van die Tuin van Eden; en Adam het sy vrou Gawwah beken en sy het twee seuns en drie dogters gebaar. (Genésis3:23) Wysheid van Salomo 10:1]
13 Sy het die naam van die eersgeborene Kain genoem en het gesĂȘ: Ek het ân man verkry met die hulp van JaHWeH, en die naam van die ander het sy genoem, Abel, want sy het gesĂȘ: In leegheid het ons op die Adamah [die adamiet se Aarde] gekom, en in leegheid sal ons daarvandaan geneem word.
14 Die seuns het grootgeword en hulle vader het aan elk ân deel van die Adamah [die adamiet se Aarde] gegee, en Kain was ân landbouer en Abel ân skaapherder.
15 Na verloop van tyd het hulle ân geskatte bydrae aan JaHWeH gebring. En Kain het van die vrugte van die Adamah [die adamiet se Aarde] gebring, en Abel het van die eersgeborenes van sy kleinvee, van die vet daarvan, gebring, en Elohim het Abel en sy eerbewys barmhartig aangesien, en ân vuur het neergedaal van JaHWeH af en het dit verteer.
16 Na Kain en sy eerbewys het JaHWeH hom nie gewend en geneig nie, want hy het van die minderwaardige vrugte van die Adamah [die adamiet se Aarde] voor die Aangesig van JaHWeH gebring, en Kain was jaloers oor sy broer omrede daarvan en hy het ân rede gesoek om hom te vermoor.
17 Met verloop van tyd het Kain en Abel, sy broer, die veld in gegaan om hulle werk te doen; en hulle was albei in die veld, Kain was besig om sy Adamah [die adamiet se Aarde] te bewerk en te ploeg, en Abel besig om sy kudde kos te gee, en die kudde het deur daardie deel wat Kain pas geploeg het, geloop en dit het Kain erg gegrief.
18 Kain het sy broer in woede genader, en hy het aan hom gesĂȘ: Wat is daar tussen jou en my dat jy hier moet kom bly en jou kudde moet saambring om in my Adamah [die adamiet se Aarde] te kom wei?
19 Abel het sy broer geantwoord en sĂȘ aan hom: Wat is daar tussen my en jou, dat jy die vleis van my kudde eet en jou klee met hulle wol?
20 Daarom, trek uit die wol van my skape waarmee jy jou klee, en vergoed my vir hulle vrug en vlees wat jy geĂ«et het, en wanneer jy dit gedoen het, sal ek jou Adamah [die adamiet se Aarde] verlaat soos jy gesĂȘ het.
21 Kain het aan sy broer, Abel, gesĂȘ: Sekerlik, as ek jou vandag vermoor, wie sal jou bloed van my vra?
22 Abel antwoord Kain, en sĂȘ: Sekerlik sal Elohim wat ons op die Aarde gemaak het, wraak neem oor my saak en Hy sal my bloed van jou opeis as jy my vermoor, want JaHWeH is die Regter en Beslisser en dit is Hy wat die adamiet sal vergeld volgens sy besoedeling, en die besoedelde man volgens die besoedeling wat hy op die Aarde mag doen,
23 En nou, as jy my hier moet vermoor, sekerlik weet Elohim wat jou verborge gedagtes is, en Hy sal jou oordeel volgens die boosheid wat jy verklaar het wat jy vandag aan my wil doen.
24 En kyk, toe Kain die woord hoor wat sy broer Abel gespreek het, het die woede van Kain ontvlam teen sy broer Abel dat hy so ân ding durf verklaar het.
25 Kain het haastig opgestaan en die yster gedeelte van sy ploeg geneem en daarmee skielik sy broer geslaan en doodgemaak. En Kain het die bloed van sy broer Abel op die Adamah [die adamiet se Aarde] verspil, en die bloed van Abel het voor die kudde gevloei op die Adamah [die adamiet se Aarde].
26 Daarna het Kain berou gekry dat hy sy broer doodgeslaan het, en hy was baie bedroef, en hy het oor hom geween en hy was baie bedroef.
27 Kain het opgestaan en ân gat in die veld gegrawe waarin hy sy broer se liggaam geplaas het, en hy het die Adamah [die adamiet se Aarde] daaroor gegooi.
28 JaHWeH het geweet wat Kain aan sy broer gedoen het, en JaHWeH het aan Kain verskyn en aan hom gesĂȘ: Waar is Abel, jou broer, wat saam met jou was?
29 Kain het gehuigel en gesĂȘ: Ek weet nie, is ek my broer se wagter? En JaHWeH sĂȘ aan hom: Wat het jy gedoen? Die stem van die bloed van jou broer roep na My van die Adamah [die adamiet se Aarde] af waar jy hom vermoor het.
30 Want jy het jou broer vermoor en jy het gehuigel voor My, en het gedink in jou hart dat Ek jou nie gesien het nie, en dat Ek nie al jou dade ken nie.
31 Maar jy het hierdie ding gedoen en het jou broer vermoor tot geen voordeel nie, en omdat hy opreg met jou gepraat het. En nou, daarom sal jy vervloek wees, ver van die Adamah [die adamiet se Aarde] wat haar mond oopgemaak het om die bloed van jou broer uit jou hand te ontvang, en waarin jy hom begrawe het.
32 As jy die Adamah [die adamiet se Aarde] bewerk, sal sy haar vermoĂ« aan jou nie meer gee soos aan die begin nie, want die Adamah [die adamiet se Aarde] sal dorings en distels voortbring, en ân swerwer en ân vlugteling sal jy op Aarde wees tot die dag van jou dood.
33 Toe gaan Kain weg van die Aangesig van JaHWeH, van die plek waar hy was, en hy het getrek en geswerf in die Aarde aan die oostekant van Eden, hy en almal wat aan hom behoort het.
34 Kain het sy vrou beken, en sy het swanger geword en ân seun gebaar, en hy het hom *Henog genoem, en gesĂȘ: In daardie tyd het JaHWeH begin om hom rus en vrede in die Aarde te gee. [*Nie die Henog wat opgevaar het nie]
35 In daardie tyd het Kain ook begin om ân stad te bou: en hy het die stad gebou en na die naam van sy seun Henog genoem; want in daardie dae het JaHWeH hom rus op die Aarde gegee, en hy het nie geswerf en gevlug soos in die begin nie..
36 En vir Henog is Irad gebore; en Irad was die vader van Megujael; en Megujael was die vader van Methushael.
Die besoedeling van die adamiete vermeerder
1Â DIT was in die honderd-en-dertigste jaar in die lewe van Adam op die Aarde dat hy weer vir Gawwah, sy vrou, beken het, en Gawwah het swanger geraak en het ân seun gebaar na sy beeld en gelykenis en sy het hom Set genoem, en gesĂȘ: Want Elohim het ân ander saad in die plek van Abel aangewys, want Kain het hom doodgemaak.
2 Toe Set honderd-en-vyf jaar oud was, het hy ân seun verwek; en Set het sy seun Enos genoem, en gesĂȘ: Want in daardie tyd het die seuns van die Adam begin vermeerder, en hulle siele en harte bedroef deurdat hulle teen Elohim oortree en gerebelleer het.
3 Dit was in die dae van Enos dat die seuns van die Adam voortgegaan het om teen Elohim te rebelleer en te oortree, en die Woede van JaHWeH het vermeerder teen die seuns van die Adam.
4 Die seuns van die Adam het gegaan en gode gedien, en hulle het JaHWeH vergeet wat hulle op die Aarde geskape het: en in daardie dae het die seuns van die Adam beelde gemaak van brons en yster, hout en klip, en voor hulle neergebuig en hulle gedien.
5 Elke man het sy gode gemaak en voor hulle neergebuig, en die seuns van die Adam het JaHWeH verlaat al die dae van Enos en sy kinders: en die Woede van JaHWeH het ontvlam as gevolg van hulle dade en gruwels wat hulle op die Aarde gedoen het.
6 JaHWeH het gemaak dat die waters van die rivier Gihon hulle oorweldig het, en Hy het hulle vernietig en verteer, en Hy het ân derde deel van die Aarde vernietig, maar desnieteenstaande het die seuns van die Adam hulle nie van hulle besoedelde weĂ« bekeer nie en hulle hande was uitgestrek om besoedeling voor die Aangesig van JaHWeH te doen. (GenĂ©sis2:13)
7 In daardie dae is daar nie gesaai nie en ook nie geoes op die Aarde nie, en daar was geen voedsel vir die seuns van die Adam nie en die hongersnood was baie groot in daardie dae.
8 Die saad wat hulle in daardie dae gesaai het, het in die Adamah [die adamiet se Aarde] dorings en distels en doringstruike geword; want van die dae van Adam af was daar hierdie bevel wat betref die Adamah [die adamiet se Aarde], naamlik die vloek van Elohim, waarin Hy die Adamah [die adamiet se Aarde] vervloek het, as gevolg van die oortreding wat Adam gedoen het voor die Aangesig van JaHWeH.
9 Dit was toe die adamiet voortgegaan het om te rebelleer en teen Elohim te oortree, en hulle weë bedorwe gemaak het dat die Adamah [die adamiet se Aarde] ook bedorwe geword het.
10 Toe Enos negentig jaar oud was het hy die vader van Kenan geword.
11 Kenan het grootgeword en hy was veertig jaar oud, en hy het wys geword en kennis en vaardighede van alle wysheid gehad, en hy het geheers oor al die seuns van die Adam, en hy het die seuns van die Adam gelei na Wysheid en Kennis, want Kenan was ân baie wyse man en het begrip van alle Wysheid gehad, en met sy Wysheid het hy oor geeste en demone geheers;
12 Kenan het deur Sy Wysheid geweet dat Elohim die seuns van die Adam sou vernietig omdat hulle oortree het op die Adamah [die adamiet se Aarde], en dat JaHWeH in die laaste dae die waters van die vloed oor hulle sou bring.
13 In daardie dae het Kenan op tablette van klip geskrywe wat in die tyd wat kom, sou gebeur, en hy het dit by sy skatte geplaas.
14 Kenan het oor die hele Aarde geheers, en hy het sommige van die seuns van die Adam bekeer na die diens van Elohim.
15 Toe Kenan sewentig jaar oud was het hy drie seuns en twee dogters verwek.
16 Hier is die name van die kinders van Kenan: die naam van die eersgeborene was MahalalEl, die tweede Enan, en die derde Mered, en hulle susters was Ada en Silla; hierdie is die vyf kinders van Kenan wat vir hom gebore is.
17 Lameg, die seun van Methushael het verwant geraak aan Kenan deur die huwelik en hy het sy twee dogters as vroue geneem, en Ada het swanger geword en ân seun vir Lameg gebaar en sy het hom Jabal genoem.
18 Sy het weer swanger geword en ân seun gebaar, en sy het hom Jubal genoem, en Silla, haar suster, was onvrugbaar in daardie dae en het geen afstammelinge gehad nie.
19 In daardie dae het die seuns van die Adam begin oortree teen Elohim, en hulle het die Gebod oortree wat Hy gebied het aan Adam, wees vrugbaar en vermeerder en vul die Aarde. [Haggai 1:6]
20 Sommige van die seuns van die Adam het hulle vroue ân drankie laat drink sodat hulle kinderloos sou bly, en dat hulle hul figure kon behou en waardeur hulle pragtige voorkomste nie sou bederf nie.
21 Toe sommige van die seuns van die Adam gemaak het dat sommige van hulle vroue moes drink, het Silla saam met hulle gedrink.
22 Die swanger vroue het afskuwelik gelyk vir hulle mans, soos weduwees, terwyl hulle mans leef, want net aan die kinderloses was hulle verknog.
23 Aan die einde van dae en jare, toe Silla oud word, het JaHWeH haar baarmoeder oopgemaak.
24 Sy het swanger geword en ân seun gebaar en sy het hom Tubal-Kain genoem, en gesĂȘ: Nadat ek verwelk het, het ek hom verkry van El Almagtig.
25 Sy het weer swanger geword en ân dogter gebaar, en sy het haar NaĂ€ma genoem, want sy het gesĂȘ: Nadat ek verwelk het, het ek plesier en genot verkry.
26 Lameg was oud en ver heen in jare, en sy oë was dof sodat hy nie kon sien nie, en Tubal-Kain, sy seun, het hom gelei en dit was eendag toe Lameg die veld in is en Tubal-Kain by hom was, en terwyl hulle in die veld geloop het, het Kain, die seun van Adam, nader gekom, want Lameg was baie oud en kon nie veel sien nie, en Tubal-Kain, sy seun, was baie jonk.
27 Tubal-Kain het aan sy vader gesĂȘ om sy boog te span en met die pyle het hy Kain, wat nog baie ver was doodgemaak en hy het hom doodgemaak, want hy het vir hulle soos ân dier gelyk.
28 Die pyle het Kain se liggaam binnegedring, al was hy ver van hulle af, en hy het op die Aarde geval en gesterf.
29 JaHWeH het Kain se besoedeling vergeld volgens sy eie besoedeling wat hy aan Abel gedoen het, volgens die Woord van JaHWeH wat Hy gespreek het.
30 So het dit gekom dat toe Kain dood is, Lameg en Tubal-Kain gaan kyk het hoe die dier wat hulle doodgemaak het lyk, en hulle het gesien, en kyk, Kain, hulle oupa het dood neergeslaan op die Aarde.
31 Lameg was baie hartseer omdat hy dit gedoen het, en toe hy sy hande saamslaan, het hy sy seun getref en sy dood veroorsaak.
32 Die vroue van Lameg het gehoor wat Lameg gedoen het, en hulle wou hom doodmaak.
33 Die vroue van Lameg het hom van daardie dag af gehaat omdat hy Kain en Tubal-Kain doodgemaak het, en Lameg se vroue het afsonderlik gaan woon en het nie na sy geroep geluister in daardie dae nie.
34 Lameg het na sy vroue gekom, en hy het aangedring dat hulle na hom luister wat betref die saak.
35 Hy het aan sy vroue, Ada en Silla gesĂȘ: Hoor my stem, o vroue van Lameg, gee aandag aan my woorde, want nou het julle jul verbeel en gesĂȘ dat ek ân man doodgemaak het met my wonde, en ân kind met my slag, want hulle het geen geweld gepleeg nie, maar sekerlik weet julle dat ek oud is en ân gryskop, en dat my oĂ« swaar is van ouderdom, en dat ek die ding onwetend gepleeg het.
36 Die vroue van Lameg het na hom geluister in die saak, en hulle het teruggekeer na hom op raad van hulle vader, Adam, maar hulle het geen verdere kinders vir hom gebaar nie, wetende dat Elohim se Woede aan die toeneem was in daardie dae teen die seuns van die Adam, en dat Hy hulle wou vernietig deur die waters van die vloed vanweë hul besoedeling.
37 Mahalalel die seun van Kenan het vyf-en-sestig jaar oud geword en hy het Jered verwek; en Jered het honderd-twee-en-sestig jaar oud geword en hy het Henog verwek. [Boekrol van die Opregte 5:3]
Henog word koning
1 TOE Henog vyf-en-sestig jaar oud was, het hy MetĂșsalag verwek, en Henog het met Elohim gewandel na MetĂșsalag gebore is, en hy het JaHWeH gedien, en het die besoedelde weĂ« van die adamiet verag.
2 Die gees van Henog was omgeef van JaHWeH se onderrig, in Kennis en Insig; en hy het hom wyslik onttrek van die seuns van die Adam, en homself verberg vir hulle vir talle dae.
3 Dit was na baie jare, terwyl hy JaHWeH gedien en voor Hom in sy huis gebid het, dat ân Boodskapper van JaHWeH na hom vanuit die Hemele geroep het en hy gesĂȘ het: Hier is ek.
4 En hy het gesĂȘ: Staan op, gaan uit jou huis uit en weg van die plek waar jy jouself verskuil, en verskyn aan die seuns van die Adam, sodat jy hulle kan leer in die Weg wat hulle moet volg en die werk wat hulle moet uitvoer om in te gaan in die WeĂ« van Elohim.
5 Henog het opgestaan volgens die Woord van JaHWeH, en het van sy huis af weggegaan, van sy plek en van die kamer waarin hy verskuil was, en hy het na die seuns van die Adam gegaan en hulle die Weë van JaHWeH geleer, en hy het in daardie tyd die seuns van die Adam versamel en aan hulle bekend gemaak die Kennis van JaHWeH.
6 Hy het beveel dat Sy verkondig moet word in al die plekke waar die seuns van die Adam woon, deur te sĂȘ: Waar is die man wat wens om die WeĂ« van JaHWeH en suiwer werke te ken? Laat hom na Henog toe kom.
7 Al die seuns van die Adam het saamgetrek by hom, want almal wat Haar begeer het, het na Henog gegaan en Henog het oor die seuns van die Adam geheers volgens die Woord van JaHWeH, en hulle het gekom en voor hom gebuig en hulle het Sy Woord gehoor.
8 En die Gees van Elohim was op Henog, en hy het al sy manne die Wysheid en die Weë van Elohim geleer, en die seuns van die Adam het JaHWeH gedien al die dae van Henog, en hulle het gekom om Sy Wysheid te hoor.
9 Al die konings van die seuns van die Adam, beide eerste en laaste, tesame met hulle prinse en regters, het na Henog gekom toe hulle van Sy Wysheid hoor, en hulle het gebuig voor hom, en hulle het Henog versoek om oor hulle te heers, waartoe hy toegestem het. [Boekrol van die Opregte 51:18]
10 Hulle het in hulle geheel byeengekom, eenhonderd-en-dertig konings en prinse, en hulle het Henog koning oor hulle gemaak en hulle was almal onder sy gesag en bevel.
11 Henog het hulle Wysheid, Kennis, en die Weë van JaHWeH geleer; en hy het vrede onder hulle gemaak, en Vrede was regoor die Aarde gedurende die lewe van Henog.
12 Henog het geheers oor die seuns van die Adam, tweehonderd-drie-en-veertig jaar, en hy het in Reg en Geregtigheid opgetree teenoor al sy mense, en hy het hulle gelei in die Weë van JaHWeH.
13 Die volgende is die geslagte van Henog, MetĂșsalag, Elishah en Elimeleg, drie seuns, en hulle susters was Melka en Nahma. En toe MetĂșsalag sewe-en-tagtig jaar oud was is Lameg vir hom gebore.
14 Dit was in die ses-en-vyftigste jaar van die lewe van Lameg dat Adam dood is, negehonderd-en-dertig jaar oud was hy by sy afsterwe, en sy twee seuns, saam met Henog en MetĂșsalag, sy seun, het hom luisterryk begrawe, soos by die begrafnis van konings, in die grot waarvan Elohim hom vertel het.
15 In daardie plek het al die seuns van die Adam bitterlik getreur en geween oor Adam; so het dit ân gewoonte onder die seuns van die Adam geword, tot vandag toe.
16 Adam het gesterf omdat hy geëet het van die Boom van Kennis. Hy en sy kinders na hom [moes sterf], soos JaHWeH Elohim gespreek het.
17 Dit was in die jaar van Adam se dood, wat die tweehonderd-drie-en-veertigste jaar van die heerskappy van Henog was. In daardie tyd het Henog besluit om hom af te sonder van die seuns van die Adam en homself te verskuil soos vroeër sodat hy JaHWeH kon dien.
18 Henog het dit gedoen, maar het hom nie heeltemal van hulle afgeskei nie, maar het drie dae weggebly van die seuns van die Adam en dan na hulle gegaan vir een dag.
19 Gedurende die drie dae dat hy in sy kamer was, het hy tot JaHWeH, sy Elohey gebid en Hom geprys, en die dag waarop hy aan sy onderdane verskyn het, het hy hulle die Weë van JaHWeH geleer, en alles wat hulle hom oor JaHWeH gevra het, het hy geantwoord.
20 Hy het dit vir baie jare op hierdie manier gedoen, en daarna het hy hom vir ses dae verskuil, en aan sy mense een dag in sewe dae verskyn, en daarna een dag in ân maand, en toe een dag in ân jaar, totdat al die konings, prinse en seuns van die Adam na hom gesoek het, en begeer het om weer eens die gesig van Henog te sien, en om sy woord te hoor; maar hulle kon nie, want al die seuns van die Adam was baie bang vir Henog, en hulle was bevrees om hom te nader, vanweĂ« die Glansrykheid wat op sy aangesig was, geen man kon na hom kyk nie uit vrees dat hy gestraf sal word en sterf.
21 Al die konings en prinse het besluit om die seuns van die Adam te versamel en na Henog toe te kom, menende dat hulle almal met hom kan praat teen die tyd dat hy tussen hulle sou verskyn, en hulle het so gedoen.
22 Die dag het gekom dat Henog uitgegaan het en hulle het almal versamel en na hom gekom, en Henog het die woorde van JaHWeH tot hulle gespreek en hy het hulle Wysheid en Kennis geleer en hulle het voor hom neergebuig en gesĂȘ: Mag die koning lewe, Mag die koning lewe.
23 En kyk, ân tyd later, toe die konings en prinse en die seuns van die Adam met Henog gepraat het, en Henog hulle die WeĂ« van Elohim geleer het, het ân Boodskapper van JaHWeH na Henog geroep uit die Hemele en was begerig om hom op te neem na die Hemele om daar te heers oor die seuns van Elohim, soos hy oor die seuns van die Adam geheers het op die Aarde.
24 Toe Henog dit hoor, het hy gegaan en al die bewoners van die Aarde versamel, en hulle Wysheid en Kennis geleer en hulle hemelse onderrig gegee, en hy het aan hulle gesĂȘ: Ek is versoek om na die Hemele op te vaar en ek ken nie die dag van my vertrek nie.
25 Daarom sal ek julle nou Kennis en Wysheid leer en sal ek julle onderrig voordat ek julle verlaat, oor hoe om op te tree op die Aarde, waardeur julle mag lewe en hy het dit gedoen.
26 Hy het hulle geleer in Wysheid en Kennis en hulle onderrig, en hy het hulle tereggewys, en Wette en uitsprake om op die Aarde te doen, voor hulle geplaas. Hy het Vrede tussen hulle gemaak en hulle Ewigdurende Lewe geleer, en hy het vir ân tyd by hulle gewoon, terwyl hy hulle al hierdie dinge geleer het.
27 Teen daardie tyd was die seuns van die Adam by Henog, en Henog het met hulle gepraat, en hulle het hulle oĂ« opgeslaan en die beeld van ân groot perd het uit die Hemele neergedaal en die perd het in die lug gestap,
28 en hulle het vir Henog vertel wat hulle gesien het, en Henog het aan hulle gesĂȘ: Ek is die oorsaak hoekom hierdie perd na die Aarde neerdaal; die tyd het gekom dat ek van julle af moet weggaan en julle sal my nie meer sien nie.
29 Die perd het op daardie tyd neergedaal en voor Henog gestaan, en al die seuns van die Adam wat by Henog was, het hom gesien.
30 Henog het weer bevel gegee dat ân stem moet aankondig, en sĂȘ: Waar is die man wat vreugde vind om die WeĂ« van JaHWeH, sy Elohey te ken, laat hom op hierdie dag na Henog kom voordat hy van ons weggeneem word.
31 Al die seuns van die Adam het bymekaar gekom en het na Henog gekom op daardie dag; en al die konings van die Aarde met hulle prinse en raadgewers het by hom vertoef daardie dag; en Henog het toe die seuns van die Adam Wysheid en Kennis geleer, en het hulle hemelse onderrig gegee; en hy het hulle gevra om JaHWeH te dien en om in Sy Weë te wandel al die dae van hulle lewe, en hy het voortgegaan om vrede tussen hulle te maak.
32 Dit was hierna dat hy opgestaan en op die perd gery het; en hy het weggegaan en al die seuns van die Adam het agter hom aangegaan, omtrent agthonderdduisend man, en hulle het een dagreis ver saam met hom gegaan. [Openbaring 19:11]
33 Op die tweede dag het hy aan hulle gesĂȘ: Keer terug na julle tente, hoekom sal julle gaan? Miskien mag julle sterf, en sommige van hulle is weg van hom, en die wat gebly het, het ses dagreise ver saam met hom gegaan. En Henog het elke dag vir hulle gesĂȘ: Keer terug na julle tente, anders kan julle sterf, maar hulle wou nie terugkeer nie, en hulle het saam met hom gegaan,
34 en op die sesde dag het sommige van die manne agtergebly en aan hom vasgeklou, en hulle het aan hom gesĂȘ: Ons sal saam met jou na die plek gaan waarheen jy moet gaan; sowaar as JaHWeH leef, slegs die dood sal ons skei.
35 Hulle het so sterk aangedring om saam met hom te gaan, dat hy met hulle ophou praat het; en hulle is agter hom aan en wou nie terugkeer nie,
36 toe die konings teruggekeer het, het hulle ân telling onderneem, sodat hulle die getal van die oorblywende manne kon weet wat [Vgl EliJaHuW in II Konings 2:11] saam met Henog is, en dit was op die sewende dag dat Henog opgevaar het in die Hemele in ân warrelwind, met perde en waens van vuur.
37 Op die agste dag het al die konings wat aanvanklik saam met Henog was, uitgegaan om die aantal manne wat by Henog was, terug te bring vanaf daardie plek waar hy in die Hemele opgevaar het.
38 Al daardie konings is na die plek en hulle het die Aarde daar met sneeu gevul gevind, en op die sneeu was daar groot stene van sneeu, en die een het vir die ander gesĂȘ: Kom, laat ons deur die sneeu breek en kyk, miskien is die manne wat by Henog gebly het dood, en is hulle nou onder die stene van sneeu, en hulle het gesoek, maar kon hom nie vind nie, want hy het in die Hemele opgevaar.
Vermenging neem toe oor die Aarde
1Â AL die dae wat Henog op die Aarde gelewe het, was driehonderd-vyf-en-sestig jaar.
2 Toe Henog na die Hemele opgevaar het, het al die konings van die Aarde opgestaan en MetĂșsalag, sy seun, geneem en hom gesalf, en hulle het gemaak dat hy oor hulle heers in die plek van sy vader.
3 MetĂșsalag het opreg opgetree voor die Aangesig van Elohim, soos sy vader Henog hom geleer het, en hy het op soortgelyke wyse gedurende sy hele lewe die seuns van die Adam Wysheid, Kennis en die Vrees vir Elohim geleer, en ook nie van die suiwer Weg afgewyk nie, nie na die regter- of die linkerkant nie.
4 Maar in die latere dae van MetĂșsalag het die seuns van die Adam weggedraai van JaHWeH af, en die Aarde verdorwe, hulle het mekaar beroof en geplunder, en hulle het teen Elohim gerebelleer en het oortree, en hulle was verdorwe in hulle weĂ«, en hulle wou nie luister na die stem van MetĂșsalag nie, maar het teen hom gerebelleer.
5 JaHWeH was uitermate toornig teen hulle, en JaHWeH het voortgegaan om die saad in daardie dae te vernietig, sodat daar nĂłg gesaai, nĂłg geoes is op die Aarde.
6 Want kyk, wanneer hulle in die Aarde gesaai het sodat hulle voedsel kon verkry vir hulle lewensonderhoud, het dorings en distels opgekom wat hulle nie gesaai het nie.
7 En steeds het die seuns van die Adam hulle nie bekeer van hulle besoedelde weë nie, want hulle hande was steeds uitgestrek om besoedeling voor die Aangesig van Elohim te doen, en hulle het JaHWeH uitgetart met hulle besoedelde weë, en JaHWeH was baie toornig jeens hulle, en Hy het berou gehad dat Hy die adamiet gemaak het.
8 En Hy het daaraan gedink om hulle te vernietig en uit te wis en Hy het so gedoen.
9 In daardie dae toe Lameg, die seun van MetĂșsalag, eenhonderd-en-sestig jaar oud was, het Set, die seun van Adam, gesterwe.
10 En al die dae wat Set geleef het, was negehonderd-en-twaalf jaar, en hy het gesterwe.
11 En Lameg was eenhonderd-en-tagtig jaar oud toe hy Asmua, die dogter van Elishah, die seun van Henog, sy oom, as vrou geneem het, en sy het swanger geword.
12 En in daardie tyd het die seuns van die Adam in die Aarde gesaai, en ân klein bietjie kos is voortgebring, maar die seuns van die Adam het hulle nie bekeer van hulle besoedelde weĂ« nie, en hulle het oortree en gerebelleer teen Elohim.
13 En in daardie tyd het die vrou van Lameg swanger geword en sy het hom ân seun gebaar, op die wisseling van die jaar. [een_shemuel 1:20]
14 En MetĂșsalag het hom Noag genoem [Noag - om te rus], en gesĂȘ: Die Aarde sal in sy dae rus hĂȘ en vry van verdorwenheid wees. En Lameg, sy vader het hom MenĂĄgem genoem [MenĂĄgem - trooster of vertrooster], en gesĂȘ: Dit is hy wat ons sal troos oor ons werk en oor die moeitevolle arbeid van ons hande op die Adamah [die adamiet se Aarde] wat Elohim vervloek het.
15 En die kind het grootgeword en is gespeen, en hy het op die weĂ« van sy vader MetĂșsalag gewandel, perfek en opreg voor Elohim.
16 En al die seuns van die Adam het die Weë van JaHWeH verlaat in daardie dae soos hulle vermeerder het op die aangesig van die Aarde met seuns en dogters, en hulle het aan mekaar hulle besoedelde dade geleer en hulle het voortgegaan om te oortree teen JaHWeH.
17 En elke man het vir homself ân god gemaak, en elke man het sy naaste beroof en geplunder sowel as sy bloedverwante, en hulle het die Aarde verdorwe, en die Aarde was gevul met geweld.
18 En hulle regters en heersers het na die dogters van die adam gegaan en het hulle met geweld by hulle mans afgeneem volgens hulle keuses en die seuns van die Adam het in daardie dae van die diere van die Aarde geneem, die diere van die veld en die voëls van die Hemele, en het die vermenging van een soort met die ander geleer, met die doel om JaHWeH te tart en Elohim het die hele Aarde gesien en sy was verbaster (Genésis6:12), want alle vlees op die Aarde se wandel was verbaster, alle adamiete en alle diere.
19 En JaHWeH het gesĂȘ: Ek sal die adamiet wat ek geskape het, van die Adamah [die adamiet se Aarde] verdelg, die adamiet sowel as die diere en die kruipende diere en die voĂ«ls van die Hemele; want dit berou My dat Ek hulle gemaak het.
20 En alle adamiete wat in die Weë van JaHWeH gewandel het, het in daardie dae gesterf, voordat JaHWeH die ellende oor die adamiet gebring het soos Hy verklaar het, want dit was van JaHWeH dat hulle nie die ellende sou sien waarvan JaHWeH gepraat het met betrekking tot die seuns van die Adam nie.
21 En Noag het Barmhartigheid gevind in die Aangesig van JaHWeH, en JaHWeH het hom en sy kinders uitverkies om saad voort te bring uit hulle uit op die aangesig van die hele Aarde.
Die adam word gewaarsku
1Â DIT was in die vier-en-tagtigste jaar van die lewe van Noag, dat Enos, die seun van Set, gesterf het; hy was nege-honderd-en-vyf jaar oud by sy dood.
2 In die eenhonderd-nege-en-sewentigste jaar in die lewe van Noag, het Kenan, die seun van Enos, te sterwe gekom en al die dae van Kenan was negehonderd-en-tien jaar, en hy het gesterwe.
3 In die tweehonderd-vier-en-dertigste jaar in die lewe van Noag, is Mahalålel, die seun van Kenan, dood en die dae van Mahalålel was agthonderd-vyf-en-negentig jaar, en hy het gesterf. [Boekrol van die Opregte 2:37]
4 Jered, die seun van MahalĂĄlel, het in daardie dae gesterf in die driehonderd-ses-en-dertigste jaar in die lewe van Noag; en al die dae van Jered was negehonderd-twee-en-sestig jaar, en hy het gesterf.
5 Almal wat JaHWeH in daardie dae gevolg het, het gesterf voordat hulle die ellende sou sien wat Elohim verklaar het om oor die Aarde te bring.
6 Na die verloop van baie jare, in die vierhonderd-en-tagtigste jaar in die lewe van Noag, nadat al die adamiete wat JaHWeH gevolg het, uitgesterf het tussen die seuns van die Adam, en net MetĂșsalag oor was, het Elohim aan Noag en MetĂșsalag gesĂȘ:
7 Spreek julle en kondig vir die seuns van die Adam aan deur te sĂȘ: So sĂȘ JaHWeH, bekeer julle van julle besoedelde weĂ« en staak julle werke, en JaHWeH sal Hom afwend oor die kwaad wat Hy verklaar het om aan julle te doen, sodat dit nie sal gebeur nie.
8 Want so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek gee julle ân periode van eenhonderd-en-twintig jaar; as julle jul na My sal bekeer en julle besoedelde weĂ« verlaat, dan sal Ek My ook afwend van die kwaad waarvan Ek julle vertel het, en dit sal nie geskied nie, sĂȘ JaHWeH. (GenĂ©sis6:3)Boekrol van die Opregte 6:22]
9 Noag en MetĂșsalag het al die Woorde van JaHWeH tot die seuns van die Adam gespreek, dag na dag, voortdurend het hulle met hulle gepraat.
10 Maar die seuns van die Adam wou nie na hulle luister nie, nog hulle ore neig na die woorde, en hulle het hulle nekke verhard.
11 JaHWeH het hulle ân periode van eenhonderd-en-twintig jaar gegun, en gesĂȘ: As hulle hul sou bekeer, dan sal Elohim berou hĂȘ oor die kwaad, en Hy sal die Aarde nie vernietig nie.
12 Noag, die seun van Lameg, het hom weerhou om in daardie dae ân vrou te neem om kinders te verwek, want hy het gesĂȘ: Sekerlik sal Elohim die Aarde vernietig, waarom dan sal ek kinders verwek?
13 Noag was ân opregte man, hy was rassuiwer in sy genelyn en JaHWeH het hom uitverkies om saad van Sy saad op die aangesig van die Adamah [die adamiet se Aarde] te verwek.
14 JaHWeH het aan Noag gesĂȘ: Neem vir jou ân vrou, en verwek kinders, want Ek het jou regverdig voor My in hierdie geslag gesien.
15 Jy sal saad verwek, en jou kinders saam met jou, in die middel van die Aarde, en Noag het gegaan en ân vrou geneem, en hy het NaĂ€ma, die dogter van Henog gekies, en sy was vyfhonderd-en-tagtig jaar oud.
16 Noag was vierhonderd-agt-en-negentig jaar oud, toe hy NaÀma as vrou geneem het.
17 En NaĂ€ma het swanger geword en ân seun gebaar, en sy het hom Sem genoem en gesĂȘ: Elohim het my ân oorblyfsel gemaak, om saad te vestig in die middel van die Aarde; en NaĂ€ma het weer swanger geword en ân seun gebaar, en sy het hom Jafet genoem en gesĂȘ: Elohim het my uitgebrei op die Aarde,
18 Noag was vyfhonderd-en-twee jaar oud toe NaĂ€ma Sem gebaar het, en die seuns het grootgeword en het in die Weg van JaHWeH gewandel in alles wat MetĂșsalag en Noag, hulle vader, hulle geleer het.
19 Lameg, die vader van Noag, het in daardie dae gesterf, maar voorwaar, hy het nie met sy hele hart in die weë van sy vader gewandel nie en hy is in die eenhonderd-vyf-en-negentigste jaar in die lewe van Noag dood.
20 Al die dae van Lameg was sewehonderd-en-sewentig jaar, en hy het gesterf.
21 Al die seuns van die Adam wat JaHWeH geken het, het in daardie jaar gesterf voordat JaHWeH die ellende oor hulle gebring het, want JaHWeH het dit gewil dat hulle moes sterf sodat hulle nie die ellende kon sien wat Elohim oor hulle broers en bloed-verwante sou bring, soos Hy verklaar het dat Hy sou doen nie.
22 In daardie tyd het JaHWeH aan Noag en MetĂșsalag gesĂȘ: Staan vorentoe en verkondig aan die seuns van die Adam al die Woorde wat Ek tot julle gespreek het in daardie dae, miskien mag hulle hul bekeer van hulle besoedelde weĂ«, en Ek sal My dan afwend van die ellende en sal dit nie bring nie.
23 En Noag en MetĂșsalag het opgestaan en het voor die ore van die seuns van die Adam alles gesĂȘ wat Elohim gespreek het met betrekking tot hulle.
24 Maar die seuns van die Adam wou nie luister nie, ook wou hulle hul ore nie draai na al hulle uitsprake nie.
25 En dit was daarna dat JaHWeH aan Noag gesĂȘ het: Die einde van alle vlees het volgens My besluit gekom as gevolg van hulle besoedelde dade, en kyk, Ek sal die Aarde verdelg.
26 Neem vir jou goferhout, en gaan na ân bepaalde plek en maak ân groot Ark op daardie plek.
27 SĂł moet jy haar maak; driehonderd voorarm die lengte en vyftig voorarm die breedte en dertig voorarm die hoogte,
28 ân Opening moet jy aan die Ark maak as ân deur, oop aan sy kant, en op die maat van ân voorarm moet jy haar aan die bokant afwerk, en haar binne en buite met pik bestryk.
29 Want kyk, Ek bring ân watervloed oor die Aarde om van onder die Hemele te verdelg alle vlees, van onder die Hemele sal alles op die Aarde tot niet gaan.
30 En jy en jou huis sal gaan en twee van elke soort van alle lewende dinge, mannetjie en wyfie, versamel en hulle na die Ark bring om saad van hulle te vestig op die Aarde.
31 En neem vir jou van al die voedsel wat geëet word deur al die diere, dat daar kos mag wees vir jou en vir hulle.
32 En jy sal vir jou seuns drie maagde kies uit die dogters van die adam en hulle sal vroue wees vir jou seuns.
33 En Noag het opgestaan en die Ark gemaak op die plek waar Elohim hom beveel het, en hy het gedoen soos Elohim hom beveel het.
34 In sy vyfhonderd-vyf-en-negentigste jaar het Noag begin om die Ark te maak en hy het die Ark in vyf jaar gemaak soos JaHWeH beveel het.
35 Toe het Noag die drie dogters van Eliakim, seun van MetĂșsalag, geneem as vroue vir sy seuns soos JaHWeH hom beveel het.
36 En dit was op daardie tyd dat MetĂșsalag, die seun van Henog, gesterf het, negehonderd-en-sestig jaar oud was hy by sy dood.
Die vloed
1 IN daardie tyd, nĂĄ die dood van MetĂșsalag, het JaHWeH aan Noag gesĂȘ: Gaan jy met jou huis in die Ark in; kyk, Ek sal al die diere van die Adamah [die adamiet se Aarde] om jou versamel, die diere van die veld en die voĂ«ls van die Hemele en hulle sal almal kom en die Ark omring. [HosĂ©a 2:16-18]
2 Jy sal gaan en gaan sit by die deure van die Ark, en al die wilde diere, die diere en die voëls, sal bymekaarkom en hulleself voor jou stel en dié van hulle wat sal kom en voor jou kniel, sal jy neem en oorhandig aan jou seuns wat hulle sal bring na die Ark; en almal wat voor jou bly staan, sal jy los.
3 En JaHWeH het dit laat gebeur op die volgende dag, en diere, wilde diere en voĂ«ls het in ân groot menigte gekom en die Ark omring.
4 Noag het by die deur van die Ark gaan sit en van alle vlees wat voor hom gekruip het, het hy in die Ark gebring en van almal wat voor hom bly staan het, het hy op die Aarde gelos.
5 ân Leeuwyfie het gekom, met haar twee welpies, mannetjie en wyfie, en die drie het voor Noag gekruip en die twee welpies het teen haar opgestaan en haar aangeval en haar van haar plek af laat wegvlug, en sy het weggegaan en hulle het teruggekeer na hulle plekke en het op die Adamah [die adamiet se Aarde] voor Noag neergekniel.
6 Die leeuwyfie het weggehardloop en by die plek van die leeus gaan staan.
7 Noag het dit gesien en was diep verwonderd, en hy het opgestaan en die twee welpies geneem, en het hulle in die Ark gebring.
8 Noag het in die Ark gebring van alle lewende wesens wat op die Aarde was, sodat daar niks oor was behalwe wat Noag in die Ark gebring het nie.
9 Twee-twee het na Noag gekom in die Ark, maar van die besoedelde diere en besoedelde voëls het hy sewe pare gebring soos Elohim hom beveel het.
10 Al die diere en wilde diere en voëls was nog daar; en hulle het die Ark volledig omring en die reën het nie geval tot sewe dae later nie.
11 Op daardie dag het JaHWeH die hele Aarde laat skud, en die son het donker geword en die fondamente van die wĂȘreld het geraas en die hele Aarde het geweldig beweeg, en die weerlig het geslaan en die donder het gedreun en al die Fonteine in die Aarde het oopgebreek, iets wat onbekend was aan die inwoners tot daardie tyd toe; en Elohim het hierdie magtige werk gedoen om die seuns van die Adam te verskrik sodat daar nie meer besoedeling op die Aarde sou wees nie. [Openbaring 6:12]
12 En steeds het die seuns van die Adam hulle nie van hulle besoedelde weë bekeer nie en hulle het die Woede van JaHWeH laat toeneem daardie tyd en hulle het nie eens hulle harte geneig na al hierdie gebeure nie.
13 Aan die einde van sewe dae in die seshonderdste jaar van die lewe van Noag, was die waters van die vloed op die Aarde.
14 Al die Fonteine van die dieptes het oopgebreek en die sluise van die Hemele is geopen en die stortreën was op die Aarde, veertig dae en veertig nagte lank.
15 En Noag en sy huis en al die lewende wesens wat by hom was, het in die Ark gekom vanweë die waters van die vloed en JaHWeH het haar agter hom toegesluit.
16 Al die seuns van die Adam wat op die Aarde oorgebly het, het uitgeput geraak weens hulle ellende en vanweë die reën, want die waters het meer gewelddadig geword op die Aarde en die diere en wilde diere het die Ark nog steeds omring.
17 Die seuns van die Adam het saam vergader, omtrent sewehonderdduisend manne en vroue, en hulle het na Noag gekom by die Ark.
18 Hulle het Noag geroep en gesĂȘ: Maak oop vir ons dat ons na jou kan kom in die Ark - en waarom sal ons sterf?
19 Noag het hulle met ân luide stem uit die Ark geantwoord en gesĂȘ: Het julle nie gerebelleer teen JaHWeH en gesĂȘ dat Hy nie bestaan nie? Daarom het JaHWeH hierdie ellende oor julle gebring om julle te verdelg en af te sny van die aangesig van die Aarde.
20 Is hierdie nie die ding waaroor ek met julle gepraat het eenhonderd-en-twintig jaar gelede nie en julle wou nie luister na die Stem van JaHWeH nie, en nou begeer julle om op die Aarde te woon?
21 En hulle het aan Noag gesĂȘ: Ons is gereed om terug te keer na JaHWeH; maak net oop vir ons sodat ons kan lewe en nie sterf nie.
22 Noag het hulle geantwoord: Kyk, noudat julle die oortreding van julle siele sien, wens julle om terug te keer na JaHWeH; hoekom het julle nie teruggekeer gedurende die eenhonderd-en-twintig jaar wat JaHWeH toegestaan het as die vasgestelde tydperk nie? (Genésis6:3)
23 Maar nou kom vertel julle dit vir my as gevolg van die oortreding van julle siele. Nou sal JaHWeH nie na julle luister nie, ook sal Hy Sy Oor na julle op hierdie dag nie neig nie, sodat julle nie nou sal slaag in julle begeertes nie.
24 En die seuns van die Adam het nader gekom om by die Ark in te breek om in te kom vanweë die reën, want hulle kon die reën op hulle nie verduur nie.
25 JaHWeH het al die wilde wesens en diere gestuur wat rondom die Ark gestaan het. Die wilde wesens het hulle oorrompel en het hulle van daardie plek af verdryf, en elke man het sy pad gevat en hulle het weer uiteen verdryf geraak op die aangesig van die Aarde.
26 Die reën het steeds geval op die Aarde, en dit het geval veertig dae en veertig nagte; en die waters het die oorhand gekry en alle vlees wat op die Aarde of onder die waters was, het gesterf, of hulle adamiete, diere, wilde wesens, kruipende diere of voëls van die lug was, en daar het net oorgebly Noag en dié wat saam met hom in die Ark was.
27 Die waters het die oorhand gekry en het grootliks vermeerder op die Aarde en die Ark is opgelig sodat sy opgerys het bo die Aarde.
28 Die Ark het op die waters gedrywe en sy is rondgeskommel in die waters sodat al die lewende wesens binne haar omgekeer is soos in ân dik sop in ân pot.
29 En ân groot benoudheid het al die lewende wesens wat in die Ark was, aangegryp en die Ark het gevaar gestaan om te breek.
30 En al die lewende wesens wat in die Ark was, was verskrik en die leeus het gebrul, en die osse het gebulk, en die wolwe het gehuil, en elke lewende wese in die Ark het getreur en gepraat in sy eie taal, sodat hulle stemme oor ân groot afstand gehoor is. En Noag en sy seuns het gehuil en geween in hulle benoudheid, hulle was baie bang dat hulle die poorte van die dood bereik het.
31 Noag het tot JaHWeH gebid en uitgeroep na Hom vanweĂ« die gebeure en hy het gesĂȘ: O JaHWeH, help ons, want ons het geen Krag om hierdie ellende wat ons omring te verdra nie, want die golwe van die waters het ons omring, skadelike strome het ons verskrik, strikke van die dood het voor ons gekom; antwoord ons. O JaHWeH, verhef U Aangesig teenoor ons en wees ons barmhartig, verlos ons en red ons.
32 En JaHWeH het geluister na die stem van Noag, en JaHWeH het hom onthou. [MattithJaHûW 8:23-25]
33 En ân Gees het oor die Aarde gegaan, en die waters het stil geword en die Ark het rustig geword.
34 Die Fonteine van die diepte en die sluise van die Hemele het toegegaan en die stortreën uit die Hemele het opgehou.
35 Die waters het afgeneem in daardie dae en die Ark het gerus op die berge van Ararat.
36 En Noag het die vensters van die Ark oopgemaak en hy het JaHWeH nog steeds in daardie tyd aangeroep en hy het gesĂȘ: O JaHWeH, wat die Aarde gevorm het en die Hemele en alles wat daarin is, bring ons siele uit hierdie gevangeskap, en uit hierdie tronk waarin U ons geplaas het, want ek is baie moeg van sug.
37 JaHWeH het na die stem van Noag geluister en aan hom gesĂȘ: Wanneer julle ân volle jaar voltooi het, sal julle uitgaan.
38 By die wisseling van die jaar, toe ân volle jaar van Noag se verblyf in die Ark voltooi was, het die waters op die Aarde opgedroog, en Noag het die bedekking van die Ark opsygesit.
39 Teen daardie tyd, op die sewe-en-twintigste dag van die tweede maand, was die Aarde droog, maar Noag en sy seuns en diegene wat by hom was, het nie by die Ark uitgegaan totdat JaHWeH hulle dit meegedeel het nie.
40 En die dag het gekom dat JaHWeH aan hulle gesĂȘ het om uit te gaan, en hulle het almal uit die Ark uitgegaan.
41 Hulle het gegaan en elkeen teruggekeer op sy weg en na sy plek, en Noag en sy seuns het op die Adamah [die adamiet se Aarde] gewoon wat Elohim vir hulle meegedeel het en hulle het JaHWeH gedien al die dae van hulle lewe; en JaHWeH het Noag en sy seuns geseën toe hulle by die Ark uitgegaan het.
42 Hy het aan hulle gesĂȘ: Wees vrugbaar en vul die Aarde; word sterk en neem oorvloedig toe op die Aarde en vermeerder daar.
Nimrod word koning
1 EN dié is die name van die seuns van Noag: Jafet, Gam en Sem, en kinders is vir hulle gebore na die vloed, want hulle het vroue geneem vóór die vloed,
2 Hier is die seuns van Jafet; Gomer en Magog, Madai, Jawan, Tubal, Meseg en Tiras, sewe seuns.
3 Die seuns van Gomer was: Ashkenaz, Rifat, TogĂĄrma.
4 Die seuns van Magog was: Eliganaf en Lubal.
5 Die kinders van Madai was: Agon, Seelo, Gazoni en Lot.
6 Die seuns van Jawan was: Elishah, Tarsis, Gittim en Dudonim.
7 Die seuns van Tubal was; Arifi, Kesed, Taari.
8 Die seuns van Meseg was: Dedon, Saron en Sebasni.
9 Die seuns van Tiras was Benib, Gera, Lupirion en Gilak; hierdie was die seuns van Jafet volgens hulle families, en hulle getal in daardie dae was omtrent vierhonderd-en-sestig manne.
10 Hierdie is die seuns van Gam: Kuwsh(swart), Mitsrajim, Put en KanaÀn. Vier seuns; En die seuns van Kuwsh(swart) was: Seba, Håwila, Sabta en Raéma, Sabtega. En die seuns van Raéma: Skeba en Dedan.
11 Die seuns van Mitsrajim was: Lud, Anom en Patros, Gaslot en Gaftor.
12 Die seuns van Put was: Gebul, Hadan, BenĂĄ, en Adan.
13 Die seuns van KanaÀn was: Sidon, Het, Amori, Gergasi, Hivi, Arkee, Seni, Arodi, Simodi en Gamoti.
14 Hierdie is die seuns van Gam, volgens hulle families, en hulle getal in daardie dae was omtrent sewehonderd-en-dertig man.
15 Hier is die seuns van Sem: Elam en Assur, Arpagsad en Lud, Aram, vyf seuns; en die seuns van Elam was Susan, Magul en Harmon.
16 Die seuns van Assur was Mirus en Mokil, en die seuns van Arpagsad was Selag, Anar en Askol.
17 Die seuns van Lud was Petor en Bisajon, en die seuns van Aram was Us, en Hul en Geter en Mas.
18 Hierdie is die seuns van Sem volgens hulle families; en hulle getal in daardie dae was omtrent driehonderd man.
19 Hier is die geslag van Sem: Sem het Arpagsad verwek, en Arpagsad het Selag verwek, en Selag het Heber verwek, en vir Heber is twee kinders gebore; die naam van die een was Peleg, want in sy dae het die aardbewoners verdeeld geraak, en in die latere dae, is die Aarde verdeel.
20 En die naam van die tweede was Joktan, wat beteken dat in sy dag die lewens van die seuns van die Adam verminder en verklein is.
21 Hier is die seuns van Joktan: AlmĂłdad, Selef, HasarmĂĄwet, Jerag, HadĂłram, Usal, Dikla, Obal, Abimael, Skeba, Ofir, HĂĄwila, Jobab. Hulle almal was seuns van Joktan.
22 En Peleg, sy broer, het Jen verwek [Jen is Rehu van (Genésis11:18) en Jen het Serug verwek, en Serug het Nahor verwek, en Nahor het Tera verwek, en Tera was agt-en-dertig jaar oud, en hy het Haran en Nohar verwek.
23 Kuwsh(swart), die seun van Gam, die seun van Noag, het ân vrou geneem in daardie dae, op sy oudag, en sy het ân seun gebaar en hulle het hom Nimrod genoem en gesĂȘ: Teen daardie tyd het die seuns van die Adam weer begin rebelleer en oortree teen Elohim, en die kind het grootgeword en sy vader het hom uitermate liefgehad, omdat hy die seun van sy oudag was.
24 En die rokke van vel wat Elohim vir Adam en sy vrou gemaak het, toe hulle uit die Tuin weg is, is aan Kuwsh(swart) gegee.
25 Want na die dood van Adam en sy vrou, is die kledingstukke aan Henog gegee, die seun van Jered, en toe Henog opgeneem is na Elohim, het hy dit aan MetĂșsalag, sy seun gegee.
26 By die dood van MetĂșsalag, het Noag dit geneem en na die Ark gebring, en dit was by hom totdat hy uit die Ark uitgegaan het.
27 En by hulle uitgaan, het Gam die kledingstukke van Noag, sy vader, gesteel en hy het dit geneem en vir sy broers weggesteek.
28 Toe Gam sy eersgeborene Kuwsh (swart) verwek het, het hy die kledingstukke in die geheim aan hom gegee en dit was vir baie dae by Kuwsh (swart).
29 Kuwsh(swart) het dit ook vir sy seuns en broers weggesteek, en na Kuwsh vir Nimrod verwek het, het hy hom die kledingstukke gegee vanweë sy liefde vir hom, en Nimrod het grootgeword en toe hy twintig jaar oud was het hy die kledingstukke aangetrek.
30 En Nimrod het sterk geword toe hy die kledingstukke aantrek, en Elohim het hom mag en krag gegee, en hy was ân magtige jagter op die Aarde, ja, hy was ân magtige jagter in die veld, en hy het die diere gejag en hy het altare gebou, en hy het die diere daarop voor die Aangesig van JaHWeH geslag,
31 Nimrod het homself versterk en hy het uitgestyg tussen sy broers, en hy het die oorloë van sy broers geveg teen al hulle vyande rondom hulle.
32 En JaHWeH het al die vyande van sy broers in sy hand gegee, en Elohim het hom voorspoedig gemaak elke keer in sy veldslae en hy het op Aarde geheers.
33 Daarom het dit ân gewoonte geword in daardie dae, as ân man diegene uitstuur wat hy opgelei het vir oorlog, dat hy aan hulle sĂȘ: Soos Elohim aan Nimrod gedoen het, wat ân magtige jagter op die Aarde was en wat suksesvol was in die oorloĂ« wat teen sy broers voortgeduur het en wat hy uitgered het uit die hande van hulle vyande, mag Elohim ons so versterk en bevry op hierdie dag.
34 Toe Nimrod veertig jaar oud was, was daar op daardie tyd oorlog tussen sy broers en die kinders van Jafet, sodat hulle in die mag van hulle vyande was.
35 Nimrod het uitgetrek in daardie tyd, en hy het al die seuns van Kuwsh en hulle families versamel, omtrent vierhonderd-en-sestig man, en hy het ook sommige van sy vriende en kennisse gehuur, omtrent tagtig man, en hy het aan hulle hul loon gegee, hy het met hulle na die slagveld vertrek en terwyl hy op pad was, het hy die harte van die mense wat saam met hom gegaan het, versterk.
36 En hy het aan hulle gesĂȘ: Moenie vrees nie, ook nie verontrus wees nie, want al ons vyande sal in ons hand oorgelewer word en julle kan met hulle doen soos julle goeddink.
37 Al die manne wat gegaan het was omtrent vyfhonderd, en hulle het geveg teen hul vyande en hulle verslaan en hulle onderwerp en Nimrod het permanente owerstes oor hulle gestel in hulle onderskeie plekke.
38 Hy het sommige van hulle kinders as gyselaars geneem, en hulle was almal dienaars van Nimrod en sy broers, en Nimrod en al die mense wat by hom was, het huiswaarts gekeer.
39 Nadat Nimrod vreugdevol terugge-keer het van die stryd, nadat hy sy vyande verower het, het al sy broers, tesame met dié wat hom tevore geken het, bymekaargekom om hom koning oor hulle te maak en hulle het die koninklike kroon op sy hoof geplaas.
40 Hy het prinse en regters en ook heersers oor sy onderdane en mense geplaas, soos die gebruik is onder konings.
41 Hy het Tera, die seun van Nahor, as die prins van sy leërmag aangestel en hy het hom waardig gemaak en hom verhef bo al die prinse.
42 Terwyl hy geheers het volgens sy hartsbegeerte, nadat hy al die vyande rondom verower het, het hy sy raadgewers opdrag gegee om vir hom ân stad as sy paleis te bou en hulle het so gedoen.
43 En hulle het ân groot vallei gevind oorkant na die ooste toe en hulle het vir hom ân groot en uitgebreide stad gebou; en Nimrod het die naam van die stad wat hy gebou het SĂnear genoem, want JaHWeH het sy vyande met mening geskud en vernietig.
44 Nimrod het in SĂnear gebly en hy het veilig geheers, en hy het met sy vyande geveg en hulle onderwerp, en hy was voorspoedig in al sy oorloĂ« en sy koninkryk het baie groot geword.
45 Al die nasies en tale het van sy roem gehoor en hulle het hulle voor hom vergader en hulle het neergebuig na die Aarde; hulle het geskenke vir hom gebring en hy het hulle meester en koning geword. Hulle het almal saam met hom in die stad SĂnear gewoon en Nimrod het op die Aarde geheers oor die seuns van Noag, en hulle was almal onder sy mag en raad. [ZekarJaH 5:11]
46 Die hele Aarde het een taal gehad en woorde van eenheid, maar Nimrod het nie in die Weë van JaHWeH gewandel nie, en hy was meer besoedel as al die manne voor hom, sedert die dae van die Vloed tot op daardie tyd.
47 En hy het gode gemaak van hout en klip, en hy het neergebuig voor hulle en hy het teen JaHWeH gerebelleer. En hy het al sy onderdane en die mense van die Aarde sy besoedelde weë geleer. Maar Mardon, sy seun, [ook genoem Tammus] was nog meer besoedel as sy vader.
48 Almal wat gehoor het van die werke van Mardon, die seun van Nimrod, sou oor hom sĂȘ: Uit die besoedelde gaan daar besoedeling uit; daarom het dit op die hele Aarde ân spreekwoord geword, wat sĂȘ: Uit die besoedelde gaan daar besoedeling uit, en dit was algemene woorde van die mense van daardie tyd tot nou.
49 En Tera, die seun van Nahor, prins van Nimrod se leërmag, was in daardie dae baie belangrik in die aangesig van die koning en sy onderdane, en die koning en prinse was lief vir hom en hulle het hom uitermate verhoog.
50 Tera het ân vrou geneem en haar naam was Amtelo, die dogter van Kornebo; en die vrou van Tera het swanger geword en het ân seun vir hom gebaar in daardie dae. [Tera het dus ân ander vrou gehad wat die ma was van die twee seuns].
51 Tera was sewentig jaar oud toe hy hom verwek het, en Tera het die seun wat vir hom gebore is, Abram genoem, omdat die koning hom in daardie dae verhoog het, en hom waardig gemaak het bo al die prinse wat saam met hom was.
Die geboorte van Abram
1 EN dit was gedurende die nag dat Abram gebore is, dat al die dienaars van Tera en al die wyse manne van Nimrod en sy toordokters gekom het, en hulle het geëet en gedrink in die huis van Tera en hulle het saam met hom feesgevier daardie nag.
2 Toe al die wyse manne en die toordokters by die huis van Tera uitgegaan het daardie nag, het hulle hulle oĂ« opgeslaan na die Hemele om na die Sterre te kyk. En hulle het gesien, en kyk, ân baie groot Ster het uit die ooste opgekom en deur die hemelruim geskiet en hy het die vier Sterre van die vier kante van die Hemele ingesluk. [MattithJaHĂ»W 2:9]
3 Al die wyse manne van die koning en sy toordokters was verbaas oor die gesig, en die wysgere het die saak verstaan en hulle het die belangrik-heid daarvan verstaan.
4 Hulle het aan mekaar gesĂȘ: Dit is maar net ân Teken van die kind, wat vannag vir Tera gebore is, wat sal grootword en vrugbaar sal wees, en vermeerder, en die hele Aarde sal besit, hy en sy kinders vir ewig, en hy en sy saad sal groot konings neervel en hulle Aarde beĂ«rwe.
5 En die wyse manne en die toordokters het huistoe gegaan daardie nag, en in die oggend het al hierdie wyse manne en toordokters vroeg opgestaan, en hulle het in ân vooraf bepaalde huis bymekaargekom.
6 Hulle het gepraat en aan mekaar gesĂȘ: Kyk die gesig wat ons verlede nag gesien het, is verborge vir die koning, sy is nie aan hom bekend gemaak nie.
7 En sou hierdie saak in die latere dae aan die koning bekend word, sal hy aan ons sĂȘ: Hoekom het julle hierdie saak vir my verberg? En dan sal ons almal doodgemaak word. Daarom, kom laat ons nou die koning gaan vertel watter gesig ons gesien het en die verklaring daarvan, dan sal ons sonder skuld bly.
8 Hulle het so gedoen en hulle het almal na die koning toe gegaan en tot op die Aarde voor hom gebuig en hulle het gesĂȘ: Mag die koning leef, mag die koning leef.
9 Ons het gehoor dat ân seun vir Tera, die seun van Nahor, die prins van die leĂ«rmag, gebore is en ons het verlede nag na sy huis gegaan en ons het geĂ«et en gedrink en saam met hom feesgevier.
10 En toe u dienaars by die huis van Tera uitgaan om na ons onderskeie huise te gaan om die nag daar deur te bring, het ons opgekyk na die Hemele en ons het ân groot Ster uit die ooste sien kom, dieselfde Ster het met groot vaart deur die Hemele geskiet en vier groot Sterre ingesluk van die vier kante van die Hemele.
11 U dienaars was verstom oor die gesig wat ons gesien het en was baie beangs, en ons het hierdie gesig beoordeel en ons het deur ons wysheid die regte verklaring daarvan geweet, dat hierdie saak betrekking het op die kind wat vir Tera gebore is wat sal grootword en grootliks sal vermeerder, en hy sal magtig word en al die konings van die Aarde doodmaak en al hulle grond beërwe, hy en sy saad vir ewig.
12 En nou, ons meester en koning, kyk, ons het u eerlik ingelig oor wat ons gesien het wat betref die kind.
13 As dit goed lyk vir die koning om die vader betaling vir die kind te gee, dan sal ons hom doodmaak voor hy kan grootword en vermeerder in die Aarde, en sy boosheid toeneem teen ons, sodat ons en ons kinders tot niet gaan deur sy boosheid.
14 Die koning het hulle woorde gehoor en dit het goed geklink volgens sy insig, en hy het gestuur en Tera laat roep en Tera het voor die koning gekom.
15 Die koning sĂȘ aan Tera: Ek word vertel dat ân seun verlede nag vir jou gebore is en dat ân Teken in die Hemele waargeneem is by sy geboorte.
16 Daarom vra ek aan jou, gee vir my die kind, sodat ons hom kan doodmaak voordat sy boosheid teen ons kan opstaan en ek sal jou gee wat sy waarde is, jou huis vol silwer en goud. [MattithJaHûW 2:13]
17 En Tera het die koning geantwoord en aan hom gesĂȘ: My meester en koning, ek het u woorde gehoor en u dienaar sal doen alles wat sy koning begeer.
18 Maar my meester en koning, ek sal aan u vertel wat verlede nag met my gebeur het, sodat ek kan sien watter advies die koning aan sy dienaar sal gee en dan sal ek die koning antwoord oor die woorde wat hy pas gespreek het. En die koning sĂȘ: Praat.
19 En Tera het aan die koning gesĂȘ: Ajon, seun van Mored, het laasnag na my gekom en gesĂȘ:
20 Gee aan my die groot en pragtige perd wat die koning aan jou gegee het en ek sal aan jou silwer en goud gee, en strooi en kos vir sy waarde; en ek het aan hom gesĂȘ: Wag tot ek die koning sien wat betref jou woorde, en kyk, wat die koning ook al sĂȘ, dit sal ek doen.
21 En nou my meester en koning, kyk, ek het hierdie ding bekend gemaak aan u, en die advies wat die koning aan sy dienaar sal gee, dit sal ek volg.
22 Die koning het die woorde van Tera aangehoor, en sy woede het ontvlam, en hy het hom in die lig daarvan as ân gek aangesien.
23 En die koning het Tera geantwoord en hy het aan hom gesĂȘ: Is jy so verspot, onkundig, of gebrekkig van begrip, om hierdie ding te doen, om jou pragtige perd vir silwer en goud of selfs strooi en kos weg te gee?
24 Is jy so kort van silwer en goud dat jy hierdie ding moet doen? Kan jy nie strooi en kos bekom om jou perd te voed nie? En wat is silwer en goud vir jou, of strooi en kos, dat jy daardie pragtige perd wat ek aan jou gegee het, moet weggee, die gelyke waarvan daar nie te kry is op die hele Aarde nie?
25 En die koning het opgehou spreek. En Tera het die koning geantwoord en gesĂȘ: So het die koning gesĂȘ aan sy dienaar.
26 Ek smeek u, my meester en koning, wat is dit wat u wel tot my gespreek het, naamlik: Gee jou seun dat ons hom kan doodmaak, en ek sal jou silwer en goud gee vir sy waarde; wat sal ek doen met silwer en goud na die dood van my seun? Wie sal van my erf? Sekerlik dan by my dood, sal die silwer en goud weer terugkeer na my koning wat dit gegee het.
27 En toe die koning die woorde van Tera hoor, en die gelykenis wat hy met betrekking tot die koning vertel het, was hy baie gegrief en vererg oor die saak, en sy woede het in hom gesmeul.
28 Tera het gesien dat die woede van die koning teen hom ontvlam het en hy het die koning geantwoord en gesĂȘ: Alles wat ek het, is in die koning se mag, wat die koning ook al begeer om aan sy dienskneg te doen, laat hy so doen, ja, selfs my seun, hy is in die koning se mag, sonder waarde vir ruil, hy en sy twee broers wat ouer is as hy.
29 Die koning het aan Tera gesĂȘ: Nee maar ek sal jou jonger seun koop vir ân prys.
30 Tera het die koning geantwoord, en gesĂȘ: Ek smeek u my meester en koning om u dienskneg ân woord voor u te laat praat, en laat die koning die woord van sy dienskneg hoor, en Tera sĂȘ: Laat my koning my drie dae tyd gee terwyl ek die saak met my self uitmaak en my familie raadpleeg oor die woorde van my koning, en hy het by die koning sterk aangedring om hiertoe in te stem.
31 Die koning het na Tera geluister en hy het sĂł gedoen en hom drie dae tyd gegee. En Tera het uit die koning se teenwoordigheid weggegaan en hy het tuisgekom by sy familie en het al die koning se woorde aan hulle vertel; en die mense was baie beangs.
32 Dit was op die derde dag dat die koning vir Tera laat haal het, en gesĂȘ het: Stuur my jou seun vir ân prys soos ek met jou gepraat het, en as jy dit nie doen nie, sal ek almal in jou huis laat doodmaak, sodat jy nie eers ân hond, sal oorhĂȘ nie.
33 En Tera het hom gehaas, [omdat die saak dringend vir die koning was], en hy het ân kind wat op daardie dag gebore is, by een van sy diensknegte geneem en Tera het die kind na die koning geneem en het beloning vir hom ontvang.
34 En JaHWeH was by Tera in hierdie saak, dat Nimrod nie vir Abram sou doodmaak nie, en die koning het die kind by Tera geneem en met al sy mag het hy die kind se kop teen die Aarde verbrysel, want hy het gedink hy is Abram; en hy was van daardie dag af vir hom weggesteek en die koning het hom vergeet, want dit was die wil van die voorsienigheid om Abram se dood nie toe te laat nie.
35 En Tera het Abram, sy seun, in die geheim geneem, tesame met sy moeder en kinderoppasser, en hy het hulle in ân grot versteek, en hy het maandeliks vir hulle kosvoorraad gebring.
36 En JaHWeH was met Abram in die grot en hy het grootgeword. Abram was tien jaar in die grot en die koning en sy prinse, waarsĂȘers en wysgere, het gedink dat die koning Abram doodgemaak het.
Die toring van Babel
1Â HARAN, die seun van Tera, Abram se oudste broer, het ân vrou geneem in daardie dae.
2 Haran was nege-en-dertig jaar oud toe hy haar geneem het, die vrou van Haran het swanger geword en sy het ân seun gebaar, hy het hom Lot genoem.
3 En sy het weer swanger geword en ân dogter gebaar, en sy het haar Sarai genoem.
4 Haran was twee-en-veertig jaar oud toe Sarai verwek is, wat in die tiende jaar van die lewe van Abram was; en in daardie dae het Abram en sy moeder en kinderoppasser uit die grot uitgegaan, omdat die koning en sy onderdane van die saak van Abram vergeet het.
5 Toe Abram uit die grot gekom het, het hy na Noag en sy seun, Sem, toe gegaan, en hy het by hulle gebly om die onderrigting van JaHWeH en Sy WeĂ« te leer; en geen man het geweet waar Abram was nie, en Abram het Noag en Sem sy seun vir ân lang tyd gedien.
6 Abram was in Noag se huis nege-en-dertig jaar, en Abram het JaHWeH geken van sy derde jaar af en hy het in die Weë van JaHWeH gewandel tot en met die dag van sy dood, soos Noag en sy seun Sem hom geleer het; en al die seuns van die Aarde in daardie dae het uitermate oortree teen JaHWeH, en hulle het gerebelleer teen Hom en hulle het gode gedien en hulle het JaHWeH vergeet wat hulle op die Adamah [die adamiet se Aarde] geskep het, en die inwoners van die Aarde het vir hulle op daardie tyd elkeen sy eie gode gemaak; gode van hout en klip wat nie kon praat, hoor of verlos nie, en die seuns van die Adam het hulle gedien en hulle het hulle gode geword.
7 En die koning en sy dienaars, en Tera met sy hele huishouding, was van die eerstes van dié wat gode van hout en klip gedien het.
8 Tera het twaalf gode van ân groot formaat gehad, gemaak van hout en klip, ooreenkomstig die twaalf maande van die jaar; hy het elkeen maandeliks gedien, en elke maand het Tera sy [vleis]aanbieding en dranke aan sy gode gebring; so het Tera al die dae gedoen.
9 Al die geslagte was besoedel voor die oë van JaHWeH, en elkeen het vir hom sy gode gemaak, maar het JaHWeH wat hulle geskep het, vergeet.
10 Daar was nie ân man te vinde in daardie dae in die hele Aarde wat JaHWeH geken het nie [want hulle het elkeen sy gode gedien] behalwe Noag en sy huishouding, en almal wat onder sy raad was, het JaHWeH geken in daardie dae.
11 Abram, die seun van Tera, het baie belangrik geword in daardie dae in die huis van Noag, en niemand het dit geweet nie en JaHWeH was met hom.
12 JaHWeH het vir Abram ân begrypende hart gegee en hy het geweet dat al die werke van daardie saadlyn ydel was en dat al hulle gode ydel en van geen nut was nie.
13 Abram het die son sien skyn op die Aarde en Abram het tot homself gesĂȘ: Sekerlik, hierdie son wat op die Aarde skyn, is Elohim en hom sal ek dien.
14 En Abram het die son gedien in daardie dag en hy het gebid tot hom en toe dit aand word, het die son soos gewoonlik onder gegaan en Abram het tot homself gesĂȘ: Sekerlik kan hy nie Elohim wees nie.
15 Abram het steeds voortgegaan om met homself te praat: Wie is Hy wat die Hemele en Aarde gemaak het? Wie het op Aarde geskep? Waar is Hy?
16 Die nag het donker geword oor hom en hy het sy oë opgehef na die weste, noorde, suide en ooste, en hy het gesien dat die son van die Aarde verdwyn het en die dag het donker geword.
17 Abram het die Sterre en die maan voor hom gesien en hy het gesĂȘ: Sekerlik is dit die Elohim wat die hele Aarde sowel as die adamiet geskep het, en kyk, sy diensknegte is gode rondom hom en Abram het die maan gedien en daardie hele nag tot haar gebid.
18 Die oggend toe dit lig was, en die son soos gewoonlik op die Aarde skyn, sien Abram al die dinge wat JaHWeH Elohim op die Aarde gemaak het.
19 Abram het tot homself gesĂȘ: Sekerlik is hierdie nie gode wat die Aarde en die hele mensdom gemaak het nie, maar hierdie is die dienaars van Elohim. En Abram het aangebly in die huis van Noag en het JaHWeH en Sy WeĂ« daar geken, en hy het JaHWeH gedien al die dae van sy lewe, en daardie geslag het JaHWeH vergeet en gode van hout en klip gedien en al hulle dae gerebelleer.
20 En koning Nimrod het veilig geheers, en die hele Aarde was onder sy beheer, en die hele Aarde het een taal en woorde van eenheid gehad.
21 Al die prinse van Nimrod en sy vername manne het saam ân raad gehou: Put, Mitsrajim, Kuwsh en KanaĂ€n saam met hulle families, en hulle het aan mekaar gesĂȘ: Kom ons bou vir ons ân stad en binne-in ân sterk toring en sy punt moet aan die Hemele raak, en ons sal ons beroemd maak, om oor die hele Aarde te kan heers, sodat die boosheid van ons vyande teen ons kan eindig, en ons met mag oor hulle kan heers, en ons nie verstrooid sal raak oor die Aarde vanweĂ« hulle oorloĂ« nie.
22 En hulle het almal voor die koning verskyn, en hulle het die koning hierdie woorde meegedeel, en die koning het met hulle saamgestem in hierdie saak en hy het so gedoen.
23 En al die families wat uit omtrent seshonderdduisend man bestaan het, het versamel en hulle het na ân uitgestrekte stuk Aarde gesoek om die stad en haar toring te bou, en hulle het die hele Aarde deursoek en hulle het niks gevind soos die een vallei in die ooste van die Aarde van SĂnear, omtrent twee dae se stap ver, en hulle het daarheen getrek en daar gewoon.
24 Hulle het stene begin maak en vure gebrand om die stad en toring te bou wat hulle bedink het om te voltooi.
25 En die bou van die toring was vir hulle ân oortreding en ân wetsverbreking, en hulle het haar begin bou, en terwyl hulle teen JaHWeH, die Elohey van die Hemele gebou het, het hulle in hul harte beplan om teen Hom oorlog te maak en na die Hemele op te vaar.
26 En al hierdie mense en al hulle families het hulle in drie groepe verdeel; die eerste het gesĂȘ: Ons sal opvaar na die Hemele en teen Hom veg; die tweede het gesĂȘ: Ons sal opvaar na die Hemele en ons eie gode daar plaas en hulle dien; en die derde groep het gesĂȘ: Ons sal opvaar na die Hemele en Hom verslaan met boĂ« en spiese; en Elohim het al hulle werke geken en al hulle besoedelde gedagtes, en Hy het die stad en die toring gesien wat hulle aanât bou was. [Openbaring van Henog 11:34]
27 En terwyl hulle gebou het, het hulle ân groot stad en ân baie hoĂ« en sterk toring gebou, en omdat sy so hoog was, het die messelklei en die stene nie die bouers bereik voordat hulle ân tyd lank boontoe geklim het nie en daarna het hulle messelklei en stene aan die bouers gegee; so is dit daagliks gedoen.
28 En kyk, sommiges het opgeklim en ander het afgeklim, die hele dag deur, en as ân steen uit hulle hande sou val en breek, het hulle almal daaroor getreur, en as ân man geval en gesterf het, het niemand na hom gekyk nie.
29 En JaHWeH het hulle gedagtes geken. En dit het gebeur terwyl hulle bou, dat hulle met hulle pyle na die Hemele geskiet het, en al die pyle het vol bloed op hulle geval, en hulle het aan mekaar gesĂȘ: Sekerlik het ons almal wat in die Hemele is, doodgemaak,
30 Maar dit was van JaHWeH af sodat dit hulle sou laat dwaal en om hulle te verdelg van die aangesig van die Aarde af.
31 En hulle het die toring en die stad gebou, en hulle het dit daagliks gedoen totdat baie dae en jare verby was.
32 Elohim het aan die sewentig vernaamste Boodskappers voor Hom gesĂȘ aan diĂ© wat naby aan Hom was: Kom, laat ons neerdaal en hulle taal verwar sodat die een die taal van sy naaste nie kan verstaan nie, en hulle het so aan hulle gedoen.
33 Van daardie dag af het elke man sy naaste se taal vergeet, en hulle kon nie verstaan om in een taal te spreek nie, en wanneer die bouer uit die hand van sy naaste kalk of stene geneem het wat hy nie bestel het nie, het die bouer dit weggegooi en op sy naaste gegooi sodat hy gesterf het.
34 So het dit menige dae aangegaan, en baie van hulle is op die manier gedood.
35 En JaHWeH het die drie groepe wat daar was, verslaan en Hy het hulle gestraf volgens hulle werke en voornemens; hulle wat gesĂȘ het: Ons sal opvaar na die Hemele, en ons gode dien, het soos ân klip geword; en diĂ© wat gesĂȘ het: Ons sal die Hemele met ons pyle oorwin, diĂ© het JaHWeH doodgemaak, een man deur die hand van sy naaste en die derde groep van die wat gesĂȘ het: Ons sal opvaar na die Hemele en veg teen Hom, het JaHWeH dwarsoor die hele Aarde versprei.
36 Dié van hulle wat oorgebly het, toe hulle die besoedeling verstaan wat oor hulle gaan kom, het die gebou verlaat, en hulle het ook verstrooid geraak oor die Aarde.
37 Hulle het opgehou om die stad en die toring te bou; daarom het Hy daardie plek Babel genoem, want daar het JaHWeH die taal van die hele Aarde verwar; kyk, dit was ten ooste van die Aarde van SĂnear.
38 Wat betref die toring wat die seuns van die Adam gebou het, die Aarde het haar mond geopen en een derde daarvan ingesluk, en ân vuur het neergedaal uit die Hemele en het een derde verbrand en die ander derde staan tot vandag toe, en dit is daardie deel wat hoog was en die omtrek daarvan is drie dagreise. [ZekarJaH 13:8-9]
39 Baie van die seuns van die Adam het gesterf by daardie toring, ân ontelbare hoeveelheid.
Die verspreiding van Noag se seuns.
1Â PELEG, die seun van Heber het gesterf in die agt-en-veertigste jaar van die lewe van Abram, die seun van Tera, en al die dae van Peleg was tweehonderd- nege-en-dertig jaar.
2 En kyk, nadat JaHWeH die seuns van die Adam verstrooi het weens hulle oortreding by die toring, het hulle versprei in baie groepe en al die seuns van die Adam is verstrooi tot in die vier hoeke van die Aarde.
3 Al die families het saamgebly, elkeen volgens sy eie taal, sy land en sy stad.
4 Die seuns van die Adam het baie stede gebou volgens hul families, oral waar hulle gegaan het, en dwarsoor die Aarde waarheen JaHWeH hulle verstrooi het.
5 Sommige van hulle het stede gebou op plekke waar hulle agterna uitgedelg is en hulle het die stede na hulle self vernoem of na die name van hul kinders of na spesifieke gebeure.
6 Die seuns van Jafet, die seun van Noag, het gegaan en vir hulleself stede gebou op plekke waarheen hulle verstrooi is, en hulle het al hulle stede na hulleself vernoem, en die seuns van Jafet is verdeel op die aangesig van die Aarde in baie groepe en tale.
7 Dit is die seuns van Jafet volgens hulle families: Gomer, Magog, Madai, Jawan, Tubal, Meseg, Tiras. Dit was die kinders van Jafet volgens hulle geslagte.
8 Die kinders van Gomer, volgens hulle stede, was die Fransiete wat in die Aarde van Fransa, by die Fransa-rivier, by die Sena-rivier gewoon het.
9 En die kinders van Rifat is die Bartoniete wat in die Aarde van Bartonië by die Ledå-rivier woon, wie se waters uitmond in die groot Gihon See, dit is Oseanus.
10 Die kinders van Togarma is tien families, en hier is hulle name: Busar, Parsunak, Balgar, Elikanum, Ragbib, Tarki, Bid, Sebuk, Ongal, en Tilmas; hulle almal het versprei en het in die noorde gerus en vir hulleself stede gebou.
11 En hulle het hulle stede na hulle eie name vernoem, dit is hulle wat by die Hitla- en ltalak-rivier tot vandag toe nog bly.
12 Maar die families van Angoli, Balgar en Patsunak het by die groot Dubnee-rivier gebly en al die name van hulle stede is ook volgens hulle eie name.
13 En die kinders van Jawan is die Jawaniete, wat woon in die Aarde van Makdonië, en die kinders van Madai is die Orelumiete wat in die Aarde van Kurson bly, en die kinders van Tubal is dié wat woon in die Aarde van Tuskana by die Pasia-rivier.
14 Die kinders van Meseg is die Sibasniete en die kinders van Tiras is RĂșsas, Kuwshni en Ongolis; hulle almal het gegaan en vir hulleself stede gebou; dit is die stede wat geleĂ« is by die Jabes See by die Kura-rivier, wat leegloop in die Tragan-rivier.
15 Die kinders van Elishah is die Almanimiete en hulle het ook gegaan en stede gebou; dit is die stede geleë tussen die berge van Job en Sibatmo en hulle het die Aarde van Italia verower en het tot vandag toe nog daar gebly.
16 En die kinders van Kittië is die Rominiete wat in die vallei Kanopië gebly het by die Tibrou-riviei.
17 Die kinders van Dudonim is dié wat in die stede by die Gihon See bly in die Aarde van Bordna.
18 Hierdie is die families van die kinders van Jafet volgens hulle stede en tale, toe hulle na die toring verstrooid geraak het, en hulle het die stede na hulle name vernoem en na gebeurtenisse: en dit is die name van al hulle stede volgens hulle families, wat hulle in daardie dae na die toring gebou het.
19 En die kinders van Gam was Kuwsh, Mitsrajim, Put en KanaÀn volgens hulle geslagte en stede.
20 Almal het vir hulself stede gebou, net waar hulle geskikte plekke daarvoor gevind het en hulle het die stede na die name van hulle vaders Kuwsh, Mitsrajim, Put en KanaÀn vernoem.
21 En die kinders van Mitsrajim is die Ludiete, Anamiete, Lehabiete, Naftuhiete, Patrusiete, Kasluhiete en Kaftoriete, sewe families.
22 Almal hierdie woon by die Sihor-rivier, dit is die spruit van Egipte, en, hulle het vir hulleself stede gebou en dit na hulle eie name vernoem.
23 Die kinders van Patros en Kaslog het ondertrou, en uit hulle het die Filistyne voortgekom, die Asatiete en die Gerariete, die Gittiete en die Ekroniete, altesaam vyf families; hulle het ook vir hulle stede gebou, en hulle het hulle stede vernoem na die name van hulle vaders tot vandag nog.
24 Die kinders van KanaÀn het ook vir hulle stede gebou, en hulle het hulle stede na hulle name vernoem, elf stede en ander sonder tal.
25 Vier manne van die familie van Gam het na die Aarde van die vlakte gegaan; hier is die name van die vier manne: Sodom, Gomorra, Adma en SeboĂŻm.
26 Hierdie manne het vir hulle vier stede gebou in die Aarde van die vlakte, en hulle het die name van hulle stede na hulle eie name vernoem.
27 En hulle en hulle kinders en almal wat aan hulle behoort het, het in daardie stede gewoon en hulle was vrugbaar en het vermeerder en het saam gewoon.
28 En SeĂŻr die seun van Hur, die seun van Hivi, die seun van KanaĂ€n, het gegaan en ân vallei oorkant die Berg Paran gevind, en hy het daar ân stad vir hom gebou. En hy en sy sewe seuns en sy huishouding het daar gebly, en hy het die stad wat hy daar gebou het, SeĂŻr genoem, volgens sy naam; sy is die Aarde van SeĂŻr tot vandag toe.
29 Hierdie is die families van die kinders van Gam, volgens hulle tale en stede, toe hulle verstrooi is na hulle Aarde na die toring.
30 En sommige van die kinders van Sem, die seun van Noag, vader van al die kinders van Heber, het ook gegaan en vir hulle stede gebou in die plekke waarheen hulle verstrooi is en hulle het hulle stede na hulle name vernoem.
31 Die seuns van Sem was Elam, Assur, Arpagsad, Lud en Aram, en hulle het vir hulleself stede gebou en hulle het die stede na hulle eie name vernoem.
32 Assur, die seun van Sem, en sy kinders en huishouding het op daardie tyd uitgegaan, ân baie groot menigte van hulle, en hulle het na ân baie ver deel van die Aarde wat hulle gevind het, gegaan, en hulle het ân baie groot vallei gevind in die Aarde waarheen hulle gegaan het, en hulle het vier stede gebou, en hulle het dit na hulle eie name en gebeurtenisse vernoem.
33 Hierdie is die name van die stede wat die kinders van Assur gebou het, Ninevé, Resen, Kalag en Rehobot-ir; en die kinders van Assur bly daar tot vandag toe.
34 Die kinders van Aram het ook ân stad gaan bou, en hulle het die naam van die stad Us genoem na hulle oudste broer, en hulle het in haar gewoon, dit is die Aarde van Us tot vandag toe.
35 In die tweede jaar na die toring het ân man van die huis van Assur, wie se naam Bela was, van die Aarde van NinevĂ© met sy huishouding verblyf gesoek waar hy dit ook al kon vind, en hulle het gekom tot oorkant die stede op die vlakte langs Sodom en hulle het daar gewoon.
36 En die man het opgestaan en het daar ân klein stad gebou, en het haar Bela genoem, volgens sy naam; sy is die Aarde van Soar tot vandag.
37 Hierdie is die families van die kinders van Sem volgens hulle tale en stede, nadat hulle oor die Aarde verstrooi is na die toring.
38 En elke koninkryk, stad en familie van die families van die kinders van Noag het nog baie stede daarna gebou.
39 Hulle het regerings ingestel in al hulle stede, sodat hulle beheer kon word deur hulle bevele; so het die families van die kinders van Noag dit vir altyd gedoen.
Abram vernietig die gode van Tera
1 NIMROD, die seun van Kuwsh, was steeds in die Aarde van SĂnear en hy het daaroor geheers en het daar gewoon en hy het stede in die Aarde van SĂnear gebou. (GenĂ©sis2:11,12,13)
2 En hierdie is die name van die vier stede wat hy gebou het, en hy het hulle vernoem na die gebeurtenisse wat hulle oorgekom het gedurende die bou van die toring.
3 Hy het die eerste Babel genoem en gesĂȘ: Omdat JaHWeH daar die taal van die hele Aarde verwar het; en die naam van die tweede het hy Ereg genoem omdat Elohim hulle daarvandaan uitmekaar gedryf het.
4 Die derde het hy Akkad genoem en gesĂȘ daar was ân groot veldslag by daardie plek; en die vierde het hy Kalna genoem, omdat sy prinse en magtige manne daar verteer is, en hulle het JaHWeH beproef, hulle het gerebelleer en teen Hom oortree.
5 En toe Nimrod die stede in die Aarde van SĂnear gebou het, het hy die oorblyfsel van sy mense in haar geplaas, sy prinse en magtige manne wat in sy koninkryk oor was.
6 Nimrod het in Babel gewoon, en vandaar het hy sy heerskappy oor die res van sy onderdane hernu en hy het veilig geheers, en die onderdane en prinse van Nimrod het hom Amrafel genoem en gesĂȘ dat sy prinse en manne deur sy toedoen geval het by die toring.
7 Desnieteenstaande het Nimrod nie teruggekeer tot JaHWeH nie en hy het voortgegaan in besoedeling en om besoedeling aan die seuns van die Adam te leer; en Mardon, sy seun, was erger as sy vader, en het voortgegaan om by te voeg tot die afskuwelikhede van sy vader.
8 Nimrod het van toe af veroorsaak dat die seuns van die Adam oortree, en daarom word daar gesĂȘ: Uit die besoedelde gaan daar besoedeling uit.
9 In daardie tyd was daar oorlog tussen die families van die kinders van Gam terwyl hulle gewoon het in die stede wat hulle gebou het.
10 Kedor-LaĂłmer, koning van Elam, het weggegaan van die families van die kinders van Gam, en hy het teen hulle geveg en hulle onderwerp en hy het na die vyf stede van die vlakte gegaan en hy het teen hulle geveg en hulle onderwerp en hulle was onder sy beheer.
11 Hulle het hom twaalf jaar lank gedien en hulle het ân jaarlikse belasting aan hom betaal.
12 En Nahor, die seun van Serug, is in daardie tyd dood in die nege-en-veertigste jaar van die lewe van Abram, die seun van Tera.
13 In die vyftigste jaar van die lewe van Abram, die seun van Tera, het Abram uit die huis van Noag gegaan en na sy vader se huis gegaan.
14 Abram het JaHWeH geken en hy het in Sy Weë en Voorskrifte gewandel en JaHWeH, sy Elohey was met hom.
15 Tera, sy vader, was in daardie dae steeds kaptein van die leërmagte van koning Nimrod en hy het steeds vreemde gode gevolg.
16 Abram het by sy vader se huis gekom en het twaalf gode daar in hulle tempels sien staan en Abram se woede het ontvlam toe hy die beelde in sy vader se huis sien.
17 En Abram het gesĂȘ: So waar as JaHWeH leef sal hierdie beeld nie in my vader se huis bly nie; so sal JaHWeH wat my geskape het aan my doen as ek nie binne drie dae al hierdie beelde breek nie.
18 Abram is weg van hulle af en sy woede het in hom gebrand. En Abram het hom gehaas en het uit die kamer uitgegaan na sy vader se buitehof en hy het sy vader gekry waar hy in die hof sit en al sy diensknegte met hom, en Abram het voor hom kom sit.
19 En Abram het vir sy vader gevra, en gesĂȘ: Vader, sĂȘ vir my waar is Elohim wat die Hemele en die Aarde geskape het, en al die seuns van die Adam op Aarde, en wie het u en my geskep? En Tera het sy seun Abram geantwoord en gesĂȘ: Kyk, die wat ons geskape het, is almal saam met ons in die huis.
20 En Abram het aan sy vader gesĂȘ: My meester, ek vra u, wys hulle aan my. Tera het Abram na die kamer van die binnehof geneem, en Abram het gesien, en kyk, die hele kamer was vol gode van hout en klip, twaalf groot beelde en talle ander kleiner as hulle.
21 En Tera het aan sy seun gesĂȘ: Kyk, dit is hulle wat alles wat jy sien op die Aarde en vir my en jou geskape het en ook die hele mensdom.
22 Tera het voor sy gode neergebuig, en toe het hy weggegaan van hulle en Abram, sy seun, het saam met hom weggegaan.
23 En nadat Abram van hulle weggegaan het, het hy na sy moeder gegaan en hy het voor haar gaan sit en hy het aan sy moeder gesĂȘ: Kyk, my vader het my hulle gewys wat die Hemele en Aarde gemaak het en al die seuns van die Adam.
24 Nou daarom, maak gou en bring ân bokkie uit die kudde en maak geurige vleis daarvan sodat ek dit na my vader se gode kan bring as ân aanbieding vir hulle om te eet; miskien raak ek daardeur aanneemlik vir hulle.
25 Sy moeder het dit gedoen en sy het ân bokkie laat haal en het geurige vleis daarvan berei en dit na Abram gebring. Abram het die geurige vleis by sy moeder geneem en het dit voor sy vader se gode gebring en hy het nader gegaan sodat hulle mag eet; en Tera, sy vader, het dit nie geweet nie.
26 Abram het op die dag toe hy tussen hulle gesit het, gesien dat hulle geen stem gehad het nie, geen gehoor, geen beweging nie en dat nie een sy hand kon uitsteek om te eet nie.
27 Abram het hulle gespot en gesĂȘ: Die geurige vleis wat ek vir hulle berei het, het hulle seker nie aangestaan nie of miskien was dit te min vir hulle en om daardie rede wou hulle nie eet nie; daarom sal ek mĂŽre vars geurige vleis berei, beter en meer as diĂ©, sodat ek die uitslag kan sien.
28 Dit was die volgende dag dat Abram sy moeder opdrag gegee het oor die geurige vleis, en sy moeder het opgestaan en het drie mooi bokkies laat haal uit die kudde en daarvan het sy uitstaande geurige vleis gemaak, soos haar seun daarvan gehou het, en sy het dit aan haar seun Abram gegee, en Tera, sy vader, het dit nie geweet nie.
29 En Abram het die geurige vleis by sy moeder geneem en hy het dit voor sy vader se gode in die vertrek gebring, en hy het baie naby aan hulle gekom sodat hulle kon eet en hy het dit voor hulle neergesit en Abram het die hele dag voor hulle gesit en gedink dat hulle miskien sal eet.
30 Abram het hulle bekyk, en kyk, hulle het nie ân stem nie of gehoor nie en nie een het sy hand na die vleis uitgesteek om te eet nie.
31 Die aand van daardie dag, in die huis, is Abram beklee met die Gees van Elohim.
32 Hy het uitgeroep en gesĂȘ: Wee my vader en hierdie besoedelde geslag wie se harte almal neig na ydelheid, wat hierdie gode van hout en klip dien wat nie kan eet, ruik, hoor of praat nie, wat monde het sonder spraak, oĂ« sonder sig, ore sonder gehoor, hande sonder gevoel, en bene wat nie kan beweeg nie; diĂ© wat hulle gemaak het en op hulle vertrou, is self soos hulle.
33 Toe Abram al hierdie dinge sien, het sy woede ontvlam jeens sy vader, en hy het hom gehaas en ân handbyl in sy hand geneem en hy het na die vertrek van die gode gegaan en hy het al sy vader se gode gebreek.
34 Toe hy die beelde klaar gebreek het, het hy die handbyl in die hand van die groot god voor hom geplaas, en hy het uitgegaan; en Tera, sy vader, het tuisgekom, want hy het by die deur die geluid gehoor van die slag van die handbyl; dus het Tera in die huis ingekom om te hoor wat aan die gang was.
35 Tera, wat die lawaai van die handbyl in die vertrek van die beelde gehoor het, het na die vertrek van die beelde gehardloop en hy het Abram teëgekom juis toe hy uitgaan.
36 Tera het die vertrek binnegegaan en hy het al die gode omgeval en gebreek gevind en in die hand van die grootste was die handbyl en hy was nie gebreek nie, en die geurige vleis wat Abram laat voorberei het, was nog voor hulle.
37 Toe Tera dit sien, het sy woede uitermate ontvlam en hy het hom uit die vertrek na Abram gehaas.
38 Hy het Abram, sy seun, nog sittend in die huis gekry; en hy het aan hom gesĂȘ: Wat is hierdie werk wat jy aan my gode gedoen het?
39 En Abram het Tera, sy vader, geantwoord en gesĂȘ: Dit is nie so nie my meester, want ek het geurige vleis voor hulle gebring, en toe ek naby hulle kom met die vleis sodat hulle kan eet, het almal gelyk hulle hande uitgesteek om te eet voordat die groot een sy hand kon uitsteek.
40 Die groot een het hulle dade gesien wat hulle voor hom gedoen het, en sy woede het gewelddadig teen hulle ontvlam en hy het die handbyl gaan haal wat in die huis is en het teruggekom en hulle almal gebreek, en kyk, die handbyl is nog in sy hand, soos u kan sien.
41 Tera se woede het teen sy seun, Abram, ontvlam toe hy so gepraat het; en Tera het in sy woede aan sy seun, Abram, gesĂȘ: Wat is hierdie storie wat jy vertel het? Jy vertel leuens aan my.
42 Is daar in hierdie gode, gees, siel of krag om te doen wat jy my vertel het? Is hulle nie hout en klip nie? En het ek hulle nie self gemaak nie, en kan jy sulke leuens vertel deur te sĂȘ dit is die groot god wat by hulle is wat hulle verslaan het? Dit is jy wat die handbyl in sy hande geplaas het en toe gesĂȘ het dat hy hulle almal vernietig het.
43 Abram het sy vader geantwoord en gesĂȘ: Hoe kan u dan hierdie gode dien in wie daar geen mag is om enigiets te doen nie? Kan hierdie gode, in wie u vertrou, u bevry? Kan hulle u gebede hoor wanneer u na hulle roep? Kan hulle u uit die hande van u vyande red, of sal hulle u oorloĂ« vir u veg teen u vyande? Dat u hout en klip moet dien wat nie kan praat of hoor nie!
44 En nou sekerlik is dit nie goed vir u of vir die seuns van die Adam wat aan u verbind is, om hierdie dinge te doen nie; is u so ân dwaas, so dom of so kort van begrip dat u hout en klip sal dien en op hierdie manier sal voortgaan?
45 En JaHWeH Elohim vergeet wat Hemele en Aarde gemaak het en wat u op die Aarde geskape het, en daardeur ân groot besoedeling oor u siel bring in hierdie saak van hout en klip dien?
46 Het ons vaders van die dae van ouds nie op hierdie manier oortree nie, en het JaHWeH, die Elohey van die heelal nie die waters van die vloed oor hulle gebring en die hele Aarde verdelg nie?
47 Hoe kan u voortgaan om dit te doen en gode van hout en klip te dien, hulle wat nie kan hoor of praat of u uit verdrukking kan red en daardeur die Woede van die Elohim van die heelal oor u bring nie?
48 Daarom my vader, hou op hiermee en bring nie besoedeling oor u siel en die siele van u huishouding nie.
49 Abram het hom gehaas en voor sy vader weggespring en die handbyl by die grootste van sy vader se gode geneem en hy het hom gebreek en weggehardloop.
50 Tera, toe hy alles wat Abram gedoen het, sien, het hy hom gehaas om uit sy huis te gaan, en hy het na die koning gegaan en hy het voor Nimrod verskyn en hy het voor die koning gebuig; en die koning het gesĂȘ: Wat wil jy hĂȘ?
51 En hy het gesĂȘ: Ek smeek u, my meester, om my aan te hoor - nou vyftig jaar gelede is ân kind vir my gebore en so het hy aan my gode gedoen en so het hy gespreek; en daarom my meester en koning, laat hom haal dat hy voor u kan kom, en oordeel hom volgens die wet, sodat ons van sy besoedeling ontslae kan wees.
52 Die koning het drie van sy diensknegte gestuur, en hulle het gegaan, en Abram voor die koning gebring. En Nimrod, en al sy prinse en diensknegte het daardie dag voor hom gesit en Tera het ook voor hulle gesit.
53 En die koning het aan Abram gesĂȘ: Wat is dit wat jy aan jou vader en sy gode gedoen het? En Abram het die koning geantwoord in die woorde wat hy aan sy vader gespreek het en hy het gesĂȘ: Die groot god wat saam met hulle in die huis was, het dit aan hulle gedoen wat u gehoor het.
54 Die koning het aan Abram gesĂȘ: Het hulle mag gehad om te praat en te eet en te doen soos jy gesĂȘ het? En Abram het die koning geantwoord, en gesĂȘ: En as daar nie mag in hulle is nie, waarom dien u hulle dan en waarom laat u die seuns van die Adam afdwaal deur u dwaashede?
55 Verbeel u dat hulle u kan bevry of enigiets klein of groot kan doen sodat u hulle moet dien? En waarom wil u nie die Elohey van die hele heelal dien nie, Hy wat u geskep het en in Wie se mag dit is om dood te maak of lewend te hou?
56 O dwase, eenvoudige en onkundige koning, wee jou vir ewig.
57 Ek het gedink u sou u diensknegte die opregte Weg leer, maar u het dit nie gedoen nie, maar die hele Aarde met u oortredinge en die oortredinge van u mense, wat u weë gevolg het, gevul.
58 Weet u nie of het u nie gehoor nie, dat ons voorvaders oortree het in die besoedeling wat u doen in die dae van ouds, en die ewige Elohey het die waters van die vloed oor hulle gebring en het hulle almal verdelg, en ook die hele Aarde vanweë hulle vernietig? En wil u en u mense nou in opstand kom en ook sulke werke doen, sodat julle die Woede van JaHWeH, die Elohey van die heelal oor julle bring, en ellende oor julle en die hele Aarde bring?
59 Daarom nou, staak hierdie besoedelde dade wat u doen en dien die Elohey van die heelal, omdat u siel in Sy Hande is, en dan sal dit wel met u wees.
60 En as u besoedelde hart nie ag gee op my woorde om u van u besoedelde weë te bekeer en die ewige Elohey te dien nie, dan sal u in skaamte sterf in die latere dae, u, u mense en almal wat iets met u te doen het, u woorde hoor of in u besoedelde weë wandel.
61 En toe Abram ophou praat voor die koning en die prinse, het hy sy oĂ« opgeslaan na die Hemele en hy het gesĂȘ: JaHWeH sien al die besoedeldes, en Hy sal hulle oordeel.
Abram word deur Nimrod vervolg
1 TOE die koning die woorde van Abram hoor, het hy beveel dat hulle hom in die tronk sit; en Abram was tien dae in die tronk. [Openbaring 2:10]
2 Teen die einde van daardie dae het die koning beveel dat al die konings, prinse, en goewerneurs van die onderskeie provinsies en die wysgere voor hom moet vergader, en hulle het gekom. Abram was nog steeds in die plek van opsluiting.
3 En die koning het aan die prinse en die wysgere gesĂȘ: Het julle gehoor wat Abram, die seun van Tera, aan sy vader gedoen het? So het hy aan hom gedoen, en ek het bevel gegee dat hy voor my gebring moes word en so het hy gespreek; hy het nie getwyfel oor wat hy gesĂȘ het nie en hy het nie in my teenwoordigheid gebewe nie, en kyk, nou word hy bewaar in die tronk.
4 Daarom moet julle besluit watter oordeel oor die man wat die koning uitgeskel het, uitgespreek word; wat gespreek het en al die dinge gedoen het wat julle gehoor het.
5 Hulle het almal die koning geantwoord en gesĂȘ: Die man wat die koning uitgeskel het, moet aan ân paal opgehang word; maar omdat hy die dinge gedoen het wat hy gesĂȘ het en omdat hy ons gode geminag het, moet hy dus verbrand word, want dit is die wet in hierdie geval.
6 As dit die koning behaag om dit te doen, laat hom sy diensknegte beveel om dag en nag ân vuur in u steenoond te stook, en dan sal ons hierdie man daarin gooi. En die koning het so gedoen, en hy het sy diensknegte beveel om ân vuur in die koning se oond wat in Kasdim is, vir drie dae en drie nagte voor te berei; en die koning het hulle beveel om Abram uit die tronk te bring om verbrand te word. [Jona 1:17; MattithJaHĂ»W 12:40]
7 Al die koning se diensknegte, prinse, goewerneurs, en regters en al die inwoners van die land, omtrent negehonderdduisend man, het oorkant die oond gestaan om Abram te sien.
8 Al die vroue en kleintjies het op die dakke en torings saamgedrom om te sien wat met Abram gebeur en hulle het almal saam op ân afstand gestaan: en daar was nie ân man te vind wat nie daardie dag kom kyk het nie.
9 Toe Abram nader gebring word, het die toordokters van die koning en die wysgere, Abram gesien en hulle het uitgeroep tot die koning en gesĂȘ: Ons opperheer, ons weet hierdie man was sekerlik die kind by wie se geboorte die groot Ster die vier Sterre ingesluk het, wat ons vyftig jaar gelede aan die koning verklaar het.
10 Kyk, nou het sy vader ook u bevele oortree en u bespot deur vir u ân ander kind te bring wat u wel doodgemaak het.
11 En toe die koning hulle woorde hoor, was hy baie toornig, en hy het beveel dat Tera voor hom gebring word.
12 Die koning het gesĂȘ: Het jy gehoor wat die toordokters gesĂȘ het? Vertel my nou die waarheid. Wat het jy gedoen? En as jy die waarheid sal praat, sal jy vrygespreek word.
13 En toe hy sien dat die koning se woede so erg ontvlam het, het Tera aan die koning gesĂȘ: My meester en koning, u het die waarheid gehoor, en wat die wysgere vertel het, is reg. En die koning het gesĂȘ: Hoe kon jy so iets doen om my bevele te oortree en aan my ân kind te gee wat jy nie verwek het nie en om betaling te neem vir hom?
14 En Tera het die koning geantwoord: Omdat tere gevoelens by my vir my seun verwek is in daardie tyd, het ek ân seun van my diensmaagd geneem en ek het hom na die koning gebring.
15 En die koning het gesĂȘ: Wie het jou aangeraai om dit te doen? Vertel my, moet niks vir my verberg nie dan sal jy nie sterf nie.
16 Tera was verskriklik bang in die koning se teenwoordigheid en hy het aan die koning gesĂȘ: Dit was Haran my oudste seun wat die advies aan my gegee het om dit te doen; en Haran was in daardie dae toe Abram gebore is, twee-en-dertig jaar oud.
17 Maar Haran het nie sy pa oor enigiets raad gegee nie, en Tera het hierdie dinge aan die koning gesĂȘ in ân poging om sy siel van die koning te red, want hy was baie bevrees; en die koning het aan Tera gesĂȘ: Haran, jou seun, wat jou raad gegee het om so te doen, sal saam met Abram deur die vuur sterf, want die doodstraf is op hom omdat hy teen die koning se wil gerebelleer het, toe hy hierdie ding gedoen het.
18 Haran het op daardie tydstip lus gevoel om Abram se Weë te volg, maar hy het dit vir homself gehou.
19 En Haran het in sy hart gesĂȘ: Kyk, nou het die koning Abram gevang as gevolg van die dinge wat Abram gedoen het, en dit sal gebeur dat as Abram oor die koning sal seĂ«vier, sal ek hom volg, maar as die koning seĂ«vier, sal ek agter die koning aan gaan.
20 Na Tera met die koning gepraat het met betrekking tot Haran, sy seun, het die koning beveel dat Haran saam met Abram vasgebind moet word.
21 En hulle het hulle albei, Abram en Haran, sy broer, gebring om hulle in die vuur te gooi; en al die inwoners van die land en die koning se diensknegte en prinse en al die vroue en kindertjies was daar, en hulle het daardie dag daar gestaan.
22 Die koning se diensknegte het Abram en sy broer geneem en het hulle van al hulle klere gestroop, behalwe hulle onderste kledingstukke wat hulle aangehad het.
23 Hulle het hulle hande en voete met linne-toue vasgebind en die diensknegte van die koning het hulle opgetel en albei in die oond gegooi.
24 JaHWeH het Abram liefgehad en Hy het Medelye met hom gehad en JaHWeH het neergedaal en Hy het Abram uit die vuur gered en hy was nie verbrand nie.
25 Maar al die toue waarmee hulle vasgemaak is, het verbrand terwyl Abram behoue gebly het en in die vuur rondgeloop het.
26 En Haran het gesterf toe hulle hom in die vuur gegooi het, en hy is tot as verbrand, omdat sy hart nie volkome met JaHWeH was nie. Die vlamme het oor daardie manne wat hom in die vuur gegooi het, gelek en hulle het verbrand en twaalf manne het gesterf.
27 Abram het midde-in die vlamme vir drie dae en drie nagte geloop en al die diensknegte van die koning het hom in die vuur sien loop en hulle het gegaan en die koning vertel, en gesĂȘ: kyk, ons het Abram midde-in die vuur sien loop en selfs sy onderste kledingstuk wat hy aanhet, het nie gebrand nie, maar die koord waarmee hy vasgebind was, het gebrand.
28 Toe die koning hulle woorde hoor, het sy hart benoud gevoel en hy wou hulle nie glo nie; dus het hy ander getroue prinse gestuur om die saak te ondersoek, en hulle het gegaan en het dit gesien en het die koning vertel; en die koning het opgestaan om te gaan kyk en hy het Abram heen-en-weer sien loop midde-in die vuur en hy het Haran se verkoolde liggaam gesien en die koning was uiters verwonderd.
29 Die koning het beveel dat Abram uit die vuur gehaal moet word en sy diensknegte het nader gegaan om hom uit te haal en hulle kon nie, want die vuur was reg rondom en die vuur het vanuit die oond na hulle opgestyg.
30 En die koning se diensknegte het daarvan weggevlug en die koning het hulle berispe en gesĂȘ: Maak gou en bring Abram uit die vuur, anders sal julle sterf.
31 Die diensknegte van die koning het weer nader gegaan om Abram uit te haal, en die vlamme het op hulle gekom en het hulle gesigte verbrand sodat agt van hulle gesterf het.
32 Toe die koning sien dat sy diensknegte nie die vuur kon nader nie, uit vrees dat hulle sou verbrand, het die koning na Abram geroep: o dienaar van die Elohey wat in die Hemele is, kom uit te midde van die vuur en kom hier voor my. En Abram het na die stem van die koning geluister en hy het uit die vuur gegaan en voor die koning kom staan.
33 Toe Abram uitkom, het die koning en al sy diensknegte hom gesien toe hy voor die koning gaan staan met sy onderkleed aan, want dit was nie verbrand nie, maar die koord waarmee hy vasgemaak was, het verbrand.
34 En die koning het aan Abram gesĂȘ: Hoe gebeur dit dat jy nie in die vuur verbrand het nie?
35 Abram het aan die koning gesĂȘ: Die Elohey van Hemele en Aarde in Wie ek vertrou en wat alles in Sy mag het, Hy het my verlos van die vuur waarin u my gegooi het.
36 Haran, die broer van Abram, was tot as verbrand en hulle het gesoek na sy liggaam en hulle het dit verteer gevind.
37 Haran was twee-en-tagtig jaar oud toe hy gesterf het in die vuur van Kasdim. En die koning, prinse en inwoners van die land wat gesien het hoe Abram uit die vuur verlos is, het gekom en voor Abram kom neerbuig.
38 En Abram het aan hulle gesĂȘ: Moet nie voor my neerbuig nie, maar buig julle neer voor die Elohey van die wĂȘreld wat julle gemaak het en dien Hom en wandel in Sy WeĂ«, want dit is Hy wat my uit die vuur verlos het, en dit is Hy, wat die geeste en siele van alle adamiete geskep het en die adamiet in sy moeder se baarmoeder geformeer het en in die wĂȘreld gebring het, en dit is Hy wat diĂ© sal verlos wat op Hom vertrou teen alle pyn.
39 Hierdie dinge was te wonderbaar in die oë van die koning en sy prinse, dat Abram gered is uit die vuur en dat Haran verbrand het; en die koning het Abram baie geskenke gegee en hy het hom sy twee hoofdienaars gegee uit die koning se huis: die naam van die een was Oni en die naam van die ander een was EliEzer. (Genésis15:2)
40 Al die konings, prinse en dienaars het baie geskenke van silwer en goud en pĂȘrels aan Abram gegee en die koning en die prinse het hom weggestuur, en hy het in vrede gegaan.
41 En Abram het in vrede vortgegaan van die koning en baie van die koning se diensknegte het hom gevolg en omtrent driehonderd man het by hom aangesluit. [Rigters 7:7]
42 Abram het teruggekeer op daardie dag en na die huis van sy vader gegaan, hy en die manne wat hom gevolg het, en Abram het JaHWeH, sy Elohey gedien al die dae van sy lewe en hy het in Sy Weë gewandel en het Sy Wet gevolg.
43 Van daardie dag af aan het Abram die harte van die seuns van die Adam laat neig om JaHWeH te dien.
44 In daardie tyd het Nahor en Abram vir hulleself vroue geneem, die dogters van hulle broer, Haran; die vrou van Nahor was Milka en die naam van Abram se vrou was Sarai. En Sarai, die vrou van Abram, was onvrugbaar; sy het geen kinders [nageslag] gehad in daardie dae nie.
45 En na verloop van twee jaar nadat Abram uit die vuur gekom het, dit was in die twee-en-vyftigste jaar van sy lewe, kyk, terwyl koning Nimrod in Babel op sy troon sit, het die koning aan die slaap geraak en gedroom dat hy met sy troepe en leĂ«rmag in ân vallei staan teenoor die koning se oond.
46 Hy het sy oĂ« opgeslaan en ân man gesien wat soos Abram gelyk het wat uit die oond kom, en dat hy voor die koning kom staan met sy ontblote swaard en die koning toe aanval met sy swaard toe die koning van die man af weggevlug, want hy was bang, en terwyl hy hardloop, het die man ân eier teen die koning se kop gegooi en die eier het ân groot rivier geword.
47 Die koning het gedroom dat al sy manskappe in daardie rivier weggesink en gesterf het, en die koning het op die vlug geslaan saam met drie manne wat voor hom was en hy het ontsnap.
48 Die koning het na die drie manne gekyk en hulle was soos prinse geklee, soos die kledingstukke van konings en het die voorkoms en majesteit van konings gehad
49 En terwyl hulle hardloop, het die rivier weer voor die koning in ân eier verander en daar het uit die eier ân jong voĂ«l gekom wat voor die koning verskyn het en hy het na die koning se kop gevlieg en hy het die koning se oog uitgepluk.
50 Die koning was bedroef deur die visioen en hy het wakker geword uit sy slaap en sy gees was ontsteld; en hy was baie beangs.
51 In die oggend het die koning uit sy bed opgestaan, gevul met vrees en hy het al die wyse manne en toordokters beveel om voor hom te verskyn en hy het sy droom aan hulle vertel.
52 En ân wyse dienskneg van die koning, wie se naam Anuki was, het die koning geantwoord en gesĂȘ. Dit is niks anders as die boosheid van Abram en sy saad wat sal opstaan teen my meester en koning in die dae wat kom nie.
53 En kyk, die dag sal kom wanneer Abram en sy nageslag en die kinders van sy huishouding sal oorlog maak teen my koning, en hulle sal die koning se leërmag en sy troepe oorwin.
54 En wat betref die drie manne wat u vertel soos u self gelyk het en wat ontsnap het, dit beteken dat net u saam met drie van die konings van die land wat saam met u in stryd sal wees, sal ontvlug.
55 En dit wat u gesien het van die rivier wat weer ân eier geword het soos dit aanvanklik was en die jong voĂ«l wat u oog uitgepluk het, dit beteken niks anders as die saad van Abram wat die koning sal verslaan in die latere dae.
56 Dit is my koning se droom en dit is die uitleg en die droom is waar en die uitleg wat u dienskneg aan u gegee het, is korrek.
57 Nou, daarom my koning, waarlik weet u dat dit nou twee-en-vyftig jaar is vandat u wysgere dit by die geboorte van Abram gesien het, en as my koning gaan toelaat dat Abram op die Aarde leef, sal dit tot die nadeel van my meester en koning wees, want al die dae wat Abram leef, sal nie u of u koninkryk gevestig bly nie, want dit was vooruit by sy geboorte bekend; en waarom wil my koning hom nie doodmaak dat sy boosheid weggehou kan word van my koning in die latere dae nie?
58 Nimrod het geluister na die stem van Anuki, en hy het in die geheim sommige van sy diensknegte gestuur om Abram te vang, en hom voor die koning te bring om doodgemaak te word.
59 EliEzer, Abram se dienskneg wat die koning aan hom gegee het, was in daardie tyd voor die aangesig van die koning, en hy het gehoor wat Anuki vir die koning aanbeveel en dat die koning beplan het om Abram se dood te veroorsaak.
60 EliEzer het aan Abram gesĂȘ: Maak gou, staan op en red u siel sodat u nie deur die hande van die koning sal sterf nie, want so het hy in ân droom oor u gesien en so het Anuki dit uitgelĂȘ en so het Anuki ook die koning oor u geadviseer.
61 Abram het na EliEzer geluister, en Abram het hom gehaas en na veiligheid gevlug, na die huis van Noag en sy seun Sem, en hy het hom daar versteek en het ân plek van veiligheid gevind; en die koning se diensknegte het na Abram se huis gekom om hom te soek, maar hulle kon hom nie vind nie en hulle het deur die land gesoek, maar hulle kon hom nie vind nie en hulle het gegaan en in elke rigting gesoek, maar hy was nĂȘrens te sien nie.
62 Toe die koning se diensknegte Abram nie kon vind nie, het hulle na die koning teruggekeer, maar die koning se woede jeens Abram het bedaar omdat hulle hom nie kon vind nie, en die koning het die saak van Abram uit sy gedagtes verdryf.
63 Abram is vir een maand versteek in Noag se huis, totdat die koning die aangeleentheid vergeet het, maar Abram was nog bang vir die koning. En Tera het sy seun in die geheim kom besoek in die huis van Noag, en Tera was baie belangrik in die oë van die koning.
64 Abram het aan sy vader gesĂȘ: Weet u nie dat die koning daaraan dink om my dood te maak en om my naam uit te wis van die Aarde af deur die raad van sy bose raadgewers nie?
65 Nou, wie het u hier en wie het u in hierdie land? Staan dan op, en laat ons saam na die Aarde van KanaÀn gaan dat ons verlos kan word van sy hand, sodat u ook nie in die latere dae sal sterf deur sy hand nie.
66 Weet u nie of het u nie gehoor nie, dit is nie deur liefde dat Nimrod u al die eer gee nie, maar dit is net vir sy eie voordeel dat hy goed doen aan u.
67 En as hy meer goed aan u doen as nou, dit is waarlik net die ydelheid van die wĂȘreld, want rykdom en besittings baat niks in die dag van Toorn en Woede nie.
68 Nou daarom, luister na my stem, laat ons opstaan en na die Aarde van KanaÀn gaan, buite die bereik van benadeling deur Nimrod; en dien u JaHWeH wat u geskape het op die Adamah [die adamiet se Aarde] en dit sal wel wees met u, en raak ontslae van al die ydele dinge wat u najaag.
69 Abram het opgehou praat. Toe het Noag en sy seun Sem, Tera aangespreek en gesĂȘ: Die woord wat Abram aan u oorgedra het, is waar.
70 Tera het geluister na die stem van sy seun Abram, en Tera het alles gedoen wat Abram gesĂȘ het, want dit was van JaHWeH dat die koning nie Abram se dood sou veroorsaak nie.
Abram trek na KanaÀn
1 TERA het sy seun Abram, en sy kleinseun Lot, die seun van Haran en Sarai sy skoondogter die vrou van sy seun Abram, en al die siele van sy huishouding geneem en saam met hulle van Ur Kasdim weggegaan om te gaan na die Aarde van KanaĂ€n. En toe hulle sover kom as die Aarde van Haran, het hulle daar gebly, want sywas ân uitstekende goeie grond vir weiding, en groot genoeg vir almal wat hom vergesel het. (GenĂ©sis11:31)
2 En die adamiete van die Aarde van Haran het gesien dat Abram suiwer en opreg was voor Elohim en die adamiete, en dat JaHWeH, sy Elohey met hom was, en sommige van die adamiete van die Aarde van Haran het gekom en het hulle by Abram aangesluit en hy het hulle onderrig in die bevele van JaHWeH en Sy Weë en hierdie manne het by Abram gebly in sy huis en hulle het getrou gebly aan hom.
3 Abram het drie jaar in die deel van die Aarde gebly en na verloop van drie jaar het JaHWeH aan Abram verskyn en aan hom gesĂȘ: Ek is JaHWeH wat jou uitgebring het uit Ur Kasdim en wat jou verlos het uit die hande van al jou vyande.
4 Nou, daarom, as jy na My Stem sal luister en My Gebooie onderhou, My Verordeninge en My Wet, dan sal Ek jou vyande voor jou laat val en Ek sal jou nageslag vermeerder soos die Sterre aan die Hemele, en Ek sal My seĂ«ning stuur oor al die werke van jou hande en jy sal aan niks gebrek hĂȘ nie.
5 Staan nou op, neem jou vrou en almal wat aan jou behoort, en gaan na die Aarde van KanaĂ€n en bly daar en Ek sal vir jou ân Elohey wees en Ek sal jou seĂ«n. En Abram het opgestaan en sy vrou geneem en almal wat aan hom behoort het en hy het na die Aarde van KanaĂ€n gegaan soos JaHWeH hom beveel het, en Abram was vyf-en-vyftig jaar oud toe hy van Haran vertrek het.
6 Abram het in die Aarde van KanaÀn gekom en hy het midde-in die stad gewoon en daar het hy sy tent tussen die kinders van KanaÀn opgeslaan, die inwoners van die land.
7 JaHWeH het aan Abram verskyn toe hy in die Aarde van KanaĂ€n aankom, en het aan hom gesĂȘ: Dit is die Aarde wat Ek aan jou gee en aan jou nageslag na jou vir ewig, en Ek sal jou nageslag maak soos die Sterre aan die Hemele en ek gee aan jou nageslag as Erfdeel al die grond wat jy sien.
8 Abram het ân altaar gebou op die plek waar Elohim met hom gepraat het en Abram het daar die Naam van JaHWeH aangeroep. (GenĂ©sis17:1,7)
9 In daardie tyd, aan die einde van drie jaar van Abram se verblyf in die Aarde van KanaÀn, in daardie jaar het Noag gesterwe, wat die agt-en-vyftigste jaar in die lewe van Abram was; en al die dae wat Noag geleef het, was negehonderd-en-vyftig jaar en hy het gesterwe. (Genésis9:29)
10 En Abram het in die Aarde van KanaÀn gewoon; hy, sy vrou en almal wat aan hom behoort het, en almal wat hom vergesel het, tesame met die adamiete van die land wat by hom aangesluit het, maar Nahor, Abram se broer, en Tera, sy vader, en Lot, die seun van Haran en almal wat aan hulle behoort het, het in Haran gewoon.
11 In die vyfde jaar van Abram se verblyf in die Aarde van KanaĂ€n het die mense van Sodom en Gomorra en al die stede van die vlakte, in opstand gekom teen die mag van Kedor-LaĂłmer (GenĂ©sis14:1), die koning van Elam, want al die konings van die vlakte het Kedor-LaĂłmer twaalf jaar lank gedien, en hom ân jaarlikse belasting betaal, maar in daardie dae, in die dertiende jaar, het hulle teen hom opgestaan. (GenĂ©sis14:4)
12 In die tiende jaar van Abram se verblyf in KanaĂ€n, was daar ân oorlog teen Nimrod, die koning van SĂnear, en Kedor-LaĂłmer, die koning van Elam, en Nimrod het teen Kedor-LaĂłmer kom veg om hom te onderwerp.
13 Want Kedor-Laómer was voorheen een van die prinse van die leërmag van Nimrod en toe al die mense by die toring uiteengedryf is en dié wat oorgebly het, ook verstrooi is oor die aangesig van die Aarde, het Kedor-Laómer na die Aarde van Elam getrek en oor haar geheers en het gerebelleer teen sy meester.
14 En in daardie dae toe Nimrod sien dat die stede van die vlakte gerebelleer het, het hy met trots en met woede gekom om oorlog teen Kedor-LaĂłmer te maak en Nimrod het al sy prinse en sy onderdane bymekaar gemaak, omtrent sewehonderdduisend man, en teen Kedor-LaĂłmer uitgetrek, en Kedor-LaĂłmer het uitgegaan om hom te ontmoet met vyfduisend man, en hulle het voorberei vir die stryd in die vallei van Babel wat tussen Elam en SĂnear is.
15 En al daardie konings het daar geveg en Nimrod en sy manne is verslaan voor die manne van Kedor-Laómer, en daar het omtrent seshonderdduisend van Nimrod se manne geval en Mardon, die koning se seun, was onder dié wat geval het.
16 Nimrod het gevlug, en in skaamte en skande na sy land teruggekeer, en hy was vir ân lang tyd onderworpe aan Kedor-LaĂłmer, en Kedor-LaĂłmer het na sy land teruggekeer en hy het prinse van sy leĂ«rmag na die konings gestuur wat om hom gewoon het, na Ariog, koning van El-LĂĄsar, en na Tideal, koning van die Nasies en hy het ân verbond met hulle gesluit en hulle was almal gehoorsaam aan sy bevele.
17 In die vyftiende jaar van Abram se verblyf in KanaĂ€n, in die sewentigste jaar van die lewe van Abram, het JaHWeH in daardie jaar aan Abram verskyn en Hy het aan hom gesĂȘ: Ek is JaHWeH wat jou uit Ur Kasdim gebring het om hierdie Aarde as ân Erfdeel aan jou te gee.
18 Nou, daarom moet jy voor My wandel en suiwer wees en My Gebooie hou, want aan jou en jou nageslag sal Ek hierdie Aarde gee as ân Erfdeel, vanaf die Misraim-rivier tot aan die groot Eufraat-rivier.
19 En jy sal kom na jou vaders in vrede en in groot ouderdom en die vierde geslag sal na hierdie Aarde terugkom en sal haar vir ewig as Erfdeel ontvang. En Abram het ân altaar gebou en hy het die Naam van JaHWeH aangeroep wat aan hom verskyn het en hy het aanbiedinge op die altaar aan JaHWeH gebring.
20 In daardie tyd het Abram teruggekeer en na Haran gegaan om sy vader en moeder te sien en sy vader se huishouding, en Abram en sy vrou en almal wat aan hom behoort het, het na Haran teruggekeer en Abram het vyf jaar in Haran gewoon.
21 En baie van die adamiete van Haran, omtrent twee-en-sewentig manne, het Abram gevolg en Abram het hulle die onderrigting van JaHWeH en Sy Weë geleer en hy het hulle geleer om JaHWeH te ken.
22 In daardie dae het JaHWeH aan Abram verskyn in Haran en Hy het aan hom gesĂȘ: Kyk, ek het oor die afgelope twintig jaar met jou gepraat en ek het gesĂȘ:
23 Gaan uit jou land uit, weg van jou geboorteplek en van jou vader se huis af, na die Aarde wat ek jou gewys het om haar aan jou en jou kinders te gee, want daar in daardie Adamah [die adamiet se Aarde] sal ek jou seĂ«n en jou ân groot nasie maak en Ek sal jou naam groot maak en in jou sal die geslagte van die Adamah [die adamiet se Aarde] geseĂ«n word. (GenĂ©sis12:1,2)
24 Nou, staan dan op, gaan vort uit hierdie plek, jy en jou vrou, en almal wat aan jou behoort, ook almal wat in jou huis gebore is en al die siele wat vir julle in Haran gebore is, en bring hulle uit saam met jou en keer terug na die Aarde van KanaÀn.
25 En Abram het opgestaan en sy vrou Sarai geneem en almal wat aan hom behoort het, en almal wat vir hom gebore is in sy huis en die siele wat vir hulle gebore is in Haran en hulle het uitgetrek om na die Aarde van KanaÀn te gaan.
26 Abram het gegaan en teruggekeer na die Aarde van KanaÀn, volgens die Woord van JaHWeH. En Lot, die seun van sy broer Haran, het saam met hom gegaan, en Abram was vyf-en-sewentig jaar oud toe hy uit Haran weggetrek het om na die Aarde van KanaÀn terug te keer. (Genésis12:4)
27 En hy het in die Aarde van KanaÀn gekom volgens die Woord van JaHWeH aan Abram, en hy het sy tent opgeslaan en hy het gewoon in die vlakte van Mamre, en saam met hom was Lot, sy broer se seun, en almal wat aan hom behoort het.
28 En JaHWeH het weer aan Abram verskyn en gesĂȘ: Aan jou nageslag sal Ek hierdie Aarde gee. En hy het daar ân altaar vir JaHWeH gebou, wat aan hom verskyn het, wat vandag nog in die vlakte van Mamre is.
Rikajon word Farao
1Â IN daardie dae was daar in die Aarde van SĂnear ân wyse man wat begrip in alle wysheid gehad het, en hy was mooi van voorkoms, maar hy was arm en behoeftig; sy naam was Rikajon en hy het gesukkel om homself te onderhou.
2 En hy het besluit om na Egipte te gaan, na Oswiris, die seun van Anom, die koning van Egipte, en aan die koning sy wysheid te toon; want miskien sal hy barmhartigheid in sy oë vind, en sal hy verhoog en onderhou word, en Rikajon het so gedoen.
3 En toe Rikajon in Egipte kom, het hy die inwoners van Egipte uitgevra oor die koning, en die inwoners van Egipte het hom die gewoontes van die koning vertel, want dit was toe die gewoonte van die koning van Egipte om op slegs een dag van die jaar uit sy koninklike paleis te kom, en na dit sou die koning terugkeer na sy paleis en daar bly.
4 En op die dag toe die koning uitgegaan het, het hy ook regspraak beoefen in die land, en elkeen wat ân saak gehad het, het voor die koning verskyn om op daardie dag sy versoek te verkry.
5 En toe Rikajon hoor van die gewoonte in Egipte, en dat hy nie voor die aangesig van die koning kon kom nie, was hy baie bedroef en hartseer.
6 Die aand het Rikajon uitgegaan en ân bouvallige huis gevind, dit was voorheen ân bakhuis in Egipte, en hy het heel nag daar gebly met ân verbitterde siel en met ân hongerte, en slaap het uit sy oĂ« gewyk.
7 Rikajon het by homself beplan wat hy in die dorp moet doen totdat die koning sy verskyning maak en hoe hy homself daar moet onderhou.
8 Hy het die oggend opgestaan en rondgeloop en op sy wandeling het hy diegene ontmoet wat groente en verskillende soorte saad verkoop het, waarvan hulle die inwoners voorsien het.
9 Rikajon het begeer om dieselfde te doen om so onderhoud in die stad te vind, maar hy was onbekend met die gewoontes van die mense en hy was soos ân blinde man tussen hulle.
10 En hy het gegaan en groente verkry om vir sy onderhoud te verkoop en die gespuis het om hom vergader en hom bespot en het sy groente gevat en niks vir hom oorgelaat nie.
11 Hy het daar opgestaan met ân verbitterde siel en hy het al sugtende teruggekeer na die bakhuis waarin hy die vorige nag deurgebring het en hy het die tweede nag daar geslaap.
12 Daardie nag het hy weer met homself geredeneer oor hoe hy homself kon red van verhongering en hy het ân plan beraam oor hoe hy moes optree.
13 Die oggend het hy opgestaan en vindingryk opgetree en hy het dertig sterk manne, wat hulle oorlogswapens in hulle hande gedra het, van die gespuis gehuur en hy het hulle gelei na die bopunt van die Egiptiese begraafplaas en hy het hulle daar geplaas.
14 En hy het hulle beveel en gesĂȘ: So sĂȘ die koning, maak julleself sterk en wees dapper manne, laat geen man hier begrawe word totdat tweehonderd stukke silwer betaal is nie en dan mag hy begrawe word; en daardie manne het teenoor die mense van Egipte opgetree soos Rikajon hulle beveel het vir daardie hele jaar.
15 In agt maande se tyd het Rikajon en sy manne groot rykdom van goud en silwer versamel, en Rikajon het ân groot aantal perde en ander diere geneem en hy het meer manne gehuur en hy het hulle perde gegee en hulle het by hom gebly.
16 Toe die jaar tot ân einde kom, op die tyd wat die koning uitgegaan het in die stad, het al die inwoners van Egipte vergader om met hom te praat oor die werke [doen en late] van Rikajon en sy manne.
17 En die koning het op die vasgestelde dag uitgegaan en al die Egiptenare het voor hom verskyn en uitgeroep en gesĂȘ:
18 Mag die koning vir ewig lewe. Wat is dit wat u in die stad aan u dienaars doen dat dit nie toegelaat sal word dat ân dooie liggaam begrawe word voordat soveel silwer en goud gegee is nie? Was daar al ooit so iets gedoen op die hele Aarde, van die dae van die vroegste konings af, ja selfs van die dae van Adam af, tot vandag toe, dat die dooies nie begrawe kan word behalwe vir ân vasgestelde prys nie.
19 Ons weet dit is die gewoonte van konings om ân jaarlikse belasting van die lewendes te neem, maar u doen nie net dit nie, maar ook van die dooies vorder u ân belasting, dag na dag.
20 Nou, o koning, kan ons dit nie meer verdra nie, want die hele stad is hierdeur geruĂŻneer en weet u dit nie?
21 Toe die koning alles hoor wat hulle vertel het, was hy baie toornig, en sy woede het in hom gebrand oor hierdie saak, want hy het niks daarvan geweet nie.
22 En die koning het gesĂȘ: Wie en waar is hy wat dit durf waag om hierdie bose ding in my land en sonder my bevel te doen? Sekerlik sal julle my vertel.
23 Hulle het hom van al die dade van Rikajon en sy manne vertel en die koning se woede is ontketen en hy het beveel dat Rikajon en sy manne voor hom gebring moes word.
24 En Rikajon het omtrent ân duisend kinders geneem, seuns en dogters en het hulle in sy en borduursel geklee en hy het hulle te perd en onder begeleiding van sy manne na die koning gestuur, en hy het ook ân groot hoeveelheid silwer en goud en edelgesteentes en ân sterk en pragtige perd as geskenk geneem vir die koning, waarmee hy voor die koning verskyn het en hy het tot op die Aarde voor hom neergebuig, en die koning, sy diensknegte en al die inwoners van Egipte was verwonderd oor die dade van Rikajon en hulle het sy rykdom gesien en die geskenk wat hy vir die koning gebring het.
25 En die koning was besonder tevrede en hy was verwonderd daaroor, en toe Rikajon voor hom sit, het die koning hom uitgevra oor al sy dade en Rikajon het wyse woorde voor die koning gespreek, sy diensknegte en al die bewoners van Egipte.
26 Toe die koning die woorde van Rikajon hoor en sy wysheid, het Rikajon barmhartigheid gevind voor sy aangesig en hy het barmhartigheid en welwillendheid ontvang van al die diensknegte van die koning en van al die bewoners van Egipte as gevolg van sy wysheid en uitstekende toesprake en van daardie tyd af het hulle hom besonder liefgehad.
27 Die koning het geantwoord en aan Rikajon gesĂȘ: Jou naam sal nie meer Rikajon genoem word nie, maar jou naam sal Farao wees, siende dat jy ân belasting by die dode versamel het, en hy het hom Farao [groot struktuur of huis] genoem.
28 Die koning en sy onderdane was lief vir Rikajon oor sy wysheid en hulle het met al die bewoners van Egipte beraadslaag om hom prefek onder die koning te maak.
29 Al die bewoners van Egipte en die wyse manne het so gedoen en dit het ân wet in Egipte geword.
30 Hulle het Rikajon Farao, prefek onder Oswiris, die koning van Egipte gemaak, en Rikajon Farao het geheers oor Egipte en het daagliks geregtigheid beoefen oor die hele stad, maar Oswiris, die koning, het vir een dag in die jaar regspraak gelewer oor die mense van die land, wanneer hy sy verskyning gemaak het.
31 Rikajon Farao het op slinkse en onwettige wyse die regering van Egipte ingepalm en hy het al die bewoners van die land belasting laat betaal.
32 En tog was al die bewoners van die Aarde van Egipte besonder baie lief vir Rikajon Farao en toe het hulle ân dekreet uitgevaardig dat elke koning wat voortaan oor hulle en hulle nageslag sal heers, Farao genoem sal word.
33 Daarom word al die konings wat in Egipte heers, van daardie tyd af Farao genoem, tot op hierdie dag.
Abram trek na Egipte
1 EN in daardie jaar was daar ân swaar hongersnood regdeur die Aarde van KanaĂ€n, en die bewoners van die land kon nie daar bly nie as gevolg van die hongersnood, want dit was baie ernstig.
2 Abram en almal wat aan hom behoort, het opgestaan en afgereis na Egipte as gevolg van die hongersnood, en toe hulle by die spruit van Egipte kom, het hulle vir ân tyd daar gebly om uit te rus na die uitputting van die lang pad. (GenĂ©sis12:10)
3 Abram en Sarai het op die grens van die spruit van Egipte geloop en Abram het gesien hoe mooi sy vrou Sarai was.
4 Abram het aan sy vrou Sarai gesĂȘ: Omdat Elohim jou gemaak het met so ân pragtige voorkoms, is ek bang vir die Egiptenare dat hulle my dalk kan doodmaak en jou van my neem, want die Vrees vir Elohim is nie in hierdie plekke nie.
5 Waarlik dan moet jy so maak: sĂȘ aan almal wat jou vra, dat jy my suster is, sodat dit goed met my sal gaan en sodat ons mag leef en nie doodgemaak word nie.
6 En Abram het dieselfde beveel aan almal wat saam met hom na Egipte is as gevolg van die hongersnood; ook sy neef Lot het hy so beveel en gesĂȘ: As die Egiptenare jou vra oor Sarai, sĂȘ sy is die suster van Abram.
7 Ten spyte van al hierdie bevele het Abram nie self vertroue in hulle geplaas nie, maar hy het Sarai geneem en haar in ân kis geplaas en haar tussen die vate versteek, want Abram was besonder besorg oor Sarai omrede van die besoedeling van die Egiptenare.
8 Abram en almal wat aan hom behoort het, het opgetrek vanaf die spruit van Egipte en het na Egipte gegaan en hulle het skaars die hekke van die stad binne gegaan toe die wagte hulle voorkeer en sĂȘ: Gee ân tiende aan die koning van dit wat julle het, dan mag julle die stad binnekom, en Abram en diĂ© wat saam met hom was, het so gedoen.
9 En Abram en dié wat saam met hom was, het na Egipte gegaan en met hulle aankoms het hulle die kis gebring waarin Sarai versteek was en die Egiptenare het die kis gesien.
10 Die koning se diensknegte het Abram genader en gesĂȘ: Wat het jy daar in die kis wat ons nie gesien het nie? Maak nou die kis oop en gee ân tiende aan die koning van alles wat dit bevat.
11 Abram het gesĂȘ: Hierdie kis sal ek nie oopmaak nie, maar alles wat julle daarvoor vra, sal ek gee. En Farao se owerstes het Abram geantwoord en gesĂȘ: Dit is ân kis van edelgesteentes, gee ons ân tiende daarvan.
12 Abram het gesĂȘ: Alles wat julle begeer, sal ek aan julle gee, maar julle moet die kis nie oopmaak nie.
13 Die koning se owerstes het Abram gedwing en hulle het die kis geneem en het haar met geweld oopgemaak en hulle het gesien, en kyk, daar was ân pragtige vrou in die kis.
14 En toe die owerstes van die koning Sarai sien, was hulle verwonderd oor haar skoonheid en almal het bymekaar gekom, al die prinse en diensknegte van Farao, want sy was baie mooi. En die koning se owerstes het gehardloop en Farao vertel wat hulle gesien het en hulle het Sarai aangeprys voor die koning en Farao het beveel dat sy gebring moet word en die vrou het voor die koning verskyn.
15 Farao het Sarai aanskou en sy het hom besonder bekoor en hy was getref deur haar skoonheid en die koning was besonder verheug oor haar en hy het skenkings gemaak aan diegene wat hom die tyding oor haar gebring het.
16 Die vrou is toe na Farao se huis gebring en Abram het getreur oor sy vrou en hy het gebid tot JaHWeH om haar te verlos uit die hande van Farao.
17 Sarai het ook op daardie oomblik gebid, en het gesĂȘ: O JaHWeH, my Elohey, U het aan my meester Abram gesĂȘ om uit sy land en uit sy vader se huis weg te gaan na die Aarde van KanaĂ€n en U het belowe om goed te doen aan hom as hy U Gebooie onderhou; Nou, kyk, ons het gedoen wat U beveel het en ons het ons land en ons families verlaat en ons het na ân vreemde land en na ân volk gegaan wat ons nie voorheen geken het nie.
18 Ons het na hierdie land gekom om die hongersnood te vermy en hierdie ellendige rampe het my oorval; Nou, daarom, o JaHWeH, my Elohey, verlos ons en red ons uit die hand van hierdie verdrukker en doen goed aan my ter wille van U Barmhartigheid.
19 JaHWeH het Sarai se stem gehoor, en JaHWeH het ân Boodskapper gestuur om Sarai te verlos uit die mag van Farao.
20 Die koning het voor Sarai kom sit, en kyk, ân Boodskapper van JaHWeH het oor hulle gestaan, en hy het aan Sarai verskyn en hy het aan haar gesĂȘ: Moet nie vrees nie, want JaHWeH het jou gebed verhoor.
21 Die koning het nader aan Sarai gegaan en aan haar gesĂȘ: Wat is daardie man wat jou hierheen gebring het, van jou? En sy het gesĂȘ: Hy is my broer.
22 En die koning het gesĂȘ: Dit is ons plig om hom belangrik te maak, om hom te verhef en aan hom al die goeie goed te doen wat jy ons beveel, en op daardie tydstip het die koning silwer en goud en edelgesteentes in oorvloed aan Abram gestuur, asook vee, diensknegte en diensmaagde en die koning het beveel dat Abram na hom gebring moet word en hy het in die hof van die koning se huis gesit en die koning het Abram besonder verhef op daardie aand.
23 Die koning het nadergekom om met Sarai te praat en hy het sy hand uitgesteek om haar aan te raak, toe die Boodskapper hom hard slaan en hy was verskrik en het homself daarvan weerhou om na haar te reik.
24 Toe die koning naby aan Sarai kom, het die Boodskapper hom teen die grond geslaan en het die hele aand so aan hom gedoen en die koning was verskrik.
25 Die Boodskapper het daardie aand ook die diensknegte van die koning hard geslaan en sy hele huishouding, ter wille van Sarai, en daar was ân groot geweeklaag daardie aand onder die mense van Farao se huis.
26 Farao, toe hy die ellende sien wat oor hom gekom het, het gesĂȘ: Waarlik as gevolg van hierdie vrou het hierdie ding met my gebeur, en hy het homself op ân afstand gehou en vriendelike woorde tot haar gespreek.
27 En die koning het aan Sarai gesĂȘ: Vertel my, ek smeek jou, oor die man saam met wie jy hierheen gekom het; en Sarai het gesĂȘ: Hierdie man is my man, en ek het aan u gesĂȘ dat hy my broer is omdat ek bang was dat u hom deur boosheid sou doodmaak.
28 Die koning het weggebly van Sarai af en die plae van die Boodskapper van JaHWeH het gewyk van hom en sy huishouding; en Farao het geweet dat hy geslaan is as gevolg van Sarai en die koning was baie verbaas hieroor.
29 In die oggend het die koning, Abram laat roep en aan hom gesĂȘ: Wat het jy my nou aangedoen? Waarom het jy gesĂȘ: Sy is my suster; met die gevolg dat ek haar as vrou vir my wou neem en dus hierdie swaar plaag oor my en oor my huishouding gekom het. (GenĂ©sis12:18)
30 En nou, hier is jou vrou, neem haar en gaan uit ons land uit, voordat ons almal as gevolg van haar sterf. En Farao het meer vee, diensknegte en diensmaagde, en silwer en goud geneem en aan Abram te gee, en hy het Sarai, sy vrou, aan hom teruggegee.
31 Die koning het ân maagd geneem wat hy by sy byvroue verwek het en hy het haar as dienares aan Sarai gegee.
32 Die koning het aan sy dogter gesĂȘ: Dit is beter vir jou, my dogter, om ân diensmeisie te wees in hierdie man se huis as ân gebiedster in my huis, nadat ons die ellende gesien het wat ons oorval het as gevolg van hierdie vrou.
33 Abram het opgestaan en hy en almal wat aan hom behoort het, het weggegaan uit Egipte; en Farao het sommige van sy manne beveel om hulle en almal wat saam met hulle gegaan het, te vergesel.
34 Abram het teruggekeer na die Aarde van KanaÀn, na die plek waar hy die altaar gemaak het, waar hy eerste sy tent opgeslaan het.
35 En Lot, die seun van Haran, Abram se broer, het baie vee gehad, troppe en kuddes en tente, want JaHWeH was oorvloedig met hulle as gevolg van Abram.
36 En terwyl Abram in die land gewoon het, het daar twis ontstaan tussen die veewagters van Abram en die veewagters van Lot, want hulle besittings was te veel vir hulle om saam te woon in die land, en die grond kon hulle nie dra as gevolg van hulle vee nie.
37 Toe Abram se veewagters gegaan het om hulle kudde te laat wei, wou hulle nie na die weiveld van die bewoners van die land gaan nie, maar die vee van Lot se veewagters is anders mee gedoen, want hulle is toegelaat om te wei in die weiveld van die bewoners van die land.
38 Die mense van die land het hierdie voorval daagliks gesien en hulle het na Abram gekom en hulle het met hom gestry oor Lot se veewagters.
39 Abram het aan Lot gesĂȘ: Wat is dit wat jy aan my doen, om my veragtelik te maak voor die inwoners van die land, dat jy jou veewagters beveel om jou vee in die weivelde van ander mense te laat wei? Weet jy dan nie dat ek ân vreemdeling is in hierdie deel van die land tussen die kinders van KanaĂ€n nie en waarom doen jy dit aan my?
40 En Abram het daagliks met Lot oor hierdie saak gestry, maar Lot wou nie na Abram luister nie, en hy het voortgegaan om dieselfde te doen en die inwoners van die land het Abram kom vertel.
41 Toe sĂȘ Abram vir Lot: Hoe lank gaan jy vir my ân struikelblok wees by die inwoners van die land? Ek pleit by jou, laat daar tog geen twis meer wees tussen jou en my nie, want ons is mos bloedverwante.
42 Ek versoek jou dan, skei jou van my af, gaan en kies ân plek waar jy kan woon met jou vee en almal wat aan jou behoort, maar hou jouself op ân afstand van my, jy en jou huishouding.
43 En wees nie bevrees om van my weg te gaan nie, want as enige een jou ân besering aandoen, laat my weet en ek sal jou saak op hom wreek, maar skei net van my af.
44 Nadat Abram al hierdie woorde met Lot gespreek het, het Lot opgestaan en sy oë opgeslaan na die vlakte van die Jordaan.
45 En hy het gesien die hele plek het baie water gehad en is goed vir die adamiet sowel as om weiding vir die vee te bied.
46 Lot het van Abram weggegaan na daardie plek en hy het sy tent daar opgeslaan en hy het in Sodom gewoon en hulle was geskei van mekaar.
47 Abram het op die vlakte van Mamre gewoon, wat in Hebron is, en hy het sy tent daar opgeslaan en Abram het in daardie plek vir baie jare gewoon.
Jismael word verwek.
1Â IN daardie tyd het Kedor-LaĂłmer, koning van Elam, aan al die naburige konings ân oproep gerig, aan Nimrod, koning van SĂnear, wat toe onder sy mag was, en aan Tideal, die koning van die nasies en Ariog, die koning van El-LĂĄsar, met wie hy ân verbond gesluit het, en gesĂȘ: Kom na my en help my, dat ons al die stede van Sodom en sy inwoners kan verslaan, want hulle rebelleer die afgelope dertien jaar teen my.
2 Hierdie vier konings het opgetrek met al hulle leërs, omtrent agthonderdduisend man, en hulle het gegaan soos hulle was, en het elke man wat hulle op die pad gevind het, doodgeslaan.
3 Die vyf konings van Sodom en Gomorra, Sineab, die koning van Adma, Seméber, die koning van Sebóim, Bera, die koning van Sodom, Birsa, die koning van Gomorra en Bela, die koning van Soar, het uitgegaan om hulle te ontmoet, en hulle het almal mekaar ontmoet in die vallei van Siddim.
4 Hierdie nege konings het oorlog gemaak in die vallei van Siddim; en die konings van Sodom en Gomorra is verslaan voor die konings van Elam.
5 Die vallei van Siddim was vol kalkputte en die konings van Elam het die konings van Sodom agtervolg en die konings van Sodom met hulle leërs het gevlug en in die kalkputte geval en almal wat oorgebly het, het na die berg gegaan vir veiligheid en die vyf konings van Elam het hulle agtervolg en het hulle agterna gejaag tot by die poorte van Sodom. En hulle het alles geneem wat daar in Sodom was.
6 Hulle het al die stede van Sodom en Gomorra geplunder en hulle het ook Lot, Abram se broerskind, en al sy besittings geneem, en hulle het beslag gelĂȘ op al die goed van die stede van Sodom en hulle het weggegaan. En Unis, Abram se dienaar, wat in die geveg was, het dit gesien en het Abram vertel wat die konings alles gedoen het aan die stede van Sodom en dat Lot gevange geneem is deur hulle.
7 Abram het dit gehoor en hy het opgestaan met omtrent driehonderd-en-agtien man wat by hom was, en hy het daardie nag die konings agtervolg en hulle verslaan en hulle het almal geval voor Abram en sy manne en daar het niemand oorgebly behalwe die vier konings wat gevlug het nie en hulle het elkeen sy eie koers gegaan.
8 Abram het al die eiendom van Sodom terug gevind en hy het ook vir Lot en sy eiendom, sy vroue en kinders en alles wat aan hom behoort het, gered sodat Lot niks vermis het nie.
9 En op sy terugreis, nadat hy die konings verslaan het, het hy en sy manne verby die vallei van Siddim gegaan waar die konings teen mekaar oorlog gemaak het.
10 En Bera, die koning van Sodom, en die res van sy manne wat by hom was, het uit die kalkputte uitgekom waarin hulle geval het, om Abram en sy manne te ontmoet.
11 En Melgisédek, koning van Salem het met sy Manne uitgegaan om Abram en sy mense te ontmoet met brood en wyn en hulle het saamgebly in die vallei van Meleg. [MattithJaHûW 26:26-28]
12 MelgisĂ©dek het Abram geseĂ«n en Abram het hom ân tiende gegee van alles wat hy teruggebring het van die buit van sy vyande, want MelgisĂ©dek was ân priester van die Hoogste El.
13 Al die konings van Sodom en Gomorra wat daar was, met hulle diensknegte, het Abram genader en by hom gepleit om hulle diensknegte wat hy gevange geneem het, aan hulle terug te gee en vir homself al die eiendom te neem.
14 En Abram het die konings van Sodom geantwoord, en gesĂȘ: Sowaar as JaHWeH leef wat die Hemele en Aarde geskape het, en wat my siel vrygekoop het van alle verdrukking, en my vandag verlos het van my vyande, en hulle in my hand oorgegee het, ek sal niks wat aan julle behoort, neem nie, sodat julle nie mĂŽre kan spog, en sĂȘ: Abram het ryk geword uit ons eiendom wat hy gered het nie.
15 Want JaHWeH, my Elohey, op Wie ek vertrou, het aan my gesĂȘ: Jy sal niks kortkom nie, want Ek sal jou seĂ«n in al die werke van jou hande.
16 En nou, daarom, kyk, hier is alles wat aan julle behoort, neem dit en gaan; sowaar as JaHWeH leef, sal ek nie van julle neem van ân lewende siel tot by ân skoenveter of garedraad nie, behalwe vir die koste van die voedsel van diĂ© wat saam met my uitgegaan het om oorlog te voer, asook die porsies van die manne wat saam met my gegaan het, Aner, Eskol en Mamre, hulle en hulle manne, asook die wat agtergebly het om die reisgoed op te pas, hulle sal hulle deel van die buit kry.
17 Die konings van Sodom het aan Abram gegee volgens alles wat hy gespreek het, en hulle het daarop aangedring dat hy neem wat hy ook al wil, maar hy wou nie.
18 Hy het die konings van Sodom en die oorblyfsel van hulle manne weggestuur, en hy het hulle bevele gegee oor Lot, en hulle het na hulle onderskeie plekke teruggegaan.
19 En Lot, sy broer se seun, het hy ook met sy eiendom weggestuur, en hy het saam met hulle gegaan en Lot het teruggekeer na sy huis, na Sodom, en Abram en sy mense het teruggekeer na hulle tuiste op die vlakte van Mamre, wat in Hebron is.
20 In daardie tyd het JaHWeH weer aan Abram in Hebron verskyn en Hy het aan hom gesĂȘ: Moenie vrees nie, jou beloning is baie groot voor My, want Ek sal jou nie verlaat totdat Ek jou vermenigvuldig het en jou geseĂ«n het en jou nageslag soos die Sterre aan die Hemele gemaak het nie - wat nie gemeet of getel kan word nie.
21 Ek sal aan jou nageslag die hele Aarde gee wat jy met jou oĂ« kan sien, aan hulle sal ek haar as ân ewige Erfdeel gee, wees net sterk en moenie vrees nie, wandel voor My Aangesig en wees raseg. (GenĂ©sis17:1)
22 In die agt-en-sewentigste jaar van Abram se lewe, in daardie jaar het Rehu, die seun van Peleg, gesterf en al die dae van Rehu was tweehonderd-nege-en-dertig jare en hy het gesterf.
23 En Sarai, die dogter van Haran, Abram se vrou, was steeds onvrugbaar in daardie dae; sy het nie vir Abram ân seun of ân dogter gebaar nie.
24 Toe sy sien dat sy geen kinders baar nie, het sy haar dienares Hagar, wat Farao aan haar gegee het, geneem en haar as vrou aan Abram gegee.
25 Want Hagar het al die Weë geleer van Sarai soos Sarai haar geleer het, sy het nie op enige manier nagelaat om in haar goeie Weë te volg nie.
26 En Sarai het aan Abram gesĂȘ: Kyk hier is my dienares, Hagar, gaan in by haar sodat sy kan voortbring op my knieĂ«, sodat ek ook kinders deur haar kan hĂȘ.
27 Aan die einde van tien jaar van Abram se verblyf in die Aarde van KanaÀn, wat die vyf-en-tagtigste jaar van Abram se lewe was, het Sarai, Hagar aan hom gegee.
28 Abram het na die stem van sy vrou, Sarai, geluister, en hy het by Hagar, haar diensmeisie, ingegaan en sy het swanger geword.
29 Toe Hagar sien dat sy swanger is, was sy baie bly en haar meesteres het veragtelik geword in haar oĂ« en sy het vir haarself gesĂȘ: Dit kan net beteken dat ek beter is in die OĂ« van Elohim as Sarai, my meesteres, want al die dae wat my meesteres by my meester was, het sy nie swanger geword nie, maar my meester het veroorsaak dat ek in so ân kort tydjie swanger geword het.
30 Toe Sarai sien dat Hagar swanger geword het deur Abram, het Sarai jaloers geword op haar diensmeisie en Sarai het vir haarself gesĂȘ: Dit beteken sekerlik niks anders as dat sy beter is as ek nie.
31 Sarai het aan Abram gesĂȘ: Die onreg my aangedoen, is op u, want op die tydstip toe u tot JaHWeH gebid het vir kinders, waarom het u nie om my onthalwe gebid nie, dat JaHWeH my ân nageslag van u sou gee nie?
32 Wanneer ek met Hagar in u teenwoordigheid praat, verag sy my woorde omdat sy swanger geword het, en u sĂȘ niks aan haar nie, mag JaHWeH tussen my en u oordeel vir wat u aan my gedoen het.
33 En Abram het aan Sarai gesĂȘ: Kyk, jou dienares is in jou hand - doen met haar soos dit goed is in jou oĂ«. Toe het Sarai haar sleg behandel, en sy het van haar af weggevlug na die wildernis.
34 ân Boodskapper van JaHWeH het haar by die plek gevind waarheen sy gevlug het, by ân fontein, en hy het aan haar gesĂȘ: Moenie vrees nie, want ek sal jou nageslag vermeerder, want jy sal ân seun baar en jy sal hom Jismael noem, gaan nou terug na Sarai, jou meesteres, en onderwerp jou aan haar hande.
35 Hagar het die plek van daardie fontein, put van Beer-Lagai-RoĂŻ genoem, sy is tussen Kades en die wildernis van Bered.
36 In daardie tyd het Hagar teruggekeer na haar meester se huis en aan die einde van die dae het Hagar ân seun vir Abram gebaar en Abram het hom Jismael genoem; en Abram was ses-en-tagtig jaar oud toe hy hom verwek het.
Die besnydenis [GĂ©nesis 17]
1 IN daardie dae, in die een-en-negentigste jaar in die lewe van Abram, het die kinders van Kittië oorlog gemaak met die kinders van Tubal, want toe JaHWeH die seuns van die Adam oor die aangesig van die Aarde verstrooi het, het die kinders van Kittië gegaan en hulle op die vlakte van Kanopië gevestig en hulle het vir hulle stede daar gebou en het by die rivier Tibrou gewoon.
2 Die kinders van Tubal het in Tuskana gewoon en hulle grense het tot by die Tibrou-rivier gestrek en die kinders van Tubal het ân stad in Tuskana gebou en hulle het dit die naam Sabina gegee, volgens die naam van Sabina, seun van Tubal, hulle vader, en hulle woon daar tot vandag toe.
3 En dit was teen daardie tyd dat die kinders van Kittië oorlog gemaak het met die kinders van Tubal, en die kinders van Tubal is verslaan voor die kinders van Kittië, en die kinders van Kittië het driehonderd-en-sewentig man van die kinders van Tubal laat sneuwel.
4 Op daardie tydstip het die kinders van Tubal teenoor die kinders van KittiĂ« gesweer en gesĂȘ: Julle sal nie met ons ondertrou nie en geen man sal sy dogter gee aan enige van die seuns van KittiĂ« nie.
5 Want in daardie dae was al die dogters van Tubal mooi, want geen vrou kon op die hele Aarde gevind word wat so mooi soos die dogters van Tubal was nie.
6 Almal wat hulle verheug het in die skoonheid van vroue, het na die dogters van Tubal gegaan en het vroue onder hulle geneem, en die seuns van die Adam, konings en prinse, wat hulle uitermate verheug het in die skoonheid van vroue, het in daardie dae vroue onder die dogters van Tubal geneem.
7 Aan die einde van drie jaar, nadat die kinders van Tubal teenoor die kinders van Kittië gesweer het om nie hulle dogters as vroue aan hulle te gee nie, het omtrent twintig man van die kinders van Kittië gegaan om sommige van die dogters van Tubal te neem, maar hulle het nie een gekry nie.
8 Want die kinders van Tubal het hulle ede om nie met hulle te vermeng nie, gehou, en hulle het nie hulle ede verbreek nie.
9 En in die dae van die oes het die kinders van Tubal in die landerye ingegaan om hulle oes in te samel, toe die jong manne van KittiĂ« bymekaar gekom het en na die stad van Sabina gegaan het en elke man het ân jong vrou onder die dogters van Tubal geneem en hulle het na hulle stede gegaan.
10 Die kinders van Tubal het daarvan gehoor en hulle het gegaan om oorlog teen hulle te maak en hulle kon nie die oorhand kry nie, want die berg was buitengewoon hoog vir hulle en toe hulle sien dat hulle nie die oorhand kon kry nie, het hulle na hulle eie land teruggekeer.
11 By die wisseling van die jaar het die kinders van Tubal gegaan en omtrent tienduisend manne van die stede naby hulle gehuur en hulle het weer oorlog gaan maak teen die kinders van Kittië.
12 En die kinders van Tubal het oorlog gemaak met die kinders van Kittië om hulle land te vernietig en om hulle in nood te dompel en in hierdie ontmoeting het die kinders van Tubal die oorhand gekry oor die kinders van Kittië, en die kinders van Kittië, wat gesien het dat hulle in groot nood verkeer, het die kinders wat hulle by die dogters van Tubal verwek het, op die muur wat hulle gebou het, omhoog gehou om sigbaar voor die oë van die kinders van Tubal te wees.
13 Die kinders van KittiĂ« het aan hulle gesĂȘ: Het julle gekom om met julle eie seuns en dogters oorlog te maak en is ons nie beskou as julle vlees en gebeente van daardie tyd af tot nou nie?
14 En toe die kinders van Tubal dit hoor, het hulle opgehou om oorlog te maak teen die kinders van Kittië en hulle het weggegaan.
15 Hulle het terug gekeer na hulle stede en die kinders van Kittië het op daardie tydstip bymekaar gekom en twee stede by die see gebou en hulle het die een Purtu genoem en die ander Arisa.
16 En Abram, die seun van Tera, was toe nege-en-negentig jaar oud.
17 In daardie tyd het JaHWeH aan hom verskyn en Hy het aan hom gesĂȘ: Ek sal My Verbond sluit tussen My en jou en jou nageslag buitengewoon vermeerder, en sy is die Verbond wat Ek tussen My en jou sluit, dat elke manlike kind besny sal word, jy en jou nageslag na jou.
18 Op agt dae oud sal hy besny word en hierdie Verbond sal aan jou vlees wees as ân ewige Verbond.
19 En nou, daarom sal jou naam nie meer Abram wees nie, maar Abraham, en jou vrou sal nie meer genoem word Sarai nie, maar Sarah.
20 Want Ek sal julle albei seĂ«n, en Ek sal jou nageslag na jou vermeerder sodat jy ân groot volk sal word en konings sal uit jou voortkom.
Die man met die esel in Sodom
1Â EN Abraham het opgestaan en het alles gedoen wat Elohim hom beveel het en hy het die manne van sy huishouding geneem, asook hulle wat met geld gekoop is, en hy het hulle besny soos JaHWeH hom beveel het.
2 En daar was nie een oor wat hy nie besny het nie en Abraham en sy seun Jismael is besny aan die vlees van hulle voorhuide; Jismael was dertien jaar oud toe hy besny is aan die vlees van sy voorhuid.
3 Op die derde dag het Abraham uit sy tent gegaan en by die deur gaan sit om die hitte van die son te geniet, terwyl sy vlees gepyn het.
4 JaHWeH het aan hom verskyn op die vlakte van Mamre, en het drie van Sy dienende Boodskappers gestuur om hom te besoek en hy het by die deur van sy tent gesit en hy het sy oë opgeslaan en het gesien, en kyk, drie Manne het van ver af aangekom en hy het opgespring en het Hulle tegemoet gehardloop, en hy het voor Hulle neergebuig en het Hulle in sy huis gebring.
5 En hy het aan Hulle gesĂȘ: As ek nou guns in u oĂ« gewen het, kom in en eet ân stukkie brood, en hy het aangedring, en Hulle het ingekom en hy het Hulle water gegee en Hulle het Hulle voete gewas, en hy het Hulle onder ân boom geplaas by die deur van die tent.
6 Abraham het gehardloop en ân kalf geneem, jonk en suiwer, en hy het hom gou doodgemaak, en hy het hom aan sy dienaar, EliEzer, gegee om te bewerk.
7 Abraham het by Sarah in die tent gekom en hy het aan haar gesĂȘ: Maak gou, maak drie mate fyn meel gereed, die beste, knie dit en maak koeke om die pot te bedek waarin die vleis is en sy het dit gedoen.
8 En Abraham het hom gehaas en hy het botter, melk, beesvleis- en skaapvleis aan Hulle voorgesit om te eet en voordat die kalf se vleis gaar was, en Hulle het geëet.
9 Toe Hulle klaar geĂ«et het, het een van Hulle aan hom gesĂȘ: Ek sal na jou terugkeer oor ân jaar dan sal jou vrou Sarah ân seun hĂȘ.
10 En die manne het daarna vertrek en het hulle koers gegaan na die plekke waarheen Hulle gestuur is.
11 In daardie dae was al die mense van Sodom en Gomorra, en van al vyf die stede buitengewoon besoedel en vol oortreding teenoor JaHWeH, en hulle het JaHWeH getart met hulle afskuwelikhede, en hulle het hulle dade met afskuwelikheid en minagting versterk voor die Aangesig van JaHWeH, en hulle besoedeling en hulle misdade was in daardie dae groot voor die Aangesig van JaHWeH.
12 Hulle het in hulle land ân baie groot vlakte gehad, omtrent ân halwe dag se loop en daarin was daar waterfonteine en ân groot hoeveelheid weiveld om die water.
13 En al die mense van Sodom en Gomorra het vier keer per jaar daarheen gegaan met hulle vroue en kinders en almal wat aan hulle behoort het en hulle het daar feesgevier met tamboeryne en danse.
14 In die tyd van vreugde het hulle almal opgestaan en hulle naaste se vrou gegryp, en sommige, die jong maagdelike dogters van hulle naaste, en hulle het hulle geniet en elke man het sy vrou en dogter in die hande van sy naaste gesien en het nie ân woord gesĂȘ nie.
15 En hulle het so gedoen van die mĂŽre tot die aand en daarna het hulle huiswaarts gekeer, elke man na sy huis en elke vrou na haar tent, so het hulle altyd gedoen vier keer per jaar.
16 En wanneer ân vreemdeling in hulle stede gekom het, en hy het goedere gebring wat hy gekoop het met die gedagte om dit daar te verkoop, het die mense van hierdie stede bymekaargekom, manne, vroue en kinders, jonk en oud, en hulle het na die man toe gegaan en het sy goedere met geweld afgeneem en hulle het ân gedeelte aan elke man gegee totdat al die goedere op was wat die eienaar in die land ingebring het.
17 En as die eienaar van die goedere met hulle gestry het deur te sĂȘ: Wat is hierdie daad wat julle aan my gedoen het, dan sou hulle hom een vir een nader, en elkeen sal hom die klein bietjie wys wat hy gevat het en hom tart deur te sĂȘ: Ek het net die klein bietjie geneem wat jy my gegee het, en wanneer hy dit van hulle almal gehoor het, het hy opgestaan en daar weggegaan in droefheid en bitterheid van siel, hulle het almal dan opgestaan en agter hom aangegaan, en hom uit die stad verdryf met groot geraas en rumoer.
18 Daar was ân man van die Aarde van Elam wat tydsaam op pad was, sittende op sy esel, wat ân pragtige kleed van verskillende kleure aangehad het, en die kleed was met ân koord aan die esel vasgemaak. [JirmeJaH 49:38]
19 En die man was op sy reis deur die stede van Sodom toe die son in die aand ondergaan en hy het daar gebly sodat hy kon vertoef vir die nag, maar niemand wou hom by sy huis inneem nie; en in daardie dae was daar ân besoedelde en moedswillige man in Sodom, een wat vaardig was om boosheid te doen en sy naam was Hedad.
20 Hy het sy oĂ« opgeslaan en die reisiger in die straat van die stad gesien, en hy het na hom gekom en gesĂȘ: Waarvandaan kom jy en waarheen gaan jy?
21 En die man het aan hom gesĂȘ: Ek kom van Hebron af op pad na Elam waar ek woon, en terwyl ek verbygegaan het, het die son gesak, maar niemand wou my in sy huis toelaat nie, alhoewel ek brood en water het en ook strooi en voer vir my donkie en ek het gebrek aan niks nie.
22 Hedad antwoord en sĂȘ aan hom: Alles wat jy benodig, sal deur my voorsien word, maar in die straat sal jy nie die hele nag bly nie.
23 En Hedad het hom na sy huis geneem, en hy het die kleed van die esel afgehaal met die koord en hy het hulle na sy huis gebring en hy het die esel strooi gegee en kos terwyl die reisiger in Hedad se huis geëet en gedrink het, en hy het daardie nag daar oorgebly.
24 In die oggend toe die reisiger vroeg opstaan om sy reis voort te sit, sĂȘ Hedad aan hom: Wag, vertroos jou hart met ân stukkie brood en gaan dan, en die man het so gemaak; en hy het by hom gebly en hulle het saamgeĂ«et en gedrink deur die dag, totdat die man opstaan om te gaan.
25 En Hedad het aan hom gesĂȘ: Kyk, die dag nader sy einde, jy beter die hele nag bly sodat jou hart gerus kan wees; en hy het daarop aangedring sodat hy die hele nag daar vertoef het en op die tweede dag het hy vroeg opgestaan om weg te gaan, toe Hedad aandring en sĂȘ: Vertroos jou hart met ân stukkie brood en gaan dan en hy het gebly en saam met hom geĂ«et ook die tweede dag, en toe het die man opgestaan om sy reis voort te sit.
26 En Hedad het aan hom gesĂȘ: Kyk nou is die dag aan die verbygaan, bly by my om jou hart gerus te stel en in die mĂŽre kan jy opstaan en vroeg op jou weg gaan.
27 Die man wou nie bly nie, maar het opgestaan en sy esel opgesaal, en terwyl hy sy esel opsaal, het die vrou van Hedad aan haar man gesĂȘ: Kyk, die man het twee dae hier deurgebring en hy het geĂ«et en gedrink en hy het ons niks gegee nie, en sal hy dan nou van ons af weggaan sonder om iets te gee? En Hedad het aan haar gesĂȘ: Wees stil.
28 Die man het sy esel opgesaal om te gaan, en hy het Hedad gevra om die koord en die kleed aan hom te gee sodat hy dit op die esel kon vasmaak.
29 Hedad het aan hom gesĂȘ: Wat sĂȘ jy? En die man het aan hom gesĂȘ: Dat u my meester, die koord en die kleed wat met verskillende kleure gemaak is en wat u in u huis gebĂȘre het om daarvoor te sorg, aan my sal gee.
30 Hedad het die man geantwoord deur te sĂȘ: Dit is die verklaring van u droom, die koord wat u gesien het, beteken dat u lewe verleng sal word soos ân koord, en die feit dat u die veelkleurige kleed gesien het, beteken dat u ân wingerd sal hĂȘ waarin u bome sal plant van alle soorte vrugte.
31 En hierdie reisiger het hom geantwoord deur te sĂȘ: Nie so nie, my meester, want ek was wakker toe ek u die koord gegee het, en ook ân kleed geweef van verskillende kleure wat u van die esel afgehaal het om vir my te bĂȘre. En toe het Hedad hom geantwoord deur te sĂȘ: Sekerlik het ek u die verklaring van u droom vertel en dit is ân goeie droom, en dit is dan die verklaring daarvan.
32 Nou, die seuns van die Adam het aan my vier silwerstukke gegee, wat my prys is om drome te verklaar, en van u alleen vereis ek drie silwerstukke.
33 Die man het kwaad geword oor die woorde van Hedad en hy het bitterlik geween en hy het Hedad na Serak, regter van Sodom, gebring.
34 Die man het sy saak voor Serak, die regter, gestel en Hedad het geantwoord, en gesĂȘ: Dit is nie so nie maar so staan die saak: en die regter het aan die reisiger gesĂȘ: Hierdie man, Hedad, vertel die waarheid, want hy is beroemd in die stede vir die akkurate verklaring van drome.
35 Die man het uitgeroep oor die woorde van die regter en gesĂȘ: Dis nie so nie, my meester, want dit was in die dag dat ek aan hom die koord en die kleed wat op die esel was, gegee het met die gedagte dat hy dit in sy huis gaan bĂȘre; en hulle het albei voor die regter gestry, die een het gesĂȘ: So was die saak, en die ander het dit anders verklaar.
36 Hedad het aan die man gesĂȘ: Gee my vier silwerstukke wat ek vir my verklarings van drome vra: Ek sal geen afslag gee nie; en betaal my die onkoste van vier maaltye wat jy in my huis geĂ«et het.
37 En die man het aan Hedad gesĂȘ: Waarlik ek sal jou betaal vir wat ek in jou huis geĂ«et het, gee my net die koord en kleed wat jy in jou huis versteek het.
38 Hedad het voor die regter geantwoord en aan die man gesĂȘ: Het ek jou nie die verklaring gegee van jou droom nie? Die koord beteken dat jou dae uitgerek sal word soos ân koord, en die kleed, dat jy ân wingerd sal hĂȘ waarin jy alle soorte vrugtebome sal plant.
39 Dit is die ware uitleg van jou droom, gee my nou vier stukke silwer wat ek as vergoeding vra, want ek gaan vir jou geen uitsondering maak nie.
40 Die man het uitgeroep oor die woorde van Hedad en hulle het albei voor die regter gestry en die regter het bevele aan sy diensknegte gegee wat hulle met geweld uit die huis verdryf het.
41 En hulle het al stryende van die regter af weggegaan, en toe die mense van Sodom hulle hoor, het hulle om die twee vergader en hulle het uitgeroep teen die vreemdeling, en hulle het hom met geweld uit die stad verdryf.
42 En die man het sy reis voortgesit op sy esel met bitterheid van siel, weeklaend en wenend.
43 Terwyl hy voortgereis het, het hy geween oor wat met hom gebeur het in die bedorwe stad van Sodom.
Sodom en Gomorra
1Â DIE stede van Sodom het vier regters gehad vir vier stede en hier is hulle name: Serak in die stad van Sodom, Sarkad in Gomorra, Sabnas in Adma, en Menen in SebĂłim.
2 En EliEzer, Abraham se dienskneg, het ander name vir hulle gehad en hy het Serak verander na Sakra, Sarkad na Sakrura, Sebnas na Kesobim, en Menen na Matslodim. [Hierdie name is verskillende name vir valsheid]
3 Op versoek van hulle vier regters het die mense van Sodom en Gomorra beddens opgerig in die strate van die stede en as ân man na hierdie plekke gekom het, het hulle hom gegryp en na een van die beddens gebring en met geweld gedwing dat hy daarin lĂȘ.
4 En wanneer hy gaan lĂȘ het, het drie man by sy kop gaan staan en drie by sy voete, en hulle het hom gemeet aan die lengte van die bed, en as die man korter as die bed was, het hierdie ses man hom aan elke kant gerek en as die man op hulle geskreeu het, het hulle hom nie geantwoord nie.
5 As hy langer as die bed was, het hulle aan die twee kante die bed saamgedruk, totdat die man by die poorte van die dood gekom het.
6 En as hy voortgegaan het om op hulle te skreeu, het hulle hom geantwoord en gesĂȘ: So sal dit gedoen word aan ân man wat in ons land kom.
7 Toe die mense van al hierdie dinge hoor wat die mense van die stede van Sodom doen, het hulle opgehou om daarheen te gaan.
8 En wanneer ân arm man na hulle land gekom het, het hulle hom silwer en goud gegee en dan het hulle ân afkondiging in die hele stad gemaak dat niemand aan hom ân stukkie brood moes gee om te eet nie en as die vreemdeling vir ân aantal dae sou bly en van honger omkom, omdat hy nie ân stukkie brood kon bekom nie, dan het die mense met sy dood gekom en hulle silwer en goud geneem wat hulle aan hom gegee het.
9 Diegene wat die silwer en goud kon herken wat hulle hom gegee het, het dit teruggeneem en by sy dood het hulle hom ook gestroop van sy kledingstukke en hulle het daaroor geveg en hy wat oor sy buurman die oorhand gekry het, het dit geneem.
10 Daarna sou hulle hom dra en gaan begrawe onder ân struik in die wildernis; so het hulle al die dae gedoen aan enigeen wat na hulle toe gekom het en in hulle land gesterf het.
11 Met verloop van tyd het Sarah vir EliEzer na Sodom gestuur om Lot te besoek en na sy welvaart navraag te doen.
12 EliEzer het na Sodom gegaan en hy het ân man van Sodom teĂ«gekom wat met ân vreemdeling baklei het en die man van Sodom het die arme man van al sy klere gestroop en het weggegaan.
13 Hierdie arme man het na EliEzer geroep en om sy guns gesmeek omrede wat die man van Sodom aan hom gedoen het.
14 En hy het aan hom gesĂȘ: Waarom tree jy so op teen die arme man wat na jou land gekom het?
15 En die man van Sodom het EliEzer geantwoord en gesĂȘ: Is hierdie man jou broer, of het die mense van Sodom jou vandag ân regter gemaak dat jy oor hierdie man praat?
16 EliEzer het met die man van Sodom gestry oor die arm man en toe EliEzer nader kom om die arm man se klere by die man van Sodom te neem, het hy vinnig beweeg en EliEzer met ân klip teen die voorkop geslaan.
17 Die bloed het vrylik uit EliEzer se voorkop gestroom en toe die man die bloed sien, het hy EliEzer vasgegryp en gesĂȘ: Gee my betaling omdat ek jou van die slegte bloed in jou voorkop verlos het, want dit is die gewoonte en die wet in ons land.
18 EliEzer het aan hom gesĂȘ: Jy het my verwond en nou verlang jy dat ek jou moet betaal; en EliEzer wou nie luister na die woorde van die man van Sodom nie.
19 Die man het EliEzer vasgegryp en het hom na Sakra, die regter van Sodom, gebring vir regspraak.
20 En die man het met die regter gepraat en gesĂȘ: Ek pleit by u, my meester, so het hierdie man gedoen en ek het hom teen die voorkop geslaan met ân klip en die bloed het gevloei en nou is hy onwillig om my my betaling te gee.
21 En die regter het aan EliEzer gesĂȘ: Hierdie man praat die waarheid oor jou, gee hom sy betaling, want dit is die gewoonte in die land. En EliEzer het die woorde van die regter aangehoor en hy het ân klip opgetel en die regter daarmee geslaan en die klip het sy voorkop getref en die bloed het vrylik uit sy voorkop gestroom en EliEzer het gesĂȘ: As dit dan die gewoonte in julle land is, gee jy dan aan die man wat ek aan hom moet gee, want dit is u besluit, en u het dit beveel.
22 EliEzer het die man van Sodom by die regter gelos en hy het weggegaan.
23 Toe die koning van Elam oorlog gemaak het met die konings van Sodom, het die konings van Elam al die eiendom van Sodom buit gemaak en hulle het Lot gevange geneem met sy eiendom en toe dit aan Abraham vertel is, het hy oorlog gaan maak teen die konings van Elam, en hy het al Lot se eiendom herwin, asook die eiendom van Sodom.
24 Op daardie tydstip het die vrou van Lot vir hom ân dogter gebaar en hy het haar naam Paltit genoem en gesĂȘ: Omdat Elohim hom en sy hele huishouding bevry het van die konings van Elam; en Paltit, die dogter van Lot, het grootgeword en een van die manne van Sodom het haar as vrou geneem.
25 ân Arm man het die stad ingekom om ân onderhoud te soek en hy het vir ân aantal dae in die stad gebly, en al die mense van Sodom het ân afkondiging gemaak uit hulle gewoonte om die man nie ân stukkie brood te gee om te eet nie, totdat hy dood op die grond sou neerval en hulle het so gedoen.
26 En Paltit, die dogter van Lot, het hierdie man in die straat sien lĂȘ, sterwend van honger en nie een wou hom enigiets gee om hom aan die lewe te hou nie en hy was op die punt om te sterf.
27 Haar siel was gevul met jammerte vir die man en sy het hom in die geheim met brood gevoer vir baie dae en die siel van die man het herstel.
28 Want wanneer sy uitgegaan het om water te gaan haal, het sy brood in die waterkan geplaas en wanneer sy op die plek gekom het waar die arm man was, het sy die brood uit die waterkan gehaal en dit aan hom gegee om te eet; so het sy baie dae gedoen.
29 En al die mense van Sodom en Gomorra het gewonder hoe hierdie man verhongering soveel dae kon verdra.
30 Hulle het aan mekaar gesĂȘ: Dit kan net wees omdat hy eet en drink, want geen adamiet kan verhongering vir soveel dae verduur of oorleef soos hierdie man, sonder dat selfs sy voorkoms verander nie: en drie manne het hulle versteek naby die plek waar die arm man was om uit te vind wie dit was wat hom brood gebring het om te eet.
31 En Paltit, die dogter van Lot, het daardie dag uitgegaan om water te gaan haal en sy het brood in haar waterkan geplaas en sy het water gaan skep naby die arm man se plek en sy het die brood uit die kan gehaal en dit aan die arm man gegee en hy het dit geëet.
32 Die drie manne het gesien wat Paltit vir die arm man doen en hulle het aan haar gesĂȘ: Dan is dit jy wat hom versorg het en daarom het hy nie uitgehonger nie en ook nie in voorkoms verander nie, of soos die ander gesterf nie.
33 Die drie mans het uit die plek gekom waar hulle weggekruip het en hulle het Paltit gegryp en die brood wat in die arm man se hand was.
34 En hulle het Paltit geneem en haar voor hulle regters gebring en aan hulle gesĂȘ: So het sy gedoen en dit is sy wat die arm man van brood voorsien het, daarom het hy al die tyd nie gesterf nie; verklaar daarom aan ons wat is die straf wat die vrou toekom omdat sy ons wet oortree het.
35 Die mense van Sodom en Gomorra het saamgekom en het ân vuur aangesteek in die straat van die stad, en hulle het die vrou geneem en het haar in die vuur gegooi en sy is tot as verbrand. [JeshaJaH 53:7]
36 En in die stad van Adma was daar ân vrou wat hulle dieselfde mee gedoen het.
37 Want ân reisiger het in die stad van Adma gekom om die nag daar oor te bly, met die plan om die volgende oggend huis toe te gaan, en hy het oorkant die deur van die huis gesit van die jong vrou se vader, om daar te bly, want die son het onder gegaan toe hy daardie plek bereik het; en die jong vrou het hom by die deur van die huis sien dit.
38 Hy het haar vir bietjie water gevra, en sy het aan hom gesĂȘ: Wie is jy? en hy het aan haar gesĂȘ: Ek was vandag op hierdie pad en het tot hier gekom toe die son ondergaan, dus sal ek die hele nag hier bly en in die mĂŽre sal ek vroeg opstaan en my reis voortsit.
39 En die maagd het in die huis gegaan en vir die man brood gaan haal en water om te drink.
40 Die saak het bekend geword aan die mense van Adma; en hulle het saamgekom en het die maagd voor die regters gebring dat hulle haar kan oordeel oor hierdie saak.
41 Die regter het gesĂȘ: Die oordeel van die dood moet oor hierdie vrou uitgespreek word, want sy het ons wet oortree en daarom is dit die uitspraak oor haar.
42 Die mense van daardie stede het saamgekom en hulle het die maagd na buite gebring, en het haar gesalf met heuning van kop tot tone, soos die regter beslis het, en hulle het haar voor ân swerm bye geplaas wat in hulle korwe was, en die bye het haar gepak en haar gesteek dat haar hele liggaam opgeswel was.
43 Die maagd het uitgeroep vanweë die bye, maar niemand het van haar kennis geneem of haar jammer gekry nie en haar krete het opgestyg tot in die Hemele.
44 JaHWeH was verontwaardig hieroor, asook oor al die dade van die stede van Sodom, want hulle het ân oorvloed van kos en vrede onder hulle gehad en steeds wou hulle nie armes en behoeftiges onderhou nie en in daardie dae het hulle besoedelde dade en oortredinge groot voor die Aangesig van JaHWeH geword.
45 JaHWeH het twee van die Boodskappers wat na Abraham se huis gekom het, gebied om Sodom en sy stede te verdelg.
46 Die Boodskappers het van die deur van Abraham se tent opgestaan, nadat Hulle geëet en gedrink het, en Hulle het Sodom in die aand bereik, en Lot het juis by die poort van Sodom gesit, en toe hy Hulle sien, het hy opgestaan om Hulle te groet en hy het neergebuig tot op die grond.
47 Hy het sterk by Hulle aangedring en het Hulle in sy huis gebring, en hy het Hulle voedsel gegee wat Hulle geëet het en Hulle het heel nag in sy huis gebly.
48 En die Boodskappers het aan Lot gesĂȘ: Staan op, gaan uit hierdie plek uit, jy, en almal wat aan jou behoort, want anders word jy dalk verteer in die skuld van Ongeregtigheid van die stad, want JaHWeH gaan hierdie plek verdelg.
49 Die Boodskappers het Lot se hand geneem en die hand van sy vrou en die hande van sy kinders en almal wat aan hom behoort het en Hulle het hom uitgebring buite die stede.
50 En Hulle het aan Lot gesĂȘ: Vlug vir jou lewe, en hy en almal wat aan hom behoort het, het gevlug.
51 Toe het JaHWeH laat reën op Sodom en Gomorra en op al die stede swael en vuur van JaHWeH uit die Hemele.
52 En Hy het hierdie stede omvergewerp en die hele vlakte en al die inwoners van die stede, asook dit wat op die grond gegroei het; en Ado, die vrou van Lot, het omgekyk om die vernietiging van die stede te sien, want haar medelye was geroer weens haar dogters wat in Sodom agtergebly het, want hulle het nie saam met haar gegaan nie.
53 Toe sy terug kyk, het sy ân pilaar van sout geword en sy is vandag nog steeds in daardie plek.
54 En die osse wat daagliks op daardie plek gestaan het, het die sout gelek tot by die verste punte van hul pote en in die mĂŽre sou sy vars ontspring, en hulle sou haar weer lek, tot op hierdie dag.
55 Lot en twee van sy dogters wat by hom gebly het, het gevlug en hulle het ontsnap na die grot van Adullam en daar het hulle vir ân tyd gebly.
56 En Abraham het vroeg in die oggend opgestaan om te sien wat aan die stede van Sodom gedoen is, en hy het gekyk en het die rook sien opgaan van die stede, soos die rook van ân oond.
57 En Lot en sy twee dogters het in die grot gebly en hulle het hulle vader wyn laat drink, en hulle het met hom gaan lĂȘ omdat hulle gesĂȘ het dat daar geen man op Aarde is wat ân nageslag by hulle kon verwek nie, want hulle het gedink dat die hele Aarde vernietig was.
58 Hulle het albei by hulle vader gelĂȘ en hulle het bevrug geraak en het seuns gebaar en die eersgeborene het die naam van haar seun Moab genoem, en gesĂȘ: Van my vader het ek hom verwek; hy is die vader van die Moabiete tot vandag toe. (GenĂ©sis19:37)
59 Die jonger een het haar seun Ben-Ammi genoem; hy is die vader van die kinders van Ammon tot vandag toe.
60 Daarna het Lot en sy dogters daarvandaan weggegaan en hy het anderkant die Jordaan gaan woon met sy twee dogters en hulle seuns, en die seuns van Lot het grootgeword en hulle het gegaan en het vir hulle vroue geneem uit die Aarde van KanaÀn en hulle het kinders verwek en hulle was vrugbaar en het vermeerder. (Genésis19:30,38)
Abraham en Abiméleg
1 IN daardie tyd het Abraham van die vlakte van Mamre gereis en hy het na die grondgebied van die Filistyne gegaan en hy het in Gerar gewoon, dit was in die vyf-en-twintigste jaar sedert Abraham in KanaÀn aangekom het en in die honderdste jaar in die lewe van Abraham dat hy na Gerar gekom het in die Aarde van die Filistyne.
2 Toe hulle die land ingegaan het, het hy aan Sarah sy vrou gesĂȘ: SĂȘ jy is my suster aan enigeen wat jou sal vra, sodat ons die boosheid kan ontsnap van die inwoners van die land.
3 Terwyl Abraham in die grondgebied van die Filistyne gewoon het, het die diensknegte van AbimĂ©leg, koning van die Filistyne, gesien dat Sarah uitsonderlik mooi was en hulle het Abraham oor haar gevra en hy het gesĂȘ: Sy is my suster.
4 En die diensknegte van AbimĂ©leg het na AbimĂ©leg gegaan en gesĂȘ: ân Man van die Aarde van KanaĂ€n het gekom om in die land te woon en hy het ân suster wat besonder mooi is.
5 Abiméleg het die woorde van sy diensknegte wat Sarah voor hom geprys het, gehoor, en Abiméleg het sy owerstes gestuur, en hulle het Sarah na die koning gebring.
6 Sarah het na die huis van Abiméleg gekom en die koning het gesien dat Sarah beeldskoon was en sy het hom baie verheug.
7 En hy het nader gegaan en aan haar gesĂȘ. Wat is daardie man met wie jy in die land gekom het van jou? En Sarah het geantwoord en gesĂȘ: Hy is my broer, en ons het van die Aarde van KanaĂ€n af gekom om hier te bly waar ons ook al ân plek kan kry.
8 AbimĂ©leg het aan Sarah gesĂȘ: Kyk, my land lĂȘ voor jou, plaas jou broer in enige deel van die land wat jou geval en dit sal ons taak wees om hom te verhef en om hom te verhoog bo al die mense van die land, omdat hy jou broer is.
9 En Abiméleg het Abraham ontbied en Abraham het na Abiméleg gekom.
10 AbimĂ©leg het aan Abraham gesĂȘ: Kyk, ek het bevele gegee dat jy geĂ«er sal word soos jy begeer as gevolg van jou suster, Sarah.
11 En Abraham het weggegaan van die koning en die koning se geskenke het hom gevolg.
12 Daardie aand, voor die mense gaan lĂȘ om te rus, het die koning op sy troon gesit en ân diepe slaap het hom oorval en hy het op die troon gelĂȘ en geslaap tot die oggend.
13 Hy het gedroom dat ân Boodskapper van JaHWeH na hom gekom het met ân ontblote swaard in sy hand, en die Boodskapper het oor AbimĂ©leg gestaan en wou hom doodmaak met die swaard en die koning was angsbevange in sy droom en het aan die Boodskapper gesĂȘ: waarin het ek teen jou oortree dat jy my wil kom doodmaak met jou swaard?
14 Die Boodskapper het geantwoord en aan AbimĂ©leg gesĂȘ: Kyk, jy sterf as gevolg van die vrou wat jy gister na jou huis gebring het, want sy is ân getroude vrou, die vrou van Abraham wat na jou huis gekom het; daarom, laat die vrou terugkeer na haar man, want sy is sy vrou; en as jy haar nie laat terugkeer nie, weet verseker dat jy sal sterf, jy en almal wat aan jou behoort.
15 Daardie nag was daar ân groot geskreeu in die grondgebied van die Filistyne, en die inwoners van die land het die figuur van ân man sien staan met ân ontblote swaard in sy hand, en hy het die mense doodgemaak met die swaard, ja, hy het aangehou om hulle dood te maak.
16 Die Boodskapper van JaHWeH het die hele grondgebied van die Filistyne daardie nag verslaan en daar was ân groot verwarring daardie nag en die volgende oggend.
17 En elke baarmoeder was gesluit, en al hulle nakomelinge, en die Hand van JaHWeH was op hulle as gevolg van Sarah, die vrou van Abraham, wat Abiméleg geneem het.
18 In die oggend het Abiméleg beangs en verward opgestaan en hy het sy diensknegte laat roep en hulle is voor hom gebring en hy het sy droom aan hulle vertel en die mense was baie bevrees.
19 Een man wat tussen die diensknegte van die koning gestaan het, het die koning geantwoord en gesĂȘ: Oppermagtige koning, gee terug hierdie vrou aan haar man, want hy is haar man, want dieselfde het met die koning van Egipte gebeur toe die man na Egipte gegaan het.
20 En hy het oor sy vrou gesĂȘ: Sy is my suster, want dit is sy gewoonte wanneer hy in ân land kom woon waarin hy ân vreemdeling is.
21 Farao het haar ontbied en het die vrou as vrou geneem en JaHWeH het swaar plae oor hom gebring totdat hy die vrou teruggegee het aan haar man.
22 Nou daarom, o oppermagtige koning, onthou wat laasnag met die land gebeur het, want daar was ân baie groot ontsteltenis en baie pyn en rou en ons weet dat dit as gevolg van die vrou is wat u geneem het.
23 Daarom, nou, gee terug die vrou aan haar man, voordat met ons gebeur soos wat met Farao, die koning van Egipte, en sy onderdane gebeur het, sodat ons nie sal sterf nie; en Abiméleg het hom gehaas en het Sarah laat roep en sy het voor hom gekom, en hy het Abraham laat roep en hy het voor hom gekom.
24 AbimĂ©leg het aan hulle gesĂȘ: Wat is hierdie daad wat julle gedoen het deur te sĂȘ dat julle broer en suster is en ek het hierdie vrou as ân vrou geneem?
25 En Abraham het gesĂȘ: Omdat ek gedink het dat ek weens my vrou doodgemaak sou word; en AbimĂ©leg het kuddes en kleinvee en diensknegte en diensmaagde, en ân duisend stukke silwer geneem, en hy het dit aan Abraham gegee, en hy het Sarah teruggegee aan hom.
26 En AbimĂ©leg het aan Abraham gesĂȘ: Kyk, die hele land is oop voor jou, woon in haar waar jy ook al verkies.
27 Abraham en Sarah, sy vrou, het weggegaan uit die koning se teenwoordigheid met eer en respek en hulle het in die grondgebied gewoon in Gerar.
28 Al die inwoners van die grondgebied van die Filistyne en die koning se diensknegte was nog steeds in pyn weens die plaag wat die Boodskapper die hele nag as gevolg van Sarah op hulle gebring het.
29 En AbimĂ©leg het Abraham laat roep en gesĂȘ: Bid nou tot JaHWeH, jou Elohey, vir my diensknegte dat Hy die sterftes onder ons sal staak.
30 Abraham het gebid ter wille van Abiméleg en sy onderdane, en JaHWeH het die gebed van Abraham gehoor, en hy het Abiméleg genees en al sy onderdane.
Abraham en Jismael
1Â DIT was in daardie tyd, teen die einde van ân jaar en vier maande nadat Abraham in die grondgebied van die Filistyne by Gerar kom woon het, dat Elohim aan Sarah verskyn het en JaHWeH het haar onthou, en sy het swanger geraak en het ân seun vir Abraham gebaar.
2 En Abraham het die naam van die seun wat vir hom gebore is, wat Sarah vir hom gebaar het, Isak genoem.
3 Abraham het sy seun Isak besny toe hy agt dae oud was, soos Elohim Abraham beveel het om aan sy nageslag na hom te doen, en Abraham was eenhonderd en Sarah negentig jaar oud, toe Isak vir hulle gebore is.
4 Die kind het grootgeword en hy is gespeen, en Abraham het ân groot fees gehou op die dag toe Isak gespeen is.
5 Sem en Heber en al die belangrike mense van die land, en Abiméleg, koning van die Filistyne, en sy dienaars en Pigol, die owerste van sy leër, het gekom om te eet en te drink en hulle te geniet op die fees wat Abraham gehou het op die dag toe sy seun, Isak, gespeen is.
6 Ook Tera, die vader van Abraham, en Nahor sy broer, het van Haran af gekom, hulle en almal wat aan hulle behoort het, want hulle was almal baie bly toe hulle gehoor het dat ân seun vir Sarah gebore is.
7 Hulle het na Abraham gekom, en hulle het geëet en gedrink op die fees wat Abraham gehou het op die dag toe Isak gespeen is.
8 Tera en Nahor was bly saam met Abraham en hulle het baie dae by hom gebly in die grondgebied van die Filistyne.
9 In daardie tyd het Serug, die seun van Rehu, gesterf, in die eerste jaar van die geboorte van Isak, die seun van Abraham.
10 En al die dae van Serug was tweehonderd-nege-en-dertig jaar toe hy gesterf het.
11 Jismael, die seun van Abraham, was volgroeid in daardie dae; hy was veertien jaar oud toe Sarah, Isak gebaar het vir Abraham.
12 Elohim was met Jismael, die seun van Abraham, en hy het grootgeword en hy het geleer om die boog te gebruik en het ân boogskutter geword.
13 Toe Isak vyf jaar oud was, het hy saam met Jismael by die deur van die tent gesit.
14 En Jismael het na Isak gekom en het oorkant hom gaan sit en hy het die boog geneem en haar getrek en die pyl ingesit en het beplan om Isak dood te maak.
15 Sarah het die daad gesien wat Jismael aan haar seun, Isak, wou doen en dit het haar baie ontstel oor haar seun, en sy het Abraham geroep en aan hom gesĂȘ: Gooi hierdie slavin en haar seun uit, want haar seun sal nie erfgenaam wees saam met my seun nie, want dit is wat hy vandag aan hom wou doen.
16 Abraham het na die stem van Sarah geluister en hy het vroeg in die oggend opgestaan en hy het twaalf brode geneem en ân kan water aan Hagar gegee en hy het haar en haar seun weggestuur, en Hagar het met haar seun na die wildernis gegaan en hulle het in die wildernis van Paran saam met die bewoners van die wildernis gebly, en Jismael was ân boogskutter en hy het vir ân lang tyd in die wildernis gebly.
17 Hy en sy moeder het later na die Aarde van Egipte gegaan en hulle het daar gewoon, en Hagar het ân vrou uit Egipte vir haar seun geneem en haar naam was MĂ©riba.
18 Die vrou van Jismael het swanger geword en het vier seuns en twee dogters gebaar en Jismael en sy moeder en sy vrou en kinders het daarna gegaan en na die woestyn teruggekeer.
19 En hulle het vir hulself tente gemaak in die woestyn waarin hulle gewoon het, en hulle het aanhoudend getrek en dan weer vertoef, maandeliks en jaarliks.
20 Elohim het aan Jismael kleinvee en kuddes gegee en tente omdat Abraham sy vader was, en die man het vermeerder in vee.
21 Jismael het in woestyne en in tente gebly en het getrek en dan weer het hy lank vertoef, en hy het die aangesig van sy vader nie gesien nie.
22 ân Tyd daarna het Abraham aan Sarah, sy vrou, gesĂȘ: Ek wil my seun Jismael gaan opsoek, want ek het ân begeerte om hom te sien, want ek het hom vir ân lang tyd nie gesien nie.
23 Abraham het op een van sy kamele na die woestyn gery om sy seun Jismael te soek, want hy het gehoor dat hy in ân tent in die woestyn bly saam met almal wat aan hom behoort.
24 En Abraham het na die woestyn gegaan, en hy het die tent van Jismael omtrent op die middag uur bereik en hy het gevra waar Jismael is, en hy het die vrou van Jismael in die tent gevind saam met haar kinders, en Jismael, haar man, en sy moeder was nie by hulle nie.
25 Abraham het aan die vrou van Jismael gevra, en gesĂȘ: Waar is Jismael heen? en sy het gesĂȘ: Hy is na die veld om te gaan jag, en Abraham was nog steeds op die rug van die kameel, want hy wou nie afklim op die grond nie omdat hy aan sy vrou, Sarah, gesweer het dat hy nie van die kameel sou afklim nie.
26 En Abraham het aan Jismael se vrou gesĂȘ: My dogter, gee aan my ân bietjie water dat ek kan drink, want ek is uitgeput van die reis.
27 Jismael se vrou het geantwoord en aan Abraham gesĂȘ: Ons het nie water of brood nie, en sy het in die tent bly sit en het nie aandag aan Abraham gegee nie, en het hom ook nie gevra wie hy is nie.
28 Maar sy het haar kinders in die tent geslaan en op hulle gevloek en sy het ook haar man, Jismael, gevloek en het hom verwyt, en Abraham het die woorde van Jismael se vrou aan haar kinders gehoor en hy was baie kwaad en ontevrede.
29 Abraham het na die vrou geroep en gesĂȘ dat sy uit die tent moet kom en die vrou het gekom en het teenoor Abraham gaan staan, want Abraham was steeds op die rug van die kameel.
30 En Abraham het aan Jismael se vrou gesĂȘ: Wanneer jou man, Jismael, terugkeer, sĂȘ hierdie woorde aan hom:
31 ân Baie ou man het van die grondgebied van die Filistyne hierheen gekom om na jou te soek en so het sy voorkoms en sy figuur gelyk; Ek het hom nie gevra wie hy was nie en aangesien jy nie hier was nie, het hy met my gepraat en gesĂȘ: Wanneer Jismael jou man terugkeer, vertel hom so het hierdie man gesĂȘ: Wanneer jy huis toe kom, verwyder die pen van die tent wat jy hier geplaas het, en sit ân ander pen in sy plek.
32 En Abraham het sy opdragte aan die vrou voltooi en hy het omgedraai en het huiswaarts gekeer op sy kameel.
33 Daarna het Jismael van die jag teruggekeer, hy en sy moeder, en hy het teruggegaan na die tent en sy vrou het hierdie woorde aan hom gesĂȘ:
34 ân Baie ou man van die grondgebied van die Filistyne het na jou kom soek en so het sy voorkoms gelyk en gestalte: ek het hom nie gevra wie hy is nie, en aangesien jy nie by die huis was nie het hy aan my gesĂȘ: Wanneer jou man huis toe kom, vertel hom, so sĂȘ die ou man: Verwyder die pen van die tent wat jy hier geplaas het en plaas ân ander pen in sy plek.
35 Jismael het die woorde van sy vrou gehoor, en hy het geweet dat dit sy vader was en dat sy vrou hom nie geëer het nie.
36 En Jismael het sy vader se woorde verstaan wat hy met sy vrou gepraat het en Jismael het na sy vader se woorde geluister en Jismael het daardie vrou uitgegooi en sy het weggegaan.
37 Jismael het daarna na die Aarde van KanaĂ€n gegaan en hy het ân ander vrou geneem en het haar na sy tent gebring, na die plek waar hy gewoon het.
38 Aan die einde van drie jaar het Abraham gesĂȘ: Ek sal weer gaan en my seun Jismael sien, want ek het hom vir ân lang tyd nie gesien nie.
39 Hy het op sy kameel gery en het na die woestyn gegaan, en hy het die tent van Jismael omtrent die middaguur bereik.
40 En hy het uitgevra na Jismael en sy vrou het uit die tent gekom en het gesĂȘ: Hy is nie hier nie, my meester, want hy het gaan jag in die velde en om die kamele te voer, en die vrou het aan Abraham gesĂȘ: Kom in die tent, my meester, en eet ân stukkie brood, want u siel moet afgemat wees as gevolg van die reis.
41 En Abraham het aan haar gesĂȘ: Ek sal nie vertoef nie, want ek is haastig om my reis voort te sit, maar gee aan my ân bietjie water om te drink, want ek is dors; en die vrou het vinnig in die tent in gehardloop en sy het water na buite gebring en brood vir Abraham, wat sy voor hom geplaas het en sy het aangedring dat hy eet en hy het geĂ«et en gedrink en sy hart was vertroos en hy het sy seun, Jismael, geseĂ«n.
42 Hy het sy ete voltooi en hy het JaHWeH geprys, en hy het aan Jismael se vrou gesĂȘ: Wanneer Jismael huis toe kom, sĂȘ hierdie woorde aan hom.
43 ân Baie ou man van die grondgebied van die Filistyne het hierheen gekom en het na jou gevra en jy was nie hier nie, en ek het vir hom brood en water geneem en hy het geĂ«et en gedrink en sy hart was vertroos.
44 En hy het hierdie woorde aan my gesĂȘ: Wanneer Jismael, jou man, huis toe kom, sĂȘ aan hom: Die pen van die tent wat jy het, is baie goed, moet haar nie van die tent verwyder nie.
45 Abraham het opgehou om die vrou te beveel en hy het vertrek na sy huis, na die grondgebied van die Filistyne en toe Jismael na sy tent terugkeer, het sy vrou hom met blydskap en ân vrolike hart tegemoetgegaan.
46 Sy het aan hom gesĂȘ: ân Ou man het hierheen gekom van die grondgebied van die Filistyne af en so het hy gelyk, en hy het na jou gevra, maar jy was nie hier nie, en ek het brood en water uit gebring en hy het geĂ«et en gedrink en sy hart was vertroos.
47 En hy het die volgende woorde tot my gespreek: Wanneer Jismael jou man huis toe kom, sĂȘ aan hom: Die pen van die tent wat jy het, is baie goed, moet haar nie uit die tent verwyder nie.
48 En Jismael het geweet dat dit sy vader was, en dat sy vrou hom geëer het en JaHWeH het Jismael geseën.
Satan kla Abraham aan.
1Â JISMAEL het opgestaan en het sy vrou geneem en sy kinders en sy vee en alles wat aan hom behoort en hy het daarvandaan gereis en na sy vader in die grondgebied van die Filistyne gegaan.
2 En Abraham het aan Jismael, sy seun, vertel wat die eerste vrou wat Jismael geneem het, gedoen het.
3 Jismael en sy kinders het baie dae by Abraham gewoon in die land; en Abraham het in die grondgebied van die Filistyne gewoon vir ân lang tyd.
4 Die dae het toegeneem en het ses-en-twintig jaar bereik, en daarna het Abraham met sy dienaars en almal wat aan hom behoort het, uit die grondgebied van die Filistyne getrek en hulle het ver weg gegaan, totdat hulle naby Hebron gekom het en hulle het daar gebly en die diensknegte van Abraham het waterputte gegrawe en Abraham en almal wat aan hom behoort het, het by die water gebly en die diensknegte van Abiméleg, die koning van die Filistyne, het gehoor dat die diensknegte van Abraham waterputte op die grense van die land gegrawe het.
5 Hulle het gekom en met die diensknegte van Abraham rusie gemaak en hulle het hulle beroof van die groot put wat hulle gegrawe het.
6 En Abiméleg, die koning van die Filistyne, het van die saak gehoor en hy, tesame met Pigol, die owerste van sy leër, en twintig van sy manne het na Abraham gekom en Abiméleg het met Abraham oor sy diensknegte gepraat en Abraham het Abiméleg aangespreek oor die put waarvan sy diensknegte hulle beroof het.
7 En AbimĂ©leg het aan Abraham gesĂȘ: Sowaar as JaHWeH leef wat die hele Aarde geskape het, ek het nie voor vandag gehoor van hierdie daad wat my diensknegte aan jou diensknegte gedoen het nie.
8 En Abraham het sewe ooilammers geneem en het hulle aan AbimĂ©leg gegee en gesĂȘ: Ek smeek jou, neem hierdie van my hande dat sy ân getuienis kan wees dat ek hierdie put gegrawe het.
9 Abiméleg het die sewe ooilammers geneem wat Abraham aan hom gegee het, want hy het hom ook vee en kuddes in oorvloed gegee, en Abiméleg het aan Abraham oor die put gesweer, daarom het hulle die put Berséba genoem, omdat hulle twee daar gesweer het.
10 So het hulle albei dan ân verbond gesluit by BersĂ©ba, en AbimĂ©leg het opgestaan saam met Pigol, sy leĂ«rowerste, en al sy manne, en hulle het teruggekeer na die grondgebied van die Filistyne, en Abraham en almal wat aan hom behoort het, het in BersĂ©ba gewoon en hy was ân lang tyd in daardie land.
11 En Abraham het ân groot bos in BersĂ©ba geplant en hy het vier hekke daarvoor gemaak wat na die vier rigtings van die Aarde kyk, en hy het ân wingerd in haar geplant sodat as ân reisiger na Abraham gekom het; het hy by enige van die hekke wat op sy pad was ingegaan en het dan oorgebly en geĂ«et en gedrink en homself versadig en dan weer vertrek.
12 Want die huis van Abraham was altyd oop vir die seuns van die Adam wat heen-en-weer verbygegaan het, wat daagliks gekom en geëet en gedrink het in die huis van Abraham.
13 Enige man wat honger gehad het en na Abraham se huis gekom het, het Abraham brood gegee dat hy kan eet en drink en versadig word, en enigeen wat nakend na sy huis gekom het, het hy geklee met kledingstukke wat hy kon uitsoek, en hy het hom silwer en goud gegee, en hy sou hom vertel van JaHWeH wat hom op die Aarde geskape het; so het Abraham al sy dae gedoen.
14 Abraham en sy kinders en almal wat aan hom behoort het, het in Berséba gewoon en hy het sy tent so ver soos Hebron opgeslaan.
15 Abraham se broer, Nahor, en sy vader en almal wat aan hulle behoort het, het in Haran gewoon, want hulle het nie saam met Abraham na die Aarde van KanaÀn gekom nie.
16 En kinders is vir Nahor gebore wat Milka, die dogter van Haran, en suster van Sarah, Abraham se vrou, gebaar het.
17 Hierdie is die name van hulle wat vir hom gebore is: Us, Bus, KĂ©muel, Kesed, Haso, Pildas, Jidlaf, BetuEl, agt seuns. Hierdie is die kinders van Milka wat sy vir Nahor, Abraham se broer, gebaar het.
18 Nahor het ân byvrou gehad en haar naam was ReĂŒma en Tebag, Gaham, Tahas en MaĂ€ga is die seuns wat sy vir Nahor gebaar het, vier seuns.
19 En die kinders wat vir Nahor gebore is, was twaalf seuns behalwe sy dogters en hulle het ook kinders gehad wat vir hulle in Haran gebore is.
20 Die kinders van Us, die eersgeborene van Nahor, was: Abi, Geref, Gadin, Melus, en Debora hulle suster.
21 Die seuns van Bus was: Beragél, NaÀma, Sewa en Madónu.
22 Die seuns van KĂ©muel was Aram en Regob.
23 Die seuns van Kesed was Anamleg, Mesai, Benon en Jifi, en die seuns van Haso was Pildas, Megi, en Ofer.
24 Die seuns van Pildas was Arud, Gamum Mered en Molog.
25 Die seuns van Jidlaf was Musan, Kuwshan en Musi.
26 Die kinders van BetuEl was Segar, Laban en hulle suster, Rebekka.
27 Hierdie is die families van die kinders van Nahor, wat vir hulle gebore is in Haran; en Aram die seun van KĂ©muel en Regob, sy broer, het weggegaan van Haran af en hulle het ân vallei gevind in die grondgebied by die Eufraat-rivier.
28 En hulle het ân stad daar gebou en hulle het die stad vernoem na die naam van Petor, die seun van Aram, dit is Aram Naharajim [MesopotamiĂ«] tot vandag toe.
29 En die kinders van Kesed het ook daar gaan bly waar hulle ân plek kon vind en hulle het gegaan en hulle het ân vallei gevind oorkant die Aarde van SĂnear en hulle het daar gewoon.
30 Hulle het vir hulleself ân stad gebou en hulle het die naam van die stad Kesed genoem, volgens die naam van hulle vader, sy is die Aarde van Kasdi [ChaldĂ©a] tot vandag toe, en die KasdiĂ«rs het in daardie deel van die land gewoon en hulle was vrugbaar en het baie vermeerder.
31 Tera, die vader van Nahor en Abraham, het op sy oudag gegaan en ân ander vrou geneem en haar naam was Pelila, en sy het swanger geword en vir hom ân seun gebaar en hy het hom Soba genoem.
32 En Tera het vyf-en-twintig jaar geleef nadat hy Soba verwek het.
33 Tera het in daardie jaar gesterf, dit is die vyf-en-dertigste jaar van Isak se geboorte, die seun van Abraham.
34 En die dae van Tera was tweehonderd-en-vyf jaar en hy is in Haran begrawe.
35 Soba, die seun van Tera, het dertig jaar geleef en hy het Aram, Aglis en Merik verwek.
36 Aram, die seun van Soba, die seun van Tera, het drie vroue gehad en hy het twaalf seuns en drie dogters verwek; en JaHWeH het aan Aram, die seun van Soba, rykdom en besittings gegee en ân oorvloed van beeste en kleinvee en kuddes en die man het in besittings toegeneem.
37 En Aram, die seun van Soba, en sy broer en sy hele huishouding het van Haran gereis en hulle het gaan woon waar hulle ân plek kon vind, want hulle besittings was te veel om in Haran te bly en hulle kon nie saam met hulle broers, die kinders van Nahor, in Haran bly nie.
38 En Aram, die seun van Soba, het saam met sy broers gegaan en hulle het ân vallei veraf na die oostelike deel van die land gevind en hulle het daar gewoon.
39 Hulle het daar ook ân stad gebou en hulle het haar Aram genoem volgens die naam van hulle oudste broer, dit is Aram Soba tot vandag toe.
40 Isak, die seun van Abraham, het grootgeword in daardie dae en Abraham, sy vader, het hom die Weë van JaHWeH geleer om JaHWeH te ken en JaHWeH was met hom.
41 Toe Isak sewe-en-dertig jaar oud was, het Jismael, sy broer, met hom geredeneer in die tent.
42 Jismael het oor homself gespog by Isak en gesĂȘ: Ek was dertien jaar oud toe JaHWeH met my vader gepraat het om ons te besny en ek het volgens die woorde van JaHWeH gehandel wat Hy met my vader gespreek het en ek het my siel aan JaHWeH gegee en ek het nie Sy Woord oortree wat Hy my vader beveel het nie.
43 En Isak het Jismael geantwoord en gesĂȘ: Hoekom spog jy hieroor by my, oor ân klein stukkie van jou vlees wat jy van jou liggaam geneem het, soos wat JaHWeH jou beveel het?
44 Sowaar as wat JaHWeH leef, die Elohey van my vader Abraham, as JaHWeH aan my vader moet sĂȘ: Neem nou jou seun, Isak, en bring hom as ân aanbieding voor My, sal ek nie weier nie, maar met vreugde instem daartoe.
45 En JaHWeH het die woorde gehoor wat Isak aan Jismael gesĂȘ het en dit was suiwer voor die Aangesig van JaHWeH en Hy het daaraan gedink om Abraham in hierdie saak op die proef te stel. (GenĂ©sis22:1)
46 Die dag het gekom dat die seuns van Elohim voor die Aangesig van JaHWeH gekom het en Satan het ook saam met die seuns van Elohim voor Hom verskyn.
47 En JaHWeH het vir Satan gevra: Waar kom jy vandaan? En Satan het JaHWeH geantwoord: Van heen en weer beweeg op die Aarde, en van op en af daarop loop. [Vergelyk hierdie verse met Job 1:6,7 en Job 2:1,2]
48 En JaHWeH het aan Satan gesĂȘ: Wat is jou woord aan My wat betref al die kinders van die land? En Satan het JaHWeH geantwoord en gesĂȘ: Ek het al die kinders van die land gesien wat U dien en wat U onthou wanneer hulle enigiets van U nodig het.
49 Wanneer U hulle dit gee wat hulle van U benodig, dan sit hulle op hulle gemak en verlaat U en onthou U nie meer nie.
50 Het U Abraham gesien, die seun van Tera, wat eers geen kinders gehad het nie en hy het U gedien en hy het altare tot U opgerig oral waar hy gekom het en hy het aanbiedinge op hulle gebring en hy het U Naam voortdurend verkondig aan al die kinders van die land.
51 Noudat sy seun Isak vir hom gebore is, het hy U verlaat en hy het ân groot fees gehou vir al die inwoners van die land en JaHWeH het hy vergeet.
52 Want te midde van alles wat hy gedoen het, het hy U geen aanbieding gebring nie; nie ân brandoffer nie, ook nie vergoedinge nie, nie ân bul of ân lam of ân bok van alles wat hy daardie dag geslag het, op die dag toe sy seun gespeen is nie.
53 Selfs van sy seun se geboorte af tot nou, wat al sewe-en-dertig jaar oud is, het hy geen altaar vir U gebou of ân aanbieding aan U gebring nie, want hy het gesien dat U gee wat hy versoek van U en daarom het hy U versaak.
54 En JaHWeH het aan Satan gesĂȘ: Is dit wat jy dink van My kneg Abraham? Want daar is niemand op Aarde soos hy nie, ân man vroom en opreg voor My, een wat Elohim vrees en afwyk van die kwaad; sowaar as Ek leef, as Ek aan hom moes sĂȘ: Gee jou seun, Isak, voor My, sal hy hom nie weerhou van My nie, soveel te meer as wat Ek aan hom sou sĂȘ om ân brandoffer aan My van sy kleinvee of kuddes te bring.
55 En Satan het JaHWeH geantwoord en gesĂȘ: Spreek dan nou met Abraham soos U gespreek het, en U sal sien of hy nie op hierdie dag sal oortree en U woorde tersyde stel nie.
Abraham slag vir Isak
1Â OP daardie tydstip het die Woord van JaHWeH tot Abraham gekom en Hy het aan hom gesĂȘ: Abraham, en hy het gesĂȘ: Hier is ek!
2 En Hy het aan hom gesĂȘ: Neem jou seun, jou enigste seun wat jy liefhet, ja, Isak, en gaan na die Aarde van MoriJaH en slag hom daar as brandoffer op een van die berge wat Ek jou sal aanwys; want daar sal jy die Wolkkolom sien en die Glansrykheid van JaHWeH. (GenĂ©sis22:2)
3 Abraham het by homself gesĂȘ: Hoe sal ek my seun, Isak, van sy moeder Sarah verwyder kry sodat ek hom as ân brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH kan bring?
4 Abraham het in die tent gekom, en hy het voor Sarah sy vrou gaan sit en hy het hierdie woorde aan haar gesĂȘ:
5 My seun, Isak, is volgroei en hy het vir ân geruime tyd nie die diens van sy Elohey bestudeer nie, nou, mĂŽre sal ek hom na Sem neem, en Heber, sy seun, en daar sal hy die WeĂ« van JaHWeH leer, want hulle sal hom leer om JaHWeH te ken, asook om te weet dat as hy voortdurend voor die Aangesig van JaHWeH bid, sal Hy hom antwoord en daarom sal hy daar die Weg leer ken om JaHWeH, sy Elohey, te dien.
6 En Sarah het gesĂȘ: Jy het reg gespreek, gaan, my meester, en doen aan hom soos u gesĂȘ het, maar moet hom nie baie ver van my af neem nie en moet hom ook nie te lank daar laat vertoef nie, want my siel is geheg aan sy siel.
7 En Abraham het aan Sarah gesĂȘ: My dogter, laat ons voor die Aangesig van JaHWeH, ons Elohey, bid dat Hy goed aan ons sal doen.
8 Sarah het haar seun, Isak, geneem en hy het daardie nag by haar gebly en sy het hom gesoen en hom omhels en het hom instruksies tot die oggend toe gegee.
9 En sy het aan hom gesĂȘ: O my seun, hoe kan my siel hom losmaak van jou? En steeds het sy hom gesoen en hom omhels en sy het Abraham instruksies oor hom gegee.
10 En Sarah het aan Abraham gesĂȘ: O my meester, ek bid u, pas tog u seun goed op, en hou u oĂ« op hom, want ek het geen ander seun of dogter behalwe hy nie.
11 O verlaat hom nie. As hy honger kry, gee hom brood, en as hy dors is, gee hom water om te drink; moet hom nie te voet laat gaan nie, en moet hom ook nie in die son laat sit nie.
12 Moet hom ook nie alleen op pad laat gaan nie en moet hom ook nie weg dwing van enigiets wat hy mag begeer nie, maar doen aan hom soos hy aan u mag sĂȘ.
13 Sarah het die hele nag bitterlik oor Isak geween en sy het hom instruksies gegee tot die oggend.
14 In die mĂŽre het Sarah ân baie fyn en pragtige kledingstuk uitgesoek uit die kledingstukke wat sy in die huis gehad het wat AbimĂ©leg aan haar gegee het.
15 En sy het Isak, haar seun, daarmee geklee en sy het ân tulband op sy hoof gesit en sy het ân kosbare steen bo-op die tulband ingevoeg en sy het hulle proviand vir die pad gegee en hulle het vertrek; en Isak het saam met sy vader Abraham gegaan en sommige van hulle diensknegte het hulle vergesel om hulle op pad af te sien. (Exodus 28:38)
16 En Sarah het saam met hulle uitgegaan, en sy het hulle vergesel op die pad om hulle af te sien en hulle het aan haar gesĂȘ: Keer terug na die tent.
17 Toe Sarah die woorde van haar seun, Isak, hoor het sy bitterlik geween, en Abraham, haar man, het saam met haar geween en haar seun het saam met hulle geween, ân baie groot geween, en ook diĂ© wat saam met hulle was, het geween.
18 Sarah het haar seun Isak vasgegryp en sy het hom in haar arms gehou en sy het hom omhels en aangehou ween saam met hom en Sarah het gesĂȘ: Wie weet of ek jou na hierdie dag ooit weer sal sien?
19 En hulle het steeds saam geween, Abraham, Sarah en Isak, en almal wat hulle op die pad vergesel het, het saam met hulle geween en Sarah het daarna weggedraai van haar seun af en het steeds bitterlik geween en al haar dienaars en al haar diensmeisies het saam met haar teruggekeer na die tent.
20 Abraham het saam met Isak, sy seun, gegaan om hom as Slagdier te bring voor die Aangesig van JaHWeH, soos Hy hom beveel het.
21 Abraham het twee van sy jong manne saam met hom geneem (Genésis22:3), Jismael, die seun van Hagar en EliEzer, sy dienskneg, en hulle het saam met hulle gegaan en terwyl hulle in die pad geloop het, het die jong manne hierdie woorde met mekaar gespreek:
22 En Jismael het aan EliEzer gesĂȘ: Nou, my vader Abraham, gaan saam met Isak om hom te bring as ân brandoffer aan JaHWeH soos Hy hom beveel het.
23 Nou, wanneer hy terugkeer, sal hy alles aan my gee wat hy besit om van hom te erf, want ek is sy eersgeborene.
24 En EliEzer het Jismael geantwoord en gesĂȘ: Sekerlik het Abraham jou saam met jou moeder verstoot en het gesweer dat jy nie sal erf van alles wat hy besit nie. En aan wie sal hy alles gee wat hy besit, met al sy skatte, behalwe aan my, sy dienskneg, wat getrou in sy huis was, wie hom dag en nag gedien het en gedoen het alles wat hy van my begeer het? Aan my sal hy by sy dood alles nalaat wat hy besit. (GenĂ©sis15:2)
25 En terwyl Abraham met sy seun Isak al met die pad langs gevorder het, het Satan gekom en hy het aan Abraham verskyn in die gestalte van ân baie ou man, nederig en met ân berouvolle gees, en hy het Abraham genader en aan hom gesĂȘ: Is jy dan dwaas of wreed, dat jy hierdie ding vandag aan jou enigste seun wil gaan doen?
26 Want JaHWeH het jou ân seun gegee aan die einde van jou dae, in jou hoĂ« ouderdom, en sal jy hom gaan slag hierdie dag omdat hy geen geweld gepleeg het nie? En wil jy veroorsaak dat die siel van jou enigste seun van die Aarde af vergaan?
27 Weet jy nie en verstaan jy nie dat hierdie ding nie van JaHWeH kan wees nie? Want JaHWeH kan nie aan die adamiet sulke boosheid op Aarde doen deur aan hom te sĂȘ: Gaan slag jou kind, nie.
28 En Abraham het dit gehoor en het geweet dit is die woord van Satan wat gepoog het om hom weg te lok van die Weg van JaHWeH, maar Abraham wou nie luister na die woorde van Satan nie en Abraham het hom bestraf sodat hy weggegaan het. [MattithJaHûW 4].
29 Satan het teruggekeer en het na Isak gekom; en hy het aan Isak verskyn in die gestalte van ân jong man, aantreklik en welaf.
30 En hy het Isak genader en het aan hom gesĂȘ: Kan jy nie begryp en verstaan dat jou dwase ou vader jou op hierdie dag vir niks na ân slagting lei nie?
31 Nou, daarom, my seun, moet nie na hom luister of aandag gee aan hom nie, want hy is ân dwase ou man, en laat jou kosbare siel en pragtige gestalte nie van die Aarde verdwyn nie.
32 Isak het dit gehoor en het aan Abraham gesĂȘ: Het u gehoor, my vader, dit wat hierdie man gesĂȘ het? Net so het hy gespreek.
33 En Abraham het sy seun Isak geantwoord en aan hom gesĂȘ: Wees op jou hoede vir hom en luister nie na sy woorde nie, moenie aandag aan hom gee nie, want hy is Satan wat probeer om ons op hierdie dag weg te lei van die opdragte van Elohim.
34 En Abraham het weer eens Satan bestraf en Satan het van hulle af weggegaan en toe hy sien dat hy hulle nie kon oorwin nie, het hy hom versteek vir hulle en hy het vooruit in die pad gegaan; en hy het hom verander in ân groot stroom water voor in die pad. En Abraham en Isak en sy twee jong manne het daardie plek bereik en hulle het ân groot en sterk stroom soos die magtige waters gesien.
35 Hulle het die stroom binnegegaan en daardeur gegaan en die water het eers tot by hulle bene gekom.
36 Hulle het dieper in die stroom ingegaan en die waters het tot by hulle nekke gereik en hulle was almal beangs vanweë die water en terwyl hulle deur die stroom gegaan het, het Abraham die plek herken en hy het geweet dat daar nie tevore water was nie.
37 En Abraham het hier aan sy seun, Isak gesĂȘ: Ek ken hierdie plek en hier was geen stroom of water tevore nie. Nou, daarom is dit Satan wat dit alles aan ons doen om ons vandag weg te lok van dit wat Elohim gebied het.
38 Abraham het hom bestraf en aan hom gesĂȘ: JaHWeH bestraf jou, o Satan, gaan weg van ons, want ons wandel volgens Elohim se opdragte.
39 En Satan was verskrik deur die stem van Abraham en hy het weggegaan van hulle af en die plek het weer droë grond geword soos sy eers was.
40 En Abraham het saam met Isak na die plek gegaan wat Elohim hom aangesĂȘ het.
41 Op die derde dag het Abraham sy oĂ« opgeslaan en het die plek op ân afstand gesien waarvan Elohim hom vertel het.
42 ân Kolom van Vuur het aan hom verskyn en hy het van die Aarde af gereik tot aan die Hemele en die Wolkkolom van Glansrykheid was op die berg en die Glansrykheid van JaHWeH was sigbaar in die Wolkkolom.
43 En Abraham het aan Isak gesĂȘ: My seun, sien jy daardie berg wat ons in die verte kan waarneem, sien jy wat ek daarop sien?
44 Isak het geantwoord en het aan sy vader gesĂȘ: Ek sien en kyk, ân kolom van vuur en die Wolkkolom en die Glansrykheid van JaHWeH is te sien in die Wolkkolom.
45 En Abraham het geweet dat sy seun Isak voor die Aangesig van JaHWeH aanvaar is as ân brandoffer.
46 Abraham het aan EliEzer en aan Jismael, sy seun gesĂȘ: Sien julle ook dit wat ons sien op die berg wat in die verte is?
47 En hulle het geantwoord en gesĂȘ: Ons sien niks anders as die ander berge van die Aarde nie. En Abraham het geweet dat hulle nie voor die Aangesig van JaHWeH aanvaar is om saam met hulle te kon gaan nie. En Abraham het aan hulle gesĂȘ: Vertoef julle hier by die esel terwyl ek en Isak, my seun, na daardie berg toe gaan om daar te aanbid voor die Aangesig van JaHWeH en dan weer na julle terug te keer.
48 EliEzer en Jismael het op daardie plek gebly soos Abraham beveel het.
49 En Abraham het hout vir ân brandoffer geneem en het dit op sy seun, Isak, geplaas, en hy het die vuur en die mes geneem en hulle het albei na die plek gegaan.
50 Terwyl hulle onderweg was, het Isak aan sy vader gevra: Kyk, ek sien hier die vuur en die mes, waar is dan die lam wat die brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH moet wees?
51 En Abraham het sy seun Isak geantwoord, en gesĂȘ: Jy is JaHWeH se keuse, my seun, om ân brandoffer sonder gebrek te wees in plaas van die lam. [LevĂtikus 1:10]
52 Isak het vir sy vader gesĂȘ: Ek sal alles wat JaHWeH met u gespreek het met vreugde en blydskap van hart doen.
53 Abraham het weer aan Isak sy seun gesĂȘ: Is daar in jou hart enige gedagte of voorneme oor die saak, dat dit nie reg is nie? Vertel my, my seun, ek bid jou, o my seun, steek dit nie vir my weg nie.
54 Isak het sy vader, Abraham, geantwoord en aan hom gesĂȘ: O my vader, sowaar soos JaHWeH leef en u siel leef, daar is niks in my hart wat my rede gee om regs of links af te wyk van die woord wat Hy tot u gespreek het nie.
55 Nie ledemaat of spier het beweeg of geroer hierdeur nie, ook is daar in my hart geen gedagte of kwade voorneme hieroor nie.
56 Maar ek is vol vreugde en het ân blymoedige hart in hierdie saak en ek sĂȘ: GeseĂ«nd is JaHWeH wat my op hierdie dag gekies het om ân brandoffer voor Hom te wees.
57 Abraham was baie bly oor die woorde van Isak en hulle het voortgegaan en het saam by die plek gekom waarvan JaHWeH gespreek het.
58 Abraham het nader gegaan om die altaar op daardie plek te bou en Abraham het geween en Isak het klippe en messelklei geneem totdat hulle die bou van die altaar voltooi het.
59 En Abraham het die hout geneem en het dit reg op die altaar geplaas wat hy gebou het.
60 Hy het sy seun Isak geneem en hom vasgebind sodat hy hom op die hout kon plaas wat op die altaar was om hom te slag as ân brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH.
61 En Isak het aan sy vader gesĂȘ: Bind my styf vas en plaas my dan op die altaar sodat ek nie sal omdraai of beweeg of sal losbreek van die krag van die mes in my vlees nie en sodoende die brandoffer sal skend nie. En Abraham het so gedoen.
62 En Isak het nog aan sy vader gesĂȘ: O my vader, wanneer u my geslag het en verbrand het as ân aanbieding, neem dan dit wat sal oorbly van my as aan my moeder, Sarah, en sĂȘ aan haar: Dit is die welriekende geur van Isak; maar moet haar dit nie vertel as sy naby ân put sit of op enige hoĂ« plek nie ingeval sy haar siel agter my wil aanwerp en sterf.
63 Abraham het die woorde van Isak gehoor en hy het sy stem verhef en geween toe Isak hierdie woorde spreek; en Abraham se trane het oor Isak, sy seun, gestroom en Isak het bitterlik geween en hy het aan sy vader gesĂȘ: Maak gou, o my vader, en doen met my die Wil van JaHWeH, onse Elohey, soos Hy u beveel het.
64 En die harte van Abraham en Isak was verbly oor hierdie ding wat JaHWeH hulle beveel het, maar die oog het bitterlik geween terwyl die hart hom verbly het.
65 En Abraham het sy seun, Isak, vasgebind en hom op die altaar geplaas, op die hout, en Isak het sy nek oopgestrek op die altaar voor sy vader, en Abraham het sy hand uitgesteek om die mes te neem om Isak as brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH te slag.
66 Toe het die Boodskappers van Barmhartigheid voor die Aangesig van JaHWeH gekom en met Hom gespreek oor Isak, en gesĂȘ:
67 O JaHWeH, U is vol medelye en ân barmhartige Koning oor alles wat U geskape het in die Hemele en op die Aarde en U onderhou hulle almal; gee daarom ân losprys en Verlossing in die plek van U dienskneg, Isak, en betoon Medelye en Barmhartigheid met Abraham en sy seun, Isak, wat op hierdie dag U bevele uitvoer,
68 Het U gesien, O Elohim, hoe Isak, die seun van Abraham, U dienskneg, vasgebind is vir die slagting net soos ân dier? Daarom nou, laat U Medelye vir hulle gewek word, O JaHWeH.
69 Op daardie oomblik het JaHWeH aan Abraham verskyn en na hom geroep uit die Hemele en het aan hom gesĂȘ: LĂȘ nie jou hand op die seun nie en doen hom niks nie, want nou weet Ek dat jy Elohim vrees deur hierdie daad, dat jy jou seun, jou enigste seun, van My nie weerhou het nie.
70 Abraham het sy oĂ« opgeslaan, en kyk, ân ram was vasgevang aan sy horings in ân bos; dit was die ram wat JaHWeH Elohim op die Aarde geskape het die dag toe Hy Hemele en Aarde gemaak het. [HebreĂ«rs 9:26]
71 Want JaHWeH het daardie ram voorberei van daardie dag af om ân brandoffer te wees in die plek van Isak
72 En hierdie ram was besig om nader te kom na Abraham, toe Satan hom beetkry en sy horings in die bos verstrik het sodat hy nie na Abraham moes gaan nie, sodat Abraham sy seun moes slag.
73 En Abraham, wat die ram na hom sien aankom het en gesien het hoe Satan hom weerhou, het hom gaan haal en voor die altaar gebring, en hy het sy seun, Isak, losgemaak, en hy het die ram in sy plek geplaas en Abraham het die ram op die altaar doodgemaak en het dit aangebied as ân brandoffer in die plek van sy seun, Isak.
74 Abraham het van die bloed van die ram op die altaar gesprinkel en hy het uitgeroep en gesĂȘ: Hy is in die plek van my seun, en mag hy op hierdie dag beskou word as die bloed van my seun voor die Aangesig van JaHWeH.
75 Al wat Abraham tydens die gebeurtenis gedoen het by die altaar was om uit te roep en te sĂȘ: Hy is in die plek van my seun. En mag hy op hierdie dag aanvaar word voor die Aangesig van JaHWeH in die plek van my seun: En Abraham het die hele bediening by die altaar voltooi, en die bediening is voor die Aangesig van JaHWeH aanvaar en was verreken asof dit Isak was en JaHWeH het Abraham en sy nageslag op daardie dag geseĂ«n. (GenĂ©sis22:1) HebreĂ«rs 11:17
76 Satan het na Sarah gegaan en hy het aan haar verskyn in die gestalte van ân ou man, baie nederig en sagmoedig, en Abraham was nog besig met die brandoffer voor die Aangesig van JaHWeH.
77 En hy het aan haar gesĂȘ: Weet jy dan nie van die daad wat Abraham met jou enigste seun op hierdie dag gedoen het nie? Want hy het Isak geneem en ân altaar gebou en hom doodgemaak en het hom as aanbieding op die altaar aangebied. En Isak het gehuil en geween voor sy vader, maar hy het nie na hom gekyk nie, nog minder het hy medelye met hom gehad.
78 Satan het hierdie woorde herhaal en hy het van haar af weggegaan en Sarah het al die woorde van Satan gehoor en sy het gedink dat hy ân oudste uit die seuns van die Adam was wat by haar seun was en haar hierdie dinge kom vertel het.
79 Sarah het haar stem verhef en geween en het bitterlik uitgeroep oor haar seun; en sy het haar op die Aarde neergegooi en sy het stof op haar hoof gegooi en sy het gesĂȘ: O my seun, Isak, my seun, O as ek maar hierdie dag gesterf het in jou plek. En sy het aangehou ween en gesĂȘ: Ek treur oor jou, o my seun, Isak, o as ek vandag kon gesterf het in jou plek.
80 Sy het aangehou ween en gesĂȘ: Ek treur oor jou na ek jou grootgemaak het en jou sien grootword het; nou het my vreugde verander in smart oor jou. Ek wat so ân verlange na jou gehad het en geween en gebid het totdat ek jou op negentig jaar oud gebaar het; en nou het jy op hierdie dag gedien vir die mes en die vuur om ân aanbieding van gemaak te word.
81 Maar ek vertroos myself in jou, my seun, omdat dit die Woord van JaHWeH was, want jy het die bevel van jou Elohim uitgevoer. Want wie kan die Woord van ons Elohey oortree in wie se hande die siel van elke lewende wese is?
82 U is regverdig, o JaHWeH, onse Elohey, want al U werke is suiwer en regverdig; want ook ek is verbly deur U Woord wat U beveel het en terwyl my oë bitterlik ween, is my hart verbly.
83 En Sarah het haar hoof op die boesem van een van haar diensmaagde gelĂȘ en sy het so stil soos ân klip geword.
84 Daarna het sy opgestaan en rondgegaan en navraag gedoen totdat sy by Hebron gekom het en sy het navraag gedoen by almal wat sy op die pad teëgekom het en niemand kon haar vertel wat van haar seun geword het nie.
85 En sy het gekom met haar diensmaagde en dienaars by Kirjat-Arba, [JeHÎWshua 14:15] wat Hebron is en sy het gevra oor haar seun en sy het daar gebly terwyl sy sommige van haar dienaars uitgestuur het om uit te vind waarheen Abraham met Isak gegaan het. Hulle het hom gaan soek in die huis van Sem en Heber en hulle kon hom nie vind nie, en hulle het regdeur die Aarde gesoek, maar hy was nie daar nie.
86 En kyk, Satan het na Sarah gekom in die gestalte van ân ou man, en hy het gekom en voor haar gestaan en hy het aan haar gesĂȘ: Ek het vals met jou gespreek, want Abraham het nie sy seun doodgemaak nie en hy is nie dood nie; en toe sy hierdie woorde hoor, was haar blydskap oor haar seun so verskriklik groot dat haar siel uitgegaan het deur blydskap; sy het gesterf en is versamel by haar volksgenote. (GenĂ©sis23:2)
87 Nadat Abraham sy bediening voltooi het, het hy teruggekeer met sy seun, Isak, na sy dienaars en hulle het opgestaan en hulle het tesame na Berséba gegaan en hulle het huis toe gegaan.
88 Abraham het na Sarah gesoek maar kon haar nie vind nie en hy het navraag gedoen oor haar en hulle het aan hom gesĂȘ: Sy het so ver as Hebron gegaan om te soek waar julle twee heen gegaan het, want so was sy ingelig.
89 En Abraham en Isak het na haar in Hebron gegaan en toe hulle vind dat sy dood was, het hulle hul stemme verhef en bitterlik oor haar geween; en Isak het op sy moeder se gesig neergeval en geween, en hy het gesĂȘ. O my moeder, my moeder, hoe het u my verlaat, en waar is u heen? O hoe het u my verlaat!
90 En Abraham en Isak het baie geween en al hulle dienaars het saam met hulle geween oor Sarah en hulle het getreur oor haar met ân groot en swaar rou.
Rebekka as vrou gehaal vir Isak
1Â EN die lewensjare van Sarah was eenhonderd-sewe-en-twintig jaar, en Sarah het gesterf; en Abraham het van sy gestorwe vrou af opgestaan en het ân plek gesoek om sy vrou, Sarah, te begrawe; en hy het gegaan en met die kinders van Het, die inwoners van die land, gespreek en gesĂȘ:
2 Ek is ân vreemdeling en ân bywoner by julle in julle land; gee my ân graf as besitting by julle in julle land dat ek my dode van my kan begrawe.
3 En die kinders van Het het aan Abraham gesĂȘ: Kyk, die Aarde lĂȘ voor u, begrawe u dode in die beste van ons grafte en niemand sal u keer om u dode te begrawe nie.
4 Abraham het aan hulle gesĂȘ: As julle dit goed vind, doen dan vir my ân goeie woord by Efron, die seun van Sohar, met die versoek dat hy vir my die spelonk van MagpĂ©la sal gee wat aan die end van sy stuk grond lĂȘ; ek sal haar van hom koop teen die prys wat hy daarvoor wil hĂȘ.
5 En Efron het tussen die kinders van Het gebly en hulle het gegaan en het hom gaan roep en hy het voor Abraham gekom en Efron het aan Abraham gesĂȘ: Kyk, alles wat u versoek, sal u dienaar doen, en Abraham het gesĂȘ: Nee, maar ek wil die spelonk en die stuk grond wat jy het, teen haar waarde koop, sodat sy ân besitting en ân graf vir ewig kan wees.
6 En Efron het geantwoord en gesĂȘ: Kyk, die grond en die spelonk lĂȘ voor u, gee wat u ook al wil; en Abraham het gesĂȘ: Net teen die volle waarde sal ek haar uit u hand koop, en van die hand van hulle wat by die poorte van u stad ingaan en van die hand van u nageslag vir ewig.
7 Efron en al sy broers het dit gehoor en Abraham het vierhonderd sikkels silwer afgeweeg in die hande van Efron en in die hande van al sy broers; en Abraham het die transaksie neergeskryf en het dit geskryf en bevestig met vier getuies.
8 En hierdie is die name van die getuies, Amigal, die seun van Abisma, die Hetiet, Adigorom, die seun van Asunag, die Hewiet, Abdon, die seun van Agiram, die Gomeriet, Bakdil die seun van Abudi, die Sidoniet.
9 Abraham het die boekrol van die aankoop geneem en dit tussen sy skatte geplaas en hierdie is die woorde wat Abraham in die boekrol geskrywe het, naamlik:
10 Dat die spelonk en die grond wat Abraham van Efron die Hetiet, en van sy nageslag en van hulle wat by sy stad uitgaan en by hulle nageslag vir ewig gekoop het, ân aankoop is van Abraham en van sy nageslag en van hulle wat uitgaan van sy lendene as ân besitting, as ân graf vir ewig; en hy het ân seĂ«l daarop geplaas en hy het deur getuies dit laat bekragtig.
11 Die grond en die spelonk wat daarop was en die hele plek is so bevestig aan Abraham en sy nageslag na hom, van die kinders van Het. Kyk, dit is voor Mamre in Hebron, wat in die Aarde van KanaÀn is.
12 Daarna het Abraham toe sy vrou, Sarah, daar begrawe, en daardie plek en al sy grense het vir Abraham en sy nageslag ân besitting geword as ân graf.
13 En Abraham het Sarah daar begrawe met prag en praal, soos gedoen word met die begrafnis van konings, en sy is begrawe in baie fyn en pragtige kledingstukke.
14 Die draers van haar lyk was Sem, en sy seuns, Heber en Abiméleg, tesame met Aner, Askol en Mamre (Genésis14:13), en al die belangrike mense van die land het haar stoet gevolg.
15 Die dae van Sarah was eenhonderd-sewe-en-twintig jaar en sy het gesterwe en Abraham het ân groot en swaar routyd gehou en hy het die instelling van rou vir sewe dae gehou.
16 En al die inwoners van die land het Abraham en Isak, sy seun, vertroos oor Sarah.
17 Toe die dae van hulle rou verby was, het Abraham sy seun Isak weggestuur en hy het na die huis van Sem en Heber gegaan, om die Weë van JaHWeH te leer en Sy onderrigting en Abraham het vir drie jaar daar gebly.
18 Hierna het Abraham opgestaan met al sy dienaars en hulle het vertrek en het huiswaarts gekeer, na Berséba, en Abraham en al sy dienaars het in Berséba gebly.
19 By die wisseling van die jaar het Abiméleg, die koning van die Filistyne, gesterf in daardie jaar; hy was eenhonderd-nege-en-negentig jaar oud by sy dood; en Abraham het met sy mense na die grondgebied van die Filistyne gegaan en hulle het die hele huishouding vertroos, insluitende die diensknegte en hierna het hy omgedraai en huis toe gegaan.
20 En dit was na die dood van Abiméleg dat die mense van Gerar, Benmeleg, sy seun, geneem het, en hy was slegs twaalf jaar oud, en hulle het hom koning gemaak in die plek van sy vader.
21 Hulle het sy naam Abiméleg genoem, na die naam van sy vader, want so was dit hulle gewoonte om te doen in Gerar en Abiméleg het regeer in sy vader se plek en hy het op sy troon gesit.
22 En Lot, die seun van Haran, het ook gesterf in daardie dae, in die nege-en-dertigste jaar van die lewe van Isak, en al die dae wat Lot geleef het, was eenhonderd-en-veertig jaar en hy het gesterwe.
23 En hierdie is die kinders van Lot, wat vir hom gebore is deur sy dogters, die naam van die eersgeborene was Moab en die naam van die tweede was Ben-Ammi.
24 Die twee seuns van Lot het gegaan en vir hulle vroue geneem in die Aarde van KanaÀn, en hulle het kinders vir hulle gebaar en die kinders van Moab was Ed, Majon, Tarsus en Kanwil, vier seuns, hierdie is vaders van die kinders van Moab tot vandag toe.
25 Al die families van die kinders van Lot het gaan bly waar hulle ook al gekom het, want hulle was vrugbaar en het baie vermeerder.
26 En hulle het gegaan en vir hulleself stede gebou in die grondgebied waar hulle gebly het en hulle het die name van die stede wat hulle gebou het, volgens hulle eie name genoem.
27 Nahor, die seun van Tera, die broer van Abraham, het in daardie dae, in die veertigste jaar in die lewe van Isak, gesterwe, en al die dae van Nahor was eenhonderd twee-en-sewentig jaar, en hy het gesterf en is in Haran begrawe.
28 Toe Abraham hoor dat sy broer dood was, was hy baie hartseer en het hy baie dae lank oor sy broer gerou.
29 En Abraham het vir EliEzer, sy hofdienaar geroep, om hom bevele aangaande sy huis te gee, en hy het gekom en voor hom gestaan.
30 En Abraham het aan hom gesĂȘ: Kyk, ek is oud en ek ken nie die dag van my dood nie; en ek is gevorderd in my jare. Nou, staan op, gaan uit en moenie vir my seun ân vrou uit hierdie plek of van hierdie grondgebied neem van die dogters van die KanaĂ€niete tussen wie ons bly nie.
31 Maar gaan na my land en na my geboorteplek toe en neem van daar ân vrou vir my seun. En JaHWeH, die Elohey van die Hemele en Aarde wat my uit my vader se huis geneem het en my na hierdie plek gebring het, het aan my gesĂȘ: Aan jou nageslag sal Ek hierdie Aarde gee as ân erfenis vir ewig. Hy sal Sy Boodskapper voor jou uitstuur en jou weg suksesvol maak dat jy ân vrou vir my seun van my familie kan verkry en van my vader se huis.
32 En die dienskneg het sy meester Abraham geantwoord en gesĂȘ: Kyk ek gaan na u geboorteplek en na u vader se huis en neem ân vrou vir u seun vandaar, maar as die vrou nie gewillig is om my na hierdie land te volg nie, sal ek u seun terugneem na die land van u geboorteplek?
33 En Abraham het aan hom gesĂȘ: Let daarop dat jy my seun nie weer daarheen bring nie, want JaHWeH voor Wie ek wandel, Hy sal Sy Boodskapper voor jou uitstuur en jou weg voorspoedig maak.
34 EliEzer het gedoen soos Abraham hom beveel het en EliEzer het gesweer voor Abraham, sy meester, oor hierdie saak; en EliEzer het opgestaan en het tien kamele van die kamele van sy meester geneem, en tien manne van sy meester se diensknegte, saam met hom geneem, en hulle het opgestaan en het na Haran gegaan, die stad van Abraham en Nahor, om ân vrou vir Isak, die seun van Abraham, te gaan haal, en terwyl hulle weg was, het Abraham ân boodskap gestuur na die huis van Sem en Heber en hulle het vandaar sy seun, Isak teruggebring.
35 Isak het huis toe gekom na sy vader se huis in Berséba terwyl EliEzer en sy manne by Haran aangekom het, en hulle het in die stad by die drinkplek stilgehou en hy het sy kamele laat kniel by die water en hulle het daar gebly.
36 En EliEzer, Abraham se dienskneg, het gebid en gesĂȘ: O Elohey van Abraham, my meester, ek bid U, stuur vir my op hierdie dag goeie nuus en wees goed vir my meester, dat U op hierdie dag ân vrou sal aanwys vir my meester se seun uit sy familie.
37 JaHWeH het geluister na die stem van EliEzer ter wille van Sy dienaar Abraham, en dit het gebeur dat hy die dogter van BetuEl ontmoet het, die seun van Milka, die vrou van Nahor, die broer van Abraham, en EliEzer het by haar huis gekom.
38 En EliEzer het aan hulle sy verhaal vertel en dat hy Abraham se dienaar was en hulle was verheug oor hom.
39 Hulle het almal JaHWeH geseĂ«n wat hierdie ding laat gebeur het en hulle het hom Rebekka gegee, die dogter van BetuEl, as ân vrou vir Isak.
40 Die dogter was baie mooi, sy was ân maagd en Rebekka was tien jaar oud in daardie dae.
41 BetuEl en Laban en sy kinders het daardie aand ân fees gehou en EliEzer en sy manne het gekom en geĂ«et en gedrink en hulle verbly in daardie aand.
42 En EliEzer het in die oggend opgestaan, hy en sy manne wat by hom was, en hy het na die hele huishouding van BetuEl geroep en gesĂȘ: Stuur my weg sodat ek na my meester kan gaan; en hulle het opgestaan en het Rebekka en haar oppaster, Debora, die dogter van Us, weggestuur en hulle het silwer en goud, dienaars en diensknegte aan haar gegee en hulle het haar geseĂ«n.
43 Hulle het EliEzer en sy manne weggestuur en die dienaars het Rebekka geneem en hy het teruggekeer na sy meester, na die Aarde van KanaÀn.
44 Isak het Rebekka geneem en sy het sy vrou geword en hy het haar in sy tent gebring.
45 En Isak was veertig jaar oud toe hy Rebekka, die dogter van sy oom, BetuEl, as sy vrou geneem het.
Abraham en KetĂșra se nageslag
1 DIT was in hierdie tyd dat Abraham, op sy oudag, weer ân vrou geneem het en haar naam was KetĂșra, van die Aarde van KanaĂ€n.
2 En sy het vir hom gebaar Simran, Joksan, Medan, Midian, Jisbak en Suag, ses seuns. En die seuns van Simran was Abihen, Molig, en Marim.
3 Joksan was die vader van Skeba en Dedan en die seuns van Medan was Amida, Joab, Gogi, Elishah en Notage en die seuns van Midian was Efa, Efer, Henog, Abida en El-Daah.
4 Die seuns van Jisbak was Makiro, Bejodua en Tator.
5 Die seuns van Suag was Bildad, Mamdad, Munan en Meban, al hierdie is die families van die seuns van KetĂșra, die vrou van KanaĂ€n, wat sy vir Abraham, die HebreĂ«r, gebaar het.
6 Abraham het hulle almal wegge-stuur en hy het hulle geskenke gegee en hulle het weggegaan van sy seun Isak af om te woon waar hulle ook al ân plek gekry het.
7 En hulle het almal na die berge van die ooste gegaan; en hulle het vir hulleself ses stede gebou waarin hulle tot vandag gewoon het.
8 Maar die seuns van Skeba en Dedan die seuns van Joksan, en hulle seuns, het nie saam met hulle broers in hulle stede gebly nie, en hulle het getrek en gekamp in die veld en wildernisse tot vandag toe.
9 En die seuns van Midian, die seun van Abraham, het na die ooste van die Aarde van Kuwsh gegaan en hulle het daar ân groot vallei gevind in die Oosland en hulle het daar gebly en het ân stad gebou en het in haar gewoon, sy is die Aarde van Midian tot vandag toe. (GenĂ©sis25:6)
10 Midian het in die stad gebly wat hy gebou het, hy en sy vyf seuns en almal wat aan hom behoort het.
11 En hierdie is die name van die seuns van Midian volgens hulle name in hulle stede: Efa, Efer, Ganok, Abida, en El-Daah.
12 Die seuns van Efa was: Metagh, Mesar, Awi en Sanna en die seuns van Efer was: Efron, Sur, Alirun, Medin, en die seuns van Ganok [Henog] was ReuEl, Rekem, Asi, Aljosur en Alad.
13 Die seuns van Abida was Hur, Melud, Keru, Molgi; en die seuns van El-Daah was Miker, en Reba en Malgija en Gabol; dit is die name van die Midianiete volgens hulle families; hierna het die families van Midian regdeur die Aarde van Midian versprei.
14 Hier is die geslagte van Jismael, die seun van Abraham, wat Hagar, Sarah se dienares, vir Abraham gebaar het.
15 Jismael het ân vrou geneem uit die Aarde van Egipte, en haar naam was Riba, dieselfde as Meriba.
16 En Riba het vir Jismael gebaar: NĂ©bajot, Kedar, AdbeEl en Mibsam en hulle suster Bosmat.
17 Jismael het sy vrou Riba verstoot en sy het van hom weggegaan en teruggekeer na Egipte, na die huis van haar vader, en sy het daar gewoon, want sy was baie sleg in die oë van Jismael en in die oë van Abraham, sy vader.
18 Jismael het hierna ân vrou uit die Aarde van KanaĂ€n geneem, en haar naam was Malgut, en sy het vir hom gebaar: Nisma, Duma, en Massa, Hadad, Tema, Jetur, Nafis en Kedma.
19 Dit is die seuns van Jismael en dit is hulle name en hulle was twaalf prinse volgens hulle stamme; en die families van Jismael het hierna versprei en Jismael het sy seuns geneem en al die eiendom wat hy versamel het, tesame met die siele van sy huishouding en alles wat aan hom behoort het, en hulle het gaan woon waar hulle ân plek kon vind.
20 Hulle het gegaan en naby die wildernis van Paran gaan woon en hulle het gewoon vanaf HĂĄwila tot by Sur wat voor Egipte lĂȘ, soos wat jy in die rigting van Assur gaan.
21 Jismael en sy seuns het in die veld gewoon en daar is kinders vir hulle gebore, en hulle was vrugbaar en het baie vermeerder.
22 En hierdie is die name van die seuns van NĂ©bajot, die eersgeborene van Jismael: Mend, Send, Majon en die seuns van Kedar was Aljon, Kesem, Gamad en Eli.
23 Die seuns van AdbeEl was Gamad en Jabin; en die seuns van Mibsam was Obadja, Ebedmeleg en JeĂŒs; dit is die families van die kinders van Riba, die vrou van Jismael.
24 En die seuns van Misma, die seun van Jismael was, Samua, Sekarjon en Obed; en die seuns van Duma was Kesed, Eli, Magmad en Amed.
25 En die seuns van Massa was Melon, Mula, Ebid-Adon en die seuns van Gadad was Assur, Minsar en Ebedmeleg en die seuns van Tema was SeĂŻr, Sadon en Jakol.
26 Die seuns van Jetur was Merit, JaĂŻs, Aljo, Pagot; en die seuns van Nafis was Ebed-Tamed, Abijasaf en Mir; en die seuns van Kedma was Kalip, Tagti en Omir; hierdie was die kinders van Malgut, die vrou van Jismael, volgens hulle families.
27 Almal hierdie is die families van Jismael volgens hulle geslagte en hulle het gewoon in daardie grondgebied waarin hulle vir hulle stede gebou het, tot vandag toe.
28 En Rebekka die dogter van BetuEl, die vrou van Abraham se seun Isak, was kinderloos in daardie dae, sy het geen nageslag gehad nie; en Isak het saam met sy vader in die Aarde van KanaÀn gebly; en JaHWeH was met Isak; en Arpagsad, die seun van Sem, die seun van Noag, het in daardie dae gesterf, in die agt-en-veertigste jaar in die lewe van Isak, en al die dae wat Arpagsad geleef het was vierhonderd-agt-en-dertig jaar, en hy het gesterf.
Jakob en Esau word gebore.
1Â IN die nege-en-vyftigste jaar van die lewe van Isak, die seun van Abraham, was Rebekka, sy vrou, steeds kinderloos in daardie dae.
2 En Rebekka het aan Isak gesĂȘ: Waarlik, my meester, ek het gehoor dat u moeder, Sarah, kinderloos was in haar dae totdat my meester, Abraham, u vader, gebid het vir haar en sy het swanger geword.
3 Nou daarom, staan op, bid u ook tot JaHWeH en Hy sal u gebed verhoor en ons onthou deur Sy Barmhartigheid.
4 Isak het sy vrou, Rebekka, geantwoord en gesĂȘ: Abraham het reeds vir my tot JaHWeH gebid om sy nageslag te vermeerder, daarom moet hierdie onvrugbaarheid van ons van jou af kom.
5 En Rebekka het aan hom gesĂȘ: Maar staan u ook nou op en bid dat JaHWeH u gebed kan hoor en my kinders kan gee. En Isak het geluister na die woorde van sy vrou. En Isak en sy vrou het opgestaan en na die Aarde van MoriJaH gegaan om daar te gaan bid en om JaHWeH te soek. En toe hulle daardie plek bereik het, het Isak opgestaan en tot JaHWeH gebid oor sy vrou, want sy was onvrugbaar.
6 En Isak het gesĂȘ. O JaHWeH, die Elohey van die Hemele en Aarde, Wie se Suiwerheid en Barmhartigheid die Aarde vul, U wat my vader van sy vader se huis weggeneem het en van sy geboorteplek af en hom tot in hierdie grondgebied gebring het, en aan hom gesĂȘ het: Ek sal jou nageslag soos die Sterre van die Hemele en soos die sand van die see vermeerder, mag U woorde nou waar word wat U tot my vader gespreek het.
7 Want U is JaHWeH, ons Elohey, ons oë is op U gerig om ons die nageslag van die adamiet te gee soos U ons belowe het, want U is, JaHWeH, ons Elohey, en ons oë is slegs op U alleen [gerig].
8 JaHWeH het die gebed gehoor van Isak, die seun van Abraham, en JaHWeH het sy smeking gehoor en Rebekka, sy vrou, het swanger geword.
9 Omtrent sewe maande daarna het die kinders met mekaar gestoei in haar en sy was hartseer omdat sy uitgeput was as gevolg van hulle, en sy het aan al die vroue gesĂȘ wat toe in die land was: Het so ân ding met julle gebeur soos met my? En hulle het aan haar gesĂȘ: Nee.
10 En sy het aan hulle gesĂȘ: Hoekom is ek hierin alleen onder al die vroue wat op die Aarde was? En sy het na die Aarde van MoriJaH gegaan om JaHWeH te soek oor hierdie saak, en sy het na Sem en Heber, sy seun, gegaan om hulle oor die saak te vra en dat hulle JaHWeH in hierdie saak oor haar moet soek.
11 Sy het ook Abraham gevra om JaHWeH te soek en te vra oor hierdie saak oor haar.
12 Hulle het almal JaHWeH geraadpleeg oor die saak en hulle het haar ân boodskap van JaHWeH gebring en het aan haar gesĂȘ: Twee nasies is in jou skoot, en twee groepe sal geskei word uit jou binneste; en [een] groep sal sterker wees as die ander groep; en die meerderheid sal die minderheid dien.
13 Toe haar dae kom dat vervul was dat sy moes baar, het sy neergekniel, en kyk, daar was ân tweeling in haar skoot soos JaHWeH aan haar gesĂȘ het.
14 Die eerste het uitgekom rooi, geheel en al soos ân mantel van hare en al die mense van die land het hom Esau genoem en gesĂȘ dat hierdie een volledig gemaak is van die baarmoeder.
15 Daarna is sy broer gebore en sy hand het vasgehou aan Esau se hakskeen, daarom het hulle hom Jakob genoem.
16 En Isak, die seun van Abraham, was sestig jaar oud by hulle geboorte.
17 Die seuns het grootgeword tot by hulle vyftiende jaar, en hulle het manlike volwassenheid bereik. Esau was ân slu en bedrieglike man en ân uitstekende jagter in die veld, en Jakob was ân suiwer en wyse man wat in tente gewoon het en die kuddes kos gegee het en die Kennis van JaHWeH geleer het, asook die bevele van sy vader en moeder.
18 En Isak en die seuns van sy huishouding, het by sy vader, Abraham, gewoon in die Aarde van KanaÀn, soos Elohim hulle beveel het.
19 Jismael, die seun van Abraham, het met sy seuns en almal wat aan hom behoort het, gegaan en hulle het teruggekeer na die Aarde van HĂĄwila en hulle het daar gewoon.
20 Al die kinders van Abraham se byvroue het in die Aarde van die Ooste gaan woon, want Abraham het hulle van sy seun af weggestuur en hy het vir hulle geskenke gegee en hulle het weggegaan.
21 Abraham het alles wat hy gehad het aan sy seun Isak gegee, en hy het hom ook al sy skatte gegee.
22 En hy het hom bevel gegee en gesĂȘ: Weet en verstaan jy dan nie dat JaHWeH, die Elohey in die Hemele en op die Aarde is, en dat daar geen ander is behalwe Hy nie?
23 Dit was Hy wat my uit my vader se huis geneem en van my geboorteplek, en my al die Glansrykheid op Aarde gegee het. Wat my verlos het van die planne van die besoedelde, want op Hom het ek vertrou.
24 En Hy het my na hierdie plek gebring, en Hy het my verlos van Ur Kasdim en Hy het aan my gesĂȘ: Aan jou saad sal Ek al hierdie Aarde gee en hulle sal haar erf as hulle My Gebooie, My Insettinge en My Verordeninge onderhou wat Ek jou beveel het en wat Ek ook aan hulle sal beveel.
25 Daarom nou my seun, luister na my stem en onderhou die Gebooie van JaHWeH, jou Elohey, wat ek jou ook beveel. Moenie van die regte Weg afwyk nie, nie na regs of na links nie, sodat dit suiwer mag gaan met jou en jou kinders na jou vir ewig.
26 En onthou die wonderlike dade van JaHWeH, en Sy Suiwerheid wat Hy aan ons bewys het, deurdat Hy ons verlos het uit die hande van ons vyande, en JaHWeH, onse Elohey het dit bewerk dat hulle in ons hande geval het. En daarom nou, onderhou alles wat ek jou beveel het, en wyk nie af van die Gebooie van jou Elohey nie en dien geen ander buiten Hom nie, sodat dit suiwer met jou en jou nageslag na jou kan gaan.
27 Leer jou kinders en hulle nageslag die Onderrigting van JaHWeH en Sy Gebooie, en leer hulle die opregte Weg wat hulle moet gaan, sodat dit vir ewig suiwer met hulle kan gaan.
28 Isak het sy vader geantwoord en gesĂȘ: Dit wat my meester beveel het, sal ek doen, en ek sal nie afwyk van die bevele van JaHWeH, my Elohey nie, ek sal alles onderhou wat Hy my beveel het; en Abraham het sy seun, Isak geseĂ«n, en ook sy seuns, en Abraham het Jakob die Kennis en WeĂ« van JaHWeH geleer.
29 En dit was in daardie tyd dat Abraham gesterf het in die vyftiende jaar van die lewe van Jakob en Esau, die seuns van Isak, en al die dae van Abraham was eenhonderd-vyf-en-sewentig jaar, en hy het gesterwe en is versamel by sy volksgenote in ân goeie ouderdom, oud en afgeleef, en sy seuns Isak en Jismael het hom begrawe.
30 Toe die inwoners van KanaÀn hoor dat Abraham dood is, het hulle almal gekom saam met hulle konings en prinse en al hulle manne om Abraham daar te gaan begrawe.
31 Al die inwoners van die Aarde van Haran, en al die families van die huis van Abraham, en al die prinse en belangrike manne, en die seuns van Abraham by sy byvroue, het almal gekom toe hulle van Abraham se dood hoor en hulle het Abraham se suiwerheid beloon en het Isak, sy seun, vertroos en hulle het Abraham begrawe in die spelonk wat hy van Efron, die Hetiet, en sy kinders gekoop het as besitting vir ân begraafplaas.
32 En al die inwoners van KanaĂ€n en almal wat Abraham geken het, het geween oor Abraham vir ân volle jaar, mans en vroue het oor hom getreur.
33 En al die klein kindertjies, en al die inwoners van die land het geween oor Abraham, want Abraham was goed vir hulle almal en omdat hy opreg was met Elohim en adamiete.
34 En daar was nie ân man wat Elohim so gevrees het soos Abraham nie, want hy het sy Elohey gevrees van sy jeug af en hy het JaHWeH gedien en het in al Sy WeĂ« gevolg gedurende sy lewe van sy jeug af tot die dag van sy dood.
35 JaHWeH was met hom en het hom verlos van die voorneme van Nimrod en sy mense en toe hy oorlog gemaak het met die vier konings van Elam, het hy hulle verower.
36 En hy het al die adamiete van die Aarde tot die diens van Elohim gebring en hy het hulle die Weë van JaHWeH geleer en veroorsaak dat hulle JaHWeH leer ken het.
37 Hy het ân bos aangelĂȘ en hy het ân wingerd in haar geplant en hy het altyd voorbereide voedsel en water in sy tent gehad sodat hulle wat deur die land gereis het, hulself kon versadig in sy woning.
38 Majesteit JaHWeH het die hele Aarde verlos as gevolg van Abraham.
39 En dit was na die dood van Abraham dat Elohim sy seun Isak en sy kinders geseën het, en JaHWeH was met Isak soos Hy met sy vader, Abraham, was, want Isak het al die Gebooie van JaHWeH gehou soos sy vader Abraham hom beveel het; hy het nie na regs of links van die regte pad afgewyk soos sy vader hom beveel het nie.
Esau slaan vir Nimrod dood en verkoop sy eersgeboortereg aan Jakob.
1Â IN daardie tyd het Esau, na die dood van Abraham, gereeld in die veld gaan jag.
2 En Nimrod, koning van Babel, dieselfde as Amrafel, het ook gereeld saam met sy magtige manne in die veld gaan jag en om met sy manne te gaan loop in die koel tyd van die dag. (Genésis10:9)
3 Nimrod het Esau al die dae dopgehou, want ân jaloesie het van sy hart besit geneem teen Esau al die dae.
4 Op ân sekere dag het Esau in die veld gegaan om te gaan jag en hy het Nimrod en sy twee manne gekry waar hulle in die wildernis stap.
5 Al sy magtige manne en sy mense was saam met hom in die wildernis, maar hulle was ver van hom af en hulle het in verskillende rigtings van hom af weggegaan om te jag en Esau het weggekruip vir Nimrod en hy het geskuil vir Nimrod in die wildernis.
6 En Nimrod en sy manne wat by hom was, het hom nie gesien nie, en Nimrod en sy manne het gereeld in die koel tyd van die dag in die veld rondgeloop om te weet waar sy manne jag in die veld.
7 Nimrod en twee van sy manne wat saam met hom was, het by die plek gekom waar Esau was, en Esau het skielik opgestaan uit die plek waar hy geskuil het, en sy swaard ontbloot en hy het vinnig na Nimrod toe gehardloop en sy kop afgekap.
8 Esau het roekeloos geveg met die twee manne wat by Nimrod was en toe hulle na hom uitroep, het Esau omgedraai na hulle en hulle dood gekap met sy swaard.
9 En al die magtige manne van Nimrod wat hom verlaat het om in die wildernis te gaan, het die uitroep op ân afstand gehoor en hulle het die stemme van daardie twee manne geken, en hulle het nader gehardloop om die oorsaak van die uitroep te bepaal en hulle het hulle koning, en die twee man wat saam met hom was, gekry waar hulle dood in die wildernis lĂȘ.
10 Toe Esau die magtige manne van Nimrod in die verte sien aankom, het hy gevlug en sodoende ontsnap. En Esau het die kosbare kledingstukke van Nimrod, wat Nimrod se vader aan hom nagelaat het en waarmee Nimrod oor die hele Aarde geheers het, geneem en hy het gehardloop en hy het dit in sy huis versteek.
11 Esau het die kledingstukke geneem en by die stad in gehardloop vanweë Nimrod se manne en hy het by sy vader se huis gekom, moeg en uitgeput van die geveg en hy was gereed om te sterf as gevolg van bekommernis toe hy na sy broer Jakob gaan en voor hom gaan sit het.
12 En hy het aan sy broer Jakob gesĂȘ: Kyk, ek gaan sterf vandag, en waarom sal ek dan die eersgeboortereg wil hĂȘ? En Jakob het verstandig met Esau in hierdie saak gehandel en Esau het sy eersgeboortereg aan Jakob verkoop, want so was dit bepaal deur JaHWeH.
13 Esau se deel in die spelonk van MagpĂ©la, wat Abraham gekoop het van die kinders van Het as ân besitting, as ân begraafplaas, het Esau ook aan Jakob verkoop en Jakob het dit alles van sy broer gekoop volgens die waarde.
14 Jakob het die hele verloop van gebeure in ân boekrol aangeteken en hy het getuies die saak laat bevestig en hy het dit verseĂ«l en die boekrol het in die hande van Jakob gebly.
15 En na Nimrod, die seun van Kuwsh [swart] gesterf het, het sy manne hom opgetel en het hom in verslaenheid na sy stad gebring en hom in die stad begrawe en al die dae wat Nimrod geleef het, was tweehonderd-en-vyftien jaar en hy het gesterf.
16 En die dae wat Nimrod oor die mense geheers het, was eenhonderd-vyf-en-tagtig jaar; en Nimrod is deur die swaard van Esau in skande en minagting gedood en die nageslag van Abraham het sy dood veroorsaak soos wat hy in sy droom gesien het.
17 Na die dood van Nimrod het sy koninkryk verdeeld geraak in baie groepe, en al die gedeeltes waaroor Nimrod geheers het, is teruggegee aan die onderskeie konings van die Aarde wat dit teruggeneem het na Nimrod se dood en al die mense van die huis van Nimrod was vir ân lang tyd onderdanig aan al die ander konings van die Aarde.
[GĂ©nesis 26]
Isak by die Filistyne
1 IN daardie dae, na die dood van Abraham, in daardie jaar, het JaHWeH ân swaar hongersnood in die land gebring en terwyl die hongersnood in die Aarde van KanaĂ€n gewoed het, het Isak opgestaan om na die Aarde van Egipte te gaan as gevolg van die hongersnood soos sy vader Abraham gedoen het.
2 JaHWeH het daardie nag aan Isak verskyn en aan hom gesĂȘ: Moenie aftrek na Egipte nie, maar staan op en gaan na Gerar na koning AbimĂ©leg die koning van die Filistyne, en bly daar tot die hongersnood ophou.
3 En Isak het opgestaan en na Gerar gegaan soos JaHWeH hom beveel het en hy het daar gebly vir ân volle jaar.
4 Toe Isak by Gerar aankom, het die mense van die land gesien dat Rebekka, sy vrou, mooi van aansien was, en die mense van Gerar het Isak gevra oor sy vrou, en hy het gesĂȘ: Sy is my suster, want hy was bang om te sĂȘ sy was sy vrou omdat die mense van die land hom dalk kon doodmaak oor haar.
5 En die prinse van Abiméleg het gegaan en die vrou voor die koning aangeprys, maar hy het hulle nie geantwoord nie en hy het ook nie ag geslaan op hulle woorde nie.
6 Maar hy het gehoor toe hulle sĂȘ dat Isak verklaar het dat Rebekka sy suster is, en die koning het dit in homself bewaar.
7 Nadat Isak drie maande in die land gebly het, het Abiméleg by die venster uitgekyk, en hy het gesien, en kyk, Isak het met sy vrou gespeel, want Isak het in die buitehuis van die koning gewoon sodat die huis van Isak regoor die huis van die koning was.
8 En die koning het aan Isak gesĂȘ: Wat is dit wat jy aan ons gedoen het deur te sĂȘ dat jou vrou jou suster is, hoe maklik kon een van die vername manne van die volk by haar gaan lĂȘ het en jy sou dan skuld oor ons gebring het.
9 En Isak het aan AbimĂ©leg gesĂȘ: omdat ek bang was dat ek doodgemaak word oor my vrou, daarom het ek gesĂȘ: Sy is my suster.
10 Toe het Abiméleg bevele gegee aan al sy prinse en vername manne en hulle het Isak en Rebekka, sy vrou, geneem en voor die koning gebring.
11 Die koning het beveel dat hulle in prinslike gewaad geklee moes word en dat hulle deur die strate van die stad gery moes word en dat voor hulle uit verkondig moes word deur die land as volg: Hierdie is die man en dit is sy vrou, wie ook al aan dié man raak of aan sy vrou, sal sekerlik sterf. En Isak het met sy vrou teruggekeer na die koning se huis, en JaHWeH was met Isak en hy het meer welvarend geword en hy het aan niks gebrek gehad nie.
12 En JaHWeH het gemaak dat Isak guns vind in die oë van Abiméleg en in die oë van al sy onderdane en Abiméleg het goed gedoen aan Isak, want Abiméleg het die eed en die verbond onthou wat bestaan het tussen sy vader en Abraham.
13 En AbimĂ©leg het aan Isak gesĂȘ: Kyk die hele land is voor u, woon waar dit ook al goed is in u oĂ« totdat u terugkeer na u land: En AbimĂ©leg het aan Isak lande en wingerde gegee en die beste deel van die lande van Gerar, om te saai en te oes en om die vrugte van die lande te eet totdat die dae van die hongersnood verby was.
14 Isak het in daardie lande gesaai en het daardie jaar honderdvoudig gewen en JaHWeH het hom geseën. [Boodskap van Thomas 12:2]
15 En die man het welvarend geword en hy het troppe kleinvee en beeste gehad en baie dienaars.
16 Toe die dae van die hongersnood verby was, het JaHWeH aan Isak verskyn en het aan hom gesĂȘ: Staan op en gaan uit hierdie plek weg en keer terug na jou grond, na die Aarde van KanaĂ€n. En Isak het opgestaan en het teruggekeer na Hebron, wat in die Aarde van KanaĂ€n is, hy en almal wat aan hom behoort het soos JaHWeH hom beveel het.
17 Hierna het Selag die seun van Arpagsad, gesterf in daardie jaar, wat die agtiende jaar van die lewens van Jakob en Esau was, en al die dae wat Selag gelewe het, was vierhonderd-drie-en-dertig jaar en hy het gesterwe.
18 Op daardie tydstip het Isak sy jonger seun, Jakob, na die huis van Sem en Heber gestuur en hy is in die Kennis van JaHWeH geleer, en Jakob het in Sem en Heber se huis gebly vir twee-en-dertig jaar. En Esau, sy broer, het nie gegaan nie, want hy was nie gewillig om te gaan nie, maar hy het in sy vader se huis in die Aarde van KanaÀn gebly.
19 En Esau was voortdurend aan die jag in die veld om huis toe te bring wat hy kon kry, so het Esau al die dae gemaak.
20 Esau was ân sluwe en bedrieglike man, een wat na die harte van manne gejag het en hulle verlei het. En Esau was ân dapper man in die veld en met verloop van tyd het hy soos gewoonlik gaan jag. En hy het sover gekom as die veld van SeĂŻr, dieselfde as Edom. [Openbaring 22:15]
21 En hy het daar gebly in die Aarde van SeĂŻr en het gejag in die veld ân jaar en vier maande.
22 Esau het daar in die Aarde van SeĂŻr die dogter van ân man van KanaĂ€n gesien, en haar naam was Judit, die dogter van BeĂ«ri, seun van Efer, van die families van Het, die seun van KanaĂ€n.
23 En Esau het haar geneem as vrou en hy het by haar ingegaan. Esau was veertig jaar oud toe hy haar geneem het en hy het haar na Hebron gebring, die grond van sy vader se woonplek, en hy het daar gewoon.
24 En dit het in daardie tyd gebeur in die honderd-en-tiende jaar van Isak se lewe, dit is in die vyftigste jaar van Jakob se lewe, in daardie jaar het Sem, die seun van Noag, gesterf, Sem was seshonderd jaar oud by sy dood.
25 Toe Sem sterf, het Jakob teruggekeer na sy vader, na Hebron wat in die Aarde van KanaÀn is.
26 In die ses-en-vyftigste jaar van die lewe van Jakob, het daar mense van Haran gekom en Rebekka het verneem aangaande haar broer Laban, die seun van BetuEl.
27 Want die vrou van Laban was onvrugbaar in daardie dae en sy het geen kinders gebaar nie en ook sy slavinne het nie gebaar nie.
28 En JaHWeH het later gedink aan Adina, die vrou van Laban, en sy het swanger geword en het tweeling dogters gebaar en Laban het die name van sy dogters gegee. Die naam van die oudste was Lea en die naam van die jongste, Ragel.
29 En daardie mense het gekom en vir Rebekka hierdie dinge vertel en Rebekka was baie bly dat JaHWeH haar broer besoek het en dat hy kinders gekry het.
Jakob vlug vir Esau na Laban
1 ISAK, die seun van Abraham, het oud geword en gevorderd in jare en sy oë het baie swaar geword weens die ouderdom; hulle was dof en kon nie sien nie.
2 In hierdie tyd het Isak vir Esau, sy seun, geroep, en gesĂȘ: Ek smeek jou kry jou wapens, jou koker en jou boog. Staan op, en gaan uit in die veld en kry vir my wildsvleis en maak vir my geurige vleis en bring dit vir my sodat ek kan eet en ek jou kan seĂ«n voor my dood, want ek het nou oud en grys geword.
3 En Esau het so gedoen en hy het sy wapen geneem en het in die veld uitgegaan om te jag vir wildsvleis, soos gewoonlik, om na sy vader te bring soos hy hom beveel het, sodat hy hom kan seën.
4 Rebekka het al die woorde gehoor wat Isak met Esau gepraat het en sy het haar gehaas en haar seun Jakob geroep en gesĂȘ: So het jou vader aan jou broer, Esau, gesĂȘ en ek het gehoor, daarom nou, haas jou en doen dit wat ek aan jou sĂȘ.
5 Staan op en gaan, ek smeek jou, na die kudde en vind twee mooi boklammertjies vir my en ek sal die geurige vleis vir jou vader maak en jy sal die geurige vleis neem sodat hy kan eet voordat jou broer van die jagtog af kan terugkeer, sodat jou vader jou kan seën.
6 Jakob het hom gehaas en het gedoen soos sy moeder hom beveel het en hy het die geurige vleis gemaak en dit voor sy vader gebring voordat Esau van die jagtog af kon terugkeer.
7 En Isak het aan Jakob gevra: Wie is jy, my seun? En hy het geantwoord: Ek is u eersgeborene, Esau. Ek het gedoen soos u my beveel het, daarom nou, staan op, ek smeek u, en eet van my jag sodat u siel my mag seën terwyl u met my praat.
8 Isak het opgestaan en hy het geëet en gedrink en sy hart was gerus en hy het Jakob geseën en Jakob het weggegaan van sy vader. En kyk, die oomblik toe Isak vir Jakob geseën het en hy weggegaan het van hom af, het Esau teruggekeer van sy jag in die veld en hy het ook geurige vleis gemaak en het dit na sy vader gebring om daarvan te eet en hom te seën.
9 En Isak het aan Esau gesĂȘ: En wie was hy wat wildsvleis voor jou gebring het en wie ek geseĂ«n het? En Esau het geweet dat sy broer Jakob dit gedoen het en die woede van Esau het ontvlam teen sy broer Jakob omdat hy so teen hom opgetree het.
10 En Esau het gesĂȘ: Word hy nie tereg Jakob genoem nie? Want hy het my twee keer bedrieg en hy het my geboortereg weggeneem en nou het hy my seĂ«n geneem. En Esau het vreeslik geween; en toe Isak die stem van sy seun, Esau, hoor huil, het Isak aan Esau gesĂȘ: Wat kan ek doen, my seun, jou broer het met slinksheid gekom en het jou seĂ«n gesteel; en Esau het sy broer Jakob gehaat as gevolg van die seĂ«n wat sy vader hom gegee het en sy woede was grootliks teen hom verwek.
11 En Jakob was baie bang vir sy broer Esau, en hy het opgestaan en na die huis van Heber, die seun van Sem gevlug en hy het hom daar versteek vanweë sy broer, en Jakob was drie-en-sestig jaar oud toe hy uit die Aarde van KanaÀn uitgegaan het van Hebron af, en Jakob was veertien jaar lank in Heber se huis versteek as gevolg van Esau, en hy het daar voortgegaan om die Weë van JaHWeH en Sy Gebooie te leer.
12 Toe Esau sien dat Jakob gevlug en van hom ontsnap het en dat Jakob slinks die seĂ«n bekom het, het Esau baie daaroor getreur, en hy was ook gegrief teenoor sy vader en moeder, en hy het ook opgestaan en sy vrou geneem en weggegaan van sy vader en moeder na die Aarde van SeĂŻr en hy het daar gaan woon, en Esau het daar ân vrou gesien tussen die dogters van Het wie se naam Basmat was, die dogter van Elon, die Hetiet. En hy het haar as vrou geneem bo en behalwe sy eerste vrou en Esau het haar Ada genoem, en gesĂȘ dat die seĂ«n in daardie tyd vir hom verby gegaan het.
13 Esau het ses maande lank in die Aarde van Seïr gewoon sonder om sy vader en moeder te sien, en daarna het Esau sy vroue geneem en opgestaan en teruggekeer na die Aarde van KanaÀn en Esau het sy twee vroue in sy vader se huis in Hebron laat woon.
14 Die vroue van Esau het Isak en Rebekka vererg en uitgetart met hulle dade, want hulle het nie in die Weë van JaHWeH geloop nie, maar het hulle vader se gode van hout en klip gedien soos hulle vader hulle geleer het en hulle was meer besoedel as hulle vader.
15 Hulle het gewandel volgens die besoedelde begeertes van hulle harte en hulle het geslag en het wierook gebrand aan die BaÀls en Isak en Rebekka het moeg geword van hulle.
16 En Rebekka het gesĂȘ: Ek is moeg vir my lewe as gevolg van die dogters van Het; as Jakob ân vrou neem soos die dogters van Het, wat soos hierdie is wat van die dogters van daardie land is, tot watter nut is die lewe dan vir my?
17 In daardie dae het Ada die vrou van Esau swanger geraak en vir hom ân seun gebaar en Esau het die seun wat vir hom gebore is, EliFaz genoem en Esau was vyf-en-sestig jaar oud toe sy hom gebaar het.
18 En Jismael, die seun van Abraham het in daardie dae gesterf, in die vier-en-sestigste jaar in die lewe van Jakob, en al die dae wat Jismael geleef het, was eenhonderd-sewe-en-dertig jaar en hy het gesterf.
19 Toe Isak hoor dat Jismael dood is, het hy geween oor hom en Isak het baie dae lank oor hom getreur.
20 Na veertien jaar van Jakob se verblyf in die huis van Heber, het Jakob begeer om sy vader en moeder te sien en Jakob het na die huis van sy vader en moeder gegaan in Hebron en Esau het in daardie dae vergeet wat Jakob aan hom gedoen het in die verlede deur die seën van hom weg te neem.
21 Toe Esau vir Jakob na sy vader en moeder sien kom, het hy onthou wat Jakob aan hom gedoen het en hy was woedend vir hom en het probeer om hom dood te maak.
22 En Isak, die seun van Abraham, was oud en gevorderd in dae en Esau het gesĂȘ: My vader se tyd dat hy moet sterf, kom nader en wanneer hy sterf, sal ek my broer Jakob doodmaak.
23 Dit is aan Rebekka vertel en sy het haar gehaas en Jakob, haar seun, na haar laat roep, en sy het aan hom gesĂȘ: Staan op, gaan en vlug na Haran, na my broer Laban, en bly daar vir ân tyd lank, totdat jou broer se woede oor jou bedaar het en dan kan jy terugkom.
24 En Isak het Jakob geroep en aan hom gesĂȘ: Moenie ân vrou uit die dogters van KanaĂ€n neem nie, want so het ons vader Abraham ons beveel volgens die Woord van JaHWeH wat Hy aan hom beveel het deur te sĂȘ: Aan jou nageslag sal Ek hierdie Aarde gee; as jou kinders My Verbond hou wat Ek met jou gemaak het, dan sal Ek ook doen aan jou kinders dit wat Ek met jou gespreek het. Ek sal hulle nie verlaat nie.
25 Daarom nou, my seun, luister na my stem, na alles wat ek jou sal beveel, weerhou jou daarvan om ân vrou te neem uit die dogters van KanaĂ€n; staan op, gaan na Haran, na die huis van BetuEl, die vader van jou moeder, en neem daar vir jou ân vrou uit die dogters van Laban, jou moeder se broer.
26 Daarom, sorg dat jy nie JaHWeH, jou Elohey en al Sy Weë vergeet in die land waarheen jy gaan nie, ingeval jy met die mense van die land verbind raak en ydelheid najaag en JaHWeH, jou Elohey, vergeet.
27 Maar wanneer jy in die land kom, dien JaHWeH daar, moenie regs of links afdraai van die Weg wat ek aan jou beveel het en wat jy geleer het nie.
28 En mag El, die Almagtige, Guns aan jou skenk in die aangesig van die adamiete van die land, dat jy daar ân vrou sal neem volgens Sy keuse. En wat suiwer en opreg is in die WeĂ« van JaHWeH.
29 En mag Elohim aan jou en jou nageslag die seĂ«n van jou vader Abraham gee, en mag jy vrugbaar wees en vermeerder en ân menigte van adamiete word in die land waarheen jy gaan en mag Elohim jou na hierdie land laat terugkeer, die land van jou vader se woonplek met kinders en met groot rykdom, met vreugde en met welbehae.
30 Isak het opgehou om Jakob te beveel en terwyl hy hom seën, het hy baie geskenke aan hom gegee, asook silwer en goud, en hy het hom weggestuur. En Jakob het geluister na sy vader en moeder; hy het hulle gesoen en opgestaan en hy het na Paddan-Aram gegaan; en Jakob was sewe-en-sewentig jaar oud toe hy uit die Aarde van KanaÀn weg is van Berséba af.
31 En toe Jakob weggaan om na Haran te gaan, het Esau na sy seun, EliFaz, geroep, en in die geheim met hom gepraat, en gesĂȘ: Haas jou nou, neem jou swaard in jou hand en agtervolg Jakob, gaan hom verby op die pad en lĂȘ hom voor in een van die berge en maak hom dood met jou swaard en neem alles wat aan hom behoort en keer terug.
32 En EliFaz, die seun van Esau, was ân energieke man en ân meester met die boog, soos sy vader hom geleer het en hy was ân uitstekende jagter in die veld en ân dapper jongman.
33 EliFaz het gedoen soos sy vader hom beveel het en EliFaz was daardie tyd dertien jaar oud en EliFaz het opgestaan en tien van sy moeder se broers saam met hom geneem en het Jakob agtervolg.
34 Hy het kort op Jakob se hakke gevolg en hy het hom voorgelĂȘ by die grens van die Aarde van KanaĂ€n teenoor die stad van Sigem.
35 Jakob het EliFaz en sy manne wat hom agtervolg het, gewaar en Jakob het bly staan op die plek waar hy was, sodat hy kon uitvind wat dit beteken, want hy het hiervan niks geweet nie. En EliFaz het sy swaard getrek en nader gekom, hy en sy manne, al nader aan Jakob. En Jakob het aan hulle gesĂȘ: Wat is dit met julle dat julle hierheen gekom het en wat beteken dit as julle my agtervolg met jul swaarde?
36 Toe EliFaz naby Jakob kom, het hy geantwoord en aan hom gesĂȘ: So het my vader my beveel. En daarom sal ek nie afwyk van die bevele wat my vader my gegee het nie. En toe Jakob sien dat Esau met EliFaz gepraat het om geweld teen hom te gebruik, het Jakob nader gegaan en EliFaz en sy manne gesmeek en aan hulle gesĂȘ:
37 Kyk, alles wat ek het en wat my vader en moeder aan my gegee het, neem dit vir julle en gaan weg van my af en moet my nie doodmaak nie en mag dit sodoende vir julle as geregtigheid gereken word.
38 En JaHWeH het toegesien dat Jakob Guns gevind het in die oë van EliFaz, die seun van Esau en sy manne, en hulle het geluister na die stem van Jakob en hulle het hom nie doodgemaak nie. En EliFaz en sy manne het alles geneem wat aan Jakob behoort het, tesame met die silwer en goud wat hy saam met hom gebring het van Berséba af, en hulle het vir hom niks agtergelaat nie.
39 EliFaz en sy manne het van hom weggegaan en hulle het teruggekeer na Esau by Berséba en hulle het hom vertel alles wat met hulle gebeur het by Jakob en hulle het aan hom alles gegee wat hulle by Jakob afgeneem het.
40 Esau was verontwaardig met EliFaz, sy seun, en met sy manne wat by hom was, omdat hulle Jakob nie doodgemaak het nie.
41 En hulle het geantwoord en aan Esau gesĂȘ: Omdat Jakob ons in hierdie saak so gesmeek het om hom nie dood te maak nie, het ons hom jammer gekry en ons het alles gevat wat aan hom behoort en het dit vir u gebring. En Esau het al die silwer en goud geneem wat EliFaz van Jakob geneem het en het dit eenkant in sy huis gesit.
42 Op hierdie tydstip toe Esau sien dat Isak vir Jakob geseĂ«n het en hom beveel het en gesĂȘ het: Jy mag nie ân vrou neem uit die dogters van KanaĂ€n nie en ook dat die dogters van KanaĂ€n sleg was in die oĂ« van Isak en Rebekka.
43 Toe het hy na die huis gegaan van Jismael, sy oom, en by sy ander vroue het hy MĂĄhalat, die dogter van Jismael, die suster van NĂ©bajot, geneem as ân vrou.
1Â JAKOB het voortgegaan op sy pad na Haran en hy het sover gekom as die berg MoriJaH en hy het daar oorgebly naby die stad van Lus. En JaHWeH het daar aan Jakob verskyn daardie nag en Hy het aan hom gesĂȘ: Ek is JaHWeH, die Elohey van Abraham en die Elohey van Isak, jou vader. Die Aarde waarop jy lĂȘ sal Ek aan jou en aan jou nageslag gee.
2 En kyk, Ek is met jou en sal jou bewaar oral waar jy gaan en Ek sal jou nageslag vermenigvuldig soos die Sterre aan die Hemele en Ek sal al jou vyande voor jou laat val; en wanneer hulle met jou oorlog maak, sal hulle nie die oorhand oor jou kry nie. En Ek sal jou weer na die Adamah [die adamiet se Aarde] terugbring in vreugde, met kinders en met groot rykdom.
3 Jakob het wakker geword uit sy slaap en was baie verheug oor die gesig wat hy gehad het; en hy het die naam van daardie plek BetEl genoem.
4 Jakob het baie verheug opgestaan van daardie plek en toe hy stap het sy voete vir hom lig gevoel vanweë blydskap. En hy het daarvandaan gegaan na die Aarde van die seuns van die Ooste en hy het gegaan na Haran en hy het by die herders se put gesit.
5 Daar het hy manne gevind wat van Haran op pad was om hulle kuddes te voer en Jakob het by hulle navraag gedoen en hulle het gesĂȘ: Ons is van Haran.
6 En hy het aan hulle gevra: Ken julle vir Laban, die seun van Nahor? En hulle het geantwoord: Ons ken hom, en kyk, Ragel, sy dogter, is op pad om haar vader se kuddes te kom voer.
7 Terwyl hy met hulle gepraat het, het Ragel, die dogter van Laban, aangekom om haar vader se kuddes te voer, want sy was ân herderin.
8 En toe Jakob vir Ragel, die dogter van Laban, sy moeder se broer sien, het hy gehardloop en haar gesoen en hy het sy stem verhef en geween.
9 En Jakob het aan Ragel vertel dat hy die seun van Rebekka was, haar vader se suster, en Ragel het gehardloop en haar vader vertel. En Jakob het steeds geween omdat hy niks by hom gehad het om na die huis van Laban te bring nie.
10 Toe Laban hoor dat sy suster se seun, Jakob, gekom het, het hy gehardloop en hom gesoen en hom omhels en hy het hom in die huis geneem en het hom brood gegee en hy het geëet.
11 En Jakob het aan Laban vertel wat sy broer, Esau, aan hom gedoen het en wat sy seun, EliFaz, op pad aan hom gedoen het.
12 Jakob het vir ân volle maand in Laban se huis gebly en Jakob het geĂ«et en gedrink in die huis van Laban. Daarna het Laban aan Jakob gesĂȘ: Vertel my wat jou loon moet wees, want hoe kan jy my verniet dien.
13 Laban het geen seuns gehad nie, maar slegs dogters. En sy ander vroue en diensmaagde was kinderloos in daardie dae en hierdie is die name van Laban se dogters wat sy vrou Adina vir hom gebaar het: en die naam van die oudste was Lea en die naam van die jonger een was Ragel; en Lea het swak oë gehad, maar Ragel was beeldskoon en bemind en Jakob het haar liefgehad.
14 En Jakob het aan Laban gesĂȘ: Ek sal u sewe jaar dien vir Ragel, u jongste dogter. En Laban het ingestem hiertoe en Jakob het Laban sewe jaar gedien vir sy dogter, Ragel.
15 In die tweede jaar van Jakob se verblyf in Haran, dit is in die nege-en-sewentigste jaar van die lewe van Jakob, in daardie jaar het Heber, seun van Selag, gesterf en hy was vierhonderd-vier-en-sestig jaar oud met sy dood.
16 Toe Jakob hoor dat Heber dood is, het hy baie getreur en hy het geweeklaag en het getreur oor hom vir baie dae.
17 In die derde jaar van Jakob se verblyf in Haran, het Basmat, die dogter van Jismael, die vrou van Esau, vir hom ân seun gebaar en Esau het hom Rehael genoem.
18 In die vierde jaar van Jakob se verblyf in die huis van Laban, het JaHWeH Laban besoek en het hom onthou as gevolg van Jakob, en seuns is vir hom gebore en sy eersgeborene was Beor, en sy tweede was Alib, en sy derde was Goras.
19 JaHWeH het aan Laban rykdom en eer gegee, seuns en dogters, en die man het baie welvarend geword as gevolg van Jakob.
20 Jakob het in daardie dae vir Laban gedien op alle soorte maniere, in die huis en in die veld, en die seën van JaHWeH was op alles wat aan Laban behoort het in die huis en in die veld.
21 In die vyfde jaar het Judit, die dogter van Beëri, die vrou van Esau gesterf in die Aarde van KanaÀn en sy het geen seuns gehad nie, maar net dogters alleen.
22 En hierdie is die name van haar dogters wat sy aan Esau gebaar het, die naam van haar oudste was Marsit en die naam van die jongste was PuĂŻt.
23 En nadat Judit gesterf het, het Esau opgestaan en na SeĂŻr gegaan om, soos gewoonlik, in die veld te jag, en Esau het vir ân lang tyd in die Aarde van SeĂŻr gewoon.
24 En in die sesde jaar het Esau vir hom ân vrou, Alibama, die dogter van Sebeon, die Hewiet, by sy ander vroue geneem en Esau het haar na die Aarde van KanaĂ€n gebring.
25 Alibama het swanger geword en het vir Esau drie seuns gebaar, JeĂŒs, Ja-Alan en Korag.
26 In daardie dae was daar in die Aarde van KanaĂ€n ân twis tussen die veewagters van Esau en die veewagters van die inwoners van die Aarde van KanaĂ€n, want Esau se beeste en goedere was te veel vir hom om in die Aarde van KanaĂ€n, in sy vader se huis, te bly, en die Aarde van KanaĂ€n kon hom nie dra nie as gevolg van sy beeste.
27 Toe Esau sien dat die twis toeneem met die inwoners van die Aarde van KanaÀn, het hy opgestaan, en sy vroue geneem en sy seuns en sy dogters en almal wat aan hom behoort het, en die beeste wat hy besit het en al sy besittings wat hy in die Aarde van KanaÀn bekom het, en hy het weggegaan van die inwoners van die land af na die Aarde van Seïr. En Esau, en almal wat aan hom behoort het, het gewoon in die Aarde van Seïr.
28 Maar van tyd-tot-tyd het Esau sy vader en sy moeder gaan besoek in die Aarde van KanaÀn. En Esau het ondertrou met die Horiete en hy het sy dogters gegee aan die seuns van Seïr, die Horiet.
29 En hy het sy oudste dogter, Marsit, aan Ana, die seun van Sebeon, sy vrou se broer gegee. En PuĂŻt het hy gegee aan Asar, die seun van Bilhan, die Horiet. En Esau het in die gebergte gebly, hy en sy kinders en hulle was vrugbaar en het vermenigvuldig.
Jakob trou Laban se dogters. Hy keer terug.
1Â IN die sewende jaar is Jakob se diens wat hy aan Laban verrig het, voltooi en Jakob het aan Laban gesĂȘ: Gee my my vrou, want die dae van my diens is voltooi, en Laban het so gedoen, en Laban en Jakob het al die omliggende adamiete genooi en hulle het feesgevier.
2 In die aand het Laban na die huis gegaan en daarna het Jakob daarheen gegaan saam met die feesgangers en Laban het al die ligte wat daar in die huis was, geblus.
3 Jakob het vir Laban gevra: Waarom doen u dit aan ons? En Laban het geantwoord: So is die gewoonte om te doen in ons land.
4 Daarna het Laban sy dogter Lea geneem en hy het haar na Jakob gebring en hy het by haar ingegaan en Jakob het nie geweet dat sy Lea was nie.
5 Laban het aan sy dogter Lea ân diensmaagd Silpa gegee.
6 Al die mense by die fees het geweet wat Laban gedoen het aan Jakob, maar hulle het dit nie aan Jakob vertel nie.
7 Al die omliggende mense het daardie aand na Jakob se huis gekom en hulle het geëet en gedrink en was vrolik en het voor Lea op tamboeryne gespeel en met danse en op die heildronk voor Jakob geroep: Helea, Helea1.
8 Jakob het hulle woorde gehoor maar het die betekenis nie verstaan nie, want hy het gedink dit is hulle gewoonte in hierdie land.
9 Die mense het hierdie woorde voor Jakob gespreek deur die nag en al die ligte wat in die huis was, het Laban daardie nag geblus.
10 In die oggend, toe daglig verskyn, het Jakob hom na sy vrou gedraai en hy het gesien, en kyk, dit was Lea wat teen sy boesem gelĂȘ het! En Jakob het gesĂȘ: Kyk, nou weet ek wat die mense gisteraand aan my gesĂȘ het: Helea, het hulle gesĂȘ en ek het dit nie verstaan nie.
11 Jakob het na Laban geroep en het aan hom gesĂȘ: Wat is dit wat u my aangedoen het? Sekerlik het ek u gedien vir Ragel. Hoekom het u my bedrieg en my Lea gegee?
12 Laban het Jakob geantwoord en gesĂȘ: Dit word nie so in ons plek gedoen om die jongste voor die oudste te gee nie. Daarom, as jy begeer om ook haar suster te neem, neem haar vir jou diens wat jy aan my vir nog sewe jaar gaan lewer.
13 Jakob het so gedoen en hy het ook Ragel as ân vrou geneem, en hy het Laban nog sewe jaar lank gedien, en Jakob het ook by Ragel ingegaan en hy het Ragel meer liefgehad as Lea en Laban het haar sy diensmaagd Bilha as ân slavin gegee.
14 Toe JaHWeH sien dat Lea gehaat word, het JaHWeH haar baarmoeder geopen en sy het swanger geword en het vir Jakob vier seuns gebaar.
15 Hier is hulle name: Ruben, SĂmeon, Levi en JeHĂ»Wdah en daarna het sy opgehou baar.
16 En in daardie tyd was Ragel onvrugbaar en sy het geen kinders gehad nie, en Ragel was jaloers op haar suster Lea. Toe Ragel sien dat sy geen kinders vir Jakob baar nie, het sy haar slavin, Bilha, geneem en sy het twee seuns vir Jakob gebaar, Dan en NĂĄftali.
17 Toe Lea sien dat sy opgehou baar het, neem sy haar slavin, Silpa, en gee haar aan Jakob as vrou en Jakob het ook by Silpa ingegaan en sy het ook vir Jakob twee seuns gebaar, Gad en Aser.
18 Lea het weer swanger geword en het vir Jakob twee seuns en ân dogter gebaar en dit is hulle name: Issaskar, en SĂ©bulon en hulle suster, Dina.
19 Ragel was steeds onvrugbaar en Ragel het daardie tyd tot JaHWeH gebid, en sy het gesĂȘ: O JaHWeH, my Elohey, onthou my en besoek my, ek smeek u, want nou sal my man my verstoot, want ek het vir hom geen kinders gebaar nie.
20 Nou, O JaHWeH, my Elohey, hoor my smeekbede voor U en sien my beproewing en skenk my kinders soos een van die diensmaagde, sodat ek nie meer my smaad sal dra nie.
21 Elohim het haar verhoor en het haar baarmoeder geopen en Ragel het swanger geword en het ân seun gebaar en sy het gesĂȘ: JaHWeH het my smaad weggeneem en sy het hom JĂŽWsef genoem en het gesĂȘ: Mag JaHWeH vir my nog ân seun byvoeg. En Jakob was een-en-negentig jaar oud toe sy hom gebaar het.
22 In daardie tyd het Jakob se moeder, Rebekka, haar diensmaagd Debora, die dogter van Us, en twee van Isak se diensknegte na Jakob gestuur.
23 En hulle het na Jakob gekom by Haran en hulle het aan hom gesĂȘ: Rebekka het ons na u gestuur sodat u na u vader se huis kan terugkeer in die Aarde van KanaĂ€n. En Jakob het na hulle geluister oor dit wat sy moeder gespreek het.
24 In daardie tyd was die ander sewe jaar wat Jakob vir Laban vir Ragel gedien het, voltooid. En dit was aan die einde van die veertien jaar wat hy in Haran gewoon het dat Jakob aan Laban gesĂȘ het: Gee aan my my vroue en laat my gaan sodat ek na my land kan gaan, want kyk, my moeder het my laat roep uit die Aarde van KanaĂ€n sodat ek na my vader se huis moet terugkeer,
25 En Laban het aan hom gesĂȘ: Nie so nie, ek smeek jou, as ek guns in jou oĂ« gevind het, moet my nie verlaat nie; vertel my jou loon en ek sal dit gee, maar bly by my.
26 Jakob het toe aan hom gesĂȘ: Dit is wat u my as loon sal gee, dat ek op hierdie dag deur al u kuddes kan werk en dan van hulle kan wegneem elke lam wat gespikkel en bont is en diĂ© wat bruin is onder die skape en onder die bokke en as u dit vir my doen, sal ek bly en u kuddes laat wei en hulle onderhou soos vroeĂ«r.
27 Laban het so gedoen, en Laban het uit sy kuddes alles verwyder soos wat Jakob gesĂȘ het en het dit aan hom gegee.
28 Jakob het alles wat hy van Laban se kuddes ontvang het in sy seuns se hande geplaas en Jakob het die orige van Laban se kuddes laat wei.
29 Toe die diensknegte van Isak, wat hy na Jakob gestuur het, sien dat Jakob nie saam met hulle gaan terugkeer na die Aarde van KanaÀn, na sy vader toe nie, het hulle van hom af weggegaan en huis toe teruggekeer na die Aarde van KanaÀn.
30 Debora het by Jakob in Haran gebly en sy het nie teruggekeer saam met die diensknegte van Isak na die Aarde van KanaÀn nie, en Debora het saam met Jakob se vroue en kinders in Haran gebly.
31 Jakob het Laban nog ses jaar langer gedien, en toe die skape voortgebring het, het Jakob uit hulle weggeneem dié wat gespikkel en bont was soos hy met Laban ooreengekom het, en Jakob het so gedoen vir ses jaar lank by Laban. En die man het buitengewoon welvarend geword en hy het baie beeste en dienaresse en dienaars, kamele en ook donkies gehad.
32 En Jakob het tweehonderd troppe beeste gehad en sy beeste was groot en het ân pragtige voorkoms gehad en hulle was vrugbaar en al die geslagte van die seuns van Adam het begeer om van Jakob se beeste te kry, want hulle was baie voorspoedig.
33 En baie van die seuns van Adam het gekom om van Jakob se kuddes te koop en Jakob het hulle ân skaap vir ân dienskneg of vir ân dienares of vir ân donkie of vir ân kameel of wat ook al gevra, en hulle het dit vir hom gegee.
34 Jakob het rykdom en eer en besittings bekom as gevolg van die handel met die seuns van Adam en die kinders van Laban was afgunstig op hom weens die eer.
35 Met verloop van die tyd het hy die woorde gehoor wat Laban se seuns gespreek het naamlik: Jakob het weggeneem alles wat ons vader sân was en uit dit wat ons vader sân was, het hy hierdie rykdom bekom.
36 En Jakob het Laban en sy seuns se aangesigte gesien en kyk, dit was nie in daardie dae meer teenoor hom soos wat dit in die begin was nie.
37 JaHWeH het aan Jakob aan die einde van die ses jaar verskyn en aan hom gesĂȘ: Staan op, gaan uit hierdie land uit, en keer terug na die land van jou geboorteplek en Ek sal met jou wees.
38 Jakob het in daardie tyd opgestaan en hy het sy vroue en kinders en alles wat aan hom behoort het, op kamele gelaai en hy het uitgetrek om na die Aarde van KanaÀn, na sy vader Isak, te gaan.
39 Laban het nie geweet dat Jakob van hom af vertrek het nie, want Laban het in daardie dae skaap geskeer.
40 Ragel het haar vader se huisidole gesteel en sy het dit geneem en het dit weggesteek op die kamele waarop sy gesit het en sy het vortgegaan.
41 En dit is die soort idole: Neem ân man wat die eersgeborene is en maak hom dood. Neem dan die hare van sy hoof en neem sout en sout die kop en salf dit met olie, neem dan ân klein plaatjie van koper of ân plaatjie van goud en skryf sy naam daarop en plaas die klein plaatjie onder sy tong en neem dan die kop met die klein plaatjie onder sy tong en plaas dit in die huis en steek lampe voor dit aan en buig dan daarvoor neer.
42 En wanneer hulle daarvoor neerbuig, praat hy met hulle oor allerhande sake waaroor hulle vra deur die krag van die naam wat daarop geskryf is.
43 Party maak hulle in die gestalte van mense, van goud en silwer, en gaan na hulle in tye wat aan hulle bekend is, en die idole ontvang kennis van die Sterre en vertel hulle toekomstige dinge, en so was die idole wat Ragel gesteel het van haar vader.
44 Ragel het die idole van haar vader gesteel sodat Laban nie deur hulle kon vasstel waarheen Jakob gegaan het nie.
45 Laban het by die huis gekom en hy het gevra na Jakob en sy huishouding, maar hulle kon hom nie vind nie en Laban het sy idole gesoek om uit te vind waarheen Jakob gegaan het, maar kon hulle nie kry nie. En hy het na sy ander idole gegaan en hulle gevra, en hulle het hom vertel dat Jakob van hom af weggevlug het na sy vader, na die Aarde van KanaÀn.
46 Laban het opgestaan en hy het sy broers en al sy diensknegte geneem en hy het uitgegaan en Jakob agtervolg en hy het hom ingehaal by die berg Gilead.
47 Laban het aan Jakob gevra: Wat is dit wat jy aan my doen om van my te vlug en om my te bedrieg [Hebreeus = om my hart te steel] en om my dogters en hulle kinders weg te voer soos gevangenes wat deur die swaard verower is?
48 Jy het my nie eers toegelaat om hulle te seën en weg te stuur met vreugde nie! En jy het my gode gesteel en weggegaan!
49 Jakob het Laban geantwoord en gesĂȘ: Omdat ek bevrees was dat u u dogters met geweld van my sou vat en nou, by wie u ook al u gode kry, hy sal sterf.
50 Laban het na die idole gesoek en hy het al Jakob se tente en meubels deurgegaan maar kon hulle nie vind nie.
51 Laban het aan Jakob gesĂȘ: Ons sal ân belofte saam sluit, en dit sal ân verbond wees tussen jou en my: as jy my dogters mishandel of ander vroue neem behalwe my dogters, sal Elohim ân Getuie wees tussen jou en my in hierdie saak.
52 Hulle het klippe geneem en ân hoop gemaak en Laban het gesĂȘ: Hierdie hoop is ân getuie tussen jou en my, daarom het hy dit Gal-Ed genoem.
53 Jakob en Laban het ân aanbieding op die berg geslag en hulle het daar by die hoop geĂ«et en hulle het die hele nag vertoef op die berg en Laban het vroeg in die oggend opgestaan en hy het saam met sy dogters geween en hulle gesoen en hy het teruggekeer na sy tuiste.
54 Hy het hom gehaas en het sy seun, Beor, wat sewentien jaar oud was, uitgestuur saam met Abigorol, die seun van Us, die seun van Nahor en saam met hulle was daar tien manne.
55 Hulle het hulle gehaas en het Jakob verby gegaan en hulle het met ân ander pad na die Aarde van SeĂŻr gegaan.
56 Hulle het by Esau gekom en het aan hom gesĂȘ: So sĂȘ jou broer en bloedverwant, jou moeder se broer, Laban, die seun van BetuEl.
57 Het jy gehoor wat Jakob, jou broer my aangedoen het, hy wat eers nakend en kaal na my gekom het en ek het hom gaan ontmoet en hom na my huis gebring met eer, en ek het hom welvarend gemaak en hom my twee dogters as vroue gegee en ook twee van my slavinne.
58 Elohim het hom geseën as gevolg van my, en hy het buitengewoon welvarend geword en het seuns gehad, dogters en diensmaagde.
59 Hy het ontsaglike kuddes en troppe kamele en esels, ook silwer en goud in oorvloed, en toe hy sien dat sy rykdom vermeerder, het hy weggetrek, terwyl ek my skape geskeer het en hy het opgestaan en in die geheim gevlug.
60 Hy het sy vroue en kinders op kamele gelaai en sy beeste weggelei en sy besittings wat hy in my land bekom het, en hy het sy aangesig daarop gerig om na sy vader, Isak, te gaan in die Aarde van KanaÀn.
61 Hy het nie eers gewag dat ek my dogters kon soen nie, ook nie die kinders nie en hy het my dogters weggevoer soos gevangenes deur die swaard en hy het ook my gode gesteel en hy het gevlug.
62 Ek het hom gelaat in die berge by die Jabbok-rivier, vir hom en almal wat aan hom behoort, hy het gebrek aan niks nie.
63 As dit jou wens is om na hom te gaan, gaan dan en jy sal hom daar vind en jy kan aan hom doen wat jou hart begeer. En Laban se boodskappers het gekom en al hierdie dinge aan Esau vertel.
64 Esau het al die woorde aangehoor van Laban se boodskappers en sy toorn was erg ontvlam teenoor Jakob en hy het sy haat onthou en sy toorn het in hom gebrand.
65 Esau het hom gehaas en het sy kinders en sy diensknegte en die siele van sy huishouding wat sestig man was, geneem en hy het gegaan en het al die seuns van SeĂŻr, die Horiet, en hulle mense versamel wat driehonderd-en-veertig manne was, en hy het die hele getal van vierhonderd man met ontblote swaarde geneem en teen Jakob opgetrek om hom dood te maak.
66 Esau het hierdie getal in verskeie groepe verdeel, en hy het die sestig man van sy kinders en diensknegte en die siele van sy huishouding onder een hoof saamgevoeg en het hulle onder EliFaz, sy oudste seun, geplaas.
67 Die oorblywende groepe het hy onder die leiding van die ses seuns van SeĂŻr geplaas, en hy het elke man oor sy eie saad en kinders geplaas.
68 Die hele laer het opgetrek soos hulle was en Esau het saam met hulle na Jakob gegaan en hy het hulle met haas gelei.
69 Laban se boodskappers het van Esau weggegaan en na die Aarde van KanaÀn gegaan en hulle het by die huis van Rebekka, die moeder van Jakob en Esau, gekom.
70 En hulle het haar vertel en gesĂȘ: Kyk, jou seun, Esau, het teen Jakob opgetrek met vierhonderd man, want hy het gehoor dat hy kom en hy het gegaan om oorlog met hom te maak en om hom dood te maak en alles te neem wat hy het.
71 Rebekka het haar gehaas en het twee-en-sewentig manne van die diensknegte van Isak gestuur om Jakob op die pad te ontmoet. Want sy het gesĂȘ: Miskien sal Esau op pad oorlog maak as hy hom ontmoet.
72 Hierdie boodskappers het op die pad gegaan om Jakob te ontmoet en hulle het hom op die pad van die rivier ontmoet, aan die anderkant van die Jabbok-rivier, en toe Jakob hulle sien het hy gesĂȘ: Hierdie leĂ«r is aan my gegee deur Elohim, en Jakob het daardie plek MahanĂ€im [soldate-kamp] genoem. [Hooglied van Salomo 6:13]
73 Jakob het al sy vader se mense herken en hy het hulle gesoen en omhels en het saam met hulle gegaan, en Jakob het hulle uitgevra oor sy vader en sy moeder en hulle het gesĂȘ: Hulle is wel.
74 Hierdie boodskappers het aan Jakob gesĂȘ: Rebekka, u moeder, het ons na u gestuur, en gesĂȘ: Ek het gehoor, my seun, dat jou broer Esau teen jou uitgetrek het op die pad met manne van die seuns van SeĂŻr, die Horiet.
75 Daarom, my seun, luister na my stem en volg jou eie raad in wat jy wil doen. En wanneer hy by jou kom, smeek hom en moenie hom hard aanspreek nie en gee hom ân geskenk van dit wat jy besit en wat Elohim jou in Guns gegee het.
76 As hy jou uitvra oor jou sake, steek niks vir hom weg nie. Miskien sal sy woede teen jou bedaar en jy sal daardeur jou siel red, jy en almal wat aan jou behoort, want dit is jou plig om hom te eer omdat hy jou ouer broer is.
77 Toe Jakob die woorde van sy moeder hoor wat die boodskappers tot hom gespreek het, het Jakob sy stem verhef en bitterlik geween en gedoen soos sy moeder hom beveel het.
Jakob ontmoet Esau op sy terugreis.
1Â IN daardie tyd het Jakob boodskappers na sy broer Esau in die rigting van die Aarde van SeĂŻr, gestuur en hy het woorde van smeking tot hom gerig.
2 Hy het hulle beveel en gesĂȘ: So moet julle aan my meester, aan Esau sĂȘ: So sĂȘ Jakob, u dienaar, laat my meester nie dink dat my vader se seĂ«n waarmee hy my geseĂ«n het my bevoordeel het nie.
3 Want ek was die afgelope twintig jaar by Laban en hy het my bedrieg en het my loon tien keer verander soos dit alreeds aan my meester vertel is.
4 Ek het hom in sy huis op moeisame wyse gedien en Elohim het my beproewing gesien, my arbeid en die werk van my hande, en Hy het daarvoor gesorg dat ek Barmhartigheid en Guns voor Sy Aangesig ontvang het.
5 Ek het daarna deur Elohim se groot Barmhartigheid en Suiwerheid, osse en esels en beeste verkry, asook diensknegte en diensmaagde.
6 Nou kom ek na my land en my huis en na my vader en moeder wat in die Aarde van KanaÀn is. En ek het my meester alles laat weet om sodoende guns in my meester se aangesig te vind, sodat hy nie moet dink dat ek uit myself rykdom verwerf het nie, of dat die seën waarmee my vader my geseën het, my bevoordeel het nie.
7 Die boodskappers het na Esau gegaan en het hom op die grense van die Aarde van Edom gevind op pad na Jakob. En vierhonderd man van die kinders van SeĂŻr, die Horiet, het met ontblote swaarde gestaan.
8 Die boodskappers van Jakob het Esau al die woorde meegedeel wat Jakob aan hulle oor Esau gesĂȘ het.
9 Esau het hulle geantwoord met hoogmoed en minagting en het aan hulle gesĂȘ: Sekerlik het ek gehoor en waarlik is aan my vertel wat Jakob aan Laban gedoen het, wat hom verhoog het in sy huis en aan hom sy dogters gegee het as vroue, en hy het seuns en dogters verwek en het in rykdom en besittings oorvloedig vermeerder in Laban se huis deur sy middele.
10 Toe hy bemerk dat sy rykdom oorvloedig en sy welvaart groot was het hy gevlug van Laban se huis af met almal wat aan hom behoort het. En hy het Laban se dogters weggevoer van die aangesig van hulle vader, soos gevangenes onder die swaard, sonder om hom daarvan te vertel.
11 Jakob het nie net aan Laban so gedoen nie, maar hy het net so aan my ook gedoen, en hy het my twee keer bedrieg. Sal ek dan stil wees?
12 Daarom, nou het ek vandag gekom om hom met my leërs te ontmoet en ek sal aan hom doen volgens my hartsbegeerte.
13 Die boodskappers het teruggekeer en na Jakob gekom en aan hom gesĂȘ: Ons het by u broer gekom, by Esau, en ons het aan hom al u woorde vertel, en so het hy ons geantwoord, en kyk, hy kom om u te ontmoet met vierhonderd man.
14 Weet dit dan nou en besluit wat om te doen en bid Elohim om u van hom te verlos.
15 Toe hy die woorde van sy broer hoor wat hy met boodskappers gespreek het, was Jakob baie bang en hy was benoud.
16 En Jakob het tot JaHWeH, sy Elohey gebid en hy het gesĂȘ: O JaHWeH, Elohey van my vaders, Abraham en Isak, U het, toe ek weggegaan het van my vader se huis af, gesĂȘ:
17 Ek is JaHWeH, die Elohey van jou vader Abraham en die Elohey van Isak. Aan jou en jou nageslag na jou, gee Ek die Aarde en Ek sal jou nageslag maak soos die Sterre van die Hemele en jy sal uitsprei in die vier rigtings van die Hemele en in jou en in jou nageslag sal al My geslagte van die Adamah [die adamiet se Aarde] geseën word.
18 En U het U woorde bevestig en U het aan my rykdom en kinders en beeste gegee, die innigste wense van my hart het U aan U dienaar gegee. U het aan my gegee alles wat ek van U gevra het, sodat ek niks kortgekom het nie.
19 Hierna het U aan my gesĂȘ: Keer terug na jou ouers en na jou geboorteplek en Ek sal steeds aan jou goed doen.
20 Noudat ek gekom het en U my verlos het van Laban, sal ek in die hande van Esau val, wat my sal doodmaak, ja, saam met die moeders van my kinders.
21 Daarom nou, O JaHWeH, my Elohey verlos my, ek bid U, ook uit die hand van my broer, Esau, want ek is baie bang vir hom.
22 As daar dan geen geregtigheid in my is nie, doen dit ter wille van Abraham en my vader, Isak.
23 Want ek weet dat deur U Suiwerheid en Barmhartigheid het ek hierdie rykdom bekom: Daarom smeek ek U nou om my op hierdie dag te verlos in U Suiwerheid en om my te antwoord.
24 En Jakob het opgehou om tot JaHWeH te bid, en hy het die mense by hom, asook die kuddes en die beeste in twee verdeel, en hy het helfte in die sorg van Damesek, die seun van EliEzer, Abraham se dienskneg, as ân laer gegee, tesame met sy kinders. En die ander helfte het hy gegee in die sorg van sy broer Elianus, die seun van EliEzer, om ân laer te wees saam met sy kinders.
25 Hy het hulle beveel en gesĂȘ: Hou julleself op ân afstand met julle laers en moenie te naby aan mekaar kom nie, en as Esau kom na een laer en dit doodslaan, sal die ander laer op ân afstand van hom ontsnap.
26 Jakob het daardie nag daar oorgebly en gedurende die nag het hy sy diensknegte bevele gegee oor die laers en sy kinders.
27 JaHWeH het die gebed van Jakob verhoor op daardie dag en JaHWeH het Jakob verlos uit die hand van sy broer Esau.
28 En JaHWeH het drie Boodskappers, van die Boodskappers van die Hemele, gestuur en hulle het na Esau gegaan en het by hom gekom.
29 Die Boodskappers het aan Esau en sy mense verskyn soos tweeduisend man wat op perde ry en toegerus is met allerhande oorlogswapens. En hulle het aan Esau en aan al sy manne verskyn asof hulle verdeel was in vier laers met vier hoofde oor hulle.
30 Een leër het opgetrek en hulle het Esau met vierhonderd man op pad na Jakob gevind. En hierdie leër het na Esau en sy mense gestorm en hulle die skrik op die lyf gejaag en Esau het van die perd afgeval van skrik en al sy manne het van hom afgeskei op daardie plek, want hulle was baie bang.
31 En die hele leërs het agter hulle aan geskree toe hulle van Esau af vlug en al hierdie oorlogsugtige manne het geantwoord:
32 Sekerlik is ons die diensknegte van Jakob wat die dienskneg van Elohim is, en wie kan teen ons staan? En Esau het aan hulle gesĂȘ: O dan is my meester en broer Jakob, wat ek nie gesien het vir die afgelope twintig jaar nie, julle meester. En noudat ek vandag gekom het om hom te sien, is dit hoe julle my behandel?
33 En die Boodskappers het hom geantwoord en het gesĂȘ: Sowaar as JaHWeH leef, as dit nie van Jakob was van wie jy praat nie, sou ons nie een van jou of jou mense laat oorbly het nie, maar slegs ter wille van Jakob sal ons niks aan julle doen nie.
34 Hierdie leër het van Esau en sy mense weggegaan. En Esau en sy manne het van hulle weggegaan omtrent drie myl toe die tweede leër na hom toe storm met allerhande soorte wapens en hulle het ook aan Esau en sy manne gedoen soos die eerste leër gedoen het.
35 En kyk, toe hulle klaar was en reg om te gaan, het die derde leĂ«r na hom toe aangekom en hulle was almal vreesbevange en Esau het van sy perd afgeval en die hele leĂ«r het uitgeroep, en gesĂȘ: Sekerlik, ons is die diensknegte van Jakob, wat die dienskneg van Elohim is, en wie kan teen ons staan?
36 Esau het hulle weer geantwoord en gesĂȘ: O dan is Jakob, my meester en julle meester, my broer, en vir twintig jaar het ek nie sy gesig gesien nie en toe ek vandag hoor dat hy kom, het ek hierdie selfde dag gegaan om hom te ontmoet en julle behandel my so op diĂ© manier?
37 En hulle het hom geantwoord en aan hom gesĂȘ: Sowaar as JaHWeH leef, as Jakob nie jou broer was soos jy gesĂȘ het nie, sou ons nie ân oorblyfsel laat oorbly het van jou en jou manne nie, maar ter wille van Jakob, van wie jy sĂȘ dat hy jou broer is, sal ons ons nie bemoei met jou en jou manne nie.
38 Die derde leër het ook van hulle weggegaan en hy was steeds op pad met sy manne na Jakob, toe die vierde leër na hom toe kom en hulle het ook aan hom gedoen soos die ander gedoen het.
39 En toe Esau die kwaad* sien wat die vier Boodskappers hom en sy manne aangedoen het, het hy baie bang geword vir sy broer Jakob, en hy het uitgegaan en hom in vrede ontmoet. [*die kwaad waarna verwys word, is die feit dat Boodskappers groot verwarring en ontsteltenis veroorsaak het alhoewel hulle niemand beseer het nie].
40 Esau het sy haat vir Jakob verberg, omdat hy vir sy lewe gevrees het oor Jakob en omdat hy gedink het dat die vier leërs waarop hy afgekom het, Jakob se diensknegte was.
41 Jakob het daardie nag saam met sy diensknegte in hulle laers vertoef. En hy het besluit om aan Esau ân geskenk te gee van alles wat hy by hom gehad het en van al sy besittings. En Jakob het opgestaan in die mĂŽre, hy en sy manne, en hulle het uit die beeste vir Esau ân geskenk gekies.
42 En dit is die hoeveelhede van die geskenke wat Jakob gekies het uit sy kuddes om aan Esau te gee. Hy het tweehonderd-en-veertig stuks bees uit die kuddes gekies en hy het uit die kamele en esels dertig elk gekies en dan nog vyftig koeie.
43 Hy het hulle almal in tien troppe verdeel, elke soort by sy eie soort, en hy het dit aan tien van sy diensknegte oorhandig, elke trop op sy eie.
44 En hy het hulle beveel en aan hulle gesĂȘ: Hou julleself op ân afstand van mekaar, en laat ân plek oop tussen die troppe. En wanneer Esau en die wat by hom is julle teĂ«kom en aan julle vra: Aan wie behoort julle? en: Waarheen gaan julle? en: Aan wie behoort alles voor julle? Dan sal julle aan hulle sĂȘ: Ons is die diensknegte van Jakob en ons het gekom om Esau in vrede te ontmoet. En kyk, Jakob kom agter ons aan.
45 Dit wat hier voor ons is, is ân geskenk van Jakob aan sy broer Esau.
46 En as hulle aan julle sal vra: Waarom talm hy agter julle en kom nie om sy broer te ontmoet en sy aangesig te sien nie? Dan moet julle aan hulle sĂȘ: Sekerlik kom hy vol blydskap agter ons aan om sy broer te ontmoet, want hy het gesĂȘ: Ek sal met hom versoen met die geskenk wat na hom gaan en daarna sal ek sy aangesig sien. Miskien sal hy my in guns aanneem.
47 So is die hele geskenk oorgegee in die hande van die diensknegte en dit het daardie dag voor hom uitgegaan. En hy het daardie nag met sy laers oorgebly by die grens van die fontein van die Jabbok-rivier. Hy het in die middel van die nag opgestaan en sy vroue en die slavinne geneem en almal wat aan hom behoort, en hy het hulle daardie nag deur die drif geneem oor die Jabbok-rivier.
48 Nadat hy almal wat aan hom behoort het oor die rivier laat trek het, was Jakob alleen en ân Man het hom ontmoet en hy het die nag met hom geworstel tot die dag gebreek het, en Jakob se heupbeen was uit potjie deur die worsteling met hom.
49 Toe die dag breek, het die Man Jakob daar gelos en hy het hom geseën en weggegaan. Jakob het oor die rivier gegaan toe die dag breek en hy het mank geloop as gevolg van sy heup. (Genésis32:22)
50 Die son het oor hom opgekom nadat hy oor die rivier is en hy het by die plek gekom waar sy beeste en kinders was.
51 Hulle het geloop tot die middaguur en terwyl hulle geloop het, het die geskenk voor hulle uitgegaan.
52 Jakob het sy oë opgeslaan en gesien, en kyk, Esau was in die verte en hy het nader gekom met baie manne, omtrent vierhonderd man en Jakob was baie bang vir sy broer.
53 Jakob het hom gehaas en het sy kinders verdeel onder sy vroue en sy slavinne en sy dogter Dina het hy in ân kis versteek en hy het haar in die hande van sy diensknegte gelaat.
54 Hy het vooruitgegaan voor sy vroue en kinders om sy broer te ontmoet en hy het neergebuig tot op die Aarde, ja, hy het sewe maal neergebuig totdat hy sy broer bereik het. En JaHWeH het gemaak dat Jakob Barmhartigheid en Guns voor die oë van Esau en sy manne gevind het, want JaHWeH het die gebed van Jakob verhoor.
55 Die vrees van Jakob en sy skrik het op sy broer Esau gekom, want Esau was baie bang vir Jakob oor wat die Boodskappers van Elohim gedoen het aan Esau, en Esau se woede teenoor Jakob het verander in minsaamheid.
56 Toe Esau sien dat Jakob na hom toe hardloop, het hy ook na hom toe gehardloop en hy het hom omhels en om sy nek geval en hulle het gekus en geween.
57 Elohim het vrees en vriendelikheid in die harte geplaas van die manne wat saam met Esau gekom het en hulle het Jakob ook gekus en hom omhels.
58 En ook EliFaz, die seun van Esau, saam met sy vier broers, die seuns van Esau, het saam met Jakob geween en hulle het hom gekus en hom omhels, want die vrees vir Jakob het hulle almal oorval.
59 Esau het sy oë opgeslaan en het die vroue met hulle kinders gesien, die kinders van Jakob wat agter Jakob aangestap het al buigende in die pad na Esau.
60 Esau het aan Jakob gevra: Wie is hierdie saam met jou, my broer? Is hulle jou of jou diensknegte se kinders? En Jakob het Esau geantwoord en gesĂȘ: Hulle is die kinders wat Elohim uit Barmhartigheid aan u dienaar geskenk het.
61 Terwyl Jakob gepraat het met Esau en sy manne, het Esau die hele laer gesien en hy het aan Jakob gevra: Vanwaar het jy die hele laer gekry wat ek laasnag ontmoet het? En Jakob het geantwoord: Om guns te vind in die oë van my meester, dit is wat Elohim barmhartiglik aan u dienaar gegee het.
62 Die geskenk het voor Esau gekom en Jakob het by Esau aangedring en gesĂȘ: Neem, ek smeek u, die geskenk wat ek aan my meester gebring het. En Esau het gesĂȘ: Waarom sou dit my doel wees? Wat joue is, laat dit joue bly.
63 Jakob het gesĂȘ: Dit is my plig om dit alles aan u te gee aangesien ek u aangesig gesien het en u steeds in vrede lewe.
64 Esau het geweier om die geskenk te aanvaar en Jakob het aan hom gesĂȘ: Ek pleit by u, my meester, as ek nou guns gevind het in u oĂ«, neem dan my geskenk uit my hand aan, want ek het derhalwe u gesig gesien asof ek die gesig van ân god gesien het, omdat u verheug was met my.
65 Esau het die geskenk aangeneem. En Jakob het ook silwer en goud en balsemgom aan Esau gegee, want hy het so daarop aangedring dat hy dit neem.
66 Esau het die beeste in die laer verdeel en die helfte aan die manne gegee wat saam met hom gekom het, want hulle het as huurlinge gekom en die ander helfte het hy in die hande van sy kinders gegee.
67 Die silwer en goud, en balsemgom het hy in die hande van EliFaz sy oudste seun gegee, en Esau het aan Jakob gesĂȘ: Laat ons by jou bly en ons sal stadig saam met jou trek totdat jy by my plek kom sodat ons saam daar kan woon.
68 Jakob het sy broer geantwoord en gesĂȘ: Ek sou gedoen het soos my meester voorstel, maar my meester weet dat die kinders nog swak is en die kleinvee en die kuddes met hulle jonges wat by my is, trek maar stadig, want as hulle vinnig gaan, sal hulle almal sterf, want u sien tog hulle laste en hulle vermoeienis.
69 Daarom, laat my meester vooruit trek voor sy dienskneg en ek sal stadig voort trek om die kinders en die kuddes se onthalwe totdat ek by my meester se plek in SeĂŻr aankom.
70 Esau het aan Jakob gesĂȘ: Ek sal van die mense wat by my is by jou plaas om vir jou te sorg op pad en om jou laste en vermoeienis op die pad te help dra. En hy het gesĂȘ: Waarom sou dit nodig wees, my meester, as ek barmhartigheid in u oĂ« mag vind.
71 Kyk, ek sal na u toe kom daar in SeĂŻr om saam daar te woon soos u gespreek het. Gaan u dan met u mense soontoe en ek sal u volg.
72 Jakob het dit aan Esau gesĂȘ om van Esau en sy mense ontslae te raak, omdat Jakob hierna na sy vader se huis wou gaan in die Aarde van KanaĂ€n.
73 Esau het na Jakob se stem geluister en Esau het teruggekeer met die vierhonderd man wat by hom was, padlangs na SeĂŻr. En Jakob, en almal wat aan hom behoort het, het daardie dag so ver as die grens van die Aarde van KanaĂ€n getrek en hy het daar vir ân geruime tyd gebly.
Dina word verkrag deur Sigem.
1 âN TYD nadat Jakob weggetrek het van die grense van die land, het hy by die Aarde van Salem gekom, dit is die stad van Sigem wat in die Aarde van KanaĂ€n is en hy het voor die stad gerus.
2 Hy het ân stuk grond gekoop wat daar was, van die seuns van Hemor, die mense van die land, vir vyf sikkels.
3 Jakob het daar vir hom ân huis gebou en hy het sy tent daar opgeslaan, en hy het takkrale gemaak vir sy vee en daarom het hy die plek Sukkot genoem.
4 En Jakob het in Sukkot ân jaar en ses maande lank gebly.
5 Op daardie tyd het sommige van die vroue van die inwoners van die land na die stad van Sigem gegaan om te dans en vrolik te wees met die dogters van die mense van die stad. En toe hulle daarheen gaan, het Ragel en Lea, die vroue van Jakob met hulle families ook gegaan om die vrolikheid van die dogters van die stad te aanskou.
6 En Dina, die dogter van Jakob, het ook met hulle saamgegaan en het die dogters van die stad gesien. En hulle het daar gebly by die dogters terwyl al die ander mense van die stad ook daar gestaan het om te kyk na hulle vrolikheid. En al die belangrike mense van die stad was daar.
7 En Sigem, die seun van Hemor, die vors van die land, het ook daar gestaan om na hulle te kyk.
8 Sigem het Dina, die dogter van Jakob, by haar moeder sien sit voor die dogters van die stad. En die maagd het hom behaag en hy het vir sy vriende en sy mense gevra: Wie se dogter is dit wat daar tussen die vroue sit wat ek in hierdie stad nie ken nie?
9 En hulle het aan hom gesĂȘ: Sekerlik is sy die dogter van Jakob, die seun van Isak, die HebreĂ«r, wat al vir ân tyd lank in die stad woon. En toe daar berig is dat die dogters van die land uitgaan om vrolik te wees, het sy saam met haar moeder en dienaresse tussen hulle gaan sit soos u sien.
10 Sigem het hom verkyk aan Dina, die dogter van Jakob, en terwyl hy kyk na haar het sy siel verkleef geraak aan Dina.
11 Hy het haar met geweld laat haal en Dina is na die huis van Sigem gebring en hy het haar met geweld gegryp en hy het by haar ingegaan en hy het haar besoedel. En hy het haar baie liefgehad en haar in sy huis laat bly.
12 Hulle het gekom en Jakob daarvan vertel en toe Jakob hoor dat Sigem sy dogter, Dina, onteer het, het Jakob twaalf van sy diensknegte gestuur om Dina uit die huis van Sigem te gaan haal. En hulle het gegaan en het by die huis van Sigem gekom om Dina daarvandaan te verwyder.
13 Toe hulle daar aankom, het Sigem met sy manne na hulle uitgegaan en hulle uit sy huis verdryf en hy wou hulle nie toelaat om by Dina te kom nie, maar Sigem het in hulle teenwoordigheid met Dina gesit en haar gesoen en omhels.
14 Die diensknegte van Jakob het teruggekom en hom vertel en gesĂȘ: Toe ons daar kom, het hy en sy manne ons verdryf en so het Sigem aan Dina voor ons gedoen.
15 Jakob was toe seker dat Sigem sy dogter onteer het, maar hy het niks gesĂȘ nie. En sy seuns het sy beeste opgepas in die veld en Jakob het geswyg totdat hulle gekom het.
16 En voor sy seuns teruggekeer het huis toe, het Jakob twee diensmeisies van sy diensknegte se dogters na Dina gestuur om haar te versorg in die huis van Sigem en om by haar te bly. En Sigem het drie van sy vriende na sy vader, Hemor, die seun van Giddekem, die seun van Pered, gestuur met die woorde: Kry hierdie maagd vir my as ân vrou.
17 En Hemor, die seun van Giddekem die Hewiet, het na die huis van Sigem, sy seun, gegaan en hy het voor hom gaan sit en Hemor het aan sy seun gesĂȘ: Sigem, is daar dan geen vrou onder die dogters van jou mense, dat jy ân HebreĂ«r-vrou, wat nie van jou mense is nie, wil neem?
18 En Sigem het aan hom gesĂȘ: Net hĂĄĂĄr moet u vir my kry, want sy is verruklik in my oĂ«. En Hemor het gedoen volgens die woord van sy seun, want hy het hom baie liefgehad.
19 Hemor het uitgegaan na Jakob om met hom te praat oor hierdie saak. En kyk, toe hy uit die huis van sy seun, Sigem gaan, nog voordat hy by Jakob kon kom om met hom te praat, het die seuns van Jakob teruggekom uit die veld en hulle het gou gehoor van wat Sigem, die seun van Hemor, gedoen het.
20 Die manne was gekrenk oor hulle suster en hulle het almal hoogs ontstoke by die huis aangekom nog voor die tyd dat die beeste bymekaar gemaak moet word.
21 Hulle het gekom en het voor hulle vader gaan sit en hulle het met hom gepraat in vlammende woede en het gesĂȘ: Hierdie man en sy huishouding verdien sekerlik die dood. Want JaHWeH, die Elohey van die hele Aarde het Noag en sy kinders beveel dat die adamiet nooit sal steel nie en ook nie sal vermeng nie. En kyk, Sigem het ons suster beide verkrag en met haar vermeng en nie een van al die mense in die stad het ân woord met hom daaroor gepraat nie!
22 U weet en verstaan sekerlik dat ân oordeel van die dood Sigem toekom, ook oor sy vader en oor die hele stad as gevolg van dit wat hy gedoen het.
23 En kyk, terwyl hulle met hulle vader oor die saak praat, kom Hemor, die vader van Sigem, om aan Jakob te spreek wat sy seun oor Dina gesĂȘ het, en hy het voor Jakob en sy seuns gaan sit.
24 Hemor het met hulle gepraat en gesĂȘ: Die siel van my seun, Sigem, verlang na julle dogter. Ek vra julle, gee haar aan hom as ân vrou en verswaer julle met ons. Gee aan ons julle dogters en ons sal aan julle ons dogters gee en julle sal saam met ons woon in ons land en ons sal soos een volk in die land wees. [NegemJaH 13:25]
25 Want ons land is baie groot, dus woon en dryf handel in haar en verwerf besittings in haar en doen in haar volgens julle begeertes en niemand sal julle verhoed deur ân woord daaroor te spreek nie.
26 En Hemor het opgehou praat met Jakob en sy seuns, en kyk, Sigem, sy seun, het agter hom aangekom en hy het voor hulle gesit.
27 En Sigem het met Jakob en sy seuns gepraat en gesĂȘ: Mag ek guns vind in julle oĂ« dat julle my julle dogter sal gee en wat julle ook al aan my sĂȘ, dit sal ek vir haar doen.
28 Vra my ân oorvloedige bruidskat en geskenke en ek sal dit gee en wat julle ook al aan my sĂȘ, dit sal ek doen. En wie ook al teen julle bevele opstaan, hy sal sterf, maar gee my net die maagd as ân vrou.
29 SĂmeon en Levi het Hemor en Sigem vals geantwoord deur te sĂȘ: Alles wat u aan ons gesĂȘ het, sal ons vir u doen.
30 En kyk, ons suster is in jou huis, maar bly weg van haar totdat ons met ons vader Isak kan spreek oor hierdie saak, want ons kan niks doen sonder sy goedkeuring nie.
31 Want hy ken die WeĂ« van ons vader, Abraham, en wat hy ook al aan ons sĂȘ, sal ons aan u vertel en ons sal niks vir u wegsteek nie.
32 En SĂmeon en Levi het so aan Sigem en sy vader gesĂȘ om ân verskoning te vind om te beplan wat met Sigem en sy stad moet gebeur oor hierdie saak.
33 Toe Sigem en sy vader die woorde hoor van SĂmeon en Levi, het dit goed geklink in hulle ore en Sigem en sy vader het opgestaan en huis toe gegaan.
34 Nadat hulle weg is, het die seuns van Jakob aan hulle vader gesĂȘ: Kyk, ons weet dat die dood vir hierdie boosdoeners en hulle stad beskore is, want hulle het die bevel van Elohim aan Noag en sy kinders en sy nageslag na hom, oortree.
35 En ook oor wat Sigem aan ons suster gedoen het deur haar te verkrag, want so ân laagheid sal nooit onder ons gedoen word nie.
36 Nou, daarom weet en kyk wat u wil doen, bedink en soek ân verskoning wat om met hulle te doen, sodat die inwoners van die stad uitgewis kan word.
37 En SĂmeon het aan hulle gesĂȘ: Hier is goeie raad aan julle: SĂȘ aan hulle om elke man onder hulle te besny soos ons besny word en as hulle nie instem om dit te doen nie, sal ons ons dogter neem en wegtrek.
38 As hulle dan instem om dit te doen en hulle dit wel doen, dan, wanneer hulle in die pyn verkeer, sal ons hulle aanval met ons swaarde soos op een wat rustig en vredevol is en ons sal elke manlike persoon onder hulle doodmaak.
39 SĂmeon se raad het hulle geval en SĂmeon en Levi het hulle voorgeneem om aan hulle te doen soos wat voorgestel is.
40 Die volgende mĂŽre het Sigem en Hemor, sy vader, weer na Jakob en sy seuns gekom om oor Dina te praat en om te hoor watter antwoord die seuns van Jakob kon gee.
41 En die seuns van Jakob het vals met hulle gepraat en gesĂȘ: Ons het ons vader, Isak, al julle woorde vertel en julle woorde het hom geval.
42 Maar hy het vir ons gesĂȘ: So het Abraham, sy vader, wat hierdie bevele van JaHWeH, ons Elohey ontvang het, hom weer beveel, dat enige man wat nie van sy afstammelinge is nie en een van sy dogters wil neem sal elke manlike persoon wat aan hom behoort, hom laat besny soos ons besny is en dan mag ons ons dogter aan hom gee vir ân vrou.
43 Nou het ons aan julle bekend gemaak al ons gebruike en wat ons vader aan ons gesĂȘ het, want ons kan nie doen wat julle aan ons gevra het nie, om ons dogter aan ân onbesnede man te gee nie, want dit is ân skande vir ons.
44 Maar hierin sal ons toegee aan julle, om ons dogter aan julle te gee en ons sal ook van julle dogters vir ons neem en ons sal onder julle woon en ons sal een volk wees soos julle gesĂȘ het, mits julle na ons luister en instem om soos ons te wees en almal wat manlik onder julle is, te laat besny soos ons besny is.
45 En as julle nie na ons wil luister om almal wat manlik is te besny soos ons besny is nie, soos wat ons beveel het nie, dan sal ons na julle kom en ons dogter by julle neem en ver wegtrek.
46 Sigem en sy vader, Hemor, het die woorde van die seuns van Jakob gehoor en die saak het hulle besonder geval en Sigem en sy vader, Hemor, het hulle gehaas om die wense van die seuns van Jakob uit te voer, want Sigem was baie verlief op Dina en sy siel was verkleef aan haar.
47 En Sigem en sy vader, Hemor, het hulle gehaas na die poort van die stad en hulle het al die manne van hulle stad versamel, en het die woorde van die seuns van Jakob aan hulle vertel en het gesĂȘ:
48 Ons het by hierdie manne gekom, die seuns van Jakob, en ons het met hulle gepraat oor hulle dogter, en hierdie manne sal instem om ons wense te doen. En kyk, ons land is uitgestrek vir hulle en hulle sal in haar woon en in haar handeldryf en ons sal een volk wees. Ons sal hulle dogters neem en ons dogters sal ons aan hulle gee as vroue.
49 Maar net op hierdie voorwaarde sal hierdie manne toestem om dit te doen en dit is dat al wat manlik onder ons is besny word soos hulle besny is, soos hulle Elohey beveel het. En wanneer ons volgens hulle bevele gehandel het om besny te word, dan sal hulle onder ons woon tesame met hulle beeste en besittings en ons sal soos een volk met hulle wees.
50 Toe al die mans die woorde van Sigem en sy vader, Hemor, hoor, het al die manne van die stad ingewillig tot die voorstel en hulle was gehoorsaam om besny te word, want hulle het Sigem en sy vader, Hemor, baie hoog geag, want hulle was die vorste van die land.
51 En die volgende dag het Sigem en Hemor, sy vader, die mĂŽre vroeg opgestaan en hulle het al die manne van hulle stad laat bymekaar kom in die middel van die stad. En hulle het die seuns van Jakob laat roep, wat toe elke manlike persoon wat aan hulle behoort het, besny het op daardie dag en die volgende.
52 En hulle het Sigem en Hemor, sy vader, en die vyf broers van Sigem besny en toe het almal opgestaan en huis toe gegaan, want hierdie saak was van JaHWeH teen die stad van Sigem. En SĂmeon se raad hieroor was van JaHWeH, sodat JaHWeH die stad kon oorgee in die hande van Jakob se twee seuns.
Jakob se seuns verslaan Sigem
1Â DIE getal van al die manlike persone wat hulle laat besny het, was seshonderd-vyf-en-veertig manne en tweehonderd-ses-en-veertig seuns.
2 Maar Giddekem, seun van Pered, die vader van Hemor, en sy ses broers wou nie na Sigem en na sy vader, Hemor, luister nie en hulle is nie besny nie, want die voorstel van die seuns van Jakob was verfoeilik in hulle oë en hulle woede was daardeur ontvlam omdat die mense van die stad nie na hulle geluister het nie.
3 In die aand van die tweede dag het hulle agt klein seuntjies gekry wat nie besny was nie, want hulle moeders het hulle versteek vir Sigem en sy vader, Hemor, en van die manne van die stad.
4 Sigem en sy vader, Hemor, het gestuur om hulle voor hulle te laat verskyn sodat hulle besny kon word, toe Giddekem en sy ses broers na hulle spring met hulle swaarde en hulle wou doodmaak.
5 Hulle wou Sigem en sy vader Hemor doodmaak en ook wou hulle Dina saam met hulle hieroor doodmaak.
6 En hulle het aan hulle gesĂȘ. Wat is dit wat julle gedoen het? Is daar geen vroue tussen die dogters van julle broers, die KanaĂ€niete, dat julle begeer om dogters van die HebreĂ«rs vir julle te neem wie julle nie vantevore geken het nie? En nou wil julle dit doen wat julle vaders julle nooit beveel het nie!
7 Verbeel julle jul dat julle sal slaag deur dit wat julle doen? En wat sal julle hieroor aan julle broers, die KanaÀniete, antwoord wat mÎre sal kom en julle hieroor gaan vra?
8 As julle daad nie regverdig en goed in hulle oë lyk nie, wat sal julle doen om julle lewens te red? En ons vir ons lewens omdat julle nie na ons geluister het nie?
9 En as die inwoners van die land en al julle broers, die seuns van Gam, hoor wat julle gedoen het, sal hulle sĂȘ:
10 Ter wille van ân Hebreeuse vrou het Sigem en sy vader, Hemor, en al die inwoners van hulle stad dit gedoen waarmee hulle heeltemal onbekend was en hulle vaders voor hulle nooit beveel het nie! Waarheen sal julle dan vlug of julle skaamte verberg al julle dae voor julle broers, die inwoners van die Aarde van KanaĂ€n?
11 Daarom, nou kan ons nie duld wat julle gedoen het nie en ons kan ook nie die juk dra wat julle op ons geplaas het nie, wat ons voorvaders ons nie beveel het nie.
12 Kyk, mĂŽre sal ons gaan en al ons broers, die KanaĂ€nitiese broers wat in die land bly, versamel en ons sal almal kom en julle doodmaak en almal wat op julle vertrou het, sodat daar nie ân oorblyfsel van julle of hulle sal oorbly nie.
13 Toe Hemor en sy seun, Sigem, en al die mense van die stad die woorde van Giddekem en sy broers hoor, het hulle gevrees vir hulle lewens weens hierdie woorde en hulle het berou gehad oor wat hulle gedoen het.
14 Sigem en sy vader, Hemor, het sy vader, Giddekem en sy broers geantwoord en gesĂȘ: Al die woorde wat u tot ons gespreek het, is waar.
15 Moenie nou sĂȘ of in julle harte bedink dat ons ter wille van die liefde vir die HebreĂ«rs hierdie ding gedoen het wat ons voorvaders ons nie beveel het nie.
16 Maar omdat ons gesien het dat dit nie hulle bedoeling of begeerte was om gehoor te gee aan ons planne oor hulle dogter om haar te neem nie, behalwe op hierdie voorwaarde, daarom het ons na hulle stemme geluister, en daarom het ons hierdie daad gedoen wat u gesien het, sodat ons ons begeerte kon verkry van hulle.
17 En wanneer ons ons versoek van hulle gekry het, dan sal ons terugkeer en aan hulle doen dit wat julle aan ons sĂȘ.
18 Ons smeek dan by julle om te wag en te talm totdat ons vlees genees is en ons weer sterk is. En ons kan dan saam teen hulle uittrek en aan hulle doen dit wat in julle harte en in ons harte is.
19 Dina, die dogter van Jakob het al hierdie woorde gehoor wat Giddekem en sy broers gespreek het en wat Hemor en sy seun, Sigem, en die mense van die stad hulle geantwoord het.
20 En sy het haar gehaas en het een van haar diensmeisies wat haar vader na haar gestuur het om vir haar te sorg in die huis van Sigem, na Jakob en haar broers gestuur, om te sĂȘ:
21 So het Giddekem en sy broers raad gegee oor u en so het Hemor en Sigem en die mense van die stad hulle geantwoord.
22 Toe Jakob hierdie woorde hoor was hy baie kwaad en hy was verontwaardig en sy woede het teen hulle ontvlam.
23 En SĂmeon en Levi het gesweer en gesĂȘ: Sowaar as JaHWeH leef, die Elohey van die hele Aarde, teen hierdie tyd mĂŽre sal daar nie ân oorblyfsel in die hele stad te kry wees nie.
24 Altesaam twintig jongmanne wat nie besny is nie, het weggekruip en die jongmanne het geveg teen SĂmeon en Levi, en SĂmeon en Levi het agtien van hulle doodgemaak en twee het van hulle af gevlug na ân paar kalkputte wat in die stad was en SĂmeon en Levi het na hulle gesoek, maar kon hulle nie kry nie.
25 SĂmeon en Levi het voortgegaan in die stad en hulle het al die mense van die stad doodgemaak deur die skerpte van die swaard en hulle het niemand laat oorbly nie.
26 Daar was ân groot verwarring middeâin die stad en die geskreeu van die mense van die stad het na die Hemele gestyg en al die vroue en kinders het hard geween.
27 En SĂmeon en Levi het die stad verslaan; hulle het nie ân man in die stad laat oorbly nie.
28 Hulle het Hemor en Sigem, sy seun, deur die skerpte van die swaard verslaan en hulle het Dina uit die huis van Sigem geneem en hulle het vertrek.
29 Die seuns van Jakob het teruggegaan en het op die gesneuweldes afgekom en al hulle besittings wat in die stad en die veld was, verniel.
30 En terwyl hulle die buit geneem het, het driehonderd man opgestaan en gruis na hulle gegooi en het hulle met klippe getref. Toe het SĂmeon teruggedraai en hulle almal met die skerpte van die swaard verslaan, en SĂmeon het teruggedraai voor Levi en hy het die stad binnegegaan.
31 Hulle het toe al hulle skape en osse en hulle beeste en ook die oorblyfsel van die vroue en kinders almal vandaar af weggelei. En hulle het ân hek oopgemaak en uitgegaan en het na hulle vader, Jakob, gegaan met lewenskrag.
32 Toe Jakob sien wat hulle alles aan die stad gedoen het, en hy sien die buit wat hulle van hulle geneem het, was Jakob baie kwaad vir hulle en Jakob het aan hulle gesĂȘ: Wat is dit wat julle my aangedoen het? Kyk, ek het rus onder die KanaĂ€nitiese inwoners van die land verkry en nie een het hom met my bemoei nie.
33 En nou het julle my haatlik vir die inwoners van hierdie land gemaak, onder die KanaÀniete en die Feresiete, en ek is maar min in getal. En hulle sal almal saamstaan teen my en my doodmaak wanneer hulle hoor wat julle met hulle broers gedoen het en ek en my huis sal vernietig word.
34 SĂmeon en Levi en al hulle broers saam met hulle het hulle vader Jakob geantwoord en gesĂȘ: Kyk, ons leef in die land en kon Sigem dit aan ons suster doen? Hoekom bly u stil oor alles wat Sigem gedoen het? En sal hy met ons suster handel asof sy ân hoer in die strate is?
35 Die getal vroue wat SĂmeon en Levi in die stad gevange geneem het wat hulle nie doodgemaak het nie, was vyfâenâtagtig wat nog nie deur ân man beken was nie.
36 En onder hulle was daar ân maagd met ân pragtige voorkoms en baie gewild en haar naam was Buna. En SĂmeon het haar geneem as ân vrou. En die getal van die manne wat hulle gevange geneem en nie doodgemaak het nie was sewe-enâveertig manne en die res het hulle doodgemaak.
37 Al die jongmanne en maagde wat SĂmeon en Levi gevange geneem het in die stad van Sigem, het diensknegte geword van die seuns van Jakob en hulle kinders na hulle tot met die dag dat die seuns van Jakob uitgetrek het na die Aarde van Egipte.
38 En toe SĂmeon en Levi uit die stad vertrek het, het die twee jongmanne wat oor was, wat hulleself versteek het in die stad en wat nie gesterf het saam met die mense van die stad nie, opgestaan. En hierdie twee jongmanne het in die stad gegaan en het rondgeloop en het die stad verlate gevind sonder ân man en met vroue wat huil. En hierdie jongmanne het uitgeroep en het gesĂȘ: Kyk, dit is die kwaad wat die seuns van Jakob, die HebreĂ«r, aan hierdie stad gedoen het, deurdat hulle vandag een van die KanaĂ€nitiese stede vernietig het en hulle het nie gevrees vir hulle lewens in die hele Aarde van KanaĂ€n nie.
39 Hierdie manne het die stad verlaat en na die stad van Tapnag gegaan en hulle het daar gekom en het die inwoners van Tapnag alles vertel wat met hulle gebeur het en alles wat die seuns van Jakob aan die stad van Sigem gedoen het.
40 Die inligting het JaâSjub, die koning van Tapnag, bereik en hy het manne gestuur na die stad van Sigem om daardie jongmanne te spreek, want die koning het hulle nie geglo wat hulle vertel het nie en gesĂȘ: Want, het hy gesĂȘ: Hoe kan twee manne so ân groot stad soos Sigem vernietig?
41 Die boodskappers van JaâSjub het teruggekeer en hom vertel en gesĂȘ: Ons het by die stad gekom en dit was vernietig. Daar is nie ân man daar nie: Net wenende vroue. Ook is daar nie vee of beeste nie, want alles wat in die stad was, het die seuns van Jakob weggeneem.
42 JaâSjub het daaroor gewonder en gesĂȘ: Hoe kon twee man dit gedoen het om so ân groot stad te vernietig en nie een man kon teen hulle staan nie?
43 Want hulle gelyke is daar nie sedert die dae van Nimrod nie, selfs van die oudste tye af het so iets nie gebeur nie, en JaâSjub, die koning van Tapnag, het aan sy mense gesĂȘ: Wees dapper en ons sal teen hierdie HebreĂ«rs gaan veg en aan hulle doen soos hulle aan die stad gedoen het. En ons sal ons wreek oor die saak van die mense van die stad.
44 JaâSjub, die koning van Tapnag, het sy wyse manne geraadpleeg hieroor en sy raadgewers het aan hom gesĂȘ: Alleen sal u nie die HebreĂ«rs oorwin nie, want hulle moet baie sterk wees om so-iets aan die hele stad te doen.
45 As twee van hulle die stad vernietig het en niemand kon teen hulle staan nie, sekerlik, as u teen hulle wil gaan, dan sal hulle almal teen ons opstaan en ons ook vernietig.
46 Maar as u aan al die konings rondom ons ân boodskap stuur en hulle bymekaar laat kom, dan kan ons saamgaan en veg teen die seuns van Jakob en dan sal u hulle oorwin.
47 JaâSjub het die woorde van sy raadgewers aangehoor en hulle woorde het hom en sy mense geval en hy het so gedoen. En JaâSjub, die koning van Tapnag, het al die konings van die Amoriete wat rondom Sigem en Tapnag was, laat weet en gesĂȘ:
48 Kom saam met my en help my en ons sal Jakob, die Hebreër, en al sy seuns verslaan en hulle van die Aarde af vernietig, want so het hy aan die stad van Sigem gedoen en weet julle nie daarvan nie?
49 Al die konings van die Amoriete het van die boosheid gehoor wat die seuns van Jakob aan die stad gedoen het en hulle was verstom daaroor.
50 Die sewe konings van die Amoriete het saamgekom met al hulle leërs, omtrent tienduisend man met ontblote swaarde, en hulle het gekom om teen die seuns van Jakob te veg. En Jakob het gehoor dat die konings van die Amoriete saamgekom het om teen sy seuns te veg en Jakob was baie bevrees, en hy was in die nood.
51 Jakob het uitgevaar teen SĂmeon en Levi en gesĂȘ: Wat is dit wat julle gedoen het? Waarom het julle my skade aangedoen deur al die kinders van KanaĂ€n teen my te bring om my en my huis te vernietig? Want ek was rustig, ek en my huis, en julle het hierdie ding aan my gedoen en die inwoners van die land aangehits teen my met julle daad.
52 En JeHĂ»Wdah het sy vader geantwoord en gesĂȘ: Het my broers sommer vir niks al die inwoners van Sigem verslaan? Sekerlik was dit omdat Sigem ons suster verneder het en die bevel van ons Elohey oortree het wat Hy aan Noag en sy nageslag gegee het, want Sigem het ons suster met geweld weggeneem en hy het met haar vermeng.
53 Sigem het al hierdie boosheid (Genésis34:7) gedoen en nie een van die inwoners van sy stad het tussenbeide getree nie of gevra: Hoekom wil jy dit doen? Sekerlik hieroor het my broers gegaan en die stad verslaan. En JaHWeH het die stad in hulle hande oorgelewer, want die inwoners het die bevele van ons Elohey oortree. Is dit dan vir niks dat hulle dit alles gedoen het nie?
54 En nou, waarom is u bang of in die nood en waarom is u ontevrede met my broers en waarom is u woede teen hulle ontbrand?
55 Sekerlik sal ons Elohey wat die stad en die mense van Sigem in hulle hande oorgelewer het, ook al die KanaÀnitiese konings wat teen ons optrek, in ons hand gee. En ons sal aan hulle doen soos my broers gedoen het aan Sigem.
56 Wees nou rustig oor hulle en werp u vrese weg, maar vertrou op JaHWeH, ons Elohey, en bid tot Hom om ons te help en te verlos en om ons vyande in ons hande te gee.
57 JeHĂ»Wdah het een van sy vader se diensknegte geroep en gesĂȘ: Gaan nou en kyk wat daardie konings wat teen ons wil kom met hulle leĂ«rmagte, se ligging is.
58 Die dienskneg het uitgegaan en in die verte gekyk en het oorkant die berg Sihon opgeklim en het al die kampe van die konings in die veld sien staan. En hy het teruggekeer na JeHĂ»Wdah en gesĂȘ: Kyk, die konings is in die veld met al hulle leĂ«rs, ân baie groot menigte manne, byna soos die sand van die see.
59 En JeHĂ»Wdah het aan SĂmeon en Levi en aan al sy broers gesĂȘ: Wees sterk en wees seuns van moed, want JaHWeH, ons Elohey, is met ons. Moenie hulle vrees nie.
60 Staan op, elke man omgord met sy oorlogswapens, sy boog en sy swaard, en ons sal gaan veg teen hierdie onbesnedenes. JaHWeH is ons Elohey, Hy sal ons red.
61 Hulle het opgestaan, en elkeen het sy oorlogswapens omgord, groot en klein, elf seuns van Jakob, en al die diensknegte van Jakob saam met hulle.
62 Al die diensknegte van Isak wat saam met Isak in Hebron was, almal het na hulle gekom omgord met allerhande soorte van oorlogswapens. En die seuns van Jakob en hulle diensknegte, wat eenhonderdâenâtwaalf man was, het hierdie konings tegemoet gegaan en Jakob het ook saam met hulle gegaan.
63 En die seuns van Jakob het na hulle vader Isak, die seun van Abraham, na Hebron gestuur, sy is dieselfde as KirjatâArba, en gesĂȘ:
64 Ons smeek u, bid tot JaHWeH, onse Elohey vir ons om ons te beskerm van die hand van die KanaÀniete wat teen ons kom en om hulle in ons hand te gee.
65 En Isak, die seun van Abraham, het tot JaHWeH gebid vir sy seuns en hy het gesĂȘ: O JaHWeH, my Elohey, U het my vader belowe en gesĂȘ: Ek sal jou nageslag vermeerder soos die Sterre van die Hemele en U het my ook belowe. Bevestig U Woord nou, noudat die konings van KanaĂ€n saamtrek om oorlog te maak teen my seuns, want hulle het geen geweld gepleeg nie.
66 Daarom nou, O JaHWeH, my Elohey, El van die hele Aarde, ek bid U, verwar die raad van hierdie konings sodat hulle nie kan veg teen my seuns nie.
67 En druk op die harte van hierdie konings en hulle mense vrees vir my seuns en breek hulle trots, sodat hulle sal wegdraai van my seuns af.
68 Met U Sterk Hand en Uitgestrekte Arm verlos my seuns en hulle diensknegte van hulle, want Mag en Krag is in U Hand om dit alles te doen.
69 En die seuns van Jakob en hulle diensknegte het na daardie konings beweeg en hulle het vertrou op JaHWeH, hulle Elohey. En terwyl hulle gegaan het, het Jakob hulle vader ook tot JaHWeH gebid en hy het gesĂȘ: O JaHWeH, onse Elohey, magtige en verhewe El, wat heers van oudsher af, van toe tot nou en vir ewig;
70 U is Hy wat oorloë aanblaas en hulle laat ophou. In U Hand is daar Krag en Mag om te verhoog en te verlaag; O mag my gebed voor U aanvaar word dat U U na my wend met U Barmhartigheid, sodat die harte van hierdie konings en hulle mense bevange mag word met vrees vir my seuns en mag hulle leërs verskrik word en dat U met U groot Suiwerheid almal sal verlos wat op U vertrou, want dit is U wat mense onder ons kan stel en nasies aan ons mag kan onderwerp.
Die Amoriete vrees die Hebreërs.
1Â AL die konings van die Amoriete het gekom en hulle plekke op die slagveld ingeneem om met hulle raadgewers te beraadslaag oor wat om met die seuns van Jakob te doen, want hulle was steeds bang vir hulle en het gesĂȘ: Kyk, twee van hulle het die hele stad van Sigem verslaan.
2 JaHWeH het die gebede van Isak en Jakob verhoor en Hy het die harte van al die koning se raadgewers met groot vrees en skrik gevul sodat hulle soos een man uitgeroep het:
3 Is u dwaas vandag of verstaan julle nie dat julle met die Hebreërs wil veg nie, en hoekom wil julle genot put uit julle eie vernietiging vandag?
4 Kyk, twee van hulle het na die stad Sigem sonder vrees of skrik gekom en hulle het al die inwoners van die stad doodgemaak en geen man het teen hulle bly staan nie en hoe sal dit vir julle moontlik wees om met hulle almal te veg.
5 Julle weet seker dat hulle Elohey baie lief vir hulle is en dat Hy magtige dade vir hulle gedoen het, soos wat nie gedoen is van die dae van ouds nie, en onder al die gode van die nasies is daar nie een wat kan doen soos Sy magtige dade nie.
6 Sekerlik het Hy hulle vader Abraham, die Hebreër, verlos uit die hand van Nimrod, en uit die hand van al sy mense wat menige keer gepoog het om hom dood te maak.
7 Hy het hom ook verlos uit die vuur waarin koning Nimrod hom gegooi het, en sy Elohim het hom daaruit verlos.
8 En wie anders kan so-iets doen? Sekerlik was dit Abraham wat die vyf konings van Elam verslaan het toe hulle sy broer se seun, wat in daardie dae in Sodom gewoon het, aangeraak het.
9 Hy het sy dienskneg, wat getrou in sy huis was, geneem en ân paar van sy manne en hulle het die konings van Elam agtervolg in een nag en hulle doodgemaak, en hulle het aan sy broer se seun al sy besittings terug besorg wat hulle van hom geneem het.
10 Julle weet seker dat die Elohey van hierdie Hebreërs Hom in hulle behaag, want hulle weet dat Hy hulle van al hulle vyande verlos het.
11 En kyk, deur sy liefde vir sy Elohey, het Abraham sy enigste en kosbare seun geneem en was van voorneme om hom as ân brandoffer aan sy Elohey te bring, en as dit nie vir JaHWeH was wat hom verhoed het om dit te doen nie, dan sou hy dit gedoen het deur sy liefde vir sy Elohey.
12 Elohim het al sy werke gesien en het tot hom gesweer en hom belowe dat Hy sy seuns en hulle nageslag sal verlos van enige moeilikheid wat hulle mag oorval, omdat hy dit gedoen het, en deur sy liefde vir sy Elohey het hy sy barmhartigheid vir sy kind onderdruk.
13 En het julle nie gehoor wat hulle Elohey aan Farao, die koning van Egipte, gedoen het nie? En aan AbimĂ©leg, die koning van Gerar, omdat hy daaraan gedink het om as ân vrou te neem die vrou van Abraham wat van haar gesĂȘ het: Sy is my suster, omdat hy bang was dat hulle hom sou doodmaak as gevolg van haar. En Elohim het aan hulle en hulle mense gedoen alles wat julle gehoor het.
14 En kyk, ons het self met ons oë gesien dat Esau, die broer van Jakob, na hom gekom het met vierhonderd man met die bedoeling om hom dood te maak, want hy het onthou dat hy sy vader se seëning van hom ontneem het.
15 En hy het gegaan om hom te ontmoet toe hy van Sirië gekom het om die moeder met die kinders dood te maak, en wie anders het hom verlos uit sy hand maar sy Elohey op Wie hy vertrou het? Hy het hom verlos uit die hand van sy broer en ook uit die hand van sy vyande en Hy sal hulle sekerlik weer beskerm.
16 Wie weet nie dat dit hulle Elohey was wat hulle besiel het met krag om aan die stad van Sigem die boosheid te doen waarvan julle gehoor het nie?
17 Kan dit dan met hulle eie krag wees dat twee manne so ân groot stad soos Sigem kon vernietig as dit nie vir hulle Elohey was op Wie hulle vertrou nie? Hy het dit alles gedoen en aan hulle gesĂȘ om die inwoners in hulle stad dood te maak.
18 Kan julle dan die oorhand kry oor hulle wat saamgekom het uit julle stad om teen hulle almal te veg, selfs al kom ân duisend keer soveel meer om julle by te staan?
19 Julle weet seker en begryp dat julle nie gekom het om met hulle te veg nie, maar julle kom om oorlog te maak teen hulle Elohey wat hulle uitverkies het en julle het daarom almal op hierdie dag gekom om vernietig te word.
20 Weerhou julle daarom van die boosheid wat julle poog om oor julleself te bring en dit sal vir julle beter wees om nie in stryd met hulle te tree nie, al is hulle maar min in getal, want hulle Elohey is met hulle.
21 Toe die konings van die Amoriete al die woorde van hulle raadgewers hoor, was hulle harte met angs gevul en hulle was bang vir die seuns van Jakob en wou nie teen hulle veg nie.
22 Hulle het hulle ore geneig na die woorde van hulle raadgewers en hulle het na al hulle woorde geluister en die woorde van die raadgewers het die konings geval en hulle het so gedoen.
23 Die konings het omgedraai en het die seuns van Jakob vermy, want hulle het hulle nie durf nader om oorlog met hulle te maak nie, want hulle was baie bang vir hulle en hul harte het in hulle versmelt uit vrees vir hulle.
24 Want dit het van JaHWeH gekom, want Hy het die gebede van sy diensknegte, Isak en Jakob, verhoor want hulle het op Hom vertrou. En al hierdie konings het met hulle leërs op daardie dag teruggekeer, elkeen na sy eie stad en hulle het nie daardie tyd teen die seuns van Jakob geveg nie.
25 Die seuns van Jakob het hulle posisie daardie dag tot die aand behou oorkant berg Sihon, en toe hulle sien dat hierdie konings nie teen hulle kom veg nie, het die seuns van Jakob huis toe gegaan.
Die geslagsregister van Jakob.
1Â IN daardie tyd het JaHWeH aan Jakob verskyn en gesĂȘ: Staan op, en gaan na BetEl en bly daar, en bou daar ân altaar vir JaHWeH wat aan jou verskyn het, wat jou en al jou seuns uit beproewing verlos het.
2 En Jakob het opgestaan met al sy seuns en almal wat aan hom behoort het, en hulle het gegaan en by BetEl gekom volgens die Woord van JaHWeH.
3 Jakob was negeâenânegentig jaar oud toe hy opgegaan het na BetEl, en Jakob en sy seuns, en al die mense wat by hom was, het in BetEl in Lus (GenĂ©sis28:19) gebly, en hy het daar ân altaar vir JaHWeH gebou wat aan hom verskyn het, en Jakob en sy seuns het ses maande in BetEl gebly.
4 In daardie tyd het Debora, die dogter van Us, die kinderoppasser van Rebekka, wat by Jakob was, gesterf en Jakob het haar onderkant BetEl onder ân eikeboom wat daar was, begrawe.
5 En Rebekka, die dogter van BetuEl, die moeder van Jakob, het ook daardie tyd gesterf in Hebron, dieselfde as KirjatâArba (GenĂ©sis23:2), en sy is begrawe in die spelonk van MagpĂ©la wat Abraham van die kinders van Het gekoop het.
6 En die lewe van Rebekka was eenhonderd-drie-en-dertig jaar en sy het gesterf. En toe Jakob hoor dat sy moeder Rebekka dood is, het hy bitterlik geween oor sy moeder en hy het ân groot roubeklag vir haar gemaak, en vir Debora die kinderoppasser onder die eikeboom, en hy het die naam van daardie plek AllonâBagut gegee.
7 Laban, die Siriër, het in daardie dae gesterf, want Elohim het hom gestraf omdat hy die ooreenkoms wat tussen hom en Jakob was, verbreek het.
8 Jakob was ân honderd jaar oud toe JaHWeH aan hom verskyn het, en hom geseĂ«n het en hom JisraEl genoem het en Ragel, die vrou van Jakob, het in daardie dae swanger geword.
9 In daardie tyd het Jakob en almal wat aan hom behoort het van BetEl gereis na sy vader se huis, na Hebron.
10 En terwyl hulle op pad was, en dit was nog maar ân klein entjie na Efrat, het Ragel ân seun gebaar, en sy het moeilik geboorte gegee en sy het gesterf. (GenĂ©sis35:16)
11 Jakob het haar onderweg na Efrat begrawe, wat Betlehem is. En hy het ân gedenksteen op haar graf opgerig, wat tot vandag daar is; en die dae van Ragel was vyfâenâveertig jaar en sy het gesterwe. (GenĂ©sis35:17,20)
12 En Jakob het die seun wat vir hom gebore is, wat Ragel vir hom gebaar het, Benjamin genoem, want hy is vir hom gebore in die Adamah [die adamiet se Aarde] aan die regterkant.
13 Dit was na die dood van Ragel dat Jakob sy tent opgeslaan het in die tent van haar diensmaagd, Bilha. (Genésis29:29)
14 En Ruben was jaloers daaroor oor sy moeder, Lea, en hy was vervul met woede en hy het in woede opgestaan en ingegaan in die tent van Bilha en hy het met sy vader se byvrou gemeenskap gehad. (Genésis49:4)
15 In daardie tyd is die gedeelte van die geboortereg, saam met die koninklike en priesterlike ampte van die seuns van Ruben weggeneem, want hy het sy vader se bed geskend, en die geboortereg is aan JÎWsef gegee, die koninklike amp aan JeHûWdah, en die priesterskap aan Levi omdat Ruben sy vader se bed besoedel het.
16 En hierdie is die geslagte van Jakob wat vir hom in PaddanâAram gebore is, en die seuns van Jakob was twaalf.
17 Die seuns van Lea was: Ruben, die eersgeborene van Jakob, en SĂmeon, Levi, JeHĂ»Wdah, Issaskar, SĂ©bulon en hulle suster Dina; en die seuns van Ragel was JĂŽWsef en Benjamin.
18 Die seuns van Silpa, die diensmaagd van Lea, was: Gad en Aser, en die seuns van Bilha, die diensmaagd van Ragel, was: Dan en NĂĄftali. Hierdie is die seuns van Jakob wat vir hom gebore is in Paddan-Aram.
19 Jakob en sy seuns en almal wat aan hom behoort het, het gereis en by Mamre gekom, wat KirjatâArba is, dit is in Hebron waar Abraham en Isak gewoon het. En Jakob met sy seuns en almal wat aan hom behoort het, het by sy vader in Hebron gewoon.
20 Sy broer Esau en sy seuns en almal wat aan hom behoort het, het na die Aarde van SeĂŻr gegaan en daar gewoon, en het besittings gehad in die Aarde van SeĂŻr en die kinders van Esau was vrugbaar en het buiten-gewoon vermeerder in die Aarde van SeĂŻr.
21 En hier is die geslagte van Esau wat vir hom gebore is in die Aarde van KanaÀn en Esau het vyf seuns gehad.
22 En Ada het vir Esau gebaar sy eersgeborene, EliFaz, en sy het ook vir hom gebaar Rebel. En OholibĂĄma het vir hom gebaar Jehus, JĂĄelam en Korag.
23 Hierdie is die kinders van Esau wat vir hom gebore is in die Aarde van KanaÀn: en die seuns van EliFaz, die seun van Esau, was: Teman, Omar, Sefo, Gåetam, Kenas en Amalek. En die seuns van ReuEl was: Nahat, Serag, Samma en Missa.
24 En die seuns van Jehus was Timna, Alwa, Jetet; en die seuns van JĂĄelam was Ala, Pinor en Kenas.
25 En die seuns van Korag was Teman, Mibsar, Magdiel en Eram; hierdie is die geslagte van die seuns van Esau volgens hulle stamhoofde in die Aarde van SeĂŻr.
26 En hier is die name van die seuns van SeĂŻr, die Horiet, van die Aarde van SeĂŻr: Lotan, Sobal, Sibeon, Ana, Dison, Eser en Disan, en wat sewe seuns is.
27 Die kinders van Lotan was Hori, Hemam en hulle suster Timna. Dit was Timna wat na Jakob en sy seuns gekom het en hulle wou nie na haar luister nie, en sy het gegaan en ân byvrou geword vir EliFaz, die seun van Esau, en sy het vir hom Amalek gebaar.
28 En die seuns van Sobal was: Alwan, Manåhat, Ebal, Sefo en Onam. En die seuns van Sibeon was Aja en Ana, dit was dié Ana wat die Jemim [warm Fonteine] in die wildernis gevind het toe hy die esels van Sibeon, sy vader, gevoer het.
29 Terwyl hy sy vader se esels gevoer het, het hy hulle na die wildernis gelei op verskillende tye om hulle te laat wei.
30 En daar was ân dag wat hy hulle na een van die wildernisse toe gebring het op die seestrand, teenoor die woesteny van die mense. En kyk, terwyl hy hulle gevoer het, het ân hewige storm van die anderkant van die see gekom en oor die esels wat daar geĂ«et het gekom, en hulle het almal stilgestaan.
31 En agterna het omtrent eenhonderd-enâtwintig groot en verskriklike diere uit die wildernis anderkant die see gekom en hulle het almal na die plek gekom waar die esels was en hulle het hulle daar versamel.
32 En daardie diere, van hulle middel onder toe, was in die vorm van die kinders van die adam, en van hulle middel boontoe het sommige soos bere gelyk en sommige die voorkoms van keefas (langstert ape) met sterte agter, hulle wat van tussen hulle skouers af tot op die grond gereik het, soos die sterte van die dugeefat (amfibiese diere) en hulle het op daardie esels gery en het hulle weggelei en hulle is tot vandag toe nog weg.
33 Een van hierdie diere het Ana genader en het hom met sy stert neergevel en toe van daardie plek gevlug.
34 En toe hy dit sien, was hy besonder bang vir sy lewe en hy het gevlug en ontsnap na die stad.
35 En hy het aan sy seuns en broers alles vertel wat met hom gebeur het en baie manne het die esels gaan soek en kon hulle nie vind nie, en Ana en sy broers het van daardie dag af nie meer na daardie plek toe gegaan nie, want hulle was baie bevrees vir hulle lewens.
36 Die kinders van Ana, die seun van Seïr, was Dison en sy suster Oholibåma. En die kinders van Dison was Hemdan, Esban, Jitran en Keran. En die kinders van Eser was Bilhan, SaÀwan en Akan. En die kinders van Disan was Us en Aran.
37 Dit is die families van die kinders van SeĂŻr die Horiet, volgens die stamhoofde in die Aarde van SeĂŻr.
38 Esau en sy kinders het gewoon in die Aarde van Seïr, die Horiet, die inwoners van die land, en hulle het besittings in haar gehad en was vrugbaar en het buitengewoon vermeerder. En Jakob en sy kinders en almal wat aan hom behoort het, het by sy vader, Isak, gewoon in die Aarde van KanaÀn soos JaHWeH aan Abraham, hulle vader, beveel het.
JisraEl slag die KanaÀniete
1 IN die eenhonderd-en-vyfde jaar in die lewe van Jakob, dit is die negende jaar wat Jakob en sy kinders in KanaĂ€n gewoon het, het hy van Paddanâ Aram gekom.
2 In daardie dae het Jakob met sy kinders van Hebron gereis en hulle het teruggekeer na die stad van Sigem, hulle en almal wat aan hulle behoort het, en hulle het daar gewoon, want die kinders van Jakob het goeie en vet weiveld vir hulle beeste verkry in die stad van Sigem, die stad van Sigem was teen daardie tyd herbou en in haar was omtrent driehonderd manne en vroue.
3 Jakob en sy kinders en almal wat aan hom behoort het, het op die grond gewoon wat Jakob van Hemor, die vader van Sigem, gekoop het toe hy van Paddam-Aram af gekom het voordat SĂmeon en Levi die stad verslaan het.
4 Al daardie konings van die KanaÀniete en Amoriete wat die stad van Sigem omsingel het, het gehoor dat die seuns van Jakob weer eens na Sigem gekom het en daar gewoon het.
5 En hulle het gesĂȘ: Sal die seuns van Jakob, die HebreĂ«r, weer na die stad kom en in haar woon nadat hulle die inwoners verslaan en uitgedryf het? Sal hulle nou terugkeer en ook diĂ© wat in die stad woon, uitdryf of hulle verslaan?
6 En al die konings van KanaÀn het weer versamel en hulle het saamgetrek om oorlog te maak teen Jakob en sy seuns.
7 JaâSjub, die koning van Tapnag, het ook boodskappe gestuur na die naburige konings, na Elan, die koning van GaĂ€s, en na Huri, die koning van Silo, en na Paraton, die koning van Gasar, en na Susi, die koning van Sarton, en na Laban, die koning van BetâHoron en na Sjabir, die koning van Otnama, en hy het gesĂȘ:
8 Kom na my toe en staan my by en laat ons Jakob verslaan, die Hebreër en sy seuns en almal wat aan hom behoort, want hulle het weer na Sigem gekom om haar in besit te neem en die inwoners te verslaan soos tevore.
9 En al hierdie konings het saamgetrek en hulle het gekom met al hulle leërs, buitengewoon talryke mense soos die sand op die seestrand en hulle was almal oorkant Tapnag.
10 JaâSjub, koning van Tapnag, het uitgegaan na hulle met sy hele strydmag en hy het saam met hulle kamp opgeslaan teenoor Tapnag buitekant die stad. En al hierdie konings het hulle verdeel in sewe afdelings wat beteken het dat daar sewe leĂ«rs was teen die seuns van Jakob.
11 Hulle het ân verklaring aan Jakob en sy seuns gestuur en gesĂȘ: Kom julle almal te voorskyn sodat ons samesprekings kan voer op die vlakte en wraak kan neem oor die manne van Sigem wat julle in hulle stad verslaan het. En nou kom julle weer terug na Sigem en woon daar om die inwoners soos tevore te verslaan.
12 En die seuns van Jakob het dit gehoor en hulle woede het ontvlam, hulle was verskriklik kwaad oor die woorde van die konings van KanaÀn. En tien van die seuns van Jakob het hulle gehaas en opgestaan en elkeen het oorlogswapens omgord; en daar was eenhonderd-en-twee van hulle dienaars saam met hulle toegerus en uitgerus in oorlogsdrag.
13 En al hierdie manne, die seuns van Jakob saam met hulle dienaars, het na die konings gegaan en Jakob hulle vader was by hulle en hulle het almal op die heuwel van Sigem gestaan.
14 Jakob het tot JaHWeH gebid vir sy seuns en hy het sy hande uitgesteek na JaHWeH en gesĂȘ, O Elohim, U is ân Almagtige El, U is ons Vader, U het ons geformeer en ons is die werke van U Hande, Ek bid U, verlos my seuns deur U Barmhartigheid uit die hande van hul vyande wat op hierdie dag teen hulle kom veg. En red hulle uit hulle hande, want in U Hand is Krag en Mag, om min uit baie te red.
15 En gee aan my seuns, U dienaars, sterkte van hart en mag om teen hul vyande te veg, om hulle te onderwerp, en laat hulle vyande voor hulle val en laat nie toe dat my seuns en hulle dienaars sterf deur die hande van die kinders van KanaÀn nie.
16 Maar as dit goed lyk in U OĂ« om die lewens van my seuns en hulle dienaars weg te neem, neem hulle in U Barmhartigheid deur die hande van U Boodskappers dat hulle nie op hierdie dag sterf deur die hande van die konings van die Amoriete nie.
17 En toe Jakob klaar gebid het tot JaHWeH, het die Aarde uit sy plek geskud en die son het verduister en al daardie konings was beangs en ân groot verwarring het oor hulle gekom.
18 JaHWeH het die gebed van Jakob verhoor en JaHWeH het vrees en ontsag in die harte van al die konings en hulle leërs vir die seuns van Jakob afgedruk.
19 Want JaHWeH het hulle die geluid van strydwaens laat hoor en die geluid van magtige perde laat hoor vanaf die seuns van Jakob en die geluid van ân groot leĂ«rmag wat hulle vergesel.
20 Die konings was paniekbevange vir die seuns van Jakob, en terwyl hulle in hulle kwartiere gestaan het, het die seuns van Jakob hulle genader met eenhonderd-en-twaalf man, met ân groot en harde geskreeu.
21 En toe die konings sien dat die seuns van Jakob na hulle in opmars is, was hulle nog meer paniekbevange en hulle wou terugval voor die seuns van Jakob soos die eerste keer, want hulle wou nie teen hulle veg nie.
22 Maar hulle het nie teruggeval nie en gesĂȘ: Dit sal ân skande vir ons wees om twee keer terug te val voor die HebreĂ«rs.
23 Die seuns van Jakob het naby gekom en opgemarsjeer teen al hierdie konings en hulle leĂ«rmagte, en hulle het gesien, en kyk, dit was ân baie, magtige skare, talryk soos die sand van die see.
24 En die seuns van Jakob het tot JaHWeH geroep en gesĂȘ: Help ons, O JaHWeH, help ons en antwoord ons, want ons vertrou U en laat ons nie sterf deur die hand van hierdie onbesnede manne wat op hierdie dag teen ons gekom het nie.
25 Die seuns van Jakob het hulle oorlogswapens omgord en elkeen het sy skild geneem en sy spies en hulle het opgeruk vir die stryd.
26 En JeHûWdah, die seun van Jakob, het voor sy broers uitgehardloop en tien van sy diensknegte saam met hom, en hy het op die konings afgestorm.
27 JaâSjub, koning van Tapnag, het ook met sy leĂ«rmag eerste vorentoe gegaan na JeHĂ»Wdah en JeHĂ»Wdah het gesien dat JaâSjub en sy leĂ«rmag op pad is na hom toe, en JeHĂ»Wdah se toorn het ontvlam en sy woede het in hom gebrand en hy het nader gegaan om stryd te voer, en JeHĂ»Wdah het sy siel gegee om te sterf.
28 JaâSjub en sy hele leĂ«rmag was op pad na JeHĂ»Wdah, en hy het op ân baie sterk en kragtige perd gery. JaâSjub was ân baie dapper man bedek met yster en geelkoper van kop tot tone.
29 En terwyl hy op die perd was, het hy met beide hande pyle geskiet vorentoe en agtertoe, soos sy gewoonte was in al sy gevegte, en hy het nooit die teiken gemis waarheen hy sy pyle gemik het nie.
30 Toe JaâSjub kom om teen JeHĂ»Wdah te veg en baie pyle na JeHĂ»Wdah geskiet het, het JaHWeH die hande van JaâSjub gebind en al die pyle wat hy geskiet het, het na sy eie manne terug gespring.
31 En nieteenstaande dit, het JaâSjub voor gejaag na JeHĂ»Wdah om hom uit te daag met pyle, maar die afstand tussen hulle was omtrent vyftien treĂ«, en toe JeHĂ»Wdah sien hoe JaâSjub pyle na hom skiet, het hy op hom afgehardloop met sy deur woede opgewerkte mag.
32 JeHĂ»Wdah het ân groot klip van die grond af opgetel, die gewig was omtrent sestig sikkels en JeHĂ»Wdah het na JaâSjub gehardloop en hom met die klip op sy skild getref en JaâSjub was bedwelm deur die hou en het van sy perd op die grond geval.
33 Die skild het uit JaâSjub se hand gespat en deur die krag van die hou het dit omtrent sewe treĂ« ver geskiet en die skild het voor die tweede leĂ«r geval.
34 Die konings wat saam met JaâSjub gekom het, het van ver af die krag in JeHĂ»Wdah, die seun van Jakob, gesien en wat hy aan JaâSjub gedoen het en hulle was verskriklik bang vir JeHĂ»Wdah.
35 Hulle het naby JaâSjub se kamp versamel en sy verwarring gesien en JeHĂ»Wdah het sy swaard uitgetrek en twee-en-veertig man van die leĂ«r van Ja-Sjub verslaan. JaâSjub se hele leĂ«r het voor JeHĂ»Wdah gevlug en geen man het teen JeHĂ»Wdah gestaan nie en hulle het JaâSjub verlaat en weggevlug van hom af en JaâSjub was steeds uitgestrek op die grond.
36 Toe JaâSjub sien dat al die manne van hom af weggevlug het, het hy hom gehaas en met angs teen JeHĂ»Wdah orent gekom en op sy bene teenoor JeHĂ»Wdah gestaan.
37 JaâSjub het ân enkele stryd met JeHĂ»Wdah gevoer, skild teen skild en Ja-Sjub se manne het almal gevlug, want hulle was baie bang vir JeHĂ»Wdah.
38 JaâSjub het sy spies in sy hand geneem om JeHĂ»Wdah op sy kop te tref, maar JeHĂ»Wdah het sy skild vinnig oor sy kop gesit teen JaâSjub se spies, sodat die skild die hou van JaâSjub ontvang het en die skild het in twee gekloof.
39 Toe JeHĂ»Wdah sien dat sy skild gekloof was, het hy haastig sy swaard uitgetrek en JaâSjub op sy enkels gekap en sy voete afgesny sodat hy op die grond geval het en die spies het uit sy hand geval.
40 En JeHĂ»Wdah het vinnig JaâSjub se spies opgetel, waarmee hy sy kop afgesny het en langs sy enkels gegooi het.
41 Toe die seuns van Jakob sien wat JeHĂ»Wdah aan JaâSjub gedoen het, het hulle almal onder die ander konings se leĂ«rs ingestorm en die seuns van Jakob het geveg teen die leĂ«r van JaâSjub en die leĂ«rs van al die konings wat daar was.
42 En die seuns van Jakob het vyftienduisend van hulle manne laat val en hulle het hulle geslaan asof hulle pampoene sny en die res het vir hulle lewens gevlug.
43 JeHĂ»Wdah het nog altyd by die liggaam van JaâSjub gestaan en het JaâSjub van sy harnas gestroop.
44 En JeHĂ»Wdah het ook die yster en geelkoper van JaâSjub verwyder en kyk, nege manne van die owerstes van Ja-Sjub het nader gekom om teen JeHĂ»Wdah te veg.
45 JeHĂ»Wdah het hom gehaas en ân klip van die grond af opgetel en daarmee het hy een oor die kop geslaan en sy skedel het gekraak en sy liggaam het van die perd afgeval op die grond.
46 Die agt owerstes wat oorgebly het en die krag van JeHûWdah gesien het, was baie bang en hulle het gevlug. JeHûWdah met sy tien manne het hulle gevolg, en het hulle ingehaal en hulle verslaan.
47 Die seuns van Jakob was steeds besig om die leërs van die konings te verslaan en hulle het baie van hulle doodgemaak, maar daardie konings het waaghalsig met hulle owerstes bly staan en hulle het nie teruggeval uit hulle plekke nie. En hulle het uitgeroep teen dié van hulle leërs wat voor die seuns van Jakob gevlug het, maar niemand wou na hulle luister nie, want hulle het vir hulle lewens gevrees en dat hulle sou sterf.
48 En al die seuns van Jakob het, nadat hulle die leĂ«rs van die konings verslaan het, teruggekom en voor JeHĂ»Wdah gekom en JeHĂ»Wdah was nog besig met die agt owerstes van JaâSjub om hulle kledingstukke af te stroop.
49 En Levi het Elon, die koning van GaÀs, sien naderkom na hom met sy veertien owerstes om hom aan te val, maar Levi het dit nie vir seker geweet nie.
50 Elon het met sy owerstes nadergekom en Levi het omgekyk en gesien dat daar ân stryd agter hom aan die gang was. En Levi het met twaalf van sy diensknegte gehardloop en hulle het teruggegaan en Elon en sy owerstes met die skerpte van die swaard verslaan.
Twee stede, Gasar en Sarton, word verwoes.
1Â EN Ihuri, koning van Silo, het nadergekom om Elon te help en hy het Jakob genader. Toe het Jakob sy boog, wat in sy hande was, gespan en hy het Ihuri met ân pyl getref wat sy dood veroorsaak het.
2 Toe Ihuri, koning van Silo, dood is, het die vier oorblywende konings met die res van hulle owerstes gevlug van hulle poste af en hulle het probeer om terug te trek en gesĂȘ: Ons het niks meer krag teen die HebreĂ«rs nadat hulle drie van ons konings doodgemaak het saam met hulle owerstes wat sterker as ons was nie.
3 Toe die seuns van Jakob sien dat die oorblywende konings van hulle posisie padgee, het hulle hul agtervolg. Jakob het ook van die heuwel van Sigem afgekom vanwaar hy gestaan het en hulle het die konings agtervolg en hulle het hul genader met hulle diensknegte.
4 Toe die konings en die owerstes met die res van hulle leërs sien dat die seuns van Jakob aankom, het hulle vir hulle lewens gevrees en gevlug totdat hulle die stad van Gasar bereik het.
5 Die seuns van Jakob het hulle agtervolg tot by die poorte van die stad van Gasar, en hulle het ân groot slagting onder die konings en hulle leĂ«rs veroorsaak, omtrent vierduisend man. En terwyl hulle die leĂ«rs van die konings verslaan het, was Jakob besig met sy boog, want hy het homself beperk tot die doodmaak van die konings en hy het hulle almal doodgemaak.
6 Hy het Paraton, koning van Gasar, by die poorte van die stad doodgemaak en hy het daarna Sususi, die koning van Sarton en Laban, die koning van BetâHoron en Sabir, die koning van Magnyma ook met pyle doodgemaak, ân pyl vir elkeen van hulle en hulle het gesterf.
7 Toe die seuns van Jakob sien dat al die konings dood was en dat hulle verbrokkel en teruggeval het, het hulle die stryd voortgesit voor die poorte van Gasar en hulle het nog vierhonderd van hulle manne verslaan.
8 Drie manne van die diensknegte van Jakob het in die stryd geval, en toe JeHûWdah sien dat drie van sy diensknegte gedood is, was hy baie hartseer en sy woede het in hom gebrand teen die Amoriete.
9 Al die manne wat oorgebly het van die leërs van die konings was baie bevrees vir hulle lewens en hulle het gehardloop en die poorte in die mure van die stad, Gasar, gebreek; almal het die stad ingegaan vir veiligheid.
10 Hulle het hulle binne-in die stad van Gasar versteek, want die stad van Gasar was baie groot en uitgestrek. En toe al die leërs by die stad ingegaan het, het die seuns van Jakob hulle agterna gesit na die stad toe.
11 En vier magtige manne met baie ondervinding van oorlogstryd, het uit die stad gegaan en teen die ingang na die stad met ontblote swaarde en spiese in hulle hande gestaan en hulle het teenoor die seuns van Jakob stelling ingeneem en hulle wou hulle nie die stad laat binne kom nie.
12 NĂĄftali het tussen hulle ingestorm en met sy swaard twee van hulle gedood en hulle koppe met een hou afgekap.
13 En hy het na die ander twee gedraai, en kyk, hulle het gevlug en hy het hulle agtervolg, hulle ingehaal, hulle verslaan en hulle doodgemaak.
14 Die seuns van Jakob het by die stad gekom, en kyk, daar was nog ân muur binne die stad en hulle het na die poorte in die muur gesoek, maar kon dit nie vind nie. En JeHĂ»Wdah het boâop die muur gespring en SĂmeon en Levi het hom gevolg en hulle drie het van die muur afgeklim in die stad.
15 En SĂmeon en Levi het al die mans wat in die stad na veiligheid gehardloop het, asook die inwoners van die stad met hulle vroue en kleintjies, verslaan met die skerpte van die swaard. En die gekerm van die stad het omhoog na die Hemele gestyg.
16 Dan en NĂĄftali het op die muur gespring om te kyk wat die rede vir die geweeklaag was, want die seuns van Jakob was angstig oor hulle broers. Hulle het die inwoners van die stad hoor praat met ân geween en gesmeek en hulle het gesĂȘ: Neem alles wat ons besit in die stad en gaan weg, moet ons net nie doodmaak nie.
17 En toe JeHĂ»Wdah, SĂmeon en Levi ophou om die inwoners van die stad te dood, het hulle op die muur geklim en na Dan en NĂĄftali, wat op die muur was, geroep en ook na die res van hulle broers. SĂmeon en Levi het hulle vertel waar die ingang na die stad is en al die seuns van Jakob het gekom om die buit te haal.
18 Die seuns van Jakob het die buit van die stad van Gasar, die vee en kleinvee en die besittings geneem. Hulle het alles geneem wat as buit geneem kon word en het daardie dag weggegaan van die stad af.
19 Die volgende dag het die seuns van Jakob na Sarton gegaan, want hulle het gehoor dat die manne van Sarton wat in die stad agtergebly het, besig was om bymekaar te kom om teen hulle te veg omdat hulle die koning doodgemaak het. Sarton was ân baie hoĂ« en versterkte stad en sy het ân breĂ« skansmuur rondom die stad gehad.
20 Die hoogte van die skansmuur was omtrent vyftig voorarm en sy breedte veertig voorarm en daar was geen plek om die stad binne te gaan as gevolg van die skansmuur nie. En die seuns van Jakob het die skansmuur van die stad gesien en hulle het ân ingang in haar gesoek, maar kon dit nie vind nie.
21 Want die ingang was aan die agterkant en elke man wat graag by die stad wou ingaan, het daardie pad gebruik en reg rondom die hele stad gegaan en daarna kon hy by die stad ingaan.
22 Toe die seuns van Jakob sien dat hulle nie die ingang na die stad kon vind nie, het hulle woede grootliks ontvlam en die inwoners van die stad wat gesien het dat die seuns van Jakob aankom na hulle toe, was baie bang vir hulle, want hulle het van hulle krag gehoor en wat hulle aan Gasar gedoen het.
23 Die inwoners van die stad van Sarton kon nie uitgaan na die seuns van Jakob nadat hulle in die stad versamel het om teen hulle te veg nie, uit vrees dat hulle daardeur in die stad sou inkom, maar toe hulle sien dat hulle aankom na hulle toe, was hulle baie bang vir hulle, want hulle het gehoor van hulle krag en wat hulle aan Gasar gedoen het.
24 Dus het die inwoners van Sarton vinnig die brug op die pad na die stad weggevat uit sy plek, voordat die seuns van Jakob kom, en hulle het dit in die stad gebring.
25 Die seuns van Jakob het gekom en die ingang na die stad gesoek, en hulle kon dit nie vind nie. En die inwoners van die stad het boâop die muur geklim en gesien, en kyk, die seuns van Jakob het gesoek na ân ingang tot die stad.
26 Die inwoners van die stad het die seuns van Jakob bo van die muur af verwyt en hulle het hulle vervloek. En die seuns van Jakob het die verwyte gehoor en was baie vertoorn en hulle woede het in hulle gebrand.
27 En die seuns van Jakob is deur hulle uitgelok, en hulle het almal opgestaan en boâoor die skansmuur gespring met die sterkte van hulle krag en met hulle mag is hulle oor die veertig voorarm breedte van die skansmuur.
28 Toe hulle oor die skansmuur is, het hulle by die muur van die stad gestaan en het al die poorte van die stad gesluit gevind met ysterhekke.
29 Die seuns van Jakob het naby daaraan gekom om die hekke van die stad oop te breek, maar die inwoners het hulle nie toegelaat nie, want hulle het bo van die muur af klippe gegooi en pyle op hulle geskiet.
30 Die aantal mense wat boâop die muur was, was omtrent vierhonderd man. En toe die seuns van Jakob sien dat die manne van die stad hulle nie gaan toelaat om die hekke van die stad oop te maak nie, het hulle gespring en opgeklim na die bokant van die muur en JeHĂ»Wdah het eerste opgegaan by die oostelike gedeelte van die stad.
31 Gad en Aser het nĂĄ hom na die westelike hoek van die stad gegaan en SĂmeon en Levi na die noorde en Dan en Ruben na die suide.
32 En die manne wat boâop die muur was, die inwoners van die stad, toe hulle sien dat die seuns van Jakob opkom na hulle toe, het hulle almal gevlug en afgeklim in die stad en hulle het weggekruip binneâin die stad.
33 En Issaskar en NĂĄftali wat by die muur gebly het, het gekom en die hekke gebreek en hulle het ân vuur aangesteek by die hekke van die stad sodat die yster gesmelt het. En al die seuns van Jakob het in die stad gekom, hulle en al hulle manne, en hulle het met die inwoners van die stad van Sarton geveg en hulle het almal met die skerpte van die swaard oorwin en geen man het voor hulle bly staan nie.
34 Omtrent tweehonderd man het uit die stad gevlug en almal het gegaan en hulleself verskuil in ân sekere toring in die stad. En JeHĂ»Wdah het hulle na die toring agtervolg en dit afgebreek, en dit het op die manne geval en hulle het almal gesterf.
35 En die seuns van Jakob het opgegaan na die dak van daardie toring en hulle het gesien, en kyk, daar was nog ân sterk en hoĂ« toring op ân afstand in die stad en die bokant daarvan het tot aan die Hemele gereik [Figuurlike uitdrukking in Hebreeus om groot hoogte aan te dui. (GenĂ©sis11:4). En die seuns van Jakob het vinnig afgeklim en met al hulle manne na die toring gegaan en dit gevul gevind met omtrent driehonderd manne, vroue en kleintjies.
36 En die seuns van Jakob het ân groot slagting begin onder daardie manne in die toring en hulle het wegge-hardloop en van hulle weggevlug.
37 SĂmeon en Levi het hulle agtervolg, toe twaalf magtige en dapper manne na hulle uitkom uit die plek waar hulle hul verskuil het.
38 Daardie twaalf manne het ân groot stryd gevoer teen SĂmeon en Levi en SĂmeon en Levi kon nie die oorhand oor hulle kry nie. En daardie manne het die skilde van SĂmeon en Levi gebreek en een van hulle het na Levi se kop geslaan met sy swaard. Toe Levi vinnig sy hand teen sy kop sit, want hy was bang vir die swaard, het die swaard Levi se hand getref en byna Levi se hand afgekap.
39 Levi het die swaard van die dapper man in sy hand gegryp en haar met geweld by die man afgeneem en daarmee het hy na die kop van die sterk man geslaan en sy kop afgekap.
40 En elf man het nadergekom om met Levi te veg, want hulle het gesien dat een van hulle dood is. En die seuns van Jakob het geveg, maar die seuns van Jakob kon hulle nie oorwin nie, want daardie manne was baie sterk.
41 Toe die seuns van Jakob sien dat hulle hul nie gaan oorwin nie, het SĂmeon hard en geweldig gegil en die elf sterk manne is oorbluf deur die geluid van SĂmeon se gil.
42 En JeHĂ»Wdah het op ân afstand SĂmeon se stem in sy gil herken en NĂĄftali en JeHĂ»Wdah het met hulle skilde na SĂmeon en Levi gehardloop en het hulle gevind waar hulle teen daardie sterk manne geveg het en hulle kon hulle nie oorwin nie omdat hulle skilde gebreek was.
43 NĂĄftali het gesien dat die skilde van SĂmeon en Levi gebreek was en hy het twee skilde van sy diensknegte geneem en dit na SĂmeon en Levi gebring.
44 SĂmeon, Levi en JeHĂ»Wdah het daardie dag al drie teen die elf sterk manne geveg tot sononder, maar hulle kon hulle nie oorwin nie.
45 En dit is aan Jakob vertel, en hy was baie bedroef en hy het tot die Almagtige gebid en hy en NĂĄftali sy seun het teen die sterk manne opgetrek.
46 Jakob het nader gegaan en sy boog gespan en naby die sterk manne gekom en het drie van hulle met die boog verslaan. En die oorblywende agt het omgedraai, en kyk, die oorlog het voor en agter teen hulle gewoed en hulle het gevrees vir hulle lewens en kon nie voor die seuns van Jakob staan nie en hulle het van hulle weggevlug.
47 In hulle vlug het hulle Dan en Aser teëgekom wat na hulle op pad was en hulle het skielik op hulle toegeslaan en met hulle geveg en twee van hulle verslaan. En JeHûWdah en sy broers het hulle agtervolg en hulle het die res van hulle verslaan en hulle doodgemaak.
48 En al die seuns van Jakob het teruggekeer en deur die stad gestap en gesoek of hulle enige mans kon kry. En hulle het omtrent twintig jong manne in ân grot in die stad gekry en Gad en Aser het hulle almal doodgemaak. En Dan en NĂĄftali het op die res van die manne afgekom wat gevlug en ontsnap het van die tweede toring en het hulle almal doodgemaak.
49 Die seuns van Jakob het al die inwoners van die stad van Sarton doodgemaak, maar die vroue en kinders het hulle in die stad gelos en hulle nie doodgemaak nie.
50 En al die inwoners van die stad van Sarton was sterk manne, een van hulle sou ân duisend agtervolg en twee van hulle sou nie vlug vir tienduisend ander manne nie.
51 Die seuns van Jakob het al die inwoners van die stad van Sarton doodgemaak deur die skerpte van die swaard sodat niemand teen hulle kon opstaan nie en hulle het die vroue in die stad gelos.
52 En die seuns van Jakob het al die buit van die stad geneem en het buitgemaak wat hulle begeer het, en hulle het vee en kleinvee en besittings uit die stad geneem. Die seuns van Jakob het aan Sarton en sy inwoners gedoen net soos hulle met Gasar en sy inwoners gedoen het en hulle het omgedraai en weggegaan.
JisraEl verslaan die stad GaÀs.
1 TOE die seuns van Jakob uit die stad van Sarton gaan, het hulle omtrent tweehonderd voorarm gevorder toe hulle die inwoners van Tapnag teëkom op pad na hulle, want hulle het uitgegaan om met hulle te veg, omdat hulle die koning van Tapnag en al sy manne doodgemaak het.
2 Dus het almal wat oorgebly het in die stad van Tapnag uitgetrek om te veg teen die seuns van Jakob en hulle wou die roof en die buit wat hulle van Gasar en Sarton geneem het, terugneem.
3 En die res van die manne van Tapnag het op daardie plek geveg met die seuns van Jakob en die seuns van Jakob het hulle verslaan. En hulle het voor hulle uitgevlug en hulle het hulle agtervolg tot by die stad van Arbelan en hulle het almal voor die seuns van Jakob geval.
4 Die seuns van Jakob het teruggekeer en by Tapnag gekom om die buit uit Tapnag te neem. En toe hulle by Tapnag kom, het hulle gehoor dat die mense van Arbelan uitgetrek het om hulle te keer sodat die buit van hulle broers gered kon word. Die seuns van Jakob het tien van hulle manne in Tapnag gelaat om die stad te plunder, en hulle het uitgetrek teen die mense van Arbelan.
5 Die manne van Arbelan het saam met hulle vroue uitgetrek om teen die seuns van Jakob te veg, want hulle vroue was geoefen in oorlogvoering en hulle het uitgetrek, omtrent vierhonderd manne en vroue.
6 En al die seuns van Jakob het met ân luide stem geskreeu en hulle het almal na die inwoners van Arbelan gehardloop met ân groot en verskriklike stem.
7 Die inwoners van Arbelan het die lawaai van die geskreeu van die seuns van Jakob gehoor en hulle gebrul soos die rumoer van leeus en soos die gebulder van die see en sy branders.
8 En vrees en angs het van hulle harte besit geneem omdat dit die seuns van Jakob is en hulle was verskriklik bang vir hulle. En hulle het teruggeval en het voor hulle die stad ingevlug en die seuns van Jakob het hulle tot by die poort van die stad gevolg en in die stad op hulle afgekom.
9 Die seuns van Jakob het met hulle in die stad geveg en al hulle vroue het geslinger* teen die seuns van Jakob [*om te veg met ân slingervel], en die stryd het tussen hulle gewoed, die hele dag lank tot die aand toe.
10 En die seuns van Jakob kon hulle nie oorwin nie, en die seuns van Jakob het amper gesneuwel in daardie stryd. En die seuns van Jakob het uitgeroep tot JaHWeH en hulle krag het teen die aand baie vermeerder en die seuns van Jakob het al die inwoners van Arbelan doodgemaak deur die skerpte van die swaard, mans, vroue en kinders.
11 En ook die oorblyfsel van die mense wat van Sarton af gevlug het, is deur die seuns van Jakob in Arbelan doodgemaak. Die seuns van Jakob het aan Arbelan en Tapnag gedoen soos wat hulle aan Gasar en Sarton gedoen het. En toe die vroue sien dat al hulle mans dood was, het hulle op die dakke van die stad geklim en die seuns van Jakob met klippe bestook soos reën.
12 En die seuns van Jakob het hulle gehaas en die stad ingestorm en al die vroue gegryp en hulle doodgemaak deur die skerpte van die swaard. En die seuns van Jakob het al die buit en roof verower, kleinvee, kuddes en beeste.
13 En die seuns van Jakob het aan Magnyma gedoen soos aan Tapnag, soos aan Gasar en aan Silo en hulle het daarvandaan teruggekeer en weggegaan.
14 En op die vyfde dag het die seuns van Jakob gehoor dat die mense van GaÀs saamgekom het om teen hulle te veg omdat hulle hul koning verslaan het en hulle owerstes, want daar was veertien owerstes in die stad van GaÀs en die seuns van Jakob het hulle almal in die eerste geveg verslaan.
15 En die seuns van Jakob het daardie dag hulle oorlogswapens aangegord en opgetrek vir die stryd teen die inwoners van GaĂ€s, en in GaĂ€s was daar ân sterk en magtige volk van die Amoriete. En GaĂ€s was die sterkste en mees versterkte stad van al die stede van die Amoriete en sy het drie mure gehad.
16 Die seuns van Jakob het by GaĂ€s gekom, en hulle het die hekke van die stad gesluit gevind. En omtrent vyfhonderd man het boâop die buitenste muur gestaan, en mense so talryk soos die sand van die see het in ân hinderlaag buite die stad aan die agterkant van haar gelĂȘ vir die seuns van Jakob.
17 Die seuns van Jakob het nader gekom om die hekke van die stad oop te maak. En kyk, terwyl hulle nader kom, het diegene wat in ân hinderlaag aan die agterkant van die stad gelĂȘ het, uit hulle plekke gekom en die seuns van Jakob omsingel.
18 Die seuns van Jakob was vasgekeer tussen die mense van GaÀs en die geveg was beide voor en agter hulle en al die manne wat op die muur was, het klippe en pyle op hulle laat reën.
19 En JeHĂ»Wdah, toe hy sien dat die manne van GaĂ€s te moeilik word vir hulle om baas te raak, het hy ân deurdringende en geweldige skreeu gegee en al die manne van GaĂ€s was verskrik oor die geluid van JeHĂ»Wdah se gil. En manne het van die muur afgeval oor sy geweldige kreet en al diĂ© wat buite en binne die stad was, was baie bevrees vir hulle lewens.
20 En die seuns van Jakob het steeds nader gekom om die hekke van die stad te breek. Toe het die manne van GaÀs hulle van bo van die muur af met klippe en pyle bestook en het hulle laat vlug van die hekke af.
21 Die seuns van Jakob het teruggekeer teen die manne van GaÀs wat by hulle buite die stad was en hulle het hulle geweldig verslaan, soos om teen pampoene te kap en hulle kon nie staan teen die seuns van Jakob nie, want angs en vrees het hulle vasgegryp met die gil van JeHûWdah.
22 En die seuns van Jakob het al daardie manne gedood wat buite die stad was en die seuns van Jakob het nader gekom om ân ingang na die stad te vind en om onder die stad se mure te veg, maar hulle kon nie, want al die inwoners wat nog in die stad van GaĂ€s was, het die mure rondom beset sodat die seuns van Jakob dit onmoontlik gevind het om naby die stad te kom om teen hulle te veg.
23 Die seuns van Jakob het naby die een hoek gekom om by die muur te veg en die inwoners van GaÀs het klippe en pyle soos reënbuie op hulle gegooi en hulle het van onder die muur weggevlug.
24 Toe die mense van GaĂ€s wat op die muur was, sien dat die seuns van Jakob hulle nie kon oorwin van onder die muur nie, het hulle die seuns van Jakob gesmaal deur te sĂȘ:
25 Wat is verkeerd met julle in die geveg dat julle nie kan oorwin nie? Kan julle dan aan die magtige stad van GaÀs en sy inwoners doen soos julle aan die stede van die Amoriete wat nie so sterk was nie, gedoen het? Julle het dit sekerlik aan die swakkes onder ons gedoen en hulle verslaan by die ingang van die stad, want hulle het geen krag gehad nie en was beangs vir die klank van julle geskreeu.
26 En sal julle nou in staat wees om in hierdie plek te veg? Julle sal sekerlik almal hier sterf en ons sal wraak neem oor daardie stede wat julle geplunder het.
27 Die inwoners van GaÀs het die seuns van Jakob kwaai beskuldig en hulle vervloek by hulle gode, en het voortgegaan om klippe en pyle van die muur af op hulle te gooi.
28 En JeHĂ»Wdah en sy broers het die woorde van die inwoners van GaĂ€s gehoor en hulle woede het erg ontvlam en JeHĂ»Wdah was jaloers oor sy Elohey in hierdie saak en hy het uitgeroep en gesĂȘ: O JaHWeH, help, stuur hulp aan ons en ons broers.
29 En hy het ân ver ent gehardloop met al sy mag, met sy ontblote swaard in sy hand en hy het van die grond af opgespring en deur middel van sy krag, die muur uitgeklim, en sy swaard het uit sy hand geval.
30 JeHĂ»Wdah het boâop die muur uitgeroep en al die manne wat op die muur was, was verskrik en sommige het van die muur af in die stad geval en gesterf. En diĂ© wat nog op die muur was, toe hulle JeHĂ»Wdah se krag sien, was baie bang en het vir hulle lewens die stad ingevlug na veiligheid.
31 Sommiges was waagmoedig genoeg om met JeHûWdah op die muur te veg en hulle het hom amper doodgemaak toe hulle sien dat daar geen swaard in JeHûWdah se hand is nie. En hulle het gedink om hom van die muur af te gooi na sy broers. En twintig manne van die stad het gekom om hulle by te staan en hulle het JeHûWdah omring en het van oral op hom geskreeu en het nader gekom met ontblote swaarde en hulle het JeHûWdah verskrik en JeHûWdah het na sy broers geroep van die muur af.
32 Jakob en sy seuns het van onder die muur af die boog gespan en drie van die manne wat boâop die muur was, doodgemaak. En JeHĂ»Wdah het voortgegaan om te skreeu en hy het uitgeroep: My Meester help ons! My Meester, verlos ons! en hy het met ân luide stem uitgeroep boâop die muur en die geroep is op ân groot afstand gehoor.
33 En na hierdie uitroep het hy weer begin skreeu en al die manne wat JeHĂ»Wdah boâop die muur omring het, was beangs en hulle het elkeen sy swaard uit sy hand neergegooi weens die geluid van JeHĂ»Wdah se skreeu en sy bewing, en het gevlug.
34 JeHûWdah het die swaarde wat uit hulle hande geval het, geneem en JeHûWdah het met hulle geveg en het twintig van hul manne op die muur doodgemaak.
35 En omtrent tagtig manne en vroue het steeds die muur uit die stad uit bestyg en hulle almal het JeHûWdah omring en JaHWeH het die vrees vir JeHûWdah in hulle harte laat ontstaan dat hulle nie in staat was om hom te nader nie.
36 Jakob en almal wat by hom was het die boog gespan van onder die muur af en hulle het tien manne op die muur gedood en hulle het onder die muur geval voor Jakob en sy seuns.
37 Toe die mense op die muur sien dat twintig van hulle manne geval het, het hulle steeds na JeHûWdah gehardloop met ontblote swaarde, maar hulle kon hom nie nader nie, want hulle was baie beangs oor JeHûWdah se krag.
38 En een van hulle magtige manne wie se naam Arud was, het gekom om JeHĂ»Wdah op die kop te kap met sy swaard, toe JeHĂ»Wdah vinnig sy skild boâoor sy kop gesit het en die swaard het die skild getref en dit is in twee gekloof.
39 En hierdie magtige man het, nadat hy JeHûWdah getref het, vir sy lewe gevlug uit vrees vir JeHûWdah. En sy voete het op die muur gegly en hy het tussen die seuns van Jakob geval wat onder die muur was en die seuns van Jakob het hom verslaan en het hom doodgemaak.
40 En JeHûWdah se kop het gepyn van die hou van die sterk man en JeHûWdah het amper daarvan gesterf.
41 En JeHĂ»Wdah het op die muur uitgeroep vanweĂ« die pyn wat deur die hou veroorsaak is. Toe Dan hom hoor, het sy woede in hom gebrand en hy het ook opgestaan en op ân afstand gaan staan en gehardloop en van die grond af opgespring en hy het die muur uitgeklim deur sy krag aangevuur deur woede.
42 En toe Dan boâop die muur naby JeHĂ»Wdah kom, het al die manne op die muur wat teen JeHĂ»Wdah gestaan het, gevlug. Hulle het na die tweede muur gegaan en klippe en pyle na JeHĂ»Wdah en Dan gewerp vanaf die tweede muur af en probeer om hulle van die muur af te verdryf.
43 Die pyle en klippe het JeHûWdah en Dan getref en hulle is amper doodgemaak op die muur en waar Dan en JeHûWdah ook al gevlug het op die muur, is hulle van die tweede muur af aangeval deur pyle en klippe.
44 Jakob en sy seuns was steeds by die ingang van die stad onder die eerste muur en hulle kon nie hul boë span teen die inwoners van die stad nie, omdat hulle nie deur hulle gesien kon word nie, want hulle was op die tweede muur.
45 Toe Dan en JeHûWdah dit nie meer kon uithou teen die klippe en pyle wat op hulle gereën het van die tweede muur af nie, het hulle albei op die tweede muur gespring naby die inwoners van die stad. En toe die inwoners van die stad, wat op die tweede muur was, sien dat Dan en JeHûWdah na hulle kom op die tweede muur, het hulle almal uitgeroep en afgeklim na onder tussen die mure in.
46 Jakob en sy seuns het die geluid van die geskreeu van die mense van die stad gehoor en hulle was nog altyd by die ingang van die stad. En hulle was bekommerd oor Dan en JeHûWdah wat nie deur hulle gesien kon word nie, want hulle was toe op die tweede muur.
47 En NĂĄftali het opgestaan en met sy krag, opgewek deur sy woede, op die muur gespring om te sien wat die lawaai van die geskreeu veroorsaak het wat hulle in die stad gehoor het. En Issaskar en SĂ©bulon het nader gekom om die deure van die stad te breek en hulle het die hekke van die stad oopgemaak en in die stad gekom.
48 Nåftali het van die eerste muur na die tweede gespring, en het gekom om sy broers te help. En toe die inwoners van GaÀs wat op die muur was, sien dat Nåftali die derde een was wat gekom het om sy broers te help, het almal gevlug en afgeklim in die stad en Jakob en al sy seuns en al hulle jongmanne het in die stad na hulle toe gekom.
49 JeHĂ»Wdah en Dan en NĂĄftali het afgeklim van die muur in die stad en het die inwoners van die stad agtervolg. En SĂmeon en Levi was buite die stad en het nie geweet dat die hekke oop is nie. En hulle is daar teen die muur op en het afgeklim na hulle broers in die stad.
50 En die inwoners van die stad het almal afgeklim in die stad en die seuns van Jakob het uit verskillende rigtings na hulle gekom. Die stryd is gevoer van voor en van agter en die seuns van Jakob het hulle geweldig verslaan en het omtrent twintigduisend manne en vroue doodgemaak. Nie een van hulle kon staande bly teen die seuns van Jakob nie.
51 Die bloed het in oorvloed gevloei in die stad en dit was soos ân stroom water. En die bloed het gevloei soos ân waterstroom na die buitenste dele van die stad en dit het die wildernis van BetâHoron bereik.
52 En die mense van BetâHoron het die bloed op ân afstand sien vloei uit die stad van GaĂ€s en omtrent sewentig van hulle manne het gehardloop om die bloed te sien en hulle het by die plek gekom waar die bloed was.
53 Hulle het die spoor van die bloed gevolg en het by ân muur van die stad GaĂ€s gekom. En hulle het gesien dat die bloed uit die stad kom en het die geween van die inwoners van GaĂ€s gehoor, want dit het na die Hemele opgestyg. En die bloed het aanhoudend soos ân waterstroom oorvloediglik geloop.
54 En al die seuns van Jakob was steeds besig om die inwoners van GaĂ€s te dood en hulle was besig tot die aand toe, omtrent twintigduisend manne en vroue, en die mense van BetâHoron het gesĂȘ: Dit is sekerlik die werk van die HebreĂ«rs, want hulle maak steeds oorlog in al die stede van die Amoriete.
55 Daardie mense het gou na Bet-Horon gehardloop en elkeen het sy oorlogswapens geneem en geroep na al die inwoners van BetâHoron, wat ook hulle oorlogswapens aangegord het om teen die seuns van Jakob te gaan veg.
56 En toe die seuns van Jakob klaar was met die doodmaak van die inwoners van GaÀs, het hulle rondgegaan in die stad om al die dooies te stroop. En hulle het in die middel van die stad gekom en verder aan het hulle drie baie sterk manne raakgeloop en daar was geen swaard in hulle hande nie.
57 Die seuns van Jakob het by die plek gekom en die sterk manne het weggehardloop. En een van hulle het SĂ©bulon gegryp, wat hy gesien het ân jongman is, kort van gestalte, en met sy krag het hy hom teen die grond gewerp.
58 Jakob het na hom toe gehardloop met sy swaard en Jakob het hom onder sy lendene gekap en hom in twee gesny en die liggaam het op SĂ©bulon geval.
59 En die tweede een het nader gekom en het Jakob gegryp om hom teen die grond te werp en Jakob het na hom gedraai en op hom geskreeu, terwyl SĂmeon en Levi nader hardloop en hom teen die heupe gekap het met die swaard en hom na die grond laat val het.
60 En die sterk man het opgestaan van die grond af, met krag opgewek deur woede, en JeHûWdah het by hom gekom nog voordat hy behoorlik op sy voete was, en het hom op die kop gekap met sy swaard en sy kop oopgekloof en hy het gesterf.
61 Die derde sterk man het, toe hy sien dat sy makkers dood is, weggehardloop van die seuns van Jakob. En die seuns van Jakob het hom in die stad agtervolg en terwyl die sterk man gevlug het, het hy een van die inwoners se swaarde gevind en hy het omgedraai na die seuns van Jakob en hy het teen hulle met daardie swaard geveg.
62 Die sterk man het na JeHûWdah gehardloop om hom op die kop te kap met die swaard en daar was geen skild in die hand van JeHûWdah nie. En terwyl hy gemik het om hom te kap, het Nåftali sy skild geneem en het dit haastig oor JeHûWdah se kop gehou en die swaard van die sterk man het Nåftali se skild getref, en JeHûWdah het die swaard ontglip.
63 En SĂmeon en Levi het na die sterk man met hulle swaarde gehardloop en hulle het met mag na die sterk man gekap en die twee swaarde het die liggaam van die man binne gedring en dit in die lengte in twee gedeel.
64 Daardie keer het die seuns van Jakob die drie sterk manne saam met al die inwoners van GaÀs verslaan, en die dag was besig om te kwyn.
65 En die seuns van Jakob het rondgeloop in GaÀs en het al die buit in die stad geneem. Selfs die kindertjies en die vroue het hulle nie laat lewe nie en die seuns van Jakob het aan GaÀs gedoen soos wat hulle aan Sarton en Silo gedoen het.
JisraEl verslaan Bet-Horon
1 DIE seuns van Jakob het al die buit van GaÀs weggelei en in die nag die stad verlaat.
2 Hulle het uitgegaan en het opgetrek na die toring van BetâHoron en die inwoners van BetâHoron het ook na die toring gegaan om hulle te ontmoet. En in daardie nag het die seuns van Jakob teen die inwoners van BetâHoron geveg in die toring van BetâHoron.
3 Die inwoners van BetâHoron was sterk manne, een van hulle sou nie vlug vir ân duisend man nie en hulle het daardie nag op die toring geveg. En hulle geskreeu is daardie nag van ver gehoor en die grond het gebewe van hulle geskreeu.
4 En al die seuns van Jakob was bang vir die manne omdat hulle nie gewoond was om in die donker te veg nie, en hulle was baie verward. En die seuns van Jakob het tot JaHWeH geroep en het gesĂȘ: Skenk ons Hulp, O JaHWeH, verlos ons sodat ons nie sterf deur die hande van hierdie onbesnedenes nie.
5 JaHWeH het na die stem van die seuns van Jakob geluister en JaHWeH het ân groot angs en verwarring die mense van BetâHoron laat vasgryp en hulle het onder mekaar begin baklei, die een teen die ander in die donkerte van die nag, en hulle het mekaar in groot getalle doodgemaak.
6 En die seuns van Jakob, wat geweet het dat JaHWeH ân Gees van misleiding oor die manne gebring het, en dat elke man met sy naaste baklei, het uitgetrek tussen die mense van BetâHoron en het so ver gegaan soos die afdraande voor die toring van BetâHoron en verder. Daar het hulle daardie nag veilig vertoef met hulle jongmanne.
7 Die mense van BetâHoron het die hele nag geveg, die een man met sy broer en die ander met sy buurman. En hulle het uitgeroep in elke rigting op die toring en hulle geroep is ver gehoor en die hele grond het gebewe van hulle stemme, want hulle was sterker as al die mense van die land.
8 En al die inwoners van die stede van die KanaÀniete, die Hetiete, die Amoriete, die Hewiete en al die konings van KanaÀn, en ook die wat oorkant die Jordaan was, het die geraas van die geskreeu daardie nag gehoor.
9 Hulle het gesĂȘ: Dit is sekerlik die geveg van die HebreĂ«rs wat teen die sewe stede, wat te naby hulle gekom het, veg; en wie kan staande bly teen daardie HebreĂ«rs?
10 En al die inwoners van die stede van die KanaĂ€niete, en al daardie wat oorkant die Jordaan was, was baie bang vir die seuns van Jakob en hulle het gesĂȘ: Kyk, dieselfde sal aan ons gedoen word as wat aan daardie stede gedoen is, want wie kan staan teen hulle groot krag?
11 Die geskreeu van die Horoniete was baie groot daardie nag en het steeds erger geword; en hulle het mekaar tot die oggend doodgeslaan en baie van hulle is gedood.
12 En die oggend het gekom en al die seuns van Jakob het teen dagbreek opgestaan en na die toring gegaan en hulle het die Horoniete wat oorgebly het op ân verskriklike manier doodgemaak, en hulle is almal in die toring doodgemaak.
13 Die sesde dag het aangebreek en al die inwoners van KanaĂ€n het op ân afstand gesien dat al die mense van BetâHoron dood lĂȘ in die toring van BetâHoron. En hulle het rondgelĂȘ soos die karkasse van lammers en bokke.
14 En die seuns van Jakob het al die buit wat hulle van GaĂ€s gebring het, geneem en hulle is na BetâHoron en hulle het die stad vol mense gevind soos die sand van die see. En hulle het teen hulle geveg en die seuns van Jakob het hulle doodgemaak tot die aand se kant.
15 Die seuns van Jakob het aan Bet-Horon gedoen soos hulle aan GaÀs en aan Tapnag en soos hulle aan Gasar en aan Sarton en aan Silo gedoen het.
16 Die seuns van Jakob het die buit van BetâHoron saamgeneem, asook al die buit van die stede en daardie dag het hulle teruggekeer huis toe, na Sigem.
17 En die seuns van Jakob het terug huis toe gegaan na die stad van Sigem en hulle het buitekant die stad gebly en hulle het toe daar gerus van die oorlog en het die hele nag daar vertoef.
18 En al hulle diensknegte tesame met al die buit wat hulle van die stede geneem het, het hulle buitekant die stad gelos. Hulle het nie by die stad ingegaan nie, want hulle het gesĂȘ: Miskien kom daar nog meer gevegte teen ons en kan hulle ons in Sigem kom beleĂ«r.
19 Jakob en sy seuns en hulle diensknegte het daardie nag en die volgende dag vertoef op die gedeelte van die veld wat Jakob vir vyf sikkels by Hemor gekoop het, en alles wat hulle gebuit het, was by hulle.
20 Al die buit wat die seuns van Jakob geneem het, was op hierdie gedeelte van die veld, talryk soos die sand van die see.
21 Die inwoners van die land het hulle van ver af dopgehou. En al die inwoners van die land was bang vir die seuns van Jakob wat hierdie ding gedoen het, want geen koning, van die oudste tye af, het ooit so iets gedoen nie.
22 Die sewe konings van die KanaÀniete het besluit om vrede te maak met die seuns van Jakob, want hulle het gevrees vir hulle lewens as gevolg van die seuns van Jakob.
23 En op daardie dag, wat die sewende dag was, het Jafia, koning van Hebron, in die geheim die koning van Ai en die koning van Gibeon en die koning van Salem en die koning van Adullam en die koning Lagis en die koning van Gasar en al die KanaĂ€nitiese konings wat onder hulle onderwerp was, laat weet en hy het gesĂȘ:
24 Kom saam met my, en kom dat ons na die seuns van Jakob kan gaan en ek sal vrede maak met hulle. En ek sal ân verbond met hulle sluit sodat julle land nie deur die swaard van die seuns van Jakob vernietig word nie, soos hulle aan Sigem en die stede rondom gedoen het nie, en soos julle gehoor en gesien het nie.
25 Wanneer julle na my toe kom, moenie met baie manne kom nie, maar laat elke koning sy drie hoof aanvoerders bring en elke aanvoerder bring drie van sy owerstes.
26 Kom almal van julle na Hebron. En ons sal almal saam na die seuns van Jakob gaan en hulle smeek om ân verbond van Vrede met ons te sluit.
27 En al daardie konings het gedoen soos die koning van Hebron hulle laat weet het, want hulle was almal onder sy raad en bevel. En al die konings van KanaÀn het bymekaar gekom om na die seuns van Jakob te gaan om vrede met hulle te sluit. Die seuns van Jakob het teruggekeer na die gedeelte van die land wat in Sigem was, want hulle het die konings van die land nie vertrou nie.
28 Die seuns van Jakob het teruggekeer en het vir tien dae op die gedeelte van die land by Sigem gebly en niemand het met hulle kom oorlog maak nie.
29 Toe die seuns van Jakob sien dat daar geen teken van oorlog was nie, het hulle almal bymekaar gekom en na die stad van Sigem gegaan en die seuns van Jakob het in Sigem gebly.
30 Na verloop van veertig dae het al die konings van die Amoriete versamel uit al hulle plekke en het na Hebron gekom, na Jafia, koning van Hebron.
31 Die aantal konings wat na Hebron gekom het om vrede met die seuns van Jakob te maak, was een-en-twintig konings en die getal van die aanvoerders wat saam met hulle gekom het, was nege-en-sestig en hulle manne was honderd-nege-en-tagtig en al hierdie konings en hulle manne het by die berg Hebron gerus.
32 Die koning van Hebron het met sy drie aanvoerders en nege man uitgetrek en hierdie konings het besluit om na die seuns van Jakob te gaan om vrede te maak.
33 Hulle het aan die koning van Hebron gesĂȘ: Gaan u vooruit met u manne en praat namens ons met die seuns van Jakob en ons sal na u kom en u woorde bevestig, en die koning van Hebron het so gedoen.
34 Die seuns van Jakob het gehoor dat al die konings van KanaĂ€n saamgetrek het en dat hulle in Hebron rus, en die seuns van Jakob het vier van hulle diensknegte as spioene gestuur en gesĂȘ: Gaan spioeneer op hierdie konings, en deursoek en bespied hulle manskappe of hulle min of baie is. En of hulle min in getal is, tel hulle almal en keer terug.
35 Die diensknegte van Jakob het in die geheim na daardie konings gegaan en gedoen soos die seuns van Jakob hulle beveel het. En dieselfde dag het hulle teruggekeer na die seuns van Jakob en aan hulle gesĂȘ: Ons het by daardie konings gekom, en hulle is maar min in getal en ons het hulle almal getel, en kyk, hulle is tweehonderd-agt-en-tagtig, konings en manskappe.
36 En die seuns van Jakob het gesĂȘ: Hulle is min in getal, daarom sal ons nie almal na hulle toe uitgaan nie, en in die oggend het die seuns van Jakob opgestaan en twee-en-sestig van hulle manne gekies en tien van die seuns van Jakob het saam met hulle gegaan. Hulle het hul oorlogswapens aangegord, want, het hulle gesĂȘ: Hulle kom om oorlog met ons te maak, want hulle het nie geweet hulle kom om vrede met hulle te maak nie.
37 En die seuns van Jakob het saam met die diensknegte na die hek van Sigem gegaan, na daardie konings toe en hulle vader Jakob was saam met hulle.
38 En kyk, toe hulle uitkom, het die koning van Hebron en sy drie aanvoerders en nege man saam met hom met die pad langs nader gekom na die seuns van Jakob, en die seuns van Jakob het hulle oĂ« opgeslaan en op ân afstand koning Jafia, die koning van Hebron, met sy aanvoerders met die pad na hulle sien aankom en die seuns van Jakob het voor die hek van Sigem gaan staan en nie verder gegaan nie.
39 Die koning van Hebron het steeds nader gekom, hy en sy aanvoerders, totdat hy naby die seuns van Jakob gekom het, en hy en sy aanvoerders het voor hulle gekniel tot op die grond. En die koning van Hebron het met sy aanvoerders voor Jakob en sy seuns gaan sit.
40 En die seuns van Jakob het aan hom gesĂȘ: Wat het met u gebeur, o koning van Hebron? Waarom het u vandag na ons gekom? Wat wil u van ons hĂȘ? En die koning van Hebron het aan Jakob gesĂȘ: Ek bid u, my meester, al die konings van die KanaĂ€niete het vandag gekom om vrede met u te maak.
41 Die seuns van Jakob het die woorde van die koning van Hebron gehoor en hulle wou nie instem tot sy voorstelle nie, want die seuns van Jakob het geen vertroue in hom gehad nie, want hulle het gedink dat die koning van Hebron bedrieglik met hulle spreek.
42 En die koning van Hebron het uit die woorde van die seuns van Jakob afgelei dat hulle sy woorde nie glo nie en die koning van Hebron het nader aan Jakob gegaan en aan hom gesĂȘ: Ek smeek u, my meester, wees verseker dat al hierdie konings na u toe gekom het op vreedsame voorwaardes, want hulle het nie met al hulle manne gekom nie. Ook het hulle nie oorlogswapens saamgebring nie, want hulle het gekom om vrede te soek van my meester en sy seuns.
43 Die seuns van Jakob het die koning van Hebron geantwoord en gesĂȘ: Laat weet al hierdie konings en as u die waarheid aan ons vertel, laat elkeen op sy eie voor ons kom en as hy ongewapen na ons toe kom, dan sal ons weet dat hulle ons vrede soek.
44 En Jafia, koning van Hebron, het een van sy manne na die konings gestuur en hulle het almal voor die seuns van Jakob verskyn en het neergebuig tot op die grond. En die konings het voor Jakob en sy seuns gaan sit en hulle het tot hulle gespreek en gesĂȘ:
45 Ons het gehoor alles wat u gedoen het aan die konings van die Amoriete met u swaarde en baie sterk arm, sodat geen man staande kon bly voor u nie en ons is bang vir julle en vrees vir ons lewens ingeval so iets ons sou oorkom soos dit met hulle gebeur het.
46 Dus, ons het na julle gekom om ân vredesverbond tussen ons te sluit, en sluit nou met ons ân verbond van vrede en waarheid dat u nie met ons sal inmeng nie soos ons ook nie met u ingemeng het nie.
47 Toe het die seuns van Jakob geweet dat hulle regtig gekom het om vrede te soek en die seuns van Jakob het na hulle geluister en het ân verbond met hulle gesluit.
48 Die seuns van Jakob het aan hulle gesweer dat hulle nie met hulle sal inmeng nie en al die konings van die KanaÀniete het ook aan hulle gesweer en die seuns van Jakob het hulle belastingpligtig gemaak van daardie dag af aan.
49 Hierna het al die aanvoerders van hierdie konings saam met hulle manne voor Jakob verskyn met geskenke in hulle hande vir Jakob en sy seuns en hulle het voor hom tot op die grond neergebuig.
50 Hierdie konings het toe by die seuns van Jakob aangedring en het by hulle gepleit dat hulle al die buit moet teruggee wat hulle geneem het van die sewe stede van die Amoriete en die seuns van Jakob het so gedoen. Hulle het teruggegee alles wat hulle buit gemaak het, die vroue, die kinders, die beeste en al die buit wat hulle geneem het en hulle het hulle weggestuur en elkeen het na sy stad teruggekeer.
51 En al hierdie konings het weer voor die seuns van Jakob neergebuig en hulle het in daardie dae baie geskenke gestuur of gebring en die seuns van Jakob het hierdie konings en hulle manne teruggestuur en hulle het in vrede teruggegaan na hulle stede en die seuns van Jakob het teruggekeer na hulle wonings in Sigem.
52 En van daardie dag af was daar vrede tussen die seuns van Jakob en die konings van die KanaÀniete, totdat die kinders van JisraEl die Aarde van KanaÀn beërf het.
JĂŽWsef se drome maak sy broers woedend.
1Â MET die wisseling van die jaar het die seuns van Jakob van Sigem af gereis en hulle het by Hebron gekom, by hulle vader Isak, en hulle het daar gebly, maar hulle kleinvee en vee het hulle daagliks in Sigem laat wei, want daar was goeie en vet weiveld in daardie dae. En Jakob en sy seuns en hulle hele huishouding het in die vallei van Hebron gewoon.
2 Dit was in daardie dae, in daardie jaar, wat die eenhonderd-en-sesde jaar in die lewe van Jakob was, in die tiende jaar sedert Jakob uit Paddan-Aram gekom het, dat Lea, die vrou van Jakob, gesterf het, sy was een-en-vyftig jaar oud toe sy in Hebron gesterf het.
3 Jakob en sy seuns het haar begrawe in die spelonk van die veld van MagpĂ©la wat in Hebron is, wat Abraham van die kinders van Het gekoop het, as ân besitting vir ân begraafplaas.
4 Die seuns van Jakob het saam met hulle vader in die vallei van Hebron gewoon en al die inwoners van die land het geweet van hulle krag, en hulle roem het regdeur die land versprei.
5 En JĂŽWsef, die seun van Jakob, en sy broer Benjamin, die seuns van Ragel, die vrou van Jakob, was nog jonk in daardie dae en het nie saam met hulle broers uitgegaan gedurende hulle gevegte in al die stede van die Amoriete nie.
6 Toe JĂŽWsef die krag van sy broers sien en hulle grootheid, het hy hulle geprys en hulle verhef, maar hy het homself hoĂ«r as hulle geag en het homself bo hulle verhef en Jakob, sy vader, het hom ook meer liefgehad as al sy seuns, want hy was ân seun van sy ouderdom en weens sy liefde vir hom, het hy vir hom ân lang kleed met baie kleure gemaak (GenĂ©sis37:3).
7 Toe JÎWsef sien dat sy vader hom meer liefhet as sy broers, het hy aangehou om homself hoër te ag as sy broers en hy het aan sy vader slegte berigte aangaande hulle gebring.
8 Die seuns van Jakob wat JÎWsef se hele optrede teen hulle gesien het en dat hulle vader hom liewer het as enige van hulle, het hom gehaat en kon nie vreedsaam met hom praat nie (Genésis37:4).
9 JĂŽWsef was sewentien jaar oud en hy het homself steeds verhef bo sy broers en daaraan gedink om hom nog verder te verhef bo sy broers.
10 In daardie tyd het hy ân droom gehad en hy het by sy broers gekom en het hulle die droom vertel en hy het aan hulle gesĂȘ: Ek het ân droom gedroom, en kyk, ons was almal besig om gerwe te bind op die land en my gerf het opgerys en regop op die land bly staan en julle gerwe het dit omring en daarvoor neergebuig.
11 Sy broers het hom geantwoord en aan hom gesĂȘ: Wat beteken die droom wat jy gehad het? Verbeel jy jou na jou hart dat jy gaan regeer of heers oor ons?
12 Hy het nogtans gegaan en dit aan sy vader Jakob vertel en Jakob het JÎWsef gekus toe hy die woorde uit sy mond hoor en Jakob het JÎWsef geseën.
13 Toe die seuns van Jakob sien dat hulle vader JÎWsef geseën het en hom gekus het en dat hy hom besonder liefgehad het, het hulle jaloers geword op hom en hom nog meer gehaat.
14 Hierna het JĂŽWsef ân ander droom gehad en het die droom aan sy vader vertel voor die aangesig van sy broers, en JĂŽWsef het aan sy vader en broers gesĂȘ: Kyk, ek het nog ân droom gehad en kyk, die son en die maan en elf Sterre het voor my neergebuig.
15 Sy vader het die woorde van JĂŽWsef en sy droom gehoor en siende dat sy broers JĂŽWsef hieroor gehaat het, het Jakob vir JĂŽWsef voor sy broers hieroor bestraf en gesĂȘ: Wat se droom is dit wat jy gehad het en wat is hierdie verheffing van jouself bo jou broers wat ouer as jy is?
16 Verbeel jy jou in jou hart dat ek en jou moeder en jou elf broers sal kom en voor jou neerbuig, dat jy hierdie dinge spreek?
17 En sy broers was afgunstig op hom as gevolg van sy woorde en sy drome, en hulle het aangehou om hom te haat en Jakob het die drome in sy hart gebĂȘre.
18 Die seuns van Jakob het eendag gegaan om hulle vader se vee in Sigem te laat wei, want hulle was steeds veeboere in daardie dae, en terwyl die seuns van Jakob daardie nag met die weiding in Sigem besig was, is hulle vertraag en die tyd om die vee in te bring was al verby en steeds het hulle nie opgedaag nie.
19 Jakob het gesien dat sy seuns vertraag is in Sigem en Jakob het aan homself gesĂȘ: Miskien het die mense van Sigem opgestaan om teen hulle te veg, daarom is hulle vertraag om vandag te kom.
20 En Jakob het sy seun, JĂŽWsef, geroep en het hom beveel en gesĂȘ: Kyk, jou broers is besig met weiding vandag in Sigem en kyk, hulle het nog nie teruggekeer nie, gaan dus en kyk waar hulle is, en bring tyding terug oor jou broers, oor waar hulle is, en van hulle welsyn en oor die toestand van die kudde.
21 Jakob het sy seun JĂŽWsef na die vallei van Hebron gestuur en JĂŽWsef het vir sy broers na Sigem gegaan, maar hy kon hulle nie kry nie, en JĂŽWsef het in die veld, wat naby aan Sigem is, gesoek om te sien waarheen sy broers gedraai het, en hy het sy pad byster geraak in die wildernis en het nie geweet na watter kant toe moet hy gaan nie.
22 En ân Boodskapper van JaHWeH het hom dwalende in die pad na die veld gevind en JĂŽWsef het aan die Boodskapper van JaHWeH gesĂȘ: Ek soek my broers, het u nie gehoor waar hulle laat wei nie? En die Boodskapper van JaHWeH het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Ek het jou broers hier met weiding sien vee oppas en ek het gehoor dat hulle sĂȘ dat hulle in Dotan wil laat wei.
23 JĂŽWsef het geluister na die stem van die Boodskapper van JaHWeH en hy het na sy broers in Dotan gegaan en hy het hulle in Dotan gekry besig om die kudde te laat wei.
24 JĂŽWsef het na sy broers gegaan en voordat hy naby hulle kon kom, het hulle besluit om hom dood te maak.
25 En SĂmeon het aan sy broers gesĂȘ: Kyk, die man van drome kom na ons toe vandag, kom dan nou, laat ons hom doodmaak en in een van die putte gooi wat in die woestyn is en wanneer sy vader hom by ons soek, sal ons sĂȘ ân wilde wese het hom opgeĂ«et.
26 Ruben het die woorde van sy broers oor JĂŽWsef gehoor en hy het aan hulle gesĂȘ: Julle moenie dit doen nie, want hoe sal ons weer kan opkyk na ons vader Jakob? Gooi hom in hierdie put om daar te sterf, maar moenie ân hand uitsteek na hom om sy bloed te stort nie; en Ruben het dit gesĂȘ om hom te red uit hulle hande om hom terug te bring na sy vader.
27 Toe JĂŽWsef by sy broers kom, het hy voor hulle gaan sit en hulle het teen hom opgestaan en hom gegryp en hulle het hom teen die grond geslaan en hulle het die kleed met baie kleure wat hy aangehad het, van hom afgestroop.
28 En hulle het hom geneem en het hom in ân put gegooi en in die put was daar geen water nie, maar wel slange en skerpioene. En JĂŽWsef was bang vir die slange en skerpioene wat in die put was. JĂŽWsef het met ân harde stem uitgeroep en JaHWeH het die slange en skerpioene in die wande van die put versteek en hulle het geen skade aan JĂŽWsef gedoen nie.
29 JĂŽWsef het uit die put na sy broers geroep en het aan hulle gevra: Wat het ek aan julle gedoen en waarin het ek oortree? Hoekom vrees julle JaHWeH nie oor my nie? Is ek nie van julle been en vlees nie en is Jakob, wat julle vader is, nie ook my vader nie? Waarom doen julle dit aan my op hierdie dag en hoe sal julle dit regkry om in die gesig te kyk na ons vader Jakob?
30 En hy het aangehou om uit te roep en na sy broers te roep uit die put en hy het gesĂȘ: O JeHĂ»Wdah, SĂmeon, en Levi, my broers, lig my op uit die plek van donkerte waarin julle my gesit het en ontferm julle oor my vandag, julle kinders van JaHWeH, en seuns van Jakob, my vader. En as ek teen julle oortree het, is julle nie die seuns van Abraham, Isak, en Jakob nie? As julle ân weeskind gesien het, het julle jul oor hom ontferm, of een wat honger was, het julle hom brood gegee om te eet, of een wat dors was, het julle hom water gegee om te drink, of een wat naak was, het julle hom met kledingstukke geklee!
31 Waarom dan sal julle jul jammerte van julle broer weerhou? Want ek is van julle vlees en been en as ek teen julle oortree het, sal julle dit sekerlik doen ter wille van my vader.
32 JĂŽWsef het hierdie woorde uit die put gespreek en sy broers wou nie na hom luister nie, ook nie hulle ore na hom neig nie en JĂŽWsef het geskreeu en geween in die put.
33 En JĂŽWsef het gesĂȘ: O, as my vader vandag geweet het van dit wat my broers aan my gedoen het en die woorde wat hulle vandag aan my gesĂȘ het.
34 Al sy broers het sy geskreeu en geween in die put gehoor en sy broers het gegaan en hulleself verwyder van die put, sodat hulle nie die geskreeu en geween van JĂŽWsef in die put kon hoor nie.
JĂŽWsef verkoop deur sy broers.
1 HULLE het gegaan en aan die teenoorgestelde kant gaan sit, omtrent ân pylskoot ver, en hulle het daar gesit om brood te eet en terwyl hulle geĂ«et het, het hulle saam beplan wat om met hom te doen, of hulle hom moet doodmaak of na sy vader terugbring.
2 Hulle was besig om dit te bespreek toe hulle opgekyk en gesien het, en kyk, in die verte was daar ân geselskap Jismaeliete wat met die pad van GĂlead af kom op pad na Egipte.
3 En JeHĂ»Wdah het aan hulle gesĂȘ: Watter voordeel is daar vir ons as ons ons broer doodmaak? Miskien sal Elohim hom van ons eis. Dit dan is die raad oor hom, wat julle aan hom sal doen; kyk die geselskap Jismaeliete wat na Egipte gaan. (GenĂ©sis37:26)
4 Daarom nou, kom laat ons hom verkoop aan hulle, maar laat ons hand nie teen hom wees nie, en hulle sal hom saam met hulle wegneem en hy sal verlore wees tussen die mense van die land en ons sal hom nie met ons eie hande hoef dood te maak nie. En die voorstel het sy broers geval en hulle het gehandel volgens die woorde van JeHûWdah. (Genésis37:27)
5 Terwyl hulle die saak bespreek het, en voordat die geselskap van Jismaeliete by hulle gekom het, het sewe handelaars van Midian verby hulle getrek en terwyl hulle verbytrek, was hulle dors, en hulle het opgekyk en hulle het die put gesien waarin JÎWsef gevange was, en hulle het gestaar, en kyk, al die soorte voëls was daarop.
6 Hierdie Midianiete het na die put gehardloop om water te drink, want hulle het gedink dit bevat water en toe hulle by die put kom, het hulle JĂŽWsef se stem hoor skreeu en ween in die put en hulle het afgekyk in die put, en hulle het gesien, en kyk, daar was ân jongman met ân mooi voorkoms en baie welvarend.
7 Hulle het na hom geroep en gesĂȘ: Wie is jy en wie het jou hierheen gebring en wie het jou in hierdie put in die woestyn gesit? En hulle het almal gehelp om JĂŽWsef uit te lig en hulle het hom boontoe gebring en hulle het verder gegaan met hulle reis en het verby sy broers gegaan.
8 En diĂ© het aan hulle gesĂȘ: Waarom doen julle dit om ons dienskneg van ons af te neem en dan weg te gaan? Ons het sekerlik die jongman in die put gesit omdat hy teen ons in opstand gekom het en julle kom en haal hom uit en neem hom weg, nou gee dan ons dienskneg terug!
9 Die Midianiete het geantwoord en het aan die seuns van Jakob gesĂȘ: Is dit julle dienskneg of pas hierdie man julle op? Miskien is julle almal sy diensknegte, want hy is mooier van voorkoms en welvarender as enige van julle en waarom spreek julle almal leuens tot ons?
10 Nou daarom sal ons nie na julle woorde luister nie of ons steur aan julle nie, want ons het hierdie jongman in die put in die woestyn gevind en ons het hom geneem; ons sal daarom dus verder trek.
11 Al die seuns van Jakob het nader gekom na hulle en het teen hulle in opstand gekom en aan hulle gesĂȘ: Gee ons dienskneg terug aan ons en waarom sal julle almal sterf deur die skerpte van die swaard? En die Midianiete het almal uitgeroep teen hulle en het hulle swaarde ontbloot en het nader gekom om met die seuns van Jakob te veg.
12 En kyk, SĂmeon het opgestaan van sy sitplek tussen hulle en het op die grond gespring. En het sy swaard ontbloot en die Midianiete genader en hy het ân verskriklike kreet voor hulle gegee sodat sy geskreeu op ân afstand gehoor is en die grond het geskud van SĂmeon se geskreeu.
13 Die Midianiete was verskrik deur SĂmeon en die geluid van sy geskreeu en hulle het op hulle aangesigte geval en was baie bang.
14 SĂmeon het aan hulle gesĂȘ: Voorwaar, ek is SĂmeon, die seun van Jakob, die HebreĂ«r, wat slegs met my broer saam die stad van Sigem en die stede van die Amoriete vernietig het; so sal Elohim te meer met my doen, dat al sou al julle broers, die mense van Midian, en ook al die konings van KanaĂ€n saam met julle kom, dan sal hulle nog nie teen my kan veg nie.
15 Daarom nou, gee ons terug die jongman wat julle geneem het, voordat ek julle vlees vir die voëls van die lug gee en die diere van die veld.
16 Die Midianiete was nog meer bevrees vir SĂmeon en hulle het die seuns van Jakob met vrees en bewing genader en met aandoenlike woorde gesĂȘ:
17 Sekerlik het julle gesĂȘ dat die jongman julle dienskneg is en dat hy teen julle in opstand gekom het en daarom het julle hom in die put geplaas; wat sal julle dan maak met ân dienskneg wat teen sy meester in opstand kom? Daarom nou, verkoop hom aan ons en ons sal julle gee alles wat julle vra vir hom; en JaHWeH was tevrede om dit so te doen sodat die seuns van Jakob nie hulle broer sou doodmaak nie.
18 Die Midianiete het gesien dat JĂŽWsef mooi van voorkoms en aangenaam was en hulle het hom in hulle harte begeer en hulle was angstig om hom van sy broers te koop.
19 Die seuns van Jakob het geluister na die Midianiete en hulle broer aan hulle verkoop vir twintig stukke silwer. En Ruben, hulle broer, was nie by hulle nie en die Midianiete het JĂŽWsef geneem en het hulle reis voortgesit na Gilead.
20 Terwyl hulle met die pad langs voort gereis het, het dit die Midianiete berou oor wat hulle gedoen het, deur die jongman te koop, en die een het aan die ander gesĂȘ: Wat is dit wat ons gedoen het deur hierdie jong man wat mooi en aangenaam is van die HebreĂ«rs te neem?
21 Miskien is hierdie jong man gesteel uit die land van die Hebreërs en waarom het ons dit dan gedoen? En as daar na hom gesoek word en hy word in ons hande gevind, sal ons deur hom sterf.
22 Sekerlik het ruwe en sterk manne hom nou aan ons verkoop, die krag van een het julle vandag gesien; miskien het hulle hom van sy grond gesteel met hulle mag en met hulle magtige arms en het hom daarom aan ons verkoop vir die klein bedrag wat ons aan hulle gegee het.
23 En terwyl hulle die saak so bespreek het, het hulle gekyk en die geselskap van die Jismaeliete gesien wat eerste in aantog was en wat ook deur die seuns van Jakob gesien is. Die Midianiete het hulle genader en die Midianiete het aan mekaar gesĂȘ: Kom laat ons die jongman aan die Jismaeliete verkoop wat na ons toe aankom en ons sal vir hom vra die klein bedrag wat ons vir hom betaal het en ons sal verlos wees van sy kwaad.
24 Hulle het so gedoen en hulle het die Jismaeliete bereik en die Midianiete het JĂŽWsef aan die Jismaeliete verkoop vir twintig stukke silwer wat hulle vir hom aan sy broers betaal het.
25 Die Midianiete het verder op hulle pad gegaan na Gilead en die Jismaeliete het JĂŽWsef geneem en het hom op een van die kamele laat ry en hulle het hom na Egipte gevoer.
26 JĂŽWsef het gehoor dat die Jismaeliete op pad was na Egipte en JĂŽWsef het getreur en geween oor hierdie saak omdat hy so ver verwyder van die Aarde van KanaĂ€n af sou wees, van sy vader af, en hy het bitterlik geween terwyl hy op die kameel gery het en een van die manne het hom dopgehou en van die kameel laat afklim en het hom te voet laat loop, en ten spyte daarvan het JĂŽWsef aanhou huil en ween, en hy het gesĂȘ: O my vader, my vader.
27 Een van die Jismaeliete het opgestaan en het JĂŽWsef op die wang geslaan en steeds het hy aangehou om te huil, en JĂŽWsef was uitgeput op die pad en was nie by magte om voort te gaan weens die verbittering in sy siel nie en hulle het hom almal geslaan en hom verdruk op pad en hulle het hom geteister sodat hy kon ophou huil.
28 En JaHWeH het die teistering van JÎWsef gesien en sy benoudheid en JaHWeH het duisternis en verwarring oor daardie mans gebring en die hand van elkeen wat hom geslaan het, het verdor. [Thomas 3]
29 En hulle het aan mekaar gesĂȘ: Wat is hierdie ding wat Elohim aan ons gedoen het op die pad? En hulle het nie geweet dat dit hulle oorgekom het as gevolg van JĂŽWsef nie. En die manne het voortgegaan en hulle het op die pad van Efrat getrek waar Ragel begrawe is. (GenĂ©sis35:19)
30 JĂŽWsef het sy moeder se graf bereik en JĂŽWsef het hom gehaas en na sy moeder se graf gehardloop en het op die graf neergeval en geween.
31 JĂŽWsef het hardop uitgeroep op sy moeder se graf en hy het gesĂȘ: O, my moeder, my moeder, o, u wat my gebaar het, word wakker, en staan op en sien u seun, hoe hy verkoop is as ân slaaf en niemand om hom te bejammer nie.
32 O, staan op en sien u seun, ween saam met my oor my benoudheid en sien die harte van my broers.
33 Staan op, my moeder, staan op, word wakker uit u slaap vir my, en rig stryd teen my broers. O, hoe het hulle my gestroop van my kleed en het my reeds twee keer as ân slaaf verkoop en het my afgeskei van my vader en daar is niemand om my te bejammer nie.
34 Staan op, en bepleit u saak teen hulle voor Elohim en sien wie Elohim regverdig verklaar in die oordeel en wie Hy skuldig verklaar.
35 Staan op, o, my moeder, staan op, word wakker uit u slaap en sien my vader, hoe sy siel met my is op hierdie dag en vertroos hom en stel sy hart gerus.
36 JĂŽWsef het aangehou om hierdie woorde te spreek en JĂŽWsef het hard uitgeroep en het bitterlik geween op sy moeder se graf. En hy het opgehou praat en van verbittering van hart het hy so stil soos ân klip geword op die graf.
37 JĂŽWsef het ân stem [moontlik ân Boodskapper en nie noodwendig sy moeder nie] met hom hoor praat van onder die grond, wat hom met bitterheid van hart geantwoord het en met ân stem van geween en smeking met hierdie woorde:
38 My seun, my seun JĂŽWsef, ek het die stem van jou geween gehoor en die stem van jou geweeklaag, ek het jou trane gesien en ek ken jou benoudheid, my seun, en dit bedroef my om jou onthalwe en baie smart word by my smart gevoeg.
39 Daarom nou, my seun, JĂŽWsef, my seun, hoop op JaHWeH en wag vir Hom en moenie vrees nie, want JaHWeH is met jou en Hy sal jou verlos van al jou benoudheid.
40 Staan op my seun, gaan af na Egipte met jou gebieders en moenie vrees nie, want JaHWeH is met jou, my seun. En sy het aangehou om soortgelyke woorde tot JĂŽWsef te spreek en sy was stil.
41 En JĂŽWsef het dit gehoor en hy was baie verwonderd daaroor en hy het voortgegaan om te ween. Hierna het een van die Jismaeliete hom op die graf gesien huil en ween en sy woede het ontvlam teen hom, en hy het hom daarvandaan weggedryf en hy het hom geslaan en vervloek.
42 JĂŽWsef het aan die manne gesĂȘ: Mag ek barmhartigheid vind in u oĂ« om my terug te neem na my vader se huis en hy sal u oorvloedige rykdom gee.
43 Hulle het hom geantwoord en gesĂȘ: Is jy nie ân slaaf nie, en waar is jou vader? En as jy ân vader gehad het, dan was jy nie reeds twee keer as ân slaaf verkoop vir so min waarde nie, en hulle woede was steeds aangewakker teen hom en hulle het aangehou om hom te slaan en te kasty en JĂŽWsef het bitterlik geween.
44 En JaHWeH het JĂŽWsef se beproewing gesien en JaHWeH het weer die manne geslaan en hulle gekasty. En JaHWeH het veroorsaak dat duisternis hulle oorval op die Aarde, en die weerlig het geblits en die donder het geraas en die Aarde het geskud van die geweld van die donder en deur die sterk wind, en die manne was beangs en het nie geweet waarheen hulle moet gaan nie.
45 Die diere en kamele het stil gestaan, en hulle het hulle probeer lei, maar hulle wou nie beweeg nie, hulle het hulle geslaan en hulle het neergehurk op die grond; en die manne het aan mekaar gesĂȘ: Wat is dit wat Elohim aan ons gedoen het? Wat is ons oortredinge dat hierdie ding ons oorval het?
46 En een van hulle het geantwoord en het aan hulle gesĂȘ: Miskien het hierdie ding vandag oor ons gekom oor die oortreding van teistering van hierdie slaaf. Smeek hom ten sterkste om ons te vergewe, en dan sal ons weet wie aanspreeklik was dat hierdie ellende ons oorval het. En as Elohim Medelye met ons het, dan sal ons weet dat al diĂ© oor ons gekom het oor die oortreding van teistering van die slaaf.
47 Die manne het so gedoen en hulle het by JĂŽWsef gesmeek en het by hom aangedring dat hy hulle moet vergewe en hulle het gesĂȘ: Ons het voor die Aangesig van JaHWeH oortree en voor jou en daarom willig in om jou Elohey te versoek dat hy hierdie dood sal wegneem van ons, want ons het oortree voor Hom.
48 En JĂŽWsef het volgens hulle woorde gehandel en JaHWeH het JĂŽWsef gehoor en JaHWeH het die plaag wat hy oor hulle gestel het as gevolg van JĂŽWsef, afgewend, en die diere het opgestaan van die grond af en hulle het hulle gelei en hulle het aangegaan en die ruwe storm het bedaar en die Aarde het stil geword. En die manne het voortgegaan op hulle reis na Egipte en die manne het geweet dat daardie boosheid oor hulle gekom het as gevolg van JĂŽWsef.
49 Hulle het aan mekaar gesĂȘ: Kyk, ons weet dit was oor sy teistering dat hierdie boosheid ons oorval het, daarom nou, waarom sal ons hierdie dood oor ons siele bring? Laat ons beraadslaag wat om te doen aan hierdie slaaf.
50 Een het geantwoord en gesĂȘ: Sekerlik het hy ons gevra om hom terug te neem na sy vader, nou daarom kom, laat ons hom terugneem en ons sal na die plek gaan wat hy ons sal wys en van sy familie betaling neem wat ons vir hom betaal het en ons sal dan weggaan.
51 En een het weer geantwoord en gesĂȘ: Kyk die raad is baie goed, maar ons kan dit nie doen nie, want die pad is baie ver van ons af en ons kan nie uit ons pad gaan nie.
52 En nog een het geantwoord en het aan hulle gesĂȘ: Dit is die raad wat aanvaar moet word, ons sal daarvan nie afwyk nie. Kyk, ons gaan hierdie dag na Egipte en wanneer ons in Egipte gekom het, sal ons hom daar verkoop teen ân baie hoĂ« prys en ons sal verlos wees van sy kwaad.
53 Dit het die manne geval en hulle het so gedoen en hulle het hulle reis na Egipte voortgesit met JĂŽWsef.
Jakob treur oor JĂŽWsef.
1Â TOE die seuns van Jakob hulle broer, JĂŽWsef, aan die Midianiete verkoop het, was hulle harte verslae oor hom en hulle het hulle dade berou en hulle het na hom gesoek om hom terug te bring, maar kon hom nie vind nie.
2 Ruben het teruggekeer na die put waarin hulle hom gesit het sodat hy hom kon uithaal en hom aan sy vader teruggee. En Ruben het by die put gestaan en hy het nie ân woord gehoor nie. En hy het uitgeroep: JĂŽWsef! JĂŽWsef! en niemand het geantwoord of ân woord ge-uiter nie.
3 En Ruben het gesĂȘ: JĂŽWsef het van angs gesterf of ân slang het sy dood veroorsaak! En Ruben het afgeklim in die put en hy het na JĂŽWsef gesoek, maar kon hom nie in die put kry nie. En hy het weer uitgekom.
4 Ruben het toe sy klere geskeur en gesĂȘ: Die kind is nie hier nie en hoe sal ek my vader versoen oor hom as hy dood is? En hy het na sy broers gegaan en hulle treurende oor JĂŽWsef gevind, besig om te beraadslaag hoe om hulle vader oor hom te laat berus. En Ruben het aan sy broers gesĂȘ: Ek het by die put gekom en kyk, JĂŽWsef was nie daar nie. Wat dan sal ons aan ons vader sĂȘ, want my vader sal die seun net van my vra?
5 Sy broers het hom geantwoord en gesĂȘ: So en so het ons gedoen en ons harte het ons daarna kasty oor wat ons gedoen het en ons sit nou en soek na ân verskoning hoe ons ons vader daarmee kan laat versoen.
6 En Ruben het aan hulle gesĂȘ: Wat is dit wat julle gedoen het om die grys hare van ons vader in droefheid na die graf te bring? Dit wat julle gedoen het, is nie goed nie.
7 Ruben het saam met hulle gesit en hulle het almal opgestaan en aan mekaar gesweer om die ding nie aan Jakob te vertel nie en almal het gesĂȘ: Die man wat dit aan ons vader, of aan sy huishouding vertel, of dit sal oorvertel aan enige van die kinders van die land, ons sal almal teen hom opstaan en hom doodmaak met die swaard.
8 Die seuns van Jakob het mekaar in hierdie saak gevrees, van die jongste tot die oudste, en nie een het ân woord gespreek nie, en hulle het die saak in hulle harte verberg.
9 Daarna het hulle gaan sit om te besluit en iets uitgedink om aan hulle vader Jakob oor al hierdie dinge te vertel.
10 En Issaskar het aan hulle gesĂȘ: Hier is raad vir julle as dit goed lyk in julle oĂ« om so te doen: Neem die kleed wat aan JĂŽWsef behoort en skeur hom en bloei ân boklam en doop hom in sy bloed.
11 En stuur hom na ons vader en wanneer hy hom sien, sal hy sĂȘ dat ân besoedelde wese hom opgeĂ«et het. Daarom moet julle sy kleed skeur en kyk, sy bloed sal op sy kleed wees! En deur dit te doen, sal ons vry wees van ons vader se murmureringe.
12 Issaskar se advies het hulle geval en hulle het na hom geluister en hulle het volgens die woord van Issaskar gehandel, die raad wat hy hulle gegee het.
13 Hulle het hulle gehaas en JĂŽWsef se kleed geneem en hom geskeur, en hulle het ân boklam doodgemaak en die kleed in die lam se bloed gedoop en hom toe in die stof getrap. En hulle het die kleed na hulle vader, Jakob, gestuur deur die hand van NĂĄftali, en hulle het hom beveel om hierdie woorde te spreek:
14 Ons het die vee versamel en ons het so ver as die pad na Sigem gekom, toe ons hierdie kleed in die pad in die wildernis vind, bevlek met bloed en vol stof. Daarom nou, kyk of dit u seun se kleed is of nie.
15 En NĂĄftali het gegaan en hy het by sy vader gekom en hom die kleed gegee en hy het met hom die woorde wat sy broers hom beveel het, gespreek.
16 Jakob het JĂŽWsef se kleed gesien en hom herken en hy het op sy aangesig op die grond geval en het so stil soos ân klip geword. En hy het later opgestaan en het uitgeroep met ân harde en wenende stem en gesĂȘ: Dit is die kleed van my seun, JĂŽWsef!
17 Jakob het hom gehaas en een van sy dienaars na sy seuns gestuur, wat toe na hulle gegaan het en hy het hulle gekry waar hulle met die pad aankom met die kudde.
18 Die seuns van Jakob het teen die aand se kant by hulle vader aangekom, en kyk, hulle klere was geskeur en daar was stof op hulle hoofde. En hulle het hulle vader gevind waar hy geween het en met ân harde stem getreur het.
19 En Jakob het aan sy seuns gesĂȘ: Vertel my eerlik wat se ellende julle skielik vandag oor my gebring het? En hulle het hulle vader Jakob geantwoord en gesĂȘ: Terwyl ons vandag gekom het nĂĄ ons die kudde bymekaar gemaak het, en ons so ver soos Sigem gekom het met die pad in die wildernis, het ons hierdie bloedbevlekte kleed op die grond gevind en ons het hom herken en ons het hom aan u gestuur om te hoor of u hom kon herken.
20 Jakob het die woorde van sy seuns gehoor en hy het met ân harde stem uitgeroep en gesĂȘ: Dit is die kleed van my seun en ân besoedelde wese het hom verslind! JĂŽWsef is aan stukke verskeur, want ek het hom vandag gestuur om te sien of dit goed gaan met julle en met die kuddes en om my berig van julle af te bring. En hy het gegaan soos ek hom beveel het en dit het met hom vandag gebeur terwyl ek gedink het my seun is by julle.
21 Die seuns van Jakob het geantwoord en gesĂȘ: Hy het nie na ons toe gekom nie, ook het ons hom nie gesien vanaf die tyd dat ons uitgetrek het van u tot nou toe nie.
22 Toe Jakob hulle woorde hoor, het hy weer hard uitgeroep en hy het opgestaan en sy klere geskeur en hy het ân sak om sy lendene gehang en bitterlik geween. En hy het getreur en hy het sy stem verhef en geween en hy het uitgeroep en het hierdie woorde gespreek:
23 JĂŽWsef, my seun, o my seun, JĂŽWsef, ek het jou vandag agter die welstand van jou broers aan gestuur, en kyk, jy is in stukke geskeur. Deur my hand het dit met my seun gebeur.
24 Ek treur oor jou, my seun JĂŽWsef, ek treur oor jou. Hoe soet was jy vir my gedurende jou lewe, en nou, hoe bitter is jou dood vir my.
25 O, as ek maar in jou plek gesterf het, JĂŽWsef my seun, want ek treur droewig oor jou, my seun. O, my seun, my seun, JĂŽWsef my seun, waar is jy en waarheen is jy gesleep? Staan op, staan op, uit jou plek en kom kyk my smart oor jou. O, my seun, JĂŽWsef.
26 Kom nou, en tel die trane wat uit my oë oor my wange stroom, en bring hulle voor die Aangesig van JaHWeH sodat Sy Woede van my afgewend kan word.
27 O, JĂŽWsef my seun, hoe het jy nie geval nie, deur die hand van een deur wie niemand van die begin van die wĂȘreld af, geval het tot vandag toe nie. Want jy is gedood deur die slag van ân vyand, met wreedheid toegedien, maar sekerlik weet ek dat dit met jou gebeur het weens die oorvloed van my oortredinge.
28 Staan nou op, en kyk hoe bitter is my verdriet oor jou, my seun. Al het ek jou nie grootgemaak of jou geformeer nie, ook nie jou asem en siel gegee nie, maar dit was Elohim wat jou geformeer en jou bene gebou en hulle met vlees bedek het en in jou neus die asem van lewe geblaas het, en toe het Hy jou aan my gegee.
29 Waarlik nou, Elohim wat jou aan my gegee het, Hy het jou van my geneem en dit dan het jou oorgekom vandag en al die werke van Elohim is goed.
30 Jakob het aangehou om so oor JĂŽWsef te spreek en hy het bitterlik geween. Toe het hy op die grond geval en het stil geword.
31 En al die seuns van Jakob, toe hulle hul vader se verdriet sien, het hulle berou gehad oor wat hulle gedoen het en hulle het ook bitterlik geween.
32 En JeHĂ»Wdah het opgestaan en sy vader se hoof opgelig van die grond af en dit op sy skoot geplaas en hy het sy vader se trane van sy wange afgevee. En JeHĂ»Wdah het bitterlik geween terwyl sy vader se kop op sy skoot gerus het, stil soos ân klip.
33 Die seuns van Jakob het hulle vader se verdriet gesien, en hulle het hulle stemme verhef en het aangehou ween en Jakob het steeds stil soos ân klip op die grond gelĂȘ.
34 En al sy seuns en sy diensknegte en die kinders van die diensknegte het opgestaan en om hom gaan staan om hom te troos, maar hy het geweier om getroos te word.
35 Die hele huishouding van Jakob het opgestaan en het getreur met ân groot geween oor JĂŽWsef en hulle vader se verdriet. En die berig het Isak, die seun van Abraham, die vader van Jakob, bereik, en hy het bitterlik geween oor JĂŽWsef, hy en sy hele huishouding. En hy het sy plek verlaat waar hy in Hebron bly en sy manne saam met hom, en hy het Jakob, sy seun, vertroos, maar hy het geweier om getroos te word.
36 Hierna het Jakob opgestaan van die grond af en die trane het teen sy wange afgeloop, en hy het aan sy seuns gesĂȘ: Staan op en neem julle swaarde en julle boĂ« en gaan uit in die veld in, en soek na my seun se liggaam en bring dit na my sodat ek dit kan begrawe.
37 Soek ook, smeek ek julle, onder die wilde wesens, en jag hulle en die eerste een wat voor julle kom, vang hom en bring hom na my. Miskien sal JaHWeH vandag meegevoel met my teistering hĂȘ en voor julle die een bring wat my seun aan stukke verskeur het. En bring hom na my en ek sal ter wille van my seun wraak neem.
38 En sy seuns het gedoen soos hulle vader hulle beveel het, en hulle het die oggend vroeg opgestaan en elkeen het sy swaard en sy boog in sy hand geneem en hulle het in die veld gegaan om die wilde wesens te jag.
39 Jakob het steeds hardop gehuil en geween en het heen-en-weer in die huis geloop en het sy hande gewring en gesĂȘ: JĂŽWsef, my seun! JĂŽWsef, my seun!
40 Die seuns van Jakob het in die woestyn gegaan om die wesens te vang en kyk, ân wolf [moontlike wanvertaling, moet ân tipe barbaar gewees het wat kon praat en van ân veraf land kom] het na hulle toe gekom en hulle het haar gevang en na hulle vader gebring. En hulle het aan hom gesĂȘ: Hierdie is die eerste wat ons gevind het en ons het haar na u gebring soos u beveel het, maar u seun se liggaam kon ons nie vind nie. [Die Boekrol van Henog 89:13]
41 Jakob het die wese uit die hande van sy seuns geneem en hy het met ân harde en wenende stem uitgeroep terwyl hy die wese in sy hand hou. En hy het met ân verbitterde hart met die wese gepraat en gesĂȘ: Waarom het jy my seun, JĂŽWsef, verslind? En waarom het jy geen vrees gehad vir die Elohey van die Aarde, of vir my teistering oor my seun, JĂŽWsef, nie?
42 Jy het my seun vir geen rede verskeur nie, want hy het geen geweld gepleeg nie en my daardeur skuldig bewys in sy plek, daarom sal Elohim hom wat vervolg word, eis.
43 En JaHWeH het die mond van die wese geopen om Jakob te vertroos met haar woorde en sy het Jakob geantwoord en hierdie woorde tot hom gespreek:
44 Sowaar as Elohim, wat ons geskape het op die Aarde, leef en soos wat u siel leef, my meester, ek het u seun nie gesien nie en ook het ek hom nie aan stukke geskeur nie, maar van ân ver land af het ek ook gekom om na my seun te soek wat vandag ook van my af weg is en ek weet nie of hy lewend of dood is nie.
45 En ek het vandag in die veld gekom om my seun te soek en jou seuns het my gevind en my gegryp en het my smart vermeerder en het my vandag voor u gebring. En ek het nou al my woorde tot u gespreek.
46 En nou daarom, o seun van die Adam, is ek in u hande en doen vandag aan my soos u dink goed is in u oĂ«, maar sowaar as die Elohim wat my geskape het, lewe, ek het nie u seun gesien nie en ek het hom nie aan stukke geskeur nie en die vlees van ân adamiet het nie by my mond ingegaan al die dae van my lewe nie.
47 En toe Jakob die woorde van die wese hoor, was hy baie verbaas en het die wese uit sy hand laat gaan en sy het op haar weg gegaan.
48 En Jakob het steeds hardop gehuil en bitterlik geween oor JĂŽWsef, dag en nag, en hy het baie dae oor sy seun getreur.
JĂŽWsef aan Potifar verkoop.
1Â DIE seuns van Jismael, wat JĂŽWsef van die Midianiete as slaaf gekoop het, en wat hom weer van sy broers gekoop het, het met JĂŽWsef na Egipte gegaan. En hulle het op die grens van Egipte gekom en toe hulle naby Egipte kom, het hulle vier manne van die seuns van Medan, die seun van Abraham, wat uit die Aarde van Egipte weggegaan het, op hulle reis ontmoet.
2 En die Jismaeliete het aan hulle gesĂȘ: Wil julle graag hierdie slaaf by ons koop? En hulle het gesĂȘ: Oorhandig hom aan ons. En hulle het JĂŽWsef aan hulle oorhandig, en hulle het na hom gekyk en gesien dat hy mooi van aansien was en hulle het hom gekoop vir twintig sikkels.
3 Die Jismaeliete het hulle reis na Egipte voortgesit en die Midianiete het ook op daardie dag na Egipte teruggekeer. En die Midianiete het vir mekaar gesĂȘ: Kyk, ons het gehoor dat Potifar, hofdienaar van Farao, owerste van die lyfwag, soek na ân goeie dienaar om voor hom te wees om hom te bedien. En hy wil hom opsigter maak oor sy huis en alles wat aan hom behoort.
4 Daarom nou, kom laat ons hom verkoop vir watter prys ons wil hĂȘ, as dit vir hom moontlik is om aan ons te betaal wat ons vir hom vra.
5 En hierdie Midianiete het gegaan en gekom by die huis van Potifar en het aan hom gesĂȘ: Ons het gehoor dat u ân goeie dienaar soek om u te bedien. Kyk, ons het ân dienaar wat u sal geval en as u aan ons kan betaal wat ons vra, sal ons hom aan u verkoop.
6 En Potifar het gesĂȘ: Bring hom voor my en ek sal na hom kyk. En as hy my geval, sal ek aan julle betaal wat julle ook al vir hom vra.
7 Die Midianiete het gegaan en JĂŽWsef gebring en hom voor Potifar gebring. En hy het hom bekyk en hy het baie van hom gehou. En Potifar het aan hulle gesĂȘ: Vertel my wat julle vir die jongman vra?
8 En hulle het gesĂȘ: Ons vra vierhonderd stukke silwer vir hom. En Potifar het gesĂȘ: Ek sal dit aan julle gee as julle vir my die verkoopbewys van hom aan julle kan bring, asook sy geskiedenis aan my vertel. Want miskien is hy gesteel, want hierdie jongman is nie ân slaaf nie en ook nie die seun van ân slaaf nie, maar ek sien in hom die voorkoms van ân aantreklike en welgestelde persoon.
9 Die Midianiete het gegaan en die Jismaeliete gebring wat hom aan hulle verkoop het en hulle het aan hom gesĂȘ: Hy is ân slaaf en ons het hom aan hulle verkoop.
10 Potifar het die woorde van die Jismaeliete gehoor deur die silwerstukke aan die Midianiete te gee. En die Midianiete het die silwer geneem en het op hulle reis vertrek en die Jismaeliete het ook terug gegaan huis toe.
11 Potifar het JÎWsef geneem en het hom na sy huis gebring sodat hy hom kon bedien. En JÎWsef het guns gevind in die oë van Potifar. En hy het sy vertroue in hom geplaas en hy het hom opsigter oor sy huis gemaak en alles wat in sy besit was, het hy in sy hand oorgegee.
12 En JaHWeH was met JĂŽWsef en hy het ân voorspoedige man geword en JaHWeH het die huis van Potifar geseĂ«n om JĂŽWsef se onthalwe.
13 Potifar het alles wat hy gehad het in die hande van JÎWsef gelaat en in die huis van Potifar was JÎWsef die een wat dinge laat inkom en laat uitgaan het. En alles was volgens sy wense in die huis van Potifar gereël.
14 En JĂŽWsef was agtien jaar oud, ân jongman met pragtige oĂ« en mooi van aansien en daar was nie een soos hy in die Aarde van Egipte nie.
15 In daardie tyd, terwyl hy in sy meester se huis besig was om in en uit sy meester se huis te gaan en om sy meester te bedien, het Selika, sy meester se vrou, haar oĂ« opgeslaan na JĂŽWsef en sy het na hom gekyk, en kyk, hy was ân mooi jongman en aangenaam.
16 En sy het sy skoonheid in haar hart begeer en haar siel was vasgekleef aan JÎWsef. Sy het hom dag na dag uitgelok en Selika het JÎWsef daagliks probeer oorreed, maar JÎWsef het nie sy oë opgeslaan om na sy meester se vrou te kyk nie.
17 Selika het aan hom gesĂȘ: Hoe mooi is jou voorkoms en gestalte. Waarlik ek het na al die slawe gekyk en ek het nie so ân mooi slaaf soos jy gesien nie! En JĂŽWsef het aan haar gesĂȘ: Sekerlik het Hy wat my in my moeder se baarmoeder geskape het, alle adamitiese vlees geskape.
18 En sy het aan hom gesĂȘ: Hoe pragtig is jou oĂ« waarmee jy al die inwoners van Egipte verblind het, manne en vroue! En hy het aan haar gesĂȘ: Hoe pragtig is hulle nie terwyl ons lewe nie, maar as u hulle in die graf moes aanskou, dan sou u sekerlik van hulle teruggedeins het.
19 En sy het aan hom gesĂȘ: Hoe mooi en welgevallig is al jou woorde. Neem nou, ek smeek jou, die harp wat in die huis is en speel met jou hande en laat ons jou woorde hoor.
20 En hy het aan haar gesĂȘ: Hoe mooi en welgevallig is my woorde wanneer ek die lofprysinge van my Elohey en van Sy Glansrykheid spreek. En sy het vir hom gesĂȘ: Hoe pragtig is die hare van jou hoof, kyk, die goue kam wat in die huis is, neem dit, ek smeek jou, en krul die hare op jou hoof.
21 En hy het aan haar gesĂȘ: Hoe lank sal u hierdie woorde spreek? Hou op om hierdie woorde tot my te spreek en staan op en gee aandag aan u huishoudelike take.
22 En sy het aan hom gesĂȘ: Daar is niemand in my huis nie en daar is niks om aan aandag te gee behalwe aan jou woorde en jou wense nie. Maar nieteenstaande al hierdie dinge, kon sy JĂŽWsef nie na haar toe bring nie en hy het ook nie sy blik op haar laat rus nie, maar het sy oĂ« na onder op die grond gerig.
23 Selika het JĂŽWsef in haar hart begeer dat hy by haar moet lĂȘ. En in daardie tyd het JĂŽWsef in die huis gesit en sy werk gedoen en Selika het voor hom kom sit en sy het hom daagliks uitgelok met haar gesprek dat hy by haar moet lĂȘ of na haar kyk, maar JĂŽWsef het nie na haar geluister nie.
24 Sy het aan hom gesĂȘ: As jy nie wil doen soos ek sĂȘ nie, sal ek jou tugtig met die doodstraf, ân ysterjuk op jou plaas.
25 En JĂŽWsef het aan haar gesĂȘ: Sekerlik, Elohim, wat die adamiet geskape het, sal die boeie van gevangenes breek en dit is Hy wat my sal verlos uit u gevangenis en van u oordeel.
26 En toe sy nie oor hom kon seĂ«vier om hom oor te haal nie en haar siel verkleef was aan syne, het haar begeerte haar in ân swaar siekte gedompel.
27 En al die vroue van Egipte het haar kom besoek en hulle het aan haar gesĂȘ: Waarom is u in hierdie vervalle toestand? U wat niks kortkom nie! Sekerlik is u man ân groot en hooggeagte owerste in die oĂ« van die koning. Sal u enigiets kortkom wat u hart begeer?
28 En Selika het hulle geantwoord en het gesĂȘ: Vandag sal dit aan julle bekend gemaak word waarvandaan hierdie siekte kom waarin julle my sien. En sy het haar diensmaagde beveel om vir al die vroue voedsel voor te berei en sy het ân feesmaal vir hulle berei en al die vroue het in die huis van Selika geĂ«et.
29 Sy het hulle messe gegee om die sitroene mee te eet, en sy het beveel dat hulle JÎWsef in duur klere moes aantrek en dat hy voor hulle moet verskyn. En JÎWsef het voor hulle verskyn en al die vroue het JÎWsef aanskou en hulle kon nie hulle oë van hom afhou nie. En hulle het almal hulle hande gesny met die messe wat hulle in hulle hande gehad het en al die sitroene wat in hulle hande was, was vol bloed.
30 En hulle het nie geweet wat hulle doen nie, maar het aangehou om na JĂŽWsef se skoonheid te staar en het nie hulle ooglede van hom weggedraai nie.
31 Selika het gesien wat hulle gedoen het en sy het aan hulle gesĂȘ: Wat is dit wat julle gedoen het? Kyk, ek het aan julle sitroene gegee om te eet en julle het almal julle hande gesny.
32 En al die vroue het na hulle hande gekyk en kyk, hulle was vol bloed en hulle bloed het afgevloei op hulle klere en hulle het aan haar gesĂȘ: Hierdie slaaf in jou huis het ons oorrompel en ons kon nie ons ooglede van hom wegneem nie as gevolg van sy skoonheid.
33 Sy het aan hulle gesĂȘ: Sekerlik, dit het met julle gebeur die oomblik toe julle na hom gekyk het en julle kon julleself nie beheer weens hom nie. Hoe dan kan ek myself beheer terwyl hy gedurig in my huis is en ek hom dag na dag in en uit my huis sien gaan? Hoe kan ek myself weerhou van verval of van uittering as gevolg daarvan?
34 Hulle het aan haar gesĂȘ: Die woorde is waar, want wie kan hierdie beeldskone gestalte in die huis sien en jouself van hom weerhou? En is hy nie jou slaaf nie en jou bediende in die huis nie? En waarom vertel jy hom nie wat in jou hart is nie as om jou siel tot sterwens toe te laat ly oor hierdie saak?
35 Sy het aan hulle gesĂȘ: Elke dag probeer ek om hom te oorreed, maar hy wil nie toegee aan my begeerte nie. En ek het hom alles wat goed is, belowe en tog het ek geen reaksie van hom gekry nie. Daarom is ek in ân kwynende toestand soos julle sien.
36 Selika het baie siek geword as gevolg van haar begeerte na JĂŽWsef en sy was wanhopig verlief op hom. En al die mense van Selika se huis en haar man het niks hiervan geweet dat Selika siek was weens haar liefde vir JĂŽWsef nie.
37 Al die mense van haar huis het haar gevra en gesĂȘ: Waarom is u siek en kwyn terwyl daar geen tekort is nie? En sy het aan hulle gesĂȘ: Ek weet nie wat dit is wat daagliks vererger by my nie.
38 En al die vroue en haar vriende het daagliks gekom om haar te besoek en hulle het met haar gepraat en sy het aan hulle gesĂȘ: Dit kan net wees weens die liefde vir JĂŽWsef. En hulle het aan haar gesĂȘ. Lok hom uit en gryp hom in die geheim, miskien sal hy dan na u luister en sodoende hierdie dood van u verdryf.
39 Selika het al erger geraak weens haar liefde vir JĂŽWsef en sy het aanhou kwyn, totdat sy skaars krag gehad het om te staan.
40 Op ân sekere dag was JĂŽWsef besig om sy meester se werk in die huis te doen en Selika het stilletjies gekom en hom skielik oorval. En JĂŽWsef het teen haar opgestaan en hy was sterker as sy en hy het haar af grond toe gebring.
41 Selika het gehuil weens die begeerte in haar hart vir hom en sy het hom huilend gesmeek en haar trane het oor haar wange geloop. En sy het met ân smeekstem en ân bedroefde siel met hom gepraat en het gesĂȘ:
42 Het jy al ooit van so ân mooi vrou soos ek gehoor of gesien of geken of beter as ekself, wat daagliks met jou praat, wat kwyn van liefde vir jou, wat jou al die eer wil toewys en steeds wil jy nie na my stem luister nie?
43 En as dit uit vrees vir jou meester is, ingeval hy jou sal straf, sowaar as die koning leef, geen leed sal hierdeur na jou toe kom van jou meester af nie. Nou daarom, smeek ek jou, luister na my, en stem in ter wille van die eer wat ek jou bewys en neem hierdie dood van my weg. Waarom moet ek sterf ter wille van jou? En sy het opgehou om te praat.
44 En JĂŽWsef het haar geantwoord en gesĂȘ: Weerhou u van my en laat dit aan my meester oor. Kyk, my meester weet nie wat dit met my is in die huis nie, want alles wat aan hom behoort, het hy in my hand oorgegee, en hoe sal ek so iets in my meester se huis doen?
45 Want u het my ook hoog gerespekteer in die huis en hy het my ook opsigter gemaak oor hierdie huis. En hy het my verhoog en daar is niemand groter in hierdie huis as ek nie. En my meester het niks van my weerhou nie, behalwe u wat sy vrou is. Hoe kan u hierdie woorde tot my spreek en hoe kan ek hierdie groot kwaad doen en oortree voor Elohim en u man?
46 Daarom nou, weerhou u van my, en moenie meer sulke woorde soos dié met my spreek nie, want ek sal nie na u luister nie. Maar Selika wou nie na JÎWsef luister toe hy die woorde tot haar spreek nie, en sy het hom daagliks versoek om na haar te luister.
47 Dit was hierna dat die spruit van Egipte gevul is tot bokant sy walle en al die inwoners van Egipte het gegaan, en ook die koning en prinse het gegaan met tamboeryne en danse, want daar was ân groot vreugde in Egipte, en ân feesdag op die tyd van die oorstroming van die Sihor See. En hulle het daarheen gegaan om die hele dag fees te vier.
48 Toe die Egiptenare uitgegaan het na die rivier om fees te vier soos hulle gewoonte was, het al die mense van die huis van Potifar saam met hom gegaan. Maar Selika wou nie saam met hulle gaan nie, want sy het gesĂȘ: Ek is ongesteld, en sy het alleen in die huis agtergebly en geen ander persoon was saam met haar in die huis nie.
49 En sy het opgestaan en het opgeklim na haar tempel in die huis en het haarself met vorstelike gewaad beklee, en sy het op haar hoof kosbare stene van oniks geplaas, ingelĂȘ met silwer en goud. En sy het haar gesig en vel mooi gemaak met allerhande soorte reinigings-vloeistowwe van vroue. En sy het die tempel en die huis gegeur met kassia en wierook en sy het mirre en aalwee gestrooi en sy het daarna by die ingang van die tempel gaan sit in die gang van die huis waardeur JĂŽWsef gegaan het om sy werk te doen. En kyk, JĂŽWsef het van die veld af gekom, en het die huis binnegegaan om sy meester se werk te doen. [Spreuke 7:16-19]
50 En hy het by die plek gekom waardeur hy moes gaan en hy het alles gesien wat Selika gedoen het en hy het teruggedraai.
51 En Selika het JĂŽWsef van haar sien terugdraai en sy het na hom geroep en gesĂȘ: Wat is verkeerd met jou, JĂŽWsef? Kom na jou werk toe, en kyk, ek sal vir jou plek maak tot jy verbygegaan het na jou sitplek.
52 En JĂŽWsef het teruggekeer en in die huis gekom en het van daar af gegaan na die plek waar sy sitplek was. En hy het gaan sit om sy meester se werk soos gewoonlik te doen. En kyk, Selika het na hom gekom en voor hom in vorstelike gewaad gestaan en die geur van haar klere het versprei oor ân afstand.
53 En sy het haar gehaas en JĂŽWsef en sy klere vasgegryp. En sy het aan hom gesĂȘ: Sowaar soos die koning leef, as jy nie vandag my versoek gehoorsaam nie, sal jy hierdie dag sterf! En sy het haar gehaas en haar ander hand uitgestrek en ân swaard van onder haar klere uitgetrek en sy het dit teen JĂŽWsef se nek gesit en gesĂȘ: Staan op en doen soos ek vra, so nie sterf jy vandag.
54 En JĂŽWsef was bang vir haar omdat sy hierdie ding gedoen het, en hy het opgestaan om van haar weg te vlug en sy het die voorkant van sy klere vasgegryp en in die angs van sy vlug het die kledingstuk wat Selika gegryp het, geskeur. En JĂŽWsef het die kledingstuk in die hand van Selika gelos en hy het weggekom, want hy was bevrees.
55 En toe Selika sien dat JĂŽWsef se kledingstuk geskeur was, en dat hy dit in haar hand gelos en gevlug het, was sy bevrees vir haar lewe ingeval die berig oor haar sou versprei. En sy het opgestaan en het met lis opgetree en die gewaad waarin sy geklee was, uitgetrek en haar ander klere aangetrek.
56 Sy het JĂŽWsef se kledingstuk geneem en het dit langs haar neergelĂȘ en sy het gegaan en gaan sit waar sy met haar siekte gesit het voordat die mense in haar huis uitgegaan het na die rivier toe. En sy het ân jong seun wat toe in die huis was, geroep en sy het hom beveel om die mense van die huis na haar toe te roep.
57 En toe sy hulle sien, het sy met ân luide stem en weeklaag aan hulle gesĂȘ: Kyk watter soort HebreĂ«r het julle meester na my in die huis gebring, want hy het vandag gekom om by my te lĂȘ.
58 Want toe julle uitgegaan het, het hy na die huis gekom. Toe hy sien dat daar niemand in die huis was nie, het hy na my gekom en het my vasgegryp met die doel om by my te lĂȘ.
59 En ek het sy klere gegryp en dit geskeur en teen hom uitgeroep met ân harde stem. En toe ek my stem verhef, het hy vir sy lewe gevrees en het sy kledingstuk by my gelaat en gevlug.
60 Die mense van haar huis het niks gesĂȘ nie, maar hulle toorn was erg opgewek teenoor JĂŽWsef. En hulle het na sy meester gegaan en aan hom die woorde van sy vrou vertel.
61 En Potifar het woedend huis toe gekom en sy vrou het uitgeroep na hom en gesĂȘ: Wat is dit wat jy aan my gedoen het om ân Hebreeuse dienskneg in my huis te bring? Want hy het vandag na my gekom om te speel met my. So het hy vandag aan my gedoen.
62 Potifar het die woorde van sy vrou gehoor en hy het beveel dat JĂŽWsef met harde houe gestraf moes word. En hulle het so aan hom gedoen.
63 Terwyl hulle hom geslaan het, het JĂŽWsef met ân harde stem uitgeroep en hy het sy oĂ« opgeslaan na die Hemele en hy het gesĂȘ: O JaHWeH, my Elohey, u weet dat ek onskuldig is aan al hierdie dinge. En waarom moet ek hierdie dag sterf deur leuens, deur die hand van hierdie onbesnede, wettelose manne, vir wie U ken? [Psalm 69]
64 En terwyl Potifar se manne JĂŽWsef geslaan het, het hy aangehou om uit te roep en te ween en daar was ân kind daar van elf maande oud. En JaHWeH het die mond van die kind geopen en hy het hierdie woorde voor Potifar se manne, wat JĂŽWsef geslaan het, gespreek en hy het gesĂȘ:
65 Wat wil julle van hierdie man hĂȘ, en waarom doen julle hierdie kwaad aan hom? My moeder spreek vals en uiter leuens. So was die gebeurtenis.
66 Die kind het hulle presies vertel wat alles gebeur het en al die woorde van Selika aan JĂŽWsef dag na dag, het hy aan hulle vertel.
67 En al die manne het die woorde van die kind gehoor en hulle was baie verwonderd oor die kind se woorde, en die kind het opgehou praat en het baie stil geword.
68 Potifar was baie skaam oor die woorde van sy seun en hy het sy manne beveel om JĂŽWsef nie meer te slaan nie en die manne het opgehou om JĂŽWsef te slaan.
69 Potifar het JĂŽWsef geneem en het beveel dat hy vir regspraak voor die priesters gebring moes word, want hulle was regters wat aan die koning behoort het, om hom te oordeel in hierdie saak.
70 En Potifar en JĂŽWsef het voor die priesters verskyn wat die koning se regters was en hy het aan hulle gesĂȘ: Besluit, ek smeek u, watter oordeel kom ân dienskneg toe, want so het hy gedoen.
71 Die priesters het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Waarom het jy hierdie ding aan jou meester gedoen? En JĂŽWsef het hulle geantwoord en gesĂȘ: Nie so nie, my meester, sĂł is die saak. En Potifar het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Ek het sekerlik alles wat aan my behoort het aan jou hande toevertrou en ek het niks van jou weerhou nie, behalwe my vrou, en hoe kon jy hierdie kwaad doen?
72 En JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Nie so nie, my meester, sowaar as JaHWeH leef en soos u siel leef, my meester, die woord wat u van u vrou gehoor het, is onwaar, want so was die saak vandag:
73 ân Jaar het verbygegaan vir my sedert ek in u huis gekom het. Het u enige ongeregtigheid in my gesien of enigiets wat u kon noodsaak om my lewe te eis?
74 Die priesters het aan Potifar gesĂȘ: Ons vra jou, stuur en laat hulle JĂŽWsef se geskeurde kledingstuk voor ons bring, en laat ons die skeur daarin sien. En as dit so is dat die skeur aan die voorkant van die kledingstuk is, dan moes sy gesig teenoor haar gewees het en sy moes hom vasgegryp het om na haar te kom en met bedrog het jou vrou dan gedoen alles wat sy gesĂȘ het.
75 En hulle het JĂŽWsef se kledingstuk voor die priesters gebring wat regters was, en hulle het gesien en kyk, die skeur was voor. JĂŽWsef en al die regterpriesters het geweet dat sy hom gedwing het en hulle het gesĂȘ: Die oordeel van die dood kom hierdie slaaf nie toe nie, want hy het niks gedoen nie, maar sy oordeel is dat hy in die tronk gesit word as gevolg van die verslag wat oor hom uitgegaan het teen u vrou.
76 Potifar het hulle woorde gehoor en hy het hom in die tronk gesit, die plek waar die koning se gevangenes aangehou word, en JĂŽWsef was in die plek van bewaring vir twaalf jaar.
77 Nieteenstaande dit, het sy meester se vrou hom nie uitgelos nie en sy het nie opgehou om met hom te praat nie, dag na dag, om na haar te luister. En aan die einde van drie maande het Selika aangehou om na JĂŽWsef in die huis van bewaring te gaan en sy het hom in die versoeking gebring om na haar te luister. En Selika het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Hoe lank gaan jy in hierdie huis bly? Maar luister nou na my stem en ek sal jou uit hierdie huis uit bring.
78 JĂŽWsef het haar geantwoord en gesĂȘ Dit is beter vir my om in hierdie huis te bly as om te luister na jou woorde om teen Elohim te oortree. En sy het aan hom gesĂȘ: As jy nie my begeerte wil uitvoer nie, sal ek jou oĂ« uitpluk, kettings om jou bene slaan, en jou oorlewer in die hande van hulle wat jy nie tevore geken het nie.
79 JĂŽWsef het haar geantwoord en gesĂȘ: Kyk, die Elohey van die hele Aarde kan my verlos van alles wat jy aan my kan doen, want Hy open die oĂ« van die blindes en maak los wat vasgebind is en bewaar al die vreemdelinge wat onbekend is met die land.
80 Toe Selika nie by magte was om JĂŽWsef oor te haal om na haar te luister nie, het sy opgehou om hom te probeer verlei; en JĂŽWsef was steeds ân gevangene in die huis van bewaring. En Jakob die vader van JĂŽWsef en al sy broers wat in die Aarde van KanaĂ€n was, het steeds gerou en geween oor JĂŽWsef, want Jakob het geweier om getroos te word oor sy seun JĂŽWsef. En Jakob het hardop gehuil en geween en het getreur al daardie dae.
Tamar se mans verderwe hulle saad.
1 EN dit was op daardie tyd in daardie jaar, wat die jaar was waarin JÎWsef afgegaan het na Egipte nadat sy broers hom verkoop het, dat Ruben, die seun van Jakob, na Timna gegaan het en vir hom Eliuram, die dogter van Avi, die KanaÀniet, as vrou geneem het en hy het by haar ingegaan.
2 Eliuram, die vrou van Ruben, het swanger geword en het vir hom gebaar Henog, Pallu, Hesron en Karmi, vier seuns. En SĂmeon, sy broer, het sy suster, Dina, as ân vrou geneem, en sy het vir hom gebaar: JemuEl, Jamin, Omad, Jagin en Sohar, vyf seuns.
3 Hy het daarna gekom by Buna, die KanaĂ€nitiese vrou, dit is dieselfde Buna wat SĂmeon gevange geneem het uit die stad van Sigem, en Buna was by Dina en het haar gedien. En SĂmeon het by haar ingegaan en sy het vir hom Saul gebaar.
4 JeHĂ»Wdah het daardie tyd na Adullam gegaan en hy het by ân man van Adullam gekom en sy naam was Hira. En JeHĂ»Wdah het daar die dogter gesien van ân man van KanaĂ€n en haar naam was Ali-Jat, die dogter van Sua. En hy het haar geneem en het by haar ingegaan en Ali-Jat het vir JeHĂ»Wdah gebaar: Er, Onan, Sela, drie seuns.
5 Levi en Issaskar het na die Aarde van die Ooste gegaan en hulle het vir hulself geneem as vroue die dogters van Jobab, die seun van Joktan, die seun van Heber en Jobab, die seun van Jakob, en het twee dogters gehad. Die naam van die oudste was Adina, en die naam van die jongste was Arida.
6 Levi het Adina geneem en Issaskar het Arida geneem en hulle het tot by die Aarde van KanaÀn, by hulle vader se huis, gekom. En Adina het vir Levi gebaar: Gerson, Kehat, Merari, drie seuns.
7 Arida het vir Issaskar gebaar: Tola, Puwa, Job, Simron, vier seuns. En Dan het na die Aarde van Moab gegaan en het as vrou geneem Aflalet, die dogter van Hamudan, die Moabiet. En hy het haar na die Aarde van KanaÀn gebring.
8 En Aflalet was onvrugbaar, sy het geen kinders gehad nie. En Elohim het later aan Aflalet, die vrou van Dan, gedink en sy het swanger geraak en ân seun gebaar en sy het hom Husim genoem.
9 Gad en NĂĄftali is na Haran en het van daar die dogters van Amuram, die seun van Us, die seun van Nahor, as vroue geneem.
10 Hierdie is die name van die dogters van Amuram: Die naam van die oudste was Merima en die naam van die jongste Usit. En Nåftali het Merima geneem, en Gad het Usit geneem. En hulle het hulle na die Aarde van KanaÀn gebring, na hulle vader se huis.
11 Merima het vir Nåftali gebaar. JagtseEl, Guni, Jeser, Sillem, vier seuns, en Usit het vir Gad gebaar: Sifjon, Haggi Suni, Esbon, Eri, Arodi, Areëli, sewe seuns.
12 Aser het uitgetrek en Adon, die dogter van Aflal, die seun van Hadad, die seun van Jismael, as vrou geneem en hy het haar na die Aarde van KanaÀn gebring.
13 Adon, die vrou van Aser, het in daardie dae gesterf: sy het geen kinders gehad nie. En dit was na die dood van Adon dat Aser na die oorkant van die rivier gegaan het en as vrou geneem het Hadura, die dogter van Abimael, die seun van Heber, die seun van Sem.
14 En die jong vrou was baie mooi en ân vrou van begrip, en sy was die vrou gewees van MalkiEl, die seun van Elam, die seun van Sem.
15 Hadura het ân dogter gebaar vir MalkiEl en hy het haar Serag genoem. En MalkiEl het hierna gesterf en Hadura het gegaan en in haar vader se huis gebly.
16 Na die dood van die vrou van Aser het hy gegaan en Hadura as vrou geneem en hy het haar na die Aarde van KanaÀn gebring. En Serag, haar dogter, het hy ook saam met hom gebring en sy was drie jaar oud. Die dogter het in Jakob se huis grootgeword.
17 Die dogter was baie mooi en sy het in die apartheidsweë van die seuns van Jakob gewandel. Sy het niks tekort gekom nie en JaHWeH het haar Wysheid en Insig gegee. [Boekrol van die Opregte 54:97]
18 Hadura, die vrou van Aser, het swanger geraak en het vir hom gebaar: Jimma, Jiswa, Jiswi, Beria, ân suster, vier seuns.
19 Sébulon het na Midian gegaan en het as vrou geneem Merisa, die dogter van Molad, die seun van Abida die seun van Midian, en het haar na die Aarde van KanaÀn gebring.
20 En Merisa het vir SĂ©bulon gebaar: Sered, Elon, JagleEl, drie seuns.
21 Jakob het ân boodskap gestuur na Aram, die seun van Soba, die seun van Tera, en hy het vir sy seun Benjamin geneem MegalJaH, die dogter van Aram, en sy het gekom na die Aarde van KanaĂ€n na die huis van Jakob. En Benjamin was tien jaar oud toe hy MegalJaH, die dogter van Aram, as ân vrou geneem het.
22 En MegalJaH het swanger geword en het vir Benjamin gebaar: Bela, Beger, Asbell, Gera en NaÀman, vyf seuns. En Benjamin het daarna gegaan en as vrou geneem Aribat, die dogter van Simran, die seun van Abraham, behalwe sy eerste vrou, en hy was agtien jaar oud. En Aribat het vir Benjamin gebaar: Egi, Ros, Muppim, Huppim en Ard, vyf seuns.
23 In daardie dae het JeHûWdah na die huis van Sem gegaan en het Tamar, die dogter van Elam, die seun van Sem as vrou geneem vir sy eersgeborene, Er.
24 En Er het ingegaan by sy vrou, Tamar, en sy het sy vrou geword en wanneer hy by haar ingegaan het, het hy sy saad buite gestort en sy daad was sleg in die oë van JaHWeH. En JaHWeH het hom laat sterwe. (Genésis38:7)
25 Dit was na die dood van Er, JeHĂ»Wdah se eersgeborene, dat JeHĂ»Wdah aan Onan gesĂȘ het: Gaan na jou broer se vrou en sluit met haar ân swaershuwelik en verkry vir jou broer ân nageslag.
26 Onan het Tamar as vrou geneem en hy het by haar ingegaan en Onan het net soos sy broer gedoen en sy daad was sleg in die oë van JaHWeH en Hy het hom ook laat sterwe. (Genésis38:7)
27 Nadat Onan gesterf het, het JeHĂ»Wdah aan Tamar gesĂȘ: Bly in jou vader se huis totdat my seun Sela groot is. En JeHĂ»Wdah het nie meer behae in Tamar gehad om haar aan Sela te gee nie, want hy het gesĂȘ: Anders sterf hy ook soos sy broers!
28 Tamar het opgestaan en gegaan en het in haar vader se huis gebly. En Tamar was in haar vader se huis vir ân geruime tyd.
29 En by die wisselinge van die jaar het Ali-Jat, die vrou van JeHûWdah, gesterf. En JeHûWdah het klaar getreur oor sy vrou. En na die dood van Ali-Jat, het JeHûWdah saam met sy vriend, Hira, opgegaan na Timna om hulle skape te skeer.
30 Tamar het gehoor dat JeHûWdah na Timna opgegaan het om die skape te skeer en dat Sela grootgeword het en JeHûWdah het geen behae in haar gehad nie.
31 En Tamar het opgestaan en die klere van haar weduweeskap uitgetrek en sy het ân sluier aangesit en haar heeltemal toegedraai en sy het by die openbare deurgang gaan sit wat op die pad na Timna was.
32 En JeHĂ»Wdah het verbygegaan en hy het haar gesien en hy het haar geneem en by haar ingegaan en sy het swanger geword van hom. En op die tyd van geboorte, kyk, daar was ân tweeling in haar skoot en hy het die eerste Peres genoem en die tweede Serag.
JĂŽWsef lĂȘ drome uit in die tronk.
1Â IN daardie dae was JĂŽWsef nog steeds bewaar in die tronk in die gevangenis in die Aarde van Egipte.
2 Op daardie tyd het die hofdienaars van Farao voor hom gestaan, die voorman van die skinkers van die koning en die voorman van die bakkers wat aan die koning van Egipte behoort het.
3 Die skinker het wyn geneem en voor die koning geplaas om te drink en die bakker het brood voor die koning geplaas om te eet. En die koning het van die wyn gedrink en het van die brood geëet, hy en sy dienaars en owerstes wat aan die koning se tafel eet.
4 Terwyl hulle geëet het en gedrink het, het die skinker en die bakker daar gebly en Farao se owerstes het talle vlieë in die wyn gevind wat die skinker gebring het en stukkies salpeter is in die bakker se brood gevind.
5 Die owerste van die lyfwag het JĂŽWsef as ân dienaar van Farao se hofdienaars daar geplaas en Farao se hofdienaars was in gevangeskap vir een jaar.
6 En aan die einde van die jaar het altwee in een nag drome gedroom in die gevangenis waar hulle was. En in die oggend het JĂŽWsef, soos gewoonlik, na hulle gekom om hulle van diens te wees en hy het hulle gesien, en kyk, hulle gesigte het neerslagtig en treurig gelyk.
7 En JĂŽWsef het hulle gevra: Waarom lyk julle so neerslagtig en treurig vandag? En hulle het aan hom gesĂȘ: Ons het ân droom gedroom en daar is niemand om dit uit te lĂȘ nie. En JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: Ek smeek julle, vertel julle droom aan my en Elohim sal julle ân antwoord tot tevredenheid gee soos wat julle begeer.
8 Die skinker het sy droom aan JĂŽWsef vertel en hy het gesĂȘ: Ek het in my droom gesien en kyk, ân groot win-gerdstok was voor my en aan daardie wingerdstok het ek drie ranke gesien. En die wingerdstok het vinnig geblom en het baie hoog geword en die trosse het ryp geword en druiwe geword.
9 En ek het die druiwe geneem en dit in ân beker uitgedruk en het dit in Farao se hand gegee en hy het gedrink. En JĂŽWsef het aan hom gesĂȘ: Die drie ranke wat aan die wingerdstok is, is drie dae.
10 Binne drie dae sal die koning beveel dat jy uitgehaal word en hy sal jou in jou rang herstel en jy sal die koning sy wyn gee om te drink net soos vroeĂ«r toe jy sy skinker was. Maar laat my guns vind in u oĂ« dat u my by die Farao sal onthou wanneer dit goed gaan met u. En doen goed aan my en bring my tog uit hierdie tronk uit, want ek is gesteel uit die Aarde van KanaĂ€n en is as ân slaaf verkoop in hierdie plek.
11 En ook dit wat aan jou vertel is oor my meester se vrou is vals, want hulle het my vir niks in hierdie gevangenis opgesluit. Die skinker het JĂŽWsef geantwoord en gesĂȘ: As die koning goed met my handel soos dit voorheen was, soos wat jy vir my uitgelĂȘ het, sal ek doen wat jy verlang en jou uit hierdie tronk laat uithaal.
12 En die bakker, toe hy sien dat JĂŽWsef die skinker se droom akkuraat uitgelĂȘ het, het ook nader gekom en het sy hele droom aan JĂŽWsef vertel.
13 En hy het aan hom gesĂȘ: In my droom, kyk, het ek drie wit mandjies op my hoof gesien. En ek het gesien, en kyk, in die boonste mandjie was daar allerhande soorte gebakte voedsel vir die Farao, en kyk, die voĂ«ls het hulle van my hoof af gepik.
14 JĂŽWsef het aan hom gesĂȘ: Die drie mandjies wat jy gesien het, is drie dae, maar binne drie dae sal Farao jou onthoof en jou aan ân boom ophang en die voĂ«ls sal jou vlees wegpik soos jy in jou droom gesien het.
15 In daardie dae was die koningin op die tyd dat sy moes baar en op daardie dag het sy ân seun vir die koning van Egipte gebaar en hulle het uitgeroep dat die koning sy eersgebore seun ontvang het en al die mense van Egipte tesame met die owerstes en dienaars van Farao was baie verheug.
16 Op die derde dag na sy geboorte, het Farao ân fees gehou vir sy owerstes en dienaars, vir die menigtes van die Aarde van Soar en van die Aarde van Egipte.
17 En al die mense van Egipte en die dienaars van Farao het gekom om te eet en te drink saam met die koning by die fees van sy seun en om bly te wees oor die koning se vreugde.
18 Al die owerstes van die koning en sy dienaars het in daardie tyd vreugdevol vir agt dae fees gevier en hulle was vrolik met allerhande soorte musiekinstrumente, met tamboeryne en met danse in die koning se huis vir agt dae.
19 En die skinker, vir wie JĂŽWsef sy droom uitgelĂȘ het, het JĂŽWsef vergeet en hy het hom nie genoem aan die koning soos hy belowe het nie, want hierdie saak was van JaHWeH om JĂŽWsef te straf omdat hy sy vertroue in ân man gestel het.
20 Hierna het JĂŽWsef nog twee jaar in die gevangenis gebly totdat hy twaalf jaar voltooi het.
Die dood van Isak.
1 ISAK, die seun van Abraham het in daardie dae steeds in die Aarde van KanaÀn gewoon. Hy was baie oud, eenhonderd-en-tagtig jaar oud en Esau, sy seun, die broer van Jakob, was in die Aarde van Edom en hy en sy seuns het besittings in haar gehad tussen die kinders van Seïr.
2 Esau het gehoor dat die tyd nader kom dat sy vader moes sterwe en hy en sy seuns en huishouding het na die Aarde van KanaÀn gekom, na sy vader se huis. En Jakob en sy seuns het uitgegaan van die plek waar hulle gebly het in Hebron en hulle het almal na hulle vader, Isak, gekom en hulle het Esau en sy seuns in die tent gevind.
3 Jakob en sy seuns het by hulle vader, Isak, gesit en Jakob het steeds getreur oor sy seun, JĂŽWsef.
4 Isak het aan Jakob gesĂȘ: Bring nader jou seuns en ek sal hulle seĂ«n. En Jakob het sy elf seuns voor sy vader, Isak, gebring.
5 Isak het sy hande op al die seuns van Jakob geplaas en hy het hulle vasgehou en omhels en hulle een vir een gesoen. En Isak het hulle daardie dag geseĂ«n en hy het aan hulle gesĂȘ: Mag die Elohim van julle vaders julle seĂ«n en julle nageslag vermeerder soos die Sterre van die Hemele in getal.
6 Isak het ook die seuns van Esau geseĂ«n en gesĂȘ: Mag Elohim julle ân Vrees en ân skrik maak vir almal wat julle sal sien en aan al julle vyande.
7 En Isak het Jakob en sy seuns geroep en hulle het almal gekom en voor Isak gaan sit en Isak het aan Jakob gesĂȘ: JaHWeH die Elohey van die hele Aarde het aan my gesĂȘ: Aan jou nageslag sal Ek hierdie Aarde as ân Erfdeel gee as jou kinders My Insettinge en My WeĂ« onderhou en Ek sal die Verbond met hulle hou wat Ek aan jou vader, Abraham, gesweer het.
8 Nou daarom, my seun, leer jou kinders en jou kindskinders om JaHWeH te vrees en die suiwer Weg te volg wat JaHWeH, jou Elohey, sal behaag, want as jy die Weg van JaHWeH en Sy Insettinge onderhou, sal JaHWeH ook Sy Verbond met Abraham met jou hou en Hy sal goed aan jou en jou nageslag doen, al die dae.
9 En toe Isak sy opdragte aan Jakob en sy seuns voltooi het, het hy sy asem uitgeblaas en gesterf en is versamel by sy volksgenote.
10 Jakob en Esau het op die gesig van hulle vader Isak neergeval en hulle het geween. En Isak was eenhonderd-en-tagtig jaar oud toe hy gesterf het in die Aarde van KanaĂ€n, in Hebron. En sy seuns het hom gedra na die spelonk van MagpĂ©la, wat Abraham gekoop het by die kinders van Het as ân besitting vir ân begraafplaas.
11 En al die konings van die Aarde van KanaÀn het saam met Jakob en Esau gegaan om Isak te begrawe en al die konings van KanaÀn het Isak groot eer betoon by sy dood.
12 Die seuns van Jakob en die seuns van Esau het kaalvoet gegaan en hulle het geloop en getreur totdat hulle Kirjat-Arba bereik het.
13 Jakob en Esau het hulle vader, Isak, begrawe in die spelonk van Magpéla wat in Kirjat-Arba in Hebron is. En hulle het hom met baie groot eer begrawe soos by die begrafnis van konings.
14 Jakob en sy seuns, en Esau en sy seuns en al die konings van KanaĂ€n het ân swaar en groot roubeklag gehou en hulle het hom begrawe en het baie dae lank oor hom gerou.
15 En by die dood van Isak het hy sy vee en sy besittings en alles wat aan hom behoort het aan sy seuns gelaat. En Esau het aan Jakob gesĂȘ: Kyk ek smeek jou, alles wat ons vader gelaat het, sal ons in twee dele verdeel en ek sal die keuse hĂȘ. En Jakob het gesĂȘ: Ons sal so maak.
16 Jakob het alles geneem wat Isak nog in die Aarde van KanaĂ€n gehad het, die vee en die besittings, en het dit as twee dele voor Esau en sy seuns geplaas en hy het aan Esau gesĂȘ: Kyk na alles voor u, kies vir uself watter deel u wil hĂȘ.
17 En Jakob het aan Esau gesĂȘ: Luister, ek smeek u, wat ek tot u wil spreek deur te sĂȘ: JaHWeH die Elohey van die Hemele en Aarde het met ons vaders Abraham en Isak gepraat en gesĂȘ: Aan julle nageslag sal Ek hierdie Aarde gee as ân Erfdeel vir ewig!
18 Daarom nou, alles wat ons vader nagelaat het, is voor u. En kyk, die hele Aarde is voor u. Kies u daarvan wat u begeer.
19 As u die hele Aarde kies neem haar vir u en u kinders vir ewig, en ek sal hierdie rykdom neem, en as u die rykdom kies neem haar vir u en ek sal die Aarde neem vir my en my kinders om haar vir ewig te erf.
20 En NĂ©bajot, die seun van Jismael, was in die land met sy kinders en Esau het hom op daardie dag gaan raadpleeg en gesĂȘ:
21 So het Jakob met my gespreek en so het hy my geantwoord. Gee nou u advies en ons sal luister.
22 En NĂ©bajot het gesĂȘ: Wat is dit wat Jakob met u gepraat het? Kyk, al die kinders van KanaĂ€n woon gevestig in hulle land en Jakob sĂȘ dat hy haar sal erf met sy nageslag vir al die dae?
23 Gaan nou, daarom, en neem al u vader se rykdom en laat Jakob, u broer, in die land soos hy gespreek het.
24 Esau het opgestaan en teruggekeer na Jakob en het alles gedoen wat NĂ©bajot, die seun van Jismael, aanbeveel het. En Esau het al die rykdom geneem wat Isak nagelaat het. Die siele, die kleinvee, die vee en die besittings en al die rykdom. Hy het niks aan sy broer Jakob gegee nie. En Jakob het die hele Aarde van KanaĂ€n geneem, van die rivier van Egipte af tot by die Eufraat-rivier. En hy het haar geneem as ân ewige besitting en vir sy kinders en vir hulle nageslag na hom vir ewig.
25 Jakob het ook van sy broer Esau die spelonk van MagpĂ©la wat in Hebron is, geneem, wat Abraham van Efron as ân besitting vir ân begraafplaas gekoop het vir hom en sy nageslag vir ewig,
26 En Jakob het al hierdie dinge in die Boekrol van Aankope geskryf en hy het dit geteken en hy het dit alles bevestig deur vier getroue getuies.
27 Hierdie is die woorde wat Jakob in die Boekrol geskryf het en hy het gesĂȘ: Die Aarde van KanaĂ€n en al die stede van die Hewiete, die Jebusiete, die Amoriete, die Feresiete, en die Girgasiete, al die sewe nasies vanaf die rivier van Egipte tot by die Eufraat-rivier.
28 En die stad van Hebron, Kirjat-Arba, en die spelonk wat in haar is, dit alles het Jakob gekoop van sy broer Esau vir die waarde as ân besitting, as vir ân erfdeel vir sy nageslag na hom vir ewig.
29 Jakob het die Boekrol van Aankope met die handtekening, die bevele en die verordeninge en die Bekendmakende Boekrol, geneem en hom in ân kleipot geplaas sodat hy vir ân lang tyd bewaar sou word en hy het hom in die hande van sy kinders geplaas.
30 Esau het alles wat sy vader aan hom nagelaat het na sy dood, by sy broer, Jakob, geneem en hy het al die besittings geneem, van adamiet en dier, kameel en esel, bees en lam, silwer en goud, edelgesteentes en balsemgom en al die rykdom wat aan Isak, die seun van Abraham, behoort het. Daar was niks oor wat Esau nie vir homself geneem het van alles wat Isak nagelaat het na sy dood nie.
31 En Esau het dit alles geneem en hy en sy seuns het huis toe gegaan na die Aarde van SeĂŻr, die Horiet, weg van sy broer, Jakob, en sy seuns.
32 Esau het besittings gehad tussen die kinders van Seïr en Esau het van daardie dag af nie na die Aarde van KanaÀn teruggekeer nie.
33 En die hele Aarde van KanaĂ€n het ân erfbesitting vir die kinders van JisraEl geword as ân ewige Erfdeel en Esau, met al sy kinders, het die berg van SeĂŻr beĂ«rwe.
JĂŽWsef lĂȘ Farao se drome uit
1Â IN daardie dae, na die dood van Isak, het JaHWeH dit beveel en ân hongersnood oor die hele Aarde teweeg gebring.
2 In daardie tyd het Farao, koning van Egipte, op sy troon gesit in die Aarde van Egipte en in sy bed gelĂȘ en drome gedroom. En Farao het in sy droom gesien dat hy op die wal van die rivier van Egipte staan.
3 En terwyl hy gestaan het, het hy gesien, en kyk, sewe vet, vlesige koeie, mooi van aansien, het uit die rivier opgekom.
4 En sewe ander koeie, maer van vleis en lelik van aansien, het na hulle opgekom en die sewe onaansienlikes het die mooi koeie opgeëet, maar steeds was hulle voorkoms so lelik soos eers.
5 Hy het wakker geword en het weer geslaap en ân tweede keer gedroom. En hy het gesien en kyk, sewe vet en mooi are skiet op aan een steel. En nĂĄ hulle, spruit daar sewe are uit wat maer en deur die oostewind verskroei was. En die maer are het die vol are verslind, en Farao het wakker geword uit sy droom.
6 In die oggend het die koning sy drome onthou en sy gees was baie onrustig oor sy drome en die koning het hom gehaas en ân boodskap gestuur en al die toordokters van Egipte en die wyse manne laat roep. En hulle het gekom en voor Farao gaan staan.
7 En die koning het aan hulle gesĂȘ: Ek het drome gedroom en daar is niemand om hulle uit te lĂȘ nie. En hulle het aan die koning gesĂȘ: Vertel u drome aan u dienaars en laat ons dit hoor.
8 En die koning het sy drome aan hulle vertel en hulle het almal geantwoord en met een stem aan die koning gesĂȘ: Mag die koning vir ewig lewe. En dit is die verklaring van u drome:
9 Die sewe mooi koeie wat u gesien het, dui op sewe dogters wat vir u gebore sal word in die dae wat kom en die sewe dogters wat u na hulle sien opkom het, wat hulle opgeĂ«et het, is ân teken dat die dogters wat vir u gebore sal word, almal sal sterf gedurende die leeftyd van die koning.
10 Dit wat u gesien het in die tweede droom van sewe vet en mooi are wat opkom aan een steel, dit is die uitleg: dat u vir u in die dae wat kom sewe stede sal bou, reg deur die Aarde van Egipte. En dit wat u gesien het van die sewe verskroeide koringare wat nĂĄ hulle opkom en hulle verslind terwyl u na hulle kyk met u oĂ«, is ân teken dat die stede wat u gebou het, almal in die dae wat volg vernietig sal word, gedurende die leeftyd van die koning.
11 En toe hulle hierdie woorde gespreek het, het die koning nie sy oor na hulle geneig nie, ook het hy nie sy hart daarop gesit nie, want die koning het in sy wysheid geweet dat hulle nie die regte verklaring van die drome gegee het nie. En toe hulle klaar gepraat het voor die koning, het die koning hulle geantwoord en gesĂȘ: Wat is hierdie saak wat julle tot my gespreek het? Sekerlik het julle valshede geuiter en leuens gespreek. Daarom, gee nou die ware verklaring van my drome sodat julle nie sterf nie.
12 En daarna het die koning beveel, en hy het ân boodskap gestuur en ander wyse manne laat roep en hulle het gekom en voor die koning gaan staan. En die koning het aan hulle sy drome vertel en hulle het hom almal volgens die eerste verklaring geantwoord. En die koning se woede het ontvlam en hy was baie toornig en die koning het aan hulle gesĂȘ: Sekerlik spreek julle leuens en uiter valshede in wat julle sĂȘ.
13 Die koning het beveel dat ân verklaring uitgevaardig moet word reg deur die Aarde van Egipte wat sĂȘ: Dit is besluit deur die koning en sy groot manne dat enige wyse man wat die uitleg van drome ken en verstaan en wat nie voor die koning op hierdie dag kom nie, sal sterf.
14 Die man wat aan die koning die regte uitleg van sy drome verklaar, aan hom sal gegee word alles wat hy vra van die koning. En al die wyse manne van die Aarde van Egipte het voor die koning gekom, saam met al die toordokters en besweerders [voodoo-iste] wat in Egipte en in Gosen, RaÀmses, Tagpanges, Soar en al die plekke op die grense van Egipte was en hulle het almal voor die koning gaan staan.
15 En al die vername manne en die prinse, en die dienaars wat aan die koning behoort het, het saamgekom uit al die stede van Egipte, en hulle het almal voor die koning gesit, en die koning het sy drome voor die wyse manne vertel, en die prinse en almal wat voor die koning gesit het, was verstom oor die gesig.
16 En al die wyse manne wat voor die koning was, was baie verdeeld oor hulle verklarings van sy drome. Sommige het hulle aan die koning verklaar deur te sĂȘ: Die sewe mooi koeie is sewe konings wat uit die koning sal voortkom en oor Egipte sal heers.
17 Die sewe lelike koeie is sewe prinse wat teen hulle sal opstaan in die dae wat kom en hulle vernietig. En die sewe are van koring is die sewe groot prinse wat aan Egipte behoort wat in die hande van die sewe swakker prinse van hulle vyande sal val in die oorloë van ons meester, die koning.
18 Sommige van hulle het aan die koning op hierdie manier verklaar en gesĂȘ: Die sewe goeie mooi koeie is die sterk stede van Egipte en die sewe lelike koeie is die sewe nasies van die Aarde van KanaĂ€n wat teen die sewe stede van Egipte sal kom en hulle sal vernietig in die dae wat kom.
19 Dit wat u in die tweede droom gesien het oor sewe vet en sewe maer koringare, is ân teken dat die regering van Egipte weer sal terugkeer na u nageslag soos dit voorheen was.
20 En gedurende sy bewind sal die mense van die stede van Egipte opstaan teen die sewe stede van KanaÀn wat sterker as hulle is en sal hulle verslaan, en die heerskappy van Egipte sal terugkeer tot u nageslag.
21 Sommige van hulle het weer aan die koning gesĂȘ: Dit is die verklaring van u drome: Die sewe mooi koeie is sewe koninginne, wat u as vroue sal neem in die dae wat kom en die sewe lelike koeie beteken dat daardie vroue almal sal sterf gedurende die leeftyd van die koning.
22 Die sewe vet en maer koringare wat u gesien het in die tweede droom, is veertien kinders. En dit sal in die dae wat kom wees dat hulle opstaan en teen mekaar veg en sewe van hulle sal die sewe sterkes verslaan.
23 En party van hulle het hierdie woorde tot die koning gespreek: Die sewe mooi koeie beteken dat sewe kinders vir u gebore sal word en hulle sal sewe van u kleinkinders in die dae wat kom verslaan. En die sewe mooi koringare wat u in die tweede droom gesien het, is die prinse teen wie sewe swakker prinse sal veg en hulle vernietig in die dae wat kom en hulle sal u kinders se saak wreek en die heerskappy sal weer na u nageslag terugkeer.
24 Die koning het al die woorde van die wyse manne van Egipte gehoor en hulle verklarings van sy drome en die koning was nie met een van hulle tevrede nie.
25 Die koning het in sy wysheid geweet dat hulle nie heeltemal reg gespreek het met al hierdie woorde nie, want dit was van JaHWeH af om die woorde van die wyse manne van Egipte te verydel sodat JĂŽWsef uit die huis van aanhouding kon kom en sodat hy groot kon word in Egipte.
26 Die koning het gesien dat nie een van al die wyse manne of toordokters van Egipte reg met hom gespreek het nie en die koning se woede het ontvlam en sy toorn het in hom gebrand.
27 Die koning het beveel dat al die wyse manne en toordokters moet weggaan voor hom en hulle het almal voor die koning weggaan in skaamte en skande.
28 Die koning het beveel dat ân bevel uitgevaardig moet word dwarsdeur die hele Aarde van Egipte dat alle toordokters wat in Egipte is, doodgemaak moet word en nie een van hulle moet toegelaat word om te lewe nie.
29 En die owerstes van die lyfwagte wat aan die koning behoort het, het opgestaan en elke man het sy swaard ontbloot en hulle het begin om die toordokters van Egipte te dood, asook die wyse manne.
30 Daarna het Merod, voorman van die skinkers van die koning, gekom en laag gebuig voor die koning en voor hom gaan sit.
31 En die skinker het aan die koning gesĂȘ: Mag die koning vir ewig lewe en sy regering roemryk wees in die Aarde.
32 U was kwaad vir u dienskneg in daardie dae, dit is nou twee jaar gelede, en u het my in die plek van aanhouding geplaas en ek was geruime tyd in die plek van aanhouding, ek en die voorman van die bakkers.
33 En daar was saam met ons ân Hebreeuse dienskneg wat aan die owerste van die lyfwag behoort het, sy naam was JĂŽWsef, en sy meester was baie kwaad vir hom en het hom in die huis van aanhouding geplaas en hy het ons daar bedien.
34 Nadat ons ân tyd lank in aanhouding was, het ons in een nag drome gedroom, ek en die voorman van die bakkers. Ons het gedroom elke man ooreenkomstig die verklaring van sy droom.
35 Ons het in die mĂŽre gekom en het hulle aan daardie dienskneg vertel en hy het ons drome vir ons uitgelĂȘ, aan elke man volgens sy droom het hy dit reg verklaar.
36 En soos hy dit vir ons uitgelĂȘ het, het dit gebeur. Daar het nie enige van sy woorde op die grond geval nie.
37 Daarom nou, my meester en koning, moenie die mense van Egipte vir niks doodmaak nie. Kyk, daardie slaaf word nog altyd bewaar in die gevangenis deur die owerste van die lyfwag, sy meester, in die huis van aanhouding.
38 As dit die koning behaag, laat hom haal sodat hy voor u kan kom en hy sal aan u bekend maak die korrekte uitleg van die droom wat u gedroom het.
39 Die koning het die woorde van die hoofskinker gehoor en die koning het beveel dat die wyse manne van Egipte nie doodgemaak moet word nie.
40 Die koning het sy diensknegte beveel om JĂŽWsef voor hom te bring en die koning het aan hulle gesĂȘ: Gaan na hom en moenie hom verskrik nie sodat hy nie verward word en nie weet om reg te spreek nie.
41 En die diensknegte van die koning het na JĂŽWsef gegaan en hulle het hom gou uit die gevangenis gebring. En die koning se diensknegte het hom geskeer en hy het sy gevangenisklere uitgetrek en voor die koning gekom.
42 Die koning het op sy koninklike troon gesit in ân vorstelike gewaad omgord met ân goue efod [skouerkleed van ân hoĂ«priester] en die fyn goud wat daarop was, het geglinster en die karbonkel en die robyn en die smarag, tesame met al die edelgesteentes wat op die koning se hoof was, het die oĂ« verblind en JĂŽWsef het hom baie verwonder aan die koning.
43 Die troon waarop die koning gesit het, was met goud en silwer en oniksstene bedek en hy het sewentig trappe gehad.
44 Dit was hulle gewoonte regdeur die Aarde van Egipte dat elke man wat gekom het om met die koning te spreek, as hy ân prins was, of een wat vernaam in oĂ« van die koning was, het hy die trappe na die koning se troon bestyg tot by die een en dertigste trap en die koning sou afklim tot by die ses-en-dertigste trap en met hom spreek.
45 As hy een van die gewone mense was, het hy opgeklim tot die derde trap en die koning sou vier trappe afklim en met hom praat. En hulle gewoonte was ook dat enige man wat sewentig tale kon verstaan om hulle te praat, het die sewentig trappe uitgeklim en opgegaan en gepraat totdat hy die koning bereik het.
46 Enige man wat nie die sewentig kon voltooi nie het opgegaan met soveel trappe as die aantal tale wat hy geken het waarin hy kon praat.
47 Dit was die gewoonte in daardie dae in Egipte dat niemand oor hulle kon heers nie, behalwe hulle wat verstaan het om in sewentig tale te praat.
48 Toe JĂŽWsef voor die koning kom, het hy neergebuig tot teen die grond voor die koning en hy het opgeklim tot by die derde trap en die koning het op die vierde trap gesit en het met JĂŽWsef gepraat.
49 En die koning het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Ek het ân droom gedroom en daar is geen uitlĂȘer om dit reg uit te lĂȘ nie. En ek het vandag beveel dat al die toordokters van Egipte en die wyse manne daarvan, voor my moet kom en ek het my drome aan hulle vertel en nie een het dit reg aan my uitgelĂȘ nie.
50 Daarna het ek vandag van jou gehoor, dat jy ân wyse man is en elke droom wat jy hoor, reg kon uitlĂȘ.
51 JĂŽWsef het Farao geantwoord en gesĂȘ: Laat Farao sy drome vertel wat hy gedroom het. Sekerlik die verklarings behoort aan Elohim. En Farao het sy drome aan JĂŽWsef vertel, die droom van die koeie en die droom van die koringare en die koning het opgehou praat.
52 Toe is JĂŽWsef beklee met die Gees van Elohim voor die koning en hy het al die dinge geweet wat die koning in die toekoms sal oorkom van daardie dag af aan. Hy het die regte uitleg van die koning se droom geweet en hy het voor die koning gespreek.
53 En JĂŽWsef het guns gevind voor die aangesig van die koning en die koning het sy ore sowel as sy hart geopen en hy het na al die woorde van JĂŽWsef geluister. En JĂŽWsef het aan die koning gesĂȘ: Moenie dink dat dit twee drome is nie, want dit is net een droom. Want dit wat Elohim bepaal het om regdeur die Aarde te gebeur, het hy aan die koning te kenne gegee in sy droom en dit is die juiste uitleg van u droom:
54 Die sewe mooi koeie en koringare is sewe jaar en die sewe lelike koeie en koringare is ook sewe jaar. Dit is een droom.
55 En kyk, in die sewe jaar wat kom, sal daar ân groot oorvloed regdeur die Aarde wees. En daarna sal sewe jaar van hongersnood op hulle volg, ân baie swaar hongersnood, en van al die oorvloed sal vergeet word in die Aarde en die hongersnood sal al die inwoners van die land verteer.
56 Die koning het een droom gedroom en die droom is daarom aan Farao herhaal omdat die saak deur Elohim bepaal is en Elohim sal dit binnekort laat gebeur.
57 Daarom sal ek u raad gee en u siel en die siele van die inwoners van die land verlos van die ramp van die hongersnood. U moet regdeur u koninkryk na ân baie verstandige en wyse man soek wat al die aspekte van regering ken en stel hom aan om toesig te hou oor die Aarde van Egipte.
58 En laat die man wat u oor Egipte aanstel, opsieners aanstel sodat hulle al die voedsel kan insamel van die goeie jare wat kom. En laat hulle koring ophoop en dit wegbĂȘre in u aangewese stoorplekke.
59 En laat hulle daardie voedsel hou vir die sewe jare van hongersnood, sodat dit beskikbaar sal wees vir u en u mense, u hele land en dat u en u mense nie omkom deur die hongersnood nie.
60 Beveel ook al die inwoners van die land dat hulle moet insamel, elke man die opbrengs van sy land van alle soorte voedsel gedurende die sewe goeie jare. En laat hulle dit plaas in hulle stoorplekke, sodat dit vir hulle beskikbaar kan word in die dae van die hongersnood sodat hulle daarvan mag leef.
61 Dit is die regte uitleg van u droom en dit is die raad gegee om u siel te red en die siele van al u onderdane.
62 En die koning het geantwoord en aan JĂŽWsef gesĂȘ: Wie sĂȘ en wie weet of jou woorde reg is? En hy het aan die koning gesĂȘ: Dit sal ân teken vir u wees om al my woorde te ag dat hulle waar is en dat my raad aan u goed is.
63 Kyk, u vrou sit vandag op die baringstoel en sy sal vir u ân seun baar en u sal verheug wees oor hom. Wanneer u kind uit sy moeder se baarmoeder uitgegaan het, sal u eersgeborene seun, wat twee jaar gelede gebore is, sterf. En u sal vertroos word deur die kind wat vandag vir u gebore word.
64 JĂŽWsef het die woorde wat hy tot die koning gespreek het, voltooi. En hy het neergebuig voor die koning en hy het weggegaan en toe JĂŽWsef weggegaan het van die koning se aangesig, het die tekens waarvan JĂŽWsef gespreek het, net so daardie dag vir die koning gebeur.
65 Die koningin het daardie dag ân seun gebaar en die koning het die goeie tyding gehoor oor sy seun en hy was verheug. En toe die boodskapper vertrek het van die koning se aangesig, het die koning se diensknegte die eersgebore seun van die koning dood op die grond gevind.
66 En daar was groot roubeklag en rumoer in die koning se huis en die koning het dit gehoor en hy het gevra: Wat is die rumoer en roubeklag wat ek in die huis hoor? En hulle het aan die koning vertel dat sy eersgebore seun gesterf het. Toe het die koning geweet dat al JĂŽWsef se woorde wat hy gespreek het, waar was en die koning is vertroos oor sy seun deur die kind wat daardie dag vir hom gebore is, soos wat JĂŽWsef gesĂȘ het.
JĂŽWsef word Farao se tweede in bevel.
1Â NA hierdie dinge het die koning al sy owerstes en diensknegte laat versamel en al die prinse en vername manne wat aan die koning behoort het en hulle het almal voor die koning gekom.
2 En die koning het aan hulle gesĂȘ. Kyk, julle het al die woorde gesien en gehoor van die Hebreeuse man en al die tekens wat hy gesĂȘ het sal gebeur, en nie een van sy woorde het op die grond geval nie.
3 Julle weet dat hy die regte uitleg vir die droom gegee het en dit sal sekerlik gebeur, daarom, beraadslaag sodat julle kan weet wat julle gaan doen en hoe die land verlos gaan word van die hongersnood.
4 Soek nou en kyk of iemand gevind kan word in wie se hart daar wysheid en kennis is en ek sal hom aanstel oor die land.
5 Want julle het gehoor wat die Hebreeuse man aanbeveel het hoe om die land te red van die hongersnood, en ek weet dat die land nie gered sal word van die hongersnood as dit nie vir die Hebreeuse man se raad, wat hy my aanbeveel het, is nie.
6 En hulle almal het die koning geantwoord en gesĂȘ: Die raad wat die Hebreeuse man oor dit gegee het, is goed. Daarom nou, ons meester en koning, kyk, die hele land is in u hand, doen wat goed is in u oĂ«.
7 Hy wat u kies en wat u in u wysheid weet is wys en bekwaam om die land met sy wysheid te red, hom sal die koning onder hom aanwys oor die land.
8 En die koning het aan al die owerstes gesĂȘ: Ek het gedink, aangesien dit Elohim was wat aan die Hebreeuse man bekend gemaak het alles wat hy gespreek het, is daar niemand so verstandig en wys soos hy in die hele land nie. As dit goed in julle oĂ« lyk, sal ek hom oor die hele land stel, want hy sal met sy wysheid die land red.
9 En al die owerstes het die koning geantwoord en gesĂȘ: Maar dis sekerlik geskryf in die wette van Egipte, en dit mag nie verbreek word nie, dat geen man oor Egipte sal heers of tweede wees naas die koning nie, behalwe een wat kennis het van al die tale van die seuns van die mens.
10 Daarom nou, ons meester en koning, kyk, hierdie Hebreeuse man kan slegs die Hebreeuse taal praat en hoe kan hy oor ons wees as tweede onder die heerser, ân man wat nie eers ons taal ken nie?
11 Nou smeek ons u, laat hom haal en laat hy voor u verskyn en toets hom in alle dinge en doen na u goeddunke.
12 En die koning het gesĂȘ: Dit sal mĂŽre so gedoen word en die saak wat julle gespreek het, is goed. En al die owerstes het daardie dag voor die koning verskyn.
13 Daardie nag het JaHWeH een van sy dienende Boodskappers gestuur en hy het in die Aarde van Egipte na JĂŽWsef gekom en die Boodskapper van JaHWeH het oor JĂŽWsef gestaan. En kyk, JĂŽWsef het in die bed die nag gelĂȘ in sy meester se huis in die gevangenis, want sy meester het hom terug in die gevangenis geplaas as gevolg van sy vrou.
14 Die Boodskapper het hom wakker gemaak uit sy slaap en JĂŽWsef het orent gekom en op sy bene gestaan, en kyk, die Boodskapper van JaHWeH het regoor hom gestaan: en die Boodskapper van JaHWeH het met JĂŽWsef gepraat en hy het hom al die tale van die mens in daardie nag geleer en hy het sy naam Jehosef genoem.
15 Die Boodskapper van JaHWeH het van hom af weggegaan en JĂŽWsef het teruggegaan en op sy bed gelĂȘ en JĂŽWsef was verstom oor die gesig wat hy gesien het.
16 En dit het so gebeur in die oggend dat die koning al sy owerstes en diensknegte laat kom het en hulle het almal gekom en voor die koning gesit en die koning het beveel dat JĂŽWsef gebring moes word en die koning se diensknegte het gegaan en het JĂŽWsef voor Farao gebring.
17 Die koning het ingekom en die trappe van die troon opgeklim en JĂŽWsef het met die koning in al die tale gespreek. En JĂŽWsef het opgegaan na hom en met die koning gespreek totdat hy by die sewentigste trap gekom het en hy het voor die koning gaan sit.
18 Die koning was baie verheug oor JĂŽWsef, en al die koning se owerstes was saam met die koning verheug toe hulle al JĂŽWsef se woorde hoor.
19 En die saak was goed in die oĂ« van die koning en die owerstes om JĂŽWsef aan te stel as tweede in bevel naas die koning oor die hele Aarde van Egipte. En die koning het met JĂŽWsef gespreek en gesĂȘ:
20 Nou, jy het vir my raad gegee om ân wyse man oor die hele Aarde van Egipte aan te wys, sodat hy met sy wysheid die Aarde van Egipte van die hongersnood kan red. Daarom nou, aangesien Elohim dit alles aan jou bekend gemaak het, asook al die woorde wat jy gespreek het, daar is regdeur die land nie so ân verstandige en wyse man soos jy nie.
21 En jou naam sal nie meer JĂŽWsef genoem word nie, maar SĂĄfewat-Paneag sal jou naam wees en jy sal tweede in bevel naas my wees. En volgens jou woord sal al die sake van my regering wees en volgens jou woord sal my mense uitgaan en inkom.
22 Ook deur jou hand sal my diensknegte en owerstes hulle loon ontvang wat maandeliks aan hulle gegee word en voor jou sal al die mense van die land neerbuig. Alleen deur my troon sal ek groter as jy wees.
23 Die koning het sy seĂ«lring van sy hand afgehaal en het dit aan JĂŽWsef se hand gesit en die koning het JĂŽWsef in ân vorstelike gewaad geklee en hy het ân goue kroon op sy hoof gesit en hy het ân goue ketting om sy hals gehang.
24 En die koning het sy diensknegte bevel gegee en hy het gery op die tweede rytuig wat aan die koning behoort het, teenoor die koning se rytuig. En hy het hom op ân groot en sterk perd van die koning se perde laat ry en hy is begelei deur die strate van die Aarde van Egipte. [Openbaring 19:11]
25 Die koning het beveel dat almal wat op tamboeryne, harpe en ander musiekinstrumente speel, saam met JĂŽWsef moet gaan. Eenduisend tamboeryne, eenduisend danseresse en eenduisend harpe het agter hom aangegaan.
26 En vyfduisend manne met ontblote swaarde, glinsterend in hulle hande, het gemarsjeer en gespeel voor JĂŽWsef en twintigduisend van die helde van die koning, omgord met gordels van vel, bedek met goud, het aan die regterhand van JĂŽWsef marsjeer en twintigduisend aan sy linkerhand. En al die vroue en jong meisies het op die dakke gegaan of het in die strate gestaan en gespeel en hulle verheug oor JĂŽWsef en hulle het gestaar na die voorkoms van JĂŽWsef en na sy skoonheid.
27 Die koning se mense het voor hom en agter hom gegaan en hulle het die pad met wierook en kassia gegeur en met allerhande soorte delikate parfuum. En hulle het mirre en aalwee langs die pad gestrooi en twintig manne het hierdie woorde deur die land met ân harde stem voor hom uitgeroep:
28 Sien julle hierdie man wat die koning gekies het om sy tweede in bevel te wees? Al die sake van die regering sal deur hom beheer word en hy wat sy bevele oortree, of wat nie voor hom neerbuig tot op die grond nie, sal sterf, want hy kom in opstand teen die koning en sy tweede in bevel.
29 En toe die voorlopers opgehou het met aankondig, het al die mense van Egipte neergebuig tot op die grond voor JĂŽWsef en gesĂȘ: Mag die koning leef! Mag sy tweede in bevel ook leef! En al die inwoners van Egipte het neergebuig langs die pad en toe die boodskappers na hulle aankom, het hulle neergebuig en hulle was vrolik met allerhande soorte tamboeryne, dansers en harpe oor JĂŽWsef.
30 En JĂŽWsef, op sy perd, het sy oĂ« opgeslaan na die Hemele en het uitgeroep en gesĂȘ: Hy verhef die geringe uit die stof uit op! Hy lig die ellendige op van die mishoop! O JaHWeH van die leĂ«rskare, geseĂ«nd is die man wat op U vertrou!
31 JĂŽWsef het deur die hele Aarde van Egipte getrek met Farao se diensknegte en owerstes en hulle het die hele Aarde van Egipte aan hom gewys en al die koning se skatte.
32 JĂŽWsef het teruggekeer en op daardie dag voor Farao verskyn en die koning het aan JĂŽWsef ân besitting in die Aarde van Egipte gegee, ân besitting van lande en wingerde. En die koning het aan JĂŽWsef drieduisend talente silwer en eenduisend talente goud en oniksstene en balsemgom en baie geskenke gegee.
33 Die volgende dag het die koning al die mense van Egipte beveel om aan JĂŽWsef bydraes en geskenke te bring en dat hy wat die bevel van die koning oortree, sal sterf. En hulle het ân hoĂ« plek in die straat van die stad gemaak en kledingstukke daar oopgesprei en wie ook al enigiets vir JĂŽWsef gebring het, het dit op die hoĂ« plek gesit.
34 En al die mense van Egipte het iets op die oop plek geplaas, een man ân goue oorring en die ander ringe en oorringe en verskeie potte van goud, en silwerware, en oniksstene en balsemgom het hy op die hoĂ« plek gegooi. Elkeen het iets gegee van dit wat hy besit het.
35 JÎWsef het dit alles geneem en het dit in sy skatkamer geplaas en al die owerstes en edelmanne wat aan die koning behoort het, het JÎWsef vereer en hulle het hom baie geskenke gegee, omdat die koning hom verkies het om sy tweede in bevel te wees. [Die Boekrol van Henog 48:5]
36 Die koning het PotifĂ©ra, die seun van Ahiram, die priester van On, laat haal en hy het sy jongste dogter, Asenat, geneem en haar as ân vrou aan JĂŽWsef gegee.
37 Die jongmeisie was baie mooi, ân maagd, een wat geen man nog beken het nie en JĂŽWsef het haar as vrou geneem. En die koning het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Ek is Farao, buiten jou mag niemand sy hand of voet verroer om my volk deur die hele Aarde van Egipte te regeer nie.
38 JĂŽWsef was dertig jaar oud toe hy voor Farao, die koning van Egipte, gestaan het. En JĂŽWsef het weggegaan van die koning af en hy het die koning se tweede in bevel in Egipte geword.
39 Die koning het JĂŽWsef ân honderd diensknegte gegee om hom in sy huis te bedien en JĂŽWsef het ook baie diensknegte laat koop en hulle het gebly in die huis van JĂŽWsef.
40 JĂŽWsef het toe vir homself ân pragtige huis gebou, net soos die huise van konings, voor die binnehof van die koning se paleis. En hy het in die huis ân groot tempel laat maak, baie sierlik in voorkoms en gerieflik vir sy verblyf. Drie jaar lank het dit JĂŽWsef geneem om sy huis te bou.
41 En JĂŽWsef het vir homself ân baie swierige troon gemaak van ân oorvloed van goud en silwer, en hy het dit oordek met oniksstene en balsemgom. En hy het daarop die kaart van die hele Aarde van Egipte laat maak, en die kaart van die rivier van Egipte wat die hele Aarde van Egipte benat; en JĂŽWsef het veilig op sy troon in sy huis gesit en JaHWeH het JĂŽWsef se Wysheid vermeerder.
42 Al die inwoners van Egipte en Farao se diensknegte en sy prinse was baie lief vir JĂŽWsef, want hierdie saak was van JaHWeH aan JĂŽWsef gegee.
43 JĂŽWsef het ân leĂ«rmag gehad wat oorlog gevoer het, wat in leĂ«rmagte van krygers uitgegaan het tot die getal van veertigduisend-seshonderd man, in staat om wapens op te neem om die koning en JĂŽWsef tot hulp te wees teen die vyand, buiten die koning se owerstes en sy dienaars en die inwoners van Egipte, sonder tal.
44 JÎWsef het aan sy dapper helde en aan sy hele leërmag skilde en spiese, helms, harnasse en slingerklippe gegee.
Die hongersnood.
1Â IN daardie tyd het die kinders van Tarsis teen die kinders van Jismael gekom en het oorlog teen hulle gevoer. En die kinders van Tarsis het die Jismaeliete vir ân lang tyd beroof.
2 Die kinders van Jismael was in daardie dae min in getal en hulle kon nie die oorhand kry oor die kinders van Tarsis nie en hulle was kwaai verdruk.
3 En die oudstes van die Jismaeliete het ân berig aan die koning van Egipte gestuur en gesĂȘ: Ons smeek u, stuur u dienaars, owerstes en leĂ«rmag om ons te help veg teen die kinders van Tarsis, want ons is oor ân lang tyd al besig om te vergaan.
4 Farao het JÎWsef met die dapper helde, manne en leërmag wat saam met hom was, gestuur, asook die dapper helde van die koning se huis.
5 Hulle het na die Aarde van HĂĄwila gegaan na die kinders van Jismael, om hulle te help teen die kinders van Tarsis. En die kinders van Jismael het met die kinders van Tarsis geveg, en JĂŽWsef het die Tarsisiete verslaan en hy het hulle hele land onderwerp. En die kinders van Jismael woon in haar tot vandag toe.
6 Nadat die Aarde van Tarsis onderwerp is, het al die Tarsisiete weggehardloop en tot by die grens gekom van hulle broers, die kinders van Jawan. En JÎWsef, met al sy dapper helde en leërmag, het na Egipte teruggekeer. Nie een man van hulle was vermis nie.
7 Met die wisseling van die jaar, in die tweede jaar van JĂŽWsef se heerskappy oor Egipte, het JaHWeH ân groot oorvloed in die land gegee vir sewe jaar soos wat JĂŽWsef gesĂȘ het, want JaHWeH het al die produkte van die land vir sewe jaar geseĂ«n in daardie dae en hulle het geĂ«et en was heeltemal versadig.
8 JĂŽWsef het in daardie tyd owerstes onder hom gehad en hulle het al die voedsel van die goeie jare ingesamel en hulle het jaar na jaar koring opgehoop en hulle het dit in JĂŽWsef se voorraadkamers geplaas.
9 En te eniger tyd wanneer hulle die voedsel ingesamel het, het JĂŽWsef beveel dat hulle die koring in die are bring en hulle moes ook van die grond van die land saambring, sodat dit nie bederf nie.
10 JĂŽWsef het jaar-na-jaar so gedoen en hy het koring opgegaar soos die sand van die see in oorvloed, want sy stoorplekke was ontsaglik groot en kon nie getel word weens hulle oorvloed nie.
11 En ook al die inwoners van Egipte het allerhande soorte voedsel versamel in hulle stoorplekke gedurende die sewe goeie jare, maar hulle het nie daarmee gedoen soos JĂŽWsef gedoen het nie.
12 En al die voedsel wat JĂŽWsef en die Egiptenare gedurende die sewe oorvloedige jare versamel het, was vir die land in stoorplekke beveilig vir die sewe jare van hongersnood vir die hele Aarde se onderhoud.
13 Die inwoners van Egipte het elkeen sy stoorplek en sy verskuilde plek met koring gevul vir onderhoud gedurende die hongersnood.
14 En JĂŽWsef het al die voedsel wat hy in al die stede van Egipte versamel het, geberg en hy het al die stoorplekke gesluit en wagte oor hulle geplaas.
15 JÎWsef se vrou, Asenat die dogter van Potiféra, het vir hom twee seuns gebaar, Manasse en Efraim, en JÎWsef was vier-en-dertig jaar oud toe hy hulle verwek het.
16 Die seuns het grootgeword en hulle het in sy Weë en sy onderrigting gevolg, hulle het nie afgewyk van die weg wat hulle vader hulle geleer het nie, nie na regs of links nie.
17 JaHWeH was met die seuns en hulle het grootgeword en het Insig gehad en Kennis in alle Wysheid en in die sake van die regering, en al die koning se owerstes en sy vername manne van die inwoners van Egipte het die seuns vereer en hulle is grootgemaak tussen die koning se kinders.
18 Die sewe jaar van oorvloed wat regdeur die land was, het geëindig en die sewe jaar van hongersnood het daarna gekom soos JÎWsef gespreek het en die hongersnood was regdeur die land.
19 En al die mense van Egipte het gesien dat die hongersnood begin het in die Aarde van Egipte, en al die mense van Egipte het hulle stoorplekke oopgemaak vir die koring, want die hongersnood het oor hulle geheers.
20 Hulle het al die voedsel wat in hulle stoorplekke was, vol goggas gevind en oneetbaar en die hongersnood het almal regdeur die land getref. En al die inwoners het voor Farao kom ween, want die hongersnood was swaar op hulle.
21 Hulle het aan Farao gesĂȘ: Gee kos aan u dienaars en waarom sal ons voor u oĂ« van honger sterf, ons en ons kinders.
22 Farao het hulle geantwoord en gesĂȘ: En hoekom roep julle tot my? Het JĂŽWsef nie beveel dat die koring gebĂȘre moet word gedurende die sewe jare van oorvloed vir die jare van hongersnood nie? En waarom het julle nie na sy stem geluister nie?
23 En die mense van Egipte het die koning geantwoord en gesĂȘ: Sowaar as u siel leef, ons meester, u diensknegte het alles gedoen wat JĂŽWsef beveel het, want u dienaars het ook al die opbrengs van hulle velde ingebring gedurende die jare van oorvloed en het dit in die stoorplekke weggebĂȘre vir hierdie dag.
24 En toe die hongersnood die oorhand oor ons gekry het, het ons ons stoorplekke oopgemaak en kyk, al ons opbrengs was vol goggas en oneetbaar.
25 Toe die koning hoor wat die inwoners van Egipte alles oorgekom het, was hy baie bang vir die hongersnood en hy was baie beangs; en die koning het die mense van Egipte so geantwoord en gesĂȘ: Aangesien al hierdie dinge met julle gebeur het, gaan na JĂŽWsef toe, doen alles wat hy aan julle sĂȘ, moenie sy bevele oortree nie.
26 En al die mense van Egipte het weggegaan na JĂŽWsef en aan hom gesĂȘ: Gee ons voedsel en waarom sal ons voor u van die honger sterf? Want ons het ons opbrengs ingesamel vir die sewe jaar soos u beveel het en ons het dit in stoorplekke geberg en dit is wat ons oorgekom het.
27 Toe JĂŽWsef al die woorde van die mense gehoor het en wat hulle oorgekom het, het hy al sy stoorplekke oopgemaak en die opbrengs aan die mense van Egipte verkoop.
28 Die hongersnood het oor die hele Aarde geheers en die hongersnood was in al die dele van die Aarde, maar in die Aarde van Egipte was daar voedsel te koop.
29 En al die inwoners van Egipte het na JĂŽWsef gekom om koring te koop, want die hongersnood het oor hulle geheers en al hulle koring was bederf en JĂŽWsef het dit daagliks aan al die mense van Egipte verkoop.
30 En al die inwoners van die Aarde van KanaÀn en die Filistyne en diegene anderkant die Jordaan en die kinders van die Ooste en al die stede van die Aarde, ver en naby, het gehoor dat daar koring in Egipte was en hulle het almal na Egipte gekom om koring te koop, want die hongersnood het oor hulle geheers.
31 JĂŽWsef het die stoorplekke van koring geopen en owerstes daaroor geplaas en hulle het daagliks gestaan en verkoop aan almal wat gekom het.
32 JĂŽWsef het geweet dat sy broers ook na Egipte sal kom om koring te koop, want die hongersnood het oor die hele Aarde geheers. En JĂŽWsef het al sy mense beveel dat hulle dit oral moet verkondig en sĂȘ:
33 Dit is die wens van die koning, van sy tweede in bevel en van hulle groot manne, dat enigeen wat begeer om in Egipte koring te koop, nie hulle diensknegte na Egipte sal stuur om te koop nie, maar hulle seuns. En ook enige Egiptenaar of KanaÀniet wat kom om van enige van die stoorplekke koring in Egipte te koop en dit regdeur die Aarde gaan verkoop, hy sal sterf, want niemand sal koop behalwe vir die onderhoud van sy huishouding nie.
34 En enige man wat twee of drie diere lei, sal sterf, want ân man sal net sy eie dier lei.
35 JĂŽWsef het wagte by die hekke van Egipte geplaas en het hulle beveel en gesĂȘ: Enige persoon wat koring kom koop, laat hom nie ingaan voordat hy sy naam en die naam van sy vader, en die naam van sy vader se vader neergeskryf het nie. En wat ook al in die dag geskryf is, stuur hulle name na my in die aand sodat ek hulle name kan weet.
36 JĂŽWsef het owerstes deur die Aarde van Egipte geplaas en hy het hulle beveel om al hierdie dinge te doen.
37 JĂŽWsef het al hierdie dinge gedoen en het hierdie wette gemaak, sodat hy sou weet wanneer sy broers na Egipte kom om koring te koop; en JĂŽWsef se mense het dit daagliks in Egipte laat verkondig volgens hierdie woorde en verordeninge wat JĂŽWsef beveel het.
38 En al die inwoners van die oostelike en westelike dele van die Aarde, en van die hele Aarde het gehoor van die wette en regulasies wat JĂŽWsef van krag gemaak het in Egipte. En die inwoners van die uithoeke van die Aarde het gekom en koring gekoop in Egipte, dag na dag en dan het hulle weggegaan.
39 En al die owerstes het gedoen soos JĂŽWsef beveel het en die hekwagters het almal wat na Egipte gekom het om koring te koop, se name en hulle vader se name neergeskryf, en dit daagliks in die aande voor JĂŽWsef gebring.
JĂŽWsef se broers koop koring.
1Â JAKOB het agterna gehoor dat daar koring in Egipte was, en hy het sy seuns geroep om na Egipte te gaan om koring te koop, want ook oor hulle het die hongersnood die oorhand gehad. En hy het na sy seuns geroep en gesĂȘ.
2 Kyk, ek hoor daar is koring in Egipte en al die mense van die Aarde gaan soontoe om te koop. Dus, waarom sal julle julself tevrede voorgee voor die hele Aarde? Gaan julle ook af na Egipte en koop vir ons ân bietjie koring onder diĂ© wat daar kom, sodat ons nie sal sterf nie.
3 En die seuns van Jakob het na hulle vader geluister en het opgestaan om af te gaan na Egipte sodat hulle koring kon koop van die res wat daar kom.
4 Jakob hulle vader het hulle beveel en gesĂȘ: Wanneer julle in die stad kom, moenie saam by een hek ingaan nie vanweĂ« die inwoners van die Aarde.
5 En die seuns van Jakob het uitgegaan en hulle het na Egipte gegaan, en die seuns van Jakob het gedoen soos hulle vader hulle beveel het en Jakob het nie vir Benjamin gestuur nie, want hy het gesĂȘ: Dis uit vrees dat ân ramp hom dalk sal oorval op die pad soos sy broer; en tien van Jakob se seuns het vortgegaan.
6 Terwyl die seuns van Jakob op die pad gegaan het, het hulle berou gehad oor wat hulle aan JĂŽWsef gedoen het en hulle het met mekaar gepraat en gesĂȘ: Ons weet dat ons broer JĂŽWsef na Egipte gegaan het, en nou sal ons na hom soek waar ons gaan. En as ons hom vind, sal ons hom van sy meester af wegneem teen ân losprys en indien nie, deur geweld, en ons sal sterf vir hom.
7 Die seuns van Jakob het saamgestem oor die saak en hulleself versterk ter wille van JĂŽWsef, om hom te verlos uit die hand van sy meester. En die seuns van Jakob het na Egipte gegaan, en toe hulle naby Egipte kom, het hulle van mekaar afgeskei en hulle het deur tien van Egipte se hekke gekom en die hekwagters het hulle name op daardie dag geskryf en het dit die aand na JĂŽWsef gebring.
8 JĂŽWsef het die name uit die hand van die hekwagters van die stad gelees en hy het ontdek dat sy broers deur die tien hekke van die stad ingekom het en JĂŽWsef het op daardie oomblik regdeur die Aarde van Egipte afgekondig en gesĂȘ:
9 Gaan vort al julle stoorplek-wagte, maak al die koringstore toe en laat net een oop bly sodat dié wat kom, daarvan kan koop.
10 En al die owerstes van JĂŽWsef het so op daardie tyd gedoen en hulle het al die stoorplekke toegemaak en net een oopgelaat.
11 JĂŽWsef het die geskrewe name van sy broers aan hom gegee wat oor die oop stoorplek gestel is en hy het aan hom gesĂȘ: Wie ook al na jou kom om koring te koop, vra sy naam, en wanneer manne met hierdie name voor jou kom, gryp hulle en stuur hulle. En hulle het so gedoen.
12 Toe die seuns van Jakob in die stad kom, het hulle weer in die stad bymekaargekom en na JĂŽWsef gesoek voordat hulle koring gaan koop het.
13 En hulle het na die huise van die hoere gegaan en hulle het JĂŽWsef vir drie dae in die huise van die hoere gesoek, want hulle het gedink dat JĂŽWsef in die huise van die hoere sou wees, want JĂŽWsef was baie aantreklik en aangenaam en die seuns van Jakob het JĂŽWsef vir drie dae gesoek en hulle kon hom nie vind nie.
14 Die man wat oor die oop stoorplek aangestel was, het gesoek na daardie name wat JĂŽWsef vir hom gegee het en hy het dit nie gevind nie.
15 Hy het JĂŽWsef laat weet en gesĂȘ: Hierdie drie dae het verloop en daardie manne wie se name u aan my gegee het, het nie gekom nie, en JĂŽWsef het diensknegte gestuur om die manne in die hele Egipte te soek en hulle voor JĂŽWsef te bring.
16 En JÎWsef se dienaars het gegaan en in Egipte gekom en kon hulle nie vind nie, en het na Gosen gegaan en hulle was nie daar nie, en hulle het na die stad van RaÀmses gegaan en kon hulle nie vind nie.
17 JĂŽWsef het voortgegaan om sestien dienaars te stuur om sy broers te soek en hulle het gegaan en het hulle versprei deur die vier hoeke van die stad. En vier van die diensknegte het in die huis van die hoere gegaan en hulle het die tien manne daar gevind op soek na hulle broer.
18 Daardie vier manne het hulle geneem en voor hom gebring en hulle het tot op die grond voor hom neergebuig. En JĂŽWsef het op sy troon in sy tempel gesit met vorstelike klere geklee en op sy hoof was ân groot kroon van goud, en al die magtige manne het om hom gesit. [Boekrol van die Opregte 3:9]
19 Die seuns van Jakob het JÎWsef gesien en sy gestalte en aantreklikheid en waardigheid van voorkoms het wonderlik gelyk in hulle oë en hulle het weer voor hom neergebuig tot op die grond.
20 JÎWsef het sy broers gesien en hy het hulle herken, maar hulle het hom nie herken nie, want JÎWsef was baie belangrik in hulle oë, daarom het hulle hom nie herken nie.
21 En JĂŽWsef het met hulle gepraat en gesĂȘ: Waarvandaan kom julle? En hulle het almal geantwoord en gesĂȘ: U diensknegte het van die Aarde van KanaĂ€n gekom om koring te koop, want die hongersnood heers oor die hele Aarde en u dienaars het gehoor dat daar koring in Egipte is, dus het hulle gekom tussen die ander wat gekom het, om koring te koop vir hulle onderhoud.
22 JĂŽWsef het hulle geantwoord en gesĂȘ: As julle gekom het om te koop soos julle sĂȘ, waarom kom julle deur tien hekke van die stad? Dit kan net wees omdat julle gekom het om deur die land te spioeneer.
23 En hulle het JĂŽWsef almal saam geantwoord en gesĂȘ: Nie so nie, my meester, ons spreek waar. U diensknegte is nie spioene nie, maar ons het gekom om koring te koop, want u dienaars is almal broers, die seuns van een man in die Aarde van KanaĂ€n en ons vader het ons beveel en gesĂȘ: Wanneer julle by die stad kom, moenie saam by een hek ingaan nie vanweĂ« die inwoners van die land.
24 JĂŽWsef het hulle weer geantwoord en gesĂȘ: Dit is die saak waaroor ek met julle praat, julle het gekom om in die land te spioeneer, daarom het julle deur tien hekke van die stad gekom, julle het gekom om die kaalheid van die land te sien.
25 Elkeen wat kom om koring te koop, gaan sekerlik hierdie weg en julle is alreeds drie dae lank in die land. En wat doen julle tussen die mure van die hoere waar julle drie dae was? Spioene hou seker daarvan om dié dinge te doen.
26 En hulle het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Ver is dit van ons meester om so te praat, want ons is twaalf broers, die seuns van ons vader, Jakob, in die Aarde van KanaĂ€n, die seun van Isak, die seun van Abraham, die HebreĂ«r. En kyk, die jongste is met ons vader vandag in die Aarde van KanaĂ€n en een is nie, want hy het van ons verlore geraak en ons het gedink hy is miskien in hierdie land. Dus soek ons hom regdeur die land en het selfs by die hoerhuise gekom om hom daar te soek.
27 JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: En het julle hom dan dwarsoor die land gesoek dat daar slegs Egipte oorgebly het vir julle om hom in te soek? En wat dan sal julle broer in die huise van die hoere doen alhoewel hy in Egipte is? Het julle nie gesĂȘ dat julle van die seuns van Isak, die seun van Abraham, is nie en wat sal die seuns van Jakob dan doen in die huise van hoere?
28 En hulle het aan hom gesĂȘ: Omdat ons gehoor het dat Jismaeliete hom van ons gesteel het en dit is aan ons vertel dat hulle hom in Egipte verkoop het en u dienaar, ons broer, is baie aantreklik en aangenaam, dus het ons gedink hy sal sekerlik in die hoerhuise wees, daarom het u diensknegte daar gaan soek om ân losprys vir hom te gee.
29 En JĂŽWsef het hulle steeds geantwoord en gesĂȘ: Julle praat sekerlik valsheid en uiterste leuens om van julleself te sĂȘ dat julle die seuns van Abraham is; sowaar soos Farao leef, julle is spioene, daarom het julle na die hoerhuise gekom sodat julle nie geken sal word nie.
30 JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: En nou, as julle hom vind en sy meester vereis ân groot prys, sal julle dit vir hom gee? En hulle het gesĂȘ: Dit sal gegee word.
31 En hy het aan hulle gesĂȘ: En as sy meester nie instem om van hom te skei vir ân groot prys nie, wat sal julle met hom doen om sy onthalwe? En hulle het hom geantwoord en gesĂȘ: As hy hom nie aan ons gee nie sal ons hom doodmaak en ons broer neem en weggaan.
32 JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: Dit is die saak waaroor ek met julle gepraat het; julle is spioene, want julle het gekom om die inwoners van die land dood te slaan, want ons het gehoor dat twee van julle broers al die inwoners van Sigem, in die Aarde van KanaĂ€n, doodgeslaan het ter wille van julle suster en julle kom om nou dieselfde in Egipte te doen ter wille van julle broer.
33 Slegs hierdeur sal ek weet dat julle opregte manne is, as julle een tussen julle sal huis toe stuur om julle jongste broer by julle vader te gaan haal en hom hierheen bring na my. En deur hierdie ding te doen, sal ek weet dat julle opreg is.
34 JĂŽWsef het sewentig van sy magtige manne geroep en aan hulle gesĂȘ: Neem hierdie manne en bring hulle in die gevangenis.
35 Die magtige manne het die tien man geneem en hulle vasgegryp en in die gevangenis gesit en hulle was in die gevangenis vir drie dae.
36 En op die derde dag het JĂŽWsef hulle uit die gevangenis laat bring en hy het aan hulle gesĂȘ: Doen dit vir julle self as julle eerlike manne is sodat julle mag leef. Een van julle broers sal in die gevangenis aangehou word terwyl julle die koring huistoe neem vir julle huishoudings in die Aarde van KanaĂ€n. En gaan haal julle jongste broer en bring hom hierheen na my toe, sodat ek kan weet dat julle eerlike manne is as julle hierdie ding doen.
37 JĂŽWsef het uitgegaan van hulle af en het in die kamer gekom en het bitterlik geween, want sy meegevoel was vir hulle opgewek. En hy het sy gesig gewas en na hulle teruggekeer en hy het SĂmeon tussen hulle uitgeneem en beveel dat hy vasgebind word, maar SĂmeon was nie bereid dat dit gedoen word nie, want hy was ân baie sterk man en hulle kon hom nie vasbind nie.
38 JĂŽWsef het geroep na sy magtige manne en sewentig dapper manne het voor hom gekom met ontblote swaarde in hulle hande en die seuns van Jakob was verskrik deur hulle.
39 JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: Gryp hierdie man en sit hom in die tronk totdat sy broers hom kom haal. En JĂŽWsef se dapper manne het hulle gehaas en SĂmeon gegryp om hom te bind, en SĂmeon het ân harde en verskriklike kreet gegee en die kreet was ver gehoor.
40 En al die dapper manne van JĂŽWsef was vreesbevange na die verskriklike kreet en hulle het op hulle aangesigte geval en hulle was baie bang en het gevlug.
41 En al die manne wat by JĂŽWsef was, het gevlug, want hulle het gevrees vir hulle lewens en net JĂŽWsef en sy seun, Manasse het daar gebly en Manasse, die seun van JĂŽWsef, het die krag van SĂmeon gesien en hy was verskriklik kwaad.
42 Manasse, die seun van JĂŽWsef, het opgestaan voor SĂmeon, en Manasse het SĂmeon ân harde hou met sy vuis teen die agterkant van sy nek geslaan en SĂmeon het van sy woede bedaar.
43 Manasse het SĂmeon gevat en hy het hom gewelddadig vasgegryp en hom gebind en na die huis van aanhouding gebring en al die seuns van Jakob was verstom oor die optrede van die jong man.
44 En SĂmeon het aan sy broers gesĂȘ: Nie een van julle moet sĂȘ dit is die kastyding van ân Egiptenaar nie, maar dit was die kastyding van die huis van my vader.
45 Daarna het JĂŽWsef hom wat oor die stoorhuis gestel was, laat kom om hulle sakke te vul met koring, soveel soos hulle kon dra en om elke man se geld in sy sak terug te sit en om hulle voedsel vir die pad te gee, en so het hy aan hulle gedoen.
46 JĂŽWsef het hulle beveel en gesĂȘ: Slaan daarop ag dat julle my bevele nie verontagsaam om julle broer te bring soos ek gespreek het nie, en dit sal wees wanneer julle jul broer hierheen bring na my toe dat ek sal weet dat julle eerlike manne is, en dan kan julle vrylik in die land beweeg en ek sal julle broer aan julle teruggee en julle sal in vrede terugkeer na julle vader.
47 Hulle het almal geantwoord en gesĂȘ: Volgens wat u vra, o meester, so sal ons doen, en hulle het neergebuig tot op die grond.
48 Elke man het sy koring op sy esel gelaai en hulle het uitgetrek om na die Aarde van KanaÀn te gaan en na hulle vader. En hulle het by die herberg gekom en Levi het sy sak uitgesprei om kos aan sy esel te gee, toe hy bemerk en kyk, sy volle gewig geld was nog steeds in sy sak.
49 En die man was baie bang en hy het aan sy broers gesĂȘ: My geld is teruggegee, en kyk, dit is selfs in my sak, en die manne was baie bang en hulle het gesĂȘ: Wat is dit wat Elohim aan ons gedoen het?
50 En hulle het almal gesĂȘ: En waar is JaHWeH se Suiwerheid met ons vaders, met Abraham, Isak en Jakob, dat JaHWeH ons vandag in die hande van die koning van Egipte oorgegee het sodat hy teen ons kan versin?
51 JeHĂ»Wdah het aan hulle gesĂȘ: Ons is sekerlik skuldige oortreders voor die Aangesig van JaHWeH, onse Elohey, deurdat ons ons broer verkoop het, ons eie vlees, en waarvoor sĂȘ julle: Waar is JaHWeH se Guns met ons vader?
52 En Ruben het aan hulle gesĂȘ: Het ek nie aan julle gesĂȘ moenie oortree teen die jongman nie en julle wou nie na my luister nie? Nou eis Elohim hom van ons en hoe durf julle sĂȘ: Waar is JaHWeH se Guns met ons vaders, terwyl julle teen JaHWeH oortree het?
53 En hulle het oornag in daardie plek vertoef en hulle het vroeg in die oggend opgestaan en hulle esels met hulle koring gelaai en hulle gelei en voortgegaan en by hulle vader se huis in die Aarde van KanaÀn gekom.
54 En Jakob en sy huishouding het uitgegaan om sy seuns te ontmoet. En Jakob het gesien en kyk, hulle broer, SĂmeon, was nie by hulle nie en Jakob het aan sy seuns gesĂȘ: Waar is julle broer SĂmeon, wat ek nie sien nie? En sy seuns het hom alles vertel wat met hulle in Egipte gebeur het.
JĂŽWsef se broers gaan weer na Egipte.
1Â HULLE het hulle huis binnegegaan en elke man het sy sak oopgemaak en hulle het gesien en kyk, elke man se bondel geld was daar, waaroor hulle en hulle vader baie verskrik was.
2 Jakob het aan hulle gesĂȘ: Wat is dit wat julle my aangedoen het? Ek het julle broer JĂŽWsef agter julle aangestuur om navraag te doen oor julle welstand en julle sĂȘ aan my: ân Wilde wese het hom opgeĂ«et.
3 En SĂmeon is saam met julle om kos te koop en julle sĂȘ die koning van Egipte het hom aangehou in die gevangenis en julle wil Benjamin neem om sy dood ook te veroorsaak en my grys hare met smart na die graf te bring oor Benjamin en sy broer JĂŽWsef.
4 Nou, daarom sal my seun nie saam met julle afgaan nie, want sy broer is dood en hy is alleen oor en boosheid kan hom oorval op die pad wat julle gaan, soos dit sy broer oorval het.
5 En Ruben het aan sy vader gesĂȘ: U kan my twee seuns doodmaak as ek nie u seun terugbring en voor u neerplaas nie; en Jakob het aan sy seuns gesĂȘ: Bly julle hier en moet nie na Egipte gaan nie, want my seun sal nie saam met julle afgaan na Egipte nie en ook nie sterf soos sy broer nie.
6 JeHĂ»Wdah het aan hulle gesĂȘ: Bly weg van hom af tot die koring op is, en dan sal hy sĂȘ: Neem julle broer, wanneer hy ontdek dat sy eie lewe en diĂ© van sy huishouding in gevaar verkeer weens hongersnood.
7 In daardie dae was die hongersnood swaar regdeur die Aarde en al die mense van die Aarde het gegaan en na Egipte gekom om voedsel te koop, want die hongersnood het swaar oor hulle geheers. En die seuns van Jakob het ân jaar en twee maande in KanaĂ€n gebly totdat hulle koring gedaan was.
8 En dit het so gebeur dat nadat hulle koring op was, was die hele huis van Jakob in die nood weens die honger, en al die kinders van die seuns van Jakob het bymekaargekom en na hom gegaan en om hom vergader en hulle het aan hom gesĂȘ: Gee vir ons brood, hoekom moet ons almal omkom van honger in u teenwoordigheid?
9 Jakob het die woorde van sy seuns se kinders gehoor en hy het bitterlik geween en sy jammerte was opgewek vir hulle. En Jakob het sy seuns laat roep en hulle het almal gekom en voor hom gaan sit.
10 En Jakob het aan hulle gesĂȘ: Het julle nie gesien hoe julle kinders vandag by my gehuil het nie en gesĂȘ het: Gee vir ons brood, want daar is niks nie? Daarom nou, keer terug en koop vir ons ân bietjie voedsel.
11 En JeHĂ»Wdah het geantwoord en aan sy vader gesĂȘ: As u ons broer saam met ons wil stuur, sal ons afgaan om koring vir u te koop en as u hom nie wil stuur nie dan sal ons nie afgaan nie, want die koning van Egipte het dit sekerlik beveel en gesĂȘ: Julle sal my gesig nie sien nie tensy julle broer by julle is nie, want die koning van Egipte is ân sterk en magtige koning. En kyk, as ons na hom sal gaan sonder ons broer, sal ons almal doodgemaak word.
12 Weet u dan nie en het u nie gehoor nie dat hierdie koning baie magtig en wys is en sy gelyke is daar nie op die ganse Aarde nie? Kyk, ons het al die konings van die Aarde gesien en ons het nie een gesien soos daardie koning nie, die koning van Egipte. Daar is sekerlik onder al die konings van die Aarde niemand groter as Abiméleg, die koning van die Filistyne nie, maar die koning van Egipte is groter en magtiger as hy en Abiméleg kan net vergelyk word met een van sy owerstes.
13 Vader, u het nie sy paleis en sy troon en al sy dienaars wat voor hom staan, gesien nie; u het daardie koning nie op sy troon in sy prag en koninklike voorkoms gesien nie, geklee in sy koninklike mantel met ân groot goue kroon op sy kop. U het nie die eer en glorie gesien wat Elohim aan hom gegee het nie; daar is nie een soos hy op die hele Aarde nie.
14 Vader, u het nie die Wysheid gesien, die Insig en die Kennis wat Elohim in sy hart gegee het nie, nog sy soet stem gehoor wanneer hy met ons gepraat het nie.
15 Ons weet nie, vader, wie hom bekend gemaak het met ons name en alles wat ons oorgekom het nie, tog het hy ook oor u uitgevra en gesĂȘ: Leef julle vader nog en is dit wel met hom?
16 U het nie gesien hoe hy die regering van Egipte beheer nie, sonder om Farao, sy meester, te vra, u het nie die ontsag en vrees gesien wat hy op al die Egiptenare afdwing nie.
17 En ook toe ons van hom af weggaan, het ons gedreig om aan Egipte te doen soos aan die res van die stede van die Amoriete, en ons was verskriklik kwaad oor al sy woorde wat hy gespreek het oor ons as spioene. En nou, as ons weer voor hom kom, sal sy skrik weer op ons almal val en nie een van ons sal in staat wees om met hom te praat nie, nie ân klein dingetjie of ân groot ding nie.
18 Daarom nou vader, stuur die seun saam met ons, ons smeek u en ons sal afgaan en voedsel vir u koop vir ons onderhoud, sodat ons nie sterf van honger nie. En Jakob het gesĂȘ: Hoekom het julle so verkeerd met my gehandel deur die koning te vertel dat julle ân broer het? Wat is hierdie ding wat julle my aangedoen het?
19 JeHĂ»Wdah het aan Jakob, sy vader, gesĂȘ: Gee die seun in my sorg en ons sal opstaan en afgaan na Egipte en koring gaan koop en dan terugkeer en dit sal wees dat wanneer ons terugkeer en die seun is nie saam met ons nie, laat my dan u blaam vir altyd dra.
20 Het u gesien hoe al ons kleuters om u huil omdat hulle honger is en daar is geen krag in u hand om hulle tevrede te stel nie? Laat u medelye jeens hulle nou opgewek word en stuur ons broer saam met ons en ons sal gaan.
21 Want hoe sal JaHWeH se Guns aan ons voorvaders aan u bekragtig word as u sĂȘ dat die koning van Egipte u seun sal wegneem? Sowaar as JaHWeH leef, ek sal hom nie verlaat totdat ek hom gebring en hom voor u geplaas het nie; maar bid vir ons tot JaHWeH dat Hy goed vir ons sal wees sodat ons vriendelik ontvang sal word voor die koning van Egipte en sy manne. Want as ons nie vertraag is nie, sou ons nou sekerlik al ân tweede keer met u seun teruggekeer het.
22 En Jakob het aan sy seuns gesĂȘ: Ek vertrou op JaHWeH, my Elohey dat Hy julle sal verlos en julle Guns sal gee in die oĂ« van die koning van Egipte en in die oĂ« van al sy manne.
23 Daarom nou, staan op en gaan na die man en neem ân geskenk vir hom van wat in die land verkry kan word en bring dit voor hom, en mag El die Almagtige vir julle Barmhartigheid gee voor hom dat hy Benjamin en SĂmeon saam met julle stuur.
24 En al die manne het opgestaan en hulle het hul broer Benjamin geneem, en in hulle hande ân groot geskenk van die beste van die land geneem en ook ân dubbele porsie silwer.
25 Jakob het sy seuns ten strengste beveel oor Benjamin en het gesĂȘ: Pas hom op op die weg wat julle gaan, en moet julle nie van hom af laat gaan op pad nie, ook nie in Egipte nie.
26 En Jakob het opgestaan van sy seuns af en hy het sy hande uitgestrek en hy het tot JaHWeH gebid oor sy seuns en gesĂȘ: O JaHWeH, die Elohey van die Hemele en Aarde, dink aan U Verbond met ons vader, Abraham, onthou dit met my vader, Isak, en handel gunstig met my seuns en gee hulle nie oor in die hande van die koning van Egipte nie. Doen so, bid ek U, my Meester, ter wille van U Barmhartigheid en koop al my kinders vry en red hulle uit die Egiptiese mag en stuur aan hulle hul twee broers.
27 En al die vroue van die seuns van Jakob en hulle kinders het hulle oë opgeslaan na die Hemele en hulle het almal voor die Aangesig van JaHWeH geween en uitgeroep tot Hom om hulle vaders uit die hand van die koning van Egipte te verlos.
28 Jakob het ân brief aan die koning van Egipte geskryf en dit in die hand van JeHĂ»Wdah gegee en in die hande van sy seuns vir die koning van Egipte en het gesĂȘ:
29 Van u dienaar, Jakob, seun van Isak, seun van Abraham die Hebreër, die vors van Elohim, aan die magtige en wyse koning, die openbaarder van verborgenhede, die koning van Egipte, wees gegroet.
30 Laat dit bekend wees aan my meester, die koning van Egipte, dat die hongersnood swaar op ons is in die Aarde van KanaĂ€n en ek stuur my seuns na u om vir ons ân bietjie voedsel te koop vir ons behoud.
31 Want my seuns het om my vergader en omdat ek baie oud is, kan ek nie so goed sien met my oë nie, want my oë het baie dof geword deur ouderdom asook daaglikse geween oor my seun, oor JÎWsef wat van my verlore geraak het. En ek het my seuns beveel dat hulle nie die hekke van die stad moet binnegaan wanneer hulle in Egipte kom nie, vanweë die inwoners van die land. [Die Boekrol Tobias 2:10]
32 En ek het hulle ook beveel om rond te gaan in Egipte om te soek na my seun, JĂŽWsef, ingeval hulle hom daar kon vind, En hulle het so gedoen en u het hulle as spioene van die land beskou.
33 Het ons nie aangaande u gehoor dat u Farao se droom uitgelĂȘ het nie en dat u waar met hom gespreek het nie? Waarom weet u dan nie, in u wysheid, of my seuns spioene is of nie?
34 Nou, my meester en koning, kyk, ek het my seun na u gestuur, soos u met my seuns afgespreek het. Ek smeek u om u oog oor hom te hou totdat hy in vrede na my terugkeer saam met sy broers.
35 Want weet u nie, of het u nie gehoor wat ons Elohey aan Farao gedoen het toe hy my moeder, Sarah, geneem het nie? En wat hy aan AbimĂ©leg, die koning van die Filistyne, gedoen het as gevolg van haar nie? En ook wat ons vader, Abraham, gedoen het aan die nege konings van Elam, hoe hy hulle almal verslaan het met ân paar man wat by hom was nie?
36 En ook wat my twee seuns, SĂmeon en Levi, aan die agt stede van die Amoriete gedoen het, hoe hulle dit vernietig het as gevolg van hulle suster, Dina?
37 En ook hoe hulle, as gevolg van hulle broer, Benjamin, hulleself vertroos het oor die verlies van sy broer, JĂŽWsef? Wat sal hulle dan vir hom doen as hulle die hand van enige mens oor hulle sien heers om sy onthalwe?
38 Weet u nie, o koning van Egipte dat die Krag van Elohim met ons is en dat Elohim ook altyd ons gebede verhoor en ons nooit in al die dae verlaat het nie?
39 En toe my seuns my vertel het van u handeling met hulle, het ek nie tot JaHWeH geroep as gevolg van u nie, want dan sou u omgekom het met u manne voordat my seun Benjamin voor u gekom het. Maar ek het gedink dat aangesien SĂmeon, my seun, in u huis is, sal u miskien gunstig met hom handel en daarom het ek nie hierdie ding aan u gedoen nie.
40 Nou kyk, Benjamin, my seun, kom saam met my seuns na u. Sorg vir hom en hou u oë op hom, en dan sal Elohim Sy Oë op u hou en regdeur u koninkryk.
41 Nou het ek u alles vertel wat in my hart is en kyk, my seuns kom na u toe met hulle broer. Ondersoek die aangesig van die hele land ter wille van hulle en stuur hulle terug in vrede met hulle broers.
42 En Jakob het die brief aan sy seuns in die sorg van JeHûWdah gegee om dit aan die koning van Egipte te gee.
JĂŽWsef plaas sy beker in Benjamin se sak.
1Â DIE seuns van Jakob het opgestaan en Benjamin geneem en al die geskenke en hulle het vertrek en in Egipte gekom en voor JĂŽWsef verskyn.
2 JĂŽWsef het sy broer, Benjamin, by hulle gesien en hy het hulle gegroet en hierdie manne het na JĂŽWsef se huis gegaan.
3 En JĂŽWsef het die opsiener van sy huis beveel om sy broers te ete te gee en hy het so aan hulle gedoen.
4 En op die middaguur het JĂŽWsef die manne laat haal om saam met Benjamin voor hom te verskyn, en die manne het die opsiener van JĂŽWsef se huis vertel van die silwer wat in hulle sakke terug geplaas was en hy het aan hulle gesĂȘ: Dit sal goed gaan met julle, vrees nie. En hy het hulle broer, SĂmeon, na hulle gebring,
5 En SĂmeon het aan sy broers gesĂȘ: Die meester van die Egiptenare het my baie goed behandel. Hy het my nie vasgebind gehou, soos julle met julle oĂ« gesien het nie. Want toe julle die stad verlaat het, het hy my vrygelaat en my goed behandel in sy huis.
6 En JeHûWdah het Benjamin aan sy hand gevat, en hulle het voor JÎWsef gekom, en hulle het tot op die grond neergebuig.
7 Die manne het die geskenk aan JĂŽWsef gegee en hulle het almal voor hom gaan sit. En JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: Gaan dit goed met julle? Gaan dit goed met julle kinders? Gaan dit goed met julle ou vader? En hulle het gesĂȘ: Dit gaan goed. En JeHĂ»Wdah het die brief wat Jakob gestuur het, geneem en dit in JĂŽWsef se hand geplaas.
8 JĂŽWsef het die brief gelees en sy vader se handskrif herken, en hy wou ween en hy het na ân binnekamer gegaan en hy het bitterlik geween, en hy het uitgekom.
9 En hy het sy oĂ« opgeslaan en sy broer, Benjamin, bekyk en gesĂȘ: Is dit julle broer van wie julle my vertel het? En Benjamin het JĂŽWsef genader en JĂŽWsef het sy hand op sy kop geplaas en hy het aan hom gesĂȘ: Mag Elohim jou barmhartig wees, my seun.
10 Toe JĂŽWsef sy broer sien, die seun van sy moeder, wou hy weer ween en het na die binnekamer gegaan en daar geween. En hy het sy gesig gewas en uitgekom en hy het hom weerhou daarvan om te huil en gesĂȘ: Berei voedsel voor.
11 JĂŽWsef het ân Beker gehad waaruit hy gedrink het en sy was van silwer, pragtig ingelĂȘ met oniksstene en balsemgom. En JĂŽWsef het die Beker voor die oĂ« van sy broers geslaan terwyl hulle gesit het om saam met hom te eet.
12 En JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: Ek weet deur hierdie Beker dat Ruben die eersgeborene is, SĂmeon en Levi en JeHĂ»Wdah, Issaskar en SĂ©bulon is kinders van een moeder. Neem plaas vir ete volgens julle geboortes.
13 Hy het ook die ander volgens hulle geboortes geplaas en gesĂȘ: Ek weet dat hierdie, julle jongste broer, geen broer het nie en ek, soos hy, het geen broer nie. Hy sal daarom saam met my aansit om te eet.
14 En Benjamin het voor JÎWsef opgegaan en op die troon gaan sit en die manne het JÎWsef se optrede dopgehou en hulle was verbaas daaroor. En die manne het daardie tyd saam met JÎWsef geëet en gedrink en hy het geskenke aan hulle gegee. En JÎWsef het een geskenk aan Benjamin gegee, en Manasse en Efraim het gesien wat hulle vader doen en hulle het ook geskenke aan hom gegee. En Asenat het een geskenk aan hom gegee en daar was vyf geskenke in die hand van Benjamin.
15 JĂŽWsef het vir hulle wyn gebring om te drink, maar hulle wou nie drink nie en hulle het gesĂȘ: Sedert die dag waarop JĂŽWsef verlore geraak het, het ons geen wyn gedrink of lekkernye geĂ«et nie.
16 En JĂŽWsef het hulle besweer en by hulle aangedring en hulle het baie met hom daardie dag gedrink. En daarna het JĂŽWsef na sy broer, Benjamin, gedraai om met hom te praat en Benjamin het steeds op die troon voor JĂŽWsef gesit.
17 En JĂŽWsef het aan hom gevra: Het jy enige kinders? En hy het gesĂȘ: U dienaar het tien seuns. En dit is hulle name: Bela, Begger, Asbel, NaĂ€man, Gera, Egi, Ros, Muppim, Huppim en Ard, en ek het hulle name gegee na my broer wat ek nie gesien het nie.
18 Hy het hulle beveel om sy kaart van die Sterre na hom te bring waardeur JĂŽWsef al die tye geken het. En JĂŽWsef het aan Benjamin gesĂȘ: Ek het gehoor dat die HebreĂ«rs bekend is met alle wysheid. Weet jy enigiets hiervan?
19 En Benjamin het gesĂȘ: U dienaar is ook bekend met al die wysheid wat my vader my geleer het. En JĂŽWsef het aan Benjamin gesĂȘ: Kyk nou na hierdie werktuig en bepaal waar jou broer, JĂŽWsef, in Egipte is wat jy sĂȘ afgereis het na Egipte toe.
20 Benjamin het gekyk na die werktuig met die kaart van die Sterre van die Hemele en hy was slim en het daarin gekyk om te bepaal waar sy broer is. En Benjamin het die hele grond van Egipte in vier dele verdeel en hy het bevind dat hy, wat op die troon by hom sit, sy broer, JĂŽWsef, was. En Benjamin was baie verwonderd. En toe JĂŽWsef sien dat sy broer Benjamin so verbaas is, het hy aan Benjamin gesĂȘ: Wat het jy gesien en waarom is jy verstom?
21 En Benjamin het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Ek kan hierdeur sien dat my broer, JĂŽWsef, saam met my op die troon sit. En JĂŽWsef het aan hom gesĂȘ: Ek is JĂŽWsef, jou broer. Moet dit nie aan jou broers bekend maak nie: Kyk, ek sal jou saam met hulle stuur wanneer hulle vertrek en ek sal beveel dat hulle weer teruggebring word na die stad en ek sal jou wegneem van hulle af.
22 En as hulle hul lewens waag en vir jou veg, dan sal ek weet dat hulle berou het oor wat hulle aan my gedoen het en ek sal myself aan hulle bekend maak. En as hulle jou in die steek laat wanneer ek jou neem, dan sal jy by my bly en ek sal met hulle twis en hulle sal vertrek en ek sal nie aan hulle bekend word nie.
23 Toe het JĂŽWsef beveel dat sy owerste hulle sakke met kos vul en om elkeen se geld in sy sak te sit en om die Beker in die sak van Benjamin te sit en om hulle kos vir die pad te gee. En hulle het so aan hulle gedoen.
24 Die volgende dag het die manne vroeg die oggend opgestaan en hulle het hulle esels met hulle koring gelaai en hulle het met Benjamin vertrek. En hulle het na die Aarde van KanaÀn gegaan met hulle broer Benjamin.
25 Hulle het nie ver van Egipte gegaan nie toe JĂŽWsef hom wat oor sy huis aangestel is, beveel en gesĂȘ het: Staan op, agtervolg hierdie manne voordat hulle te ver van Egipte af kan kom en sĂȘ aan hulle: Waarom het julle my meester se Beker gesteel?
26 JĂŽWsef se owerste het opgestaan en hy het hulle ingehaal en al die woorde van JĂŽWsef tot hulle gespreek. En toe hulle dit hoor, het hulle baie kwaad geword en hulle het gesĂȘ: Hy by wie u meester se Beker gevind word, sal sterf en ons sal ook slawe word.
27 En hulle het hulle gehaas en elke man het sy sak van sy esel afgelaai. En hulle het in hulle sakke gekyk en die Beker is in Benjamin se sak gevind. En hulle het almal hulle klere geskeur en hulle het teruggekeer na die stad. En hulle het Benjamin op die pad geslaan en hulle het hom aanhoudend geslaan totdat hy in die stad gekom en hulle voor JĂŽWsef gestaan het.
28 JeHĂ»Wdah se woede het ontvlam en hy het gesĂȘ: Hierdie man het my net teruggebring om Egipte vandag te verwoes.
29 Die manne het tot by JĂŽWsef se huis gekom en hulle het JĂŽWsef gevind waar hy op sy troon sit en al die magtige manne het aan sy regter- en linkerkant gestaan.
30 En JĂŽWsef het aan hulle gesĂȘ: Wat is hierdie daad wat julle gedoen het deur my silwerbeker te neem en dan te vertrek? Maar ek weet dat julle my Beker gevat het sodat julle kan bepaal in watter deel van die Aarde julle broer is.
31 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Wat sal ons sĂȘ aan ons meester, wat sal ons spreek en hoe sal ons onsself verskoon? Elohim het vandag die skuld van ongeregtigheid gevind van al u dienaars, daarom het Hy hierdie ding vandag aan ons gedoen.
32 En JĂŽWsef het opgestaan en vir Benjamin gegryp en hom van sy broers met geweld afgeneem en hy het in die huis gegaan en het die deur voor hulle gesluit. En JĂŽWsef het hom wat oor sy huis is, beveel dat hy aan hulle moet sĂȘ: So spreek die koning: Gaan in vrede na julle vader. Kyk, ek het die man gevang in wie se hand my Beker gevind is.
JĂŽWsef openbaar hom aan sy broers.
1 TOE JeHûWdah sien hoe JÎWsef met hulle handel, het JeHûWdah hom genader en die deur oopgebreek en met sy broers voor JÎWsef gekom.
2 En JeHĂ»Wdah het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Laat dit nie verkeerd voor my meester lyk nie, mag u dienaar, ek smeek u, ân woord voor u spreek? En JĂŽWsef het aan hom gesĂȘ: Spreek!
3 En JeHĂ»Wdah het voor JĂŽWsef gespreek en sy broers het voor hulle gestaan. En JeHĂ»Wdah het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Sekerlik, toe ons eers na u gekom het om kos te koop, het u ons as spioene in die land gesien en ons het Benjamin voor u gebring en u speel steeds met ons hierdie dag.
4 Nou, laat die koning my woorde hoor en ek vra u, gee ons broer, sodat hy saam met ons kan gaan na ons vader, anders sal u siel vandag omkom tesame met al die siele van die inwoners van Egipte.
5 Weet u dan nie wat twee van my broers, SĂmeon en Levi, aan die stad, Sigem gedoen het en aan sewe stede van die Amoriete as gevolg van ons suster Dina nie? En ook wat hulle sal doen ter wille van hulle broer, Benjamin nie?
6 En ek, met my krag wat groter en sterker as albei van hulle is, kom hierdie dag na u en u land as u onwillig is om ons broer te gee.
7 Het u nie gehoor wat ons Elohey, wat ons uitverkies het, aan Farao gedoen het ter wille van Sarah ons moeder, wat hy weggeneem het van ons vader, sodat Hy hom en sy huishouding met swaar plae gestraf het nie, dat die Egiptenare selfs vandag nog vir mekaar daarvan vertel? So sal ons Elohey aan u doen as gevolg van Benjamin wat u op hierdie dag van sy vader weggeneem het en as gevolg van die kwaad wat u vandag oor ons in u land opstapel. Want ons Elohey sal Sy Verbond met ons vader, Abraham, onthou en boosheid oor u bring, omdat u die siel van ons vader vandag bedroef het.
8 Nou luister na my woorde wat ek vandag tot u gespreek het en los ons broer sodat hy kan gaan, anders sal u en die mense van hierdie land deur die swaard sterf, want julle almal kan my nie oorwin nie.
9 JĂŽWsef het JeHĂ»Wdah geantwoord en gesĂȘ: Waarom het jy jou mond wyd oopgemaak en waarom spog jy voor ons deur te sĂȘ: Krag is met jou? Sowaar as Farao leef, as ek al my dapper manne beveel om teen jou te veg, sal jy en hulle, jou broers, sekerlik wegsink in die modder.
10 En JeHĂ»Wdah het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Dit betaam u en u mense sekerlik om my te vrees. Sowaar as JaHWeH lewe, as ek eers my swaard ontbloot het, sal ek haar nie weer in die skede steek voordat ek vandag die hele Egipte verslaan het nie en ek sal met u begin en klaarmaak met Farao, u meester.
11 JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Krag behoort sekerlik nie net aan jou alleen nie, ek is sterker en magtiger as jy, as jy jou swaard ontbloot, sal ek haar sekerlik teen jou nek sit en die nekke van al jou broers.
12 En JeHĂ»Wdah het aan hom gesĂȘ: As ek vandag my mond teen u open, sal ek u sekerlik insluk sodat u van die grond af vernietig sal wees en vandag uit u koninkryk vergaan. En JĂŽWsef het gesĂȘ: As jy jou mond oopmaak, het ek sekerlik mag en krag om jou mond toe te maak met ân klip totdat jy nie ân woord sal kan uiter nie. Kyk hoe baie klippe is voor ons. Ek kan sekerlik ân klip neem en dit in jou mond druk en jou kake breek.
13 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Elohim is Getuie tussen ons dat ons tot nou toe nie begeer het om met u te veg nie, maar gee slegs ons broer en ons sal weggaan van u. En JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Sowaar as Farao leef, as al die konings van KanaĂ€n saam met julle kom, sal julle hom nie uit my hand neem nie.
14 Nou daarom, gaan julle weg na julle vader en julle broer sal vir my soos ân slaaf wees, want hy het die koning se huis beroof. En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Wat is dit vir u of vir die aansien van die koning? Die koning stuur sekerlik vanuit sy huis regdeur die land, silwer en goud as geskenke of betaling, en u praat steeds van u Beker wat u in ons broer se sak geplaas het en wat u nou sĂȘ hy het haar van u gesteel?
15 Onse Elohey, behoed dat ons broer, Benjamin, of enige van die nageslag van Abraham, hierdie daad sal doen om van u te steel of van enigiemand anders of dit koning, prins, of enige mens is.
16 Daarom nou, staak hierdie aanklag voordat die hele Aarde u woorde hoor en sĂȘ: Vir ân klein bietjie silwer het die koning van Egipte getwis met die manne en hy het hulle beskuldig en hulle broer as ân slaaf geneem.
17 En JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Neem vir jou hierdie Beker en gaan weg van my en laat jou broer as ân slaaf, want dit is die oordeel van ân dief om ân slaaf te wees.
18 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Waarom is u nie skaam oor u woorde om ons broer te laat gaan en om u Beker te neem nie? Sekerlik, as u ons u Beker gee, of ân duisend keer soveel, sal ons nie ons broer laat bly vir die silwer wat in enige man se hand gevind word nie, sodat ons nie weens hom sal sterf nie.
19 En JĂŽWsef het geantwoord: En waarom het julle jul broer in die steek gelaat en hom vir twintig stukke silwer verkoop tot vandag, en waarom wil julle nie dieselfde doen vir hierdie, julle broer, nie?
20 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: JaHWeH is Getuie tussen myself en u dat ons nie u oorlog begeer nie, nou gee ons ons broer en ons sal van u af weggaan sonder twis.
21 JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ. As al die konings van die Aarde sal saamtrek, sal hulle nie in staat wees om julle broer uit my hand te neem nie; en JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Wat sal ons aan ons vader vertel as hy sien dat ons broer nie saam met ons kom nie en oor hom sal treur?
22 En JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Dit is wat julle aan julle vader sal vertel en sĂȘ: Die tou het agter die emmer aangegaan.
23 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: U is sekerlik ân koning en waarom praat u hierdie dinge deur ân valse oordeel te gee? Wee aan die koning wat soos u is.
24 JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Daar is geen valse oordeel in die woord wat ek gespreek het oor julle broer, JĂŽWsef, nie. Want almal van julle het hom verkoop aan die Midianiete vir twintig stukke silwer en julle almal het dit aan julle vader ontken en het aan hom gesĂȘ: ân besoedelde wese het hom verslind, JĂŽWsef is aan stukke geskeur.
25 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Kyk, die vuur van Sem brand in my hart, nou sal ek u hele land met vuur verbrand. En JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Jou skoondogter Tamar, wat jou seuns doodgemaak het, het sekerlik die vuur van Sigem geblus.
26 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: As ek ân enkele haar van my liggaam uitpluk, sal ek die hele Egipte met sy bloed vul.
27 JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: So is julle gewoonte om te doen soos julle aan julle broer gedoen het wat julle verkoop het. En julle het sy kleed in bloed gedoop en dit na julle vader geneem sodat hy mag sĂȘ ân besoedelde wese het hom verslind en hier is sy bloed.
28 Toe JeHĂ»Wdah dit hoor was hy baie kwaad en sy woede het in hom gebrand, en daar was voor hom op daardie plek ân klip waarvan die gewig omtrent vierhonderd sikkels was, en JeHĂ»Wdah se woede het ontvlam en hy het die klip in een hand geneem en haar in die lug gegooi en haar met sy linkerhand gevang.
29 Hy het dit daarna tussen sy bene geplaas en hy het daarop gespring met al sy krag en die klip het verpoeier deur die geweld van JeHûWdah se krag.
30 JĂŽWsef het die handeling van JeHĂ»Wdah gesien en hy was baie bang, maar hy het Manasse, sy seun, beveel en hy het ook met ân ander klip gedoen net soos JeHĂ»Wdah gedoen het. En JeHĂ»Wdah het aan sy broers gesĂȘ: Laat nie een van julle sĂȘ dat hy ân Egiptenaar is nie, want deur hierdie ding te doen, is hy van ons vader se familie.
31 En JĂŽWsef het gesĂȘ: Nie aan jou alleen is Krag gegee nie, want ons is ook sterk manne en waarom sal jy oor ons almal spog? En JeHĂ»Wdah het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Stuur, ons smeek u, ons broer en verwoes nie u land vandag nie.
32 JĂŽWsef het geantwoord en het aan hulle gesĂȘ: Gaan en vertel julle vader ân besoedelde wese het hom verslind soos julle oor julle broer, JĂŽWsef, gesĂȘ het.
33 JeHĂ»Wdah het met sy broer, NĂĄftali, gepraat en hy het aan hom gesĂȘ: Maak gou, gaan nou en tel al die strate van Egipte en kom vertel my. En SĂmeon het aan hom gesĂȘ: Laat hierdie saak nie moeite vir u wees nie. Nou, ek sal na die berg toe gaan en een groot klip van die berg neem en haar mik na elkeen in Egipte en almal doodmaak wat in haar is.
34 JĂŽWsef het al hierdie woorde gehoor wat sy broers voor hom gepraat het en hulle het nie geweet dat JĂŽWsef hulle verstaan nie, want hulle het hulle verbeel dat hy nie weet hoe om Hebreeus te praat nie.
35 JĂŽWsef was baie bang oor die woorde van sy broers dat hulle Egipte sal verwoes en hy het sy seun, Manasse, beveel en gesĂȘ: Gaan nou, maak gou en maak vir my al die inwoners van Egipte en al die dapper manne bymekaar en laat hulle nou na my toe kom te perd en te voet met allerhande musiekinstrumente. En Manasse het gegaan en so gedoen.
36 Nåftali het gegaan soos JeHûWdah hom beveel het, want Nåftali was ligvoets soos een van die vinnige herte en hy kon oor die koringare gaan en dit sou nie onder hom breek nie.
37 Hy het gegaan en al die strate van Egipte getel en het gevind dat daar twaalf was. En hy het haastig gekom en JeHĂ»Wdah vertel en JeHĂ»Wdah het aan sy broers gesĂȘ: Haas julle en sit elke man sy swaard om sy lendene en ons sal oor Egipte trek en hulle almal doodmaak en nie ân oorblyfsel laat oorbly nie.
38 En JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Kyk, ek sal drie van die strate verdelg met my krag en julle sal elkeen een straat vernietig. En terwyl JeHĂ»Wdah die ding spreek, kyk, die inwoners van Egipte en al die magtige manne het na hulle toe gekom met allerhande musiekinstrumente en met ân harde geskreeu.
39 Hulle getal was vyfhonderd berede en tienduisend voetsoldate en vierhonderd man wat sonder spies of swaard kon veg net met hulle hande en krag.
40 En al die magtige manne het met groot stormlope en geskreeu gekom en hulle het al die seuns van Jakob omsingel en hulle beangs gemaak en die grond het gebewe van hulle geskreeu.
41 Toe die seuns van Jakob hierdie strydmag sien, was hulle baie bang vir hulle lewens en JĂŽWsef het dit gedoen om die seuns van Jakob te verskrik sodat hulle kalm kon word.
42 En JeHĂ»Wdah, toe hy sien dat sommige van sy broers verskrik is, het aan hulle gesĂȘ: Waarom vrees julle terwyl die Barmhartigheid van Elohim met ons is? En toe sien JeHĂ»Wdah dat al die mense van Egipte hulle op die bevel van JĂŽWsef omsingel om hulle bang te maak. JĂŽWsef het hulle alleenlik beveel en gesĂȘ: Moenie een van hulle aanraak nie.
43 Toe het JeHĂ»Wdah gou gemaak en sy swaard ontbloot en ân harde en bitter kreet gegee en hy het geslaan met sy swaard en op die grond gespring en het voortgegaan om teen al die mense te skreeu.
44 Toe hy hierdie ding doen, het JaHWeH die skrik vir JeHûWdah en sy broers op daardie dapper manne en op al die mense wat hulle omring het, laat val.
45 En hulle het almal gevlug by die klank van die geskreeu en hulle was beangs en het oormekaar geval. En baie van hulle het gesterf soos hulle val en hulle het almal van JeHûWdah en sy broers en van JÎWsef weggevlug.
46 Terwyl hulle gevlug het, het JeHĂ»Wdah en sy broers hulle agternagesit tot by die huis van Farao en hulle het almal ontsnap. En JeHĂ»Wdah het weer voor JĂŽWsef gekom en het vir hom gebrul soos ân leeu en het ân groot en geweldige gil vir hom gegee.
47 Die gil was op ân afstand gehoor en al die inwoners van Sukkot het dit gehoor en die hele Egipte het geskud weens die klank van die gil. En ook die mure van Egipte en van die grondgebied van Gosen het omgeval van die geskud van die Aarde en Farao het van sy troon af op die grond geval. En ook al die swanger vroue van Egipte en Gosen het miskrame gehad toe hulle die rumoer van die geskud gehoor het, want hulle was baie bang.
48 Farao het ân boodskap gestuur en gevra: Wat is hierdie ding wat vandag in die Aarde van Egipte gebeur het? En hulle het gekom en hom al die dinge vertel, van begin tot einde, en Farao was ontsteld en verwonderd en baie bang.
49 Sy vrees het groter geword toe hy al hierdie dinge hoor en hy het JĂŽWsef laat weet en gesĂȘ: Jy het die HebreĂ«rs na my gebring om die hele Egipte te verdelg. Wat gaan jy met daardie dief van ân slaaf doen? Stuur hom weg en laat hom saam met sy broers gaan en laat ons nie deur hulle boosheid vergaan nie, selfs ons, jy en die hele Egipte nie.
50 En as jy besluit om dit nie te doen nie, verwyder al my waardevolle voorwerpe van jou en gaan saam met hulle na hulle land as dit vir jou genot verskaf, want hulle sal my hele land vandag vernietig en al my mense doodmaak. Al die vroue van Egipte het miskrame gehad deur hulle geskreeu. Kyk wat hulle gedoen het bloot deur hulle geskreeu en gepraat, wat nog te meer as hulle met die swaard veg, dan sal hulle die land verwoes. Nou, daarom, kies wat jy begeer, vir my of die Hebreërs, Egipte of die land van die Hebreërs.
51 Hulle het gekom en JĂŽWsef al die woorde van Farao vertel wat hy gesĂȘ het oor hom en JĂŽWsef was baie bang oor die woorde van Farao en JeHĂ»Wdah en sy broers het nog steeds voor JĂŽWsef gestaan, verontwaardig en ontstoke, en al die seuns van Jakob het na JĂŽWsef gebrul soos die gedreun van die see en sy branders.
52 En JĂŽWsef was baie bang vir sy broers en oor Farao en JĂŽWsef het ân rede gesoek om homself bekend te maak aan sy broers voordat hulle heel Egipte vernietig.
53 JÎWsef het sy seun, Manasse, beveel en Manasse het gegaan en JeHûWdah genader en het sy hand op sy skouer geplaas en die woede van JeHûWdah het bedaar.
54 En JeHĂ»Wdah het aan sy broers gesĂȘ: Laat nie een van julle sĂȘ dat dit die werk was van ân Egiptiese seun nie, want dit was die werk van my vader se huis.
55 JÎWsef wat gesien en geweet het dat JeHûWdah se woede bedaar het, het nadergekom om met JeHûWdah in die taal van sagsinnigheid te praat.
56 En JĂŽWsef het aan JeHĂ»Wdah gesĂȘ: Jy praat sekerlik die waarheid, en het vandag jou aansprake op jou Krag bewys en mag jou Elohey wat ân behae in jou het, jou welvaart vermeerder. Maar vertel my waarlik waarom jy van al jou broers met my gestry het oor die jongman, aangesien nie een van hulle een woord met my gespreek het oor hom nie.
57 JeHĂ»Wdah het JĂŽWsef geantwoord en gesĂȘ: U moet sekerlik weet dat ek die waarborg vir die jongman by sy vader is, met die woorde dat as ek hom nie na hom terugbring nie, ek sy blaam vir ewig sal dra.
58 Daarom het ek u van onder al my broers genader, want ek het gesien dat u onwillig was om hom van u af te laat weggaan; nou daarom, mag ek barmhartigheid vind in u oë dat u hom sal gee om saam met ons te gaan, en kyk, ek sal in sy plek agterbly en u dien op watter manier u ook al begeer, want waar u my ook al stuur, ek sal gaan om u te dien met groot ywer.
59 Stuur my nou na ân magtige koning wat teen u in opstand gekom het en u sal sien wat ek aan hom sal doen en aan sy land. Al het hy berede en voetsoldate of ân baie magtige volk, ek sal hulle almal doodmaak en die koning se kop voor u bring.
60 Weet u dan nie of het u nie gehoor dat ons vader, Abraham, met sy dienaar, EliEzer, al die konings van Elam met hulle leĂ«rmagte in een nag verslaan het nie? Hulle het nie een laat oorbly nie en sedert daardie dag is ons vader se Krag as ân erfenis aan ons gegee, aan ons en ons nageslag vir ewig.
61 JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Jy praat die waarheid en leuens is nie in jou mond nie, want dit is ook aan ons vertel dat die HebreĂ«rs Krag het en dat JaHWeH, hulle Elohey, groot behae in hulle het, en wie kan voor hulle bly staan?
62 Nogtans, op hierdie voorwaarde sal ek jou broer gee: As jy sy broer, die seun van sy moeder, van wie jy gesĂȘ het dat hy af is na Egipte, voor my sal bring. En so sal dit wees as jy sy broer na my bring, wat ek in sy plek sal aanvaar, want nie een staan vir hom in voor julle vader nie. En wanneer hy na my kom, dan sal ek sy broer, vir wie jy instaan, saam met jou stuur.
63 En JeHĂ»Wdah se woede het teen JĂŽWsef ontvlam toe hy dit sĂȘ en sy oĂ« was bloedrooi van woede en hy het aan sy broers gesĂȘ: Hoe soek hierdie man vandag sy eie vernietiging asook diĂ© van die hele Egipte?
64 SĂmeon het JĂŽWsef geantwoord en gesĂȘ: Het ons u nie eerstens vertel dat ons nie die presiese plek ken waarheen hy gegaan het nie en of hy dood of lewendig is nie? En waarom spreek my meester al hierdie dinge?
65 En JĂŽWsef, toe hy die uitdrukking van JeHĂ»Wdah opmerk, het gewaar dat sy woede begin smeul toe hy met hom praat en gesĂȘ het: Bring nou jou ander broer in plek van hierdie broer.
66 En JĂŽWsef het aan sy broers gesĂȘ: Sekerlik het julle gesĂȘ dat julle broer of dood of verlore is. As ek hom nou vandag roep en hy sou voor julle kom, sal julle hom aan my gee in plaas van sy broer?
67 JĂŽWsef het begin praat en uitgeroep: JĂŽWsef, JĂŽWsef, kom vandag voor my en verskyn aan jou broers en sit voor hulle.
68 Toe JĂŽWsef hierdie ding voor hulle sĂȘ, het hulle elkeen in ân ander rigting gekyk om te sien waarvandaan JĂŽWsef voor hulle sou kom.
69 En JĂŽWsef het al hulle bewegings dopgehou en aan hulle gesĂȘ: Waarom kyk julle hier en daar? Ek is JĂŽWsef wat julle aan Egipte verkoop het. Nou daarom laat dit vir julle nie verdriet aandoen dat julle my verkoop het nie, want as ân behoud gedurende die hongersnood het Elohim my voor julle uitgestuur.
70 Sy broers was beangs vir hom toe hulle die woorde van JÎWsef hoor en JeHûWdah was baie beangs.
71 Toe Benjamin die woorde van JĂŽWsef hoor, hy was voor hulle in die binne gedeelte van die huis, en Benjamin het uitgehardloop na JĂŽWsef, sy broer, en hom omhels en hom om die nek geval en hulle het geween.
72 Toe JĂŽWsef se broers sien dat Benjamin om sy broer se nek val en saam met hom ween, het hulle ook op JĂŽWsef geval en hom omhels en hulle het bitterlik saam met JĂŽWsef geween.
73 Die woord is gehoor in JĂŽWsef se huis dat hulle JĂŽWsef se broers was en dit het Farao baie geval, want hy was bang vir hulle ingeval hulle dalk Egipte sou verwoes.
74 Farao het sy dienaars na JÎWsef gestuur om hom seën [voorspoed] toe te wens met sy broers wat na hom toe gekom het. En al die owerstes van die leërs en soldate wat in Egipte was, het gekom om saam met JÎWsef bly te wees. En die hele Egipte was baie bly oor JÎWsef se broers.
75 Farao het sy diensknegte na JĂŽWsef gestuur, en gesĂȘ: SĂȘ vir jou broers om alles te gaan haal wat aan hulle behoort en laat hulle na my toe kom en ek sal hulle in die beste deel van Egipte plaas, en hulle het so gedoen.
76 JĂŽWsef het hom wat oor sy huis aangestel was, beveel om geskenke en kledingstukke vir sy broers uit te bring. En hy het baie klere na hulle toe uitgebring synde koninklike klere en baie geskenke, en JĂŽWsef het dit verdeel onder sy broers.
77 Hy het aan elkeen van sy broers ân stel klere van goud en silwer gegee en driehonderd silwerstukke, en JĂŽWsef het hulle almal beveel om hierdie klere aan te trek en om voor Farao gebring te word.
78 En Farao, toe hy sien dat al JĂŽWsef se broers dapper manne was en aansienlik in voorkoms, was hy baie verheug.
79 Daarna het hulle die teenwoordigheid van Farao verlaat om na die Aarde van KanaÀn, na hulle vader, te gaan en hulle broer, Benjamin, was saam met hulle.
80 JĂŽWsef het opgestaan en elf strydwaens van Farao aan hulle gegee; en JĂŽWsef het sy eie strydwa aan hulle gegee waarop hy gery het toe hy die dag in Egipte gekroon is, om sy vader na Egipte te bring. En JĂŽWsef het aan al sy broers se kinders klere gestuur volgens hulle getal, en ân honderd silwerstukke vir elkeen van hulle. En hy het ook klere gestuur aan die vroue van sy broers uit die klere van die koning se vroue, en hy het dit gestuur.
81 Hy het aan elkeen van sy broers tien manne gegee om saam met hulle na die Aarde van KanaÀn te gaan om hulle te dien, om hulle kinders te dien en almal wat aan hulle behoort met hulle koms na Egipte.
82 JĂŽWsef het deur die hand van sy broer Benjamin, tien kledingstukke vir sy tien seuns gestuur, ân porsie meer as vir die ander kinders van die seuns van Jakob.
83 Hy het aan elkeen vyftig stukke silwer en tien waens op Farao se koste gestuur. En hy het aan sy vader tien esels gestuur, gelaai met al die luukshede van Egipte, en tien eselinne gelaai met koring en brood en voedsel vir sy vader en aan almal wat by hom was as voorsiening vir die pad.
84 En hy het aan sy suster, Dina, kledingstukke van silwer en goud gestuur en wierook en mirre, en aalwee en vroue ornamente in groot oorvloed. En hy het dieselfde gestuur van die vroue van Farao aan die vroue van Benjamin.
85 En hy het aan al sy broers gegee, ook aan hulle vroue, allerhande soorte oniksstene en balsemgom en van al die kosbare dinge onder die vername mense van Egipte, niks van al die waardevolle dinge het oorgebly nie, behalwe dit wat JĂŽWsef gestuur het aan sy vader se huishouding.
86 Hy het sy broer weggestuur, en hulle het gegaan en hy het sy broer Benjamin saam met hulle gestuur.
87 JĂŽWsef het saam met hulle uitgegaan om hulle te vergesel tot op die grense van Egipte, en hy het hulle aangaande sy vader en sy huishouding beveel om na Egipte te kom.
88 Hy het aan hulle gesĂȘ: Moenie twis op die pad nie, want hierdie saak was van JaHWeH om te voorkom dat ân grootse volk deur hongersnood omkom, want daar sal nog vyf jaar hongersnood in die Aarde wees.
89 En hy het hulle beveel en gesĂȘ: Wanneer julle in die Aarde van KanaĂ€n aankom, moenie skielik by my vader kom met hierdie saak nie, maar tree in julle wysheid op.
90 En JÎWsef het opgehou om hulle te beveel en hy het omgedraai en teruggegaan na Egipte. En die seuns van Jakob het met vreugde en vrolikheid na die Aarde van KanaÀn, na hulle vader Jakob, gegaan.
91 Hulle het by die grense van die land gekom en hulle het aan mekaar gesĂȘ: Wat sal ons oor hierdie saak doen voor ons vader, want as ons onverwags na hom toe kom en die saak aan hom vertel, sal hy baie ontsteld wees oor ons woorde en sal ons nie glo nie.
92 En hulle het voortgegaan totdat hulle naby hulle huise was en hulle het Serag gevind, die dogter van Aser, wat uitgegaan het om hulle te ontmoet, en die maagd was baie goed en slim en het geweet hoe om op die harp te speel.
93 Hulle het haar geroep en sy het voor hulle gekom en sy het hulle gesoen en hulle het haar geneem en ân harp aan haar gegee en gesĂȘ: Gaan nou voor ons vader en sit voor hom en speel op die harp en sĂȘ hierdie woorde.
94 En hulle het haar beveel om na hulle huis te gaan en sy het die harp geneem en het haar voor hulle uitgehaas en sy het gekom en naby Jakob gaan sit.
95 Sy het goed gespeel en gesing en in die soetheid van haar woorde geuiter: JĂŽWsef, my oom leef, en hy regeer regdeur die Aarde van Egipte en is nie dood nie.
96 Sy het aangehou om die woorde te herhaal en om dit te uiter en Jakob het haar woorde gehoor en hulle was aanvaarbaar vir hom.
97 Hy het geluister terwyl sy dit twee en drie keer herhaal en vreugde het Jakob se hart gevul oor die soetheid van haar woorde, en die gees van Elohim was op hom en hy het geweet dat al haar woorde waar is. [Boekrol van die Opregte 45:17]
98 Jakob het Serag geseĂ«n toe sy hierdie woorde voor hom gespreek het, en hy het aan haar gesĂȘ: My dogter, mag die dood jou nooit oorwin nie, want jy het my gees weer lewend gemaak; praat net voor my soos jy gepraat het, want jy het my bly gemaak met al jou woorde.
99 En sy het voortgegaan om hierdie woorde te sing en Jakob het geluister en dit het hom geval en hy was verheug en die Gees van Elohim was op hom.
100 En kyk, terwyl hy nog met haar praat, het sy seuns na hom toe gekom met perde en strydwaens en koninklike gewaad en diensknegte wat voor hulle uithardloop.
101 Jakob het opgestaan om hulle te ontmoet en het gesien dat sy seuns in koninklike gewaad geklee was en hy het al die skatte gesien wat JĂŽWsef vir hulle gestuur het.
102 En hulle het aan hom gesĂȘ: Weet dat ons broer, JĂŽWsef, nog leef, en dit is hy wat heers regdeur die Aarde van Egipte en dit is hy wat so met ons gespreek het soos ons u vertel het.
103 En Jakob het al die woorde van sy seuns gehoor en sy hart het gebons oor hulle woorde, want hy kon dit nie glo nie, totdat hy alles gesien het wat JĂŽWsef aan hulle gegee het en wat hy aan hom gestuur het, en al die dinge wat JĂŽWsef met hulle gepraat het.
104 Hulle het oopgemaak voor hom en hom alles gewys wat JĂŽWsef gestuur het. Hulle het aan elkeen gegee wat JĂŽWsef vir hom gestuur het en hy het geweet dat hulle die waarheid gepraat het en hy was baie bly oor sy seun.
105 En Jakob het gesĂȘ: Dit is genoeg vir my dat my seun JĂŽWsef nog lewe. Ek sal hom gaan sien voordat ek sterf.
106 Sy seuns het hom alles vertel wat met hulle gebeur het en Jakob het gesĂȘ: Ek sal afgaan na Egipte om my seun en sy nageslag te sien.
107 Jakob het opgestaan en die klere aangetrek wat JĂŽWsef vir hom gestuur het en nadat hy gewas en sy hare gesny het, het hy die tulband op sy kop gesit wat JĂŽWsef vir hom gestuur het.
108 Al die mense van Jakob se huis en hulle vroue het aangetrek wat JĂŽWsef vir hulle gestuur het en almal was baie bly oor JĂŽWsef dat hy nog leef en dat hy in Egipte regeer.
109 En al die inwoners van KanaÀn het van die saak gehoor en hulle het gekom en hulle was baie bly saam met Jakob dat hy nog leef.
110 Jakob het vir hulle ân fees gehou vir drie dae, en al die konings van KanaĂ€n en die edelmanne van die land het geĂ«et en gedrink en was bly in die huis van Jakob.
JĂŽWsef verenig met sy vader, Jakob.
1 EN dit het gebeur na Jakob gesĂȘ het: Ek sal my seun in Egipte gaan sien en sal dan terugkom na die Aarde van KanaĂ€n waarvan Elohim met Abraham gepraat het, want ek kan nie die grondgebied van my geboorteplek verlaat nie.
2 Kyk, die Woord van JaHWeH het tot hom gekom en Hy het gesĂȘ: Gaan af na Egipte met jou hele huishouding en bly daar. Moenie vrees om na Egipte te gaan nie, want Ek sal julle daar ân groot nasie maak.
3 En Jakob het vir homself gesĂȘ: Ek sal gaan en my seun sien of die Vrees van sy Elohey nog in sy hart is te midde van al die inwoners van Egipte.
4 JaHWeH het aan Jakob gesĂȘ: Vrees nie oor JĂŽWsef nie, want hy behou steeds sy eerbaarheid om My te dien soos dit goed sal wees in jou oĂ«, en Jakob was baie bly oor sy seun.
5 In daardie tyd het Jakob sy seuns en huishouding beveel om na Egipte te gaan volgens die Woord van JaHWeH aan hom. En Jakob het opgestaan saam met sy seuns en sy huishouding en hy het uitgetrek uit die Aarde van KanaÀn van Berséba met vreugde en blydskap van hart en hulle het na die Aarde van Egipte gegaan.
6 En dit het gebeur dat toe hulle naby Egipte kom, het Jakob vir JeHĂ»Wdah vooruit gestuur na JĂŽWsef sodat hy vir hom ân plek kon aanwys in Egipte, en JeHĂ»Wdah het gedoen volgens sy vader se woord en hy het hom gehaas en gehardloop en by JĂŽWsef gekom, en hulle het vir hulle ân plek aangewys in die grondgebied van Gosen vir sy hele huis en JeHĂ»Wdah het teruggekeer en het al met die pad langs gegaan na sy vader.
7 JĂŽWsef het sy strydwa ingespan en hy het al sy magtige manne bymekaargemaak en sy diensknegte en al die owerstes van Egipte sodat hy sy vader Jakob kon gaan ontmoet. En JĂŽWsef se opdrag is afgekondig in Egipte en hy het gesĂȘ: Almal wat Jakob nie gaan ontmoet nie, sal sterf.
8 Die volgende dag het JĂŽWsef met die hele Egipte uitgetrek, ân groot en magtige menigte, almal geklee in kledingstukke van fyn linne en koningsblou met voorwerpe van silwer en goud en met hulle oorlogswapens by hulle.
9 Hulle het almal gegaan om Jakob te ontmoet met allerhande soorte musiekinstrumente, met dromme en tamboeryne, en hulle het mirre en aalwee al met die pad gestrooi en hulle het almal volgens hierdie manier gegaan en die grond het geskud van hulle geskreeu.
10 En al die vroue van Egipte het op die dakke van Egipte geklim en op die mure om Jakob te ontmoet. En op JĂŽWsef se hoof was Farao se koninklike kroon, want Farao het haar aan hom gestuur om haar op te sit op die tyd wanneer hy sy vader gaan ontmoet.
11 Toe JĂŽWsef binne vyftig voorarm van sy vader af kom, het hy van sy strydwa afgeklim en na sy vader geloop. En toe al die owerstes van Egipte sien en sy edelmanne sien dat JĂŽWsef te voet na sy vader gaan, het hulle ook afgeklim en te voet na Jakob geloop.
12 Toe Jakob die leër van JÎWsef nader, het Jakob gesien dat die leër saam met JÎWsef na hom toe kom, het dit hom behaag en Jakob was verwonderd daaroor.
13 En Jakob het aan JeHĂ»Wdah gesĂȘ: Wie is daardie man wat ek in die leĂ«r van Egipte sien, geklee in koninklike klere met ân baie rooi kleed om hom en ân koninklike kroon op sy hoof, wat uit sy strydwa geklim en op pad is na ons toe? En JeHĂ»Wdah het sy vader geantwoord en gesĂȘ: Hy is u seun, JĂŽWsef, die koning; en Jakob was verheug om die glorie van sy seun te sien.
14 JÎWsef het by sy vader gekom en hy het voor sy vader gebuig en al die manne van die leër het saam met hom na die grond gebuig voor Jakob.
15 En kyk, Jakob het hom gehaas en na sy seun, JĂŽWsef, gehardloop en om sy nek geval en het hom gesoen en hulle het gehuil. En JĂŽWsef het ook sy vader omhels en het hom gesoen en hulle het geween en al die mense van Egipte het saam met hulle geween.
16 En Jakob het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Nou sal ek blymoedig sterf nadat ek jou gesig gesien het, dat jy steeds leef en met glorie.
17 Die seuns van Jakob en hulle vroue en hulle kinders en hulle diensknegte en die hele huishouding van Jakob het bitterlik saam met JĂŽWsef geween en hulle het hom gekus en baie saam met hom geween.
18 JĂŽWsef en al sy mense het daarna teruggekeer huis toe na Egipte en Jakob en sy seuns en al die kinders van sy huishouding het saam met JĂŽWsef na Egipte gegaan en JĂŽWsef het hulle in die beste gedeelte van Egipte geplaas, in die grondgebied van Gosen.
19 JĂŽWsef het aan sy vader en sy broers gesĂȘ: Ek sal opgaan en aan Farao vertel en sĂȘ: My broers en my vader se huishouding en alles wat aan hulle behoort, het na my toe gekom en kyk, hulle is in die grondgebied van Gosen.
20 En JĂŽWsef het so gedoen en het uit sy broers geneem Ruben, Issaskar, SĂ©bulon en sy broer, Benjamin, en hy het hulle voor Farao geplaas.
21 En JĂŽWsef het met Farao gespreek en gesĂȘ: My broers en my vader se huis en alles wat aan hulle behoort, tesame met hulle kuddes en vee, het na my gekom van die Aarde van KanaĂ€n af om te vertoef in Egipte, want die hongersnood was swaar op hulle.
22 En Farao het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Plaas jou vader en broers in die beste deel van die land, moet niks van hulle terughou wat goed is nie en laat hulle van die vettigheid van die land eet.
23 JĂŽWsef het geantwoord en gesĂȘ: Kyk ek het hulle in die grondgebied van Gosen geplaas, want hulle is herders. Daarom laat hulle in Gosen bly om hulle kuddes apart van die Egiptenare te voer.
24 En Farao het aan JĂŽWsef gesĂȘ: Doen aan jou broers alles wat hulle aan jou sal sĂȘ: en die seuns van Jakob het neergebuig voor Farao en hulle het van hom af weggegaan in vrede en JĂŽWsef het daarna sy vader voor Farao gebring.
25 Jakob het gekom en neergebuig voor Farao en Jakob het Farao geseën en hy het weggegaan en Jakob en al sy seuns en sy hele huis het in die grondgebied van Gosen gewoon.
26 In die tweede jaar, dit is in die eenhonderd-en-dertigste jaar van die lewe van Jakob, het JĂŽWsef sy vader en sy broers tesame met die hele huishouding van sy vader onderhou met brood volgens hulle kinders al die dae van die hongersnood, hulle het niks kortgekom nie.
27 En JĂŽWsef het die beste deel van die hele land aan hulle gegee, die beste van Egipte het hulle gehad al die dae van JĂŽWsef. En JĂŽWsef het ook aan hulle en aan sy vader se huis, klere en kledingstukke jaar na jaar gegee en die seuns van Jakob het veilig in Egipte gebly al die dae van hulle broer.
28 Jakob het altyd geëet aan JÎWsef se tafel. Jakob en sy seuns het nie JÎWsef se tafel verlaat dag of nag nie, bo en behalwe nog wat Jakob se kinders gebruik het in hulle huise.
29 Die hele Egipte het brood van die huis van JÎWsef gedurende die dae van die hongersnood geëet, want al die Egiptenare het alles verkoop wat aan hulle behoort het as gevolg van die hongersnood.
30 JĂŽWsef het al die lande en weivelde van Egipte gekoop vir brood weens Farao, en JĂŽWsef het die hele Egipte van brood voorsien al die dae van die hongersnood. En JĂŽWsef het al die silwer en goud bymekaar gemaak wat na hom toe gekom het vir die koring wat hulle regdeur die Aarde gekoop het, en hy het baie goud en silwer bymekaar gebring, bo en behalwe ân ontsaglike hoeveelheid oniksstene, balsemgom en kosbare kledingstukke wat hulle na JĂŽWsef gebring het uit elke deel van die grond toe hulle geld op was.
31 JÎWsef het al die silwer en goud geneem wat in sy hande gekom het, omtrent twee-en-sewentig talente goud en silwer, en ook oniksstene en balsemgom in groot oormaat. En JÎWsef het gegaan en het dit versteek in vier dele en hy het een deel in die woestyn naby die Riet-See (Rooi-See, Skelf-See) weggesteek en een deel by die Perat-rivier en die derde en vierde dele het hy weggesteek in die woestyn oorkant die wildernis van Persië en Medië
32 Hy het ân gedeelte van die goud en die silwer wat oor was geneem en dit aan sy broers gegee en aan sy vader se huishouding, en aan al die vroue van sy vader se huishouding, en die res het hy na die huis van Farao gebring, omtrent twintig talente goud en silwer.
33 JĂŽWsef het al die goud en silwer wat oor was aan Farao gegee en Farao het dit in die skatkamers geplaas en die dae van die hongersnood het daarna opgehou in die Aarde. En hulle het gesaai en geoes in die hele land en hulle het hulle normale opbrengs behaal jaar na jaar; hulle het niks kortgekom nie.
34 JĂŽWsef het veilig in Egipte gewoon en die hele land was onder sy bevel en sy vader en al sy broers het in die grondgebied van Gosen gewoon en van haar besit geneem.
35 En JÎWsef was baie oud, gevorderd in dae, en sy twee seuns, Efraim en Manasse, het altyd in die huis van Jakob gebly, tesame met die kinders van die seuns van Jakob, hulle broers, om die Weë van JaHWeH en Sy Wet te leer.
36 En Jakob en sy seuns het in die Aarde van Egipte gewoon in die grondgebied van Gosen en hulle het van haar besit geneem en was vrugbaar en het vermenigvuldig in haar.
Jakob se dood en begrafnis. Esau word doodgeslaan.
1Â JAKOB het sewentien jaar in die Aarde van Egipte gewoon en die dae van Jakob en die jare van sy lewe was eenhonderd-sewe-en-veertig jaar.
2 In daardie tyd is Jakob aangetas deur die siekte waaraan hy gesterf het. En hy het ân boodskap gestuur en sy seun, JĂŽWsef, laat roep uit Egipte en JĂŽWsef, sy seun, het uit Egipte gekom en JĂŽWsef het by sy vader gekom.
3 En Jakob het aan JĂŽWsef en aan sy seuns gesĂȘ: Kyk, ek sterf en die Elohey van julle voorvaders sal julle besoek en sal julle terugbring na die Aarde wat JaHWeH gesweer het om aan julle en aan julle kinders na julle te gee. Daarom, wanneer ek dood is, begrawe my in die spelonk wat in MagpĂ©la in Hebron is, in die Aarde van KanaĂ€n, naby my voorouers.
4 En Jakob het sy seuns laat sweer dat hulle hom sal begrawe in Magpéla in Hebron en sy seuns het hieroor tot hom gesweer.
5 En hy het hulle beveel en gesĂȘ: Dien JaHWeH, julle Elohey, want Hy wat julle vader verlos het, sal julle ook uit alle benoudheid verlos.
6 En Jakob het gesĂȘ: Roep al julle kinders na my toe. En al die kinders van Jakob se seuns het voor hom kom sit en Jakob het hulle geseĂ«n en hy het aan hulle gesĂȘ: JaHWeH, die Elohey van julle vaders sal julle ân duisend keer soveel gee en julle seĂ«n en mag Hy julle die seĂ«ning van julle vader, Abraham, gee; en al die kinders van Jakob se seuns het uitgegaan op daardie dag nadat hy hulle geseĂ«n het.
7 En die volgende dag het Jakob weer sy seuns laat roep en hulle het almal vergader en na hom gekom en voor hom gesit. En Jakob het op daardie dag sy seuns voor sy dood geseën en elke man het hy geseën volgens sy seën; kyk, dit is opgeskryf in die Boekrol van die Wet van JaHWeH wat betrekking het op JisraEl.
8 En Jakob het aan JeHĂ»Wdah gesĂȘ: Ek weet, my seun, dat jy ân magtige man vir jou broers is; heers oor hulle en jou seuns sal oor hulle seuns vir ewig heers.
9 Leer net jou seuns die boog en al die oorlogswapens, sodat hulle die oorloë van hulle broer kan veg wat oor sy vyande sal heers.
10 En Jakob het weer sy seuns op daardie dag beveel en gesĂȘ: Kyk, ek sal vandag by my volksgenote versamel word; dra my op van Egipte af en begrawe my in die spelonk van MagpĂ©la soos ek julle beveel het.
11 Nietemin dra sorg, ek smeek julle, dat geeneen van julle seuns my dra nie, net julleself, en dit is wat julle met my moet doen wanneer julle my liggaam dra om saam daarmee te gaan na die Aarde van KanaÀn om my te begrawe:
12 JeHĂ»Wdah, Issaskar en SĂ©bulon sal my draagbaar aan die oostekant dra; Ruben, SĂmeon en Gad aan die suide; Efraim en Manasse en Benjamin aan die weste, Dan Aser en NĂĄftali aan die Noorde.
13 Moenie dat Levi saam met julle dra nie, want hy en sy seuns sal die Ark van die Verbond van JaHWeH dra met die JisraEliete in die laer. Moet ook nie dat JĂŽWsef, my seun, dra nie, want soos ân koning laat sy glorie wees. Nietemin, Efraim en Manasse sal in hulle plek wees.
14 So sal julle aan my doen wanneer julle my wegdra. Moenie enigiets nalaat van alles wat ek julle beveel nie; en dit sal wees dat wanneer julle dit met my doen, dat JaHWeH julle gunstig sal onthou en julle kinders na julle vir ewig.
15 En julle, my seuns, eer elkeen sy broer en bloedverwant en beveel julle kinders en julle kindskinders na julle om JaHWeH, die Elohey van julle voorvaders al die dae te dien.
16 Sodat julle jul dae kan verleng in die Aarde, julle en julle kinders en julle kinders se kinders vir ewig, wanneer julle doen wat suiwer en opreg is in die Oë van JaHWeH, jou Elohey, om in al Sy Weë te gaan.
17 En jy, JĂŽWsef, my seun, vergewe, ek smeek jou, die oortredings van jou broers en al hul wandade in die verontregting wat hulle op jou gewerp het, want Elohim het dit bepaal tot jou en jou kinders se voordeel.
18 En o, my seun, moenie jou broers oorlaat aan die inwoners van Egipte nie, moet ook nie hulle gevoelens seermaak nie, want kyk, ek vertrou hulle toe in die Hand van Elohim en in jou hand om hulle te bewaar van die Egiptenare; en die seuns van Jakob het hulle vader geantwoord en gesĂȘ: O, ons vader, alles wat u ons beveel het, so sal ons doen; mag Elohim net met ons wees.
19 En Jakob het aan sy seuns gesĂȘ: So mag Elohim met julle wees wanneer julle al Sy WeĂ« hou, draai nie van Sy WeĂ« na regs of links terwyl julle doen wat suiwer en opreg in Sy OĂ« is nie.
20 Want ek weet dat baie en bittere benoudheid julle sal oorval in die laaste dae in die Aarde, julle kinders en kinders se kinders, dien slegs JaHWeH en Hy sal julle verlos uit al julle benoudhede.
21 En dit sal gebeur dat wanneer julle agter Elohim sal aangaan om Hom te dien en julle kinders na julle sal leer, en julle kinders se kinders, om JaHWeH te ken, dan sal JaHWeH vir julle en julle kinders ân dienskneg oprig uit die midde van julle kinders en JaHWeH sal julle deur sy hand verlos van alle verdrukking en julle uit Egipte bring en terugbring na die Aarde van julle vaders om haar in veiligheid te beĂ«rwe.
22 Jakob het opgehou om sy seuns te beveel en hy het sy voete in die bed getrek en hy het gesterf en was versamel na sy volksgenote.
23 JĂŽWsef het op sy vader neergeval en hy het uitgeroep en oor hom geween en hy het hom gekus en hy het uitgeroep met ân bitter stem en gesĂȘ: O my vader, my vader!
24 En sy seuns se vroue en sy hele huis het gekom en op Jakob geval en hulle het oor hom geween en hulle het uitgeroep in ân baie harde stem oor Jakob.
25 En al die seuns van Jakob het saam opgestaan en hulle het hulle klere geskeur en hulle het almal sakklede op hulle lendene geplaas en hulle het op hulle aangesigte neergeval en hulle het stof oor hulle hoofde na die Hemele gegooi.
26 Dit is aan Asenat, JĂŽWsef se vrou, vertel en sy het opgestaan en ân sak aangetrek en sy, met al die Egiptiese vroue saam met haar, het gekom en gerou en geween oor Jakob.
27 En ook al die mense van Egipte wat vir Jakob geken het, het almal op daardie dag gekom toe hulle dit hoor en die hele Egipte het vir baie dae geween.
28 Ook van die Aarde van KanaÀn het die vroue na Egipte gekom toe hulle hoor dat Jakob dood is. En hulle het vir sewentig dae in Egipte oor hom geween.
29 En dit het hierna gebeur dat JĂŽWsef sy dienaars, die geneeshere, beveel het om sy vader te balsem met mirre en wierook en alle soorte geurige rook en parfuum, en die dokters het Jakob gebalsem soos JĂŽWsef hulle beveel het.
30 En al die mense van Egipte en die oudstes en al die inwoners van die grondgebied van Gosen het geween en gerou oor Jakob, en al sy seuns en die kinders van sy huis het getreur en gerou oor hulle vader Jakob vir baie dae lank.
31 Nadat die dae vir sy geween verbygegaan het, aan die einde van sewentig dae, het JĂŽWsef aan Farao gesĂȘ: Ek sal opgaan en my vader gaan begrawe in die Aarde van KanaĂ€n soos hy my laat sweer het en dan sal ek terugkeer.
32 Farao het JĂŽWsef laat weet en gesĂȘ: Gaan op en begrawe u vader soos hy gesĂȘ het en soos hy u laat sweer het. En JĂŽWsef het opgestaan saam met al sy broers om na die Aarde van KanaĂ€n te gaan om sy vader Jakob te begrawe soos hy hulle beveel het.
33 Farao het beveel dat dit regdeur Egipte verkondig moes word deur te sĂȘ: Wie nie saam met JĂŽWsef en sy broers opgaan na die Aarde van KanaĂ€n om Jakob te begrawe nie, sal sterf.
34 En die hele Egipte het van Farao se bevel gehoor en hulle het saam opgestaan en al die dienaars van Farao en die oudstes van sy huis, en al die oudstes van die Aarde van Egipte het saam met JÎWsef opgegaan, en al die owerstes en edelmanne van Farao het gegaan as die dienaars van JÎWsef en hulle het gegaan om Jakob te begrawe in die Aarde van KanaÀn.
35 En die seuns van Jakob het die lykbaar gedra waarop hy gelĂȘ het volgens alles wat hulle vader beveel het, so het sy seuns met hom gedoen.
36 En die lykbaar was van suiwer goud en dit was rondom ingelĂȘ met oniksstene en balsemgom; en die bedekking van die lykbaar was geweefde goudwerk, aanmekaar geheg met drade en oor hulle was daar hakke van oniksstene en balsemgom.
37 JĂŽWsef het op die hoof van sy vader, Jakob, ân groot goue kroon geplaas en hy het ân goue septer in sy hand geplaas, en hulle het die lykbaar omring soos die gewoonte met konings was gedurende hulle lewe.
38 Al die krygers van Egipte het voor hom uitgegaan in hierdie optog. Eers al die magtige manne van Farao, en die magtige manne van JĂŽWsef, en na hulle die ander inwoners van Egipte en hulle was almal omgord met swaarde en toegerus met harnasse, en die behangsels van oorlog was op hulle.
39 En al die weners en roubeklaers het op ân afstand teenoor die lykbaar beweeg en gegaan, al wenende en treurende en die res van die mense het agter die lykbaar geloop.
40 JĂŽWsef en sy huishouding het kaalvoet en wenende saam beweeg naby die lykbaar. En die res van JĂŽWsef se diensknegte was om hom. Elke man het sy versierings op hom gehad, en hulle was almal gewapen met hulle oorlogswapens.
41 En vyftig van Jakob se dienaars het voor die lykbaar geloop en hulle het mirre en aalwee in die pad gestrooi, en allerhande soorte parfuum en al die seuns van Jakob wat die lykbaar gedra het, het op die reukwerk geloop en die dienaars van Jakob het voor hulle geloop en die parfuum in die pad gestrooi.
42 JĂŽWsef het opgegaan met ân groot laer en hulle het elke dag so gedoen totdat hulle die Aarde van KanaĂ€n bereik het. En hulle het tot by die dorsvloer van Atad gekom wat aan die anderkant van die Jordaan was en hulle het ân baie groot en swaar roubeklag op daardie plek gehou. [Dorsvloer van Atod = steekdoring-dorsvloer].
43 En al die konings van KanaÀn het hiervan gehoor en hulle het almal uitgegaan, elke man van sy huis af, een-en-dertig konings van KanaÀn, en hulle het almal met hulle manne gekom om te rou en te ween oor Jakob.
44 En al hierdie konings het Jakob se lykbaar gesien en kyk, JĂŽWsef se kroon was daarop en hulle het ook hulle krone op die lykbaar geplaas en dit met krone omsirkel.
45 En al hierdie konings het op daardie plek ân groot en swaar rouklag saam met die seuns van Jakob en Egipte oor Jakob gehou, want al die konings van KanaĂ€n het Jakob en sy seuns se dapperheid geken.
46 Die berig het Esau bereik en gesĂȘ: Jakob het in Egipte gesterf en sy seuns en die hele Egipte dra hom na die Aarde van KanaĂ€n om hom te begrawe.
47 Esau het dit gehoor en hy het in die berg SeĂŻr gewoon en hy het opgestaan met sy seuns en al sy mense en sy hele huis, ân baie groot volk, en hulle het gekom om te rou oor Jakob en om te ween.
48 En dit het gebeur dat toe Esau gekom het, het hy gerou vir sy broer Jakob, en die hele Egipte en die hele KanaĂ€n het weer opgestaan en getreur en ân groot roubeklag saam met Esau oor Jakob op daardie plek gehou.
49 En JĂŽWsef en sy broers het hulle vader Jakob van daardie plek af geneem en hulle het na Hebron gegaan om Jakob te begrawe in die spelonk by sy vaders.
50 En hulle het by Kirjat-Arba gekom, by die spelonk, en toe hulle daar kom, het Esau met sy seuns daar gestaan teenoor JĂŽWsef en sy broers as ân hindernis in die spelonk en gesĂȘ: Jakob sal nie hierin begrawe word nie, want sy behoort aan ons en ons vader.
51 En JĂŽWsef en sy broers het die woorde van Esau se seuns gehoor en hulle was baie toornig en JĂŽWsef het na Esau gegaan en gesĂȘ: Wat is hierdie ding wat hulle sĂȘ? Sekerlik het my vader, Jakob, haar van u gekoop vir groot rykdom na die dood van Isak, nou vyf-en-twintig jaar gelede, en ook die Aarde van KanaĂ€n het hy gekoop van u en u seuns, en u nageslag na u.
52 En Jakob het haar vir sy seuns gekoop en sy nageslag na hom as ân Erfdeel vir ewig en hoekom praat u hierdie dinge op hierdie dag?
53 En Esau het geantwoord en gesĂȘ: Jy spreek vals en uiter leuens, want Jakob het niks wat aan my behoort in hierdie hele land soos jy sĂȘ nie en nog minder het my broer, Jakob, enigiets van my gekoop in hierdie land.
54 En Esau het hierdie dinge gepraat om JÎWsef met sy woorde te mislei, want Esau het geweet dat JÎWsef nie teenwoordig was in daardie dae toe Esau alles wat aan hom behoort het in die Aarde van KanaÀn aan Jakob verkoop het nie.
55 En JĂŽWsef het aan Esau gesĂȘ: Sekerlik het my vader hierdie dinge met u ingesluit in die Boekrol van Aankope en dit bekragtig met getuies, en kyk, dit is by ons in Egipte.
56 Esau het geantwoord en aan hom gesĂȘ: Bring die Boekrol, alles wat jy kan kry in die Boekrol, so sal ons doen.
57 JĂŽWsef het NĂĄftali, sy broer, geroep en hy het gesĂȘ: Haas jou gou, moenie talm nie en hardloop, ek smeek jou, na Egipte en bring al die Boekrolle; die Boekrol van die Aankoop, die verseĂ«lde Boekrol en die oop Boekrol en ook al die eerste Boekrolle waarin al die ooreenkomste van die geboortereg geskryf is, gaan haal dit.
58 En jy sal hulle hierheen bring na ons toe dat ons uit hulle al die woorde van Esau en sy seuns kan ken wat hulle vandag gepraat het.
59 NĂĄftali het na die stem van JĂŽWsef geluister en hy het hom gehaas en gehardloop om af te gaan na Egipte en NĂĄftali was ligter van voet as al die takbokke wat in die woestyn was, want hy kon op koringare loop sonder om dit plat te druk.
60 Toe Esau sien dat NĂĄftali gegaan het om die Boekrolle te gaan haal, het hy en sy seuns hulle teenstand teen die spelonk vermeerder en Esau en al sy mense het opgestaan teen JĂŽWsef en sy broers om te veg.
61 Al die seuns van Jakob en die mense van Egipte het teen Esau en sy manne geveg en die seuns van Esau en sy mense is verslaan voor die seuns van Jakob en die seuns van Jakob het veertig van Esau se mense doodgemaak.
62 En Husim, die seun van Dan, die seun van Jakob, was op daardie tyd by Jakob se seuns, maar hy was omtrent ân honderd voorarm van die plek van stryd, want hy het by die kinders van Jakob se seuns gebly by Jakob se lykbaar om dit te bewaak.
63 En Husim was stom en doof, tog het hy die geluid van ontsteltenis tussen manne herken.
64 Hy het gevra en gesĂȘ: Waarom begrawe julle nie die dooie nie en wat is hierdie groot ontsteltenis? En hulle het hom geantwoord met die woorde van Esau en sy seuns; en hy het na Esau gehardloop midde-in die geveg en hy het Esau doodgeslaan met ân swaard en sy kop afgekap en dit het oor ân afstand weggespring, en Esau het onder die manne van die stryd gesneuwel.
65 En toe Husim dit doen, het die seuns van Jakob, die seuns van Esau oorwin, en die seuns van Jakob het hulle vader, Jakob, met geweld in die spelonk begrawe en die seuns van Esau het toegekyk.
66 En Jakob is begrawe in Hebron, in die spelonk van MagpĂ©la, wat Abraham gekoop het van die seuns van Het as ân besitting as ân begraafplaas, en hy is begrawe in baie kosbare kledingstukke.
67 En aan geen koning is soveel eer bewys soos JĂŽWsef sy vader bewys het by sy dood nie, want hy het hom begrawe met groot eer net soos die begrafnisse van konings.
68 En JĂŽWsef en sy broers het ân roubeklag vir sewe dae gehou vir hulle vader.
Die seuns van Jakob verslaan die seuns van Esau.
1Â DIT was hierna dat die seuns van Esau oorlog gevoer het teen die seuns van Jakob. En die seuns van Esau het met die seuns van Jakob geveg in Hebron en Esau het steeds doodgelĂȘ en is nie begrawe nie.
2 Die stryd was hewig tussen hulle en die seuns van Esau is verslaan deur die seuns van Jakob. En die seuns van Jakob het tagtig van die seuns van Esau gedood en nie een van die mense van die seuns van Jakob is dood nie. En die hand van JĂŽWsef het al die mense van die seuns van Esau oorwin en hy het Sefo, die seun van Eligas, die seun van Esau, en vyftig van sy manne gevange geneem en hulle met ysterkettings gebind en hulle in die hand van sy dienaars gegee om hulle na Egipte te bring.
3 En so het dit gebeur dat toe die seuns van Jakob vir Sefo en sy mense gevange geneem het, het al dié wat agtergebly het gevrees vir hulle lewens, ingeval hulle ook gevange geneem sou word. En hulle het almal saam met EliFaz, die seun van Esau, en sy mense gevlug met Esau se liggaam en hulle het vertrek na die berg Seïr.
4 Hulle het by die berg SeĂŻr gekom en hulle het Esau begrawe in SeĂŻr, maar hulle het nie sy kop na SeĂŻr toe saamgebring nie, want dit is begrawe op daardie plek waar die stryd in Hebron was.
5 En dit het gebeur dat toe die seuns van Esau gevlug het voor die seuns van Jakob, het die seuns van Jakob hulle agtervolg tot by die grense van SeĂŻr, maar hulle het nie ân enkele man onder hulle gedood toe hulle hul agtervolg het nie, want Esau se liggaam wat hulle saam met hulle saamgedra het, het hulle verwarring vererger. Dus het hulle gevlug en die seuns van Jakob het teruggedraai van hulle en by die plek gekom waar hulle broers in Hebron was en hulle het daar gebly daardie dag en die volgende totdat hulle uitgerus was van die stryd.
6 Op die derde dag het dit gebeur dat hulle al die seuns van SeĂŻr, die Horiet, byeengebring het en hulle het al die seuns van die Ooste byeengebring, ân menigte van mense soos die sand van die see, en hulle het gegaan en afgekom na Egipte om teen JĂŽWsef en sy broers te veg met die doel om hulle broers te bevry.
7 JĂŽWsef en al die seuns van Jakob het gehoor dat die seuns van Esau en die kinders van die Ooste gekom het om te veg sodat hulle hul broers kon bevry.
8 JĂŽWsef en sy broers en die sterk manne van Egipte het uitgegaan en in die stad van RaĂ€mses geveg. En JĂŽWsef en sy broers het ân geweldige slag veroorsaak onder die seuns van Esau en die kinders van die Ooste.
9 Hulle het seshonderdduisend man van hulle verslaan en hulle het al die magtige manne van die kinders van SeĂŻr, die Horiet, onder hulle verslaan. Daar het net ân paar van hulle oorgebly, en hulle het ook ân groot menigte van die kinders van die Ooste verslaan en van die kinders van Esau. En EliFaz, die seun van Esau en die kinders van die Ooste het almal voor JĂŽWsef en sy broers gevlug.
10 En JĂŽWsef en sy broers het hulle agtervolg totdat hulle by Sukkot gekom het en in Sukkot het hulle nog dertig manne verslaan en die ander het ontsnap en hulle het elkeen na sy stad toe gevlug.
11 JĂŽWsef en sy broers en die magtige manne van Egipte het met vreugde en vrolikheid van hart teruggedraai van hulle af, want hulle het al hulle vyande verslaan.
12 En Sefo, die seun van EliFaz, en sy manne was steeds slawe in Egipte vir die seuns van Jakob en hulle smarte het vermeerder.
13 En toe die seuns van Esau en die seuns van SeĂŻr na hulle deel van die Aarde teruggekeer het, het die seuns van SeĂŻr gesien dat hulle almal in die hande geval het van die seuns van Jakob en die mense van Egipte as gevolg van die geveg van die seuns van Esau.
14 En die seuns van SeĂŻr het aan die seuns van Esau gesĂȘ: Julle het gesien en daarom weet julle dat hierdie leĂ«r as gevolg van julle was, en nie een magtige man of ân bedrewene in oorlog het oorgebly nie.
15 Nou daarom, gaan uit ons land, gaan van ons af weg na die Aarde van KanaÀn, na die grondgebied van die woonplek van julle vaders. Waarom sal julle kinders die besittings erf van ons kinders in die komende dae?
16 Maar die kinders van Esau wou nie luister na die kinders van SeĂŻr nie en die kinders van SeĂŻr het dit oorweeg om oorlog met hulle te maak.
17 En die kinders van Esau het in die geheim Angeas, koning van Afrika, dieselfde as Dinhaba, laat weet en gesĂȘ: [Die naam âAfrikaâ het nie in daardie tyd bestaan nie. Dit was die naam vir ongeveer die grondgebied van LibiĂ« vandag]
18 Stuur sommige van u manne na ons en laat hulle na ons kom en ons sal saam veg teen die kinders van SeĂŻr, die Horiet, want hulle het besluit om teen ons te veg om ons weg te dryf uit die land.
19 En Angeas, koning van Dinhaba, het so gedoen, want hy was in daardie dae vriendelik met die kinders van Esau, en Angeas het vyfhonderd dapper krygsmanne gestuur na die kinders van Esau en agthonderd ruiters.
20 Die kinders van SeĂŻr het die kinders van die Ooste en die kinders van Midian, laat weet en gesĂȘ: Julle het gesien wat die kinders van Esau ons aangedoen het, ter wille van wie ons amper heeltemal uitgewis is in hulle stryd teen hulle broers, die seuns van Jakob.
21 Daarom nou, kom na ons en help ons en ons sal saam teen hulle veg en ons sal hulle uit die land verdryf en wraak neem oor die saak van ons broers wat vir hulle onthalwe gesterf het in die stryd teen hulle broers, die seuns van Jakob.
22 En al die kinders van die Ooste het na die seuns van SeĂŻr geluister en hulle het met omtrent agthonderd man met ontblote swaarde na hulle gekom en die kinders van Esau het geveg teen die kinders van SeĂŻr op daardie tyd in die wildernis van Paran.
23 Die kinders van SeĂŻr het die seuns van Esau oorwin, en die kinders van SeĂŻr het daardie dag in daardie geveg met die kinders van Esau omtrent tweehonderd manne van die manne van Angeas, die koning van Dinhaba, verslaan.
24 En op die tweede dag het die kinders van Esau weer gekom en ân tweede maal geveg teen die kinders SeĂŻr en die geveg was swaar teen die kinders van Esau hierdie tweede maal en hulle was baie verontrus weens die seuns van SeĂŻr.
25 Toe die kinders van Esau sien dat die kinders van SeĂŻr sterker as hulle was, het sommige manne van die kinders van Esau omgedraai en hulle het die kinders van SeĂŻr, hulle vyande, gehelp.
26 En daar het geval van die manne van die kinders van Esau in die tweede geveg, agt-en-vyftig man van die manne van Angeas, koning van Dinhaba.
27 Op die derde dag het die kinders van Esau gehoor dat sommige van hulle broers teen hulle gedraai het en teen hulle geveg het in die tweede geveg. En die kinders van Esau het getreur toe hulle hiervan hoor.
28 En hulle het gesĂȘ: Wat sal ons doen teen ons broers wat teen ons gedraai het om die kinders van SeĂŻr, ons vyande, by te staan? Die kinders van Esau het weer Angeas, koning van Dinhaba, laat weet en gesĂȘ:
29 Stuur weer aan ons ander manne sodat ons saam met hulle teen die kinders van SeĂŻr kan veg, want hulle was al twee maal sterker as wat ons was.
30 Angeas het weer aan die kinders van Esau omtrent seshonderd dapper manne gestuur en hulle het gekom om die kinders van Esau te help.
31 En na tien dae het die kinders van Esau weer oorlog gemaak teen die kinders van SeĂŻr in die wildernis van Paran, en die geveg was baie kwaai op die kinders van SeĂŻr. En die kinders van Esau het hierdie keer die kinders van SeĂŻr oorwin en die kinders van SeĂŻr is verslaan voor die kinders van Esau. En die kinders van Esau het omtrent tweeduisend man gedood.
32 En al die magtige manne van die kinders van SeĂŻr het in die geveg gesterf en daar het net die jong kinders wat in die stede gelaat was, oorgebly.
33 Die hele Midian en die kinders van die Ooste het weggevlug van die geveg af en hulle het die kinders van SeĂŻr verlaat en gevlug toe hulle sien dat die stryd kwaai teen hulle was. En die kinders van Esau het die kinders van die Ooste agtervolg totdat hulle hul land bereik het.
34 En die kinders van Esau het nog omtrent tweehonderd-en-vyftig man gedood en van die mense van die kinders van Esau het daar in daardie geveg omtrent dertig man geval. Maar hierdie boosheid het oor hulle gekom deurdat hulle broers teen hulle gedraai en die kinders van SeĂŻr, die Horiet, gehelp het. En die kinders van Esau het weer van die besoedelde dade van hulle broers gehoor en hulle het weer getreur oor hierdie saak.
35 En dit het so gekom dat na die geveg, die kinders van Esau teruggedraai het en huis toe gekom het na SeĂŻr. En die kinders van Esau het diĂ© van die kinders van SeĂŻr wat agtergebly het in die land, doodgemaak. Hulle het ook hulle vroue en kinders doodgemaak, hulle het nie ân siel lewendig gelaat behalwe vyftig jong manne en meisies wat hulle toegelaat het om te leef nie. En die kinders van Esau het hulle nie doodgemaak nie, en die jongmanne het hulle slawe geword, en die meisies het hulle as vroue geneem.
36 Die kinders van Esau het gewoon in Seïr in die plek van die kinders van Seïr en hulle het hulle land beërwe en het besit van haar geneem.
37 Die kinders van Esau het alles in die land geneem wat aan die kinders van SeĂŻr behoort het, ook hulle kleinvee, hulle vee en hulle besittings. En alles wat behoort het aan die kinders van SeĂŻr, het die kinders van Esau geneem en die kinders van Esau het gewoon in SeĂŻr in die plek van die kinders van SeĂŻr tot vandag toe. En die kinders van Esau het die land verdeel in gebiede vir die vyf seuns van Esau, volgens hulle families.
38 Dit het so gekom in daardie dae dat die kinders van Esau besluit het om ân koning oor hulle te kroon in die land. En hulle het aan mekaar gesĂȘ: Nie so nie, want hy sal oor ons heers in ons land en ons sal onder sy raad wees en hy sal ons oorloĂ« vir ons teen ons vyande veg, en hulle het so gedoen.
39 En al die kinders van Esau het gesweer, en gesĂȘ dat nie een van hulle broers ooit oor hulle sal heers nie, maar ân vreemde man wat nie van hulle broers is nie, want die siele van al die kinders van Esau was verbitterd, elke man teen sy seun, broer en vriend, as gevolg van die ellende wat hulle moes verduur het van hulle broers toe hulle teen die kinders van SeĂŻr geveg het.
40 Daarom het die kinders van Esau gesweer en gesĂȘ: Van daardie dag af aan sou hulle nie ân koning uit hulle broers kies nie, maar een van ân vreemde land, tot vandag toe nog.
41 En daar was ân man daar van die mense van Angeas, koning van Dinhaba: sy naam was Bela, die seun van Beor, wat ân baie dapper man was, mooi gebou en mooi van aansien en vernuftig in allerhande wysheid, ân man van begrip en raad. En daar was nie een van die mense van Angeas soos hy nie.
42 En al die kinders van Esau het hom geneem en hom gesalf en hulle het hom gekroon as ân koning. En hulle het voor hom neergebuig en hulle het aan hom gesĂȘ: Mag die koning leef! Mag die koning leef!
43 En hulle het die laken uitgesprei en elke man het aan hom oorringe van goud en silwer of ringe of armbande gebring. En hulle het hom baie ryk gemaak in silwer en goud, in oniksstene en balsemgom. En hulle het vir hom ân koninklike troon gemaak en hulle het ân vorstelike kroon op sy hoof geplaas en hulle het ân paleis vir hom gebou en hy het daarin gewoon. En hy het koning oor al die kinders van Esau geword
44 En die mense van Angeas het hulle loon vir die geveg by die kinders van Esau geneem en hulle het vertrek en het teruggekeer na hulle meester in Dinhaba.
45 En Bela het oor die kinders van Esau geheers vir dertig jaar en die kinders van Esau het in die deel van die land gewoon in plek van die kinders van SeĂŻr en hulle het veilig gebly in hulle plek tot vandag toe.
Oorlog tussen Esau en Jakob in Egipte.
1Â EN dit het so gekom in die twee-en-dertigste jaar wat die JisraEliete afgegaan het na Egipte, dit was in die een-en-sewentigste jaar van JĂŽWsef se lewe, in daardie jaar het die Farao, koning van Egipte gesterf en Magron, sy seun, het in sy plek geheers.
2 Farao het JĂŽWsef voor sy dood beveel om ân vader vir sy seun, Magron, te wees en dat Magron onder JĂŽWsef se sorg en onder sy raad moet wees.
3 Die hele Egipte het hiertoe ingestem, dat JÎWsef koning oor hulle moes wees, want al die Egiptenare was lief vir JÎWsef soos van vroeër tot nou, maar Magron, die seun van Farao, het slegs op sy vader se troon gesit, en hy het in daardie dae koning geword in sy vader se plek.
4 Magron was een-en-veertig jaar oud toe hy begin heers het, en veertig jaar lank het hy geheers in Egipte. En die hele Egipte het hom Farao genoem, volgens die naam van sy vader, soos dit hulle gewoonte was om te doen in Egipte aan elke koning wat oor hulle geheers het.
5 En dit het so gebeur dat toe Farao in sy vader se plek geheers het, het hy die wette van Egipte en al die sake van die regering in die hande van JĂŽWsef geplaas net soos sy vader hom beveel het.
6 En JĂŽWsef het koning geword oor Egipte en hy was toesighouer oor die hele Egipte en die hele Egipte was onder sy sorg en onder sy raadgewing, want die hele Egipte het na JĂŽWsef geluister na die dood van Farao en hulle het baie daarvan gehou dat hy oor hulle heers.
7 Maar daar was sommige mense onder hulle wat nie van hom gehou het nie en gesĂȘ het: Geen uitlander sal oor ons heers nie: Tog het die hele regering in daardie dae op JĂŽWsef neergekom, na die dood van Farao. Omdat hy die heerser was, het hy gedoen soos hy wou regdeur die land, sonder dat iemand ingemeng het.
8 Die hele Egipte was onder die sorg van JĂŽWsef. En JĂŽWsef het oorlog gemaak met al sy omliggende vyande, en hy het hulle onderwerp. Ook het JĂŽWsef die hele land en al die Filistyne tot by die grense van KanaĂ€n, onderwerp en hulle was almal onder sy mag en hulle het ân jaarlikse belasting aan JĂŽWsef betaal.
9 En Farao, die koning van Egipte, het op sy troon gesit in die plek van sy vader, maar hy was onder die beheer en raad van JĂŽWsef soos wat hy voorheen onder die beheer van sy vader was.
10 Ook het hy nie regeer behalwe in Egipte onder die raad van JĂŽWsef nie, maar JĂŽWsef het daardie tyd oor die hele land regeer, van Egipte tot by die groot Eufraat-rivier.
11 JÎWsef was suksesvol in al sy Weë en JaHWeH was met hom, en JaHWeH het aan JÎWsef bykomende Wysheid geskenk en eer en glorie en liefde vir hom in die harte van die Egiptenare en regdeur die land. JÎWsef het oor die hele land vir veertig jaar geheers.
12 Al die grondgebied van die Filistyne en KanaĂ€n en Sidon, en aan die anderkant van die Jordaan, het aan JĂŽWsef geskenke gebring gedurende al sy dae en die hele land was in die hand van JĂŽWsef en hulle het aan hom ân jaarlikse huldeblyk gebring soos dit verorden was, want JĂŽWsef het geveg teen al sy omringende vyande en hulle onderwerp en die hele land was in die hand van JĂŽWsef, en JĂŽWsef het gevestig op sy troon in Egipte gesit.
13 Ook het al sy broers, die seuns van Jakob, veilig in die land gewoon al die dae van JĂŽWsef. En hulle was vrugbaar en het baie vermeerder in die land, en hulle het JaHWeH gedien al hulle dae, soos hulle vader Jakob hulle beveel het.
14 Dit het so gekom dat aan die einde van baie dae en jare, toe die kinders van Esau rustig in hulle land gewoon het met Bela, hulle koning, dat die kinders van Esau vrugbaar was en vermeerder het in die land en hulle het besluit om te gaan veg teen die seuns van Jakob en die hele Egipte, en hulle wou hulle broer Sefo, die seun van EliFaz en sy manne bevry want hulle was in daardie dae steeds slawe van JĂŽWsef.
15 Die kinders van Esau het al die seuns van die Ooste laat weet en hulle het vrede met hulle gemaak. En al die seuns van die Ooste het na hulle gekom om saam met die seuns van Esau na Egipte te gaan om oorlog te voer.
16 En daar het ook na hulle gekom van die mense van Angeas, die koning van Dinhaba. Hulle het ook die kinders van Jismael laat weet en hulle het ook na hulle gekom.
17 Al hierdie mense het bymekaar gekom en na Seïr gekom om die kinders van Esau te help in hulle stryd. Hierdie leër was baie groot en gelaai met mense, ontelbaar soos die sand van die see, omtrent agthonderdduisend man, krygsmanne en ruiters, en al hierdie leërs het afgegaan na Egipte om te veg teen die seuns van Jakob, en hulle het laer opgeslaan by RaÀmses.
18 JÎWsef het met sy broers uitgegaan met die magtige manne van Egipte, omtrent seshonderd manne en hulle het met hulle in die Aarde van RaÀmses geveg. En die seuns van Jakob het daardie tyd weer geveg teen die kinders van Esau, in die vyftigste jaar van die seuns van Jakob se afgaan na Egipte, dit is die dertigste jaar van die heerskappy van Bela oor die seuns van Esau in Seïr.
19 JaHWeH het al die magtige manne van Esau en die kinders van die Ooste in die hand van JĂŽWsef en sy broers gegee. En die mense van die kinders van Esau en die kinders van die Ooste is verslaan voor JĂŽWsef.
20 En van die mense van Esau en die kinders van die Ooste wat verslaan is, het daar omtrent tweehonderdduisend manne voor die seuns van Jakob geval. En hulle koning, Bela, die seun van Beor, het saam met hulle in die geveg gesneuwel. En toe die kinders van Esau sien dat hulle koning in die geveg gesneuwel het en dat hy dood was, het hulle hande verswak in die stryd.
21 JĂŽWsef en sy broers en die hele Egipte was steeds besig om die mense van die huis van Esau te verslaan. En al Esau se mense was bevrees vir die seuns van Jakob en het voor hulle uitgevlug.
22 JĂŽWsef en sy broers en die hele Egipte het hulle ân dagreis ver agtervolg en hulle het omtrent nog driehonderd man gedood en het voortgegaan om hulle in die pad dood te maak. En daarna het hulle van hulle af teruggedraai.
23 En JĂŽWsef en al sy broers het na Egipte teruggekeer. Nie een man was vermis onder hulle nie, maar van die Egiptenare het daar twaalf man geval.
24 Toe JĂŽWsef terugkeer na Egipte, het hy beveel dat Sefo en sy manne ekstra gebind moet word en hulle het hulle in ysters gebind en het hulle verdriet vermeerder.
25 En al die mense van die kinders van Esau en die kinders van die Ooste het in skaamte teruggekeer, elkeen na sy stad, want al die magtige manne wat saam met hulle was, het in die geveg gesneuwel.
26 Toe die kinders van Esau sien dat hulle koning gesneuwel het in die stryd, het hulle hul gehaas en ân man geneem uit die mense van die kinders van die Ooste. Sy naam was Jobab, die seun van Sarag, van die Aarde van Bosra, en hulle het gemaak dat hy oor hulle heers in plek van Bela, hulle koning.
27 Jobab het op die troon van Bela in sy plek as koning gesit, en Jobab het tien jaar lank in Edom geheers oor al die kinders van Esau. En die kinders van Esau het van daardie dag af aan, nie meer gegaan om te veg teen die seuns van Jakob nie, want die seuns van Esau het die dapperheid van die seuns van Jakob geken en hulle was baie bang vir hulle.
28 Maar van daardie dag af aan het die kinders van Esau die seuns van Jakob gehaat, en die haat en die vyandskap was baie sterk tussen hulle al die dae tot vandag toe.
29 Dit het daarna gebeur, aan die einde van tien jaar, dat Jobab, die seun van Sarag, van Bosra, gesterf het en die kinders van Esau het ân man geneem wie se naam Gusam was, van die Aarde van Teman, en hulle het hom koning gemaak oor hulle in die plek van Jobab. En Gusam, het in Edom oor al die seuns van Esau vir twintig jaar geheers.
30 En JĂŽWsef, koning van Egipte, en sy broers en al die kinders van JisraEl het veilig in Egipte in daardie dae gewoon saam met al die kinders van JĂŽWsef en sy broers, sonder hindernisse of bose rampe. En die Aarde van Egipte het in daardie tyd gerus van oorlog in die dae van JĂŽWsef en sy broers.
Geslagsregister van JisraEl. JĂŽWsef sterf.
1Â HIERDIE is die name van die seuns van JisraEl wat in Egipte gewoon het, wat saam met Jakob gekom het, al die seuns van Jakob het na Egipte gekom, elke man met sy huis.
2 Die kinders van Lea was Ruben, SĂmeon, Levi, JeHĂ»Wdah, Issaskar en SĂ©bulon en hulle suster Dina.
3 Die seuns van Ragel was JĂŽWsef en Benjamin.
4 En die seuns van Silpa, die diensmaagd van Lea, was Gad en Aser.
5 Die seuns van Bilha, die diensmaagd van Ragel, was Dan en NĂĄftali.
6 En hierdie was hulle nageslag wat vir hulle gebore is in die Aarde van KanaÀn, voordat hulle in Egipte gekom het met hulle vader, Jakob.
7 Die seuns van Ruben was Henog en Pallu, Hesron en Karmi.
8 Die seuns van SĂmeon was JĂ©muel, Jamin, Ohad, Jagin, Sohar en Saul, die seun van die KanaĂ€nitiese vrou.
9 En die kinders van Levi was Gerson, Kehat, Merari en hulle suster, Jogébed, wat vir hulle gebore is in hulle afgaan na Egipte.
10 Die seuns van JeHûWdah was Er, Onan, Sela, Peres en Serag.
11 En Er en Onan het gesterf in die Aarde van KanaÀn; en die seuns van Peres was Hesron en Hamul.
12 Die seuns van Issaskar was Tola, Puwa, Job en Sillem.
13 Die seuns van SĂ©bulon was Sered, Elon, JagleEl en die seun van Dan was Husim.
14 Die seuns van NĂĄftali was JagtseEl, Guni, Jeser en Sillem.
15 Gad se seuns was Sifjon, Haggi, Suni, Esbon, Eri, Aródi, Areél.
16 Die kinders van Aser was Jimma, Jiswa, Jiswi, BerĂa en hulle suster Serag; en die seuns van BerĂa was Heber en MalkiEl.
17 Die seuns van Benjamin was Bela, Beger, Asbel, Gera, NaÀman, Egi, Ros, Muppim, Huppim en Ard.
18 En die seuns van JĂŽWsef, wat vir hom in Egipte gebore is, was Manasse en Efraim.
19 En al die siele wat uit die lendene van Jakob gekom het, was sewentig siele. Dit is hulle wat saam met hulle vader Jakob na Egipte gekom het om daar te bly. En JÎWsef en al sy broers het veilig in Egipte gebly, en hulle het van die beste van Egipte geëet al die dae van die lewe van JÎWsef.
20 JĂŽWsef het in die Aarde van Egipte drie-en-negentig jaar gewoon en JĂŽWsef het oor heel Egipte regeer tagtig jaar.
21 Toe die dae nader kom dat hy moes sterf, het hy laat weet en sy broers laat roep en sy vader se hele huishouding, en hulle het almal saamgekom en voor hom gesit.
22 En JĂŽWsef het aan sy broers en aan sy vader se hele huishouding gesĂȘ: Kyk, ek sterf en Elohim sal julle sekerlik besoek en julle uit hierdie land uit bring na die Adamah [die adamiet se Aarde] wat Hy aan julle vaders gesweer het om aan hulle te gee.
23 Dit sal wees wanneer Elohim julle sal besoek om julle uit te bring van hier na die Adamah [die adamiet se Aarde] van julle vaders, bring dan my beendere saam met julle hiervandaan.
24 En JĂŽWsef het die seuns van JisraEl laat sweer op hulle nageslag na hulle en gesĂȘ: Elohim sal julle sekerlik besoek en julle sal my beendere saam met julle hiervandaan bring.
25 Dit het hierna so gebeur dat JĂŽWsef gesterf het in daardie jaar, die een-en-sewentigste jaar van die JisraEliete se afgaan na Egipte.
26 En JĂŽWsef was eenhonderd-en-tien jaar oud toe hy gesterf het in die Aarde van Egipte, en al sy broers en al sy diensknegte het opgestaan en hulle het JĂŽWsef gebalsem soos hulle gewoonte was, en sy broers en heel Egipte het gerou oor hom vir sewentig dae.
27 Hulle het JĂŽWsef in ân kis, gevul met speserye en alle soorte parfuum geplaas en hulle het hom begrawe langs die rivier, dit is Sihor en sy seuns en al sy broers en sy vader se hele huishouding het sewe dae lank gerou oor hom.
28 Na die dood van JĂŽWsef het dit gebeur dat al die Egiptenare begin het om te heers oor die kinders van JisraEl, en Farao, die koning van Egipte wat in sy vader se plek regeer het, het al die wette van Egipte geneem en die hele regering van Egipte beheer onder sy raadsbesluit en hy het veilig oor sy mense regeer.
Oorlog tussen Angeas en Turnus.
1Â TOE die jaar verbygaan, wat die twee-en-sewentigste jaar van die JisraEliete se afgaan na Egipte was, na die dood van JĂŽWsef, het Sefo, die seun van EliFaz, die seun van Esau, uit Egipte gevlug, hy en sy manne en hulle het weggegaan.
2 En hy het na Afrika gekom, wat Dinhaba is, na Angeas, die koning van Afrika en Angeas het hulle met groot eer ontvang en hy het Sefo die owerste van sy leĂ«rs gemaak. [Die naam âAfrikaâ het nie in daardie tyd bestaan nie. Dit was die naam vir ongeveer die grondgebied van LibiĂ« vandag]
3 En Sefo het guns gevind in die oë van Angeas en in die oë van sy mense, en Sefo was owerste van die leërs vir Angeas, die koning van Afrika, vir baie dae.
4 Sefo het Angeas, die koning van Afrika, uitgelok om sy leër bymekaar te maak om teen die Egiptenare en met die seuns van Jakob te gaan veg en om die saak van sy broers te gaan wreek.
5 Maar Angeas wou nie na Sefo luister om hierdie ding te doen nie, want Angeas het die Krag van die seuns van Jakob geken en wat hulle aan sy leër gedoen het in hulle oorlogvoering met die kinders van Esau.
6 Sefo was in daardie dae baie groot in die oë van Angeas en in die oë van al sy mense en hy het hulle voortdurend uitgelok om oorlog te maak teen Egipte, maar hulle wou nie.
7 En dit het in daardie dae gebeur dat daar in die Aarde van KittiĂ« ân man in die stad van Pusimna was, wie se naam Usu was, en hy is gruwelik veridoliseer deur die kinders van KittiĂ« en die man het gesterf en hy het geen seun gehad nie, net een dogter wie se naam Jania was.
8 Die maagd was buitengewoon beeldskoon, aanvallig en intelligent, daar is regdeur die Aarde niemand gesien soos sy wat skoonheid en wysheid betref nie.
9 Die mense van Angeas, die koning van Afrika, het haar gesien en hulle het haar by hom kom prys. En Angeas het ân boodskap na die mense van KittiĂ« gestuur en hy het versoek om haar vir homself te neem as ân vrou en die mense van KittiĂ« het toegestem om haar aan hom te gee as ân vrou.
10 En kyk, toe die boodskappers van Angeas uitgegaan het van die Aarde van KittiĂ« om hulle reis te onderneem, het die boodskappers van Turnus, die koning van Bibentu, na KittiĂ« gekom, want Turnus, koning van Bibentu, het ook sy boodskappers gestuur om Jania vir hom te vra om haar vir homself as ân vrou te neem, want al sy manne het haar ook by hom aangeprys, daarom het hy al sy diensknegte na haar gestuur.
11 Die diensknegte van Turnus het na KittiĂ« gekom en hulle het gevra dat Jania na Turnus, hulle koning, geneem word vir ân vrou.
12 En die mense van KittiĂ« het aan hulle gesĂȘ: Ons kan haar nie gee nie, omdat Angeas, die koning van Afrika, haar begeer om haar vir hom as ân vrou te neem voordat julle gekom het, en dat ons haar aan hom moet gee en daarom kan ons nie nou hierdie ding doen om Angeas te beroof van die maagd deur haar aan Turnus te gee nie.
13 Want ons is baie bang vir Angeas dat hy in oorlog teen ons sal kom en ons vernietig, en Turnus, julle meester, sal nie in staat wees om ons uit sy hand te verlos nie.
14 Toe die boodskappers van Turnus al die woorde hoor van die kinders van Kittië, het hulle teruggedraai na hulle meester en het hom al die woorde vertel van die kinders van Kittië.
15 En die kinders van KittiĂ« het ân klagskrif aan Angeas gestuur en gesĂȘ: Kyk, Turnus het ân boodskap gestuur oor Jania om haar as ân vrou vir homself te neem, en so het ons hom geantwoord en ons het gehoor dat hy sy hele leĂ«rmag versamel het om teen u oorlog te maak, en hy beplan om met die pad van SarduniĂ« verby te gaan en om teen u broer, Lusus, te veg en daarna sal hy teen u kom veg.
16 Angeas het die woorde van die kinders van Kittië gehoor wat hulle aan hom gestuur het in die brief en sy woede het ontvlam en hy het opgestaan en sy leër bymekaar gemaak en het deur die eilande van die see gekom, die pad na Sardunië, na sy broer, Lusus, koning van Sardunië.
17 En Niblos, die seun van Lusus, het gehoor dat sy oom Angeas op pad was en hy het uitgegaan met ân groot leĂ«rmag om hom te ontmoet, en hy het hom gekus en omhels en Niblos het aan Angeas gesĂȘ: Wanneer u my vader na sy welstand vra, wanneer ek saam met u sal gaan om teen Turnus te veg, vra aan hom om my owerste te maak van sy leĂ«r, en Angeas het dit gedoen, en hy het by sy broer gekom om hom te ontmoet en hy het hom gevra na sy welstand.
18 En Angeas het sy broer, Lusus, na sy welstand gevra en om sy seun, Niblos, owerste van die leĂ«r te maak en Lusus het dit gedoen. En Angeas en sy broer, Lusus, het opgestaan en hulle het na Turnus gegaan vir die oorlog en daar was ân groot leĂ«rmag en baie mense saam met hulle.
19 Hy het met skepe gekom en hulle het in die provinsie van Astoras gekom en kyk Turnus het na hulle toe aangekom, want hy het uitgegaan na Sardunië en was van plan om dit te vernietig en om agterna van daar na Angeas te gaan om teen hom te veg.
20 Angeas en Lusus, sy broer, het Turnus ontmoet in die vallei van Kanopië en die geveg was verwoed en magtig tussen hulle in daardie oorlog.
21 En die stryd was kwaai op Lusus, die koning van Sardunië, en sy hele leërmag het geval en Niblos, sy seun het ook in daardie slag gesneuwel.
22 Sy oom Angeas het sy diensknegte bevel gegee en hulle het ân goue kis vir Niblos gemaak en hulle het hom daarin gesit. En Angeas het weer oorlog teen Turnus gemaak en Angeas was sterker as hy en hy het hom verslaan. Hy het al sy mense met die skerpte van sy swaard verslaan. Angeas het die saak van Niblos, sy broer se seun, en die saak van die leĂ«rmag van sy broer, Lusus, gewreek.
23 En toe Turnus sterf, het die hande van dié wat die slag oorleef het, swak geword en hulle het van Angeas en sy broer, Lusus, gevlug.
24 Angeas en sy broer, Lusus, het hulle agtervolg tot by die hoofpad wat tussen Alfanu en Roma is, en hulle het die hele leër van Turnus met die skerpte van die swaard verslaan.
25 En Lusus, die koning van SarduniĂ«, het sy diensknegte beveel dat hulle ân kis van geelkoper moet maak en dat hulle die liggaam van sy seun, Niblos, daarin moet plaas en hulle het hom in daardie plek begrawe.
26 Hulle het ân hoofpad daarop gebou en hulle het die naam genoem na die naam van Niblos tot vandag toe en hulle het ook vir Turnus, die koning van Bibentu, saam met Niblos daar begrawe.
27 En kyk, op die hoofpad tussen Alfanu en Roma is Niblos se graf aan die eenkant en Turnus se graf aan die anderkant, en ân plaveisel tussen hulle, tot vandag toe.
28 Toe Niblos begrawe is, het Lusus sy vader, met sy leër na die Aarde van Sardunië teruggekeer, en Angeas, sy broer, die koning van Afrika, het met sy mense na die stad van Bibentu gegaan, dit is die stad van Turnus.
29 Die inwoners van Bibentu het gehoor van sy roem en hulle was baie bang vir hom en hulle het uitgegaan om hom te ontmoet met geween en smeekbede. En die inwoners van Bibentu het Angeas gesmeek om hulle nie dood te maak nie en ook nie hulle stad te vernietig nie en hy het so gedoen, want Bibentu was in daardie dae gereken as een van die stede van die kinders van Kittië; daarom het hy nie die stad vernietig nie.
30 Maar van daardie dag af aan het die krygers van die koning van Afrika na Kittië gegaan om haar te verniel en te plunder en waarheen hulle ook al gegaan het, het Sefo, die owerste van die leërmag van Angeas, saam met hulle gegaan.
31 En dit was hierna dat Angeas met sy leĂ«rmag gedraai het en hulle het na die stad van Pusimna gekom, en Angeas het daar vir Jania, die dogter van Usu, vir ân vrou geneem en haar na sy stad in Afrika gebring.
Sefo, die Edomiet word koning van Kittië.
1Â EN dit het gebeur in daardie tyd dat Farao, koning van Egipte, al sy mense beveel het om vir hom ân sterk paleis in Egipte te bou.
2 Hy het ook die seuns van Jakob beveel om die Egiptenare te help met die bouwerk en die Egiptenare het ân pragtige en deftige paleis vir koninklike bewoning gebou, en hy het daarin gewoon en hy het sy regering herbevestig en hy het veilig geheers.
3 En SĂ©bulon, die seun van Jakob, het in daardie jaar gesterf, dit is die twee-en-sewentigste jaar van die afgaan van die JisraEliete na Egipte, en SĂ©bulon was eenhonderd-en-veertien jaar oud, en is in ân kis geplaas en in die hande van sy kinders gegee.
4 Sy broer Simeon het in die vyf-en-sewentigste jaar gesterf, hy was eenhonderd-en-twintig jaar oud by sy dood, en hy is ook in ân kis geplaas en in die hande van sy kinders gegee.
5 En Sefo, die seun van EliFaz, die seun van Esau, owerste van die leër van Angeas, die koning van Dinhaba, was steeds daagliks besig om Angeas uit te lok om reg te maak vir oorlog om te veg teen die seuns van Jakob in Egipte. En Angeas was onwillig om dit te doen, want sy diensknegte het aan hom vertel oor al die mag van die seuns van Jakob, wat hulle aan hulle gedoen het in hulle stryd teen die kinders van Esau.
6 En Sefo het in daardie dae Angeas daagliks uitgelok om te veg teen die seuns van Jakob.
7 En na ân verloop van tyd het Angeas geluister na die woorde van Sefo en het teenoor hom ingewillig om teen die seuns van Jakob in Egipte te veg, en Angeas het al sy mense slaggereed gekry, ân volk so talryk soos die sand wat op die seestrand is, en hy het hom voorgeneem om na Egipte te gaan vir oorlog.
8 Onder die diensknegte van Angeas was ân jongman van vyftien jaar oud; BĂleam, die seun van Beor, was sy naam en die jongman was baie wys en het die kuns van heksery verstaan.
9 En Angeas het aan BĂleam gesĂȘ: Toor vir ons, ek smeek jou, met die heksery dat ons kan weet wie sal oorwin in die stryd waarheen ons nou op pad is.
10 BĂleam het beveel dat hulle vir hom was moet bring en hy het daarvan die ewebeelde van strydwaens en perderuiters gemaak wat die leĂ«rmag van Angeas en die leĂ«rmag van Egipte voorstel. En hy het dit in die listig voorbereide waters wat hy vir daardie doel gehad het, geplaas en hy het die mirtetakke in sy hand geneem en hy het sy vaardigheid beoefen en hulle oor die water bymekaar gebring, en daar het voor hom in die water die gelykenis van die leĂ«r van Angeas verskyn wat val voor die gelykenis van die Egiptenare en die seuns van Jakob.
11 En BĂleam het dit aan Angeas vertel en Angeas het getwyfel en homself nie bewapen om af te gaan na Egipte om te veg nie en hy het in sy stad gebly.
12 Toe Sefo, die seun van EliFaz, sien dat Angeas twyfel om uit te gaan vir die oorlog teen die Egiptenare, het Sefo gevlug van Angeas van Afrika, en hy het gegaan en by Kittië gekom.
13 En al die mense van Kittië het hom met groot eer ontvang en hulle het hom gehuur om hulle oorloë vir hulle te voer al die dae, en Sefo het besonder ryk geword in daardie dae, en die leërs van die koning van Afrika het hulleself steeds versprei in daardie dae. En die kinders van Kittië het vergader en na die berg Koptisia gegaan as gevolg van die leërs van Angeas, die koning van Afrika, wat besig was om na hulle aan te kom.
14 En eendag toe Sefo ân jong os verloor het en hy gegaan het om hom te soek het hy hom in die omgewing van die berg hoor bulk.
15 Sefo het gegaan en gesien, en kyk, daar was ân groot grot aan die voet van die berg en daar was ân groot klip daar by die ingang van die grot. En Sefo het die klip gekloof en in die grot gekom en hy het gesien en kyk, ân groot dier was besig om die os te verslind; van sy middel boontoe het dit soos ân mens gelyk en van die middel ondertoe het dit soos ân dier gelyk. En Sefo het opgestaan teen die dier en het dit met sy swaard gedood.
16 En die inwoners van KittiĂ« het daarvan gehoor en hulle was baie bly en hulle het gesĂȘ: Wat sal ons doen vir hierdie man wat die dier doodgemaak het wat ons beeste gevang het?
17 Hulle het almal bymekaar gekom om een dag in die jaar aan hom te wy en hulle het die naam daarvan Sefo genoem na sy naam. En hulle het drankaanbiedinge vir hom gebring, jaar na jaar op daardie dag, en hulle het geskenke vir hom gebring.
18 In daardie tyd het Jania, die dogter Usu, die vrou van koning Angeas, siek geword en haar siekte is kwaai gevoel deur Angeas en sy owerstes. En Angeas het aan sy wyse manne gesĂȘ: Wat sal ek aan Jania doen en hoe sal ek haar genees van haar siekte? En sy wyse manne het aan hom gesĂȘ: Omdat die lug van ons land nie soos die lug van die land van KittiĂ« is nie, en ons water nie soos hulle water is nie, daarom het die koningin siek geword.
19 Want deur die verandering van lug en water het sy siek geword, en ook omdat sy in haar land net die water gedrink het wat van Purma gekom het wat haar voorouers met dyke opgevang het.
20 En Angeas het sy diensknegte beveel en hulle het vir hom met kruike die water van Purma gebring wat aan Kittië behoort. En hulle het daardie water geweeg met al die waters van die Aarde van Afrika en hulle het daardie water ligter gevind as die water van Afrika.
21 Angeas het dit gesien en sy owerstes beveel om al die kappers van klip bymekaar te bring in duisende en tienduisende. En hulle het klip sonder tal gekap en die bouers het gekom en ân besonder sterk brug gebou en hulle het die fontein se water van KittiĂ« af vervoer na Afrika. En daardie water was vir Jania, die koningin, en vir al haar belange, om van te drink en te bak, te was en af te koel en ook om alle saad mee te benat waarvan voedsel verkry kan word en alle vrugte van die land.
22 Die koning het beveel dat hulle van die Aarde van Kittië in groot skepe moet bring en hulle het ook klippe gebring om daarmee te bou, en die bouers het paleise gebou vir Jania, die koningin en die koningin het gesond geword van haar siekte.
23 En met die wisseling van die jaar het die krygsmanne van Afrika voortgegaan om na die Aarde van Kittië te kom om soos gewoonlik te plunder, en Sefo, seun van EliFaz, het hulle verslag gehoor en hy het bevele oor hulle gegee en hy het teen hulle geveg en hulle het voor hom uitgevlug, en hy het die Aarde van Kittië van hulle bevry.
24 Die kinders van Kittië het die dap-perheid van Sefo gesien en die kinders van Kittië het besluit en hulle het Sefo koning oor hulle gemaak. Hy het koning oor hulle geword en terwyl hy geheers het, het hulle gegaan en die kinders van Tubal en al die omringende eilande onderwerp.
25 En hulle koning Sefo was aan hulle hoof en hulle het oorlog gemaak met Tubal en die eilande en hulle het hulle onderwerp. En toe hulle terugkeer van die stryd, het hulle sy regering vir hom hervestig en hulle het vir hom ân groot paleis vir sy koninklike woning en sy setel gebou. En hulle het ân groot troon vir hom gemaak en Sefo het oor die hele Aarde van KittiĂ« en oor die Aarde van ltalia vir vyftig jaar regeer.
Oorlog tussen Edom, Moab en Midian.
1Â IN daardie jaar, dit is die nege-en-sewentigste jaar van die JisraEliete se afgaan na Egipte, het Ruben, die seun van Jakob gesterf in die Aarde van Egipte. Ruben was eenhonderd-vyf-en-twintig jaar oud toe hy gesterf het en hulle het hom in ân kis geplaas en hy is in die hande van sy kinders gegee.
2 En in die tagtigste jaar het sy broer, Dan, gesterf en hy was eenhonderd-en-twintig jaar oud toe hy gesterf het en hy is ook in ân kis geplaas en in die hande van sy kinders gegee.
3 In daardie jaar het Gusam, die koning van Edom, gesterf en na hom het Hadad, die seun van Bedad, vir vyf-en-dertig jaar regeer en in die een-en-tagtigste jaar het Issaskar, die seun van Jakob, in Egipte gesterf en Issaskar was eenhonderd twee-en-twintig jaar oud by sy dood en hy is in ân kis geplaas in Egipte en in die hande van sy kinders gegee.
4 En in die twee-en-tagtigste jaar het Aser, sy broer, gesterf. Hy was honderd drie-en-twintig jaar oud by sy dood en hy is in ân kis geplaas in Egipte en in die hande gegee van sy kinders.
5 En in die drie-en-tagtigste jaar het Gad gesterf, hy was eenhonderd-vyf-en-twintig jaar oud by sy dood, en hy is in ân kis in Egipte geplaas en in die hande van sy kinders gegee.
6 En dit het gebeur dat in die vier-en-tagtigste jaar, dit is die vyftigste jaar van die heerskappy van Hadad, seun van Bedad, die koning van Edom, dat Hadad al die kinders van Esau versamel het en hy het sy hele leërmag in gereedheid gekry, omtrent vierhonderdduisend man, en hy het koers ingeslaan na die Aarde van Moab en hy het gegaan om teen Moab te veg en om hulle skatpligtig aan hom te maak.
7 Die kinders van Moab het daarvan gehoor en hulle was baie bang, en hulle het ân boodskap gestuur na die kinders van Midian om hulle te help veg teen Hadad, seun van Bedad, die koning van Edom.
8 Hadad het na die Aarde van Moab gegaan, en Moab en die kinders van Midian het uitgegaan om hom te ontmoet en hulle het hulle in oorlogslinies teen hom opgestel in die velde van Moab.
9 En Hadad het teen Moab geveg en daar het van die kinders van Moab geval en daar is baie dood van die kinders van Midian, omtrent tweehonderdduisend man.
10 Die stryd was baie erg vir Moab en toe die kinders van Moab sien dat die stryd so erg vir hulle was, het hulle hande swak geword en hulle het hulle rug gedraai en die kinders van Midian gelos om die stryd voort te sit.
11 En die kinders van Midian het nie geweet van die voornemens van Moab nie, maar hulle het hulleself in die stryd versterk en teen Hadad en sy hele leërmag geveg en die hele Midian het voor hom geval.
12 Hadad het die hele Midian gedood met ân geweldige slagting en hy het hulle doodgemaak met die skerpte van die swaard, hy het niemand laat oorbly van daardie wat Moab kom help het nie.
13 Toe al die kinders van Midian dood was in die stryd en die kinders van Moab ontsnap het, het Hadad die hele Moab op daardie tyd skatpligtig gemaak aan hom en hulle het onder sy hand gekom en hulle het ân jaarlikse belasting gegee soos beveel en Hadad het omgedraai en teruggegaan na sy land.
14 En by die wisseling van die jaar, toe die res van die mense van Midian wat in die land was, hoor dat al hulle broers geval het in die stryd teen Hadad ter wille van Moab, omdat hulle die rug gedraai het in die stryd en Midian gelos het om te veg, het vyf van die vorste van Midian saam met die res van hulle broers wat in die land gebly het, besluit om teen Moab te veg om die saak van hulle broers te wreek.
15 Die kinders van Midian het al hulle broers, die kinders van die Ooste, laat weet en al hulle broers, al die kinders van KetĂșra het gekom om Midian te help om teen Moab te veg.
16 Die kinders van Moab het hiervan gehoor en hulle was baie bang omdat al die kinders van die Ooste en hulle bymekaar gekom het vir die stryd en hulle, die kinders van Moab, het ân brief na die Aarde van Edom gestuur, na Hadad, die seun van Bedad, en gesĂȘ:
17 Kom nou na ons toe en help ons en ons sal die Midianiete verslaan, want hulle kom almal saam en het teen ons opgekom saam met al hulle broers, die kinders van die Ooste, om oorlog te voer om die Midianiete wat in die stryd gesneuwel het, te wreek.
18 En Hadad, die seun van Bedad, die koning van Edom, het uitgegaan met sy hele leërmag en het na die Aarde van Moab gegaan om te veg teen Midian. En Midian en die kinders van die Ooste het geveg teen Moab in die veld van Moab en die stryd was baie hewig tussen hulle.
19 Hadad het al die kinders van Midian en die kinders van die Ooste met die skerpte van die swaard verslaan en Hadad het op daardie tyd Moab uit die hand van Midian verlos en diĂ© wat oorgebly het van Midian en van die kinders van die Ooste het voor Hadad en sy leĂ«r gevlug. En Hadad het hulle agtervolg tot in hulle land en Hadad het hulle met ân baie groot slagting verslaan en die gesneuweldes het in die pad geval.
20 Hadad het Moab verlos uit die hand van Midian, want al die kinders van Midian het gesneuwel voor die skerpte van die swaard en Hadad het omgedraai en het teruggekeer na sy land.
21 En van daardie dag af aan het die kinders van Midian, die kinders van Moab gehaat, omdat hulle in hulle plek gesneuwel het in oorlog en daar was groot en magtige vyandskap tussen hulle al die dae.
22 En almal van Midian wat op die pad van die Aarde van Moab gevind is, het gesterf onder die swaard van Moab, en almal van Moab wat gevind is op die pad van die Aarde van Midian het gesterf onder die swaard van Midian; so het Midian aan Moab gedoen en Moab aan Midian vir baie dae.
23 Dit het in daardie tyd gebeur dat JeHĂ»Wdah, die seun van Jakob, in Egipte gesterf het in die ses-en-tagtigste jaar van Jakob se afgaan na Egipte. En JeHĂ»Wdah was eenhonderd-nege-en-twintig jaar oud by sy dood en hulle het hom gebalsem en in ân kis geplaas en hy is in die hande van sy kinders gegee.
24 En in die nege-en-tagtigste jaar het NĂĄftali gesterf en hy was eenhonderd-twee-en-dertig jaar oud, en hy is in ân kis geplaas en in die hande van sy kinders gegee.
25 Dit het so gebeur dat in die een-en-negentigste jaar van die JisraEliete se afgaan na Egipte, dit was in die dertigste jaar van Sefo, die seun van EliFaz, die seun van Esau, se heerskappy oor die kinders van Kittië, dat die kinders van Afrika na die kinders van Kittië gekom het om hulle soos gewoonlik te plunder, maar hulle het nie na hulle gekom vir dertien jaar nie.
26 En hulle het na hulle gekom in daardie jaar, en Sefo, die seun van EliFaz, het uitgetrek na hulle met sommige van sy manne en het hulle magtig verslaan en die krygsmanne van Afrika het voor Sefo gevlug en die verslanes het voor hom geval en Sefo en sy manne het hulle agtervolg en aangehou om hulle te verslaan totdat hulle naby Afrika was.
27 En Angeas, die koning van Afrika, het die ding gehoor wat Sefo gedoen het en dit het hom baie kwaad gemaak en Angeas was bang vir Sefo al die dae.
Sefo verslaan Angeas.
1Â EN Levi die seun van Jakob, het in die drie-en-negentigste jaar gesterf in Egipte, en Levi was ân honderd-sewe-en-dertig jaar oud toe hy gesterf het, en hulle het hom in ân kis geplaas en hy is in die hande van sy kinders gegee.
2 Dit het gebeur dat nĂĄ die dood van Levi, toe die hele Egipte sien dat die seuns van Jakob, die broers van JĂŽWsef, dood was, al die Egiptenare begin het om die kinders van Jakob te verdruk en om hulle lewens te versuur van daardie dag af totdat hulle uit Egipte uitgetrek het. En hulle het uit hulle hande geneem al die wingerde en lande wat JĂŽWsef aan hulle gegee het, en al die deftige huise waarin die mense van JisraEl gewoon het, en al die vettigheid van Egipte. Die Egiptenare het in daardie dae alles geneem van die seuns van Jakob.
3 Die hand van die hele Egipte het swaarder teen die kinders van JisraEl in daardie dae geword en die Egiptenare het die JisraEliete skade berokken totdat die kinders van JisraEl moeg was vir hulle lewens as gevolg van die Egiptenare.
4 En dit het in daardie dae gebeur, in die honderd-en-tweede jaar van JisraEl se afgaan na Egipte, dat Farao, die koning van Egipte, gesterf het en Melol, sy seun, het in sy plek regeer en al die magtige manne van Egipte; en daardie hele geslag wat JĂŽWsef en sy broers geken het, het in daardie dae gesterf.
5 En ân ander geslag het in hulle plek opgestaan wat nie die seuns van Jakob geken het en al die goed wat hulle vir hulle gedoen het nie, en al hulle mag in Egipte nie.
6 Daarom het die hele Egipte begin om van daardie dag af aan, die lewens van die seuns van Jakob te versuur en om hulle te verdruk op alle maniere van dwangarbeid, omdat hulle nie hulle voorouers geken het wat hulle uitgered het en verlos het in die dae van die hongersnood nie.
7 En dit was ook van JaHWeH af vir die kinders van JisraEl, om tot hulle voordeel te wees in hulle latere jare, sodat al die kinders van JisraEl JaHWeH, hulle Elohey mag ken;
8 sodat hulle die tekens kan ken en die magtige wonders wat JaHWeH in Egipte sou doen as gevolg van Sy volk, JisraEl, sodat die kinders van JisraEl, JaHWeH, die Elohey van hulle voorouers sal vrees en in al Sy Weë sal wandel, hulle en hulle nageslag na hulle, al die dae.
9 Melol was twintig jaar oud toe hy begin regeer het en hy het vier-en-negentig jaar regeer en die hele Egipte het hom Farao genoem volgens die naam van sy vader, soos dit hulle gewoonte was om te doen aan elke koning wat oor hulle regeer in Egipte.
10 Op daardie tyd het al die krygsmanne van Angeas, koning van Afrika uitgetrek en uitgesprei langs die Aarde van Kittië soos gewoonlik om te plunder.
11 En Sefo, die seun van EliFaz, seun van Esau, het hulle verslag gehoor, en hy het uitgetrek om hulle te ontmoet met sy leërmag en hy het met hulle geveg daar in die pad.
12 Sefo het die krygsmanne van die koning van Afrika gedood deur die skerpte van die swaard en nie een laat oorbly nie, en nie eers een het teruggekeer na sy meester in Afrika nie.
13 En Angeas het gehoor van dit wat Sefo, die seun van EliFaz, gedoen het aan al sy krygsmanne, dat hy hulle verslaan het. En Angeas het al sy krygsmanne bymekaar gemaak, al die manne van die Aarde van Afrika, mense talryk soos die sand op die seestrand.
14 En Angeas het ân boodskap na Lusus, sy broer, gestuur en gesĂȘ: Kom na my met al jou manne en help my om Sefo en al die kinders van KittiĂ« wat my manne verslaan het, te verslaan. En Lusus het met sy hele leĂ«rmag gekom, ân baie groot mag, om Angeas, sy broer, te help om teen Sefo en die kinders van KittiĂ« te veg.
15 Sefo en die kinders van KittiĂ« het dit gehoor en hulle was baie bang en ân groot angs het hulle harte oorval.
16 Sefo het ook ân brief na die Aarde van Edom gestuur aan Hadad, die seun van Bedad, koning van Edom en na al die kinders van Esau en gesĂȘ:
17 Ek het gehoor dat Angeas, die koning van Afrika, met sy broer na ons toe kom vir oorlog teen ons, en ons is baie bevrees vir hom, want sy leër is baie groot, veral omdat hy teen ons kom saam met sy broer, en sy leër is net so.
18 Daarom trek jy nou ook op saam met my en help my en ons sal saam veg teen Angeas en sy broer Lusus, en jy sal ons red uit hulle hande, maar so nie, weet dat ons almal sal sterf.
19 Al die kinders van Esau het ân brief gestuur aan die kinders van KittiĂ« en aan Sefo, hulle koning, wat sĂȘ: Ons kan nie teen Angeas en sy mense veg nie, want ân Vredesverbond bestaan vir baie jare tussen ons, van die dae van Bela af, die eerste koning, en van die dae van JĂŽWsef, die seun van Jakob, koning van Egipte af met wie ons aan die anderkant van die Jordaan geveg het toe hy sy vader begrawe het.
20 En toe Sefo die woorde van sy broers, die kinders van Esau hoor, het hy hom ingehou en Sefo was baie bang vir Angeas.
21 En Angeas en Lusus, sy broer, het al hulle magte opgestel teen die kinders van Kittië, omtrent agthonderdduisend man.
22 Al die kinders van KittiĂ« het aan Sefo gesĂȘ: Bid vir ons tot die Elohey van u voorvaders, miskien mag Hy ons verlos uit die hand van Angeas en sy leĂ«rmag, want ons het gehoor dat Hy ân groot El is en dat Hy almal verlos wat op Hom vertrou.
23 En Sefo het hulle woorde gehoor, en Sefo het JaHWeH gesoek, en hy het gesĂȘ:
24 O JaHWeH, die Elohey van Abraham en Isak, my voorvaders, hierdie dag weet ek dat U ân getroue El is en al die gode van die nasies is ydel en nutteloos.
25 Onthou nou op hierdie dag ook aan my U gelofte met Abraham, ons vader, wat ons voorvaders aan ons vertel het, en bewys en handel in barmhartigheid met my hierdie dag vir die onthalwe van Abraham en Isak, ons vaders, en red my en die kinders van Kittië uit die hand van die koning van Afrika wat teen ons kom oorlog maak.
26 En JaHWeH het geluister na die stem van Sefo, en Hy het agting vir hom gehad as gevolg van Abraham en Isak, en JaHWeH het Sefo en die kinders van Kittië verlos uit die hand van Angeas en sy mense.
27 Sefo het teen Angeas, die koning van Afrika, en al sy mense op daardie dag geveg en JaHWeH het al die mense van Angeas in die hand van die mense van Kittië gegee.
28 Die geveg was swaar op Angeas, en Sefo het al die manne van Angeas en dié van Lusus, sy broer, gedood met die skerpte van die swaard. En daar het van hulle tot die aand van daardie dag vierhonderd-duisend manne gesneuwel.
29 Toe Angeas sien dat al sy manne gesterf het, het hy ân brief aan al die inwoners van Afrika gestuur om na hom te kom om hom te help in die stryd. En hy het geskryf in die brief en gesĂȘ: Almal wat in Afrika gevind word, laat hulle na my kom van tien jaar en ouer; laat almal na my toe kom en kyk, as hy nie kom nie, sal hy sterf en alles wat hy het, met sy hele huishouding, sal die koning neem.
30 En die res van die inwoners van Afrika was beangs deur die woorde van Angeas, en daar het uit die stad gegaan omtrent driehonderdduisend manne en seuns, van tien jaar en ouer, en hulle het na Angeas gekom.
31 Aan die einde van tien dae het Angeas die stryd teen Sefo en die kinders van KittiĂ« hervat en dit was ân geweldige stryd en hewig tussen hulle.
32 En van die leër van Angeas en Lusus het Sefo baie van die gewondes in sy land ingestuur, omtrent tweeduisend man en Sosiftar, die owerste van die leër van Angeas het in daardie oorlog gesneuwel.
33 Toe Sosiftar gesneuwel het, het die krygsmanne van Afrika hulle rûe gedraai om te vlug, en hulle het gevlug en Angeas en sy broer, Lusus, was saam met hulle.
34 Sefo en die kinders van Kittië het hulle agtervolg en hulle het nog baie op die pad gedood, omtrent tweehonderd man, en hulle het Asdrubal, die seun van Angeas, wat saam met sy vader gevlug het, agtervolg en hulle het twintig van sy manne op die pad gedood. En Asdrubal het ontsnap van die kinders van Kittië en hulle het hom nie doodgemaak nie.
35 Angeas en Lusus, sy broer, het met die res van die manne gevlug en hulle het ontsnap en het in Afrika gekom met angs en konsternasie. En Angeas het al die dae gevrees dat Sefo, die seun van EliFaz, oorlog teen hom sal maak.
Sefo maak oorlog teen Egipte.
1 EN BĂleam, die seun van Beor, was op daardie tyd saam met Angeas in die geveg toe hy sien dat Sefo, Angeas oorwin en hy het van daar af gevlug en in KittiĂ« gekom.
2 Sefo en die kinders van KittiĂ« het hom met groot eer ontvang, want Sefo het geweet van BĂleam se wysheid en Sefo het talle geskenke aan BĂleam gegee en hy het by hom gebly.
3 En toe Sefo teruggekeer het van die oorlog af, het hy al die kinders van Kittië beveel dat dié wat in die oorlog saam met hom gegaan het getel moes word, en kyk, nie een is vermis nie.
4 En Sefo was verheug hieroor en hy het sy koninkryk bekragtig en hy het ân fees gehou vir al sy onderdane.
5 Maar Sefo het JaHWeH nie onthou nie, en het dit nie oordink dat JaHWeH hom gehelp het in die stryd en dat Hy hom en sy mense verlos het uit die hand van die koning van Afrika nie, maar het steeds gewandel in die weĂ« van die kinders van KittiĂ« en die besoedelde kinders van Esau, deur gode te dien wat sy broers, die kinders van Esau, hom geleer het; daarom word dit gesĂȘ: Uit die kwaad gaan kwaad uit.
6 En Sefo het met gerustheid regeer oor al die kinders van Kittië, maar het nie aan JaHWeH gedink, wat hom en al sy mense uit die hand van die koning van Afrika verlos het nie. En die krygsmanne van Afrika het nie meer na Kittië gekom om soos gewoonlik te plunder nie, want hulle het geweet van die mag van Sefo wat hulle verslaan het deur die skerpte van die swaard. Dus was Angeas bang vir Sefo, die seun van EliFaz, en vir die kinders van Kittië al die dae.
7 In daardie tyd toe Sefo van die oorlog af teruggekeer het en toe Sefo gesien het hoe hy die mense van Afrika oorwin het en hulle doodgemaak het in die oorlog deur die skerpte van die swaard, het Sefo die kinders van Kittië geadviseer om na Egipte te gaan om met die seuns van Jakob en Farao, die koning van Egipte, te veg.
8 Want Sefo het gehoor dat die magtige manne van Egipte dood was en dat JĂŽWsef en sy broers, die seuns van Jakob, dood was en dat al hulle kinders, die kinders van JisraEl, in Egipte gebly het.
9 Sefo het dit oorweeg om teen hulle te gaan veg en die hele Egipte, om sy broers, die kinders van Esau, wat JÎWsef met sy broers en die hele Egipte verslaan het in die Aarde van KanaÀn toe hulle opgegaan het om Jakob in Hebron te begrawe, te gaan wreek.
10 Sefo het boodskappers gestuur na Hadad, die seun van Bedad, die koning van Edom, en aan al sy broers, die kinders van Esau, en gesĂȘ:
11 Het u nie gesĂȘ dat u nie teen die koning van Afrika sal veg nie, want hy is deel van jou verbond? Kyk, ek het met hom geveg en het hom en al sy mense verslaan.
12 Daarom dan het ek besluit om teen Egipte en die kinders van Jakob wat daar is, te veg, en ek sal my op hulle wreek vir wat JÎWsef, sy broers en voorouers aan ons gedoen het in die Aarde van KanaÀn toe hulle opgegaan het om hulle vader in Hebron te begrawe.
13 Toe nou, as jy gewillig is om na my toe te kom om my te help teen hulle en Egipte, dan sal ons ons wreek oor ons broers.
14 Die kinders van Esau het geluister na die woorde van Sefo, en die kinders van Esau het hulleself byeengebring, ân baie groot volk, en hulle het gegaan om Sefo en die kinders van KittiĂ« in die oorlog te help.
15 Sefo het ân boodskap na al die kinders van die Ooste en na al die kinders van Jismael gestuur met woorde soortgelyk as die ander, en hulle het hulleself saamgetrek en hulle het Sefo gehelp en die kinders van KittiĂ« in die oorlog teen Egipte kom help.
16 En al hierdie konings, die koning van Edom en die kinders van die Ooste, en al die kinders van Jismael, en Sefo, die koning van Kittië het uitgegaan en hulle slagordes van hulle menigtes opgestel in Hebron.
17 Die kamp was baie swaar, uitgestrek in lengte, ân afstand van drie dagreise, ân mensdom so talryk soos die sand op die seestrand wat nie getel kan word nie.
18 En al daardie konings en hulle menigtes het afgegaan en het teen die hele Egipte gekom in stryd, en het saam gekamp in die vallei van Patros.
19 En die hele Egipte het hulle verslag gehoor, en hulle het ook saam vergader, al die mense van die Aarde van Egipte, en van al die stede wat aan Egipte behoort, omtrent driehonderdduisend man.
20 Die manne van Egipte het ook gestuur na die kinders van JisraEl wat in daardie dae in die grondgebied van Gosen was, om na hulle te kom sodat hulle saam met hierdie konings kan gaan veg.
21 Die manne van JisraEl het vergader en was omtrent eenhonderd-en-vyftig man, en hulle het die stryd ingegaan om die Egiptenare by te staan.
22 Die manne van JisraEl en van Egipte het uitgegaan, omtrent driehonderdduisend man en eenhonderd-en-vyftig man, en hulle het na hierdie konings gegaan vir ân geveg, en hulle het hulleself geplaas van buite die grondgebied van Gosen oorkant Patros.
23 Die Egiptenare het nie daarin geglo om saam met JisraEl in hulle laers te gaan vir oorlog nie, want al die Egiptenare het gesĂȘ: Miskien sal die kinders van JisraEl ons oorhandig in die hand van die kinders van Esau en Jismael, want hulle is hulle broers.
24 En al die Egiptenare het aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Bly julle hier saam in julle staanplek en ons sal gaan veg teen die kinders van Esau en Jismael, en as die koning ons oorwin, trek julle almal saam op teen hulle en staan ons by, en die kinders van JisraEl het so gedoen.
25 En Sefo die seun van EliFaz die seun van Esau, die koning van Kittië en Hadad, die seun van Bedad, die koning van Edom, en al hulle laers, en al die kinders van die Ooste, en kinders van Jismael, so talryk soos sand, het gekamp in die vallei van Patros teenoor Tagpanges.
26 En BĂleam die seun van Beor, die SiriĂ«r, was daar in die kamp van Sefo, want hy het saam met die kinders van KittiĂ« na die stryd gekom, en BĂleam was ân man hoog geĂ«erd in die oĂ« van Sefo en sy manne.
27 Sefo het aan BĂleam gesĂȘ: Probeer deur waarsĂȘery vir ons wys wie sal oorwin in die stryd, ons of die Egiptenare.
28 BĂleam het opgestaan en het die kuns van waarsĂȘery probeer, en hy was geoefen in die kennis daarvan, maar hy was deurmekaar en die werk is vernietig in sy hand.
29 Hy het dit weer probeer, maar dit het nie geslaag nie, en BĂleam het moedeloos geraak en dit gelos, en het dit nie voltooi nie, want dit was van JaHWeH, sodat Sefo en sy mense in die hande van die kinders van JisraEl kon val, wat in hulle stryd vertrou het op JaHWeH, die Elohey van hulle voorvaders.
30 Sefo en Hadad het hulle magte in gevegslinies opgestel en al die Egiptenare het alleen teen hulle opgetrek, omtrent driehonderd-duisend man, en nie een man van JisraEl was by hulle nie.
31 En al die Egiptenare het met hierdie konings geveg oorkant Patros en Tagpanges, en die stryd was erg teen die Egiptenare.
32 Die konings was sterker as die Egiptenare in daardie stryd, en omtrent eenhonderd-en-tagtig man van Egipte het op daardie dag geval, en omtrent dertig man van die konings, en al die manne van Egipte het gevlug voor die konings, toe het die kinders van Esau en Jismael die Egiptenare gevolg, en voortgegaan om hulle dood te maak tot by die plek waar die kamp van die kinders van JisraEl was.
33 En al die Egiptenare het uitgeroep na die kinders van JisraEl en gesĂȘ: Haas hierheen en staan ons by en red ons van die hand van Esau, Jismael en die kinders van KittiĂ«.
34 Die honderd-en-vyftig man van die kinders van JisraEl het van hulle staanplek gehardloop na die laers van hierdie konings, en die kinders van JisraEl het uitgeroep na JaHWeH, hulle Elohey om hulle te verlos.
35 En JaHWeH het geluister na JisraEl en JaHWeH het al die manne van die konings in hulle hand gegee en die kinders van JisraEl het geveg teen hierdie konings en die kinders van JisraEl het omtrent vierduisend van die konings se manne doodgemaak.
36 En JaHWeH het ân groot verslaendheid in die laer van die konings gebring sodat die vrees vir die kinders van JisraEl op hulle geval het.
37 Al die leërmagte van die konings het gevlug voor die kinders van JisraEl en die kinders van JisraEl het hulle agtervolg en voortgegaan om hulle dood te maak tot op die grense van die Aarde van Kuwsh.
38 Die kinders van JisraEl het van hulle in die pad doodgemaak, in totaal tweeduisend man, en van die kinders van JisraEl het nie een geval nie.
39 Toe die Egiptenare sien dat die kinders van JisraEl met so min manne met die konings geveg het, en dat die stryd so vreeslik kwaai teen hulle was,
40 was al die Egiptenare baie bang vir hulle lewens as gevolg van die hewige stryd, en die hele Egipte het gevlug; elke man het homself versteek teen die wydverspreide magte, en hulle het hulleself versteek in die pad, en hulle het die JisraEliete gelaat om te veg.
41 Die kinders van JisraEl het die konings en hulle manne ân verskriklike slag toegedien en hulle het daarvandaan teruggekeer nadat hulle hul teruggedryf het na die grense van die Aarde van Kuwsh.
42 En almal in JisraEl se geledere het geweet wat die manne van Egipte aan hulle gedoen het, dat hulle hul in die steek gelaat het in die stryd, en hulle gelaat het om alleen te veg.
43 Toe het die kinders van JisraEl ook met sluheid gewerk, en soos wat die kinders van JisraEl teruggekeer het van die stryd, het hulle sommige van die Egiptenare in die pad gevind en hulle daar doodgemaak.
44 En terwyl hulle hul doodgemaak het, het hulle die volgende woorde gesĂȘ:
45 Waarom het julle ons in die steek gelaat, want ons is maar ân paar manne om te veg teen hierdie konings wat ân groot getal manne gehad het om ons dood te maak, dink julle dat julle daardeur julle siele sal verlos?
46 En sommige van hulle wat die JisraEliete op die pad ontmoet het het met hulle gepraat en die JisraEliete het gesĂȘ: Maak dood, dood, want hy is ân Ismaeliet of ân Edomiet, of van die kinders van KittiĂ« en hulle het oor hom gestaan en hom doodgemaak, en hulle het geweet dat hy ân Egiptenaar is.
47 Die kinders van JisraEl het hierdie dinge slim gedoen teen die Egiptenare, omdat hulle hul in die stryd in die steek gelaat en van hulle af weggevlug het.
48 En die kinders van JisraEl het op die manier omtrent tweehonderd van die manne van Egipte in die pad doodgemaak.
49 Al die manne van Egipte het die boosheid gesien wat die kinders van JisraEl hulle aangedoen het, en almal in Egipte het die kinders van JisraEl gevrees, want hulle het hulle groot mag gesien, en dat nie een van hulle geval het nie.
50 Toe het al die kinders van JisraEl met blydskap teruggekeer op die pad na Gosen, en die res van Egipte het teruggekeer, elke man na sy plek.
Die dwangarbeid van JisraEl begin.
1Â EN dit het hierna gebeur dat al die raadgewers van Farao, die koning van Egipte, en al die oudstes van Egipte versamel het voor die koning en hulle het voor hom neergebuig en voor hom gesit.
2 En die raadgewers en die oudstes van Egipte het met die koning gepraat en het gesĂȘ:
3 Kyk, die mense van die kinders van JisraEl is groter en magtiger as ons en u weet al die boosheid wat hulle aan ons gedoen het in die pad toe ons teruggekeer het van die stryd.
4 En u het ook hulle groot mag gesien en daardie mag kom van hulle vaders; net ân paar man het opgestaan teen manne so talryk soos die seesand en hulle met die skerpte van die swaard doodgemaak, en nie een van hulle het geval nie; as hulle talryk was, sou hulle hul heeltemal vernietig het.
5 Daarom gee ons nou raad wat om met hulle te doen, totdat ons hulle tussen ons vernietig het, voordat hulle te talryk in die land geword het.
6 Want as die kinders van JisraEl in die land vermeerder, sal hulle ân hindernis vir ons word, en as daar oorlog moet plaasvind, sal hulle met hulle groot mag by ons vyande aansluit teen ons, en teen ons veg, ons van die land vernietig en weggaan daarvandaan.
7 Toe het die koning die oudstes van Egipte geantwoord en hy het aan hulle gesĂȘ: Dit is die plan wat ek teen JisraEl aanvaar waarvan ons nie sal afwyk nie.
8 Kyk, in die land is Pitom en RaÀmses, onversterkte stede teen oorlog, dit betaam julle en ons om hulle te bou, en hulle te versterk.
9 Daarom nou, gaan julle ook en tree slinks teen hulle op, en kondig aan in Egipte en in Gosen op die bevel van die koning wat sĂȘ:
10 Al julle manne van Egipte, Gosen, Patros en al hulle inwoners! Die koning het ons beveel om Pitom en RaÀmses te bou, en hulle te versterk vir oorlog; die van julle in die hele Egipte, onder die kinders van JisraEl, en die inwoners van die stede wat gewillig is om saam met ons te bou, sal elkeen daagliks sy salaris ontvang op die koning se bevel. Dus gaan julle eerste en wees slim, versamel julleself en kom na Pitom en RaÀmses om te bou.
11 En terwyl julle bou, laat ân bevel van hierdie aard gemaak word regdeur Egipte, elke dag op die bevel van die koning.
12 En wanneer sommige van die kinders van JisraEl kom om saam met julle te bou, sal julle hulle lone daagliks vir ân paar dae aan hulle gee.
13 En nadat hulle saam met julle gebou het vir hulle daaglikse loon, onttrek julle dan een vir een geleidelik aan hulle in die geheim en dan sal julle opstaan en hulle opsigters en owerstes word, en julle sal hulle mettertyd laat werk sonder loon en as hulle weier, dan dwing julle hulle met alle mag.
14 As julle dit doen, sal dit goed gaan met ons om ons land te versterk teen die kinders van JisraEl. Want deur die uitputting van die bouery en die werk, sal die kinders van JisraEl verminder, want julle sal hulle van hul vroue weghou dag vir dag.
15 En al die oudstes van Egipte het die raad gehoor van die koning, en die raad was goed in hulle oë en in die oë van die dienaars van Farao, en in die oë van die hele Egipte, en hulle het so gedoen volgens die woord van die koning.
16 Al die dienaars het weggegaan van die koning af, en hulle het ân bevel laat uitvaardig in die hele Egipte, in Tagpanges en Gosen, en al die stede wat Egipte omring het, deur te sĂȘ:
17 Julle het gesien wat die kinders van Esau en Jismael aan ons gedoen het wat teen ons kom oorlog maak het en begeer het om ons te vernietig.
18 Daarom het die koning ons nou beveel om die land te versterk om die stede Pitom en RaÀmses te bou en om hulle te versterk vir oorlog, indien hulle teen ons sou kom.
19 Wie van julle uit die hele Egipte en van die kinders van JisraEl ook al wil kom om ons te help bou, sal sy loon daagliks van die koning ontvang, soos sy bevel aan ons is.
20 En toe Egipte en al die kinders van JisraEl alles hoor wat die dienaars van Farao gespreek het, het daar van die Egiptenare en die kinders van JisraEl gekom om saam met die dienaars van Farao te bou, Pitom en RaÀmses. Maar nie een van die kinders van Levi het saam met hulle broers gekom om te bou nie.
21 En al die dienaars van Farao en sy vorste het eers met lis saam met die hele JisraEl as daagliks gehuurde werkers kom bou, en hulle het aan die begin aan JisraEl hulle daaglikse loon gegee.
22 Die dienaars van Farao het saam met die hele JisraEl gebou, en was vir ân maand saam met JisraEl in diens in die werk.
23 En aan die einde van die maand, het al die dienaars van Farao hulle in die geheim aan die mense van JisraEl begin onttrek op ân daaglikse basis.
24 JisraEl het op daardie tyd aangehou met die werk en nog hulle daaglikse loon ontvang, want sommige van die manne van Egipte het steeds saam met JisraEl gewerk. Daarom het Egipte nog vir JisraEl hulle daaglikse loon gegee, sodat hulle, die Egiptenare, ook loon kon kry vir hulle arbeid.
25 Aan die einde van ân jaar en vier maande het al die Egiptenare hulle onttrek van die kinders van JisraEl, sodat die kinders van JisraEl alleen besig was met die werk.
26 En nadat al die Egiptenare hulle onttrek het van die kinders van JisraEl, het hulle teruggekeer en verdrukkers en owerstes oor hulle geword, en sommige het oor die kinders van JisraEl gestaan as opsigters, om van hulle te ontvang alles wat hulle hul gegee het vir die loon van hulle arbeid.
27 En die Egiptenare het op hierdie manier aan die kinders van JisraEl dag na dag gedoen omdat hulle hul wou teister in hulle werk.
28 Net die kinders van JisraEl was betrokke in die arbeid en die Egiptenare het hulle weerhou om enige betaling te gee aan die kinders van JisraEl van toe af aan.
29 Toe sommige van die manne van JisraEl weier om te werk omdat hulle lone geweier word, het die slawedrywers en die dienaars van Farao hulle onderdruk en hulle met harde houe geslaan, en hulle met geweld laat terugkeer, om saam met hulle broers te werk. So het al die Egiptenare al die dae gedoen aan die kinders van JisraEl.
30 En al die kinders van JisraEl was baie bang vir die Egiptenare hieroor, en al die kinders van JisraEl het teruggekeer en alleen gewerk sonder betaling.
31 Die kinders van JisraEl het Pitom en RaÀmses gebou, en al die kinders van JisraEl het die werk gedoen. Sommige het stene gemaak, en sommige het gebou. Die kinders van JisraEl het gebou en die hele Aarde van Egipte versterk asook haar mure gebou. En die kinders van JisraEl was vir baie jare met dié werk besig totdat die tyd gekom het dat JaHWeH aan hulle gedink het en hulle uit Egipte uitgebring het.
32 Maar die kinders van Levi was nie besig met die werk van hulle broers van JisraEl nie, van die begin af tot met hulle uittog uit Egipte nie.
33 Want al die kinders van Levi het geweet dat die Egiptenare al hierdie sluwe woorde teenoor die JisraEliete gespreek het, daarom het die kinders van Levi hulle daarvan weerhou om saam met hulle broers te gaan werk.
34 Die Egiptenare het hulle nie daarop gewys dat die kinders van Levi nagelaat het om te gaan werk nie, omdat hulle van die begin af nie by hulle broers was nie, daarom het die Egiptenare hulle alleen gelaat.
35 Die hande van die manne van Egipte is met volgehoue felheid teen die kinders van JisraEl gelig in daardie werk, en die Egiptenare het die kinders van JisraEl met strengheid gedryf in hulle werk.
36 Die Egiptenare het die lewens van die kinders van JisraEl met harde werk verbitter, in messelklei en stene en ook met alle soorte werk in die veld.
37 Die kinders van JisraEl het Melol, die koning van Egipte, die bynaam gegee: Meror, die koning van Egipte, want in sy tyd het die Egiptenare hulle lewens verbitter met alle soorte harde werk.
38 En al die pligte wat die Egiptenare die kinders van JisraEl opgelĂȘ het, het hulle met felheid en strengheid gedoen om die kinders van JisraEl te beproef, maar hoe meer hulle beproef is, hoe meer het hulle vermeerder en groter geword, en die Egiptenare was gegrief oor die kinders van JisraEl.
JisraEl word vrugbaar en vermeerder.
1Â OP daardie tyd het Hadad, die seun van Bedad, die koning van Edom, gesterf en Samla van Mesreka, van die land van die kinders van die Ooste, het in sy plek regeer.
2 Die dertiende jaar van die heerskappy van Farao, die koning van Egipte, wat die eenhonderd-vyf-en-twintigste jaar van die JisraEliete se afgaan in Egipte was, het Samla reeds agtien jaar oor Edom regeer.
3 Terwyl hy regeer het, het hy sy leërmag uitgebring om teen Sefo, die seun van EliFaz en die kinders van Kittië te gaan veg, want hulle het oorlog gemaak teen Angeas, die koning van Afrika, en hulle het sy hele leër vernietig.
4 Maar hy het nie met hom slaags geraak nie, want die kinders van Esau het hom gekeer en gesĂȘ hy is hulle broer. Toe het Samla geluister na die stem van die kinders van Esau, en met al sy magte teruggedraai na die Aarde van Edom, en hy het nie opgetrek om teen Sefo, die seun van EliFaz, te veg nie.
5 Farao, die koning van Egipte, het daarvan gehoor en gesĂȘ: Samla, die koning van Edom, het besluit om te veg teen die kinders van KittiĂ«, en daarna sal hy kom veg teen Egipte.
6 Toe die Egiptenare dit hoor, het hulle die werk van die kinders van JisraEl vermeerder, sodat die JisraEliete nie aan hulle sal doen soos hulle in die oorlog met die kinders van Esau in die dae van Hadad gedoen het nie.
7 Toe het die Egiptenare aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Haas julle en doen julle werk, en maak julle taak klaar, en maak die land sterk voordat die kinders van Esau, julle broers, teen ons kom veg, want as gevolg van julle sal hulle teen ons kom.
8 En die kinders van JisraEl het die werk van die manne van Egipte dag vir dag gedoen, en die Egiptenare het die kinders van JisraEl geteister omdat hulle hul minder wou maak in die land.
9 Maar soos wat die Egiptenare die arbeid van die kinders van JisraEl vermeerder het, so het die kinders van JisraEl vermeerder en vermenigvuldig, en die hele Egipte was gevul met die kinders van JisraEl.
10 In die eenhonderd vyf-en-twintigste jaar van JisraEl se afgaan na Egipte het al die Egiptenare gesien dat hulle raad teen JisraEl nie geslaag het nie, maar dat hulle meer geword het en gegroei het en die Aarde van Egipte en die grondgebied van Gosen was gevul met die kinders van JisraEl.
11 Toe het al die oudstes van Egipte en sy wyse manne voor die koning gekom en voor hom gebuig en hulle het voor hom gaan sit.
12 En al die oudstes van Egipte en sy wyse manne het aan die koning gesĂȘ: Mag die koning vir ewig leef, u het ons die raad teen die kinders van JisraEl gegee, en ons het aan hulle gedoen volgens die woord van die koning.
13 Maar in verhouding tot die toename van die arbeid, so vermeerder en groei hulle in die land en kyk, die hele land is gevul met hulle.
14 Daarom, ons meester en koning, die oĂ« van die hele Egipte is op u om hulle met u wysheid advies te gee oor hoe hulle JisraEl gaan oorwin om hulle te vernietig, of om hulle te verdelg uit die land. En die koning het hulle geantwoord en gesĂȘ: Gee julle raad hieroor dat ons kan weet wat om teen hulle te doen.
15 En ân owerste van MesopotamiĂ« in die Aarde van Us, een van die koning se raadgewers, wie se naam Job was, het die koning geantwoord en gesĂȘ:
16 As dit die koning geval, laat hom en die raad hoor van sy dienskneg; die koning het aan hom gesĂȘ: Spreek.
17 En Job het voor die koning en die prinse en voor al die oudstes gepraat en gesĂȘ:
18 Kyk, die raad van die koning wat hy voorheen gegee het oor die arbeid van die kinders van JisraEl is baie goed, en jy moet daardie arbeid nie van hulle verwyder vir ewig nie.
19 Maar hier is advies waardeur julle hulle kan verminder as dit vir die koning goed lyk om hulle te teister.
20 Kyk, ons het vir ân lang tyd oorlog gevrees en ons het gesĂȘ: Wanneer JisraEl vrugbaar word in die land, sal hulle ons uit die land verdryf as daar oorlog moet kom.
21 As dit die koning geval, laat ân koninklike dekreet uitgevaardig word, en laat dit geskryf word in die wette van Egipte, wat nie herroep kan word nie, dat elke manlike kind wat gebore word vir die JisraEliete se bloed op die grond gestort sal word.
22 Deur dit te doen, sal die boosheid van hulle oorloë verby wees wanneer al die manlike kinders van JisraEl dood is. Laat die koning so doen en stuur aan al die Hebreeuse vroedvroue en beveel hulle hierin om dit uit te voer. Dit het die koning en die prinse geval, en die koning het gedoen volgens die woord van Job.
23 En die koning het gestuur om die Hebreeuse vroedvroue te laat roep, van wie die een se naam Sifra was, en die ander Pua.
24 Die vroedvroue het voor die koning verskyn en in sy teenwoordigheid gestaan.
25 En die koning het aan hulle gesĂȘ: As julle die Hebreeuse vroue by ân geboorte help, moet julle na die geboortestoel kyk; as dit ân seun is, maak hom dood, maar as dit ân dogter is, laat haar lewe.
26 As julle dit nie wil doen nie, dan sal ek julle en al julle huise met vuur verbrand.
27 Maar die vroedvroue het Elohim gevrees en nie na die koning van Egipte of sy woorde geluister nie. En as ân Hebreeuse vrou met die vroedvrou se hulp, geboorte geskenk het aan ân seun of dogter, dan het die vroedvrou alles gedoen wat nodig was om die kind te laat leef. So het die vroedvroue al die dae gedoen.
28 Dit is aan die koning vertel en hy het die vroedvroue laat haal en aan hulle gesĂȘ: Hoekom het julle hierdie ding gedoen en die kinders gered dat hulle lewe?
29 Die vroedvroue het geantwoord en saam gepraat voor die koning en gesĂȘ:
30 Laat die koning nie dink dat die Hebreeuse vroue soos die Egiptiese vroue is nie, want al die kinders van JisraEl is sterk, en voor die vroedvrou na hulle kom, is die kind gebore. En wat ons u dienaresse betref, vir baie dae het geen Hebreeuse vrou vir ons gebaar nie, want alle Hebreeuse vroue is hulle eie vroedvroue omdat hulle sterk is.
31 Farao het hulle woorde gehoor en hulle geglo in die saak, en die vroedvroue het van die koning af weggegaan. En Elohim het met hulle gewerk en die mense het vermeerder en het uitsonderlik vermenigvuldig.
Aanslag teen JisraEl vergroot.
1Â DAAR was ân man in die Aarde van Egipte van die nageslag van Levi, wie se naam Amram was, hy was die seun van Kehat, die seun van Levi, die seun van JisraEl.
2 Hierdie man het gegaan en ân vrou geneem met die naam Joggebed, die dogter van Levi, sy vader se suster, en sy was eenhonderd ses-en-twintig jaar oud en hy het by haar ingegaan.
3 Die vrou het swanger geword en ân dogter gebaar, en sy het haar Mirjam genoem, want in daardie dae het die Egiptenare die lewens van die kinders van JisraEl baie verbitter.
4 En sy het weer swanger geword en ân seun gebaar en sy het hom AĂ€ron genoem, want in die dae van haar swangerskap het Farao begin om die bloed van die manlike kinders van JisraEl te stort.
5 In daardie dae het Sefo, die seun van EliFaz, die seun van Esau, die koning van Kittië, gesterf en Janeas het in sy plek regeer.
6 Die tyd wat Sefo oor die kinders van Kittië regeer het, was vyftig jaar. En hy het gesterf en is begrawe in die stad van Nabna in die Aarde van Kittië.
7 Janeas, een van die magtige manne van die kinders van Kittië, het na hom regeer en hy het vyftig jaar lank regeer.
8 Dit was na die dood van die koning van KittiĂ« dat BĂleam, die seun van Beor, van die Aarde van KittiĂ« gevlug het en hy het gegaan en na Egipte gekom na Farao, die koning van Egipte.
9 Farao het hom met groot eer ontvang, want hy het gehoor van sy wysheid en hy het hom geskenke gegee en hom ân raadgewer gemaak en hom vereer.
10 En BĂleam het in Egipte gewoon, met eer onder al die edelmanne van die koning en die edelmanne het hom vereer, want hulle het begeer om sy wysheid te leer.
11 In die eenhonderd-en-dertigste jaar van JisraEl se afgaan na Egipte, het Farao gedroom dat hy op sy koninklike troon sit en hy het sy oĂ« opgeslaan en ân ou man voor hom sien staan. En daar was skale in die hande van die ou man, sulke soort skale soos wat deur handelaars gebruik word.
12 Die ou man het die skale geneem en dit voor Farao gehang.
13 En die ou man het al die oudstes van Egipte geneem en al sy edelmanne en vername manne en hy het hulle saamgebind en hulle op een skaal geplaas.
14 En hy het ân melkbokkie geneem en dit op die ander skaal geplaas en die bokkie het swaarder as almal geweeg.
15 Farao was verstom oor sy ysingwekkende visioen, hoekom die bokkie swaarder sou weeg as almal en Farao het wakker geword en dit was ân droom.
16 Farao het vroeg die oggend opgestaan en al sy diensknegte geroep en die droom aan hulle vertel en die manne was baie bang.
17 En die koning het aan al sy wyse manne gesĂȘ: Ek bid julle, verklaar die droom wat ek gedroom het, dat ek dit kan ken.
18 BĂleam, die seun van Beor, het die koning geantwoord en aan hom gesĂȘ: Dit beteken niks anders as dat ân groot boosheid in die latere dae teen Egipte sal ontstaan nie.
19 Want ân seun sal vir JisraEl gebore word wat die hele Egipte en sy inwoners sal vernietig en hy sal die JisraEliete met ân magtige hand uit Egipte bring.
20 Daarom nou, o koning, beraadslaag oor die saak, sodat jy die hoop van die kinders van JisraEl en hulle verwagting kan vernietig, voordat hierdie boosheid teen Egipte ontstaan.
21 Die koning het aan BĂleam gesĂȘ: En wat moet ons aan JisraEl doen? Ons het sekerlik op ân sekere manier teen hulle opgetree maar kon hulle nie oorwin nie.
22 Gee jy daarom nou ook raad teen hulle oor hoe ons teen hulle kan wen.
23 BĂleam het die koning geantwoord en gesĂȘ: Stuur nou, en roep u twee raadgewers en ons sal sien wat hulle raad hieroor is en daarna sal u dienaar praat.
24 Die koning het gestuur en sy twee raadgewers laat roep, ReuEl die Midianiet [ook genoem Jetro] en Job die Usiet, en hulle het gekom en voor die koning kom sit.
25 En die koning het aan hulle gesĂȘ: Kyk, julle het albei gehoor van die droom wat ek gedroom het en die verklaring daarvan; nou gee daarom raad en weet en kyk wat gedoen kan word aan die kinders van JisraEl, waardeur ons hulle kan oorwin voor hulle boosheid teen ons sal ontspring.
26 ReuEl, die Midianiet, het die koning geantwoord en gesĂȘ: Mag die koning leef, mag die koning vir ewig lewe.
27 As dit goed lyk vir die koning, laat hy hom afskei van die Hebreërs en hulle uitlos en laat hom nie sy hand teen hulle uitstrek nie.
28 Want dit is hulle wat JaHWeH uitverkies het in die ou dae en geneem het as die keuse van Sy Erfdeel tussen al die nasies van die Aarde en die konings van die Aarde; en wie is daar wat sy hand straffeloos teen hulle uitgestrek het, op wie hulle Elohey Hom nie gewreek het nie?
29 U weet sekerlik dat toe Abraham afgegaan het na Egipte, het Farao, die vorige koning van Egipte, Sarah sy vrou gesien en haar vir ân vrou geneem, omdat Abraham gesĂȘ het: Sy is my suster, want hy was bang dat die manne van Egipte hom sou doodmaak ter wille van sy vrou.
30 Toe die koning van Egipte haar geneem het, het Elohim hom en sy huishouding met swaar plae getref, totdat hy Sarah aan Abraham herstel het, toe het hy gesond geword.
31 En Abiméleg die Gerariet, die koning van die Filistyne, Elohim het hom gestraf oor Sarah die vrou van Abraham, deurdat Hy elke baarmoeder gesluit het van adamiet tot dier.
32 Toe het hulle Elohey na Abiméleg in die droom in die nag gekom en hom verskrik sodat hy Sarah aan Abraham herstel het nadat hy haar gevat het en agterna is al die mense van Gerar gestraf oor Sarah, en Abraham het vir hulle tot sy Elohey gebid en Hy het hulle genees.
33 En Abiméleg het al die boosheid gevrees wat oor hom en sy mense gekom het, en hy het Sarah teruggegee aan Abraham en hy het aan hom en haar baie geskenke gegee.
34 Hy het ook so aan Isak gedoen na hy hom van Gerar gedryf het, en Elohim het wonderlike dinge vir hom gedoen, dat al die waterweë van Gerar opgedroog het, en hulle vrugbare bome nie gedra het nie.
35 Totdat Abiméleg van Gerar, en Ahussat, een van sy vriende en Pigol, die kaptein van sy leërmag, na hom gegaan het en hulle het voor hom neergebuig tot op die grond.
36 Hulle het hom versoek om namens hulle te smeek, en hy het tot JaHWeH vir hulle gebid, en JaHWeH het hom gehoor en Hy het hulle genees.
37 Ook Jakob, die alledaagse man, was deur sy integriteit gered van die hand van sy broer Esau, en die hand van Laban die Siriër, sy moeder se broer, wat sy lewe gesoek het; soortgelyk van die hand van al die konings van KanaÀn wat teen hom en sy kinders saamgetrek het om hulle te vernietig, en JaHWeH het hulle gered uit hulle hand, dat hulle op hulle toegesak het en hulle doodgemaak het, want wie het ooit sy hand na hulle uitgesteek en straffeloos gebly?
38 Sekerlik het die vorige Farao, u vader se vader, JĂŽWsef die seun van Jakob, verhef bo al die prinse van die Aarde van Egipte toe hy sy wysheid gesien het, want deur sy wysheid het hy al die inwoners van die grond gered van die hongersnood.
39 Waarna hy Jakob beveel het om met sy kinders af te kom na Egipte, sodat hulle deur hulle deugsaamheid in die Aarde van Egipte en in die grondgebied van Gosen verlos kon word van die hongersnood.
40 Dus, as dit goed lyk in u oë, hou op om die kinders van JisraEl te verdelg, maar as dit nie u wil is dat hulle in Egipte bly nie, stuur hulle weg sodat hulle na die Aarde van KanaÀn kan gaan, die grondgebied waar hulle voorvaders vertoef het.
41 Toe Farao die woorde van Jetro hoor, was hy baie kwaad vir hom, sodat hy met skaamte van die koning se teenwoordigheid opgestaan het en na Midian gegaan het, en hy het JĂŽWsef se stok saam met hom geneem.
42 Die koning het aan Job die Usiet gesĂȘ: Wat sĂȘ jy, Job en wat is jou advies oor die HebreĂ«rs?
43 Toe het Job aan die koning gesĂȘ: Kyk, al die inwoners van die land is in u mag, laat die koning doen soos dit goed lyk in sy oĂ«.
44 En die koning het aan BĂleam gesĂȘ: Wat sĂȘ jy, BĂleam, praat jou woorde dat ons dit kan hoor?
45 BĂleam het aan die koning gesĂȘ: Deur al die raad wat die koning teen die HebreĂ«rs gekry het, sal hulle verlos word en die koning sal hulle nie oorwin met enige raad nie.
46 Want as u dink om hulle te verminder deur die vlammende vuur, kan u hulle nie oorwin nie, want sekerlik het hulle Elohey vir Abraham, hulle vader, uit Ur van die ChaldeĂ«rs verlos, en as u dink om hulle te vernietig met ân swaard, sekerlik was Isak hulle vader daarvan verlos en ân ram is in sy plek geplaas.
47 En as met harde en veeleisende arbeid u dink om hulle minder te maak, sal u nie eers daarin slaag nie, want hulle vader Jakob het Laban gedien in alle soorte harde werk en het vooruit gegaan.
48 Daarom, o koning, hoor my woorde, want dit is die raad wat teen hulle gegee word, waardeur u hulle kan oorwin en u moenie daarvan afwyk nie.
49 As dit die koning geval, laat hy beveel dat al hulle kinders wat van vandag af gebore word, in die water gegooi word, want daardeur kan u hulle naam uitwis. Want nie een van hulle, Ăłf hulle vaders was op hierdie manier beproef nie.
50 Die koning het die woorde van BĂleam gehoor en dit het die koning en die prinse geval en die koning het gedoen volgens die woorde van BĂleam.
51 En die koning het regdeur die Aarde van Egipte ân proklamasie laat uitvaardig en ân wet laat maak wat sĂȘ: Elke manlike kind wat vir die HebreĂ«rs gebore word van vandag af, moet in die water gegooi word.
52 Farao het al sy diensknegte laat roep en gesĂȘ: Gaan nou en soek regdeur die Aarde van Gosen waar die kinders van JisraEl is, en sien toe dat elke seun wat vir die HebreĂ«rs gebore word in die rivier gegooi word, maar elke dogter sal julle laat leef.
53 Toe die kinders van JisraEl dit wat Farao beveel het hoor, om hulle manlike kinders in die rivier te gooi, het sommige mense van hulle vroue weggegaan en ander het hulle vasgekleef.
54 Van daardie dag af, wanneer die dag van geboorte aanbreek vir daardie vroue wat by hulle mans gebly het, het hulle na die veld gegaan en daar gebaar, en hulle kinders daar gelos en huistoe gegaan.
55 En JaHWeH wat aan hulle voorvaders gesweer het om hulle te vermenigvuldig, het een van Sy dienende Boodskappers wat in die Hemele is, gestuur om elke kind in water te was, om dit te salf en te verbind. Om in sy hande twee gladde klippe te plaas van een waarvan hy melk suig en van die ander heuning, en Hy het gemaak dat sy hare tot by sy knieë groei, waardeur hy homself kon toemaak; om dit te vertroos en dit vas te kleef deur sy barmhartigheid daarvoor.
56 En wanneer JaHWeH Barmhartigheid vir hulle gehad het en wou hĂȘ hulle moes vermenigvuldig op die aangesig van die Aarde, het Hy Sy Aarde beveel om hulle te ontvang en in haar te bewaar totdat hulle grootgeword het, waarna die Aarde weer haar mond geopen en hulle uitgebraak het, en hulle het uit die stad opgespruit soos die kruie van die grond en die gras van die woud en hulle het teruggekeer elkeen na sy familie en na sy vader se huis en hulle het by hulle gebly.
57 En die suigelinge van die kinders van JisraEl was op die grond soos die kruie van die veld, deur Elohim se Barmhartigheid aan hulle.
58 Toe al die Egiptenare dit sien, het hulle uitgegaan, elk na sy veld met sy span osse en sy ploegskaar, en hulle het haar omgeploeg soos ân mens die grond omploeg met saaityd.
59 En toe hulle geploeg het, was dit nie vir hulle moontlik om die suigelinge van die kinders van JisraEl seer te maak nie en die mense het vermeerder en die aanwas was buitengewoon.
60 Farao het sy owerstes beveel om daagliks na Gosen te gaan om te soek vir die suigelinge van die kinders van JisraEl.
61 En toe hulle gesoek en een gekry het, het hulle hom met geweld van sy moeder se boesem geneem en hom in die rivier gegooi, maar die vroulike kind het hulle by haar moeder gelos; so het die Egiptenare aan die JisraEliete gedoen al die dae.
MoshĂš word gebore.
1Â EN dit was in daar die tyd dat die gees van Elohim op Mirjam, die dogter van Amram, die suster van AĂ€ron was, en sy het uitgegaan en het geprofeteer oor die huis en gesĂȘ: Kyk, ân seun sal aan ons gebore word van my vader en moeder hierdie keer, en hy sal JisraEl red uit die hande van Egipte.
2 En toe Amram die woorde van sy dogter hoor, het hy gegaan en sy vrou teruggeneem na die huis, nadat hy haar weggedryf het in die tyd toe Farao beveel het dat elke manlike kind van die huis van Jakob in die water gegooi moes word.
3 En drie jaar nadat hy haar weggedryf het, het Amram sy vrou, Joggebed, geneem en hy het by haar ingegaan en sy het swanger geword.
4 Teen die einde van sewe maande van haar swangerskap het sy ân seun gebaar en die hele huis was met groot lig gevul, soos die lig van die son en maan wanneer hulle skyn.
5 Toe die vrou sien dat die kind mooi was en goed en welgevallig vir die oog, het sy dit drie maande lank in ân binnekamer weggesteek.
6 In daardie dae het die Egiptenare saamgesweer om al die Hebreërs daar te vernietig.
7 Die Egiptiese vroue het na Gosen gegaan waar die kinders van JisraEl was, en hulle het hulle kleintjies op hulle skouers gedra, hulle suigelinge wat nog nie kon praat nie.
8 In daardie dae, toe die vroue van die kinders van JisraEl gebaar het, het elke vrou haar seun weggesteek voor die Egiptenare, sodat die Egiptenare nie sou weet dat hulle gebaar het nie, en hulle nie uit die land sou vernietig nie.
9 Die Egiptiese vroue het na Gosen gekom en hulle kinders wat nie kon praat nie, was op hulle skouers en wanneer ân Egiptiese vrou in die huis van ân HebreĂ«r gekom het, het haar suigeling begin huil.
10 En wanneer dit gehuil het, het die kind wat in die binnekamers was dit geantwoord, dan het die Egiptiese vroue gegaan en dit by Farao se huis vertel.
11 En Farao het sy owerstes gestuur om die kinders te neem en hulle dood te maak. So het die Egiptenare aan die Hebreeuse vroue gedoen al die dae.
12 Dit was in daardie tyd, omtrent drie maande vandat Joggebed haar seun weggesteek het, dat dit in Farao se huis bekend geraak het.
13 En die vrou het haar gehaas om haar seun weg te neem voordat die owerstes kom, en sy het vir hom ân Ark van biesies gemaak, en sy het haar met slym en pik gesmeer en die kind in haar neergelĂȘ en haar in die riete aan die kant van die rivier geplaas.
14 Sy suster het op ân afstand gaan staan om te kyk wat met hom sou gebeur en wat van haar woorde sou word.
15 En Elohim het ân verskriklike hitte in daardie tyd in die Aarde van Egipte gestuur, wat die vlees van die mens verskroei het soos wat die son op sy baan beweeg het, en dit het die Egiptenare grootliks verdruk.
16 Al die Egiptenare het na die rivier gegaan om af te koel, vanweë die versengende hitte wat hulle vlees verskroei.
17 En Batia, die dogter van Farao, het ook gaan afkoel in die rivier weens die versengende hitte en haar diensmeisies het aan die kant van die rivier op en af geloop, en al die vroue van Egipte het dieselfde gedoen.
18 En Batia het haar oë opgeslaan na die rivier, en sy het die Ark op die water gesien, en haar diensmeisie gestuur om haar te gaan haal.
19 Sy het haar oopgemaak en die kind gesien, en kyk, die kind het gehuil, en sy het hom jammer gekry en gesĂȘ: Dit is een van die kinders van die HebreĂ«rs.
20 Al die vroue van Egipte wat op die kant van die rivier geloop het, het begeer om hom te laat drink, maar hy wou nie drink nie, want dit was van JaHWeH, sodat hy aan sy moeder se bors herstel kon word.
21 En sy suster Mirjam was op daardie tyd tussen die Egiptiese vroue aan die kant van die rivier, en sy het hierdie ding gesien en het aan Farao se dogter gesĂȘ: Sal ek ân kindermeisie van die Hebreeuse vroue gaan haal dat sy die kind vir u kan versorg?
22 En Farao se dogter het aan haar gesĂȘ: Gaan. En die jong vrou het gegaan en die kind se moeder geroep.
23 Farao se dogter het aan Joggebed gesĂȘ: Neem hierdie kind weg en laat drink hom vir my, en ek sal jou jou salaris betaal, twee stukke silwer daagliks. En die vrou het die kind geneem en het hom versorg.
24 Aan die einde van twee jaar, toe die kind begin grootword, het sy hom na die dogter van Farao gebring, en hy was vir haar soos ân seun en sy het hom MoshĂš genoem, want, het sy gesĂȘ: Ek het hom uit die water getrek.
25 Amram, sy vader het hom Gabar genoem want, het hy gesĂȘ: Dit was vir hom dat hy sy vrou beken het nadat hy haar verdryf het.
26 En Joggebed, sy moeder, het hom JoktheEl genoem, want, het sy gesĂȘ: Ek het hom van die Almagtige gebid, en Elohim het hom aan my gegee.
27 Mirjam, sy suster, het hom Jered genoem, want sy het agter hom aan na die rivier gegaan om te kyk wat sy end sal wees.
28 En AĂ€ron, sy broer het hom Abi Sanug genoem en gesĂȘ: My vader het my moeder verlaat en na haar teruggekeer ter wille van hom.
29 En Kehat, die vader van Amram het hom Abigdor genoem, want ter wille van hom het Elohim die breuk in die huis van Jakob herstel, dat hulle nie langer hulle manlike kinders in die water kon gooi nie.
30 En hulle kindermeisie het hom Abi Sogo genoem en gesĂȘ: In Sy Tabernakel was hy versteek vir drie maande, as gevolg van die kinders van Gam.
31 Die hele JisraEl het hom Semaia genoem, seun van Netanel, want hulle het gesĂȘ: In sy dae het Elohim hulle hulpgeroep gehoor en het hulle gered van hulle verdrukkers.
32 En MoshĂš was in Farao se huis en was vir Batia, Farao se dogter, soos ân seun en MoshĂš het grootgeword tussen die koning se kinders.
JisraEl se las vererger.
1Â DIE koning van Edom het in daardie dae gesterf, in die agtiende jaar van sy regering en hy is begrawe in sy tempel wat hy vir homself gebou het as sy koninklike tuiste in die Aarde van Edom.
2 Die kinders van Esau het gestuur na Petor wat aan die rivier is, en hulle het daar ân jong man met pragtige oĂ« en aantreklike voorkoms laat haal wie se naam Saul was, en hulle het hom koning oor hulle gemaak in die plek van Samla.
3 Saul het oor al die kinders van Esau in die Aarde van Edom vir veertig jaar regeer.
4 Toe Farao, die koning van Egipte bemerk dat die raad wat BĂleam gegee het oor die kinders van JisraEl nie slaag nie, maar dat hulle steeds vrugbaar is, vermenigvuldig en vermeerder dwarsdeur die Aarde van Egipte.
5 Toe het Farao in daardie dae beveel dat ân afkondiging reg deur Egipte aan die kinders van JisraEl gemaak moes word wat sĂȘ: Geen man mag iets verminder van sy daaglikse arbeid nie.
6 En die man wat gevind word wat gebrekkig is in sy arbeid wat hy daagliks doen, of dit in messelwerk is of in stene, sy jongste seun sal in die plek gestel word.
7 Die arbeid van Egipte het vermeerder op die kinders van JisraEl in daardie dae, en kyk, as een baksteen tekort was in enige man se daaglikse arbeid, het die Egiptenare sy jongste seun met geweld by die moeder geneem en hom in die gebou geplaas in die plek van die steen wat sy vader tekort geskiet het.
8 En die manne van Egipte het so gedoen aan al die kinders van JisraEl dag na dag, al die dae vir ân lang tyd.
9 Maar die stam van Levi het van die begin af op daardie tyd nie saam met die JisraEliete hulle broers gewerk nie, want die kinders van Levi het die sluheid van die Egiptenare geken wat hulle van die begin af teen die JisraEliete toegepas het.
MoshĂš word ân geĂ«erde man by Farao.
1Â INn die derde jaar nĂĄ die geboorte van MoshĂš het Farao by ân banket gesit, toe Alparaniet die koningin aan sy regterhand en Batia aan sy linkerhand gesit het. En die seuntjie MoshĂš het op haar boesem gelĂȘ en BĂleam die seun van Beor, met sy twee seuns en al die prinse van die koninkryk het by die tafel gesit in die koning se teenwoordigheid.
2 En die seuntjie het sy hand uitgestrek na die koning se hoof en die kroon van die koning se hoof geneem en het haar op sy eie hoof geplaas.
3 Toe die koning en prinse sien wat die seuntjie gedoen het, was die koning en sy prinse verskrik. En ook elke man het teenoor sy buurman sy verbasing te kenne gegee.
4 En die koning het aan die prinse wat by hom aan die tafel was, gesĂȘ: Wat spreek julle en wat sĂȘ julle hieroor, o julle prinse, en wat moet die oordeel teen die seun wees as gevolg van hierdie daad?
5 BĂleam die seun van Beor die toordokter, het voor die koning en die prinse geantwoord en gesĂȘ: Onthou nou, o my meester en koning, die droom wat jy gedroom het baie dae gelede, en dit wat u dienaar aan u verklaar het.
6 Daarom, hierdie is ân kind van die Hebreeuse kinders, in wie die gees van Elohim is, en laat my meester die koning hom nie verbeel dat hierdie jongeling dit sonder kennis gedoen het nie.
7 Want hy is ân Hebreeuse seun, en Wysheid en Insig is met hom al is hy nog maar ân kind. Met Wysheid het hy dit gedoen en die koninkryk van Egipte vir homself uitgekies.
8 Want dit is die gebruik van al die Hebreërs om konings en hulle edelmanne te bedrieg en om al die dinge met sluheid te doen, sodat die konings van die land en hulle manne moet bewe.
9 U weet sekerlik dat Abraham hulle vader so opgetree het, wat die leër van Nimrod, koning van Babel bedrieg het. En Abiméleg, koning van Gerar, en dat hy vir homself die land van die kinders van Het as eiendom geneem het asook al die koninkryke van KanaÀn.
10 En dat hy afgekom het na Egipte en van Sarah sy vrou, gesĂȘ het sy is sy suster, sodat hy Egipte en haar koning mislei het.
11 Sy seun Isak het ook so gedoen toe hy na Gerar gegaan het en daar gewoon het, en sy krag het die leërmag van Abiméleg, die koning van die Filistyne oorwin.
12 Hy het ook daaraan gedink om die koninkryk van die Filistyne te laat struikel, deur te sĂȘ dat Rebekka sy vrou, sy suster was.
13 Jakob het ook verraderlik opgetree teen sy broer en het sy eersgeboortereg en sy seëning van hom weggeneem.
14 Hy het toe na Padan-Aram gegaan, na die huis van Laban, sy moeder se broer, en met listigheid sy dogter, sy beeste en alles wat aan hom behoort het, verkry en toe het hy weggevlug en teruggekeer na die Aarde van KanaÀn na sy vader.
15 Sy seuns het hulle broer JĂŽWsef verkoop, wat afgekom het na Egipte en ân slaaf geword het en hy was vir twaalf jaar in die gevangenis geplaas.
16 Totdat die vorige Farao drome gedroom het, en hom uit die plek van aanhouding uitgehaal het en hom vereer het bo al die prinse in Egipte omdat hy sy drome uitgelĂȘ het.
17 Toe Elohim ân hongersnood regdeur die Aarde veroorsaak het, het hy gestuur en sy vader en al sy broers en sy vader se hele huishouding laat bring en hulle onderhou sonder prys of belonings en die Egiptenare gekoop as slawe.
18 Daarom, my meester en koning, kyk, hierdie kind het in hulle plek gekom in Egipte, om volgens hulle dade te doen en te spot met elke koning, prins en regter.
19 As dit die koning geval, laat ons nou sy bloed op die grond stort voordat hy grootword en die regering uit u hand neem, en die hoop van Egipte tot niet gaan nadat hy geheers het.
20 En BĂleam het aan die koning gesĂȘ: Laat ons boonop al die regters van Egipte en die wyse manne daarvan roep en laat ons sien of die oordeel van die dood vir hierdie seun wag soos u gesĂȘ het, wanneer ons hom sal doodmaak.
21 Farao het gestuur en al die wyse manne laat roep en hulle het voor die koning gekom, en ân Boodskapper van JaHWeH het tussen hulle gekom en hy was soos een van die wyse manne van Egipte.
22 En die koning het aan die wyse manne gesĂȘ: Julle het sekerlik gehoor wat die Hebreeuse seuntjie wat in die huis is, gedoen het, en sĂł het BĂleam daaroor geoordeel.
23 Oordeel julle ook nou en kyk wat is ons verskuldig aan die seun vir dit wat hy gedoen het.
24 En die Boodskapper, wat gelyk het soos een van die wyse manne van Farao, het voor al die wyse manne van Egipte en voor die koning en die prinse as volg geantwoord en gesĂȘ:
25 As dit die koning geval, laat die koning stuur vir manne wat ân onikssteen en ân kool vuur voor hom sal bring en plaas dit voor die kind, en as die kind sy hand uitsteek en die onikssteen neem, dan sal ons weet dat die jongeling alles wat hy gedoen het in wysheid gedoen het, en ons moet hom dan doodmaak.
26 Maar as hy sy hand uitsteek na die vuurkool, dan sal ons weet dit was nie met kennis dat hy die ding gedoen het nie, en hy sal lewe.
27 En dit het goed gelyk in die oë van die koning en die prinse. Toe het die koning gedoen volgens die woord van die Boodskapper van JaHWeH.
28 Die koning het beveel dat die onikssteen en vuurkool gebring en voor MoshĂš geplaas moes word.
29 Hulle het die seun daarvoor geplaas, en die seun het probeer om sy hand uit te steek na die onikssteen, maar die Boodskappers van JaHWeH het sy hand geneem en op die vuurkool geplaas, en die kool is in sy hand geblus en hy het dit opgetel en in sy mond gesit. En dit het ân gedeelte van sy lippe en ân gedeelte van sy tong verbrand, en hy het swaar in die mond en tong geword.
30 Toe die koning en prinse dit sien, het hulle geweet dat MoshĂš nie met wysheid opgetree het toe hy die kroon van die koning se kop afgehaal het nie.
31 Toe het die koning en die prinse hulle daarvan weerhou om die kind dood te maak en MoshĂš het in Farao se huis gebly en grootgeword en JaHWeH was met hom.
32 En terwyl die kind in die koning se huis was, het hy mantels van koningsblou gedra, en hy het grootgeword tussen die kinders van die koning.
33 En toe MoshĂš grootgeword het in die koning se huis, het Batia die dogter van Farao, hom as ân seun beskou, en die hele huishouding van Farao het hom geĂ«er, en al die manne van Egipte het hom gevrees.
34 Hy het daagliks uitgegaan en in die grondgebied van Gosen gekom, waar sy broers die kinders van JisraEl was, en MoshĂš het hulle daagliks uitasem en in dwangarbeid gesien.
35 En MoshĂš het hulle gevra en gesĂȘ: Hoekom word hierdie arbeid vir julle dag na dag uitgedeel?
36 Hulle het hom alles vertel wat met hulle gebeur het, en al die opdragte wat Farao op hulle geplaas het van voor sy geboorte af.
37 Hulle het hom vertel van al die raad wat BĂleam die seun van Beor, al teen hulle gegee het, en watter raad hy ook teen hom gegee het om hom dood te maak toe hy die koning se kroon van sy kop afgehaal het.
38 Toe MoshĂš hierdie dinge hoor, het sy woede teen BĂleam ontvlam, en hy het hom gesoek om hom dood te maak, en hy het hom dag vir dag voorgelĂȘ.
39 En BĂleam was bang vir MoshĂš, en hy en sy twee seuns het opgestaan en het uit Egipte weggegaan en hulle het gevlug en hulle siele gered en het na die Aarde van Kuwsh gegaan, na Kikianus die koning van Kuwsh.
40 En MoshÚ was in die koning se huis en het uitgegaan en ingekom en JaHWeH het hom Guns verleen in die oë van Farao en in die oë van al sy dienaars en in die oë van al die mense van Egipte en hulle het MoshÚ besonder liefgehad.
41 Die dag het gekom dat MoshĂš na Gosen gegaan het om sy broers te sien, dat hy die kinders van JisraEl raakgesien het in hulle verdrukking en dwangarbeid en MoshĂš was bedroef ter wille van hulle.
42 MoshĂš het teruggekeer na Egipte en by die huis van Farao gekom, en voor die koning gekom, en MoshĂš het neergebuig voor die koning.
43 En MoshĂš het aan Farao gesĂȘ: Ek smeek u, my meester, ek het gekom om ân klein versoek tot u te rig. Moenie my gesig leeg wegstuur nie. En Farao het aan hom gesĂȘ: Praat.
44 En MoshĂš het aan Farao gesĂȘ: Laat daar aan u dienaars, die kinders van JisraEl wat in Gosen is, een dag gegee word om te rus van hulle arbeid.
45 Die koning het MoshĂš geantwoord en gesĂȘ: Kyk, ek het jou aangesig opgehef hieroor en staan jou versoek toe.
46 En Farao het beveel dat ân afkondiging gemaak word reg deur Gosen en Egipte wat sĂȘ:
47 Aan julle, al die kinders van JisraEl, so sĂȘ die koning, vir ses dae sal julle jul werk doen en arbei, maar op die sewende dag sal julle rus, en geen werk doen nie. So sal julle doen al die dae, soos die koning en MoshĂš, die seun van Batia beveel het.
48 En MoshĂš was verheug oor wat die koning aan hom toegestaan het, en al die kinders van JisraEl het gedoen soos MoshĂš beveel het.
49 Want dit was van JaHWeH aan die kinders van JisraEl, want JaHWeH het begin om die kinders van JisraEl in gedagtenis te bring om hulle te red ter wille van hulle vaders.
50 JaHWeH was met MoshĂš en sy roem het reg deur Egipte gesprei.
51 MoshÚ het grootgeword in die oë van al die Egiptenare en in die oë van al die kinders van JisraEl, op soek na die goeie vir sy volk JisraEl en terwyl hy woorde van vrede oor hulle by die koning spreek.
MoshĂš slaan ân Egiptenaar dood.
1 TOE MoshĂš agtien jaar oud was, het hy begeer om sy vader en moeder te sien en hy het na hulle in Gosen gegaan. En toe MoshĂš naby Gosen kom, het hy by die plek gekom waar die kinders van JisraEl besig was om te werk, en hy het hulle verdrukking gesien en hy het ân Egiptenaar gesien wat een van sy HebreĂ«r-broers slaan.
2 En toe die man wat geslaan word MoshĂš sien, het hy na hom toe gehardloop vir hulp, want MoshĂš was baie geĂ«erd in die huis van Farao, en hy het aan hom gesĂȘ: My meester luister aan my. Hierdie Egiptenaar het in die nag na my huis gekom en my vasgebind, en in my teenwoordigheid by my vrou ingegaan en nou wil hy my lewe neem.
3 En toe MoshÚ van hierdie besoedeling hoor, het sy woede teen die Egiptenaar ontvlam, en hy het om hom rondgekyk, en toe hy niemand daar sien nie, het hy die Egiptenaar doodgeslaan en hom in die sand versteek en hy het die Hebreër verlos uit die hand van hom wat hom geslaan het.
4 En die Hebreër het na sy huis gegaan, en MoshÚ het teruggegaan na sy huis, en het uitgegaan en teruggekeer na die koning se huis.
5 En toe die man na sy huis teruggekeer het, het hy dit bedink om sy vrou te verwerp, want dit was nie reg in die huis van Jakob vir enige man om by sy vrou in te gaan nadat sy onteer is nie.
6 Die vrou het gegaan en haar broers vertel, en die vrou se broers wou hom doodmaak, en hy het na sy huis gevlug en ontsnap.
7 Op die tweede dag het MoshĂš uitgegaan na sy broers, en hy het gesien twee manne was aan die baklei, en hy het aan die bose een gesĂȘ: Hoekom slaan jy jou naaste?
8 En hy het hom geantwoord en aan hom gesĂȘ: Wie het jou as ân owerste en regter oor ons gestel? Dink jy daaraan om my dood te maak soos jy die Egiptenaar doodgemaak het? En MoshĂš het bang geword en gesĂȘ: Waarlik die saak het bekend geword.
9 En Farao het daarvan gehoor, en hy het beveel dat MoshĂš doodgemaak moes word. Toe het Elohim Sy Boodskapper gestuur en hy het aan Farao verskyn as ân owerste van die lyfwag.
10 Die Boodskapper van JaHWeH het die swaard uit die hand van die owerste van die lyfwag geneem en sy kop daarmee afgekap, want die voorkoms van die owerste van die wag het verander in die gelykenis van MoshĂš.
11 En die Boodskapper van JaHWeH het die regterhand van MoshĂš geneem en hom uit Egipte gelei, en hy het hom buite die grense van Egipte geplaas, ân afstand van veertig dagreise ver.
12 En AĂ€ron, sy broer, het alleen in Egipte gebly en hy het oor die kinders van JisraEl geprofeteer en gesĂȘ:
13 So spreek JaHWeH, die Elohey van julle voorvaders, elke man gooi weg die verfoeisels van sy oë, en besoedel julle nie met die idole van Egipte nie.
14 Die kinders van JisraEl was wederstrewig en wou nie na AĂ€ron in daardie tyd luister nie.
15 En JaHWeH sou hulle verdelg het as dit nie was vir die Verbond wat JaHWeH onthou het wat hy met Abraham gesluit het nie, en met Isak en Jakob.
16 In daardie dae was die hand van Farao steeds swaar op die kinders van JisraEl, en hy het hulle verdruk en onderwerp tot op die tyd dat Elohim Sy Woord uitgestuur het en Hom aan hulle gesteur het.
MoshĂš word koning van Kuwsh.
1Â DIT was in daardie dae dat daar ân groot oorlog was tussen die kinders van Kuwsh en die kinders van die Ooste en Aram, en hulle het opgestaan teen die koning van Kuwsh in wie se hande hulle was.
2 Toe het Kikianus, die koning van Kuwsh, uitgegaan met al die kinders van Kuwsh, ân menigte so talryk soos die sand, en hy het gaan veg teen Aram en die kinders van die Ooste om hulle te onderwerp.
3 Toe Kikianus uitgetrek het, het hy BĂleam, die toordokter, met sy twee seuns en die swakkes van die land agtergelaat om die stad op te pas.
4 Toe het Kikianus uitgetrek na Aram en die kinders van die Ooste en hy het teen hulle geveg en het hulle verslaan, en hulle het almal gewond voor Kikianus en sy mense neergeval.
5 Hy het baie van hulle gevange geneem en hy het hulle soos voorheen onderwerp en hy het laer in hulle land opgeslaan om belasting van hulle te ontvang soos voorheen.
6 Toe die koning van Kuwsh vir BĂleam, die seun van Beor, verlaat het om die stad en die armes van die stad op te pas, het BĂleam opgestaan en die mense van die land raad gegee om teen koning Kikianus in opstand te kom. Hy het besluit om die koning nie die stad te laat binnekom wanneer hy huistoe kom nie.
7 Die mense van die land het na hom geluister, en hulle het aan hom trou gesweer en hom koning oor hulle gemaak, en sy twee seuns owerstes van die leërmag.
8 Toe het hulle opgestaan en die mure van die stad op die twee hoeke verhoog, en hulle het ân buitengewone sterk bouwerk opgerig.
9 Op die derde hoek het hulle tallose slote tussen die stad en die rivier, wat die hele Aarde van Kuwsh omring het, gegrawe en hulle het die waters van die rivier daar laat uitbars.
10 By die vierde hoek het hulle groot getalle slange versamel met hulle towerspreuke en betowerings, en hulle het die stad versterk en in haar gewoon en nie een het uit- of ingegaan nie.
11 Kikianus het teen Aram en die kinders van die Ooste geveg en hy het hulle onderwerp soos voorheen, en hulle het aan hom hulle gewone belastings gegee, en hy het gegaan en teruggekeer na sy land.
12 Toe Kikianus, die koning van Kuwsh, sy stad nader en al die owerstes van die magte saam met hom, het hulle hul oë opgeslaan en hulle het gesien dat die mure van die stad baie hoër gebou is, en die manne was verstom daaroor.
13 En hulle het die een aan die ander gesĂȘ: Dit is omdat hulle gesien het ons is vertraag in stryd, en hulle was baie bang vir ons, daarom het hulle hierdie ding gedoen en die stad se mure hoĂ«r gemaak en haar versterk sodat die konings van KanaĂ€n nie kan kom en stryd voer teen hulle nie.
14 Toe het die koning en die krygsmanne die stadspoort genader en hulle het opgekyk, en kyk, al die hekke van die stad was toe. En hulle het uitgeroep na die wagte en gesĂȘ: Maak oop vir ons, dat ons die stad kan binnekom.
15 Maar op die bevel van BĂleam, die toordokter, hulle koning, het die wagte geweier om oop te maak en hulle wou hulle nie die stad laat binnekom nie.
16 Toe het hulle ân geveg oorkant die stadshek begin, en eenhonderd-en-dertig man van die leĂ«r van Kikianus het daardie dag geval.
17 Op die volgende dag het hulle voortgegaan om te veg en hulle het aan die kant van die rivier geveg, en hulle het probeer deurgaan, maar kon dit nie regkry nie, en hulle het weggesink in die kuile en gesterf.
18 Toe het die koning hulle beveel om bome af te kap om vlotte te maak, waarop hulle die rivier kon oorsteek, en hulle het so gedoen.
19 Toe hulle by die plek met die slote kom, het die waters deur meule gekolk en tweehonderd man op tien vlotte het verdrink.
20 Op die derde dag het hulle gekom om te veg aan die kant waar die slange was, maar hulle kon nie daar nader gaan nie, want die slange het eenhonderd-en-sewentig van hulle gedood, en hulle het opgehou om teen Kuwsh te veg, en hulle het Kuwsh vir nege jaar beleër, geen persoon het in- of uitgegaan nie.
21 In die tyd van die oorlog en die beleëring teen Kuwsh, het MoshÚ uit Egipte weggevlug van Farao wat hom wou doodmaak omdat hy die Egiptenaar doodgeslaan het.
22 En MoshÚ was agtien jaar oud toe hy uit Egipte gevlug het van die aangesig van Farao, en hy het gevlug en het ontsnap na die laer van Kikiakus, wat op daardie tyd besig was om Kuwsh te beleër.
23 MoshÚ was nege jaar lank in die laer van Kikianus, die koning van Kuwsh, die hele tyd wat hulle Kuwsh beleër het, en MoshÚ het saam uitgegaan en saam met hulle ingekom.
24 Die koning en vorste en al die vegtende manne het MoshĂš liefgehad, want hy was groot en waardig, sy grootheid was soos ân adellike leeu, en hy was raadgewer van die koning.
25 En aan die einde van nege jaar was Kikianus siek aan ân dodelike siekte. En sy siekte het hom oorwin en hy het op die sewende dag gesterf.
26 Sy diensknegte het hom gebalsem en gedra en aan die oorkant van die stadshek begrawe aan die noordekant van die Aarde van Egipte.
27 Hulle het oor hom ân elegante en sterk en hoĂ« gebou opgerig en hulle het groot klippe daaronder geplaas.
28 Die koning se skrywers het op daardie klippe gegraveer van al die mag van hulle koning Kikianus, en al sy oorloë wat hy geveg het, en kyk dit is vandag nog daar geskrywe.
29 Na die dood van Kikianus, die koning van Kuwsh, was sy manne en krygsmanne grootliks bedroef oor die oorlog.
30 En hulle het vir mekaar gesĂȘ: Gee vir ons raad wat ons nou te doen staan, want ons was vir nege jaar weg in die wildernis van ons huise.
31 As ons sĂȘ dat ons teen die stad sal veg, sal baie van ons gewond word of doodval, en as ons in die beleĂ«ring bly, sal ons ook sterf.
32 Want nou sal al die konings van Aram en die kinders van die Ooste hoor dat ons koning dood is, en hulle sal ons onverwags en vyandig aanval, en hulle sal teen ons veg en geen oorblyfsel van ons sal oorbly nie.
33 Daarom, laat ons nou gaan en ân koning oor ons aanstel, en laat ons in die beleĂ«ring bly totdat die stad aan ons oorgegee is.
34 Hulle het begeer om op daardie dag ân man uit die leĂ«rmag van Kikianus as koning te kies, en hulle het geen kandidaat soos MoshĂš van hulle keuse gevind om oor hulle te heers nie.
35 Hulle het hulle gehaas en het elke man van sy kleding gestroop en dit op die grond gewerp, en hulle het ân groot hoop gemaak en het MoshĂš daarop geplaas.
36 En hulle het opgestaan en op trompette geblaas en voor hom uitgeroep en gesĂȘ: Mag die koning leef, mag die koning leef!
37 Al die mense en die edelmanne het aan hom gesweer om vir hom as ân vrou te gee Adonia, die koningin, die Kuwshiet, die vrou van Kikianus, en hulle het vir MoshĂš koning oor hulle gemaak op daardie dag. [NĂșmeri 12:1]
38 Al die mense van Kuwsh het op daardie dag ân bevel uitgevaardig, wat sĂȘ: Elke man moet iets aan MoshĂš gee van dit wat in sy besit is.
39 En hulle het ân vel oopgesprei op die hoop, en elke man het iets daarin gegooi van dit wat hy gehad het, die een ân goue oorring, en die ander ân muntstuk.
40 Ook oniksstene, balsemgom, pĂȘrels, en marmer het die kinders van Kuwsh vir MoshĂš op die hoop gegooi, ook silwer en goud in groot oorvloed.
41 En MoshĂš het al die silwer en goud geneem, al die kruike, en die balsemgom en oniksstene, wat al die kinders van Kuwsh vir hom gegee het en hy het dit tussen sy skatte geplaas.
42 MoshĂš het oor die kinders van Kuwsh op daardie dag regeer in die plek van Kikianus, die koning van Kuwsh.
Oorlog van Kuwsh met die Ooste en Aram.
1Â IN die vyf-en-vyftigste jaar van die heerskappy van Farao, die koning van Egipte, dit is in die eenhonderd-sewe-en-vyftigste jaar van die JisraEliete se afgaan na Egipte, het MoshĂš in Kuwsh regeer.
2 MoshĂš was sewe-en-twintig jaar oud toe hy oor Kuwsh begin regeer het en veertig jaar het hy regeer.
3 JaHWeH het MoshÚ Guns en Barmhartigheid bewys in die oë van al die kinders van Kuwsh, en die kinders van Kuwsh het hom besonder liefgehad, dus was MoshÚ uitverkore deur JaHWeH en deur mens.
4 Op die sewende dag van sy heerskappy, het al die kinders van Kuwsh bymekaargekom en voor MoshĂš verskyn, en het voor hom neergebuig tot op die grond.
5 En al die kinders het tesame gespreek voor die aangesig van die koning en gesĂȘ: Gee vir ons raad sodat ons kan weet wat ons moet doen met hierdie stad.
6 Want dit is nou nege jaar dat ons besig is om die stad te beleër, en ons het nog nie ons kinders en ons vroue gesien nie.
7 Die koning het hulle geantwoord en gesĂȘ: As julle sal luister na my stem in alles wat ek julle beveel, dan sal JaHWeH die stad in ons hand gee, en ons sal haar onderwerp.
8 Want as ons met hulle veg soos in die vorige geveg wat ons met hulle gehad het, vóór die dood van Kikianus, sal baie van ons gewond neerval soos tevore.
9 Daarom dan, kyk, hier is raad vir julle in hierdie saak. As julle na my stem sal luister, dan sal die stad oorgegee word in ons hande.
l0 En al die leĂ«rs het die koning geantwoord en gesĂȘ: Alles wat ons meester sal beveel, dit sal ons doen.
11 En MoshĂš het aan hulle gesĂȘ: Beweeg deur en laat ân stem vir almal in die hele laer afkondig, en sĂȘ:
12 So sĂȘ die koning: Gaan in die bos en bring saam met julle van die kleintjies van die groot sprinkaanvoĂ«l, elke man ân kleintjie in sy hand.
13 En elkeen wat die woord van die koning oortree, en nie sy kleintjie sal bring nie, hy sal sterf, en die koning sal alles neem wat aan hom behoort.
14 Wanneer julle hulle bring, sal hulle in julle sorg wees, julle sal hulle grootmaak totdat hulle uitgegroei is, en julle sal hulle leer om soos ân pyl toe te slaan, net soos jong valke.
15 En al die kinders van Kuwsh het die woorde van MoshĂš gehoor, en hulle het opgestaan en ân bevel uitgevaardig wat regdeur die laer gehoor is, en gesĂȘ:
16 Aan julle, al die kinders van Kuwsh, is die koning se bevel, dat julle almal saam na die bos toe gaan en daar ân kleintjie van die sprinkaanvoĂ«l vang, elke man sy kleintjie in die hand, en julle sal hulle huis toe bring.
17 Enigeen wat die bevel van die koning oortree, sal sterf, en die koning sal alles neem wat aan hom behoort.
18 En al die mense het so gedoen, en hulle het uitgegaan na die bos en hulle het die sipresbome geklim, en hulle het elkeen ân kleintjie in die hand gevang, al die kleintjies van die groot sprinkaanvoĂ«l, en hulle het hulle gebring, en hulle grootgemaak op bevel van die koning, en hulle het hulle geleer om soos ân pyl op hulle prooi af te skiet, net soos die jong valke se gewoonte was.
19 Nadat die jong sprinkaanvoëIs grootgemaak is, het die koning beveel dat hulle vir drie dae uitgehonger word, en al die mense het so gedoen.
20 Op die derde dag het die koning vir hulle gesĂȘ: Versterk julleself en word dapper manne, en trek elke man sy wapenrusting aan en gord jou swaard aan, en ry elke man sy perd en neem elkeen sy jong groot sprinkaanvoĂ«l in sy hand.
21 En ons sal opstaan en veg teen die stad op die plek waar die slange is. En al die mense het gedoen soos die koning beveel het.
22 Hulle het elkeen sy jonge sprinkaanvoĂ«l in sy hand gehad, en hulle het weggegaan, en toe hulle op die plek van die slange kom, het die koning aan hulle gesĂȘ: Stuur elke man sy jong groot sprinkaanvoĂ«l uit op die slange.
23 En hulle het hulle uitgestuur, elke man sy jong sprinkaanvoël op die koning se bevel, en die jong sprinkaanvoëls het op die slange afgepyl en hulle ingesluk, en hulle uit daardie plek verdelg.
24 Toe die koning en sy mense sien dat al die slange in daardie plek verdelg is, het al die mense ân groot geskreeu begin.
25 Hulle het nader gekom en teen die stad geveg, haar ingeneem en onderwerp en daarna het hulle die stad binnegegaan.
26 Daar het daardie dag eenduisend- eenhonderd man van die bewoners van die stad gesterf, almal wat die stad bewoon het, maar van die manne wat haar beleër het, het nie een gesterf nie.
27 Toe het al die kinders van Kuwsh elkeen na sy huis gegaan, na sy vrou en kinders en alles wat aan hom behoort het.
28 En toe BĂleam die toordokter sien die stad is geneem, het hy die hekke oopgemaak en hy en sy twee seuns en agt broers het gevlug en teruggekeer na Farao, die koning van Egipte.
29 Hulle is die waarsĂȘers en besweerders [voodoo-iste] wat genoem word in die Boekrol van die Wet, wat MoshĂš teĂ«gestaan het toe JaHWeH die plae op Egipte gebring het.
30 So het MoshĂš die stad ingeneem met sy wysheid, en die kinders van Kuwsh het hom op die troon geplaas pleks van Kikianus, die koning van Kuwsh
MoshĂš verag die Kuwshitiese koningin wat vir hom gegee is.
31 Hulle het die koninklike kroon op sy hoof geplaas, en hulle het aan hom as vrou gegee, Adonia, die Kuwshitiese koningin, die vrou van Kikianus.
32 MoshÚ het JaHWeH, die Elohey van sy vaders gevrees, sodat hy nie by haar ingegaan het nie, ook het hy sy oë nooit op haar gerig nie.
33 Want MoshĂš het onthou hoedat Abraham sy dienskneg, EliEzer, laat sweer het deur te sĂȘ: Jy sal nie ân vrou van die dogters van KanaĂ€n vir my seun Isak neem nie.
34 Ook wat Isak gedoen het toe Jakob gevlug het vir sy broer, toe hy hom beveel en gesĂȘ het: Jy sal nie ân vrou neem van die dogters van KanaĂ€n nie, ook nie ân verbond met enige van die kinders van Gam sluit nie.
35 Want JaHWeH, onse Elohey het Gam, die seun van Noag, en sy kinders en al sy saad, as slawe aan die kinders van Sem en die kinders van Jafet, en aan hulle saad na hulle as slawe gegee, vir ewig. [Die Boekrol van Henog 89:9]
36 Daarom het MoshÚ nie sy hart of sy oë gedraai na die vrou van Kikianus nie, al die dae wat hy oor Kuwsh geheers het.
37 MoshÚ het JaHWeH, sy Elohey sy lewe lank gevrees. En MoshÚ het voor die Aangesig van JaHWeH gewandel in Waarheid, met sy hele hart en siel. Hy het nie afgewyk van die regte Weg al die dae van sy lewe nie. Hy het ook nie van die Weg óf na regs óf na links afgewyk waarin Abraham, Isak en Jakob gewandel het nie. [Psalm 18:30]
38 MoshĂš het homself versterk in die koninkryk van die kinders van Kuwsh en hy het die kinders van Kuwsh gelei met sy gewone wysheid. En MoshĂš was voorspoedig in sy koninkryk.
39 In daardie tyd het Aram en die kinders van die Ooste gehoor dat Kikianus, die koning van Kuwsh gesterf het. En Aram en die kinders van die Ooste het opgestaan teen Kuwsh in daardie dae.
40 MoshĂš het al die kinders van Kuwsh versamel, ân volk baie magtig, omtrent dertigduisend man, en hy het uitgetrek om teen Aram en die kinders van die Ooste te veg.
41 En hulle het eers na die kinders van die Ooste gegaan, en toe die kinders van die Ooste die berig hoor, het hulle gegaan om hulle te ontmoet, en met hulle slaags geraak.
42 Die stryd was hewig teen die kinders van die Ooste, en JaHWeH het al die kinders van die Ooste in MoshĂš se hand gegee, en omtrent driehonderd man het gesneuwel.
43 En al die kinders van die Ooste het omgedraai en teruggeval. MoshĂš en die kinders van Kuwsh het hulle agtervolg en hulle onderwerp, en ân belasting op hulle gelĂȘ, soos hulle gewoonte was.
44 MoshĂš en al die manne by hom het vandaar na die Aarde van Aram gegaan vir oorlog.
45 Die mense van Aram het ook uitgetrek en hulle ontmoet, en hulle het geveg teen hulle, en JaHWeH het hulle in die hand van MoshĂš gegee. En baie van die manne van Aram het gewond geval.
46 En Aram is ook onderwerp deur MoshĂš en hulle het ook hulle gewone belasting betaal.
47 MoshĂš het Aram en die kinders van die Ooste onderwerp aan die kinders van Kuwsh. En MoshĂš en al die mense by hom, het teruggedraai na die Aarde van Kuwsh.
48 MoshĂš het homself sterk gemaak in die koninkryk van die kinders van Kuwsh, en JaHWeH was met hom, en al die kinders van Kuwsh was bang vir hom.
Oorlog tussen Latinus van Kittië teen Afrika.
1 AAN die einde van jare het Saul, die koning van Edom, gesterf en BaÀl-Ganan die seun van Agbor het in sy plek regeer.
2 In die sestiende jaar van die heerskappy van MoshÚ oor Kuwsh het BaÀl-Ganan, die seun van Agbor, in die Aarde van Edom oor al die kinders van Edom vir agt-en-dertig jaar regeer.
3 In sy tyd het Moab teen die mag van Edom opgestaan, nadat hulle aan Edom onderwerp was sedert die dae van Hadad, die seun van Bedad wat hulle en Midian verslaan het en Moab aan Edom onderwerp het.
4 En toe BaÀl-Ganan, die seun van Agbor oor Edom geheers het, het al die kinders van Moab hulle trou aan Edom onttrek.
5 En Angeas, die koning van Afrika, het in daardie dae gesterf, en Asdrubal, sy seun het in sy plek regeer.
6 In daardie dae het Janeas, die koning van die kinders van KittiĂ«, gesterf en hulle het hom begrawe in sy tempel wat hy vir homself vir ân verblyfplek gebou het op die vlakte van KanopiĂ« en Latinus het in sy plek regeer.
7 In die twee-en-twintigste jaar van die heerskappy van MoshÚ oor die kinders van Kuwsh, het Latinus regeer oor die kinders van Kittië vir vyf-en-veertig jaar.
8 En hy het ook vir homself ân groot en magtige toring gebou, en daarin het hy ân elegante tempel gebou as sy verblyfplek, om sy regering te huisves soos die gewoonte was.
9 In die derde jaar van sy regering het hy ân bevel uitgevaardig tot al sy vaardige manne wat baie skepe vir hom gemaak het.
10 En Latinus het al sy magte bymekaargekry, en hulle het op skepe gekom en daarin gegaan om te veg teen Asdrubal, die seun van Angeas, die koning van Afrika. En hulle het in ân stryd teen Asdrubal en sy magte gewikkel geraak.
11 Latinus het Asdrubal oorwin, en Latinus het die waterkanaal van Asdrubal geneem wat sy vader van die kinders van KittiĂ« af gebring het toe hy Jania die dogter van Usi as ân vrou geneem het. Latinus het die brug van die waterkanaal omgegooi, en die hele leĂ«rmag van Asdrubal ân kwaai slag toegedien.
12 Die oorblywende sterk manne van Asdrubal het hulleself versterk, en hulle harte was gevul met nyd en hulle was doodsveragtend en het weer teen Latinus, die koning van Kittië in die stryd getree.
13 Die stryd was kwaai op al die manne van Afrika, en hulle het almal gewond neergeval voor Latinus en sy mense, en Asdrubal, die koning het ook in daardie stryd gesneuwel.
14 Die koning Asdrubal het ân baie beeldskone dogter gehad, wie se naam Uspesena was. Al die manne van Afrika het haar gelykenis op hulle kleding geborduur weens haar groot skoonheid en pragtige figuur.
15 Die manne van Latinus het Uspesena, die dogter van Asdrubal, gesien en haar by Latinus, hulle koning geprys.
16 Latinus het beveel dat sy na hom toe gebring moet word, en Latinus het Uspesena as ân vrou geneem, en hy het teruggekeer op sy weg na KittiĂ«.
17 Dit was na die dood van Asdrubal, seun van Angeas, dat Latinus na die oorlog teruggedraai het na sy land, dat al die inwoners van Afrika opgestaan het en Anibal, die seun van Angeas geneem het, die jonger broer van Asdrubal, en hom koning gemaak het oor die hele Aarde van Afrika in plek van sy broer.
18 En toe hy geheers het, het hy besluit om na Kittië te gaan en teen Kittië te veg om die saak van sy broer Asdrubal en die saak van die inwoners van Afrika, te wreek en hy het so gedoen.
19 Hy het baie skepe gebou, en hy het met sy hele leërmag daarin gekom en na Kittië gegaan.
20 Toe het Anibal geveg teen die kinders van Kittië, en die kinders van Kittië het gewond neergeval voor Anibal en sy leërmag, en Anibal het sy broer se saak gewreek.
21 Anibal het die oorlog met die kinders van KittiĂ« agtien jaar lank volgehou, en Anibal het in die Aarde van KittiĂ« gewoon en daar laer opgeslaan vir ân lang tyd.
22 Anibal het die kinders van KittiĂ« met ân sware slag getref, en hy het hulle groot manne en vorste doodgemaak, en van die res van die mense het hy omtrent tagtigduisend man doodgemaak.
23 Aan die einde van dae en jare, het Anibal teruggekeer na sy Aarde van Afrika, en hy het veilig regeer in die plek van sy broer Asdrubal.
Efraim veg teen Gad.
1Â IN daardie tyd, in die honderd-en-tagtigste jaar van die JisraEliete se afgaan na Egipte, het daar dapper manne uit Egipte getrek, dertigduisend te voet, van die kinders van JisraEl wat almal van die stam van JĂŽWsef was, van die kinders van Efraim, die seun van JĂŽWsef.
2 Want hulle het gesĂȘ die tyd is volbring wat JaHWeH aangewys het vir die kinders van JisraEl, in die tye van oudsher, toe hy met Abraham gespreek het.
3 Hierdie manne het hulleself omgord, en elke man het sy swaard aan sy sy gedra, en elke man het sy harnas gedra, en hulle het vertrou op hulle krag, en hulle het saam uit Egipte gegaan met ân magtige hand.
4 Maar hulle het geen voorrade vir die pad gebring nie, net silwer en goud, nie eens brood vir daardie dag het hulle in hulle hande gebring nie, want hulle het gedink om voorrade teen betaling by die Filistyne te kry, en indien nie, sou hulle dit met geweld vat.
5 Hierdie manne was baie magtige en dapper manne, een man kon ân duisend agtervolg en twee kon tienduisend op loop jaag, daarom het hulle vertrou op hulle krag en het saam gegaan net soos hulle was.     Â
6 Hulle het hulle rigting ingeslaan na die Aarde van Gad en hulle het afgegaan en die herders van Gad gevind waar hulle die beeste van die kinders van Gad voer.
7 En hulle het aan die herders gesĂȘ: Gee vir ons van die skape vir belasting, sodat ons kan eet, want ons is honger, want ons het vandag geen brood geĂ«et nie.
8 En die herders het gesĂȘ. Is dit ons skape of beeste dat ons hulle aan julle moet gee selfs teen betaling? Toe het die kinders van Efraim nader gegaan om dit met geweld te neem.
9 Die herders van Gad het oor hulle geskreeu sodat hulle krete op ân afstand gehoor is, sodat al die kinders van Gad uitgegaan het na hulle toe.
10 Toe die kinders van Gad die bose planne van die kinders van Efraim sien, het hulle teruggekeer en die manne van Gad bymekaargemaak, en elke man het sy harnas aangetrek, en hulle het na die kinders van Efraim gekom om stryd te voer.
11 Hulle het met hulle in die vallei van Gad geveg en die geveg was baie kwaai, en hulle het mekaar doodgemaak daardie dag.
12 Op die tweede dag het die kinders van Gad na al die stede van die Filistyne gestuur dat hulle moet kom help, en gesĂȘ:
13 Kom op na ons toe en kom help ons, dat ons die kinders van Efraim kan doodmaak, want hulle het uit Egipte gekom om ons beeste te vat, en om sonder rede teen ons te veg.
14 Toe was die siele van die kinders van Efraim uitgeput deur honger en dors, want hulle het geen brood geëet vir drie dae nie, en veertigduisend man het uitgegaan uit die stede van die Filistyne om bystand te gee aan die manne van Gad.
MoshĂš vertrek na Midian.
1Â EN MoshĂš, die seun van Amram was steeds koning in die Aarde van Kuwsh in daardie dae, en hy was voorspoedig in sy koninkryk, en hy het met regverdigheid, geregtigheid en met eerbaarheid oor die kinders van Kuwsh regeer.
2 Al die seuns van Kuwsh was lief vir MoshĂš al die dae wat hy oor hulle regeer het, en al die inwoners van die Aarde van Kuwsh het hom gevrees.
3 In die veertigste jaar van die regering van MoshĂš oor Kuwsh, het MoshĂš op die koninklike troon gesit en Adonia, die koningin, was voor hom, en al die edelmanne het om hom gesit.
4 En Adonia, die koningin, het aan die koning en owerstes gesĂȘ: Wat het julle die seuns van Kuwsh vir so ân lang tyd aangedoen?
5 Julle weet seker dat die veertig jaar wat hierdie man oor Kuwsh geheers het, het hy my nooit genader of die gode van die seuns van Kuwsh gedien nie. [NĂșmeri 12:1; Boekrol van die Opregte 72:37; 76:5]
6 Daarom dan, luister julle kinders van Kuwsh, en laat hierdie man nie meer oor julle heers nie omdat hy nie van ons vlees is nie.
7 Kyk, Menakrus, my seun, is groot, laat hom oor julle heers, want dit is beter vir julle om die seun van julle meester te dien as om ân vreemdeling te dien, ân slaaf van die koning van Egipte.
8 Al die mense en edelmanne van die kinders van Kuwsh het die woorde gehoor wat Adonia, die koningin, gespreek het in hulle ore.
9 En al die mense het tot die aand voorberei en in die oggend het hulle vroeg opgestaan en Menakrus, die seun van Kikianus, koning oor hulle gemaak.
10 En al die seuns van Kuwsh was bang om hulle hand teen MoshĂš uit te steek, want JaHWeH was met MoshĂš. En die kinders van Kuwsh het die eed onthou wat hulle aan MoshĂš gesweer het, daarom het hulle hom geen kwaad aangedoen nie.
11 Maar die kinders van Kuwsh het baie geskenke aan MoshĂš gegee, en het hom met groot eer van hulle af weggestuur.
12 Toe het MoshĂš vertrek uit die Aarde van Kuwsh en huiswaarts gekeer en het opgehou om oor Kuwsh te regeer. En MoshĂš was ses-en-sestig jaar oud toe hy die Aarde van Kuwsh verlaat het, want die saak was van JaHWeH, want die tyd wat Hy in die dae van die voortyd bepaal het om JisraEl uit te lei van onder die verdrukking van die seuns van Gam, het aangebreek.
13 Toe het MoshĂš na Midian gegaan, omdat hy bang was om na Egipte terug te keer as gevolg van Farao, en hy het gaan sit by ân put in Midian.
14 Die sewe dogters van ReuEl, die Midianiet, het uitgegaan om hulle vader se kudde te laat wei.
15 En hulle het by die put gekom en het water getrek om hulle vader se kleinvee te laat drink.
16 Toe het die veewagters van Midian gekom en hulle weggedryf en MoshĂš het opgestaan en het hulle gehelp en die kudde laat drink.
17 Hulle het tuisgekom by hulle vader, ReuEl, en hulle het hom vertel wat MoshĂš vir hulle gedoen het.
18 En hulle het gesĂȘ: ân Egiptiese man het ons uit die hand van die veewagters verlos, hy het water vir ons opgetrek en die vee laat drink.
19 ReuEl het aan sy dogters gesĂȘ: En waar is hy? Waarom het julle die man verlaat?
20 ReuEl het vir hom gestuur en hom laat haal en hom huistoe gebring en hy het brood saam met hom geëet.
21 MoshĂš het vir ReuEl vertel dat hy uit Egipte gevlug het en dat hy veertig jaar lank in Kuwsh regeer het en dat hulle daarna die regeringskap van hom weggeneem het en dat hulle hom in vrede weggestuur het met eer en met geskenke.
22 Toe ReuEl die woorde van MoshĂš hoor, het ReuEl vir homself gesĂȘ: Ek sal hierdie man in die gevangenis sit, waardeur ek die kinders van Kuwsh tevrede sal stel, want hy het van hulle gevlug.
23 Hulle het hom geneem en het hom in die gevangenis gesit. En MoshĂš was tien jaar lank in die gevangenis. En terwyl MoshĂš in gevangenis was, het SippĂłra, die dogter van ReuEl, hom jammer gekry en hom die hele tyd onderhou met brood en water.
24 En al die seuns van JisraEl was nog steeds in die Aarde van Egipte en het die Egiptenare in allerhande soorte harde werk gedien, en die hand van Egipte was steeds swaar op die kinders van JisraEl in daardie dae.
25 In daardie tyd het JaHWeH vir Farao, die koning van Egipte, getref en hom aangetas met ân plaag van melaatsheid, van sy voetsool af tot by sy kroontjie. Die plaag van melaatsheid van JaHWeH was op Farao, die koning van Egipte, weens die wrede behandeling van die kinders van JisraEl
26 Want JaHWeH het geluister na die gebede van Sy volk, die kinders van JisraEl en hulle geroep vanweë hulle slawerny het Hom bereik.
27 Maar steeds het Sy woede nie van hulle gewyk nie en die hand van Farao was steeds uitgestrek na die kinders van JisraEl. En Farao het sy nek verhard voor die Aangesig van JaHWeH en hy het sy juk oor die kinders van JisraEl vermeerder en hulle lewens verbitter met allerhande soorte harde werk.
28 En toe JaHWeH die plaag oor Farao, die koning van Egipte gebring het, het hy sy wyse manne en toordokters gevra om hom te genees.
29 Sy wyse manne en toordokters het toe aan hom gesĂȘ dat as die bloed van klein kindertjies op die wonde geplaas word, hy genees sal word.
30 En Farao het na hulle geluister en het sy dienaars na Gosen gestuur, na die seuns van JisraEl om hulle klein kindertjies te neem.
31 En Farao se dienaars het gegaan en die kleintjies van die kinders van JisraEl met geweld geneem van die boesems van hulle moeders en hulle daagliks na Farao gebring - ân kind elke dag. En die geneesheer het hulle doodgemaak en het hulle aangewend vir die plaag. So het hulle al die dae gedoen.
32 En die getal van die kinders wat Farao doodgemaak het was driehonderd-vyf-en-sewentig.
33 Maar JaHWeH het nie gehoor gegee aan die geneeshere van die koning van Egipte nie. En die plaag het baie vererger.
34 Farao was tien jaar lank aangetas deur daardie plaag, maar hy het sy hart meer verhard teen die kinders van JisraEl.
35 En aan die einde van tien jaar het JaHWeH voortgegaan om Farao aan te tas met vernietigende plae.
36 En JaHWeH het hom getref met ân ernstige groeisel en ân siekte van die maag en daardie plaag het verander in ân besoedelde sweer.
37 In daardie tyd het die twee dienaars van Farao teruggekeer van die Aarde van Gosen waar al die kinders van JisraEl was, en hulle het na die huis van Farao gegaan en aan hom gesĂȘ: Ons het gesien dat die kinders van JisraEl verslap het in hulle arbeid en nalatig is in hulle werk.
38 Toe Farao die woord van sy toordokters hoor, het sy woede erg teen die kinders van JisraEl ontvlam, want hy was baie gegrief weens sy liggaamlike pyn.
39 En hy het geantwoord en gesĂȘ: Noudat die kinders van JisraEl weet dat ek siek is, draai hulle om en bespot ons. Komaan, span my strydwa in, en ek sal self na Gosen gaan en die gespot sien van die kinders van JisraEl waarmee hulle my koggel. Toe het sy diensknegte sy strydwa ingespan.
40 En hulle het hom geneem en hom op ân perd laat ry, want hy was nie in staat om op sy eie strydwa te ry nie.
41 Hy het tien ruiters en tien manne te voet saam met hom geneem en het na die kinders van JisraEl in Gosen gegaan.
42 Toe hulle by die grens van Egipte kom, het die koning se perd deur ân noute wat opgebou was in die hol gedeelte van die wingerd, met heinings aan weerskante, gegaan. Die laagliggende gelykveld aan die anderkant.
43 Die perde het vinnig gehardloop in daardie plek en het teen mekaar gestamp en die ander perde het die koning se perd vasgedruk.
44 En die koning se perd het geval in die vlakte terwyl die koning daarop gery het en toe hy val, het die strydwa op die koning se gesig omgekeer en die perd het op die koning gelĂȘ. En die koning het uitgeroep, want sy vlees het baie pyn verduur.
45 Die vlees van die koning was van hom afgeskeur en sy bene was gebreek en hy kon nie ry nie, want hierdie saak was van JaHWeH aan hom, want JaHWeH het die geroep van Sy volk, die kinders van JisraEl, in hulle ellende gehoor.
46 Sy diensknegte het hom op die skouers gedra, klein entjie op ân slag, en hulle het hom teruggeneem na Egipte. En die ruiters wat saam met hom was, het ook teruggekom na Egipte.
47 Hulle het hom op sy bed geplaas en die koning het geweet dat sy einde gekom het om te sterf. En Aparaniet, die koningin, sy vrou, het gekom en het geween voor die koning en die koning het bitterlik saam met haar geween.
48 En al sy edelmanne en diensknegte het op daardie dag gekom en die koning in daardie lyding gesien. En hulle het bitterlik saam met hom geween.
49 Die prinse van die koning en al sy raadgewers het die koning aangeraai om iemand in sy plek te laat regeer in die land. Wie hy ook al sou uitkies uit sy seuns.
50 Die koning het drie seuns en twee dogters gehad wat Aparaniet, die koningin, sy vrou, vir hom gebaar het, behalwe die koning se kinders by sy byvroue.
51 En dit was hulle name: die eersgeborene Otri, die tweede, Adikam, en die derde, Morion, en hulle susters, die naam van die oudste, Batia, en van die ander, Akusi.
52 En Otri, die eersgeborene van die koning, was swaksinnig, halsoorkop en gejaag in woorde.
53 Maar Adikam was ân listige en wyse man en opgelei in al die wysheid van Egipte, maar onaantreklik, dik in vlees en baie kort van gestalte. Sy lengte was een voorarm [hy was ân dwerg].
54 En toe die koning vir Adikam, sy seun, verstandig en wys in alle sake sien, het die koning besluit dat hy koning in sy plek nĂĄ sy dood moet wees.
55 En hy het vir hom ân vrou geneem, Geduda, die dogter van Abilot, en hy was tien jaar oud, en sy het vir hom vier seuns gebaar.
56 Hy het daarna gegaan en drie vroue geneem en het agt seuns en drie dogters verwek.
57 Die ongesteldheid het die oorhand oor die koning begin kry en sy vlees het gestink soos die vlees van ân karkas wat in die somer in die veld gegooi word in die hitte van die son.
58 En toe die koning sien dat sy siekte in hom toeneem, het hy beveel dat sy seun, Adikam na hom gebring moes word en hulle het hom koning in sy plek oor die land gemaak.
59 En na drie jaar het die koning gesterf in skaamte, skande en walging, en sy diensknegte het hom gedra en het hom begrawe in die graf van die konings van Egipte, in Soan Mitsrajim.
60 Maar hulle het hom nie gebalsem soos die gebruik met konings was nie, want sy vlees was verrot en hulle kon nie naby kom om hom te balsem weens die stank nie en hulle het hom met haas begrawe.
61 Want hierdie ellende was van JaHWeH aan hom, want JaHWeH het hom met ellende vergeld vir die ellende wat hy in sy dae aan die kinders van JisraEl gedoen het.
62 En hy het gesterf met angs en met skaamte, en sy seun, Adikam, het in sy plek regeer.
Farao Adikam verdruk die JisraEliete. MoshĂš word na tien jaar bevry.
1Â ADIKAM was twintig jaar oud toe hy oor Egipte regeer het en hy het vier jaar geheers.
2 En in die tweehonderd-en-sesde jaar van JisraEl se afgaan na Egipte, het Adikam geheers oor Egipte, maar hy het nie so lank geheers as sy vaders in hulle tydperke geheers het nie.
3 Want Melol, sy vader, het vir vier-en-negentig jaar geheers in Egipte, maar hy was tien jaar siek en het gesterf, want hy was besoedel voor die Aangesig van JaHWeH.
4 En al die Egiptenare het Adikam by die naam Farao genoem volgens die naam van sy vaders soos hulle gebruik was om te doen in Egipte.
5 Al die wyse manne van Farao het Adikam toe Ahus genoem, want die woord kort, is Ahus in die Egiptiese taal.
6 Adikam was baie lelik en hy was ân voorarm en ân span hoog en hy het ân groot baard gehad wat tot by sy voetsole gereik het.
7 En Farao het op sy vader se troon gesit om oor Egipte te heers, en hy het die regering van Egipte met sy wysheid uitgevoer.
8 Terwyl hy geheers het, het hy sy vader en al die vorige konings in boosheid oortref. En hy het sy juk op die kinders van JisraEl swaarder gemaak.
9 Hy het saam met sy diensknegte na Gosen gegaan, na die kinders van JisraEl, en hy het die arbeid oor hulle vermeerder en hy het aan hulle gesĂȘ: Voltooi julle werk, elke dag se taak. En laat julle hande nie verslap van ons werk van vandag af aan soos julle gedoen het in die dae van my vader nie.
10 Hy het owerstes oor hulle aangestel vanuit die kinders van JisraEl en oor hierdie owerstes het hy taakmeesters uit sy eie diensknegte geplaas.
11 En hy het oor hulle ân maat van stene bepaal wat hulle elke dag moes maak. En hy het omgedraai en teruggegaan na Egipte.
12 In daardie tyd het die taakmeesters van Farao die owerstes van die kinders van JisraEl bevele gegee volgens die bevel van Farao en gesĂȘ:
13 So sĂȘ die Farao: doen elke dag julle werk en voltooi julle take en bly by die daaglikse hoeveelheid stene. Moet niks verminder nie.
14 En dit sal gebeur dat as julle tekort skiet met julle daaglikse stene, dan sal ons julle jong kinders in hulle plekke stel.
15 Die taakmeesters van Egipte het gedoen in daardie dae soos wat Farao hulle beveel het.
16 En wanneer daar ân tekort gevind is in die daaglikse kwota stene by die kinders van JisraEl, het die taakmeesters na die vroue van die kinders van JisraEl gegaan en klein kindertjies van die kinders van JisraEl geneem volgens die getal van stene wat tekort was. En hulle het hulle met geweld geneem van die skote van hul moeders en het hulle in die gebou geplaas in plek van die stene.
17 Terwyl hulle vaders en moeders oor hulle gehuil en geween het, het hulle die huilende stemme van hulle kindertjies in die mure van die gebou gehoor.
18 Die taakmeesters het oor JisraEl geheers sodat die JisraEliete hulle kinders in die geboue moes plaas. En ân man moes sy kind in die muur plaas en messelklei oor hom sit terwyl sy oĂ« oor hom geween het en die trane oor sy kind geloop het.
19 En die taakmeesters van Egipte het so aan die suigelinge van JisraEl vir baie dae gedoen en nie een het hulle jammer gekry, of het medelye met die suigelinge van die kinders van JisraEl gehad nie.
20 Die getal van die kinders wat doodgemaak is in die geboue was twee-honderd-en-sewentig. Sommige waarop hulle gebou het in die plek van stene wat te min gemaak is deur die vaders, en ander wat hulle dood uit die geboue uitgetrek het.
21 Die arbeid opgelĂȘ op die kinders van JisraEl in die dae van Adikam, het die swaar las oortref wat hulle verrig het in die dae van sy vader.
22 En die kinders van JisraEl het elke dag gesug as gevolg van hulle swaar werk en hulle het gesĂȘ: Kyk, wanneer Farao sterf, sal sy seun opstaan en ons taak verlig!
23 Maar hulle werk is toenemend vermeerder, meer as die vorige en die kinders van JisraEl het hieroor gesug en hulle geroep het opgestyg tot Elohim vanweë hulle werk.
24 Elohim het die stem van die kinders van JisraEl en hulle geroep in daardie dae gehoor. En Elohim het gedink aan Sy Verbond wat Hy met Abraham, Isak en Jakob gemaak het.
25 En Elohim het die las van die kinders van JisraEl, en hulle swaar werk gesien en Hy het besluit om hulle te verlos.
26 MoshĂš, die seun van Amram, was steeds opgesluit in die gevangenis in daardie dae in die huis van ReuEl die Midianiet, en SippĂłra, die dogter van ReuEl, het hom elke dag in die geheim onderhou met voedsel.
27 MoshĂš was opgesluit in die gevangenis in die huis van ReuEl vir tien jaar.
28 En aan die einde van tien jaar, wat die eerste jaar van die regering van Farao, [Adikam] in die plek van sy vader oor Egipte was,
29 het SippĂłra aan haar vader gesĂȘ: Niemand soek of vra na die HebreĂ«r man wat u vir tien jaar in die gevangenis gebind hou nie.
30 Daarom, as dit goed is in u oë, laat ons stuur en kyk of hy lewendig of dood is. Maar haar vader het nie geweet dat sy hom onderhou het nie.
31 En ReuEl, haar vader, het haar geantwoord en het aan haar gesĂȘ: Het daar al ooit so ân iets gebeur dat ân man vir tien jaar in ân gevangenis sonder kos opgesluit kan word en dan nog leef?
32 SippĂłra het haar vader geantwoord en gesĂȘ: Sekerlik het u gehoor dat die Elohim van die HebreĂ«rs groot en verskriklik is en te alle tye vir hulle wonders doen.
33 Dit was Hy wat vir Abraham van Ur* van die ChaldeĂ«rs verlos het en vir Isak van die swaard van sy vader en vir Jakob van die Boodskapper van JaHWeH wat met hom gestoei het by die drif van Jabbok. [*beteken ân vuur en verwys volgens die verhaal na die oond waarin Abraham geplaas is].
34 Ook met hierdie man het Hy baie dinge gedoen. Hy het hom verlos uit die rivier van Egipte en van die swaard van Farao en van die kinders van Kuwsh. So ook kan hy hom verlos van hongersnood en hom laat leef.
35 Die saak het goed gelyk in die oë van ReuEl, en hy het gehandel volgens die woord van sy dogter en het gestuur na die gevangenis om te bepaal wat van MoshÚ geword het.
36 En hy het gesien, en kyk, die man, MoshĂš, was lewendig in die gevangenis en het op sy voete gestaan en hy het tot die Elohey van sy voorvaders lofprysinge gebring en gebid.
37 ReuEl het beveel dat MoshÚ uit die gevangenis gebring moes word en hulle het hom geskeer en hy het sy gevangenisklere uitgetrek en met hom brood geëet.
38 Daarna het MoshĂš in die tuin van ReuEl, wat agter die huis was, gegaan en hy het daar gebid tot JaHWeH, sy Elohey, wat magtige wonders vir hom gedoen het.
39 En dit was terwyl hy gebid het dat hy regoor hom gekyk het, en kyk, ân Staf van saffier was in die grond gesteek, hy was geplant in die middel van die tuin.
40 Hy het na die Staf gegaan en gesien, en kyk, die Naam van JaHWeH, die Elohey van die leërskare was op hom gegraveer en geskrewe op die Staf. (Exodus 4:20)
41 Hy het dit gelees en sy hand uitgesteek en hom uitgetrek soos ân boom uit ân bos, en die Staf was in sy hand.
42 En dit was die Staf waarmee al die werke van ons Elohey uitgevoer is nadat Hy die Hemele en Aarde geskape het, al die werke van Sy Hand, seë, riviere, en al hulle visse.
43 En toe Elohim Adam uit die Tuin van Eden verdryf het, het Adam die Staf in sy hand geneem en gegaan en die grond gaan omploeg waaruit hy geneem is.
44 En die Staf is oorgedra tot by Noag en daarna aan Sem gegee en aan sy nageslag totdat hy in die hande van Abraham, die Hebreër, gekom het.
45 En toe Abraham alles wat hy gehad het aan sy seun, Isak, gegee het, het hy hom ook die Staf gegee.
46 Toe Jakob na Paddan-Aram gevlug het, het hy hom in sy hand geneem en toe hy teruggekeer het na sy vader, het hy hom nie laat bly nie.
47 Ook toe hy afgegaan het na Egipte het hy hom in sy hand geneem en het hom aan JÎWsef gegee, een erfdeel bo sy broers, want Jakob het hom met geweld van sy broer, Esau, geneem. (Genésis48:22)
48 En na die dood van JĂŽWsef het die edelmanne van Egipte in die huis van JĂŽWsef gekom en die Staf het in die hand van ReuEl, die Midianiet, gekom. En toe hy Egipte verlaat het, het hy hom in sy hand geneem en in sy tuin geplant.
49 En al die magtige manne van die Kiniete het probeer om hom uit te trek toe hulle gepoog het om SippĂłra, sy dogter te kry, maar hulle was onsuksesvol.
50 Daardie Staf het geplant gebly in ReuEl se tuin totdat hy wat op hom ân reg gehad het, gekom en hom geĂ«ien het.
51 Toe ReuEl die Staf in MoshĂš se hande sien, was hy verwonderd daaroor, en hy het hom sy dogter, SippĂłra, as ân vrou gegee.
MoshĂš en SippĂłra
1 EN op daardie tyd het BaÀl-Ganan, die seun van Agbor, die koning van Edom, gesterf, en is begrawe in sy huis in die Aarde van Edom.
2 En na sy dood het die kinders van Esau gestuur na die Aarde van Edom, en het daar ân man geneem wat in Edom was, en sy naam was Hadad, en hulle het hom koning oor hulle gemaak in die plek van BaĂ€l-Ganan, hulle koning.
3 Hadad het regeer oor die kinders van Edom vir agt-en-veertig jaar.
4 En terwyl hy regeer het, het hy besluit om teen die kinders van Moab te veg om hulle te onderwerp aan die mag van die kinders van Esau soos hulle tevore was, maar hy kon dit nie regkry nie, want die seuns van Moab het dit gehoor en hulle het opgestaan en hulle het hulle gehaas om ân koning oor hulle te kies onder hulle broers.
5 En hulle het daarby ân groot leĂ«rmag bymekaar gemaak en het gestuur na die seuns van Amon, hulle broers, om hulle te help om teen Hadad, die koning van Edom, te veg.
6 Hadad het berig gekry oor wat die kinders van Moab gedoen het en hy was baie bang vir hulle en het hom daarvan weerhou om teen hulle te veg.
7 In daardie dae het MoshĂš, die seun van Amram, in Midian vir SippĂłra, die dogter van ReuEl, die Midianiet, as ân vrou geneem.
8 En Sippora het gewandel in die weë van die dogters van Jakob. Sy het nie tekort geskiet aan die Geregtigheid van Sarah, Rebekka, Ragel en Lea nie.
9 En SippĂłra het swanger geword en het ân seun gebaar en hy het hom Gersom genoem, want hy het gesĂȘ: Ek was ân vreemdeling in ân vreemde land, maar hy het nie sy voorhuid besny nie, op die bevel van ReuEl, sy skoonvader.
10 Sy het weer swanger geword en het ân seun gebaar, maar sy het sy voorhuid besny en hom EliEzer genoem, want MoshĂš het gesĂȘ: Omdat die Elohey van my vaders my Hulp was en my verlos het van die swaard van Farao.
11 En Farao, die koning van Egipte, het die arbeid van die kinders van JisraEl baie vermeerder in daardie dae, en sy juk voortdurend swaarder gemaak op die kinders van JisraEl.
12 Hy het beveel dat ân bevel uitgevaardig word in Egipte wat lui: Gee geen strooi meer aan die mense om stene mee te maak nie. Laat hulle vir hulleself strooi haal waar hulle dit kan vind.
13 Ook die getal stene wat hulle moet maak, sal hulle elke dag lewer en verminder niks vir hulle nie, want hulle is lui in hulle werk.
14 En die kinders van JisraEl het dit gehoor en hulle het geweeklaag en gesug en hulle het uitgeroep na JaHWeH as gevolg van die bitterheid van hulle siele.
15 En JaHWeH het die geroep van die kinders van JisraEl gehoor en die verdrukking gesien waarmee die Egiptenare hulle verdruk het.
16 En JaHWeH was jaloers oor Sy volk en Sy erfdeel en het hulle stem gehoor en Hy het besluit om hulle uit die verdrukking van Egipte te neem en om die Aarde van KanaĂ€n aan hulle te gee as ân besitting.
MoshĂš keer terug na Egipte.
1Â IN daardie dae het MoshĂš die kudde van ReuEl die Midianiet, sy skoonvader, anderkant die wildernis van Sin laat wei en die Staf wat hy van sy skoonvader geneem het, was in sy hand.
2 Dit het een dag gebeur dat ân klomp boklammertjies afgedwaal het van die kudde en MoshĂš het hulle agtervolg en het by die Berg van Elohim gekom, by Horeb.
3 En toe hy by Horeb kom, het JaHWeH daar aan hom verskyn in die bos, en hy het die bos brandende met vuur gevind, maar die vuur het geen mag oor die bos gehad om dit te verteer nie.
4 MoshĂš was verstom oor hierdie gesig, want waarom is die bos nie verteer nie. En hy het nader gegaan om die groot verskynsel te sien, en JaHWeH het na MoshĂš geroep uit die vuur en hom beveel om na Egipte af te gaan, na Farao, die koning van Egipte, om die kinders van JisraEl uit sy diens te stuur.
5 En JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Gaan, keer terug na Egipte, want al daardie manne wat jou lewe gesoek het, is dood, en jy sal met Farao spreek om die kinders van JisraEl uit sy land te stuur.
6 JaHWeH het hom gewys om tekens en wonders te doen in Egipte voor die oë van Farao en die oë van sy onderdane, sodat hulle sal glo dat JaHWeH hom gestuur het.
7 MoshĂš het na alles geluister wat JaHWeH hom beveel het, en hy het teruggekeer na sy skoonvader en het hom die saak vertel. En ReuEl het aan hom gesĂȘ: Gaan in Vrede.
8 En MoshĂš het opgestaan om na Egipte te gaan en hy het sy vrou en seuns saam met hom geneem; en hy was by ân herberg op die pad en ân Boodskapper van JaHWeH het neergedaal en het ân geleentheid teen hom gesoek.
9 En hy wou hom doodmaak oor sy eersgebore seun, omdat hy hom nie besny het nie, en hy die Verbond wat JaHWeH met Abraham gemaak het, oortree het.
10 Want MoshĂš het geluister na die woorde van sy skoonvader wat hy aan hom gesĂȘ het om nie sy eersgebore seun te besny nie. Daarom het hy hom nie besny nie.
11 En SippĂłra het die Boodskapper van JaHWeH gesien wat ân geleentheid teen MoshĂš gesoek het en sy het geweet dit was as gevolg van Gersom, haar seun, wat nie besny is nie. (Exodus 4:23)
12 SippĂłra het haar gehaas en het van die skerp klippe geneem wat daar was en sy het haar seun besny en het haar man en haar seun uit die hand van die Boodskapper van JaHWeH verlos.
13 En AĂ€ron, die seun van Amram, die broer van MoshĂš, was in Egipte en hy het langs die rivier gewandel daardie dag.
14 JaHWeH het aan hom verskyn op daardie plek en Hy het aan hom gesĂȘ: Gaan nou na MoshĂš in die wildernis. En hy het gegaan en het hom ontmoet op die Berg van JaHWeH, en hy het hom gekus.
15 AĂ€ron het sy oĂ« opgeslaan en SippĂłra, die vrou van MoshĂš gesien en haar kinders en hy het aan MoshĂš gesĂȘ: Wat is hulle van jou?
16 En MoshĂš het aan hom gesĂȘ: Hulle is my vrou en seuns wat Elohim aan my gegee het in Midian. En die saak het AĂ€ron bedroef as gevolg van die vrou en haar kinders.
17 En AĂ€ron het aan MoshĂš gesĂȘ: Stuur terug die vrou en haar kinders dat hulle na haar vader se huis kan gaan. En MoshĂš het geluister na die woorde van AĂ€ron en het so gedoen.
18 SippĂłra het teruggekeer met haar kinders en hulle het na die huis van ReuEl gegaan en het daar gebly tot die tyd aangebreek het dat JaHWeH Sy volk besoek het en hulle uitgebring het uit Egipte uit die hand van Farao.
19 MoshĂš en AĂ€ron het in Egipte aangekom by die kolonie van die kinders van JisraEl en hulle het met hulle al die Woorde van JaHWeH gespreek. En die volk het hulle verbly met ân baie groot blydskap.
20 En MoshĂš en AĂ€ron het vroeg die volgende dag opgestaan en hulle het na die huis van Farao gegaan en hulle het in hulle hande die Staf van Elohim geneem.
21 Toe hulle by die koning se hek kom, was daar twee jong leeus daar wat vasgemaak was met ystervoorwerpe. En niemand het uitgegaan of ingekom voor hulle nie, behalwe hulle wat deur die koning beveel is om te kom. Dan het die toordokters gekom en met hulle towerspreuke die leeus laat terugval en hulle so na die koning gebring.
22 En MoshĂš het hom gehaas en het die Staf opgelig teen die leeus en hy het hulle bevry. En MoshĂš en AĂ€ron het in die koning se huis gekom.
23 Die leeus het ook saam met hulle gekom met blydskap en hulle het hulle gevolg en hulle verbly soos ân hond oor sy meester wanneer hy van die veld af kom.
24 En toe Farao dit sien, was hy verstom daaroor en hy was baie beangs oor die gebeure, want hulle voorkoms was soos die voorkoms van die kinders van Elohim.
25 En Farao het aan MoshĂš gesĂȘ: Wat verlang jy? En hulle het hom geantwoord en gesĂȘ: JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs het ons na u gestuur om te sĂȘ: Laat My volk trek dat hulle My kan dien.
26 En toe Farao hulle woorde hoor, was hy baie beangs voor hulle en hy het aan hulle gesĂȘ: Gaan vandag en kom mĂŽre terug na my. En hulle het gedoen volgens die woord van die koning.
27 En toe hulle weg is, het Farao gestuur en vir BĂleam die toordokter, en Jannes en Jambres, sy seuns, laat haal en al die toordokters en besweerders [voodoo-iste] en raadgewers wat aan die koning behoort het, en hulle het almal gekom en voor die koning gaan sit.
28 En die koning het aan hulle al die woorde vertel wat MoshĂš en sy broer, AĂ€ron, met hom gespreek het, en die toordokters het aan die koning gesĂȘ: Maar hoe het die manne tot by u gekom, want die leeus was vasgemaak by die hek?
29 En die koning het gesĂȘ: Deurdat hulle hul Staf opgehef het teen die leeus en hulle losgemaak het, en hulle het na my gekom en die leeus was ook baie bly oor hulle soos ân hond bly is om sy meester te ontmoet.
30 En BĂleam, die seun van Beor, die toordokter, het die koning geantwoord en gesĂȘ: Hulle is niks anders as toordokters soos ons self nie.
31 Daarom dan, stuur vir hulle ân boodskap en laat hulle kom en ons sal hulle beproef. En die koning het so gedoen.
32 En in die oggend het Farao vir MoshĂš en AĂ€ron ân boodskap gestuur om voor die koning te verskyn en hulle het die Staf van Elohim geneem en na die koning gegaan en met hom gespreek en gesĂȘ:
33 So sĂȘ JaHWeH, die Elohey van die HebreĂ«rs: Laat My volk trek dat hulle My kan dien.
34 En die koning het aan hulle gesĂȘ: Maar wie gaan julle glo dat julle die boodskappers van Elohim is en dat julle op Sy bevel na my kom?
35 Gee dus ân wonder of teken in die saak en dan sal die woorde wat julle gespreek het, geglo word.
36 AĂ€ron het hom gehaas en die Staf uit sy hand voor Farao en voor sy diensknegte gegooi en die Staf het in ân slang verander.
37 En die toordokters het dit gesien en hulle het elke man sy staf op die grond gegooi en hulle het slange geword.
38 En die slang van AĂ€ron se Staf het sy kop opgetel en sy bek oopgemaak om die stawwe van die toordokters in te sluk.
39 En BĂleam, die toordokter, het geantwoord en gesĂȘ: Hierdie saak is sedert die dae van die voortyd dat ân slang sy maat sal insluk en dat lewende wesens mekaar sal verslind.
40 Daarom dan, herstel hom na ân Staf soos hy eers was en ons sal ook ons stawwe herstel soos hulle eers was en as jou Staf ons stawwe insluk, dan sal ons weet dat die Gees van Elohim in jou is en indien nie, is jy ân toordokter net soos ons.
41 AĂ€ron het hom gehaas en sy hand uitgestrek en die slang aan sy stert gevang en hy het ân Staf in sy hand geword en die toordokters het dieselfde met hulle stawwe gedoen. En hulle het elkeen sy slang aan die stert beetgekry en dit het stawwe geword soos dit eers was.
42 En toe hulle herstel is tot stawwe, het die Staf van AĂ€ron hulle stawwe ingesluk.
43 En toe die koning dit sien, het hy beveel dat die verslagboek wat verhaal oor die konings van Egipte, gebring moes word. En hulle het die verslagboek gebring, die kronieke van die konings van Egipte waarin al die gode van Egipte beskryf word, want hulle het gedink om in haar die Naam van JaHWeHÂ (Exodus 3:14,15)Â te vind, maar hulle het Hom nie gekry nie.
44 Farao het aan MoshĂš en AĂ€ron gesĂȘ: Kyk, ek het die Naam van julle Elohey nie opgeskryf in hierdie boekrol gekry nie en Sy Naam ken ek nie. (Exodus 5:2)
45 En die raadgewers en die wyse manne het Farao geantwoord: Ons het gehoor die Elohey van die HebreĂ«rs is ân Seun van die wyse manne, ân Seun van die konings uit die voortyd. [JeshaJaH 19:11]
46 En Farao het hom na MoshĂš en AĂ€ron gedraai en aan hulle gesĂȘ: Ek ken nie vir JaHWeH wat julle volk verkondig nie, en ek sal Sy volk ook nie laat trek nie. (Exodus 5:2)
47 En hulle het geantwoord en aan die koning gesĂȘ: JaHWeH, die El van die Elohim is Sy Naam en Hy het Sy Naam oor ons uitgeroep sedert die dae van ons voorouers en Hy het ons gestuur en gesĂȘ: Gaan na Farao en sĂȘ aan hom: Laat My volk trek dat hulle My kan dien.
48 Daarom dan, laat ons trek sodat ons drie dagreise in die wildernis kan intrek en daar aan Hom kan slag, want sedert die dae van die afgaan na Egipte, het Hy uit ons hande nie brandoffers, spysoffers of offerande ontvang nie. En as u ons nie wil stuur nie, sal Sy Woede teen u ontvlam en Hy sal Egipte verslaan of met die plaag Ăłf met die swaard.
49 En Farao het aan hulle gesĂȘ: Vertel my nou van Sy Krag en Sy Mag. En hulle het aan hom gesĂȘ: Hy het die Hemele en die Aarde geskape, die seĂ« en al hulle visse, Hy het die lig geformeer en die duisternis geskep, reĂ«n op die Aarde gegee en het haar benat. Hy het die plante en die gras laat uitspruit. Hy het adamiet en dier geskape en die diere van die bos, die voĂ«ls van die lug en die visse van die see en deur Sy Mond leef en sterf hulle.
50 Sekerlik het Hy u in u moeder se baarmoeder geskep en het in u die asem van die lewe geblaas en het u grootgemaak en u op die koninklike troon van Egipte geplaas en Hy sal u asem en siel van u wegneem en u na die Aarde laat terugkeer waaruit u geneem is.
51 En die woede van die koning het ontvlam deur hulle woorde en hy het aan hulle gesĂȘ: Wie onder al die gode van die nasies kan dit doen? My stroom is my eie en ek het dit vir myself gemaak. [JesĂ©giEl 29:3, 9]
52 En hy het hulle van hom af weggedryf en hy het beveel dat die arbeid op JisraEl erger moet wees as wat dit gister en vroeër was.
53 MoshĂš en AĂ€ron het uit die koning se teenwoordigheid gegaan en hulle het die kinders van JisraEl in ân ellendige toestand gesien, want die taakmeesters het hulle werk baie swaar gemaak.
54 MoshĂš het na JaHWeH teruggekeer en gesĂȘ: Waarom het U U volk sleg behandel? Want sedert ek met Farao gaan praat het waarvoor U my gestuur het, het hy die kinders van JisraEl baie sleg misbruik.
55 En JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Kyk, jy sal sien hoe deur ân Uitgestrekte Hand en swaar plae, Farao die kinders van JisraEl uit sy land sal stuur.
56 MoshĂš en AĂ€ron het tussen hulle broers, die kinders van JisraEl, gewoon.
57 En wat die kinders van JisraEl betref, het die Egiptenare hulle lewens verbitter met die swaar werk wat hulle op hulle gelaai het.
Die tien plae.
1Â AAN die einde van twee jaar het JaHWeH weer vir MoshĂš na Farao gestuur om die kinders van JisraEl te laat trek en om hulle uit die Aarde van Egipte weg te stuur.
2 MoshÚ het gegaan en by die huis van Farao gekom en hy het tot hom die woorde van JaHWeH wat hom gestuur het, gespreek, maar Farao wou nie luister na die Stem van JaHWeH nie en Elohim het Sy Mag in Egipte oor Farao en sy onderdane verhef en Elohim het Farao en sy volk getref met groot en ernstige plae. [Deuteronómium 6:22]
3 En JaHWeH het deur die hand van AĂ€ron al die waters van Egipte in bloed verander met al hulle strome en riviere.
4 En wanneer ân Egiptenaar gekom het om te drink en water geskep het, het hy in sy kruik gekyk, en kyk, al die water het in bloed verander! En wanneer hy gekom het om uit sy beker te drink, het die water in die beker in bloed verander.
5 Wanneer ân vrou haar deeg geknie het en haar voedsel gekook het, het die voorkoms daarvan na diĂ© van bloed verander.
6 JaHWeH het weer ân plaag gestuur en het veroorsaak dat al die waters paddas voortbring, en die paddas het in die huise van al die Egiptenare gekom.
7 En wanneer die Egiptenare gedrink het, is hulle buike gevul met paddas en die paddas het in hul buike gedans soos hulle dans wanneer hulle in die rivier is.
8 En al hulle drinkwater en kookwater het verander in paddas en ook wanneer hulle in hulle beddens gelĂȘ het, het hulle sweet, paddas laat uitbroei.
9 Nieteenstaande dit alles het JaHWeH se Woede nie van hulle gewyk nie en Sy Hand was uitgestrek teen al die Egiptenare om hulle te tref met elke swaar plaag.
10 En Hy het gestuur en hulle stof getref met luise, en die luise in Egipte het twee voorarm dik op die grond gekom.
11 Die luise was ook in baie groot hoeveelhede in die vlees van die adamiet en dier, op al die inwoners van Egipte, ook op die koning en koningin het JaHWeH die luise gestuur. En dit het Egipte baie smart aangedoen as gevolg van die luise.
12 Desnieteenstaande het die Woede van JaHWeH nie gewyk nie en Sy Hand was steeds uitgestrek teen Egipte.
13 En JaHWeH het allerhande soorte wilde wesens van die veld, Egipte ingestuur en hulle het gekom en die hele Egipte vernietig, adamiet en dier en bome en alle dinge wat in Egipte was.
14 En JaHWeH het giftige slange, skerpioene, muise, muishonde en brulpaddas tesame met ander wat in die stof kruip, gestuur.
15 Vlieë, perdebye, vlooie, kewers en muggies, elke swerm volgens sy soort.
16 En alle reptiele en vlieënde wesens volgens hulle soorte het na Egipte gekom en het die Egiptenare baie smart aangedoen.[besoedelde wesens]
17 Die vlooie en vlieë het in die oë en ore van die Egiptenare gekom.
18 En die perdebye het op hulle neergekom en het hulle verdrywe en hulle het daarvoor gevlug na hulle binnevertrekke toe, maar dit het hulle gevolg.
19 Wanneer die Egiptenare weggekruip het as gevolg van die swerms, het hulle hul deure agter hulle toegesluit, en Elohim het die Sulanut [ân soort gees van besoedeling] wat in die see was, beveel om op te kom en Egipte binne te gaan.
20 En sy het lang arms gehad, tien voorarm lank, soos die voorarm van ân man.
21 En sy het op die dakke gegaan en sy het die dakbalke en die bedekking ontbloot en hulle gesny, en haar arm in die huis in gesteek, die slot en grendel verwyder en die huise van Egipte geopen.
22 Daarna het die swerms in die huise van die Egiptenare gekom en die swerms het die Egiptenare verwoes en dit het hulle baie smart aangedoen.
23 Desnieteenstaande het die Woede van JaHWeH nie gewyk van die Egiptenare nie en Sy Hand was nog uitgestrek teen hulle.
24 En Elohim het die pes gestuur en die pes het Egipte deurtrek in die perde en esels en in die kamele, in beeskuddes en skape en in die adamiet.
25 Toe die Egiptenare vroeg in die oggend opgestaan het om hulle vee te neem om te wei, het hulle al hulle vee dood aangetref.
26 Daar het een uit tien oorgebly van die Egiptenare se vee, en van die vee van JisraEl in Gosen is daar nie een dood nie.
27 En Elohim het ân vurige ontsteking in die vlees van die Egiptenare gestuur wat hulle velle laat oopbars het, en dit het ân kwaai gejeuk in al die Egiptenare veroorsaak van hulle voetsole af tot die krone van hul hoofde.
28 En baie pitswere was in hulle vlees en hulle vlees het weggekwyn totdat dit vrot en stink geword het.
29 Desnieteenstaande het die Woede van JaHWeH nie gewyk nie en Sy Hand was steeds uitgestrek oor die hele Egipte.
30 En JaHWeH het baie kwaai hael gestuur wat hulle wingerde geslaan het en hulle vrugtebome gebreek het en dit verdroog het sodat dit op hulle geval het.
31 En ook elke groen plant het verdroog en tot niet gegaan, want ân vermengde* vuur het saam met die hael gekom en daarom het die hael en vuur alles verteer. [* ân mengsel van hael en vuur]
32 Ook is adamiet en dier wat buite was, verdelg deur die vlamme van die vuur en deur die hael en al die jong leeus* is verdelg. [* hier word na dorpe verwys]
33 En JaHWeH het gestuur en tallose sprinkane in Egipte gebring, die Gasel, Salom, Gargol en Gagole [afknyper, treksprinkaan, voetganger, kaalvreter] sprinkane elkeen volgens sy soort wat alles wat die hael oorgeslaan het, opgevreet het. [JÎWEl 1:4 en 2:25]
34 Toe het die Egiptenare hulle verheug oor die sprinkane alhoewel hulle die opbrengs van die land opgevreet het, en hulle het dit in oorvloed gevang en dit gesout as voedsel.
35 En JaHWeH het ân magtige wind van die see gestuur wat al die sprinkane weggedryf het, selfs daardie wat gesout was, en hulle in die Riet See [Skelf See] gedryf. Nie een sprinkaan het oorgebly binne die grense van Egipte nie.
36 En JaHWeH het duisternis oor Egipte gestuur sodat die hele Aarde van Egipte en Patros vir drie dae duister geword het, sodat ân man nie sy hand kon sien as hy haar na sy mond gelig het nie.
37 In daardie tyd het baie van die volk van JisraEl gesterf wat wederstrewig was teen JaHWeH en nie wou luister na MoshĂš en AĂ€ron nie, en nie in hulle geglo het dat Elohim hulle gestuur het nie.
38 En wie gesĂȘ het: Ons sal nie uit Egipte trek nie, omdat ons sal omkom van honger in ân verlate woestyn, en nie wou luister na die stem van MoshĂš nie.
39 JaHWeH het hulle getref met die drie dae duisternis. Die JisraEliete het hulle in daardie dae begrawe sonder dat die Egiptenare van hulle geweet het of hulle daaroor verheug het.
40 En die duisternis was baie groot vir drie dae in Egipte, en enige persoon wat gestaan het toe die duisternis gekom het, het op sy plek bly staan, en hy wat sittende was, het bly sit, en hy wat gelĂȘ het, het bly lĂȘ in dieselfde posisie, en hy wat geloop het, het bly sit op daardie selfde plek. En dit het met al die Egiptenare gebeur totdat die duisternis verbygegaan het.
41 Die dae van duisternis het verbygegaan en JaHWeH het MoshĂš en AĂ€ron na die kinders van JisraEl gestuur en gesĂȘ: Vier julle Fees en berei julle Pasga, want kyk, Ek kom in die middel van die nag tussen al die Egiptenare, en Ek sal al hulle eersgeborenes verdelg, van die eersgeborene van ân man tot die eersgeborene van ân wilde wese, en wanneer Ek julle Pasga sien, sal Ek verby julle gaan.
42 Die kinders van JisraEl het alles gedoen wat JaHWeH vir MoshĂš en AĂ€ron beveel het, so het hulle in daardie nag gedoen.
43 En dit het gebeur dat in die middel van die nag JaHWeH uitgetrek het midde-in Egipte, en al die eersgeborenes van die Egiptenare verdelg het, van die eersgeborene van die adamiet tot die eersgeborene van die dier.
44 En Farao het opgestaan in die nag, hy en al sy diensknegte en al die Egiptenare, en daar was ân groot uitroep in Egipte daardie nag, want daar was nie ân huis waarin daar nie ân lyk was nie.
45 Ook die gelykenisse van die eersgeborenes in Egipte, wat uitgekerf was in die mure van hulle huise, is vernietig en het op die grond geval.
46 Selfs die beendere van hulle eersgeborenes wat tevore gesterf het en wat hulle in hulle huise begrawe het, is deur die honde van Egipte opgegrawe in daardie nag en voor die Egiptenare gesleep en voor hulle gegooi.
47 En al die Egiptenare het hierdie bose ding gesien wat skielik oor hulle gekom het, en al die Egiptenare het met ân harde stem uitgeroep.
48 En al die families van Egipte het daardie nag geween, elke man vir sy seun en elke man vir sy dogter, wat eersgeborenes was, en die rumoer in Egipte is daardie nag op ân afstand gehoor.
49 En Batia, die dogter van Farao [vorige Farao], het daardie nag met die koning uitgegaan om na MoshĂš en AĂ€ron in hulle huise te soek en hulle het hulle in hul huise gevind, besig om te eet en te drink en te verbly saam met die hele JisraEl.
50 En Batia het aan MoshĂš gesĂȘ: Is dit die beloning vir al die goed wat ek aan jou gedoen het, wat jou grootgemaak het en jou gehuisves het en jy het hierdie boosheid oor my en my vader se huis gebring?
51 En MoshĂš het aan haar gesĂȘ: Waarlik, tien plae het JaHWeH gebring oor Egipte. Het enige ellende jou getref van enige van hulle? Het een van hulle jou geraak? En sy het gesĂȘ: Nee.
52 En MoshĂš het aan haar gesĂȘ: Alhoewel jy die eersgeborene van jou moeder is, sal jy nie sterf nie en geen ellende sal jou te midde van Egipte tref nie.
53 En sy het gesĂȘ: Tot watter voordeel is dit vir my wanneer ek die koning, my broer, en sy hele huishouding en sy onderdane in hierdie ellende sien, wie se eersgeborenes doodgaan saam met al die eersgeborenes van Egipte?
54 MoshĂš het aan haar gesĂȘ: Waarlik, jou broer en sy huishouding en onderdane, die families van Egipte, wou nie luister na die woorde van JaHWeH nie, daarom het hierdie ellende oor hulle gekom.
55 Farao, die koning van Egipte, het MoshĂš en AĂ€ron en sommige van die kinders van JisraEl wat saam met hulle in daardie plek was, genader en hy het hulle gesmeek en gesĂȘ:
56 Staan op en neem julle broer, al die kinders van JisraEl wat in die land is, met hulle skape en osse en alles wat aan hulle behoort, laat hulle niks agterlaat nie, maar bid net vir my tot JaHWeH, julle Elohey.
57 MoshĂš het aan Farao gesĂȘ: Kyk, al is u u moeder se eersgeborene, vrees nie, want u sal nie sterf nie, want JaHWeH het beveel dat u sal leef sodat Hy U Sy groot Mag kan wys en Sy sterk, Uitgestrekte Arm. [Adikam was nie die oudste van Farao se seuns nie, maar omdat Otri swaksinnig was, het Adikam die eersgeboortereg opgeĂ«is.]
58 Farao het beveel dat die kinders van JisraEl weggestuur moes word. En al die Egiptenare het hulleself versterk om hulle te stuur, want hulle het gesĂȘ: Ons sterf almal.
59 En al die Egiptenare het die JisraEliete uitgestuur met groot rykdom, skape en osse en kosbare voorwerpe volgens die eed van JaHWeH tussen Hom en ons vader Abraham.
60 Die kinders van JisraEl het hulle vertrek in die nag vertraag, en toe die Egiptenare na hulle toe kom om hulle uit te bring, het hulle aan hulle gesĂȘ: Is ons diewe dat ons moet uittrek in die nag?
61 En die kinders van JisraEl het van die Egiptenare gevra, silwerkanne en kanne van goud en kledingstukke, en die kinders van JisraEl het die Egiptenare gestroop.
62 MoshĂš het hom gehaas en opgestaan en na die rivier van Egipte gegaan en die kis van JĂŽWsef vandaar af opgebring om dit saam met hom te neem.
63 Die kinders van JisraEl het ook elke man sy vader se kis opgeneem saam met hom en elke man die kis van sy stam.
Die uittog.
1 DIE kinders van JisraEl het getrek van RaÀmses na Sukkot, omtrent seshonderdduisend man te voet, buiten die kinders en hulle vroue.
2 Ook het daar ân gemengde menigte* saam met hulle getrek en troppe en kuddes en selfs baie beeste. [* Van gemengde bloed]
3 En die verblyf van die kinders van JisraEl wat in slawearbeid gewoon het in die Aarde van Egipte, was tweehonderd-en-tien jaar.
4 Aan die einde van tweehonderd-en-tien jaar het JaHWeH die kinders van JisraEl uit Egipte gelei met ân sterk Hand.
5 Die kinders van JisraEl het getrek van Egipte en van Gosen en van RaÀmses en het laer opgeslaan by Sukkot op die vyftiende dag van die eerste maand.
6 Die Egiptenare het al hulle eersgeborenes begrawe wat JaHWeH gedood het en al die Egiptenare het hulle dooies vir drie dae begrawe.
7 Die kinders van JisraEl het getrek van Sukkot af en het by Etam laer opgeslaan aan die rand van die wildernis.
8 En op die derde dag nadat die Egiptenare hulle eersgeborenes begrawe het, het baie manne opgestaan uit Egipte en agter JisraEl aangegaan om hulle na Egipte te laat terugkeer, want hulle het berou gehad dat hulle die JisraEliete weggestuur het uit hulle slawerny.
9 En een man het aan sy naaste gesĂȘ: Sekerlik het MoshĂš en AĂ€ron met Farao gespreek en gesĂȘ: Ons sal drie dagreise ver die wildernis in gaan om aan JaHWeH, ons Elohey te slag.
10 Daarom dan, laat ons vroeg opstaan in die oggend en hulle dwing om terug te keer. En dit sal wees dat as hulle saam met ons na Egipte terugkeer, na hulle meesters, dan sal ons weet dat daar geloof in hulle is, maar as hulle nie wil terugkeer nie, dan sal ons met hulle veg en hulle dwing om terug te kom met groot krag en ân sterk hand.
11 Al die edelmanne van Farao het vroeg in die oggend opgestaan en saam met hulle omtrent seshonderd-duisend man, en hulle het uit Egipte getrek op daardie dag en hulle het by die plek gekom waar die kinders van JisraEl was.
12 En al die Egiptenare het gesien en kyk, MoshĂš en AĂ€ron en al die kinders van JisraEl het gesit by Pi-HĂĄgirot, besig om te eet en te drink en die Fees van JaHWeH te vier.
13 En al die Egiptenare het aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Waarlik, julle het gesĂȘ, ons sal drie dagreise ver in die wildernis ingaan en aan ons Elohey slag en terugkeer.
14 Daarom dan, hierdie dag maak dit vyf dae vandat julle vertrek het, waarom keer julle nie terug na julle meesters nie?
15 En MoshĂš en AĂ€ron het hulle geantwoord en gesĂȘ: Omdat JaHWeH, ons Elohey, tot ons gespreek en gesĂȘ het: Julle sal nie weer na Egipte terugkeer nie, maar ons neem onsself na ân land wat oorloop van melk en heuning soos JaHWeH, ons Elohey, tot ons voorouers gesweer het om aan ons te gee.
16 Toe die edelmanne van Egipte sien dat die kinders van JisraEl nie na hulle luister om na Egipte terug te keer nie, het hulle hul omgord om teen JisraEl te veg.
17 En JaHWeH het die harte van die kinders van JisraEl sterk gemaak oor die Egiptenare en hulle het hulle ân kwaai slag toegedien en die geveg was swaar teen die Egiptenare en al die Egiptenare het gevlug voor die kinders van JisraEl, want baie van hulle het omgekom deur die hand van JisraEl.
18 Die edelmanne van Farao het na Egipte gegaan en Farao meegedeel en gesĂȘ: Die kinders van JisraEl het gevlug en wil nie weer na Egipte terugkeer nie en so het MoshĂš en AĂ€ron met ons gepraat.
19 En Farao het dit aangehoor en sy hart en die harte van al sy onderdane het teen JisraEl gedraai en hulle het berou gehad dat hulle JisraEl weggestuur het. En al die Egiptenare het Farao aangeraai om die kinders van JisraEl te agtervolg om hulle te dwing om terug te keer na hulle las.
20 Elke man het vir sy broer gesĂȘ: Wat is dit wat ons gedoen het, dat ons JisraEl uit ons slawerny gestuur het?
21 En JaHWeH het die harte versterk van al die Egiptenare om die JisraEliete te agtervolg, want JaHWeH wou die Egiptenare in die Riet see [Skelf See] werp.
22 Farao het opgestaan en sy strydwa ingespan en hy het al die Egiptenare beveel om te vergader, nie een man is uitgelaat nie, behalwe die kinders van die vroue.
23 Al die Egiptenare het uitgetrek saam met Farao om die kinders van JisraEl te agtervolg, en die leërmag van Egipte was baie groot en magtig, omtrent tien-honderdduisend man.
24 Hierdie hele leër het gegaan en die kinders van JisraEl agtervolg om hulle terug te bring na Egipte. En hulle het hulle bereik waar hulle langs die Riet see [Skelf See] laer opgeslaan het.
25 Die kinders van JisraEl het hulle oë opgeslaan en het al die Egiptenare gesien wat hulle agtervolg het. En die kinders van JisraEl was baie benoud, en die kinders van JisraEl het JaHWeH aangeroep.
26 Omrede van die Egiptenare is die kinders van JisraEl in vier groepe verdeel, en hulle was ook verdeel in hulle gedagtes, want hulle was bang vir die Egiptenare. En MoshĂš het met elkeen van hulle gespreek.
27 Die eerste groep was die kinders van Ruben, Simeon en Issaskar en hulle het besluit om hulleself in die see te werp, want hulle was baie bang vir die Egiptenare.
28 En MoshĂš het aan hulle gesĂȘ: Wees nie bevrees nie, staan vas en aanskou die Verlossing van JaHWeH wat Hy op hierdie dag vir julle sal bewerk.
29 Die tweede groep was van die kinders van SĂ©bulon, Benjamin en NĂĄftali en hulle het besluit om terug te gaan na Egipte saam met die Egiptenare.
30 En MoshĂš het aan hulle gesĂȘ: Wees nie bevrees nie, want soos julle die Egiptenare vandag sien, sal julle hulle nooit weer sien nie.
31 Die derde groep was van die kinders van JeHûWdah en JÎWsef, en hulle het besluit om die Egiptenare te gaan ontmoet en teen hulle te veg.
32 En MoshĂš het aan hulle gesĂȘ: Staan op julle plekke, want JaHWeH sal vir julle veg, en julle sal stil wees.
33 En die vierde groep was van die kinders van Levi, Gad en Aser, en hulle het besluit om midde-in die Egiptenare in te gaan en hulle te verwar, en MoshĂš het aan hulle gesĂȘ: Bly op julle plekke en moenie vrees nie, roep net na JaHWeH dat Hy julle uit hulle hande kan verlos.
34 Daarna het MoshĂš opgestaan tussen die volk en hy het tot JaHWeH gebid en gesĂȘ:
35 O JaHWeH, Meester van die hele Aarde, red nou U volk wat U uit Egipte uitgelei het, en laat die Egiptenare nie spog dat krag en mag aan hulle behoort nie.
36 Toe het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Waarom roep jy na My? SĂȘ aan die kinders van JisraEl dat hulle moet voortgaan en steek jy jou Staf uit oor die see en kloof hom, en die kinders van JisraEl sal deur hom gaan.
37 En MoshĂš het so gedoen. En hy het sy Staf oor die see gelig en hom gekloof.
38 En die waters van die see is verdeel in twaalf dele, en die kinders van JisraEl het te voet deurgetrek met skoene, soos ân man sal wandel op ân voorbereide pad.
39 JaHWeH het Sy wonders aan die kinders van JisraEl geopenbaar deur die hand van MoshĂš en AĂ€ron in Egipte en in die see.
40 Toe die kinders van JisraEl die see binnegaan, het die Egiptenare agter hulle aangekom en die waters van die see het oor hulle gekom en hulle het almal in die water gesink en nie een man het oorgebly nie, behalwe Farao, wat JaHWeH gedank het en in Hom geglo het. Daarom het JaHWeH hom nie laat vernietig daardie tyd saam met die Egiptenare nie.
41 En JaHWeH het ân Boodskapper beveel om hom tussen die Egiptenare uit te haal wat hom in die Aarde van NinevĂ© gegooi het en hy het daaroor geheers vir ân lang tyd.
42 Op daardie dag het JaHWeH JisraEl gered uit die hand van Egipte, en al die kinders van JisraEl het gesien hoe die Egiptenare vergaan, en hulle het die groot Hand van JaHWeH aanskou, wat Hy in Egipte en in die see gedoen het.
43 Toe het MoshĂš en die kinders van JisraEl hierdie lied tot JaHWeH gesing op die dag dat JaHWeH bewerk het dat die Egiptenare voor hulle geval het.
44 En die hele JisraEl het saam gesing en gesĂȘ: Ek wil sing tot JaHWeH, want Hy is hoog verhewe. Die perd en sy ruiter het Hy in die see gewerp. Kyk, dit is geskrywe in die Boekrol van die Wet van Elohim.
45 Daarna het die kinders van JisraEl voortgegaan op hulle reis en laer opgeslaan by Mara. En JaHWeH het aan die kinders van JisraEl Verordeninge en Insettinge by die plek gegee. En JaHWeH het die kinders van JisraEl beveel om in Sy Weë te wandel en om Hom te dien.
46 Hulle het gereis van Mara af en het by Elim gekom, en in Elim was daar twaalf fonteine en sewentig dadelbome en die kinders het by die waters laer opgeslaan.
47 En hulle het van Elim af weggetrek en het by die wildernis, Sin, gekom op die vyftiende dag van die tweede maand na hulle uittog uit Egipte uit.
48 In daardie tyd het JaHWeH die manna aan die kinders van JisraEl gegee om te eet, en JaHWeH het gemaak dat voedsel uit die Hemele reën vir die kinders van JisraEl, dag na dag.
49 Die kinders van JisraEl het die manna vir veertig jaar geëet, al die dae wat hulle in die wildernis was, totdat hulle by die Aarde van KanaÀn gekom het om haar in besit te neem.
50 Hulle het weggetrek van die wildernis, Sin, en het laer opgeslaan by Alus.
51 En hulle het weggetrek van Alus en in RĂĄfidim laer opgeslaan.
52 Toe die kinders van JisraEl in RĂĄfidim was, het Amalek, die seun van EliFaz, die seun van Esau, die broer van Sefo, gekom om teen JisraEl te veg.
53 Hy het saam met hom agthonderd-en-eenduisend man gebring, toordokters en besweerders [voodoo-iste], en hy het gereed gemaak vir oorlog teen JisraEl in RĂĄfidim.
54 En hulle het ân groot en wrede geveg teen JisraEl aangevoer en JaHWeH het Amalek en sy volk in die hand van MoshĂš en die kinders van JisraEl oorgegee, en in die hand van JeHĂŽWshua, die seun van Nun, die Efratiet, die dienaar van MoshĂš.
55 Die kinders van JisraEl het Amalek en sy volk verslaan met die skerpte van die swaard, maar die geveg was baie swaar teen JisraEl.
56 En JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Skryf dit as ân aandenking vir julle in ân Boekrol en plaas dit in die hand van JeHĂŽWshua, die seun van Nun, jou dienaar, en hy sal die kinders van JisraEl beveel en sĂȘ: Wanneer julle in die Aarde van KanaĂ€n kom, sal julle die gedagtenis aan Amalek heeltemal onder die Hemele uitdelg.
57 En MoshĂš het so gedoen en hy het die Boekrol geneem en het hierdie woorde daarin geskryf wat lui:
58 Onthou wat Amalek op die pad aan julle gedoen het toe julle uit Egipte uitgetrek het. [Deuteronómium 25:17]
59 Wat julle op die pad teëgekom het, en julle agterkant verslaan het, selfs die swakkeres agter julle, terwyl julle moeg en afgemat was.
60 Daarom sal dit wees dat wanneer JaHWeH, julle Elohey julle rus gegee het van julle vyande rondom julle in die Adamah [die adamiet se Aarde] wat JaHWeH, julle Elohey aan julle as ân erfenis sal gee, om haar in besit te neem, dan sal julle die herinnering aan Amalek van onder die Hemele uitdelg, julle mag dit nie vergeet nie.
61 En die koning wat jammerte vir Amalek sal hĂȘ, of aan sy gedagtenis of sy nageslag, kyk, Ek sal dit van hom eis en Ek sal hom uitroei tussen sy volksgenote. (Exodus 17:14)
62 MoshĂš het al hierdie dinge in ân Boekrol geskryf en hy het die kinders van JisraEl verorden oor al hierdie sake.
MoshĂš ontvang die Wet.
1Â DIE kinders van JisraEl het weg-getrek van RĂĄfidim af en hulle het laer opgeslaan in die wildernis, Sinai, in die derde maand van hulle uittog uit Egipte.
2 In daardie tyd het ReuEl, die Midianiet, die skoonvader van MoshĂš, gekom met SippĂłra, sy dogter, en haar twee seuns, want hy het van die wonders van JaHWeH wat Hy aan JisraEl gedoen het gehoor, dat Hy hulle verlos het uit die hand van Egipte.
3 ReuEl het na MoshĂš gekom na die wildernis waar hy laer opgeslaan het waar die Berg van Elohim was.
4 MoshĂš het uitgegaan om sy skoonvader met groot eer te ontvang en die hele JisraEl was saam met hom.
5 ReuEl en sy kinders het by die JisraEliete gebly vir baie dae en ReuEl het JaHWeH geken van daardie dag af aan.
6 In die derde maand van die kinders van JisraEl se uittog uit Egipte op die sesde dag daarvan, het JaHWeH aan JisraEl die Tien Gebooie op berg Sinai gegee. (Exodus 19:1)
7 Die hele JisraEl het al hierdie Gebooie gehoor en die hele JisraEl het hulle baie verbly in JaHWeH op daardie dag.
8 En die Glansrykheid van JaHWeH het op berg Sinai gerus en Hy het MoshĂš geroep en MoshĂš het in die Wolkkolom gegaan en het die berg opgegaan.
9 MoshÚ was op die berg, veertig dae en veertig nagte; hy het geen brood geëet en geen water gedrink nie en JaHWeH het hom onderrig in die Insettinge en Verordeninge sodat hy haar aan die kinders van JisraEl kon leer.
10 En JaHWeH het die Tien Gebooie wat Hy die kinders van JisraEl beveel het, geskryf op twee Kliptablette wat Hy aan MoshĂš gegee het om die kinders van JisraEl mee te onderrig.
11 Na veertig dae en veertig nagte, toe JaHWeH klaar met MoshĂš gespreek het op die berg Sinai, het JaHWeH die Kliptablette aan MoshĂš gegee wat geskryf was met die Vinger van Elohim.
12 En toe die kinders van JisraEl sien dat MoshĂš talm om van die berg af te kom, het hulle om AĂ€ron versamel en gesĂȘ: Wat hierdie man, MoshĂš, betref, ons weet nie wat van hom geword het nie.
13 Daarom dan, staan op, maak vir ons ân god wat voor ons sal uittrek, anders sal jy sterf.
14 AĂ€ron was baie bang vir die volk en hy het hulle beveel om vir hom goud te bring en hy het daarvan ân gegote kalf vir die volk gemaak.
15 Voordat MoshĂš van die berg afgekom het, het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Gaan af, want jou volk wat jy uit Egipte uitgelei het, het verderflik gehandel.
16 Hulle het vir hulle ân gegote kalf gemaak en voor hom neergebuig. Daarom, laat My begaan dat Ek hulle kan verteer van die Aarde af, want hulle is ân hardnekkige volk.
17 En MoshĂš het die Aangesig van JaHWeH gesoek, en hy het tot JaHWeH gebid vir die volk oor die kalf wat hulle gemaak het en het daarna afgeklim van die berg af en in sy hande was die twee Kliptablette wat JaHWeH aan hom gegee het om die JisraEliete mee te onderrig.
18 Toe MoshĂš die laer nader, het hy die kalf gesien wat die volk gemaak het, en die woede van MoshĂš het ontvlam en hy het die tafels onder die berg gebreek.
19 En MoshĂš het in die laer gekom en hy het die kalf geneem en hom met vuur verbrand en hom gemaal tot hy fyn geword het en hom op die water gestrooi en hom aan die JisraEliete gegee om te drink.
20 Daar het hulle die swaard teen mekaar getrek en omtrent drieduisend man wat die kalf gemaak het, het omgekom.
21 In die oggend het MoshĂš aan die mense gesĂȘ: Ek sal opgaan na JaHWeH, miskien kan ek versoening kry vir julle oortredinge wat julle voor die Aangesig van JaHWeH begaan het.
22 En MoshĂš het weer opgegaan na JaHWeH en hy het by JaHWeH veertig dae en veertig nagte gebly.
23 En gedurende die veertig dae het MoshĂš JaHWeH gesmeek om JisraEl se onthalwe en JaHWeH het MoshĂš se gebed verhoor en JaHWeH was hom barmhartig oor JisraEl.
24 Toe het JaHWeH met MoshĂš gespreek om twee Kliptablette te kap en hulle op te bring na JaHWeH wat op hulle die Tien Gebooie sou skryf.
25 En MoshĂš het so gedoen, en hy het afgeklim en die twee tafels uitgekap en het teen die berg Sinai opgeklim na JaHWeH en JaHWeH het die Tien Gebooie op die tafels geskryf.
26 MoshĂš het nog veertig dae en veertig nagte by JaHWeH gebly en JaHWeH het hom onderrig in die Insettinge en Verordeninge wat aan JisraEl oorgedra moes word.
27 En JaHWeH het hom beveel aangaande die kinders van JisraEl dat hulle ân Apartheidsplek moes maak vir JaHWeH, sodat Sy Naam daarin mag woon en JaHWeH het hom die gelykenis van die Apartheidsplek getoon en die gelykenis van al die voorwerpe.
28 En aan die einde van die veertig dae het MoshĂš van die berg afgekom en die twee tafels was in sy hand.
29 MoshÚ het by die kinders van JisraEl gekom en met hulle al die woorde van JaHWeH gepraat en hy het hulle die Wet geleer, die Insettinge en Verordeninge wat JaHWeH hom geleer het.
30 En MoshĂš het die kinders van JisraEl die Woord van JaHWeH geleer, dat ân Apartheidsplek vir Hom gemaak moes word sodat Hy in die midde van die kinders van JisraEl kon woon.
31 Die volk het hulle verheug oor die suiwer dinge wat JaHWeH tot hulle deur MoshĂš gespreek het en hulle het gesĂȘ: Ons sal alles doen wat JaHWeH met u gespreek het.
32 En die volk het soos een man opgestaan en hulle het gewillig bydraes gebring na die Apartheidsplek van JaHWeH en elke man het sy slagdier aan JaHWeH gebring vir die werk aan die Apartheidsplek en vir al Sy dienswerk.
33 En uit al die kinders van JisraEl het elke man gebring van alles wat in sy besit gevind was vir die werk aan die Apartheidsplek van JaHWeH, goud, silwer en koper en alles wat bruikbaar was vir die Apartheidsplek.
34 Al die wyse manne wat vaardig was in werk het gekom en die Apartheidsplek van JaHWeH gemaak volgens alles wat JaHWeH beveel het. Elke man in die werk waarin hy vaardig was en al die wyse manne van hart het die Apartheidsplek gemaak, en al die meubels en al die toebehore vir die gewyde diens soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
35 Die werk aan die Apartheidsplek van die Tabernakel was voltooi aan die einde van vyf maande en die kinders van JisraEl het alles gedoen wat JaHWeH MoshĂš beveel het.
36 En hulle het die Apartheidsplek en al sy meubels na MoshĂš gebring net soos die gelykenis wat JaHWeH aan MoshĂš gewys het, so het die kinders van JisraEl gedoen.
37 En MoshÚ het die werk gesien en hulle het dit gedoen soos JaHWeH hom beveel het, en MoshÚ het hulle geseën.
Offers word gebring. KanaÀn word verken.
1Â IN die twaalfde maand op die drie-en-twintigste van die maand, het MoshĂš vir AĂ€ron en sy seuns geneem en hy het hulle geklee in hulle kledingstukke en hulle gesalf en aan hulle gedoen soos JaHWeH hom beveel het. En MoshĂš het al die bydraes gebring wat JaHWeH hom op daardie dag beveel het.
2 MoshĂš het AĂ€ron en sy seuns daarna geneem en aan hulle gesĂȘ: Vir sewe dae sal julle by die deur van die Tabernakel bly, want so is ek beveel.
3 En AĂ€ron en sy seuns het alles gedoen wat JaHWeH hulle deur MoshĂš beveel het, en hulle het vir sewe dae by die deur van die Tabernakel gebly.
4 Op die agtste dag, wat die eerste dag van die maand was, in die tweede jaar van die JisraEliete se uittog uit Egipte, het MoshĂš die Apartheidsplek opgerig. En MoshĂš het al die meubels van die Tabernakel opgerig en al die meubels van die Apartheidsplek en hy het alles gedoen wat JaHWeH hom beveel het.
5 En MoshĂš het na AĂ€ron en sy seuns geroep en hulle het die brandoffer en die sondoffer vir hulleself en die kinders van JisraEl gebring soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
6 Op daardie dag het die twee seuns van AĂ€ron, Nadab en AbĂha, vreemde vuur geneem en hom voor die Aangesig van JaHWeH gebring wat hulle nie beveel is nie en ân Vuur het van voor die Aangesig van JaHWeH uitgegaan en Hy het hulle verteer. En hulle het voor die Aangesig van JaHWeH op daardie dag gesterf.
7 Op die dag wat MoshĂš die oprigting van die Apartheidsplek voltooi het, het die vorste van die kinders van JisraEl begin om hulle bydraes te bring voor die Aangesig van JaHWeH, vir die inwyding van die altaar.
8 Hulle het hulle bydraes gebring, elke owerste vir een dag, ân owerste elke dag vir twaalf dae.
9 En al die bydraes wat hulle gebring het, elke man op sy dag, was een silwerskottel wat eenhonderd-en-dertig sikkels geweeg het en een silwerkom van sewentig sikkels, volgens die sikkels van die Apartheidsplek, altwee vol fyn meel met olie gemeng as spysbydrae.
10 Een rookpan van tien sikkels goud, vol reukwerk.
11 Een jong bul, een ram, een jaaroud lam as ân brandoffer.
12 En een boklam van die bokke as sondoffer.
13 En as slagdiere van vergoeding: Twee bulle, vyf ramme, vyf bokramme, vyf jaaroud lammers.
14 So het die twaalf owerstes van JisraEl dag vir dag gedoen, elke man op sy dag.
15 En dit was hierna, op die dertiende dag van die maand, dat MoshĂš die kinders van JisraEl beveel het om die Pasga te hou.
16 En die kinders van JisraEl het die Pasga gehou op sy tyd, op die veertiende dag van die maand. Soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het die kinders van JisraEl gedoen.
17 In die tweede maand, op die eerste dag daarvan, het JaHWeH met MoshĂš gespreek en gesĂȘ:
18 Tel die hoofde van al die manlikes onder die kinders van JisraEl van twintig jaar en ouer, jy en jou broer, AĂ€ron, en die twaalf owerstes van JisraEl.
19 En MoshĂš het so gedoen en AĂ€ron het met die twaalf owerstes van JisraEl gekom en hulle het die kinders van JisraEl getel in die wildernis van Sinai.
20 En die getalle van die kinders van JisraEl volgens die huise van hulle vaders, vanaf twintig jaar en ouer, was seshonderd-en-drie-duisend-vyfhonderd-en-vyftig.
21 Maar die kinders van Levi was nie getel onder hulle broers, die kinders van JisraEl, nie.
22 Die getal van al die manlikes van die kinders van JisraEl van een maand en ouer, was twee-en-twintigduisend-tweehonderd-en-sewentig.
23 En die getal van die kinders van Levi van een maand en ouer, was twee-en-twintigduisend.
24 MoshĂš het die priesters en die Leviete geplaas elkeen na sy dienswerk en na sy taak om die Apartheidsplek van die Tabernakel te dien soos JaHWeH MoshĂš beveel het.
25 En op die twintigste dag van die maand het die Wolkkolom gelig van die Tabernakel van Getuienis.
26 In daardie tyd het die kinders van JisraEl hulle tog voortgesit in die wildernis van Sinai en hulle het drie dagreise getrek en die Wolkkolom het oor die wildernis van Paran gerus. Daar het die Toorn van JaHWeH teen JisraEl ontvlam, want hulle het JaHWeH versoek deur Hom vir vleis te vra sodat hulle mag eet.
27 En JaHWeH het na hulle stem geluister en Hy het aan hulle vir een maand vleis gegee wat hulle geëet het.
28 Hierna het die Toorn van JaHWeH teen hulle ontvlam en Hy het hulle geslaan met ân groot slagting en hulle is begrawe in daardie plek.
29 Die kinders van JisraEl het daardie plek Kibrot-HattĂĄĂ€wa genoem, want daar het hulle die volk begrawe wat vleis begeer het.
30 En hulle het weggetrek van Kibrot-HattĂĄĂ€wa en het laer opgeslaan in HĂĄserot wat in die wildernis van Paran is.
31 En terwyl die kinders van JisraEl in HĂĄserot was, het die Toorn van JaHWeH ontvlam teen Mirjam as gevolg van MoshĂš, en sy het melaats geword, soos sneeu.
32 En sy was buite die kamp opgesluit vir sewe dae, totdat sy na haar melaatsheid weer opgeneem is.
33 Die kinders van JisraEl het daarna weggetrek van HĂĄserot, en het laer opgeslaan op die rand van die wildernis van Paran.
34 In daardie tyd het JaHWeH met MoshĂš gespreek om twaalf man uit die kinders van JisraEl te stuur, een uit ân stam, om die Aarde van KanaĂ€n te verken.
35 En MoshÚ het die twaalf man gestuur en hulle het in die Aarde van KanaÀn gekom om haar te verken en te ondersoek en hulle het die hele land verken van die wildernis Sin tot by Rehob soos jy by Hamat kom.
36 En na veertig dae het hulle by MoshĂš en AĂ€ron gekom, en hulle het aan hom woord gebring soos wat dit in hulle harte was. En tien van die manne het aan die seuns van JisraEl slegte berig gebring van die land wat hulle verken het en hulle het gesĂȘ: Dit is beter vir ons om na Egipte terug te keer as om na hierdie land te gaan, ân Land wat sy inwoners verteer.
37 Maar JeHĂŽWshua, die seun van Nun en Kaleb, die seun van JefĂșnne wat onder hulle was wat die land verken het, het gesĂȘ: Die land is baie goed.
38 As JaHWeH ân behae in ons het dan sal Hy ons na hierdie land neem en haar aan ons gee, want sy is ân land wat vloei van melk en heuning.
39 Maar die kinders van JisraEl wou nie na hulle luister nie en hulle het geluister na die woorde van die tien manne wat ân slegte berig gebring het oor die land.
40 En JaHWeH het die murmurering van die kinders van JisraEl gehoor en Hy was kwaad en het gesweer en gesĂȘ:
41 Waarlik, nie een man van hierdie besoedelde geslag van twintig jaar en daarbo sal die land sien nie, behalwe Kaleb, die seun van JefĂșnne en JeHĂŽWshua, die seun van Nun.
42 Maar verseker sal hierdie besoedelde geslag omkom in hierdie wildernis en hulle kinders sal in die land kom en haar besit. Dus het die Toorn van JaHWeH ontvlam teen die kinders van JisraEl en Hy het hulle laat ronddwaal in die wildernis vir veertig jaar tot die einde van daardie besoedelde geslag, omdat hulle JaHWeH nie gevolg het nie.
43 En die volk het in die wildernis van Paran vir ân lang tyd gebly en daarna het hulle na die woestyn getrek deur die Riet see (Skelf-See, Rooi-See).
Die dood van AĂ€ron.
1Â OP daardie tyd het Korag, die seun van Jishar, die seun van Kehat, die seun van Levi, baie manne van die kinders van JisraEl geneem en hulle het opgestaan en met MoshĂš en AĂ€ron en die hele vergadering getwis.
2 En JaHWeH was kwaad vir hulle en die Aarde het haar mond oopgemaak, en hulle ingesluk met hulle huise en alles wat aan hulle behoort het en al die manne wat aan Korag behoort het.
3 Daarna het Elohim die volk laat rondtrek langs die weg van die berg SeĂŻr vir ân lang tyd.
4 En op daardie tyd het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: Moenie ân oorlog uitlok teen die kinders van Esau nie, want Ek sal vir jou niks gee wat aan hulle behoort nie, nie soveel as wat die sool van ân voet op kan trap nie, want ek het die berg SeĂŻr as ân erfenis aan Esau gegee.
5 Daarom het die kinders van Esau geveg teen die kinders van SeĂŻr in die dae van die voortyd en JaHWeH het die kinders van SeĂŻr in die hand van die kinders van Esau gegee en het hulle vernietig voor hulle uit en die kinders van Esau bly tot vandag toe nog in hulle plek.
6 Daarom het JaHWeH aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Veg nie teen die kinders van Esau, julle broers nie, want niks in hulle deel van die Aarde behoort aan julle nie. Maar julle mag met geld voedsel van hulle koop en dit eet en julle mag water van hulle koop met geld en dit drink.
7 En die kinders van JisraEl het gedoen volgens die Woord van JaHWeH.
8 Die kinders van JisraEl het rondgetrek in die wildernis en hulle het op die pad van die berg SeĂŻr getrek vir ân lang tyd en het die kinders van Esau nie aangeraak nie en hulle het voortgegaan in daardie gedeelte vir negentien jaar.
9 In daardie tyd het Latinus, die koning van die kinders van Kittië, gesterf in die vyf-en-veertigste jaar van sy regering wat die veertiende jaar van die kinders van JisraEl se uittog uit Egipte was.
10 En hulle het hom begrawe in sy plek wat hy vir homself gebou het in die Aarde van Kittië, en Abimnas het in sy plek regeer vir agt-en-dertig jaar.
11 En die kinders van JisraEl het die grense oorgesteek van die kinders van Esau in daardie dae, aan die einde van negentien jaar, en hulle het gekom en die pad van die wildernis van Moab verbygegaan.
12 En JaHWeH het aan MoshĂš gesĂȘ: Moenie Moab beleĂ«r nie en moenie teen hulle veg nie, want Ek sal jou niks van hulle Aarde gee nie.
13 En die kinders van JisraEl het verby die pad getrek van die wildernis van Moab vir negentien jaar en hulle het nie teen hulle geveg nie.
14 En in die ses-en-dertigste jaar van die kinders van JisraEl se uittog uit Egipte, het JaHWeH die hart van Sihon, die koning van die Amoriete, geraak en hy het oorlog gemaak en hy het uitgetrek om teen die kinders van Moab te veg.
15 En Sihon het boodskappers gestuur na Beor, die seun van Jannes, die seun van BĂleam, raadgewer van die koning van Egipte, en aan BĂleam, sy seun, om Moab te vervloek, sodat sy in die hand van Sihon oorgegee kan word.
16 En die boodskappers het gegaan en Beor, die seun van Jannes, en BĂleam, sy seun, vanaf Petor in MesopotamiĂ« gebring. Dus het Beor en BĂleam, sy seun, na die stad van Sihon gekom en hulle het Moab en hulle koning vervloek voor die aangesig van Sihon, die koning van die Amoriete.
17 Toe het Sihon met sy hele leër uitgetrek en hy het na Moab gegaan en het teen hulle geveg en hy het hulle onderwerp, en JaHWeH het hulle in sy hand oorgegee, en Sihon het die koning van Moab doodgemaak.
18 En Sihon het al die stede van Moab ingeneem in die oorlog. Hy het ook Hesbon van hulle geneem, want Hesbon was een van die stede van Moab, en Sihon het sy prinse en edelmanne in Hesbon geplaas en Hesbon het aan Sihon behoort in daardie dae.
19 Daarom het die spreukedigters, Beor en BĂleam, sy seun, hierdie woorde ge-uiter en gesĂȘ: Kom na Hesbon, die stad van Sihon sal gebou en gevestig word.
20 Wee aan jou Moab! Jy is verlore, o volk van Kernos! Kyk, dit is geskryf op die Boekrol van die Wet van Elohim.
21 En nadat Sihon Moab verower het, het hy wagte geplaas in die stede wat hy van Moab verower het, en ân aansienlike aantal van die kinders van Moab het in die oorlog in die hand van Sihon geval. En hy het baie van hulle gevange geneem, seuns en dogters. En hy het hulle koning gedood, en Sihon het teruggedraai na sy eie land.
22 En Sihon het baie geskenke van goud en silwer gegee aan Beor en BĂleam, sy seun, en hy het hulle laat gaan en hulle het na MesopotamiĂ« teruggegaan, na hulle huis en landstreek.
23 In daardie tyd het al die kinders van JisraEl afgegaan van die pad van die wildernis van Moab en hulle het teruggekeer en na die wildernis van Edom getrek en haar omsingel.
24 En die hele vergadering het na die wildernis Sin gekom in die eerste maand van die veertigste jaar van hulle uittog uit Egipte. En die kinders van JisraEl het daar gewoon in Kades die wildernis van Sin. En Mirjam het daar gesterwe en sy is begrawe.
25 In daardie tyd het MoshĂš boodskappers gestuur na Hadad, die koning van Edom, en gesĂȘ: So sĂȘ u broer, JisraEl, laat ek deurtrek, ek smeek u, deur u land. Ons sal nie deurtrek deur landerye of wingerde nie, ons sal nie die water van die putte drink nie, ons sal deurtrek in die koning se weg.
26 En Edom het aan hom gesĂȘ: Jy sal nie deur my land trek nie, en Edom het uitgetrek om die kinders van JisraEl te ontmoet met ân magtige volk.
27 En die kinders van Esau het geweier om die kinders van JisraEl deur hulle land te laat trek; daarop het die JisraEliete van hulle weggetrek en nie teen hulle geveg nie.
28 Want voor dit het JaHWeH die kinders van JisraEl bevel gegee en gesĂȘ: Julle sal nie teen die kinders van Esau veg nie. Daarom het die JisraEliete weggetrek van hulle en het nie teen hulle geveg nie.
29 Dus het die kinders van JisraEl van Kades af weggetrek en die hele volk het by die Berg Hor gekom.
30 Op daardie tyd het JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ: SĂȘ aan jou broer, AĂ€ron, dat hy daar sal sterf, want hy mag nie kom in die Aarde wat Ek aan die kinders van JisraEl gegee het nie.
31 En AĂ€ron het op bevel van JaHWeH, by die berg Hor opgegaan in die veertigste jaar, in die vyfde maand, op die eerste dag van die maand.
32 En AĂ€ron was eenhonderd drie-en-twintig jaar oud toe hy gesterf het op die berg Hor.
JisraEl vermeng met die Moabiete en die Midianiete.
1 EN koning Arad, die KanaÀniet, wat in die suide gewoon het, het daar gehoor dat die JisraEliete in aantog was. En hy het sy magte opgestel om te veg teen die JisraEliete.
2 Die kinders van JisraEl was baie bang vir hom, want hy het ân groot en sterk leĂ«r gehad. Dus het die kinders van JisraEl besluit om terug te keer na Egipte.
3 En die kinders van JisraEl het teruggedraai omtrent drie dagreise na Maserat Beni Jaakon, want hulle was baie bevrees as gevolg van die koning Arad.
4 En die kinders van JisraEl wou nie terugkeer na hulle staanplekke nie en hulle het in Beni Jaakon gebly vir dertig dae.
5 Toe die kinders van Levi sien dat die kinders van JisraEl nie wou terugkeer nie, was hulle jaloers ter wille van JaHWeH en hulle het opgestaan en geveg teen die JisraEliete, hulle broers, en hulle het ân groot aantal van hulle gedood en hulle gedwing om terug te keer na die staanplekke by die berg Hor.
6 Toe hulle terugkeer, was koning Arad nog besig om sy leër op te stel vir die oorlog teen die JisraEliete.
7 JisraEl het ân eed gesweer en gesĂȘ: As U hierdie volk in ons hand sal gee, dan sal ons hulle stede heeltemal verwoes.
8 En JaHWeH het geluister na die stem van JisraEl en Hy het die KanaÀniete in hulle hand oorgelewer en hulle het hulle en hul stede heeltemal vernietig en hulle het die naam van die plek Horma genoem.
9 En die kinders van JisraEl het weggetrek van Obot en het laer opgeslaan by Ijje-HaÀbakim, op die grens van Moab.
10 Die kinders van JisraEl het gestuur na Moab en gesĂȘ: Laat ons nou deur u land trek na ons plek. Maar die kinders van Moab wou die kinders van JisraEl nie toelaat om deur hulle land te trek nie. Maar die kinders van Moab was bang dat die kinders van JisraEl aan hulle sou doen soos wat Sihon, die koning van die Amoriete, aan hulle gedoen het, wat hulle land geneem en baie van hulle doodgemaak het.
11 Daarom wou Moab nie die JisraEliete toelaat om deur sy land te trek nie, en JaHWeH het die kinders van JisraEl beveel en gesĂȘ dat hulle nie teen Moab moet veg nie. En die kinders van JisraEl het weggetrek van Moab.
12 Die kinders van JisraEl het weggetrek van die grens van Moab af en hulle het aan die anderkant van Arnon gekom, die grens van Moab, tussen Moab en die Amoriete. En hulle het laer opgeslaan op die grens van Sihon, die koning van die Amoriete, in die wildernis van Kedémot.
13 En die kinders van JisraEl het boodskappers na Sihon, die koning van die Amoriete, gestuur en gesĂȘ:
14 Laat ons deur u land trek, ons sal nie in die landerye of in die wingerde ingaan nie. Ons sal deurtrek met die koning se hoofweg totdat ons oor u grense is. Maar Sihon het geweier dat die JisraEliete daar mag deurtrek.
15 Toe het Sihon die hele volk van die Amoriete bymekaar gemaak en uitgetrek in die wildernis om die kinders van JisraEl te ontmoet en hy het teen JisraEl geveg by Jahas.
16 En JaHWeH het Sihon, die koning van die Amoriete, in die hand van die kinders van JisraEl gegee en JisraEl het die hele volk van Sihon verslaan met die skerpte van die swaard en die saak van Moab gewreek.
17 Die kinders van JisraEl het besit van die Aarde van Sihon geneem, van Aram af tot by Jabbok, by die kinders van Ammon, en hulle het al die buit van die stede geneem.
18 JisraEl het al hierdie stede geneem en JisraEl het gewoon in al die stede van die Amoriete.
19 En al die kinders van JisraEl het besluit om te veg teen die kinders van Ammon om hulle land ook te neem.
20 Toe het JaHWeH aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Moenie die kinders van Ammon beleĂ«r nie en oorlog teen hulle opwek nie, want Ek sal aan julle niks van hulle deel van die Aarde gee nie. En die kinders van JisraEl het geluister na die Woord van JaHWeH en het nie teen die kinders van Ammon geveg nie.
21 En die kinders van JisraEl het omgedraai en in die rigting van Basan opgetrek na die Aarde van Og, die koning van Basan, en Og, die koning van Basan, het uitgetrek om die JisraEliete in oorlog te ontmoet, en hy het by hom baie dapper manne gehad en ân baie sterk mag van die volk van die Amoriete.
22 En Og, die koning van Basan, was ân baie magtige man en NaĂ€ron, sy seun, was geweldig sterk, selfs sterker as wat hy was.
23 En Og het in sy hart gesĂȘ: Kyk, die hele leĂ«r van JisraEl vul ân gebied van drie parsa [Term vir 4 myl - 2 000 voorarm] nou sal ek hulle gou verslaan, sonder swaard of spiese.
24 En Og het teen die berg Jahas uitgegaan en daar een groot klip geneem, die lengte daarvan was drie parsa [moontlik ân afstandsâillusie] en hy het haar op sy hoof geplaas en besluit om haar op die laer van die kinders van JisraEl te gooi om al die JisraEliete dood te maak met daardie klip. [Psalm 118:24 ; 1Petrus 2:7]
25 En die Boodskapper van JaHWeH het gekom en die klip deurboor op die hoof van Og, en die klip het op Og se nek geval sodat Og op die grond geval het as gevolg van die gewig van die klip op sy nek.
26 Op daardie tyd het JaHWeH aan die kinders van JisraEl gesĂȘ: Wees nie bevrees vir hom nie, want Ek het hom en sy hele volk en sy hele land in julle hand gegee en julle sal aan hom doen soos wat julle aan Sihon gedoen het.
27 En MoshĂš het na hom afgegaan met ân klein aantal van die kinders van JisraEl en MoshĂš het Og met ân Staf op sy enkels geslaan en hy het hom gedood. [DaniEl 2:34]
28 En die kinders van JisraEl het daarna die kinders van Og en sy hele volk agtervolg en hulle het hulle verslaan en verdelg totdat daar geen oorblyfsel van hulle oor was nie.
29 Daarna het MoshĂš sommige van die kinders van JisraEl gestuur om JaĂ©ser te bespied, want JaĂ©ser was ân baie bekende stad.
30 Die bespieders het na Jaéser gegaan en het haar verken en die bespieders het op JaHWeH vertrou en hulle geveg teen die manne van Jaéser.
31 Hierdie manne het Jaéser en haar dorpies ingeneem en JaHWeH het hulle oorgegee in hulle hand en hulle het die Amoriete wat daar was, uitgedryf.
32 Die kinders van JisraEl het die land van die twee konings van die Amoriete geneem, sestig stede wat oorkant die Jordaan was van die spruit van Arnon tot by die berg Hermon.
33 En die kinders van JisraEl het weggetrek en in die vlakte van Moab gekom wat aan hierdie kant van die Jordaan is, by Jerigo.
34 Die kinders van Moab het van al die ellende gehoor wat die kinders van JisraEl aan die twee konings van die Amoriete, aan Sihon en Og, gedoen het en al die manne van Moab was baie bang vir die JisraEliete.
35 En die oudstes van Moab het gesĂȘ: Kyk die twee konings van die Amoriete, Sihon en Og, wat sterker was as al die konings van die Aarde, kon nie staan teen die kinders van JisraEl nie, hoe kan ons dan voor hulle bly staan?
36 Waarlik, hulle het voorheen ân boodskap aan ons gestuur om deur ons land te trek op hulle pad en ons wou hulle nie toelaat nie. Nou sal hulle teen ons draai met hulle magtige swaarde en ons vernietig. En Moab was beangs oor die kinders van JisraEl en hulle was baie bang vir hulle en hulle het saam raad gehou oor wat hulle te doen staan met die kinders van JisraEl.
37 En die oudstes van Moab het besluit en een van hulle manne geneem, Balak, die seun van Sippor, die Moabiet, en hom koning oor hulle gemaak in daardie tyd, en Balak was ân baie wyse man.
38 En die oudstes van Moab het opgestaan en na die kinders van Midian gestuur om vrede met hulle te sluit, want ân groot oorlog en vyandskap was tussen Moab en Midian in daardie dae vanaf die dae van Hadad, die seun van Bedad, die koning van Edom, wat Midian verslaan het in die velde van Moab tot met hierdie dae.
39 En die kinders van Moab het gestuur na die kinders van Midian en hulle het vrede gesluit met hulle. En die oudstes van Midian het na die Aarde van Moab gekom om vrede te maak namens die kinders van Midian.
40 Die oudstes van Moab en die oudstes van Midian het saam raad gehou oor wat om te doen om hulle lewens te red van JisraEl.
41 En al die kinders van Moab het aan die oudstes van Midian gesĂȘ: Dus sal die kinders van JisraEl alles opeet wat rondom ons is, soos die os die gras van die veld opeet, want so het hulle gedoen aan die twee konings van die Amoriete wat sterker as ons is.
42 Die oudstes van Midian het aan Moab gesĂȘ: Ons het gehoor dat in die tyd toe Sihon, die koning van die Amoriete, teen julle geveg het, toe hy julle oorwin het en julle land geneem het, het hy gestuur vir Beor, die seun van Jannes, en na BĂleam, sy seun, van MesopotamiĂ«, en hulle het gekom en julle vervloek. Daarom het die hand van Sihon julle oorwin sodat hy julle land geneem het.
43 Daarom nou, stuur julle ook vir BĂleam, sy seun, want hy bly nog steeds in sy land, en gee hom sy loon, sodat hy kan kom en al die mense waarvoor julle bang is, kan vervloek. Dus het die oudstes van Moab hierdie saak gehoor, en dit het hulle geval om na BĂleam, die seun van Beor, te stuur.
44 En Balak, die seun van Sippor, die koning van Moab, het boodskappers na BĂleam gestuur en gesĂȘ:
45 Kyk, daar het ân volk uit Egipte getrek. Kyk, hulle het die aangesig van die Aarde oordek en staan gelaer teenoor my.
46 Dus kom en vervloek hierdie volk vir my, want hulle is magtiger as ek. Miskien sal ek hulle oorwin as ek teen hulle veg, want ek hoor die een wat jy seën, is geseënd, en dié wat jy vervloek, is vervloek.
47 Toe het die boodskappers van Balak na BĂleam gegaan en het BĂleam gebring om die volk te vervloek om teen Moab te veg.
48 En BĂleam het na Balak gekom om JisraEl te vervloek en JaHWeH het aan BĂleam gesĂȘ: Vervloek nie hierdie volk nie, want hulle is geseĂ«nd. [NĂșmeri 22:12]
49 Balak het dag na dag by BĂleam aangedring om JisraEl te vervloek, maar BĂleam het nie na Balak geluister nie, weens die woorde wat JaHWeH tot BĂleam gespreek het.
50 Toe Balak sien dat BĂleam nie gaan toegee aan sy wens nie, het hy opgestaan en huis toe gegaan, en BĂleam het ook teruggekeer na sy land en hy het van daar af na Midian gegaan.
51 Die kinders van JisraEl het weggetrek van die vlakte van Moab en het laer opgeslaan by die Jordaan van Bet-Hajésimot, selfs tot by Abel-Hassittom, aan die einde van die vlakte van Moab.
52 Toe die kinders van JisraEl vertoef het op die vlakte van Sittim, het hulle begin hoereer met die dogters van Moab.
53 En die kinders van JisraEl het Moab genader en die kinders van Moab het hulle tente opgeslaan oorkant die laer van die kinders van JisraEl.
54 Die kinders van Moab was bang vir die kinders van JisraEl en die kinders van Moab het al hulle dogters en vroue wat mooi van aansien en pragtig in voorkoms was, geneem en hulle in silwer en goud geklee en kosbare kledingstukke.
55 Die kinders van Moab het hierdie vrouens by die deure van hulle tente laat sit sodat die kinders van JisraEl hulle kon aanskou en tot hulle wend en nie teen Moab veg nie.
56 Al die kinders van Moab het so aan die kinders van JisraEl gedoen en elke man het sy vrou en dogter geplaas by die ingang van sy tent. En al die kinders van JisraEl het hierdie daad gesien van die kinders van Moab en die kinders van JisraEl het na die dogters van Moab gedraai en hulle begeer en hulle het na hulle gegaan.
57 En dit het gebeur dat wanneer ân HebreĂ«r by die ingang van ân tent van Moab kom, en ân dogter van Moab sien, en haar in sy hart begeer het, en met haar by die ingang van die tent gespreek het oor wat sy begeer, en terwyl hulle met mekaar praat, sou die manne van die tent uitkom en dan sou die HebreĂ«r die volgende woorde spreek:
58 Waarlik, weet jy dat ons broers is? Ons is almal die nageslag van Lot en die nageslag van Abraham, sy broer. Waarom dan sal jy nie by ons vertoef nie en waarom sal jy nie ons brood en ons bydraes eet nie?
59 Toe die kinders van Moab hom so oorweldig het met hulle woorde en hom uitgelok het met hulle vleiende woorde, het hulle hom in die tent laat sit en vir hom gekook en bydraes aan hom gegee en hy het van hulle bydraes en van hulle brood geëet.
60 Dan het hulle hom wyn gegee en hy het gedrink en dronk geword en hulle het ân pragtige vrou voor hom gebring en hy het met haar gedoen volgens sy begeerte, want hy het nie geweet wat hy doen nie omdat hy oormatig wyn gedrink het.
61 So het die kinders van Moab gedoen aan JisraEl in daardie plek op die vlakte van Sittim. En die Woede van JaHWeH het teen JisraEl ontvlam oor hierdie saak en Hy het ân pes onder hulle ingestuur en daar het vier-en-twintigduisend man van die JisraEliete gesterf.
62 Daar was ân man van die kinders van Simeon met die naam Simri, hy was die seun van Salu, wat homself verbind het met die Midianiet, Kosbi, die dogter van Sur, die koning van Midian, voor die oĂ« van al die kinders van JisraEl.
63 En PĂneas, die seun van EliEzer, die seun van AĂ€ron, die priester, het hierdie vermenging gesien wat Simri gedoen het en hy het opgestaan en ân spies geneem en agter hulle aangegaan en hulle albei deurboor en doodgemaak. En die pes het opgehou onder die kinders van JisraEl.
JisraEl verslaan die Midianiete en vir Bileam.
1Â IN die tyd nĂĄ die pes, het JaHWeH met MoshĂš en met EliEzer, die seun van AĂ€ron, die priester, gespreek en Hy het gesĂȘ:
2 Tel die hoofde van die hele gemeenskap van die kinders van JisraEl van twintig jaar en ouer, almal wat moet uittrek in die leër.
3 En MoshĂš en EliEzer het die kinders van JisraEl getel volgens hulle families, en die getal van die hele JisraEl was sewehonderd duisend sewehonderd-en-dertig.
4 En die getal van die kinders van Levi van een maand en ouer, was drie-en-twintig duisend en onder hulle was daar nie ân man van hulle wat getel was deur MoshĂš en Aaron in die wildernis van Sinai nie.
5 Want JaHWeH het hulle gesĂȘ dat hulle sal sterf in die wildernis en hulle het almal gesterf en nie een van hulle het oorgebly nie, behalwe Kaleb, die seun van JefĂșnne, en JeHĂŽWshua, die seun van Nun.
6 En dit was hierna dat JaHWeH aan MoshĂš gesĂȘ het: SĂȘ aan die kinders van JisraEl om op Midian die saak van hulle broers, die kinders van JisraEl, te gaan wreek.
7 MoshĂš het so gedoen en die kinders van JisraEl het van onder hulle twaalfduisend man uitgekies, dit is eenduisend per stam, en hulle het na Midian gegaan.
8 Die kinders van JisraEl het oorlog gemaak teen Midian en hulle het elke man gedood, ook die vyf prinse van Midian. En BĂleam, die seun van Beor, het hulle met die swaard gedood.
9 En die kinders van JisraEl het die maagde van Midian gevange geneem saam met hulle kinders en hulle vee en alles wat aan hulle behoort het.
10 En hulle het al die buit geneem en roofgoed en hulle het dit na MoshĂš en na EliEzer gebring in die vlakte van Moab.
11 En MoshĂš en EliEzer en al die owerstes van die vergadering het uitgetrek en hulle met blydskap ontmoet.
12 En hulle het al die buit van Midian verdeel en die kinders van JisraEl is gewreek op Midian oor die saak van hulle broers, die kinders van JisraEl.
Die dood van MoshĂš.
1Â OP daardie tyd het JaHWeH tot MoshĂš gespreek: Kyk, jou dae nader nou ân einde, neem nou vir JeHĂŽWshua, die seun van Nun, jou dienaar, en plaas hom in die Tabernakel en Ek sal hom beveel en MoshĂš het so gedoen.
2 JaHWeH het in die Tabernakel verskyn in die Wolkkolom en die Wolkkolom het by die ingang van die Tabernakel gestaan.
3 En JaHWeH het JeHĂŽWshua, die seun van Nun, beveel en aan hom gesĂȘ: Wees sterk en vol moed, want jy sal die kinders van JisraEl in die Aarde bring wat Ek gesweer het om aan hulle te gee. En Ek sal met jou wees.
4 En MoshĂš het aan JeHĂŽWshua gesĂȘ: Wees sterk en vol moed, want jy sal die kinders van JisraEl die Aarde laat erwe en JaHWeH sal met jou wees. Hy sal jou nie verlaat of begewe nie, wees nie bevrees of mismoedig nie.
5 MoshĂš het al die kinders van JisraEl laat roep en aan hulle gesĂȘ: Julle het al die suiwer dinge gesien wat JaHWeH, julle Elohey aan julle in die wildernis gedoen het.
6 Daarom dan, bewaar al die woorde van Sy Wet en wandel in die Weg van JaHWeH, julle Elohey, wyk nie af van die Weg wat JaHWeH jul beveel het nie, nie na regs of links nie.
7 En MoshĂš het die kinders van JisraEl die Insettinge en Verordeninge en Wet geleer om in die Aarde te doen soos JaHWeH hom beveel het.
8 Hy het hulle die Weg van JaHWeH en Sy Wet geleer. Kyk, hulle is geskryf in die Boekrol van die Wet van Elohim wat Hy aan die kinders van JisraEl gegee het deur die hand van MoshĂš.
9 En MoshĂš het opgehou om die kinders van JisraEl te beveel en JaHWeH het aan hom gesĂȘ: Gaan op na die gebergte AbĂĄhrim en sterf daar en word by jou volksgenote versamel soos AĂ€ron, jou broer, versamel is.
10 MoshĂš het opgegaan soos JaHWeH hom beveel het, en hy het daar gesterf in die Aarde van Moab op bevel van JaHWeH, in die veertigste jaar van die JisraEliete se uittog uit die Aarde van Egipte.
11 En die kinders van JisraEl het vir dertig dae geween oor MoshĂš op die vlakte van Moab en die dae van ween en rou oor MoshĂš is voltooi.
JeHĂŽWshua verslaan Jerigo, Ai en die Amoriete.
1Â DIT was na die dood van MoshĂš dat JaHWeH tot JeHĂŽWshua, die seun van Nun, gespreek en gesĂȘ het:
2 Staan op en trek oor die Jordaan na die Adamah [die adamiet se Aarde] wat Ek aan die kinders van JisraEl gegee het en jy sal die kinders van JisraEl die Aarde laat erwe.
3 Elke plek waarop jou voetsool trap, sal aan jou behoort, van die wildernis van Libanon tot by die groot rivier, die Eufraat-rivier, sal jou grens wees.
4 Niemand sal voor jou stand hou al die dae van jou lewe nie. Soos Ek met MoshĂš was, so sal Ek met jou wees. Wees net sterk en vol moed om die hele Wet te onderhou wat MoshĂš jou beveel het. Wyk nie af van die Weg na regs of links nie, sodat jy voorspoedig kan wees in alles wat jy doen.
5 JeHĂŽWshua het die owerstes van JisraEl beveel en gesĂȘ: Gaan deur die laer en beveel die volk en sĂȘ: Maak vir julle padkos bymekaar, want oor drie dae sal julle oor die Jordaan trek om die Aarde in besit te neem.
6 Die owerstes van die kinders van JisraEl het so gedoen en hulle het die volk beveel en hulle het alles gedoen wat JeHĂŽWshua beveel het.
7 JeHĂŽWshua het twee manne gestuur om die Aarde by Jerigo te gaan verken en die manne het gegaan en het Jerigo bespied.
8 Na sewe dae het hulle by JeHĂŽWshua in die laer gekom en aan hom gesĂȘ: JaHWeH het die hele Aarde in ons hand gegee en al die inwoners van haar bewe uit vrees vir ons.
9 En dit het daarna gebeur dat JeHĂŽWshua opgestaan het in die oggend en die hele JisraEl saam met hom en hulle het weggetrek van Sittim af. JeHĂŽWshua en die hele JisraEl saam met hom het oor die Jordaan getrek en JeHĂŽWshua was twee-en-tagtig jaar oud toe hy die Jordaan saam met JisraEl oorgetrek het.
10 Die volk het opgetrek van die Jordaan af op die tiende van die eerste maand en hulle het by Gilgal, by die oostelike hoek van Jerigo, laer opgeslaan.
11 Die kinders van JisraEl het die Pasga gehou in Gilgal, op die vlaktes van Jerigo, op die veertiende dag van die maand, soos dit geskryf is in die Wet van MoshĂš.
12 Die manna het opgehou op die oggend van die Pasga, en daar was nie meer manna vir die kinders van JisraEl nie en hulle het geëet van die opbrengs van die Aarde van KanaÀn.
13 Jerigo was heeltemal gesluit teen die kinders van JisraEl, niemand het uit- of ingegaan nie.
14 Dit was in die tweede maand op die eerste van die maand, dat JaHWeH aan JeHĂŽWshua gesĂȘ het: Staan op, kyk, Ek het Jerigo in jou hand gegee met al die inwoners van haar; en al jou krygsmanne moet om die stad gaan, een maal per dag. So moet jy doen vir ses dae.
15 Die priesters moet op ramshorings blaas en wanneer jy die geluid van die ramshoring hoor, moet die hele volk ân groot krygsgeskreeu aanhef sodat die stadsmure sal inval. En die hele volk moet opgaan, elke man teen sy teenstander.
16 JeHĂŽWshua het so gedoen volgens alles wat JaHWeH hom beveel het.
17 Op die sewende dag het hulle sewe maal om die stad getrek en die priesters het op ramshorings geblaas.
18 En op die sewende rondte het JeHĂŽWshua aan die volk gesĂȘ: Skreeu, want JaHWeH het die hele stad in ons hande oorgegee.
19 Maar die stad en alles wat in haar is, is deur JaHWeH met die banvloek getref en weerhou julleself van die ban, anders sal julle die laer van JisraEl met die banvloek tref en ellende bring.
20 Maar al die silwer en goud en koper en yster is gewy aan JaHWeH, dit moet by die skat van JaHWeH kom.
21 Die volk het op ramshorings geblaas en ân groot krygsgeskreeu aangehef en die mure van Jerigo het ingeval en die hele volk het ingegaan, elkeen reg voor hom uit en hulle het die stad ingeneem en alles wat in haar was heeltemal vernietig met die skerpte van die swaard, beide man sowel as vrou, jonk en oud, bees en skaap en esel.
22 En hulle het die hele stad met vuur verbrand; slegs die voorwerpe van silwer en goud en koper en yster het hulle by die skat van JaHWeH gevoeg.
23 JeHĂŽWshua het in daardie tyd gesweer en gesĂȘ: Vervloek is die man wat Jerigo opbou, ten koste van sy eersgeborene sal hy haar fondamente lĂȘ en ten koste van sy jongste sal hy haar poorte oprig.
24 En Agan, die seun van Karmi, die seun van Sabdi, die seun van Serag, seun van JeHûWdah, het verraderlik gehandel met die bangoed, en hy het van die bangoed geneem en dit in die tent weggesteek en die Toorn van JaHWeH het teen JisraEl ontvlam.
25 En dit was daarna toe die kinders van JisraEl teruggekeer het van die verbranding van Jerigo, dat JeHĂŽWshua manne gestuur het om Ai te gaan verken om teen haar te veg.
26 En die manne het opgegaan en Ai verken en hulle het teruggekeer en gesĂȘ: Moenie al die mense saam met u laat optrek na Ai nie, laat omtrent net drieduisend man gaan om die stad te verslaan, want die manne daar is maar min.
27 JeHĂŽWshua het so gedoen en daar het omtrent drieduisend man van die kinders van JisraEl saam met hom gegaan en hulle het geveg teen die manne van Ai.
28 En die geveg was kwaai teen JisraEl en die manne van Ai het ses-en-dertig manne van JisraEl doodgeslaan en die kinders van JisraEl moes vlug voor die manne van Ai.
29 Toe JeHĂŽWshua dit sien, het hy sy klere geskeur en op sy aangesig op die grond geval voor die Aangesig van JaHWeH, hy saam met die oudstes van JisraEl en hulle het stof op hulle hoofde gesit.
30 En JeHĂŽWshua het gesĂȘ: Waarom, o JaHWeH, het U hierdie volk deur die Jordaan laat trek? Wat sal ek sĂȘ nadat die JisraEliete vir hulle vyande die rug gedraai het?
31 Daarom dan, al die KanaÀniete, inwoners van hierdie land, sal hiervan hoor en ons omsingel en ons naam vernietig.
32 En JaHWeH het aan JeHĂŽWshua gesĂȘ: Waarom val jy op jou aangesig? Staan op en gaan uit, want die JisraEliete het oortree en van die bangoed geneem. Ek sal nie meer met julle wees tensy hulle die ban onder hulle uit verdelg nie.
33 JeHÎWshua het opgestaan en die volk bymekaar laat kom en die Urim op bevel van JaHWeH gebring en die stam van JeHûWdah was aangewys en Agan, die seun van Kamri, was aangewys.
34 En JeHĂŽWshua het aan Agan gesĂȘ: SĂȘ my, my seun, wat het jy gedoen? En Agan het gesĂȘ: Ek het onder die buit ân mooi mantel van SĂnear gesien en tweehonderd sikkels silwer en ân goudstaaf van vyftig sikkels gewig. Ek het dit begeer en dit geneem en kyk, daar lĂȘ dit begrawe in die grond binne my tent.
35 JeHĂŽWshua het manne gestuur wat gegaan het en dit uit die tent van Agan gehaal het en hulle het dit na JeHĂŽWshua gebring.
36 En JeHĂŽWshua het Agan en die voorwerpe en sy seuns en dogters en alles wat aan hom behoort, geneem en hulle na die dal van Agor gebring.
37 JeHĂŽWshua het hulle daar met vuur verbrand en al die JisraEliete het Agan met klippe gestenig en bo-op hom ân hoop klippe gestapel. Daarom het hy die plek die dal van Agor genoem. Toe het JaHWeH se Woede afgeneem en JeHĂŽWshua het daarna teen die stad opgetrek en teen haar geveg.
38 JaHWeH het aan JeHĂŽWshua gesĂȘ: Wees nie bevrees of mismoedig nie. Kyk, Ek het Ai in jou hand oorgegee, haar koning en haar inwoners en jy moet aan hulle doen net soos jy aan Jerigo en haar koning gedoen het. Net die buit en die vee mag jy vir jouself buitmaak. Stel vir jou ân hinderlaag op teen die stad aan die agterkant.
39 JeHĂŽWshua het gehandel volgens die woorde van JaHWeH en hy het uit die krygsmanne dertigduisend dapper manne gekies en hy het hulle gestuur en hulle het ân hinderlaag vir die stad opgestel.
40 En hy het hulle beveel en gesĂȘ: Wanneer julle ons kan sien, sal ons met sluheid voor hulle uitvlug en hulle sal ons agtervolg. Dan sal julle opstaan uit die hinderlaag en die stad inneem. En hulle het so gedoen.
41 JeHĂŽWshua het geveg en die manne van die stad het uitgetrek na JisraEl toe, onwetend dat hulle vir hulle in ân hinderlaag lĂȘ en wag aan die agterkant van die stad.
42 En JeHĂŽWshua en al die JisraEliete het gemaak asof hulle uitgeput was en hulle het met sluheid oor die woestyn gevlug.
43 Die manne van Ai het al die mense bymekaar gemaak wat in die stad was, om die JisraEliete te agtervolg en hulle het uitgetrek en is weggelok van die stad af. Nie een het agtergebly nie, en hulle het die stad oop laat staan en die JisraEliete agtervolg.
44 En hulle wat in die hinderlaag gelĂȘ het, het opgestaan uit hulle plekke uit en gehaas om in die stad te kom en het haar ingeneem en haar aan die brand gesteek, En kyk, toe die manne van Ai omdraai, het die rook van die stad na die Hemele opgetrek en daar was vir hulle geen manier om terug te val nie, nie die manier of dĂĄĂĄrdie manier nie.
45 En al die manne van Ai was midde-in JisraEl, sommige aan die eenkant en ander aan die anderkant en hulle het hulle doodgeslaan sodat nie een oorgebly het nie.
46 Die kinders van JisraEl het Melos, koning van Ai, lewendig gevang en hulle het hom na JeHĂŽWshua gebring en JeHĂŽWshua het hom aan ân boom opgehang en hy het gesterf.
47 Die kinders van JisraEl het teruggekeer na die stad nadat hulle haar afgebrand het en hulle het almal in haar doodgeslaan met die skerpte van die swaard.
48 Die getal van die manne van Ai wat gesneuwel het, mans sowel as vroue, was twaalfduisend. Net die beeste en die buit van die stad het hulle vir hulleself geneem volgens die Woord van JaHWeH aan JeHĂŽWshua.
49 En al die konings aan hierdie kant van die Jordaan, al die konings van KanaÀn, het gehoor van die ellende wat die kinders van JisraEl aan Jerigo en aan Ai gedoen het en hulle het bymekaar gekom om teen JisraEl te veg.
50 Net die inwoners van Gibeon was baie bang om teen die JisraEliete te veg, uit vrees dat hulle sou omkom en hulle het met lis gehandel. En hulle het na JeHĂŽWshua en die hele JisraEl gekom en aan hulle gesĂȘ: Ons kom van ân ver land af, daarom, sluit nou ân verbond met ons.
51 En die inwoners van Gibeon het die kinders van JisraEl uitoorlĂȘ en die kinders van JisraEl het ân verbond met hulle gesluit en hulle het vrede met hulle gemaak. En die owerstes van die vergadering het hulle laat sweer, maar daarna het die kinders van JisraEl geweet dat hulle naby woon en dat hulle tussen hulle woon.
52 Maar die kinders van JisraEl het hulle nie verslaan nie, omdat hulle aan hulle voor die Aangesig van JaHWeH gesweer het. En hulle het houtkappers en waterdraers geword.
53 JeHĂŽWshua het aan hulle gesĂȘ: Waarom het julle my bedrieg om dit aan ons te doen? En hulle het hom geantwoord en gesĂȘ: Omdat dit aan u dienaars meegedeel is alles wat u aan die konings van die Amoriete gedoen het en ons was baie bang vir ons lewens en ons het hierdie ding gedoen.
54 JeHĂŽWshua het daardie dag van hulle houtkappers en waterdraers gemaak en hy het hulle opgedeel as slawe aan al die stamme van JisraEl.
55 En toe Adonisedek, die koning van Jerusalem; alles hoor wat die kinders van JisraEl aan Jerigo en aan Ai gedoen het, het hy gestuur na Hoham, die koning van Hebron, en aan Piram, die koning van Jarmut, en aan Jafia, koning van Lagis, en aan Debir, die koning van Eglon, om te sĂȘ:
56 Kom na my en help my dat ons die kinders van JisraEl en die inwoners van Gibeon, wat vrede met JisraEl gemaak het, kan verslaan.
57 En hulle het hulle vergader en die vyf konings van die Amoriete het opgetrek met al hulle leĂ«rs, ân menigte mense, talryk soos die sand van die see.
58 Al hierdie konings het toe gekom en laer opgeslaan voor Gibeon, en hulle het begin om te veg teen die inwoners van Gibeon. En die manne van Gibeon het ân woord na JeHĂŽWshua gestuur en aan hom gesĂȘ: Kom gou op na ons toe en help ons, want al die konings van die Amoriete het saamgetrek om teen ons te kom veg.
59 JeHĂŽWshua en al die krygsmanne het opgetrek uit Gilgal en JeHĂŽWshua het hulle skielik oorval en het die vyf konings verslaan met ân groot slagting.
60 En JaHWeH het hulle verwar voor die kinders van JisraEl wat hulle verslaan het met ân groot slagting in Gibeon en hulle agtervolg het op die pad wat opgaan na Bet-Horon en na MakkĂ©da, en hulle het gevlug voor die kinders van JisraEl.
61 Terwyl hulle gevlug het, het JaHWeH haelstene uit die Hemele op hulle gestuur sodat meer van hulle gesterf het deur die haelstene as deur die slagting van JisraEl.
62 Die kinders van JisraEl het hulle agtervolg, en hulle het hulle verder verslaan in die weg, en hulle het aangekom om hulle dood te slaan.
63 En terwyl hulle met die slagting besig was, het die dag begin daal na die aand en JeHĂŽWshua het voor die oĂ« van die hele volk gesĂȘ: Son, staan stil in Gibeon, en jy, maan, in die dal van Ajalon, totdat die volk hulleself gewreek het teen hulle vyande.[JeHĂŽWshua 10:12]
64 En JaHWeH het geluister na die stem van JeHĂŽWshua en die son het in die Hemele stilgestaan, en hy het stilgestaan vir die ses-en-dertig tye*, [Antieke JisraEl het 36 ure per dag indelings gehad] en die maan het ook stilgestaan en hom nie gehaas om vir ân hele dag onder te gaan nie.
65 En daar was geen dag soos hierdie een, voor hom en na hom, dat JaHWeH na die stem van ân man geluister het nie, want JaHWeH het vir JisraEl gestry.
JeHÎWshua maak oorlog in KanaÀn.
1 TOE het JeHÎWshua hierdie lied aangehef op die dag toe JaHWeH die Amoriete in die hand van JeHÎW-shua en die kinders van JisraEl gegee het, en hy het daar voor die oë van die hele JisraEl gespreek:
2 U het magtige dinge gedoen, O JaHWeH, U het groot dade verrig. Wie is soos U? My lippe sal U Naam besing.
3 My Suiwerheid en my Krag, my sterk Toring, ek sal ân nuwe lied tot U sing. Met danksegging sal ek tot U sing, U is die Sterkte van my redding.
4 Al die konings van die Aarde sal U prys, die vorste van die wĂȘreld sal tot U sing. Die kinders van JisraEl sal hulle verbly in U Redding, hulle sal sing en U Krag prys.
5 Op U, O JaHWeH het ons vertrou. Ons het gesĂȘ U is ons Elohey, want U is ons Beskutting en Sterk Toring teen ons vyande.
6 Tot U het ons geroep en was nie beskaam nie. In U was ons vertroue en is verlos. Wanneer ons tot U geroep het, het U ons stem gehoor, U het ons siele verlos van die swaard, U het aan ons Barmhartigheid getoon, U het aan ons Redding gegee, U het ons harte verbly met U Krag.
7 U het uitgetrek tot ons redding, met U Arm het U ons verlos. U het ons geantwoord uit die Hemele van U Apartheid, U het ons gered van tienduisende van mense.
8 Die son en die maan het stilgestaan in die Hemele en U het opgestaan in U Woede teen ons verdrukkers en het U oordele oor hulle gebied. [JeHÎWshua 10:13]
9 Al die vorste van die Aarde het opgestaan, die konings van die nasies het hulleself vergader, hulle was nie geroer deur U Aangesig nie, hulle het U stryd begeer.
10 U het teen hulle opgestaan in U Woede, en het U gramskap op hulle neergebring. U het hulle verdelg in U Woede en hulle afgesny in U Hart.
11 Nasies is verteer deur U Grimmigheid, koninkryke het onder gegaan deur U Woede. U het konings verwond op die dag van U Woede.
12 U het U Grimmigheid uitgestort op hulle, U Toorngloed het hulle vasgegryp, U het hulle skuld van Ongeregtigheid teen hulle laat draai en het hulle afgesny in hulle besoedeling.
13 Hulle het ân valstrik gestel, hulle het daarin geval, in die vangnet het hulle hul versteek, hulle voet is daarin gevang.
14 U Hand was opgehef teen al U vyande wat sĂȘ dat deur hulle swaard besit hulle die Aarde, deur hulle arm bewoon hulle die stad. U het hulle aangesigte met skaamte gevul, U het hulle horings na die grond afgebring, U het hulle beangs gemaak in U Woede en hulle vernietig in U gramskap.
15 Die grond het gesidder en gebeef by die geluid van U storm oor hulle. U het hulle siele nie weerhou van die dood nie en het hulle lewens afgebring na die graf.
16 U het hulle agtervolg in U storm, U het hulle verteer in U stormwind. U het hulle reën verander in hael, hulle het in diep kuile geval sodat hulle nie kon opstaan nie.
17 Hulle lyke was soos vullis wat uitgestrooi was in die middel van die strate.
18 Hulle is verteer en vernietig in U Woede, U het U volk gered met U Mag.
19 Daarom is ons harte verheug in U, ons siele jubel in U Redding.
20 Ons tonge sal spreek van U Mag, ons sal U wonderlike dade besing en prys.
21 Want U het ons gered van ons vyande, U het ons verlos van hulle wat teen ons opgestaan het, U het hulle vernietig voor ons en hulle vertrap onder ons voete.
22 So sal al U vyande tot niet gaan O JaHWeH, en die besoedeldes sal soos kaf voor die wind wees, en U Geliefde sal wees soos bome geplant by waters.
23 Toe het JeHĂŽWshua en die hele JisraEl saam met hom, teruggekeer na die laer in Gilgal, nadat hulle al die konings verslaan het, sodat nie ân oorblyfsel van hulle oorgebly het nie.
24 Die vyf konings het alleen te voet van die geveg weggevlug, en hulleself in ân grot versteek. En JeHĂŽWshua het na hulle gesoek op die gevegsterrein, maar hulle nie gevind nie.
25 Daarna is dit aan JeHĂŽWshua vertel en gesĂȘ: Die konings is gevind en kyk, hulle kruip weg in ân spelonk.
26 JeHĂŽWshua het gesĂȘ: Stel manne aan om by die ingang van die spelonk te wees om hulle te bewaak, sodat hulle nie hulleself verwyder nie. En die kinders van JisraEl het so gedoen.
27 JeHĂŽWshua het JisraEl geroep en aan die aanvoerders van die slagordes gesĂȘ: Sit julle voete op die nekke van hierdie konings. En JeHĂŽWshua het gesĂȘ: So sal JaHWeH doen met al julle vyande.
28 JeHĂŽWshua het toe beveel dat hulle die konings moes doodslaan en hulle in die spelonk gooi en dat hulle groot klippe by die ingang van die groot spelonk moes pak.
29 En JeHĂŽWshua het daarna met al die manne wat by hom was, op daardie dag na Makkeda gegaan en hy het dit met die skerpte van die swaard verslaan.
30 Hy het al die siele heeltemal verdelg en alles wat aan die stad behoort het, en hy het aan die koning en inwoners van haar gedoen soos wat hy aan Jerigo gedoen het.
31 Hy het daarvandaan vertrek na Libna en hy het teen haar geveg en JaHWeH het haar in sy hand oorgegee. En JeHĂŽWshua het haar verslaan met die skerpte van die swaard en al die siele van haar, en hy het aan haar en aan die koning van haar gedoen soos hy aan Jerigo gedoen het.
32 Daarvandaan het hy na Lagis getrek om teen haar te veg. En Horam, die koning van Gasa, het opgetrek om die manne van Lagis te help. En JeHĂŽWshua het hom en sy manne verslaan totdat daar niemand oor was nie.
33 En JeHĂŽWshua het Lagis en al die inwoners van haar geneem en hy het in haar gedoen soos wat hy aan Libna gedoen het.
34 JeHĂŽWshua het daarvandaan na Eglon getrek en hy het haar ook ingeneem, en hy het haar en die inwoners van haar met die skerpte van die swaard verslaan.
35 Daarvandaan het hy na Hebron getrek en teen haar geveg en haar ingeneem en haar heeltemal verslaan, en teruggekeer daarvandaan met die hele JisraEl na Debir, en teen haar geveg en haar verslaan met die skerpte van die swaard.
36 Hy het elke siel in haar doodgeslaan, hy het niemand laat oorbly nie. En hy het in haar en aan die koning van haar gedoen soos hy gedoen het aan Jerigo.
37 JeHÎWshua het al die konings van die Amoriete verslaan van Kades-Barnéa tot by Asa en hy het hulle land op een slag ingeneem, want JaHWeH het vir JisraEl geveg.
38 JeHĂŽWshua met die hele JisraEl het by die laer by Gilgal gekom.
39 Toe Jabin, die koning van Hasor, in daardie tyd hoor wat JeHĂŽWshua aan die konings van die Amoriete gedoen het, het Jabin na Jobat, die koning van Midian, en na Laban, die koning van Simron, en na Jefal, die koning van Agstaf, en na al die konings van die Amoriete gestuur en gesĂȘ:
40 Kom gou na ons en help ons dat ons die kinders van JisraEl kan verslaan, voordat hulle ons aanval en aan ons doen soos hulle aan die ander konings van die Amoriete gedoen het.
41 AI hierdie konings het geluister na die woorde van Jabin, die koning van Hasor, en hulle het uitgetrek met al hulle leërs, sewentien konings, met perde en ontelbare strydwaens en hulle was so talryk soos die sand van die see. Hulle het gekom en saam laer opgeslaan by die waters van Merom en hulle het volgens afspraak byeengekom en was daar om te veg teen JisraEl.
42 En JaHWeH het tot JeHĂŽWshua gespreek: Wees nie bevrees vir hulle nie, want mĂŽre omtrent dieselfde tyd, sal Ek hulle almal verslaan en aan jou oorgee en jy sal hulle perde se hakskeensenings afsny en hulle strydwaens met vuur verbrand.
43 En JeHĂŽWshua met al die weerbare manskappe het onverwags op hulle afgekom en het hulle oorval en hulle verslaan, want JaHWeH het hulle oorgegee in die hande van die kinders van JisraEl.
44 Toe het die kinders van JisraEl al die konings met hulle leërs agtervolg en hulle doodgeslaan totdat daar geeneen van hulle oor was nie. En JeHÎWshua het aan hulle gedoen soos JaHWeH met hom gespreek het.
45 In hierdie tyd het JeHĂŽWshua teruggekeer na Hasor en haar verslaan met die swaard en elke siel in haar doodgeslaan en haar met vuur verbrand. En van Hasor het JeHĂŽWshua na Simron gegaan en haar verslaan en haar heeltemal verwoes.
46 Vandaar het hy na Agsaf gegaan en hy het daar gedoen soos hy aan Simron gedoen het.
47 Daarvandaan het hy na Adullam gegaan en hy het al die inwoners in haar doodgeslaan soos hy gedoen het aan Agsaf en aan Simron.
48 En hy het weggetrek na al die stede van die konings wat hy verslaan het, en hy het al die inwoners gedood wat van hulle oor was en hy het hulle heeltemal vernietig.
49 Net hulle buit en hul vee het die JisraEliete vir hulself as ân buit geneem, maar elke mens is gedood, hulle het nie ân siel laat leef nie.
50 Soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het JeHĂŽWshua en die hele JisraEl gedoen. Hulle het nie nagelaat om enigiets te doen nie.
51 JeHÎWshua en al die kinders van JisraEl het die hele Aarde van KanaÀn verslaan soos JaHWeH hulle beveel het, en al hulle konings verslaan, synde een-en-dertig konings. En die kinders van JisraEl het hulle hele land ingeneem.
52 Behalwe vir die koninkryke van Sihon en Og wat aan die oorkant van die Jordaan was, van wie MoshĂš baie stede verslaan het, het MoshĂš haar gegee aan die Rubeniete en die Gadiete en aan die halwe stam van Manasse.
53 En JeHĂŽWshua het al die konings verslaan aan hierdie kant van die Jordaan na die weste, en het haar as ân erfdeel aan die nege en ân halwe stam van JisraEl gegee.
54 Vir vyf jaar het JeHÎWshua hierdie oorlog gevoer teen hierdie konings en hy het hulle stede aan die JisraEliete gegee en die Aarde het rustig geword van stryd, regdeur die stede van die Amoriete en KanaÀniete
JisraEl verdeel die grondgebied in KanaÀn.
1 IN hierdie tyd, in die vyfde jaar nadat die kinders van JisraEl oor die Jordaan getrek het, nadat die kinders van JisraEl gerus het van hulle oorlog met die KanaÀniete, in hierdie tyd het groot en verwoede gevegte tussen Edom en die kinders van Kittië ontstaan en die kinders van Kittië het geveg teen Edom.
2 En Abianus, die koning van KittiĂ«, het uitgetrek in daardie jaar, dit is in die een-en-dertigste jaar van sy regering, en ân groot mag van die magtige manne van die kinders van KittiĂ«, het saam met hom gegaan en hy het na SeĂŻr gegaan om te veg teen die kinders van Esau.
3 En Hadad, die koning van Edom, het die berig gehoor en hy het uitgetrek om hom te ontmoet met ân groot menigte en ân sterk mag en het die geveg met hom aangeknoop in die veld van Edom.
4 Die hand van Kittië het die kinders van Esau oorwin en die kinders van Kittië het van die kinders van Esau twee-en-twintigduisend man gedood, en al die kinders van Esau het voor hulle uitgevlug.
5 Die kinders van Kittië het hulle agtervolg en hulle het Hadad, koning van Edom, ingehaal wat voor hulle uitgevlug het en hulle het hom lewendig gevang en na Abianus, koning van Kittië, gebring.
6 En Abianus het beveel dat hy doodgemaak moes word en Hadad, die koning van Edom, het gesterf in die agt-en-veertigste jaar van sy heerskappy.
7 Die kinders van KittiĂ« het hulle agtervolging van Edom voortgesit en hulle het hulle met ân groot slagting verslaan en Edom is onderwerp aan die kinders van KittiĂ«,
8 En die kinders van Kittië het oor Edom geheers en Edom het onder die hand van Kittië gekom en het van daardie dag af een koninkryk geword.
9 En van daardie tyd kon hulle nie meer hulle hoofde verhef nie en hulle koninkryk het een geword met die kinders van Kittië.
10 Abianus het owerstes in Edom geplaas en al die kinders van Edom was onderworpe en belastingpligtig aan Abianus. En Abiamus het teruggekeer na sy eie land, Kittië.
11 Nadat hy teruggekeer het, het hy sy regering hervat en ân groot en versterkte paleis vir homself as ân koninklike woning gebou en hy het stewig oor die kinders van KittiĂ« en oor Edom geheers.
12 In daardie dae, nadat die kinders van JisraEl al die KanaÀniete en die Amoriete verdryf het, was JeHÎWshua oud en gevorderd in jare.
13 En JaHWeH het aan JeHĂŽWshua gesĂȘ: Jy is oud, gevorderd in lewensjare, en ân groot gedeelte van die land moet nog in besit geneem word.
14 Daarom dan, verdeel hierdie land as ân Erfdeel aan die nege stamme en aan die halwe stam van Manasse. En JeHĂŽWshua het opgestaan en het gedoen soos JaHWeH hom beveel het.
15 En hy het die hele land verdeel onder die stamme van JisraEl as ân Erfdeel, volgens hulle afdelings.
16 Maar aan die stam van Levi het hy geen erfdeel gegee nie, die bydraes aan JaHWeH is hulle Erfdeel soos JaHWeH gespreek het deur die hand van MoshĂš.
17 JeHĂŽWshua het die berg Hebron aan Kaleb, die seun van JefĂșnne, gegee, een stuk bo sy broers, soos JaHWeH gespreek het deur MoshĂš.
18 Daarom het Hebron ân erfdeel vir Kaleb en vir sy kinders geword tot vandag toe.
19 En JeHĂŽWshua het die hele land verdeel onder JisraEl as ân Erfdeel deur die lot te werp, soos JaHWeH hom beveel het.
20 Die kinders van JisraEl het stede aan die Leviete gegee van hulle eie erfdeel en weivelde vir hulle vee en besittings. Soos JaHWeH MoshĂš beveel het, so het die kinders van JisraEl gedoen, en hulle het die land verdeel, of dit klein of groot was, deur die lot te werp.
21 En hulle het ingegaan om die land in besit te neem volgens hulle grenslyne. En die kinders van JisraEl het aan JeHĂŽWshua, die seun van Nun, ân erfdeel onder hulle gegee.
22 Op die bevel van JaHWeH het hulle aan hom die stad Timnat-Serag op die gebergte van Efraim gegee, wat hy verlang het en hy het die stad gebou en het in haar gewoon.
23 Hierdie is die erfdele wat EliEzer, die priester, en JeHÎWshua, die seun van Nun, en die familiehoofde van die stamme aan die kinders van JisraEl uitgedeel het volgens die lot in Silo, voor die Aangesig van JaHWeH, by die ingang van die Tabernakel, en hulle het die verdeling van die land toe geëindig.
24 En JaHWeH het die land aan die JisraEliete gegee en hulle het haar in besit geneem soos JaHWeH met hulle gespreek het en soos JaHWeH aan hulle voorouers met ân eed beloof het.
25 En JaHWeH het aan die JisraEliete rus gegee van al hulle vyande rondom hulle en niemand het teen hulle opgestaan nie. En JaHWeH het al hulle vyande in hulle hand oorgelewer en niks het misluk van al die suiwer woorde wat JaHWeH gespreek het tot die kinders van JisraEl nie, JaHWeH het alles gedoen.
26 En JeHÎWshua het al die kinders van JisraEl geroep en hy het hulle geseën en hulle beveel om JaHWeH te dien, en daarna het hy hulle weggestuur en hulle man het na sy stad gegaan, elke man na sy erfdeel.
27 Die kinders van JisraEl het JaHWeH gedien al die dae van JeHĂŽWshua, en JaHWeH het hulle rus gegee van almal rondom, en hulle het veilig gewoon in hulle stede.
28 En dit het gebeur in daardie dae dat Abianus, koning van Kittië, gesterf het in die agt-en-dertigste jaar van sy regering, dit is die sewende jaar van sy regering oor Edom, en hulle het hom begrawe in sy plek wat hy vir homself gebou het. En Latinus het in sy plek vyftig jaar lank regeer.
29 En gedurende sy regering het hy ân leĂ«rmag voortgebring en hy het opgetrek teen die inwoners van BrittanniĂ« en KernaniĂ«, die kinders van Elishah, seun van Jawan, en hy het hulle oorwin en het hulle belastingpligtig gemaak.
30 Hy het toe gehoor dat Edom opgestaan het van onder die hand van Kittië en Latinus het na hulle gegaan en hulle verslaan en hulle onderwerp en hulle onder die hand van die kinders van Kittië geplaas. Edom het een koninkryk met die kinders van Kittië geword al die dae.
31 En vir baie jare was daar geen koning in Edom nie en hulle regering was met die kinders van Kittië en ook hulle koning.
32 Dit was in die ses-en-twintigste jaar na die kinders van JisraEl deur die Jordaan getrek het, dit is die ses-en-sestigste jaar na die kinders van JisraEl se uittog uit Egipte, dat JeHĂŽWshua oud was, gevorderd in jare, en hy was eenhonderd-en-agt jaar oud in daardie dae.
33 En JeHĂŽWshua het die hele JisraEl laat roep, hulle oudstes, hulle regters en owerstes, nadat JaHWeH aan al die JisraEliete rus gegee het van al hulle vyande rondom hulle. En JeHĂŽWshua het aan die oudstes van JisraEl en aan hulle regters gesĂȘ: Kyk, ek is oud, gevorderd in jare, en julle het gesien wat JaHWeH gedoen het aan al die nasies wat Hy voor julle verjaag het, want dit is JaHWeH wat vir julle geveg het.
34 Daarom nou, versterk julleself om al die woorde van die Wet van MoshĂš te onderhou en te doen, om nie daarvan af te wyk nie, nie na regs of links nie, en moenie tussen daardie nasies kom wat oor is in die Aarde nie. Nog minder sal julle hulle gode se name noem, maar julle moet kleef aan JaHWeH, julle Elohey, soos julle gedoen het tot vandag toe.
35 En JeHĂŽWshua het die kinders van JisraEl grootliks vermaan om JaHWeH te dien al hulle dae.
36 En al die JisraEliete het gesĂȘ: Ons sal JaHWeH, ons Elohey dien al ons dae, ons en ons kinders, en ons kinders se kinders, en ons nageslag vir ewig.
37 JeHĂŽWshua het op daardie dag ân verbond met die volk gemaak en hy het die kinders van JisraEl weggestuur, en hulle het elke man na sy erfdeel en na sy stad gegaan.
38 En dit was in daardie dae, toe die kinders van JisraEl veilig in hulle stede gebly het, dat hulle die kiste van die stamme van hulle voorouers, wat hulle uit Egipte opgebring het, begrawe het, elke man in die erfdeel van sy kinders. Die kinders van JisraEl het die twaalf seuns van Jakob begrawe, elke man in die eiendom van sy kinders.
39 En dit is die name van die stede waarin hulle die twaalf seuns van Jakob, wat die kinders van JisraEl uit Egipte gebring het, begrawe het.
40 Hulle het Ruben en Gad oorkant die Jordaan in Romia, wat MoshĂš aan hulle kinders gegee het, begrawe.
41 En Simeon en Levi het hulle in die stad, Mauda, begrawe wat hy aan die kinders van Simeon gegee het en die weiveld van die stad was vir die kinders van Levi.
42 JeHûWdah het hulle begrawe in die stad van Benjamin teenoor Betlehem.
43 Die beendere van Issaskar en SĂ©bulon het hulle begrawe in Sidon, in die gedeelte wat na hulle kinders geval het.
44 Dan is begrawe in die stad van sy kinders in Estael, en NĂĄftali en Aser het hulle begrawe in Kades-Naftali, elke man in sy plek wat hy aan sy kinders gegee het.
45 En die beendere van JĂŽWsef het hulle begrawe in Sigem in die gedeelte van die veld wat Jakob gekoop het van Hemor en wat ân erfporsie vir JĂŽWsef geword het.
46 En hulle het Benjamin begrawe in Jerusalem teenoor die Jebusiet, wat aan die kinders van Benjamin gegee is; die kinders van JisraEl het hulle vaders begrawe elkeen in die stad van sy kinders.
47 Na twee jaar het JeHĂŽWshua, die seun van Nun, gesterf, een honderd-en-tien jaar oud. En die tydperk wat JeHĂŽWshua, JisraEl gerig het, was agt-en-twintig jaar. En JisraEl het JaHWeH gedien al die dae van hulle lewe.
48 Die ander dade van JeHĂŽWshua en sy oorloĂ« en sy teregwysinge waarmee hy JisraEl vermaan het en alles wat hy hulle beveel het, en die name van die stede wat die kinders van JisraEl in sy dae besit het, kyk dit is geskrywe in die Boekrol, van die woorde van JeHĂŽWshua [Boek van JeHĂŽWshua] aan die kinders van JisraEl en in die Boekrol van die OorloĂ« van JaHWeH [NĂșmeri 21:14], wat MoshĂš en JeHĂŽWshua en die kinders van JisraEl geskryf het.
49 En die kinders van JisraEl het JeHĂŽWshua begrawe op die grens van sy erfdeel in Timnat-Serag wat aan hom gegee is in die berg Efraim.
50 El-Azar, die seun van AĂ€ron, het in daardie dae gesterf en hulle het hom begrawe op ân heuwel wat aan sy seun, PĂnehas, behoort het wat aan hom gegee is in die berg Efraim.
1 IN daardie tyd, na die dood van JeHÎWshua, was die kinders van die KanaÀniete nog steeds in die Aarde en die JisraEliete het hulle voorgeneem om hulle uit te dryf.
2 En die kinders van JisraEl het JaHWeH geraadpleeg en gesĂȘ: Wie sal eerste optrek vir ons na die KanaĂ€niete om teen hulle te veg? En JaHWeH het gesĂȘ: JeHĂ»Wdah moet optrek.
3 En die kinders van JeHĂ»Wdah het vir Simeon gesĂȘ: Trek saam met ons op in ons lot en ons sal teen die KanaĂ€niete veg en ons sal ook so met julle optrek in julle lot. En die kinders van Simeon het saam met die kinders van JeHĂ»Wdah gegaan.
4 En die seuns van JeHûWdah het opgetrek en geveg teen die KanaÀniete en JaHWeH het die KanaÀniete in die hande van die kinders van JeHûWdah oorgegee en hulle het tienduisend man van hulle in Besek verslaan.
5 En hulle het geveg teen AdĂłni-Besek in Besek, en hy het weggevlug van hulle en hulle het hom agtervolg en gevang en hulle het hom vasgegryp en sy duime en groottone afgekap.
6 En AdĂłni-Besek het gesĂȘ: Sewentig konings met afgekapte duime en groottone het hulle vleis onder my tafel bymekaargemaak. Soos ek gedoen het, so het JaHWeH my vergeld. En hulle het hom na Jerusalem gebring en daar het hy gesterf.
7 Die kinders van Simeon het saam met die kinders van JeHûWdah gegaan en hulle het die KanaÀniete met die skerpte van die swaard verslaan.
8 En JaHWeH was met die kinders van JeHûWdah en hulle het die berg in besit geneem en die kinders van JÎWsef het opgetrek na Bet-El, dieselfde as Lus, en JaHWeH was met hulle.
9 Die kinders van JĂŽWsef het Bet-El bespied en ân spioen het ân man uit die stad sien kom en hulle het hom gevang en aan hom gesĂȘ: Wys ons nou ân ingang na die stad en ons sal aan jou ân guns bewys.
10 En die man het hulle ân ingang na die stad gewys en die kinders van JĂŽWsef het gekom en die stad verslaan met die skerpte van die swaard.
11 Maar die man en sy familie het hulle laat gaan en hy het na die Hetiete gegaan en hy het ân stad gebou en hy het die naam van haar Lus genoem. Toe het al die JisraEliete in hulle stede gewoon en die kinders van JisraEl het in hulle stede gewoon en die kinders van JisraEl het JaHWeH gedien al die dae van JeHĂŽWshua en al die dae van die oudstes wat hulle dae verleng het na JeHĂŽWshua en die groot werke van JaHWeH gesien het wat Hy vir JisraEl gedoen het.
12 En die oudstes het JisraEl gerig vir sewentien jaar na die dood van JeHĂŽWshua.
13 Al die oudstes het ook in die oorloë van JisraEl teen die KanaÀniete geveg en JaHWeH het die KanaÀniete voor die kinders van JisraEl uitgedryf sodat Hy die JisraEliete in hulle deel van die Aarde kon plaas.
14 En Hy het al die woorde volbring wat Hy aan Abraham, Isak en Jakob gespreek het en die eed wat Hy gesweer het om die Aarde van die KanaÀniete aan hulle en hulle nageslag te gee.
15 En JaHWeH het aan die kinders van JisraEl die hele Aarde van KanaÀn gegee soos Hy aan hulle voorouers gesweer het. En JaHWeH het aan hulle rus gegee van die rondom hulle. En die kinders van JisraEl het veilig in hulle stede gewoon.
16 Geseënd is JaHWeH vir ewig, Amein en Amein!
17 Versterk julleself en laat die harte van almal van julle wat op JaHWeH vertrou, vol moed wees.
 1 saamgestel uit twee Hebreeuse woorde He + Lea - Sy is Lea
Die oorwinnings van Alexander die Grote en die verdeling van sy ryk.
1 EN dit het gebeur nadat Alexander, die seun van Philippus, die Macedoniër, wat uit die Aarde van die Kittiërs afkomstig was, Darius, die koning van die Perse en Mede, verslaan het, dat hy in sy plek geregeer het [soos hy tevore oor Griekeland gedoen het].
2 En hy het baie oorloë gevoer en vestings verower en konings van die Aarde verdelg.
3 En hy het deurgedring tot aan die eindes van die Aarde en die buit van talryke volke weggevoer. Maar toe die Aarde voor hom stil geword het, het hy trots geword en het sy hart hom verhef.
4 En hy het ân buitengewoon magtige leĂ«r vergader en oor Aarde en volke en vorste geregeer en hulle het aan hom skatpligtig geword.
5 En daarna het hy op sy siekbed neergesink en besef dat hy op die punt was om te sterwe.
6 Toe het hy sy dienaars, die aansienlikes, wat van jongs af saam met hom grootgeword het, geroep en sy ryk onder hulle verdeel, terwyl hy nog in die lewe was.
7 En Alexander het gesterwe nadat hy twaaIf jaar geregeer het.
8 En sy dienaars het elkeen in sy eie gebied geregeer.
9 En na sy dood het hulle almal die koninklike kroon opgesit, en hulle seuns na hulle [het dieselfde gedoen; en dit het voortgeduur vir] baie jare. En hulle het baie besoedeling op die Aarde aangerig.
Die oorsaak van die opstand van die Makkabeërs.
10 EN uit hulle het ân besoedelde spruit voortgekom, AntĂochus Epifanes, die seun van koning AntĂochus, wat gyselaar in Rome was; en hy het koning geword in die honderd-sewe-en-dertigste jaar van die koninkryk van die Grieke.
11 In daardie dae het daar uit JisraEl roekelose mense na vore gekom wat baie oorreed het met die woorde: Laat ons heengaan en ân verbond maak met die volke wat rondom ons is, want sedert ons, ons van hulle afgesonder het, het baie rampe oor ons gekom.
12 En hierdie woorde was goed in hulle oë.
13 En sommige van die volk was gretig [om dit te doen] en het na die koning gegaan; en hy het aan hulle mag gegee om die gebruike van die nasies in te voer.
14 En hulle het in Jerusalem ân gimnasium gebou volgens die gebruik van die nasies,
15 en het hulle aan onbesnedenheid onderwerp en van die Verbond van Apartheid afvallig geword en hulself met die nasies onder een juk geplaas en hulself verkoop om besoedeling te doen.
16 En toe die koninkryk in die gedagte van AntĂochus [genoegsaam] bevestig was, het hy hom voorgeneem om ook oor Egipte te heers, sodat hy oor albei ryke kon regeer.
17 Daarop het hy Egipte binnegeval met ân magtige leĂ«r, met strydwaens en olifante en perderuiters en met ân groot vloot.
18 En hy het oorlog gevoer teen Ptolemaeus, die koning van Egipte. En Ptolemaeus het sy rug op hom gekeer en gevlug, en daar het baie gesneuweldes geval.
19 En hulle het die versterkte stede in Egipte verower, en hy het die buit uit die Aarde van Egipte weggevoer.
20 En nadat AntĂochus Egipte verslaan het, het hy in die honderd-drie-en-vyftigste jaar teruggekeer, en met ân groot leĂ«rmag teen JisraEl en Jerusalem opgetrek.
21 En met trotse oormoed het hy die Apartheidsplek binnegetree en die goue altaar weggeneem en die kandelaar vir die lig, met al haar toebehore,
22 en die tafel met toonbrode, met die bekers en die skottels en die goue komme, en die voorhangsel en die krone en die goue versiersels aan die voorkant van die tempel, en dit orals vandaan verwyder.
23 En hy het al die silwer en die goud en die kosbare gerei weggeneem en ook die verborge skatte wat hy gevind het.
24 En nadat hy alles geneem het, het hy na sy eie land teruggekeer [terwyl hy ook ân groot slagting aangerig en in trotse oormoed gespreek het].
25 Toe is daar groot rou bedryf in JisraEl, op alle plekke;
26 en die vorste en die oudstes het geweeklaag, die jong dogters en jong manne het versmag, en die skoonheid van die vroue het verdwyn;
27 elke bruidegom het ân klaaglied aangehef, en sy wat in die bruidsvertrek sit, het getreur.
28 En die land was in beroering vanweë haar inwoners, en die hele huis van Jakob was met skaamte bedek.
29 En na verloop van twee jaar het die koning ân hoof-belastinggaarder na die stede van JeHĂ»Wdah gestuur; en hy het na Jerusalem gekom met ân groot leĂ«rmag.
30 En hy het vreedsame woorde met lis tot hulle gespreek, sodat hulle hom geglo het. Maar onverhoeds het hy die Stad oorval en haar met ân vernietigende slag getref en baie uit die volk JisraEl om die lewe gebring.
31 En hy het die Stad geplunder en haar met vuur verbrand, en haar huise afgebreek en sy mure rondom.
32 En hulle het die vroue en kinders in gevangeskap weggevoer, en die vee as besitting geneem.
33 En hulle het die Stad van Dawid versterk met ân hoĂ« en stewige muur met sterk torings, sodat sy vir hulle ân vesting kon wees.
34 En hulle het in haar ân wettelose volk, roekelose mense, geplaas; en hulself in haar versterk.
35 En hulle het wapens en proviand in haar opgehoop en die saamgeraapte buit van Jerusalem in haar verberg. En sy het [vir die bewoners] ân groot valstrik geword,
36 ân hinderlaag teen die Apartheidsplek, ân onafgebroke bedreiging vir JisraEl.
37 En hul het onskuldige bloed rondom die Apartheidsplek vergiet en die Apartheidsplek besoedel.
38 VanweĂ« hulle het die inwoners van Jerusalem gevlug, sodat [die Stad] ân woonplek van vreemdelinge geword het; vreemd het sy vir haar eie spruite geword, en haar kinders het haar verlaat.
39 Haar Apartheidsplek het verlate geword soos ân wildernis, haar Feeste is in weeklag verander, haar Sabbatte het ân smaad geword, haar eer het op veragting uitgeloop.
40 In ooreenstemming met haar [vroeëre] glorie was die [huidige] ontering, en haar hoogheid is in rou gedompel.
41 En die koning het aan sy hele ryk geskrywe dat almal een volk moes wees
42 en dat elkeen sy eie gebruike moes prysgee. En al die volke het stil geword ooreenkomstig die bevel van die koning.
43 Ook in JisraEl het baie hul die geloof van die koning laat welgeval en aan die idole begin slag en die Sabbat geskend.
44 Verder het die koning briewe deur middel van boodskappers na Jerusalem en die stede van JeHûWdah gestuur [met die bedoeling dat] hulle gebruike sou invoer wat vreemd was aan [die tradisies van] die land,
45 en dat hulle sou ophou om brandoffers en slagdiere en drank-aanbiedinge in die Apartheidsplek [te bring],
46 en dat hulle die Sabbatte en Feeste sou skend en die Apartheid sou besoedel, tesame met diegene wat apartgestel was;
47 dat hulle [voorts] hoĂ« plekke sou bou, gewyde bosse [âHoly woodsâ] sou aanplant en vir gode tempels sou oprig, en dat hulle varke en [ander] besoedelde diere sou slag;
48 en dat hulle hul seuns onbesnede sou laat, en hulself sou besoedel deur middel van [die beoefening van] alles wat besoedeld en verfoeilik is,
49 sodat hulle die Wet mag vergeet en al die Insettinge mag verander.
50 En as iemand nie in ooreenstemming met die woord van die koning wou handel nie, moes hy sterwe.
51 Volgens al hierdie woorde het hy aan sy hele koninkryk geskryf, en hy het opsigters oor die ganse volk aangestel en die stede van JeHûWdah beveel om te slag, elkeen van hulle.
52 En baie uit die volk het hulle by hulle gevoeg, naamlik almal wat die Wet verlaat het; hierdie [mense] het baie besoedeling in die land gepleeg
53 en gemaak dat die JisraEliete hulle in alle moontlike skuilplekke moes verberg.
54 En op die vyftiende dag van Kislew, in die honderd-vyf-en-veertigste jaar, het hulle die âgruwel van verwoestingâ op die altaar opgerig en in al die omliggende stede van JeHĂ»Wdah het hulle hoogtes bevestig;
55 en hulle het by die deure van huise en in die strate geslag
56 en die Boekrolle van die Wet wat hulle gevind het, het hulle verskeur en verbrand.
57 En wanneer ân Boek van die Verbond by iemand gevind is, en dit blyk dat hy in die Wet toestem, dan is hy, volgens die bevel van die koning, tot die dood veroordeel.
58 So het hulle na willekeur met JisraEl gehandel, met almal wat hulle maand na maand in die stede gevind het.
59 En op die vyf-en-twintigste dag van die maand het hul op die altaar wat bo-op die brandoffer-altaar was, geslag.
60 En in ooreenstemming met die bevel het hulle die vroue wat hul kinders besny het, om die lewe gebring,
61 ja, hulle het hul babatjies om hul nekke gehang en hulle families doodgemaak, tesame met diegene wat die besnydenis waargeneem het.
62 Nogtans het baie in JisraEl vas gestaan en hul voorgeneem dat hulle niks besoedels sou eet nie,
63 en hulle het verkies om liewer te sterwe as om hul met voedsel te besoedel en daardeur die Verbond van Apartheid te ontwy; sĂł het hulle gesterwe.
64 En die toorn wat oor JisraEl gekom het, was uitermate groot.
Die begin van die stryd onder aanvoering van Mattatias.
1Â IN daardie dae het Mattatias, die seun van JeHĂŽWganan, die seun van Simon, ân priester van die seuns van Jojarib uit Jerusalem, opgestaan; en hy het in Modin gewoon.
2 En hy het vyf seuns gehad: JeHĂŽWganan, bygenaamd Kaddis;
3 Simon, genaamd Tassis;
4 Judas, bygenaamd die Makkabeër;
5 Eleasar, wat genoem is Ouaran, en JeHĂŽWnathan, bygenaamd Apfus.
6 En hy het die gruwelike dinge gesien wat daar in JeHûWdah en in Jerusalem gedoen is
7 en gesĂȘ: Wee my! Waarom is ek gebore om die ondergang van my volk en die puin van die Stad van Apartheid te sien en om stil te sit terwyl sy oorgegee is in die hand van die vyande, en die Apartheidsplek in die hand van vreemdelinge?
ân Klaaglied oor die skending van die Stad van Apartheid.
8 HAAR huis het geword soos [diĂ© van] ân eerlose man;
9 Haar kosbare gerei is as buit weggevoer; Haar kindertjies is op haar strate om die lewe gebring. Haar jong manne is met die swaard van die vyand [verslaan].
10 Deur watter volk is haar ryk nie in besit geneem, en haar buit nie weggevoer nie?
11 Al haar sierade is weggeneem, in plaas van ân vrye het sy ân slaaf geword.
12 En kyk, al wat gewy en mooi en glansryk onder ons was, is verwoes, en die nasies het haar geskend!
13 Waartoe sal ons nog verder lewe?
14 En Mattatias en sy seuns het hulle klere geskeur, hulleself in sak geklee en groot rou bedryf.
15 En die beamptes van die koning wat belas was met die taak om die afval te bewerk, het na die stad Modin gekom om te laat slag.
16 En baie JisraEliete het na hulle toe gegaan, maar Mattatias en sy seuns het hulle verset.
17 Toe het die beamptes van die koning Mattatias toegespreek en gesĂȘ: Jy is ân owerste en geĂ«er en groot in hierdie Stad, en versterk deur seuns en broers.
18 Kom jy dan nou eerste en voer die koning se bevel uit, soos al die volke gedoen het, en al die manne van JeHûWdah en hulle wat in Jerusalem agtergebly het; dan sal jy en jou huis [gereken word onder] die vriende van die koning, en jy en jou seuns sal vereer word met silwer en goud en met allerlei geskenke.
19 Dog Mattatias het geantwoord en met ân groot stem gesĂȘ: AI sou ook al die volke wat in die ryksgebied van die koning is, hom gehoorsaam wees deur elkeen afvallig te word van die Elohey van hul vaders en verkies om sy bevele uit te voer,
20 so sal ek en my seuns en my broer nogtans wandel in die Verbond van ons vaders.
21 Mag die Hemele ons daarvoor bewaar dat ons die Wet en Insettinge sal verlaat;
22 [maar] die wet van die koning sal ons nie gehoorsaam deur regs of links van ons Elohey af te wyk nie.
23 En nadat hy hierdie woorde klaar gespreek het, het ân man van JeHĂ»Wdah voor die oĂ« van almal vorentoe gekom om in ooreenstemming met die bevel van die koning op die altaar in Modin te slag.
24 En toe Mattatias dit sien, het sy ywer ontbrand en sy hart gebewe [van toorn]; en sy verontwaardiging het so groot geword dat hy toegesnel en die man by die altaar om die lewe gebring het.
25 Terselfdertyd het hy ook die koning se beampte wat gekom het om die offerdiens [op die mense] af te dwing, doodgemaak en die altaar omver geruk.
26 So het hy dan vir die Wet geywer, net soos Pinehas in die geval van Simri, die seun van Salu, gedoen het. [NĂșmeri 25]
27 En Mattatias het met ân groot stem in die Stad uitgeroep en gesĂȘ: Laat elkeen wat vir die Wet ywer en die Verbond hou, agter my aan uittrek!
28 Daarop het hy en sy seuns in die berge in gevlug en al hulle besittings in die Stad agtergelaat.
29 En in die tyd het baie wat Geregtigheid en Reg gesoek het, na die woestyn gegaan om daar te vertoef,
30 hulle en hul seuns en hul vroue en hul vee; want die besoedeling oor hulle het te veel geword.
31 En dit is meegedeel aan die beamptes van die koning en aan die troepe wat in Jerusalem, die Stad van Dawid, was, dat manne wat geweier het om die bevel van die koning te gehoorsaam, hulle gaan verberg het in die skuilplekke van die wildernis.
32 Daarop het baie agter hulle aangehardloop, en nadat hulle hul ingehaal het, het hulle ân laer teen hul opgeslaan en hulle voorberei om op die Sabbat teen hul te veg.
33 En hulle [die troepe] het vir hul gesĂȘ: Laat dit nou genoeg wees; kom te voorskyn en doen wat die koning gebied het, en julle sal lewe.
34 Maar hulle het geantwoord: Ons sal nie te voorskyn kom en ook nie handel ooreenkomstig die bevel van die koning en so die Sabbatdag skend nie.
35 Daarop het hulle [die troepe] hul onmiddellik aangeval.
36 Maar hul het hulle nie geantwoord en ook geen klip na hulle gegooi of selfs hul skuilplekke afgesluit nie,
37 want hulle het gesĂȘ: Laat ons almal in ons onskuld sterwe; die Hemele en die Aarde is ons getuies dat julle ons onregverdiglik om die lewe bring.
38 En hulle het hulle op die Sabbat aangeval; en hulle het gesterwe, hulle en hul vroue en hul kinders en hul vee, omtrent duisend siele.
39 En toe Mattatias en sy vriende dit verneem, het hulle baie oor hulle getreur.
40 En hulle het vir mekaar gesĂȘ: As ons almal maak soos ons broers gedoen het en ons veg nie teen die nasies vir ons lewe en ons Insettinge nie, dan sal hulle ons spoedig van die Aarde af verdelg.
41 En hulle het op daardie dag raad gehou en gesĂȘ: As iemand ons op die Sabbatdag aanval, laat ons dan terugveg, sodat ons nie almal in elk geval sterwe, soos ons broers in hulle skuilplekke gesterwe het nie.
42 Toe het ân skare van die AssideĂ«rs by hulle aangesluit, dapper manne uit JisraEl, elkeen van wie bereid was om sy lewe vir die Wet feil te hĂȘ.
43 Ook al diegene wat aan die besoedeling ontvlug het, het hulle hy hulle gevoeg en hul geledere versterk.
44 So het hulle ân leĂ«rmag byeengebring en die wetsoortreders in hulle toorn en die wettelose mense in hulle grimmigheid verslaan; die origes het vir hulle lewe na die nasies gevlug.
45 En Mattatias en sy vriende het oral rondgegaan en die altare afgebreek
46 en die onbesnede kinders, soveel as wat hulle binne die grense van JisraEl gevind het, met geweld besny.
47 En die oormoedige vyande het hulle agtervolg, en die werk was voorspoedig in hulle hande.
48 En hulle het die Wet uit die mag van die nasies en uit die mag van die konings gered en die wetsoortreders geen geleentheid gegee om te triomfeer nie.
49 En toe die dae aanbreek waarop Mattatias sou sterwe, het hy aan sy seuns gesĂȘ: Tans is dit ân tyd waarin oormoed en Tugtiging sterk geword het, ân tyd van verwoesting en van grimmige toorn.
50 En nou, [my] kinders, beywer julle vir die Wet en bied julle lewe aan vir die Verbond van julle vaders.
51 En roep in herinnering die dade van die vaders wat hulle in hul geslagte gedoen het, sodat julle groot roem en ân onsterflike naam mag verwerf.
52 Was Abraham nie getrou in die beproewing, en is dit hom nie tot Geregtigheid gereken nie?
53 In sy benoudheid het JĂŽWsef die Gebod bewaar, en hy het meester van Egipte geword.
54 Omdat Pinehas, ons vader, ân buitengewone ywer aan die dag gelĂȘ het, het hy die Verbond van ân ewigdurende priesterskap verwerf. [NĂșmeri 25:12]
55 Omdat JeHĂŽWshua die woorde vervul het, het hy ân rigter in JisraEl geword.
56 Omdat Kaleb in die vergadering getuienis gelewer het, het hy [ân stuk] grond as erfbesitting ontvang.
57 Dawid het die troon van ân ewigdurende koninkryk geĂ«rf, omdat hy barmhartig was.
58 EliJaHûW is vanweë sy buitengewone ywer vir die Wet in die Hemele opgeneem.
59 GanĂĄnJaH, AzarJaH [en] MisaEl is van die vlamme gered omdat hulle [in Elohim] geglo het.
60 DaniEl is op grond van sy onskuld uit die bek van die leeus verlos.
61 En gaan self na van geslag tot geslag [en julle sal opmerk] dat almal wat op Hom gehoop het, geen gebrek gely het nie.
62 En moenie bevrees wees vir die woorde van ân wettelose mens nie, want sy glansrykheid [sal] drek en wurms [wees].
63 Vandag sal hy nog verhef word, maar mĂŽre sal hy nie meer gevind word nie, omdat hy na sy stof teruggekeer het, en sy planne vergaan het.
64 Maar julle, [my] kinders, wees sterk en betoon julleself manne ter wille van die Wet; want deur haar sal julle roem verwerf.
65 En kyk, ek weet dat Simon, julle broer, ân man van raad is; luister altyd na hom; hy sal vir julle soos ân vader wees.
66 En Judas die MakkabeĂ«r was ân dapper krygsman van sy jeug af; hy sal julle hoofman wees en die oorlog van die volk voer.
67 En julle moet almal bymekaarmaak wat die Wet onderhou en die onreg wreek wat julle volk aangedoen word.
68 Vergeld die nasies [hulle dade] en gee ag op die Gebooie van die Wet.
69 En hy het hulle geseën en is by sy vaders versamel.
70 En hy het gesterf in die honderd-ses-en-veertigste jaar, en sy seuns het hom in die grafte van sy vaders te Modin begrawe, en die hele JisraEl het ân groot rou oor hom bedryf.
Die verhaal van die gebeurtenisse onder die leierskap van Judas.
1 EN sy seun Judas, wat die Makkabeër genoem is, het in sy plek getree.
2 En al sy broers het hom gehelp, en almal wat sy vader aangehang het, en hulle het met blydskap die oorlog van JisraEl gevoer.
3 En hy het die roem van sy volk verbrei en hy het die harnas aangegord soos ân dappere en het sy oorlogswapens opgeneem. En terwyl hy oorlog gevoer het, het hy die leĂ«r met sy swaard beskut.
4 Hy was soos ân leeu in sy dade, en soos ân jong leeu wat brul om prooi.
5 Hy het die besoedeldes agtervolg, hulle opgespoor en hulle verbrand wat sy volk verdruk het.
6 En die besoedeldes het moed verloor uit vrees vir hom, en al die werkers van besoedeling was grootliks in die nood; en die verlossing het in sy hand gedy.
7 En hy het baie konings vertoorn, maar Jakob het hy verbly met sy dade. Sy nagedagtenis is vir ewig geseënd.
8 En hy het rondgegaan in die stede van JeHûWdah en die besoedeldes uit haar verdelg en [daardeur] die toorn van JisraEl afgewend.
9 En hy was beroemd tot aan die eindes van die Aarde en het diegene versamel wat vergaan het.
10 Apollonius het by geleentheid die [heidense] nasies en ân groot leĂ«rmag uit SamarĂa bymekaar gemaak om teen JisraEl te veg.
11 Judas het dit egter verneem en uitgetrek om hom te ontmoet en hom geslaan en om die lewe gebring; en baie gesneuweldes het op die slagveld gebly, en die origes het gevlug.
12 En hulle het hulle buit geneem, en Judas het die swaard van Apollonius afgeneem en daarna het hy al [sy] dae daarmee geveg.
13 Ook Seron, die aanvoerder van die leĂ«r van SiriĂ«, het gehoor dat Judas ân vergadering en ân gemeente van getroue manne en van diesulkes wat in die oorlog uittrek, by hom vergader het,
14 en hy het gesĂȘ: Ek wil vir myself ân naam maak en wil roem in die koninkryk verwerf; en daarom wil ek teen Judas veg en teen almal wat by hom is, wat die woord van die koning verag.
15 En hy het weer opgetrek; en daar het ân groot leĂ«r van besoedeldes(kriminele) saam met hom opgetrek om hom te help om wraak te neem op die kinders van JisraEl.
16 En hy het nader gekom tot by die opgang van Bet-Horon; en Judas het met ân klein groep [manne] uitgetrek om hom te ontmoet.
17 Maar toe hulle die leĂ«rmag sien aankom om hulle te ontmoet, sĂȘ hulle vir Judas: Wat? Sal ons klein groepie in staat wees om teen so ân groot en sterk menigte te veg, en dit terwyl ons swak voel omdat ons vandag nog nie geĂ«et het nie?
18 Maar Judas sĂȘ: Dit is maklik vir baie om in die hande van weiniges opgesluit te word, daarby is daar geen verskil in die Oog van die Hemele om deur baie of deur min te red nie; want ân oorwinning in die oorlog hang nie saam met die grootheid van die leĂ«rmag nie, maar Krag kom van die Hemele.
20 Hulle kom na ons toe vol van oormoed en roekeloosheid, om ons en ons vrouens en ons kinders te verdelg en om ons te plunder;
21 maar ons veg vir ons lewe en vir ons regte.
22 En Hy sal hulle verpletter voor ons aangesig; julle, egter, moet hulle nie vrees nie.
23 Toe hy klaar gepraat het, het hy hulle onverhoeds aangeval, en Seron en sy leër is voor hom verpletter.
24 En hulle het hulle teen die helling van Bet-Horon af tot in die vlakte agtervolg; en daar het van hulle omtrent agthonderd man gesneuwel, en die origes het na die grondgebied van die Filistyne gevlug.
25 Toe het die vrees vir Judas en sy broers en die skrik [vir hulle] op die volke rondom hulle begin val.
26 En sy naam het selfs aan die koning bekend geword, en elke volk het van die oorloë van Judas vertel.
27 Maar toe koning AntĂochus hierdie woorde hoor, was hy vol verontwaar- diging; en hy het gestuur en al die magte van sy ryk, ân buitengewoon sterk leĂ«r byeen laat bring:
28 En hy het sy skatkis oopgemaak en die magte die loon van ân jaar gegee en hulle beveel om vir elke gebeurlikheid gereed te wees.
29 Hy het egter gesien dat die fondse uit sy skatkis ontoereikend is en dat die inkomste van die land gering was vanweë die tweespalt en verwoesting wat hy in die land veroorsaak het deurdat hy die wette wat van die vroegste tye af gegeld het, afgeskaf het;
30 en [daarom] was hy bevrees dat hy nie soos vroeĂ«r [voldoende] sou hĂȘ om onkoste aan te gaan en geskenke uit te deel nie, soos hy eertyds gewoond was om met ân milde hand te doen - want hy was vrygewiger as al die konings voor hom.
31 En omdat hy buitengewoon raadop was, het hy besluit om na Persië te gaan en om skattinge op die land te hef en baie geld [op hierdie wyse] in die hande te kry.
32 En hy het Lisias, ân eerbare man en een van die koninklike geslag, agtergelaat om die sake van die koning te bestuur, van die Eufraatrivier af tot by die grense van Egipte,
33 en om vir die opvoeding van sy seun AntĂochus te sorg totdat hy sou terugkeer.
34 En hy het die helfte van die leër en van die olifante aan hom toevertrou en hom opdrag gegee om alles wat hyself sou gedoen het, te behartig, ook in verband met hulle wat in JeHûWdah en Jerusalem woon,
35 [naamlik] dat hy ân leĂ«rmag teen hulle sou stuur om hulle uit te roei en om die sterkte van JisraEl en die oorblyfsel van Jerusalem te vernietig en om hulle nagedagtenis uit die plek te verwyder;
36 en dat hy vreemdelinge in hulle hele gebied moet laat woon en hul deel van die land deur die lot moet verdeel.
37 En die koning het die ander helfte van die leërmag geneem en van Antiochië, sy koninklike stad, weggetrek [in] die honderd-sewe-en-veertigste jaar, en hy het oor die Eufraatrivier gegaan en deur die Noordelike gebiede getrek.
38 En Lisias het Ptolemaeus, die seun van Dorymenes, en Nikanor en Gorgias, heldhaftige manne onder die vriende van die koning, gekies
39 en saam met hulle veertigduisend voetsoldate en seweduisend ruiters gestuur om die Aarde van JeHûWdah binne te val en dit volgens die bevel van die koning te verwoes.
40 En hulle het uitgetrek met hulle hele leĂ«rmag en gekom en hulle laer op die vlaktes naby EmmaĂŒs opgeslaan.
41 En toe die handelaars van die omgewing die gerug in verband met hulle hoor, het hulle ân groot hoeveelheid silwer en goud, tesame met boeie, geneem en in die laer gekom om die JisraEliete as slawe te koop. Ook het troepe uit SiriĂ« en uit die grondgebied van die Filistyne hulle [by die leĂ«rmag] aangesluit.
42 En toe Judas en sy broers sien dat die besoedeling toeneem en dat die magte [van die vyand] hul laer binne hulle grense opgeslaan het; en toe hulle verneem van die bevel van die koning [naamlik] om die volk te verdelg en uit te roei,
43 het hulle vir mekaar gesĂȘ: Laat ons die puinhope van ons volk weer oprig en vir ons volk en U Apartheid veg.
44 En die vergadering is byeengeroep om gereed te wees vir die stryd en om [saam] te bid en Guns en Barmhartigheid af te smeek.
45 En Jerusalem was onbewoond soos ân woesteny, geeneen van sy kinders het in- of uitgegaan nie. En die Apartheid is betree, en die verbasterdes het in die vesting [gewoon], dit het ân verblyfplek vir die [heidense] nasies geword; en die vreugde is verwyder uit Jakob, en die fluit en die harp het verstom.
46 En hulle het hulself versamel en by Mispa, teenoor Jerusalem, gekom; want vroeĂ«r was daar in Mispa ân bidplek vir JisraEl.
47 En hulle het daardie dag gevas en hulle in sak geklee en as op hulle hoofde gestrooi en hulle klere geskeur.
48 En hulle het die rol van die Wet opgemaak, [naamlik een van dié] waarna die nasies gewoond was om te soek, sodat hulle die beelde van hulle idole daarop kon teken.
49 En hulle het die priesterlike klere en die eerstelingvrugte en die tiendes gebring; en hulle het die separatiste wie se dae vervul was, geskeer.
50 En hulle het met ân groot stem na die Hemele geroep en gesĂȘ: Wat sal ons met hierdie mense doen en waarheen sal ons hulle wegvoer?
51 Want U Apartheidsplek is vertrap en besoedel, en U priesters verkeer in druk en in vernedering.
52 En kyk, die nasies het teen ons vergader om ons te verdelg; U weet [immers] wat hulle teen ons beraam het.
53 Hoe sal ons in staat wees om voor hulle staande te bly as U ons nie help nie?
54 En hulle het op die trompette geblaas en met ân groot stem uitgeroep.
55 En hierna het Judas bevelhebbers oor die volk aangestel, owerstes oor duisend en owerstes oor honderd en owerstes oor vyftig en owerstes oor tien.
56 En hy het aan diegene wat besig was om huise te bou, of hulle met vrouens in die huwelik te begeef, of wingerde aan te plant, of wat vreesagtig was, gesĂȘ om elkeen na sy eie huis terug te keer, ooreenkomstig [die woord van] die Wet.
57 Daarna het die leĂ«r opgetrek en ten Suide van EmmaĂŒs laer opgeslaan.
58 En Judas het gesĂȘ: Gord julle en wees dapper manne; en wees gereed om mĂŽreoggend teen hierdie nasies wat teen ons versamel het om ons te verdelg, en ter wille van Sy Apartheid te veg;
59 want dit is vir ons beter om in die geveg te sneuwel as om die besoedeling wat oor ons volk en Apartheidsplek [gekom het], te aanskou.
60 Nogtans, soos die Hemele [in hierdie geval] wil, so sal dit geskied!
Judas se oorwinning oor Gorgias en Lisias.
1 EN Gorgias het vyfduisend [voet-] soldate en duisend uitgesoekte ruiters geneem; en die leër het in die nag uitgetrek,
2 sodat hy die leër van die manne van JeHûWdah onverhoeds kon oorval en verslaan; en die manne van die vesting het as sy gidse gedien.
3 Judas het egter daarvan gehoor en hy en sy dapper manne het uitgetrek om die leĂ«rmag van die koning wat in EmmaĂŒs was, te verslaan
4 terwyl die troepe van die kamp verwyderd was.
5 Toe Gorgias diĂ© nag in die kamp van Judas kom, het hy niemand gevind nie en het hulle in die berge gesoek, want hy het gesĂȘ: Hierdie manne het van ons af weggevlug.
6 En met dagbreek het Judas met drieduisend man in die vlakte verskyn; hulle het egter geen borsplate of swaarde gehad soos hulle dit begeer het nie.
7 En hulle het die laer van die nasies gesien met pantsers versterk en omring van ruiters en manne wat ondervinding van oorlogvoering het.
8 Toe het Judas vir die manne wat saam met hom was, gesĂȘ: Moenie vrees vir hulle getalle en moenie bevrees wees vir hulle aanval nie.
9 Onthou hoe ons vaders gered is uit die Skelfsee toe Farao hulle met sy leërmag agtervolg het.
10 En nou, laat ons tot die Hemele roep dat Hy Hom oor ons mag ontferm en gedagtig mag wees aan die Verbond van die vaders en hierdie leërmag vandag voor ons uit verdelg;
11 dan sal al die nasies weet dat daar EEN is wat JisraEl verlos en red.
12 Toe die vreemdelinge hulle oë opslaan en hulle teen hulle sien aankom,
13 het hulle uit die laer uitgetrek om te veg.
14 En die wat saam met Judas was, het op hulle trompette geblaas en slag gelewer, en die nasies is verpletter en het na die vlakte gevlug.
15 En die hele agterhoede is deur die swaard verslaan; en hulle het hulle agtervolg tot by Gasara en die vlaktes van Edom en Azotus en Jamnia; en daar het van hulle omtrent drieduisend man gesneuwel.
16 Toe Judas en sy leër van die vervolging af terugkeer,
17 het hy vir die volk gesĂȘ: Moenie te begerig wees om te buit nie, want daar wag nog ân ander geveg op ons;
18 [immers] Gorgias en [sy] leër is naby ons in die berge. Maar stel julle nou in slagorde teen ons vyande en beveg hulle; daarna kan julle met vrymoedigheid die buit neem.
19 Terwyl Judas besig was om hierdie dinge te sĂȘ, het ân groep [van die vyand], wat hulle van die berg af bespied het, verskyn.
20 En hulle het gesien dat [hul leërmag] verslaan is en dat [die manne van JeHûWdah] besig was om die laer aan brand te steek, want die rook wat hulle gesien het, het verkondig wat gedoen is.
21 Toe hulle hierdie dinge sien, het hulle baie bang geword, en toe hulle daarby die leër van Judas bemerk, gereed om slag te lewer,
22 het hulle almal na die grondgebied van die Filistyne gevlug.
23 en Judas het na die buit van die laer teruggekeer en groot hoeveelhede goud en silwer, en blou en koningsblou stowwe en ân groot rykdom [van goedere] geneem.
24 En terwyl hulle terugkeer, het hulle ân danklied gesing aan [JaHWeH] in die Hemele: want Hy was goed, omdat Sy Medelye sal duur tot in ewigheid.
25 En op diĂ© dag was ân groot Verlossing die deel van JisraEl.
26 Maar baie van die nasies wat ontvlug het, het gekom en aan Lisias meegedeel wat gebeur het.
27 En toe hy dit alles hoor, het hy mistroostig en moedeloos geword omdat dit nie met JisraEl gegaan het soos hy gewens het nie, en ook omdat die dinge wat die koning hom beveel het, nie so plaasgevind het nie.
28 En in die volgende jaar het hy sestigduisend uitgesoekte voetsoldate en vyfduisend ruiters bymekaar gemaak om teen hulle te veg.
29 En hulle het in JeHûWdah gekom en in Betsur laer opgeslaan, en Judas het hulle met tienduisend man tegemoet getree.
30 Toe hy sien dat die leĂ«rmag sterk is, het hy gebid en gesĂȘ: GeseĂ«nd is U, o Verlosser van JisraEl! Wat deur die toedoen van U kneg Dawid die aanslag van die reus verydel het en wat die leĂ«rmag van die Filistyne in die hand van JeHĂŽWnathan, die seun van Saul, en van sy wapendraer uitgelewer het.
31 Sluit hierdie leër in in die hand van U volk JisraEl, sodat hulle met hulle mag en ruiters beskaam mag word.
32 Gee aan hulle ân vreesagtige hart en laat die moed van hulle sterkte wegsmelt en laat hulle wegwankel vanweĂ« hulle vernietiging.
33 Werp hulle neer met die swaarde van hulle wat U liefhet, en laat almal wat U Naam ken, U met dankliedere loof.
34 En hulle het slag gelewer; en daar het van die leër van Lisias omtrent vyfduisend man gesneuwel en teenoor hulle geval.
35 Maar toe Lisias sien dat sy leĂ«r op die vlug gedryf is en die moed bemerk wat diegene besiel het wat saam met Judas was en hoe bereid hulle was om eervol te lewe of te sterwe, het hy na AntiochiĂ« vertrek en huurtroepe versamel met die doel om met ân nog groter leĂ«r andermaal JeHĂ»Wdah binne te val.
Die suiwering en herwyding van die Tempel, en die versterking van die Tempelberg en van Betsur.
36 MAAR Judas en sy broers het gesĂȘ: Kyk, ons vyande is verpletter; laat ons nou opgaan om die Apartheidsplek skoon te maak en hom weer in te wy.
37 En die hele leër is bymekaar gebring, en hulle het opgetrek na die Berg van Sion.
38 En hulle het gesien hoe ons Apartheidsplek verwoes en die altaar besoedel en die poorte verbrand is, en [hoe] struikgewasse in die voorhowe groei soos in ân bos of op een van die berge, en die [tempel-] vertrekke afgebreek is;
39 en hulle het hulle klere geskeur en groot rou bedryf en as op hulle hoofde gestrooi;
40 en hulle het op hulle aangesigte op die grond geval en lang stote op die ramshorings geblaas en na die Hemele geroep.
41 Toe het Judas [ân sekere aantal] manne aangewys om te veg teen diegene wat in die kasteel was totdat hy die Apartheidsplek skoongewas het.
42 En hy het priesters wat hulle onberispelik gedra het en hulle vreugde in die Wet gevind het, gekies;
43 en hulle het die Apartheid skoongewas en die besoedelde klippe na ân besoedelde plek verwyder.
44 En hulle het beraadslaag oor wat hulle sou doen met die besoedelde brandoffer-altaar.
45 En hulle het op ân goeie gedagte gekom om hom af te breek, sodat hy hulle nie tot skande sou strek nie, omdat die nasies hom besoedel het; so het hulle die altaar dan afgebreek
46 en die klippe op ân geskikte plek op die tempelberg neergelĂȘ, totdat ân profeet sou kom en besluit wat daarmee gedoen moes word.
47 En hulle het ongekapte klippe volgens die Wet geneem, en daarmee ân nuwe altaar volgens die model van die eerste gebou;
48 en hulle het die Apartheidsplek gebou, en die binneste dele van die huis en die voorhowe gewy.
49 En hulle het die gewyde vaatwerk vernuwe, en die kandelaar en die brandoffer-altaar en die tafel [met die toonbrode] in die Tempel gebring.
50 En hulle het reukwerk op die altaar gebring en die lampe op die kandelaar in orde gebring, sodat sy lig in die Tempel kon gee.
51 En hulle het brode op die tafel gelĂȘ en die voorhangsels bevestig en al die werk wat hulle onderneem het, voltooi.
52 En in die vroeë mÎre op die vyf-en-twintigste [dag] van die negende maand, dit is die maand Kislew, in die honderd-agt-en-veertigste jaar,
53 het hulle opgestaan en op die nuwe brandoffer-altaar wat hulle gemaak het, volgens die Wet slagoffers gebring.
54 Op die ooreenstemmende tyd [van die maand] en op die [ooreenstem-mende] dag waarop die nasies hom besoedel het, op daardie dag is hy opnuut ingewy met gesang en met harpe en fluite en met simbale.
55 En die hele volk het op hulle aangesig geval en aanbid en geloof [terwyl hulle opkyk] na die Hemele, tot Hom wat hulle [weg] voorspoedig gemaak het.
56 En hulle het die inwyding van die altaar agt dae lank gevier en hulle brandoffers met blydskap gebring en ân aanbieding van Verlossing en lof geslag.
57 En hulle het die voorkant van die Tempel oordek met krone van goud en met klein skilde en die poorte en die [Tempel-] vertrekke opnuut ingewy en dit van deure voorsien.
58 En daar het ân buitengewoon groot blydskap onder die volk geheers, en die smaad van die nasies is afgewend.
59 En Judas en sy broers en die hele vergadering van JisraEl het verorden dat hierdie dae van die inwyding van die altaar jaarliks, op dieselfde tyd, agt dae lank van die vyf-en-twintigste [dag] van die maand Kislew af, met blydskap en vreugde gevier moet word.
60 En in dieselfde tyd het hulle hoë mure en sterk torings rondom die Berg van Sion gebou, sodat die nasies nie kon kom om dit neer te werp, soos hulle vantevore gedoen het nie.
61 En hy het ân mag in haar geplaas om dit te bewaar, en hulle het [ook] Betsur versterk om die te behou sodat die volke ân vesting na die kant van Edom kon hĂȘ.
Verdere oorwinnings van Judas oor onderskeie volke.
1Â EN dit het gebeur dat toe die nasies rondom hoor dat die altaar herbou en die Apartheidsplek soos tevore ingewy is, hulle toorn grootliks ontbrand het.
2 En hulle het hul voorgeneem om [diegene uit] die geslag van Jakob wat in hulle midde is, uit te roei, en hulle het begin om [sommige] onder die volk dood te maak en uit te wis.
3 En Judas het teen die kinders van Esau in Edom [en wel] by die Skerpioennek, geveg, omdat hulle JisraEl getart het met hulle aanvalle; en hy het ân groot slagting onder hulle aangerig en hulle verneder en buit van hulle geneem.
4 En hy het hom die besoedeling herinner van die kinders van Bajan wat vir die volk ân strik en ân struikelblok was vir sover hulle hul langs die hoofweĂ« voorgelĂȘ het.
5 En hulle is deur hom in die torings opgesluit; en hy het teen hulle laer opgeslaan en hulle volkome uitgewis en die torings van die plek met almal wat in haar was, met vuur verbrand.
6 Toe het hy voortgetrek na die Ammoniete, waar hy ân sterk en talryke mag aangetref het, met TimotheĂŒs as hulle aanvoerder.
7 En hy het gevegte met hulle gehad, en hulle is voor hom verpletter, en hy het hulle verslaan;
8 en nadat hy Jaeser en sy onder-horige plekke verower het, het hy weer na JeHûWdah teruggekeer.
9 En die nasies wat in GĂlead was, het hulleself verenig teen die JisraEliete aan hulle grense om hulle te verdelg; en hulle het na die vesting van Dathema gevlug.
10 En hulle het briewe aan Judas en sy broers gestuur en gesĂȘ: Die nasies wat rondom ons is, het hulle kragte teen ons verenig om ons uit te roei;
11 en hulle berei hul voor om aan te val en die vesting waarin ons vir ons lewe gevlug het, in te neem; en TimotheĂŒs is die aanvoerder van hulle leĂ«r.
12 Kom dan nou en verlos ons uit hulle hand, want baie van ons het [reeds] gesneuwel,
13 en al ons broers wat in die [gebied] van Toob was, is om die lewe gebring, en hulle het hul vrouens en kinders en besittings in ballingskap weggevoer en omtrent duisend man daar doodgemaak.
14 Terwyl hulle nog besig was om hierdie briewe te lees, kyk, toe kom daar ander boodskappers van GalilĂ©a met geskeurde klere, wat ân boodskap bring met die volgende inhoud,
15 [naamlik] dat [manne] van Ptolemaïs en Tirus en Sidon en van die hele Galiléa van die nasies teen hulle vergader het om hulle uit te delg.
16 Toe Judas en die volk hierdie woorde hoor, het ân groot vergadering byeengekom om raad te hou oor wat hulle kon doen vir hulle broers wat in benoudheid is en deur die vyand aangeval word.
17 En Judas het vir sy broer Simon gesĂȘ: Kies vir jouself [ân aantal] manne en gaan en verlos jou broers in GalilĂ©a, dan sal ek met my broer JeHĂŽWnathan na GĂlead gaan.
18 En hy het JÎWsef, die seun van ZekarJaH, en AzarJaH as aanvoerders van die volk saam met die oorblyfsel van die leër in JeHûWdah agtergelaat om haar te beskerm.
19 En hy het hulle bevel gegee en gesĂȘ: Behartig die belange van hierdie volk en moenie in ân oorlog met die nasies gewikkeld raak totdat ons teruggekeer het nie.
20 Daarop is drieduisend man aan Simon toegewys om na Galiléa te trek, en agtduisend man aan Judas [vir die veldtog] na Gilead.
21 En Simon het na Galiléa gegaan en baie gevegte met die nasies gehad, en die nasies is voor hom neergewerp.
22 En hy het hulle agtervolg tot by die poort van PtolemaĂŻs; en daar het omtrent drieduisend van die nasies geval, en hy het hulle buit geneem.
23 En hy het diegene wat in Galiléa en Arbatta was, met die vroue en kinders, geneem en hulle met groot vreugde na JeHûWdah oorgebring.
24 En Judas die Makkabeër en sy broer JeHÎWnathan het die Jordaan oorgesteek en drie dagreise ver die woestyn ingetrek;
25 daar het hulle die NabateĂ«rs aangetref wat hulle vriendskaplik bejeĂ«n en hulle alles vertel het wat hulle broers in GĂlead wedervaar het
26 en hoe baie van hulle opgesluit was in Bosra en Bosor en Alema, Kasfor, Maked en KarnaĂŻm - almal versterkte en groot stede;
27 en hoe hulle opgesluit was in die orige stede van GĂlead, en dat [die vyande] voornemens is om teen die mĂŽre ân laer teen die vesting op te slaan en om dit in te neem en almal [wat in haar is] op een dag uit te roei.
28 En Judas en sy leër het ylings langs die weg van die woestyn na Bosra opgeruk; en hy het die stad ingeneem en al wat manlik is met die skerpte van die swaard verslaan, en hy het al hulle besittings gebuit en [die stad] met vuur verbrand.
29 En hy het daarvandaan in die nag weggetrek en opgeruk totdat hy die vesting [bereik het].
30 En toe die dag aanbreek, het hulle hul oĂ« opgeslaan, en kyk, [daar was] ân groot menigte wat nie getel kon word nie besig om lere en oorlogs-masjiene aan te dra om die vesting in te neem; en hulle het teen hulle [wat in die vesting was] geveg.
31 En toe Judas sien dat die geveg begin het en dat die geroep van die stad met trompette en ân groot geluid na die Hemele opklink,
32 het hy vir sy manskappe gesĂȘ: Veg vandag ter wille van julle broers!
33 Daarop het hy in drie afdelings agter [die vyand] opgeruk, terwyl hulle op die trompette geblaas en in gebed uitgeroep het.
34 Toe die leĂ«r van TimotheĂŒs bemerk dat dit die MakkabeĂ«r is, het hulle voor hom uit weggevlug; en hy het ân groot slagting onder hulle aangerig, en daar het op die dag omtrent agtduisend man van hulle gesneuwel.
35 Daarna het hy hom na Mispa gewend en teen haar geveg en haar verower en al wat manlik was om die lewe gebring en haar buit geneem en [die stad] met vuur verbrand.
36 Daarvandaan het hy opgetrek en Kasfor, Maked, Bosor en die ander stede van GĂlead ingeneem.
37 Na hierdie gebeurtenisse het TimotheĂŒs ân ander leĂ«r byeengebring en teenoor Rafon aan die oorkant van die spruit laer opgeslaan.
38 En Judas het [manne] gestuur om die leĂ«r te verken; en hulle het aan hom verslag gedoen en gesĂȘ: Al die nasies wat rondom is, het daar by hulle vergader, ân besonder groot leĂ«rmag;
39 en hulle het Arabiere gehuur om hulle te help en aan die anderkant van die spruit laer opgeslaan, gereed om teen u te kom veg. En Judas het hulle tegemoet getrek.
40 En toe Judas en sy leĂ«r die spruit met water nader, het TimotheĂŒs vir die owerstes van sy mag gesĂȘ: As hy die eerste na ons oortrek, sal ons nie in staat wees om hom weerstand te bied nie, want hy sal sekerlik die oorhand oor ons kry;
41 maar as hy bang is en aan die oorkant van die stroom laer opslaan, sal ons na hom toe oortrek en hom oorwin.
42 Maar toe Judas naby die spruit kom, het hy die owerstes van die volk by die spruit opgestel en hulle bevel gegee en gesĂȘ: Sorg dat niemand kamp opslaan nie, maar dat almal uittrek tot die geveg.
43 En hy het [deur die spruit] teen hulle opgeruk, met die volle getal van sy manskappe op sy hakke; en al die nasies is volkome voor hom uit verslaan, en hulle het hul wapens weggegooi en na die tempel van KarnaĂŻm gevlug.
44 En hulle het die stad ingeneem, en die tempel met almal wat in haar was, met vuur verbrand. En KarnaĂŻm is onderwerp; ook kon hulle nie verder standhou voor die aangesig van Judas nie.
45 En Judas het die hele JisraEl wat in Gilead [gewoon] het, van die geringste tot die grootste, met hulle vrouens en hulle kinders en hulle besittings, ân gans grote skare, versamel om hulle na die Aarde van JeHĂ»Wdah te laat trek.
46 En hulle het gekom tot by Efron; en sy was ân groot stad aan [die ingang van] ân bergpas, buitengewoon sterk; en dit was nie [moontlik] om ter regter- of ter linkerhand weg te draai nie, maar [ân mens was genoodsaak] om in die middel daarvan deur te trek.
47 Maar die [mense] van die stad het hulle uitgesluit en die poorte met klippe toegestop.
48 Daarop het Judas na hulle gestuur met woorde van vrede en gesĂȘ: Ons wil graag deur u land trek op weg na ons land; niemand sal u leed berokken nie; ons wil net te voet deurtrek. Maar hulle wou nie vir hom oopmaak nie.
49 Daarop het Judas in sy leër laat afkondig dat elkeen op die plek waarop hy hom bevind het, moet kampeer.
50 En die manskappe het laer opgeslaan; en hulle het daardie hele dag en die hele nag teen die stad geveg; en die stad is aan hom uitgelewer;
51 en hy het al wat manlik was met die skerpte van die swaard verslaan en die stad omgekeer en sy buit geneem en oor die gesneuweldes heen deur die stad getrek.
52 En hulle het die Jordaan oorgesteek na die groot vlakte teenoor Bet-San.
53 En Judas het diegene vergader wat agter geraak het en die volk die hele pad aangemoedig totdat hulle in die Aarde van JeHûWdah aangekom het.
54 En hulle het opgegaan na die Berg van Sion met blydskap en vreugde en volle brandoffers gebring omdat nie een van hulle gesneuwel het totdat hulle in Vrede teruggekeer het nie.
55 Maar gedurende die tyd toe Judas en JeHĂŽWnathan in GĂlead was, en sy broer Simon in GalilĂ©a teenoor PtolemaĂŻs [gestaan het],
56 het JÎWsef, die seun van ZekarJaH, en AzarJaH, die aanvoerders van die leërs [in JeHûWdah] van hulle heldedade en van die oorlog verneem,
57 en hulle het gesĂȘ: Laat ons ook vir onsself ân naam maak en laat ons gaan veg teen die nasies wat rondom ons is.
58 En hulle het bevel gegee aan die manskappe wat met hulle was en na Jamnia getrek.
59 En Gorgias en sy manne het uit die stad uitgekom om teen hulle te veg.
60 En JÎWsef en AzarJaH is op die vlug gedryf en is tot by die grense van JeHûWdah agtervolg; en daar het op die dag omtrent tweeduisend man van die volk van JisraEl gesneuwel.
61 Hierdie groot neerlaag het die volk ondergaan, omdat hulle nie na Judas en sy broers geluister het nie en gemeen het om self heldedade te verrig.
62 Hulle [JĂŽWsef en AzarJaH] was egter nie van die geslag van daardie manne deur wie se hand verlossing aan JisraEl geskenk word nie.
63 Maar die man Judas en sy broers is deur die hele JisraEl en deur al die nasies waar hulle naam ook al verneem is, grootliks vereer;
64 en [mense] het na hulle toegestroom om [hulle] seën [voorspoed] toe te wens.
65 En Judas en sy broers het uitgetrek en teen die kinders van Esau in die Suiderland geveg; en hy het Hebron met sy onderhorige plekke verower, hulle vestings afgebreek en die torings rondom verbrand.
66 Daarvandaan het hy opgetrek en na die grondgebied van die Filistyne gegaan op ân weg wat hom deur Maresa gevoer het.
67 Op daardie dag het [sommige] priesters in die geveg gesneuwel, omdat hulle begeer het om hulleself te onderskei en sonder oorleg ten stryde uitgetrek het.
68 En Judas het weggedraai na Azotus, na die grondgebied van die Filistyne, en hulle altare afgebreek en die gesnede beelde van hulle gode verbrand, en die buit van hulle stede geneem en na die Aarde van JeHûWdah teruggekeer.
Die dood en opvolger van AntĂochus Epifanes.
1 TERWYL koning AntĂochus deur die Noordelike lande gereis het, het hy verneem dat die stad ElymaĂŻs in PersiĂ« bekend was vir sy rykdom, vir sy silwer en goud;
2 en dat daar ân tempel was wat uitermate ryk is, en dat dit goue skilde en borsplate en wapens bevat wat Alexander, die seun van Philippus, die koning van MacedoniĂ«, wat aanvanklik in Griekeland geheers het, daar agtergelaat het.
3 En hy het daarheen getrek en geprobeer om die stad in te neem en te plunder, maar hy was nie daartoe in staat nie omdat sy voorneme aan die inwoners van die stad bekend geword het.
4 En hulle het hulself teen hom in die stryd gewerp, en hy het gevlug en met bittere spyt daarvandaan weggetrek en na Babel teruggekeer.
5 En terwyl hy nog in PersiĂ« was, het ân boodskapper aan hom die berig gebring dat die leĂ«rs wat teen die Aarde van JeHĂ»Wdah uitgestuur was, op die vlug gedryf is,
6 en dat Lisias aan die hoof van ân sterk mag uitgetrek het, maar voor hulle verneder is, en dat hulle sterk geword het as gevolg van die wapens en die krygstoerusting en die buit wat hulle afgeneem het van die leĂ«rs wat deur hulle verslaan is;
7 en dat hulle die gruwel wat hy op die altaar in Jerusalem gebou het, afgebreek het en die Apartheidsplek, soos vroeër, met hoë mure omring het, en [dieselfde met] Betsur, sy stad [gedoen het].
8 En dit het geskied toe die koning hierdie dinge hoor dat hy met verbasing en ontroering vervul is en siek van droefheid op [sy] bed neergesink het, omdat sake nie verloop het soos hy hom dit voorgestel het nie.
9 En daar het hy baie dae gebly, omdat groot droefheid telkens opnuut oor hom gekom het, sodat hy gedink het dat hy sou sterwe.
10 En hy het al sy vriende laat roep en vir hulle gesĂȘ: Die slaap het van my oĂ« gewyk, en my hart gee in vanweĂ« kommer.
11 En ek het vir myself gesĂȘ: in watter moeite het ek geraak, en groot is die vloed waarin ek my bevind! Want ek was goed en gelief in my heerskappy.
12 Maar nou onthou ek die besoedeling wat ek in Jerusalem gedoen het en dat ek al die silwer en goue vaatwerk wat in haar was, geneem het en [leërs] uitgestuur het om sonder oorsaak die inwoners van JeHûWdah uit te roei.
13 Ek weet nou dat dit om hierdie rede is dat al die besoedeling oor my gekom het, en kyk, ek vergaan van groot droefheid in ân vreemde deel van die Aarde.
14 Daarop het hy Philippus, een van sy vriende, na hom geroep en hom oor sy ganse ryk aangestel.
15 En hy het hom sy diadeem en sy mantel en sy seĂ«lring gegee en [hom beveel] om sy seun AntĂochus te onderrig en hom tot die koningskap op te voed.
16 En koning AntĂochus het daar gesterwe in die honderd -nege-en-veertigste jaar.
17 En toe Lisias verneem dat die koning dood is, het hy sy seun AntĂochus, wat hy van jongs af aan opgevoed het, as koning aangestel en hom Eupator genoem.
Die stryd tussen Judas en die magte van Lisias en Eupator.
18 EN hulle wat in die vesting was, het JisraEl in die omgewing van die Apartheidsplek ingesluit en hulle onophoudelik getart en so gedien tot steun vir die nasies.
19 Daarom het Judas besluit om hulle uit te roei, en hy het die hele volk saamgeroep om hulle te beleër.
20 En hulle het vergader en hulle beleër in die honderd-en-vyftigste jaar; en hy het stormdakke en gereedskap vervaardig.
21 En sommige van die wat opgesluit was, het ontsnap, en sommige wettelose mense uit JisraEl het hulle by hul gevoeg.
22 En hulle het na die koning gegaan en gesĂȘ: Wanneer sal u Reg laat geskied en ons broers wreek?
23 Ons was bereid om u vader te dien en om te doen wat hy gesĂȘ het en om sy bevele te gehoorsaam.
24 Op grond hiervan het die seuns van ons volk [die vesting] beleër en ons as vyande behandel; en diegene van ons wat hulle kon vind, het hulle doodgemaak en ons besittings gebuit.
25 En hulle hand het hulle nie alleen teen ons uitgestrek nie, maar teen al die dele van die land aan hulle grense.
26 En kyk, op hierdie selfde dag het hulle teen die vesting in Jerusalem laer opgeslaan met die doel om haar in te neem, en hulle het die Apartheidsplek en Betsur versterk.
27 En as u nie spoedig teen hulle optree nie, sal hulle nog groter dinge doen, en sal u hulle nie meer in bedwang kan hou nie.
28 Toe die koning dit hoor, het hy kwaad geword; en hy het al sy vriende by hom vergader, die owerstes van sy leërmag en van sy ruitery.
29 En ook van ander koninkryke en van die eilande van die see het huurtroepe na hom toe gekom.
30 En die getal van sy leĂ«rmag was ân honderdduisend voetsoldate en twintigduisend ruiters en twee-en-dertig olifante wat vir die oorlog afgerig was.
31 En hulle het deur Edom getrek en teen Betsur laer opgeslaan en baie dae teen haar geveg en stormwerktuie vervaardig; maar hulle [wat beleër was] het uitgestorm en [die werktuie] met vuur verbrand en dapper teruggeveg.
32 Toe het Judas van die vesting af weggetrek en sy laer te Bet-Sagaria teenoor die van die koning opgeslaan.
33 En die koning het vroeg in die mÎre opgestaan en haastig met sy leër die weg na Bet-Sagaria gevolg; en sy mag het hulle vir die geveg gereed gemaak en die trompette geblaas.
34 En aan die olifante het hulle druiwesap en die sap van moerbeie gewys om hulle vir die stryd voor te berei.
35 En hulle het die diere verdeel onder die gevegslinies en by elke olifant ân duisend man geplaas, gewapen met ân kettingharnas en met koperhelms op hulle hoofde, en vyfhonderd uitgesoekte ruiters is by elke [olifant] gevoeg.
36 Hierdie [troepe] was vroeër steeds by die betreffende diere waar hulle ook al was; en waarheen hulle ook al gegaan het, het hulle hul vergesel; hulle het hul nie verlaat nie.
37 En op elke dier was daar ân sterk, beskutte houttoring wat op geniale wyse aan hulle vasgegord is; en in elkeen was daar twee-en-dertig man wat daarop geveg het, tesame met die Indiese drywer.
38 Die res van die ruitery het hy aan weerskante by elke vleuel van die mag geplaas om skrik te verwek en [terselfdertyd] die gevegslinies te beskerm.
39 En toe die son op die goue en koper skilde val, het die berge in sy weerglans geskitter en geblink soos vlammende fakkels.
40 En ân deel van die leĂ«rmag van die koning was versprei op die hoĂ« berge en sommige in die laagte, en so het hulle veilig en in goeie orde voortgetrek.
41 En almal wat die geluid van hulle menigte en die opmars van die menigte en die geratel van die wapens gehoor het, het gebewe; want die leërmag was buitengewoon groot en sterk.
42 Toe het Judas en sy leër tot die geveg opgeruk, en seshonderd man van die leër van die koning het gesneuwel.
43 En Eli-Azer Ouaran het gesien dat een van die diere met ân koninklike harnas gewapen was en hoĂ«r as al die ander diere was sodat dit gelyk het of die koning daarop sit.
44 En hy het homself gegee om sy volk te verlos en om vir hom ân onsterflike naam te verwerf;
45 en hy het moedig daarop afgegaan in die middel van die gevegslinie en links en regs geslaan, en hulle het aan alle kante vir hom plekgemaak;
46 en hy het onder die olifant ingekruip en hom van onderaf gesteek en hom doodgemaak; en hy het op hom op die grond geval, sodat hy daar gesterf het.
47 En toe [die manne van JeHûWdah] die sterkte van die koninklike [leër] en die geweldige aanslag van sy magte sien, het hulle van hulle af terug geval.
48 Maar die manskappe van die koninklike leër het na Jerusalem opgetrek om hulle te ontmoet, en die koning het sy laer in JeHûWdah teenoor die Berg van Sion opgeslaan
49 En hy het vrede gemaak met die inwoners van Betsur, en hulle het die stad verlaat omdat hulle geen voedsel gehad het om daar langer ingesluit te word nie, want dit was ân Sabbatsjaar vir die Aarde.
50 En die koning het Betsur beset en ân garnisoen daar geplaas om haar te behou.
51 Daarna het hy die Apartheidsplek baie dae lank beleër en stormdakke opgerig en krygstuig en masjiene vervaardig om vuur en klippe te slinger, en klein skerpioene om pyle en slingerstene te gooi.
52 En hulle [wat beleër was] het ook krygstuig teen hulle krygstuig gemaak en baie dae lank geveg.
53 Maar daar was geen lewensmiddele in die voorraadkamers nie, want dit was die sewende jaar, en hulle wat vir veiligheid van die nasies af na JeHûWdah gevlug het, het die res van die voorrade opgebruik.
54 En daar het in die Apartheidsplek maar min oorgebly, want die hongersnood was te kwaai vir hulle, en hulle is verstrooi, elkeen na sy eie woonplek.
ân Vernietigde vredesverdrag.
55 TOE het Lisias gehoor dat Philippus, vir wie koning AntĂochus voor sy dood aangestel het om sy seun AntĂochus vir die koningskap op te voed,
56 uit Persië en Medië teruggekeer het, en saam met hom die magte wat met die koning uitgetrek het, en dat hy daarna soek om die regering in sy eie mag te kry.
57 En hy het haastig klaargemaak en toestemming gegee om te vertrek; en hy het vir die koning en vir die owerstes van die leĂ«r en vir die manskappe gesĂȘ: Ons ly daagliks gebrek, en ons voedsel- voorrade is min, en die plek wat ons beheer, is sterk, en die belange van die koninkryk rus op ons;
58 daarom, laat ons die regterhand aan hierdie manne gee en met hulle vrede maak en met die hele volk,
59 en laat ons met hulle ân ooreenkoms aangaan waarin hulle toegelaat word om te lewe ooreenkomstig hul eie Wette, soos voorheen, want dit is omdat ons hulle Wette afgeskaf het dat hulle vertoorn geword het en al hierdie dinge gedoen het.
60 En hierdie voorstel het in die smaak van die koning en van sy offisiere geval, en hy het na hulle gestuur om vrede te maak, en hulle het dit aanvaar.
61 En die koning en die offisiere het vir hulle gesweer in ooreenstemming met hierdie voorwaardes; toe het hulle die vesting verlaat.
62 Maar toe die koning na die Berg van Sion gaan en die sterkte van die plek sien, het hy die eed wat hy gesweer het, verbreek, en bevel gegee om die muur wat haar omring, te sloop.
63 En hy het inderhaas weggetrek en na Antiochië teruggekeer waar hy gevind het dat Philippus hom reeds van die stad meester gemaak het; en hy het teen hom geveg en die stad met geweld ingeneem.
Demetrius koning van Sirië; Bacchides en Alcimus word na die manne van JeHûWdah gestuur.
1 IN die honderd-een-en-vyftigste jaar het Demetrius, die seun van Seleucus, uit Rome vertrek en met ân aantal mense na ân stad wat aan die see geleĂ« is gegaan en daar geregeer.
2 En dit het geskied toe hy van plan was om die huis van die koninkryk van sy vaders binne te gaan, dat die troepe AntĂochus en Lisias gegryp en hulle voor hom gebring het.
3 En toe dit aan hom meegedeel is, het hy gesĂȘ: Ek wil hulle aangesigte nie sien nie.
4 Daarop het die soldate hulle om die lewe gebring. En Demetrius het op die troon van sy koninkryk gesit.
5 En al die wettelose en besoedelde mense uit JisraEl het na hom toe gekom, en Alcimus wat begerig was om hoëpriester te wees, het hulle aangevoer.
6 En hulle het die volk by die koning beskuldig en gesĂȘ: Judas en sy broers het al u vriende uitgeroei en ons uit ons land verdrywe.
7 Stuur dan nou ân man in wie u vertroue het en laat hom gaan en sien watter skade hy ons en die land van die koning aangerig het, en laat hy hulle en almal wat gehelp het, straf.
8 En die koning het Bacchides gekies, een van die koning se vriende, wat goewerneur van die gebied oorkant die rivier was en wat ân groot man in die koninkryk en getrou aan die koning was.
9 En hom het hy gestuur, benewens die besoedelde Alcimus aan wie hy die hoëpriesterskap toevertrou het; en hy het hom beveel om wraak op die kinders van JisraEl te neem.
10 En hulle het opgetrek en met ân groot leĂ«rmag in die Aarde van JeHĂ»Wdah gekom, en daar het hy op listige wyse boodskappers met woorde van vrede na Judas en sy broers gestuur.
11 Maar hulle het op hul woorde geen ag geslaan nie, want hulle het bemerk dat hul met ân groot leĂ«rmag gekom het.
12 En ân groep skrifgeleerdes het by Alcimus en Bacchides vergader om regverdiging te soek.
13 En die AssideĂ«rs was die eerste onder die kinders van JisraEl wat vrede by hulle gesoek het, want hulle het gesĂȘ:
14 Een wat ân priester uit die geslag van AĂ€ron is, het saam met die magte gekom en hy sal ons geen kwaad aandoen nie.
15 En hy het woorde van vrede met hulle gespreek en vir hulle gesweer en gesĂȘ: Ons sal julle en ook nie julle vriende enige leed berokken nie.
16 En hulle het hom vertrou; maar hy het sestig van hulle gegryp en hulle op een dag om die lewe gebring, volgens die woorde van [die psalmdigter] wat geskrywe het:
17 Die vlees van U apartes en hulle bloed het hulle uitgegiet rondom Jerusalem, en daar was niemand wat hulle begrawe het nie. [Psalm 79:3]
18 En vrees en skrik het op die hele volk geval, want hulle het gesĂȘ: Daar is geen Waarheid of Reg by hulle nie, want hulle het die Verbond en die eed wat hulle gesweer het, verbreek.
19 En Bacchides het van Jerusalem af weggetrek en in Beset laer opgeslaan; en hy het gestuur en baie van die drosters wat by hom was en sommige van die volk gegryp en hulle doodgemaak en in die groot put gegooi.
20 En hy het die land aan die sorg van Alcimus toevertrou en ân afdeling van sy leĂ«r agtergelaat om hom te help. Daarna het Bacchides na die koning vertrek.
Judas neem wraak op die verraaiers; sy oorwinning oor Nicanor.
21 EN Alcimus het gestrewe om die hoëpriesterskap te behou.
22 En almal wat hul volk moeite aangedoen het, het by hom vergader, en hulle het die Aarde van JeHûWdah in besit geneem en groot besoedeling in JisraEl aangerig.
23 En Judas het al die besoedeling wat Alcimus en sy bende onder die kinders van JisraEl gedoen het, gesien - en dit was erger nog as die van die nasies;
24 en hy het tot aan die uiterste grense van JeHûWdah getrek en wraak geneem op die mense wat hom verlaat het, en hulle is verhinder om in die land rond te gaan.
25 Maar toe Alcimus sien dat Judas en sy manskappe begin sterk word, en besef dat hy nie in staat sou wees om hulle te weerstaan nie, het hy na die koning teruggekeer en bose beskuldigings teen hulle ingebring.
26 Toe het die koning Nicanor, een van sy beroemde veldhere, ân man wat JisraEl gehaat het en hulle vyand was, gestuur en hom bevel gegee om die volk uit te roei.
27 En Nicanor het met ân sterk mag na Jerusalem opgeruk; en hy het op listige wyse woorde van vrede na Judas en sy broers gestuur en gesĂȘ:
28 Laat daar geen oorlog tussen my en jou wees nie; ek sal met ân paar manskappe kom om julle aangesigte in vrede te sien.
29 En hy het by Judas gekom en hulle het mekaar vriendskaplik gegroet. Maar die vyand was gereed om Judas met geweld weg te voer.
30 Judas het egter agtergekom dat hy met bedrog na hom gekom het, en daarom was hy baie bang vir hom en wou sy aangesig nie meer sien nie.
31 En toe Nicanor besef dat sy plan ontdek was, het hy uitgetrek om teen Judas by Kafar-Salama te veg;
32 en daar het omtrent vyfhonderd van Nicanor se manskappe gesneuwel en [die res] het na die Stad van Dawid gevlug.
33 Hierna het Nicanor opgegaan na die Berg van Sion; en daar het sommige van die priesters uit die Apartheidsplek gekom, saam met enkele van die oudstes van die volk, om hom in vrede te groet en om hom die brandoffer wat ter wille van die koning gebring word, te wys.
34 Maar hy het die spot met hulle gedryf en hulle uitgelag en hulle onteer en in trotsheid gespreek en in toorn gesweer en gesĂȘ:
35 As Judas en sy leër nie nou in my hand uitgelewer word nie, sal ek as ek in veiligheid terugkeer, hierdie tempel verbrand. En hy het in groot gramskap weggetrek.
36 En die priesters het ingegaan en voor die altaar en die tempel gestaan en geween en gesĂȘ:
37 U het hierdie Apartheidsplek verkies om U Naam daaraan te verbind en om ân huis van gebed en smeking vir U volk te wees.
38 Neem dan wraak op hierdie man en op sy leër en laat hulle deur die swaard val; dink aan hulle lasteringe en gee dat hulle nie bestendig sal wees nie.
39 En Nicanor het van Jerusalem af weggetrek en in Bet-Horon laer opgeslaan, waar die mag van Sirië by hom aangesluit het.
40 En Judas het met drieduisend man in Adasa gekampeer. En Judas het gebid en gesĂȘ:
41 Toe die manskappe van die koning gelaster het, het U Boodskapper uitgetrek en honderd-vyf-en-tagtigduisend van hulle verslaan.
42 Verpletter ook so hierdie leër voor ons vandag en laat die origes weet dat hy besoedeling teen U Apartheid gespreek het en oordeel hom volgens sy besoedeling.
43 En die leërs het slag gelewer op die dertiende van die maand Adar, en die leër van Nicanor is verslaan, en hy was die eerste om in die geveg te sneuwel.
44 Toe sy leër dan sien dat Nicanor verslaan is, het hulle hul wapens weggewerp en gevlug.
45 En hulle het hulle ân dagreis van Adasa af agtervolg, totdat ân mens by Gasara kom, en agter hulle ân sinjaal op die seremoniĂ«le trompette geblaas.
46 En hulle het te voorskyn gekom uit al die dorpe van JeHûWdah in die omgewing en hulle ingesluit en hulle laat terugval op hulle agtervolgers, en hulle het almal deur die swaard geval, en nie een van hulle het ontkom nie.
47 En hulle het die buit en die voedselvoorrade geneem en Nicanor se kop en sy regterhand, wat hy so uitdagend uitgestrek het, afgekap en dit gebring en dit naby Jerusalem opgehang.
48 En die volk het uitbundig gejuig, en hulle het daardie dag as ân dag van groot blydskap gevier.
49 En hulle het bepaal dat hierdie dag jaarliks op die dertiende van Adar gevier moet word.
50 En die Aarde van JeHĂ»Wdah het vir ân tydjie gerus.
Judas se verbondsluiting met die Romeine.
1Â EN Judas het gehoor van die roem van die Romeine, dat hulle dapper mense is en vriendelik gesind is teenoor almal wat hulle by hul gevoeg het, en die hand van vriendskap gereik het aan sovele wat na hulle toe gekom het,
2 en dat hulle magtig is. En hulle het hom vertel van hul oorloë en van die dapper dade wat hulle onder die Galasiërs verrig het, en hoe hulle hul onderwerp en skatpligtig gemaak het;
3 en ook wat hulle in die Aarde van Spanje gedoen het, hoe hulle daar in besit van die silwer- en goudmyne gekom het
4 en hoe hulle deur hul beleid en volharding meesters geword het van daardie hele gebied wat anders so ver van hulle af weg is, en ook van die konings wat van die uiterste van die Aarde teen hulle opgetrek het, en dat hulle hul oorweldig en volkome verslaan het, en hoe die oorblyfsel hul jaarliks skatting betaal het,
5 Voorts [het hulle vertel] hoe hulle Philippus en Perseus, die koning van die Kittiërs, en almal wat hulself teen hulle verhef het, in die geveg verpletter en verower het;
6 en hoe AntĂochus, die groot koning van AsiĂ« wat in die geveg teen hulle opgetrek het met honderd-en-twintig olifante, met ruiters en strydwaens en ân buitengewoon groot leĂ«rmag, deur hulle oorweldig is,
7 en hoe hulle hom lewend gevange geneem en bepaal het dat sowel hy as sy opvolgers ân groot skatting aan hulle moet betaal en dat hulle gyselaars en ân deel van die land moet gee,
8 naamlik Indië en Medië en Lidië, en ander van sy beste gebiede, en hoe hulle dit van hom afgeneem en aan koning Eumenes gegee het.
9 [Hulle het ook vertel] hoe die Grieke van plan was om op te ruk en hulle uit te roei.
10 maar dat die voorneme aan hulle bekend geword het, en hoe hulle toe een bevelvoerder teen hulle gestuur het om teen hulle te veg, en hoe baie van hulle gesneuwel het en noodlottig verwond is; en hoe hulle hul vroue en kinders gevange geneem en hulle geplunder en hul land verower het, en hulle vestings neergewerp en hul volkome aan hulle onderwerp het tot op hierdie dag toe.
11 Voorts hoe hulle al die ander koninkryke en die eilande, almal wat hulle weerstaan het, verwoes en aan hulle onderwerp het,
12 maar dat hulle vriendskapsbetrek- kinge onderhou met hulle vriende en met almal wat op hulle vertrou; en hoe hulle koninkryke ver en naby verower het, en hoe almal wat hulle roem verneem het vir hulle bang was.
13 Almal wat hulle wou help en wou kroon, het konings geword, en die wat hulle wou, het hulle afgesit; en hulle is grootliks verhef.
14 Ten spyte hiervan het nie een van hulle ân kroon opgesit of hulself met koningsblou beklee om daardeur uit te staan nie.
15 Maar hulle het vir hulself ân Senaat ingestel waarin driehonderd-en-twintig raadshere daagliks beraad-slaag oor alles wat die algemene belang van die volk aanbetref, sodat hulle in staat mag wees om die volk suiwer te bestuur.
16 En dat hulle elke jaar die regering en die gesag oor almal aan een man toevertrou, en hoe almal daardie een persoon gehoorsaam sonder dat daar nyd of naywer onder hulle heers.
17 En Judas het Eupolemus, die seun van JeHĂŽWganan, die seun van Akkos, en Jason, die seun van Eli-Azer, gekies en hulle na Rome gestuur om vriendskapsbetrekkinge en ân verbond met hulle aan te gaan,
18 sodat hulle hul mag bevry van hul juk, omdat hulle bemerk het dat die heerskappy van die Grieke JisraEl tot slawerny verneder het.
19 En hulle het na Rome gegaan, en die weg daarheen was ver, en hulle het die Raadsaal binnegegaan en geantwoord en gesĂȘ:
20 Judas, wat ook MakkabeĂŒs genoem word, en sy broers en die hele Hebreeuse volk het ons na u toe gestuur om ân Vredesverbond met u te maak en dat ons as u bondgenote en vriende aangeteken mag staan.
21 En die woord het hulle geval.
22 En dit is die afskrif van die brief wat hulle in antwoord op kopertablette geskryf het en wat hulle na Jerusalem gestuur het om daar onder hulle te dien as herinnering van [hulle] vrede en bondgenootskap:
23 Mag dit vir ewig ter see en op Aarde goed gaan met die Romeine en met die Hebreeuse volk; mag die swaard en die vyand steeds ver van hulle af bly.
24 Maar as daar oorlog kom, allereers teen Rome of teen enigeen van hulle bondgenote in hulle hele ryksgebied,
25 dan sal die Hebreeuse volk met hulle hele hart volgens die eis van omstandighede as hulle bondgenoot optree.
26 En aan hulle wat die oorlog voer, sal [die manne van JeHûWdah] nie voorrade voedsel of wapens of geld of skepe gee, soos Rome mag oordeel nie, en hulle sal in goedertrou hierdie verpligtinge nakom.
27 Wanneer die Hebreeuse volk egter die eerste in ân oorlog betrokke raak, sal die Romeine as hulle bondgenote hulle met hul hele hart, volgens die eis van omstandighede op gelyke wyse help,
28 en aan die bondgenote sal, volgens die beslissing van Rome, geen koring of wapens of geld of skepe gegee word nie, en hulle sal in goedertrou hierdie verpligtinge nakom.
29 In terme van hierdie ooreenkoms het die Romeine ân bondgenootskap met die Hebreeuse volk aangegaan.
30 Maar as een of ander van die partye later sou besluit om iets by te voeg of weg te laat, kan hulle dit met vrymoedigheid doen, en wat op hierdie wyse toegevoeg of weggeneem is, sal van krag wees.
31 En in verband met die besoedeling wat koning Demetrius julle aange-doen het, het ons aan hom geskrywe en gesĂȘ: Waarom het jy jou juk swaar gemaak op ons vriende en bondgenote, die manne van JeHĂ»Wdah?
32 Daarom, as hulle verder klagte teen jou inbring, sal ons aan hulle reg laat geskied en jou ter see en op land beveg.
Judas se heldedood in die tweede geveg teen Bacchides.
1 TOE Demetrius hoor dat Nicanor gesneuwel het en sy leërmag in die geveg verslaan is, het hy Bacchides en Alcimus vir die tweede keer na die Aarde van JeHûWdah gestuur, en die regtervleuel van sy leër saam met hulle.
2 En hulle het langs die weg van Gilgal opgeruk en teenoor Mesalot, wat in Arbela is, laer opgeslaan en dit in besit geneem en baie mense om die lewe gebring.
3 En in die eerste maand van die honderd-twee-en-vyftigste jaar het hulle teen Jerusalem laer opgeslaan.
4 Van daar af het hulle weggetrek en met twintigduisend voetsoldate en tweeduisend ruiters na Berea gegaan.
5 En Judas was geleër in Elasa, met drieduisend uitgesoekte manskappe saam met hom.
6 En toe hulle die menigte van die vyandelike magte sien, het hulle grootliks bevrees geword, en baie het die laer verlaat, sodat daar nie meer as agthonderd manskappe oorgebly het nie.
7 En toe Judas bemerk dat sy leër besig is om weg te dros en dat die geveg onmiddellik op hande is, was hy grootliks besorg omdat hy geen tyd gehad het om sy magte te verenig nie.
8 En in sy wanhoop het hy vir hulle wat oorgebly het, gesĂȘ: Laat ons ons klaarmaak en ons vyande aanval, miskien sal ons in staat wees om teen hulle staande te bly.
9 En hulle het hul van hom afgekeer en gesĂȘ: Ons sal onder geen omstandighede in staat wees om hulle te weerstaan nie, maar laat ons liewer ons lewe nou red, dan kan ons later saam met ons broers terugkeer en teen hulle veg; op die oomblik is ons so min.
10 Maar Judas het gesĂȘ: Dit is ver van my om dit te doen, naamlik om van hulle af weg te vlug! As ons tyd daar is, laat ons dan moedig sterwe ter wille van ons broers en laat ons geen smet op ons eer nalaat nie.
11 En die [Siriese] mag het uit hulle laer uit opgetrek en [die manne van JeHûWdah] het hulle gereed gemaak om teen hulle te veg; die ruitery is in twee groepe verdeel, die slingeraars en boogskutters het voor die leër uitgetrek saam met al die dapperste manskappe wat die frontlinie vorm.
12 Maar Bacchides was op die regtervleuel. En die slagorde het aan albei kante opgeruk en het op hulle trompette geblaas;
13 en die manskappe van Judas het ook op hulle trompette geblaas, en die grond het geskud vanweë die krygsgeskreeu van die magte. En die slag is gelewer en het geduur van die mÎre tot die aand.
14 En toe Judas bemerk dat Bacchides en die hoofmag van sy leër op die regtervleuel is, het [hy en] sy volgelinge hulle hele aandag op hulle gekonsentreer,
15 en die regtervleuel is deur hulle teruggedryf, en hulle het hul tot by die berg Azotus agtervolg.
16 En toe [die manskappe op] die linkervleuel sien dat die regtervleuel teruggedryf is, het hulle omgedraai en op die voetspoor van Judas en sy manskappe gevolg.
17 En die geveg het hewig gewoed, en baie aan albei kante is dodelik verwond.
18 Ook Judas het gesneuwel, en die origes het gevlug.
19 En JeHĂŽWnathan en Simon het hulle broer Judas geneem en hom in die graf van sy vaders te Modin begrawe.
20 En hulle het oor hom geween, en die hele JisraEl het groot rou oor hom bedryf en baie dae lank geweeklaag en gesĂȘ:
21 Hoe het die magtige geval, die redder van JisraEl!
22 En die orige dade van Judas, sy oorloë, en die dapper dade wat hy verrig het en sy grootheid is nie opgeteken nie, want dit was te veel om te beskryf.
Die optrede van JeHĂŽWnathan. Hy volg Judas op; sy stryd teen Bacchides.
23 EN dit het gebeur na die dood van Judas dat al die wetteloses oor die hele gebied van JisraEl hulle koppe uitgesteek het, en dat al die besoedeldes weer verskyn het.
24 In daardie dae was daar ân groot hongersnood, en die grond het met hulle gemene saak gemaak.
25 En Bacchides het die wettelose manne uitgesoek en hulle as bestuurders van die grond aangestel.
26 En hulle het gesoek en die vriende van Judas opgespoor en hulle na Bacchides gebring, en hy het wraak op hulle geneem en hulle met veragting behandel.
27 En daar was ân groter verdrukking in JisraEl as wat daar was sedert die optrede van die laaste profeet.
28 En al die vriende van Judas het bymekaar gekom en aan JeHĂŽWnathan gesĂȘ:
29 Sedert die dood van u broer Judas was daar niemand wat soos hy kon uittrek teen ons vyande en teen Bacchides en teen diegene uit ons volk wat ons vyandiggesind is nie.
30 Daarom het ons u vandag verkies om in sy plek as ons hoof en aanvoerder op te tree en ons oorloë te voer.
31 En JeHĂŽWnathan het die leierskap in die tyd op hom geneem en in die plek van sy broer Judas getree.
32 En Bacchides het dit verneem en geprobeer om hom dood te maak.
33 Maar toe JeHĂŽWnathan en sy broer Simon en almal wat saam met hom was, dit agterkom, het hulle na die woestyn van Tekoa gevlug en by die water van die fontein Asfar gekampeer.
34 En Bacchides het op die Sabbat hiervan verneem, en hy en sy hele leërmag het oor die Jordaan opgeruk.
35 En JeHĂŽWnathan het sy broer [JeHĂŽWganan], die leier van ân menigte, gestuur om sy vriende die NabateĂ«rs te versoek om hulle omvangryke bagasie by hul te mag laat.
36 Maar die kinders van Ambri het uit Medeba uitgetrek en van JeHĂŽWganan geneem, alles wat hy gehad het en daarmee voortgegaan.
37 Na hierdie gebeurtenis is aan JeHĂŽWnathan en sy broer Simon meegedeel dat die kinders van Ambri ân groot bruilof sou vier en dat hulle die bruid, die dogter van een van die groot KanaĂ€nitiese edelmanne, in ân pragtige optog van Nadabat af sou begelei.
38 En hulle het hul broer JeHĂŽWganan onthou en heengegaan en hulle onder die dekking van ân berg skuilgehou.
39 En hulle het hulle oĂ« opgeslaan en gesien, en kyk, daar was ân groot drukte en baie bagasie; en die bruidegom en sy vriende en sy broers het te voorskyn gekom om hulle [die bruidstoet] met tamboeryne en minnesangers en baie wapens te ontmoet.
40 En hulle het uit die hinderlaag agter hulle opgestaan en hulle verslaan, en baie is noodlottig verwond, en die origes het in die berg gevlug, en hulle het alles wat hulle gehad het as buit geneem.
41 En die bruilof is in rou verander, en die stem van hulle minnesangers in weeklag.
42 En so het hulle ten volle die bloed van hulle broer gewreek, en daarna het hulle teruggekeer na die moerasagtige streke van die Jordaan.
43 En toe Bacchides dit hoor, het hy op die Sabbatdag met ân groot leĂ«rmag tot op die walle van die Jordaan opgeruk.
44 En JeHĂŽWnathan sĂȘ vir sy broers: Laat ons ons gereedmaak en vir ons lewe veg, want dit is vandag nie soos gister en eergister nie.
45 Want kyk, die geveg is voor en agter ons; bowendien is die water van die Jordaan aan alle kante, en dit is ân moerasagtige en bosryke gebied, en daar is geen ruimte om weg te draai nie.
46 Daarom, roep dan nou tot die Hemele dat julle uit die hand van jul vyande verlos mag word.
47 En die geveg is aangegaan, en JeHĂŽWnathan het sy hand uitgestrek om Bacchides neer te vel, maar hy het van hom af weggedraai.
48 En JeHĂŽWnathan en die wat by hom was, het in die Jordaan gespring en na die anderkant toe oorgeswem; en hulle [Bacchides en sy manskappe] het hulle nie oor die Jordaan agtervolg nie.
49 En op daardie dag het daar omtrent ân duisend van Bacchides se manskappe gesneuwel.
50 En hulle [die SiriĂ«rs] het na Jerusalem teruggekeer en versterkte stede in JeHĂ»Wdah gebou; die vesting in Jerigo, en EmmaĂŒs en Bet-Horon en BetEl en Timnat Pharathon en Tefon, met hoĂ« mure en [met] poorte en grendels.
51 En hulle het garnisoene in haar geplaas om JisraEl te kwel.
52 En hulle het die stad Betsur en Gasara en die vesting versterk en magte en voedselvoorrade in haar geplaas.
53 En hulle het die seuns van die vernaamste persone in die land as gyselaars geneem en in ân sel in die vesting te Jerusalem opgesluit.
54 In die tweede maand van die honderd-drie-en-vyftigste jaar, het Alcimus bevel gegee om die muur van die binneste voorhof van die tempel af te breek, en daarmee saam ook die werke van die profete.
55 En op dieselfde tyd waarop hy met sy vernielingswerk begin het, is Alcimus [deur Elohim] getref en is sy werk verhinder en sy mond gesnoer, en het hy lam geword sodat hy nie meer kon praat of enige bevele in verband met sy huis kon gee nie.
56 En Alcimus het in die tyd onder groot smarte gesterwe.
57 En toe Bacchides sien dat Alcimus dood is, het hy na die koning teruggekeer. En die Aarde van JeHûWdah het gedurende twee jare gerus.
58 En al die wettelose mense het saam raad gehou en gesĂȘ: Kyk, JeHĂŽWnathan en almal wat aan sy kant is, woon in vrede en veiligheid; kom, laat ons Bacchides ontbied sodat hy in een nag sy hande op hulle almal kan lĂȘ.
59 En hulle het gegaan en met hom oorleg gepleeg.
60 En hy het uitgetrek en met ân groot leĂ«r gekom en in die geheim briewe aan al sy bondgenote in JeHĂ»Wdah gestuur, dat hulle JeHĂŽWnathan en almal wat saam met hom is, moet oorweldig. Hulle was egter nie daartoe in staat nie, omdat hulle voorneme aan hulle bekend geword het.
61 En die manne [van JeHĂŽWnathan] het omtrent vyftig van die belangrikste aanvoerders van hierdie wettelose onderneming in die land gegryp en om die lewe gebring.
62 Daarop het JeHĂŽWnathan en Simon en die wat saam met hulle was, die wyk geneem na Bet-Basi in die woestyn, en hy het alles wat van haar afgebreek was, weer opgehou en versterk.
63 Toe Bacchides dit verneem, het hy al sy menigte vergader en berig gestuur aan hulle wat in JeHûWdah was.
64 En hy het gegaan en teen Bet-Basi laer opgeslaan en baie dae lank teen haar geveg en stormwerktuie vervaardig.
65 En JeHĂŽWnathan het sy broer Simon in die stad agtergelaat en self met ân aantal manskappe in die land uitgetrek.
66 En hy het die Odomera en sy broers verslaan en ook die kinders van Phasiron in hulle tente.
67 En hy het met afsonderlike skermutselings begin en met sy manskappe in gevegte uitgetrek. En Simon en die wat saam met hom was, het uit die stad uitgetrek en die krygstoerusting aan die brand gesteek,
68 en hulle het teen Bacchides geveg en hy is deur hulle verslaan, en hulle het hom ân swaar slag toegedien, want sy voorneme en sy aanval was verydel.
69 En hulle was baie kwaad vir die wettelose mense wat hom aangeraai het om die land binne te val en hulle het baie van hulle om die lewe gebring. En hy [Bacchides] het hom voorgeneem om na sy eie deel van die land te vertrek.
70 Toe JeHĂŽWnathan dit te hore kom, het hy gesante na hom gestuur met die doel om met hom vrede te maak en dat hy die gevangenes aan hulle sou teruggee.
71 En hy het dit aanvaar en gedoen wat hy gesĂȘ het, en hy het vir hom gesweer dat hy hom al die dae van sy lewe geen leed meer sal aandoen nie.
72 En hy het die gevangenes wat hy vantevore uit die Aarde van JeHûWdah weggevoer het, aan hom uitgelewer. Daarna het hy teruggekeer en na sy eie land vertrek en nooit weer in hulle gebied gekom nie.
73 En die swaard het onder JisraEl tot rus gekom. En JeHĂŽWnathan het in Migmas gewoon. En JeHĂŽWnathan het begin om die volk te rig, en al die wetteloses het hy uit JisraEl verdelg.
JeHĂŽWnathan steun Alexander Balas in sy stryd teen Demetrius.
1Â IN die honderd-en-sestigste jaar het Alexander Epifanes, die seun van AntĂochus, uitgetrek en PtolemaĂŻs ingeneem, en hulle het hom ontvang en hy het daar geregeer.
2 En toe koning Demetrius dit hoor, het hy geweldige groot magte byeengebring en uitgetrek om teen hom te veg.
3 En Demetrius het briewe met woorde van vrede aan JeHĂŽWnathan gestuur waarin hy hom geroem het.
4 Want hy het gesĂȘ: Laat ons die eerste wees om met hom vrede te maak, voordat hy teen ons vrede maak met Alexander.
5 Want hy sal al die besoedeling wat ons hom en sy broers en sy volk aangedoen het, onthou.
6 En hy het aan hom mag verleen om ân leĂ«r te versamel en om wapens te voorsien en om sy bondgenoot te wees, en hy het bevel gegee dat hulle die gyselaars wat in die vesting is, aan hom moet uitlewer.
7 En JeHĂŽWnathan het na Jerusalem gekom en die briewe ten aanhore van die hele volk en van hulle wat in die vesting was, gelees.
8 En hulle was grootliks bevrees toe hulle hoor dat die koning hom mag gegee het om ân leĂ«r byeen te bring.
9 En die mense van die vesting het die gyselaars aan JeHĂŽWnathan uitgelewer, en hy het hulle aan hul ouers terugbesorg.
10 En JeHĂŽWnathan het in Jerusalem gebly en begin om die Stad te bou en te vernuwe.
11 En hy het hulle wat die werk doen, beveel om die mure en die Berg van Sion rondom met vierkantige klippe vir verdedigingsdoeleindes te bou; en hulle het so gemaak.
12 En die vreemdelinge wat in die vestings was wat Bacchides gebou het, het weggevlug;
13 en elkeen het sy plek verlaat en na sy eie deel van die Aarde teruggekeer.
14 Net in Betsur het daar ân aantal van diegene wat die Wet en die Gebooie verlaat het, oorgebly, want sy was vir hulle ân toevlugsoord.
15 En koning Alexander het gehoor van al die beloftes wat Demetrius aan JeHĂŽWnathan gedoen het; en hulle het hom vertel van al die gevegte en die dapper dade wat hy en sy broers verrig het en die moeilikhede wat hulle deurgemaak het;
16 en hy het gesĂȘ: Sal ons ân ander man soos hy kan vind? Daarom laat ons hom ons vriend en bondgenoot maak.
17 En hy het briewe geskrywe en dit ooreenkomstig hierdie woorde aan hom gestuur en gesĂȘ:
18 Koning Alexander aan sy broer JeHĂŽWnathan, groete!
19 Ons het van u gehoor dat u ân dapper krygsman is en daarom volkome geskik om ons vriend te wees.
20 En ons het u op hierdie dag aangestel as hoĂ«priester van u volk, en dit is ons begeerte dat u die vriend van die koning genoem sal word [en hy het aan hom ân koningsblou kleed en ân goue kroon gestuur], en dat u aan ons kant sal staan en met ons vriendskapsbetrekkinge sal onderhou.
21 En JeHĂŽWnathan het die gewyde kleed omgehang in die sewende maand van die honderd-en-sestigste jaar, by geleentheid van die Fees van die Takskuilings, en het troepe opgekommandeer en wapens in oorvloed voorsien.
22 En toe Demetrius hiervan hoor, was hy ontsteld en het hy gesĂȘ;
23 Waarom het ons toegelaat dat Alexander ons voorgespring het om vriendskapsbetrekkinge, ter versterking van homself, met die manne van JeHûWdah aan te gaan?
24 Ek sal ook ân boodskap van bemoediging en beloftes van geskenke, aan hom stuur sodat hulle vir my tot ân hulp kan wees.
25 En hy het [ân brief] na hulle gestuur met hierdie inhoud: Koning Demetrius aan die Hebreeuse volk, groete!
26 Vir sover julle die verbond met ons gehou en ons vriendskaps-betrekkinge gehandhaaf en nie by ons vyande aangesluit het nie, het ons wat daarvan gehoor het, ons verbly.
27 En nou, gaan voort om so aan ons getrou te bly, en ons sal julle met kosbare dinge vergoed in ruil vir wat julle in ons belang onderneem.
28 en ons sal julle baie vrystellings [van belastings] gee en julle met geskenke verbly.
29 Hiermee bevry ek julle dan en ek onthef al die manne van JeHûWdah van die verpligting om skatting en die soutbelasting en die kroonbelasting te betaal.
30 En in plaas van ân derde van die graan en die helfte van die boomvrugte wat aan my toekom om te ontvang, gee ek van vandag af en verder die reg prys om dit te neem van die Aarde van JeHĂ»Wdah en van die drie distrikte van die Aarde van SamarĂa en GalilĂ©a wat daarmee verbind is, van vandag af en vir altyd.
31 En laat Jerusalem tesame met die omliggende gebied ten opsigte van die tiendes en die belastings, apartgestel en vry wees.
32 Ek gee ook my gesag prys oor die vesting wat in Jerusalem is en gee dit aan die hoëpriester dat hy manne volgens sy eie keuse in haar mag aanstel om dit te bewaak.
33 En ek stel elke man van JeHûWdah wat as gevangene uit die Aarde van JeHûWdah na enige deel van my koninkryk gevoer is, onvoorwaardelik op vrye voet, en al die beamptes moet die belasting op hulle vee ook kanselleer.
34 En laat al die Feeste en die Sabbatte en die maandsvernuwings en die vasgestelde dae en drie dae voor ân Fees en drie dae na ân Fees, dae van vrystelling en ontheffing wees vir al die manne van JeHĂ»Wdah wat in my koninkryk is;
35 niemand sal die reg hĂȘ om enigiets [op die dae] van hulle te vorder of om hulle oor enige saak moeite aan te doen nie.
36 En laat daar omtrent dertigduisend Hebreeuse manskappe vir die magte van die koning gewerf word, en hulle sal betaling ontvang soos dit gebruiklik is in die geval van al die magte van die koning.
37 En sommige van hulle moet in die groot vestings van die koning ge-stasioneer word, en sommige van hulle moet oor die belange van die koninkryk wat van vertroulike aard is, aangestel word; en laat hulle wat oor hulle aangestel is en hulle wat oor hulle regeer, uit hul eie midde wees, en laat hulle wandel volgens hul eie wette, net soos die koning in die Aarde van JeHûWdah beveel het.
38 En laat die drie distrikte wat aan die Aarde van SamarĂa by JeHĂ»Wdah gevoeg is, by JeHĂ»Wdah getel word, sodat hulle beskou mag word as staande onder een man, dat hulle geen ander gesag as die van die hoĂ«priester mag gehoorsaam nie.
39 PtolemaĂŻs en die daartoe behorende gebied het ek as geskenk gegee aan die Apartheidsplek wat in Jerusalem is, om daaruit die onkoste in verband met die Apartheidsplek te bestry.
40 En ek onderneem om jaarliks vyftienduisend sikkels silwer van die koning se inkomste te gee, en wel van die plekke wat daartoe geleë is.
41 En die addisionele toelaes wat die administrasie, anders as wat in vroeër jare gebruiklik was, [in die later tyd] nie inbetaal het nie, sal voortaan ten volle vir die tempeldiens bestem word.
42 Hierbenewens sal die vyfduisend sikkels silwer wat hulle gewoond was om uit die tempelbelasting, uit die jaarlikse inkomste, te neem, ook gekanselleer word omdat dit aan die diensdoenende priester toekom.
43 En elkeen wat in die Tempel te Jerusalem en in sy hele gebied skuiling soek omdat hy geld aan die koning skuld of enige ander verpligting het, sal daarvan onthef word, tesame met al sy besittings in my koninkryk.
44 En die onkoste aan die opbou en vernuwing van die tempelgebou sal uit die inkomste van die koning gefinansier word.
45 Ook die onkoste in verband met die opbou van die mure van Jerusalem en die versterking van haar rondom, sal uit die inkomste van die koning bestry word; dieselfde geld vir die opbou van die mure [van die ander stede] in JeHûWdah.
46 Toe JeHĂŽWnathan en die volk hierdie woorde hoor, het hulle geen geloof daaraan geheg en dit ook nie aanvaar nie, want hulle het gedink aan die groot besoedeling wat hy in JisraEl aangerig het en hoe smartlik hy hulle verdruk het.
47 Bowendien was hulle baie in hulle skik met Alexander, omdat hy die eerste was wat woorde van vrede met hulle gespreek het, en hulle het altyd sy bondgenote gebly.
48 En koning Alexander het groot magte byeengebring en het teenoor Demetrius laer opgeslaan.
49 En die twee konings het teen mekaar oorlog gevoer, en die leër van Demetrius het gevlug, en Alexander het hom agtervolg en hulle oorwin.
50 En hy het tot sonsondergang met die hewige geveg voortgegaan, en Demetrius het op dié dag gesneuwel.
51 Daarna het Alexander bood-skappers na Ptolemaeus, die koning van Egipte, gestuur om die volgende aan hom mee te deel:
52 Aangesien ek teruggekeer het na my koninkryk en plaasgeneem het op die troon van my vaders en die heerskappy verwerf en Demetrius verslaan en van ons land besit geneem het;
53 ja, ek het teen hom geveg en hy en sy leër is deur ons verslaan, en ons sit op die troon van sy koninkryk;
54 laat ons dan onderling vriende wees, en gee my nou u dogter tot vrou, en ek sal u skoonseun wees en aan albei van u geskenke gee wat u waardig is.
55 En koning Ptolemaeus het geantwoord en gesĂȘ: GeseĂ«nd is die dag waarop u na die land van u vaders teruggekeer en op die troon van hulle koninkryk gesit het.
56 En daarom sal ek teenoor u handel volgens die inhoud van u skrywe. Maar ontmoet my in PtolemaĂŻs dat ons mekaar mag sien, dan sal ek u as my skoonseun aanneem soos u gesĂȘ het.
57 En Ptolemaeus het uit Egipte vertrek, hy en sy dogter Kleopatra, en hy het in PtolemaĂŻs aangekom in die honderd-twee-en-sestigste jaar.
58 En hy het sy dogter Kleopatra aan hom as vrou gegee, en hulle het met groot seremonie, soos onder konings gebruiklik is, in PtolemaĂŻs haar bruilof gevier.
59 En koning Alexander het aan JeHĂŽWnathan geskryf dat hy moet kom en hom ontmoet.
60 En hy het in skitterende prag na Ptolemaïs gegaan en die twee konings ontmoet, en silwer en goud en baie geskenke aan hulle en hulle vriende gegee; en hy het guns in hulle oë gevind.
61 Sommige ontevredenes uit JisraEl, wat die eise van die Wet verontagsaam het, het teen hom vergader en beskuldigings teen hom ingebring, maar die koning het geen ag op hulle geslaan nie.
62 En die koning het bevel gegee, en hulle het JeHĂŽWnathan se klere uitgetrek en hom met koningsblou beklee; en hulle het gedoen wat hy beveel het.
63 En die koning het hom langs hom laat sit en aan sy vorste gesĂȘ: Gaan saam met hom tot in die middel van die stad en maak bekend dat niemand ân beskuldiging op enige grond teen hom mag inbring en dat niemand hom, om watter oorsaak ookal, enige moeite mag aandoen nie.
64 En dit het gebeur dat toe hulle wat klagtes teen hom ingebring het die eer sien wat hom aangedoen is, volgens wat die herout aangekondig het, en ook sien dat hy in koningsblou geklee is, hulle almal gevlug het.
65 En die koning het hom eer bewys en het hom onder sy vernaamste vriende gereken en hom ân aanvoerder en ân goewerneur van ân provinsie gemaak.
66 En JeHĂŽWnathan het in vrede en met blydskap na Jerusalem terugge-keer.
Oorwinning van JeHĂŽWnathan oor Apollonius, die generaal van Demetrius
67 EN in die honderd-vyf-en-sestigste jaar het Demetrius, die seun van Demetrius, uit Kreta in die land van sy vaders gekom.
68 En toe koning Alexander daarvan hoor, was hy grootliks ontsteld en het hy na Antiochië teruggekeer.
69 En Demetrius het Apollonius wat oor Coele-SiriĂ« was [as aanvoerder] aangestel. Hy het toe ân groot leĂ«r bymekaargemaak en in Jamina laer opgeslaan en na die hoĂ«priester JeHĂŽWnathan gestuur en gesĂȘ:
70 Jy is die enigste wat jou teen ons verhef, maar ek is ân voorwerp van spot en verwyt ter wille van jou. Waarom praat jy groot oor jou mag teen ons in die berge?
71 As jy inderdaad staatmaak op jou troepemag, kom dan na ons toe af in die vlakte en laat ons kragte daar meet, want ek het die beheer oor die stede.
72 Doen navraag en vind uit wie ek is en wie die ander is wat ons help, en hulle sal jou vertel dat jou voet nie voor ons aangesig sal kan standhou nie, want jou vaders is twee keer in hulle eie land op die vlug gedryf.
73 So sal jy dan nie in staat wees om weerstand te bied teen die ruiters en so ân mag soos hierdie in die vlakte nie, waar daar geen klip of gruis of enige skuilplek is nie.
74 Toe JeHĂŽWnathan die boodskap van Apollonius verneem, was hy innerlik ontroerd en het tienduisend manskappe uitgesoek en uit Jerusalem weggetrek, en sy broer Simon het by hom aangesluit om hom te help.
75 En hy het teenoor Joppe laer opgeslaan, waar die bewoners van die stad hom uitgesluit het omdat Apollonius ân garnisoen in Joppe gehad het; en hulle het teen haar geveg.
76 Die mense van die stad het toe bevrees geword en die poorte oopgemaak, sodat JeHĂŽWnathan besit van Joppe kon neem.
77 En toe Apollonius dit hoor, het hy ân leĂ«r van drieduisend ruiters en ân groot mag byeengebring en na Azotus opgeruk asof hy voorgee om verby te trek, terwyl hy in werklikheid na die vlakte beweeg het, juis omdat hy ân menigte ruiters gehad en op hulle staatgemaak het.
78 En hy het agter hom aangegaan tot by Azotus, en daar het die leërs slaags geraak.
79 Apollonius het egter duisend ruiters in ân skuilplek agter hom gelaat,
80 maar JeHĂŽWnathan het besef dat daar ân hinderlaag agter hom was. En hulle het sy leĂ«r omring en hul pyle van die mĂŽre af tot laat in die agtermiddag op die volk afgeskiet.
81 maar die volk het in gehoorsaamheid aan die bevel van JeHĂŽWnathan, stilgestaan, terwyl die ruiters van die vyand besig was om hulle te vermoei.
82 En Simon het met sy mag opgeruk en met die krygsmag [van die vyand] slaags geraak - want die ruiters was uitgeput - en hulle is voor hom uit verslaan en het gevlug
83 en die ruiters is oor die vlakte verstrooi. En hulle het na Azotus gevlug, en het Bet-Dagon, die tempel van hulle gode, binnegegaan om hulleself te red.
84 En JeHĂŽWnathan het Azotus en die stede daar rondom verbrand en hulle buit geneem; hy het ook die tempel van Dagon en almal wat daarin gevlug het, met vuur verbrand.
85 En die wat deur die swaard geval het, sowel as die wat verbrand is, was ongeveer agtduisend in getal.
86 En JeHĂŽWnathan het daarvandaan opgetrek en teenoor Askelon laer opgeslaan, maar die mense van die stad het met groot prag uitgekom om hom te ontmoet.
87 JeHĂŽWnathan en sy manskappe het toe met baie buit na Jerusalem teruggekeer.
88 En toe koning Alexander hierdie dinge hoor, het hy JeHĂŽWnathan met nog groter onderskeiding behandel,
89 en hom ân gespe van goud, soos hulle gewoonlik aan die lede van die koninklike familie gee, gestuur; daarbenewens het hy aan hom Ekron met sy grondgebied as besitting gegee.
Na die val van Alexander verwerf JeHĂŽWnathan die guns van Demetrius II.
1Â EN die koning van Egipte het groot magte soos die sand aan die strand van die see in menigte versamel, en baie skepe, en hy het gepoog om homself deur bedrog van die koninkryk van Alexander meester te maak en haar by sy eie koninkryk te voeg.
2 En hy het met vredesboodskappe na Sirië uitgetrek; en die inwoners van die stede het hul poorte vir hom oopgemaak en hom teëgekom, want dit was die bevel van Alexander dat hulle hom sou ontmoet omdat hy sy skoonvader was.
3 Ptolemaeus het egter in elke stad wat hy binnegetrek het ân garnisoen van sy manskappe geplaas.
4 En toe hy by Azotus kom, het hulle hom die tempel van Dagon gewys wat met vuur verbrand was, en Azotus wat tesame met sy voorstede afgebreek was, en die liggame wat daar rondom versprei lĂȘ, en hulle wat verbrand is, wat hy in die oorlog verbrand het, want hulle het van hul hope gemaak op sy weg.
5 En om skuld op hom te werp, het hulle die koning vertel watter dinge JeHĂŽWnathan gedoen het, maar die koning het niks laat blyk nie.
6 En JeHĂŽWnathan het die koning met prag en praal te Joppe ontmoet, en hulle het mekaar gegroet en het daar geslaap.
7 En JeHĂŽWnathan het die koning vergesel sover as die rivier wat Eleutherus genoem word, en toe na Jerusalem teruggekeer.
8 Maar koning Ptolemaeus het homself meester gemaak van die stede aan die seekus sover as Seleucië wat by die see is, en hy het bose planne in verband met Alexander beraam.
9 En hy het boodskappers na koning Demetrius gestuur en gesĂȘ: Laat ons ân verbond met mekaar aangaan, en ek sal jou my dogter wat met Alexander getroud is, tot vrou gee, en jy kan oor die koninkryk van jou vader regeer.
10 Want dit het my berou dat ek my dogter aan hom gegee het, want hy soek om my dood te maak.
11 Op hierdie wyse het hy blaam op hom gewerp, want hy het sy koninkryk begeer.
12 En nadat hy sy dogter van Alexander afgeneem het, het hy haar aan Demetrius gegee, en so is hy vervreemd van Alexander en het hulle vyandskap openbaar geword.
13 En Ptolemaeus het Antiochië binnegegaan en die kroon van Asië vir homself toegeëien, sodat hy toe twee krone op sy hoof gehad het, die kroon van Egipte en die van Asië.
14 Maar koning Alexander was gedurende die tyd in Cilicië, omdat die mense van die streke in opstand gekom het.
15 En Alexander het daarvan gehoor en teen hom opgeruk; en Ptolemaeus het sy leĂ«r uitgelei en hom met ân sterk mag ontmoet en hom op die vlug gedryf.
16 En Alexander het na Arabië gevlug om daar skuiling te vind, terwyl koning Ptolemaeus se roem gestyg het.
17 En Sabdiël, die Arabier, het daarop Alexander se kop afgekap en dit aan Ptolemaeus gestuur.
18 Drie dae later het koning Ptolemaeus egter gesterwe, en die manskappe in sy vesting is verslaan deur hulle wat in die vestings gewoon het.
19 En Demetrius het in die honderd-sewe-en-sestigste jaar koning geword.
20 In daardie dae het JeHÎWnathan die manne van JeHûWdah gemonster om die vesting wat in Jerusalem is, aan te val, en hy het baie beleërings-werktuie teen haar opgestel.
21 En sommige persone wat hulle eie volk gehaat het, mense wat die Wet verbreek het, het na die koning gegaan en aan hom meegedeel dat JeHÎWnathan besig was om die vesting te beleër.
22 En toe hy dit hoor, was hy vertoorn, maar onmiddellik nadat hy dit verneem het, het hy uitgetrek en by Ptolemaïs aangekom, waar hy aan JeHÎWnathan geskryf het om [die vesting] nie te beleër nie, maar om haastig na hom te kom in Ptolemaïs ten einde met hom te beraadslaag.
23 Maar toe JeHÎWnathan dit hoor, het hy beveel dat die vesting verder beleër moet word, en hy het sommige van die oudstes en van die priesters gekies en sy lewe in gevaar gestel,
24 want hy het silwer en goud en klere en ân menigte ander presente geneem en na die koning in PtolemaĂŻs gegaan. En hy het guns in sy oĂ« gevind.
25 En sommige van die wettelose mense uit die volk het klagtes teen hom ingebring,
26 maar die koning het hom behandel net soos sy voorgangers hom behandel het en hom verhef in die oë van al sy vriende.
27 Verder het hy hom in die hoëpriesterskap bevestig en in al die ander eerbewyse wat hy vantevore deelagtig was, en hy het hom voorrang verleen onder sy vernaamste vriende.
28 En JeHĂŽWnathan het die koning versoek dat hy JeHĂ»Wdah en die drie distrikte van die Aarde van SamarĂa vry van skatting moet stel, en hy het hom driehonderd talente belowe.
29 En die koning het toegestem en oor hierdie aangeleentheid briewe met die volgende inhoud aan JeHĂŽWnathan geskryf:
30 Koning Demetrius aan sy broer JeHĂŽWnathan en aan die Hebreeuse volk, groete!
31 Die afskrif van die brief wat ons in verband met jou aan ons bloedverwant Lasthenes geskryf het, skryf ons ook aan jou, dat jy dit mag sien.
32 Koning Demetrius aan sy vader Lasthenes, groete!
33 Ons het besluit om goed te doen aan die Hebreeuse volk wat as ons vriende ag gegee het op wat reg teenoor ons is, omdat hulle ons goedgesind is.
34 Daarom erken ons as hulle eiendom die gebied van JeHĂ»Wdah en die drie distrikte van Afaerema, Lidda en Ramataim [wat van die Aarde van SamarĂa by die gebied van JeHĂ»Wdah gevoeg is], en alles wat daarmee in verband staan; want dit sal ten dienste wees aan diegene wat in Jerusalem ân aanbieding bring, in plaas van die inkomste van die koning wat die koning vantevore jaarliks van die opbrengs van die grond en van die boomvrugte ontvang het.
35 En al die ander dinge wat ons toegekom het, met name van die tiendes en van die inkomste wat ons ontvang het, en van die soutpanne en van die kroonbelasting wat deur ons gehef is, dit alles skenk ons aan hulle.
36 En nie een van hierdie dinge sal nietig verklaar word nie, van vandag af en vir ewig.
37 En nou, sorg dat van al hierdie dinge ân afskrif gemaak word, en laat hulle dit aan JeHĂŽWnathan gee om op ân prominente plek op die Berg van Apartheid uitgestal te word.
JeHĂŽWnathan steun Demetrius II in sy stryd teen Tryfo.
38 EN toe koning Demetrius bemerk dat die Aarde stil voor hom geword het en dat niemand enige weerstand teen hom bied nie, het hy al sy magte weggestuur, elke man na sy eie plek toe, met uitsondering van die vreemde troepe wat hy van die eilande van die nasies gewerf het, en daarom het al die magte van sy vaders ân grief teen hom ontwikkel.
39 Toe Tryfo wat aan die ou party van Alexander behoort het, sien dat al die troepe teen Demetrius murmureer, het hy gegaan na Imalkue, die Arabier, die man naamlik wat AntĂochus, die klein seuntjie van Alexander, groot maak,
40 en hy het sterk by hom daarop aangedring dat hy [die seun] aan hom moet gee, sodat hy in die plek van sy vader kan regeer. En hy het hom alles vertel wat Demetrius gedoen het, en die haat wat sy magte teen hom koester. En hy het daar baie dae lank vertoef.
41 En JeHĂŽWnathan het aan koning Demetrius berig gestuur dat hy die manne van die vesting uit Jerusalem moet werp, en ook diegene wat in die ander vestings was, omdat hulle onophoudelik teen JisraEl veg.
42 En Demetrius het na JeHĂŽWnathan gestuur en hom laat weet: Ek sal nie alleen dit vir jou en jou volk doen nie, maar ek sal jou en jou volk grootliks vereer as ek slegs ân geskikte geleentheid vind.
43 Daarom, stuur asseblief vir my die manskappe wat vir my kan veg, want al my magte is in opstand teen my.
44 En JeHÎWnathan het drieduisend dapper manne na hom in Antiochië gestuur. En hulle het na die koning gegaan, en die koning was bly dat hulle gekom het.
45 En die inwoners van die stad het in die middel van die stad bymekaargekom, omtrent honderd-en-twintigduisend man, en hulle was van plan om die koning om die lewe te bring.
46 En die koning het in die paleis gevlug, en die mense van die stad het die deurgange van die stad beset en begin veg.
47 En die koning het die manne van JeHûWdah tot hulp geroep, en hulle het onmiddellik by hom vergader en hulself oor die stad versprei en daardie dag omtrent honderdduisend verslaan.
48 En hulle het die stad aan die brand gesteek en daardie dag baie buit gemaak en die koning gered.
49 En toe die mense van die stad sien dat die manne van JeHĂ»Wdah die stad volkome in hul mag het, begewe hul moed hulle en hulle roep smekend tot die koning en sĂȘ:
50 Gee ons u regterhand en laat die manne van JeHûWdah ophou om teen ons en die stad te veg.
51 En hulle het hulle wapens neergelĂȘ en vrede gemaak. En die manne van JeHĂ»Wdah is grootliks vereer deur die koning en deur almal wat in sy koninkryk is. En met baie buit het hulle toe na Jerusalem teruggekeer.
52 Maar net toe koning Demetrius weer op die troon van sy koninkryk sit, en die Aarde voor hom stil geword het,
53 het hy niks uitgevoer van alles wat hy gesĂȘ het nie en hom van JeHĂŽWnathan vervreem, en hom nie vergoed volgens die voordele wat hy beloof het om hom te laat toekom nie, maar hy het hom grootliks verdruk.
54 Hierna het Tryfo teruggekeer en saam met hom die jeugdige AntĂochus. En hy het koning geword en die kroon ontvang.
55 En al die magte wat Demetrius in onbarmhartigheid weggestuur het, het by hom vergader, en hulle het teen [Demetrius] geveg, en hy is verslaan en het gevlug.
56 En Tryfo het die olifante gebuit en homself van Antiochië meester gemaak.
57 En die jong AntĂochus het aan JeHĂŽWnathan geskrywe en gesĂȘ: Ek bevestig jou in die hoĂ«priesterlike amp en stel jou aan oor die vier distrikte en om een van die vriende van die koning te wees.
58 En hy het aan hom goue skale en meubels vir die tafel gestuur en hom verlof gegee om uit goue bekers te drink en om in koningsblou gekleed te wees en om ân goue gespe te besit.
59 En hy het sy broer Simon as goewerneur aangestel oor die gebied van die Leer van Tirus af tot by die grens van Egipte.
60 En JeHÎWnathan het uitgetrek en oor die rivier en deur die stede gereis, en al die magte van Sirië het by hom vergader om sy bondgenote te wees.
61 En hy het by Askelon gekom, en die mense van die stad het hom op eerbare wyse ontvang. En hy het van haar na Gasa gegaan, maar die inwoners van Gasa het hom uitgesluit. Daarop het hy haar beleër en die voorstede [van die stad] met vuur verbrand en haar geplunder.
62 Toe het die inwoners van Gasa gevra om vrede te maak, en JeHĂŽWnathan het hulle sy regterhand gegee en die seuns van hulle vorste as gyselaars geneem en hulle na Jerusalem gestuur. En hy het sover as Damaskus deur die land gereis.
63 En JeHĂŽWnathan het gehoor dat die vorste van Demetrius met ân groot leĂ«rmag na Kades in GalilĂ©a gekom het, met die doel om hom van sy pos te verwyder,
64 en daarom het hy gegaan om hulle te ontmoet, maar sy broer Simon het hy in die land agtergelaat.
65 En Simon het teen Betsur laer opgeslaan en baie dae teen haar geveg en haar afgesluit.
66 En hulle het hom gevra om hulle sy regterhand te gee, en hy het dit gedoen; maar hy het hulle uit haar verwyder en besit van die stad geneem en ân garnisoen oor haar gestel.
67 En JeHÎWnathan het met sy leër by die water van Gennesaret gekampeer, en vroeg in die mÎre het hulle daarvandaan na die vlakte van Hasor getrek.
68 En kyk, die leĂ«r van die vreemdelinge het hom in die vlakte teĂ«gekom; en hulle het vir hom ân hinderlaag in die berge gelĂȘ, maar hulle self het hom van aangesig tot aangesig ontmoet.
69 Maar die manne in die hinderlaag het uit hulle plekke opgestaan en hulle in die geveg gemeng, en almal wat aan die kant van JeHĂŽWnathan was, het gevlug;
70 nie een van hulle het agtergebly nie, behalwe Mattatias, die seun van Absalom, en Judas, die seun van Kalfi, wat aanvoerders van die magte was.
71 En JeHĂŽWnathan het sy klere geskeur en stof op sy hoof gestrooi en gebid.
72 En hy het andermaal met hulle slaags geraak en hulle verslaan, en hulle het gevlug.
73 En toe sy manskappe wat aan die vlug was, dit sien, het hulle na hom teruggekeer en hulle het hulle saam met hom agtervolg tot by Kades in die rigting van hulle kamp, en daar het hulle toe gekampeer.
74 En daar het op die dag omtrent drieduisend man van die vreemdelinge gesneuwel. En JeHĂŽWnathan het na Jerusalem teruggekeer.
JeHĂŽWnathan vernuwe die verbond met die Romeine en sluit ân verbond met die Spartane. Hy verslaan die volgelinge van Demetrius.
1Â TOE JeHĂŽWnathan sien dat die tyd vir hom gunstig was, het hy manne gekies en hulle na Rome gestuur om die vriendskap wat daar tussen hulle was, te bevestig en te hernieu.
2 En op dieselfde wyse het hy ook briewe aan die Spartane en aan ander plekke gestuur.
3 En hulle het na Rome afgereis en die Raadsaal binnegegaan en gesĂȘ: Die hoĂ«priester JeHĂŽWnathan en die Hebreeuse volk het ons gestuur om die vriendskap en bondgenootskap in hulle naam te hernieu soos dit voorheen was.
4 En hulle [die raadslede] het aan hul briewe vir [die goewerneurs van] elke plek meegegee dat hulle hul in vrede op die weg na die Aarde van JeHûWdah moet begelei.
5 En dit is die afskrif van ân brief wat JeHĂŽWnathan aan die Spartane geskryf het:
6 JeHÎWnathan, die hoëpriester, en die Raad van die volk, en die priesters, en al die ander lede van die Hebreeuse volk, aan hulle broers, die Spartane, groete!
7 Reeds vroeër is briewe aan die hoëpriester Onias gestuur deur Areios wat toe oor julle regeer het [met die inhoud] dat julle ons broers is, soos blyk uit die meegaande afskrif.
8 En Onias het [destyds] die man wat na hom gestuur was met respek behandel en die briewe waarin gespreek is van bondgenootskap en vriendskap in ontvangs geneem.
9 Daarom, alhoewel ons geen behoefte aan die dinge het nie, omdat ons ons troos put uit die Boekrolle van Apartheid wat in ons besit is,
10 het ons tog onderneem om deur ân afvaardiging die broederskap en vriendskap met u te hernieu, sodat ons nie volkome van mekaar vervreemd sal raak nie, want ân geruime tyd het verbygegaan sedert u laas na ons toe gestuur het.
11 Om die rede bring ons u telkens by geleentheid van ons feeste en ander geskikte dae in gedagtenis in ons bydraes en in ons gebede; soos dit reg en gepas is om aan broers te dink
12 Ons verheug ons ook in u roem.
13 Wat ons egter aangaan, het baie verdrukkinge en oorloë oor ons gekom, terwyl die konings in ons omgewing teen ons geveg het.
14 In hierdie oorloë wou ons u en ons ander bondgenote en vriende geen oorlas aandoen nie,
15 want ons het hulp uit die Hemele, wat ons bystand verleen, en ons is van ons vyande verlos, en ons vyande is verneder.
16 Ons het egter Numenius, die seun van AntĂochus, en Antipater, die seun van Jason, gekies en hulle na die Romeine gestuur om die vriendskap wat ons met hulle gehad het en die vroeĂ«re bondgenootskap te hernieu.
17 Ons het hulle opdrag gegee om ook na u toe te gaan om u te groet en om die briewe in verband met die vernuwing van ons vriendskap en broederskap aan u te oorhandig.
18 U sal goed doen as u hierop wil antwoord.
19 En dit is die afskrif van die briewe wat hulle [destyds] aan Onias gestuur het:
20 Areios, koning van die Spartane, aan Onias, die hoëpriester, groete.
21 Daar is in ân geskrif in verband met die Spartane en manne van JeHĂ»Wdah gevind dat hulle broers is en dat hulle van Abraham afstam.
22 Terwyl ons dan nou dit verneem het, sal julle goed doen om aan ons omtrent julle welstand te skrywe.
23 Van ons kant deel ons skriftelik aan julle mee dat julle vee en besittings ons sân is, en ons sân aan julle behoort. Ons gee daarom bevel dat [die boodskappers] julle in ooreenstemming hiermee sal berig.
24 En JeHĂŽWnathan het verneem dat die vorste van Demetrius met ân groter mag as tevore teruggekeer het om teen hom te veg.
25 Hy het toe uit Jerusalem opgetrek en hulle in die Aarde van Hamat teëgekom, want hy wou hulle geen kans gee om sy land binne te trek nie.
26 En hy het verspieders in hulle kamp gestuur, en hulle het teruggekeer en aan hom meegedeel dat hulle van plan was om hom op so ân wyse gedurende die nag te oorval.
27 Maar toe die son ondergaan, het JeHĂŽWnathan sy manskappe bevel gegee om wag te hou en gewapend te bly, sodat hulle die hele nag deur vir die geveg gereed mag wees; en hy het brandwagte gestuur en hulle rondom die kamp opgestel.
28 Maar toe die vyande hoor dat JeHĂŽWnathan en sy manskappe slaggereed is, was hulle bevrees en het hulle innerlik gebewe. En hulle het vure in hulle laer aangesteek en vertrek.
29 JeHĂŽWnathan en sy manskappe het dit egter nie voor die mĂŽre geweet nie, want hulle het die vure sien brand.
30 En JeHĂŽWnathan het hulle agternagesit, maar hulle nie ingehaal nie, want hulle het die rivier Eleutherus oorgesteek.
31 En JeHÎWnathan het weggedraai en teen die Arabiere wat die Sabadeërs genoem word, geveg en hulle verslaan en hulle besittings gebuit.
32 En hy het daarvandaan verder getrek en by Damaskus gekom en deur die hele gebied getrek.
33 Ook Simon het ân krygstog onderneem en het deurgetrek tot by Askelon en die nabygeleĂ« vestings.
34 En hy het afgedraai na Joppe en haar beset, want hy het verneem dat hulle van plan was om die vesting aan die manskappe van Demetrius uit te lewer; en hy het ân garnisoen daar geplaas om haar te bewaak.
35 By sy terugkeer het JeHÎWnathan die oudstes van die volk bymekaar geroep en met hulle beraadslaag om vestings in JeHûWdah te bou
36 en om die mure van Jerusalem te verhoog en ân groot heuwel tussen die vesting en die stad op te werp om dit sodoende van die stad af te sonder sodat dit geĂŻsoleer mag wees, en diegene wat in haar is nie kan koop of verkoop nie.
37 En hulle het bymekaar gekom om die stad te bou, en ân deel van die oostelike muur by die spruit het in puin gelĂȘ, en hy het die stuk wat Kafenata genoem word, herstel.
38 En Simon het Adida in die laeveld gebou en haar versterk en haar van poorte en grendels voorsien.
JeHĂŽWnathan word deur lis gevang.
39 EN Tryfo was daarop uit om oor AsiĂ« te regeer en om die kroon op sy eie hoof te plaas en om sy hand teen koning AntĂochus te verhef,
40 Maar hy was bevrees dat JeHĂŽWnathan hom nie sou toelaat om dit te doen nie en teen hom sou veg, daarom het hy ân plan bedink hoe om hom in die hande te kry sodat hy hom om die lewe kon bring. En hy het uitgetrek en by Betsan gekom.
41 En JeHĂŽWnathan het met veertigduisend uitgesoekte krygsmanne opgeruk om hom te ontmoet en by Betsan aangekom.
42 En toe Tryfo bemerk dat hy met ân groot mag gekom het, was hy bevrees om sy hand teen hom uit te steek,
43 en hy het hom met onderskeiding ontvang en hom aan al sy vriende bekend gestel en hom geskenke gegee, en sy vriende en die troepe beveel om hom te gehoorsaam soos hulle dit teenoor hom sou doen.
44 En aan JeHĂŽWnathan het hy gesĂȘ: Waarom het jy al hierdie mense so ân moeite aangedoen terwyl daar tog geen oorlog tussen ons is nie?
45 Daarom, stuur hulle huis toe, maar kies dan ân aantal manskappe wat saam met jou kan trek en vergesel my na PtolemaĂŻs, en ek sal haar aan jou gee, tesame met die orige vestings en die orige magte en al die beamptes, en dan sal ek weer terugkeer, want juis hiervoor het ek gekom.
46 En hy het hom vertrou en hy het gedoen soos hy gesĂȘ het en sy magte weggestuur, en hulle het na die Aarde van JeHĂ»Wdah teruggekeer.
47 Maar hy het vir homself drieduisend manskappe agtergehou, waarvan hy tweeduisend in GalilĂ©a agtergelaat het, terwyl hy ân duisend met hom meegeneem het.
48 Maar toe JeHĂŽWnathan PtolemaĂŻs binnegaan, het die inwoners van PtolemaĂŻs die poorte gesluit en hom gevange geneem, terwyl hulle almal wat saam met hom was, met die swaard gedood het.
49 En Tryfo het magte en perderuiters na Galiléa en die groot vlakte gestuur om al JeHÎWnathan se manskappe uit te wis.
50 En hulle het agtergekom dat hy gevange geneem is en omgekom het, sowel as die wat saam met hom was, maar hulle het mekaar bemoedig en in geslote slagorde, gereed vir die geveg, voortgetrek.
51 En toe hulle agtervolgers bemerk dat hulle gereed was om vir hulle lewe te veg, het hulle teruggekeer.
52 En hulle almal het die Aarde van JeHûWdah ongehinderd bereik, maar hulle het getreur oor JeHÎWnathan en sy manskappe en was grootliks bevrees; en die hele JisraEl het bitterlik oor hom getreur.
53 En al die nasies in die omgewing het geprobeer om hulle volkome uit te delg, want hulle het gesĂȘ: Hulle het geen leier of helper nie, laat ons daarom teen hulle veg en hulle nagedagtenis onder die mense vernietig.
Simon die Makkabeër. Simon word leier en verslaan Tryfo.
1 TOE Simon verneem dat Tryfo ân talryke skare byeen versamel het om die Aarde van JeHĂ»Wdah binne te val en haar volkome te verwoes,
2 en hy bemerk dat die volk bekommerd en vreesbevange was, het hy na Jerusalem gegaan en die volk versamel
3 en hulle bemoedig en vir hulle gesĂȘ: Julle weet goed wat ek en my broers en die huis van my vader in belang van die Wette en die Apartheidsplek gedoen het, en die oorloĂ« en benoudhede wat ons deurgestaan het.
4 Daarvoor, vir die belange van JisraEl, het al my broers die lewe gelaat en ek alleen het oorgebly.
5 En nou is dit ver van my dat ek my eie lewe sou ontsien in enige tyd van nood, want ek is nie beter as my broers nie.
6 Maar ek sal wraak neem ter wille van my volk en van die Apartheidsplek en ter wille van ons vrouens en kinders, want al die nasies het uit haat teen ons vergader om ons volkome uit te wis.
7 En toe hulle hierdie woorde verneem, het die gees van die volk herleef
8 en hulle het met ân groot stem geantwoord en gesĂȘ: U is ons leier in die plek van u broers Judas en JeHĂŽWnathan.
9 Stry u ons stryd, en al wat u ons beveel, dit sal ons doen.
10 En hy het al die krygsmanne byeen versamel en hom gehaas om die mure van Jerusalem te voltooi en om haar rondom te versterk.
11 En hy het JeHĂŽWnathan, die seun van Absalom, met ân groot mag na Joppe gestuur, en hy het die mense wat in haar was, uitgedrywe en homself daar gevestig.
12 En Tryfo het van PtolemaĂŻs met ân sterk mag opgetrek om die Aarde van JeHĂ»Wdah binne te val, en JeHĂŽWnathan was as gevangene by hom.
13 Maar Simon het teenoor die vlakte by Adida laer opgeslaan.
14 En toe Tryfo verneem dat Simon in die plek van sy broer JeHĂŽWnathan opgestaan het en van plan was om teen hom te veg, het hy boodskappers na hom gestuur en gesĂȘ:
15 U broer JeHÎWnathan word deur ons gevange gehou vanweë die geld wat hy kragtens die ampte wat hy beklee het, aan die skatkis van die koning skuld.
16 Stuur dan nou honderd talente silwer en twee van sy seuns as gyselaars, sodat wanneer ons hom in vryheid stel, hy nie teen ons in opstand sal kom nie, en dan sal ons hom vrylaat.
17 En Simon het geweet dat hulle met bedrog tot hom gespreek het, maar hy het tog die geld en die kinders gestuur, sodat hy nie moontlik ân gloeiende haat van die kant van die volk, op hom kon haal nie
18 deurdat hulle kon sĂȘ: Hy het omgekom omdat hy nie die geld en die kinders aan hom gestuur het nie.
19 En hy het die kinders en die honderd talente silwer gestuur, maar Tryfo het sy woord verbreek en JeHĂŽWnathan nie vrygelaat nie.
20 En hierna het Tryfo gekom en die land binnegeval en haar verwoes en langs ân ompad na Adora gegaan, terwyl Simon en sy leĂ«r hom orals waar hy heengegaan het te voet gevolg het.
21 En die mense van die vesting [in Jerusalem] het boodskappers na Tryfo gestuur om by hom daarop aan te dring dat hy so gou moontlik deur die woestyn na hulle sou kom en hulle voedselvoorrade sou stuur.
22 En Tryfo het al sy ruiters in gereedheid gebring om te gaan, maar in die nag het dit baie gesneeu, en vanweë die sneeu kon hy nie gaan nie, daarom het hy opgetrek en in die Aarde van Gilead gekom.
23 Maar toe hy naby Baskama kom, het hy JeHĂŽWnathan om die lewe gebring, en hy is daar begrawe.
24 En Tryfo het teruggekeer en na sy eie land weggetrek.
Simon begrawe JeHĂŽWnathan, maak vrede met Demetrius II en behaal verdere oorwinnings.
25 EN Simon het gestuur en die beendere van sy broer JeHĂŽWnathan geneem en dit in Modin, die stad van sy vaders, begrawe.
26 En die hele Jisrael het bitter oor hom getreur en baie dae oor hom rou bedryf.
27 En Simon het ân hoĂ« monument van gepoleerde klip aan die agter- en voorkant op die graf van sy vader en van sy broers gebou sodat sy van ver af sigbaar was.
28 En hy het sewe piramides in ân ry opgerig vir sy vader en moeder en vier broers.
29 En hy het haar versier met kunswerke en haar omring met hoĂ« pilare, en op die pilare het hy alle soorte krygstuig as ân blywende herinnering aangebring, en langs die wapens het hy skepe ingegraveer sodat sy deur almal wat op die see vaar, gesien mag word.
30 Hierdie grafsteen wat hy in Modin opgerig het, is daar tot op hierdie dag.
31 Tryfo het egter verraderlik met die jong koning AntĂochus gehandel en hom doodgemaak
32 en in sy plek geregeer en die kroon van Asië op sy eie hoof gesit en groot ellende oor die Aarde gebring.
33 Maar Simon het die vestings van JeHûWdah opgebou en dit omring met hoë torings en sterk mure met poorte en grendels, en hy het die vestings van lewensmiddele voorsien
34 en Simon het manne uitgekies en hulle na koning Demetrius gestuur dat hy verligting vir die land kan bewerk, want Tryfo het niks anders gedoen as om te plunder nie.
35 En koning Demetrius het ân boodskap met die volgende inhoud aan hom gestuur, en hy het hom geantwoord en ân brief wat soos volg lui, aan hom geskryf:
36 Koning Demetrius, aan Simon, die hoëpriester en vriend van konings, en aan die oudstes en die Hebreeuse volk, groete!
37 Ons het die goue kroon en die palmtak wat u gestuur het, ontvang, en ons is bereid om ân blywende vrede met u te sluit en om aan die [belastinggaarders] te skrywe om u van die [finansiĂ«le] verpligtinge te onthef.
38 En wat ons u toegestaan het, bly ook verder van krag, en die vestings wat u gebou het, mag u eiendom wees.
39 En ons vergewe u al die vergrype en tekortkominge wat tot op hierdie dag bedryf is; ook die kroonbelasting wat u verskuldig was, en as daar enige ander belasting in Jerusalem gehef is, sal dit nie verder meer gehef word nie.
40 En as daar enige geskikte persone onder u is wat saam met ons lyfwag ingeskryf kan word, sal ons hulle graag as sodanig aanvaar, en laat daar vrede tussen ons wees.
41 In die honderd-en-sewentigste jaar is die juk van die nasies van JisraEl afgeneem.
42 En die volk van JisraEl het begin om in hulle ooreenkomste en op hulle kontrakte te skrywe: In die eerste jaar van Simon, die groot hoëpriester en die hoofman en leidsman van die manne van JeHûWdah.
43 In daardie dae het [Simon] sy laer teen Gasara opgeslaan en haar met troepe omring; en hy het ân beleĂ«ringswapen gemaak en hom teen die stad gebruik en een toring aangeval en haar ingeneem.
44 En hulle wat binne die beleëringswerktuig was, het in die stad uitgespring. En daar was groot beroering in die stad.
45 en die inwoners van die stad het hulle klere geskeur en met hulle vrouens en kinders op die muur geklim en hardop geroep terwyl hulle Simon smeek om aan hulle die regterhand te gee.
46 En hulle het gesĂȘ: Moenie met ons handel volgens ons oortreding nie, maar in ooreenstemming met u ontferming.
47 En Simon het hom met hulle versoen en het nie verder teen hulle geveg nie, maar hy het hulle uit die stad uitgedryf en die huise waarin idole was, gesuiwer en toe ingegaan met gesang en lofverheffing.
48 En hy het alle besoedeling daaruit verwyder en manne wat gehoorsaam was aan die Wet, daar laat woon, en hy het dit meer as vantevore versterk en ân woning vir homself in haar gebou.
49 Maar die mense wat in die vesting te Jerusalem was, is verhinder om in die land in en uit te gaan en om te koop en te verkoop, en hulle het honger gely en baie van hulle het van honger omgekom.
50 En hulle het na Simon geroep dat hy hulle die regterhand moes gee; en hy het dit gedoen, maar hy het hulle daar uitgewerp en die vesting van alle besoedeling gesuiwer.
51 En op die drie-en-twintigste dag van die tweede maand in die honderd-een-en-sewentigste jaar het hy haar binnegegaan met uitroepe van lof en palmtakke en met siters en simbale en harpe en met lofsange en met liedere, omdat ân groot vyand uit JisraEl uitgeroei is.
52 En hy het bepaal dat daardie dag jaarliks met blydskap gevier moes word. En die Tempelberg wat teenoor die vesting was, het hy sterker gemaak as wat dit vroeër was, en hy sowel as sy mense het daar gewoon.
53 Toe Simon sien dat sy seun JeHĂŽWganan ân man geword het, het hy hom as bevelhebber oor die hele leĂ«r aangestel; en hy het in Gasara gewoon.
Demetrius II word deur Arsaces van Persië gevang.
1 IN die honderd-twee-en-sewentigste jaar het koning Demetrius sy magte byeengebring en na Medië gegaan om hulp in die oorlog teen Tryfo te verkry.
2 Maar toe Arsaces, die koning van Persië en Medië, verneem dat Demetrius binne sy grense gekom het, het hy een van sy leërowerstes gestuur om hom lewendig gevange te neem.
3 En hy het vertrek en die leër van Demetrius verslaan en hom gegryp en na Arsaces gebring, wat hom in die gevangenis laat werp het.
ân Ode ter ere van Simon.
4 EN die land het rus geniet al die dae van Simon; ook het hy die suiwere vir sy volk gesoek, en hulle het behae geskep in sy gesag en roem solank as hy geleef het.
5 En by al sy ander roemryke dade het ook dit behoort dat hy Joppe tot ân hawe gemaak het, ân plek vir seeskepe om aan te lĂȘ.
6 En hy het die grense van sy volk uitgebrei en oor die land geregeer.
7 En hy het baie wat in gevangeskap was, vergader, en hy het geheers oor Gasara en Betsur en die vesting. En hy het alle besoedeling daaruit verwyder, en daar was niemand wat hom kon weerstaan nie.
8 En hulle het hulle grond in vrede bewerk; en die grond het vermeerderde opbrengste gelewer, en die bome in die vlaktes hulle vrugte.
9 Ou mense het in die strate gesit, almal was dit met mekaar eens oor die welvaart, en die jong mans het skitterende oorlogsuitrustings aangetrek.
10 Die stede het hy van lewensmiddele voorsien en hulle met verdedigingswerke toegerus, totdat sy glorieryke naam tot aan die Einde van die Aarde verkondig is.
11 Hy het Vrede in die land bewerkstellig, en JisraEl het hulle uitbundig verbly.
12 En elkeen het onder sy eie Wingerdstok en Vyeboom gesit, en daar was niemand wat hulle vrees ingeboesem het nie.
13 En daar was niemand in die Aarde oor om teen hulle te veg nie, en die konings was in die dae verslaan.
14 En hy het almal onder sy volk wat verneder was, versterk; hy het die Wet betrag en al die wetteloses en die besoedeldes verwyder.
15 Hy het die Aparthede glansryk gemaak en die toerusting van die Tempel vermeerder.
Vernuwing van die verbond met Rome.
16 EN toe dit in Rome en selfs in Sparta bekend geword het dat JeHĂŽWnathan dood is, was hulle baie spyt.
17 Maar toe hulle hoor dat sy broer Simon in sy plek hoëpriester geword het en oor die land en sy stede regeer,
18 het hulle op kopertablette aan hom geskryf om met hom die vriendskap en die bondgenootskap wat hulle met sy broers Judas en JeHĂŽWnathan gesluit het, te hernieu.
19 En dit is aan die vergadering in Jerusalem voorgelees.
20 En dit is ân afskrif van die brief wat die Spartane gestuur het: Die owerstes en die stad van die Spartane, aan die hoĂ«priester Simon en aan die oudstes en die priesters en die ander lede van die Hebreeuse volk, ons broers, groete!
21 Die gesante wat na ons volk gestuur is, het ons vertel van julle roem en agting, en ons was bly dat hulle gekom het.
22 En ons het die dinge wat deur hulle gesĂȘ is soos volg in die raadsbesluite van die volk laat opteken: Numenius, die seun van AntĂochus, en Antipater, die seun van Jason, die gesante van die manne van JeHĂ»Wdah, het na ons toe gekom om die vriendskap wat daar tussen ons bestaan het, te hernieu.
23 En dit het die volk behaag om hierdie manne eerbaar te ontvang en om die afskrif van hulle woorde ân plek onder die openbare gedenkskrifte te gee, sodat die volk van die Spartane ân rekord daarvan mag hĂȘ. En hulle het ân afskrif hiervan aan Simon, die hoĂ«priester, gestuur.
24 Hierna het Simon vir Numenius met ân groot goue skild van duisend pond in gewig na Rome gestuur om die bondgenootskap met hulle te bevestig.
Die hoëpriesterskap van Simon en die gedenkteken in die Tempel.
25 MAAR toe die volk hierdie dinge verneem, het hulle gesĂȘ: Watter dank sal ons aan Simon en sy seuns bewys?
26 Want hy en sy broers en die huis van sy vader het hulleself sterk gemaak, en het die vyande van JisraEl in die oorlog van hulle af weggedryf, en het haar vrygemaak.
27 En hulle het op kopertablette geskryf en dit op die Berg van Sion aan pilare vasgeheg. En dit is die afskrif van wat hulle geskryf het: Op die agtiende dag van Elul, in die honderd-twee-en-sewentigste jaar, dit is die derde jaar van Simon, die hoëpriester
28 en die vors van die volk van Elohim, is dit aan ons gerapporteer in ân groot vergadering van priesters en mense en leiers van die volk en van die oudstes van die land:
29 By geleentheid van die vele oorloë wat daar in die land gewoed het, het Simon, die seun van Mattatias, die seun van die afstammelinge van Jojarib, en sy broers, hulle self aan gevaar blootgestel en die vyande van hulle volk weerstaan om hulle Apartheidsplek en die Wet te handhaaf en groot roem vir hulle volk verwerf.
30 En JeHÎWnathan het hulle volk bymekaar laat kom en hy het hulle hoëpriester geword; en hy is by sy mense versamel.
31 Toe het hul vyande hul voorgeneem om hulle land binne te val met die doel om dit volkome te verwoes, en hulle het hul hande teen hul Apartheidsplek uitgestrek.
32 Toe het Simon opgestaan en ter wille van sy volk geveg, en hy het baie van sy eie besittings bestee en die dapper manne van sy volk bewapen en aan hulle loon gegee.
33 En hy het die stede van JeHĂ»Wdah versterk, sowel as Betsur op die grense van JeHĂ»Wdah, waar die vyande vroeĂ«r hulle wapens gehou het, en hy het daar ân Hebreeuse garnisoen geplaas.
34 En hy het Joppe wat by die see is, versterk en ook Gasara wat op die grens van Azotus lĂȘ en waarin die vyande vroeĂ«r gebly het; en hy het manne van JeHĂ»Wdah daar gestasioneer en hulle oorvloediglik voorsien van alles wat hulle nodig sou kry.
35 En toe die volk Simon se getrouheid sien en die roem wat hy begerig was om oor sy volk te bring, het hulle hom hul leier en hoëpriester gemaak, omdat hy al hierdie dinge gedoen het, en op grond van die opregtheid en getrouheid wat hy teenoor sy volk betoon het, en omdat hy ten alle koste die verhoging van sy volk gesoek het.
36 En in sy dae het alles voorspoedig onder sy hande verloop, sodat die nasies uit hulle land verwyder is, sowel as diegene wat in die Stad van Dawid was - hulle wat in Jerusalem was en wat vir hulle ân vesting gemaak het vanwaar hulle uitgetrek het en alles rondom die Apartheidsplek besoedel en aan sy suiwerheid groot skade berokken het.
37 En hy het manne van JeHûWdah in haar laat woon en haar versterk ter wille van die veiligheid van die land en van die Stad, en hy het die mure van Jerusalem hoog opgetrek.
38 En koning Demetrius het hom as gevolg hiervan in die hoëpriesterskap bevestig
39 en hom een van sy vriende gemaak en met onderskeiding behandel.
40 Want hy het gehoor dat die manne van JeHûWdah deur die Romeine verklaar is as [hulle] vriende en bondgenote en broers en dat hulle die afgesante van Simon eervol ontvang het.
41 En dit het die manne van JeHĂ»Wdah en die priesters geval dat Simon vir altyd hulle leier en hoĂ«priester sou wees totdat ân betroubare profeet sou verskyn,
42 en dat hy hulle leërowerste sou wees om hulle oor hul werke aan te stel en oor die land en oor die wapens en oor die vestings,
43 en dat hy die beheer oor die Apartheidsplek sou oorneem, en dat almal hom gehoorsaam sou wees, en dat al die dokumente in die land in sy naam sou geskryf word, en dat hy in koningsblou geklee sou word en goud sou dra.
44 En niemand van die volk of van die priesters sou toegelaat word om enigiets van hierdie dinge nietig te verklaar of om die dinge wat deur hom gesĂȘ is, te weerspreek of om sonder sy medewete ân vergadering in die land byeen te roep nie, en niemand anders sou in koningsblou geklee mag wees of ân goue gespe dra nie.
45 Elkeen wat in stryd hiermee handel of enigiets van hierdie dinge ongedaan maak, sal strafskuldig wees.
46 En die hele volk het ingestem om te bepaal dat hierdie dinge aan Simon gedoen sou word.
47 En Simon het dit aanvaar en ingewillig om die amp van hoëpriester te beklee en om bevelhebber en goewerneur van die manne van JeHûWdah en die priesters te wees en om oor alle sake beheer uit te oefen.
48 En hulle het beveel dat hierdie bepaling op kopertablette geskryf sou word en dat dit op ân opvallende plek in die omgewing van die Apartheidsplek geplaas sou word,
49 en dat afskrifte hiervan in die skatkamer gelĂȘ sou word, sodat Simon en sy seuns daaroor mag beskik.
Simon in die tyd van AntĂochus VII (Sidetes).
1 EN AntĂochus, die seun van koning Demetrius, het van die eilande van die see briewe aan Simon, die priester en goewerneur van die manne van JeHĂ»Wdah, en aan die hele volk gestuur,
2 waarvan die inhoud soos volg was: Koning AntĂochus aan Simon, die hoĂ«priester en goewerneur, en aan die Hebreeuse volk, groete!
3 Aangesien niksnutse beheer gekry het oor die koninkryk van ons vaders, en ek besluit het om die koningskap op te eis sodat ek dit in sy vorige staat mag herstel, en ek ân menigte huurtroepe gemonster en oorlogskepe toegerus het,
4 en ek my voorgeneem het om in die land aan wal te gaan, sodat ek hulle mag straf wat die land verwoes en baie stede in die koninkryk in puin gelĂȘ het,
5 waarborg ek aan julle al die vrystellings [van belastings] wat die vorige konings aan julle toegestaan het, benewens al die ander geskenke waarvan hulle julle vrygestel het.
6 En ek gee julle die reg om geld met julle eie stempel te munt.
7 Daarby sal Jerusalem en die Apartheidsplek vry wees, en al die wapens wat julle vervaardig het sowel as die vestings wat julle gebou het en wat nou in julle besitting is, mag julle eiendom bly.
8 En elke verpligting aan die koning sowel as alle toekomstige verpligtinge aan die koning, word van nou af en vir altyd vir julle kwytgeskeld.
9 En as ons ons koningskap bevestig het, sal ons jou en jou volk en die Tempel grootliks verhef, sodat julle roem oor die hele land bekend sal wees.
10 In die honderd-vier-en-sewentigste jaar het AntĂochus na die land van sy vaders opgeruk, en al die magte het hulle agter hom verenig, sodat daar maar min by Tryfo oorgebly het.
11 En koning AntĂochus het hom agtervolg, en op sy vlug het hy by Dor, wat by die see is, gekom,
12 want hy het bemerk dat iets lelik oor hom gekom en sy magte hom verlaat het.
13 En AntĂochus het met honderd-en-twintigduisend krygsmanne en agtduisend ruiters teen Dor laer opgeslaan.
14 En hy het die stad omsingel, terwyl die skepe van die seekant af aan die geveg deelneem, en hy het die stad van die land en van die see af ingesluit en niemand toegelaat om uit of in te gaan nie.
15 En Numenius en sy geselskap het van Rome af gekom met die briewe aan die konings en aan die land, waarin die volgende geskrywe was:
16 Lucius, die konsul van die Romeine, aan koning Ptolemaeus, groete!
17 Die Hebreeuse gesante, gestuur deur die hoëpriester Simon en deur die Hebreeuse volk, het na ons toe gekom as ons vriende en bondgenote om die ou vriendskap en bondgenootskap te hernieu.
18 Ook het hulle ân goue skild van duisend pond in gewig gebring.
19 Daarom behaag dit ons om aan die konings en aan die land te skryf om hulle nie enige leed aan te doen of teen hulle en hul stede en hul land te veg, of om bondgenootskappe te sluit met diegene wat teen hulle oorlog maak nie.
20 En ons het dit goed gevind om die skild van hulle aan te neem.
21 Daarom, as enige niksnuts uit hul land na julle toe gevlug het, lewer hom uit aan Simon, die hoëpriester, sodat hy hom in ooreenstemming met hulle Wet mag straf.
22 En dieselfde dinge het hy geskryf aan koning Demetrius en aan Attalus en aan Ariarathes en aan Arsaces
23 en aan al die lande en aan Sampsames en aan die Spartane en aan Delos en aan Myndos en aan Sicyon en aan Karië en aan Samos en aan Pamfilië en aan Licië en aan Halicarnassus en aan Rhodus en aan Phaselis en aan Kos en aan Side en aan Aradus en Gortyna en Cinidus en Ciprus en Cirene.
24 En ân afskrif hiervan het hulle aan Simon, die hoĂ«priester, gerig.
25 En koning AntĂochus het ook die tweede dag teen Dor laer opgeslaan, terwyl hy onafgebroke sy magte teen haar in die stryd gewerp en stormgereedskap vervaardig het, en so het hy Tryfo verhinder om in of uit te gaan.
26 En Simon het tweeduisend uitgesoekte manskappe gestuur om vir hom te veg, benewens silwer en goud en ân groot hoeveelheid krygstoerusting.
27 Maar hy wou dit nie ontvang nie en het alles wat hy vantevore met hom ooreengekom het, ongedaan gemaak en van hom vervreemd geraak.
28 En hy het een van sy vriende, Athenobius, gestuur om met hom te onderhandel en gesĂȘ: Jy is in besit van Joppe en Gasara en die vesting wat in Jerusalem is, stede van my koninkryk.
29 Die grense van haar het julle uitgewis en groot skade in die land aangerig, en julle het seggenskap oor baie plekke in my koninkryk verkry.
30 Daarom, lewer die stede uit wat julle geneem het, sowel as die skatting van die plekke buite die gebied van JeHûWdah waaroor julle seggenskap verkry het,
31 of gee my anders daarvoor vyfhonderd talente silwer en nog vyfhonderd talente vir al die skade wat julle aangerig het en vir die skatting van die stede, anders sal ons kom en teen julle oorlog maak.
32 Toe Athenobius, die vriend van die koning, in Jerusalem aankom en die glorie van Simon bemerk en die laaikas met goue en silwer vate, en sy talryke bediendes, was hy verbaas en het hy aan hom die woorde van die koning meegedeel.
33 En Simon het geantwoord en vir hom gesĂȘ: Ons het niemand anders se land beset en besit ook niks wat aan ander behoort nie, maar net wat ons van ons vaders geĂ«rf het, alhoewel dit ten onregte gedurende ân bepaalde tyd deur ons vyande bemeester is.
34 Tot die tyd vir ons gunstig gekeer het, het ons die erfdeel van ons vaders weer in besit geneem.
35 Wat Joppe en Gasara betref wat julle van ons eis, sal ons, alhoewel hulle groot skade onder die volk en in ons land aangerig het, vir hulle ân honderd talente gee.
36 En hy het hom met geen woord geantwoord nie, maar in toorn na die koning teruggekeer en aan hom hierdie woorde meegedeel [en vertel van] die glorie van Simon en al die dinge wat hy gesien het. En die koning het baie kwaad geword.
37 Tryfo het egter op ân skip geklim en na Orthosia gevlug.
38 En die koning het Cendebaeus as hoofbevelhebber van die seekus aangestel en hom oor magte van voetsoldate en ruiters laat beskik.
39 en hom beveel om voor JeHûWdah laer op te slaan en hom ook bevel gegee om Kedron op te bou en die poorte te versterk en dat hy teen die volk moes veg; die koning self het egter vir Tryfo agternagesit.
40 En Cendebaeus het in Jamnia gekom en begin om die mense te terg en om JeHûWdah binne te val en om die mense gevange te neem en hulle om die lewe te bring.
41 En hy het Kedron opgebou en ruiters en voetsoldate daar geplaas met die doeI om uitvalle te doen op die hoofweë van JeHûWdah, soos die koning hom beveel het.
Die seuns van Simon verslaan Cendebaeus.
1Â EN JeHĂŽWganan het van Gasara af gekom en sy vader Simon vertel wat Cendebaeus besig was om te doen.
2 En Simon het sy twee oudste seuns, Judas en JeHĂŽWganan, geroep en vir hulle gesĂȘ: Ek en my broers en die huis van my vader het die oorloĂ« van JisraEl van ons jeug af tot op hierdie dag geveg, en sake het onder ons hande voorspoedig verloop, sodat ons JisraEl dikwels verlos het.
3 Nou is ek egter oud, en julle is deur Sy Barmhartigheid in die krag van julle lewe; tree dan in my en in my broer se plek en trek uit en veg in belang van ons volk, en mag die Hulp uit die Hemele met julle wees!
4 En hy het twintigduisend krygsmanne en ruiters uit die land gekies, en hulle het teen Cendebaeus uitgetrek en in Modin gerus.
5 En toe hulle die mĂŽre opstaan en na die vlakte gaan, sien hulle ân groot mag voetsoldate en ruiters wat teen hulle opruk, en daar was ân spruitjie tussen hulle.
6 En hy en sy manskappe het teenoor hulle laer opgeslaan, en toe hy bemerk dat die manskappe bevrees was om deur die spruitjie te trek, het hy dit eerste oorgesteek. En toe die manskappe hom dit sien doen, het hulle hom gevolg.
7 En hy het die manskappe verdeel en die ruiters in die middel van die voetsoldate geplaas, want die ruiters van die vyand was buitengewoon talryk.
8 En hulle het op die trompette geblaas, en Cendebaeus en sy leërmag is op die vlug gedryf, en daar het baie van hulle wat noodlottig verwond was, gesneuwel, en die wat oor was, het na die vesting gevlug.
9 In die tussentyd is ook Judas, die broer van JeHĂŽWganan, verwond maar JeHĂŽWganan het hulle agtervolg tot by Kedron wat Cendebaeus opgebou het.
10 En hulle het in die torings wat in die velde van Azotus was, gevlug, en daar het omtrent ân duisend man van hulle gesneuwel. En hy het in vrede na JeHĂ»Wdah teruggekeer.
Moord op Simon en sy twee seuns. Die slot van die Boekrol.
11 EN Ptolemaeus, die seun van Abubus, is as bevelhebber oor die vlakte van Jerigo aangestel, en hy het baie silwer en goud gehad.
12 want hy was die skoonseun van die hoëpriester.
13 En sy hart het hom verhef, en hy was van plan om die hele Aarde in sy mag te kry en het listige planne teen Simon en sy seuns gesmee om hulle uit die weg te kry.
14 Simon was juis besig om die stede op die platteland te besoek ten einde vir die einde vir die suiwere bestuur daarvan te sorg. En hy en sy seuns, Mattatias en Judas, het ook na Jerigo afgereis in die honderd-sewe-en-sewentigste jaar, in die elfde maand, dit is die maand Sebat.
15 En die seun van Abubus het hulle op listige wyse in ân klein vesting wat hy gebou het en wat Dok genoem word, ontvang. En hy het vir hulle ân groot maaltyd aangerig en terselfdertyd manskappe daar weggesteek.
16 En toe Simon en sy seuns heelwat gedrink het, het Ptolemaeus en die wat saam met hom was, opgestaan, hulle wapens geneem en op Simon in die banketsaal afgekom en hom en sy twee seuns saam met sommige van sy bediendes om die lewe gebring.
17 Daarmee het hy ân groot daad van bedrog gepleeg en goed met kwaad vergeld.
18 En Ptolemaeus het hierdie dinge geskrywe en na die koning gestuur [met die versoek] dat hy hom magte moet laat kry om hom te help en dat hy hulle Aarde en stede aan hom moet gee.
19 En hy het ander na Gasara gestuur om JeHĂŽWganan uit die weg te ruim, en aan die owerstes oor duisend het hy briewe gestuur dat hulle na hom toe moet kom sodat hy hulle silwer en goud en geskenke kan gee.
20 En ander het hy gestuur om Jerusalem en die Tempelberg te beset.
21 En iemand het vooruit na Gasara gehardloop en aan JeHĂŽWganan vertel dat sy vader en broers omgekom het, En, het hy gesĂȘ, hy het gestuur om u ook om die lewe te bring.
22 En toe hy dit hoor, was hy grootliks verbaas en het sy hande op die manskappe wat gekom het om hom dood te maak, gelĂȘ en hulle verslaan, want hy het bemerk dat hulle soek om hom om die lewe te bring.
23 En die orige handelinge van JeHÎWganan, sy oorloë en die dapper dade wat hy verrig het en van die bou van mure wat hy onderneem het, en sy [ander] dade,
24 kyk, dit is beskrywe in die Kronieke van sy hoëpriesterskap, van die tyd af toe hy in die plek van sy vader hoëpriester gemaak is.
23 En die orige handelinge van JeHÎWganan, sy oorloë en die dapper dade wat hy verrig het en van die bou van mure wat hy onderneem het, en sy [ander] dade,
24 kyk, dit is beskrywe in die Kronieke van sy hoëpriesterskap, van die tyd af toe hy in die plek van sy vader hoëpriester gemaak is.
Briewe van die manne van JeHûWdah in Jerusalem aan die wat in Egipte woon.
1 AAN ons broers, die manne van JeHûWdah in Egipte, heil! Julle broers, die manne van JeHûWdah in Jerusalem en in die Aarde van JeHûWdah wens julle vrede en voorspoed toe.
2 Mag Elohim julle seën en aan die Verbond dink wat Hy gesluit het met Abraham, Isak en Jakob, Sy getroue diensknegte.
3 Mag Hy aan julle almal ân hart gee om Hom te vereer, en om groothartig en bereidwillig Sy wil te doen.
4 Mag Hy julle hart oopmaak vir Sy Wet en Sy Gebooie, en mag Hy julle Vrede gee.
5 Mag Hy julle gebede verhoor, en Hom met julle versoen en julle nie verlaat in die tyd van nood nie.
6 So bid ons nou vir julle.
7 Onder die regering van koning Demétrius, in die jaar 169, het ons, manne van JeHûWdah, aan julle geskryf in die verdrukking en ellende wat in hierdie jare oor ons gekom het, sedert Jason en sy aanhangers afvallig geword het van die land van Apartheid en van die koninkryk.
8 Hulle het die poort verbrand en onskuldige bloed vergiet. Ons het tot JaHWeH gebid, en ons is verhoor. Ons het weer brandoffers en spysbydraes opgedra, ons het die lampe aangesteek en die toonbrode uitgestal.
9 Vier julle daarom ook die dae van die Fees van die Takskuilings in die maand Kuslew. In die jaar 188.
10 Die inwoners van Jerusalem en JeHĂ»Wdah en die oudstes en Judas aan AristobĂșlus, die leermeester van koning PtolomeĂŒs en uit die geslag van die gesalfde priesters, en aan die manne van JeHĂ»Wdah in Egipte heil en voorspoed!
11 Omdat ons deur Elohim uit groot gevare gered is, dank ons Hom grootliks dat ons so teen die koning gestry het;
12 want dit was Hy wat die vyande uit die Stad van Apartheid gewerp het.
13 Toe die veldheer en sy skynbaar onweerstaanbare leërmag in Persië aangekom het, is hulle immers in die tempel van Nana vermoor, omdat die priesters van Nana lis gebruik het.
14 AntĂochus het naamlik met sy vertrouelinge daarheen getrek onder voorwendsel van ân huwelik met die vrou, maar in werklikheid om die ryk huweliksgeskenke weg te neem.
15 Die priesters van Nana het die geskenke gereed gesit, en hy het saam met min volgelinge in die afsluiting van die Apartheidsplek binnegegaan; maar terstond nadat AntĂochus ingegaan het, het hulle die tempel toegesluit.
16 Toe het hulle ân geheime solderluik oopgemaak en met stene gegooi en daarmee die veldheer verpletter. Hulle het die liggame in stukke gekap en die hoofde het hulle na die wat buitekant was, gegooi.
17 Mag in alles onse Elohey geprys word, wat die wetteloses uitgelewer het!
18 Omdat ons voornemens is om op die vyf-en-twintigste dag van Kuslew die suiwering van die tempel te herdenk, het ons gemeen dat ons dit aan julle behoort mee te deel, sodat julle ook die Fees van die Takskuilings kan vier en eweso die Fees van die Vuur, waarmee NegemJaH destyds die slagdiere opgedra het, nadat hy die Apartheidsplek en die brandoffer-altaar herbou het.
19 Want toe ons vaders na PersiĂ« weggevoer is, het die toegewyde priesters van daardie tyd in die geheim van die vuur op die brandoffer-altaar geneem en dit diep in ân droĂ« put verberg. Hulle het dit daar so veilig weggesteek, dat die plek vir almal onbekend gebly het.
20 Toe Elohim meen dat genoeg jare verloop het, het die koning van Persië NegemJaH teruggestuur, wat die afstammelinge van die priesters wat die vuur verberg het, uitgestuur het om die vuur te soek. Volgens wat aan ons meegedeel is, het hulle geen vuur gevind nie maar wel modderige water, nietemin het hy opdrag gegee om daarvan te neem en vir hom te bring.
21 En toe alles vir die aanbieding gereed gemaak is, het NegemJaH die priesters gelas om die hout en wat daarop gelĂȘ het met die water te besprinkel.
22 Dit is gedoen, en ân kort tydjie het verloop. Maar terstond nadat die son, wat tot dan toe deur wolke bedek was, begin skyn het, het ân groot vuur opgevlam, sodat hulle almal daaroor verwonderd was.
23 Terwyl die slagdier gebrand het, het die priesters en al die aanwesiges begin bid. JeHĂŽWnathan het aangehef, en die ander het soos NegemJaH geantwoord.
24 Die gebed het hierdie inhoud gehad: JaHWeH, onse Elohey, Skepper van alle dinge, Ontsaglike en Magtige, Regverdige en Barmhartige, U alleen is Koning en suiwer!
25 U alleen is Leier, U alleen is Regverdig, Almagtig en Ewig! Dit is U wat JisraEl verlos van alle besoedeling en wat ons vaders uitverkies en apartgestel het!
26 Neem U die aanbieding aan wat vir U hele volk JisraEl opgedra word; beskerm U U Erfdeel en stel U haar weer apart.
27 Bring U ons bymekaar uit die verstrooiing, en verlos U dié wat diensbaar is onder die nasies, en sien U neer op die wat geminag en verag word, en laat die nasies erken dat U onse Elohey is.
28 Straf U die wat in hulle hoogmoed oor ons heers en ons beledig.
29 Plant U U volk in U Adamah [die adamiet se Aarde] van Apartheid, soos MoshĂš belowe het.
30 Toe het die priesters lofliedere gesing.
31 En nadat die brandoffer volledig verteer is, het NegemJaH gelas om die water wat oorgebly het, op die groter stene uit te giet.
32 Terstond nadat hulle dit gedoen het, het ân vlam begin brand, maar dit is te niet gedoen deur die lig wat van die altaar af gestraal het.
33 Toe hierdie gebeurtenis bekend geword het, is dit ook aan die koning van die Perse berig dat op die plek waar die verbanne priesters die vuur verberg het, water verskyn het waarmee NegemJaH se mense die slagdiere gewy het.
34 Nadat die koning ân ondersoek ingestel het, het hy as bevestiging van die gebeurtenis ân Apartheidsplek opgerig.
35 En omdat die koning hulle gunstig gesind was, het hy baie kosbare geskenke geneem en vir hulle gestuur.
36 NegemJaH se mense het aan die water die name Neftar gegee, wat suiwering beteken; maar die meeste noem dit nou Neftai,
1 IN die Kroniekboeke vind ân mens dat die profeet, JirmeJaHĂ»W aan die ballinge beveel het om van die vuur te neem, soos ons reeds vermeld het.
2 Maar ook dat die profeet aan die ballinge die Boek van die Wet gegee het, en dat hy aan hulle opdrag gegee het om die Gebooie van JaHWeH nie te vergeet nie en om hulle gewete nie op ân dwaalspoor te laat lei, wanneer hulle die goue en silwer idole met al hulle kosbaarhede sou sien nie.
3 En ook dat hy by hulle daarop aangedring het om die Wet nie uit hulle hart te verban nie.
4 Verder staan nog beskrywe dat die profeet op grond van ân openbaring opdrag gegee het om met die Tabernakel en die Ark agter hom te volg; dat hy na die berg gegaan het waarop MoshĂš geklim en vanwaar hy die Erfdeel van sy Elohey gesien het.
5 Dat JirmeJaHĂ»W op daardie tog ân grot gekry het, waarin hy die Tabernakel en die Ark en die altaar gebring het, en dat hy die ingang daarvan toegemaak het.
6 En toe sommige metgeselle van hom uitgegaan het om die pad in hulle geheue vas te lĂȘ, kon hulle dit nie vind nie.
7 Toe JirmeJaHĂ»W dit verneem het, het hy hulle berispe en gesĂȘ: Die plek moet onbekend bly, totdat Elohim die volk weer sal versamel en ons barmhartig sal wees.
8 Dan sal JaHWeH hierdie dinge aanwys, en die Glansrykheid van JaHWeH sal in die Wolkkolom verskyn, soos dit in die dae van MoshĂš gesien is en in die dae van Salomo, toe hy gebid het dat die plek op grootse wyse gewy sou word.
9 Verder is nog meegedeel dat hierdie wyse man by die inwyding en voltooiing van die Tempel ân slagdier opgedra het.
10 En net soos die vuur, na MoshĂš se gebed tot JaHWeH, uit die Hemele geval en die brandoffer verteer het, het Salomo ook gebid, en vuur het neergeval om die brandoffer te verteer.
11 Dan nog dat MoshĂš gesĂȘ het om nie van die slagdier vir oortreding te eet nie;
12 dat Salomo ook agt dae lank fees gevier het.
13 En behalwe hierdie dinge staan ook in die Kroniekboeke en gedenkskrifte van NegemJaH beskrywe dat hy ân biblioteek aangelĂȘ het, en dat hy daarin die Boekrolle van die konings, die profete en Dawid en ook die koninklike lyste van die tempelgeskenke versamel het.
14 Nou het Judas net so ook al die Boekrolle wat deur die gebeurtenisse van die oorlog verstrooi is, weer vir ons versamel. Hulle is in ons besit.
15 As julle daaraan behoefte het, stuur dan om dit vir julle te haal.
16 Omdat ons voornemens is om die suiweringsfees te vier, het ons vir julle geskryf; want dit sou mooi wees as julle ook die dae sou vier.
17 Dit is onse Elohey wat Sy hele volk gered het, en wat aan almal weer die Erfdeel en die koningskap en die priesterskap en Apartheid terug-gegee het.
18 Soos Hy in die Wet beloof het; en ons verwag van ons Elohey dat Hy Hom spoedig oor ons sal ontferm en ons dan van oor die hele Aarde weer sal saambring op die plek van Apartheid. Want Hy het ons uit groot besoedeling gered en die plek gesuiwer.
Voorwoord van die skrywer.
19 DIE geskiedenis van Judas die Makkabeër en sy broers, die suiwering van die verhewe Tempel en die inwyding van die altaar;
20 vervolgens die oorloĂ« teen AntĂochus EpĂfanes en sy seun EĂșpator;
21 en die verskyninge van die Hemele wat aan die beroemde en dapper stryders vir die manne van JeHûWdah oorkom het, sodat hulle, ondanks hulle klein getal, tog die hele land herower en die menigte barbare uitgedryf het;
22 dat die wĂȘreldberoemde Tempel opnuut in besit geneem en die Stad bevry is; dat die Wette, wat byna afgeskaf is, weer ingeskerp is; die goedgunstigheid van JaHWeH, wat Hom oor hulle ontferm het,
23 al hierdie feite het JĂĄson van CirĂ©ne in vyf Boekrolle beskrywe, en ons sal probeer om daarvan ân samevatting in een Boekrol te gee.
24 Want met die oog op die groot menigte getalle en die moeilikhede wat uit die omvattende stof voortvloei vir die wat hulle in die geskiedbeskrywinge wil inwerk,
25 het ons oorweeg om vir die wat leeslustig is ân onderhoudende verhaal te skrywe, en vir die wat lief vir studie is, iets wat maklik onthou word; dus ân werk wat nuttig is vir almal wat dit in die hande kry.
26 Tog is dit vir ons nie maklik om, soos ons voornemens is, ân samevatting te gee nie; dit is ân merk van sweet en slapeloosheid.
27 Net soos dit vir iemand wat ân feesmaal aanrig, nie maklik is om al die gaste tevrede te stel nie. Maar ons sal ons die moeite troos, omdat baie dankbaar daarvoor sal wees.
28 Ons sal die noukeurige beoordeling van die feite aan die geskiedskrywer oorlaat, maar ons sal wel sorg vir ân samevatting wat aan die eise voldoen.
29 Want soos die boumeester van ân nuwe huis vir die hele onderneming behoort te sorg, terwyl diegene wat die versiering en die skilderwerk doen, hom alleen moet besig hou met die verfraaiing, so is dit na my mening ook met ons.
30 Want dit is die taak van die oorspronklike geskiedskrywer om die feite op te spoor, hulle van alle kante te bekyk en tot in onderdek na te vors.
31 Maar die bewerker is vry om net ân opsomming van die studie te gee en om af te sien van volledigheid.
32 Maar laat ons met die verhaal begin en slegs dit by die voorwoord toevoeg: dat dit dwaas is om die voorwoord van ân geskiedenis uitvoerig te maak, en die geskiedenis self in te kort.
Die verraad van Simon. Die tempelroof van HeliodĂłrus.
1 IN die Stad van Apartheid het volkome Vrede geheers, en aan die vroomheid van die hoĂ«priester OnĂas en sy onverbiddelike optrede teen die misdaad was dit te danke dat die Wette so nougeset as moontlik onderhou is.
2 Dit het selfs gebeur dat die konings die Stad eer bewys het en die Tempel met die kosbaarste geskenke vereer het.
3 So het SeleĂșkus, die koning van AsiĂ«, uit sy eie inkomstes al die uitgawes bestry wat nodig was vir die offerdiens.
4 Maar ân sekere Simon uit die stam van Benjamin, wat tempelowerste was, het onenigheid gekry met die hoĂ«priester oor die markmeesterskap in die Stad.
5 En omdat hy nie die oorhand oor OnĂas kon kry nie, het hy hom tot ApollĂłnius van Tarsus gewend, wat toe goewerneur was van CelesĂriĂ« en FenĂciĂ«.
6 Hy het vir hom vertel dat die skatkamer in Jerusalem so vol onbeskryflike kosbaarhede was, dat die geldsomme nie bereken kon word nie en in geen verhouding gestaan het tot die uitgawes vir die bydraes nie, sodat dit bes moontlik tot die koning se beskikking gestel kon word.
7 ApollĂłnius het hom in verbinding gestel met die koning en hom mededeling gedoen omtrent die skatte wat aan hom verraai is. Die koning het toe HeliodĂłrus ontbied, wat met die toesig oor al sy besittinge belas was, en hy het hom gelas om die bedoelde skatte in beslag te neem.
8 HeliodĂłrus het terstond op reis gegaan en dit laat voorkom of hy die stede in CelecĂriĂ« en FeniciĂ« wou besoek, maar in werklikheid was dit om die opdrag van die koning uit te voer.
9 Toe hy in Jerusalem aankom en vriendskaplik deur die hoëpriester in die Stad ontvang is, het hy die verraaide geld ter sprake gebring en verklaar waarvoor hy gekom het. Hy het gevra of die dinge inderdaad so was.
10 En die hoëpriester het vir hom verduidelik dat dit geldbelegginge vir weduwees en weeskinders is,
11 en dat ân gedeelte aan HirkĂĄnus, die seun van TobĂas behoort, wat ân invloedryke man is. So was die saak, en die skelm Simon het gelieg. In totaal was daar vierhonderd talente silwer en tweehonderd talente goud.
12 Dit sou beslis ân onmiskenbare misdaad wees om diĂ© te benadeel wat hulle vertroue gestel het in die Apartheid van die plek en in die eerbiedwaardigheid en onskendbaarheid van die Tempel, wat oor die hele wĂȘreld in aansien was.
13 Maar HeliodĂłrus het hom beroep op die bevel van die koning en verklaar dat alles oorgedra moes word in die koninklike skatkis.
14 Ook het hy die dag vasgestel waarop hy sou ingaan om self die dinge in oënskou te neem en maatreëls te tref. En dwarsdeur die hele Stad was daar groot bekommernis.
15 Die priesters het in hulle priesterlike gewade voor die brandofferaltaar neergeval, en hulle het na die Hemele geroep na Hom wat die besittinge aan hulle toevertrou het, sodat Hy dit onaangetas sou bewaar vir die wat dit daar belĂȘ het.
16 Dit was hartverskeurend om die gesig van die hoëpriester te aanskou, want sy oë en die verandering van sy gelaatskleur het die bekommernis van sy siel geopenbaar.
17 Die ontsteltenis wat oor die man gekom het, was so groot, dat sy hele liggaam gebewe het, sodat die toeskouers duidelik kon sien, hoe erg die sielsverdriet is wat hom kwel.
18 Met hele groepe tegelyk het hulle uit hulle huise gestroom om in die openbaar te bid, omdat dit sou uitloop op ân skending van die tempel.
19 Ook die vroue het in die strate verskyn met boeteklere wat onder die bors vasgemaak is; en die jongedogters wat anders opgesluit is, het nou by die poorte geloop, terwyl sommige van hulle op die mure was, en ander uit die vensters gekyk het.
20 Maar almal het hulle die hande uitgestrek na die Hemele en gebid.
21 Dit was om medelye te kry met die menigte wat deurmekaar gekniel het, en met die hoëpriester, wat hom baie bekommer het oor sy verwagtinge.
22 Hulle het die Almagtige JaHWeH gesmeek om die toevertroude besittings in alle veiligheid te bewaar vir die wat dit daar in bewaring gegee het.
23 Intussen het HeliodĂłrus met die uitvoering van sy besluit begin.
24 Hy het hom reeds saam met sy lyfwag by die skatkamer bevind, toe die Gees van JaHWeH so ân indrukwekkende verskyning veroor-saak, dat almal wat dit gewaag het om binne te gaan deur die Krag van die Elohim getref is en met verlamming en skrik geslaan is.
25 Want aan hulle het ân perd verskyn met ân vreeswekkende Ruiter. Die dier was pragtig opgetuig en het geweldig met sy voorpote op HeliodĂłrus afgestorm, terwyl die Ruiter geskitter het in ân goue wapenrusting.
26 Saam met hom het nog twee ander Jongelinge verskyn. Hulle was uitermate sterk en rondom Hulle was ân glansryke glans en Hulle was besonder geklee. En terwyl Hulle elk aan een kant gaan staan, het Hulle hom onafgebroke gegesel en gevoelige slae toegebring.
27 Hy het skielik op die grond geval, terwyl dit rondom hom duister geword het. Toe het sy mense hom opgeneem en op ân draagbaar gelĂȘ.
28 En hulle het hom, wat kort tevore met ân groot gevolg en ân hele lyfwag in die bewuste skatkamer binnegegaan het, hulpeloos uitgedra, terwyl hulle daarin duidelik die bestaan van Elohim se mag erken het.
29 Want daar lĂȘ hy nou neergewerp deur die Werk van Elohim, sprakeloos en sonder die minste hoop op herstel.
30 Die manne van JeHûWdah het egter JaHWeH geloof, wat Sy Woonplek verhoog het; en die Tempel, waarin kort tevore slegs angs en ontsteltenis geheers het, was nou vol dankbaarheid en vreugde, omdat die Almagtige JaHWeH, Sy Krag getoon het.
31 ân Paar van HeliodĂłrus se gevolg het vir OnĂas gevra dat hy die Hoogste El sou bid om sy lewe te spaar, want hy het volkome op sy uiterste gelĂȘ.
32 En omdat OnĂas gevrees het dat die koning sou kon meen dat HeliodĂłrus deur een of ander misdaad van die kant van die manne van JeHĂ»Wdah om die lewe gekom het, het hy ân slagdier gaan opdra vir die man se herstel.
33 En terwyl die hoĂ«priester die slagdier van versoening opgedra het, het dieselfde Jongelinge, wat weer net so aangetrek was, opnuut voor HeliodĂłrus verskyn. Hulle het langs hom gaan staan en gesĂȘ: Jy is baie dank verskuldig aan OnĂas, die hoĂ«priester, want ter wille van hom gun JaHWeH jou jou lewe.
34 En jy wat vanuit die Hemele getugtig is, jy moet aan almal die grootheid van Elohim se Mag meedeel. En toe Hulle dit gesĂȘ het, het Hulle weer verdwyn.
35 Toe het HeliodĂłrus aan JaHWeH ân slagdier opgedra en aan Hom die mees gewyde geloftes gedoen, omdat Hy sy lewe gespaar het. Hy het afskeid geneem van OnĂas en saam met sy troepemag teruggekeer na die koning.
36 En teenoor iedereen het hy getuig van die wonderwerke van die Hoogste El, Wie hy met sy eie oë aanskou het.
37 En toe die koning vir HeliodĂłrus gevra het watter man wel die geskikste mag wees om nog ân keer na Jerusalem gestuur te word, het hy geantwoord:
38 As u een of ander vyand het of ân oproermaker, stuur hom dan daarheen en u kry hom gegesel terug, as hy enigsins herstel; want op daardie plek is waarlik die een of ander Krag van die Elohim.
39 Want Hy wat in die Hemele woon, bewaak en beskerm daardie plek, en Hy slaan met vernietiging hulle almal wat daarheen gaan om kwaad te doen.
40 Dit is die geskiedenis van HeliodĂłrus en die redding van die skatkamer.
Die Helleniste se sportidool vernietig die JeHûWdahietiese volkswaardes
1Â MAAR bogenoemde Simon, wat saam met die skatte ook sy vaderland verraai het, het teen OnĂas gelaster dat dit hyself was wat HeliodĂłrus mishandel het en die besoedeling veroorsaak het.
2 Selfs het hy die vermetelheid gehad om hom, wat die weldoener van die stad, die beskermer van sy volksgenote en die yweraar vir die Wet was, ân samesweerder teen die regering te noem.
3 Die vyandigheid het so ver gegaan, dat een van die wat onder Simon se invloed gestaan het, hom aan moord skuldig gemaak het.
4 Intussen het OnĂas goed die gevaar van hierdie lering raakgesien, en ook dat ApollĂłnius, die seun van MenĂ©steus en goewerneur van CelesĂriĂ« en Fenicie, die boosheid van Simon gesteun het.
5 Daarom het hy na die koning gegaan, nie as aanklaer van een van sy medeburgers nie, maar omdat hy hom bekommer het oor die algemene welsyn van die hele volk.
6 Want hy het begryp dat dit sonder die koninklike inmenging onmoontlik sou wees om ân vreedsame oplossing te kry, en om Simon te laat ophou met sy dwaasheid.
7 Toe AntĂochus, wat EpĂfanes genoem word, na die dood van SeleĂșkus die koningskap aanvaar het, het Jason, die broer van OnĂas, hom deur lis die hoĂ«priesterskap toegeĂ«ien.
8 Tydens ân ontmoeting het hy aan die koning driehonderd en sestig talente silwer uit die tempelskat belowe en verder nog ân ander tagtig talente.
9 Hy het ook onderneem om nog ân verdere honderd-en-vyftig talente te betaal, as aan hom die bevoegdheid toegeken sou word om ân gimnasium en ân worstelperk op te rig en die inwoners van Jerusalem as burgers van AntiochiĂ« in te skryf.
10 Toe die koning dit toegestaan het en Jason die hoëpriesterskap gekry het, het hy terstond met die hervorming van sy volksgenote volgens die Griekse voorbeeld begin.
11 Hy het die bepalinge afgeskaf wat vir die manne van JeHûWdah voordelig was en wat destyds deur JeHÎWganan, die vader van Eupólemus, as lid van die gesantskap na die Romeine by die koning beding is en waardeur hulle die reg gehad het tot vriendskapsverdrae en bondgenootskappe. Ook het hy gewoontes opgehef wat in ooreenstemming met die Wet was, terwyl hy nuwe gebruike ingevoer het wat met die Wet in stryd was.
12 Opsetlik het hy juis onder teen die bergvesting ân gimnasium opgerig, en hy het die seuns van die aansienlikste burgers daartoe gebring om ân Griekse hoed te dra.
13 Vanweë die grenselose onbe-skaamdheid van die wettelose en onpriesterlike Jason is die ver-Grieksing en die voorkeur vir verbasterde elemente so toegespits,
14 dat die priesters nie meer belanggestel het in die altaardiens nie, die Tempel met minagting bejeën en die bydraes verwaarloos het, en dat hulle maar liewers na die gimnasium gegaan het om die besoedelde spele by te woon, wat na die oproep tot die skyfgooi gevolg het.
15 Hulle het die eerbewyse van hulle vaders verag en het die Griekse onderskeidinge baie hoog geag.
16 Maar hierdeur het hulle in moeilike omstandighede gekom, want die persone wie se lewenswyse hulle oorgeneem het en aan wie hulle volkome gelyk wou word, het juis hulle vyande en verdrukkers geword.
17 Dit is ook nie gering om teen die Wette van Elohim te oortree nie, ook al volg die straf eers later.
18 En toe in Tirus die vyfjaarlikse wedstryde voor die aangesig van die koning gehou is,
19 het die wettelose Jason namens Jerusalem afgevaardigdes gestuur, wat die burgerregte van AntiochiĂ« besit het. Hulle het driehonderd silwer dragmes saamgeneem vir ân aanbieding aan HĂ©rkules. Maar toe hulle die geld oorhandig, het hulle versoek om dit nie vir ân aanbieding te gebruik nie, omdat dit nie betaamlik sou wees nie, maar om dit liewers anders te bestee.
20 Ofskoon die afsender dit dus wel vir ân aanbieding aan HĂ©rkules bestem het, is dit ter wille van die afgevaardigdes vir die uitrusting van oorlogskepe uitgegee.
21 Van Apollonius, die seun van MenĂ©steus, wat vir die inhuldiging van koning FilĂłmetor as afgevaardigde na Egipte gestuur is, het AntĂochus verneem dat FilĂłmetor sy politiek vyandig gesind was. Omdat hy hom oor sy eie veiligheid bekommer het, het AntĂochus na Joppe en vandaar na Jerusalem gegaan.
22 Op grootse wyse is hy deur Jason en die stad ontvang, en hy is met fakkels en gejubel verwelkom. Daarna het hy met sy leër na Fenicië getrek.
23 Na drie jaar het Jason MenelĂĄĂŒs, ân broer van die bogenoemde Simon, na die koning gestuur om geld te bring en belangrike regeringsake af te handel.
24 Maar hy het die koning vir hom gewen en die indruk geskep dat hy baie invloed het; so het hy die hoëpriesterskap vir homself bemagtig, deur driehonderd talente meer aan te bied as Jason.
25 Hy het die koninklike aanstelling gekry en die hoĂ«priesterskap verwerf, ofskoon hy dit beslis nie werd gewees het nie, want hy het woedend kon word soos ân tiran en hy het kon raas soos ân wilde dier.
26 So is Jason, wat sy eie broer die voet gelig het, deur ân ander uitoorlĂȘ en gedwing om na die Aarde van die Ammoniete te vlug.
27 MenelĂĄĂŒs het intussen wel die mag besit, maar hy het nie gesorg vir die geld wat hy die koning belowe het nie,
28 ondanks die vorderings wat teen hom ingestel is deur SĂłstrates, die bevelhebber van die bergvesting, wie se taak dit was om die belastings in te samel. Daarom het die koning altwee hieromtrent ontbied.
29 MenelĂĄĂŒs het sy broer LisĂmachus as sy plaasvervanger in die hoĂ«priesterskap agtergelaat, en SĂłstrates het KrĂĄtes, die owerste oor die CipriĂ«rs, as sy eie plaasvervanger aangestel.
30 Terwyl hierdie sake aanhangig was, het die inwoners van Tarsus en Mallus in opstand gekom, omdat hulle grondgebied aan Antiochis, die bysit van die koning, as geskenk gegee is.
31 Met spoed het die koning vertrek om die opstand te onderdruk, en hy het AndrĂłnikus, een van die aansienlikes, agtergelaat as sy plaasvervanger.
32 MenelĂĄĂŒs het toe gemeen dat hy moes gebruik maak van hierdie gunstige geleentheid. Hy het daarom ân paar goue voorwerpe uit die Tempel gesteel en aan AndrĂłnikus gegee, terwyl hy die res in Tirus en die naburige stede verkoop het.
33 Toe OnĂas hierdie feite noukeurig vasgestel het, het hy teen hom opgekom in die vrystad DĂĄfne, wat naby AntiochiĂ« geleĂ« is, en waar hy hom gevestig het.
34 Dit het die gevolg gehad dat MenelĂĄĂŒs in die geheim by AndrĂłnikus daarop aangedring het om die hand te slaan aan OnĂas. AndrĂłnikus het toe na OnĂas gegaan en hom deur lis omgepraat, omdat hy hom deur ede gerusgestel en met die hand gegroet het. Ofskoon hy onder verdenking gestaan het, het hy OnĂas omgepraat om uit die vrystad te gaan, waarna hy hom sonder die minste eerbied vir die reg om die lewe gebring het.
35 Oor hierdie misdaad was nie alleen die manne van JeHûWdah nie, maar ook baie ander volke ontstel, omdat hulle diep gegrief was deur die onwettige moord op hierdie man.
36 En toe die koning uit die landstreek CilĂciĂ« teruggekom het, het die manne van JeHĂ»Wdah van die stad met aanklagte na hom toe gegaan, terwyl ook die Grieke hulle afkeuring van die moord op OnĂas laat blyk het.
37 Sielsbedroef en vol meegevoel is AntĂochus tot trane ontroer oor die deugsaamheid en groot regskapenheid van die dode.
38 Sy woede het ontvlam, en terstond het hy AndrĂłnikus se koningsblou kleed afgeneem. Vervolgens het hy hom die klere van sy lyf laat aftrek en hom deur die hele stad laat voer tot by die plek waar hy hom aan OnĂas vergryp het. Daar het hy die moordenaar laat doodmaak. So het JaHWeH hom na sy verdienste gestraf.
39 Intussen is die Tempel met toestemming van MenelĂĄĂŒs herhaaldelik deur LisĂmaehus geplunder. En toe die berig na buite versprei het dat reeds baie goue voorwerpe weggehaal is, het ân volksmenigte teen LisĂmaehus saamgeloop.
40 Maar LisĂmaehus het teen die menigte wat saamgedrom en van verontwaardiging gekook het, drieduisend manne bewapen en met geweld begin optree; hulle is aangevoer deur ân sekere AurĂĄnus, wat reeds taamlik oud maar daarom nie minder wreed gewees het nie.
41 Toe die menigte ontdek dat LisĂmaehus begin aanval, het sommige klippe as wapens opgetel, ander dik stukke hout, en nog ander die straatvuil wat daar gelĂȘ het; en hulle het dit deurmekaar na LisĂmaehus se manskappe gegooi.
42 Die gevolg was dat hulle baie van die soldate verwond het; sommige is neergeslaan en die hele klomp is verwilder, terwyl hulle die tempelrower self naby die skatkamer om die lewe gebring het.
43 Na aanleiding van hierdie gebeurtenisse is ân ondersoek teen MenelĂĄĂŒs ingestel.
44 En toe die koning daarvoor na Tirus gekom het, het die manne wat deur die raad van oudstes gestuur is, by hom ân klag teen MenelĂĄĂŒs ingedien.
45 Omdat laasgenoemde gemeen het dat hy reeds verlore was, het hy aan PtolomĂ«ĂŒs, die seun van DorimĂ©nes, baie geld belowe om die koning om te praat.
46 PtolomĂ«ĂŒs het die koning daarom na die suilegang gelei, skynbaar om hom te laat rus, en hy het hom tot ander gedagtes gebring.
47 Ofskoon MenelĂĄĂŒs die oorsaak van die hele moeilikheid was, het die koning hom van die aanklagte vrygespreek, maar die ongelukkiges ter dood veroordeel, wat as hulle by die Skiete aangekla was, hulle sekerlik vanweĂ« hulle onskuld vrygespreek sou word.
48 Terstond is hierdie onregverdige straf voltrek aan die manne, wat alleen maar opgekom het vir hulle stad en volk en die tempelvaatwerk.
49 Ook die inwoners van Tirus het oor hierdie aangeleentheid sĂł kwaad geword, dat hulle vir ân grootse begrafnis van die dooies gesorg het.
50 En MenelĂĄĂŒs is vanweĂ« die hebsug van die gesaghebbers in sy amp gehandhaaf, terwyl hy steeds meer in misdadigheid gegroei het en sy medeburgers vreeslik vervolg het.
Die wraakneming van AntĂochus EpĂfanes.
1Â OMTRENT hierdie tyd het AntĂochus sy tweede veldtog teen Egipte onderneem.
2 Toe het dit gebeur dat die mense in die hele stad veertig dae lank ân verskyning gesien het van Ruiters, wat in goue klere en volgens afdelinge bewapen, met spiese deur die lug getrek het.
3 Hulle het gesien dat swaarde getrek word, Ruiterkorpse in slagorde opgestel is, van albei kante aanvalle en teenaanvalle onderneem is, die beweginge van skilde en groot getalle lanse, die skiet van pyle, die glans van goue sierstukke en allerlei wapenrustinge.
4 Almal het gebid dat die verskyning iets goeds voorspel het.
5 Toe dan ook die valse gerug versprei is dat AntĂochus gesterf het, het Jason met minstens duisend man skielik die stad aangeval. Die verdedigers is op die mure oorweldig, en toe die stad oplaas ingeneem is, het MenelĂĄĂŒs na die bergvesting gevlug.
6 Jason het ân meedoĂ«nlose slagting onder sy eie medeburgers gehou, omdat hy nie besef het dat wapengeluk ten koste van volksgenote die grootste rampe is nie. Inteendeel, hy het gemeen dat hy vyande oorwin het en nie sy eie mense nie.
7 Tog het hy nie die gesag in die hande gekry nie, want sy plan het skandelik misluk, sodat hy opnuut na die Aarde van die Ammoniete moes vlug.
8 SĂł het daar ân einde gekom aan sy misdadige lewe: Hy is deur toedoen van ArĂ©tas, die vors van die Arabiere, gevange gehou, maar hy het ontsnap en is van die een stad na die ander agtervolg. Deur elkeen gehaat as iemand wat ontrou is aan die Wette en wat geminag is as die slagter van sy vaderland en sy medeburgers, is hy na Egipte geja.
9 En hy wat baie mense uit hulle vaderland in die vreemde verban het, het self by die Spartane gesterf, na wie hy gegaan het omdat hy op grond van hulle verwantskap, beskerming verwag het.
10 So het hy, wat ân menigte onbegrawe iewers weggegooi het, self sonder roubedryf en begrafnis gebly. Deur niemand betreur nie, het hy geen graf by sy vaders gekry nie.
11 Toe die koning hieroor berig gekry het, het hy veronderstel dat JeHĂ»Wdah afvallig geword het. Daarom het hy, woedend soos ân wilde dier, met spoed uit Egipte opgetrek en die stad met wapengeweld ingeneem.
12 Aan sy soldate het hy beveel om sonder ontferming die wat hulle ontmoet, neer te slaan, en die wat in hulle huise gegaan het, uit te roei.
13 Dit het gelei tot ân uitmoording van jonk en oud, ân uitroeiing van jongelinge en vroue en kinders, ân slagting van meisies en kindertjies.
14 In slegs drie dae het tagtigduisend verlore gegaan: veertigduisend is om die lewe gebring, en nie minder as wat vermoor is, is verkoop.
15 Dit het hom nog nie bevredig nie. Daarom het hy dit gewaag om in die mees gewyde Tempel van die hele Aarde binne te gaan met as sy gids MenelĂĄĂŒs, wat die Wette en sy vaderland verraai het.
16 Met sy besoedelde hande het hy die gewyde voorwerpe geneem; en die dinge wat ander konings tot verhoging, roem en eer van plek gegee het, het hy met sy vuil hande weggesleep.
17 In sy grenselose hoogmoed het AntĂochus nie besef dat JaHWeH vanweĂ« die oortredinge van die stad se inwoners slegs vir ân tydjie vertoorn is nie, en dat Hy daarom nie die stad beskerm het nie.
18 Want as die stad nie toevallig deur baie oortredinge beswaar gewees het nie, sou hy, toe hy dit gewaag het om binne te gaan, terstond gegesel en van sy vermetelheid genees gewees het soos HeliodĂłrus, wat deur koning SeleĂșkus gestuur is om ân ondersoek in te stel na die skatkamer.
19 Maar JaHWeH het die volk nie gekies vanweë die plek nie, dog die plek vanweë die volk.
20 Daarom het ook die plek gedeel in die rampe wat oor die volk gekom het, net soos sy later sou deel in die weldade. Die Almagtige het haar in Sy Woede verlaat, maar sy sal in al Sy Glansrykheid verhoog word deur die versoening van die Magtige Majesteit.
21 Nadat AntĂochus agtienhonderd talente uit die Tempel geroof het, het hy met spoed na AntiochiĂ« vertrek, terwyl hy in die grenslose hoogmoed van sy hart gemeen het dat hy die land begaanbaar en die see bevaarbaar kon maak.
22 Hy het ook amptenare agtergelaat om die volk te kwel: in Jerusalem, Filippus, ân FrigiĂ«r van afkoms, maar in sy optrede ân groter barbaar as diegene wat hom aangestel het;
23 en op die Gerisim AndrĂłnikus. Verder ook MenelĂĄĂŒs, en hy, wat die slegste was, het hom meer as die ander bo die burgers verhef, terwyl hy sy Hebreeuse medeburgers vyandig gesind was.
24 Hy het die aartsbooswig ApollĂłnius met ân leĂ«r van twee-en-twintigduisend man gestuur met die opdrag om al die volwasse manne om die lewe te bring, maar die vroue en die jonger manne te verkoop.
25 Nadat hy in Jerusalem aangekom het, het hy hom vredeliewend voorgedoen en stilgebly tot die apartgestelde Sabbatdag. Maar toe hy sien dat die manne van JeHûWdah gerus het, het hy sy manne met wapens laat paradeer.
26 En almal wat na buite gekom het om die skouspel te sien, het hy laat doodsteek. Daarna het hy saam met die gewapendes die stad binnegedring en ân groot menigte vermoor.
27 Toe het Judas die Makkabeër met nog nege ander uitgewyk na die woestyn. Daar het hy saam met sy manne soos die wilde diere in die berge geleef, en hulle het gedurende al die tyd net wilde kruie geëet om nie besoedel te word nie.
Die manne van JeHĂ»Wdah word deur AntĂochus vervolg.
1 NIE lank daarna nie het die koning ân grysaard van Athene gestuur, wat die manne van JeHĂ»Wdah moes dwing om af te wyk van die Wette van hulle vaders en om nie meer die Wette van Elohim te onderhou nie.
2 Ook moes hy die Tempel van Jerusalem skend, en toewy aan Zeus Olimpius; en die tempel op die Gerisim, vanweë die gasvryheid van die bewoners, toewy aan Zeus Xénius.
3 En die besoedeling het voortgewoeker, totdat dit vir die groot massa ook te swaar en ondraaglik geword het.
4 Want in die tempel was daar volop liederlikheid en drinkpartye van die nasies; hulle het hulle verlustig in hoere, en in die suilegange van Apartheid, het hulle met vroue omgegaan, terwyl hulle verder allerlei aanstootlike dinge na binne gebring het.
5 Ook die brandoffer het vol gelĂȘ met gruwelike aanbiedings, wat deur die Wet verbied is.
6 Dit was verbode om die Sabbat of die voorvaderlike Feeste te vier, of om kenbaar te wees as ân HebreĂ«r,
7 Met brute geweld is hulle na die offermaaltyd gesleep wat maandeliks op die koning se geboortedag plaasvind; en op die fees van Dionysus is hulle gedwing om met klimopranke deel te neem aan die optog vir Dionysus.
8 Op voorstel van PtolomĂ©ĂŒs is vir die naburige Griekse stede ân bevel uitgevaardig om daar op dieselfde wyse teen die manne van JeHĂ»Wdah op te tree en hulle te laat deelneem aan die offermaaltye;
9 en die wat weier om die Griekse lewenswyse oor te neem, moes om die lewe gebring word. Toe kon ân mens die begin van die ellende aanskou!
10 Want twee vroue is voorgebring, omdat hulle hulle kinders laat besny het; hulle het die kinders aan die moeders se nekke gehang, en so is hulle openlik deur die stad gevoer en toe van die mure afgegooi.
11 Ander, wat haastig bymekaar gekom het in ân grot in die omgewing om daar in die geheim die Sabbat te vier, is aan Filippus verraai en gesamentlik verbrand, want hulle het hulleself nie durf verdedig uit eerbied vir die apartgestelde dag nie.
12 Ek versoek die wat hierdie Boekrol in die hande kry, om hulle nie te vererg oor hierdie gebeurtenisse nie, maar om te bedink dat die strawwe nie die ondergang van ons volk beoog het nie, maar sy opvoeding.
13 Want as die wetsoortreders nie lank met rus gelaat word nie, maar terstond hulle straf ontvang, dan is dit die teken van ân groot weldaad.
14 By die ander nasies was JaHWeH geduldig met Sy straf, totdat hulle die volle maat van hulle oortredinge bereik het, maar met ons het Hy besluit om dit anders te doen.
15 Maar Hy het anders besluit, sodat Hy ons nie op die laaste oomblik, wanneer ons die hoogtepunt van ons oortredinge bereik het, met Sy wraak tref nie.
16 Want Hy onttrek nooit Sy Ontferming aan ons nie, maar Hy tugtig Sy volk met rampe, sonder dat Hy hulle verlaat.
17 Nietemin word hierdie dinge vir ons gesĂȘ, om te oorpeins. Na hierdie kort onderbreking moet ons voortgaan met die verhaal.
18 EleĂĄsar, wat een van die uitstekendste skrifgeleerdes was en ân hoogbejaarde man met ân indrukwek-kende voorkoms, is gedwing om varkvleis te eet, nadat hulle sy mond oopgemaak het.
19 Maar omdat hy liewer eervol gesterf as in skande aan die lewe gebly het, het hy uit eie beweging na die pynbank gegaan.
20 Hy het die vleis uitgespuug op dieselfde manier waarop ook die ander altyd die verbode voedsel behoort te weier, selfs ten koste van die lewe wat hulle liefhet.
21 Maar omdat hulle die man nog van vroeër geken het, het die wat met die onwettige offermaaltye belas is, hom eenkant toe geneem en by hom daarop aangedring om sy eie vleis te laat kom, wat hy wel mag eet. Hy sou dit dan self kon toeberei en die skyn wek of hy van die offervleis eet wat deur die koning voorgeskryf is.
22 Deur so te maak, sou hy aan die dood ontkom en deur hulle ou vriendskap welwillend behandel word.
23 Maar hy het ân pragtige besluit geneem, wat gepas het by sy leeftyd, die aansien van sy ouderdom, die edele grys hare wat hy gekry het, en by die uitstekende lewe wat hy sedert sy jeug gelei het. Maar dit was veral in ooreenstemming met die Wette van Apartheid wat Elohim gegee het, want hy het onmiddellik laat weet dat hulle hom na die Doderyk/Sheol moet stuur.
24 Hy het gesĂȘ: Op ons leeftyd is dit nie betaamlik om te huigel nie, omdat baie jong manne sou kon meen dat die negentigjarige EleĂĄsar die opvattinge van die verbasterdes oorgeneem het.
25 As gevolg van my huigelary en ter wille van die bietjie lewe wat ek nog ân kort tydjie kan hĂȘ, sou hulle deur my toedoen op ân dwaalspoor kom, terwyl ek self ân ouderdom van oortreding en skande sou verwerf.
26 Want, ook al sou ek vir die oomblik ontslae wees van die mense se kwellinge, ek sou tog lewendig of dood nie aan die Hande van die Almagtige kon ontkom nie.
27 Soos ân man sal ek nou daarom my lewe verruil en wys dat ek my ouderdom werd is.
28 En aan die jong manne sal ek ân edele voorbeeld agterlaat, hoe ân mens met moed en karakter goed kan sterf ter wille van die Wette van Apartheid. En toe hy dit gesĂȘ het, het hy met spoed na die pynbank gegaan.
29 Maar vanweĂ« hierdie woorde het sy begeleiers se vroeĂ«re welwillendheid jeens hom in vyandigheid omgeslaan, want hulle het hom vir ân dwaas aangesien.
30 Toe hy dan op die punt gestaan het om onder die gĂ©selslae te beswyk, het hy gekreun en gesĂȘ: Aan JaHWeH is dit in Sy Wysheid bekend dat ek kon ontkom het aan die dood en nou die vreeslikste gĂ©selpyne in my liggaam verdra, maar dat ek dit met vreugde in my siel ondergaan uit eerbied vir Hom.
31 Hy, wat op hierdie wyse gesterf het, het deur sy dood nie alleen vir die jong manne nie, maar vir die grootste deel van die volk ân voorbeeld agtergelaat van ân edele karakter en die herinnering van ware deug.
Die martelaarskap van ân moeder en haar sewe seuns.
1 SO het dit gebeur dat ook sewe broers en hulle moeder gevange geneem is en deur die koning met gesel- en sweepslae gedwing is om die verbode varkvleis te eet. [Hebreërs 11:35]
2 Toe het een van hulle, wat ook namens die ander gepraat het, gesĂȘ: Wat wil u vir ons vra en te wete kom? Want ons is bereid om liewer te sterf as om die Wette van ons vaders te oortree.
3 Maar die koning het woedend geword en opdrag gegee om die ketels en panne vuurwarm te maak.
4 Toe hulle vuurwarm was, het hy van diegene wat ook namens die ander gepraat het, die tong laat uitsny en hom op die manier van die Skite sy hoofvel laat aftrek en ook sy hande en voete laat afkap. Intussen moes die ander broers en sy moeder toekyk.
5 Hy het hom aldus volkome vermink na die vuur laat bring en lewendig in ân pan laat braai. En terwyl die damp wyd uit die pan opgestyg het, het hulle mekaar aangespoor om saam met die moeder moedig te sterf. Hulle het gesĂȘ:
6 JaHWeH, onse Elohey sien dit, en Hy sal ons deur die Waarheid vertroos, soos MoshĂš duidelik in sy gesang van getuienis voorspel het, toe hy sĂȘ: En Hy skenk vertroosting aan Sy diensknegte. [JeHĂŽWganan 14:26]
7 Toe die eerste een op hierdie wyse gesterf het, het hulle die tweede gebring om bespot te word. Hulle het sy hoofvel met die hare daaraan rondom afgetrek en toe vir hom gevra of hy nie liewers sou eet as om sy liggaam lit vir lit te laat vermink nie.
8 Maar in sy moedertaal het hy geantwoord en gesĂȘ: Beslis nie! Daarom het ook hy agtereenvolgens dieselfde folteringe ondergaan as die eerste.
9 Tog het hy met sy laaste asem nog gesĂȘ: Booswig! jy beroof ons wel van die teenswoordige lewe, maar die Koning van die heelal sal ons, wat om Sy Wette gedood word, laat opstaan vir die opstanding tot die Ewige Lewe.
10 Na hom is die derde gemartel. Terstond toe hulle hom vra, het hy sy tong uitgesteek en sy hande moedig voor hom uitgestrek.
11 En met fierheid het hy gesĂȘ: Van die Hemele het ek hierdie lede gekry, en ter wille van Sy Wette spaar ek hulle nie; maar ek hoop dat ek hulle weer opnuut van Hom sal terugkry.
12 Selfs die koning en die wat by hom was, het hulle verbaas oor die seun se moed, omdat hy hom heeltemal nie oor die folteringe bekommer het nie.
13 Nadat ook hy gesterf het, het hulle die vierde met dieselfde folteringe gemartel.
14 Toe hy aan sy einde kom, het hy nog gesĂȘ: Dit is verkiesliker om deur mense om die lewe gebring te word as deur Elohim, van wie ons met vertroue verwag dat Hy ons sal opwek. Maar vir jou sal daar geen wederopstanding wees tot die lewe nie.
15 Onmiddellik hierna het hulle toe die vyfde voorgebring en gemartel.
16 Hy het na die koning gekyk en gesĂȘ: By die mense het jy die mag om met hulle te maak soos jy wil, ofskoon jy ook sterflik is; maar jy moet nie meen dat ons volk deur Elohim verlaat is nie.
17 Leef jy net lank genoeg, en aanskou dan die grootheid van Sy Mag: hoe Hy jou en jou nageslag sal folter.
18 Na hom het hulle die sesde gebring. En toe hy ook op die punt staan om die gees te gee, het hy nog gesĂȘ: Jy moet jou nie deur die skyn laat mislei nie; ons ondergaan hierdie folteringe om ons eie ontwil. Ontstellende dinge het oor ons gekom, omdat ons teen onse Elohey oortree het.
19 Maar jy moet nie meen dat jy self ongestraf sal bly nie, want jy het dit gewaag om teen Elohim te veg.
20 Tog het die moeder ook reg op ons bewondering, en sy verdien dat haar gedagtenis geëer word. Want ofskoon sy op een dag haar sewe seuns sien sterf het, het sy moedig standgehou, omdat sy op JaHWeH gehoop het.
21 Sy het elkeen van hulle in die moedertaal met edele oortuiging bygestaan. En terwyl sy haar vrouehart met mannemoed opgewek het, het sy vir hulle gesĂȘ:
22 Ek weet nie hoe julle in my skoot gevorm is nie, want dit is nie ek wat julle asem en lewe gegee het nie; en dit is ook nie ek wat elkeen se lewensbeginsels gerangskik het nie.
23 Nee, dit was die Skepper van die heelal. Hy laat ân adamiet ontstaan, soos Hy die ontstaan van alles uitdink. Hy sal julle in Sy Ontferming opnuut weer asem en lewe gee, as julle nou terwille van Sy Wette julleself nie spaar nie.
24 AntĂochus het gemeen dat sy hom hoon, en hy het vermoed dat sy met minagting praat. Daarom het hy geprobeer om die jongste seun, wat nog oorgebly het, nie alleen met woorde te verlei nie, maar hy het ook met ede verseker dat hy hom ryk en geseĂ«nd sal maak, as hy net die Wette van sy vaders verloĂ«n; en sou hom sy vertroueling maak en openbare ampte aan hom toevertrou.
25 Maar toe die seun hom heeltemal nie daaraan steur nie, het die koning die moeder geroep, en hy het by haar daarop aangedring om die seun vir sy eie beswil te raai.
26 Omdat hy baie lank bly aandring, het sy ingestem om haar seun te raai.
27 Sy het oor hom gebuig en ten spyte van die tiran het sy in die moedertaal met hom gepraat en gesĂȘ: My seun, betoon medelye met my! Nege maande het ek jou in my skoot gedra, drie jaar het ek jou self gevoed en tot op hierdie leeftyd het ek jou versorg en grootgemaak en opgepas.
28 Ek smeek jou, my kind, kyk na die Hemele en die Aarde en alles wat in haar is. Dink daaraan dat Elohim hierdie dinge uit niet gemaak het, en dat die mensdom net so ontstaan het.
29 Wees nie bang vir daardie laksman nie, maar wys dat jy jou broers werd is, en neem die dood aan, sodat ek jou saam met jou broers op die dag van ontferming weer terugkry.
30 Nouliks nadat sy hierdie dinge gesĂȘ het, het die seun geantwoord: Vir wie wag julle? Die bevel van die koning gehoorsaam ek nie, maar wel luister ek na die bevel van die Wet, wat deur MoshĂš aan ons vaders gegee is.
31 Jy dan, wat al die rampe vir die manne van JeHûWdah uitgedink het, jy sal nie aan die Hande van Elohim ontkom nie.
32 Want ons ly net om ons eie oortredinge.
33 En as die lewende Meester vir ân kort tydjie op ons vertoorn is, sodat Hy ons tugtig en straf, dan sal Hy Hom tog weer met Sy diensknegte versoen.
34 Maar jy, die ellendigste booswig van al die mense, moenie jou verhoog in jou ydele waan of ongeduldig word in jou onsekere hoop nie, terwyl jy die hand slaan aan Sy diensknegte.
35 Want jy het die oordeel van die Almagtige en Alsiende Elohim nog nie ontloop nie.
36 Nadat hulle ân kort tydjie pyn gely het, het ons broers nou immers onder die Verbond van Elohim die Ewige Lewe binnegegaan; maar jy sal in die oordeel van Elohim die regverdige straf vir jou hoogmoed ontvang.
37 Ek dan, ek gee net soos my broers my liggaam en my lewe vir die voorvaderlike Wette. En ek smeek my Elohey dat Hy die volk weer spoedig in Barmhartigheid aanneem, terwyl Hy jou deur kwellinge en besoekinge sal dwing om te erken dat Hy alleen El is.
38 En dat die Woede van die Almagtige, wat tereg oor ons hele volk gebring is, in my en my broers ân einde mag vind.
39 Hieroor het die koning mal van woede geword; en omdat hy deur die smaad verbitter is, het hy hom nog erger laat martel as die ander.
40 Maar ook hy het met ân suiwer gewete en in ân volkome vertroue op JaHWeH die gees gegee.
41 As laaste het ook die moeder van die seuns gesterf.
42 Laat hiermee genoeg gesĂȘ wees oor die offermaaltye en die buitensporige folteringe.
Die bevrydingsoorlog van Judas die Makkabeër.
1 INTUSSEN het Judas die Makkabeër en sy volgelinge in die geheim by die dorpe langs gegaan; hulle het hulle verwante opgeroep, en die manne versamel wat trou gebly het aan JeHûWdah. So het hulle omtrent sesduisend bymekaar gebring.
2 En hulle het na JaHWeH geroep om neer te sien op die volk, wat aan alle kante verdruk is, en om Hom te ontferm oor die Tempel, wat deur besoedelde mense geskend is;
3 om Medelye te hĂȘ met die vernielde stad, wat op die punt staan om met die Aarde gelyk gemaak te word, en om ag te slaan op die bloed wat om wraak roep;
4 om te dink aan die ongeregverdige uitroeiing van onskuldige kinders en die laster teen Sy Naam, en om die Besoedeling te straf.
5 Toe die MakkabeĂ«r ân leĂ«r versamel het, het die nasies hom nie meer kon teĂ«hou nie, omdat JaHWeH se Woede in Ontferming verander het.
6 Onverwags het hy stede en dorpe aangeval en aan die brand gesteek; ook het hy gunstige stellinge beset, en so ân hele aantal vyande op die vlug gedryf.
7 Gewoonlik het hy vir dergelike aanvalle die nagte gebruik. En die berig van sy dapperheid het orals versprei.
8 Toe Filippus sien dat hierdie man in ân kort tydjie groot vorderings maak, en dat hy vanweĂ« sy herhaaldelike suksesse steeds verder gaan, het hy na PtolomĂ©ĂŒs, die bevelhebber van CelesĂriĂ« en FenĂciĂ«, geskryf om die saak van die koning te kom help.
9 Laasgenoemde het terstond NikĂĄnor, die seun van PĂĄtroklus en een van sy vertrouelinge, ontbied en met ân leĂ«r van nie minder as twintigduisend man, wat uit allerlei nasies saamgestel is, het hy hom uitgestuur om die hele Hebreeuse volk uit te roei. Ook het hy GĂłrgias saamgestuur, ân veldheer met baie oorlogservaring.
10 NikĂĄnor het homself voorgestel om aan die koning die hele bedrag van tweeduisend talente wat laasgenoemde aan die Romeine geskuld het, te kan aanbied uit die verkoping van Hebreeuse gevangenes.
11 Hy het daarom terstond uitnodiginge na die kusstede gestuur vir die verkoping van Hebreeuse slawe; hy het belowe om negentig slawe vir een talent te verkoop, want hy het nie verwag met watter straf die Almagtige voornemens was om hom te agtervolg nie.
12 Toe Judas berig ontvang het van Nikånor se opmars, het hy aan sy volgelinge deurgegee dat die leër in aantog is.
13 Die kleinmoediges en die wat nie op Elohim se Geregtigheid vertrou het nie, het weggeloop en gemaak dat hulle weg kom.
14 Maar die ander het al die dinge wat hulle oorgehou het, verkoop en tegelyk vir JaHWeH gebid om hulle te verlos van die wettelose NikĂĄnor, wat hulle voor die ontmoeting al verkoop het.
15 En as Hy dit nie ter wille van hulleself wou doen nie, dan tog ter wille van die Verbond met hulle vaders en vanweë Sy eie eerbiedwaardige en verhewe Naam, wat oor hulle uitgeroep is.
16 Vervolgens het die Makkabeër sy volgelinge, wat omtrent sesduisend getel het, versamel en hulle vermaan om nie bang te wees vir die vyande nie en nie die moed te verloor teenoor die groot aantal nasies wat teen hulle optrek nie, maar om dapper te veg.
17 Hulle moes daaraan dink hoe wetteloos die nasies teen Apartheid optree, watter gruweldade hulle in hulle vermetelheid teen die geteisterde stad pleeg, en hoe hulle die voorouerlike regeringsvorm afgeskaf het.
18 Hulle vertrou wel op hulle wapens en roekeloosheid, het hy gesĂȘ, maar ons vertrou op die Almagtige El, wat ons vyande en die hele wĂȘreld in een oogwink kan vernietig.
19 Verder het hy hulle herinner aan die hulp wat hulle vaders ondervind het, hoe in die tyd van SĂĄnherib honderd-vyf-en-tagtigduisend gesneuwel het;
20 hoe in die slag teen die GalĂĄsiĂ«rs in Babel [waaraan slegs agtduisend manne van JeHĂ»Wdah en vierduisend MacedoniĂ«rs deelgeneem het] daardie agtduisend, toe die MacedoniĂ«rs in die verdrukking kom, honderd-en-twintig-duisend kon verslaan en ân ryke buit kon bemagtig, danksy die hulp en bystand van die Hemele.
21 So het hy hulle bemoedig. En hulle was bereid om hulle lewe te gee vir die Wet en hulle vaderland. Daarna het hy die leër in vier afdelings verdeel.
22 Oor elke afdeling het hy een van sy broers aangestel: Simon, JĂŽWsef en JeHĂŽWnatan; en aan elkeen van hulle het hy die bevel oor vyftienhonderd manskappe gegee.
23 Vervolgens het hy EleĂĄsar laat voorlees uit die Boek van Apartheid, en aan hulle as strydkreet gegee: Met die hulp van die Elohim! En nadat hy self die bevel oor die eerste afdeling geneem het, het hy opgetrek teen NikĂĄnor.
24 Die Almagtige was hulle bondgenoot, en daarom het hulle meer as negeduisend vyande gedood en die grootste deel van Nikånor se leër verwond en vermink, en die hele leër op die vlug gedryf.
25 Hulle het die geld geneem van die wat gekom het om hulle te koop en daarna nog taamlik ver agtervolg; maar toe die tyd ân beswaar word, het hulle die agtervolging gestaak.
26 Dit was naamlik die dag voor die Sabbat, en daarom kon hulle die vyande nie verder agtervolg nie.
27 Hulle het dus die wapens en die buit van die vyande geneem en Sabbat gevier, terwyl hulle met ywer JaHWeH geloof en geprys het, omdat Hy hulle op daardie dag gered het en begin het om weer Sy Barmhartigheid te betoon.
28 Na die Sabbat het hulle ân deel van die buit gegee aan die wat vervolg is en aan die weduwees en die wese; en die res het hulle onder mekaar en hulle kinders verdeel.
29 Nadat hulle dit gedoen het, het hulle gesamentlik tot die barmhartige JaHWeH gebid, en het hulle gesmeek om Hom volkome met Sy diensknegte te versoen.
30 Toe het hulle slaags geraak met die soldate van TimĂłtheĂŒs en BakchĂdes, aan wie hulle meer as twintigduisend gedood het, terwyl hulle ook die vestings op die hoogste bergtoppe oormeester het. Die oorvloedige buit het hulle gelyklik onder mekaar verdeel en onder die vervolgdes, die wese, die weduwees en die oudstes.
31 Al die wapens wat hulle gebuit het, het hulle sorgvuldig op geskikte plekke opgeslaan, terwyl hulle die res van die buit na Jerusalem gebring het.
32 Ook het hulle die aanvoerder van TimĂłtheĂŒs se soldate gedood, ân uiters wrede man wat baie smarte oor die manne van JeHĂ»Wdah gebring het.
33 En toe hulle in die vaderstad hulle oorwinningsfeeste vier, het hulle die wat die apartgestelde poorte aan die brand gesteek het saam met KallĂstenes verbrand, ofskoon laasgenoemde in ân sekere huis weggeskuil het. En so het hy sy verdiende loon gekry vir sy besoedeling.
34 En die aartsbooswig, Nikånor, wat reeds duisend slawehandelaars laat kom het om die manne van JeHûWdah te koop,
35 is met die hulp van JaHWeH deur hulle verneder wat hy self die diepste verag het. Hy het sy fraai uitrusting moes aflĂȘ en soos ân gedroste slaaf op eensame paaie loop, totdat hy, volkome oorweldig deur die ondergang van sy leĂ«r, in AntiochiĂ« aangekom het.
36 En hy wat belowe het om die belasting aan die Romeine te betaal uit die opbrengs van die krygsgevangenes van Jerusalem, moes nou meld dat die manne van JeHĂ»Wdah vir JaHWeH as hulle bondgenoot het en dat die manne van JeHĂ»Wdah daarom onkwetsbaar is, omdat hulle die Wet onderhou wat Hy aan hulle opgelĂȘ het.
Die einde van AntĂochus Epifanes.
1 OMTRENT hierdie tyd het dit gebeur dat AntĂochus in wanorde uit die stede van PersiĂ« moes wegtrek.
2 Hy het naamlik in die stad PersĂ©polis binnegedring en pogings aangewend om die Tempel te plunder en die stad in sy mag te kry. Maar die volk het soos een man na die wapens gegryp en die aanval afgeslaan, sodat AntĂochus, wat deur die inwoners op die vlug gedryf is, beskaam moes aftrek.
3 En toe hy hom naby EkbĂĄtana bevind het, het hy berig gekry wat met NikĂĄnor en die soldate van TimĂłtheĂŒs gebeur het.
4 Buite homself van woede het hy toe die plan opgevat om die skande van sy vlug op die manne van JeHĂ»Wdah te wreek, en hy het aan sy wadrywer beveel om sonder onderbreking deur te ry en ân einde te maak aan die tog. Maar die oordeel van die Hemele het hom reeds agterhaal, want in sy vermetelheid het hy gesĂȘ: Ek sal Jerusalem ân begraafplaas van manne van JeHĂ»Wdah maak, so gou ek daar is.
5 Maar die alsiende, JaHWeH, die Elohey van JisraEl, het hom met ân ongeneeslike en onbekende siekte geslaan; want hy het nog maar net opgehou met praat, toe ân ondraaglike siekte in sy ingewande en vreeslike inwendige pyne hom tref.
6 Dit was volkome reg teenoor hom wat ander met allerlei vreemdsoortige folteringe in hulle diepste gevoelens gekwes het.
7 Tog het hy sy oormoedigheid beslis nie laat staan nie, en vol vermetelheid het hy in sy woede selfs vuur en vlam gespuug teen die manne van JeHĂ»Wdah en opdrag gegee om die tog te bespoedig. Maar terwyl sy wa teen ân baie hoĂ« spoed gery het, het hy skielik so ongelukkig afgeval, dat al sy ledemate ontwrig is.
8 En hy wat so pas nog in onmenslike grootpraat gemeen het dat hy die golwe van die see kan beveel, en wat hom verbeel het dat hy die hoĂ« berge met ân weegskaal kan weeg, het daar op die grond gelĂȘ, sodat hy in ân draagstoel vervoer moes word as ân duidelike bewys vir almal van die Krag van Elohim;
9 en dit nog wel in so ân mate, dat wurms uit die liggaam van die besoedelde gekruip het, en sy vlees nog tydens sy lewe onder smarte en pyne tot ontbinding oorgegaan het, en die hele leĂ«r oorlas aangedoen is deur die sterk stank van sy verrotting.
10 En hy hom wat ân kort tydjie tevore nog gemeen het dat hy die Sterre van die Hemele kon gryp, kon niemand dit uithou vanweĂ« die ondraaglike sterk stank nie.
11 Maar toe het hy in sy ellende begin om sy groot vermetelheid kort te vat deur die hemelse Tugtiging het hy tot inkeer gekom, omdat hy elke oomblik erger deur die pyne gekwel is.
12 En toe hy self ook die stank nie langer kon verdra nie, het hy gesĂȘ: Dit is reg dat ân adamiet hom onderwerp aan die Elohim; en ân sterfling moet nie dink dat hy aan JaHWeH gelyk is nie.
13 En die booswig het aan JaHWeH, wat Hom nie meer oor hom sou ontferm nie ân gelofte gedoen en gesĂȘ:
14 Dat hy die vryheid sou gee aan die Stad van Apartheid waarheen hy met spoed op reis gewees het om haar met die grond gelyk te maak en in ân begraafplaas te verander;
15 dat hy die manne van JeHĂ»Wdah, wat hy nie ân begrafnis werd geag het nie en wat hy saam met hulle kinders as voedsel vir die voĂ«ls en die wilde diere wou weggooi, almal sou gelykstel met die burgers van Athene;
16 dat hy die Tempel van Apartheid, wat hy vroeër geplunder het, met die pragtigste geskenke sou versier en die gewyde gebruiksvoorwerpe oorvloedig sou vergoed, en dat hy die onkoste in verband met die bydraes sou bestry uit sy eie inkomste
17 dat hy bowendien self deur die hele bewoonde wĂȘreld sou trek om die Krag van Elohim te verkondig.
18 Maar toe die pyne nie minder word nie, omdat Elohim se regverdige oordeel oor hom gevel is, en hy begin wanhoop het aan sy herstel, het hy aan die manne van JeHĂ»Wdah die volgende brief geskryf wat soos ân smeekskrif gelyk het. Hy het verklaar:
19 AntĂochus, koning en veldheer, stuur baie groete aan sy uitstekende onderdane, die manne van JeHĂ»Wdah, en wens hulle gesondheid en voorspoed toe.
20 As dit met julle en julle kinders goed gaan en die dinge by julle na wens is, dan is ek Elohim baie dankbaar, want ek het my hoop op die Hemele gevestig,
21 terwyl ek met tere liefde dink aan julle hoogagting en welwillendheid. Op my terugreis uit die gebiede van PersiĂ« is ek deur ân ernstige siekte oorval, en daarom ag ek dit noodsaaklik om maatreĂ«ls te tref vir die algemene veiligheid.
22 Want ofskoon ek nie aan my toestand wanhoop nie, maar selfs die beste verwagtinge koester dat die siekte sal oorgaan,
23 onthou ek dat my vader by geleentheid van sy veldtog in die Noordelike gebiede, sy opvolger aangewys het,
24 sodat as daar onverwags iets sou gebeur het of as daar ân gevaar sou gemeld word, die inwoners van die land dan nie ongerus sou word nie, omdat hulle weet aan wie die bestuur oorgelaat is.
25 Omdat ek verder ook die feit in aanmerking neem dat die naburige vorste en die wat naby die koninkryk woon, ân gunstige geleentheid afwag en dus die afloop in die oog hou, het ek my seun AntĂochus as koning aangewys. Hom het ek reeds dikwels, wanneer ek self deur die Noordelike landstreke getrek het, by die meeste van julle met vertroue aanbeveel; en ek het hom die ingeslote brief gestuur.
26 Nou doen ek dan ân beroep op julle en ek versoek julle om daaraan te dink hoeveel goed ek julle in die algemeen en in die besonder gedoen het, en om almal die bestaande goeie gesindheid jeens my en my seun te bewaar.
27 Ek is oortuig dat hy my aanwysinge met mildheid en mensliewendheid sal opvolg en met julle in ân goeie verstandhouding sal lewe.
28 En so het hierdie moordenaar en lasteraar, net soos hy dit vir ander bepaal het, onder die vreeslikste pyne in die vreemde, ân jammerlike dood gesterf in die bergland.
29 Filippus wat saam met hom groot geword het, het sy lyk begrawe en vervolgens uit vrees vir AntĂochus se seun na PtolomĂ©ĂŒs FilomĂ©tor in Egipte gevlug.
Die suiwering van die Tempel. Voortsetting van die vryheidsoorlog.
1 DIE Makkabeër en sy manne het toe onder die leiding van JaHWeH sowel die Tempel as die Stad in besit geneem.
2 Hulle het die altare wat die verbasterdes op die markplein opgerig het en ook hulle gewyde plekke vernietig.
3 Vervolgens het hulle die Tempel gesuiwer en ân nuwe brandoffer-altaar gebou. Uit klippe het hulle vuur geslaan, en hulle het van daardie vuur geneem en vuurbereidings opgedra na ân onderbreking van ân paar jaar. Ook het hulle vir die reukwerk gesorg en vir die lampe en die toonbrode.
4 Toe hulle dit gedoen het, het hulle op die grond neergeval en tot JaHWeH gebid om hulle nooit weer in ân dergelike ellende te laat beland nie, maar hulle as hulle ooit weer sou oortree, liewer met mildheid te straf, sonder om hulle oor te lewer aan die besoedelde en barbaarse nasies.
5 En dit het so gebeur dat die suiwering van die Tempel op dieselfde dag plaasgevind het, waarop hy deur die verbasterdes geskend is, naamlik op die vyf-en-twintigste van die maand Kuslew.
6 Met vreugde het hulle agt dae lank Fees gevier op die manier van die Fees van die Takskuilings, terwyl hulle daaraan gedink het hoe hulle ân kort tydjie tevore die Fees van die Takskuilings gevier het, toe hulle soos wilde diere in berge en grotte geleef het.
7 Daarom het hulle met klimopranke en groen takke en palms geswaai en lofliedere aangehef tot eer van Hom wat hulle toegestaan het om Sy plek te suiwer.
8 En deur ân algemene bevel en besluit het hulle vir die hele Hebreeuse volk bepaal om hierdie dae jaarliks te vier.
9 Dit is dan die einde van die gebeurtenisse onder AntĂochus wat EpĂfanes genoem is.
10 En nou sal ons dan handel oor die gebeurtenisse onder AntĂochus EĂșpator, die seun van die wettelose, maar die eintlike oorlogsrampe sal ons slegs kortliks vermeld.
11 Toe hy aan die regering kom, het hy ân sekere LĂsias, die voormalige goewerneur van CelesĂriĂ« en FeniciĂ«, as hoof van die regeringsake aangestel.
12 Na al die onreg wat die manne van JeHĂ»Wdah gely het, was PtolomeĂŒs wat MĂĄkron genoem word, die eerste wat sy bes gedoen het om hulle regverdig te behandel en hulle aangeleenthede op vredeliewende wyse te reĂ«l.
13 Daarom is hy deur die howelinge by EĂșpator aangekla, terwyl hy deur iedereen ân verraaier genoem is, omdat hy Ciprus verlaat het wat FilomĂ©tor aan hom toevertrou het, en hy later na AntĂochus EpĂfanes oorgeloop het. Toe hy dan ook nie langer kans gesien het om sy amp op eervolle wyse te vervul nie, het hy deur vergif self ân einde aan sy lewe gemaak.
14 Górgias, wat daarna goewerneur oor die landstreke geword het, het vreemde troepe in diens geneem en voortdurend die stryd teen die manne van JeHûWdah aan die gang gehou.
15 Tegelyk het die Edomiete, wat baie gunstig geleë vestings besit het, ook die manne van JeHûWdah lastig geval, terwyl hulle die vlugtelinge uit Jerusalem opgeneem het en pogings aangewend het om die oorlog voort te sit.
16 Maar die Makkabeër se volgelinge het tot Elohim gebid en gesmeek om hulle Bondgenoot te wees en toe het hulle die Edomiete se vestinge bestorm.
17 Hulle het met moed aangeval en die stellinge verower, terwyl hulle al die soldate op die mure teruggeslaan het en die wat in hulle hande val, gedood het. So het hulle nie minder nie as twintigduisend laat sneuwel.
18 Ruim negeduisend het na die twee versterkte torings gevlug, wat goed voorsien was van alles wat vir ân beleĂ«ring nodig is.
19 Met die bedoeling om hierdie plekke te bedwing, het die MakkabeĂ«r toe Simon en JĂŽWsef en ook SagĂ©ĂŒs met ân voldoende aantal soldate agtergelaat en self verder getrek.
20 Maar Simon se manne het hulle uit hebsug deur die soldate in die torings vir geld laat omkoop, en hulle het sewentigduisend dragmes aangeneem en ân gedeelte van die vyande laat ontsnap.
21 Toe die Makkabeër van hierdie gebeurtenis berig kry, het hy die leiers van die volk saamgeroep en die verraaiers daarvan beskuldig dat hulle hulle broers vir geld verkoop het, deurdat hulle die vyande teen die algemene belang laat ontsnap het.
22 Hy het die verraaiers laat teregstel en terstond die twee torings aangeval.
23 En omdat hy met die wapens in die hand altyd voorspoedig was, het hy in die twee versterkings meer as twintigduisend vyande gedood.
24 TimĂłtheĂŒs, wat vroeĂ«r deur die manne van JeHĂ»Wdah verslaan is, het nou ân groot leĂ«r van gewapende vreemdelinge en ân aansienlike aantal ruiters uit AsiĂ« bymekaargemaak en opgetrek om JeHĂ»Wdah met wapengeweld te verower.
25 By sy aankoms het die Makkabeër se aanhangers hulle toevlug tot hul Elohey geneem; hulle het stof op hulle hoofde gestrooi en hulle lendene met boeteklere omgord.
26 Hulle het voor die voet van die altaar neergeval en gebid dat Hy Hom oor hulle sou ontferm en ân vyand van hulle vyande sou wees en ân teĂ«stander van hulle teĂ«standers, soos die Wet dit sĂȘ.
27 Nadat hulle gebid het, het hulle die wapens opgeneem en tot taamlik ver van die stad weggetrek. Hulle het pas stilgehou toe hulle naby die vyande aangekom het.
28 Baie vroeg in die oggend is vervolgens deur albei kante tot die aanval oorgegaan; maar die een party het behalwe hulle dapperheid, ook in hulle vertroue op JaHWeH ân waarborg van voorspoed en van die oorwinning, terwyl die ander alleen deur hulle strydlus gelei is.
29 Toe die stryd baie heftig geword het, het die vyande vyf glansryke Manne op perde met goue teuels uit die Hemele sien kom, wat hulle aan die spits van die manne van JeHûWdah opgestel het.
30 Twee van Hulle het vervolgens die Makkabeër tussen Hulle in geneem; en terwyl Hulle hom met Hulle eie wapens beskerm het, het Hulle hom ongeskonde bewaar. Maar Hulle het pyle en bliksems na die vyande afgeskiet, wat daardeur verblind en volkome verwar is.
31 Twintigduisend-vyfhonderd van die voetvolk en seshonderd ruiters het gesneuwel.
32 TimĂłtheĂŒs het self na die sterk vesting GĂ©ser gevlug, waar ChaĂreas die bevelhebber was.
33 Vol moed het die Makkabeër se manne die vesting vier dae lank beleër.
34 Intussen het die beleërdes, wat op die sterkte van die vesting vertrou het, net besoedelde en wettelose taal uitgebraak.
35 Maar toe die vyfde dag aanbreek, het twintig jong manne van die Makkabeër se aanhangers vanweë die lastering [teen Elohim] so toornig geword, dat hulle onverskrokke die muur bestorm het en elke teenstander wat in hulle pad was met die onstuimigheid van wilde diere neergeslaan het.
36 Toe het ook die ander op die mure geklim en in hulle stryd teen die besetting die torings en die poorte aan die brand gesteek, sodat hulle die lasteraars [teen Elohim] lewendig verbrand het. Hulle het vervolgens die poorte stukkend gekap en die res van die leërmag ingelaat, en so het hulle die stad ingeneem.
37 TimĂłtheĂŒs, wat in ân put weggeskuil het, het hulle gedood saam met sy broer ChaĂreas en ApolloĂĄnes.
38 Daarna het hulle met lofsange en dankliedere JaHWeH geloof, wat groot dinge aan JisraEl gedoen het toe Hy aan hulle die oorwinning geskenk het.
Nederlaag van Lisias. Vredesverdrag met AntĂochus.
1Â LĂSIAS, die voog en bloedverwant van die koning, het baie bekommerd oor die gebeurtenis gevoel; daarom het hy in uiters min tyd,
2 omtrent tagtigduisend man en ân volledige ruitery byeen gebring en teen die manne van JeHĂ»Wdah opgetrek, want hy was van voornemens om ân Griekse nedersetting van die stad te maak,
3 en om die Tempel, net soos al die heidense gewyde plekke, uit te buit as ân bron van inkomste, en om die hoĂ«priesterskap jaarliks te koop aan te bied.
4 Nie een oomblik het hy aan die Krag van Elohim gedink nie, want hy is verblind deur die tienduisende voetknegte, die duisende ruiters en die tagtig olifante.
5 Hy het JeHûWdah binnegeval, en toe hy naby die sterk vesting Set-Sur aankom, wat omtrent vyf stadiums van Jerusalem geleë is, het hy haar omsingel.
6 Toe die MakkabeĂ«r se manne verneem dat LĂsias besig is om die vesting te beleĂ«r, het hulle saam met die volksmenigtes JaHWeH onder weeklagte en trane gesmeek om ân goeie Boodskapper te stuur wat JisraEl sal red.
7 Daarna was die Makkabeër self die eerste wat die wapens opneem, terwyl hy die ander aanvuur om saam met hom die gevare te trotseer en hulle broers te gaan help. En terstond het hulle moedig op pad gegaan.
8 Hulle was egter nog nie ver van Jerusalem nie, toe aan hulle ân Ruiter verskyn wat wit aangetrek is en goue wapens hanteer, en wat voor hulle gaan ry.
9 Tegelyk het almal die Elohey van Barmhartigheid geloof, en hulle moed het so groot geword, dat hulle in staat was om nie slegs mense nie maar selfs die wildste diere en ystermure aan te gryp.
10 Slagvaardig het hulle saam met die Hemelse Bondgenoot opgeruk, omdat JaHWeH Hom oor hulle ontferm het.
11 Soos leeus het hulle op die vyande aangeval, van wie hulle elfduisend voetknegte en sestienhonderd ruiters laat sneuwel het; en die res het hulle nog op die vlug gedryf.
12 Van hulle was die meeste nog gewondes, wat nakend weggevlug het. LĂsias het self slegs deur ân smadelike vlug ontkom.
13 Maar omdat hy nie onverstandig was nie, het hy nagedink oor die nederlaag wat hy gely het; en hy het ingesien dat die manne van JeHûWdah onoorwinlik is vanweë hulle bondgenootskap met die magtige Elohim.
14 Deur boodskappers het hy hulle dus daarvan oortuig dat hy op volkome billike voorwaardes vrede wil sluit en daarom ook die koning met klem sou aanraai om met hulle bevriend te word.
15 Omdat die MakkabeĂ«r op die algemene welsyn bedag was, het hy alles ingewillig wat LĂsias aan die hand gegee het, terwyl die koning weer in al die punte toegestem het wat die MakkabeĂ«r in ân brief aan LĂsias namens die manne van JeHĂ»Wdah voorgestel het.
16 Die brief wat LĂsias aan die manne van JeHĂ»Wdah geskryf het, was van die volgende inhoud: LĂsias stuur groete aan die volk van JeHĂ»Wdah!
17 Die afgevaardigdes JeHĂŽWganan en Absalom het namens julle ân ondertekende dokument oorhandig en ân antwoord op die inhoud daarvan gevra.
18 Die punte wat aan die koning voorgelĂȘ behoort te word, het ek almal aangedui; maar dit wat onder my bevoegdheid val, het ek ingewillig.
19 Wanneer julle nou julle goeie gesindheid jeens die regering bewaar, sal ek my verder ook beywer dat alles reg kom.
20 Sowel aan julle as aan my eie boodskappers het ek opdrag gegee om hierdie en die ander punte afsonderlik met julle te bespreek.
21 Leef wel! In die jaar honderd-agt-en-veertig, die vier-en-twintigste DĂstros.
22 Die brief van die koning was soos volg: Koning AntĂochus stuur groete aan sy broer LĂsias!
23 Noudat ons vader onder sy gode opgeneem is, is dit ons verlange dat die onderdane van die koninkryk hulle ongesteur met hulle eie sake kan besighou.
24 Ons het verneem dat die manne van JeHûWdah nie die oorgang na die Griekse sedes goedkeur wat ons vader gelas het nie, maar die voorkeur gee aan hulle eie lewenswyse, en dat hulle daarom verlang dat hulle eie Wet erken word.
25 Om hierdie rede wens ons dat hierdie volk met rus gelaat word, en ons bepaal dat die Tempel aan hulle teruggegee word en dat hulle geregeer word ooreenkomstig die gewoontes van hulle vaders.
26 Jy sal dus goed doen, as jy gesante na hulle stuur en hulle die hand reik, sodat hulle ons besluit leer ken en vol goeie moed kan wees; dan kan hulle in tevredenheid hulle eie sake behartig.
27 Die koning se brief aan die volk het die volgende inhoud gehad: Koning AntĂochus stuur groete aan die manne van JeHĂ»Wdah se raad van oudstes en aan die ander manne van JeHĂ»Wdah!
28 As dit goed gaan met julle, dan is dit juis wat ons wens. Self is ons ook goed gesond.
29 MenelĂĄĂŒs het ons meegedeel dat julle gretig is om terug te gaan, sodat julle weer julle sake kan behartig.
30 Om hierdie rede sal beskerming verleen word aan al die persone wat voor die dertigste XĂĄntikus terugkeer.
31 Verder mag die manne van JeHûWdah soos in die verlede hulle eie voorskrifte omtrent spyse en hulle eie Wet volg; en op geen enkele wyse mag iemand van hulle lastig geval word oor ou oortredinge nie.
32 Ook het ek MenelĂĄĂŒs gestuur, om julle gerus te stel.
33 Leef wel! Die vyftiende XĂĄntikus van die jaar honderd-agt-en-veertig.
34 Ook die Romeine het hulle toe ân brief gestuur, en dit is die inhoud: QuĂntus MĂ©mmius en TĂtus MĂĄnlius, gesante van die Romeine, stuur groete aan die volk van JeHĂ»Wdah!
35 Wat LĂsias, die bloedverwant van die koning, aan julle toegestaan het, keur ons self ook goed.
36 En wat die punte betref wat na sy mening aan die koning behoort voorgelĂȘ te word, moet julle terstond iemand na ons toe stuur, nadat julle die saak eers goed oorweeg het, sodat ons ân besluit kan neem, soos dit ons pas; want ons is reeds op pad na AntiochĂĂ«.
37 Maak julle dus gou en stuur ons enkele manne, sodat ook ons kan weet hoe julle oor die saak dink.
38 Leef wel! Die vyftiende XĂĄntikus van die jaar honderd-agt-en-veertig.
Voortsetting van die stryd teen die naburige volke.
1 NADAT hierdie verdrae gesluit is, het LĂsias teruggegaan na die koning, terwyl die manne van JeHĂ»Wdah weer hulle plaaswerk opgeneem het.
2 Maar ân paar plaaslike leĂ«raanvoerders, te wete TimĂłtheĂŒs en ApollĂłnius, die seun van GennaĂus, en verder HiĂ«ronimus en DĂ©mofon, en ook nog NikĂĄnor, die goewerneur van Ciprus, het hulle nie vreedsaam en rustig laat begaan nie.
3 Die inwoners van Joppe het hierdie vreeslike misdaad gedoen: Hulle het die manne van JeHûWdah wat by hulle gewoon het, uitgenooi om saam met hulle vroue en kinders op skepe te gaan wat hulle in gereedheid gebring het, asof hulle geen vyandigheid in die skild voer nie.
4 Dit was ân algemene stadsbesluit, en hulle het toegestem omdat hulle in vrede wou lewe en geen argwaan gekoester het nie. So is nie minder as tweehonderd persone in die oop see gebring, waar hulle verdrink het!
5 Toe Judas berig gekry het hoe wreed sy volksgenote mishandel is, het hy dit meegedeel aan die manne wat by hom was.
6 En nadat hy sy Elohey, die regverdige Regter, aangeroep het, het hy opgeruk teen die moordenaars van sy broers. In die nag het hy die hawe aan die brand gesteek en die skuite verbrand, terwyl hy die wat daar weggeskuil het, gedood het.
7 Omdat die stad self toegesluit is, het hy weggetrek met die bedoeling om weer terug te keer en dan die hele bevolking van Joppe uit te roei.
8 Toe hy verneem dat die inwoners van Jåmnia besluit het om op dieselfde wyse te handel met die manne van JeHûWdah wat by hulle woon,
9 het hy die inwoners van JĂĄmnia in die nag oorval en hulle hawe saam met die vloot aan die brand gesteek. Die vuurgloed kon sover soos Jerusalem, op ân afstand van tweehonderd-en-veertig stadiums, gesien word.
10 Nadat hulle nege stadiums daarvan weggetrek het, omdat hulle ân veldtog teen TimĂłtheĂŒs begin het, het die Arabiere hulle met ân strydmag van nie minder nie as vyfduisend voetknegte en vyfhonderd ruiters aangeval.
11 In ân hewige geveg het Judas se manne met die hulp van Elohim die oorwinning behaal, en die verslane nomade het Judas om vrede gevra en belowe om hulle vee te gee en in al die ander behoeftes behulpsaam te wees.
12 Omdat Judas gemeen het dat hulle werklik in baie opsigte nuttig kon wees, het hy toegestaan om vrede met hulle te sluit; en nadat hulle mekaar die hand gereik het, het hulle na hulle tente teruggegaan.
13 Daarna het hy ân stad, met name Kaspin, aangeval wat met skanse versterk en rondom met mure omring is, en waar groepe van allerlei nasies gewoon het.
14 Die inwoners het egter op die sterkte van die mure en die voorraad lewensmiddele vertrou, en daarom het hulle op ân baie onbeskaamde wyse die manne van Judas uitgedaag en beskimp, terwyl hulle verder besoedelde spraak en onbehoorlike taal gepraat het.
15 Toe het Judas se manne die Magtige Majesteit van die heelal aangeroep, wat in die dae van JeHĂŽWshua sonder stormram of oorlogswerktuie Jerigo omvergewerp het; en onverskrokke het hulle die mure bestorm.
16 Omdat dit die wil van Elohim was, het hulle die stad ingeneem. En hulle het so ân onbeskryflike slagting aangerig, dat dit gelyk het of die nabygeleĂ« meer, wat twee stadiums breed is, met bloed gevul is.
17 Vandaar het hulle sewehonderd-en-vyftig stadiums verder getrek en in Charaka aangekom by die manne van JeHûWdah in Toebini.
18 Tog het hulle in hierdie streke nie vir TimĂłtheus gekry nie, want hy het onverrigtersake daarvandaan getrek, nadat hy op een plek ân sterk besetting agtergelaat het.
19 Twee van die MakkabeĂ«r se aanvoerders, DositĂ©ĂŒs en SosĂpatros, het toe op pad gegaan en die soldate wat deur TimĂłtheĂŒs in die vesting agtergelaat is, uitgeroei.
20 Toe het die MakkabeĂ«r sy leĂ«r in twee groepe verdeel en hulle oor een deel aangestel; daarna het hy teen TimĂłtheĂŒs opgetrek, wat honderd-en-twintigduisend voetknegte en tweeduisend-vyfhonderd ruiters by hom gehad het.
21 Toe TimĂłtheĂŒs berig kry van Judas se opmars, het hy die vroue en kinders en ook die bagasie vooruitgestuur na ân plek wat Karnion genoem word, omdat sy moeilik verower en bereik kan word vanweĂ« al die nou bergpasse.
22 Maar toe die vyande die eerste afdeling van Judas se leĂ«r sien, het die verskyning van die OĂ« [van JaHWeH] hulle so ân vrees en angs ingeboesem, dat hulle op die vlug geslaan het. En omdat hulle na alle kante tegelyk weggehardloop het, is hulle dikwels deur hulle eie mense verwond en met die skerpte van die swaarde deursteek. [Openbaring 5:6]
23 Judas het hulle vervolgens baie kragtig agtervolg en die booswigte afgemaai, sodat omtrent dertigdui-send man omgekom het.
24 TimĂłtheĂŒs is self deur die manskappe van DositĂ©ĂŒs en SosĂpatros gevange geneem, vir wie hy om lewensbehoud gesmeek het. Op baie listige wyse het hy dit laat voorkom of hy van sommige die ouers en van ander die broers in sy mag gehou het, en dat hulle ân teleurstelling kon verwag as hy sou sneuwel.
25 Nadat hy sy woord gegee en uitdruklik verseker het dat hy hulle ongedeerd sou laat gaan, het hulle hom vrygelaat om hulle broers te red.
26 Daarna het Judas Karnion en die tempelgebied van Atergatis aangeval en vyf-en-twintigduisend man om die lewe gebring.
27 Toe hy hierdie plekke ingeneem en verwoes het, het hy teen die versterkte stad Efron opgeruk, waar LĂsias en ân bont menigte uit allerlei nasies gewoon het. Voor die mure het fris jong manne op pos gestaan en dapper gestry, terwyl hulle in die stad self die beskikking gehad het oor ân groot aantal oorlogswerktuie en katapulte.
28 Maar die manne van JeHûWdah het die Meester aangeroep, wat met geweld die krag van die vyande vernietig het; en hulle het die stad in die hande gekry en omtrent vyf-en-twintigduisend inwoners gedood.
29 Daarvandaan het hulle weggetrek en na Skitópolis opgeruk, wat seshonderd stadiums van Jerusalem geleë is.
30 Maar die manne van JeHûWdah wat daar gewoon het, het verklaar dat die burgers van Skitópolis altyd baie goedgesind jeens hulle was en hulle in moeilike tye goed behandel het.
31 Hulle het die burgers daarvoor hulle dank betoon met die versoek om ook in die toekoms welwillend jeens die volk te wees. Daarna het hulle na Jerusalem teruggekeer, omdat die Fees van die Weke naby gewees het.
32 Na die Pinksterfees het hulle weer te velde getrek teen GĂłrgias, die aanvoerder van die Edomiete.
33 Hy het hulle tegemoet gegaan met drieduisend voetknegte en vierhonderd ruiters.
34 Nadat hulle slaags geraak het, het dit egter gebeur dat ân paar manne van JeHĂ»Wdah gesneuwel het.
35 Toe het een van BakĂ©nor se manskappe, met name DositĂ©ĂŒs, wat ân besonder goeie ruiter was, kans gesien om GĂłrgias se mantel vas te gryp. En terwyl hy besig was om hom met geweld weg te voer [want hy wou die booswig lewendig vang], het een van die Traciese ruiters hom aangeval en sy arm afgeslaan. So het GĂłrgias na MarĂ©sa kon ontsnap.
36 Maar toe ook die soldate van Esdris deur die langdurige stryd uitgeput raak, het Judas tot JaHWeH gebid om hulle Bondgenoot en Leier in die oorlog te wees.
37 Vervolgens het hy in sy moedertaal ân strydlied aangehef en onverwags op GĂłrgias se soldate losgestorm en hulle op die vlug gedryf.
38 Daarna het Judas sy leĂ«r versamel en na die stad AdĂșllam gegaan, maar omdat die sewende dag op hande was, het hulle hulleself ooreenkomstig die gewoonte gewas en daar Sabbat gehou.
39 Die volgende dag het Judas se manne, omdat dit hoog tyd geword het, uitgegaan om die lyke van die gesneuweldes te haal en hulle by hulle bloedverwante in die grafte van hulle vaders te begrawe.
40 Maar onder die klere van elke gesneuwelde soldaat het hulle amulette ontdek van die idole van Jåmnia, terwyl dit deur die Wet aan die manne van JeHûWdah verbied is. Vir almal het dit toe duidelik gewees om watter rede hulle omgekom het.
41 Hulle almal het JaHWeH, die regverdige Regter, geloof omdat Hy die verborge dinge openbaar maak.
42 Daarna het hulle gaan bid, en hulle het gesmeek dat die oortreding wat gedoen is, volledig sou vergewe word. En die edele Judas het die volk vermaan om hulle van oortreding te vrywaar, want hulle het nou met hulle eie oë kon aanskou watter dinge aan die gesneuweldes vanweë die oortreding oorkom het.
43 Ook het hy onder die manne deur ân geldinsameling tweeduisend dragmes bymekaar gemaak, en hy het dit na Jerusalem gestuur om ân versoeningsbydrae vir die oortreding op te dra. Dit was ân besonder mooi en edele daad, omdat hy aan die wederopstanding gedink het.
44 Want as hy nie verwag het dat die gestorwenes weer sal verrys nie, sou dit nutteloos en onverstandig gewees het om vir die oorledenes te bid.
45 Verder het hy ook oorweeg dat vir die wat vroom ontslaap het, ân glansryke beloning wag. Inderdaad ân spesiale en vrome gedagte. En om hierdie rede het hy vir die oorledenes ân versoeningsbydrae laat opdra, sodat hulle van hulle oortreding verlos mag word.
Verdere oorwinnings van Judas. Vredesverdrag met AntĂochus.
1 IN die jaar honderd-nege-en-veertig het die aanhangers van Judas berig gekry dat AntĂochus EĂșpator met ân menigte manskappe teen JeHĂ»Wdah opruk,
2 en dat LĂsias, sy voog en regeringshoof, hom vergesel. Hulle het die bevel gevoer oor ân Griekse leĂ«r van honderd-en-tienduisend voetknegte, vyfduisend-driehonderd ruiters, twee-en-twintig olifante en driehonderd strydwaens met sense.
3 Ook MenelĂĄĂŒs het hom by hulle aangesluit en het deur sy herhaalde huigelary AntĂochus nog opgestook; want hy was nie op die redding van sy vaderland bedag nie maar om in sy amp herstel te word.
4 Maar die Koning van die konings het AntĂochus se toorn teen die booswig opgewek, en toe LĂsias nog die bewys lewer dat hy die oorsaak van al die moeilikhede is, het AntĂochus opdrag gegee om hom na Berea te bring en daar volgens die plaaslike gebruik tereg te stel.
5 Daar staan naamlik ân toring van vyftig voorarm wat vol as is, en wat voorsien is van ân draaibare werktuig wat aan alle kante steil na die as lei.
6 Diegene wat hom nou aan tempelroof of enige ander swaar misdaad skuldig gemaak het, is daar in die teenwoordigheid van almal in die verderf gestort.
7 Dit was dan ook die wettelose MenelĂĄĂŒs se lot om op hierdie wyse om te kom sonder om ân graf in die grond te kry.
8 En volkome tereg; want hy het so baie oortredinge teen die altaar gedoen, waarvan die vuur en die as gewyd is, dat hy sy dood in die as moes vind.
9 Intussen het die koning opgeruk met die barbaarse plan om die manne van JeHûWdah nog erger te mishandel as wat onder sy vader die geval gewees het.
10 Toe Judas hiervan berig gekry het, het hy die volk laat weet om bedags en snags na JaHWeH te roep, dat Hy ook nou, net soos by vroeër geleenthede, die te hulp sou kom wat op die punt staan om die Wet, die vaderland en die Tempel van Apartheid te verloor;
11 en dat Hy nie sou toestaan dat die volk, wat nog slegs kortliks herstel het, opnuut in die hande van die wettelose nasies val nie.
12 Eensgesind het hulle dit almal gedoen; en met weeklagte en vas en op hulle knieë het hulle die barmhartige JaHWeH drie dae lank sonder onderbreking gesmeek. Intussen het Judas hulle moed ingespreek; daarna het hy hulle beveel om hulle gereed te maak.
13 In oorleg met die oudstes het hy toe besluit om op te ruk en met die hulp van Elohim die saak te beslis, voordat die leër van die koning in JeHûWdah val en die stad inneem.
14 En terwyl hy die afloop aan die Skepper van die Aarde oorgelaat het, het hy sy manne aangespoor om dapper tot die dood te stry vir die Wet, die Tempel, die Stad, die vaderland en die staat. Daarna het hy naby Modin laer getrek.
15 Aan sy manne het hy as wagwoord gegee: âDie oorwinning kom van die Elohimâ. Vervolgens het hy die dapperste jong manne uitgekies en ân nagtelike aanval gedoen op die koninklike tent, waarby hy tweeduisend man in die laer neergeslaan het en selfs die grootste olifant saam met sy oppasser gedood het.
16 Oplaas het hulle die hele laer in vrees en verwarring gebring en voorspoedig teruggetrek.
17 Dit het gebeur toe dit al dag begin word het, omdat JaHWeH hom met Sy beskerming te hulp gekom het.
18 Omdat die koning ân voorsmaak van die manne van JeHĂ»Wdah se vasberadenheid gekry het, het hy pogings aangewend om die plekke deur lis in die hande te kry.
19 Hy het die sterk Hebreeuse vesting Bet-Sur aangeval, maar is afgeslaan; hy het opnuut gestorm, maar weer gefaal.
20 Intussen het Judas aan die inwoners gestuur wat hulle nodig het.
21 Maar Rodokus, een van die Hebreeuse soldate, het die geheim aan die vyande verraai; hy is egter betrap, gevang en opgesluit.
22 Toe het die koning opnuut onderhandelinge gevoer met die inwoners van Bet-Sur en vredesvoorstelle gedoen, wat aangeneem is. Daarna het hy weggetrek en het hy Judas se leër aangeval; maar hy het verloor.
23 Nadat hy vervolgens berig gekry het dat Filippus, wat hy in AntiochiĂ« as bestuurder agtergelaat het, in opstand gekom het, het hy in sy verwarring ân beroep gedoen op die manne van JeHĂ»Wdah. Hy was baie toegewend en het met ân eed tot al hulle regmatige begeertes ingewillig. Hy het hom met hulle versoen en selfs ân aanbieding laat opdra, terwyl hy jeens die Tempel sy eerbied betoon het en hom vriendelik teenoor die stad gedra het.
24 Hy het ook die Makkabeër ontvang en hom as sy goewerneur aangestel oor die gebied van Ptolemåïs tot Gerar.
25 Daarna het hy na PtolemĂĄĂŻs vertrek. Maar die inwoners van hierdie stad was ontevrede oor die verdrag, want hulle het hulle vererg oor die bepalinge en wou dat hulle sou herroep word.
26 LĂsias het toe op die spreekgestoelte geklim en met ywer die saak verdedig. Hy het hulle met kalmerende woorde tot ander gedagtes gebring en tevrede gestel. Daarna het hy na AntiochiĂ« teruggekeer. So het die opmars en terugtog van die koning verloop.
Judas se stryd teen Demétrius.
1 DRIE jaar later het Judas se aanhangers verneem dat DemĂ©trius, die seun van SeleĂșkus, met ân sterk leĂ«r en ân vloot uit die hawe van TrĂpolis weg gevaar het,
2 en dat hy die land in besit geneem het, nadat hy AntĂochus en sy voog LĂsias om die lewe gebring het.
3 Daar was toe ân sekere Alkimus, ân voormalige hoĂ«priester, wat hom in die tyd van die vyandelikhede uit eie beweging besoedel het omdat hy ingesien het dat daar vir hom op geen enkele wyse nog Verlossing of toegang tot die altaar van Apartheid sou wees nie.
4 In die jaar honderd-een-en-vyftig het hy dan ook na koning DemĂ©trius gegaan en vir hom ân goue krans en palmtak gebring, en verder ook nog die gebruiklike tempeltakke. Origens het hy hom daardie dag nog rustig gehou.
5 Maar hy het sy kans gekry om sy misdadige plan uit te voer, toe DemĂ©trius hom na ân vergadering uitnooi en hom omtrent die stemming en planne van die manne van JeHĂ»Wdah ondervra. Hy het daarop geantwoord:
6 Die manne van JeHûWdah wat Assideërs genoem word en onder die leiding van Judas die Makkabeër staan, is oorlogsugtig en soek opstand, en hulle gee die koninkryk nie die geleentheid om tot rus te kom nie.
7 Om hierdie rede het ek my erflike waardigheid [ek bedoel die hoëpriesterskap] verloor en nou hierheen gekom:
8 Eerstens uit opregte bekommernis oor die regte van die koning, vervolgens omdat ek die welsyn van my medeburgers op die hart dra; want deur die dwaasheid van die strewers ly ons hele volk baie skade.
9 Koning, laat u omtrent al hierdie dinge voorlig, en neem u dan vir ons verdrukte land en volk maatreëls ooreenkomstig die welwillendheid wat u aan elkeen betoon.
10 Want so lank soos Judas lewe, is dit onmoontlik dat die staat tot rus kom.
11 Nadat hy hierdie woorde gesĂȘ het, het die ander vertrouelinge wat Judas vyandig gesind was, DemĂ©trius nog feller opgestook.
12 Hy het daarom terstond NikĂĄnor, ân voormalige hoofman oor die olifante, laat kom en hom as bevelhebber aangestel en na JeHĂ»Wdah gestuur.
13 Daarby het hy hom opdrag gegee om Judas om die lewe te bring, sy aanhangers uitmekaar te ja en Alkimus as hoëpriester van die verhewe Tempel aan te stel.
14 AI die nasies wat vanweë Judas uit JeHûWdah weggevlug het, het hulle nou groepsgewys by Nikånor aangesluit, omdat hulle gereken het dat die manne van JeHûWdah se rampe en teenspoed vir hulleself seën [voorspoed] sou bring.
15 By die berig van Nikånor se opmars en die nasies se vyandigheid het die manne van JeHûWdah stof op hulle hoofde gestrooi en Hom gesmeek wat Sy volk vir ewig gevestig het en wat altyd Sy Erfdeel sigbaar beskerm.
16 Op bevel van hulle aanvoerder het hulle vervolgens met spoed opgeruk en naby die dorp Dessaöe die vyande aangetref.
17 Simon, die broer van Judas, het met Nikånor slaags geraak, maar vanweë die skielike verskyning van sy teëstanders is hy met traagheid en verstomming geslaan.
18 Tog het NikĂĄnor dit nie gewaag om die beslissing deur bloedvergieting deur te druk nie, omdat hy gehoor het hoe groot die moed en dapperheid van Judas se manne is in die stryd vir hulle vaderland.
19 Hy het daarom PosidĂłnius, TeodĂłtus en MattatĂas gestuur om oor die vrede te onderhandel.
20 Na taamlik langdurige besprekings het die aanvoerder sy manne mededeling gedoen omtrent die toestand, en hulle het die ooreenkoms met algemene stemme goedgekeur.
21 Verder het hulle ân dag vasgestel waarop hulle mekaar persoonlik sou ontmoet. Van albei kante het ân strydwa voorgery, en setels is gereedgesit.
22 Judas het nog op verskeie gunstige plekke gewapende manne geplaas vir ingeval die vyande skielik verraad sou pleeg, maar die onderhandelinge het sonder onenigheid verloop.
23 NikĂĄnor het verder Jerusalem besoek en daar geen onbehoorlike dinge gedoen nie; hy het selfs die manskappe afgedank wat hulle in groepe by hom aangesluit het.
24 Hy het ook voortdurend Judas se geselskap gesoek, want hy het baie aangetrokke gevoel.
25 En toe hy hom aanraai om te trou en ân nageslag te verwerf, het Judas inderdaad getrou; hy was geseĂ«nd en het die lewe geniet.
26 Alkimus het hierdie wedersydse vriendskap opgemerk, en nadat hy hom op hoogte gestel het van die verdrae wat hulle gesluit het, het hy na Demétrius gegaan en Nikånor van hoogverraad beskuldig, omdat hy Judas, die belaer van die koninkryk, as sy opvolger aangewys het.
27 Die koning het woedend geword en omdat hy deur die booswig se lasterpraatjies opgestook is, het hy NikĂĄnor ân brief geskryf en vir hom laat weet dat hy die verdrae nie goedkeur nie. Ook het hy hom beveel om die MakkabeĂ«r so gou moontlik in boeie na AntiochiĂ« te stuur.
28 Hierdie feite het NikĂĄnor baie verontrus, en dit het hom swaar geval om die ooreenkomste te skend, omdat Judas geen onreg gepleeg het nie.
29 Maar omdat dit ook nie moontlik was om hom teen die koning te verset nie, het hy op ân goeie geleentheid gewag om die opdrag langs ân ompad uit te voer.
30 Toe die MakkabeĂ«r egter merk dat NikĂĄnor hom koeler begin behandel en by die gereelde samekomste selfs taamlik terughoudend word, het hy begryp dat die koelheid geen goed voorspel nie. Daarom het hy ân aan-sienlike getal aanhangers versamel en weggeskuil vir NikĂĄnor.
31 Toe laasgenoemde insien dat hy deur Judas se kragtige optrede uitoorlĂȘ is, het hy na die verhewe Tempel van Apartheid gegaan op die tyd dat die priesters die voorgeskrewe bydraes opdra, en hy het geĂ«is om hom uit te lewer.
32 Maar hulle het gesweer dat hulle nie weet waar die bewuste persoon is nie.
33 Toe het hy sy regterhand teen die Tempel opgehef en gesweer: As julle Judas nie geboei aan my uitlewer nie, sal ek hierdie plek van Elohim met die grond gelykmaak en die brandoffer-altaar afbreek en op dieselfde plek dan ân pragtige tempel vir Dionysos bou.
34 Na hierdie dreigwoorde het hy weggegaan. En die priesters het hulle hande na die Hemele uitgestrek en Hom gesmeek wat in alle omstandighede vir ons volk stry, en hulle het gesĂȘ:
35 JaHWeH, onafhanklik heers U oor die heelal, maar nietemin is dit U wil om ân Tempel te hĂȘ waarin U onder ons woon.
36 O Aparte Een, JaHWeH van die Apartheid, vrywaar U hierdie woning wat onlangs gesuiwer is dus van ontering tot in ewigheid!
37 RĂĄges, een van die oudstes in Jerusalem, is toe by NikĂĄnor aangekla. Hy was ân man wat sy medeburgers liefgehad en baie gunstig bekendgestaan het; vanweĂ« sy goedgeaardheid is hy selfs vader van die manne van JeHĂ»Wdah genoem.
38 Reeds tydens die vroegste vyandelikhede het hy die saak van JisraEl verdedig, terwyl hy deur sy ywer sy liggaam en siel vir JisraEl op die spel gesit het.
39 Maar omdat NikĂĄnor ân duidelike voorbeeld wou gee van sy afkeer van die manne van JeHĂ»Wdah, het hy meer as vyfhonderd soldate gestuur om hom gevange te neem;
40 want hy het verwag dat sy gevangeneming hulle groot skade sou berokken.
41 Maar toe die troepe op die punt staan om sy versterkte woning te oorweldig, en hy rondom ingesluit is [want hulle was reeds besig om die hoofingang oop te breek en het vuur laat bring om die deure aan die brand te steek], het hy homself met sy swaard deursteek.
42 Hy het liewer eervol wou sterf as om in die hande te val van die booswigte, wat hom sou mishandel op ân manier wat teenstrydig was met sy edele afkoms.
43 Vanweë die haastigheid waarmee hy gehandel het [want die troepe het reeds deur die deure binnegedring], was die wond minder geslaagd. Hy het daarom onverskrokke op die muur geklim en homself vol moed op die menigte onder laat val.
44 Maar hulle het haastig teruggewyk, sodat daar ân oop ruimte ontstaan het, en hy in die midde daarvan tereggekom het.
45 Tog het hy nog geleef; en terwyl die bloed in strome uit sy smartlike wonde gevloei het, het hy in brandende toorn opgespring, deur die menigte weggehardloop en op ân steil rots gaan staan.
46 Reeds volkome leeggebloei, het hy sy ingewande uitgeruk en met albei hande na die troepe gegooi. En nadat hy JaHWeH van lewe en gees nog gesmeek het om hom dit weer terug te gee, het hy gesterf.
Die stryd teen NikĂĄnor.
1Â TOE NikĂĄnor verneem het dat die troepe van Judas hulle in die gebied van SamarĂa bevind, het hy besluit om hulle in alle sekerheid op die rusdag aan te val.
2 Maar die manne van JeHĂ»Wdah, wat gedwing is om met hom saam te gaan, het gesĂȘ: Moenie hulle op so ân wrede en barbaarse wyse om die lewe bring nie. Eerbiedig die Dag wat die Alsiende in Sy Apartheid van die ou tyd af, reeds apart verklaar het.
3 Maar die aartsbooswig het gevra of daar in die Hemele soms ân Meester is, wat beveel het om die Sabbatdag te vier.
4 En daarop het hulle geantwoord: JaHWeH, wat in die Hemele leef, is my Meester wat Self beveel het om die sewende dag te eerbiedig.
5 Maar die ander het verklaar: En ek is op die Aarde die meester wat beveel om die wapens op te neem en die belange van die koning te behartig. Tog het hy nie daarin geslaag om sy gruwelike plan uit te voer nie.
6 Met al sy hoogmoedige grootspraak het NikĂĄnor ook reeds laat weet dat hy ân openbare gedenkteken van sy oorwinning op Judas se troepe gaan oprig.
7 Maar die Makkabeër het vasberade sy volk se vertroue in die Hulp van JaHWeH gestel.
8 Daarom het hy sy volgelinge aangespoor om nie bang te wees vir die aanval van die nasies nie, maar om daaraan te dink hoe hulle vroeër deur die Hemele gehelp is en om dus vas te reken op die oorwinning wat die Almagtige sekerlik aan hulle sal gee.
9 Hy het hulle moed ingespreek uit die Wet en die Profete; en hy het hulle strydlus aangevuur deur die gevegte wat hulle vroeër belewe het, in hulle herinnering op te roep.
10 Met sy boodskap het hy verder ook hulle toorn opgewek, deur te wys op die nasies se troueloosheid en hulle eedskending.
11 Toe hy elkeen van hulle gewapen het, nie met ân vertroue op skilde en spiese nie, maar met die bemoediging van sy uitstekende woorde, het hy ook nog ân geloofwaardige droom meegedeel, waardeur hy hulle almal werklik geesdriftig gemaak het.
12 Dit was dan die droomgesig: Hy het die voormalige hoĂ«priester OnĂas gesien, ân edele en goedaardige man, beskeie in die omgang, vriendelik van karakter, wat altyd met waardigheid gespreek het en sedert sy kinderjare in elke vorm van deug geoefen is. Hy het met uitgestrekte hande vir die hele Hebreeuse volk gebid.
13 Daarna het op dieselfde wyse ân ander Man verskyn met grys hare en ân eerbiedwaardige voorkoms, terwyl rondom sy persoon ân wonderlike en glansryke glans gestraal het.
14 Toe het OnĂas begin praat, wat sĂȘ: Hier is nou ân Man wat sy broers liefhet en baie bid vir die volk en die Stad van Apartheid; hy is JermĂJaHĂ»W, die profeet van Elohim.
15 Vervolgens het JermĂJaHĂ»W sy hand uitgestrek en aan Judas ân goue swaard gegee. En terwyl hy haar oorhandig, het hy gesĂȘ:
16 Ontvang hierdie swaard as ân geskenk van Elohim. Met haar sal jy die vyande vernietig.
17 Hierdie pragtige verhaal van Judas het hulle besiel en was besonder geskik om die moed aan te wakker en die harte van die jong manne te versterk. Hulle het dan ook besluit om nie laer te trek nie maar om terstond met onverskrokkenheid aan te val en met die inspanning van al hulle kragte ân beslissende slag te lewer, want daar het gevaar gedreig vir die Stad, die geloof en die Tempel.
18 Hulle het hulle naamlik minder bekommer oor hulle vroue en kinders, hulle broers en verwante; hulle grootste en eerste sorg was vir die Tempel van Apartheid.
19 Tog het die wat in die Stad agtergebly het, dodelik verontrus gewees oor hierdie aanval in die oop veld.
20 Met spanning het hulle die koms van die beslissing afgewag. Want die vyande het hulle reeds saamgetrek en die leër in slagorde opgestel, die olifante op die gunstige plekke ingedeel en die ruitery oor die vleuels verdeel.
21 Toe die Makkabeër die troepemagte met allerlei wapens en oorlogswerktuie en wilde diere sien verskyn, het hy sy hande na die Hemele uitgestrek en geroep na JaHWeH, wat wonders werk. Want hy het geweet dat die oorwinning nie deur die wapens beslis word nie, maar dat JaHWeH dit skenk aan die wat Hy dit werd ag.
22 Hy het die volgende gebed gebid: JaHWeH, U het onder die regering van JegiskiJaHûW, die koning van JeHûWdah, U Boodskapper gestuur wat in die laer van Sånherib honderd-vyf-en-tagtigduisend man gedood het.
23 Majesteit van die Hemele, stuur U ook nou ân goeie Boodskapper vooruit om vir ons skrik en verwarring te versprei.
24 Laat hulle wat met laster [teen Elohim] teen U volk van Apartheid opruk, verpletter word deur die Krag van U Arm. En met hierdie woorde het hy opgeruk.
25 NikĂĄnor se troepe het egter vorentoe gekom onder trompetgeskal en krygsliedere.
26 So het Judas se manne dan onder aanroepinge en gebede slaags geraak met hulle vyande.
27 En terwyl hulle met hulle hande veg, maar met hulle harte tot hul Elohey bid, het hulle ruim vyf-en-dertigduisend vyande gedood, sodat hulle op ân besondere wyse die sigbare Krag van die Elohim geniet het.
28 Toe hulle na die afloop van die veldslag vol vreugde ophou, het hulle NikĂĄnor herken, wat in sy volledige wapenrusting geval het.
29 Hierdie feit is gevolg deur ân algemene gejuig en uitgelatenheid, en in hulle moedertaal het hulle ân lofsang vir JaHWeH aangehef.
30 Judas, wat volkome met liggaam en siel vir sy medeburgers in die bres getree het en wat sedert sy kinderjare trou die liefde vir sy volksgenote bewaar het, het toe bevel gegee om NikĂĄnor se hoof en sy hand saam met die arm af te slaan en na Jerusalem te bring.
31 En toe hy self daar aangekom het, het hy sy volksgenote saamgeroep en die priesters voor die altaar laat plaasneem, terwyl hy ook die soldate van die bergvesting uitgenooi het.
32 Toe het hy aan hulle die hoof van die boosdoener NikĂĄnor gewys en die hand, wat die lasteraar vol trots teen die Apartheidsplek van die Almagtige opgehef het.
33 Verder het hy opdrag gegee om die tong van die boosaardige Nikånor uit te sny en in stukke aan die voëls te gee, terwyl hy die hand wat in dwaasheid gehandel het, teenoor die Apartheidsplek opgehang het.
34 Ook het hulle almal hulle lofprysinge na die Hemele gestuur en JaHWeH, wat Hom aan hulle geopenbaar het, geloof en gesĂȘ: Geloofd sy Hy, wat Sy woning ongeskonde bewaar het!
35 Daarna het hy die hoof van NikĂĄnor aan die bergvesting gehang as ân duidelike en sigbare teken vir almal, van JaHWeH se hulp.
36 En met algemene stemme het hulle besluit om hierdie dag nie onopgemerk te laat verbygaan nie, maar om dit een dag voor die MĂłrdegaifees, op die dertiende dag van die twaalfde maand, wat in Siries Adar genoem word, te herdenk.
Slotwoord van die skrywer.
37 DIT is die einde van Nikónor se geskiedenis. En omdat die manne van JeHûWdah sedert daardie tye die Stad in hulle mag gehou het, eindig ek hiermee ook my verhaal.
38 As die samevatting goed en raak is, dan het ek in my opset geslaag; as dit swak en middelmatig is, is dit al wat ek kon bereik.
39 Want net soos dit onjuis is om uitsluitlik wyn te drink, en alleen water ook ân verkeerde ding is, terwyl wyn wat met water vermeng is, aangenaam is en ân genoeglike bevrediging skenk, so is ook in ân Boekrol die verbinding van die stof en die styl ân genot vir die wat dit lees. En dit is dan die einde.
NOTA: In hierdie boekrol van die Psalms kom die opskrifte, soos hier weergegee, in die oorspronklike teks voor. Behalwe waar dit hier kleiner gedruk is.
1Â GESEĂND is die man wat nie wandel in die raad van die besoedelde en nie staan op die weg van die oortreders en nie sit in die kring van die spotters nie;
2 maar sy behae is in die Wet van JaHWeH, en hy oordink Sy Wet dag en nag.
3 En hy sal wees soos ân Boom wat geplant is by waterstrome, wat sy vrugte gee op sy tyd en waarvan die blare nie verwelk nie; en alles wat hy doen, voer hy voorspoedig uit.
4 So is die besoedelde mense nie, maar soos kaf wat die wind verstrooi.
5 Daarom sal die besoedeldes nie standhou in die Reg en die oortreders in die vergadering van die regverdiges nie.
6 Want JaHWeH ken die Weg van die regverdiges, maar die weg van die besoedeldes sal vergaan.
1Â WAAROM woel die nasies en bedink die gemeenskappe nietige dinge?
2 Die konings van die Aarde staan gereed, en die vorste hou saam raad teen JaHWeH en teen Sy Gesalfde [en sĂȘ]:
3 Laat ons Hulle bande stukkend ruk en Hulle toue van ons afwerp!
4 Hy wat in die Hemele woon, lag; My Meester spot met hulle.
5 Dan sal Hy hulle aanspreek in Sy Toorn, en Sy brandende Woede sal hulle verskrik:
6 Ek tog het My Koning gesalf oor Sion, [die] Berg van My Apartheid.
7 Ek wil vertel van die besluit: JaHWeH het aan My gesĂȘ: U is MY Seun, vandag het EK U gegenereer.
8 Eis van My, en Ek wil nasies gee as U Erfdeel en die eindes van die Aarde as U besitting.
9 U sal hulle verpletter met ân Septer van Yster, U sal hulle stukkend slaan soos ân erdepot.
10 Wees dan nou verstandig, o konings; laat julle waarsku, o regters van die Aarde!
11 Dien JaHWeH met vrees, en juig met bewing.
12 Bewapen jou met die Seun, dat Hy nie toornig word en julle op die Weg vergaan nie; want gou kan Sy Toorn ontvlam. Geseënd is almal wat by Hom skuil!
ân Psalm van Dawid toe hy gevlug het vir sy seun Absalom.
1 O JaHWeH, hoe het my teëstanders vermenigvuldig! Baie staan teen my op.
2 Baie sĂȘ van my: Daar is geen Verlossing vir hom by Elohim nie.Sela.
3 Maar U, JaHWeH, is ân Skild wat my beskut, my eer en die Een wat my hoof ophef.
4 Luid roep ek JaHWeH aan, en Hy verhoor my uit die Berg van Sy Apartheid.Sela.
5 Ek het gaan lĂȘ en aan die slaap geraak; ek het wakker geword, want JaHWeH ondersteun my.
6 Ek sal nie vrees vir tienduisende van mense wat rondom teen my gereed staan nie.
7 Staan op, JaHWeH; verlos my, my Elohey! Want U het al my vyande op die kakebeen geslaan; U het die tande van die besoedelde stukkend gebreek.
8 Die Verlossing behoort aan JaHWeH; laat U seën wees oor U volk!
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. ân Psalm van Dawid.
4Â AS Ek roep, verhoor My, o Elohey van Geregtigheid! In benoudheid het U vir My ruimte gemaak; wees My barmhartig, en hoor My Gebed!
1 o Manne, hoe lank sal My Eer tot skande wees? [Hoe lank] sal julle die nietigheid liefhĂȘ, die leuen soek?Sela.
3 Weet tog dat JaHWeH vir Hom ân Toegewyde afgesonder het; JaHWeH hoor as Ek Hom aanroep.
4 Sidder, en moenie oortree nie; spreek in julle hart op julle bed, en wees stil.Sela.
5 Slag ân Slagdier vir Geregtigheid en vertrou op JaHWeH.
6 Baie sĂȘ: Wie sal ons die suiwere laat sien? Verhef oor ons die Lig van U Aangesig, o JaHWeH!
7 Groter vreugde het U in My Hart gegee as wanneer hulle koring en hulle wyn oorvloedig is.
8 Ek wil in Vrede gaan lĂȘ en meteens aan die slaap raak; want U, o JaHWeH, alleen laat My in veiligheid woon.
Vir die musiekleier; met fluit. ân Psalm van Dawid.
1Â O JaHWeH, luister na My woorde, let op My versugting.
2 Gee ag op die Stem van My hulpgeroep, My Koning en My Elohey, want tot U bid Ek.
3 In die mĂŽre, JaHWeH, sal U My Stem hoor; in die mĂŽre sal Ek dit aan U voorlĂȘ en afwag.
4 Want U is nie ân El wat behae het in besoedeling nie; die besoedelde sal by U nie vertoef nie.
5 Die onsinniges sal voor U OĂ« nie standhou nie; U haat al die bewerkers van Ongeregtigheid.
6 U sal die leuensprekers laat omkom; van die man van bloed en bedrog het JaHWeH ân afsku.
7 Maar Ek, deur die grootheid van U Barmhartigheid mag Ek in U Huis ingaan, My buig na die Tempel van U Apartheid, in U Vrees.
8 JaHWeH, lei My in U Geregtigheid om My vyande ontwil; maak U Weg voor My Reg. [Psalm 18:30; Odes van Salomo 39:13]
9 Want in hulle mond is niks betroubaars nie; hulle binneste bring bedrieglikheid; hulle keel is ân oop graf; hulle maak hul tong glad.
10 Verklaar hulle skuldig, o Elohim! Laat hulle val deur hul planne; dryf hulle weg oor die menigte van hul oortredinge, want hulle het gerebelleer teen U.
11 Maar laat hĂșlle almal bly wees wat by U skuil; laat hulle vir ewig jubel, en beskut U hulle; en laat in U juig die wat U Naam liefhet.
12 Want U seĂ«n die regverdige, o JaHWeH, U omring hom met Vreugde soos met ân Skild.
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente; met basstem. ân Psalm van Dawid.
1Â O JaHWeH, straf My nie in U Toorn nie, en kasty My nie in U Grimmigheid nie.
2 Wees My barmhartig, JaHWeH, want Ek is verswak; maak My gesond, JaHWeH, want My gebeente is verskrik.
3 Ja, My Siel is baie verskrik; en U, JaHWeH, tot hoe lank?
4 Keer terug, JaHWeH, red My Siel; verlos My om U Barmhartigheid ontwil.
5 Want in die Dood word aan U nie gedink nie; wie sal U loof in die Doderyk/Sheol?
6 Ek is moeg van My gesug; elke nag laat Ek My bed swem; Ek deurweek My bed met My trane.
7 My oog het dof geword van verdriet; dit het swak geword vanweë al My teëstanders.
8 Gaan weg van My, al julle bewerkers van Ongeregtigheid, want JaHWeH het die stem van My geween gehoor.
9 JaHWeH het My smeking gehoor; JaHWeH neem My gebed aan.
10 Al My vyande sal beskaamd staan en baie verskrik word; hulle sal in ân oomblik beskaamd omdraai.
ân Liriese gedig van Dawid wat hy tot eer van JaHWeH gesing het weens die woorde van Kuwsh, seun van die Benjaminiet.
1Â JaHWeH, my Elohey, by U skuil ek; verlos my van al my vervolgers en red my;
2 sodat hy nie my siel soos ân leeu verskeur en wegruk sonder dat iemand red nie.
3 JaHWeH, my Elohey, as ek dit gedoen het, as daar onreg in my handpalms is,
4 as ek hĂłm kwaad aangedoen het wat in vrede met my geleef het (ja, ek het hom gered wat my sonder oorsaak vyandig was),
5 mag die vyand my dan vervolg en inhaal en my siel teen die Aarde vertrap en my eer in die stof laat woon.Sela.
6 Staan op, JaHWeH, in U Toorn, verhef U teen die grimmigheid van my teëstanders en ontwaak vir my, U wat die Reg beveel het!
7 En laat die vergadering van die gemeenskappe U omring; keer dan bo hulle terug in die hoogte!
8 JaHWeH oordeel die volke. Doen aan my Reg, JaHWeH, na my Geregtigheid en na my egtheid in my.
9 Laat tog die besoedeling van die besoedeldes tot ân einde kom, maar bevestig U die regverdige, ja, U wat harte en niere toets, o regverdige Elohim!
10 My Skild is by Elohim wat die opregtes van hart verlos.
11 Elohim is ân regverdige Regter, en ân El wat elke dag toornig is.
12 As hy hom nie bekeer nie, maak Hy Sy Swaard skerp; Hy span Sy Boog en maak haar gereed
13 en berei vir hom dodelike Werktuie; Hy maak Sy Pyle bran-dende wapens.
14 Kyk, hy is in barensweë van onreg en is swanger van moeite; hy baar leuens.
15 Hy het ân put gegrawe en dit uitgehol; maar hy het geval in die gat wat hy gemaak het.
16 Die onenigheid wat hy gestig het, keer op sy hoof terug, en sy geweld kom op sy kroontjie neer.
17 Ek wil JaHWeH loof na Sy getrouheid en musiek maak vir die Naam van JaHWeH, die Hoogste El.
Vir die musiekleier; op die Gittiet. ân Psalm van Dawid.
1Â O JaHWeH, Onse Meester, hoe uitnemend is U Naam op die ganse Aarde! Wie het U Majesteit gelĂȘ op die Hemele?
2 Uit die mond van kinders en suigelinge het U sterkte gegrondves, om U teëstanders ontwil, om die vyand en wraakgierige stil te maak. [2 Ezra 6:21]
3 As Ek U Hemele aanskou, die werk van U Vingers, die maan en die Sterre wat U toeberei het -
4 wat is die adamiet dat U aan hom dink, en die Seun van Adam dat U hom besoek?
5 U het Hom weinig tekort laat kom van die Elohim en Hom met Grootsheid en Glansrykheid gekroon.
6 U laat Hom heers oor die werke van U Hande; U het alles onder Sy Voete gestel:
7 skape en beeste, dié almal, en ook die diere van die veld,
8 die voëls van die Hemele en die visse van die see, wat trek deur die paaie van die see.
9 o JaHWeH, Onse Meester, hoe uitnemend is U Naam op die ganse Aarde!
1Â EK wil JaHWeH loof met My hele hart; Ek wil al U wonders vertel.
2 In U wil Ek bly wees en juig; Ek wil musiek maak tot eer van U Naam, O Hoogste El,
3 omdat My vyande agteruitwyk, struikel en omkom van voor U Aangesig.
4 Want U het My Reg en My Regsaak behandel; U het gaan sit op die Troon, o Regter van Geregtigheid!
5 U het die nasies gedreig, die besoedelde laat omkom, hulle naam uitgedelg vir Ewig tot in Ewigheid.
6 Die vyande het omgekom - puinhope vir ewig; ook die stede wat U verwoes het; hulle gedagtenis, ja, dié het vergaan.
7 Maar JaHWeH sit vir ewig; Hy het Sy Troon reggesit vir die Reg.
8 En Hy self sal die wĂȘreld oordeel met Geregtigheid en die gemeenskappe vonnis met Reg.
9 So is JaHWeH dan ân rotsvesting vir die verdrukte, ân rotsvesting in tye van benoudheid.
10 En hulle wat U Naam ken, sal op U vertrou, omdat U die wat U soek, nie verlaat nie, o JaHWeH!
11 Maak musiek tot eer van JaHWeH wat op Sion woon; verkondig onder die volke Sy dade.
12 Want Hy wat die bloed ondersoek, dink aan hulle; Hy vergeet die geroep van die ellendiges nie.
13 Begunstig My, JaHWeH, aanskou My ellende vanweë My haters, U wat My verhef uit die poorte van die Dood;
14 sodat Ek al U roemryke dade kan vertel, in die Poorte van die Dogter van Sion kan juig oor U Verlossing.
15 Die nasies het gesink in die kuil wat hulle gemaak het; hulle voet is gevang in die net wat hulle gespan het.
16 JaHWeH het Hom bekend gemaak; Hy het die Reg geoefen; die besoedelde is verstrik in die werk van Sy handpalms.Bepeinsing.Sela.
17 Die besoedelde sal teruggaan na die Doderyk/Sheol, al die nasies wat Elohim vergeet het.
18 Want die Behoeftige sal nie vir altyd vergeet word, die Verwagting van die ellendiges nie vir ewig verlore gaan nie. [Hooglied van Salomo 2:9]
19 Staan op, JaHWeH, laat die mens nie sterk word nie; laat die nasies voor U Aangesig geoordeel word!
20 o JaHWeH, jaag hulle skrik aan; laat die nasies weet, hulle is sterflinge!Sela.
1Â O JaHWeH, waarom staan U so ver weg [en] hou U verborge in tye van besoedeling?
2 In sy trotsheid vervolg die besoedelde die behoeftige. Laat hulle gegryp word oor die listige planne wat hulle uitgedink het!
3 Want die besoedelde spog oor die begeerte van sy siel; en hy seën hom wat geplunder het, hy verag JaHWeH.
4 Die besoedelde, met sy neus in die hoogte, sĂȘ: Hy ondersoek nie: daar is geen Elohim nie - dit is al sy gedagtes!
5 Sy weë is altyd voorspoedig; hoog daarbo is U Reg, weg van hom af; al sy teëstanders - hy blaas op hulle.
6 Hy sĂȘ in sy hart: Ek sal nie wankel nie; van geslag tot geslag [is ek] die een wat nie in die ellende sal wees nie.
7 Sy mond is vol van vloek en van bedrog en verdrukking; onder sy tong is moeite en onreg.
8 Hy sit in die hinderlae by die dorpe; in skuilplekke maak hy die onskuldige dood; sy oë loer op die ellendige.
9 Hy loer in die skuilhoek soos ân leeu in sy lĂȘplek; hy loer om die ellendige te vang; hy vang die ellendige deur sy net toe te trek;
10 en verbryseld sink dié terneer, en die ellendiges val in sy mag.
11 Hy sĂȘ in sy hart: El het Haar vergeet; Hy het Sy Aangesig verberg; Hy sal Haar vir ewig nie sien nie.
12 Staan op, JaHWeH! O El, hef U Hand op; vergeet die ellendiges nie!
13 Die besoedelde, waarom verag hy Elohim en sĂȘ in sy hart: U soek Haar nie?
14 U het Haar gesien; want U aanskou die moeite en verdriet, sodat ân mens Haar in U Hand sal gee. Aan U gee die ellendige Haar oor; U was ân helper van die Wees.
15 Verbreek die arm van die besoedelde en sy besoedeling; besoek sy besoedeling [totdat] U niks vind nie!
16 JaHWeH is Koning vir Ewig tot in Ewigheid; nasies is vernietig uit Sy Aarde.
17 JaHWeH, U het die begeerte van die ootmoediges gehoor; U sal hulle hart versterk, U Oor sal luister
18 om aan die Wees en Verdrukte Reg te doen. Geen sterfling uit die Aarde sal langer voortgaan om skrik aan te jaag nie.
Vir die musiekleier - Dawid.
1 BY JaHWeH skuil Ek. Hoe kan julle dan vir My Siel sĂȘ: Vlug na julle berg soos ân voĂ«l!
2 Want kyk, die besoedelde span die boog; hulle het hul pyl op die snaar reggesit om in die donker te skiet na die opregtes van hart.
3 As die fondamente omgegooi word, wat kan die regverdige doen?
4 JaHWeH is in die Tempel van Sy Apartheid; die Troon van JaHWeH is in die Hemele; Sy OĂ« sien, Sy Ooglede toets die seuns van adam.
5 JaHWeH toets die regverdige; maar Sy Siel haat die besoedelde en die wat geweld liefhet.
6 Hy sal op die besoedelde strikke, vuur en swawel laat reĂ«n; ân Gees van Verterende Vuur sal die deel van hulle beker wees.
7 Want JaHWeH is regverdig; Hy het dade van Geregtigheid lief; die opregtes sal Sy Aangesig sien.
Vir die musiekleier; met basstem. ân Psalm van Dawid.
1Â RED, o JaHWeH, want daar is geen toegewyde meer nie; want die getroues het verdwyn uit die seuns van adam.
2 Hulle praat leuens, die een met die ander; met vleiende lippe spreek hulle dubbelhartig.
3 Mag JaHWeH al die vleiende lippe uitroei, die tong wat grootpraat,
4 hulle wat sĂȘ: Met ons tong is ons sterk; ons lippe is met ons! Wie is meester oor ons?
5 Oor die verdrukking van die ellendiges, oor die gesug van die behoeftiges sal Ek nou opstaan, sĂȘ JaHWeH; Ek sal hom die Lossing gee wat daarna smag.
6 Die Woorde van JaHWeH is suiwer woorde, Silwer wat gelouter is in ân smeltkroes in die Aarde, gesuiwer sewe maal. [2 Konings 5:10; Spreuke 10:20; JĂŽWEl 3:5; HosĂ©a 9:6]
7 U, o JaHWeH, sal hulle bewaar; U sal Ons bewaar van hierdie geslag vir ewig.
8 Die besoedeldes draf rond as die nikswerd die oorhand kry by die seuns van adam.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â HOE lank, JaHWeH, sal U My altyddeur vergeet? Hoe lank sal U vir My U Aangesig verberg?
2 Hoe lank sal Ek planne beraam in My Siel, [met] kommer in My hart oordag? Hoe lank sal My vyand hom oor My verhef?
3 Aanskou tog, verhoor My, JaHWeH, My Elohey! Verlig My oë, sodat Ek nie in die Dood vertoef nie;
4 sodat My vyand nie kan sĂȘ: Ek het Hom oorwin nie, [en] My teĂ«standers nie juig as Ek wankel nie.
5 Maar Ek - op U Barmhartigheid vertrou Ek; My hart sal juig oor U Verlossing.
6 Ek wil JaHWeH besing, omdat HY aan My goed gedoen het.
Vir die musiekleier - Dawid.
1 DIE dwaas sĂȘ in sy hart: Daar is geen Elohim nie. Sleg, afskuwelik maak hulle [hul] dade; daar is niemand wat suiwer optree nie. [2 Ezra 8:58]
2 JaHWeH het uit die Hemele neergesien op die seuns van adam, om te sien of daar iemand verstandig is, wat na Elohim vra.
3 Hulle het almal afgewyk, tesame het hulle verkleur; daar is niemand wat suiwer optree nie, ook nie een nie.
4 Het al die bewerkers van Ongeregtigheid dan geen Kennis nie, die wat My volk opeet [asof] hulle brood eet? Hulle roep JaHWeH nie aan nie.
5 DĂĄĂĄr het skrik hulle oorweldig, want Elohim is by die regverdige geslag.
6 Die Raad van die ellendige - julle het Haar tot skande gemaak; waarlik, JaHWeH is sy toevlug.
7 Ag, mag die Verlossing van JisraEl uit Sion kom! As JaHWeH die lot van Sy volk verander, dan sal Jakob juig, JisraEl sal bly wees.
ân Psalm van Dawid.
1Â JaHWeH, wie mag vertoef in U Tent? Wie mag woon in die berg van U Apartheid?
2 Hy wat rassuiwer wandel en Geregtigheid doen, en wat met sy hart die Waarheid spreek;
3 wat nie rondgaan met laster op sy tong nie, sy vriend geen kwaad doen en geen besoedeling uitspreek teen sy naaste nie;
4 in wie se oë die veragtelike veragtelik is, maar hy eer die wat JaHWeH vrees; al het hy gesweer tot sy skade, hy verander nie;
5 wat sy geld nie gee op woeker en geen omkoopgeskenk aanneem teen die onskuldige nie. Hy wat hierdie dinge doen, sal nie wankel in ewigheid nie. [Lukas 16:9]
ân GEDIG deur Dawid.
1Â BEWAAR My, o El, want by U skuil Ek.
2 Ek het tot JaHWeH gesĂȘ: U is My Meester; vir My is daar geen suiwere bo U nie.
3 [Maar] aangaande die Apartes wat op die Aarde is, [sĂȘ Ek]: Hulle is die heersers in wie al My behae is.
4 Die smarte van hulle wat ân ander met gawes vereer, sal menigvuldig wees; Ek sal hulle dranke van bloed nie uitgiet en hulle name op My lippe nie neem nie.
5 JaHWeH is die deel van My Erfenis en van My Beker; U onderhou My lot.
6 Die meetsnoere het vir My in lieflike plekke geval, ja, My Erfenis is vir My mooi.
7 Ek sal JaHWeH loof wat My raad gegee het; selfs in die nag vermaan My niere My.
8 Ek stel JaHWeH altyddeur voor My; omdat [Hy] aan My regterhand is, sal Ek nie wankel nie.
9 Daarom is My hart bly en My eer juig; ook sal My vlees in veiligheid woon;
10 want U sal My Siel aan die Doderyk/Sheol nie oorgee nie; U sal nie toelaat dat U Toegewyde verderwing sien nie.
11 U sal My die Pad van die Lewe bekend maak; versadiging van Vreugde is voor U Aangesig, lieflikhede in U Regterhand, vir ewig.
ân Gebed van Dawid.
1Â LUISTER na regverdigheid JaHWeH, let op My smeking; luister tog na My gebed met onbedrieglike lippe.
2 Laat My Reg van U Aangesig uitgaan; laat U OĂ« regverdig sien.
3 U het My hart getoets, haar in die nag ondersoek, U het My gekeur, U vind niks nie; wat Ek ook dink, My mond oortree nie.
4 Aangaande die handelinge van die adamiete, Ek het deur die Woord van U Lippe die paaie van die geweldenaar vermy.
5 My gange het vasgehou aan U spore, My voetstappe het nie gewankel nie.
6 Ek roep U aan, want U verhoor My, o El! Neig U oor tot My, luister na My woord!
7 Maak U gunsbewyse wonderbaar, o Verlosser van die wat by U Regterhand skuil vir teëstanders!
8 Bewaar My soos ân Oogappel; verberg My in die skaduwee van U Vleuels
9 teen die besoedelde wat My geweld aandoen, My Sielsvyande wat My omring.
10 Hulle het hul gevoel afgesluit; met hul mond spreek hulle hoogmoedig.
11 Nou het hulle Ons in Ons gang omsingel; hulle rig hul oë daarop om Ons op die Aarde uit te strek.
12 Hy is soos ân leeu wat begerig is om te verskeur, en soos ân jong leeu wat in skuilplekke klaar lĂȘ.
13 Staan op, JaHWeH, gaan hom tegemoet, werp hom neer; red My Siel van die besoedelde met U Swaard;
14 met manne van U Hand, o JaHWeH, met manne wie se deel in die lewe uit hierdie wĂȘreld is en wie se binneste U vul met U verborgenhede; wie se seuns met Haar vervul word, en wat weer die oorblyfsel aan hulle kinders agterlaat.
15 Maar Ek sal U Aangesig deur Geregtigheid aanskou; Ek sal tevrede wees wanneer Ek wakker word met U Gestalte.
Vir die musiekleier. [ân Psalm] van Dawid, die kneg van JaHWeH, wat die woorde van hierdie lied tot JaHWeH gespreek het op die dag toe JaHWeH hom gered het uit die handpalms van al sy vyande en uit die hand van Saul.
1Â EN gesĂȘ: Ek het U hartlik lief, JaHWeH, My Sterkte.
2 JaHWeH is My Rots en My Bergvesting en My Redder; My El, My Rots by wie Ek skuil; My Skild en die Horing van My Lossing, My Hoë Toring.
3 Ek roep JaHWeH aan wat lofwaardig is, en van My vyande word Ek verlos.
4 Bande van die Dood het My omring, en ân stortvloed van Belijaal-mense het My oorval.
5 Bande van die Doderyk/Sheol was rondom My; strikke van die Dood het My teëgekom.
6 Toe Ek benoud was, het Ek JaHWeH aangeroep, en Ek het tot My Elohey geroep om hulp; Hy het My Stem uit Sy Tempel gehoor, en My hulpgeroep voor Sy Aangesig het in Sy Ore gekom.
7 Toe het die Aarde geskud en gebewe; die fondamente van die berge het gesidder en geskud, omdat Hy toornig was.
8 Rook van Woede het opgegaan, en ân Vuur uit Sy Mond het verteer; kole uit Hom het gebrand.
9 En Hy het die Hemele gebuig en neergedaal, en donkerheid was onder Sy voete.
10 En Hy het op ân GĂ©rub gery en gevlieg; ja, Hy het gesweef op die Vleuels van die Gees.
11 Duisternis het Hy in sy skuilplek geplaas, sy takskuiling rondom Hom, die swart waters, donker wolke van mis.
12 Deur die glans voor Hom het Sy Wolkkolom verbygetrek, hael en gloeiende kole.
13 En JaHWeH het in die Hemele gedonder, en die Hoogste El het SY Stem laat hoor; hael en gloeiende kole.
14 En HY het SY Pyle uitgestuur en hulle verstrooi; ja, SY Bliksems in menigte, en HY het hulle verwar.
15 En die beddings van die waters het sigbaar geword, en die fondamente van die wĂȘreld is blootgelĂȘ vanweĂ« U dreiging, o JaHWeH, vanweĂ« die geblaas van die Gees van U Woede.
16 HY het uit die hoogte uitgestrek, Hy het My gegryp, Hy het My uit groot waters getrek.
17 Hy het My verlos van My magtige vyand en van My haters, omdat hulle te sterk was vir My. [Hooglied 1:6]
18 Hulle het My oorval op die dag van My nood; maar JaHWeH was My steun.
19 En Hy het My uitgelei in die ruimte; Hy het My gered, omdat Hy behae in My gehad het.
20 JaHWeH het met My gehandel na My Geregtigheid; Hy het My vergelde na die suiwerheid van My hande.
21 Want Ek het dieWeë van JaHWeH gehou en nie besoedeld afgewyk van My Elohey nie;
22 want al Sy Verordeninge was voor My, en Sy Insettinge het Ek nie van My verwyder nie.
23 Maar Ek was rassuiwer voor Hom, en Ek het myself weerhou van ontugtigheid. [Judas 1:4]
24 So het JaHWeH My dan vergelde na My wetsgehoorsaamheid, na die suiwerheid van My hande, voor Sy OĂ«.
25 By die Getroue openbaar U Uself liefderyk, by die rassuiwer man van opregtheid, volkome,
26 by die Suiwere, openbaar U Uself suiwer; maar by die verdraaide betoon U Uself verdraaid. [JirmeJaH 23:39]
27 Want U verlos die verdrukte volk; maar U verneder die oë wat hoogmoedig is.
28 Want U laat My Lamp skyn; JaHWeH My Elohey verlig My Duisternis.
29 Want met U loop Ek ân bende storm, en met My Elohey spring Ek oor ân muur.
30 Die Weg van die Elohey is rassuiwerheid; die Woord van JaHWeH is gelouter; Hy is ân Skild vir almal wat by Hom skuil. [Psalm 5:8; 67:2; Odes van Salomo 39:13; Spreuke van Salomo 16:31; 30:5; JeshaJaH 30:21; 35:8;48:17; JirmeJaH 21:8; Profesie van Barug 3:13, 21]
31 Want wie is Elowahh buiten JaHWeH, en wie is ân Rots behalwe Onse Elohey?
32 El is Hy wat My met Krag omgord om My lewenswandel rassuiwer te hou.
33 Hy maak My voete soos dié van herte en laat My staan op My Hoogtes.
34 Hy leer My hande om oorlog te voer, sodat My arms ân koperboog span.
35 Ook het U My die Skild van U Lossing gegee, en U Regterhand het My ondersteun, en U neerbuigende Suiwerheid het My groot gemaak.
36 U het My voetstap ruim gemaak onder My, en My enkels het nie gewankel nie.
37 Ek het My vyande agtervolg en hulle ingehaal, en Ek het nie teruggekom voordat Ek hulle vernietig het nie.
38 Ek het hulle verbrysel, sodat hulle nie kon opstaan nie; hulle het geval onder My voete.
39 En U het My met Krag omgord vir die stryd; U het My teëstanders onder My laat buk.
40 En U het My vyande vir My laat vlug; en My haters, dié het Ek vernietig.
41 Hulle het geroep om hulp, maar daar was geen verlosser nie - tot JaHWeH, maar Hy het hulle nie geantwoord nie.
42 Toe het Ek hulle vermaal soos stof voor die wind; Ek het hulle uitgegooi soos modder van die strate.
43 U het My gered uit die getwis van die volk; U het My ân Hoof gemaak van nasies; ân volk wat Ek nie geken het nie, het My gedien.
44 Sodra hulle van My gehoor het, was hulle My gehoorsaam, seuns van die uitlander het kruipende na My gekom.
45 Seuns van die uitlander word kragteloos en kom met siddering uit hulle vestings.
46 JaHWeH leef! En geloofd sy My Rots, en laat verhoog wees die Elohim van My  Lossing!
47 Die El wat My die wraak gee en volke aan My onderwerp;
48 wat My red van My vyande; ja, U verhef My bo My teëstanders; U bevry My van die man van geweld.
49 Daarom wil Ek U loof, o JaHWeH, onder die nasies, en tot eer van U Naam wil Ek musiek maak.
50 Hy wat Groot Verlossinge gee aan Sy Koning en Medelye betoon aan Sy Gesalfde, aan Dawid en aan Sy saad tot in Ewigheid.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â DIE Hemele vertel die Eer van El, en die Koepel verkondig die werk van Sy Hande.
2 Die een dag stort vir die ander ân boodskap uit, en die een nag kondig vir die ander kennis aan:
3 daar is geen spraak en daar is geen woorde nie - onhoorbaar is hulle stem.
4 Hulle meetsnoer gaan uit oor die hele Aarde, en hulle woorde tot by die einde van die wĂȘreld. Vir die son het Hy in haar ân Tent gemaak;
5 Hy is soos ân Bruidegom wat uitgaan uit Sy slaapkamer; Hy is bly soos ân dappere om die pad te loop.
6 Sy uitgang is van die einde van die Hemele af, en Sy omloop tot by die eindes daarvan, en niks is verborge vir Sy hitte nie.
7 Die Wet van JaHWeH is rasegtheid: sy laat die siel terugkeer; die Getuienis van JaHWeH is betroubaar: Sy gee Wysheid aan die eenvoudige.
8 Die bevele van JaHWeH is Reg: hulle verbly die hart; die Gebooie van JaHWeH is suiwer: sy verlig die oë.
9 Die Vrees vir JaHWeH is suiwerheid: Sy bestaan tot in ewigheid; die Verordeninge van JaHWeH is Waarheid - tesame is hulle regverdigheid.
10 Hulle is begeerliker as goud, ja, as baie fyn goud; en soeter as heuning en heuningstroop.
11 Ook word U kneg daardeur gewaarsku; in die onderhouding daarvan is groot loon.
12 Die afdwalinge - wie bemerk hulle? Spreek My vry van die wat verborge is.
13 Hou U kneg ook terug hoogmoedigheid; laat hy nie oor My heers nie. Dan sal Ek onbestraflik wees en vry van groot oortreding.
14 Laat die woorde van My mond en die oordenking van My hart welbehaaglik wees voor U Aangesig, o JaHWeH, My Rots en My Verlosser!
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â MAG JaHWeH U verhoor in die dag van benoudheid! Mag die Naam van die Elohey van Jakob U beskerm!
2 Mag HY U Hulp stuur uit die Apartheid en U ondersteun uit Sion!
3 Mag HY dink aan al U spysbydraes en U brandoffer met welgevalle aansien!Sela.
4 Mag HY U gee na U hart en al U voornemens vervul!
5 Ons wil juig oor U Verlossing en die vaandels opsteek in die Naam van Onse Elohey. Mag JaHWeH al U begeertes vervul!
6 Nou weet Ek dat JaHWeH SY Gesalfde verlos; HY sal Hom verhoor uit die Hemele van SY Apartheid, met magtige dade van Lossing van SY Regterhand.
7 Sommige [roem] op strydwaens en ander op perde, maar Ons sal roem op die Naam van JaHWeH Onse Elohey.
8 HĂșlle het inmekaar gesak en geval, maar Ons het opgestaan en Ons weer opgerig.
9 JaHWeH, verlos die Koning! Mag Hy Ons verhoor op die dag as Ons roep!
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â O JaHWeH, die Koning is bly oor U Sterkte, en hoe baie juig Hy oor U Verlossing!
2 U het Hom die wens van Sy Hart gegee en die begeerte van Sy Lippe nie geweier nie.Sela.
3 Want U kom Hom tegemoet met seĂ«ninge van Suiwerheid; op Sy hoof sit U ân Kroon van fyn goud. [Klaagliedere 4:2]
4 Die lewe het Hy van U begeer; U het dit vir Hom gegee: lengte van dae, vir Ewig tot in Ewigheid.
5 Groot is Sy Glansrykheid deur U Verlossing; Majesteit en Eer het U op Hom gelĂȘ.
6 Want U maak Hom baie geseënd vir ewig; U maak Hom bly met Vreugde by U Aangesig.
7 Want die Koning vertrou op JaHWeH, en deur die Medelye van die Hoogste El sal Hy nie wankel nie.
8 U Hand sal al U vyande vind; U Regterhand sal U haters vind.
9 U sal hulle maak soos ân vurige oond as U verskyn; JaHWeH sal hulle verslind, Sy Toorn en Vuur sal hulle verteer.
10 U sal hulle vrug van die Aarde af verdelg en hulle saad uit die seuns van Adam af weg.
11 Want hulle het U met besoedeling bedreig; hulle het ân listige plan uitgedink sonder om iets uit te rig.
12 Want U sal hulle dwing om te vlug; met U oorblyfsel sal U mik op hulle gesig.
13 Verhef U, JaHWeH, in U Sterkte; Ons wil U Sterkte eer met psalmgesang!
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âDie hert van Shagar.â
ân Psalm van JaHWĂšshua oor sy foltering aan die folterpaal.
[DIE SEUN PRAAT]
1 MY El, My El, waarom het U My verlaat, My Verlossing is ver [van] die woorde van My gebrul? [MattithJaHûW 27:46]
2 My Elohey, Ek roep bedags, maar U antwoord nie; en snags, en Ek kan nie swyg nie.
3 Tog is U die Aparte wat woon onder die lofsange van JisraEl!
4 Op U het Ons vaders vertrou; hulle het vertrou, en U het hulle uitgered. [Wysheid 10;15-21]
5 Hulle het U aangeroep en het ontvlug; op U het hulle vertrou en nie beskaamd gestaan nie.
6 Maar Ek is ân wurm en geen man nie, ân smaad van die adamiete en verag deur die volk.
7 Almal wat My sien, spot met My; hulle steek die lip uit, hulle skud die hoof [en sĂȘ]:
8 Laat Hom aan JaHWeH oor! Laat HY Hom red, laat HY Hom bevry: HY het mos behae in Hom! [MattithJaHûW 27:39]
9 Ja, U is Hy wat My uit die moederskoot uitgetrek het, wat My veilig laat rus het aan My moeder se bors. [Odes van Salomo 19]
10 Aan U is Ek oorgegee van die geboorte af; van die skoot van My moeder af is U My El.
11 Wees nie ver van My af nie, want die nood is naby, want daar is geen Helper nie.
12 Baie stiere het My omsingel, sterkes van Basan het My omring. [Psalm 86:14]
13 Hulle het hul mond teen My oopgespalk soos ân leeu wat verskeur en brul. [MattithJaHĂ»W 27:31]
14 Ek is uitgestort soos water; al My beendere raak los; My hart het soos was geword; sy het gesmelt binne-in My ingewande. [Odes van Salomo 28]
15 My Krag is verdroog soos ân potskerf, en My tong kleef aan My verhemelte; en U lĂȘ My neer in die stof van Dood. [MattithJaHĂ»W 27:34,48]
16 Want honde het My omsingel; ân bende kwaaddoeners het My omring; hulle het My hande en My voete deurboor. [Lukas 23:35]
17 Al My beendere kan Ek tel; hulle kyk, hulle sien met welgevalle op My neer!
18 Hulle verdeel My klere onder mekaar en werp die lot oor My gewaad. [Lukas 23:34; MattithJaHûW 27:35; JeHÎWganan 19:24]
19 Maar U, JaHWeH, wees nie ver nie; My Sterkte, maak tog gou om My te help!
20 Red My Siel van die swaard, My enigste uit die mag van die hond.
21 Verlos My uit die bek van die leeu, en uit die horings van die eenhorings het U My verhoor!
22 Ek wil U Naam aan My broers vertel, in die midde van die vergadering sal Ek U prys.
[DIE WYSHEID PRAAT]
23 Julle wat JaHWeH vrees, prys Hom! Al die saad van Jakob, vereer Hom! Ja, vrees Hom! al die saad van JisraEl!
24 Want HY het die ellende van die Ellendige nie verag of verfoei en SY Aangesig vir Hom nie verberg nie; maar HY het gehoor toe Hy HOM aangeroep het om hulp.
25 Van U kom My lof in ân groot vergadering; Ek sal My Geloftes betaal in die teenwoordigheid van die wat Hom vrees.
26 Die ootmoediges sal eet en versadig word; hĂșlle sal JaHWeH prys wat na Hom soek; mag julle Hart vir ewig lewe! [TsefĂĄnJaH 3:12]
27 Die Einde van die Aarde sal daaraan dink en hulle tot JaHWeH bekeer, en al die stamme van die nasies sal voor U Aangesig neerval.
28 Want die Koninkryk behoort aan JaHWeH en Hy heers oor die nasies.
29 Al die vettes van die Aarde sal eet en neerval; almal wat in die stof neerdaal, sal voor Sy Aangesig kniel, want niemand kan sy siel in die lewe hou nie.
30 ân Saadlyn sal Hom dien; dit sal vertel word van My Meester aan die [volgende] geslag.
31 Hulle sal aankom en Sy Geregtigheid verkondig aan die volk wat gebore word; want Hy het dit gedoen.
ân Psalm van Dawid.
1Â JaHWeH is my Herder; niks sal my ontbreek nie.
2 Hy laat my neerlĂȘ in groen weivelde; na waters waar rus is, lei Hy my heen.
3 Hy verkwik my Siel; Hy lei my in die spore van Geregtigheid, om Sy Naam ontwil.
4 Al gaan ek ook in die dal van Doodskaduwee, ek sal geen besoedeling vrees nie; want U is met my: U Septer en U Staf dié vertroos my.
5 U berei die tafel voor my Aangesig teenoor my teëstanders; U maak my hoof vet met olie; my Beker loop oor.
6 Net Suiwerheid en Guns sal my volg al die dae van my lewe; en ek sal in die Huis van JaHWeH bly in lengte van dae.
ân Psalm van Dawid.
1Â DIE Aarde behoort aan JaHWeH en die volheid van haar, die wĂȘreld en die wat in haar woon;
2 want Hy het haar gegrond op die seë en haar vasgestel op die strome.
3 Wie mag klim op die Berg van JaHWeH? En wie mag in die gebied van Sy Apartheid staan?
4 Hy wat skoon van handpalms en suiwer van hart is, wat sy siel nie ophef tot leuens en nie vals sweer nie.
5 Hy sal seën wegdra van JaHWeH en Geregtigheid van die Elohey van Sy Lossing.
6 Dit is die geslag van hulle wat na Hom vra, wat U Aangesig soek â [dit is] Jakob.Sela.
7 Hef op julle hoofde, o poorte, ja, verhef julle, ewige deure, dat die Erekoning kan ingaan!
8 Wie is tog die Erekoning? JaHWeH, sterk en geweldig, JaHWeH geweldig in die stryd.
9 Hef op julle hoofde, o poorte, ja, hef op, ewige deure, dat die Erekoning kan ingaan! [2 Nikodémus 5:3(b)]
10 Wie is dan tog die Erekoning? JaHWeH van die skeppings-leërmagte - Hy is die Erekoning! Sela.[2 Nikodémus 5:3]
Deur Dawid.
1 [a Alef.] Tot U, o JaHWeH, hef ek my siel op.
2 [BÂ Bet.] my Elohey, op U vertrou ek; laat my nie beskaamd staan nie; laat my vyande oor my nie juig nie.
3 [GÂ Ghimel.] Ja, almal wat U verwag, sal nie beskaamd staan nie. Hulle sal beskaamd staan wat verraai sonder oorsaak.
4 [D Dalet.] JaHWeH, maak my U Weë bekend; leer my U Paaie.
5 [hâ HĂ©.] Lei my in U Waarheid en leer my, want U is die Elohey van my Lossing. U verwag ek die hele dag.
6 [z Zajin.] Dink, JaHWeH, aan U Barmhartigheid en U Medelye, want Hulle is van ewigheid af.
7 [jâ Get.] Dink nie aan die oortredinge van my jonkheid en aan my opstandigheid nie; dink aan my na U Medelye, om U Suiwerheid ontwil, o JaHWeH! [Hooglied 1:6]
8 [fo Tet.] JaHWeH is Suiwer en Reg; daarom sal HY oortreders leer aangaande die Weg.
9 [yâ Jod.] Hy sal die ootmoediges lei in die Reg en die ootmoediges SY Weg leer.
10 [KÂ Kaf.] Al die Paaie van JaHWeH is vol Barmhartigheid en Waarheid vir die wat Sy Verbond en Sy Getuienisse bewaar.
11 [l Lamed.] Om U Naam ontwil, JaHWeH, vergeef my oortreding, want dit is groot.
12 [m  Mem.] Wie tog is die man wat JaHWeH vrees? HY sal hom leer aangaande die Weg wat hy moet kies.
13 [n Noen.] Sy siel self sal vernag in Suiwerheid, en sy saad sal die Adamah [die adamiet se Aarde] besit.
14 [s Samek.] Die verborgenhede van JaHWeH is vir die wat Hom vrees, en Sy Verbond om hulle [dit] bekend te maak.
15 [[ Ajin.] my oë is voortdurend op JaHWeH, want Hy sal my voete uit die net uitlei.
16 [PÂ PĂ©.] Wend U tot my en wees my barmhartig, want ek is eensaam en ellendig.
17 [x Tzadé.] Die benoudhede van my hart is wyd uitgestrek; lei my uit my angste.
18 [r Resj.] Aanskou my ellende en my moeite, en vergeef al my oortredinge.
19 [r Resj.]. Aanskou my vyande, want hulle is talryk, en hulle haat my met ân gewelddadige haat.
20 [v Sjin.]Bewaar my siel en red my; laat my nie beskaamd staan nie, want by U skuil ek.
21 [To Taw.] Laat rassuiwere, opregtheid my bewaar, want U verwag ek.
22 O Elohim, verlos JisraEl uit al sy benoudhede!
Deur Dawid.
1Â DOEN aan My Reg, o JaHWeH, want Ek wandel raseg en vertrou op JaHWeH sonder om te wankel.
2 Toets My, JaHWeH, en beproef My, keur My niere en My hart;
3 want U Medelye is voor My oë, en Ek wandel in U Waarheid.
4 Ek sit nie by bedrieglike persone nie, en met geheimsinniges gaan Ek nie om nie.
5 Ek haat die vergadering van besoedeldes, en by die besoedelde sit Ek nie.
6 Ek was My handpalms in onskuld en wil gaan rondom U altaar, o JaHWeH,
7 om die stem van dank te laat hoor en om al U wonders te vertel.
8 JaHWeH, Ek het lief die Woning van U Huis en die  Tabernakel van U Glansrykheid.
9 Ruk My Siel nie weg saam met die oortreders en My lewe saam met die manne van bloed nie,
10 in wie se hande bloedvermenging is, en wie se regterhand vol is van omkopery.
11 Maar Ek wandel raseg; verlos My en wees My barmhartig.
12 My voet staan op gelyk grond; Ek sal JaHWeH loof in die vergaderings.
[ân Psalm] van Dawid.
1Â JaHWeH is My Lig en My Lossing: vir wie sou Ek vrees? JaHWeH is die vesting van My lewe: vir wie sou Ek vervaard wees?
2 As kwaaddoeners teen My nader kom om My Vlees te eet - My teëstanders en My vyande, ja, Myne - struikel hulle self en val.
3 Al word ân laer teen My opgeslaan, My Hart sal nie vrees nie; al staan ân oorlog teen My op, nogtans vertrou Ek.
4 Een ding het Ek van JaHWeH begeer, dit sal Ek soek: dat Ek al die dae van My lewe mag woon in die Huis van JaHWeH, om die Lieflikheid van JaHWeH te aanskou en te ondersoek in Sy Tempel.
5 Want Hy steek My weg in Sy Hut in die dag van besoedeling; Hy verberg My in die skuilplek van Sy Tent; Hy verhef My op die Rots.
6 En nou sal My hoof hoog wees bo My vyande rondom My, en Ek wil in Sy Tent ân slagdier slag saam met krygsgeskreeu; Ek wil sing, ja, musiek maak tot eer van JaHWeH.
7 Hoor, o JaHWeH, Ek roep luid; en wees My barmhartig en antwoord My.
8 Van U sĂȘ My Hart: Soek My Aangesig! Ek soek U Aangesig, o JaHWeH!
9 Verberg U Aangesig nie vir My nie, wys U Kneg nie af in toorn nie: U was My hulp! Verstoot en verlaat My nie, o Elohey van My Lossing!
10 Want My vader en My moeder het My verlaat, maar JaHWeH sal My aanneem.
11 JaHWeH, leer My U Weg en lei My op ân gelyk pad, vanweĂ« My vyande.
12 Gee My nie oor aan die siel van My teëstanders nie, want valse getuies het teen My opgestaan, en hy wat geweld uitblaas. [MattithJaHûW 26:61]
13 o, As Ek nie geglo het dat Ek die Suiwerheid van JaHWeH sal sien in die Adamah [die adamiet se Aarde] van die lewendes nie.
14 Wag op JaHWeH! Wees sterk en laat jou hart sterk wees! Ja, wag op JaHWeH!
Deur Dawid.
1Â EK roep U aan, o JaHWeH! My Rots, draai nie stilswygend van My af weg nie, sodat Ek nie, as U teenoor My bly swyg, word soos Een wat in die kuil neerdaal nie.
2 Luister na die Stem van My smekinge as Ek U aanroep om hulp, as Ek My hande ophef na die binneste van U Apartheid
3 Ruk My nie weg saam met die besoedelde en saam met die bewerkers van Ongeregtigheid nie; wat van vrede spreek met hulle naaste, maar daar is besoedeling in hulle hart.
4 Gee hulle na hul dade en na die besoedeling van hul handelinge; gee hulle na die werk van hul hande; vergeld hulle na hulle dade.
5 Omdat hulle nie let op die dade van JaHWeH, of op die werk van Sy Hande nie, sal Hy hulle afbreek en hulle nie bou nie.
6 Geloofd sy JaHWeH, want Hy het die Stem van My smekinge gehoor.
7 JaHWeH is My Sterkte en My Skild; op Hom het My Hart vertrou, en Ek is gehelp; daarom jubel My Hart en sal Ek Hom loof met My gesang.
8 JaHWeH is Sterkte, en Hy is ân vesting van Verlossing vir Sy Gesalfde.
9 Verlos U volk en seĂ«n U Erfdeel, en wees vir hulle ân Herder en dra hulle tot in ewigheid.
ân Psalm van Dawid.
1Â GEE aan JaHWeH, o seuns van El, gee aan JaHWeH Eer en Sterkte!
2 Gee aan JaHWeH die Eer van Sy Naam; buig neer vir JaHWeH in die prag van Apartheid!
3 Die Stem van JaHWeH is op die waters, die El van Eer donder; JaHWeH is op die groot waters.
4 Die Stem van JaHWeH is met Krag; die Stem van JaHWeH is met Glansrykheid.
5 Die Stem van JaHWeH breek seders; ja, JaHWeH verbreek die seders van die LĂbanon;
6 en Hy laat hulle spring soos ân kalf, die LĂbanon en Sirjon soos ân jong eenhoring.
7 Die Stem van JaHWeH laat vuurvlamme uitslaan.
8 Die Stem van JaHWeH laat die woestyn bewe; JaHWeH laat die wildernis van Kadesh bewe.
9 Die Stem van JaHWeH laat die takbokke lam en stroop die bosse; maar in Sy Tempel praat elkeen van Sy Glansrykheid!
10 JaHWeH het gesit oor die Watervloed; ja, JaHWeH sit as Koning tot in ewigheid.
11 JaHWeH sal Sy volk Sterkte gee, JaHWeH sal Sy volk seën met Vrede.
ân Psalm, ân lied by die inwyding van die Huis.
1Â EK sal U verhoog, JaHWeH, want U het My opgetrek en My vyande oor My nie laat bly wees nie.
2 JaHWeH, My Elohey, Ek het U aangeroep om hulp, en U het My gesond gemaak.
3 JaHWeH, U het My Siel uit die Doderyk/Sheol laat opkom; U het My lewend gemaak uit die wat in die put neergedaal het. [2 Nikodemus 5:1]
4 Maak musiek tot eer van JaHWeH, o SY Toegewydes, en hef die hande op in dank aan die herinnering van SY Apartheid;
5 want vir ân oomblik is Sy Toorn, ân lewe in Sy goedgunstigheid; saans vernag die geween, maar smĂŽrens is daar Vreugde.
6 Ek het wel onbevange gesĂȘ: Ek sal vir ewig nie wankel nie.
7 JaHWeH, U het My Berg deur U welbehae sterk laat staan. U het U Aangesig verberg - Ek het verskrik geword!
8 Ek het U aangeroep, JaHWeH, en Ek het My Meester gesmeek:
9 Watter voordeel is daar in My Bloed as Ek neerdaal in die kuil? Sal die stof U loof? Sal Sy U Waarheid bekend maak? [JeHÎWganan 6:55-56; MattithJaHûW 26:28]
10 Hoor, JaHWeH, en wees My barmhartig! JaHWeH, wees My ân Helper!
11 U het My weeklag vir My verander in ân koordans, U het My roukleed losgemaak en My met Vreugde omgord;Â [JirmeJaH 6:26]
12 sodat [My] Eer U kan besing en nie swyg nie. JaHWeH, My Elohey, vir ewig sal Ek U loof.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â BY U, o JaHWeH, skuil Ek; laat My nooit beskaamd staan nie. Bevry My deur U Geregtigheid.
2 Neig U Oor tot My, red My gou; wees vir My ân laer om in te vlug, ân baie vaste Huis om My te verlos.
3 Want U is My Rots en My Bergvesting; en om U Naam ontwil sal U My lei en My bestuur.
4 U sal My laat uitgaan uit die net wat hulle vir My gespan het, want U is My laer.
5 In U Hand gee Ek My Gees oor; U het My verlos, JaHWeH, El van Waarheid.
6 Ek haat die wat valse nietighede vereer, maar Ek vertrou op JaHWeH.
7 Ek wil juig en bly wees oor U Medelye, omdat U My ellende aangesien, My Siel in die benoudhede geken het
8 en My nie oorgelewer het in die hand van die vyand nie; U het My voete op vrye grond laat staan.
9 Wees My barmhartig, JaHWeH, want Ek is benoud; van verdriet het My oog mat geword, My Siel en My Liggaam.
10 Want My lewe kwyn weg van kommer en My jare van gesug; My krag struikel deur My ongeregtigheid, en My gebeente teer uit.
11 VanweĂ« al My teĂ«standers het Ek ân voorwerp van smaad geword, ja, grootliks vir My bure, en ân voorwerp van skrik vir My bekendes; die wat My op straat sien, vlug weg van My af.
12 Ek is vergeet uit die hart, soos ân dooie; Ek het geword soos ân ding wat lĂȘ en vergaan.
13 Want Ek het die skindertaal van baie gehoor - skrik rondom! - terwyl hulle saam raad hou teen My; hulle is van plan om My Siel te neem.
14 Maar Ek vertrou op U, o JaHWeH! Ek sĂȘ: U is My Elohey.
15 My tye is in U Hand; red My uit die hand van My vyande en van My vervolgers.
16 Laat U Aangesig skyn oor U Kneg, verlos My deur U Medelye.
17 JaHWeH, laat My nie beskaamd staan nie, want Ek roep U aan; laat die besoedelde beskaamd staan, laat hulle stilbly in die Doderyk/Sheol!
18 Laat die valse lippe stom word wat in trotsheid en veragting, onbeskaamd spreek teen die regverdige.
19 o, Hoe groot is U Suiwerheid wat U weggelĂȘ het vir die wat U vrees, wat U uitgewerk het vir die wat by U skuil, in teenwoordigheid van die seuns van adam!
20 U verberg hulle in die Skuilplek van U Aangesig vir die samesweringe van mense; U steek hulle weg in ân Hut vir die twis van die tonge.
21 Geloofd sy JaHWeH, want HY het SY Medelye aan My wonderbaar gemaak, in ân beleĂ«rde Stad.
22 Ek tog het in My angs gesĂȘ: Ek het verdwyn, weg van U OĂ«; nogtans het U die stem van My smekinge gehoor toe Ek U aangeroep het om hulp.
23 Julle moet JaHWeH liefhĂȘ, al Sy toegewydes! JaHWeH bewaar die getroues en vergeld hom oorvloedig wat trots handel.
24 Wees sterk, en laat julle hart sterk wees, almal wat op JaHWeH wag!
Deur Dawid; Oortredinge.
1Â GESEĂND is hy wie se oortreding vergewe, wie se oortredinge bedek is.
2 Geseënd is die adamiet aan wie JaHWeH die ongeregtigheid nie toereken nie en in wie se gees geen bedrog is nie.
3 Toe ek geswyg het, het my gebeente uitgeteer van my gebrul die hele dag;
4 want U Hand was dag en nag swaar op my; my murg het verander soos deur somergloed.Sela.
5 My opstandigheid het ek U bekend gemaak, en my ongeregtigheid het ek nie verberg nie. Ek het gesĂȘ: Ek wil aan JaHWeH my opstandigheid bely; en U het die skuld van my oortredinge vergewe.Sela.
6 Daarom sal elke toegewyde U aanbid in ân tyd as U te vinde is; ja, by ân oorstroming van groot waters sal hulle nie aan hom raak nie.
7 U is ân skuilplek vir my; U bewaar my vir benoudheid; U omring my met vrolike gesange van bevryding.Sela.
8 Ek wil jou onderrig en jou leer aangaande die Weg wat jy moet gaan; Ek wil raad gee; my oog sal op jou wees.
9 Wees nie soos ân perd of soos ân muil wat geen verstand het nie, wie se bek met toom en teuel gehou word, [anders] gaan hy nie vorentoe nie.
10 Die besoedelde het baie smarte, maar hy wat op JaHWeH vertrou - met Medelye sal HY hom omring.
11 Wees bly in JaHWeH en juig, o regverdiges! En jubel, alle opregtes van hart!
1Â O REGVERDIGES, jubel voor JaHWeH! ân Loflied betaam die opregtes.
2 Loof JaHWeH met die siter; maak musiek tot Sy Eer met die tiensnarige harp.
3 Sing tot Sy Eer ân nuwe lied; speel goed met [trompet]geklank.
4 Want die Woord van JaHWeH is Reg, en al Sy dade is Getrouheid.
5 Hy het Geregtigheid en Reg lief; die Aarde is vol van die Medelye van JaHWeH.
6 Deur die Woord van JaHWeH is die Hemele gemaak en deur die Gees van Sy Mond hulle hele Leër.
7 Hy versamel die waters van die see soos ân hoop; Hy bĂȘre die Afgrond weg in ân bergplek.
8 Laat die hele Aarde vir JaHWeH vrees; laat al die bewoners van die wĂȘreld vir Hom bedug wees;
9 want Hy het gespreek, en sy was; Hy het gebied, en sy staan.
10 JaHWeH vernietig die raad van die nasies, Hy verydel die gedagtes van die volke.
11 Die Raad van JaHWeH bestaan vir ewig, die gedagtes van Sy Hart van geslag tot geslag.
12 Geseënd is die nasie wie se Elohey, JaHWeH is, die volk wat Hy vir Hom as Erfdeel uitgekies het.
13 JaHWeH kyk van die Hemele af; HY sien al die seuns van adam.
14 Uit SY woonplek aanskou HY al die bewoners van die Aarde,
15 HY wat die hart van hulle almal formeer, wat let op al hul werke.
16 ân Koning word nie verlos deur ân groot leĂ«r, ân dappere nie gered deur groot krag nie.
17 Die perd is ân tevergeefse veilige hawe en red nie deur sy groot krag nie.
18 Kyk, die Oog van JaHWeH is op die wat Hom vrees, op die wat op Sy Medelye wag;
19 om hulle siel te red van die Dood en hulle in die lewe te hou in hongersnood.
20 Ons Siel wag op JaHWeH; HY is Ons Hulp en Ons Skild;
21 want Ons Hart is bly in HOM, omdat Ons in die Naam Sy Apartheid vertrou.
22 Laat U Medelye, JaHWeH, oor Ons wees net soos Ons op U wag!
Dawid, toe hy sy gedrag voor Abiméleg verander het en dié hom weggejaag het, sodat hy geloop het.
1 [a Alef.] Ek wil JaHWeH altyd loof; Sy lof sal voortdurend in My mond wees.
2 [B Bet.] My Siel sal haar beroem in JaHWeH; die ootmoediges sal haar hoor en bly wees. [Openbaring 6:9]
3 [GÂ Ghimel.] Maak JaHWeH saam met My groot, en laat ons saam Sy Naam verhef!
4 [DÂ Dalet.] Ek het JaHWeH gesoek, en Hy het My geantwoord en My uit al My vrees gered.
5 [hi Hé.] Hulle het Hom aangesien en gestraal van Vreugde, en hulle aangesig hoef nie rooi van skaamte te word nie.
6 [zÂČÂ Zajin.] Hierdie ellendige het geroep, en JaHWeH het gehoor, en Hy het hom uit al sy benoudhede verlos.
7 [jo Get.] Die Boodskapper van JaHWeH trek ân laer rondom die wat Hom vrees, en red hulle uit.
8 [f Tet.] Smaak en sien dat JaHWeH suiwer is; Geseënd is die krygsman wat by Hom skuil!
9 [yĂÂ Jod.] Vrees JaHWeH, o Sy apartes, want die wat Hom vrees, het geen gebrek nie.
10 [KÂ Kaf.] Die jong leeus ly armoede en het honger; maar die wat JaHWeH soek, het geen gebrek aan enigiets nie.
11 [l Lamed.] Kom, kinders, luister na My; Ek wil julle die Vrees van JaHWeH leer.
12 [mi Mem.] Wie is die man wat lus het in die lewe, wat dae liefhet om die suiwere te sien?
13 [nĂÂ Noen.] Bewaar jou tong van besoedeling, en jou lippe dat hulle nie bedrog spreek nie.
14 [s Samek.] Wyk af van wat besoedel is, en doen wat suiwer is; soek die Vrede en jaag Hom na. [NĂșmeri 25:12]
15 [[Â Ajin.] Die OĂ« van JaHWeH is op die regverdiges, en Sy Ore tot hulle hulpgeroep.
16 [PÂ PĂ©.] Die Aangesig van JaHWeH is teen die wat met die besoedeling te doen het, om hulle nagedagtenis van die Aarde af uit te roei.
17 [x Tzadé.] Hulle roep, en JaHWeH hoor, en Hy red hulle uit al hul benoudhede.
18 [q Kof.] JaHWeH is naby die wat gebroke is van hart, en Hy verlos die wat verslae is van gees.
19[r Resj.] Menigvuldig is die besoedeling teenoor die regverdige, maar uit dié almal red JaHWeH hom.
20[v Sjin.] Hy bewaar al Sy bene: nie een daarvan word gebreek nie. (Exodus 12:46) JeHÎWganan 19:33-36
21[T]Â Taw.] Die besoedeling maak die besoedelde een dood; en die wat die regverdige haat, moet daarvoor boet.
22 JaHWeH verlos die Siel van Sy knegte; en almal wat by Hom skuil, hoef nie te boet nie.
Dawid bid tot Elohim om die besoedeldes te straf. Deur Dawid.
1Â JaHWeH, twis met die wat met My twis; bestry die wat My bestry!
2 Gryp die klein skild en die grote, en staan op as My Hulp!
3 En trek die spies uit en stuit My vervolgers! Spreek tot My Siel: Ek is jou Verlossing!
4 Laat hulle wat My Siel soek, beskaamd staan en in die skande kom; laat hulle wat My teistering beraam, agteruitwyk en rooi van skaamte word!
5 Laat hulle word soos kaf voor die wind, terwyl die Boodskapper van JaHWeH [hulle] wegstoot.
6 Laat hulle weg Duisternis en glibberig wees, terwyl die Boodkapper van JaHWeH hulle vervolg!
7 Want hulle het sonder oorsaak die kuil met hul net vir My verberg, hulle het sonder oorsaak gegrawe teen My Siel.
8 Laat verwoesting oor hom kom sonder dat hy dit weet, en laat sy net hom vang wat hy gespan het; laat hom in haar [die kuil] val met verwoesting!
9 Maar My Siel sal juig in JaHWeH, sy sal verheug wees in Sy Verlossing.
10 Al My beendere sal sĂȘ: JaHWeH, wie is soos U? U wat die ellendige red van die wat sterker is as hy; ja, die ellendige en behoeftige van sy berower!
11 Kwaadwillige getuies staan op; wat Ek nie weet nie, vra hulle vir My.
12 Hulle vergeld My besoedeling vir suiwerheid: verlatenheid vir My Siel.
13 En Ek - toe hulle siek was, het Ek ân roukleed gedra; Ek het My Siel gekwel met vas, en My gebed het teruggekeer in My boesem. [JirmeJaH 50:12]
14 Ek het rondgegaan asof dit ân vriend, asof dit ân broer van My was; Ek het gebuk gegaan in die rou soos een wat oor sy moeder treur.
15 Maar as Ek struikel, is hulle bly en kom bymekaar; hulle vergader teen My, lae mense en die wat Ek nie ken nie; hulle laster sonder ophou.
16 Onder die tweegesig hofnarre kners hulle met hul tande teen My.
17 My Meester, hoe lank sal U dit aansien? Bring My Siel terug van hulle verwoestinge, My enigste van die jong leeus af.
18 Ek sal U loof in ân groot vergadering; onder ân groot skare sal Ek U prys.
19 Laat hulle oor My nie bly wees wat sonder grond My vyande is nie; laat die wat My sonder oorsaak haat, nie met die oë knip nie!
20 Want hulle spreek nie van Vrede nie, maar hulle bedink bedrieglike woorde teen die stilles in die Aarde.
21 En hulle maak hul mond wyd oop teen My, hulle sĂȘ: Ha, ha, ons oog het Haar gesien!
22 JaHWeH U het gesien, swyg nie, My Meester, wees nie ver van My af nie!
23 Ontwaak en word wakker vir My Reg; My Elohey en My Meester, vir My regsaak.
24 Doen aan My Reg na U Geregtigheid, JaHWeH My Elohey, en laat hulle oor My nie bly wees nie!
25 Laat hulle in hul hart nie sĂȘ: Ha, ons begeerte! Laat hulle nie sĂȘ: Ons het hom verslind nie!
26 Laat hulle wat bly is oor My teëspoed, beskaamd staan en saam rooi van skaamte word; laat hulle wat hul teen My groot maak, met skaamte en skande beklee word!
27 Laat hĂșlle jubel en bly wees wat ân behae het in My Geregtigheid; en laat hulle voortdurend sĂȘ: Groot is JaHWeH wat ân welbehae het in die Vrede van Sy Kneg!
28 En My tong sal U getrouheid prys, U lof die hele dag deur.
Vir die musiekleier. [ân Psalm] van Dawid, die kneg van JaHWeH.
1 DIE opstandigheid van die besoedelde is ân openbaring in My Hart dat daar geen Vrees vir Elohim in sy oĂ« is nie.
2 Want hy vlei homself in sy eie oë net om uit te vind dat sy besoedeling gehaat word.
3 Die woorde van sy mond is onreg en bedrog; hy laat nĂĄ om verstandig te wees, om goed te doen.
4 Hy bedink onreg op sy bed; hy gaan staan op ân weg wat nie suiwer is nie; wat besoedel is, verfoei hy nie.
5 o JaHWeH, U Medelye is tot in die Hemele, U Getrouheid tot in die wolke.
6 U Geregtigheid is soos die berge van El; U oordele oor die groot Afgrond, JaHWeH, U red adamiete en diere!
7 Hoe kosbaar is U Medelye, o Elohim! Daarom skuil die seuns van adam onder die skaduwee van U Vleuels.
8 Hulle verkwik hul aan die vettigheid van U Huis, en U laat hulle drink uit die stroom van U genietinge.
9 Want by U is die Fontein van die Lewe; in U Lig sien ons die Lig.
10 Laat U Medelye voortduur vir die wat U ken, en U Geregtigheid vir die opregtes van hart.
11 Laat die voet van die trotsaard nie oor My kom nie, en laat die hand van die besoedelde mense My nie verdryf nie.
12 Daar het die bewerkers van Ongeregtigheid geval; hulle is neergestoot en kan nie weer opstaan nie.
[ân Psalm] van Dawid.
1 [aâ Alef.] Wees nie toornig op die kwaaddoeners nie, beny hulle nie wat onreg doen nie;
2 want soos gras sal hulle gou verwelk, en soos groen grasspruitjies sal hulle verdroog.
3 [BÂ Bet.] Vertrou op JaHWeH, en doen wat suiwer is; bewoon die Aarde en beoefen Getrouheid,
4 en verlustig jou in JaHWeH; dan sal Hy jou gee die begeertes van jou hart.
5 [GOÂ Ghimel.] Laat jou weg aan JaHWeH oor en vertrou op Hom, en Hy sal dit uitvoer;
6 en Hy sal jou Geregtigheid laat voortkom soos die Lig en jou Reg soos die middag.
7 [Do Dalet.] Swyg voor die Aangesig van JaHWeH en verwag Hom; wees nie toornig op hom wat voorspoedig in sy weg is nie, op die man wat listige planne uitvoer nie. [MattithJaHûW 25:13]
8 [h Hé.] Laat staan die toorn en verlaat die grimmigheid; wees nie toornig nie: dit is net om kwaad te stig.
9 Want die besoedelde sal uitgeroei word; maar die wat JaHWeH verwag, hulle sal die Aarde besit.
10 [wĂÂ Waw.] En nog ân klein rukkie en die besoedelde sal daar nie wees nie; ja, jy sal ag gee op sy plek, maar hy sal daar nie wees nie.
11 Die ootmoediges daarenteen sal die Aarde besit en hulle verlustig oor groot Vrede.
12 [zĆÂ Zajin.] Die besoedelde bedink listige planne teen die regverdige en kners met sy tande teen hom.
13 My Meester lag oor hom, want hy sien dat sy dag kom.
14 [jo Get.] Die besoedelde het die swaard getrek en hulle boog gespan om die ellendige en behoeftige te laat val, om dié te slag wat opreg is van Weg.
15 Hulle swaard sal in hul hart gaan, en hulle boë sal verbreek word. [Openbaring 1:16; 19:15]
16 [fo Tet.] ân Klein bietjie is vir die regverdige beter as die rykdom van baie besoedeldes;
17 want die arms van die besoedelde sal verbreek word, maar JaHWeH ondersteun die regverdiges.
18 [y Jod.] JaHWeH ken die leeftyd van die rassuiweres, en hulle Erfdeel sal tot in ewigheid bly.
19 Hulle sal nie beskaamd staan in die besoedelde tyd nie, en in dae van hongersnood sal hulle versadig word.
20 [Ki Kaf.] Maar die besoedelde sal omkom en die vyande van JaHWeH soos die prag van die weivelde; hulle verdwyn soos rook, hulle verdwyn.
21 [l Lamed.] Die besoedelde leen en gee nie terug nie, maar die regverdige ontferm hom en gee;
22 want die wat deur Hom geseën word, sal die Aarde besit; maar die wat deur Hom vervloek word, sal uitgeroei word. [Deuteronómium 28]
23 [m Mem.] Deur JaHWeH word die gange van ân krygsman bevestig, en hy het ân welbehae in Sy Weg.
24 As hy val, dan stort hy nie neer nie; want JaHWeH ondersteun sy hand.
25 [n Noen.] Ek was jonk, ook het Ek oud geword, maar nooit het Ek die regverdige verlate gesien, of dat sy saad brood soek nie.
26 Die hele dag ontferm hy hom en leen uit, en sy saad is ân seĂ«n.
27 [s Samek.] Wyk af van wat besoedel is, en doen wat suiwer is, en jy sal vir ewig woon;
28 want JaHWeH het die Reg lief en sal Sy Toegewyde nie verlaat nie; vir ewig word Hulle bewaar, maar die saad van die besoedelde word uitgeroei.
29 Die regverdiges sal die Aarde besit en vir ewig op haar woon.
30 [Pi Pé.] Die mond van die regverdige verkondig Wysheid, en sy tong spreek Reg.
31 Die Wet van sy Elohey is in sy hart; sy gange sal nie wankel nie.
32 [xo Tzadé.] Die besoedelde loer op die regverdige en soek om hom dood te maak.
33 JaHWeH gee hom nie oor in sy hand nie, en Hy veroordeel hom nie as hy gerig word nie.
34 [qâ Kof.] Wag op JaHWeH en hou Sy Weg, en Hy sal jou verhoog om die Aarde te besit; jy sal met welgevalle neersien op die uitroeiing van die besoedelde mense.
35 [r Resj.] Ek het die Besoedelde Een gesien, ân geweldenaar, terwyl hy hom uitbrei soos ân groen inlandse Boom. [Handelinge 9:22]
36 Toe gaan iemand verby, en kyk, hy was daar nie; en Ek het hom gesoek, maar hy was nie te vinde nie.
37 [v Sjin.] Let op die rassuiwere en kyk na die opregte, want daar is ân toekoms vir die man van Vrede. [NĂșmeri 25]
38 Maar die oortreders word tesame verdelg; die toekoms van die Besoedelde Een word afgesny.
39 [T Taw.] Maar die Hulp van die regverdiges is van JaHWeH, Sy is hulle veilige hawe in tyd van benoudheid. [Psalm 107:30]
40 En JaHWeH help hulle en red hulle; Hy red hulle van die besoedelde mense en verlos hulle, want hulle skuil by Hom.
ân Psalm van Dawid, om te onthou.
1Â O JaHWeH, straf my nie in U Toorn nie en kasty my nie in U Grimmigheid nie.
2 Want U pyle het in my ingedring, en U Hand het op my neergedaal.
3 Daar is geen heel plek in my vlees vanweë U Grimmigheid nie; daar is niks gesond in my gebeente vanweë my oortredinge nie.
4 Want my skuld gaan oor my hoof; soos ân swaar vrag het hulle vir my te swaar geword.
5 My wonde stink, hulle dra vanweë my dwaasheid.
6 Ek is krom, heeltemal geboë; die hele dag gaan ek in rou;
7 want my lendene is vol ontsteking, en daar is geen heel plek in my vlees nie.
8 Ek is kragteloos en heeltemal verbrysel; ek brul van die gebons van my hart.
9 My Meester, voor U is al my begeertes, en my gesug is vir U nie verborge nie.
10 My hart slaan vinnig, my Krag het my verlaat, en die Lig van my OĂ«, ook Hy is nie by my nie.
11 Die wat my liefhet en my vriende is, staan opsy vir my kwaal, en my naasbestaandes het ver gaan staan;
12 en die wat my siel soek, span strikke; en die wat my teistering soek, spreek van ondergang, en hulle bedink die hele dag bedrog.
13 Maar ek is soos ân dowe: ek hoor nie, en soos ân stomme wat sy mond nie oopmaak nie.
14 Ja, ek is soos ân man wat nie hoor nie en in wie se mond geen teĂ«spraak is nie;
15 want op U, JaHWeH, wag ek; U sal verhoor, my Meester my Elohey!
16 Want ek het gesĂȘ: Laat hulle net nie bly wees oor my nie! Hulle wat by die wankeling van my voet hul groot maak teen my!
17 Want ek is klaar om te val, en my smart is voortdurend voor my.
18 Ja, my skuld bely ek, ek is bekommerd oor my oortreding.
19 Maar my vyande lewe, hulle is magtig; en die wat my valslik haat, is groot in aantal.
20 En die wat besoedel vir suiwer vergeld, behandel my vyandig, omdat ek suiwerheid najaag.
21 Verlaat my nie, o JaHWeH! My Elohey, wees nie ver van my af nie!
22 Maak tog gou om my te help, my Meester, bevry my!
Vir die musiekleier; vir JedĂștun. ân Psalm van Dawid.
1 EK het gesĂȘ: Ek wil my weĂ« bewaar, sodat ek nie oortree met my tong nie; ek wil my mond in toom hou solank as die besoedelde nog voor my is.
2 Ek was stom in stilte, ek het geswyg, ver van suiwerheid af, maar my smart is aangewakker.
3 My hart het warm geword in my binneste; ân vuur het ontvlam by my gesug; ek het gespreek met my tong:
4 JaHWeH, maak my einde aan my bekend en wat die maat van my dae is, laat my weet hoe verganklik ek is.
5 Kyk, U het my dae ân paar handbreedtes gemaak, en my leeftyd is soos niks voor U nie; ja, as pure nietigheid staan elke adamiet daar! Sela
6 Waarlik, ân man wandel met ân skynbeeld rond; ja, hulle woel verniet; hulle stapel op en weet nie wie dit sal insamel nie.
7 En nou, wat verwag ek, o my Meester? My hoop is op U.
8 Red my van al my oortredinge; maak my nie ân smaad van die dwaas nie.
9 Ek is stom, ek sal my mond nie oopmaak nie; want U het dit gedoen.
10 Neem U plaag van my weg; ek vergaan vanweë die bestryding van U Hand.
11 Tugtig U die adamiet met strawwe vir ongehoorsaamheid, dan laat U sy skoonheid vergaan soos [deur] ân mot; ja, elke adamiet is ân asemtog! Sela
12 Hoor, JaHWeH, my gebed, en luister na my hulpgeroep; swyg nie by my trane nie; want ek is ân vreemdeling by U, ân bywoner soos al my vaders.
13 Wend U Oog van my af, dat ek vrolik kan word voordat ek heengaan en daar nie meer is nie.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid [oor die Verlossing vanuit die doderyk.]
1Â EK het JaHWeH lank verwag, en HY het HOM na My toe neergebuig en My hulpgeroep gehoor;
2 en HY het My uit die put van vernietiging, uit die modderige slyk opgetrek en My voete op ân Rots gestel; HY het My gange vasgemaak.
3 En HY het ân nuwe lied in My Mond gegee, ân lofsang tot eer van onse Elohey. Baie sal dit sien en vrees en op JaHWeH vertrou.
4 Geseënd is die krygsman wat sy vertroue in JaHWeH stel en hom nie wend tot hoogmoediges en leuendienaars nie.
5 Groot dinge het U gedoen, JaHWeH My Elohey - U wonders en gedagtes vir Ons; niemand kan met U vergelyk word nie. Wil Ek dit verkondig en uitspreek, dan is dit te veel om te vertel.
6 U het geen behae in ân slagdier of aanbieding nie; My ore het U vir My geopen; brandoffer vir oortreding het U nie geĂ«is nie. [HebreĂ«rs 10:8]
7 Toe het Ek gesĂȘ: Kyk, Ek kom; in die skrywe van die Boekrol, is dit van My geskryf. [HebreĂ«rs 10:7]
8 Ek het lus, o My Elohey, om U welbehae te doen, en U Wet is binne-in My binneste. [Hebreërs 10:9]
9 Ek het ân blye boodskap van Geregtigheid in die groot vergadering verkondig; kyk, My Lippe bedwing Ek nie. JaHWeH, U weet dit.
10 U Geregtigheid bedek Ek nie binne-in My Hart nie; van U Getrouheid en U Redding spreek Ek; U Medelye en U Waarheid verberg Ek nie vir die groot vergadering nie.
11 U, o JaHWeH, sal U dade van Barmhartigheid van My nie terughou nie; laat U Medelye en U Waarheid My voortdurend behoed.
12 Want onmeetbare besoedeling het My omring; My skuld het My ingehaal, en Ek kan nie sien nie; hulle is meer as die hare van My hoof, en My Hart het My verlaat. [Hebreërs 9:28]
13 Laat dit U behaag, JaHWeH, om My te red; JaHWeH, maak tog gou om My te help!
14 Laat hulle wat My lewe soek, om dit weg te ruk, tesame beskaamd staan en rooi van skaamte word; laat hulle wat behae het in My benoudheid, agteruitwyk en in die skande kom.
15 Laat hulle wat vir My sĂȘ: Ha, ha! vanweĂ« hul beskaming verskrik wees!
16 Laat almal wat U soek, in U vrolik en bly wees; laat die liefhebbers van U uitspraak voortdurend sĂȘ: Groot is JaHWeH!
17 Al is Ek ellendig en behoeftig - my Meester dink aan My; U is My Hulp en My Redder; My Elohey, vertoef tog nie!
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â GESEĂND is hy wat ag gee op die arme; JaHWeH sal hom red in die dag van benoudheid.
2 JaHWeH sal hom bewaar en hom in die lewe hou; hy sal voorspoedig gemaak word op die Aarde. Ja, U kan hom nie oorgee aan die siel van sy vyande nie. [Openbaring van Henog 13:88]
3 JaHWeH sal hom ondersteun op die siekbed; sy hele slaapplek verander U as hy krank is.
4 Ek het gesĂȘ: o JaHWeH, wees My barmhartig! Genees My siel, want sy het teen U oortree.
5 My vyande spreek kwaad van My [en sĂȘ]: Wanneer sal Hy sterwe en Sy Naam vergaan?
6 En as iemand kom om [My] te sien, dan praat hy leuens; sy hart vergader besoedeling vir hom; gaan hy uit na buite, dan spreek hy daarvan.
7 Al My haters tesame fluister onder mekaar teen My; teen My bedink hulle besoedeling [en sĂȘ]:
8 ân Woord van Belijaal is op Hom uitgestort; en nou dat Hy lĂȘ, sal Hy nie weer opstaan nie.
9 Selfs die man wat met My in Vrede lewe, op wie Ek vertrou het, wat My Brood eet, het die hakskeen teen My opgelig. [JeHÎWganan 13:18]
10 Maar U, o JaHWeH, wees My barmhartig en rig My op dat Ek hulle dit kan vergelde!
11 Hieraan weet Ek dat U ân welbehae in My het: dat My vyand oor My nie juig nie.
12 My tog, deur My egtheid ondersteun U My, en stel My voor U Aangesig tot in ewigheid.
13 Geloofd sy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, van ewigheid tot in ewigheid! Amein, ja amein.
Vir die musiekleier. ân Onderwysing van die kinders van Korag.
1Â SOOS ân hert wat smag na waterstrome, so smag My Siel na U, o Elohim!
2 My Siel dors na Elohim, na die lewende El; wanneer sal Ek ingaan en voor die Aangesig van Elohim verskyn?
3 My trane is My spys dag en nag, omdat hulle die hele dag vir My sĂȘ: Waar is jou Elohey?
4 Hieraan wil Ek dink en My Siel uitstort in My: hoe Ek gewoond was om voort te trek met die skare, hulle gelei het na die Huis van Elohim, met die stem van jubel en dank - ân feesvierende menigte! [Wysheid 10:15-21]
5 Wat buig jy jou neer, o My Siel, en is onrustig in My? Hoop op Elohim; want Ek sal Hom nog loof - die Verlossing van Sy Aangesig!
6 o My Elohey, My Siel buig neer in My; daarom dink Ek aan U vanaf die Aarde van die Jordaan en die Hermoniete, van die klein gebergte af.
7 Die Afgrond roep na die Afgrond by die gedruis van U waterstrome; al U bare en U golwe het oor My heengegaan.
8 [Maar] JaHWeH sal oordag Sy Medelye gebied, en in die nag sal Sy lied by My wees, ân gebed tot die El van My lewe.
9 Ek wil spreek tot El, My Rots, waarom vergeet U My? Waarom gaan Ek in rou deur die vyande se verdrukking?
10 Met ân doodsteek in My gebeente, smaad My teĂ«standers My as hulle die hele dag vir My sĂȘ: Waar is jou Elohey?
11 Wat buig jy jou neer, o My Siel, en wat is jy onrustig in My? Hoop op Elohim, want Ek sal Hom nog loof - die Verlossing van My Aangesig en My Elohey!
1Â DOEN aan my Reg, o Elohim, en verdedig my regsaak teen ân onbarmhartige volk; red my van die man van bedrog en onreg!
2 Want U is die Elohey van my laer; waarom verstoot U my dan? Waarom moet ek rondgaan in rougewaad deur die vyand se verdrukking?
3 Stuur U Lig en U Waarheid; laat Hulle my lei; laat Hulle my bring na die berg van U Apartheid en na U Tabernakels ,
4 dat ek kan ingaan na die altaar van Elohim, na die El van my jubelende blydskap en U kan loof met die siter, o Elohim Elohey!
5 Wat buig jy jou neer, o my siel, en wat is jy onrustig in my? Hoop op Elohim, Want ek sal Hom nog loof- die Verlossing van my aangesig en my Elohey!
Vir die musiekleier. Van die kinders van Korag. ân Onderwysing.
1Â O ELOHIM, met ons ore het ons dit gehoor, ons vaders het ons dit vertel: ân werk het U gedoen in hulle dae, in die dae van die voortyd.
2 U self het met U Hand nasies verdrywe, maar hĂșlle geplant; U het gemeenskappe kwaad aangedoen, hĂșlle daarenteen laat uitspruit.
3 Want hĂșlle het die Aarde nie deur hul swaard in besit geneem nie, en hul arm het hulle nie die oorwinning gegee nie, maar U Regterhand en U Arm en die Lig van U Aangesig, omdat U ân welbehae in hulle gehad het.
4 U self is my Koning, o Elohim! Gebied die Verlossinge van Jakob.
5 Deur U sal ons ons teëstanders omstoot; in U Naam sal ons hulle vertrap wat teen ons opstaan.
6 Want ek vertrou nie op my boog nie en my swaard sal my die oorwinning nie gee nie;
7 maar U het ons verlos van ons teëstanders en ons haters beskaamd gemaak.
8 In Elohim roem ons die hele dag en U Naam sal ons loof tot in ewigheid.Sela.
9 En tog het U ons verstoot en tot skande gemaak, en U trek nie saam met ons leërs uit nie.
10 U laat ons agteruitwyk vir die teëstander, en ons haters plunder na hartelus.
11 U gee ons oor soos slagvee, en U het ons onder die nasies verstrooi.
12 U verkoop U volk vir niks en het nie baie verdien deur hulle koopprys nie.
13 U maak ons ân smaad vir ons bure, ân spot en beskimping vir die wat rondom ons is.
14 U maak ons ân spreekwoord onder die nasies, ân hoofskudding onder die gemeenskappe.
15 My skande is die hele dag voor my, en die skaamte van my aangesig oordek my;
16 weens die stem van die smader en lasteraar, weens die blik van die vyand en wraakgierige.
17 Dit alles het oor ons gekom, en tog het ons U nie vergeet en nie bedrieglik gehandel teen U Verbond nie.
18 Ons hart het nie agteruit gewyk nie, en ons gange het van U Pad nie afgebuig nie,
19 alhoewel U ons verbrysel het in die Plek van die Drake en ons met die Doodskaduwee oordek.
20 As ons die Naam van onse Elohey vergeet het en ons handpalms uitgestrek het na ân verbasterde heerser-
21 sou Elohim dit nie naspeur nie? Want Hy ken die geheime van die hart.
22 Maar om U ontwil word ons die hele dag gedood; ons word gereken as slagskape.
23 Ontwaak! Waarom slaap U, my Meester? Word tog wakker! Verstoot nie vir ewig nie!
24 Waarom verberg U U Aangesig, vergeet U ons ellende en ons verdrukking?
25 Want ons siel is in die stof neergebuig; ons buik kleef aan die Aarde.
26 Staan op tot ons hulp en verlos ons om U Medelye ontwil!
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âLeliesâ. Van die kinders van Korag. ân Onderwysing. ân Lied van die liefde.
1 MY hart word bewoĂ« deur suiwer woorde; Ek dra My gedigte voor aangaande ân Koning; My Tong is die pen van ân vaardige skrywer. [Openbaring van Henog 1:1]
2 U is veel skoner as die uit die seuns van adam; Guns is uitgestort op U Lippe; daarom het Elohim U geseën vir Ewig.
3 Gord U Swaard aan die heup, o Dappere, U Majesteit en U Grootsheid;
4 ja, U Grootsheid! Ry voorspoedig ter wille van Waarheid en Ootmoed [en] Regverdigheid; en laat U Regterhand U ontsagwekkende dinge leer!
5 U pyle is skerp (volke val onder U!); [hulle tref] in die hart van die Koning se vyande.
6 U Troon, o Elohim, is vir Ewig tot in Ewigheid; die Septer van U Koninkryk is ân regverdige Septer.
7 U het Geregtigheid lief en haat besoedeling. Daarom het, o Elohim, U Elohim U gesalf met Vreugde-olie bo U metgeselle. [Hebreërs 1:9]
8 Al U klere is mirre en alewee [en] kassie; uit ivoorpaleise maak snarespel U bly. [Wysheid van Sirag 24:15]
9 Dogters van konings is onder U kosbares; die Koningin staan aan U regterhand in goud van Ofir.
10 Hoor, o Dogter, en kyk en neig U oor, en vergeet U volk en die Huis van U Vader;
11 en as die Koning U skoonheid begeer - want Hy is U Meester - buig U dan voor Hom neer.
12 En, o die dogter van Tirus sal met geskenke U guns afsmeek, ja, die rykstes van die volk.
13 Louter welgesteldheid is die Koning se Dogter daarbinne; van goud[draad] is Haar kleding.
14 In veelkleurige gewade word Sy na die Koning gelei; maagde agter Haar, Haar vriendinne, word na U gebring. [Hooglied van Salomo 6:9]
15 Hulle word gelei met Vreugde en gejuig; Hulle gaan in die Koning se paleis in. [MattithJaHûW 25:1]
16 In die plek van U vaders sal U seuns wees; U sal hulle aanstel as vorste in die hele Aarde.
17 U Naam wil Ek vermeld van geslag tot geslag; daarom sal die volke U loof vir Ewig tot in Ewigheid.
Vir die musiekleier. Van die kinders van Korag. Met sopraanstemme. ân Lied.
1 ELOHIM is vir Ons ân Toevlug en Sterkte; as Hulp in benoudhede is Hy in hoĂ« mate beproef.
2 Daarom sal Ons nie vrees nie, al waggel die Aarde en al wankel die berge weg in die hart van die see.
3 Laat haar waters bruis, laat hulle skuim; laat die berge bewe deur haar onstuimigheid!Sela.
4 [Daar is] ân rivier en sy spruitjies maak die Stad van Elohim bly, die Aparte  Tabernakels van die Hoogste El.
5 Elohim is binne-in Haar, Sy wankel nie; Elohim sal Haar beskerm as die dagbreek verskyn.
6 Nasies het gebruis, koninkryke het gewankel; Hy het Sy Stem verhef; die Aarde bewe.
7 JaHWeH van die skeppings-LeĂ«rmagte is met Ons; die Elohey van Jakob is ân Rotsvesting vir Ons.Sela.
8 Kom, aanskou die Dade van JaHWeH, wat verskriklike dinge oor die Aarde bring,
9 wat die oorloë laat ophou tot by die Einde van die Aarde, die boog verbreek en die spies stukkend slaan, die strydwaens met vuur verbrand.
10 Laat staan en weet dat Ek Elohim is; Ek sal hoog wees onder die nasies, hoog op die Aarde.
11 JaHWeH van die skeppings-LeĂ«rmagte is met Ons; die Elohey van Jakob is ân Rotsvesting vir Ons.Sela.
Vir die musiekleier. Van die kinders van Korag. ân Psalm.
1Â ALLE volke, klap met die handpalms; juig tot Eer van Elohim met ân stem van gejubel!
2 Want JaHWeH, die Hoogste El, is gedug, ân groot Koning oor die hele Aarde.
3 Hy bring volke onder Ons en gemeenskappe onder Ons voete.
4 Hy kies Ons Erfdeel vir Ons uit, die Trots van Jakob vir wie Hy liefhet.Sela.
5 Elohim vaar op met gejuig, JaHWeH met ramshoring geklank. [Handelinge 1:9]
6 Maak musiek tot Eer van Elohim, maak musiek! Maak musiek tot Eer van Ons Koning, maak musiek!
7 Want Elohim is Koning van die hele Aarde; maak musiek met ân onderwysing.
8 Elohim regeer oor die nasies; Elohim sit op die Troon van Sy Apartheid.
9 Die edeles van die volke het vergader - ân volk van die Elohey van Abraham; want aan Elohim behoort die skilde van die Aarde. Hoog verhewe is Hy!
ân LIED. ân Psalm van die kinders van Korag.
1Â JaHWeH is groot en uitnemend lofwaardig in die Stad van onse Elohey, Berg van Sy Apartheid!
2 Skoon deur Sy verhewenheid, die Vreugde van die hele Aarde is die Berg van Sion, aan die Noordekant, die Stad van die groot Koning!
3 Elohim word bekend gemaak in Haar paleise as ân Rotsvesting.
4 Want kyk, die konings het bymekaar gekom, tesame opgetrek.
5 Skaars het hulle Haar gesien, of hulle het verstom, verskrik geword, in angs weggevlug.
6 Bewing het hulle daar aangegryp, smart soos van een wat baar.
7 Deur die Gees van die Ooste verbreek U die skepe van Tarsis.
8 Soos ons gehoor het, so het ons gesien in die Stad van JaHWeH van die skeppings-leërmagte, in die Stad van onse Elohey: Elohim sal Haar bevestig tot in ewigheid.Sela.
9 o Elohim, ons dink aan U Medelye binne-in U Tempel.
10 Soos U Naam, o Elohim, so is U roem tot die eindes van die Aarde toe; U Regterhand is vol Geregtigheid.
11 Laat die Berg van Sion bly wees, laat die Dogters van JeHûWdah juig oor U Regsprake.
12 Gaan rondom Sion, trek om Haar heen, tel Haar torings;
13 let op Haar skanse, wandel deur Haar paleise, sodat julle van Haar aan die volgende geslag kan vertel,
14 dat hierdie Elohim, onse Elohey is, vir Ewig tot in Ewigheid; Hy sal ons lei tot die dood toe.
Vir die musiekleier. Van die kinders van Korag. ân Psalm.
1Â HOOR dit, alle volke, luister, alle bewoners van die wĂȘreld.
2 Beide seuns van die Adamiete sowel as seuns van die groot manne, ryk en arm tesaam!
3 My Mond sal louter Wysheid spreek, en die oordenking van My Hart is net Verstand.
4 Ek sal My oor neig tot ân spreuk; Ek sal My raaisel verklaar by die siter.
5 Waarom sou Ek vrees in dae van besoedeling, as die ongeregtigheid van My onderkruipers My omring -
6 die wat vertrou op hulle vermoë en hulle beroem op die grootheid van hulle rykdom?
7 Niemand kan ooit ân broer loskoop nie; hy kan aan Elohim sy losprys nie gee nie
8 (want die losprys van hulle siel is te kosbaar en vir ewig ontoereikend),
9 dat hy vir ewig sou voortlewe, die vernietiging nie sou sien nie.
10 Want hy sien: wyse manne sterwe, die dwaas en die onverstandige kom tesame om en laat hulle vermoë aan ander na.
11 Hulle binneste gedagte is: hul huise sal vir ewig wees, hul tabernakels van geslag tot geslag; hulle noem die  Adamah [die adamiet se Aarde] na hul name.
12 Maar die adamiet wat in aansien is, hou nie stand nie; hy is soos die wilde wesens wat vergaan.
13 Dit is die weg van die wat op hulleself vertrou, en van hulle volgelinge wat in hul woorde ân behae het.Sela.
14 Soos skape word hulle bestem vir die Doderyk/Sheol; Dood is hulle herder, en die opregtes heers oor hulle in die mĂŽre; en hulle gestalte is daar vir die Doderyk/Sheol om te verteer, sodat daarvoor geen woning meer is nie.
15 Maar Elohim sal My Siel loskoop van die mag van die Doderyk/Sheol, want Hy sal My opneem. Sela. [2 Nikodemus 8:2]
16 Wees nie bevrees as ân man ryk word, as die rykdom van sy huis groot word nie;
17 want wanneer hy doodgaan vat hy niks saam uit alles van hom nie; sy Glansrykheid sal nie neerdaal agter hom aan nie.
18 Want terwyl hy leef het hy sy siel geseĂ«n - en prys hulle jou, omdat jy aan jouself goed doen â [Lukas 12:20]
19 tog gaan [sy siel] na die geslag van sy vaders; tot in ewigheid sal hulle die Lig nie sien nie.
20 Die adamiet wat in aansien is en geen verstand het nie, is soos die wilde wesens wat vergaan.
ân Psalm van Asaf.
1Â DIE El van die Elohim, JaHWeH, spreek en roep die Aarde, van die opgang van die son af tot sy ondergang toe.
2 Uit Sion, die volkomenheid van skoonheid, verskyn Elohim in Ligglans.
3 Onse Elohey kom en kan nie swyg nie. Vuur verteer voor Sy Aangesig, en rondom Hom storm dit geweldig.
4 Hy roep na die Hemele daarbo, en na die Aarde, om Sy volk te oordeel:
5 Versamel My gunsgenote vir My, hulle wat My Verbond by die Slagdier sluit! [Wysheid van Sirah 24:10]
6 En - die Hemele verkondig Sy regverdigheid, want Elohim staan gereed om te oordeel!Sela.
7 Hoor, My volk, dat Ek kan spreek; JisraEl, dat Ek jou dit kan inskerp: Ek is Elohim, jou Elohey!
8 Oor jou slagdiere bestraf Ek jou nie, en jou brandoffers is voortdurend voor My.
9 Ek hoef uit jou huis geen stier te neem of bokke uit jou krale nie;
10 want al die wilde diere van die bos is Myne, die vee op die berge by duisende.
11 Ek ken al die voëls van die berge, en wat roer op die veld, is van My.
12 As Ek honger het, sal Ek jou dit nie sĂȘ nie; want die wĂȘreld is Myne en haar volheid. [MattithJaHĂ»W 12:6]
13 Sou Ek vleis van stiere eet, of bloed van bokke drink?
14 Slag aan Elohim met dank, en betaal jou Geloftes aan die Hoogste El;
15 en roep My aan in die dag van benoudheid: Ek sal jou uithelp, en jy moet My eer.
16 Maar aan die besoedelde sĂȘ Elohim: Wat vertel jy nog My Insettinge en neem jy My Verbond in jou mond -
17 terwyl jy die Tug haat en My woorde agter jou werp?
18 As jy ân dief sien, dan geval dit jou by hom, en jou deel is met die verbasteraars.
19 Jou mond laat jy los in besoedeling, en jou tong vleg bedrog.
20 Jy sit en praat teen jou broer, die seun van jou Moeder beskimp jy.
21 Hierdie dinge het jy gedoen, en sou Ek swyg? Jy dink Ek is net soos jy! Ek gaan jou straf en jou dit ordelik voor oë stel.
22 Verstaan dit tog, o julle wat Elowahh vergeet, sodat Ek [julle] nie verskeur sonder dat iemand red nie.
23 Die een wat slag met dank, eer My; en die een wat op Sy Weg ag gee, hom sal Ek die Lossing van Elohim laat geniet.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid, toe die profeet Natan na hom gekom het, nadat hy by BĂĄtseba ingegaan het.
1Â WEES My barmhartig, o Elohim, na U Medelye; delg My oortredinge uit na die grootheid van U barmhartigheid.
2 Was My heeltemal van My ongeregtigheid en suiwer My van My opstandigheid. [JeshaJaH 1:16; MattithJaHûW 28:19]
3 Want Ek ken My opstandigheid, en My oortredinge is voortdurend voor My.
4 Teen U alleen het Ek oortree en gedoen wat besoedel is in U OĂ«, sodat U regverdig kan wees as U spreek, suiwer as U gerig hou.
5 Kyk, in skuld is Ek gebore, en in oortreding het My Moeder My ontvang.
6 Kyk, U het ân welgevalle aan Waarheid in die binneste, en in die verborgene maak U aan My Wysheid bekend.
7 Was My van oortredinge met hisop, dat Ek gesuiwer kan wees; was My, dat Ek witter kan wees as sneeu.
8 Laat My Vreugde en Blydskap hoor; laat die gebeente juig wat U verbrysel het.
9 Verberg U Aangesig vir My oortredinge en delg uit al My skuld vir oortredinge.
10 Skep vir My ân suiwer hart, o Elohim, en gee opnuut in die binneste van My, ân standvastige Gees.
11 Verwerp My nie van U Aangesig nie en neem die Gees van U Apartheid nie van My weg nie.
12 Gee My weer die Vreugde van U Lossing, en vernuwe My deur ân standvastige Gees.
13 Ek wil die opstandiges U Weë leer, dat die oortreders hulle tot U kan bekeer.
14 Verlos My van die Bloed, o Elohim, Elohey van My bevryding! Laat My Tong U Geregtigheid uitjubel.
15 My Meester, open My Lippe, dat My Mond U Lof kan verkondig.
16 Want U het geen behae in ân slagdier nie, anders sou Ek hom gee; in brandoffer het U geen behae nie.
17 Die Slagdier van Elohim is ân Gebroke Gees; ân Gebroke en Verslae Hart sal U, o Elohim, nie verag nie!
18 Doen goed aan Sion na U welbehae; bou die mure van Jerusalem op.
19 Dan sal U ân welbehae hĂȘ in die Slagdiere van Regverdigheid, in brandoffer en ân volledige aan-bieding; dan sal hulle stiere opdra op U altaar.
VIR die musiekleier. ân Onderwysing van Dawid, toe DoĂ«g, die Edomiet, gekom het en aan Saul te kenne gegee en aan hom gesĂȘ het: Dawid het in die huis van AhimĂ©leg ingegaan.
1Â WAT beroem jy jou in die besoedeling, o geweldige? Die Medelye van El duur die hele dag!
2 Jou tong beraam bedrieglikheid, soos ân geslypte skeermes, o werker van bedrog!
3 Jy hou meer van besoedeling as van suiwerheid, van die leuen meer as om die Waarheid te spreek.Sela.
4 Jy hou net van woorde wat verslind, o bedrieglike tong!
5 So sal El jou dan ook vir ewig omverwerp, jou wegruk en jou uit die Tent uitsleep; ja, Hy sal jou ontwortel uit die Aarde van die lewendes.Sela.
6 En die regverdiges sal dit sien en vrees; en hulle sal oor hom lag [en sĂȘ]:
7 Kyk, die sterk man wat Elohim nie tot sy toevlug gemaak het nie, maar vertrou het op die grootheid van sy rykdom, sterk was in sy bedrieg-likheid!
8 Maar Ek sal wees soos ân groen Olyfboom in die Huis van Elohim; Ek vertrou op die Medelye van Elohim vir Ewig tot in Ewigheid. [JirmeJaH 11:16]
9 Vir ewig sal Ek U loof, omdat U dit gedoen het; en Ek sal U Naam verwag, want Hy is suiwer, in teenwoordigheid van U Toegewydes.
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âMĂĄhalat.â ân Onderwysing van Dawid.
1Â DIE dwaas sĂȘ in sy hart: Daar is geen Elohim nie! Hulle het sleg gehandel en [hul] onreg afskuwelik gemaak; daar is niemand wat suiwer optree nie.
2 Elohim het uit die Hemele neergesien op die seuns van adam om te sien of daar iemand verstandig is, wat na Elohim vra.
3 Hulle het almal afgewyk, tesame het hulle verkleur; daar is niemand wat suiwer optree nie, ook nie een nie.
4 Het die bewerkers van Ongeregtigheid dan geen Kennis nie, wat My volk opeet [asof] hulle brood eet? Hulle roep Elohim nie aan nie.
5 Dåår het skrik hulle oorweldig sonder dat daar skrik was; want Elohim het die beendere verstrooi van hom wat jou beleër het; jy het [hulle] beskaamd gemaak, want Elohim het hulle verwerp.
6 Ag, mag die Verlossing van JisraEl uit Sion kom! As Elohim die lot van Sy volk verander, dan sal Jakob juig, JisraEl sal bly wees.
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. ân Onderwysing van Dawid, toe die Sifiete gekom en aan Saul gesĂȘ het: Het Dawid hom nie by ons weggesteek nie?
1Â O ELOHIM, verlos My deur U Naam, en doen aan My Reg deur U Mag!
2 o Elohim, hoor My gebed, luister na die woorde van My Mond!
3 Want verbasterdes staan teen My op, en tiranne soek My Siel; hulle stel Elohim nie voor hul oë nie.Sela.
4 Kyk, Elohim is My Helper, My Meester is met hulle wat My Siel ondersteun.
5 Hy sal My vyande hul besoedeling vergelde. Vernietig hulle deur U Waarheid!
6 Ek wil ân vrywillige [gawe] aan U slag; Ek wil U Naam, o JaHWeH, loof, want Hy is suiwer;
7 want Hy het My uit alle benoudheid gered, en My Oog het met welgevalle op My vyande neergesien.
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. ân Onderwysing van Dawid.
1Â O ELOHIM, hoor my gebed en verberg U nie vir my smeking nie.
2 Luister na my en verhoor my; in my onrus dwaal ek rond en is verward,
3 weens die geroep van die vyand, weens die geraas van die besoedelde; want hulle stort onreg op my af, en in toorn behandel hulle my as vyand.
4 My hart krimp inmekaar in my binneste, en verskrikkinge van die Dood het op my geval.
5 Vrees en bewing kom oor my, en angs oordek my.
6 Toe het ek gesĂȘ: Ag, had ek maar vlerke soos ân duif, dan sou ek wegvlieg en [weg]bly!
7 Kyk, ek sou ver wegvlug; ek sou vernag in die wildernis!Sela.
8 Gou sou ek vir my ân skuilplek soek teen die onstuimige wind, teen die storm.
9 Verslind hulle, my Meester, verdeel hulle spraak, want ek sien geweld en twis in die Stad.
10 Dag en nag omring hulle hom op haar mure, en binne-in haar is onreg en moeite.
11 Wat verwoesting aanbring, is binne-in haar, en verdrukking en bedrog wyk nie van haar markplein nie.
12 Want dit is geen vyand wat my smaad nie, anders sou ek dit dra; dit is nie my hater wat hom teen my groot maak nie, anders sou ek my vir hom wegsteek;
13 maar jy, ân man soos ek, my vriend en my vertroude!
14 Ons wat innig met mekaar omgegaan het, in die Huis van Elohim gewandel het met die woelige skare.
15 Laat Dood hulle oorval, laat hulle lewendig na die Doderyk/Sheol neerdaal; want besoedeling is in hulle woning, in hulle binneste.
16 Maar ek, ek roep Elohim aan, en JaHWeH sal my verlos.
17 Saans en smĂŽrens en smiddags klaag ek en steun, en Hy hoor my stem.
18 Hy verlos my siel in Vrede van die stryd teen my, want met menigtes is hulle teen my.
19 El sal hoor en hulle antwoord; ja, Hy wat op die troon sit van lankal af,Sela.omdat by hulle geen verbetering is en die Elohim nie vrees nie.
20 Hy het sy hande uitgesteek teen die wat in Vrede met hom geleef het; hy het Sy Verbond besoedel.
21 Glad is die botterwoorde van sy mond, maar sy hart is oorlog; sy woorde is sagter as olie, maar hulle is ontblote swaarde.
22 Werp jou sorg op JaHWeH, en Hy sal jou onderhou; Hy sal nooit die regverdige laat wankel nie.
23 Maar U, o Elohim, sal hulle laat neerdaal in die put van vernietiging; manne van bloed en bedrog sal hulle dae nie tot op die helfte bring nie; maar Ă©k vertrou op U.
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âDie Duif van die ver Terebinte.â Van Dawid. ân Gedig, toe die Filistyne hom gevang het in Gat.
1Â WEES my barmhartig, o Elohim, want mense vertrap my; hy wat my beveg, verdruk my die hele dag.
2 My vyande vertrap die hele dag, want baie veg teen my in hoogmoed.
3 Die dag as ek vrees, sal Ă©k op U vertrou.
4 Deur Elohim sal ek Sy Woord prys; ek vertrou op Elohim, ek vrees nie; wat kan vlees my doen?
5 Die hele dag verdraai hulle my woorde; al hulle gedagtes is teen my, om besoedeling te pleeg.
6 Hulle val aan, lĂȘ en loer - hulle let op my hakskene net soos hulle op my siel geloer het.
7 Ondanks [hul] ongeregtigheid - sal hulle ontvlug? Werp volke neer in Toorn, o Elohim!
8 U het my omswerwinge getel; hou my trane in U kruik; is hulle nie in U Boekrol nie?
9 Dan sal my vyande agteruitwyk op die dag as ek roep; dit weet ek dat Elohim aan my kant is.
10 Deur Elohim sal ek die Woord prys; deur JaHWeH sal ek die Woord prys.
11 Ek vertrou op Elohim, ek vrees nie wat ân adamiet my kan aandoen nie.
12 Op my, o Elohim, [rus] Geloftes aan U; die sal ek met dank aan U vergoed;
13 want U het my siel gered van die Dood - ja, my voete van struikeling - om te wandel voor die Aangesig van Elohim, die Lig van die lewe.
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âMoenie verwoes nie.â Van Dawid. ân Gedig, toe hy vir Saul in die spelonk gevlug het.
1 WEES my barmhartig, o Elohim, wees my barmhartig, want by U het my siel geskuil, en in die skaduwee van U Vleuels sal ek skuil totdat die verwoesting verbygegaan het.
2 Ek roep Elohim, die Hoogste El aan, El wat dit vir my voleindig.
3 Hy sal uit die Hemele stuur en my verlos terwyl hy wat my vertrap, [my] smaadheid aandoen.Sela.Elohim sal Sy Medelye en Sy Waarheid stuur.
4 My siel [is] tussen brullende leeus en ek lĂȘ [tussen] vuriges, seuns van adam wie se tande spiese en pyle is, en wie se tong ân skerp swaard is.
5 Verhef U bo die Hemele, o Elohim, U Glansrykheid bo die hele Aarde!
6 Hulle het ân net gespan vir my voetstappe, hulle het my siel neergebuig; hulle het ân kuil voor my gegrawe, hulle val binne-in haar.Sela.
7 My hart is gerus, o Elohim, my hart is gerus; ek wil sing en musiek maak.
8 Waak op, my Eer! Waak op, harp en siter! Ek wil Shagar wakker maak!
9 Ek wil U loof onder die volke, my Meester, musiek maak tot U Eer onder die gemeenskappe.
10 Want U Medelye is groot tot by die Hemele en U Waarheid tot by die wolke.
11 Verhef U bo die Hemele, o Elohim, U Glansrykheid bo die hele Aarde!
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âMoenie verwoes nie.â Van Dawid. ân Gedig.
1Â SPREEK julle waarlik Geregtigheid, o stomme? Oordeel julle die seuns van adam regverdig?
2 Ja, julle bedryf ongeregtigheid in die hart; julle weeg op Aarde die geweld van julle hande af.
3 Die verbasterde is besoedel vanaf die moederskoot; hulle dwaal sodra hulle gebore word.
4 Hulle gif is soos die gif van Nagash/die slang; soos ân dowe adder wie se oor toegestop is,
5 wat nie luister na die stem van die bekoorders, van hom wat ervare is om met towerspreuke om te gaan nie.
6 o Elohim, verbreek hulle tande in hulle mond; slaan die tande van die jong leeus uit, o JaHWeH!
7 Laat hulle vergaan soos urine wat wegloop; as hy sy pyle rig, laat hulle wees asof hulle opgekerf is.
8 [Laat hulle wees] soos ân slak wat wegsmelt so ver as hy loop, soos ân misgeboorte van ân vrou wat die son nie sal sien nie.
9 Voordat hulle dorings kan steek, sal Hy dit met ân stormwind wegvee, alle lewe, deur Sy brandende Woede.
10 Die regverdige sal bly wees as hy die wraak sien; hy sal sy voete was in die bloed van die besoedelde.
11 En die adamiete sal sĂȘ: Gewis, daar is beloning vir die regverdige; gewis, daar is ân Elohim wat in die Aarde oordeel!
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âMoenie verwoes nie.â Van Dawid. ân Gedig, toe Saul gestuur het en hulle die huis laat bewaak het om hom dood te maak.
1 RED My van My vyande, o My Elohey! Beskerm My teen My teëstanders!
2 Red My van die bewerkers van besoedeling, en verlos My van die manne van bloed!
3 Want kyk, hulle lĂȘ en loer op My Siel; sterkes val My aan, nie [vir] oortreding en nie [vir] opstandigheid nie, o JaHWeH!
4 Sonder oop oë hardloop hulle en maak hulle klaar. Ontwaak en help My, en neem in ag!
5 Ja U, JaHWeH Elohim van die skeppings-leërmagte, Elohey van JisraEl, word wakker om al die nasies te straf; moenie Medelye gee aan die ongehoorsames en moenie die verraaiers barmhartig wees nie!Sela.
6 Elke aand kom hulle terug; hulle huil soos honde en dwaal deur die Stad.
7 Kyk, hulle smaal met hul mond; swaarde is op hulle lippe, want - wie sou dit hoor?
8 Maar U, o JaHWeH, lag oor hulle; U spot met al die nasies.
9 My Sterkte, op U wil Ek wag, want Elohim is My Rotsvesting.
10 My Elohey van Medelye sal My tegemoetkom; Elohim sal My op My vyande laat neersien.
11 Moet hulle nie ombring nie, sodat My volk dit nie vergeet nie: laat hulle rondswerwe deur U Krag, en werp hulle neer, My Meester, Ons Skild!
12 Die oortreding van hulle mond is die woorde van hulle lippe; laat hulle dan gevang word in hul trots, en vanweë die vloek en die leuen wat hulle vertel.
13 Vernietig [hulle] in Grimmigheid, vernietig [hulle], sodat hulle daar nie meer is nie; en laat hulle weet dat Elohim heers in Jakob, tot by die eindes van die Aarde!Sela.
14 En elke aand kom hulle terug; hulle huil soos honde en dwaal deur die Stad.
15 HĂșlle swerwe rond om voedsel te soek; as hulle nie versadig word nie, vertoef hulle die hele nag.
16 Maar Ek sal sing van U Sterkte en elke mĂŽre jubel oor U Medelye, want U was ân Rotsvesting vir My en ân toevlug in die dag toe Ek benoud was.
17 My Sterkte, tot U Eer wil Ek musiek maak, want Elohim is My Rotsvesting, My Elohey van Medelye.
Gebed en vertroue nĂĄ ân neerlaag.
VIR die musiekleier; op [die wysie van]: âDie Lelie van die Getuienis.â ân Gedig van Dawid, om te onderrig, toe hy oorlog gevoer het teen die ArameĂ«rs van MesopotĂĄmiĂ« en die ArameĂ«rs van Soba, en JĂŽWab teruggekom en twaalfduisend Edomiete verslaan het in die Vallei van Sout.
1 O ELOHIM, U het Ons verstoot, Ons vanmekaar geskeur; U was toornig; herstel Ons! [Barug 4:12]
2 U het die Aarde laat bewe, haar gekloof; genees haar breuke, want sy wankel!
3 U het U volk harde dinge laat sien; U het Ons bedwelmende wyn laat drink.
4 U het aan die wat U vrees, ân Banier gegee, om te vlug vir die boog!Sela.
5 Sodat U bemindes gered mag word; verlos Ons deur U Regterhand en verhoor Ons!
6 Elohim het gespreek in Sy Apartheid: Ek wil jubel, Ek wil Sigem verdeel en die dal van Sukkot afmeet.
7 GĂlead is Myne en Manasse is Myne, en Efraim is die beskutting van My Hoof; JeHĂ»Wdah is My Wetgewer.
8 Moab is My waskom; op Edom werp Ek My skoen; jubel oor My, o Filistéa!
9 Wie sal My bring in die versterkte stad? Wie kan My lei tot in Edom?
10 Het U, o Elohim, Ons nie verwerp nie? En U trek nie uit, o Elohim, saam met Ons leërs nie.
11 Verleen Ons hulp teen die vyand, want die adamiet se hulp is nietigheid.
12 In Elohim sal Ons kragtige dade doen, en Hy Self sal Ons vyande vertrap.
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. [ân Psalm] van Dawid.
1Â O ELOHIM, hoor my smeking, luister na my gebed!
2 Van die Einde van die Aarde af roep ek U aan as my hart beswyk; lei my op ân Rots wat bo my verhewe is. [Miga 4:8]
3 Want U het ân toevlug vir my geword, ân sterk Toring teen die vyand.
4 Ek wil in U Tent vertoef vir ewig, in die skuilplek van U Vleuels my verberg. [JeshaJaH 18:1]Sela.
5 Want U, o Elohim, het my Geloftes gehoor; U het die besitting gegee aan die wat U Naam vrees.
6 Mag U dae by die koning se dae byvoeg; mag sy jare wees soos van geslag tot geslag.
7 Mag hy vir ewig voor die Aangesig van Elohim op die troon sit; beskik Medelye en Waarheid, dat Hulle hom bewaar.
8 SĂł wil ek musiek maak tot eer van U Naam tot in ewigheid, om my Geloftes te voltooi, dag nĂĄ dag.
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âJedĂștun.â ân Psalm van Dawid.
1Â JA, My Siel is stil tot Elohim; van Hom is My Verlossing.
2 Hy alleen is My Rots en My Verlossing, My Rotsvesting; Ek sal nie grootliks wankel nie.
3 Hoe lank sal julle besoedeling beplan teen ân Man, julle sal vermoor word soos ân muur wat oorhang, julle sal ân omgestote muur word.
4 Ja, julle hou raad om Hom van Sy hoogte af te stoot; julle het behae in leuens; met jul mond seën julle, maar met jul binneste vloek julle.Sela.
5 Wees net maar stil tot Elohim, My Siel, want van Hom is My verwagting!
6 Sekerlik, Hy is My Rots en My Verlossing, My Rotsvesting; Ek sal nie wankel nie.
7 By Elohim is My Lossing en My Eer; die Rots van My Sterkte, My toevlug is in Elohim.
8 Vertrou op Hom altyd, o volk! Stort julle hart uit voor Sy Aangesig! Elohim is ân toevlug vir Ons.Sela.
9 Ja, nietigheid is die seuns van adam, leuens is die aansienlikes; in die weegskaal moet hulle opgaan, almal saam is hulle minder as nietigheid.
10 Vertrou nie op verdrukking en bou geen ydele hoop op rowery nie; as die vermoë aangroei, sit daar die hart nie op nie!
11 Een ding het Elohim gespreek, twee is dit wat Ek gehoor het: dat die Sterkte aan Elohim behoort,
12 en aan U, My Meester, [behoort die] Medelye; want U vergeld elkeen na sy werk.
ân Psalm van Dawid, toe hy in die wildernis van JeHĂ»Wdah was.
1Â O ELOHIM, U is My El, U soek ek; My Siel dors na U, My Vlees smag na U, in ân dor en uitgedroogde Aarde, sonder water.
2 SĂł het ek U in die Apartheid aanskou, om U Sterkte en U Glansrykheid te sien.
3 Want U Medelye is suiwerder as die lewe; My Lippe moet U prys.
4 SĂł sal ek U prys My lewe lank, in U Naam My handpalms ophef.
5 Soos met vet en vettigheid sal My Siel versadig word, en My Mond sal roem met jubelende lippe
6 as ek aan U dink op My bed, in die nagwake oor U peins.
7 Want U was ân Hulp vir My, en in die skaduwee van U Vleuels sal Ek jubel.
8 My Siel is aan U verkleef; U Regterhand ondersteun My.
9 Maar hĂșlle wat soek om My Siel te verderwe, hulle sal kom in die onderste plekke van die Aarde.
10 Hy sal oorgelewer word in die Mag van die swaard; die deel van die jakkalse sal hulle word.
11 Maar die Koning sal bly wees in Elohim; elkeen wat by Hom sweer, sal hom beroem; want die mond van die leuensprekers sal gestop word.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â HOOR my stem, o Elohim, in my klagte; bewaar my lewe vir die skrik van die vyand.
2 Steek my weg vir die raad van die kwaaddoeners, vir die gewoel van die bewerkers van besoedeling;
3 wat hulle tong skerp maak soos ân swaard, hulle pyl rig - bitter woorde! -
4 om in skuilplekke na die rassuiwere te skiet; skielik skiet hulle Hom en vrees nie.
5 ân Besoedelde plan beraam hulle vir hulle; hulle spreek af om strikke te span; hulle sĂȘ: Wie sal dit sien?
6 Hulle snuffel besoedeling uit: Ons is gereed! ân Fyn uitgedinkte plan! Ja, ân man se binneste en onpeilbare hart!
7 Maar Elohim tref hulle met ân pyl, skielik is hulle wonde daar.
8 En hulle tong laat hulle oor hulself struikel; almal wat hulle aansien, skud die hoof.
9 En alle adamiete vrees en verkondig die dade van Elohim en gee ag op wat Hy doen.
10 Die regverdige sal bly wees in JaHWeH en by Hom skuil, en al die opregtes van hart sal hulle beroem.
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid. ân Lied.
1Â AAN U kom ân lofsang toe, o Elohim, in Sion, en aan U moet die Gelofte betaal word.
2 o Hoorder van die gebed, tot U moet alle vlees kom!
3 Besoedelde spraak het die oorhand oor My gehad, [maar] U versoen Ons oortredinge.
4 Geseënd is hy wat U uitkies en laat nader kom, dat hy kan woon in U voorhowe. Ons wil versadig word met die suiwerheid van U Huis, U apartgestelde Tempel.
5 Ontsagwekkende dinge antwoord U Ons met Geregtigheid, o Elohey van Ons Lossing, Vertroue van al die eindes van die Aarde en van die verste see!
6 Wat die berge grondves deur U Krag, wat omgord is met Mag,
7 wat die gebruis van die seë stilmaak, die gebruis van hulle golwe en die rumoer van die gemeenskappe;
8 sodat die bewoners van die eindes vrees vir U kentekens; U laat die uitgange van die mĂŽre en die aand jubel.
9 U het die Aarde besoek en U het haar oorvloed gegee; U oorvloei haar grootliks; die stroom van Elohim is vol water. U berei hulle koring; ja, so voorsien U haar.
10 U laat haar vore oorvloei, haar kluite gelyk; deur reënbuie maak U haar week; U seën haar uitspruitsel.
11 U kroon die jaar van U Suiwerheid, en U Voetspore drup van vettigheid.
12 Die weivelde van die wildernis drup, en die heuwels gord hulleself met gejuig.
13 Die weivelde is bekleed met troppe kleinvee, en die dale is bedek met koring; hulle juig, ook sing hulle.
Vir die musiekleier, ân Lied. ân Psalm.
1Â JUIG tot eer van Elohim, o ganse Aarde!
2 Besing die Eer van Sy Naam, maak Sy lofsang pragtig!
3 SĂȘ tot Elohim: Hoe ontsagwekkend is U dade! Deur die grootheid van U Sterkte sal U vyande kruipende na U toe kom.
4 Laat die hele Aarde voor U neerval en musiek maak tot U eer; laat hulle U Naam verhef met musiek.Sela.
5 Kom en aanskou die dade van Elohim, Hy wat gedug is in werking oor die seuns van adam.
6 Hy het die see verander in droë grond; hulle het te voet deur die rivier gegaan. Daar was ons bly in Hom.
7 Hy heers vir ewig deur Sy Mag; Sy OĂ« hou wag oor die nasies. Laat die wederstrewiges hulleself nie verhef nie.Sela.
8 Loof, volksgenote, onse Elohey, en laat hoor die Stem wat Hom roem -
9 wat aan ons siel die lewe gee en nie toelaat dat ons voet wankel nie.
10 Want U het ons getoets, o Elohim, U het ons gelouter soos ân mens silwer louter.
11 U het ons in die net gebring, ân swaar las op ons heupe gelĂȘ.
12 U het mense oor ons hoof laat ry; ons het in die vuur en in die water gekom, maar U het ons uitgelei in die oorvloed.
13 Ek sal met brandoffers in U Huis ingaan; ek sal U my Geloftes betaal,
14 wat my lippe geuit en my mond uitgespreek het toe ek benoud was.
15 Brandoffers van vet diere sal ek U bring saam met geurigheid van ramme; ek sal beeste saam met bokke berei.Sela.
16 Kom luister, en laat my vertel, julle almal wat Elohim vrees, wat Hy aan my siel gedoen het.
17 Ek het Hom aangeroep met my mond, en lofgesang was onder my tong.
18 As ek ongeregtigheid bedink het in my hart, sou my Meester nie gehoor het nie.
19 Waarlik, Elohim het gehoor; Hy het geluister na die stem van my gebed.
20 Prys Elohim wat my gebed nie afgewys en Sy Medelye aan my nie [onttrek het] nie!
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. ân Psalm. ân Lied.
1 MAG Elohim Ons barmhartig wees en Ons seën; mag Hy Sy Aangesig oor Ons laat skyn!Sela.
2 Sodat U Weg geken kan word op Aarde, al die nasies U Verlossing. [Psalm 18:30]
3 Die volke sal U loof, o Elohim, die volke almal saam sal U loof.
4 Die gemeenskappe sal bly wees en jubel, omdat U die volke regverdig oordeel en die gemeenskappe op Aarde lei.Sela.
5 Die volke sal U loof, o Elohim, die volke almal saam sal U loof.
6 Die Aarde het haar opbrengs gelewer; Elohim, Onse Elohey, sal Ons seën.
7 Elohim sal Ons seën, en al die eindes van die Aarde sal Hom vrees.
Vir die musiekleier. Van Dawid. ân Psalm. ân Lied.
1Â ELOHIM staan op, Sy vyande raak verstrooid, en Sy haters vlug voor Sy Aangesig weg!
2 Soos rook verdryf word, verdryf U [hulle]; soos was smelt voor die vuur, vergaan die besoedeldes voor die Aangesig van Elohim.
3 Maar die regverdiges is bly, hulle juig voor die Aangesig van Elohim, en hulle is vrolik met blydskap.
4 Sing tot eer van Elohim, maak musiek tot eer van Sy Naam, verhef Hom wat deur die ooptes ry in Sy Naam JaH en jubel voor Sy Aangesig!
5 ân Vader van die wese en ân Regter van die weduwees is Elohim in die Woning van Sy Apartheid.
6 Elohim laat die eensames woon in ân huisgesin, Hy lei die gevangenes uit in voorspoed; maar die wederstrewiges woon in ân dorre plek .
7 o Elohim, toe U uitgetrek het voor U volk, toe U voortgestap het in die [woesteny van] Jesimon.Sela.
8 Het die Aarde gebewe! Ook het die Hemele gedrup voor die Aangesig van Elohim; hierdie Sinai voor die Aangesig van Elohim, die Elohey van JisraEl!
9 Met ân vrywillige ReĂ«n het U, o Elohim, U Erfdeel besproei; en toe sy moeg was, het U haar versterk.
10 U skare het in haar gewoon; U het haar deur U Suiwerheid berei vir die ellendige, o Elohim!
11 My Meester het die Woord laat hoor - die wat die magtige tyding gebring het, was ân groot skare:
12 Die konings van die leërs vlug, hulle vlug; en sy wat tuis gebly het, verdeel die buit.
13 As julle daar lĂȘ tussen die veekrale, is die vlerke van die Duif oordek met silwer en Haar vere met liggroen goud.
14 Toe die Almagtige konings in Haar verstrooi het, het dit gesneeu op Salmon.
15 ân Berg van Elohim is die berg Basan, ân berg met toppe is die berg Basan.
16 Waarom kyk julle afgunstig, o berge met toppe, na die Berg wat Elohim begeer het vir Sy Woning? Ja, JaHWeH sal [daar] woon tot in ewigheid.
17 Die waens van Elohim is tienduisende, duisend maal duisende; My Meester is onder hulle; [dit is] Sinai in Apartheid.
18 U het opgeklim na die hoogte, U het gevangenes weggevoer, U het geskenke geneem onder die adamiete; ja, ook die wederstrewiges, o JaHH Elohim, [wat tussen hulle] woon.
19 Geseënd sy My Meester! Dag na dag dra Hy Ons; die El is Ons Verlossing!Sela.
20 El is vir Ons ân El van verlossinge, en JaHWeH My Meester het uitkoms teen die Dood.
21 Gewis, Elohim sal die kop van Sy vyande verbrysel, en die harige kroontjie van die wat in skuld rondloop.
22 My Meester het gesĂȘ: Ek sal terugbring uit Basan, Ek sal terugbring uit die dieptes van die see;
23 sodat jy jou voet kan steek in bloed, die tong van jou honde van die vyande sy deel [kan hĂȘ].
24 o Elohim, hulle sien U Weë, die Paaie van My El, My Koning [is] in Apartheid.
25 Vooraan gaan die sangers, daaragter die snaarspelers, tussen jongmeisies in wat die tamboeryn slaan.
26 Loof Elohim, in die vergaderinge, My Meester, uit die Fontein van JisraEl!
27 Daar is Benjamin, die kleinste, wat oor hulle geheers het; die vorste van JeHûWdah - hulle menigte; die vorste van Sébulon, die vorste van Nåftali.
28 Jou Elohey het jou Sterkte gebied: betoon U sterk, o Elohim, wat vir Ons gewerk het!
29 Ter wille van U Tempel in Jerusalem sal die konings aan U geskenke bring. [Openbaring 11:1]
30 Bestraf die wilde wese wat assegaai gooi - die massa sterkmanne saam met die jonges van die volke - die wat hulleself onderwerp vir stukke silwer. Verstrooi die volke wat lus het vir oorloë.
31 Welgesteldes sal uit Egipte uitgaan, Kuwsh/swartes sal haastig verdryf word deur die Sterk Hand van Elohim.
32 o Koninkryke van die Aarde, sing tot eer van Elohim; maak musiek tot eer van My Meester!Sela.
33 Van Hom wat ry in die hoogste Hemele, wat uit die voortyd is; kyk, Hy verhef Sy Stem, ân magtige Stem.
34 Gee Sterkte aan Elohim! Sy Hoogheid is oor JisraEl en Sy Sterkte in die wolke.
35 Vreeslik is Elohim uit jou Apartheidsplekke, [Die] El van JisraEl - Hy gee aan die volk Sterkte en Krag. Geseënd sy Elohim!
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âLelies.â -Â Dawid beskryf JaHWĂšshua se lyding.
1Â VERLOS My, o Elohim, want die waters het tot by My Siel gekom.
2 Ek sink in grondelose modder waar geen staanplek is nie; Ek het in waterdieptes gekom, en die stroom loop oor My.
3 Ek is moeg van My geroep, My keel brand, My oë versmag terwyl Ek wag op My Elohey.
4 Die wat My sonder oorsaak haat, is meer as die hare van My hoof; die wat klaar staan om My te vernietig, wat sonder grond My vyande is, is magtig; wat Ek nie geroof het nie, moet Ek dan teruggee.
5 O Elohim, U weet dat dwaasheid, en skuldige dade nie vir U verborge is nie.
6 Laat die wat U verwag, deur My nie beskaamd staan nie, My Meester JaHWeH van die skeppings-leërmagte! Laat die wat U soek, deur My nie in die skande kom nie, o Elohey van JisraEl!
7 Want om U ontwil dra Ek smaad, bedek skande My Aangesig.
8 Vreemd het Ek vir My broers geword en ân onbekende vir die seuns van My Moeder. [Lukas 22:54-61]
9 Want die ywer vir U Huis het My verteer, en die smaadhede van die wat U smaad, het op My geval. [JeHÎWganan 2:17]
10 Wat My aangaan, My Siel het geween met vas; maar sy het ân smaad vir My geword.
11 Ek het ook ân rougewaad My kleding gemaak en vir hulle ân spreekwoord geword.
12 Die wat in die poort sit, praat van My - ook die spotlied van die wat sterk drank drink.
13 Maar Ek - My gebed is tot U, o JaHWeH: in die tyd van Barm-hartigheid, o Elohim, verhoor My deur die grootheid van U Medelye, deur die Waarheid van UÂ Â Lossing!
14 Red My uit die modder en laat My nie sink nie; laat My gered word van My haters en uit waterdieptes.
15 Laat die waterstroom nie oor My loop en die Afgrond My nie verslind nie, en laat die put haar mond bo My nie toesluit nie!
16 Verhoor My, o JaHWeH, want U Medelye is Suiwerheid; wend U tot My na die grootheid van U dade van Barmhartigheid.
17 En verberg U Aangesig nie vir U Kneg nie; want Ek is benoud. Verhoor My dan gou!
18 Kom nader na My Siel, verlos haar; bevry My om My vyande ontwil.
19 U ken My smaad en My beskaming en My skande; al My teëstanders is voor U.
20 Die smaad breek My hart, en Ek is verswak; ja, Ek het gewag op Medelye, maar verniet; en op vertroosters, maar het hulle nie gevind nie.
21 En hulle het aan My gal gegee as My spys, en vir My dors het hulle My asyn laat drink. [JeHÎWganan 19:29]
22 Laat hul tafel voor hulle ân vangnet wees en vir hulle wat sorgeloos is, ân strik.
23 Laat hulle oë duister word, sodat hulle nie sien nie; en maak dat hulle heupe voortdurend bewe.
24 Stort oor hulle U verontwaardiging uit, en laat U brandende Woede hulle inhaal.
25 Laat hulle laer woes word, laat in hulle tente geen bewoner wees nie.
26 Want hulle vervolg Hom wat deur U swaar getref is, en vertel van die smart van U gewondes.
27 Voeg skuldlas by hulle Ongereg-tigheid, en laat hulle nie in U Geregtigheid kom nie. [Lukas 23:34]
28 Laat hulle uitgevee word uit die Boekrol van die Lewe en nie saam met die regverdiges opgeskrywe word nie. (Exodus 32:33) Openbaring van Henog 13:83, 102; Boekrol van Henog 108:3
29 Maar Ek is ellendig en in pyn: laat U Verlossing, o Elohim, My beskerm!
30 Ek wil die Naam van Elohim prys met ân lied en HOM groot maak met dank;
31 en dit sal JaHWeH welgevalliger wees as beeste, as stiere wat horings en gesplitste kloue het.
32 As die ootmoediges dit sien, sal hulle bly wees; julle wat na Elohim soek, laat julle hart lewe!
33 Want JaHWeH luister na die behoeftiges en verag SY gevangenes nie.
34 Laat Hemele en Aarde HOM prys, die see en alles wat daarin roer.
35 Want Elohim sal Sion verlos en die stede van JeHûWdah bou; en daar sal hulle woon en Haar besit.
36 En die saad van SY knegte sal Haar beërwe, en die liefhebbers van SY Naam sal in Haar woon.
Vir die musiekleier. - Dawid, om herinnering te bring.
1Â O ELOHIM, maak tog gou om My te red, o JaHWeH, om My te help!
2 Laat hulle wat My Siel soek, beskaamd staan en rooi van skaamte word; laat hulle wat behae het in My teistering, agteruitwyk en in die skande kom.
3 Laat hulle wat sĂȘ: Ha, ha! teruggaan vanweĂ« hul beskaming.
4 Laat in U vrolik en bly wees almal wat U soek; en laat die liefhebbers van U Verlossing voortdurend sĂȘ: Groot is Elohim!
5 Maar Ek is ellendig en behoeftig: o Elohim, kom tog gou na My! U is My Hulp en My Redder; JaHWeH, vertoef tog nie!
ân Psalm deur die Gesalfde
1Â BY U, o JaHWeH, skuil Ek: laat My nie vir altyd beskaamd staan nie!
2 Red My deur U Geregtigheid en bevry My; neig U Oor tot My en verlos My!
3 Wees vir My ân Rots om in te woon, om voortdurend in te gaan; U wat bevel gegee het om My te verlos, want U is My Rots en My Bergvesting.
4 My Elohey, red My uit die handpalm van die besoedelde, uit die mag van hom wat onreg doen, en van die geweldenaar.
5 Want U is My verwagting, My Meester JaHWeH, My Vertroue van My jeug af.
6 Op U het Ek gesteun van die geboorte af, van die Moederskoot af is U My Bevryder; oor U is My lof voortdurend.
7 Ek was vir baie soos ân wonder; maar U is My magtige Toevlug.
8 My Mond is vol van U lof, die hele dag van U roem.
9 Verwerp My nie in die tyd van die ouderdom nie, verlaat My nie as My Krag gedaan is nie.
10 Want My vyande praat van My, en die wat op My Siel loer, hou saam raad
11 en sĂȘ: Elohim het Hom verlaat; agtervolg en gryp Hom, want daar is geen Redder nie!
12 o Elohim, wees nie ver van My af nie; My Elohey, maak tog gou om My te help!
13 Laat hulle wat My Siel as vyand behandel, beskaamd staan, verteer word; laat hulle wat My ongeluk soek, hulleself toedraai in smaad en skande.
14 Maar Ek sal voortdurend hoop en al U lof vermeerder.
15 My Mond sal U Geregtigheid vertel, die hele dag van U Verlossing; want Ek ken nie die maat van Hulle nie.
16 Ek sal gaan in die Sterkte van My Meester JaHWeH; Ek sal U Geregtigheid vermeld, dié van U alleen.
17 o Elohim, U het My geleer van My jeug af, en tot nou toe verkondig Ek U wonders.
18 En ook tot die ouderdom en die grysheid toe - o Elohim, verlaat My nie, totdat Ek aan die [volgende] geslag U Arm verkondig, aan almal wat sal kom, U Sterkte.
19 Ook is U Geregtigheid, o Elohim, tot in die hoogte; U wat groot dinge gedoen het, o Elohim, wie is soos U?
20 U wat My groot ellende laat sien het, sal My weer lewend maak en My weer ophaal uit die Afgrond van die Aarde.
21 Vermeerder My grootheid, en wend U om [en] troos My.
22 So wil Ek U dan ook loof met die instrument van die harp, U Waarheid, My Elohey! Ek wil musiek maak tot U Eer op die siter, o Aparte Een van JisraEl!
23 My Lippe sal hard sing as Ek musiek maak tot U Eer, en My Siel, wat U verlos het.
24 Ook sal My Tong U Geregtigheid die hele dag prys, want hulle het beskaamd gestaan, want hulle wat My ongeluk soek, het rooi van skaamte geword.
Deur Salomo.
1 O ELOHIM, gee aan die Koning U Regsprake en U Geregtigheid aan die Seun van die Koning. [JeHÎWganan 3:35; 5:22]
2 Laat Hy U volk oordeel met Regverdigheid en U ellendiges met Reg.
3 Die berge sal Vrede dra vir die volk, en die heuwels, deur Geregtigheid.
4 Hy sal aan die ellendiges van die volk Reg verskaf, die kinders van die behoeftige verlos en die verdrukker verbrysel.
5 Hulle sal U vrees solank as die son skyn en solank as die maan daar is, van geslag tot geslag.
6 Hy sal neerdaal soos reĂ«n op die grasveld, soos buie - ân swaar reĂ«n op die Aarde.
7 In Sy dae sal die regverdige bot in volheid van Vrede, totdat die maan nie meer is nie.
8 En Hy sal heers van see tot see en van die Rivier tot by die eindes van die Aarde.
9 Die wilde wesens van dor plekke sal voor Hom kniel, en Sy vyande sal die stof lek.
10 Die konings van Tarsis en van die eilande sal spysbydraes aanbied, die konings van Skeba en Seba geskenke naderbring.
11 Ja, al die konings sal hulle voor Hom buig, al die nasies sal Hom dien. [Boekrol van Henog 46:5]
12 Want Hy sal die behoeftige red wat daar roep om hulp, en die ellendige en wie geen helper het nie.
13 Hy sal hom ontferm oor die arme en behoeftige, en die siele van die behoeftiges sal Hy red.
14 Van die verdrukker en uit die geweld verlos Hy siele, en hulle bloed is waardevol in die OĂ« van Hom.
15 Mag Hy dan lewe! en mag hulle aan Hom gee van die goud van Skeba en voortdurend vir Hom bid; mag hulle die hele dag Hom seën! [MattithJaHûW 12:42]
16 Mag daar volheid van koring wees in die Aarde, op die top van die berge; mag die vrug daarvan ruis soos die LĂbanon; en mag hulle bot uit die Stad soos die plante van die Aarde!
17 Mag Sy Naam vir ewig wees; mag Sy Naam uitspruit solank as die son daar is! En mag al die nasies in Hom geseën word, Hom as geseënd prys!
18 Prys JaHWeH Elohim, die Elohey van JisraEl, wat alleen wonders doen!
19 En geloofd sy vir ewig Sy Glansryke Naam! En laat die hele Aarde met Sy Glansrykheid gevul word! Amein, ja amein.
20 Hier eindig die gebede van Dawid, die seun van Isai.
ân Psalm van Asaf.
1Â WAARLIK, Elohim betoon suiwerheid aan JisraEl, vir die wat opreg van hart is.
2 Maar wat My aangaan, My voete het amper gestruikel, My voetstappe het byna uitgegly.
3 Want Ek was afgunstig op die onsinniges toe Ek die voorspoed van die besoedeldes sien.
4 Want daar is geen kwellings van die Dood by hulle nie, gesond en vet is hulle liggaam.
5 In die moeite van sterwelinge is hulle nie, en saam met adamiete word hulle nie geplaag nie.
6 Daarom is die trots om hulle soos ân halssieraad, die geweld bedek hulle soos ân gewaad.
7 Hulle oë peul uit van vet; die inbeeldinge van die hart loop oor.
8 Hulle spot en spreek in besoedeling verdrukking; hulle spreek uit die hoogte.
9 Hulle stel hul mond teen die Hemele, en hul tong wandel op die Aarde.
10 Daarom draai hulle mense hul hierheen, en waters in volheid word deur hulle geslurp.
11 En hulle sĂȘ: Hoe sou El dit weet, en sou daar Kennis by die Hoogste El wees?
12 Kyk, so is die besoedelde mense, en altyd onbesorg vermeerder hulle die rykdom!
13 Waarlik, tevergeefs het Ek My Hart suiwer gehou en My handpalms in onskuld gewas.
14 Die hele dag tog is Ek geslaan, en My Tugtiging was daar elke mĂŽre.
15 As Ek gesĂȘ het: Ek wil óók so spreek - dan sou Ek verraad gepleeg het teenoor die geslag van U kinders!
16 Toe het Ek nagedink om dit te verstaan, [maar] dit was moeite in My oë,
17 totdat Ek in die Apartheidsplekke van El ingegaan [en] op hulle einde gelet het.
18 Waarlik, U stel hulle op gladde plekke; U laat hulle in puin val.
19 Hoe word hulle in ân oomblik ân voorwerp van verbasing, vergaan hulle, raak hulle tot niet deur verskrikkinge!
20 Soos ân droom nadat ân mens wakker word, o My Meester, so verag U, as U opwaak, hulle beeld!
21 Toe My Hart bitter gestemd en Ek in My niere geprikkel was,
22 toe was Ek dom en het niks geweet nie; Ek was soos ân dier by U. [2 Ezra 5:39]
23 Nogtans is Ek voortdurend by U; U het My regterhand gevat.
24 U sal My lei deur U Raad en My daarna na Glansrykheid neem.
25 Wie het Ek [buiten] U in die Hemele? Buiten U begeer Ek ook niks op die Aarde nie.
26 Al beswyk My Vlees en My Hart - Elohim is die Rots van My Hart en My deel tot in ewigheid.
27 Want kyk, die wat hulle ver van U af hou, vergaan; U roei almal uit wat van U af hoereer.
28 Maar wat My aangaan, My suiwerheid om naby Elohim te wees; in My Meester JaHWeH het Ek My toevlug gestel, om al U werke te vertel.
ân GEDIG van Asaf.
1Â O ELOHIM, waarom het U vir altyd verstoot? [Waarom] rook U Toorn teen die skape van U weide?
2 Dink aan U vergadering wat U in die voortyd verwerf het, wie U verlos het om die Septer van U Erfdeel te wees, die Berg van Sion waar U op gewoon het.
3 Hef U Voete op na die ewige puinhope: alles het die vyand in die Apartheid verniel.
4 U teëstanders het binne-in U vergaderplek gebrul; hulle het hul kentekens as merk gestel.
5 Dit lyk soos wanneer iemand byle omhoog hef in ân digte plek bome.
6 En nou - die houtsnywerk daarvan het hulle alles met byl en hamers stukkend geslaan.
7 Hulle het U Apartheidsplekke aan die brand gesteek; tot die Aarde toe het hulle die Tabernakel van U Naam besoedel.
8 Hulle het in hul hart gesĂȘ: Laat Ons hulle almal saam onderdruk! Hulle het al die vergaderplekke van El in die Aarde verbrand.
9 Ons sien nie Ons kentekens nie; daar is geen profeet meer nie, en by Ons is daar niemand wat weet hoe lank nie.
10 Hoe lank, o Elohim, sal die teëstander smaad aandoen, sal die vyand U Naam vir altyd verag?
11 Waarom trek U U Hand, ja, U Regterhand, terug? [Trek dit] uit U boesem! Vernietig!
12 Nogtans is Elohim My Koning van die voortyd af, wat Verlossinge bewerk op die Aarde.
13 U het deur U Sterkte die see geklief; U het die koppe van die Draak op die waters verbreek.
14 U het die koppe van die LeviĂĄtan verbrysel; U het hom gegee as voedsel vir ân volk - vir die wesens van die woestyn.
15 U het fontein en stroom oopgeslaan; U het standhoudende riviere laat opdroog.
16 Aan U behoort die dag, aan U behoort ook die nag; U het hemelligte en son vasgestel.
17 U het al die grense van die Aarde bepaal; somer en winter, U het hulle geformeer.
18 Dink hieraan: Die vyand het JaHWeH gesmaad, en ân dwase volk het U Naam verag.
19 Gee aan die wilde wesens die Siel van U Tortelduif nie oor nie; vergeet nie vir altyd die lewe van U ellendiges nie. [Hooglied van Salomo 2:12 ; 5:2]
20 Kyk na die Verbond, want die donker plekke van die Aarde is vol wonings van geweld.
21 Laat die verdrukte nie beskaamd terugkom nie; laat die ellendige en behoeftige U Naam prys.
22 Staan op, o Elohim, verdedig U saak; dink aan die smaad wat U die hele dag aangedoen word deur ân dwaas.
23 Vergeet nie die geroep van U teëstanders nie - die rumoer van U opstandige vyande, wat voortdurend opgaan!
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âMoenie verwoes nie.â ân Psalm van Asaf. ân Lied.
1Â ONS loof U, o Elohim, Ons loof, en naby is U Naam; hulle vertel U wonders.
2 As Ek die regte tydstip aangryp, oordeel Ăk regverdig.
3 Al wankel die Aarde en al haar bewoners - Ăk het haar pilare vasgestel.Sela.
4 Ek sĂȘ tot die onsinniges: Wees nie onsinnig nie! en tot die besoedelde: Verhef die horing nie!
5 Verhef julle horing nie hoog [en] spreek nie met trotse uitgerekte nek nie.
6 Want verhoging van die berge kom nie van die Ooste ook nie van die Weste of van die Suide nie,
7 maar Elohim is Regter: Hy verneder die een en verhef die ander.
8 Want in die Hand van JaHWeH is ân Beker, en die wyn skuim; sy is oorvloedig gemeng en Hy skink uit haar; ja, die afsaksel van haar moet al die besoedeldes van die Aarde opslurp, uitdrink. [Openbaring 8 en 16]
9 Maar Ek sal vir ewig verkondig - Ek wil musiek maak tot Eer van die Elohey van Jakob.
10 En Ek sal al die horings van die besoedelde mense stukkend breek; die horings van die regverdige sal verhef word.
Vir die musiekleier; met snaarinstrumente. ân Psalm van Asaf. ân Lied.
1 ELOHIM is bekend in JeHûWdah, Sy Naam is groot in JisraEl.
2 Ook het in Salem Sy Tabernakel verrys en in Sion Sy Woning.
3 Daar het Hy die blitspyle van die boog verbreek, skild en swaard en oorlog.Sela.
4 Glansend is U, groter as die berge van verskeurdheid!
5 Geplunder is die sterkes van hart; hulle het hul slaap gesluimer, en geeneen van die dapper manne het hulle hande gevind nie.
6 Deur U dreiging, o Elohey van Jakob, het strydwa en perd saam bedwelmd geraak.
7 U, ontsagwekkend is U, en wie kan voor U Aangesig bestaan as U Toorn uitgebreek het?
8 Uit die Hemele het U ân oordeel laat hoor; die Aarde het gevrees en stil geword,
9 toe Elohim opgestaan het vir die Reg, om al die ootmoediges van die Aarde te verlos.Sela.
10 Want die grimmigheid van die adamiet moet U loof; met die oorblyfsel van grimmighede gord U Uself.
11 Doen Geloftes en betaal dié aan JaHWeH julle Elohey! Laat almal wat rondom HOM is, geskenke bring aan die Ontsagwekkende,
12 wat die gees van die vorste wegsny; wat ontsagwekkend is vir die konings van die Aarde.
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âJedĂștun.â ân Psalm van Asaf.
1Â MY Stem is tot Elohim en Ek roep; My Stem is tot Elohim, dat Hy na My kan luister.
2 Op die dag van My benoudheid soek Ek My Meester; snags bly My hand uitgestrek sonder om moeg te word; My Siel weier om getroos te word.
3 As Ek aan Elohim dink, moet Ek steun; peins Ek, dan versmag My Gees.Sela.
4 U hou My ooglede oop; Ek is onrustig en kan nie spreek nie.
5 Ek dink oor die dae van die voortyd, oor die ou, ou jare.
6 Ek wil dink aan My snarespel in die nag, wil peins met My Hart, en My Gees deurvors:
7 Sal My Meester vir altyd verstoot en verder nie meer goedgunstig wees nie?
8 Hou Sy Medelye vir altyd op? Is dit met die belofte gedaan van geslag tot geslag?
9 Het El vergeet om barmhartig te wees? Of het Hy in toorn Sy dade van Barmhartigheid toegesluit? Sela.
10 Toe het Ek gesĂȘ: Dit is My grootste bekommernis dat die Regterhand van die Hoogste El verander!
11 Ek dink aan die dade van Jah; ja, Ek wil dink aan U wonders uit die voortyd
12 en al U werk oordink, en Ek wil peins oor U dade.
13 o Elohim, U Weg is in Apartheid. Wie is ân groot El soos Elohim?
14 U is die El wat wonders doen; U het U Sterkte onder die volke bekend gemaak.
15 U het U volk met ân Sterke Arm verlos, die kinders van Jakob en van JĂŽWsef.Sela.
16 Die waters het U gesien, o Elohim, die waters het U gesien, hulle het gebewe; ja, die Afgrond het gesidder.
17 Die wolke het water uitgegiet, die Hemele het donder laat hoor, ook het U pyle rondgevlieg.
18 U rollende donder het weerklink; bliksems het die wĂȘreld verlig; die Aarde het gesidder en gebewe.
19 U weg was in die see en U Paaie in groot waters, en U spore was nie te beken nie.
20 U het U volk soos skape gelei deur die hand van MoshÚ en AÀron. [Wysheid 10:15-21]
ân Gedig deur Asaf.
1Â MY volk, luister na My Wet; neig julle oor tot die woorde van My Mond.
2 Ek wil My Mond open met ân spreuk, raaisels uit die voortyd laat stroom.
3 Wat Ons gehoor het en weet en Ons vaders Ons vertel het,
4 sal Ons nie verberg vir hulle kinders nie, maar aan die volgende geslag vertel die roemryke dade van JaHWeH en Sy Mag en Sy Wonders wat Hy gedoen het.
5 Hy tog het ân Getuienis opgerig in Jakob en ân Wet gegee in JisraEl, wat Hy Ons vaders beveel het - om haar aan hulle kinders bekend te maak,
6 sodat die volgende geslag haar kan ken, die kinders wat gebore word, dat hulle kan opstaan en vertel aan hulle kinders,
7 en hulle vertroue op Elohim kan stel en die dade van El nie vergeet nie, maar Sy Gebooie kan bewaar,
8 en nie word soos hulle vaders nie, ân koppige en rebelse geslag, ân geslag met ân onvaste hart en wie se gees nie ondersteunend was teenoor El nie.
9 Die kinders van Efraim, gewapende boogskutters, het omgespring op die dag van oorlog.
10 Hulle het die Verbond van Elohim nie gehou nie en geweier om te wandel binne Sy Wet.
11 En hulle het Sy dade vergeet en Sy wonders wat Hy hulle laat sien het.
12 Voor hulle vaders het Hy wonders gedoen, in die Aarde van Egipte, die veld van Soan.
13 Hy het die see geklief en hulle laat deurgaan en die waters laat staan soos ân wal.
14 En Hy het hulle bedags gelei met die Wolkkolom en die hele nag met die Lig van Vuur.
15 Hy het rotse gekloof in die wildernis en [hulle] oorvloedig laat drink uit groot dieptes.
16 En Hy het strome laat uitgaan uit die rots en die waters laat afloop soos riviere.
17 Nog het hulle voortgegaan om teen Hom te oortree, deur te rebelleer teen die Hoogste El in die dorre grond .
18 En hulle het El versoek in hul hart deur voedsel te vra na hulle siel.
19 En hulle het teen Elohim gespreek, hulle het gesĂȘ: Sou El ân tafel kan dek in die wildernis ?
20 Kyk, Hy het die rots geslaan, dat waters gevloei en spruite gestroom het - sou Hy ook brood kan gee of vleis kan verskaf aan Sy volk?
21 Daarom het JaHWeH gehoor en toornig geword, en Vuur is aangesteek teen Jakob, en Toorn het ook opgegaan teen JisraEl;
22 omdat hulle in Elohim nie geglo en op Sy Verlossing nie vertrou het nie.
23 En Hy het aan die wolke daarbo bevel gegee en die deure van die Hemele oopgemaak;
24 en Hy het manna op hulle laat reën om te eet en koring van die Hemele aan hulle gegee.
25 Mense het die brood van die Boodskappers geëet; Hy het hulle volop padkos gestuur. [2 Ezra 1:19]
26 Hy het die Oostewind laat uitbreek aan die Hemele en die Suidewind deur Sy Sterkte aangevoer;
27 en Hy het vleis soos stof op hulle laat reën en gevleuelde voëls soos sand aan die seë;
28 en Hy het dit binne-in Sy laer laat val, rondom hulle tente.
29 Toe het hulle geëet en ten volle versadig geword, en hulle begeerte het Hy bevredig.
30 Die verbasterde se begeerte na vleis; die vleis was nog in hulle mond -
31 toe die Toorn van Elohim teen hulle opgegaan het en Hy ân slagting onder hulle kragtige manne aangerig en die jongmanne van JisraEl neergewerp het.
32 Ondanks dit alles het hulle verder oortree en nie aan Sy wonders geglo nie.
33 So het Hy dan hulle dae laat vergaan in nietigheid en hulle jare in verskrikking.
34 Elke keer as Hy hulle gedood het, het hulle na Hom gevra en teruggekom en El gesoek;
35 en hulle het daaraan gedink dat Elohim hul Rots was en El, die Hoogste El, hul Verlosser.
36 En hulle het Hom met hul mond gevlei en Hom met hul tong belieg;
37 maar hulle hart het nie aan Hom vasgehou nie, en hulle het nie geglo in Sy Verbond nie.
38 Maar Hy is barmhartig, Hy vergeef die ongeregtigheid en verdelg [hulle] nie, en dikwels wend Hy Sy Toorn af en wek nie al Sy Grimmigheid op nie.
39 En Hy het daaraan gedink dat hulle vlees was, gees wat weggaan en nie terugkom nie.
40 Hoe dikwels het hulle teen Hom gerebelleer in die wildernis, het hulle Hom gegrief in die [woesteny van] Jesimon;
41 en hulle het El opnuut versoek en die Aparte Een van JisraEl gekrenk.
42 Hulle het nie aan Sy Hand gedink, aan die dag toe Hy hulle van die teëstander verlos het nie;
43 toe Hy Sy tekens gedoen het in Egipte en Sy wonders in die veld van Soan.
44 En Hy het hulle riviere verander in bloed en hulle strome, sodat hulle nie kon drink nie.
45 Hy het onder hulle muskiete gestuur wat hulle verteer het, en paddas wat verwoesting oor hulle gebring het.
46 En Hy het hulle opbrengs aan die kommandowurm gegee en die vrug van hulle werk aan die treksprinkaan.
47 Hy het hulle Wingerdstok deur die hael doodgemaak en hulle wildevyeboom deur ryp.
48 Ook het Hy hulle diere aan die hael oorgegee en hulle vee aan die blitse.
49 Hy het die gloed van Sy brandende Woede onder hulle gestuur, Grimmigheid en Woede en benoudheid, deur besoedelde boodskappers te stuur.
50 Hy het ân pad vir Sy Toorn gebaan, hulle siel nie gered van die Dood nie, maar hulle lewe aan die pes oorgegee.
51 En Hy het al die eersgeborenes in Egipte getref, die eerstelinge van [hul] krag in die tente van Gam.
52 Maar Hy het Sy volk laat wegtrek soos skape en hulle gelei soos ân kudde in die wildernis.
53 Ja, Hy het hulle veilig gelei, sodat hulle nie gevrees het nie; maar die see het hulle vyande oordek.
54 En Hy het hulle gebring na die grens van die gebied van Sy Apartheid, na die bergland wat Sy Regterhand verwerf het.
55 En Hy het nasies voor hulle uit verdrywe en dié [aan hulle] as afgemete Erfdeel laat val, en Hy het die stamme van JisraEl in hulle tente laat woon.
56 Maar hulle het [Hom] versoek en het gerebelleer teen Elohim, die Hoogste El, en hulle het SY Getuienisse nie onderhou nie.
57 En hulle was afvallig en het verraad gepleeg soos hul vaders; hulle het omgedraai soos ân bedrieglike boog.
58 En hulle het Hom getart deur hul Hoogtes en deur hul gesnede beelde Sy jaloersheid gewek.
59 Elohim het dit gehoor en toornig geword, en Hy het JisraEl heeltemal verwerp.
60 En Hy het die Tabernakel in Silo prysgegee, die Tent wat Hy opgeslaan het onder die adamiete.
61 En Hy het Sy Sterkte oorgegee in gevangenskap en Sy versierings in die hand van die teëstander. [Hooglied van Salomo 2:9]
62 En Hy het Sy volk oorgelewer aan die swaard en toornig geword op Sy Erfdeel.
63 Die vuur het hulle jongmanne verteer, en hulle maagde is nie geprys nie.
64 Hulle priesters het deur die swaard geval, en hulle weduwees het nie geween nie.
65 My Meester het wakker geword soos een wat slaap, soos ân dappere wat uitbundig sing deur die blydskap van wyn;
66 en Hy het Sy teĂ«standers van agter geslaan, Hy het hulle ân ewige smaadheid aangedoen.
67 En Hy het die Tent van JĂŽWsef verwerp, en die Septer van Efraim het Hy nie uitverkies nie,
68 maar die Septer van JeHûWdah uitverkies, die Berg van Sion wat Hy liefhet.
69 En Hy het Sy Apartheidsplek soos hemelhoogtes gebou, soos die Aarde wat Hy vir ewig gegrondves het.
70 En Hy het Sy kneg Dawid uitverkies en hom van die skaapkrale af geneem.
71 Agter die lammerooie het Hy hom gaan weghaal, om Jakob, Sy volk, op te pas en JisraEl, Sy Erfdeel.
72 En hy het hulle opgepas na die egtheid van sy hart en hulle gelei met die verstandige oorleg van sy handpalms.
ân Psalm van Asaf.
1Â O ELOHIM, nasies het gekom in U Erfdeel, hulle het die Tempel van U Apartheid besoedel, Jerusalem tot puinhope gemaak.
2 Hulle het die lyke van U Knegte aan die vlieënde wesens van die Hemele tot spys gegee, die vlees van U Toegewydes aan die wilde wesens van die Aarde.
3 Hulle het hĂșlle bloed rondom Jerusalem soos water uitgegiet, sonder dat iemand hulle begrawe. [1MakkabeĂ«r 7:17]
4 Ons het vir Ons bure ân smaad geword, ân spot en beskimping vir die wat rondom Ons is.
5 Hoe lank, JaHWeH, sal U vir ewig toornig wees, sal U Ywer brand soos ân vuur?
6 Stort U Grimmigheid uit oor die nasies wat U nie ken nie, en oor die koninkryke wat U Naam nie aanroep nie.
7 Want hulle het Jakob verteer en sy Woning verwoes.
8 Reken Ons die ongeregtigheid van die voorvaders nie toe nie; laat U dade van Barmhartigheid Ons gou tegemoetkom, want Ons is baie swak.
9 Help Ons, o Elohey van Ons Lossing, om die Eer van U Naam, en red Ons en versoen Ons oortredinge ter wille van U Naam.
10 Waarom sou die nasies sĂȘ: Waar is hulle Elohey? Laat voor Ons oĂ« onder die nasies bekend word die wraak oor die vergote bloed van U knegte.
11 Laat die gesug van die Gevangene voor U Aangesig kom; laat die kinders van die Dood oorbly na die grootheid van U Arm.
12 En vergeld Ons bure sewevoudig in hulle skoot die smaad waarmee hulle U, My Meester, gesmaad het.
13 En Ons, U volk en die skape van U weide, Ons sal U vir ewig loof, van geslag tot geslag sal Ons U lof vertel.
Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âLeliesâ. ân Getuienis. Van Asaf. ân Psalm.
1Â O HERDER van JisraEl, hoor tog; U wat JĂŽWsef soos skape lei, wat bo-oor die GĂ©rubs troon, verskyn in Lig- glans!
2 Wek U Mag op voor Efraim en Benjamin en Manasse, en kom Ons tot Verlossing!
3 o Elohim, herstel Ons, en laat U Aangesig skyn, sodat Ons verlos kan word!
4 o JaHWeH, Elohim van die skeppings-leërmagte, hoe lank nog rook U Toorn by die gebed van U volk?
5 U het hulle tranebrood laat eet, hulle oorvloedig trane laat drink.
6 U het Ons ân voorwerp van stryd gemaak vir Ons bure, en Ons vyande drywe die spot.
7 o Elohim van die skeppings-leërmagte, herstel Ons, en laat U Aangesig skyn, sodat Ons verlos kan word!
8 ân Wingerdstok het U uitgetrek uit Egipte; U het die nasies uitgedrywe en Haar geplant. [Sirag 24:17]
9 Hy verskyn voor Haar Aangesig en het Haar laat wortels skiet en Sy het die Aarde gevul.
10 Die berge was oordek met Haar skaduwee, en met Haar ranke die seders van El.
11 Sy het Haar ranke uitgebrei tot by die see en Haar lote na die rivier toe.
12 Waarom het Hy Haar mure stukkend gebreek, sodat almal wat met die pad verbygaan, Haar kaal pluk?
13 Die wildevark uit die bos eet Haar op, en wat beweeg op die veld, wei Haar af. [Henog 89:12]
14 o Elohim van die skeppings-leërmagte, kom tog terug; aanskou uit die Hemele en kyk, en gee ag op hierdie Wingerdstok;
15 en wees ân beskerming vir Haar wat U Regterhand geplant het, en oor die Seun wat U vir Uself grootgemaak het.
16 Sy is met vuur verbrand, Sy is afgekap; vanweë die dreiging van U Aangesig kom Hulle om.
17 Laat U Hand wees oor die Man van U Regterhand, oor die Seun van Adam wat U vir Uself grootgemaak het.
18 Dan sal Ons nie van U afwyk nie; hou Ons in die lewe, dan sal Ons U Naam aanroep.
19 o JaHWeH, Elohim van die skeppings-leërmagte, herstel Ons; laat U Aangesig skyn, sodat Ons verlos kan word!
Vir die musiekleier; op die Gittiet. - Asaf.
1Â JUBEL tot die Eer van Elohim, Ons Sterkte! Juig tot Eer van die Elohey van Jakob!
2 Hef aan ân lied en laat die tamboeryn klink, die lieflike siter saam met die harp.
3 Blaas die ramshoring op Maandsvernuwing, op die aangewese tyd vir Ons Feesdag.
4 Want sy is ân Insetting vir JisraEl, ân Verordening van die Elohey van Jakob.
5 Hy het haar ingestel as Getuienis in JĂŽWsef toe Hy uitgetrek het teen die Aarde van Egipte. Die taal wat Ek gehoor het, het Ek geken:
6 Ek het sy skouer bevry van die las, sy handpalms het die mandjie gelos.
7 In die nood het jy geroep, en Ek het jou uitgered; Ek het jou geantwoord in die skuilplek van die donder; Ek het jou getoets by die waters van MĂ©riba.Sela.
8 Hoor, My volk, en Ek wil jou dit inskerp; JisraEl, as jy tog na My wou luister!
9 Daar mag by jou geen verbasterde gode wees nie, en voor ân uitlandse god mag jy jou nie neerbuig nie.
10 Ek is JaHWeH, jou Elohey wat jou laat optrek het uit die Aarde van Egipte; maak jou mond wyd oop, dat Ek haar kan vul.
11 Maar My volk het na My Stem nie geluister nie, en JisraEl was vir My nie gewillig nie.
12 Toe het Ek hulle oorgegee aan die verhardheid van hul hart, dat hulle in hul eie planne kon wandel.
13 Ag, as My volk maar na My wou luister, JisraEl in My Weë wou wandel!
14 Gou sou Ek hul vyande onderwerp en My Hand teen hul teëstanders uitstrek.
15 Die haters van JaHWeH sou kruipende na Hom toe kom; maar hulle tyd sou vir ewig wees.
16 Ja, Hy sou hulle voed met die beste van die koring; en met heuning uit die Rots sou Ek jou versadig.
ân Psalm van Asaf.
1 ELOHIM staan in die vergadering van El; Hy regeer vanuit die midde van die Elohim. [Openbaring 5:6]
2 Hoe lank sal julle onregverdig oordeel en die aangesigte van die besoedelde verdra?Sela.
3 Doen Reg aan die swakke en die wees; gee aan die ellendige en die arme sy Reg.
4 Red die swakke en behoeftige, bevry [hulle] uit die hand van die besoedelde mense.
5 Hulle weet nie en verstaan nie; hulle loop rond in Duisternis: al die fondamente van die Aarde wankel.
6 Ek self het gesĂȘ: Julle is Elohim, en julle is almal Seuns van die Hoogste El -
7 nogtans sal julle sterwe soos adamiete, en soos een van die vorste sal julle val.
8 Staan op, o Elohim, oordeel die Aarde! Want U het erfbesit van al die nasies.
ân LIED. ân Psalm van Asaf.
1Â O ELOHIM, hou U nie stil nie, swyg nie en rus nie, o El!
2 Want kyk, U vyande maak rumoer, en U haters steek die hoof op.
3 Teen U volk smee hulle listig ân plan en hou onder mekaar raad teen U verborgenes.
4 Hulle sĂȘ: Kom, laat ons hulle vernietig, dat hulle geen nasie meer is nie, sodat aan die naam van JisraEl nie meer gedink word nie.
5 Want hulle het van harte saam raad gehou; teen U sluit hulle ân verbond:
6 die tente van Edom en die JismaEliete, Moab en die Hagareners,
7 Gebal en Ammon, en Amalek, Filistéa saam met die inwoners van Tirus.
8 Ook het Assur by hulle aangesluit; hulle is ân arm vir die kinders van Lot.Sela.
9 Maak met hulle soos met MĂdian, soos met SĂsera, soos met Jabin by die spruit Kison:
10 hulle is verdelg by Endor, hulle het mis geword vir die  Adamah [die adamiet se Aarde].
11 Maak hulle, hul edeles, soos Oreb en SeĂ«b, en al hulle vorste soos Seba en SalmĂșna,
12 wat sĂȘ: Laat ons die woninge van Elohim vir ons in besit neem!
13 My Elohey, maak hulle soos strooi, soos stoppels voor die Gees.
14 Soos vuur wat ân bos verbrand, en soos die vlam wat berge aan die brand steek -
15 vervolg hulle sĂł met U storm en verskrik hulle met U Stormwind.
16 Oordek hulle aangesig met skande, dat hulle U Naam kan soek, o JaHWeH!
17 Laat hulle beskaamd staan en verskrik wees vir ewig, en laat hulle rooi van skaamte word en omkom;
18 sodat hulle kan weet dat U, wie se Naam JaHWeH is, alleen die Hoogste El is oor die hele Aarde.
Vir die musiekleier; op die Gittiet, vir die kinders van Korag.
1 HOE lieflik is U Tabernakels, o JaHWeH van die skeppings-leërmagte!
2 My Siel verlang, ja, smag na die voorhowe van JaHWeH; My Hart en My Vlees jubel uit tot die lewende El.
3 Selfs vind die mossie ân huis en die swaweltjie ân nes vir haar, waar sy haar kleintjies neerlĂȘ, naamlik U altare, JaHWeH van die skeppings-LeĂ«rmagte, My Koning en My Elohey!
4 Geseënd is hulle wat woon in U Huis; hulle prys U gedurig.Sela.
5 Geseënd is die adamiet wie se sterkte in U is, in wie se hart die gebaande Weë is.
6 As hulle deur die droĂ« laagte trek, maak hulle haar ân fonteinland; ook oordek die vroeĂ« reĂ«n haar met seĂ«ninge.
7 Hulle gaan van krag tot krag; elkeen [van hulle] sal verskyn voor Elohim in Sion.
8 JaHWeH, Elohim van die skeppings-Leërmagte, hoor My gebed; luister tog, o Elohey van Jakob!Sela.
9 O Elohim, Ons Skild, kyk en aanskou die Aangesig van U Gesalfde.
10 Want ân dag in U voorhowe is suiwerder as duisend; Ek wil liewer by die drumpel staan in die Huis van My Elohey, as om te woon in die tente van besoedeling.
11 Want JaHWeH Elohim is ân Sonsopkoms en ân Skild; JaHWeH sal Guns en Eer gee; HY sal die suiwer [dinge] nie terughou aan die wat rassuiwerheid beoefen nie.
12 JaHWeH van die skeppings-Leërmagte, Geseënd is die adamiet wat op U vertrou!
Vir die musiekleier. ân Psalm vir die kinders van Korag.
1Â U het, o JaHWeH, ân welbehae gehad in U Aarde; die lot van Jakob het U verander.
2 U het die ongeregtigheid van U volk weggeneem, en hulle oortredinge bedek.Sela.
3 U het al U Grimmigheid teruggetrek, U het U brandende Woede afgewend.
4 Herstel Ons, o Elohey van Ons Lossing, en maak tot niet U Grimmigheid teen Ons!
5 Sal U vir ewig teen Ons toornig wees, U Toorn laat duur van geslag tot geslag?
6 Sal U Ons nie weer lewend maak, sodat U volk in U bly kan wees nie?
7 Toon Ons U Medelye, o JaHWeH, en gee Ons UÂ Â Lossing!
8 Ek wil hoor wat El van JaHWeH spreek. Ja, Hy spreek Vrede vir Sy volk en vir Sy toegewydes; maar laat hulle nie tot Dwaasheid terugkeer nie!
9 Gewis, Sy Lossing is naby die wat Hom Vrees, sodat Glansrykheid in Ons Aarde kan woon.
10 Medelye en Waarheid ontmoet mekaar; Regverdigheid en Vrede raak aan mekaar.
11 Waarheid spruit uit die Aarde en Regverdigheid kyk uit die Hemele neer. (Genésis1:1) Psalm 108:4
12 Ook gee JaHWeH Suiwerheid, en Ons Aarde lewer haar opbrengs.
13 Regverdigheid gaan voor Hom uit, en Hy let op die Weg van Sy voetstappe.
ân Gebed van Dawid.
1Â JaHWeH, neig U Oor, verhoor My, want Ek is ellendig en behoeftig.
2 Bewaar My Siel, want ân toegewyde is Ek; U, My Elohey, verlos U kneg wat op U vertrou. [JeshaJaH 49:7]
3 Wees My barmhartig, My Meester, want Ek roep U aan die hele dag deur.
4 Verbly die Siel van U Kneg, want tot U, My Meester, hef Ek My Siel op.
5 Want U, My Meester, is suiwer en vergewensgesind en groot van Medelye vir almal wat U aanroep.
6 JaHWeH, luister na My gebed en let op die Stem van My smekinge.
7 In die dag van My benoudheid roep Ek U aan, want U verhoor My.
8 Daar is niemand soos U onder die Elohim, My Meester, en daar is niks soos U werke nie.
9 Al die nasies wat U gemaak het, sal kom en hulle voor U Aangesig neerbuig, My Meester, en hulle sal U Naam eer;
10 want U is groot en doen wonders, U alleen is Elohim.
11 Leer My, JaHWeH, U Weg: Ek sal in U Waarheid wandel; verenig My Hart tot die Vrees van U Naam. [JeHÎWganan 14:26]
12 My Meester, My Elohey, Ek wil U loof met My hele Hart en U Naam vir ewig eer;
13 want U Medelye is groot oor My, en U het My Siel uit die Doderyk/Sheol diep daaronder gered.
14 o Elohim, hoogmoediges het teen My opgestaan, en ân bende tiranne soek My Siel; en hulle stel U nie voor hul oĂ« nie. [Psalm 22:12]
15 Maar U, My Meester, is ân barmhartige en goedgunstige El, lankmoedig en groot van Medelye en Waarheid.
16 Wend U tot My en wees My barmhartig; gee U Sterkte aan U Kneg en verlos die Seun van U Diensmaagd.
17 Doen aan My ân Teken ten goede, sodat My haters haar sien en beskaamd kan staan, omdat U, o JaHWeH, My gehelp en getroos het. [Lukas 2:34]
ân Psalm: ân Lied vir die kinders van Korag.
1 SY Fondament is in die berge van Apartheid. [Openbaring 21:14]
2 JaHWeH het die Poorte van Sion lief bo al die Tabernakels van Jakob.
3 Eerbare dinge word van U gesĂȘ, o Stad van die Elohim!Sela.
4 Ek wil Rahab en Babel vermeld onder hulle wat My ken; kyk, Filistéa en Tirus saam met Kuwsh - hierdie Een is daar gebore. [JeshaJaH 51:9]
5 En van Sion sal gesĂȘ word: Man vir man is in Haar gebore, en Hy, die Hoogste El, hou Haar in stand.
6 JaHWeH sal tel as Hy die volke opskrywe: Hierdie Een is daar gebore.Sela.
7 En die sangers, sowel as die musikante sĂȘ: Al My fonteine is in U!
ân LIED. ân Psalm van die kinders van Korag. Vir die musiekleier; op [die wysie van]: âMĂĄhalat leannot.â ân Onderwysing van Heman, die Esrahiet.
1Â JaHWeH, Elohey van My Verlossing, bedags roep Ek, in die nag is Ek voor U.
2 Laat My gebed voor U Aangesig kom, neig U Oor tot My smeking.
3 Want My Siel is sat van besoedeling, en My lewe raak aan die Doderyk/Sheol.
4 Ek word gereken by die wat in die put neerdaal; Ek het geword soos ân magtige sonder krag,
5 vrygelaat onder die dooies; soos die wat verslaan is, wat in die graf lĂȘ, aan wie U nie meer dink nie, en wat afgesny is van U Hand.
6 U het My gesit in die put diep daaronder, in duister plekke, in dieptes.
7 U Grimmigheid rus op My, en U druk [My] neer met al U golwe.Sela.
8 U het My bekendes ver van My verwyder, My iets afskuweliks gemaak vir hulle; Ek is ingesluit en kan nie uitkom nie. [Hooglied 2:9]
9 My oog vergaan van ellende. JaHWeH, Ek roep U aan die hele dag deur, Ek strek My handpalms na U uit.
10 Kan U aan die dooies ân wonder doen? Of kan skimme opstaan, kan hulle U loof?Sela.
11 Kan U Medelye vertel word in die graf, UÂ Â Getrouheid in AbĂĄddon?
12 Kan U wonderwerke in die Duisternis bekend word en U Geregtigheid in die Aarde van vergetelheid?
13 Maar Ek, JaHWeH, roep U aan om hulp, en in die mĂŽre kom My gebed U tegemoet.
14 JaHWeH, waarom verstoot U My Siel, verberg U U Aangesig vir My?
15 Van jongs af is Ek ellendig en klaar om te sterwe; Ek dra U verskrikkinge, Ek is radeloos.
16 U brandende Woede het oor My gegaan; U verskrikkinge vernietig My;
17 die hele dag omring hulle My soos water, saam omsingel hulle My.
18 U het vriend en metgesel ver van My verwyder; My bekendes is Duisternis.
ân Onderwysing van Etan, die Esrahiet.
1Â DIE Medelye van JaHWeH wil Ek vir ewig besing; Ek wil U Getrouheid bekend maak met My mond, van geslag tot geslag.
2 Want Ek het gesĂȘ: Medelye sal vir ewig gebou word; in die Hemele - daar bevestig U U Getrouheid.
3 Ek het ân Verbond gesluit met My uitverkorene, met ân eed aan Dawid, My kneg, belowe:
4 Tot in ewigheid sal Ek jou saad bevestig en jou troon opbou van geslag tot geslag.Sela.
5 En die Hemele loof U Wondermag, o JaHWeH, ook U Getrouheid in die vergadering van die apartes.
6 Want wie kan in die Hemele met JaHWeH vergelyk word? [Wie] is soos JaHWeH onder die seuns van El,
7 ân El grootliks gedug in die Raad van die apartes en ontsagwekkend bo almal wat rondom Hom is?
8 O JaHWeH, Elohey van die skeppings-leërmagte, wie is soos U? Grootmagtig is U, o JaHH, en U Getrouheid is rondom U!
9 U heers oor die oprysing van die see; as sy golwe hulle verhef, bring U hulle tot bedaring.
10 U het Rahab verbrysel soos een wat verslaan is, met U Sterke Arm U vyande verstrooi. [JeshaJaH 51:9]
11 Aan U behoort die Hemele, aan U ook die Aarde; die wĂȘreld en haar volheid - U het haar gegrond.
12 Die Noorde en die Suide - U het hulle geskape; Tabor en Hermon jubel in U Naam.
13 U het ân Arm met mag; U Hand is sterk, U Regterhand verhewe.
14 Geregtigheid en Reg is die grondslag van U Troon: Medelye en Waarheid gaan voor U Aangesig uit.
15 Geseënd is die volk wat die geklank ken; o JaHWeH, hulle wandel in die Lig van U Aangesig.
16 In U Naam juig hulle die hele dag, en deur U Geregtigheid word hulle verhef.
17 Want U is hulle magtige sieraad, en deur U welbehae word Ons Horing verhef.
18 Want aan JaHWeH behoort Ons Skild, en die Aparte Een van JisraEl is Ons Koning.
19 Toe het U in ân gesig gespreek met U Toegewyde en gesĂȘ: Ek het hulp verleen aan ân dappere, ân uitverkorene uit die volk verhef.
20 Ek het Dawid, My kneg, gevind, met die olie van My Apartheid hom gesalf;
21 met wie My Hand bestendig sal wees; ook sal My Arm hom versterk.
22 Die vyand sal hom nie oorval en die kwaaddoener hom nie verdruk nie;
23 maar Ek sal sy teëstanders voor hom weg verpletter; en die wat hom haat, sal Ek verslaan.
24 En My Getrouheid en My Medelye sal met hom wees, en deur My Naam sal sy horing verhef word.
25 En Ek sal sy hand lĂȘ op die see en sy regterhand op die riviere.
26 Hy is dit wat My sal noem: U is My Vader, My El en die Rots van My Verlossing!
27 Ja, Ăk sal hom ân Eersgeborene maak, die hoogste onder die konings van die Aarde.
28 Vir ewig sal Ek My Medelye vir hom bewaar, en My Verbond bly vir hom vas.
29 En Ek sal sy saad vir ewig laat duur en sy troon soos die dae van die Hemele.
30 As sy kinders My Wet verlaat en in My Reg nie wandel nie;
31 as hulle My Insettinge vermeng en My Gebooie nie hou nie,
32 dan sal Ek hulle oortreding met die Septer besoek en met plae hulle skuld vir ongeregtigheid.
33 Maar My Medelye sal Ek van hom nie ontneem en My Getrouheid nie verbreek nie.
34 Ek sal My Verbond nie besoedel nie, en wat oor My Lippe gegaan het, sal Ek nie verander nie.
35 Een maal het Ek gesweer in My Apartheid: Waarlik, Ek sal vir Dawid nie lieg nie!
36 Sy saad sal vir ewig wees en sy troon soos die son voor My.
37 Soos die maan sal hy vir ewig vasstaan, en die Getuie in die Hemele is getrou.Sela.
38 Maar U het self verstoot en verag, U het toornig geword teen U gesalfde.
39 U het die Verbond van U kneg tot niet gemaak, U het sy separatisme besoedel teen die Aarde.
40 U het al sy mure stukkend gebreek, sy vestings ân puinhoop gemaak.
41 Almal wat met die pad verbygaan, het hom beroof; vir sy bure het hy ân smaad geword.
42 U het die regterhand van sy teëstanders verhef, al sy vyande bly gemaak.
43 Ook het U die skerpte van sy swaard laat omdraai en hom nie laat standhou in die geveg nie.
44 U het sy suiwerheid onttrek en sy troon teen die Aarde neergewerp.
45 U het die dae van sy jeug verkort, hom met skaamte oordek.Sela.
46 Hoe lank sal U, o JaHWeH, Uself vir altyd verberg, sal U Grimmigheid brand soos ân vuur?
47 Gedenk van watter lewensduur Ek is, tot watter nietigheid U al die seuns van adamiete geskape het!
48 Watter sterk man leef daar wat die Dood nie sal sien nie, wat sy siel sal kan red uit die mag van die Doderyk/Sheol?Sela.
49 My Meester, waar is U vorige Medelye wat U aan Dawid met ân eed beloof het in U Getrouheid?
50 Onthou, My Meester, die skande van U knegte, hoe Ek in My boesem baie volke dra,
51 waarmee U vyande, o JaHWeH, smaad, waarmee hulle die voetstappe van U gesalfde smaad.
52 Geloofd sy JaHWeH vir ewig! Amein, ja amein.
ân Gebed van MoshĂš: ân Man van die Elohim.
1Â MY Meester, U was vir ons ân toevlug van geslag tot geslag.
2 Voordat die berge gebore was en U die Aarde en die wĂȘreld voortgebring het, ja, van ewigheid tot ewigheid is U El.
3 U laat die man terugkeer tot stof en sĂȘ: Keer terug, o seuns van adam!
4 Want duisend jaar is in U OĂ« soos die dag van gister as dit verbyskiet, en soos ân nagwaak.
5 Weggespoel het U hulle; hulle word ân slaap; in die mĂŽre [is hulle] soos die gras wat weer uitspruit-
6 in die mĂŽre bot dit en spruit weer uit; in die aand sny ân mens dit af, en dit verdor.
7 Want ons vergaan deur U Toorn, en deur U Grimmigheid word ons verskrik.
8 U stel ons ongeregtigheid voor U, ons verborgenhede in die Lig van U Aangesig.
9 Want al ons dae gaan verby deur U Grimmigheid, ons bring ons jare deur soos ân gedagte.
10 Die dae van ons jare - daarin is sewentig jaar, of as ons baie sterk is, tagtig jaar; en die uitnemendste daarvan is moeite en verdriet; want gou gaan dit verby, en ons vlieg daarheen.
11 Wie ken die Sterkte van U Toorn en U Grimmigheid, ooreenkomstig die Vrees wat aan U verskuldig is?
12 Leer [ons] om ons dae so te tel dat ons ân wyse hart mag bekom!
13 Keer terug, JaHWeH! Tot hoe lank? En ontferm U oor U knegte.
14 Versadig ons in die mĂŽre met U Medelye, sodat ons kan jubel en bly wees in al ons dae.
15 Maak ons bly na die dae waarin U ons verdruk het, na die jare waarin ons besoedeling gesien het.
16 Laat U werk vir U knegte sigbaar word en U Grootsheid oor hulle kinders.
17 En laat die Lieflikheid van my Meester onse Elohey oor ons wees, en bevestig die werk van ons hande oor ons, ja, die werk van ons hande, bevestig dit!
Hy wat beskerming by die Hoogste El soek, sal vernag in die skaduwee van die Almagtige.
(Wysheid getuig oor Haar Seun en die Vader)
1Â HY wat in die skuilplek van die Hoogste El sit, sal vernag in die skaduwee van die Almagtige.
2 Ek sal tot JaHWeH sĂȘ: My toevlug en My bergvesting, My Elohey op wie Ek vertrou.
3 Want dit is Hy wat U sal red uit die net van die voëlvanger, van die verderflike pes.
4 Hy sal U dek met Sy Vlerke, en onder Sy Vleuels sal U skuil; Sy Waarheid is U Skild en Pantser.
5 U hoef nie te vrees vir die skrik van die nag, vir die pyl wat bedags vlieg nie,
6 vir die pes wat in die donker wandel, vir die siekte wat op die middag verwoes nie!
7 Al val daar duisend aan U sy en tienduisend aan U regterhand - na U sal dit nie aankom nie.
8 Net met u oë sal U dit aanskou en die vergelding van die besoedelde sien.
9 Want U, JaHWeH, is My toevlug. Die Hoogste El het U U beskutting gemaak.
10 Geen besoedeling sal U tref en geen plaag naby U Tent kom nie;
11 want Hy sal Sy Boodskappers aangaande U bevel gee om U te bewaar op al U weë. [Lukas 4:10]
12 Hulle sal U op die handpalms dra, sodat U U voet teen geen klip stamp nie. [MattithJaHûW 4:6; Lukas 4:11]
13 Op die leeu en die adder sal U trap, die jong leeu en die Draak vertrap.
14 Omdat Hy My liefhet, daarom sal Ek Hom red; Ek sal Hom beskerm, omdat Hy My Naam ken.
15 Hy sal My aanroep, en Ek sal Hom verhoor; in die nood sal Ek by Hom wees; Ek sal Hom uitred en Eer aan Hom gee.
16 Met lengte van dae sal Ek Hom versadig, en Ek sal Hom My Verlossing laat sien.
ân Psalm. ân Lied vir die Sabbatdag.
1Â DIT is suiwer om JaHWeH te loof en tot eer van U Naam musiek te maak, O Hoogste El,
2 om in die mĂŽre U Medelye te verkondig en U Getrouheid in die nagte;
3 by die tiensnarige instrument en by die harp, by snarespel op die siter.
4 Want U het My bly gemaak, JaHWeH, deur U dade; Ek jubel oor die werke van U Hande.
5 Hoe groot is U werke, o JaHWeH; baie diep is U gedagtes!
6 ân Dom mens weet nie, en ân dwaas verstaan dit nie:
7 as die besoedelde mense groei soos die plante en al die bewerkers van ongeregtigheid bot, [is dit] om hulle vir ewig te verdelg.
8 Maar U is hoog verhewe tot in ewigheid, O, JaHWeH!
9 Want kyk, U vyande, o JaHWeH, want kyk, U vyande sal vergaan; al die bewerkers van Ongeregtigheid sal verstrooi word.
10 Maar U verhoog My krag soos die van ân eenhoring; Ek is met vars olie gesalf.
11 En My oog sien met welgevalle neer op die wat My voorlĂȘ, My ore hoor van die wat teen My as kwaaddoeners opstaan.
12 Die regverdige sal groei soos ân palmboom; hy sal opgroei soos ân seder op die Libanon.
13 Hulle wat geplant is in die Huis van JaHWeH, sal uitspruit in die Tuin van onse Elohey.
14 In die gryse ouderdom sal hulle nog vrugte dra, hulle sal vet en groen wees,
15 om te verkondig dat JaHWeH Reg is, My Rots, en in Hom is geen onreg nie.
1Â JaHWeH regeer; Hy is met Majesteit bekleed. JaHWeH is bekleed, en met Sterkte gegord. Ook staan die wĂȘreld vas, sodat sy nie wankel nie.
2 Vas staan U Troon van ouds af; van ewigheid af is U.
3 Die riviere, o JaHWeH, het verhef, die riviere het hulle gebruis verhef; die riviere verhef hulle geraas!
4 Meer as die gebruis van groot, geweldige waters, van die golwe van die see, is JaHWeH geweldig in die hoogte!
5 U Getuienisse is baie betroubaar. Apartheid is gepas by U Huis, JaHWeH, tot in lengte van dae!
1Â EL van wraak, o JaHWeH, El van wraak, verskyn in Ligglans!
2 Verhef U, o Regter van die Aarde, vergeld die trotsaards [hulle] dade!
3 Hoe lank sal die besoedelde, o JaHWeH, hoe lank sal die besoedelde jubel?
4 Hulle smaal, hulle praat onbeskaamd - al die bewerkers van Ongeregtigheid verhef hulleself.
5 o JaHWeH, hulle verbrysel U volk, en hulle verdruk U Erfdeel.
6 Hulle maak die weduwee en die besoeker dood en vermoor die wese.
7 en sĂȘ: JaHWeH sien dit nie, en die Elohey van Jakob merk dit nie.
8 Let op, o onverstandiges onder die volk, en julle dwase, wanneer sal julle verstandig word?
9 Sou Hy wat die oor plant, nie hoor nie, of Hy wat die oog formeer, nie sien nie?
10 Sou Hy wat die nasies tugtig, nie straf nie - Hy wat die adamiet Kennis leer?
11 JaHWeH ken die gedagtes van die adamiete - dat hulle nietigheid is.
12 Geseënd is die sterk man, o JaHH, wat hom onderrig en wat hom leer uit U Wet,
13 om hom rus te gee van die dae van besoedeling, totdat die kuil vir die besoedelde gegrawe word.
14 Want JaHWeH sal Sy volk nie verwerp en sal Sy Erfdeel nie verlaat nie;
15 want die Reg sal terugkeer na Geregtigheid, en al die opregtes van hart sal haar volg.
16 Wie sal vir my optree teen die besoedeldes? Wie sal my bystaan teen die bewerkers van besoedeling?
17 As JaHWeH vir my nie ân Hulp was nie, dan het my Siel gou in die stilte gewoon.
18 As Ek dink: my Voet wankel - dan ondersteun U Medelye my, o JaHWeH!
19 As my gedagtes binne-in my vermenigvuldig, dan verkwik U vertroostinge my Siel.
20 Sal die troon van verderflikheid met U verenig; wie bedrog bewerkstellig deur wetgewing?
21 Hulle bestorm die siel van die regverdige en besoedel onskuldige bloed.
22 Maar JaHWeH is ân Rotsvesting vir my, en my Elohey is die Rots van my toevlug.
23 En Hy laat hulle eie ongeregtigheid op hulle terugkeer en verdelg hulle in hul besoedeling; JaHWeH, onse Elohey verdelg hulle.
1Â KOM, laat Ons jubel tot die Eer van JaHWeH, laat Ons juig ter ere van die Rots van Ons Lossing!
2 Laat Ons SY Aangesig tegemoet gaan met dank, met lofsange HOM toejuig!
3 Want JaHWeH is ân grote El, ja, die groot Koning bo al die elohim.
4 In Wie se Hand die diepste plekke van die Aarde is, en die toppe van die berge is Syne.
5 Aan Wie die see behoort wat Hy self gemaak het, en die droë grond wat Sy hande geformeer het.
6 Kom, laat Ons aanbid en neerbuk; laat Ons kniel voor die Aangesig van JaHWeH Ons Maker.
7 Want Hy is Onse Elohey, en Ons is die volk van Sy weide en die skape van Sy Hand. Ag, as julle vandag maar na Sy Stem wou luister!
8 Verhard julle hart nie soos by MĂ©riba(versoeking), soos op die dag van Massa(beproewing) in die wildernis nie;
9 waar julle vaders My versoek het, My beproef het, alhoewel hulle My werk gesien het.
10 Veertig jaar het Ek ân afkeer gehad van [hierdie] geslag en gesĂȘ: Hulle is ân volk met ân dwalende hart, en hulle ken My WeĂ« nie;
11 sodat Ek in My Woede gesweer het: Waarlik, hulle sal in My rus nie ingaan nie! [Hebreërs 4:3, 5]
1Â SING tot die Eer van JaHWeH ân nuwe lied; sing voor JaHWeH, o ganse Aarde!
2 Sing tot die Eer van JaHWeH, loof Sy Naam, verkondig Sy Verlossing van dag tot dag.
3 Vertel onder die nasies Sy Eer, onder al die volke Sy wonders.
4 Want JaHWeH is groot en baie lofwaardig; Hy is gedug bo al die elohim.
5 Want al die gode van die volke is drek, maar JaHWeH het die Hemele gemaak.
6 Uitnemendheid en grootsheid is voor Sy Aangesig, Sterkte en prag in Sy Apartheidsplek.
7 Gee aan JaHWeH, o stamme van die volke, gee aan JaHWeH Eer en Sterkte.
8 Gee aan JaHWeH die Eer van Sy Naam, bring spysbydraes en kom in Sy voorhowe.
9 Buig neer vir JaHWeH in die prag van Apartheid; beef voor Sy Aangesig, o ganse Aarde!
10 SĂȘ onder die volke: JaHWeH is Koning! Ook staan die wĂȘreld vas, sodat sy nie wankel nie. Hy sal die volke regverdig oordeel.
11 Laat die Hemele bly wees en die Aarde juig; laat die see en sy volheid bruis.
12 Laat die veld juig en al wat daarin is; dan sal al die bome van die bos jubel
13 voor die Aangesig van JaHWeH; want Hy kom, want Hy kom om die Aarde te oordeel; Hy sal die wĂȘreld oordeel met Geregtigheid en die volke in Getrouheid. [JeHĂŽWganan 5:22]
1Â JaHWeH is Koning; draai o Aarde; juig o groot eilande !
2 Die Wolkkolom en donkerheid is rondom Hom; Regverdigheid en Reg is die grondslag van Sy Troon.
3 ân Vuur gaan voor Sy Aangesig uit en steek Sy teĂ«standers rondom aan die brand.
4 Sy bliksems verlig die wĂȘreld; die Aarde sien en bewe.
5 Berge smelt weg soos was voor die Aangesig van JaHWeH, voor die Aangesig van die Meester van die hele Aarde.
6 Die Hemele verkondig Sy Geregtigheid, en al die volke sien Sy Glansrykheid.
7 Beskaamd staan almal wat die gesnede afbeeldings dien, wat drek verhef. Buig voor Hom neer al [julle] gode.
8 Sion hoor dit en is bly, en die dogters van JeHûWdah juig oor U Regsprake, o JaHWeH!
9 Want U, JaHWeH, is die Hoogste El oor die hele Aarde; U is hoog verhewe bo al die elohim.
10 o Liefhebbers van JaHWeH, haat die besoedeling! Hy bewaar die siele van Sy toegewydes, Hy red hulle uit die hand van die besoedelde.
11 Die Lig is vir die regverdige gesaai en vrolikheid vir die opregtes van hart.
12 o Regverdiges, wees bly in JaHWeH, en hef die hande op in dank aan die herinnering van Sy Apartheid!
ân Psalm.
1Â SING tot die Eer van JaHWeH ân nuwe lied, want Hy het wonders gedoen; Sy Regterhand en die Arm van Sy Apartheid het Hom gehelp.
2 JaHWeH het Sy Verlossing bekend gemaak, Sy Geregtigheid voor die oë van die nasies geopenbaar. [2 Ezra 7:26]
3 Hy het Sy Medelye en Sy Getrouheid aan die huis van JisraEl onthou; al die eindes van die Aarde het die Verlossing van onse Elohey gesien.
4 Juig voor die Aangesig van JaHWeH, o ganse Aarde, breek uit en maak musiek!
5 Maak musiek tot die Eer van JaHWeH met die siter, met die siter en die klank van ân melodie,
6 met trompette en ramshoring geklank; juig voor die Aangesig van die Koning, JaHWeH!
7 Laat die see bruis en sy volheid, die wĂȘreld en die wat in haar woon.
8 Laat die riviere [hul] handpalms klap, die berge tesame jubel
9 voor die Aangesig van JaHWeH; want Hy kom om die Aarde te oordeel; Hy sal die wĂȘreld rig met Geregtigheid en die volke met Reg.
1 JaHWeH is Koning; laat die volke bewe! Hy troon op die Gérubs; laat die Aarde sidder! [JeségiEl 1:26]
2 JaHWeH is groot in Sion, en verhewe is Hy bo al die volke.
3 Laat hulle U grote en gedugte Naam loof, want Hy is Apart !
4 Ook die sterkte van die Koning wat die Reg liefhet. U het bevestig wat regverdig is; U het Reg en Geregtigheid gedoen in Jakob.
5 Verhoog JaHWeH Onse Elohey, en buig julle neer voor dieVoetbank van Sy Voete, [want] Apart [is] Hy! [JeshaJaH 66:1]
6 MoshĂš en AĂ€ron was onder Sy priesters, en een_shemuel onder die aanroepers van Sy Naam. Hulle het JaHWeH aangeroep, en Hy het hulle verhoor.
7 In die Wolkkolom het Hy met hulle gespreek. Hulle het Sy Getuienisse onderhou en die Insetting wat Hy hulle gegee het.
8 o JaHWeH Onse Elohey, U het hulle verhoor, U was vir hulle ân vergewende El en Een wat wraak oefen oor hulle dade.
9 Verhef JaHWeH Onse Elohey, en buig julle neer vir die Berg van Sy Apartheid. Want Apart is JaHWeH Onse Elohey.
ân Psalm met Uitgestrekte Hande.
1Â JUIG voor JaHWeH, o ganse Aarde!
2 Dien JaHWeH met blydskap; kom voor Sy Aangesig met gejubel.
3 Erken dat JaHWeH Elohim is: Hy het ons gemaak, en ons is Syne, Sy volk en die skape van Sy weide.
4 Gaan Sy Poorte in met danksegging, Sy voorhowe met lofgesang; loof Hom, prys Sy Naam.
5 Want JaHWeH is suiwer; Sy Medelye is tot in ewigheid, en Sy Getrouheid van geslag tot geslag.
ân Psalm van Dawid.
1Â EK wil sing van Medelye en Reg; tot U Eer wil ek musiek maak, o JaHWeH!
2 Ek wil Myself wys gedra deur ân rassuiwere lewenswyse - wanneer sal U na My kom? Ek wandel in die egtheid van My Hart, binne-in My huis.
3 Ek stel Belijaal nie voor My oë nie; die dade van afvalliges haat Ek; dié sal My nie aankleef nie.
4 [Iemand met] verbasterings-neigings moet ver van My af bly, wie besoedel is, wil Ek nie ken nie.
5 Hy wat heimlik van sy naaste kwaad spreek, hom sal Ek vernietig; hy wat hoog van oë is en trots van hart, hom verdra Ek nie.
6 My oë sal wees op die getroues in die Aarde, dat hulle by My kan woon; dié wat rassuiwer wandel, dié mag My dien.
7 Hy wat bedrog pleeg, mag binne-in My Huis nie bly nie; wie leuens praat, kan voor My oë nie bestaan nie.
8 Elke mĂŽre sal Ek al die besoedelde van die Aarde vernietig, om al die bewerkers van Ongeregtigheid uit die Stad van JaHWeH uit te roei.
ân Gebed van ân ellendige as hy beswyk en sy klagte uitstort voor die Aangesig van JaHWeH.
1Â O JaHWeH, hoor My gebed, en laat My hulpgeroep tot by U kom!
2 Verberg U Aangesig nie vir My op die dag as Ek in benoudheid is nie; neig U oor tot My; op die dag as Ek roep, verhoor My gou!
3 Want My dae verdwyn soos rook en My Gebeente gloei soos ân vuurherd.
4 Platgeslaan soos die plante en verdor is My Hart; want Ek vergeet om My Brood te eet.
5 Vanweë My harde gesug kleef My Gebeente aan My Vlees.
6 Ek is soos ân pelikaan van die wildernis, Ek het geword soos ân uil op die puinhope.
7 Ek is slapeloos en het geword soos ân eensame voĂ«l op die dak.
8 Die hele dag smaad My vyande My; die wat teen My raas, gebruik My Naam as ân vloek.
9 Want ek eet as soos brood en meng My drank met trane,
10 vanweë U Grimmigheid en U Toorn; want U het My opgehef en My weggewerp.
11 My dae is soos ân skaduwee wat lank geword het, en Ek, soos die plante verdor Ek.
12 Maar U, o JaHWeH, U bly tot in ewigheid, en U gedenkteken van geslag tot geslag.
13 U sal opstaan, U oor Sion ontferm; want dit is tyd om Haar barmhartig te wees, want die bestemde tyd het gekom. [JeshaJaH 29:1]
14 Want U knegte het Haar klippe lief en betoon guns aan Haar stof. [2Ezra 7:71]
15 Dan sal die nasies die Naam van JaHWeH vrees en al die konings van die Aarde U Glansrykheid;
16 omdat JaHWeH Sion opgebou het, in Sy Glansrykheid verskyn het,
17 Hom gewend het tot die gebed van die Verstotene, en hulle gebed nie verag het nie. [JeshaJaH 54:1; Openbaring 6:10]]
18 Dit sal vir die volgende geslag opgeskrywe word, en die volk wat geskape gaan word, sal JaHWeH loof;Â [TsefĂĄnJaH 3:10]
19 omdat Hy neergekyk het uit die hoogte van Sy Apartheid, vanuit die Hemele het JaHWeH op die Aarde gelet, [JeshaJaH 18:4]
20 om die gekerm van die Gevangene te hoor, om los te maak die kinders van die Dood;
21 sodat hulle in Sion die Naam van JaHWeH kan vermeld en Sy lof in Jerusalem,
22 as die volke almal saam vergader, ook die koninkryke om JaHWeH te dien.
23 Hy het My Krag op die weg swak gemaak, My dae verkort.
24 My El, sĂȘ Ek, neem My nie weg in die helfte van My dae nie - U jare is van geslag tot geslag!
25 In die voortyd het U die Aarde gegrondves, en die Hemele is die werk van U Hande.
26 Hulle sal vergaan, maar U sal bly; ja, hulle almal sal soos ân kleed verslyt; U verwissel hulle soos ân kledingstuk, en hulle verdwyn.
27 Maar U bly dieselfde, en U jare het geen einde nie.
28 Die kinders van U knegte sal woon, en hulle saad sal voor U Aangesig bly bestaan.
Deur Dawid.
1Â LOOF JaHWeH, o My Siel, en alles wat binne-in My is, Sy gewyde Naam!
2 Loof JaHWeH, o My Siel, en vergeet geeneen van Sy weldade nie!
3 Wat al jou oortredinge vergewe, wat al jou krankhede genees,
4 wat jou lewe verlos van die verderf, wat jou kroon met Medelye en dade van Barmhartigheid,
5 wat jou mond versadig met die suiwere, sodat jou jeug weer nuut word soos diĂ© van ân arend.
6 JaHWeH doen dade van Geregtigheid en Reg aan almal wat verdruk word.
7 Hy het aan MoshÚ Sy Weë bekend gemaak, aan die kinders van JisraEl Sy dade.
8 Barmhartig en goedgunstig is JaHWeH, lankmoedig en groot in Medelye.
9 Hy sal nie vir altyd twis en nie vir ewig die Toorn behou nie.
10 Hy handel met ons nie na ons oortredinge en vergeld ons nie na ons skuld vir ongeregtigheid nie.
11 Want so hoog as die Hemele is bo die Aarde, so geweldig is Sy Medelye oor die wat Hom vrees.
12 So ver as die Ooste verwyderd is van die Weste, so ver verwyder Hy ons oortredinge van ons.
13 Soos ân vader hom ontferm oor die kinders, so ontferm JaHWeH Hom oor die wat Hom vrees.
14 Want Hy, Hy weet watter maaksel ons is, gedagtig dat ons stof is.
15 Die man - soos die gras is sy dae; soos ân blom van die veld, so bot hy.
16 As die wind oor haar gaan, is sy nie meer nie en sy plek ken hom nie meer nie.
17 Maar die Medelye van JaHWeH is van ewigheid tot ewigheid oor die wat Hom vrees, en Sy Geregtigheid vir kindskinders,
18 vir die wat Sy Verbond hou en aan Sy Bevele dink om dié te doen.
19 JaHWeH het Sy Troon in die Hemele gevestig, en Sy Koninkryk heers oor alles.
20 Loof JaHWeH, Sy Boodskappers, wat kragtig in sterkte is, wat Sy Woord volbring, in gehoorsaamheid aan die Stem van Sy Woord!
21 Loof JaHWeH, al Sy skeppings-leërmagte, Sy dienaars wat Sy welbehae doen!
22 Loof JaHWeH, al Sy werke, op al die plekke van Sy heerskappy! Loof JaHWeH, o My Siel!
1Â LOOF JaHWeH, o My Siel! JaHWeH My Elohey, U is baie groot! Met Majesteit en grootsheid is U bekleed -
2 wat Uself omhul met Lig soos met ân kleed, wat die Hemele uitspan soos ân tentdoek; [JesĂ©giEl 1:22; 2 Ezra 16:60]
3 wat Sy solders bou in die waters, wat van die wolke Sy wa maak, wat op die Vleuels van die Gees wandel, [JeshaJaH 6:2]
4 wat van Sy Boodskappers Geeste maak, Sy dienaars ân Verterende Vuur. [2 Ezra 8:22; HebreĂ«rs 1:7 ; JesĂ©giEl 1:5]
5 Hy het die Aarde gegrond op sy grondveste, sodat sy vir Ewig tot in Ewigheid nie wankel nie.
6 U het haar met die waterdieptes soos met ân kleed oordek; die waters het bo-oor die berge gestaan.
7 Vir U dreiging het hulle gevlug, vir die Stem van U donder het hulle weggeskrik -
8 berge het opgerys, laagtes het weggesak - na die plek wat U vir hulle reggemaak het.
9 ân Grens het U gestel waar hulle nie oor mag gaan nie; hulle mag die Aarde nie weer oordek nie. (GenĂ©sis9:11)
10 Hy wat die Fonteine uitstuur in die holtes: tussen die berge loop hulle deur.
11 Hulle laat al die wilde wesens van die veld drink; die wilde-esels les hulle dors. [2 Ezra 16:61]
12 By hulle woon die vlieënde wesens in die lug; tussen die takke uit laat hulle die stem hoor.
13 Hy laat die berge drink uit Sy boonste kamers; die Aarde word versadig uit die vrug van U werke.
14 Hy laat gras uitspruit vir die diere en die plante tot diens van die adamiet: om broodkoring uit die Aarde te laat voortkom,
15 en dat wyn die mens se hart kan bly maak; om die aangesig te laat blink van olie, en dat brood die mens se hart kan versterk.
16 Die bome van JaHWeH word versadig, die seders van die Libanon wat Hy geplant het;
17 waar die voëls hulle neste maak, die ooievaar wie se huis die sipresse is.
18 Die hoĂ« berge is vir die steenbokke, die rotse is ân skuilplek vir die dasse.
19 Hy het die maan gemaak vir die vaste tye; die son ken sy tyd om onder te gaan.
20 U stel Duisternis, en dit word Nag, waarin al die lewende wesens van die bos uitkruip.
21 Die jong leeus brul om roof en begeer hulle voedsel van El.
22 As die son opgaan, dan trek hulle hul terug en gaan lĂȘ in hul slaapplekke.
23 Die adamiet gaan uit na sy werk en na sy arbeid tot die aand toe.
24 Hoe talryk is U werke, o JaHWeH! U het hulle almal deur Wysheid gemaak; die Aarde is vol van U skepsele!
25 Daar is die see, groot en alkante toe wyd - daar is ân gewemel sonder getal, klein diere saam met grotes.
26 Daar gaan die skepe en die LeviĂĄtan wat U geformeer het om daarin te speel.
27 Hulle almal wag op U, dat U hulle voedsel kan gee op die regte tyd.
28 U gee [dit] aan hulle, hulle tel [dit] op; U maak U Hand oop, hulle word versadig met die suiwer dinge.
29 U verberg U Aangesig, hulle word verskrik; U neem hulle gees weg, hulle sterwe en keer terug tot hul stof.
30 U stuur U Gees uit, hulle word geskape; en U maak die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] nuut. [JeségiEl 37]
31 Laat die Glansrykheid van JaHWeH vir ewig wees, laat JaHWeH bly wees oor Sy werke,
32 Hy wat die Aarde aankyk, en sy bewe; Hy raak die berge aan, en hulle rook.
33 Ek wil sing tot die Eer van JaHWeH solank as ek lewe; ek wil musiek maak tot die Eer van My Elohey solank as ek daar is.
34 Mag My oordenking Hom welgevallig wees; Ek sal bly wees in JaHWeH!
35 Mag die oortreders omkom van die Aarde en die besoedelde nie meer wees nie! Loof JaHWeH, o My Siel! Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
Die besnydenis, ân ewige Verbond vir Israel vir duisend geslagte.
1Â LOOF JaHWeH, roep Sy Naam aan, maak onder die volke Sy dade bekend.
2 Sing, maak musiek tot Sy Eer, spreek van al Sy wonders.
3 Beroem julle in die Naam van Sy Apartheid; laat die hart van die wat JaHWeH soek, bly wees.
4 Vra na JaHWeH en Sy Sterkte; soek Sy Aangesig voortdurend.
5 Dink aan Sy wonders wat Hy gedoen het, aan Sy wondertekens en die Regsprake van Sy Mond,
6 o saad van Abraham, Sy kneg, o kinders van Jakob, Sy uitverkorenes!
7 Hy, JaHWeH, is onse Elohey; oor die hele Aarde is Sy Regsprake.
8 Hy dink vir ewig aan Sy Verbond, aan die Woorde wat Hy ingestel het vir duisend geslagte - (Genésis17)
9 wat Hy met Abraham gesluit het, en Sy Eed aan Isak.
10 wat Hy ook vir Jakob as Insetting bekragtig het, vir JisraEl as ân ewige Verbond,
11 met die woorde: Ek sal aan jou die Aarde van KanaÀn gee, julle aangewese Erfdeel.
12 Toe hulle min manne in getal was, baie klein en vreemdelinge in haar,
13 en hulle getrek het van nasie tot nasie, van die een koninkryk na die ander volk,
14 het Hy geen adamiet toegelaat om hulle te verdruk nie; ook het Hy konings om hulle ontwil gestraf [en gesĂȘ]:
15 Raak My gesalfdes nie aan en doen My profete geen kwaad nie.
16 En Hy het ân hongersnood oor die Aarde geroep: elke staf van brood het Hy verbreek.
17 Hy het ân man voor hulle uitgestuur: JĂŽWsef is as slaaf verkoop.
18 Hulle het sy voete in boeie geknel, sy siel het in die ysters gekom,
19 tot op die tyd dat sy woord uitgekom het, die Woord van JaHWeH hom beproef verklaar het.
20 Die koning het gestuur en hom losgemaak, die vors van die volke, en hom losgelaat.
21 Hy het hom aangestel as meester oor sy huis en as regeerder oor al sy goed;
22 om sy vorste te bind na sy siel, en aan sy oudstes moes hy Wysheid leer.
23 Toe het JisraEl na Egipte gekom, en Jakob het as vreemdeling vertoef in die Aarde van Gam.
24 En Hy het Sy volk baie vrugbaar gemaak en dit meer versterk as Sy teëstanders.
25 Hy het hulle hart verander, om Sy volk te haat, om listig teen Sy knegte te handel.
26 Hy het MoshĂš, Sy kneg, gestuur en AĂ€ron wat Hy uitgekies het.
27 Dié het onder hulle Sy aangekondigde tekens gedoen en wonders in die Aarde van Gam.
28 Hy het Duisternis gestuur en dit donker gemaak; en hulle het nie teen Sy Woorde gerebelleer nie.
29 Hy het hulle waters verander in bloed en hulle visse laat sterwe.
30 Hulle Aarde het gewemel van paddas, in die kamers van hulle konings.
31 Hy het gespreek, en daar het muskiete gekom, muggies in hulle hele grondgebied.
32 Hy het hulle reëns hael gemaak, vuurvlamme in hulle Aarde.
33 En Hy het hulle wingerdstok en hulle vyeboom geslaan en die bome van hulle grondgebied verbreek. [Spreuke 30:15]
34 Hy het gespreek, en daar het sprinkane gekom en jong sprinkane sonder getal,
35 wat al die plante in hulle Aarde verslind het, ja, verslind het die vrugte van hulle Adamah [die adamiet se Aarde].
36 Hy het ook al die eersgeborenes in hulle Aarde getref, die eerstelinge van al hulle krag.
37 Toe het Hy hulle laat uitgaan met silwer en goud, en onder Sy stamme was daar niemand wat gestruikel het nie.
38 Egipte was bly toe hulle uittrek, want Vrees vir hulle het op hulle geval.
39 Hy het die Wolkkolom uitgebrei as bedekking en Vuur om die nag te verlig.
40 Hulle het gebid: toe laat Hy kwartels kom; en Hy het hulle versadig met hemelbrood.
41 Hy het ân rots oopgemaak, en waters het gevloei; hy het geloop deur die dor plekke - ân rivier!
42 Want Hy het onthou van die Woord van Sy Apartheid, aan Abraham, Sy kneg.
43 En Hy het Sy volk laat uitgaan met Vreugde, Sy uitverkorenes met gejubel.
44 En Hy het aan hulle die Aarde van die nasies gegee, en wat deur gemeenskappe met moeite verwerf is, het hulle in besit geneem,
45 dat hulle Sy Insettinge kan onderhou en Sy Wette bewaar. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â HALALU-JaHH ! Loof JaHWeH, want Hy is suiwer, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
2 Wie kan die magtige dade van JaHWeH uitspreek, al Sy roem verkondig?
3 Geseënd is hulle wat die Reg bewaar, die wat altyd Geregtigheid doen.
4 Dink aan My, o JaHWeH, na die welbehae in U volk, besoek My met U Verlossing,
5 dat Ek kan aanskou die suiwerheid van U uitverkorenes, dat Ek bly kan wees in die blydskap van U volk, My kan beroem met U Erfdeel.
6 Ons het oortree, saam met ons vaders; ons het verkeerd gedoen, besoedeld gehandel.
7 Ons vaders in Egipte het nie ag gegee op U wonders, hulle het nie gedink aan die veelheid van U Medelye nie, maar het gerebelleer by die see, by die Skelfsee.
8 Maar Hy het hulle verlos om Sy Naam ontwil, om Sy mag bekend te maak.
9 En Hy het die Skelfsee gedreig, sodat hy opgedroog het, en hulle deur die diepte laat gaan soos deur ân wildernis.
10 En Hy het hulle verlos uit die hand van die hater en hulle bevry uit die hand van die vyand.
11 En die waters het hulle teëstanders oordek: nie een van hulle het oorgebly nie.
12 Toe het hulle aan Sy Woorde geglo, hulle het Sy lof gesing.
13 [Maar] hulle het gou Sy werke vergeet, op die besluite van Sy Raad nie gewag nie.
14 En hulle het baie begerig geword in die wildernis en El versoek in die [woesteny van] Jesimon.
15 Toe het Hy hulle gegee wat hulle gevra het, maar in hulle siel ân maerte gestuur.
16 En hulle was in die laer afgunstig op MoshĂš, [en] op AĂ€ron, die apartes van JaHWeH.
17 Die Aarde het oopgegaan en Datan verslind en die bende van Abiram oordek.
18 En ân vuur het gebrand onder hulle bende, ân vlam het die besoedelde aan die brand gesteek.
19 Hulle het by Horeb ân kalf gemaak en gebuig voor ân gegote beeld.
20 En hulle het hul Glansrykheid verruil vir die model van ân bees wat gras eet.
21 Hulle het hul El vergeet, hulle Verlosser, wat groot dinge gedoen het in Egipte,
22 wonders in die Aarde van Gam, ontsagwekkende dinge by die Skelfsee.
23 Toe het Hy gesĂȘ dat Hy hulle sou verdelg, as MoshĂš, Sy uitverkorene, nie voor Sy Aangesig in die bres gaan staan het om Sy Grimmigheid af te keer, dat Hy nie sou vernietig nie.
24 Hulle het ook die kosbare Aarde versmaad, Sy woorde nie geglo nie;
25 en hulle het gemurmureer in hul tente, na die Stem van JaHWeH nie geluister nie.
26 Toe het Hy Sy Hand teen hulle opgehef om hulle neer te slaan in die wildernis,
27 en om hulle saad te versprei onder die nasies en hulle te verstrooi in die Aarde.
28 Ook het hulle hul aan BaÀl-Peor gekoppel en dooie slagdiere geëet;
29 en hulle het Hom getart deur hul dade, sodat ân plaag onder hulle uitgebreek het.
30 Toe het PĂnehas opgetree en gerig geoefen, en die plaag het opgehou;
31 en dit is hom gereken tot Geregtigheid, van geslag tot geslag tot in ewigheid.
32 Hulle het [Hom] ook vertoorn by die waters van MĂ©riba, en dit het met MoshĂš sleg gegaan om hulle ontwil;
33 want hulle het gerebelleer teen Sy Gees, sodat hy onverskillig gepraat het met sy lippe.
34 Hulle het die volke nie verdelg soos JaHWeH aan hulle gesĂȘ het nie,
35 maar hul met die nasies vermeng en hulle werke geleer.
36 En hulle het hulle idole gedien, en dit het vir hulle ân strik geword.
37 Bowendien het hulle hul seuns en hul dogters aan die demone geslag
38 en onskuldige bloed vergiet - die bloed van hul seuns en hul dogters wat hulle aan die idole van KanaÀn geslag het - sodat die Aarde deur bloedskuld besoedel is.
39 En hulle het besoedel geword deur hul dade en ontug gepleeg deur hul uitvindings.
40 Toe het die Toorn van JaHWeH ontvlam teen Sy volk, en Hy het ân afsku gekry van Sy Erfdeel.
41 En Hy het hulle in die hand van die nasies gegee, en hulle haters het oor hulle geheers;
42 en hulle vyande het hulle verdruk, sodat hulle onder hul hand moes buig.
43 Hy het hulle baiekeer gered maar hulle was rebels in hulle raad. So het hĂșlle dan weggesink deur hul wetsverbreking.
44 Nogtans het Hy hulle benoudheid aangesien toe Hy hulle smeking gehoor het;
45 en Hy het tot hulle beswil aan Sy Verbond gedink en berou gekry na die veelheid van Sy Medelye.
46 En Hy het hulle Medelye laat vind by almal wat hulle as gevangenes weggevoer het.
47 Verlos ons, JaHWeH onse Elohey, en versamel ons uit die nasies, dat ons die Naam van U Apartheid, kan loof en ons beroem in U lof!
48 Geloofd sy JaHWeH, die Elohey van JisraEl, van ewigheid tot ewigheid! En laat die hele volk sĂȘ: Amein. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â LOOF JaHWeH, want Hy is suiwer, want Sy Medelye is tot in ewigheid!
2 Dit moet die verlostes van JaHWeH sĂȘ, wat HY uit die nood verlos het
3 en uit die Aarde versamel het, van die Ooste en die Weste, van die Noorde en van die see af.
4 Hulle het gedwaal in die wildernis, op woeste paaie; ân Stad om in te woon het hulle nie gevind nie.
5 Honger, ook dors was hulle; hulle siel het in hulle versmag.
6 Toe het hulle JaHWeH aangeroep in hul benoudheid; uit hul angste het Hy hulle gered.
7 En Hy het hulle gelei op ân regte pad om te gaan na ân Stad om in te woon.
8 Laat hulle JaHWeH loof om Sy Medelye en om Sy wonderdade by die seuns van adam;
9 want Hy het die dorstige siel versadig en die hongerige siel met die suiwer dinge gevul.
10 Die wat in Duisternis en Doodskaduwee gesit het, gevang in ellende en ysters -
11 omdat hulle gerebelleer het teen die Woorde van El en die Raad van die Hoogste El verwerp het,
12 het Hy hulle hoogmoed deur smarte verneder; hulle het gestruikel, maar daar was geen helper nie.
13 Toe het hulle JaHWeH aangeroep in hul benoudheid; uit hul angste het Hy hulle verlos.
14 Hy het hulle uit Duisternis en die Doodskaduwee laat uitgaan en hulle bande verbreek.
15 Laat hulle JaHWeH loof om Sy Medelye en om Sy wonderdade aan die seuns van adam;
16 want Hy het koperdeure verbreek en ystergrendels stukkend geslaan. [2 Nikodemus 5:1]
17 Die [wat] dwase [was] vanweë die weg van hulle oortreding en weens hulle ongeregtigheid gepynig is
18 hulle siel het ân afsku gehad van elke soort voedsel, en hulle het tot by die poorte van die Dood gekom.
19 Toe het hulle JaHWeH aangeroep in hul benoudheid; uit hul angste het Hy hulle verlos.
20 HY het Sy Woord uitgestuur, dat Hy hulle kon gesond maak en hulle uit hul kuile red.
21 Laat hulle JaHWeH loof oor Sy Medelye en oor Sy wonderdade aan die seuns van adam;
22 en laat hulle slagdiere slag met dank en Sy werke tel met gejubel.
23 Die wat na die see toe afdaal in skepe, wat handel drywe op die groot waters -
24 hulle het die werke van JaHWeH gesien en SY wonders in die Afgrond.
25 Want HY het gespreek en ân stormwind laat opsteek wat die golwe daarvan opgesweep het.
26 Hulle het opgerys na die Hemele, neergedaal na die Afgrond - hulle siel het gesmelt vanweë die besoedeling.
27 Hulle het getuimel en gewaggel soos ân dronk man, en al hulle Wysheid is beĂ«indig.
28 Toe het hulle JaHWeH aangeroep in hul benoudheid, en uit hul angste het Hy hulle uitgelei.
29 Hy het die storm ân gesuis gemaak, en hulle golwe het stil geword. [Markus 4:39]
30 Toe was hulle bly, omdat dit rustig geword het, en Hy het hulle gelei na die Hawe van hul begeerte. [Psalm 37:39]
31 Laat hulle JaHWeH loof oor Sy Medelye en oor Sy wonderdade aan die seuns van adam.
32 En laat hulle Hom verhoog in die vergadering van die volk en Hom roem in die kring van die oudstes.
33 Hy het riviere ân wildernis gemaak en waterfonteine ân dorsland,
34 vrugbare Aarde ân brak Aarde, oor die besoedeling van die wat in haar woon.
35 Hy het die wildernis ân waterplas gemaak en die dor Aarde waterfonteine;
36 en Hy het hongeriges daar laat bly, en hulle het ân Stad gestig om in te woon.
37 En hulle het landerye gesaai en Wingerde geplant wat vrugte as opbrengs verskaf het.
38 En Hy het hulle geseën, sodat hulle sterk vermenigvuldig het, en hulle vee het Hy nie min gemaak nie.
39 Toe het hulle min geword en weggesink deur die druk van besoedeling en kommer -
40 Hy wat veragting uitstort oor edeles en hulle laat dwaal in ân woeste wĂȘreld, sonder pad -
41 Hy het die behoeftige beskerm teen verdrukking en die families soos kuddes gemaak.
42 Die opregtes sien dit en is bly, maar Ongeregtigheid sal haar mond toe hou.
43 Wie wys is, laat hy op hierdie dinge ag gee, en laat hulle let op die Medelye van JaHWeH.
ân LIED. ân Psalm van Dawid.
1Â MY Hart is gerus, o Elohim! Ek wil sing en musiek maak, met eerbetoon.
2 Waak op, harp en siter! Ek wil Shagar wakker maak.
3 Ek wil U loof onder die volke, o JaHWeH, en musiek maak tot U Eer, onder die gemeenskappe;
4 want U Medelye is groot bo die Hemele uit en U Waarheid tot by die wolke. [Psalm 85:11]
5 Verhef U bo die Hemele, o Elohim, en U Glansrykheid bo die hele Aarde!
6 Dat U bemindes gered kan word - verlos Ons deur U Regterhand en verhoor Ons!
7 Elohim het gespreek in Sy Apartheid: Ek wil jubel, Ek wil Sigem verdeel en die dal van Sukkot afmeet.
8 GĂlead is Myne, Manasse is Myne, en Efraim is die beskutting van My hoof; JeHĂ»Wdah is My wetgewer.
9 Moab is My waskom; op Edom werp Ek My skoen; oor Filistéa jubel Ek.
10 Wie sal My bring in die versterkte Stad? Wie lei My tot in Edom?
11 Het U, o Elohim, Ons nie verwerp nie? En U trek nie uit, o Elohim, saam met Ons leërs nie.
12 Gee Ons Hulp teen die vyand, want die adamiet se hulp is vergeefse moeite.
13 In Elohim sal Ons kragtige dade doen, en Hy self sal Ons vyande vertrap.
Vir die musiekleier; ân Psalm van Dawid.
1Â O ELOHEY van My lof, moenie swyg nie!
2 Want hulle het die mond van die Besoedelde Een en die mond van die Bedriegster teen My oopgemaak; hulle het met My gespreek met ân leuenagtige tong, [Psalm 109:14]
3 en My met woorde van haat omring; ja, hulle het My sonder oorsaak beveg.
4 Vir My liefde behandel hulle My vyandig, terwyl Ek tog [gedurig] bid.
5 En hulle het My besoedel vir suiwer opgelĂȘ en haat vir My liefde.
6 Stel ân besoedelde oor hom en laat Satan staan aan sy regterhand.
7 As hy geoordeel word, laat hom as skuldige uitgaan, en laat sy gebed ân oortreding word.
8 Laat sy dae min wees; laat ân ander sy amp neem.
9 Laat sy kinders wese word en sy vrou ân weduwee;
10 en laat sy kinders oral rondswerwe en bedel en [brood] soek, weg van hulle puinhope af.
11 Laat die skuldeiser alles neem wat hy het, en laat verbasterdes sy goed buitmaak.
12 Laat niemand medelye hĂȘ met hom, en laat niemand hom oor sy wese ontferm nie.
13 Laat sy nakomelingskap uitgeroei word; laat hulle naam uitgedelg word in die volgende geslag.
14 Laat die ongeregtigheid van sy vaders onthou word deur JaHWeH, en laat die oortredinge van sy moeder nie uitgedelg word nie. [Psalm 109:2]
15 Laat hulle voortdurend voor die Aangesig van JaHWeH wees, dat Hy hulle gedagtenis van die Aarde af kan uitroei;
16 omdat hy nie daaraan gedink het om medelye te toon nie, maar die ellendige en behoeftige Man vervolg het en die moedelose van hart, om [hom] dood te maak.
17 Ja, hy het die vloek liefgehad en - sy het oor hom gekom; en hy het geen welbehae gehad in die seën nie en - sy het ver van hom af gebly.
18 Hy het die vloek aangetrek soos ân kleed en - sy het soos water in sy binneste gekom en soos olie in sy gebeente.
19 Laat sy vir hom wees soos ân kleed waarin hy hom toedraai, en ân gordel wat hy voortdurend ombind.
20 Laat sy die loon van My teëstanders wees vanaf JaHWeH, en van hulle wat besoedeling spreek teen My Siel.
21 Maar U, o JaHWeH My Meester, maak dit [goed] met My om U Naam ontwil; omdat U Medelye suiwer is, red My.
22 Want Ek is ellendig en behoeftig, en My Hart is deurwond in My binneste.
23 Ek gaan heen soos ân skaduwee as dit lank word; Ek is afgeskud soos ân sprinkaan.
24 My knieë knik van vas, en My Vlees het maer geword, sonder vet.
25 En Ek het vir hulle ân smaad geword; as hulle My sien, skud hulle hul hoof.
26 Help My, JaHWeH My Elohey! Verlos My deur U Goedgunstigheid,
27 sodat hulle kan weet dat Sy U Hand is: U, o JaHWeH, het dit gedoen.
28 Laat hĂșlle vloek, maar U, seĂ«n U. Hulle het opgestaan en beskaamd geword, maar U Kneg is bly.
29 Laat My teĂ«standers beklee word met smaad en hulle toedraai in hul skande soos in ân mantel.
30 Ek sal JaHWeH hardop loof met My Mond, en onder baie sal Ek Hom prys;
31 want Hy staan aan die Regterhand van die Behoeftige om te verlos van die wat Sy Siel veroordeel.
ân Psalm van Dawid.
1 JAHWEH het tot My Meester gespreek: Sit aan My regterkant, totdat Ek U vyande maak ân Voetbank vir U Voete. [Boekrol van Henog 1:8]
2 U Magtige Septer sal JaHWeH uitstrek uit Sion [en sĂȘ]: Heers te midde van U vyande.
3 U volk sal hul vrywillig aanbied op die dag van U Krag; in die prag van Apartheid, uit die Moederskoot van die mĂŽreskemer, en Sy sal vir U wees die Dou van U jeug.
4 JaHWeH het gesweer, en dit sal Hom nie berou nie: U is Priester vir ewig volgens die orde van Melgisédek. [Hebreërs 7:21]
5 My Meester, aan U regterhand, verbrysel konings in die dag van Sy Toorn.
6 Hy sal ân strafgerig hou onder die nasies; Hy maak dit vol dooie liggame; Hy verbrysel ân hoof oor ân groot deel van die Aarde.
7 Uit die stroom sal Hy drink op die pad; daarom sal Hy die Hoof ophef.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH !
1 [a Alef.] Ek wil JaHWeH loof van ganser harte;[B Bet.] in die kring van die opregtes en in die vergadering.
2 [GĂÂ Ghimel.] Die werke van JaHWeH is groot;[DÂ Dalet.] nagespeur [word hulle] deur almal wat daar ân welbehae in het.
3 [h HĂ©.] Sy dade is Majesteit en grootsheid;[wĂ Waw.] en Sy Geregtigheid bestaan tot in ewigheid.
4 [z Zajin.] Hy het vir Sy wonders ân gedenkteken opgerig;[jâ Get.] JaHWeH is goedgunstig en barmhartig.
5 [f Tet.] Aan die wat Hom vrees, het Hy spys gegee;[yI Jod.] Hy dink vir ewig aan Sy Verbond.
6 [K Kaf.] Hy het die Krag van Sy werke aan Sy volk bekend gemaak,[l Lamed.] deur hulle die Erfdeel van die nasies te gee.
7 [mâ Mem.] Die werke van Sy Hande is Waarheid en Reg;[n Noen.] al Sy bevele is betroubaar.
8 [s Samek.] Vasgestel is [hulle] vir altyd, vir ewig;[[ Ajin.] uitgevoer in Waarheid en Opregtheid.
9 [P Pé.] Hy het aan Sy volk Verlossing gestuur;[xi Tzadé.] Hy het Sy Verbond vir ewig ingestel;[q Kof.] Sy Naam is Apart en Ontsagwekkend.
10 [r Resj.] Die Vrees van JaHWeH is die beginsel van die Wysheid [ce Sin.] almal wat Haar beoefen, het ân suiwer Verstand.[T Taw.] Sy lof bestaan tot in ewigheid. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1 [aâ Alef.] GeseĂ«nd is die Man wat JaHWeH vrees,[B Bet.] wat ân groot welbehae in Sy Gebooie het.
2 [G Ghimel.] Sy Saad sal geweldig wees op die Aarde;[Do Dalet.] die Geslag van die Opregtes sal geseën word.
3 [ho HĂ©.] Oorvloed en rykdom is in Sy Huis;[wĂ Waw.] en Sy Geregtigheid bestaan tot in Ewigheid.
4 [zĂ Zajin.] Vir die opregtes gaan Hy op as die Lig in die Duisternis:[jâ Get.] goedgunstig en barmhartig en regverdig.
5 [f Tet.] ân Suiwer Man wat Hom ontferm en uitleen,[yĂ Jod.] wat Sy sake volgens Reg besorg.
6 [K Kaf.] Want Hy sal nooit wankel nie;[l Lamed.] die Regverdige is in ewige nagedagtenis.
7 [mi Mem.] Hy vrees nie vir besoelde nuus nie;[n Noen.] Sy hart is gerus, vol vertroue op JaHWeH.
8[s Samek.] Vas is Sy hart, Hy vrees nie.[[ Ajin.] totdat Hy op Sy teëstanders neersien.
9 [P PĂ©.] Hy strooi uit, Hy gee aan die behoeftiges; [xi TzadĂ©.] Sy Geregtigheid bestaan tot in Ewigheid; [qâ Kof.] Sy Horing word verhoog in Eer.
10 [r Resj.] Die besoedelde sien Hom en word vererg; [vi Sjin.] hy kners met sy tande en smelt weg; [Tâ Taw.] die begeerte van die besoedelde mense vergaan.
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH! Loof, o knegte van JaHWeH, loof die Naam van JaHWeH!
2 Laat die Naam van JaHWeH geprys word, van nou af tot in ewigheid!
3 Van die opgang van die son tot by sy ondergang, moet die Naam van JaHWeH geloof word!
4 JaHWeH is hoog bo al die nasies; bo die Hemele is SY Glansrykheid.
5 Wie is soos JaHWeH onse Elohey, wat hoog woon,
6 wat laag neersien, in die Hemele en op die Aarde?
7 Wat die Geringe uit die stof oprig, die Behoeftige van die ashoop af verhef;
8 om Haar te laat sit by die Edeles, by die Edeles van Sy volk.
9 Wat die Onvrugbare van die Huis laat woon, ân blye Moeder van kinders. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â TOE JisraEl uit Egipte getrek het, die huis van Jakob uit ân volk met ân vreemde taal,
2 het JeHûWdah Sy Apartheid geword, JisraEl Sy ryksgebied.
3 Die see het dit gesien en gevlug; die Jordaan het agteruitgewyk.
4 Die berge het rondgespring soos ramme, die heuwels soos lammers.
5 Wat is dit met jou, o see, dat jy vlug? o Jordaan, dat jy agteruitwyk?
6 o Berge, dat julle rondspring soos ramme? o Heuwels, soos lammers?
7 Beef, Aarde, voor die Aangesig van My Meester, voor die Aangesig van die Elowahh van Jakob,
8 wat die rots verander het in ân waterplas, die keisteen in ân waterfontein!
1Â NIE aan Ons, o JaHWeH, nie aan Ons nie, maar aan U Naam gee Eer, om U Medelye, om U Waarheid ontwil.
2 Waarom sou die nasies sĂȘ: Waar is dan hulle Elohey?
3 terwyl Onse Elohey tog in die Hemele is; Hy doen alles wat Hom behaag.
4 Hulle afbeeldings is silwer en goud, ân werk van adamitiese hande.
5 Hulle het ân mond, maar praat nie; hulle het oĂ«, maar sien nie;
6 ore het hulle, maar hoor nie; hulle het ân neus, maar ruik nie;
7 hande, maar hulle tas nie; voete, maar hulle loop nie; hulle gee geen geluid deur hul keel nie.
8 Die wat hulle maak, sal net soos hulle word - elkeen wat op hulle vertrou.
9 JisraEl, vertrou op JaHWeH: Hy is hulle Hulp en hulle Skild!
10 Huis van AĂ€ron, vertrou op JaHWeH: Hy is hulle Hulp en hulle Skild!
11 Julle wat JaHWeH vrees, vertrou op JaHWeH: Hy is hulle Hulp en hulle Skild.
12 JaHWeH het aan Ons gedink: Hy sal seën, Hy sal die huis van JisraEl seën, Hy sal die huis van AÀron seën.
13 Hy sal diegene seën wat JaHWeH vrees, die kleintjies saam met die grotes.
14 JaHWeH sal julle vermenigvuldig, julle en jul kinders.
15 Julle is geseënd deur JaHWeH wat Hemele en Aarde gemaak het.
16 Die Hemele is Hemele vir JaHWeH, maar die Aarde het Hy aan die seuns van adam gegee.
17 Die dode en almal wat na die stilte neerdaal, sal JaHH nie loof nie;
1Â EK het JaHWeH lief, want HY hoor My Stem, My smekinge,
2 want HY het SY Oor tot My geneig; daarom sal Ek [Hom] in My dae aanroep.
3 Bande van Dood het My omring, en angste van die Doderyk/Sheol het My getref; Ek het benoudheid en kommer gevind.
4 Maar Ek het die Naam van JaHWeH aangeroep: Ag, JaHWeH, red My Siel.
5 JaHWeH is barmhartig en regverdig, en Onse Elohey is ân Ontfermer.
6 JaHWeH bewaar die eenvoudiges; Ek het swak geword, maar HY het My gehelp.
7 My Siel, keer terug tot jou rus; want JaHWeH het goed aan jou gedoen.
8 Want U het My Siel gered van die Dood, My Oog van trane, My Voet van struikeling.
9 Ek sal wandel voor die Aangesig van JaHWeH in die Aarde van die lewendes.
10 Ek het geglo toe Ek gespreek het: Ek is diep neergebuig.
11 Ăk het in My angs gesĂȘ: Alle adamiete is leuenaars.
12 Waarmee sal Ek JaHWeH vergoed vir al Sy weldade aan My?
13 Ek sal die Beker van Verlossinge opneem en die Naam van JaHWeH aanroep.
14 My Geloftes sal Ek aan JaHWeH betaal in die teenwoordigheid van Sy ganse volk.
15 Kosbaar is in die OĂ« van JaHWeH die dood van SY Toegewyde.
16 Ag, JaHWeH, sekerlik, Ek is U Kneg, Ek is U Kneg, die Seun van U Diensmaagd; U het My bande losgemaak.
17 Ek sal U ân slagdier met dank slag en die Naam van JaHWeH aanroep.
18 Ek sal My Geloftes aan JaHWeH betaal in die teenwoordigheid van Sy ganse volk,
19 in die voorhowe van die Huis van JaHWeH, binne-in jou, o Jerusalem! Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â LOOF JaHWeH, alle nasies! Prys Hom, alle stamme!
2 Want Sy Medelye is geweldig oor ons, en die Waarheid van JaHWeH is tot in ewigheid. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â LOOF JaHWeH, want Hy is suiwer, want Sy Medelye is tot in ewigheid!
2 Laat JisraEl dan sĂȘ dat Sy Medelye tot in ewigheid is!
3 Laat die huis van AĂ€ron dan sĂȘ dat Sy Medelye tot in ewigheid is!
4 Laat die wat JaHWeH vrees, dan sĂȘ dat Sy Medelye tot in ewigheid is!
5 Uit die benoudheid het Ek JaHH aangeroep; JaHH het My verhoor in die ruimte.
6 JaHWeH is vĂr My; Ek sal nie vrees nie: wat kan ân adamiet My aandoen?
7 JaHWeH is vĂr My as My Helper; so sal Ek dan neersien op die wat My haat.
8 Dit is beter om by JaHWeH te skuil as om op ân adamiet te vertrou.
9 Dit is beter om by JaHWeH te skuil as om op edeles te vertrou.
10 Alle nasies het My omsingel; dit is in die Naam van JaHWeH dat Ek hulle stukkend gekap het.
11 Hulle het My omsingel, ja, hulle het My omsingel; dit is in die Naam van JaHWeH dat Ek hulle stukkend gekap het.
12 Hulle het My omsingel soos bye - hulle is uitgeblus soos ân doringtakvuur; dit is in die Naam van JaHWeH dat Ek hulle stukkend gekap het.
13 Jy het My hard gestamp om My te laat val, maar JaHWeH het My gehelp.
14 JaHH is My sterkte en lofprysing, en het My Verlossing geword.
15 ân Stem van gejubel en van Verlossing is in die tente van die regverdiges: die Regterhand van JaHWeH doen kragtige dade.
16 Die Regterhand van JaHWeH verhef; die Regterhand van JaHWeH doen kragtige dade.
17 Ek sal nie sterwe nie, maar lewe en die werke van JaHH vertel.
18 JaHH het My hard gekasty, maar My aan Dood nie oorgegee nie.
19 Maak oop vir My die Poorte van Geregtigheid; Ek wil deur Haar ingaan, Ek wil JaHH loof.
20 Sy is die Poort van JaHWeH; regverdiges mag deur Haar ingaan.
21 Ek wil U loof, omdat U My verhoor het en My Verlossing geword het.
22 Die Klip wat die bouers verwerp het, het ân Hoeksteen geword.
23 Sy het van JaHWeH gekom; Sy is wonderbaar in Ons oë.
24 Dit is die Dag wat JaHWeH gemaak het; laat Ons daaroor juig en bly wees. (Genésis1:5)
25 Ek smeek, JaHWeH verlos nou!; Ek smeek, JaHWeH, gee tog voorspoed!
26 Geseënd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH! Ons seën julle uit die Huis van JaHWeH. [Lukas 13:35]
27 El van JaHWeH, Hy het Ons verlig. Span die feesbyeenkoms af met toue, tot by die horings van die altaar.
28 U is My El, en Ek wil U loof; o My Elohey, Ek wil U verhoog.
29 Loof JaHWeH, want Hy is suiwer, want Sy Medelye is tot in ewigheid!
Die Kneg van jaHWeH besing die Wet.
1 [aâ Alef.] GESEĂND is die met ân rassuiwer Weg, wat in die Wet van JaHWeH wandel.
2 Geseënd is die wat Sy Getuienisse bewaar, Hom van ganser harte soek;
3 wat geen ongeregtigheid bedryf nie, [maar] in Sy Weë wandel.
4 U het bevel gegee om U Insettinge uitermatig te bewaar.
5 Ag, was My weë maar vas om U Wette te onderhou!
6 Dan sal Ek nie beskaamd staan as Ek op al U Gebooie let nie.
7 Ek sal U loof in opregtheid van hart as Ek U regverdige Regsprake leer.
8 Ek sal U Insettinge onderhou; verlaat My nie geheel en al nie.
9 [Bâ Bet.] Waarmee sal die jongeling sy pad rassuiwer hou? Deur [dit] te hou na U Woord.
10 Ek soek U met My hele Hart; laat My nie afdwaal van U Gebooie nie.
11 Ek het U Woord in My Hart gebĂȘre, dat Ek teen U nie sal oortree nie.
12 Lofwaardig is U, o JaHWeH! Leer My U Insettinge!
13 Ek het met My lippe vertel al die Regsprake van U Mond.
14 Ek is vrolik in die Weg van U Getuienisse, soos oor allerhande rykdom.
15 Ek wil U Bevele oordink en op U Paaie let.
16 Ek sal My verlustig in U Insettinge, U Woord sal Ek nie vergeet nie.
17 [GĂÂ Ghimel.] Doen goed aan U Kneg, sodat Ek kan lewe; dan wil Ek U Woord bewaar.
18 Open My oë, dat Ek kan sien die wonders uit U Wet.
19 Ek is ân besoeker in die Aarde; verberg U Gebooie nie vir My nie.
20 My Siel vergaan van verlange na U Regsprake altyddeur.
21 U dreig die hoogmoediges as gevloektes wat van U Gebooie afdwaal.
22 Wentel smaad en veragting van My af, want U Getuienisse het Ek bewaar.
23 Al sit vorste [en] beraadslaag teen My - U Kneg oordink U Insettinge.
24 Ja, U Getuienisse is My verlustiging, My Raadsmanne.
25 [DÂ Dalet.] My Siel kleef aan die stof; maak My lewend na U Woord.
26 My weë het Ek vertel, en U het My verhoor; leer My U Insettinge!
27 Laat My die Weg van U Bevele verstaan, dat Ek U wonders kan oordink.
28 My Siel drup weg van kommer; rig My op na U Woord.
29 Verwyder van My die weg van leuens, en verleen My barmhartiglik U Wet.
30 Ek het die Weg van Getrouheid verkies; U Regsprake het Ek [voor My] gestel.
31 Ek kleef U Getuienisse aan; o JaHWeH, maak My nie beskaamd nie!
32 Ek sal op die Weg van U Gebooie wandel, want U verruim My Hart.
33 [h Hé.] JaHWeH, leer My die Weg van U Insettinge, sodat Ek haar tot die einde toe kan bewaar.
34 Gee My Verstand, dat Ek U Wet kan bewaar, ja, haar kan onderhou van ganser harte.
35 Laat My wandel op die Weg van U Gebooie, want in haar het Ek ân behae.
36 Neig My Hart tot U Getuienisse en nie tot winsbejag nie.
37 Wend My oë af, dat hulle geen onbenulligheid sien nie; maak My lewend in U Weë.
38 Vervul aan U Kneg U belofte wat [pas by] U Vrees.
39 Wend My smaadheid af wat Ek vrees, want U Regsprake is suiwer.
40 Gewis, Ek het ân begeerte tot U Bevele; maak My lewend deur U Geregtigheid.
41 [wIÂ Waw.] En laat U Medelye oor My kom, o JaHWeH, U Verlossing volgens U Belofte,
42 sodat Ek My smader iets kan antwoord, want Ek vertrou op U Woord.
43 En onttrek die Woord van Waarheid nie geheel en al aan My Mond nie, want op U Regsprake wag Ek.
44 Dan wil Ek U Wet voortdurend onderhou, vir Ewig tot in Ewigheid,
45 en in die ruimte wandel, want Ek soek U Bevele.
46 Ook wil Ek voor konings van U Getuienisse spreek en My nie skaam nie.
47 En Ek wil My verlustig in U Gebooie wat Ek liefhet,
48 en My handpalms ophef na U Gebooie wat Ek liefhet, en U Insettinge oordink.
49 [z Zajin.] Gedenk die Woord aan U Kneg, omdat U My laat hoop het.
50 Dit is My troos in My ellende, dat U Belofte My lewend maak.
51 Hoogmoediges het baie met My gespot; van U Wet het Ek nie afgewyk nie.
52 Ek het gedink, o JaHWeH, aan U Regsprake van ouds, en Ek het My getroos.
53 Woede het My aangegryp vanweë die besoedelde wat U Wet verlaat.
54 U Insettinge was gesange vir My in die huis van My vreemdelingskap.
55 JaHWeH, in die nag het Ek gedink aan U Naam, en Ek het U Wet onderhou.
56 Sy het My deel geword, omdat Ek U Bevele bewaar het.
57 [h Get.] JaHWeH is My deel; Ek het gesĂȘ dat Ek U Woorde sal bewaar.
58 Ek het U van ganser harte om Barmhartigheid gesmeek; wees My barmhartig volgens U Belofte.
59 Ek het My weë oordink en My voete laat teruggaan na U Getuienisse.
60 Ek het My gehaas, en nie getalm nie, om U Gebooie te onderhou.
61 Die strikke van die besoedelde het My omring; U Wet het Ek nie vergeet nie.
62 Middernag staan Ek op om U te loof vir U Regsprake van Geregtigheid.
63 Ek is ân metgesel van almal wat U vrees, en van die wat U Bevele onderhou.
64 JaHWeH, die Aarde is vol van U Medelye, leer My U Insettinge.
65 [fo Tet.] U het suiwer opgetree teenoor U Kneg, JaHWeH, na U Woord.
66 Leer My ân suiwer Insig en Kennis, want Ek glo aan U Gebooie.
67 Voordat Ek neergebuig het, het Ek gedwaal; maar nou onderhou Ek U Woord.
68 U is suiwer en tree  suiwer op; leer My U Insettinge.
69 Hoogmoediges het My leuens toegedig; [maar] Ek bewaar van ganser harte U Bevele.
70 Hulle hart is ongevoelig soos vet; [maar] Ek verlustig My in U Wet.
71 Dit is tot My suiwerheid dat Ek verdruk was, sodat Ek U Insettinge sou leer.
72 Die Wet van U Mond is vir My suiwerder as duisende stukke goud en silwer.
73 [y Jod.] U Hande het My gemaak en My toeberei; maak My verstandig, dat Ek U Gebooie kan leer. [Odes van Salomo 19]
74 Die wat U vrees, sien My, en hulle is bly; want op U Woord wag Ek.
75 Ek weet, JaHWeH, dat U Regsprake regverdig is en dat U My deur Getrouheid verdruk het.
76 Laat tog U Medelye wees om My te troos volgens U belofte aan U Kneg.
77 Laat U dade van Barmhartigheid oor My kom, dat Ek kan lewe; want U Wet is My verlustiging.
78 Laat die hoogmoediges beskaamd staan, omdat hulle sonder oorsaak My onregverdig behandel het; [maar] Ek oordink U Bevele.
79 Laat die wat U vrees, na My terugkeer, en die wat U Getuienisse ken.
80 Laat My Hart volkome suiwer wees in U Insettinge, sodat Ek nie beskaamd hoef te staan nie.
81 [KÂ Kaf.] My Siel smag na U redding; op U Woord wag Ek.
82 My oĂ« smag na U belofte en sĂȘ: Wanneer sal U My vertroos?
83 Want Ek het geword soos ân leersak in die rook; U Insettinge het Ek nie vergeet nie.
84 Hoeveel sal die dae van U Kneg wees? Wanneer sal U Reg oefen onder My vervolgers?
85 Hoogmoediges het vir My kuile gegrawe, hulle wat nie [lewe] na U Wet nie.
86 Al U Gebooie is Getrouheid; hulle vervolg My sonder oorsaak; help My! [Markus 14:1]
87 Hulle het My amper vernietig op die Aarde; maar Ek het U Bevele nie verlaat nie.
88 Maak My lewend deur U Medelye, dat Ek die Getuienis van U Mond kan onderhou.
89 [l Lamed.] Vir ewig, o JaHWeH, is U Woord aangestel in die Hemele.
90 U Getrouheid is van geslag tot geslag; U het die Aarde bevestig, en sy bly staan.
91 Volgens U Regsprake bly hulle vandag [nog] staan, want alle dinge is U knegte.
92 As U Wet nie My verlustiging was nie, dan het Ek omgekom in My ellende.
93 Ek sal U Bevele tot in ewigheid nie vergeet nie, want deur hulle het U My lewend gemaak.
94 Aan U behoort Ek: verlos My, want Ek soek U Bevele.
95 Die besoedelde lĂȘ en wag op My, om My om te bring; Ek gee ag op U Getuienisse.
96 Aan alle rasegtheid het Ek ân einde gesien, [maar] U Gebooie is baie wyd.
97 [m Mem.] Hoe lief het Ek U Wet; sy is My bepeinsing die hele dag.
98 U Gebooie maak My wyser as My vyande, want hulle is myne vir ewig.
99 Ek is verstandiger as al My leermeesters, want U Getuienisse is My bepeinsing.
100 Ek het meer Verstand as die oues, want Ek bewaar U Bevele.
101 Ek het My voete teruggehou van elke besoedelde pad, dat Ek U Woord kan bewaar.
102 Ek het van U Regsprake nie afgewyk nie, want U het My geleer.
103 Hoe soet is U Beloftes vir My verhemelte, meer as heuning vir My Mond.
104 Uit U Bevele kry Ek Verstand; daarom haat Ek elke leuenpad.
105 [nEÂ Noen.] U Woord is ân lamp vir My voet en die Lig van My pad.
106 Ek het gesweer, en dit gehou, om U regverdige Regsprake te onderhou.
107 Ek is baie diep neergedruk; JaHWeH, maak My lewend na U Woord!
108 Laat tog die vrywillige gawes van My Mond U behaag, o JaHWeH, en leer My U Regsprake.
109 My Siel is voortdurend in My handpalms; nogtans vergeet Ek U Wet nie.
110 Die besoedelde het vir My ân vangnet gespan; nogtans het Ek van U Bevele nie afgedwaal nie.
111 Ek het U Getuienisse vir ewig as Erfdeel ontvang, want hulle is die Vreugde van My Hart.
112 Ek het My Hart geneig, om U Insettinge te betrag, vir ewig, tot die einde toe.
113 [se Samek.] Twyfelaars haat Ek, maar U Wet het Ek lief.
114 U is My skuilplek en My Skild; op U Woord wag Ek.
115 Gaan weg van My, kwaaddoeners, dat Ek die Gebooie van My Elohey kan bewaar!
116 Ondersteun My volgens U Belofte, dat Ek kan lewe; en maak My nie beskaamd vanweë My hoop nie.
117 Steun My, dat Ek verlos word; dan sal Ek voortdurend op U Insettinge let.
118 U verag almal wat van U Insettinge afdwaal, want hulle bedrieëry is leuens.
119 U ruim al die besoedeldes van die Aarde weg [soos] skuim; daarom het Ek U Getuienisse lief.
120 My vlees sidder van skrik vir U, en Ek vrees vir U Regsprake.
121[[oo Ajin.] Ek het Reg en Geregtigheid gedoen: gee My nie oor aan My verdrukkers nie.
122 Wees Borg vir U Kneg tot suiwerheid; laat hoogmoediges My nie verdruk nie. [Hebreërs 7:22]
123 My oë smag na U Verlossing en na die belofte van U Geregtigheid.
124 Handel met U Kneg na U Medelye, en leer My U Insettinge.
125 Ek is U Kneg; gee My Verstand, dat Ek U Getuienisse kan ken.
126 Dit is tyd vir JaHWeH om te handel: hulle het U Wet verbreek.
127 Daarom het Ek U Gebooie lief, meer as goud, ja, as baie fyn goud. [Klaagliedere 4:2]
128 Daarom hou Ek al die Bevele aangaande alles vir Reg; elke leuenpad haat Ek.
129 [PÂ PĂ©.] U Getuienisse is wonderbaar; daarom bewaar My Siel hulle.
130 Die ingang van U Woorde Verlig; dit gee onderskeiding aan die eenvoudiges.
131 Ek maak My Mond wyd oop en hyg, want na U Gebooie verlang Ek.
132 Wend U tot My en wees My barmhartig volgens die Reg van die wat U Naam liefhet.
133 Maak My voetstappe vas in U Woord, en laat geen Ongeregtigheid oor My heers nie.
134 Verlos My van die adamiet se verdrukking, sodat Ek U Bevele kan onderhou.
135 Laat U Aangesig skyn oor U Kneg, en leer My U Insettinge.
136 My oë loop af in strome van water, omdat hulle U Wet nie onderhou nie.
137 [x Tzadé.] JaHWeH, U is regverdig, en opreg is U Regsprake.
138 Die Getuienisse het U neergelĂȘ in Regverdigheid en Getrouheid.
139 My ywer verteer My, omdat My teëstanders U woorde vergeet het. [JeHÎWganan 2:17]
140 U Woord is deur en deur gelouter, en U Kneg het Hom lief.
141 Ek is klein en verag, [maar] U Bevele vergeet Ek nie.
142 U Geregtigheid is Regverdigheid tot in ewigheid, en U Wet is Waarheid.
143 Benoudheid en angs het My getref, [maar] U Gebooie is My verlustiging.
144 U Getuienisse is Geregtigheid tot in ewigheid; maak My verstandig, dat Ek kan lewe.
145 [q Kof.] Ek het geroep van ganser harte; verhoor My, o JaHWeH! Ek wil U Insettinge bewaar.
146 Ek het U aangeroep; verlos My, dat Ek U Getuienisse kan onderhou.
147 Voor die mĂŽreskemering roep Ek om Hulp; op U Woord wag Ek.
148 My oë is die nagwake voor om U Woord te oordink.
149 Luister na My stem in Medelye; o JaHWeH, maak My lewend volgens U Regsprake.
150 Hulle kom nader wat bloedvermenging najaag, hulle wat ver van U Wet af is.
151 U, o JaHWeH, is naby, en al U Gebooie is Waarheid.
152 Lankal het Ek geweet uit U Getuienisse dat U hulle vir ewig gegrond het.
153 [r Resj.] Sien My ellende aan en red My, want U Wet vergeet Ek nie.
154 Verdedig My regsaak en verlos My; maak My lewend volgens U Belofte.
155 Die Verlossing is ver van die besoedelde, want hulle soek U Insettinge nie.
156 JaHWeH, U dade van Barmhartigheid is menigvuldig; maak My lewend volgens U Regsprake.
157 My vervolgers en My teëstanders is talryk; van U Getuienisse wyk Ek nie af nie.
158 Ek het die verraaiers gesien, en hulle het My gewalg omdat hulle U Woord nie onderhou nie.
159 Aanskou dat Ek U Bevele liefhet; o JaHWeH, maak My lewend na U Medelye.
160 Die hele inhoud van U Woord is Waarheid, en al U regverdige Regsprake is tot in ewigheid. [JeHÎWganan 5:39]
161 [v Sin.] Vorste het My sonder oorsaak vervolg, maar My Hart vrees vir U Woord. [JeHÎWganan 15:25]
162 Ek is vrolik oor U Belofte soos een wat ân groot buit vind. [Lukas 15:9]
163 Leuens haat Ek en het daar ân afsku van; U Wet het Ek lief.
164 Ek loof U sewe maal elke dag oor U regverdige Regsprake.
165 Die wat U Wet liefhet, het groot Vrede, en vir hulle is daar geen struikelblok nie. [JehĂŽWganan 14:27]
166 o JaHWeH, Ek hoop op U Verlossing, en Ek hou U Gebooie.
167 My Siel onderhou U Getuienisse, en Ek het hulle baie lief.
168 Ek onderhou U Bevele en U Getuienisse, want al My weë is voor U.
169 [TÂ Taw.] o JaHWeH, laat My Smeking nader kom voor U Aangesig; gee My Verstand volgens U Woord.
170 Laat My Smeking voor U Aangesig kom; red My volgens U Belofte. [ZekarJaH 12:10]
171 My lippe sal lofsange laat uitstroom, want U leer My U Insettinge.
172 My tong sal U Woord besing, want al U Gebooie is regverdig.
173 Laat U Hand My tot Hulp wees, want Ek het U Bevele verkies.
174 o JaHWeH, Ek verlang na U Verlossing, en U Wet is My verlustiging.
175 Laat My Siel lewe, dat sy U kan loof; en laat U Regsprake My help.
176 Sy het gedwaal soos ân verlore skaap, soek U Kneg, want U Gebooie vergeet Ek nie.
ân Lied oor lewenssteiltes.
1Â EK roep JaHWeH aan in My benoudheid, en Hy verhoor My.
2 o JaHWeH, red My Siel van die valse lippe, van die bedrieglike tong!
3 Wat sal Hy jou gee of wat vir jou daaraan toevoeg, o bedrieglike tong?
4 Skerp pyle van ân dappere saam met gloeiende kole van besembosse.
5 Wee My dat Ek as vreemdeling vertoef in Meseg, dat Ek by die tente van Duisternis woon!
6 Te lank al woon My Siel by haar, sy wat die Vrede haat.
7 Ek is vredeliewend; maar as Ek spreek, is hulle op oorlog uit.
ân Lied oor lewenssteiltes.
1 EK slaan My oë op na die berge: waar sal My Hulp vandaan kom?
2 My Hulp is van JaHWeH wat Hemele en Aarde gemaak het.
3 Hy kan jou voet nie laat wankel nie; jou Bewaarder kan nie sluimer nie.
4 Kyk, die Bewaarder van JisraEl sluimer of slaap nie.
5 JaHWeH is jou Bewaarder; JaHWeH is jou Skaduwee aan jou regterhand.
6 Die son sal jou bedags nie steek nie, die maan ook nie by nag nie.
7 JaHWeH sal jou bewaar van alle besoedeling; jou siel sal Hy bewaar.
8 JaHWeH sal jou uitgang en jou ingang bewaar, van nou af tot in ewigheid.
ân Lied oor lewenssteiltes van Dawid.
1Â EK was bly toe hulle vir my gesĂȘ het: Laat ons na die Huis van JaHWeH gaan!
2 Ons voete staan in Jou Poorte, o Jerusalem!
3 Jerusalem wat gebou is soos ân Stad wat saamgevoeg is,
4 waarheen die stamme optrek, die stamme van JaHH - ân Getuienis vir JisraEl! - om die Naam van JaHWeH te loof.
5 Want daar staan die Trone vir die Regspraak, die Trone van die huis van Dawid. [MattithJaHûW 19:28; Openbaring 20:4]
6 Bid om die Vrede van Jerusalem; mag hulle wat Jou liefhet, rustig lewe!
7 Mag daar Vrede wees in Jou skanse, rus in Jou paleise! [JeshaJaH 9:6]
8 Ter wille van my broers en my vriende wil ek spreek: Vrede in Jou!
9 Ter wille van die Huis van JaHWeH, onse Elohey, wil ek die suiwere vir Jou soek.
ân Lied oor lewenssteiltes van Dawid.
1 EK slaan My oë op tot U wat in die Hemele troon.
2 Kyk, soos die oë van die knegte is op die hand van hulle meesters, soos die oë van die Diensmaagd is op die hand van haar Meesteres - so is Ons oë op JaHWeH Onse Elohey, totdat Hy Ons barmhartig is.
3 Wees Ons barmhartig, o JaHWeH, wees Ons barmhartig, want meer as versadig is Ons van veragting;
4 meer as versadig is Ons siel van die spot van die oormoediges, van die veragting van die trotsaards!
ân Lied oor lewenssteiltes van Dawid.
1Â AS JaHWeH nie vir Ons was nie - laat JisraEl dit sĂȘ;
2 as JaHWeH nie vir Ons was toe die adamiete teen Ons opgestaan het nie,
3 dan het hulle Ons lewendig verslind toe hulle toorn teen Ons ontvlam het;
4 dan het die waters Ons oorstroom, ân stroom het oor Ons siel gegaan;
5 dan het die trotse waters oor Ons siel gegaan.
6 Geloofd sy JaHWeH wat Ons aan hulle tande nie as buit oorgegee het nie!
7 Ons siel het vrygeraak soos ân voĂ«l uit die vangnet van die voĂ«lvangers; die vangnet is gebreek, en Ons, Ons het vrygeraak.
8 Ons Hulp is in die Naam van JaHWeH wat Hemele en Aarde gemaak het.
ân Lied oor lewenssteiltes.
1Â HULLE wat op JaHWeH vertrou, is die Berg van Sion wat nie wankel nie, [maar] bly tot in ewigheid.
2 Rondom Jerusalem is berge vir Haar; so is JaHWeH rondom Sy volk van nou af tot in ewigheid.
3 Want die septer van die Besoedelde sal nie rus op die Erfdeel van die regverdiges nie, mits die regverdiges hulle hande nie sal uitsteek na wat verkeerd is nie. [JeségiEl 44:28]
4 JaHWeH, doen goed aan die suiweres en aan die wat opreg is in hulle harte.
5 Maar die wat langs krom paaie wegdraai, sal JaHWeH laat vergaan saam met die bewerkers van Ongeregtigheid. Vrede oor JisraEl!
ân Lied oor lewenssteiltes.
1Â TOE JaHWeH die gevangenisskap van Sion verander het, was Ons soos die wat droom.
2 Toe is Ons mond gevul met gelag en Ons tong met gejubel; toe het hulle onder die nasies gesĂȘ: JaHWeH het groot dinge aan hulle gedoen.
3 JaHWeH het groot dinge aan Ons gedoen: Ons was bly!
4 o JaHWeH, verander Ons gevange-nisskap soos waterstrome in die Suidland.
5 Hulle wat met trane saai, sal met gejubel maai.
6 Hy loop aldeur en ween en dra die saadkoring; Hy sal sekerlik kom met gejubel en Sy gerwe dra.
ân Lied oor lewenssteiltes van Salomo.
1Â AS JaHWeH die Huis nie bou nie, tevergeefs werk die wat aan hom bou; as JaHWeH die Stad nie bewaar nie, tevergeefs waak die Wagter.
2 Tevergeefs dat julle vroeg opstaan, laat opbly, brood van smarte eet - net so goed gee Hy hom aan Sy Beminde in die slaap!
3 Kyk, seuns is ân Erfdeel van JaHWeH; die vrug van die Moederskoot is ân beloning.
4 Soos pyle in die hand van ân dappere, so is die seuns van die jeug. [Odes van Salomo 23:6]
5 Geseënd is die Magtige wat sy pylkoker met hulle gevul het! Hulle sal nie beskaamd staan as hulle met die vyande in die poort spreek nie.
Seën in die huisgesin.
1 GESEĂND is elkeen wat die Vrees van JaHWeH het, wat in Sy WeĂ« wandel!
2 Die opbrengs van U handpalms sal U sekerlik eet; geseënd is U, en dit gaan met U goed!
3 U Vrou is soos ân vrugbare Wingerdstok binne-in U Huis; U kinders soos Olyfboompies rondom U tafel. [Wysheid van Sirah 24:17; JeshaJaH 5:6; ZekarJaH 8:12]
4 Kyk, so sal sekerlik geseën word die Magtige wat JaHWeH vrees.
5 Mag JaHWeH U seën uit Sion, dat U die voorspoed van Jerusalem mag aanskou al die dae van U lewe!
6 En dat U U kindskinders mag aanskou! Vrede oor JisraEl!
JisraEl: ân Lied oor lewenssteiltes.
(Deur die Kneg van JaHWeH)
1Â ALREEDS te veel het hulle My as vyand behandel van My jeug af - laat JisraEl dit sĂȘ -
2 alreeds te veel het hulle My as vyand behandel van My jeug af; tog het hulle My nie oorwin nie.
3 Ploeërs het op My rug geploeg; hulle het hul vore lank getrek. [JeshaJaH 50:6; 53:7; Boodskap van Petrus 1:9]
4 JaHWeH is regverdig: Hy het die toue van die besoedelde afgekap.
5 Laat hulle beskaamd staan en agteruitwyk, almal wat Sion haat. [Openbaring 3:9]
6 Laat hulle word soos gras op die dakke wat verdor voordat ân mens dit uittrek,
7 waarmee die maaier sy handpalms en die gerwebinder sy arm nie vul nie.
8 Sodat die wat verbygaan, nie sĂȘ nie: Die seĂ«n van JaHWeH oor julle! Ons seĂ«n julle in die Naam van JaHWeH.
ân Lied oor lewenssteiltes.
1Â UIT die dieptes roep Ek U aan, o JaHWeH!
2 My Meester, luister na My Stem; laat U Ore luister na die Stem van My Smekinge.
3 As U, JaHH, die Ongeregtigheid in gedagtenis hou, My Meester, wie sal bestaan?
4 Maar by U is vergewing, dat U gevrees mag word.
5 Ek wag op JaHWeH; My Siel wag, en Ek hoop op Sy Woorde.
6 My Siel [wag] op My Meester meer as hulle wat wag op die mĂŽre - wat wag op die mĂŽre.
7 Wag op JaHWeH, o JisraEl! want by JaHWeH is Medelye, en by Hom is daar veel Verlossing;
8 en Hy self sal JisraEl verlos van al sy skuld van ongeregtigheid.
ân Lied oor lewenssteiltes van Dawid.
1 O JaHWeH, My Hart is nie hoog en My oë nie trots nie, ook wandel Ek nie in dinge wat vir My te groot en te wonderbaar is nie.
2 Waarlik, Ek het My Siel tot bedaring gebring en stilgemaak; soos ân gespeende Kind by Haar Moeder, soos ân gespeende Kind is My Siel in My. [HebreĂ«rs 5:12]
3 Wag op JaHWeH, o JisraEl, van nou af tot in ewigheid!
ân Lied oor lewenssteiltes.
1Â O JaHWeH, dink aan Dawid, aan al sy moeite;
2 dat hy aan JaHWeH gesweer het, [hierdie] Gelofte gedoen het aan die Magtige van Jakob:
3 Sekerlik sal Ek nie ingaan in die tent van My woning, of klim op die bed wat vir My gesprei is nie;Â [Sirag 14:25]
4 sekerlik sal Ek My oë geen slaap gun, aan My ooglede geen sluimering nie, [Wysheid van Salomo 6:15]
5 totdat Ek ân Plek vind vir JaHWeH, ân Tabernakel vir die Magtige van Jakob!
6 Kyk, Ons het van Hom gehoor in Efrata; Ons het Hom gevind in die velde van JaÀr.
7 Laat Ons na Sy Tabernakel gaan, Ons neerbuig voor die Voetbank van Sy Voete.
8 Staan op na U Rusplek, JaHWeH, U en die Ark van U Sterkte!
9 Laat U priesters bekleed wees met Geregtigheid, en laat U toegewydes jubel.
10 Wys U Gesalfde nie af nie, ter wille van Dawid, U kneg.
11 JaHWeH het aan Dawid gesweer oor Waarheid, dat Hy nie Sy rug op Haar sal draai nie: Van die vrug van jou liggaam sal Ek laat sit op jou Troon.
12 As jou seuns My Verbond hou en My Getuienisse wat Ek hulle leer, dan sal hĂșlle seuns ook vir ewig op jou Troon sit.
13 Want JaHWeH het Sion uitgekies, Hy het Haar as woonplek vir Hom begeer [en gesĂȘ]:
14 In Haar is My rusplek vir ewig; hier wil Ek woon, want Ek het Haar begeer.
15 Haar voorraad sal Ek ryklik seën, Haar Behoeftiges versadig met Brood;
16 en Haar priesters sal Ek met Lossing beklee, en Haar toegewydes sal vrolik jubel.
17 Daar sal Ek vir Dawid ân Horing laat uitspruit; Ek het vir My Gesalfde ân lamp toeberei.
18 Ek sal Sy vyande met skaamte beklee, maar op Hom sal Sy separatisme floreer.
ân Lied oor lewenssteiltes van Dawid.
1Â KYK, hoe goed en hoe lieflik is dit dat broers ook saamwoon!
2 Sy is soos die suiwer olie op die hoof, wat afloop op die baard, die baard van AĂ€ron, wat afloop op die soom van sy klere.
3 Sy is soos die Dou van Hermon wat neerdaal op die Berge van Sion; want daar gebied JaHWeH die Seën, die Lewe tot in Ewigheid!
ân Lied oor lewenssteiltes.
134Â KOM, loof JaHWeH, o alle knegte van JaHWeH wat snags in die Huis van JaHWeH staan!
2 Hef op julle Hande na die Apartheid, en loof JaHWeH!
3 Mag JaHWeH jou seën uit Sion, Hy wat Hemele en Aarde gemaak het!
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH! Prys jul die Naam van JaHWeH! Prys jul, o knegte van JaHWeH,
2 wat staan in die Huis van JaHWeH, in die voorhowe van die Huis van onse Elohey!
3 Halalu-JaHH/Prys jul JaHH, want JaHWeH is Suiwerheid; maak musiek tot Eer van Sy Naam, want Hy is lieflik!
4 Want JaHH het Jakob vir Hom uitverkies, JisraEl as Sy eiendom.
5 Waarlik, Ek weet dat JaHWeH groot en onse Regeerder bo al die Elohim is.
6 Alles wat JaHWeH behaag, doen Hy in die Hemele en op die Aarde, in die seë en al die plekke van die Afgrond.
7 Hy wat die dampe laat opgaan van die Einde van die Aarde af, bliksemstrale by die reën maak, die Gees uit Sy wapenkamers laat uitgaan;
8 wat die eersgeborenes van Egipte getref het, van adamiete sowel as van wilde wesens;
9 wat tekens en wonders gestuur het binne-in jou, o Egipte, teen Farao en teen al sy knegte;
10 wat baie nasies verslaan het en magtige konings gedood het:
11 Sihon, die koning van die Amoriete, en Og, die koning van Basan, en al die koninkryke van KanaÀn,
12 en hulle Aarde as Erfdeel gegee het, as Erfdeel aan JisraEl, Sy volk.
13 o JaHWeH, U Naam is tot in ewigheid, U herinnering, JaHWeH, van geslag tot geslag!
14 Want JaHWeH sal aan Sy volk Reg doen en Medelye hĂȘ met Sy knegte.
15 Die afbeeldinge van die nasies is silwer en goud, ân werk van die hande van ân adamiet.
16 Hulle het ân mond, maar praat nie; hulle het oĂ«, maar sien nie;
17 ore het hulle, maar hoor nie; ook is daar geen asem in hulle mond nie.
18 Die wat hulle maak, sal net soos hulle word - elkeen wat op hulle vertrou.
19 Huis van JisraEl, loof JaHWeH! Huis van AĂ€ron, loof JaHWeH!
20 Huis van Levi, loof JaHWeH! Julle wat JaHWeH vrees, loof JaHWeH!
21 Geloofd sy JaHWeH uit Sion, Hy wat in Jerusalem woon! Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â LOOF JaHWeH, want Hy is Suiwerheid, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
2 Loof die Elohey van die Elohim, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
3 Loof die Meester van die Meesters, want Sy Medelye is tot in ewigheid -
4 Hy wat alleen groot wonders doen, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
5 Wat die Hemele met verstand gemaak het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
6 Wat die Aarde op die water uitgespan het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
7 Wat die groot ligte gemaak het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
8 Die son om te heers oor die dag, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
9 Die maan en Sterre om te heers oor die nag, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
10 Wat die Egiptenaars getref het in hulle eersgeborenes, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
11 En JisraEl onder hulle uitgelei het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
12 Met ân Sterk Hand en met ân Uitgestrekte Arm, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
13 Wat die Skelfsee in stukke gesny het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
14 En JisraEl daar dwarsdeur laat gaan het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
15 En Farao saam met sy leër in die Skelfsee gestort het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
16 Wat Sy volk deur die wildernis gelei het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
17 Wat groot konings verslaan het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
18 En geweldige konings gedood het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
19 Sihon, die koning van die Amoriete, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
20 En Og, die koning van Basan, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
21 En hulle Aarde as Erfdeel gegee het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
22 As Erfdeel aan JisraEl, Sy kneg, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
23 Wat in Ons vernedering aan Ons gedink het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
24 En Ons van Ons teëstanders losgeruk het, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
25 Wat voedsel gee aan alle vlees, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
26 Loof die El van die Hemele, want Sy Medelye is tot in ewigheid.
1Â BY die riviere van Babel, daar het Ons gesit, ook geween as Ons aan Sion dink.
2 Aan die wilgerbome wat in Haar midde is, het Ons siters opgehang.
3 Want daar het hulle wat Ons as gevangenes weggevoer het, van Ons die woorde van ân lied gevra en hulle wat Ons verdruk het, vreugde, deur te sĂȘ: Sing vir Ons ân Sionslied.
4 Hoe sou Ons die lied van JaHWeH kan sing in ân volksvreemde Adamah [die adamiet se Aarde]?
5 As Ek jou vergeet, o Jerusalem, laat My regterhand dan [Haarself] vergeet!
6 Laat My Tong kleef aan My verhemelte as Ek aan Jou nie dink nie, as Ek Jerusalem nie verhef bo My hoogste vreugde nie.
7 JaHWeH, bring in herinnering vir die kinders van Edom die dag van Jerusalem, hulle wat gesĂȘ het: Breek weg, breek weg, tot op die fondament in Haar!
8 o Dogter van Babel, jy wat verwoes moet word, geseënd is Hy wat jou sal vergeld wat jy Ons aangedoen het!
9 Geseënd is Hy wat jou kinders gryp en verpletter teen die rots!
Deur Dawid.
1Â EK sal U loof met My hele Hart; voor die Aangesig van die Elohim sal Ek musiek maak tot U Eer.
2 Ek sal My neerbuig na die Tempel van U Apartheid en U Naam loof, oor U Medelye en oor U Waarheid; want U het U Woord groot gemaak, bowenal U Naam.
3 Die dag toe Ek geroep het, het U My verhoor, My moedig gemaak met Krag in My Siel.
4 Al die konings van die Aarde sal U loof, o JaHWeH, as hulle gehoor het die Woorde van U Mond;
5 en hulle sal sing van die Weë van JaHWeH, want die Glansrykheid van JaHWeH is groot.
6 Want JaHWeH is verhewe; nogtans sien Hy die nederige aan, en die hoogmoedige ken Hy uit die verte.
7 As Ek te midde van benoudheid wandel, behou U My in die lewe; U steek U Hand uit teen die toorn van My vyande, en U Regterhand verlos My.
8 JaHWeH sal dit vir My voleindig! U Medelye, JaHWeH, is tot in ewigheid: laat nie vaar die werke van U Hande nie!
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â JaHWeH, U deurgrond en ken My.
2 U ken My sit en My opstaan; U verstaan van ver My gedagte.
3 U deurvors My gaan en My lĂȘ, en U is met al My weĂ« goed bekend.
4 Want daar is nog geen woorde op My Tong nie - of U, JaHWeH, U ken alles van haar.
5 U sluit My in van agter en van voor, en U lĂȘ U Handpalms op My.
6 Kennis is te wonderbaar vir My, Sy is hoog: Ek kan nie tot by Haar kom nie.
7 Waar sou Ek heengaan van U Gees en waarheen vlug van U Aangesig?
8 Klim Ek op na die Hemele, U is daar; en maak Ek die Doderyk/Sheol My bed, kyk, U is daar!
9 Neem Ek die vleuels van Shagar, gaan Ek by die uiteinde van die see woon, [JeshaJaH 14:12]
10 ook daar sou U Hand My lei en U Regterhand My vashou.
11 En as Ek sĂȘ: Sekerlik, die Duisternis oorweldig My, selfs die Nag sal Lig hĂȘ om My,
12 dan is selfs die Duisternis vir U nie donker nie, en die Nag is verlig soos die Dag, die Duisternis, soos die Lig.
13 Want U het My Niere gevorm, My in My Moeder se skoot geweef.
14 Ek loof U, omdat U so ontsagwekkend wonderbaar is; wonderbaar is U werke! En My Siel weet dit alte goed.
15 My gebeente was vir U nie verborge toe Ek in die verborgenheid gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die Aarde.
16 U OĂ« het My ongevormde fetus gesien; en in U Boekrol is hulle almal opgeskrywe: dae dat [alles] bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie.
17 Hoe kosbaar is dan vir My U gedagtes, o El! Hoe geweldig is hulle volle som nie!
18 Wil Ek hulle tel, hulle is meer as die sand; word Ek wakker, dan is Ek nog by U.
19 o Elowahh, as U tog maar die besoedelde wou ombring! En julle manne van bloed, gaan van My af weg!
20 Hulle wat doelgerig teen U spreek, [U Naam] valslik verhef- U vyande!
21 JaHWeH, sou Ek diĂ© nie haat wat vir U haat, en ân afsku hĂȘ van die wat teen U opstaan nie?
22 Ek haat hulle met ân volkome haat; vyande is hulle vir My! (GenĂ©sis3:15) JirmeJaH 18:23
23 Deurgrond My, o El, en ken My Hart; toets My en ken My gedagtes;
24 en kyk of daar by My ân weg is van smart, en lei My op die ewige Weg!
Vir die musiekleier. ân Psalm van Dawid.
1Â RED My, JaHWeH, van die besoedelde adamiet, bewaar My vir die manne van geweld;
2 wat besoedelde dinge in die hart bedink, wat elke dag stryd verwek.
3 Hulle maak hul tong nat met Nagash/slang; gif van die adder is onder hulle lippe.Sela.
4 Bewaar My, JaHWeH, vir die hande van die besoedelde; behoed My vir die manne van geweld wat planne beraam om My Voete weg te stoot.
5 Trotsaards het vir My ân vangnet gespan en toue; hulle het ân net uitgespan aan die kant van die pad; strikke het hulle vir My gestel.Sela.
6 Ek het tot JaHWeH gesĂȘ: U is My El; luister tog, JaHWeH, na die Stem van My Smekinge!
7 JaHWeH My Meester, Sterkte van My Verlossing, U beskut My Hoof in die dag van stryd!
8 JaHWeH, gee tog nie die begeertes van die besoedelde nie; laat sy listige plan nie uitgaan, sodat hulle hul verhef nie.Sela.
9 Wat betref die hoof van die wat My omring - laat die bedrog van hulle lippe hulle oordek.
10 Laat vurige kole op hulle afgegooi word; mag Hy hulle laat val in die vuur, in kuile, sodat hulle nie weer opstaan nie!
11 Laat die besoedelde sprekers nie op Aarde bevestig word nie; die man van geweld - laat die besoedeling hom jaag met slag op slag.
12 Ek weet dat JaHWeH die regsaak van die Ellendige, die Reg van die Behoeftiges sal behartig.
13 Sekerlik, die regverdiges sal U Naam loof, die opregtes sal voor U Aangesig woon.
ân Psalm van Dawid.
1Â JaHWeH, Ek roep U aan; kom tog gou na My toe; luister na My Stem as Ek U aanroep.
2 Laat My Gebed soos reukwerk voor U Aangesig staan, die opheffing van My Handpalms soos die skemer spysbydrae. [Spreuke van Salomo 28:9; JeshaJaH 1:15]
3 JaHWeH, stel ân wag voor My Mond, bewaar die deur van My Lippe.
4 Neig My Hart nie tot iets wat besoedel is, om besoedelde dade te doen saam met manne wat ongeregtigheid bewerk nie; en laat My van hulle lekkernye nie eet nie.
5 Laat die Regverdige My met Medelye slaan en My tugtig - hoofsalf is dit wat nie My Hoof sal breek nie; want nog is My gebed teen hulle besoedeling.
6 As hulle regters aan die kant van die rots afgegooi word, dan sal hulle hoor dat My woorde lieflik is.
7 Soos ân mens in die Aarde vore en skeure trek, is Ons beendere gestrooi by die mond van die Doderyk/Sheol.
8 Want op U is My oë, My Meester, by U skuil Ek: moenie My Siel ontbloot nie!
9 Bewaar My vir die mag van die vangnet van die wat vir My strikke stel, en vir die strikke van die bewerkers van besoedeling.
10 Laat die besoedelde in hulle vangkuile val, almal saam, terwyl Ek verbygaan!
ân ONDERWYSING van Dawid, toe hy in die spelonk was. ân Gebed.
1Â HARDOP roep Ek JaHWeH aan, hardop smeek Ek JaHWeH.
2 Ek stort My klagte uit voor Sy Aangesig; Ek maak voor Sy Aangesig My nood bekend.
3 As My Gees in My versmag, dan ken U My pad. Op die pad wat Ek moet gaan, het hulle ân vangnet vir My gespan.
4 Ek sien uit na regs en kyk, maar daar is niemand wat My ken nie; die toevlug is vir My verlore; niemand vra na My nie. [Prediker 10:2]
5 Ek roep U aan, o JaHWeH! Ek sĂȘ: U is My skuilplek, My deel in die Aarde van die lewendes.
6 Luister na My Smeking, want Ek is baie swak; red My van My vervolgers, want hulle is vir My te sterk.
7 Lei My Siel uit die gevangenis om U Naam te loof. Die regverdiges sal My omring as U aan My goed doen. [Hooglied 2:9]
ân Psalm van Dawid.
1Â O JaHWeH, hoor My gebed; luister tog na My smekinge; verhoor My in U Getrouheid, in U Geregtigheid.
2 En gaan nie na die Reg met U Kneg nie, want niemand wat leef, is voor U Aangesig regverdig nie.
3 Want die vyand vervolg My Siel; hy vertrap My Lewe teen die Aarde; hy laat My woon in duister plekke, soos hulle wat dood is vir ewig.
4 En My Gees versmag in My, My Hart verstyf in My binneste.
5 Ek dink aan die dae uit die voortyd; Ek peins oor al U dade; Ek dink nĂĄ oor die werk van U Hande.
6 Ek brei My Hande tot U uit; My Siel [dors] na U soos ân uitgedorde Aarde.Sela.
7 Verhoor My tog gou, JaHWeH: My Gees beswyk! Verberg U Aangesig nie vir My nie, sodat Ek nie word soos hulle wat in die put neerdaal nie. [MattithJaHûW 27:46]
8 Laat My U Medelye in die mĂŽre hoor, want op U vertrou Ek; maak My bekend die pad wat Ek moet gaan, want Ek hef My Siel op tot U.
9 Red My van My vyande, JaHWeH! By U skuil Ek.
10 Leer My om U welbehae te doen, want U is My Elohim. Laat U Gees van Suiwerheid My lei in ân gelyk Aarde.
11 o JaHWeH, maak My lewend om U Naam ontwil; lei My Siel uit die benoudheid, in U Geregtigheid.
12 En vernietig My vyande deur U Medelye, en bring hulle almal om wat My as vyand behandel; want Ek is U Kneg.
Deur Dawid.
1Â GELOOFD sy JaHWeH, My Rots, wat My hande leer om te veg, My vingers om oorlog te voer -
2 My Suiwerheid en My Bergvesting, My Skans en My Redder, My Skild en die Een by wie Ek skuil, wat My volk aan My onderwerp.
3 o JaHWeH, wat is die adamiet dat U hom ken, die Seun van Adam dat U op hom ag gee?
4 Die adamiet is soos die nietigheid; sy dae is soos ân vlugtige skaduwee.
5 Buig U Hemele, JaHWeH, en daal neer; raak die berge aan, dat hulle rook!
6 Slinger bliksems en verstrooi hulle; stuur U pyle uit en verwar hulle!
7 Strek uit die hoogte U Hande uit; ruk My uit, en red My uit groot waters, uit die hand van die seuns van die uitlander,
8 wie se mond leuens spreek en wie se regterhand ân regterhand van bedrog is.
9 o Elohim, Ek wil ân nuwe lied sing tot U Eer, op die tiensnarige harp wil Ek musiek maak.
10 U wat aan konings die oorwinning gee, wat U kneg Dawid ontruk aan die besoedelde swaard.
11 Ruk My uit en red My uit die hand van die seuns van die uitlander, wie se mond leuens spreek en wie se regterhand ân regterhand van bedrog is;
12 sodat Ons seuns soos plante mag wees wat opgekweek is in hulle jeug, Ons dogters soos hoekpilare wat uitgebeitel is na die vorm van ân paleis;
13 dat Ons skure vol mag wees, wat allerhande soorte [voorraad] oplewer; Ons kleinvee by duisende mag aanteel, by tienduisende vermeerder word op Ons velde;
14 Ons beeste gelaai mag wees; geen bres [in Ons mure] en geen uittog daaruit, en geen geskreeu op Ons pleine nie.
15 Geseënd is die volk met wie dit so gaan; geseënd is die volk wie se Elohey JaHWeH is!
ân Lofprysing deur Dawid.
1 [a Alef.] o My Elohim, o Koning, Ek wil U verhoog en U Naam loof vir Ewig tot in Ewigheid.
2 [BÂ Bet.] Elke dag wil Ek U loof en U Naam prys vir Ewig tot in Ewigheid.
3 [GÂ Ghimel.] JaHWeH is groot en baie lofwaardig, en Sy grootheid is ondeurgrondelik.
4 [Do Dalet.] Die een geslag prys U werke by die ander, en hulle verkondig U magtige dade.
5 [h Hé.] Ek wil spreek van die Glansrykheid van U Eer, die Majesteit van U onderskeidende Woorde.
6 [w Waw.] En hulle sal spreek van die Krag van U ontsagwekkende dade, en U Grootheid wil Ek vertel.
7 [z Zajin.] Hulle sal die gedagtenis van U grote Suiwerheid laat uitstroom en jubel oor U Geregtigheid.
8 [j Get.] Goedgunstig en barmhartig is JaHWeH, lankmoedig en groot van Medelye.
9 [f Tet.] JaHWeH is Suiwerheid, en Sy dade van Barmhartigheid is oor al Sy werke.
10 [y Jod.] Al U Werke loof U, o JaHWeH, en U Toegewydes prys U.
11 [KÂ Kaf.] Hulle maak melding van die Glansrykheid van U Koninkryk en spreek van U mag,
12 [l Lamed.] om aan die seuns van Adam Sy magtige dade bekend te maak en die Glansrykheid en Grootsheid van Sy Koninkryk.
13 [mâ Mem.] U Koninkryk is ân ewige Koninkryk, en U Koningskap duur van geslag tot geslag.
14 [so Samek.] JaHWeH ondersteun almal wat val, en Hy rig almal op wat neergeboë is.
15 [[ Ajin.] Die oë van almal wag op U, en U gee hulle hul spys op die regte tyd.
16 [PÂ PĂ©.] U maak U Hand oop en versadig alles wat lewe met vreugde.
17 [xâ TzadĂ©.] JaHWeH is regverdig in al Sy WeĂ« en barmhartig in al Sy werke.
18 [q Kof.] JaHWeH is naby almal wat Hom aanroep, almal wat Hom aanroep in Waarheid.
19 [r Resj.] Hy vervul die verwagting van die wat Hom vrees, en Hy hoor hul hulpgeroep en verlos hulle.
20 [v Sjin.] JaHWeH bewaar almal wat Hom liefhet, maar Hy verdelg al die besoedeldes.
21 [TÂ Taw.] My Mond sal die lof van JaHWeH uitspreek, en laat alle vlees [die] Naam van Sy Apartheid loof vir Ewig tot in Ewigheid.
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH! Prys JaHWeH, o My Siel!
2 Ek wil JaHWeH prys solank as Ek lewe; Ek wil musiek maak tot die Eer van My Elohey solank as Ek nog daar is.
3 Vertrou nie op prinse, op die seun van adam, by wie geen bevryding is nie.
4 Sy gees gaan uit, hy keer terug na sy Adamah [die adamiet se Aarde] toe; op daardie dag is dit met sy planne gedaan.
5 Geseënd is hy wat die El van Jakob het as sy Hulp, wie se hoop is op JaHWeH sy Elohey,
6 wat Hemele en Aarde gemaak het, die see en alles wat daarin is; wat Waarheid bewaar tot in ewigheid;
7 wat aan die verdruktes Reg doen, wat aan die hongeriges Brood gee. JaHWeH maak die gevangenes los.
8 JaHWeH open [die oë van] die blindes; JaHWeH rig die wat geboë is, op; JaHWeH het die regverdiges lief.
9 JaHWeH behoed die besoekers; Hy rig wees en Weduwee weer op; maar die weg van die besoedeldes maak Hy krom.
10 JaHWeH is vir ewig Koning; jou Elohey, o Sion, is van geslag tot geslag! Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH, want dit is goed om Onse Elohey te besing, ja lieflik; ân loflied is gepas!
2 JaHWeH bou Jerusalem op; Hy versamel van JisraEl die wat verdryf is.
3 Hy genees die wat gebroke is van hart, en Hy verbind hulle wonde.
4 Hy bepaal die getal van die Sterre; Hy gee hulle almal name.
5 Onse Meester is groot en ryk aan Krag; Sy Verstand is oneindig.
6 JaHWeH rig die ootmoediges weer op; die besoedelde mense verneder Hy tot die Aarde toe.
7 Spreek tot JaHWeH met dank, maak musiek tot die Eer van Onse Elohey met die siter;
8 wat die Hemele met wolke oordek, wat vir die Aarde reën berei, wat op die berge gras laat uitspruit,
9 wat aan die vee haar voedsel gee, aan die jong rawe as hulle roep.
10 Hy het geen welbehae in die krag van die perd, geen welgevalle in die bene van die man nie.
11 JaHWeH het ân welgevalle in die wat Hom vrees, wat op Sy Medelye hoop.
12 o Jerusalem, prys JaHWeH! o Sion, loof jou Elohey!
13 Want Hy het die grendels van jou Poorte sterk gemaak; Hy het jou kinders binne-in jou geseën.
14 Hy wat aan jou grondgebied Vrede verskaf, wat jou versadig met die beste van die koring,
15 wat Sy Bevel na die Aarde stuur - Sy Woord loop baie vinnig.
16 Hy gee sneeu soos wol; Hy strooi ryp soos as.
17 Hy werp Sy ys heen soos stukke - wie kan bestaan voor Sy koue?
18 Hy stuur Sy Woord en laat hulle smelt; Hy laat Sy Gees verdryf - die waters loop.
19 Hy maak aan Jakob Sy Woorde bekend, aan JisraEl Sy Insettinge en Sy Verordeninge.
20 So het Hy aan geen enkele nasie gedoen nie; en Sy Verordeninge, dié ken hulle nie. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH! Loof JaHWeH uit die Hemele; loof Hom in die verhewe plek!
2 Loof Hom, al Sy Boodskappers, loof Hom, al Sy menigtes!
3 Loof Hom, son en maan, loof Hom, Sterre van die Lig!
4 Loof Hom, hoogste Hemele en waters wat bo die Hemele is!
5 Laat hulle die Naam van JaHWeH loof; want Hy het bevel gegee - en hulle is geskape.
6 En Hy het hulle in stand gehou vir altyd, vir ewig; Hy het ân Wet gegee wat geeneen oortree nie.
7 Loof JaHWeH vanuit die Aarde - Drake van die Afgrond!
8 Vuur en hael, sneeu en damp, stormwind wat Sy Woord volbring;
9 berge en alle heuwels, vrugtebome en alle sederbome,
10 wilde wesens en alle vee, kruipende diere en gevleuelde wesens;
11 Konings van die Aarde en alle gemeenskappe, Vorste en alle Regters van die Aarde;
12 Jongelinge en ook Maagde, oues saam met die jonges
13 laat hulle die Naam van JaHWeH loof! Want Sy Naam alleen is hoog: Sy Majesteit is oor Aarde en Hemele!
14 En Hy het ân Horing vir Sy volk verhef: ân roem vir al Sy toegewydes; vir die kinders van JisraEl, die volk wat naby Hom is. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH! Sing tot die Eer van JaHWeH ân nuwe lied, Sy lof in die vergadering van die Toegewydes!
2 Laat JisraEl hom verheug in Sy Maker; laat die kinders van Sion juig oor hulle Koning!
3 Laat hulle Sy Naam loof in koordans, tot Hom musiek maak met tamboeryn en siter.
4 Want JaHWeH het ân welbehae in Sy volk; Hy versier die ootmoediges met Verlossing .
5 Laat die Toegewydes opspring in Glansrykheid; laat hulle jubel op hul beddens.
6 Lofverheffinge van El is in hulle keel, en ân Tweesnydende Swaard in hulle hand;
7 om wraak te bewerk onder die nasies, Tugtiging [by] tekortkoming van gemeenskappe;
8 om hulle konings met kettings te bind en hulle edeles met ysterboeie;
9 om ân Regspraak wat opgeskrywe is, aan hulle te voltrek. ân Eer is Sy vir al Sy toegewydes! Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Boekrol van Henog 48:9; 98:12; 105:1]
1Â HALALU-JaHH/Prys jul JaHH! Loof El in Sy Apartheid, loof Hom in die Koepel van Sy Krag!
2 Loof Hom oor Sy magtige dade, loof Hom na die volheid van SY grootheid!
3 Loof Hom met ramshoring geklank, loof Hom met harp en siter;
4 loof Hom met tamboeryn en koordans, loof Hom met snarespel en fluit;
5 loof Hom met helder simbale, loof Hom met klinkende simbale!
6 Laat alles wat asem het, JaHH prys! Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â DIE spreuke van Salomo, die seun van Dawid, die koning van JisraEl,
2 om Wysheid en Tug te ken, om woorde van Insig te verstaan,
3 om aan te neem Tug wat verstandig maak, Geregtigheid en Reg en regverdigheid;
4 om aan die eenvoudiges skrander-heid te gee, aan die jongeling Kennis en Oorleg;
5 laat die wyse luister, dan sal hy Insig vermeerder, en die verstandige sal verstandige gedagtes verkry,
6 om ân spreuk en beeldspraak te verstaan, die woorde van die wyse manne en hulle raaisels.
Standvastigheid teen versoeking in die vrees van JaHWeH.
7 DIE Vrees van JaHWeH is die begin van die Kennis; sotte verag Wysheid en Tug.
8 My seun, luister na die tug van jou Vader, en verwerp die Wet van jou Moeder nie;Â [Wysheid van Sirah 15:2; 2 Ezra 2:5]
9 want sy is ân lieflike Krans vir jou hoof en sierlike kettings vir jou hals.
10 My seun, as die wetsoortreders jou wil verlei, moet jy nie inwillig nie;
11 as hulle sĂȘ: Gaan saam met ons, laat ons loer op bloed, laat ons die onskuldige voorlĂȘ sonder oorsaak.
12 Verslind lewendig vir die Doderyk/Sheol die rassuiweres, soos ook die wat in die put neerdaal;
13 allerhande kosbare goed sal ons vind, ons huise sal ons vol maak met buit;
14 jy sal jou lot onder ons werp, ons sal almal een beurs hĂȘ -
15 my seun, gaan nie met hulle saam op die weg nie, hou jou voet terug van hulle pad;
16 want hulle voete hardloop na die besoedeling en haas hulle om bloed te vergiet;
17 want die net word tevergeefs uitgesprei voor die oë van allerhande vlieënde wesens:
18 so loer hulle op hul eie bloed, hulle lĂȘ hul siel voor.
19 So gaan dit met almal wat onregverdige wins maak: dit ontneem sy besitter die siel.
Oproep van die hoogste Wysheid aan die onkundiges.
20 DIE Wysheid roep hardop daarbuite, Sy verhef haar stem op die pleine,
21 op die hoek van die rumoerige strate roep Sy, by die ingange van die Poorte, in die Stad, spreek Sy Haar woorde:
22 Hoe lank sal julle, eenvoudiges, die eenvoudigheid liefhĂȘ en die spotters lus hĂȘ om te spot en die dwase Kennis haat?
23 Wend julle tot My Teregwysing, dan laat ek My Gees vir julle uitstroom, wil Ek My woorde aan julle bekend maak.
24 Omdat Ek geroep en julle geweier het, Ek My Hand uitgestrek en niemand geluister het nie,
25 en julle al My Raad nie opgevolg en van My Teregwysing nie wou geweet het nie,
26 daarom sal Ek ook lag by julle ondergang, Ek sal spot as julle verskrikking kom;
27 as julle verskrikking kom soos ân onweer, en julle ondergang soos ân stormwind aankom, as benoudheid en angs julle oorval.
28 Dan sal hulle na My roep, maar Ek sal nie antwoord nie; hulle sal My soek, maar My nie vind nie.
29 Omdat hulle die Kennis gehaat en die Vrees van JaHWeH nie verkies het nie,
30 van My Raad nie wou weet nie, My Teregwysing verag het,
31 daarom sal hulle eet van die vrug van hulle wandel en versadig word van hulle planne.
32 Want hulle eie afkerigheid maak die eenvoudiges dood, en hulle eie sorgeloosheid rig die dwase te gronde;
33 maar die wat na My luister, sal veilig woon en gerus wees teen die vrese van besoedeling.
Die waarde van Wysheid.
1Â MY seun, as jy My Woorde aanneem en My Gebooie by jou bewaar,
2 sodat jy jou oor laat luister na Wysheid, jou hart neig tot Verstand;
3 ja, as jy na die Insig roep, na die Verstand jou stem verhef,
4 as jy Haar soek soos silwer en Haar naspeur soos verborge skatte
5 dan sal jy die Vrees van JaHWeH verstaan en die Kennis van Elohim vind
6 want JaHWeH gee Wysheid, uit Sy Mond kom Kennis en Verstand,
7 en Hy bewaar Wysheid vir die opregtes, Hy is ân Skild vir die wat in rassuiwerheid wandel
8 deurdat Hy die Paaie van die Reg bewaak en die Weg van sy toegewydes bewaar;
9 dan sal jy Geregtigheid en Reg verstaan en regverdigheid - elke suiwer Pad.
10 Want Wysheid sal in jou hart kom, en Kennis vir jou siel lieflik wees;
11 Oorleg sal oor jou wag hou, Verstand sal jou bewaak,
12 om jou te red van die weg van besoedeling, van die man wat valse dinge spreek;
13 [van] die wat die Paaie van Opregtheid verlaat om op weë van Duisternis te wandel;
14 die wat hulle verheug in besoedeling, wat juig oor die valse streke van die besoedeldes,
15 wie se lewenswyse verdraaid is, en wat afwyk van die Weg;
16 om jou te red van die verbasterde vrou, van die Ontugtige wat met haar woorde vlei [Psalm 18:30]
17 wat die Vriend van haar jeug verlaat, en die Verbond van haar Elohey vergeet;
18 want haar huis sink weg na die Dood en haar paaie na die skimme;
19 almal wat by haar ingaan, kom nie terug nie en bereik die paaie van die lewe nie
20 sodat jy kan wandel op die Weg van Suiwerheid en die paaie van die regverdiges kan hou;
21 want die opregtes sal hul in die Aarde vestig, en die rassuiweres sal in haar oorbly,
22 maar die besoedeldes sal uit die Aarde uitgeroei, en die verraaiers sal uit haar weggeruk word.
1Â MY seun, vergeet My Wet nie, en laat jou hart My Gebooie bewaar;
2 want hulle sal lengte van dae en jare van lewe en Vrede vir jou vermeerder.
3 Laat Medelye en Waarheid jou nie verlaat nie; bind Hulle om jou hals, skryf Hulle op die tafel van jou hart,
4 dan sal jy Barmhartigheid vind en suiwer Insig in die OĂ« van Elohim en die adam.
5 Vertrou op JaHWeH met jou hele hart en steun nie op jou eie insig nie.
6 Ken Hom in al jou weë, dan sal Hy jou paaie gelykmaak.
7 Wees nie wys in jou eie oë nie; vrees JaHWeH, en vermy besoedeling;
8 Sy sal genesing wees vir jou liggaam en verkwikking vir jou gebeente.
9 Vereer JaHWeH uit jou goed en uit die eerstelinge van al jou inkomste;
10 dan sal jou skure vol word van oorvloed en jou parskuipe oorloop van druiwesap.
11 My seun, verag die Tug van JaHWeH nie, en laat Sy Teregwysing nie jou weersin wek nie,
12 want JaHWeH tugtig hom wat Hy liefhet, ja, soos ân vader die seun in wie hy behae het. [HebreĂ«rs 12:6]
13 Verbly is die adamiet wat Wysheid gevind het, en die adamiet wat Verstand verkry;
14 want Haar wins is beter as dié van silwer, en Haar produkte suiwerder as goud;
15 Sy is kosteliker as robyne, en al jou kleinode kan nie met Haar mee vergelyk word nie.
16 In Haar regterhand is lengte van dae, in Haar linkerhand rykdom en Eer;
17 Haar Weë is lieflike Weë, en al Haar Paaie is Vrede.
18 Sy is die Lewensboom vir die wat Haar aangryp, en elkeen wat Haar vashou, sal reguit gaan. Wysheid van Sirah 24:13; (Genésis3:22)
19 JaHWeH het deur Wysheid die Aarde gegrond, deur Verstand die Hemele vasgestel;Â [Wysheid van Salomo 9:9]
20 deur Sy Kennis het die Afgrond oopgebreek en het die wolke Dou gedrup.
21 My seun, laat Hulle nie uit jou oë wyk nie, bewaar Wysheid en oorleg.
22 dan sal Sy die lewe wees vir jou siel en ân versiersel vir jou hals;
23 dan sal jy veilig jou weg bewandel en jou voet nie stamp nie;
24 as jy gaan lĂȘ, sal jy nie skrik nie, en lĂȘ jy, dan sal jou slaap soet wees.
25 Jy hoef nie bang te wees vir ân skielike skrik, of vir die ondergang van die besoedelde as dit kom nie;
26 want JaHWeH sal jou Vertroue wees, en Hy sal jou voet bewaar vir die strik.
27 Hou ân weldaad nie terug van hom aan wie dit toekom as dit in jou mag is om dit te doen nie.
28 SĂȘ nie vir jou naaste nie: Gaan en kom terug, dan sal ek mĂŽre gee - terwyl jy dit het.
29 Bewerk geen besoedeling teen jou naaste terwyl hy vol vertroue by jou woon nie.
30 Twis nie sonder oorsaak met ân adamiet as hy jou nie besoedel het nie.
31 Wees nie afgunstig op ân man van geweld en verkies geeneen van sy weĂ« nie.
32 Want die verkeerde is vir JaHWeH ân gruwel, maar Sy Verborgenheid is met die opregtes.
33 Die vloek van JaHWeH is in die huis van die besoedelde, maar Hy seën die woning van die regverdiges.
34 As dit spotters betref, spot Hy, maar aan die ootmoediges gee Hy Barmhartigheid.
35 Die wyse sal Eer beërwe, maar die dwase behaal skande.
Die Seun besing die Wysheid.
1Â HOOR, julle seuns, na die Tug van die Vader, en luister om Insig te leer ken;
2 want Ek gee aan julle lering van Suiwerheid, verlaat nie My Wet nie.
3 Want toe Ek ân Seun was by My Vader, teer en ân enigste voor My Moeder,
4 het HY My geleer en vir My gesĂȘ: Laat U hart MY Woorde vashou; onderhou MY Gebooie, dan sal U lewe.
5 Verkry Wysheid, verkry Insig; vergeet nie en wyk nie af van die Woorde van MY Mond nie;
6 verlaat Haar nie, dan sal Sy U bewaar; kry Haar lief, dan sal Sy U bewaak.
7 Die beginsel van die Wysheid is: Verwerf Wysheid en verwerf Insig deur al wat U besit.
8 Hou Haar hoog, dan sal Sy U verhoog; Sy sal U eer as U Haar omhels.
9 Sy sal ân lieflike Krans gee vir U hoof, Sy sal U ân sierlike Kroon verskaf. [Odes van Salomo 20:7]
10 Hoor, MY seun, en neem MY Woorde aan; dan sal die lewensjare vir U vermeerder word.
11 In die Weg van die Wysheid onderrig EK U, EK laat U die spore van opregtheid betree;Â [Odes van Salomo 1:3 - 4]
12 as U loop, sal U treë nie belemmer word nie, en as U hardloop, sal U nie struikel nie.
13 Hou vas aan die Tug, laat Haar nie los nie; bewaar Haar, want Sy is U lewe.
14 Kom nie op die pad van die besoedelde, en betree die weg van besoedeling nie.
15 Vermy haar, gaan nie daarop nie, wyk van haar af en gaan verby;
16 want hulle kan nie slaap as hulle geen kwaad doen nie; en hulle slaap is weg as hulle nie tot ân val bring nie.
17 Want hulle eet brood van besoedeling en drink wyn van verkeerdheid. [Amos 2:8]
18 Terwyl die Weg van die regverdiges is soos ân helder Lig wat verlig soos dit gaan, totdat die dag opgerig is,
19 is die weg van die besoedelde soos Duisternis: hulle weet nie waaroor hulle sal struikel nie. (Exodus 10:23)
20 MY Seun, luister na wat EK sĂȘ, neig u oor tot MY Woorde,
21 laat hulle nie wyk uit U oë nie, bewaar hulle binne-in U hart.
22 Want hulle is die lewe vir die wat hulle vind, en ân genesing vir hulle hele liggaam.
23 Bewaak U hart meer as alles wat bewaar moet word, want daaruit is die oorspronge van die lewe.
24 Verwyder van U die valsheid van mond, en hou ver van U af die verkeerdheid van lippe.
25 Laat U OĂ« reguit kyk en U Ooglede hulle reg voor U uit hou.
26 Maak die Weg van U voet gelyk, en laat al U Weë vas wees,
27 wyk nie regs of links af nie, hou U Voet ver van besoedeling.
Waarskuwing teen die ontugtige vrou.
1Â MY seun, luister na My Wysheid, neig jou oor tot My Insig,
2 dat jy volle oorleg kan behou en jou lippe Kennis kan bewaar;
3 want die lippe van die verbasterde vrou drup heuningstroop, en haar verhemelte is gladder as olie,
4 maar op die end is sy bitter soos Alsem, soos ân swaard aan weerskante skerp.
5 Haar voete daal na die Dood toe af, haar treë streef na die Doderyk/Sheol toe.
6 Dat sy die pad na die lewe nie sou inslaan nie, wankel haar gange sonder dat sy dit weet.
7 Luister dan nou na My, julle seuns, en wyk nie af van die Woorde van My Mond nie.
8 Hou jou weg ver van haar af, en kom nie naby die deur van haar huis nie,
9 sodat jy nie jou bottyd aan ander gee en jou jare aan een wat onbarmhartig is nie;
10 sodat verbasterdes hulle nie versadig met jou vermoĂ« en jou moeitevolle arbeid in die huis van ân uitlander kom nie
11 en jy uiteindelik moet steun as jou liggaam en jou vlees verteer is,
12 en moet sĂȘ: Hoe het ek die Tug gehaat en my hart die Teregwysing versmaad,
13 en nie geluister na die Stem van my Onderwysers en geen gehoor gegee aan Hulle wat my geleer het nie!
14 Amper was ek heeltemal in die besoedeling, in die vergadering by die samekoms.
15 Drink water uit jou eie Reënbak en strome uit jou eie Put.
16 Sal jou Fonteine buitentoe oorstroom, waterstrome op die pleine?
17 Hulle moet vir jou alleen wees en nie vir verbasterdes saam met jou nie. [MattithJaHûW 7:6]
18 Mag jou Fontein geseënd wees, en verheug jou oor die Vrou van jou jeug -
19 die liefdevolle Bokkie en Bergbokram; laat Haar borste jou altyd versadig, mag jy voortdurend van Haar Liefde bedwelmd wees.
20 Maar waarom sou jy, My seun, by ân verbasterde vrou bedwelmd raak en die boesem van ân Ontugtige omhels?
21 Want elke mens se weë is voor die Oë van JaHWeH, en Hy weeg al sy gange.
22 Sy eie Ongeregtigheid vang hom, die besoedelde, en in die vangstrikke van sy oortredinge word hy vasgehou.
23 Hy sal sterf deur gebrek aan Tug, en deur die grootheid van sy dwaasheid sal hy dwaal.
Teen borgstaan. Sewe dinge wat Elohim haat.
1 MY seun, as jy vir jou naaste borg gestaan het, en jou handpalm vir ân verbasterde gegee het, [Spreuke 11:15]
2 verstrik is in die woorde van jou mond, gevang is deur die woorde van jou mond,
3 doen dan dit, My seun, om jouself te bevry - wanneer jy in die handpalms van jou vriend geval het - gaan onderwerp jouself en bemoedig jou vriend,
4 gun jou oë geen slaap en jou ooglede geen sluimering nie;
5 red jou soos ân gemsbok uit die hand, en soos ân voĂ«l uit die hand van ân voĂ«lvanger.
6 Gaan na die mier, luiaard, kyk na haar weë en word wys!
7 Wie vir haar geen aanvoerder, opsigter of heerser het nie,
8 maak haar brood klaar in die somer, bĂȘre haar voedsel weg in die oestyd.
9 Hoe lank, luiaard, sal jy bly lĂȘ, wanneer sal jy opstaan uit jou slaap?
10 Nog ân bietjie slaap, nog ân bietjie sluimer, nog ân bietjie hande vou om uit te rus!
11 So kom dan jou armoede soos ân rondloper en jou gebrek soos ân gewapende man.
12 ân Adamiet van Belijaal, ân wettelose is hy wat met ân valse mond rondloop,
13 wat met sy oë knip, met sy voete beduie, met sy vingers tekens gee;
14 in wie se hart valse streke is, wat altyd besoedeling bewerk en tweedrag saai.
15 Daarom sal sy ondergang skielik kom, onvoorsiens sal hy verbreek word sonder dat daar genesing voor is.
16 Hierdie ses dinge haat JaHWeH, en sewe is vir SY Siel ân gruwel:
17 trotse oĂ«, ân leuenagtige tong en hande wat onskuldige bloed vergiet,
18 ân hart wat wettelose planne beraam, voete wat haastig na die besoedeling toe loop, [1 Ezra 1:26]
19 een wat as valse getuie leuens uitstrooi en tussen broers tweedrag saai.
Waarskuwing teen die slegte vrou, ân verleidelike geloof.
20 BEWAAR, My seun, die Gebod van jou Vader, en verwerp die Wet van jou Moeder nie;Â [Wysheid van Salomo 6:18]
21 bind Haar voortdurend op jou hart, hang Haar om jou hals;
22 mag Sy jou lei as jy wandel, oor jou wag hou as jy slaap en jou toespreek as jy wakker word.
23 Want die Gebod is ân lamp en die Wet is ân Lig en die Teregwysing van die Tug ân Weg tot die lewe, [Wysheid van Sirah 4:11-19]
24 om jou te bewaar vir die Vrou van Besoedeling, vir die gevlei van ân volksvreemde vrou.
25 Begeer haar skoonheid nie in jou hart nie, en laat sy jou nie vang met haar ooglede nie;
26 want ân vrou hoereer vir ân ronde brood, en ân vrou van ân man maak jag op ân kosbare siel.
27 Kan iemand vuur in sy skoot dra sonder dat sy klere verbrand?
28 Of kan iemand op gloeiende kole loop sonder dat sy voete brandwonde kry?
29 So is dit met hom wat by die vrou van sy naaste ingaan; elkeen wat haar aanraak, sal nie ongestraf bly nie.
30 ân Dief word nie verag as hy steel om sy siel te bevredig nie, omdat hy honger het;
31 en as hy uitgevind word, moet hy sewevoudig vergoeding gee; al die goed van sy huis moet hy gee.
32 Hy wat vermeng, is sonder Verstand; hy wat sy eie siel wil verwoes, hy doen so iets;
33 slae en skande sal hy kry, en sy smaad sal nie uitgewis word nie;
34 want Jaloersheid is ân Toorngloed in ân vegter, en op die dag van wraak verskoon Hy nie;Â (Exodus 20:5)
35 Hy neem glad geen losprys in aanmerking nie, en Hy willig nie in nie al maak jy die omkoopgeskenk nog so groot.
Basterkerk word vergelyk met 'n bastervrou.
1Â MY seun, onderhou My woorde en bewaar My Gebooie by jou;
2 onderhou My Gebooie, dan sal jy lewe, en My Wet soos jou oogappel;
3 bind hulle aan jou vingers, skryf hulle op die tafel van jou hart.
4 SĂȘ aan die Wysheid: U is my suster! en noem die Verstand [jou] vertroueling,
5 sodat Hulle jou kan bewaar van die verbasterde vrou, van die Ontugtige wat met haar woorde vlei.
6 Want Ek het deur die venster van My Huis, deur My tralievenster uitgekyk,
7 en Ek het onder die eenvoudiges gesien, onder die jongmense ân jongman sonder Insig opgemerk,
8 wat op die straat verbygaan naby haar hoek en in die rigting van haar huis stap,
9 in die skemer, in die aand van die dag, in die middel van die nag en die donker.
10 En kyk, daar kom ân vrou hom tegemoet, soos ân hoer aangetrek en listig van hart -
11 sy is rumoerig en opstandig, haar voete kan nie in haar huis bly nie -
12 nou buitekant, dan weer op die pleine, en sy staan by elke hoek en loer.
13 En sy het hom gegryp en hom gesoen, met haar onbeskaamde gesig vir hom gesĂȘ:
14 Ek moes slagdiere as vergoeding bring, vandag het ek my geloftes betaal;
15 daarom het ek uitgegaan om jou te ontmoet, om jou aangesig te soek, en ek het jou gekry.
16 Ek het my bed met dekens opgemaak, met bont spreie van Egiptiese linne;Â [Boekrol van die Opregte 44:49; JeshaJaH 57:8]
17 ek het my bed besprinkel met mirre, alewee en kaneel -
18 kom, laat ons dronk word van liefde tot die mĂŽre toe, laat ons mekaar vrolik maak in welluste.
19 Want die man is nie tuis nie, hy het ver weg op reis gegaan,
20 die geldbeurs het hy met hom saamgeneem, teen die dag van volmaan sal hy eers tuis kom.
21 Sy het hom verlei deur haar baie mooipraatjies, deur die gladheid van haar lippe het sy hom verlok.
22 Hy loop skielik agter haar aan soos ân bees wat na die slagpaal gaan, en met voetboeie wat dien tot Tugtiging van die sot,
23 totdat die pyl sy lewer splits; soos ân voĂ«l haastig na die vangnet vlieg - sonder om te weet dat dit ten koste van sy siel is.
24 Luister dan nou na My, seuns, en luister na die Woorde van My Mond.
25 Laat jou hart nie afwyk na haar weë nie, dwaal nie rond in haar paaie nie.
26 Want baie is die gesneuweldes wat sy laat val het, en talryk almal wat deur haar vermoor is.
27 Haar huis is weë na die Doderyk/Sheol, wat afdaal na die kamers van die Dood. [Boekrol van Henog 22:2]
Die uitnemendheid van die Wysheid.
1Â ROEP die Wysheid nie, en verhef die Verstand nie Haar Stem nie?
2 Op die top van die verhewe plekke langs die Weg, op die kruispunt van die Paaie staan Sy,
3 aan die kant van die Poorte by die uitgang van die Stad, by die ingang van die deure roep Sy hardop:
4 Ek roep na julle, manne, en My Stem is tot die seuns van die Adam.
5 Leer tog skranderheid verstaan, eenvoudiges, en dwase, leer verstandigheid verstaan.
6 Hoor, want Ek sal voortreflike dinge spreek, en My Lippe gaan oop vir wat Reg is.
7 Want My verhemelte spreek Waarheid, en besoedeling is vir My Lippe ân gruwel.
8 Al die Woorde van My Mond is Geregtigheid; geen verdraaidheid of valsheid nie,
9 hulle is almal duidelik vir die verstandige en Reg vir die wat Kennis gevind het.
10 Neem My Tug aan, en nie silwer nie, en Kennis liewer as uitgesoekte goud.
11 Want Wysheid is suiwerder as robyne, en al die kleinode kan nie met Haar vergelyk word nie.
12 Ek, Wysheid, is vertroud met die skranderheid, en Ek vind Kennis van regte Oorleg.
13 Die Vrees van JaHWeH is om te haat wat besoedel is; hoogmoed en trotsheid en ân besoedelde wandel en ân huigelagtige mond haat Ek.
14 Raad en Wysheid is Myne, Ek is die Insig, Sterkte is Myne.
15 Deur My regeer die konings en skryf die maghebbers wetgewing van Geregtigheid;
16 deur My heers die vorste en die edeles, al die regters van die Aarde.
17 Ăk het lief die wat My liefhet, en die wat My soek, sal My vind.
18 Rykdom en Eer is by My, duursame goed en Geregtigheid.
19 My vrug is suiwerder as goud en as fyn goud, en My opbrengs as uitgesoekte silwer.
20 Ek wandel op die Weg van Geregtigheid, in die middel van die Paaie van Reg,
21 om die wat My liefhet, ân besitting te laat erwe, en hulle skatkamers maak Ek vol.
Die Gees van Wysheid bestaan van ewigheid af.
22 JaHWeH het My berei as eersteling van Sy Weg, voor Sy werke, van ouds af. [Wysheid van Sirah 24]
23 Van ewigheid af is Ek geformeer, van die begin af, van die voortyd van die Aarde af.
24 Toe daar nog geen Afgrond was nie, is Ek gebore; toe Fonteine, swaar van water, nog nie daar was nie;
25 voordat die berge ingesink het, voor die heuwels is Ek gebore;
26 toe HY die Aarde en die velde en al die stoffies van die wĂȘreld nog nie gemaak het nie.
27 Toe HY die Hemele berei het, was Ek daar; toe HY ân kring afgetrek het op die aangesig van die Afgrond;
28 toe HY die Hemele daarbo versterk het, toe die Fonteine van die Afgrond versterk was;
29 toe HY vir die see sy grens gestel het, dat die waters SY bevel nie sou oortree nie; toe HY die fondamente van die Aarde vasgelĂȘ het -
30 toe was Ek by HOM, soos een wat opgelei word en Ek was dag vir dag vol verlustiging en het gespeel voor SY Aangesig altyd,
31 en het gespeel op die bewoonde deel van SY Aarde, en My verlustiginge was met die seuns van adam.
32 Luister dan nou na My, seuns; want geseënd is hulle wat My Weë bewaar.
33 Luister na Tug en word wys, en verwerp Haar nie.
34 Geseënd is die adamiet wat na My luister, om dag vir dag te waak aan My deure, by die syposte van My Poorte die wag te hou.
35 Want hy wat My vind, het die lewe gevind en verkry Vreugde van JaHWeH.
36 Maar hy wat My nie vind nie, benadeel sy eie siel; almal wat My haat, het die Dood lief.
Die feesmaal van die Gees van Wysheid.
1 DIE Wysheid het Haar Huis gebou, Haar sewe Pilare uitgekap, [Openbaring van Henog 11:40]
2 Haar slagvee geslag, Haar wyn gemeng, ook Haar tafel gedek.
3 Sy het Haar Diensmeisies uitgestuur, Sy nooi uit op die hange van die verhewe plekke van die Stad:Â [Spreuke 31:15; Hooglied 6:8; DaniEl 13:15]
4 Wie eenvoudig is, laat hy inkom hierheen, wie verstandeloos is, vir hom sĂȘ Sy:
5 Kom, eet julle van My Brood, en drink van die Wyn wat Ek gemeng het;
6 laat staan die eenvoudigheid, dan sal julle lewe, en betree die Weg van Verstand.
7 Hy wat ân spotter teregwys, behaal vir homself skande, en hy wat ân besoedelde bestraf, bevlek homself.
8 Bestraf ân spotter nie, anders haat hy jou; bestraf ân wyse, en hy sal jou liefhĂȘ.
9 Deel mee aan die wyse, en hy sal nog wyser word, leer die regverdige, en hy sal Insig vermeerder.
10 Die beginsel van die Wysheid is die Vrees van JaHWeH, en Kennis van die apartes is Verstand.
11 Want deur My word jou dae meer en word jare van lewe vir jou toegevoeg.
12 As jy wys is, is jy wys tot jou voordeel, en is jy ân spotter, dan moet jy dit alleen dra.
13 Vrou Dwaasheid is onrustig, pure eenvoudigheid en heeltemal onkundig;Â [Boekrol van Henog 42:3]
14 en sy sit by die deur van haar huis, op ân stoel op die verhewe plekke van die Stad,
15 om te nooi die wat op die Weg verbygaan, die wat op hulle Paaie reguit wandel:
16 Wie eenvoudig is, laat hy inkom hierheen! En die verstandelose, aan hom sĂȘ sy:
17 Gesteelde waters is soet, en brood in die geheim [geëet], is lekker.
18 Maar hy weet nie dat daar skimme is, dat haar genooides in die dieptes van die Doderyk/Sheol is nie.
Spreuke oor verskillende dinge.
1Â DIE spreuke van Salomo. ân Wyse seun verbly die Vader, maar ân dwase seun is ân bekommernis vir sy Moeder.
2 Skatte deur besoedelde winsbejag bring geen voordeel nie, maar Geregtigheid red van Dood.
3 JaHWeH laat die regverdige nie honger ly nie, maar die verderflikheid van die besoedelde stoot Hy weg.
4 Hy word arm wat met ân trae handpalm werk, maar die hand van die vlytiges maak ryk.
5 Hy wat in die somer wegbĂȘre, is ân verstandige seun; hy wat vas slaap in die oestyd, is ân seun wat skande maak. [MattithJaHĂ»W 9:37]
6 Seëninge is daar op die hoof van die regverdige, maar geweld skuil in die mond van die besoedelde.
7 Die nagedagtenis van die regverdige is tot seën, maar die naam van die besoedelde vergaan.
8 Hy wat wys van hart is, neem die Gebooie aan, maar hy wat dwaas van lippe is, kom tot ân val.
9 Hy wat in egtheid wandel, wandel veilig, maar hy wat sy weë krom maak, word bekend.
10 Hy wat met sy oog knip, veroorsaak smart, en hy wat dwaas spreek, kom tot ân val.
11 Die mond van die regverdige is ân fontein van lewe, maar geweld skuil in die mond van die besoedelde.
12 Haat verwek twiste, maar liefde bedek al die oortredinge.
13 Op die lippe van die verstandige word Wysheid gevind, maar die roede is vir die rug van die verstandelose.
14 Die wyse lĂȘ kennis weg, maar die mond van die dwaas is ân ondergang wat naby is.
15 Die goed van die ryke is vir hom ân sterk stad; die ondergang van die behoeftiges is hulle armoede.
16 Wat die regverdige verwerf, is vir die lewe; die inkomste van die besoedelde is tot oortreding.
17 ân Pad ten lewe is hy wat die Tug in ag neem; maar hy wat die Teregwysing verontagsaam, raak verdwaald.
18 Hy wat haat verberg, het valse lippe; en hy wat skindertaal uitstrooi, is ân dwaas.
19 By veelheid van woorde ontbreek die oortreding nie; maar hy wat sy lippe inhou, handel verstandig.
20 Die tong van die regverdige is uitgesoekte silwer; die hart van die besoedelde is min werd. [Psalm 12:6]
21 Die lippe van die regverdige help baie mense reg; maar die dwase sterf deur gebrek aan Verstand.
22 Die Seën van JaHWeH - Sy maak ryk, en moeitevolle arbeid voeg niks by Haar nie.
23 Dit is vermaak vir ân dwaas om bloedvermenging te pleeg, maar ân man van Wysheid het Verstand.
24 Waar die besoedelde bang voor is - dit kom oor hom; maar die begeerte van die regverdiges vervul Hy.
25 Wanneer ân stormwind verbygaan, is die besoedelde nie meer nie; maar die regverdige is vir ewig gegrondves.
26 Soos asyn vir die tande en soos rook vir die oë, so is die luiaard vir die wat hom stuur.
27 Die Vrees van JaHWeH vermeerder die dae, maar die jare van die besoedelde word verkort.
28 Die verwagting van die regverdiges is vreugde, maar die hoop van die besoedelde vergaan.
29 Die Weg van JaHWeH is vir die egte ân vesting, maar ân ondergang vir die bewerkers van Ongeregtigheid.
30 Die regverdige sal vir ewig nie wankel nie, maar die besoedelde sal in die Aarde nie bly woon nie.
31 Die mond van die regverdige laat Wysheid uitspruit, maar die valse tong word uitgeroei.
32 Die lippe van die regverdige ken vreugde, maar die mond van die besoedelde is pure valsheid.
1Â âN VALSE weegskaal is vir JaHWeH ân gruwel, maar in ân volle gewig het HY behae.
2 Kom die hoogmoedigheid, dan kom die skande, maar by die beskeie is Wysheid.
3 Die opregtheid van die opregtes is vir hulle ân riglyn, maar die valsheid van die verraaiers vernietig hulle.
4 Goed bring geen voordeel op die dag van die Grimmigheid nie, maar Geregtigheid red van die Dood.
5 Die Geregtigheid van die rassuiwere rig sy lewenswandel, maar die besoedelde val deur sy besoedeling.
6 Die Geregtigheid van die opregtes red hulle, maar deur hulle eie verderflikheid word die verraaiers uitgevang.
7 Wanneer die Dood die besoedelde adamiet neem, gaan sy hoop tot niet, en die verwagting van die roekelose vergaan.
8 Word die regverdige uit die benoudheid gered, dan kom die besoedelde in sy plek.
9 Deur sy mond stort die tweegesig sy naaste in die verderf, maar deur Kennis word die regverdiges gered.
10 Oor die voorspoed van die regverdiges jubel ân Stad, en as die besoedelde omkom, is daar gejubel.
11 Deur die SeĂ«n van die opregtes gaan ân Stad vooruit, maar deur die mond van die besoedelde word sy afgebreek.
12 Die verstandelose verag sy naaste, maar ân verstandige man bly stil.
13 Die wat met kwaadsprekery omgaan, maak ân geheim openbaar, maar hy wat betroubaar is van gees, bedek ân saak.
14 As daar nie suiwer oorleg is nie, val ân volk; maar in die veelheid van raadgewers is redding.
15 Hy wat vir ân verbasterde borg gestaan het, sal vernietig word deur die besoedeling; maar hy wat borgskap haat, is veilig. [Spreuke van Salomo 6:1]
16 ân Aanvallige vrou verkry eer, en die geweldenaars verkry rykdom.
17 ân Man wat medelye betoon, doen goed aan sy eie siel, maar ân wreedaard pynig sy eie vlees.
18 Die besoedelde behaal oneerlike wins, maar hy wat Geregtigheid saai, verkry Waarheid as loon.
19 Geregtigheid lei tot die lewe, maar hy wat die besoedeling najaag, jaag na die Dood.
20 Verbasterde neigings is vir JaHWeH ân gruwel; maar Hy het behae in die wat rassuiwer wandel.
21 Sekerlik, die besoedelde bly nie ongestraf nie; maar die saad van regverdiges raak vry.
22 ân Goue ring in ân vark se snuit, [so is] ân vrou wat mooi is, maar sonder beleid.
23 Die begeerte van die regverdiges is tot suiwerheid, [maar] die hoop van die besoedelde is ân strafgerig van toorn.
24 Daar is een wat ruim uitdeel en nog meer kry, en een wat terughou meer as wat reg is, maar tot sy gebrek.
25 Die siel wat seën, word versadig; en hy wat laaf, word self ook gelaaf.
26 Hy wat koring terughou, hom vloek die gemeenskap; maar seëning kom op die hoof van hom wat koring verkoop.
27 Wie Suiwerheid nastreef, soek wat welgevallig is; maar hy wat Besoedeling soek, oor hom sal sy kom.
28 Wie op sy rykdom vertrou, dié sal val; maar die regverdiges sal soos blare uitspruit.
29 Wie sy huis in beroering bring, sal die gees erwe, en ân dwaas word ân slaaf van hom wat wys van hart is.
30 Die vrug van die regverdige is die Boom van die Lewe, en hy wat siele win, is wys.
31 As die regverdige op Aarde vergelding ontvang, hoeveel te meer die besoedelde en die oortreder!
1Â EEN wat die Tug liefhet, het Kennis lief; maar wie die Teregwysing haat, is dom.
2 Die suiwere verkry ân Vreugde van JaHWeH, maar HY besoedel ân slinkse man.
3 Geen adamiet kan deur besoedeling opgerig word nie, maar die wortel van die regverdiges wankel nie.
4 ân Deugsame vrou is die kroon van haar man, maar een wat skande maak, is soos ân verrotting in sy gebeente.
5 Die denke van die regverdiges is Reg, die advies van die besoedelde is bedrog.
6 Die woorde van die besoedelde is om te loer op bloed, maar die mond van die opregtes red hulle.
7 Die besoedelde mense word omgekeer, en hulle is daar nie meer nie; maar die huis van die regverdiges bly staan.
8 Ooreenkomstig sy Insig word ân man geprys; maar ân verkeerde van hart sal verag word.
9 Wie gering geag word en ân slaaf het, is beter as hy wat hom vernaam aanstel en gebrek aan brood het.
10 Die regverdige ken die siel van sy dier, maar die barmhartigheid van die besoedelde is wreed.
11 Wie sy Adamah [die adamiet se Aarde] bewerk, het volop brood; maar hy wat nietighede najaag, het gebrek aan Verstand.
12 Die besoedelde begeer die net van besoedeling, maar die wortel van die regverdiges lewer [vrugte] op.
13 By die oortreding van die lippe, word jy verstrik deur besoedeling; maar die regverdige ontkom aan die benoudheid.
14 Uit die vrug van iemand se mond word hy versadig met die suiwere, en die daad van ân adamiet se hande kom op hom terug.
15 Die weg van ân dwaas is reg in sy eie oĂ«, maar die wyse luister na raad.
16 Die dwaas laat sy drif op die daad bekend word, maar die skrandere verberg skande.
17 Hy wat die in Getrouheid spreek, bring Regverdigheid voort; maar ân valse getuie bedrog.
18 Daar is een wat onverskillig woorde uitspreek soos swaardsteke, maar die tong van die wyse is genesing.
19 ân lip van Waarheid sal vir ewig gevestig word, maar ân valse tong vir ân oomblik.
20 Bedrog is in die hart van die wat besoedeling bewerk; maar die wat Vrede aanraai, het Vreugde.
21 Geen enkele ramp tref die regverdige nie, maar die besoedelde is vervul met besoedeling.
22 Valse lippe is vir JaHWeH ân gruwel, maar Hy het ân welbehae in die wat in Getrouheid handel.
23 ân Skrander adamiet verberg sy Kennis, maar die hart van die dwase roep [hulle] sotheid uit.
24 Die hand van die vlytiges sal heers, maar traagheid lei tot dwangarbeid.
25 Bekommernis in die hart van ân mens druk dit neer, maar ân suiwer woord vrolik dit op.
26 Die regverdige vind sy weg uit, maar die weg van die besoedelde laat hulle dwaal.
27 Hy wat traag is, jaag sy wild nie op nie, maar vlyt is ân kosbare skat vir ân adamiet.
28 Op die Weg van Geregtigheid is lewe, en [in] die rigting van dié pad is geen dood.
1Â âN WYSE seun luister na die Tug van die Vader, maar ân spotter hoor nie na berisping nie.
2 Van die vrug van ân man se mond eet hy die suiwere, maar die siel van die verraaiers is vals.
3 Wie sy mond bewaak, bewaar sy siel; wie sy lippe wyd oopmaak, vir hom is daar ondergang.
4 Die siel van die luiaard begeer, en daar is niks nie, maar die siel van die vlytiges word versadig.
5 Die regverdige haat leuentaal, maar die besoedelde maak gehaat en handel skandelik.
6 Geregtigheid bewaar die opregte van wandel, maar besoedeling bring die oortreder tot ân val.
7 Daar is een wat hom ryk hou, en hy het glad niks nie; een wat hom arm hou, en hy het baie goed.
8 Die losprys vir die siel van ân man is sy rykdom, maar die arme hoor geen dreigement nie.
9 Die Lig in die regverdige brand vrolik, maar die lamp in die besoedelde gaan dood.
10 Hoogmoed gee net getwis af; maar by die wat hulle laat inlig, is Wysheid.
11 Goed wat uit niks verkry is, word minder; maar hy wat met die hand bymekaarmaak, kry altyd meer.
12 ân Uitgestelde hoop maak die hart siek; maar ân wens wat uitkom, is die Boom van die Lewe.
13 Wie die Woord verag, moet dit ontgeld; maar hy wat die Gebod Vrees, ontvang vergelding.
14 Die Wet van die wyse is ân Fontein van die lewe, om die strikke van die Dood te ontwyk.
15 ân Suiwer Verstand verskaf Guns, maar die weg van die verraaiers is permanent.
16 Elke skrandere handel met Kennis, maar die dwaas strooi sotheid rond.
17 ân besoedelde boodskapper val in die besoedeling, maar ân betroubare gesant is genesend.
18 Armoede en skande is vir hom wat die Tug verwerp; maar hy wat Teregwysing in ag neem, word geëer.
19 ân Vervulde wens is soet vir die siel, maar om af te wyk van besoedeling, is ân gruwel vir die dwase.
20 Gaan met die wyse om, dan word jy wys; maar hy wat met dwase verkeer, versleg.
21 Die besoedeling agtervolg die oortreders, maar Hy sal die regverdiges tot Suiwerheid herstel.
22 ân Suiwere laat sy kindskinders erwe, maar die vermoĂ« van die oortreder word vir die regverdige weggebĂȘre.
23 Die braakland van die armes [lewer] oorvloedig spys op, maar daar is wat deur Reg verlore gaan.
24 Wie sy roede terughou, haat sy seun; maar hy wat hom liefhet, besoek hom met Tugtiging.
25 Die regverdige eet totdat sy siel versadig is; maar die maag van die besoedelde ly gebrek.
1Â DIE Wysheid van die Vroue bou die huis, maar die sotheid breek hom met eie hande af.
2 Wie in sy opregtheid wandel, vrees JaHWeH; maar hy wat verkeerd is in sy weë, verag HOM.
3 In die mond van die ligsinnige is ân lat vir sy snobisme, maar die lippe van die wyse bewaar hulle.
4 Waar geen beeste is nie, is die krip leeg, maar deur die krag van die os is die inkomste baie.
5 ân Betroubare getuie lieg nie, maar ân valse getuie strooi leuens uit.
6 Die spotter soek Wysheid, en Sy is nie daar nie; maar vir die verstandige is Kennis maklik.
7 Gaan weg voor ân dwase man, want jy het daar niks gemerk van die lippe van Kennis nie.
8 Die Wysheid van die skrandere is om Haar Weg te verstaan, maar die sotheid van die dwase is bedrog.
9 ân Dwase spot met die oortreding, maar tussen die opregtes is daar Vreugde.
10 Die hart ken [die] bitterheid van sy siel, en in sy blydskap kan ân verbasterde hom nie inmeng nie.
11 Die huis van die besoedelde word verdelg, maar die Tent van die opregtes bot.
12 Daar is ân weg wat vir ân mens reg lyk, maar die einde daarvan is weĂ« van die Dood.
13 Ook onder gelag kan die hart pyn ly, en die einde van so ân blydskap is bekommernis.
14 Uit sy eie wandel word die verkeerde van hart versadig, maar die suiwer man uit syne.
15 Die eenvoudige glo elke woord, maar die skrandere let op sy voetstappe.
16 Die wyse vrees en wyk af van besoedeling, maar die dwaas bruis op en is vol selfvertroue.
17 Wie kortgebonde is, begaan sotheid; en ân slinkse man word gehaat.
18 Die eenvoudiges verkry sotheid as ân erfenis, maar die skranderes word met Kennis gekroon.
19 Die besoedeling moet buig voor die suiwerheid, en die besoedelde by die Poorte van die regverdige.
20 Die arme word selfs deur sy volksgenote gehaat, maar die vriende van die ryke is talryk.
21 Wie sy naaste verag, oortree; maar hy wat medelye het met die ellendiges, hy is geseënd.
22 Verdwaal hulle nie wat besoedeling bewerk nie? Maar Medelye en Waarheid is vir die wat suiwerheid bewerk.
23 In enige moeitevolle arbeid is voordeel, maar praatjies is net tot gebrek.
24 Die kroon van die wyse is hulle rykdom, die sotheid van die dwase bly sotheid.
25 ân Getuie in Waarheid red siele, maar hy wat leuens uitblaas, bedrieg.
26 In die Vrees van JaHWeH lĂȘ ân sterk sekerheid, ook vir die kinders van ân sodanige sal daar ân toevlug wees.
27 Die Vrees van JaHWeH is ân Fontein van die Lewe, om van die strikke van die Dood af te wyk.
28 In die menigte van die volk lĂȘ die versiering van die koning, maar in die gebrek aan ân gemeenskap, die einde van die vors.
29 Die lankmoedige is groot van Verstand, maar die opvlieënde van gees behaal sotheid.
30 ân Rustige hart is die lewe vir die vlees, maar hartstog ân verrotting vir die gebeente.
31 Wie die geringe verdruk, versmaad sy Maker, maar hy wat hom oor die behoeftige ontferm, eer Hom.
32 In sy besoedeling word die besoedelde omgestoot, maar die regverdige vind ân toevlug by sy dood.
33 Wysheid rus in die hart van die verstandige, word selfs rugbaar te midde van die dwase.
34 Geregtigheid verhoog ân nasie, maar ongehoorsaamheid is ân skandvlek vir die gemeenskappe.
35 Die welbehae van die koning is vir ân verstandige dienaar, maar een wat skande maak, is ân voorwerp van sy grimmigheid.
1Â âN SAGTE antwoord keer die grimmigheid af, maar 'n krenkende woord laat die toorn opkom.
2 Die tong van die wyse getuig van grondige Kennis, maar die mond van die dwase laat sotheid uitborrel.
3 Op elke plek is die OĂ« van JaHWeH, en Hulle beskou opmerksaam die besoedeldes en die suiweres.
4 Sagtheid van tong is ân Boom van die Lewe, maar valsheid in haar is verbreking in die gees.
5 Die sot verag die tug van sy Vader, maar hy wat op Teregwysing ag gee, word wys.
6 In die huis van die regverdige is ân groot skat, maar in die inkomste van die besoedelde is verwarring.
7 Die lippe van die wyse strooi Kennis uit, maar die hart van die dwase is nie reg nie.
8 Die slagdier van die besoedelde is vir JaHWeH ân gruwel, maar die gebed van die opregtes is Hom welgevallig.
9 Die wandel van die besoedelde is vir JaHWeH ân gruwel, maar hom wat Geregtigheid najaag, het Hy lief.
10 Tugtiging is gruwelik vir hom wat die pad verlaat; hy wat Teregwysing haat, sal sterwe.
11 die Doderyk/Sheol en AbĂĄddon lĂȘ voor die Aangesig van JaHWeH, hoeveel te meer die harte van die seuns van adam!
12 Die spotter hou nie daarvan dat ân mens hom bestraf nie, hy gaan nie na die wyse toe nie.
13 ân Vrolike hart maak die aangesig bly, maar by verdriet van die hart is die gees neerslagtig.
14 Die hart van die verstandige soek na Kennis, maar die mond van die dwase gaan met sotheid om.
15 Al die dae van die bedrukte [van hart] is besoedel, maar die suiwere van hart vier voortdurend fees.
16 Liewer ân bietjie in die Vrees van JaHWeH, as ân groot skat en onrus daarby.
17 Suiwerder is liefde met ân porsie groente, as ân vetgevoerde bees en haat daarby.
18 ân Driftige man verwek twis, maar die lankmoedige laat die geskil bedaar.
19 Die weg van die luiaard is soos ân heining van dorings, maar die Weg van die opregtes is reggemaak.
20 ân Wyse seun verbly sy Vader, maar ân dwase adamiet verag sy Moeder.
21 Sotheid is ân vreugde vir die verstandelose, maar ân man van Verstand wandel reguit.
22 Planne misluk sonder beraad-slaging, maar deur die veelheid van Raadgewers kom dit tot stand.
23 ân Man het blydskap in die antwoord van sy mond, en hoe suiwer is [die regte] woord op sy tyd!
24 Die Weg van die lewe gaan vir die verstandige na bowe, sodat hy die Doderyk/Sheol daaronder ontwyk.
25 JaHWeH ruk die huis van die trotsaards om, maar die grenslyn van die weduwee stel Hy vas.
26 Die gedagtes van die besoedelde is vir JaHWeH ân gruwel, maar die woorde van ân suiwere is aangenaam.
27 Wie onregverdige wins maak, bring sy huis in beroering; maar hy wat geskenke haat, sal lewe.
28 Die hart van die regverdige dink nĂĄ om te antwoord, maar die mond van die besoedelde laat besoedeling uitborrel.
29 JaHWeH is ver van die besoedelde, maar die gebed van die regverdiges hoor Hy.
30 Stralende oĂ« verbly die hart; ân suiwer nuus maak die gebeente vet.
31 Die oor wat na die Teregwysing tot die lewe luister, sal onder die wyse vertoef.
32 Hy wat die Tug verwerp, ag sy siel gering; maar hy wat na die Teregwysing luister, verkry Verstand.
33 Die Vrees van JaHWeH is die Tug van die Wysheid, en nederigheid gaan die eer vooraf.
1Â DIE planne van die hart is van die adamiet, maar die antwoord van die tong kom van JaHWeH.
2 Al die weĂ« van ân man is suiwer in sy oĂ«, maar die Geeste van JaHWeH toets.
3 Laat jou werke aan JaHWeH oor, dan sal jou planne uitgevoer word.
4 Alles het JaHWeH gemaak vir Sy doel, ja, ook die Besoedelde vir die dag van besoedeling.
5 Elke hoogmoedige van hart is vir JaHWeH ân gruwel; sekerlik, hy sal nie ongestraf bly nie.
6 Deur Medelye en Waarheid word die skuld versoen, en deur die Vrees van JaHWeH wyk ân [persoon] af van besoedeling.
7 As JaHWeH behae het in die weĂ« van ân man, dan laat Hy selfs sy vyande met hom vrede hou. [Psalm 1]
8 Suiwerder is ân bietjie deur Geregtigheid, as ân menigte van inkomste sonder Reg.
9 Die hart van die adamiet dink sy weg uit, maar JaHWeH rig sy voetstappe.
10 Die beslissing is op die lippe van die koning; in die Regspraak handel sy mond nie ontrou nie.
11 ân weegtoestel en weegskaal van Reg kom van JaHWeH, al die weegstene in die sak is Sy werk.
12 Dit is ân gruwel vir konings om besoedeling voort te bring, want die troon word deur Geregtigheid bevestig.
13 Die konings het behae in regverdige lippe, en hulle het hom lief wat Geregtigheid spreek.
14 Die Grimmigheid van die Koning is boodskappers van die dood, maar ân wyse man bring dit tot bedaring.
15 In die Lig van die Koning is lewe, en Sy Vreugde is die wolk van laat reëns. [JÎWEl 2:23]
16 Hoeveel beter is dit om Wysheid te verkry as goud, en verkiesliker om Verstand te verwerf as silwer.
17 Die gemaakte Weg van die opregtes is om van besoedeling af te wyk; hy wat op sy wandel ag gee, bewaar sy siel.
18 Trotsheid kom voor die verbreking, en ân hoogmoedige gees kom voor die val.
19 Dit is beter om nederig van gees te wees saam met die ootmoediges, as om buit te verdeel met die trotsaards.
20 Wie ag gee op die Woord, sal Suiwerheid vind; en hy wat op JaHWeH vertrou, is geseënd.
21 ân Wyse van hart word verstandig genoem, en soetheid van lippe vermeerder die lering.
22 ân Fontein van die lewe is die Verstand vir sy meester, maar die tugtiging van die sotte is sotheid.
23 Die hart van die wyse maak sy mond verstandig en vermeerder die lering op sy lippe.
24 Vriendelike woorde is soos ân heuningkoek: soet vir die siel en ân genesing vir die gebeente.
25 Daar is ân weg wat vir ân mens reg lyk, maar die einde daarvan is weĂ« van die Dood.
26 Die siel van die werkende man arbei vir hom, want sy mond jaag hom aan.
27 ân Man van Belijaal grawe besoedeling uit, en sy lippe is brandende vuur.
28 ân Man van valse streke saai tweedrag, en ân kwaadstoker skei vriende van mekaar.
29 ân Man van geweld verlei sy volksgenote en lei hom op ân weg wat nie suiwer is nie.
30 Hy wat sy oë toemaak om valsheid te bedink, wat sy lippe vasknyp, het die besoedeling alreeds gepleeg.
31 Grysheid is ân sierlike kroon; dit word gevind op die Weg van Geregtigheid. [Psalm 18:30]
32 Die lankmoedige is suiwerder as ân dappere; en hy wat sy gees beheers, as een wat ân stad inneem.
33 In die skoot word die lot gewerp, maar elke Regspraak daarvan kom van JaHWeH.
1 BETER is ân stuk droĂ« brood en rus, as ân huis vol slagdiere met getwis in haar.
2 ân Verstandige dienaar sal heers oor ân seun wat skande maak, en onder die broers sal hy die erfenis verdeel.
3 Die smeltkroes is vir die silwer en die oond vir die goud, maar JaHWeH toets die harte.
4 Die afbreker gee ag op wettelose lippe, ân leuenaar gee gehoor aan ân tong wat verderflikheid saai.
5 Hy wat die arme bespot, versmaad sy Maker; hy wat bly is oor ân ongeluk, sal nie ongestraf bly nie.
6 Kindskinders is ân kroon vir grysaards, en vir die kinders is hulle vader ân eer.
7 Aanmatigende taal pas nie by ân dwaas nie, hoeveel minder leuentaal by ân edele!
8 Kosbare edelgesteentes is die omkoopgeskenk in die oë van sy besitter; oral waar hy heengaan, sal hy slaag.
9 Wie ân oortreding bedek, soek liefde; maar hy wat ân saak weer ophaal, skei vriende van mekaar. [Lukas 6:37]
10 ân Berisping gaan by ân verstandige dieper in as om ân dwaas honderd maal te slaan.
11 Die besoedelde wil net rebelleer, daarom word ân wrede boodskapper teen hom uitgestuur.
12 Laat ân beer wat van kleintjies beroof is, ân mens ontmoet, eerder as ân dwaas in sy sotheid.
13 Hy wat besoedel vir suiwer vergelde, die besoedeling sal uit sy huis nie wyk nie.
14 Die begin van ân onenigheid is soos water wat jy laat deurbreek; daarom, laat die twis vaar voordat dit losbreek.
15 Hy wat die besoedelde regverdig verklaar en die regverdige besoedeld verklaar, beide is vir JaHWeH ân gruwel.
16 Waarom tog is daar geld in die hand van ân dwaas om Wysheid te koop terwyl hy geen Verstand het nie? [Handelinge 8:20]
17 Die vriend het altyd lief, en die broer word gebore met die oog op die nood.
18 Dit is ân verstandelose adamiet wat sy handslag gee om borg te staan vir sy vriend.
19 Wie twis liefhet, het oortreding lief; hy wat sy deur hoog maak, soek verbreking.
20 Wie ân verdraaide hart het, vind die suiwere nie; en hy wat verkeerd is met sy tong, val in die besoedeling.
21 Hy wat ân dwaas verwek, vir hom sal dit ân bekommernis word; en die vader van die dwaas sal nie bly wees nie.
22 ân Vrolike hart bevorder die genesing, maar ân verslae gees laat die gebeente uitdroog.
23 Die besoedelde neem ân omkoopgeskenk aan wat uit die boesem kom, om die Paaie van die Reg te buig.
24 Die verstandige hou die Wysheid voor oë, maar die oë van die dwaas is by die Einde van die Aarde.
25 ân Dwase seun is ân verdriet vir sy vader en bitter smart vir haar wat hom gebaar het.
26 Is dit alreeds nie goed om die regverdige te beboet nie - om edeles te slaan is onbetaamlik.
27 Wie sy woorde inhou, besit Kennis; en hy wat kalm is van gees, is ân man van Verstand.
28 Selfs ân sot sal as hy swyg, vir wys gereken word; as hy sy lippe toehou, vir verstandig.
1Â DEUR sy eie begeerte skei ân man homself af en bestry alle bewyse van die Wysheid.
2 Die dwaas het geen behae in verstandigheid nie, maar net daarin dat sy hart openbaar word.
3 As die besoedelde kom, kom ook veragting; en saam met die skande, versmading.
4 Die woorde van ân man se mond is diep waters, ân stroom wat bruis, ân Fontein van Wysheid.
5 Om vir die besoedelde te verhef, om die regverdige in die Reg weg te stoot, is nie suiwer nie.
6 Die lippe van die dwaas kom met getwis, en sy mond roep na slae.
7 Die mond van die dwaas is sy ondergang en sy lippe ân strik vir sy siel.
8 Die woorde van die kwaadstoker is soos lekkernye, en dit gly af na die kamers van die binneste.
9 Alreeds hy wat hom slap hou in sy werk, hy is ân broer van ân verwoester.
10 Die Naam van JaHWeH is ân sterk Toring; die regverdige hardloop daarin en word beskut. [Hooglied van Salomo 4:4, Profeet Miga 4:8]
11 Die besittings van die ryke is sy versterkte stad en soos ân steil muur in sy verbeelding.
12 Voor die verbreking is die mens se hart hoogmoedig, maar nederigheid gaan die eer vooraf.
13 Hy wat antwoord gee voordat hy gehoor het, vir hom sal dit ân sotheid en ân skande wees.
14 Die gees van ân man ondersteun hom in sy krankheid; maar ân verslae gees - wie kan dit opbeur?
15 Die hart van die verstandige verwerf Kennis, en die oor van die wyse soek na Kennis.
16 Die geskenk van ân adamiet maak vir hom ruimte en bring hom in die teenwoordigheid van die aansien-likes.
17 Hy wat die eerste in sy regsaak is, het reg; maar sy naaste kom en ondersoek hom terdeë.
18 Die lot laat die geskille ophou en maak sterkes uitmekaar.
19 ân Broer teen wie oortree is, is erger as ân sterk stad; en geskille is soos die grendel van ân paleis.
20 Van die vrug van iemand se mond word sy maag versadig; hy word versadig van die opbrengs van sy lippe.
21 Dood en lewe is in die mag van die tong; en elkeen wat haar graag gebruik, sal haar vrug eet. [Brief van Jakobus 1:26; 3]
22 Wie ân vrou gevind het, het suiwerheid gevind en ân welgevalle van JaHWeH verkry.
23 Die arme spreek smekinge, maar die ryke antwoord harde dinge.
24 ân Man met baie vriende word geruĂŻneer, maar daar is ân vriend wat sterker aanhang as ân broer.
1Â SUIWERDER is ân arme wat in sy rasegtheid wandel, as die verdraaide se lippe, en daarby ân dwaas.
2 Selfs sonder Kennis is ân siel nie suiwer nie; en hy wat haastig is met die voete, trap mis.
3 ân Adamiet se sotheid bederwe sy weg, en sy hart is vertoorn op JaHWeH.
4 Goed bring baie vriende aan, maar die arme word deur sy vriend verlaat.
5 ân Valse getuie bly nie ongestraf nie, en hy wat leuens uitstrooi, sal nie vrykom nie.
6 Baie soek die guns van die edele, en die man van geskenke het ân hoop vriende.
7 Al die broers van die arme haat hom; hoeveel te meer hou sy vriende hulle ver van hom af! Hy jaag agter [hulle aan] met woorde - weg is hulle!
8 Wie Verstand verkry, het sy siel lief; hy wat Insig bewaar, sal suiwerheid vind.
9 ân Valse getuie bly nie ongestraf nie, en hy wat leuens uitstrooi, kom om.
10 Weelde pas nie vir ân dwaas nie, hoeveel minder vir ân kneg om oor vorste te heers!
11 Die verstand van ân adamiet maak hom lankmoedig, en dit is vir hom ân eer om die oortreding te vergewe.
12 Die grimmigheid van ân koning is soos die gebrom van ân jong leeu, maar sy Vreugde is soos Dou op die plante.
13 ân Dwase seun is ân ramp vir sy vader, en die gekyf van ân vrou is ân aanhoudende gedrup.
14 Huis en goed is ân erfenis van die vaders, maar ân verstandige vrou is van JaHWeH.
15 Luiheid laat in ân diep slaap val, en ân trae siel, moet honger ly.
16 Wie die Gebooie hou, bewaar sy siel; hy wat Haar Weë nie ag nie, sal sterwe.
17 Wie hom ontferm oor die arme, leen aan JaHWeH; en Hy sal hom sy weldaad vergelde.
18 Tugtig jou seun, want daar is hoop; maar laat jou siel nie opkom om hom dood te maak nie.
19 Hy wat groot van woede is, sal die straf dra; want as jy wil red, dan maak jy dit nog erger.
20 Luister na Raad en neem Tug aan, sodat jy in die vervolg wys kan wees.
21 Baie planne is in ân man se hart, maar die Raad van JaHWeH, diĂ© sal bestaan.
22 Die kostelike besit van ân adamiet is sy medelye; en ân arm man is suiwerder as ân leuenagtige.
23 Die Vrees van JaHWeH [is tot] die lewe; en [hy wat dit het] sal tevrede vernag, sonder om deur besoedeling besoek te word.
24 Steek die luiaard sy hand in die skottel, dan bring hy haar nie eens na sy mond terug nie.
25 Slaan jy die spotter, dan word die eenvoudige bedagsaam; maar bestraf jy die verstandige, dan sal hy Kennis verkry.
26 Hy wat sy vader geweld aandoen [en] sy moeder wegjaag, is ân seun wat skande maak en skandelik handel.
27 Hou op, my seun, om na Tug te luister, terwyl jy [tog] afdwaal van die woorde van Kennis.
28 Die getuienis van Belijaal spot met die Reg, en die mond van die besoedelde verslind onreg.
29 Vir die spotters staan strafgerigte klaar en slae vir die rug van die dwase.
1Â DIE wyn spot, en sterk drank lawaai, en elkeen wat daardeur bedwelmd raak, is nie wys nie.
2 Die dreiging van die koning is soos die gebrom van ân jong leeu; wie hom vertoorn, verbeur sy siel.
3 Dit is ân eer vir ân man om van twis weg te bly, maar elke sot breek los.
4 In die herfs ploeg die luiaard nie; en verlang hy iets in die oestyd, dan is daar niks nie.
5 Die Raad in die hart van ân man mag diep waters wees, ân man van Verstand sal dit tog uitskep.
6 Baie adamiete roem op hulle eie medelye, maar wie vind ân betroubare man?
7 Wie in sy rasegtheid wandel as ân regverdige - geseĂ«nd is sy kinders nĂĄ hom.
8 ân Koning wat op die Troon van oordeel sit, wan met Sy oĂ« alles uit wat besoedel is.
9 Wie kan sĂȘ: Ek het my hart suiwer gehou, ek is skoongewas van my oortredinge?
10 Twee soorte gewig, twee soorte maat - hulle altwee is vir JaHWeH ân gruwel.
11 Die seun laat hom alreeds aan sy handelinge ken, of sy handelwyse suiwer en of dit reg is.
12 ân Oor wat hoor, en ân oog wat sien - JaHWeH het hulle altwee gemaak.
13 Moenie die slaap liefhĂȘ, sodat jy arm word nie; maak jou oĂ« oop, dat jy jou met brood kan versadig.
14 besoedel, besoedel! sĂȘ die koper; maar as hy wegloop, beroem hy hom.
15 Daar is goud en ân menigte robyne, maar ân kosbare sieraad is die lippe van Kennis.
16 Neem sy kleed weg, want hy het vir ân verbasterde borg gestaan, en neem hom as pand vir die uitlander.
17 Soet is vir ân mens die brood van bedrog, maar daarna word sy mond vol gruisklippertjies.
18 Planne kom deur beraadslaging tot stand; voer dan oorlog met suiwer oorleg.
19 Wie met kwaadsprekery omgaan, maak ân geheim openbaar; laat jou dus nie in met een wat sy lippe laat oopstaan nie.
20 Wie sy vader of sy moeder vloek, sy lamp sal in die donkerste Duisternis uitgedoof word.
21 ân Besit wat by die begin haastig bymekaar geskraap is - die einde daarvan sal tog nie geseĂ«nd wees nie.
22 Moenie sĂȘ: Ek wil die besoedeling vergelde nie! Wag op JaHWeH, dat Hy jou help.
23 Twee soorte gewig is vir JaHWeH ân gruwel, en ân valse weegskaal is nie suiwer nie.
24 Die voetstappe van ân vegter hang van JaHWeH af: hoe sou ân adamiet dan Sy Weg verstaan?
25 Dit is vir die adamiet ân strik wanneer hy Apartheid praat en dit dan na sy Geloftes wil heroorweeg !
26 ân Wyse koning wan die besoedelde uit en laat die dorswiel oor hulle draai.
27 Die gees van die adamiet is ân lamp van JaHWeH, sy deursoek al die kamers van die binneste.
28 Medelye en Waarheid behoed die Koning, en deur Medelye stut Hy Sy Troon.
29 Die sieraad van die jongmanne is hulle krag, en die versiersel van grysaards is grys hare.
30 Die sweer van ân wond suiwer die besoedeling uit soos ân uitslag die binneste van die liggaam.
1Â DIE koning se hart is in die Hand van JaHWeH soos waterstrome: Hy lei haar waarheen Hy wil.
2 Elke weg van ân man is reg in sy oĂ«, maar JaHWeH toets die harte.
3 Om Geregtigheid en Reg te doen, is vir JaHWeH verkiesliker as ân slagdier.
4 Hoogheid van oĂ« en trotsheid van hart - die ploegwerk van die besoedelde is ân oortreding.
5 Die planne van die vlytige is net tot voordeel, maar elkeen wat oorhaastig is, [kom] net tot gebrek.
6 Die verwerwing van skatte deur ân valse tong is nietigheid wat rondgedryf word deur hulle wat na die Dood soek.
7 Die gewelddadigheid van die besoedelde sleep hulle weg, want hulle weier om Reg te doen.
8 Gekronkeld is die weg van ân skuldige man; maar die opregte - sy handeling is reguit.
9 Dit is beter om op die hoek van ân dak te woon as [by] ân twisgierige vrou in ân gemeenskaplike huis.
10 Die siel van die besoedelde begeer die besoedeling; sy naaste vind in sy oë geen meegevoel nie.
11 As ân spotter gestraf word, word die eenvoudige bedagsaam; en as ân wyse onderrig word, neem hy self Kennis aan.
12 Die regverdige let op die huis van die besoedelde; maar Hy ruineer die besoedelde  in sy besoedeling.
13 Wie sy oor toestop vir die geskreeu van die arme, hy sal self ook roep en nie verhoor word nie.
14 ân Geskenk in die geheim bring die woede tot bedaring en ân omkoopgeskenk in die skoot die heftige woede.
15 Vreugde is dit vir die regverdige om Reg te doen, maar ân verskrikking vir die bewerkers van Ongeregtigheid.
16 ân Adamiet wat afdwaal van die Weg van Verstand, sal in die vergadering van die geeste rus.
17 Wie van vrolikheid hou, is ân man van gebrek; hy wat van wyn en olie hou, sal nie ryk word nie.
18 Die besoedelde is ân losprys vir die regverdige, en die verraaier vir die opregtes.
19 Dit is beter om in ân woeste deel van die Aarde te woon as [by] ân twisgierige en ergelike vrou.
20 ân Kosbare skat en olie is in die woning van die regverdige, maar ân dwase adamiet bring dit deur.
21 Wie Geregtigheid en Medelye najaag, sal die Lewe, Geregtigheid en Eer vind.
22 Die wyse beklim die stad van die dapperes en gooi die vesting neer waarop dit vertrou.
23 Hy wat sy mond en sy tong bewaar, bewaar sy siel van benoudhede.
24 ân Hoogmoedige, ân trotsaard word ân spotter genoem, een wat in oormaat van hoogmoedigheid handel.
25 Die begeerte van die luiaard sal hom doodmaak, want sy hande weier om te werk;
26 die hele dag deur word daar dringend begeer, maar die regverdige gee en hou nie terug nie.
27 Die slagdier van die besoedelde is ân gruwel; hoeveel te meer as hulle dit met bloedvermenging bring.
28 ân Leuenagtige getuie kom om; maar ân man wat [goed] luister, spreek vir altyd.
29 Die besoedelde trek ân onbeskaamde gesig, maar die opregte gee aan sy weĂ« die regte rigting.
30 Daar is geen Wysheid, en daar is geen Verstand, en daar is geen Raad teenoor JaHWeH nie.
31 Die perd word reggemaak vir die dag van die geveg, maar die oorwinning is deur JaHWeH.
1Â ân NAAM is verkiesliker as groot rykdom, Guns suiwerder as silwer en as goud.
2 Rykes en armes ontmoet mekaar, JaHWeH het hulle almal gemaak.
3 ân Verstandige sien die besoedeling en verberg hom, maar die dwaas gaan verder en word gestraf.
4 Die loon van nederigheid en die Vrees van JaHWeH, is rykdom, eer en lewe.
5 Dorings, vangnette lĂȘ op die pad van die verbasteringsvoorstaander; hy wat sy siel wil bewaar, bly ver weg daarvandaan. (GenĂ©sis1:18) Markus 4:18]
6 Leer die seun volgens die Mond die Weg; dan sal hy, ook as hy oud word, van Haar nie afwyk nie. [Psalm 18:30]
7 Die ryke heers oor die armes, en hy wat leen, is ân slaaf van die man wat uitleen.
8 Wie wetsverbreking saai, sal hartseer maai; met die stok van sy woede sal hy vernietig word.
9 Wie ân suiwer oog het, hy word geseĂ«n, omdat hy van sy brood aan die arme gee.
10 Dryf die spotter weg, dan gaan die twis weg; en die stryery en die geskimp hou op.
11 Hy wat suiwerheid van hart liefhet, wie se lippe aangenaam is - die koning is sy vriend.
12 Die OĂ« van JaHWeH bewaar Kennis; daarom verdraai Hy die woorde van die verraaier.
13 Die luiaard sĂȘ: Daar is ân leeu buitekant; ek kan in die middel van die strate vermoor word!
14 Die mond van verbasterde vroue is ân misterieuse kuil; hy op wie JaHWeH vertoornd is, sal daarin val.
15 As die sotheid vassit in die hart van die seun, die tugroede sal haar daaruit verwyder.
16 Wie die arme verdruk, bevoordeel hom; hy wat aan die ryke gee, verarm hom net.
17 Gee gehoor en luister na die woorde van die wyse manne, en let op My Kennis.
18 Want Sy is lieflik as jy Haar in jou binneste bewaar; mag hulle tesame gereed lĂȘ op jou lippe.
19 Dat jou vertroue op JaHWeH mag wees, daarom onderrig Ek jou vandag, ja, vir jou.
20 Het Ek jou nie kernagtige spreuke voorgeskrywe met Raad en met Kennis,
21 om jou bekend te maak Waarheid, betroubare woorde, sodat jy woorde van Waarheid kan antwoord aan die wat jou stuur nie?
22 Beroof die arme nie, omdat hy arm is, en verbrysel die ellendige nie in die poort nie.
23 Want JaHWeH sal hulle saak verdedig en hulle berowers van die siel berowe.
24 Verkeer nie met ân driftige man nie, en met ân opvlieĂ«nde man moet jy nie omgaan nie,
25 sodat jy nie gewoond raak aan sy paaie en ân strik vir jouself span nie.
26 Wees nie onder die wat die [hand]palm klap, onder die wat vir skulde borg staan nie.
27 As jy nie het om te betaal nie, waarom sal hulle jou bed onder jou uit neem?
28 Die ou grenslyne wat jou vaders gemaak het, moet jy nie verlĂȘ nie.
29 Sien jy ân man wat vaardig is in sy werk - hy kan voor konings staan, hy hoef nie voor geringes te staan nie.
1 SIT jy aan om saam met ân vors te eet, let dan net op wat vóór jou is,
2 en sit ân mes op jou keel as jou siel jou eienaar is.
3 Moenie sy lekker ete begeer nie, want dit is brood van bedrieglikhede.
4 Vermoei jou nie om ryk te word nie, laat staan jou slimheid.
5 Sou jy jou oë daarop laat afvlieg? Maar weg is dit! want skielik maak dit vir hom vlerke en vlieg soos die arend na die Hemele toe!
6 Eet nie die brood van een wat ân besoedelde oog het nie, en begeer nie sy lekker ete nie.
7 Want soos hy in sy siel bereken, so is hy; eet en drink, sĂȘ hy vir jou, maar sy hart is nie met jou nie.
8 Jou stukkie wat jy geëet het, sal jy uitspuug; en dan het jy jou vriendelike woorde verspil.
9 Spreek nie voor die ore van ân dwaas nie, want hy sal die verstandigheid van jou woorde verag.
10 VerlĂȘ die ou grenslyne nie, en kom nie op die landerye van die wese nie.
11 Want hulle Verlosser is sterk, Hy sal hulle saak teen jou verdedig.
12 Bring jou hart na die Tug en jou oor na woorde van Kennis.
13 Hou die Tug nie terug van die seun nie; as jy hom met die roede slaan, sal hy nie sterwe nie.
14 Jy sal hom wel met die roede slaan, maar sy siel van die Doderyk/Sheol red.
15 My seun, as jou hart wys word, dan sal My Hart hom ook verheug.
16 En My niere sal jubel as jou lippe spreek wat Reg is.
17 Laat jou hart die oortreders nie beny nie, maar wandel die hele dag in die Vrees van JaHWeH.
18 Waarlik, daar is ân toekoms, en jou hoop sal nie verydel word nie.
19 Hoor, My seun, en word wys, en rig jou hart reguit op die Weg.
20 Wees nie onder die wynsuipers nie, onder die wat as vrate hulle hart ophaal.
21 Want ân drinker en ân vraat sal arm word, en slaperigheid laat stukkende klere dra.
22 Luister na jou vader wat jou verwek het, en verag jou moeder nie as sy oud geword het nie.
23 Koop Waarheid en verkoop Haar nie, [ook] Wysheid en Tug en Verstand.
24 Die vader van ân regverdige juig baie; en as iemand ân wyse verwek het, dan is hy bly oor hom.
25 Laat jou vader en jou moeder bly wees, en laat sy juig wat jou gebaar het.
26 My seun, gee My jou hart, en laat jou oĂ« ân welgevalle hĂȘ in My WeĂ«.
27 Want ontug is ân diep kuil, en ân volksvreemde vrou is ân nou put.
28 Sy lĂȘ ân lokval om te roof en vermeerder die verraaiers onder die adamiete.
29 By wie is Ag! ; by wie is Wee my! ; by wie is getwis; by wie is geklaag; by wie is wonde sonder oorsaak; by wie is dofheid van oë?
30 By die wat lĂĄĂĄt opbly by die wyn, by die wat ingaan om gemengde drank te proe.
31 Kyk nie na die wyn as dit rooierig lyk, wanneer dit sy uiterlike voorkoms gee in die beker, en glad na binne gly nie:
32 op die end byt dit soos ân slang en spuug gif uit soos ân adder.
33 Jou oë sal na verbasterde vroue kyk en jou hart sal skandelike dinge uiter;
34 en jy sal wees soos een wat in die hart van die see lĂȘ en soos een wat op die top van die mas lĂȘ.
35 Hulle het my geslaan, [sĂȘ jy dan], ek het geen pyn gevoel nie; hulle het my neergeslaan, ek het dit nie gemerk nie!
36 Wanneer sal ek wakker word? Dan sal ek dit weer opnuut soek.
1Â WEES nie afgunstig op die besoedelde sterfling nie, en begeer nie om met hulle saam te wees nie.
2 Want hulle hart bedink verwoesting, en hulle lippe spreek moeite.
3 Deur Wysheid word ân Huis gebou, en deur Verstand word hy bevestig;
4 en deur Kennis word die kamers gevul met allerhande kosbare en lieflike goed.
5 ân Wyse krygsman is sterk, en ân man van Kennis ontwikkel Krag.
6 Want deur suiwer oorleg kan jy voorspoedig oorlog voer, en die oorwinning is deur die menigte van raadgewers.
7 Die Wysheid is vir die sot te hoog; in die Poort maak hy sy mond nie oop nie.
8 Hy wat hom voorneem om kwaad te doen, word ân skelm genoem.
9 Bloedvermenging is dwaas en ân oortreding, en die spotter is ân gruwel vir die adamiet.
10 Gedra jy jou slap in die dag van benoudheid, dan skiet jou krag te kort.
11 Red die wat na die Dood gesleep word, en die wat na die slagbank wankel, hou [hulle] tog terug!
12 As jy sĂȘ: Kyk, ons het dit nie geweet nie! - sal Hy wat die harte toets, dit nie merk nie? En Hy wat let op jou siel, Hy kom dit te wete. En Hy vergeld die adamiet na sy werk.
13 Eet heuning, My seun, want dit is suiwer, en heuningstroop is soet teen jou verhemelte.
14 Erken dat die Wysheid sĂł is vir jou siel; as jy [Haar] vind, dan is daar ân toekoms, en jou hoop sal nie verydel word nie.
15 Loer nie, o besoedelde, op die woning van die regverdige, verwoes sy verblyfplek nie.
16 Want sewe maal val die regverdige en staan weer op, maar die besoedelde struikel in die besoedeling.
17 As jou vyand val, verheug jou nie; en as hy struikel, laat jou hart nie juig nie,
18 dat JaHWeH dit nie sien en dit miskien verkeerd is in Sy OĂ« en Hy Sy Toorn van hom afwend nie.
19 Vererg jou nie oor die besoedeling nie, wees nie afgunstig op die besoedelde nie.
20 Want die besoedeldes het geen toekoms nie, die lamp van die besoedelde gaan dood.
21 My seun, vrees JaHWeH en die Koning, laat jou nie in met oproerige mense nie.
22 Want skielik sal hulle ongeluk opkom, en die uitgang van hulle jare, wie weet dit?
23 Ook hierdie [spreuke] is van die wyse manne afkomstig. Om partydig te wees in Regspraak, is nie suiwer nie.
24 Hy wat vir die besoedelde sĂȘ: Jy [is] regverdig! - die volke sal hom vervloek, die gemeenskappe sal hom verwens.
25 Maar met die wat onpartydig straf, gaan dit goed; en oor hulle kom die seën van suiwerheid.
26 Hy wat regte antwoorde gee, soen die lippe.
27 Maak jou werk buitekant reg, en bring dit vir jou op die landerye in orde; daarna moet jy dan jou huis bou.
28 Wees nie sonder oorsaak getuie teen jou naaste nie; want mag jy met jou lippe mislei?
29 Moenie sĂȘ nie: Soos hy aan my gedoen het, so sal ek aan hom doen - ek sal die man vergelde na sy werk.
30 Ek het by die landerye van ân lui man verbygeloop en langs die Wingerd van ân adamiet sonder Verstand,
31 en kyk, Sy was heeltemal toegegroei van die dorings, Haar oppervlakte was oordek met brandnetels en Haar klipmuur omgegooi.
32 En ek het Haar aanskou, ja, daarop gelet, gekyk, [en] lering aangeneem:
33 Nog ân bietjie slaap, nog ân bietjie sluimer, nog ân bietjie hande vou om uit te rus;
34 dan kom jou armoede aangeloop en jou gebrek soos ân gewapende man.
Ander spreuke van Salomo, versamel onder GizkiJaH.
1 DIT is ook spreuke van Salomo, wat die manne van GizkiJaH, die koning van JeHûWdah, versamel het.
2 Dit is die Eer van Elohim om ân saak te verberg, maar die eer van konings om ân saak na te speur.
3 Die hoogte van die Hemele en die Afgrond van die Aarde en die hart van die konings is ondeurgrondelik.
4 Verwyder jy die skuim uit die silwer, dan sal daar vir die silwersmid ân voorwerp uitkom;
5 verwyder die besoedelde voor die Koning weg, dan sal Sy Troon deur Geregtigheid bevestig word.
6 Pronk nie voor die Koning nie, en staan nie op die plek van die grotes nie.
7 Want dit is beter dat vir jou gesĂȘ word: Kom op hierheen! - as dat jy verneder word voor ân edele wat jou oĂ« gesien het. [Lukas 14:8]
8 Gaan nie haastig uit om te twis nie; anders, wat sal jy ten slotte doen as jou naaste jou in die skande steek?
9 Verdedig jou saak teen jou naaste, maar openbaar ân ander se geheim nie,
10 sodat een wat dit hoor, jou nie beskimp en jou slegte gerug nie ophou nie.
11 Goue appels op versierde silwerborde, [so] is ân woord op sy tyd gespreek.
12 ân Wyse bestraffer by ân oor wat luister, is ân goue ring en ân goue sieraad.
13 Soos die verkoeling van sneeu op ân oesdag, is ân betroubare boodskapper vir sy senders; want hy verkwik die siel van sy meester.
14 ân Man wat hom beroem op ân geskenk wat hy tog nie gee nie, is soos dampe en wind waar geen reĂ«nbui by is nie.
15 Deur lankmoedigheid word ân vors oorgehaal, en ân sagte tong verbreek die gebeente.
16 Het jy heuning gevind, eet tot jy genoeg het, sodat jy daar nie sat van word en dit uitspuug nie.
17 Sit jou voet selde in jou vriend se huis, sodat hy nie van jou genoeg kry en jou haat nie.
18 ân Knopkierie en ân swaard en ân skerp pyl, so is ân man wat teen sy naaste as valse getuie optree.
19 ân Slegte tand en ân voet wat swik, so is die vertroue op ân verraaier in die dag van benoudheid.
20 Soos een wat ân kleed uittrek op ân koue dag, soos asyn op loog, so is een wat liedere sing vir ân besoedelde hart.
21 As jou teëstander honger het, gee hom brood om te eet; en as hy dors het, gee hom water om te drink.
22 Want jy hoop gloeiende kole op sy hoof, en JaHWeH sal jou dit vergelde.
23 Die noordewind bring ân reĂ«nbui voort, en die tong wat agteraf praat - kwaai gesigte.
24 Om te woon op die hoek van ân dak, is beter as [by] ân twisgierige vrou en ân gemeenskaplike huis.
25 Koue water op ân vermoeide siel, so is goeie nuus uit ân ver deel van die Aarde.
26 ân Troebel fontein en ân vuil bron, so is die regverdige wat wankel voor die besoedelde.
27 Om baie heuning te eet, is nie goed nie, maar om swaar sake na te speur, is ân eer.
28 ân Afgebreekte stad sonder muur, so is ân man wat nie oor sy gees kan heers nie.
1 SOOS sneeu in die somer en soos reĂ«n in die oestyd, so pas eer nie by ân dwaas nie.
2 Soos die voĂ«ltjie wegfladder, soos die swaweltjie wegvlieg, so is ân vervloeking sonder oorsaak: dit kom nie uit nie.
3 ân Sweep is vir die perd, ân toom vir die esel en ân roede vir die rug van die dwase.
4 Antwoord ân dwaas nie na sy sotheid nie, sodat jy ook nie net soos hy word nie.
5 Antwoord ân dwaas na sy sotheid, sodat hy nie wys is in sy eie oĂ« nie.
6 Hy kap sy voete af, hy ly onreg, wat ân boodskap stuur deur middel van ân dwaas.
7 Soos die bene van ân lamme slap afhang, so is ân spreuk in die mond van die dwase.
8 Soos een wat ân klip in ân slinger vasbind, so is hy wat eer gee aan ân dwaas.
9 Soos ân doring wat in die hand van ân dronkaard gesteek het, so is ân spreuk in die mond van die dwase.
10 Soos ân skutter wat alles in gevaar bring, is hy wat ân dwaas huur, sowel as hy wat verbygangers huur.
11 Soos ân hond wat na sy uitbraaksel teruggaan, is ân dwaas wat sy sotheid weer ophaal. [JeshaJaH 28:8; 2 Petrus 2:22]
12 Het jy ân man gesien wat wys is in sy eie oĂ«? Daar is meer hoop vir ân dwaas as vir hom.
13 Die luiaard sĂȘ: Daar is ân leeu op die pad, ân leeu op die pleine.
14 ân Deur draai rond op haar skarniere, so die luiaard op sy bed.
15 Het die luiaard sy hand in die skottel gesteek, hy is te moeg om haar na sy mond terug te bring.
16 Die luiaard is wyser in sy eie oë as sewe wat verstandig antwoord.
17 Hy wat ân verbylopende hond aan die ore gryp, is een wat hom vererg oor ân twis wat hom nie aangaan nie.
18 Soos een wat onverskillig vuurpyle, dodelike pyle afskiet,
19 so is die man wat sy naaste bedrieg en sĂȘ: Ek speel somaar.
20 Deur gebrek aan hout gaan die vuur dood, en as daar geen kwaadstoker is nie, bedaar die twis.
21 [Soos] kole die gloed en hout die vuur laat opvlam, so is ân twisgierige man om ân twis aan te hits.
22 Die woorde van ân kwaadstoker is soos lekkernye, en dit gly af na die kamers van die binneste.
23 Silwerskuim waarmee ân potskerf oorgetrek is - so is gloeiende lippe en ân besoedelde hart.
24 Die hater word herken deur sy lippe, maar in sy binneste koester hy bedrog.
25 As hy sy stem lieflik maak, vertrou hom nie; want sewe gruwels is in sy hart.
26 Al verberg die haat homself in bedrog, sy besoedeling word in die vergadering openbaar.
27 Wie ân kuil grawe, sal in haar val; en hy wat ân klip rol, hy sal na hom terugkom.
28 ân Valse tong haat die wat hy verbrysel het, en ân gladde mond bewerk ondergang.
1Â BEROEM jou nie op die dag van mĂŽre nie, want jy weet nie wat die dag sal bring nie.
2 Laat ân verbasterde grootpraat en nie jou eie mond nie; ân uitlander, en nie jou eie lippe nie.
3 Swaar is ân klip, en die sand het gewig; maar die ergernis oor ân sot is swaarder as altwee.
4 Woede is wreed, en toorn kook oor; maar wie kan voor jaloersheid standhou?
5 Openlike teregwysing is beter as verborge liefde.
6 Die wonde deur een wat liefhet, is opreg bedoel, maar die soene deur ân teĂ«stander is oorvloedig.
7 ân Versadigde siel vertrap die heuningstroop, maar vir ân hongerige siel is alles wat bitter is, soet.
8 Soos ân voĂ«l wat ver van haar nes af rondvlieg, so is ân man wat ver van sy tuisplek af rondswerwe.
9 Olie en reukwerk verbly die hart, net so die aangenaamheid van ân vriend vanweĂ« die sielsraad.
10 Moenie jou vriend en die vriend van jou vader verlaat nie, en kom nie in die huis van jou broer op die dag van jou teĂ«spoed nie. ân Buurman wat naby is, is beter as ân broer wat ver is.
11 Wees wys, My seun, en verbly My Hart, sodat Ek hom wat My smaad, kan antwoord gee.
12 As ân verstandige die besoedeling sien, verberg hy hom; [maar] die dwaas gaan verder, word gestraf.
13 Neem sy kleed weg, want hy het vir ân verbasterde borg gestaan; en neem hom as pand vir ân uitlander.
14 Wie vroeg in die mĂŽre sy naaste met ân harde stem vloek, dit sal hom as ân belastering aangereken word.
15 ân Aanhoudende gedrup op die dag van ân stortreĂ«n en ân twisgierige vrou is net eenders.
16 Wie haar wil teëhou, hou wind teë, en sy regterhand ontmoet olie.
17 Yster slyp yster, so slyp die een mens die persoon van die ander.
18 Wie ân Vyeboom oppas, sal Haar vrugte eet; en hy wat vir sy meester sorg, sal geĂ«er word.
19 Soos [in] die water aangesig teenoor aangesig is, so is die hart van die adamiet teenoor die adamiet.
20 die Doderyk/Sheol en AbĂĄddon word nie versadig nie; so word die oĂ« van so ân adamiet nie versadig nie.
21 Die smeltkroes is vir die silwer en die oond vir die goud, so is ân man volgens die roem wat hy geniet.
22 Al stamp jy die sot in ân stampblok tussen graankorrels met ân stamper, sy sotheid sal nie van hom wyk nie.
23 Gee noukeurig ag op die voorkoms van jou skape, rig jou aandag op die troppe vee;
24 want rykdom is nie vir ewig nie - of sal separatisme wees van geslag tot geslag?
25 As die gras verdwyn en die jong gras verskyn en die bossies van die berge bymekaar gemaak word,
26 dan is daar lammers vir jou kleding en bokke as ân koopprys vir die landerye,
27 en genoeg bokmelk vir jou brood; vir die brood van jou huis en vir die lewens van jou diensmeisies.
1Â DIE besoedelde vlug sonder dat daar ân vervolger is, maar die regverdiges voel hulle veilig soos ân jong leeu.
2 Deur die oortreding van die Aarde word haar vorste baie, maar deur ân verstandige adamiet met Kennis is die Reg duursaam.
3 ân Sterk man wat arm is en die armes verdruk, is soos ân reĂ«n wat wegspoel en geen brood bring nie.
4 Die wat die Wet verlaat, hulle prys die besoedelde; maar die wat die Wet onderhou, word vererg oor hulle.
5 ân Besoedelde persoon verstaan die Reg nie, maar die wat JaHWeH soek, verstaan alles.
6 Die arme wat in sy rasegtheid wandel, is suiwerder as die verbasteringsvoorstaander wat twee paaie wil loop en daarby ryk is.
7 Wie die Wet bewaar, is ân verstandige seun; maar hy wat met deurbringers omgaan, steek sy vader in die skande.
8 Wie sy goed vermeerder deur rente en deur woeker, maak bymekaar vir een wat hom oor die armes sal ontferm.
9 Wie sy oor wegdraai om nie na die Wet te luister nie, selfs sy gebed is ân gruwel. [Psalm 141:2; JeshaJaH 1:15]
10 Wie die opregtes laat verdwaal op ân besoedelde weg, sal self in sy eie kuil val; maar die rassuiweres sal die suiwere besit.
11 ân Ryk man is wys in sy eie oĂ«; maar ân arme wat verstandig is, ondersoek hom.
12 As die regverdiges juig, is daar groot sierlikheid; maar as die besoedelde opkom, word die adamiete verberg.
13 Hy wat sy oortredinge bedek, sal nie voorspoedig wees nie; maar hy wat dit bely en laat staan, sal Barmhartigheid vind.
14 Geseënd is die adamiet wat voortdurend Vrees; maar hy wat sy hart verhard, sal in besoedeling verval.
15 ân Leeu wat brom, en ân beer wat hongerig is, so is ân besoedelde wat oor ân arm volk heers.
16 ân Vors wat gebrek aan Verstand het, is wel ryk aan afpersinge, [maar] die wat onregverdige wins haat, sal die dae verleng.
17 ân Adamiet wat wreedheid pleeg teen die bloed van ân siel, sal vlug tot by ân put; laat niemand hom vashou nie.
18 Wie rassuiwer wandel, sal gehelp word; maar hy wat verward is, wat die twee paaie betref, sal meteens val.
19 Wie sy  Adamah [die adamiet se Aarde] bewerk, het volop brood; maar hy wat nietighede najaag, het armoede volop.
20 ân Betroubare man is ryk aan seĂ«ninge; maar hy wat haastig is om ryk te word, sal nie ongestraf bly nie.
21 Om partydig te wees, is nie suiwer nie, want ook vir ân stuk brood kan ân sterk man ân oortreding begaan.
22 Hy wat oorhaastig is om ryk te word, het ân besoedelde oog, en hy weet nie dat gebrek oor hom sal kom nie.
23 Hy wat ân adamiet teregwys, sal agterna meer Guns vind as hy wat vlei.
24 Wie sy vader of sy moeder berowe, en sĂȘ: Dit is geen oortreding nie! - hy is ân bondgenoot van ân man wat verderflik handel.
25 Die trotse van siel verwek twis; maar hy wat op JaHWeH vertrou, word verkwik.
26 Wie op sy eie hart vertrou, hy is ân dwaas; maar hy wat in Wysheid wandel, word gered.
27 Wie aan die arme gee, sal nie gebrek ly nie; maar hy wat sy oë toemaak, word swaar vervloek.
28 As die besoedelde opkom, verberg die adamiet homself; maar as hulle omkom, word die regverdiges baie.
1Â âN MAN wat baie tereggewys is, en sy nek verhard, sal onvoorsiens verbreek word sonder dat daar genesing is.
2 As die regverdiges talryk word, is die volk bly; maar as die besoedelde heers, sug die volk.
3 ân Man wat die Wysheid liefhet, verbly sy Vader; maar hy wat verbaster, vernietig sy erfenis.
4 ân Koning hou deur Reg die Aarde in stand, maar ân man wat belastings afpers, verwoes haar.
5 ân Sterk man wat sy vriend vlei, sprei ân net uit voor sy voetstappe.
6 In die oortreding van ân besoedelde persoon is ân strik, maar die regverdige sal jubel en bly wees.
7 Die regverdige ken die Reg van die armes, [maar] die besoedelde verkry geen Kennis nie.
8 Manne wat spot, bring ân stad in oproer, maar die wyse bring die toorn tot bedaring.
9 Het ân wyse man met ân sot ân regsaak, dan gaan die sot te kere en lag, sonder bedaring.
10 Manne van bloed haat die opregtes, en hulle soek die siel van die rassuiwere.
11 ân Dwaas laat al sy gees uitvaar, maar ân wyse bring haar eindelik tot bedaring.
12 ân Vors wat luister na ân leuenagtige woord, sy dienaars is besoedeldes.
13 Die arme en die man wat verdruk, ontmoet mekaar, JaHWeH verlig altwee se oë.
14 ân Koning wat aan die armes Reg in Waarheid verskaf, Sy Troon sal vir Ewig bevestig wees.
15 Die roede en teregwysing gee Wysheid; maar ân seun wat aan homself oorgelaat word, steek sy moeder in die skande.
16 As die besoedelde vermeerder, vermeerder die oortreding; maar die regverdiges aanskou met welgevalle hulle ondergang.
17 Tugtig jou seun, dan sal hy jou rus gee en aan jou siel vreugde verskaf.
18 As daar geen openbaring is nie, word die volk bandeloos; maar hy wat die Wet onderhou, geseënd is hy.
19 Met woorde laat ân slaaf hom nie waarsku nie; want hy verstaan dit wel, maar hy steur hom daar nie aan nie.
20 Het jy ân man gesien wat haastig is in sy woorde? Vir ân dwaas is daar meer hoop as vir hom.
21 As ân mens sy slaaf van jongs af verwen, word hy op die end ondankbaar.
22 ân OpvlieĂ«nde man verwek twis, en ân driftige man is ryk aan oortreding.
23 Die trotsheid van ân adamiet verneder hom, maar die nederige van gees sal eer verkry.
24 Hy wat saam met ân dief deel, haat sy eie siel; hy hoor die beswering, maar openbaar niks nie.
25 Die vrees vir die adamiet span ân strik; maar hy wat op JaHWeH vertrou, sal beskut word.
26 Daar is baie wat die aangesig van die heerser soek, maar die Reg van ân mens kom van JaHWeH.
27 ân Man van onreg is vir die regverdiges ân gruwel, en vir die besoedelde is die opregte van wandel ân gruwel.
Die woorde van Agur.
1Â DIE woorde van Agur, die seun van Jake; die las: Die uitspraak van ân vegter aan IthiEl - selfs IthiEl en Ukal:
2 Ja, ek is dommer as 'n mens, en ek het geen Insig van ân adamiet nie.
3 En ek het nie die Wysheid geleer nie, ek het geen Kennis van Apartheid nie.
4 Wie het na die Hemele opgeklim en neergedaal? Wie het die Gees in SY vuiste versamel? Wie het die waters in ân kleed saamgebind? Wie het al die eindes van die Aarde vasgestel? Hoe is SY Naam? En hoe is die Naam van SY Seun - as jy dit weet? [Boekrol van Henog 62:1]
5 Die Woord van Elowahh is gelouter; Hy is ân Skild vir die wat by Hom skuil. [Psalm 18:30]
6 Voeg by Sy Woorde niks by nie, sodat Hy van jou nie rekenskap vorder en jy as ân leuenaar openbaar word nie.
7 Twee dinge vra ek van U; onthou dit nie aan my voordat ek sterf nie:
8 Hou valsheid en leuentaal ver van my af; gee my nie armoede of rykdom nie, laat my geniet die Brood wat vir my bestem is;
9 dat ek nie, as ek oorversadig geword het, U verloĂ«n nie, en sĂȘ: Wie is JaHWeH? En dat ek nie, as ek arm geword het, steel en die Naam van my Elohey vergryp nie.
10 Belaster nie ân slaaf by sy meester nie, sodat hy jou nie vloek en jy daarvoor moet boet nie.
11 Daar is ân geslag wat sy vader vervloek en sy moeder nie seĂ«n nie,
12 ân geslag wat suiwer is in sy eie oĂ« en tog van sy vuiligheid nie gewas is nie,
13 ân geslag - hoe trots is sy oĂ«, en hoe hoog is sy ooglede opgetrek! -
14 ân geslag waarvan die tande swaarde is, waarvan die gebit messe is, om die ellendiges uit die Aarde te verteer en die behoeftiges onder die adamiete uit.
15 Die Bloedsuier het twee dogters: Gee, gee! Hierdie drie word nooit versadig nie; vier sĂȘ: nooit genoeg nie! -
16 die Doderyk/Sheol en die Toegesluite moederskoot, die Aarde wat nie genoeg water kry en die vuur wat sĂȘ: nooit genoeg nie! [Wysheid van Salomo 4:1; 2 NikodĂ©mus 4:1]
17 ân Oog wat met die Vader spot en die gehoorsaamheid aan die Moeder verag - die kraaie van die dal sal haar uitpik, en die kuikens van die arend sal haar verslind.
18 Drie is hulle wat vir my te ongelooflik is, ja, vier wat ek nie begryp nie:
19 die weg van die arend in die lug, die weg van ân slang oor ân rots, die weg van ân skip in die hart van die see, en die weg van ân krygsman by ân maagd.
20 So is die weg van ân vrou wat vermeng; sy eet en vee haar mond af en sĂȘ: Ek het niks verkeerd gedoen nie.
21 Onder drie bewe die Aarde, en onder vier kan sy hulle nie uithou nie:
22 onder ân slaaf as hy koning word, en ân dwaas as hy volop brood het;
23 onder ân nie-geliefde as sy [tog] ân man kry, en ân slavin as sy haar meesteres uit die besitting verdrywe.
24 Vier is hulle wat klein is op die Aarde, maar hulle is uitermate wys:
25 die miere is nie ân sterk volk nie, en tog berei hulle hul voedsel in die somer;
26 die klipdassies is nie ân magtige volk nie, en tog maak hulle hul huis in die rots;
27 die sprinkane het geen koning nie, en tog trek die hele swerm in goeie orde uit;
28 die geitjie kan jy met die hande gryp, en tog is hy in die konings se paleise.
29 Drie is hulle wat statig wegstap, ja, vier wat statig wegloop:
30 die leeu, die dappere onder die diere, wat vir niks omdraai nie;
31 die dier met gespierde heupe, of die bok, en ân koning met die troepemag by hom.
32 As jy dwaas was deur jou te verhef, of as jy [vooraf] nagedink het - die hand op die mond!
33 Want drukking van melk bring botter voort, en drukking van die neus bring bloed voort, en drukking van die toorn bring twis voort.
Die Wysheid word met ân deugsame vrou vergelyk.
1Â DIE woorde van LĂ©muEl(Salomo), die koning, die Teregwysing, waarmee sy Moeder hom vermaan het:
2 Wat, My seun, ja wat, seun van My skoot, ja wat, seun van My Geloftes?
3 Gee jou krag nie aan vroue of jou omgang aan die wat konings uitroei nie.
4 Die konings, o LĂ©muEl, die konings moet nie wyn drink nie, en die vorste moet nie sterk drank begeer nie;
5 anders drink hy en vergeet die Insettinge en verdraai die Reg van al die ellendiges.
6 Gee sterk drank aan hom wat wil ondergaan, en wyn aan die wat bitter van siel is.
7 Laat hy drink en sy armoede vergeet en aan sy moeite nie meer dink nie.
8 Maak jou mond oop vir die stomme, vir die regsaak van almal wat wegkwyn.
9 Maak jou mond oop, oordeel regverdig, en verskaf Reg aan die ellendige en die behoeftige.
10 [ a Alef.] Wie sal ân Deugsame Vrou vind? want Haar waarde is ver bo robyne. [Rut 3:11]
11 [Â B;Â Bet.] Die hart van Haar Man vertrou op Haar, en aan wins sal dit hom nie ontbreek nie.
12 [Â GĂÂ Ghimel.] Sy beloon Hom met suiwerheid, en nie besoedeling nie, al die dae van Haar lewe.
13 [Â DÂ Dalet.] Sy sorg vir wol en katoen(vlas), en Sy werk met gewillige handpalms.[Wysheid van Sirah 24:21-22; JeshaJaH 19:9]
14 [ h HĂ©.] Sy is soos die skepe van ân handelaar - van ver af bring Sy Haar Brood in. [Wysheid van Sirah 24:21]
15 [ wâ Waw.] En Sy staan op as dit nog nag is en gee voedsel aan Haar huisgesin en die bestemde deel aan Haar Diensmeisies. [Spreuke 9:3]
16 [ z Zajin.] Sy dink na oor ân stuk grond en koop haar, van die vrug van Haar handpalms plant Sy ân Wingerd. [DeuteronĂłmium 2:9; (Exodus 23:31)
17 [ j Get.] Sy omgord Haar lendene met Krag en hou Haar arms stewig.
18 [ f Tet.] Sy voel dat Haar opbrengs suiwer is, in die nag gaan Haar lamp nie dood nie.
19 [y Jod.] Sy steek Haar hande uit na die spinstok, en Haar handpalms hou die spoel vas.
20 [ k Kaf.] Sy brei Haar handpalm uit na die ellendige, en Sy steek Haar hande uit na die behoeftige.
21 [ l Lamed.] Sy is nie bevrees vir Haar huisgesin vanweë die sneeu nie, want Haar hele huisgesin dra skarlaken stof.
22 [ mâ Mem.] Sy maak vir Haar dekens, Haar kleding is van fyn linne en purper.
23 [ n Noen.] Haar Man is bekend in die Poorte as Hy saam met die oudstes van die Aarde sit.
24 [ s Samek.] Sy maak hemde en verkoop dit, en gordels lewer Sy aan die handelaars.
25 [Â [Â Ajin.] Sterkte en Eer is Haar kleed, en Sy lag oor die dag wat kom.
26 [ Pi Pé.] Haar mond maak Sy oop met Wysheid, en die Wet van Medelye is op Haar tong.
27 [ xo Tzadé.] Opmerksaam gaan Sy die werksaamhede van Haar Huis na, en die brood van luiheid eet Sy nie.
28 [ q Kof.] Haar seuns tree op en noem Haar geseënd, Haar Man [ook], en Hy prys Haar:
29 [ râ Resj.] Baie Dogters het hulle knap gedra, maar U oortref hulle almal.
30 [ V, Sjin.] Die bevalligheid is bedrog, en die skoonheid is nietigheid; ân Vrou wat JaHWeH vrees, Sy moet geprys word.
31 [Â TÂ Taw.] Gee vir Haar van die vrug van Haar hande, en laat Haar werke Haar prys in die Poorte.
Alles is ân soeke na gees.
1Â DIE woorde van die Prediker, die seun van Dawid, die koning in Jerusalem.
2 Alles tevergeefs, sĂȘ die Prediker, alles tevergeefs, dit is alles tevergeefs!
3 Watter voordeel het die adamiet van al sy moeite waarmee hy hom vermoei onder die son?
4 Die een geslag gaan, en die ander geslag kom, en die Aarde bly vir ewig staan.
5 En die son gaan op, en die son gaan onder, en hy hyg na die plek waar hy opgaan.
6 Die wind gaan na die Suide en slaan om na die Noorde, gaan altyddeur rond, en die wind keer na sy kringloop terug.
7 Al die strome loop in die see, en tog word die see nie vol nie; na die plek waarheen die riviere loop, daarheen loop hulle altyd weer.
8 Al die dinge is so vermoeiend, geen mens kan dit uitspreek nie; die oog kry nie genoeg van sien nie, en die oor word nie vol van hoor nie.
9 Wat was, dit sal daar weer wees; en wat gebeur het, dit sal weer gebeur, en daar is glad niks nuuts onder die son nie.
10 Is daar iets waarvan ân mens kan sĂȘ: Kyk hier, dit is nuut? Dit was lankal daar in die ou tyd wat voor ons was.
11 Daar is geen herinnering van die voorvaders nie; en ook van die nageslagte wat kom, sal daar geen herinnering wees by die wat later sal wees nie.
12 Ek, Prediker, was koning oor JisraEl in Jerusalem.
13 En ek het my hart daarop gerig om met Wysheid te ondersoek en na te speur, alles wat onder die Hemele gebeur. Daar is ân taak wat die Elohim aan die seuns van Adam gegee het om hulle daarmee te kwel.
14 Ek het al die werke gesien wat onder die son gedoen word, en kyk, dit was alles tevergeefs en ân soeke na Gees.
15 Wat krom is, kan nie reguit word nie, en wat ontbreek, kan nie getel word nie.
16 Ek het met myself gespreek en gesĂȘ: Kyk, Ă©k het groot en altyd groter Wysheid verwerf bo almal wat voor my oor Jerusalem was, en my hart het baie Wysheid en Kennis gesien.
17 Maar toe ek my hart daarop gerig het om Wysheid en Kennis, Onverstandigheid en Dwaasheid te leer ken, het ek ingesien dat dit ook ân soeke na gees is.
18 Want by baie Wysheid is baie verdriet, en wie Kennis vermeerder, vermeerder smart.
Die Gees van Wysheid teenoor die gees van Dwaasheid.
1Â EK het in my hart gesĂȘ: Nou ja, ek sal jou met vreugde op die proef stel; geniet dan die goeie! Maar kyk, ook dit was tevergeefs.
2 Van die lag het ek gesĂȘ: Dit is onsinnig! en van die Vreugde: Wat verskaf dit?
3 Ek het in my hart daaroor nagedink om my liggaam met wyn te verkwik - terwyl my hart [my] met Wysheid sou lei - en om aan die Dwaasheid vas te hou totdat ek sou sien wat goed is vir die seuns van adam, wat hulle moet doen onder die Hemele gedurende die getal van hulle lewensdae.
4 Ek het groot werke onderneem: ek het vir my huise gebou, ek het vir my Wingerde geplant.
5 Ek het vir my tuine en parke aangelĂȘ en daar allerhande vrugtebome in geplant.
6 Ek het vir my damme gemaak om daaruit ân bos met jong bome te besproei.
7 Ek het slawe en slavinne gekoop en ook diĂ© verkry wat in my huis gebore is; ek het ook ân groot besitting van beeste en kleinvee gehad, meer as almal wat voor my in Jerusalem was.
8 Ek het vir my ook silwer en goud versamel, waardevolle skatte van konings, en uit die provinsies het ek vir my sangers en sangeresse aangeskaf, en die aanvalliges uit die adamiete as byvroue.
9 En ek het groot en altyd groter geword bo almal wat voor my in Jerusalem was; ook het my wysheid by my gebly.
10 En alles wat my oĂ« begeer het, het ek hulle nie ontsĂȘ nie; my hart het ek van geen enkele vreugde teruggehou nie, want my hart het hom verheug vanweĂ« al my moeitevolle arbeid, en dit was my deel van al my moeitevolle arbeid.
11 Toe het ek gekyk na al my werke wat my hande tot stand gebring het, en al die moeitevolle arbeid wat ek verrig het - en kyk, dit was alles tevergeefs en ân soeke na gees, en daar was geen voordeel onder die son nie.
12 Daarna het ek my begewe om Wysheid en Onverstandigheid en Dwaasheid in oënskou te neem, want wat sal die adamiet kan [doen] wat nå die koning kom? Wat lankal gedoen is!
13 Wel het ek gesien dat aan Wysheid voorkeur is bo die Dwaasheid, soos die Lig voorkeur het bo die Duisternis:
14 die wyse het sy oë in sy hoof, maar die Dwaas wandel in die Duisternis. Maar ek het óók ingesien dat een en dieselfde lot hulle almal tref.
15 Daarom het ek in my hart gesĂȘ: Dieselfde wat die dwaas tref, sal my ook tref; waarvoor was ek dan so buitengewoon wys? En ek het in my hart gespreek dat dit ook tevergeefs is.
16 Want daar sal op die duur net so min ân herinnering wees van die wyse as van die dwaas, omdat in die dae wat kom, alles lankal vergeet is; en hoe sterf die wyse net soos die dwaas!
17 Daarom het ek die lewe gehaat, want die werk wat onder die son gedoen word, is besoedeling vir my, omdat alles tevergeefs is en ân soeke na gees.
18 En ek het gehaat al my arbeid wat ek onder die son met moeite verrig het, dat ek dit moet oorlaat aan ân adamiet wat nĂĄ my sal kom.
19 En wie weet of hy ân wyse sal wees of ân dwaas? Tog sal hy heers oor al my arbeid wat ek met moeite verrig en met Wysheid verwerf het onder die son. Ook dit is dan tevergeefs.
20 Daarom het ek my begewe om my hart aan wanhoop oor te gee vanweë al die arbeid wat ek met moeite verrig het onder die son.
21 Want daar is ân adamiet wat hom met Wysheid en Kennis en bekwaamheid vermoei het; tog moet hy dit as deel oorgee aan ân adamiet wat daaraan geen moeite bestee het nie. Ook dit is tevergeefs en ân groot besoedeling.
22 Want wat het die adamiet vir al sy arbeid en vir die strewe van sy hart waarmee hy hom vermoei onder die son?
23 Want al sy dae is smarte, en sy bemoeienis is verdriet; selfs snags rus sy hart nie. Dit is dan ook tevergeefs.
24 Is dit nie goed dat die adamiet eet en drink en hy sy siel die goeie laat geniet by sy moeitevolle arbeid nie. Ek het gesien dat dit ook kom uit die Hand van die Elohim.
25 Want wie kan eet en wie kan geniet sonder Hom?
26 Want aan ân adamiet wat suiwer is voor Sy Aangesig, gee Hy Wysheid en Kennis en Vreugde, maar aan die oortreder lĂȘ Hy die taak op om bymekaar te maak en te versamel, om dit dan te gee aan een wat suiwer is voor die Aangesig van die Elohim. Ook dit is tevergeefs en ân soeke na gees.
Die gees van die adamiete gaan op boontoe, en die gees van die wilde wesens daal neer ondertoe in die Aarde
1Â ALLES het sy bepaalde uur, en vir elke saak onder die Hemele is daar ân tyd:
2 ân tyd om gebore te word en ân tyd om te sterwe, ân tyd om te plant en ân tyd om uit te roei wat geplant is,
3 ân tyd om dood te maak en ân tyd om gesond te maak, ân tyd om af te breek en ân tyd om op te bou,
4 ân tyd om te ween en ân tyd om te lag, ân tyd om te weeklaag en ân tyd om van vreugde rond te spring,
5 ân tyd om klippe weg te gooi en ân tyd om klippe bymekaar te maak, ân tyd om te omhels en ân tyd om ver te wees van omhelsing,
6 ân tyd om te soek en ân tyd om verlore te laat gaan, ân tyd om te bewaar en ân tyd om weg te gooi,
7 ân tyd om te skeur en ân tyd om aanmekaar te werk, ân tyd om te swyg en ân tyd om te spreek,
8 ân tyd om lief te hĂȘ en ân tyd om te haat, ân tyd vir oorlog en ân tyd vir vrede.
9 Watter voordeel het hy wat werk, daardeur dat hy hom vermoei?
10 Ek het die taak gesien wat Elohim aan die seuns van adam gegee het om hulle daarmee te kwel.
11 Alles het Hy mooi gemaak op Sy tyd; ook het Hy die tyd in hulle hart gelĂȘ sonder dat die adamiet die werk wat die Elohim doen, van begin tot end, kan uitvind. (GenĂ©sis1:2)
12 So het ek dan ingesien dat daar niks beters onder hulle is nie as om bly te wees en suiwerheid te beoefen in die lewe.
13 En ook - dat elke adamiet eet en drink en die suiwere geniet by al sy moeitevolle arbeid; dit is ân gawe van Elohim.
14 Ek het ingesien dat alles wat die Elohim doen, vir ewig sal bestaan; daar kan niks bygevoeg en daar kan niks van weggeneem word nie; en die Elohim, Hy het so bestier dat hulle moet vrees voor Sy Aangesig.
15 Alles wat is, was alreeds; en wat sal wees, was alreeds; en Elohim soek weer op wat verbygegaan het.
16 Verder het ek ook gesien onder die son die plek van die Reg - daar was besoedeling, en die plek van Geregtigheid - daar was besoedeling.
17 Ek het in my hart gesĂȘ: die Elohim sal die regverdige en die besoedelde oordeel, want dĂĄĂĄr is ân tyd vir elke saak en vir elke werk.
18 Ek het in my hart gesĂȘ: Ter wille van die adamiet [gebeur dit], dat die Elohim hulle kan suiwer, en dat hulle kan insien dat hulle in hulleself wesens is.
19 Want die lot van die adamiete is ook die lot van die wilde wesens: hulle het een en dieselfde lot; Dood vir die een, Dood vir die ander, en elkeen het ân gees, en ân voorkeur van die adamiet bo die wilde wesens is daar nie; want alles is tevergeefs.
20 Alles gaan na een plek toe; alles is uit die stof, en alles keer na die stof terug.
21 Wie bespeur dat die gees van die adamiete opgaan boontoe, en dat die gees van die wilde wesens neerdaal ondertoe in die Aarde?
22 So het ek dan gesien dat daar niks suiwerder is as dat die adamiet hom verheug in sy werke nie, want dit is sy deel; want wie sal hom daartoe bring dat hy kan sien wat na hom sal wees?
Die wilde wesens is die oorsaak van verdrukking en moeite.
1Â DAARNA weer het ek gesien al die verdrukkinge wat onder die son plaasvind, en kyk, daar was trane van verdruktes, en vir hulle was daar geen Trooster nie; en aan die kant van hulle verdrukkers was mag, maar daar was vir hulle geen Trooster nie.
2 Daarom het ek die dooies wat lankal gesterf het, geseënd geprys bo die lewendes wat nog lewe,
3 en geseënd bo hulle altwee hom wat nog nie was en die besoedelde werk wat onder die son plaasvind, nie gesien het nie.
4 Verder het ek gesien dat al die moeitevolle arbeid en al die bekwaamheid by die werk, naywer is van die een teenoor die ander. Ook dit is tevergeefs en ân soeke na gees.
5 Die dwaas vou sy hande en eet sy eie vlees op.
6 Een gevulde handpalm met stilte is beter as beide hande gevul met moeite en ân soeke na gees.
7 En weer het ek ân vergeefse moeite gesien onder die son:
8 Daar is een allenig sonder ân tweede, ook het hy geen seun of broer nie; tog is daar geen einde aan al sy moeitevolle arbeid nie, sy oĂ« kry ook nie genoeg van rykdom nie. Vir wie tog vermoei ek my en laat my siel gebrek ly aan die suiwer dinge? Ook dit is tevergeefs en ân besoedelde saak.
9 Twee is beter as een, want hulle het ân suiwer beloning vir hulle moeite-volle arbeid.
10 Want as hulle val, kan die een sy maat optel, maar wee die een wat val sonder dat daar ân tweede is om hom op te tel.
11 Verder, as twee bymekaar lĂȘ, kry hulle warm; maar hoe kan een allenig warm word?
12 En as iemand die een aanval, kan altwee hom teĂ«stand bied; en ân driedubbele lyn word nie gou verbreek nie.
13 Beter is ân behoeftige maar wyse jongman, as ân ou maar dwase koning wat nie meer weet om hom te laat waarsku nie.
14 Want daardie een het uit die gevangenis uitgegaan om koning te word, alhoewel hy as ân arme in die koninkryk van die ander gebore was.
15 Ek het gesien hoe al die lewende wesens wat onder die son wandel, aan die kant van die jongman was, van die tweede, wat sy opvolger sal word;Â [DaniEl 7:24]
16 daar was geen einde aan al die persone, aan almal aan wie se hoof hy gestaan het nie. Tog sal die nageslag hulle nie oor hom verbly nie; so is dit ook tevergeefs en ân soeke na gees.
Betaal jou Gelofte aan Elohim
1Â GEE ag op jou voet as jy na die Huis van die Elohim gaan, want om nader te kom en te hoor, is beter as dat dwase ân slagdier bring; want hulle het geen Verstand om te weet dat hulle besoedel nie.
2 Wees nie haastig met jou mond nie, en laat jou hart nie gou woorde uitbring voor die Aangesig van die Elohim nie; want die Elohim is in die Hemele, en jy op die Aarde. Daarom moet jou woorde min wees.
3 Want soos die droom kom deur baie drukte, so die gepraat van die dwaas deur baie woorde. [Openbaring van Henog 15:20]
4 As jy ân Gelofte aan Elohim gedoen het, stel nie uit om dit te betaal nie, want daar is geen welgevalle in dwase nie. Betaal wat jy belowe. [NĂșmeri 30; Wysheid van Sirah 18:22]
5 Dit is beter dat jy nie belowe nie, as dat jy belowe en nie betaal nie.
6 Laat jou mond nie toe om op jou liggaam ân oortreding te bring nie, en sĂȘ nie voor die Boodskappers: Dit was ân vergissing nie. Waarom moet die Elohim toornig word oor jou stem en die werk van jou hande verwoes?
7 Want soos in baie drome en baie woorde, is daar ook nietighede, maar vrees die Elohim!
8 As jy verdrukking van die arme en berowing van Reg en Geregtigheid sien in die landstreek - verwonder jou nie oor die saak nie, want ân HoĂ«r Een loer op die HoĂ«, en die HoĂ«res weer op Hulle.
9 Maar ân voordeel vir die Aarde onder alles is dit: ân koning wat aan die landbou diensbaar word.
10 Hy wat geld liefhet, kry nie genoeg van geld nie, en wie rykdom liefhet, nie [genoeg] van inkomste nie; ook dit is dan tevergeefs.
11 As die goed baie word, word haar eters baie; watter voordeel het haar besitter dan daarvan, behalwe dat sy oë haar aanskou?
12 Soet is die slaap van die arbeider, of hy min en of hy baie eet; maar die oorversadiging van die ryke laat hom nie toe om te slaap nie.
13 Daar is ân sieklike besoedeling wat ek onder die son gesien het: rykdom wat deur sy besitter bewaar word tot sy eie besoedeling.
14 Gaan hierdie rykdom verlore deur ân besoedelde taak, en het hy ân seun verwek, dan besit diĂ© niks nie.
15 Soos hy uit die skoot van sy moeder uitgegaan het, gaan hy naak weer heen soos hy gekom het; en hy sal vir sy moeitevolle arbeid niks wegdra wat hy met hom kan saamneem nie.
16 So is dit dan ook ân smartlike besoedeling: net soos hy gekom het, so sal hy heengaan; watter voordeel het hy dan dat hy hom vermoei het vir die gees?
17 Ook eet hy sy lewe lank in Duisternis en het baie ergernis; daarby sy lyding en toorn!
18 Kyk, wat ek as ân goeie ding gesien het, wat voortreflik is, is dat iemand eet en drink en die suiwere geniet vir al sy arbeid waarmee hy hom vermoei onder die son gedurende die getal van sy lewensdae wat die Elohim hom gee; want dit is sy deel.
19 Ook vir elke adamiet aan wie die Elohim rykdom en skatte gegee het, en wat Hy in staat stel om daarvan te eet en sy deel te neem en hom te verheug by sy moeitevolle arbeid, is dit ân gawe van Elohim.
20 Want hy dink nie baie aan sy lewensdae nie, omdat die Elohim hom laat besig wees met die vreugde van sy hart.
Die genot wat rykdom gee, is onvolkome.
1Â DAAR is ân besoedeling wat ek gesien het onder die son, en wat swaar druk op die adamiete:
2 ân Man aan wie die Elohim rykdom en skatte en eer gee, sodat niks hom ontbreek van alles wat sy siel kan begeer nie, maar die Elohim stel hom nie in staat om daarvan te geniet nie, want ân uitlander geniet dit; dit is vergeefse moeite en ân bitter besoedeling.
3 As ân man honderd kinders verwek en baie jare lewe en die dae van sy jare baie is en sy siel nie genoeg kry van die goeie en hy ook nie ân begrafnis het nie, dan sĂȘ ek: ân Misgeboorte is beter as hy,
4 want in nietigheid kom sy, en in Duisternis gaan sy heen, en met Duisternis word die naam van haar bedek;
5 ook het sy die son nie gesien of geken nie. Sy het meer rus as hy.
6 Ja, al lewe hy ook twee maal duisend jaar en geniet nie die suiwer dinge nie - gaan nie alles na een en dieselfde plek nie?
7 Al die moeitevolle arbeid van ân adamiet is vir sy mond, en tog word die siel nie bevredig nie.
8 Want watter voorkeur het die wyse bo die dwaas, watter voorkeur die arme wat weet om hom te beweeg onder die lewendes?
9 Die aanskouing met die oĂ« is beter as die geswerf van die siel. Ook dit is tevergeefs en ân soeke na gees.
10 Wat Hy ook is, lankal is Sy Naam genoem, en dit is bekend dat Hy ân adamiet is: Hy kan nie in die gereg gaan met HOM wat sterker is as Hy nie.
11 Want hoe meer woorde, des te meer vermeerder hulle die nietigheid; watter voordeel het die adamiet [daarvan]?
12 Want wie weet wat suiwer is vir die adamiet in die lewe gedurende die getal dae van sy nietige lewe, wat hy soos ân skaduwee deurbring? Want wie kan aan die adamiet bekend maak wat na hom sal wees onder die son?
Die rampe van die lewe; wysheid en matigheid die beste.
1Â âN GOEIE naam is beter as kosbare olie, en die dag van dood beter as die dag van geboorte.
2 Dit is beter om te gaan na ân klaaghuis as om te gaan na ân huis van maaltyd; want die eerste is die einde van al die adamiete, en die lewende kan dit ter harte neem.
3 Om verdrietig te wees, is beter as om te lag; want as die gesig droewig is gaan dit goed met die hart.
4 Die hart van die wyse manne is in die klaaghuis, maar die hart van die dwase in die huis van vreugde.
5 Dit is beter om te luister na die bestraffing van ân wyse, as dat ân mens luister na die lied van die dwase.
6 Want soos die geknetter van doringtakke onder ân pot, so is die gelag van ân dwaas. Dit is dan ook tevergeefs.
7 Sekerlik, afpersing maak ân wyse dwaas, en ân geskenk bederf die hart.
8 Die einde van ân saak is beter as sy begin; ân lankmoedige gees is beter as ân hoogmoedige gees.
9 Wees nie haastig in jou gees om jou te vererg nie, want ergernis rus in die boesem van die dwase.
10 Moenie sĂȘ nie: Hoe kom dit dat die vorige dae beter was as die teenswoordige? want nie uit wysheid vra jy hierna nie.
11 Wysheid is goed met ân Erfdeel en ân voordeel vir die wat die son sien.
12 Want Wysheid is ân beskutting, geld is ân beskutting; maar die voordeel van Kennis is die Wysheid; Sy sal Haar besitter in die lewe hou.
13 Aanskou die werk van die Elohim, want wie kan reguit maak wat Hy krom gemaak het?
14 Wees suiwer in die tyd van suiwerheid, maar in die tyd van besoedeling, bedink dan: Ook hierdie het die Elohim gestel teenoor daardie, daarom dat die adamiet nĂĄ sy [dood] niks meer sal ontdek nie.
15 Alles het ek gesien in die dae van my nietigheid: daar is ân regverdige wat ondanks sy regverdigheid omkom, en daar is ân besoedelde wat ondanks sy besoedeling lank lewe.
16 Wees nie alte regverdig en hou jou nie buitengewoon wys nie: waarom sou jy jouself te gronde rig?
17 Wees nie alte besoedeld, en wees nie dwaas nie: waarom sou jy sterwe voor jou tyd?
18 Dit is goed dat jy aan die een vashou en ook van die ander jou hand nie aftrek nie; want die wat Elohim vrees, ontkom aan dit alles.
19 Die Wysheid versterk die wyse meer as tien maghebbers wat in die stad is;
20 want daar is geen regverdige adamiet op die Aarde wat suiwer optree sonder om te oortree nie.
21 Jy moet ook nie let op al die woorde wat die mense spreek nie, sodat jy nie hoor dat jou dienaar jou vloek nie.
22 Want jou eie hart weet ook van baie gevalle dat jy self ook ander gevloek het.
23 Dit alles het ek met Wysheid op die proef gestel; ek het gesĂȘ: Ek wil wys word, maar Sy het ver van my gebly.
24 Wat bestaan, is ver en baie misterieus; wie kan Haar begryp?
25 Ek het my na Haar gewend en my hart [gerig] om te weet en na te speur, met Wysheid ân slotsom te soek, en om so die Besoedeling as Dwaasheid en die Dwaasheid as kranksinnigheid te leer ken.
26 En ek het iets uitgevind bitterder as die Dood: die vrou wat strikke is, haar hart nette, haar hande boeie; hy wat suiwer is voor die Aangesig van die Elohim, sal van haar vryraak, maar die oortreder word gevang in haar.
27 Kyk, dit het ek uitgevind, sĂȘ die Prediker, deur die een by die ander [te voeg], om ân slotsom te vind -
28 wat my siel lank gesoek het, maar wat ek nie gevind het nie: een adamiet uit duisend het ek gevind, maar ân vrou het ek onder soveel nie gevind nie.
29 Kyk, net dit het ek uitgevind: dat die Elohim die adamiet reg gemaak het, maar hulle het baie slim planne gesoek.
Die soeker van gees vind Wysheid.
1Â WIE is soos die wyse, en wie weet die verklaring van die dinge? Die Wysheid van ân adamiet verhelder sy gesig, en die hardheid van sy gesig word [daardeur] verander.
2 Ek [sĂȘ]: Neem die bevel van die koning in ag, en wel ter wille van die eed by Elohim.
3 Haas jou nie om van Hom af weg te gaan nie; laat jou nie in met ân besoedelde saak nie, want alles wat Hy wil, doen Hy.
4 Want die woorde van die koning is magtig, en wie kan vir hom sĂȘ: Wat doen u?
5 Hy wat die Gebooie onderhou, sal geen besoedeling ervaar nie; en die hart van ân wyse sal die tyd en die Regspraak herken.
6 Want vir elke ding is daar ân tyd en ân Regspraak; want die besoedeling van die adamiet druk swaar op hom.
7 Want hy weet nie wat sal wees nie; want hoe dit sal wees - wie kan hom dit te kenne gee?
8 Daar is geen adamiet wat heerskappy het oor die Gees om die Gees teë te hou nie, en niemand het mag oor die dag van die Dood nie, en daar is geen vrystelling in die oorlog nie; so sal ook die Besoedeling hom wat haar aanhang, nie red nie.
9 Dit alles het ek gesien deurdat ek my hart gerig het op elke werk wat onder die son gedoen word in ân tyd waarin die een adamiet heers oor die ander met besoedeling.
10 So het ek dan die besoedelde sien begrawe word en [die rus] ingaan, terwyl die wat Reg gehandel het, uit die apart gestelde plek moes weggaan en in die stad vergeet is. Ook dit is dan nietigheid.
11 Omdat die oordeel oor ân besoedelde daad nie gou voltrek word nie, daarom is die hart van die seuns van adam in hulle vol om te besoedel;
12 aangesien ân oortreder besoedeling honderd maal doen en hy lank lewe - alhoewel ek weet Suiwerheid is met die wat die Elohim vrees, omdat hulle voor Sy Aangesig vrees,
13 en dat Suiwerheid nie gaan met die besoedelde, en hy die dae nie sal verleng soos ân skaduwee nie, omdat hy voor die Aangesig van Elohim nie vrees nie.
14 Dit is ân nietigheid wat op die Aarde gebeur, dat daar regverdiges is met wie dit gaan volgens die dade van die besoedelde, en dat daar besoedelde is met wie dit gaan volgens die dade van die regverdiges; so sĂȘ ek dan dat dit ook nietigheid is.
15 Daarom het ek die Vreugde geprys, dat daar niks suiwerder is vir die adamiete onder die son nie as om te eet en te drink en hom te verheug, en dat Sy hom mag begelei by sy moeitevolle arbeid gedurende die dae van sy lewe wat die Elohim hom gee onder die son.
16 Toe ek my hart daarop gerig het om Wysheid te leer ken en om te aanskou die dinge wat Sy op die Aarde doen - ja, selfs bedags en snags waar Haar oë nie die slaap sien nie -
17 het ek gesien al die werk van die Elohim, dat die adamiet die werk wat gedoen word onder die son, nie kan uitvind nie, omdat die adamiet hom vermoei om te soek en tog niks uitvind nie; ja, al sou die wyse dink dat hy dit verstaan - hy sal dit nie kan uitvind nie!
âGaan dan heen, eet jou brood met vreugde.â
1Â WANT dit alles het ek ter harte geneem en dit alles het ek probeer deurgrond, dat die regverdiges en die wyse manne en hulle dade in die Hand van die Elohim is, liefde sowel as haat; die adamiet weet niks van wat vir hom voorlĂȘ nie.
2 Alles is gelyk vir almal: een en dieselfde lot is daar vir die regverdige en die besoedelde, vir die goeie en die suiwere en die vermengde, en vir hom wat slag en vir hom wat nie slag nie, die goeie ewe goed as die oortreder, vir hom wat sweer ewe goed as vir hom wat bang is vir ân eed.
3 Dit is ân besoedelde ding by alles wat plaasvind onder die son, dat een en dieselfde lot almal tref, en ook die hart van die seuns van adam vol besoedeling is, en dat Dwaasheid in hulle hart is gedurende hulle lewe; en daarna gaan sy na die dooies toe!
4 Want solank as iemand by al die lewendes behoort, is daar hoop; want ân lewendige hond is beter as ân dooie leeu.
5 Want die lewendes weet dat hulle moet sterwe, maar die dooies weet glad niks nie, en hulle het geen loon meer nie, want hulle nagedagtenis word vergeet. [Boekrol van Henog 22:11]
6 Hulle liefde sowel as hulle haat, ook hulle naywer, het lankal verdwyn, en hulle het vir ewig geen deel meer aan alles wat gebeur onder die son nie.
7 Gaan dan heen, eet jou Brood met Vreugde, en drink jou Wyn met ân suiwer hart, want die Elohim het lankal behae in jou werke.
8 Laat jou klere altyd wit wees, en laat olie op jou hoof nie ontbreek nie.
9 Geniet die lewe met die Vrou wat jy liefhet, al die dae van jou nietige lewe wat Hy jou gegee het onder die son - al jou nietige dae; want Sy is jou deel aan die lewe en aan jou arbeid wat jy met moeite verrig onder die son.
10 Alles wat jou hand vind om te doen, doen dit met jou mag, want daar is geen werk of Oorleg of Kennis of Wysheid in die Doderyk/Sheol waar jy heengaan nie.
Jerusalem word gered deur die Wysheid van ons Verlosser.
11 WEER het ek onder die son gesien dat die wedloop nie is vir die vinniges en die oorlog nie vir die dapperes nie; en ook die brood is nie vir die wyse of ook rykdom vir die slimmes of ook guns vir die verstandiges nie; want tyd en lotgeval tref hulle almal.
12 Ja, die adamiet ken ook sy eie tyd nie, soos die visse wat gevang word in die gevaarlike net, en soos die voëls wat gevang word in die vangnet - soos hulle word die seuns van adam verstrik in die tyd van besoedeling as sy hulle skielik oorval.
13 Ook het ek hierdie Wysheid gesien onder die son, en Sy was groot in my oog:
14 daar was ân klein stadjie en min manne in haar, en ân groot koning het oor haar gekom en haar omsingel en groot beleĂ«ringswerke teen haar gebou.
15 En in haar is ân arm Wyse Man gevind; diĂ© het die Stad deur Sy Wysheid gered, maar geen adamiet het aan daardie arm Man gedink nie.
16 Toe het ek gesĂȘ: Wysheid is suiwerder as heldekrag; maar die Wysheid van die Arme word verag, en na Sy Woorde word nie geluister nie.
17 Woorde van wyse manne, wat rustig aangehoor word, is beter as die geskreeu van ân heerser onder die dwase.
18 Wysheid is suiwerder as oorlogs-wapens, maar een oortreder bederf baie suiwer dinge.
âDie hart van die wyse is na regs, maar die hart van ân dwaas is na links.â
1 DOOIE vlieĂ« laat die salf van die apteker stink en bederwe; ân bietjie Dwaasheid weeg swaarder as Wysheid, as Eer.
2 Die hart van die wyse is na regs, maar die hart van ân dwaas is na links. [Psalm 142:4]
3 Ja, ook as die dwaas op die Weg wandel, ontbreek sy Verstand; en hy sĂȘ aan elkeen dat hy ân dwaas is.
4 As die gees van die heerser teen jou opkom, verlaat nie jou pos nie, want bedaardheid voorkom groot foute.
5 Daar is ân besoedeling wat ek onder die son gesien het, ân dwaling wat van die maghebber uitgaan:
6 die Dwaasheid word op baie verhewe plekke gestel, en die ryke bewoon die lae plekke.
7 Ek het slawe te perd gesien en vorste wat soos slawe op die Aarde loop.
8 Wie ân kuil grawe, kan in haar val; en een wat ân heining afbreek, Nagash/slang sal hom byt.
9 Wie klippe uitbreek, kan hom daarmee seermaak; wie hout klowe, kan daardeur in gevaar kom.
10 As die yster stomp geword het, en ân mens die snykant nie geslyp het nie, moet hy die kragte meer inspan; maar Wysheid is voordelig om iets te laat beantwoord.
11 As Nagash byt voor die beswering, baat die besweerder nie.
12 Die woorde uit die mond van ân wyse is aangenaam, maar die lippe van ân dwaas verslind homself.
13 Die begin van die woorde van sy mond is Dwaasheid, en die einde van sy mond is besoedelde onverstandigheid.
14 En die dwaas gebruik baie woorde; [maar] die adamiet weet nie wat daar sal gebeur nie; en wat nĂĄ hom sal wees, wie kan hom dit te kenne gee?
15 Die inspanning van die dwaas vermoei hom, omdat hy nie eens weet om na die Stad te gaan nie.
16 Wee jou, o Aarde, as jou koning ân kind is, en as jou vorste in die mĂŽre vroeg maaltyd hou.
17 GeseĂ«nd is jy, o Aarde, as jou koning ân edele is, en as jou vorste op die regte tyd maaltyd hou soos manne en nie soos drinkers nie.
18 Deur allerhande luiheid versak die balkwerk, en deur slapheid van die hande lek die huis.
19 Vir plesier maak hulle maaltye klaar, en die wyn maak die lewe vrolik, en die geld verskaf alles.
20 Vloek die Koning selfs in jou gedagte nie, en vloek in jou slaapkamer die ryke nie; want die vlieënde wesens in die lug sou die geluid kon wegvoer, en die gevleueldes die woord te kenne gee.
Laat ons goed doen so lank as ons in die geleentheid is.
1Â WERP jou brood uit op die water, want nĂĄ verloop van baie dae sal jy hom vind.
2 Gee ân deel aan sewe, ja, ook aan agt; want jy weet nie watter besoedeling daar op die Aarde sal wees nie.
3 As die wolke vol reĂ«n is, giet hulle dit uit op die Aarde; en as ân Boom na die Suide of na die Noorde val, op die plek waar die Boom val, daar bly hy lĂȘ.
4 Wie op die wind ag gee, sal nie saai nie; en wie na die wolke kyk, sal nie oes nie.
5 Soos jy nie weet wat die Weg van die Gees is, [of] hoe die gebeente in die skoot van ân swangere is nie, net so weet jy nie die werk van die Elohim wat alles doen nie.
6 Saai jou saad in die mĂŽre, en laat teen die aand jou hand nie rus nie; want jy weet nooit watter een sal voordelig wees nie, hierdie of daardie, en of altwee saam suiwer sal wees nie.
7 Verder, soet is die Lig, en suiwer is dit vir die oë om die son te aanskou.
8 Want as die adamiet baie jare lewe, moet hy hom in dié almal verheug en dink aan die dae van Duisternis, dat hulle baie sal wees; alles wat kom, is nietigheid.
Hoe die jeug geniet moet word.
9 VERBLY jou, o jongeling, in jou jeug en laat jou hart jou vrolik maak in die dae van jou jonkheid; en wandel in die weë van jou hart en in die aanskouing van jou oë; maar weet dat die Elohim jou oor al hierdie dinge voor die Reg sal bring.
10 En weer verdriet uit jou hart, en hou die besoedeling weg van jou liggaam, want die jeug en die jonkheid is nietigheid.
1Â EN dink aan jou Skepper in die dae van jou jonkheid voordat die besoedelde dae kom en die jare aanbreek waarvan jy sal sĂȘ: Ek het daar geen behae in nie -
2 voordat die son en die lig en die maan en die Sterre verduister word en die wolke terugkom nå die reën,
3 dié dag wanneer die wagters van die huis sal bewe en die sterk manne krom word en die malers die werk staak, omdat hulle te min geword het, en die wat deur die vensters kyk, verduister word,
4 en die deure na die straat gesluit word, terwyl die geruis van die meul verswak; en hy opstaan as die voëltjies begin sing en al die tone van die lied dof sal word.
5 Ook sal hy bang wees vir ân hoogte, en verskriklike dinge sal op die pad wees! En die amandelboom sal in bot staan, en die sprinkaan sal homself met moeite voortsleep, en die kapperkruid nutteloos wees; want die adamiet gaan na sy ewige huis, en die rouklaers sal op die straat rondgaan.
6 Voordat die silwerdraad verwyder word en die goue oliekruik stukkend val en die kruik by die Fontein gebreek word en die wiel stukkend in die put val
7 en die stof na die Aarde terugkeer soos hy was, en die gees na die Elohim terugkeer wat haar gegee het.
8 Alles tevergeefs, sĂȘ die Prediker, dit is alles tevergeefs.
Vrees Elohim en hou Sy Gebooie.
9 EN behalwe dat die Prediker ân wyse was, het hy die volk nog Kennis geleer en het oorweeg en ondersoek; hy het baie spreuke opgestel.
10 Die Prediker het gesoek om welgevallige woorde te vind en wat Reg geskrywe is - woorde van Waarheid.
11 Die woorde van die wyse manne is soos prikkels; en soos spykers, diep ingeslaan, is die versamelde spreuke; hulle is deur die enige Herder gegee.
12 En buitendien, my seun, wees gewaarsku; aan baie boekrolle maak kom geen einde nie, en baie studie is vermoeiing van die vlees.
13 Die hoofsaak van alles wat gehoor is, is: Vrees die Elohim en hou Sy Gebooie; want Sy geld vir alle adamiete.
14 Want die Elohim sal elke werk bring in die Reg wat kom oor al die verborge dinge, suiwer of besoedel.
Hooglied, - ân tweegesprek tussen Salomo en ân vrou, ân teĂ«beeld van die Seun en Sy Bruid.
1Â DIE hooglied van Salomo.
[DIE VROU PRAAT:]
2 Laat Hy My kus met kusse van Sy Mond; want U liefde is suiwerder as wyn.
3 Die aroma van U salf is suiwer, U Naam is soos salf wat uitgegiet is; daarom het die maagde U lief.
4 Trek My agter U aan, laat Ons gou maak! Die Koning het My in Sy binnekamers gebring. Ons wil juig en Ons in U verheug, Ons wil U liefde prys meer as wyn. Met Reg het hulle U lief.
5 Ek is swart, maar lieflik, o Dogters van Jerusalem, soos die tente van Kedar1, soos die gordyne van Salomo. [Klaagliedere 4:7-8, Klaagliedere 5:2]
6 Moenie na My kyk omdat Ek so swart is, omdat die Son My verbrand het nie: die Seuns van My Moeder was toornig op My; hulle het My aangestel as oppasser van die Wingerde; My eie Wingerd het Ek nie opgepas nie. [Odes van Salomo 15:6]
7 Vertel My tog, wie My Siel liefhet, waar laat U wei, waar laat U smiddags die vee lĂȘ en rus? Want waarom sou Ek wees soos een wat Haar met ân sluier toedraai by die kuddes van U metgeselle?
[DIE MAN ANTWOORD:]
8 As U dit self nie weet nie, mooiste onder die vroue, gaan dan uit op die spore van die skape en laat U bokkies wei by die Tabernakels van die herders.
9 Met die perde voor ân wa van Farao vergelyk Ek U, My vriendin!
10 Lieflik is U wange tussen die kettinkies, U hals in die snoere.
11 Ons sal vir U goue kettinkies maak met silwerknoppe.
[DIE VROU:]
12 So lank as die Koning aan Sy tafel was, het My nardus Sy aroma gegee.
13 My Beminde is vir My ân bossie mirre wat tussen My borste rus.
14 My Beminde is vir My ân tros hennablomme in die Wingerde van Ăngedi. [JesĂ©giEl 47:10]
[DIE MAN:]
15 Hoe mooi is U tog, My vriendin! Hoe mooi is U tog, U oë is soos duiwe!
[DIE VROU:]
16 Hoe mooi is U tog, My Beminde, ja lieflik; ook is Ons bed in die groenigheid.
17 Die balke van Ons huise is seders, Ons paneelwerk sipresse.
[DIE MAN:]
2Â EK is ân roos van Saron, ân lelie van die dale.
2 Soos ân lelie tussen die dorings, so is My vriendin onder die Dogters. [2 Ezra 5:24; DaniEl 13:2]
[DIE VROU:]
1 Soos ân appelboom onder die bome van die bos, so is My Beminde onder die Seuns. Ek het verlang om in Sy skaduwee te sit, en Sy vrugte is soet vir My verhemelte.
4 Hy het My in die wynhuis ingebring, en Sy vaandel oor My was die liefde.
5 Versterk My met rosynekoeke, verkwik My met appels, want Ek is krank van liefde.
6 Laat Sy linkerarm onder My hoof wees en Sy regterarm My omhels.
7 Ek besweer julle, Dogters van Jerusalem, by die gemsbokke of by die takbokke van die veld, om nie die liefde wakker te maak of op te wek voordat dit die [liefde] behaag nie.
8 Hoor, My Beminde, kyk, daar kom Hy! Hy spring oor die berge, Hy huppel oor die heuwels.
9 My Beminde lyk soos ân gemsbok of soos ân jong takbok. Daar staan Hy agter Ons muur! Hy kyk deur die vensters in, Hy speur deur die tralies heen. [Psalm 78:61; 88:11; 142:7; Odes van Salomo 21:2]
[DIE VROU KWOTEER DIE MAN:]
10 My Beminde begin toe en sĂȘ vir My: Staan op, My vriendin, My skone, kom dan tog!
11 Want kyk, die winter is verby, die reëntyd is oor, dit het verbygegaan.
12 Die bloeisels word gesien in die Aarde, die sangtyd het aangebreek, en die Tortelduif laat Haar Stem hoor in Ons Aarde.
13 Die Vyeboom laat Haar voorvye uitswel, en die Wingerdstokke wat bot, versprei aroma. Staan op, My vriendin, My skone, kom dan tog! [MattithJaHûW 24:32]
14 My Duif in die rotsklowe, in die skuilplek by die krans, laat My U gedaante sien, laat My U Stem hoor; want U Stem is soet, en U gedaante is lieflik.
15 Vang julle vir Ons die jakkalse, die klein jakkalse wat die Wingerde verniel, want Ons Wingerde staan in die bot.
[DIE VROU:]
16 My Beminde is Myne, en Ek is Syne wat Herder is onder die lelies.
17 Totdat die aandwind waai en die skaduwees vlug, kom aan, My Beminde, maak soos die gemsbok of soos die jong takbok op die berge van skeiding.
1Â OP My bed snags het Ek na haar[Sy siel] gesoek, wie My Siel liefhet, Ek het na Hom gesoek, maar Hom nie gevind nie.
2 Ek wil dan opstaan en in die Stad rondgaan, in die strate en op die pleine wil Ek na haar soek[Sy siel], My Siel het haar[Sy siel] lief; Ek het na Hom gesoek, maar Hom nie gevind nie.
3 Die wagte wat in die Stad rondgaan, het My aangetref. Het julle haar[Sy siel] nie gesien wie My Siel liefhet nie?
4 Skaars het Ek van hulle af verder gegaan, of het Ek haar gevind[Sy siel] wie My Siel liefhet; Ek het Hom vasgehou en Hom nie gelos voordat Ek Hom gebring het in die Huis van My Moeder en in die binnekamer van Haar wat My gebaar het nie. [Profesie van Barug 4:21]
5 Ek besweer julle, Dogters van Jerusalem, by die gemsbokke of by die takbokke van die veld om nie die liefde wakker te maak, of op te wek voordat dit die liefde behaag nie.
6 Wie is daar wat daar opkom uit die wildernis soos rookpilare, gegeur met mirre en wierook, met allerhande speserye van die koopman?
7 Kyk, dit is die draagstoel van Salomo, sestig dapperes daarom vir Haar, van die dapperes van JisraEl,
8 hulle almal met ân swaard gewapend, geoefend vir oorlog, elkeen met Sy swaard aan Sy heup vanweĂ« die nagtelike verskrikking.
9 Koning Salomo het vir Hom ân draagstoel gemaak van die hout van die LĂbanon;
10 die steile daarvan het Hy gemaak van silwer, die leuning van goud, die sitplek van purper, die binnekant mooi opgemaak - ân liefde [gawe] van die Dogters van Jerusalem.
11 Kom uit, Dogters van Sion, en aanskou met Vreugde die Koning Salomo, die Kroon waarmee Sy Moeder Hom bekroon het op Sy troudag en op die dag dat Sy hart vrolik is. [Boekrol van Henog 48:1; 2 Ezra 7:26; Spreuke 12:4]
[DIE MAN:]
1 HOE mooi is U tog, My vriendin, hoe mooi is U tog, U oĂ« is soos duiwe deur U sluier heen; U hare is soos ân kudde bokke wat van die gebergte van GĂlead afgolf.
2 U tande is soos ân kudde pas geskeerde [skape] wat van die drinkplek opkom, wat almal tweelinge het, en geeneen onder hulle is sonder lam nie.
3 U lippe is soos ân skarlaken band, en U mond is lieflik. U slape is soos ân granaatskyf deur U sluier heen.
4 U hals is soos die Dawidstoring, gebou met muurkranse waar die duisend skilde in hang, almal skilde van dapperes. [Die Profeet Miga 4:8; Spreuke van Salomo 18:10]
5 U twee borste is soos twee lammers, tweelinge van ân gemsbok, wat onder die lelies wei.
6 Totdat die aandwind waai en die skaduwees vlug, sal Ek gaan na die mirreberg en na die wierookheuwel. [Wysheid van Sirah 24:15]
7 Alles is mooi aan U, My vriendin, en U is nie gekleurd nie.
8 Saam met My van die LĂbanon af, Bruid, saam met My van die LĂbanon af, o kom! Trek af van die top van AmĂĄna, van die top van Senir en van Hermon, van die lĂȘplekke van die leeus, van die berge van die luiperds. [DeuteronĂłmium 3:9]
9 U het My Hart gesteel, My Susterbruid, U het My Hart gesteel met een [straal] van U oë, met een kettinkie van U halssieraad.
10 Hoe skoon is U liefde, My Susterbruid, hoeveel beter is U liefde as wyn en die aroma van U salf as al die speserye!
11 Heuningstroop drup van U lippe af, Bruid, heuning en melk is onder U tong, en die aroma van U klere is soos die aroma van die LĂbanon. [Odes van Salomo 30:4; JeshaJaH 51:3]
12 My susterbruid is ân geslote Tuin, ân geslote Bron, ân verseĂ«lde Fontein. [JeshaJaH 51:3]
13 U spruite is ân park van granate met kostelike vrugte, hennablomme met nardus,
14 nardus en saffraan, kalmoes en kaneel, met allerhande wierookstruike, mirre en alewee, met allerhande kostelike speserye.
15 U is ân Fontein van die tuine, ân put met lewende water wat van die LĂbanon afvloei. [JeHĂŽWshua 4:7]
[DIE VROU:]
16 Word wakker, noordewind, en kom, suidewind, deurwaai My Tuin, laat Sy balsemgeure uitvloei! Laat My Beminde in Sy Tuin kom en van Sy kostelike vrugte eet.
[DIE MAN:]
1 EK het in My Tuin gekom, My susterbruid, Ek het My mirre met My balsem gepluk, Ek het geëet van My heuningkoek met My heuning, Ek het gedrink My wyn met My melk; eet, vriende, drink en word vrolik, bemindes. [2 Nikodémus 5:1]
2 Ek het geslaap, maar My Hart het gewaak. Hoor, My Beminde klop: Maak vir My oop, My suster, My vriendin, My Duif, My rasegte! Want My hoof is vol Dou, My haarlokke vol nagdruppels. [Psalm 74:18; 2 Ezra 2:15]
3 Ek het My kleed uitgetrek, hoe kan Ek hom weer aantrek? Ek het My voete gewas, hoe kan Ek hulle weer vuil maak? [JeHÎWganan 13:8]
[DIE VROU:]
4 My Beminde het Sy hand deur die deuropening gesteek; toe het My binneste oor Hom in beroering gekom; [2 Nikodémus 5:1]
5 Ek het opgestaan om vir My Beminde oop te maak, terwyl My hande drup van mirre en My vingers van vloeiende mirre op die handpalms van die grendel. [Wysheid van Sirah 24:15]
6 Ek het vir My Beminde oopgemaak, maar My Beminde het weggedraai, verbygegaan; My Siel het uitgegaan toe Hy gespreek het; Ek het na Hom gesoek, maar Hom nie gevind nie; Ek het na Hom geroep, maar Hy het My nie geantwoord nie. [2 Ezra 10:1, 48; Odes van Salomo 21:6]
7 Die wagte wat in die Stad rondgaan, het My aangetref; hulle het My geslaan, My gewond; die wagte by die mure het My mantel van My afgeneem.
8 Ek besweer julle, Dogters van Jerusalem, as julle My Beminde vind, wat sal julle Hom vertel? Dat Ek krank is van liefde.
[DIE DOGTERS:]
9 Wat is U Beminde meer as ân ander beminde, o skoonste onder die vroue - wat is U Beminde meer as ân ander beminde, dat U Ons so besweer het?
[DIE VROU:]
10 My Beminde is skitterend wit en rooi, uitnemender as tienduisend.
11 Sy hoof is soos erts van suiwer goud; Sy haarlokke is golwend, swart soos ân raaf,
12 Sy oĂ« soos duiwe by waterstrome, in melk gewas, sittend by ân volle [bron].
13 Sy wange is soos balsembeddings, terrasbeddings van geurige plante; Sy lippe is lelies wat van vloeiende mirre drup.
14 Sy hande is ronde stawe van goud, ingevul met chrisoliet, Sy liggaam ân kunswerk van ivoor, bedek met saffierstene.
15 Sy bene is marmerpilare wat rus op voetstukke van fyn goud; Sy gestalte is soos die LĂbanon, uitgesoek soos die seders.
16 Sy verhemelte is pure soetigheid, ja, Hy is geheel en al die lieflikheid self. Hy is My Beminde en Hy is My vriend, Dogters van Jerusalem.
[DIE DOGTERS:]
1Â WAAR het U Beminde heengegaan, o skoonste onder die vroue? Waarheen het U Beminde Hom gewend, dat Ons Hom saam met U kan soek?
[DIE VROU:]
2 My Beminde het afgeloop na Sy Tuin, na die balsembeddings om Hom te vermaak in die tuine en om lelies te versamel.
3 Ek is My Beminde sân, en My Beminde is Myne - Hy wat Herder is onder die lelies.
[DIE MAN:]
4 Mooi is U, My vriendin, soos Tirsa, lieflik soos Jerusalem, verskriklik soos slagordes met vaandels. [NĂșmeri 27:1]
5 Draai U oĂ« van My af weg, want hulle verskrik My; U hare is soos ân kudde bokke wat van GĂlead afgolf.
6 U tande is soos ân kudde skaapooie wat van die drinkplek af opkom, wat almal tweelinge het, en geeneen onder hulle is sonder lam nie.
7 U slape is soos ân granaatskyf deur U sluier heen.
8 Daar is sestig koninginne en tagtig byvroue en maagde sonder getal. [Spreuke van Salomo 9:3]
9 Een, dié is My Duif, My rasegte, die enigste vir Haar Moeder; Sy is die Uitverkorene vir die Een wat Haar gebaar het. [Psalm 45:14; Profesie van Barug 4]
[OOR HAAR BEWONDERAARS:]
Die Dogters het Haar gesien en Haar geseënd geprys, die koninginne en die byvroue, en Haar geroem:
10 Wie is dit wat daar opkom soos die dagbreek, mooi soos die maan, helder soos die son, verskriklik soos slagordes met vaandels?
[DIE MAN:]
11 Ek het afgeloop na die neutetuin om te kyk na die uitspruitsels in die dal, om te kyk of die Wingerdstok uitloop, die granate blom.
12 Voordat Ek dit geweet het, het My Siel My verplaas op die waens van My edele volk.
13 Kom terug, kom terug; Sulammitiese, kom terug, kom terug, dat Ons U kan aansien. Wat sien julle aan die Sulammitiese? Iets soos die koordans in die soldatekamp.
[DIE MAN:]
1Â HOE mooi is U skrede in die skoene, o edele Dogter! Die golwende lyne van U heupe is soos halssierade, ân werk van kunstenaarshande.
2 U nawel is ân ronde kom - laat die gemengde wyn nie ontbreek nie. U liggaam is ân hoop koring, omring deur lelies.
3 U twee borste is soos twee lammers, tweelinge van ân gemsbok. [HosĂ©a 2:2]
4 U hals is soos ân ivoortoring, U oĂ« vywers in Hesbon by die Poort Bat-Rabbim; U neus soos die Toring van die LĂbanon wat na Damaskus toe uitkyk.
[DIE VROU:]
5 U hoof op U is soos die Karmel, en die golwende hare van U hoof soos purper - ân Koning gevang in haarlokke!
6 Hoe mooi en hoe lieflik is U, o liefde, onder al die genietinge!
[DIE MAN:]
7 U hoĂ« gestalte daar lyk soos ân dadelpalm, en U borste soos vrugtetrosse.
8 Ek het gedink: Laat Ek op die dadelpalm klim, laat Ek Haar trosse gryp; en laat U borste tog wees soos trosse van die Wingerdstok, en die aroma van U asem soos dié van appels, [Hoséa 2:2]
9 en U verhemelte soos die suiwerste wyn wat vir My Beminde saggies na binne gly, en oor die lippe vloei en laat die wat slaap, praat.
[DIE VROU:]
10 Ek is My Beminde sân, en Sy begeerte is na My.
11 Kom, My Beminde, laat Ons uitgaan in die veld, laat Ons in die dorpe vernag.
12 Laat Ons vroeg na die Wingerde gaan, laat Ons sien of die Wingerdstok uitloop, die druiwebloeisel oopgaan, die granate blom. Daar sal Ek U My liefde gee. [JeshaJaH 18:5]
13 Die liefdesappels gee aroma, en by Ons deure is allerhande kostelike vrugte, vars en oud; o My Beminde, dit het Ek vir U weggebĂȘre. [Odes van Salomo 28:2]
1Â AG, was U maar vir My soos ân broer wat aan die borste van My Moeder drink! As Ek U daar buite vind, Ek sou U kus; en tog sou hulle My nie verag nie.
2 Ek sou U lei, Ek sou U bring in die Huis van My Moeder; Sy sou My leer; Ek sou U laat drink van die gekruide wyn, en van My soet wyn van granaat.
3 Laat Sy linkerarm onder My hoof wees en Sy regterarm My omhels.
4 Ek besweer julle, Dogters van Jerusalem: Waarom wil julle wakker maak en waarom wil julle opwek die liefde voordat dit die [liefde] behaag?
[DIE DOGTERS:]
5 Wie is dit wat daar opkom uit die wildernis, wat leun op Haar Beminde? [Openbaring 12:1]
[DIE VROU:]
Onder die appelboom het Ek U opgerig. Daar was U Moeder in barensweë oor U, daar was Sy in barensweë wat U voortgebring het.
6 Dra My soos ân SeĂ«lring op U hart, soos ân SeĂ«lring op U arm; want die liefde is kragtig soos die Dood, die liefdes-ywer is wreed soos die Doderyk/Sheol, haar gloed is ân gloed van vuur, ân vlam. [Wysheid van Sirah 17:22; Haggai 2:23]
7 Groot waters kan die liefde nie uitblus en riviere haar nie oorstroom nie; al gee ân man ook al die goed van Sy huis vir die liefde, hulle sou Hom diep verag.
[DIE DOGTERS:]
8 Ons het ân klein sustertjie wat nog nie borste het nie; wat moet Ons met Ons suster maak diĂ© dag as Sy gevra word?
9 As Sy ân muur is, sal Ons ân silwerrand op Haar bou, en as Sy ân deur is, sal Ons Haar met ân sederplank toeslaan.
[SUSTERTJIE:]
10 Ek is ân muur, en My borste soos torings: toe het Ek in Sy oĂ« geword soos een wat Vrede vind.
11 Salomo het ân Wingerd in BaĂ€l-Hamon gehad; Hy het die Wingerd aan die oppassers oorgegee; elkeen moes vir Sy vrugte duisend [sikkels] silwer inbring.
12 My Wingerd, Myne, is hier voor My, die duisend [sikkels] is vir U, Salomo, en tweehonderd vir die wat Sy vrugte bewaak.
[DIE MAN:]
13 U wat in die tuine woon - vriende luister na U stem; laat My dit hoor.
[DIE VROU:]
14 Vlug, My Beminde, en maak soos die gemsbok of die jong takbok op die balsemberge.
Die Wysheid is die bron van seën (voorspoed) en bewerkstellig Geregtigheid.
1Â HET die Geregtigheid lief, julle wat die Aarde regeer; dink aan JaHWeH in regskapenheid, en soek HOM met ân ongeveinsde hart.
2 Want HY laat HOM vind deur wie HOM nie beproef nie; HY openbaar HOM aan wie HOM nie wantrou nie.
3 Bose gedagtes trek af van JaHWeH; en as SY Leërmag op die proef gestel word, beskaam dit die onverstandiges.
4 Die Wysheid sal nie ingaan in ân bedrieglike siel nie, en Sy woon nie in ân liggaam wat deur wetsverbreking beswaar is nie.
5 Want die Aparte Gees van Tug ontwyk veinsery; Sy vlug vir onbesonne gedagtes en word beskaam as die Ongeregtigheid naderby kom.
6 Want die Wysheid is ân Gees wat die adamiet liefhet, maar Sy laat ân lasteraar nie ongestraf vir [die woorde van] sy lippe nie, omdat El die Getuie is van sy niere en die waaragtige Verspieder van sy hart en die Toehoorder van sy tong.
7 Die Gees van JaHWeH het die heelal vol gemaak, en HY wat alles saamhou, weet wat daar gesĂȘ word.
8 Daarom bly niemand verborge wat wetsverbreking voorstaan nie en gaan die strafoordeel nie by hom verby nie.
9 Want daar sal ân verhoor wees van die wettelose se oorleg, en die klank van sy woorde kom by JaHWeH om te straf vir sy ongeregtigheid.
10 Die Oor van die Jaloerse hoor alles, en die geluid van ân gemor bly nie verborge nie. (Exodus 20:5)
11 Waak julle daarom teen nuttelose gemor en vrywaar julle tong teen lastertaal, omdat ook ân heimlike woord nie sonder meer aangaan nie en ân mond wat lieg, dodelik is vir die siel.
12 Soek nie die Dood deur ân verkeerde lewenspad nie, en lok die rampe nie uit deur die werke van julle hande nie.
13 Want Elohim het nie die Dood gemaak nie, en Hy verheug Hom nie oor die ondergang van die lewendes nie.
14 Omdat Hy alles geskep het om te wees; en die geslagte van die Aarde is geneeslik en daar is geen vergif in hulle nie, terwyl die Doderyk/Sheol se mag ook nie uitstrek oor die Aarde nie.
15 Want die Geregtigheid is onsterflik.
Die besoedelde verdien die Dood.
16 DIE besoedeldes roep [die Doderyk] deur hulle werke en woorde; hulle smag na haar en beskou haar as ân vriend, en hulle het ân verbond met haar gesluit, omdat hulle werd is om haar buit te wees.
1Â WANT hulle oordeel verkeerd en sĂȘ vir mekaar: Ons lewe is kort en vol sorge; daar is geen genesing as ân mens se einde gekom het nie, en dit is nie bekend dat iemand uit die Doderyk/Sheol kan red nie.
2 By toeval is ons gebore, en later sal dit wees of ons nooit bestaan het nie; want rook is die asem in ons neus, en ons denke is die vonk van ons hartklop.
3 As dit geblus is, vergaan die liggaam tot stof en die gees vervlieg soos yl lug.
4 Ook ons naam word mettertyd vergeet en niemand dink nog aan wat ons gedoen het nie; ons lewe gaan verby soos die skaduwee van ân wolk, en dit word versprei soos ân newel wat verdryf word deur die son se strale en deur sy warmte tot neerslag word.
5 Want ons lewe is soos die verbygaan van ân skaduwee, en ons einde kan nie herroep word nie, omdat dit verseĂ«l is en niemand kom terug nie.
6 Kom dan, laat ons die goeie wat daar is, geniet; laat ons van die wĂȘreld soos die jeug ân haastige gebruik maak.
7 Laat ons volop neem van die kosbare wyn en mirre, en laat geen lentebloeisel ons ontgaan nie.
8 Laat ons kranse van rose op ons hoof sit, voordat hulle verlep is.
9 Laat niemand van ons agterbly in ons uitbundigheid nie, en laat ons orals die spore agterlaat van ons vrolikheid, want dit is ons aandeel en ons erfgoed.
10 Laat ons die behoeftige vrome verdruk, laat ons geen weduwees spaar nie en die hoogbejaarde hare van die grysaard nie ontsien nie.
11 Laat ons mag die maatstaf van Reg wees, want wat swak is, bewys sy eie nutteloosheid.
12 Laat ons ân lokval opstel vir die regverdige, omdat hy ons tot las is en hom teen ons optrede verset; hy verwyt ons dat ons die Wet oortree en hy beskuldig ons dat ons oortree teen die Tug.
13 Hy beroem hom op sy kennis van JaHWeH, en hy noem homself ân seun van Elohim.
14 Hy is vir ons ân aanklag teen ons opvattinge, en dit is selfs hinderlik om hom te sien;
15 want sy lewenswyse verskil van ander, en sy paaie is volkome anders.
16 Hy reken dat ons namaaksels is; en hy bly ver van ons paaie soos van vuilgoed. Hy prys die uiterstes van die wetsgetroues, en hy beroem hom daarop dat Elohim sy Vader is.
17 Laat ons sien of sy woorde waar is; laat ons die omstandighede van sy einde ondersoek.
18 Want as die rassuiwere ân seun van Elohim is, sal Hy hom beskerm en verlos uit die hand van sy teenstanders.
19 Laat ons hom op die proef stel deur smaad en mishandeling, sodat ons sy sagmoedigheid kan sien en sy geduld kan toets.
20 Laat ons hom veroordeel tot ân eerlose dood, want volgens sy woorde word hy beskerm.
21 So is hulle gedagtes, en [tog] dwaal hulle, want hulle besoedeling het hulle blind gemaak.
22 Hulle het geen wete van Elohim se geheimenisse nie, hulle verwag geen beloning vir vroomheid nie en hulle oordeel vleklose siele nie werd om geëer te word nie.
23 Elohim het die adamiet geskep vir onsterflikheid, en HY het hom gemaak as ân beeld van SY eie, ewige Wese;
24 maar deur die naywer van die duiwel het Dood in die wĂȘreld gekom, en die wat haar toebehoort, sal haar soek.
Die regverdige word beloon en die wetsverbreker gestraf.
1 DIE siele van die regverdiges is in die Hand van Elohim, en geen kwelling sal hulle tref nie. [Wysheid van Salomo 5:15, 16]
2 In die oĂ« van die dwases het hulle die skyn of hulle sterf, en hulle einde word as ân ramp beskou;
3 hulle heengaan van ons word as ân vernietiging gesien, maar hulle is in vrede.
4 Want vir die mense lyk dit of hulle gepynig word, en tog is hulle vol hoop op die onsterflikheid.
5 Terwyl hulle in ân geringe mate getugtig word, sal hulle groot weldade ontvang; want Elohim stel hulle op die proef en vind dat hulle Hom werd is.
6 Soos goud in die smeltoond beproef Hy hulle, maar Hy neem hulle aan soos die ryp vrug van ân aanbieding.
7 En in die tyd van hulle oordeel sal hulle skitter; hulle sal sprankel soos vonke in ân stoppelland.
8 Hulle sal nasies oordeel en volke regeer, en JaHWeH sal hulle Koning wees tot in ewigheid.
9 Die wat in Hom glo, sal die Waarheid ken; en die wat op Hom vertrou, sal in Sy liefde bly, omdat Sy Guns en Ontferming vir die uitverkorenes is.
10 Maar die oortreders word gestraf ooreenkomstig hulle denke - hulle wat die wetsgetroue minag en JaHWeH verlaat.
11 Want vervloek is diegene wat Wysheid en Tug minag: hulle hoop is ydel, hulle moeite is vergeefs, en hulle werke is nutteloos.
12 Hulle vroue is onbedagsaam en hulle kinders gee las; vervloek is hulle saadlyn.
13 Geseënd daarom die onvrugbare vrou wat haar suiwerheid bewaar het, sy wat geen omgang van oortreding ken nie; sy sal die vrugte pluk as die siele geoordeel word.
14 GeseĂ«nd ook die ontmande wat sy hand nie laat oortree nie, hy wat geen oortreding teen JaHWeH begeer nie, want hy sal ân uitgesoekte geskenk ontvang vir sy trou; hy sal ân kosbare aandeel hĂȘ in die Huis van JaHWeH.
15 Want eervol is die vrug van suiwer werke, en onverganklik is die wortel van bedagsaamheid.
16 Maar die kinders van vermenging bly onvolwasse, en die kroos van ân onwettige vermenging gaan tot niet.
17 En wanneer hulle lank lewe, word hulle tog soos niks geag, en eindelik is hulle ouderdom eerloos.
18 Wanneer hulle vroegtydig sterwe, het hulle geen hoop nie, en geen vertroosting op die dag van die oordeel nie.
19 Want rampsalig is die einde van ân besoedelde saadlyn.
1 BETER is kinderloosheid wat gepaard gaan met Suiwerheid: Sy bly onsterflik in die herinnering, omdat Sy erken word by Elohim en by die adamiet. [Spreuke 30:15-16]
2 As Sy aanwesig is, word Sy nagevolg; as Sy heengegaan het, word Sy gemis. Sy word bekroon en Sy seĂ«vier, omdat Sy oorwin het deur te streef na ân onbesoedelde beloning.
3 Daarom sal ân groot getal kinders vir die besoedeldes nie voordelig wees nie: van basterlote gaan die wortel nie diep nie, en hulle sit nie op ân stewige grondslag nie.
4 Want ook al bot hulle ân tydlank uit in takke, hulle word geskud deur die wind omdat hulle wankelrig staan, en hulle word deur die krag van die stormwinde ontwortel.
5 Die bastertakke word rondom gebreek, en hulle vrug is nikswerd, hulle is te besoedel om te eet en vir niks bruikbaar nie.
6 Want kinders wat uit vermenging gebore word, is in die oordeel die getuies teen hulle ouers se misdaad. [Openbaring van Petrus 1:26]
7 Maar as ân regverdige voortydig sterf, sal hy verkwik word:
8 want die ouderdom is nie eervol vanweë die lang lewensduur nie, en dit word ook nie gemeet na die getal van die jare nie;
9 maar grys hare beteken vir die adamiet verstandigheid, en ouderdom ân vleklose lewe.
10 Omdat hy aan sy Elohey welgevallig was, is hy bemin; en omdat hy tussen oortreders geleef het, is hy weggeneem.
11 Hy is weggeruk, sodat besoedeling nie sy verstand sou verander nie, en sodat listige bedrog nie sy gees sou mislei nie;
12 want die betowering van die besoedeling verduister die suiwer dinge, en die bedwelming van die begeerte bederf ân onskuldige gees.
13 Hy het jonk gesterf en tog die volheid van baie jare bereik:
14 want sy siel was welgevallig aan JaHWeH; daarom het Hy haar spoedig weggeneem uit die midde van die kwaad. Maar die mense wat dit gesien het, het dit nie begryp nie en hulle het dit ook nie oorweeg nie:
15 Sy Guns en Ontferming is vir Sy uitverkorenes, en Sy beskerming is vir Sy apartes.
16 Die regverdige wat gesterf het, veroordeel die oortreders wat leef; en sy jeug wat vroeg geĂ«indig het, is [ân veroordeling van] die bose se hoĂ« ouderdom.
17 Want hulle sien wel die einde van ân wyse, maar hulle verstaan nie JaHWeH se planne met hom nie, en ook nie waarom Hy hom in veiligheid gebring het nie.
18 Hulle sien en het slegs minagting, maar JaHWeH lag oor hulle.
19 Want later word hulle ân lyk sonder eer en vir ewig ân bespotting onder die dooies. Hy laat hulle neerstort sonder geluid en ruk hulle los van hulle grondslag; tot die einde [van die Aarde] verwilder Hy hulle, en hulle sal in pyne wees, terwyl hulle gedagtenis in die niet versink.
20 Met vrees sal hulle verskyn vir die afrekening van hulle ongeregtigheid, en hulle eie misdade sal teen hulle, hulle skuld bewys.
Elohim oordeel die wetsgetroues en die oortreders.
1Â DAN sal die regverdige met groot vertroue voor die aangesig staan van die wat hom verdruk het en wat sy sorge geminag het.
2 Terwyl hulle kyk, sal hulle oorval word deur ân geweldige vrees, en hulle sal oorstelp wees oor die onverwagsheid van die redding.
3 En hulle wat te laat tot ander insigte gekom het en wat sug vanweĂ« die benoudheid van hulle gees, sal vir mekaar sĂȘ:
4 Dit was nou die man met wie ons vroeĂ«r gespot het en wat ons in ons dwaasheid vir ân toonbeeld van veragting gehou het; ons het sy lewe as ân dwaasheid beskou en sy einde as eerloos.
5 Hoe word hy [nou] onder die seuns van Elohim gereken, en is sy aandeel met die apartes!
6 Ons het dus wel afgedwaal van die Weg van die Waarheid, en die Lig van Geregtigheid het nie vir ons geskyn nie, terwyl die son nie vir ons opgegaan het nie.
7 Ons het ons moeg gemaak op die paaie van Ongeregtigheid en verderf, en ons het deur ongebaande wildernisse getrek, maar die Weg van JaHWeH het ons nie geken nie. [Psalm 18:30]
8 Wat het die hoogmoed ons gehelp? En wat het rykdom en grootpraat ons gebring?
9 Al daardie dinge het verbygegaan soos ân skaduwee, en soos ân tyding wat verbyjaag.
10 Soos ân skip wat deur die golwende water vaar, sonder dat ân mens ân spoor van sy deurgaan, of die pad van sy kiel in die golwe kan vind.
11 Of soos ân voĂ«l wat deur die lug vlieg. Niks word van hom gevind as teken van sy vlug nie, as alleen die yl lug wat deur die slag van sy vlerke gegĂ©sel word, wat op sy deurtog gesny word deur die krag van sy snel-bewegende vlerke; maar daarna word daar geen enkele aanduiding van sy vlug gevind nie.
12 Of wanneer ân pyl na ân doel geskiet word: die lug word deursny maar dit word weer ongedaan gemaak, sodat van die deurtog niks meer gesien word nie.
13 So is ons gebore en het ons gesterwe, en ons het niks om as teken van ons deug te wys nie, maar wel het ons onsself in besoedeling verbruik.
14 Die hoop van die wettelose is soos stof wat deur die wind weggedra word; en soos ligte skuim wat deur die stormwind versprei word; en soos rook wat deur die wind verstrooi word; dit trek verby soos die herinnering aan ân gas van een dag.
15 Maar die wetsgetroue sal leef tot in ewigheid; by JaHWeH is hulle beloning, en die Hoogste El dra sorg vir hulle.
16 Daarom sal hulle ân glansryke koningskroon en ân pragtige voorhoofsband ontvang uit die Hand van JaHWeH; want Hy sal hulle beskerm met Sy Regterhand en hulle beveilig met Sy Arm. (Exodus 28:36) Wysheid van Salomo 3:1
17 Hy sal Sy Ywer neem as ân pantser, en Hy sal die skepping bewapen om die vyande af te weer.
18 Hy sal Geregtigheid aantrek as ân borswapen en Sy onfeilbare oordeel opsit as ân helm.
19 Hy sal Sy Apartheid neem as ân onoorwinlike skild,
20 en Sy strenge Toorn sal Hy skerpmaak tot ân swaard; en die heelal sal saam met Hom stry teen die dwase.
21 Die goedgemikte pyle van die bliksems sal trek, en soos uit ân goedgespanne boog van wolke tref hulle die doel.
22 Uit die steenslinger van Sy Grimmigheid sal die swaar haelstene gegooi word; die water van die see sal oor hulle breek, en die riviere sal met onstuimigheid saamvloei.
23 ân Magtige Gees sal teen hulle opsteek en hulle uit mekaar jaag soos ân orkaan; Ongeregtigheid sal die Adamah [die adamiet se Aarde] tot ân woesteny maak, en die misdadigheid sal die trone van die vorste omverwerp.
Salomo vermaan die konings om na Wysheid te strewe.
1Â HOOR dan, konings, en gee ag; leer julle, wat die eindes van die Aarde beheers!
2 Luister, julle wat mag besit oor die skares en wat trots is op julle menigtes van volke.
3 Want die mag is aan julle deur JaHWeH gegee, en julle heerskappy deur die Hoogste El, wat julle werke sal ondersoek en julle planne sal navors.
4 Want ofskoon julle die plaasvervangers van Sy Koningskap is, het julle tog nie met Reg geoordeel nie, nie die Wet nagekom nie en nie ooreenkomstig die Wil van Elohim gehandel nie.
5 Skrikwekkend en spoedig sal Hy teen julle optree, omdat oor die owerstes streng geoordeel word.
6 Want die onaansienlike word verontskuldig in ontferming, maar die magtiges word gestraf met Mag.
7 En Hy wat Meester van almal is, sal Sy Aangesig nie verberg nie en geen vrees hĂȘ vir grootheid nie; klein en groot het Hy gemaak, en vir almal dra Hy gelyktydig sorg.
8 Maar vir die magtiges wag ân kragtige ondersoek.
9 Vir julle is dus my woorde, regeerders! Sodat julle Wysheid leer en nie tot val kom nie.
10 Want die wat die Aparthede in Apartheid onderhou, word self apart; en die wat dit geleer het, sal die regte antwoorde vind.
11 Wees julle daarom gretig om my woorde te hoor, begeer daarna, en julle sal leiding ontvang.
12 Wysheid gee Lig en Sy kan nie gedoof word nie. Sy word gemaklik gesien deur die wat Haar liefhet, en Sy word gevind deur wie Haar soek.
13 Sy voorkom die wat na Haar verlang deur self eerste te verskyn.
14 En diegene wat vir Haar vroeg opstaan, sal geen moeite hĂȘ nie, want hy sal Haar vind omdat Sy by sy deur sit.
15 Dit is uiters verstandig om oor Haar na te dink; en wie homself ter wille van Haar geen slaap gun nie, is spoedig sonder sorge. [Psalm 132:4]
16 Want Sy gaan rond en soek hulle wat Haar werd is; en Sy vertoon Haar met minsaamheid aan hulle op hulle paaie, en kom hulle selfs tegemoet in elke gedagte.
17 Sy begin as ân opregte verlange na Tug, en die sorg vir die Tug is liefde;
18 en liefde is om Haar Wet te onderhou; en die navolging van die Wet is ân waarborg vir onsterflikheid;Â [DeuteronĂłmium 30:13; Wysheid van Sirah 15:1-3; Spreuke van Salomo 6:20]
19 en onsterflikheid maak dat ân adamiet naby Elohim is.
20 Die verlange na Wysheid lei daarom na die koningskap. [Openbaring 1:6]
21 As julle behae skep in trone en septers, vorste van die volke, het dan die Wysheid lief, sodat julle kan koning wees in lengte van dae. [2 Ezra 2:43]
Die Wysheid kom van Elohim af.
22 EK sal julle meedeel wie die Wysheid is en hoe Sy ontstaan het. Ek sal Haar geheime nie vir julle verborge hou nie, maar Haar spore volg vanaf die begin van Haar ontstaan, en ek sal Haar Kennis aan die lig bring en in geen enkele opsig die Waarheid verbygaan nie.
23 Ek sal nie saamgaan met die naywer wat verteer nie, want die Wysheid woon daarmee nie saam nie.
24 ân Menigte wyse manne is die redding van die wĂȘreld, en ân verstandige koning is die welsyn van sy volk.
25 Laat julle daarom lei deur my woorde: hulle sal julle help.
1Â OOK ek is sterflik en ân adamiet soos die ander, ân afstammeling van die eerste wat uit stof gemaak is; en in die skoot van my moeder het ek vlees geword,
2 in die tyd van tien maande in bloed gestrem uit die saad van ân man en die lus van saamlĂȘ.
3 Toe ek gebore is, het ook ek die gemeenskaplike lug ingeasem, en ek het tereggekom op die Aarde wat vir almal dieselfde is; en my eerste geluid was dieselfde gehuil as van al die ander.
4 In doeke is ek met sorg gevoed,
5 want geen enkele koning het by sy geboorte ân ander begin.
6 Op dieselfde wyse kom almal in die lewe en verlaat hulle dit.
7 Daarom het ek gebid, en my is Insig gegee; ek het geroep, en die Gees van Wysheid het vir my gekom.
8 Ek het Haar hoër geag as septers en trone; en rykdom het ek as niks beskou in vergelyking met Haar.
9 Ook edelgesteente het ek nie met Haar gelykgestel nie, want al die goud is in vergelyking met Haar net ân bietjie stof, en al die silwer is teenoor Haar soos slyk.
10 Ek het Haar meer liefgehad as gesondheid en skoonheid, en ek het Haar besit verkies bo die Lig, omdat die glans wat Sy versprei nie gedoof kan word nie.
11 Maar saam met Haar het tegelyk al die suiwer dinge my deel geword, want onmeetlik is die rykdom in Haar hande.
12 Ek het al die dinge geniet, omdat Sy die Wysheid is wat hulle gebring het, sonder dat ek geweet het dat Sy in Haar die Moeder is. [Boekrol van Henog 84:3]
13 In opregtheid het ek Haar leer ken, en sonder afguns deel ek Haar mee; ek hou Haar rykdom nie verborge nie.
14 Want Sy is vir die adamiete ân onuitputlike skat; en hulle wat Haar verwerf het, is aangeneem in vriendskap met Elohim, omdat hulle ân band gevorm het deur die geskenke van die Tug.
15 Mag Elohim Haar aan my gee om ooreenkomstig my kennis te spreek, en om ooreenkomstig die waarde van die gawes te dink, omdat HY die Gids van die Wysheid is en HY die wyses teregwys.
16 Want in SY Hand is onsself en ons woorde, al ons oorleg en bedrewenheid.
17 Want dit is HY wat my ân betroubare Kennis gegee het van die dinge, sodat ek die bou van die heelal kan deursien en die Krag van die elemente,
18 die begin en die einde en die middel van die tye, die veranderinge van die sonstilstande en die afwisseling van die jaargetye,
19 die kringloop van die jaar en die stand van die Sterre,
20 die natuur van al wat leef en die geaardheid van die diere; die kragte van die Geeste en die gedagtes van die adamiete; die soorte van die plante en die kragte van die wortels;
21 al die dinge wat verborge of sigbaar is, het ek leer ken, want die Wysheid wat alles gemaak het, het my geleer.
Die verhewe geaardheid van die Wysheid.
22 WANT die Gees wat in Haar is, is Verstandig, apartgestel, enig, veelsydig, fyn, vaardig, deurdringend, suiwer, helder, onkwetsbaar, bedag op die suiwere, skerp,
23 vry, mild, lief vir die adamiet, standvastig, betroubaar, sonder sorge, in staat om alles te doen en te oorsien, terwyl Sy deurdring tot alle geeste wat verstandig, suiwer en fyn is.
24 Want die Wysheid is beweegliker as alles wat beweeg, en Sy deurdring en deurtrek alles vanweë Haar suiwerheid.
25 Sy is die asemtog van Krag van die Elohim en die uitstraling van suiwer Glansrykheid van die Almagtige; daarom kan niks wat besoedel is aan Haar raak nie. [Odes van Salomo 30:5; Wysheid van Sirah 24:3]
26 Sy is die weerskyn van die ewige Lig en ân onbevlekte spieĂ«l van die Krag van Elohim en ân beeld van Sy Suiwerheid.
27 Ofskoon Sy slegs Een is, vermag Sy alles; en terwyl Sy in Haarself bly, maak Sy alles nuut; en gedurende al die geslagte gaan Sy binne-in siele van apartes en maak hulle vriende van Elohim en profete.
28 Want Elohim het niemand lief as alleen diegene wat saam met die Wysheid woon nie.
29 Want Sy is fraaier as die son en die stelsel van Sterre; en in vergelyking met die Lig word Sy eerste gevind,
30 omdat na die Lig weer die Nag volg, maar die Besoedeling oorwin nie die Wysheid nie.
Die vrugte van die Wysheid.
1 WANT Sy reik deur Haar krag van die een eind tot die ander, en dit is Sy wat alle dinge gunstig reël.
2 VANAF my jeug het ek Haar liefgehad en gesoek, en ek het pogings aangewend om Haar vir myself as bruid te neem; ek het verlief geraak op Haar skoonheid.
3 Sy beroem Haar op Haar afkoms omdat Sy met Elohim leef, en HY wat Meester van alles is, het Haar lief.
4 Want Sy is ân ingewyde in die Kennis van Elohim, en Sy staan by HOM in SY werke. [Openbaring van Henog 11:40, 41]
5 As rykdom ân begerenswaardige besit in die lewe is, wat is dan ryker as die Wysheid wat alles werk?
6 As die besonnenheid ân werk onderneem, wie is dan onder al die werkers wat leef, die bekwaamste?
7 En wanneer iemand Geregtigheid liefhet - Haar hele bekommernis is die deugde, want Sy onderrig die matigheid en die verstandigheid, die regverdigheid en die sterkte, wat vir die adamiete die nuttigste in hulle lewe is.
8 As iemand strewe na ân veelsydige ervaring, Sy leen die verlede en voorsien die toekoms; Sy verstaan die sin van woorde en die oplossing van raaisels, Sy besit voorkennis van aanwysinge en voortekens, ewenas die afloop van tye en tydperke.
9 Daarom het ek geoordeel om Haar as lewensgesellin te neem, want ek weet dat Sy vir my ân suiwer Raadgeefster sal wees en ân Trooster in sorge en smart.
10 Deur Haar sal ek roem verwerf by die volksmenigte en Eer by die oudstes, ofskoon ek jonk is.
11 My oordele sal skerpsinnig gevind word, en in die oë van die vorste sal ek bewondering vind.
12 As ek swyg, sal hulle vir my wag; as ek spreek, sal hulle luister; as ek langer spreek, sal hulle die hand op hulle mond lĂȘ.
13 Deur Haar sal ek onsterflikheid besit, en ek sal ân ewige herinnering aan myself by hulle agterlaat.
14 Ek sal volke bestuur, en nasies sal aan my onderwerp word.
15 Gevreesde heersers wat van my hoor, sal angs kry; maar vir my volk sal ek goed wees en dapper in die oorlog.
16 As ek in my huis binnegaan, sal ek by Haar rus vind; want die omgang met Haar veroorsaak geen bitterheid nie en verkeer met Haar bring geen verdriet nie, maar Vreugde en Blydskap.
17 Hierdie dinge het ek oorweeg vir myself en in My Hart oorpeins: dat daar onsterflikheid geleë is in die saamlewe met die Wysheid,
18 en edele verkwikking in Haar vriendskap, onuitputlike rykdom in die werk van Haar hande, insig in ân innige omgang met Haar, roem in die deelneem aan Haar gesprekke. Daarom het ek rondgegaan om te soek hoe ek Haar vir myself sou kon neem.
19 Ek was ân kind gewees met ân fraai gestalte, en ek het ân voortreflike siel gekry;
20 of liewer: omdat ek voortreflik was, het ek in ân liggaam sonder gebreke gekom.
21 Maar ek het geweet dat ek Haar nie sou gekry het nie, as Elohim my Haar nie sou gegee het nie; en Sy was reeds wys om te erken in wie se Guns Sy is - en ek het my tot JaHWeH gewend en HOM gebid; en uit my hele hart het ek gesĂȘ:
Die gebed van Salomo om Wysheid.
1 Elohey van ons Vaders en JaHWeH van Ontferming, wat alles gemaak het deur U Woord, [Openb van Henog 11:40]
2 en wat deur U Wysheid die adamiet gemaak het, sodat hy sou heers oor die skepsels wat U gevorm het,
3 en sodat hy die wĂȘreld in Apartheid en regverdigheid sou bestuur, en sou beoordeel met ân regverdige gees;
4 gee U my die Wysheid wat op U Troon sit, en wys U my nie af as een van U kinders nie.
5 Want ek is U dienskneg en die seun van U Diensmaagd, ân adamiet wat swak is en kort leef, en wat nog swakker is in die kennis van U oordeel en U Gebooie;
6 omdat selfs as iemand die rassuiwerste is onder die seuns van die Adam, hy tog sonder U Wysheid niks werd geag word.
7 U het my verkies as U volk se koning en as regter oor U seuns en dogters;
8 U het my gesĂȘ om ân Huis te bou op die berg van U Apartheid, en ân altaar in die Stad van U inwoning, as ân afbeelding van die woontent van Apartheid wat U vanaf die begin voorberei het.
9 By U is die Wysheid wat U werke ken, wat teenwoordig was toe U die heelal maak, wat weet wat behaaglik is in U Oë, en wat met Reg is volgens U Gebooie. [Spreuke 8:22; 9:9]
10 Stuur U Haar vanuit die Hemele van Apartheid en stuur U Haar vanaf die Troon van U Glansrykheid, sodat Sy met my kan wees en saamwerk, en ek kan weet wat aan U welgevallig is.
11 Want Sy weet en begryp alles, en Sy sal my in my werke lei met oorleg en my bewaar in Haar Glansrykheid. [Openbaring van Henog 11:41]
12 Dan sal my werke aangenaam wees, en ek sal U volk regverdig regeer en die troon van my vader werd wees.
13 Want watter adamiet kan die Raadsbesluite van Elohim ken? Wie kan bedink wat JaHWeH wil?
14 Want die gedagtes van die sterflinge is onseker, en ons oorweginge is nie vas nie,
15 omdat die siel beswaar word deur ân sterflike liggaam, en die gees wat veel dink, neergedruk word deur die aardse tent.
16 Ons vermoed maar nouliks die dinge van die Aarde, en met moeite ontdek ons dinge wat voor die hand lĂȘ; wie sal dan die dinge van die Hemele kan opspoor?
17 Wie kan U Wil ken, as U Self nie die Wysheid gee en U Gees van Apartheid van omhoog stuur nie?
18 SĂł word die paaie van die adamiete op Aarde reggemaak, en leer hulle wat U behaag, en word hulle gered deur die Wysheid.
Die Wysheid het JisraEl beskerm vanweë sy Geregtigheid.
1 SY het die eersgeskape vader van die wĂȘreld beskerm toe hy die enigste skepsel was, en Sy het hom uitgelei uit sy val (GenĂ©sis3:23) Boekrol van die Opregte 1:12
2 en hom die mag gegee om oor alles te heers. (Genésis1:28)
3 Maar die wetsverbreker het Haar in sy toorn verlaat, en hy het te gronde gegaan deur die woede wat sy broer gedood het. (Genésis4:8)
4 Vanweë hom is die Aarde oorstroom, maar deur die Wysheid gered, wat die regverdige geloods het op nietige hout. [Boekrol van Henog 67:2]
5 Nadat die nasies verstrooi is vanweë die algemeenheid van oortreding, het Sy die regverdige [uit]geken en hom sonder smet vir Elohim bewaar; en Sy het hom in sy krag beskerm teen sy liefde vir sy seun.
6 Sy het die regverdige gered uit die ondergang van die besoedeldes, toe hy wegvlug van die vuur wat op die vyf stede geval het;
7 daarvan bestaan nog altyd as getuie van oortreding: ân rokende puinhoop, plante wat vrug dra op verkeerde tye, en ân soutpilaar wat daar staan aan ân ongelowige gees.
8 Want die wat afwyk van die Weg van die Wysheid het nie alleen gestruikel deurdat hulle die suiwer dinge nie meer ken nie, maar hulle het ook aan die wĂȘreld ân gedagtenis nagelaat van die dwaasheid, sodat hulle nie kan geheim hou waarin hulle oortree het nie.
9 Maar die Wysheid het Haar volgelinge uit die kwelling gered. [Psalm 22:4]
10 Sy het die regverdige wat vir die toorn van sy broer gevlug het op regte Paaie gelei, Sy het hom die koninkryk van Elohim gewys en hom die Kennis van die Aparthede gegee, en Sy het hom in sy arbeid laat voortgaan en sy inspanning vrugbaar gemaak.
11 Sy het hom bygestaan teen die hebsug van sy verdrukkers en hom ryk gemaak.
12 Sy het hom ook beskerm teen sy vyande en hom beveilig teen sy belaers; Sy het ân sware stryd in sy voordeel beslis om hom te laat weet dat vroomheid alles in mag oortref.
13 Die regverdige wat verkoop is, het Sy nie aan sy lot oorgelaat nie, maar Sy het hom ontruk aan oortreding:
14 Sy het met hom afgeklim in die gevangenis en hom in Sy boeie nie verlaat nie, totdat Sy hom die Septer van die koningskap gebring het en gesag oor sy oorheersers. Sy het bewys dat sy aanklaers onwaarheid spreek en hom ewige roem gegee.
15 ân Apartgestelde volk en ân suiwer saadlyn het Sy verlos uit ân nasie van verdrukkers. [Psalm 77:20]
16 Sy het ingegaan in die siel van JaHWeH se dienskneg en aan skrikwekkende konings teenstand gebied deur wonders en tekens.
17 Sy het die apartes die beloning gegee vir hulle inspanning en hulle gelei op ân wonderlike weg; bedags was Sy vir hulle ân beskerming gewees en snags ân lig soos van Sterre.
18 Sy het hulle deur die Riet See [Skelf See] gebring en hulle deur baie water gelei,
19 maar hulle vyande het Sy oorstroom en hulle uit die diepte van die afgrond weer laat uitspoel.
20 So het die regverdiges die besoedeldes gebuit, en het hulle die Naam van U Apartheid besing, JaHWeH, en eensgesind U verdedigende Hand geloof. (Exodus 24:11)
21 Want die Wysheid het die monde oopgemaak van die wat stom was, en Sy het die tonge van kindertjies verstaanbaar gemaak.
1Â SY het hulle werke gerig deur die hand van ân profeet van Apartheid:
2 Hulle het deur ân onbewoonde wildernis getrek en op eensame plekke hulle tente opgeslaan.
3 Hulle het weerstand gebied teen hulle vyande en hulle verweer teen hulle teenstanders.
4 Hulle het dorstig geword en na U geroep; en aan hulle is water gegee uit ân HoĂ« Rots en verkwikking uit harde Steen.
5 Want waarmee hulle vyande gestraf is, daarmee is hulle tydens hulle trek geseën.
Egipte is gestraf vanweë sy ongeregtigheid.
6 DIE Fontein van die rivier wat altyd stroom, is deur bloed besoedel en het troebel geword as straf vir die bevel om die kinders te dood;
7 daarteenoor het U aan hulle onverwags ryklik water gegee.
8 Deur hulle dors het U gewys hoe U destyds die vyande gestraf het.
9 Want ofskoon hulle met ontferming tereggewys is, is hulle nietemin op die proef gestel om te kan weet hoe die besoedeldes gepynig word wat in toorn geoordeel is.
10 U het hulle op die proef gestel soos ân Vader wat waarsku, maar die ander het U opgeĂ«is soos ân streng Koning wat ân vonnis vel. [JeshaJaH 11]
11 En die wat nie daarby was nie, is op dieselfde wyse gemartel as die wat wel teenwoordig was,
12 want ân dubbele smart het hulle getref: hulle het ook nog gesug by die herinnering aan die verlede,
13 want omdat hulle verneem het dat hulle eie kwelling vir die ander voordelig was, het hulle JaHWeH erken.
14 Diegene immers wat hulle met spot afgewys het toe hy te vondeling gelĂȘ is, het hulle na afloop van die gebeurtenisse bewonder, nadat hulle anders as die regverdiges deur dors gekwel is.
15 Teenoor die onbedagsame oorweginge van hulle ongeregtigheid waardeur hulle afgedwaal het en redelose slange/nagashim en alledaagse ongediertes vereer het, het U aan hulle ân menigte redelose wesens as straf gestuur,
16 sodat hulle sou leer dat iemand gestraf word met die dinge waardeur hy oortree het.
17 Want vir U Almagtige Hand wat ook die heelal uit vormlose stof geskep het, was dit nie onmoontlik om vir hulle ân menigte bere of onverskrokke leeus te stuur nie, [Openbaring van Henog 11:40; 2 Ezra 8:7]
18 of nuutgeskape en ongekende woedende wesens, wat ân vurige asem uitblaas, of krakende rook uitstoot, of geweldige vonke uit hulle oĂ« laat uitstraal;
19 nie alleen hulle geweld sou hulle dan uitgeroei het nie, maar ook die vreeswekkende aanblik kon hulle reeds laat sterf het.
20 Afgesien van hierdie dinge, kon hulle geval het deur die krag van een windvlaag, wanneer hulle agtervolg word deur U wraak of gewan word deur die Gees van U Krag. Maar U het alles gereël deur maat en getal en gewig.
Die Wysheid in die strawwe van Elohim.
21 VIR U is dit moontlik om orals U groot Mag te ontplooi, wie sal dan weerstand bied aan die Krag van U Arm!
22 Teenoor U is die heelal soos die deurslaan van ân weegskaal en soos ân doudruppel wat in die oggend uitsak op die Aarde.
23 Vanweë U Almag is U barmhartig jeens almal, en U sien verby die oortredinge van die adamiete, sodat hulle mag bekeer;
24 want U het alles lief wat daar is, en U het geen afkeer van iets wat U gemaak het nie: U sou dit nie gemaak het nie, as U dit nie liefhet nie. [Wysheid van Sirah 15:11; Maleagi 1:3]
25 Hoe sal iets ook al bly bestaan, as U dit nie wil nie? Hoe sal dit bewaar word, as U dit nie roep nie?
26 U spaar alles omdat dit van U is, JaHWeH, wat die lewe liefhet.
1Â U onsterflike Gees is in alle dinge.
2 Daarom tugtig U die oortreders ook bietjie vir bietjie; U waarsku hulle deur hulle te herinner aan die dinge waarin hulle oortree het, sodat hulle besoedeling sal laat staan en trou bly aan U, JaHWeH!
3 Die wat vroeër op U Adamah[adamiet se Aarde] van Apartheid gewoon het,
4 het U gehaat vanweë hulle gruwel-dade van toorkuns, en besoedelde plegtighede:
5 meedoënloos het hulle kinders vermoor, en hulle het menslike ingewande geëet en die vlees en bloed genuttig.
6 U het besluit om die ingewydes uit die midde van hulle fees [te neem], en om die ouers wat met eie hand die hulpelose siele gedood het deur die hand van ons vaders uit te roei,
7 sodat die Aarde wat U van almal die hoogste ag, ân waardige bevolking sou ontvang van die kinders van Elohim.
8 Maar U het ook hulle, omdat hulle mense was, ontsien en vir hulle as voorlopers van U leërmag, perdebye gestuur om hulle langsaam uit te roei.
9 Ofskoon U nie onmagtig was om die oortreders in die stryd oor te lewer in die hande van die regverdiges, of hulle deur vreeswekkende wesens of ân streng bevel ineens uit te roei nie,
10 het U kortstondigheid verwerp en hulle die geleentheid gegee om te besin; ook al het U goed geweet dat hulle ân besoedelde saadlyn was en dat die besoedeling vir hulle aangebore was, sodat hulle gesindheid in ewigheid nie sou verander nie,
11 Want hulle saad was vervloek vanaf die begin; en dit is nie uit ontsag vir een of ander persoon dat U hulle uitstel verleen het van [die straf] vir hulle besoedeling nie.
12 Want wie sal sĂȘ: Wat het U gedoen? Of wie sal hom verset teen U oordeel? Wie sal U beskuldig van die nasies se ondergang, as U hulle self geskep het. Wie sal teen U optree as die verdediger van die oortredinge van die adamiet?
13 Daar is immers nie ân Elohim buiten U nie, wat vir almal sorg dra, sodat U bewys dat U nie onregverdig oordeel nie.
14 Geen koning of vors sal U kan teëstaan oor die wat U gestraf het nie.
15 Omdat U regverdig is, bestuur U alles met regverdigheid; U ag dit in stryd met U Mag om iemand te veroordeel wat nie verdien om gestraf te word nie.
16 Want U Mag is die beginsel van die regverdigheid; en die feit dat U oor alles gesag het, is oorsaak dat U alles ontsien.
17 U toon U Krag as die volheid van U Mag in twyfel getrek word, en U straf die vermetelheid van hulle wat dit ken.
18 Ofskoon U heers in mag, oordeel U tog met mate en bestuur U ons met ân groot toegewendheid; want U besit die vermoĂ« wanneer U ook al wil.
19 Deur so te handel, het U U volk onderrig dat dit ân wetsgetroue se plig is om mensliewend te wees; en U het by U kinders die goeie verwagting gewek dat U nĂĄ die wetsverbreking bekering gee.
20 Want as U die vyande van U kinders en die wat die dood verdien het, met ân dergelike aandag en toegewendheid straf dat U hulle die tyd en geleentheid gee om hulle af te wend van Besoedeling,
21 met watter omsigtigheid sal U dan U kinders oordeel, omdat U aan hulle vaders onder Eed en Verbond beloftes van Suiwerheid gegee het.
22 Terwyl U ons ân opvoeding gee, gĂ©sel U ons vyande duisendmaal, sodat ons aan U Suiwerheid sal dink wanneer ons self oordeel, en ons op ontferming sal hoop wanneer ons self geoordeel word.
23 Daarom het U ook die besoedeldes wat hulle lewe in dwaasheid deurbring, gekwel deur hulle eie gruwels.
24 Want in groot mate het hulle gedwaal op hulle doolweë, sodat hulle die veragtelikstes onder die lewende wesens as hulle heersers aangeneem het, en hulleself mislei soos onnosele kinders.
25 Daarom het U oor hulle - soos oor dom kinders ân straf gebring wat hulle verspot maak.
26 Maar die wat nie gewaarsku word deur ân straf wat belaglik maak nie, sal besoek word met ân oordeel wat Elohim werd is.
27 Want deur daardie dinge wat hulle verag het, is hulle voor gestraf en wat hulle as elohim beskou het, het hulle, toe hulle daaroor gestraf word, Hom gesien van Wie hulle vroeër beweer het dat hulle Hom nie ken nie; so het hulle Hom as die ware Elohim erken. Daarom het ook die volheid van die veroordeling oor hulle gekom.
Die dwaasheid van die idolary is oorsaak van Egipte se bederf.
1Â AL die mense wat omtrent Elohim onwetend is, is van nature dwaas; so ook die wat uit die suiwer dinge wat hulle waarneem, nie vermag om in te sien dat Hy bestaan nie; en ook die wat wel aandag het vir die werk, maar tog nie die Maker daarvan erken nie.
2 Maar vuur of wind of die dun lug of die Sterre rondom of die geweldige water of die hemelligte beskou hulle as gode wat heers oor die wĂȘreld.
3 As hulle daardie dinge as gode aanvaar omdat hulle daarvan die goedheid geniet, dan moes hulle tog geweet het hoeveel verkiesliker die Meester daarvan is, want Hy wat die oorsprong van skoonheid is, het hulle gemaak.
4 En as hulle die krag en werking bewonder, dan sou hulle daaruit moes begryp het hoeveel magtiger Hy is wat die dinge tot stand gebring het.
5 Want uit die grootheid en goedheid van die skepsels kan die oorsprong daarvan deur vergelyking gesien word.
6 Tog tref hulle daaroor minder verwyt; want ofskoon hulle dwaal, soek hulle Elohim en wil hulle Hom vind.
7 Hulle is besig met Sy werke en vors dit na, maar hulle word mislei deur die skyn, omdat die dinge wat hulle sien, mooi is.
8 Daarteenoor staan dat hulle nie van alle skuld vrygepleit kan word nie:
9 want as hulle in so ân mate in kennis gevorder het, dat hulle in staat was om die loop van die tye te bepaal, waarom het hulle dan nie eerder die Meester daarvan ontdek nie?
10 Inderdaad ellendig is daarom die wat hulle verwagtinge in dooie dinge gestel het - dit is hulle wat die werke van adamitiese hande gode noem: goud en silwer, kunswerke en afbeeldinge van lewende wesens, of nuttelose steen wat ân outydse handewerk is.
11 As een of ander ervare houtwerker ân boom afgesaag het, skil hy die hele bas rondom noukeurig af, bewerk dit op die beplande wyse, en maak ân bruikbare meubel om die lewe gerieflik te maak;
12 die stukke wat van sy werk afval, gebruik hy om sy voedsel te berei waarmee hy sy maag vul;
13 dit wat dan nog daarvan afval en heeltemal onbruikbaar is, ân krom stuk hout waarin kwaste gegroei het, sny hy uit vir tydkorting en gee daaraan ân vorm met die kennis van sy ervaring; hy boots dan die beeld van ân sterfling na,
14 of hy laat dit lyk soos een of ander gewone dier; hy besmeer dit met menie en maak met seegras ân blosende velkleur; en elke vlek wat daarin is, smeer hy toe.
15 Dan maak hy daarvoor ân passende woning, en hang dit aan die muur waar hy dit vasmaak met ân spyker.
16 Hy sorg daarvoor dat dit nie gaan val nie, omdat hy weet dat die maaksel nie homself kan help nie; want dit is ân beeld en dit moet gehelp word.
17 Maar as hy nou bid vir sy besittings en sy huwelike en sy kinders, dan skaam hy hom nie om met die lewelose ding te praat nie: vir sy gesondheid doen hy beroep op iets wat swak is,
18 vir sy lewe vereer hy iets wat dood is, om hulp smeek hy iets wat die minste ervaring het, om ân voorspoedige reis bid hy iets wat nie kan loop nie,
19 om wins en sy besigheid en voorspoed by sy arbeid, vra hy iets wat die onhandigste in handewerk is.
Geen afbeelding van afgestorwenes
1Â ân ANDER weer, wat voornemens is om ân seereis te maak en wat deur die woeste golwe wil vaar, roep ân stuk hout aan wat swakker is as die skip wat hom vervoer.
2 Want die [vaartuig] is deur die winssug beplan en met vakkundigheid gebou.
3 Tog is dit U Voorsienigheid, VADER, wat haar bestuur, omdat U die Weg oor die see gegee het en ân veilige pad deur die golwe.
4 U wys dat U in staat is om uit alle gevare te red, selfs wanneer iemand sonder bedrewenheid in die see gaan.
5 Maar omdat U nie wil dat die werke van U Wysheid ongebruik bly nie, daarom vertrou die mense hulle siele toe aan ân nietige stuk hout, en vaar hulle behoue op ân vlot deur die branding.
6 Ook vroeĂ«r, toe die trotse reuse verdelg is, het die hoop van die wĂȘreld op ân vaartuig ontkom en het die saad van ân geslag bewaar gebly vir die wĂȘreld, omdat sy [die Ark] bestuur is deur U Hand.
7 Geseën is die hout waardeur Geregtigheid plaasgevind het!
8 Maar vervloek is daardie handemaaksel - die maaksel en sy maker: hy, omdat hy hom gemaak het, en die verganklike maaksel, omdat hulle gode genoem word!
9 Terselfdertyd verdien hulle om deur Elohim gehaat te word - die wettelose en sy ongeregtigheid;
10 en die maaksel sal saam met sy maker gestraf word.
11 Daarom sal daar ook ân gerig wees oor die gode van die nasies, omdat hulle onder die skepsels van Elohim tot ân gruwel geword het, en tot ân ergernis vir die siele van die mense, en ân valstrik vir die voete van die dwase
12 want die gedagte aan afbeeldings was die begin van die verbastering; die uitvinding daarvan was die bederf van die lewe.
13 Want hulle het nie vanaf die begin bestaan nie, en hulle sal ook nie tot in ewigheid bly bestaan nie:
14 hulle het immers deur die ydele waan van sterflinge in die wĂȘreld gekom, en daarom is ân spoedige einde vir hulle vasgestel.
15 Want ân vader wat verteer is deur die onverwagte verdriet oor ân kind wat vroeg gesterf het, het ân beeld [van hom] gemaak; en diegene wat vroeĂ«r as mens gesterf het, het hy nou as gode gaan vereer; en vir sy diensbares het hy plegtighede en dienste ingestel.
16 Mettertyd het hierdie wettelose gewoonte toe sterker geword en is onderhou soos ân wet.
17 Ook is die standbeelde vereer op bevel van vorste: omdat die mense so ver gewoon het dat hulle die [vorste] nie in hulle aanwesigheid kon huldig nie, het hulle, op ân afstand ân voorstelling van hulle voorkoms gevorm en ân sigbare standbeeld gemaak van die vereerde koning, sodat hulle die afwesige persoon met ywer kon vlei asof hy teenwoordig was.
18 En die eersug van die kunstenaar het die wat [die koning] nie geken het nie beweeg tot uitbreiding van die verering;
19 want miskien met die bedoeling om die vors te behaag, het hy hom ingespan om deur sy kuns die gelykenis nog mooier te maak,
20 en die menigte wat aangetrek is deur die bekoorlikheid van die werkstuk, het diegene wat hulle kort tevore as mens geëer het, nou as gode vereer.
21 Dit het vir die lewe ân valstrik geword, omdat die mense as gevolg van omstandighede, of om ân vors te vlei, die onmededeelbare Naam aan steen of hout maaksels gegee het.
22 Ook was dit vir hulle nie genoeg om slegs te dwaal omtrent die Kennis van Elohim nie, maar hulle het ook in ân groot stryd gelewe vanweĂ« hulle onkunde en tog daardie ellende as die Vrede begroet.
23 Want hulle vermoor en offer hulle kinders, hulle hou geheime dienste, hulle vier in raserny feeste met ongewone gebruike,
24 hulle eerbiedig nĂłg die lewe nog die suiwerheid van die huwelik; die een vermoor die ander op listige wyse of besorg hom verdriet deur vermenging.
25 En alles gebeur deurmekaar: bloedvermenging en moord, diefstal en listige bedrog, verkragting, ontrou, oproer, meineed,
26 verontrusting van eensames, ondank vir weldade, verpesting van siele, verwisseling van geslag, losbandigheid in die huwelike, vermenging en uitspattighede.
27 Want die diens van eerlose heersers is die begin en oorsaak en einde van al die kwaad,
28 dat die feesvieringe tot raserny lei, dat profete onwaarheid voorspel, dat hulle sleg lewe, dat hulle maklik meineed pleeg;
29 want omdat hulle in siellose idole glo, verwag die meinediges nie dat hulle gestraf sal word nie.
30 Tweevoudig is daarom die verdiende straf wat hulle sal tref: omdat hulle deur idole te vereer, kwaad gedink het van Elohim; en omdat hulle meineed gepleeg het vanweë hulle minagting van die Wet.
31 Want ook al besit die dinge waarby gesweer word geen mag nie, tog volg die straf altyd na die oortreding van die wetsverbrekers.
Geen klei beeldhouwerk
1Â MAAR U, onse Elohim, is suiwer en getrou; U is vol Medelye en U bestuur die heelal met Ontferming.
2 Want wanneer ons oortree, is ons nog U eiendom en erken ons U Mag; maar ons sal nie oortree nie, omdat ons weet dat ons as U besit beskou word.
3 Volkome Geregtigheid is dit om U te ken; die wortel van die onsterflikheid is om U Mag te besef.
4 Geen bedrieglike versinsel van sterflinge het ons laat afdwaal nie, en ook nie die nuttelose inspanning van skilders nie,
5 waarvan die sien by die dwase begeerte opwek, sodat verlang word na die lewelose gestalte van ân dooie afbeelding.
6 Minnaars van besoedeling en werd om op dergelike dinge te hoop, is die wat dit maak en bemin en vereer!
7 ân Pottebakker byvoorbeeld, knie met inspanning die sagte klei en boetseer allerlei dinge vir ons gebruik; sonder onderskeid maak hy uit dieselfde klei die vaatwerk wat vir ân eersame gebruik dienstig is, en die teendeel; maar of dit nou vir die een of die ander doel gebruik word, dit beslis die pottebakker.
8 Maar met besoedelde inspanning boetseer hy uit dieselfde klei ân ydele idool, terwyl hy kort tevore self uit die Aarde gemaak is en oor ân kort tydjie weer daarheen teruggaan waaruit hy geneem is, wanneer die siel wat hy geleen het, weer opgeĂ«is word.
9 Hy vergeet dat hy ooit sal beswyk en dat sy lewensduur kort is; tog wedywer hy met goud- en silwersmede en boots hy die bronswerkers na; hy ag dit selfs ân eer dat hy namaaksels kan boetseer.
10 Sy hart is as, en sy hoop is nietiger as Aarde, en sy lewe verdien minder agting as die klei,
11 want hy misken Diegene wat hom boetseer het en in hom ân werksame gees ingeblaas het, en wat ân lewende siel in hom geplant het.
12 Maar hulle laat dit voorkom dat ons lewe ân spel is, en dat die bestaan ân winsgewende volksfees is, want hulle meen dat uit alles wins gemaak moet word, selfs uit besoedeling.
13 Tog weet hy beter as almal dat hy oortree, wanneer hy uit die stof van die Aarde breekbare vate en afbeeldings vervaardig.
14 Baie dwaas is hulle almal en ellendiger as ân kind, daardie vyande van U volk en sy verdrukkers.
15 Want hulle beskou al die huisidole van die nasies as gode, ofskoon hulle nie hulle oë kan gebruik om te sien nie, hulle neuse nie om lug in te asem nie, hulle ore nie om te hoor nie, die vingers van hulle hande nie om te voel nie, en hulle voete is onbruikbaar om te loop.
16 Want hulle is gemaak deur ân adamiet; iemand wat sy eie siel slegs geleen het, het hulle gevorm. En nie een adamiet kan ân god maak wat selfs aan homself gelyk is nie.
17 Omdat hy sterflik is, maak hy met misdadige hande slegs ân lewelose ding: self is hy dus meer as die dinge wat hy vereer, omdat hy self leef en daardie dinge nie.
18 Hulle vereer ook die afskuwelikste wesens, wat vanweë hulle domheid minder geag word as die ander;
19 en wat nie so is dat ân mens daarvan hou nie, soos dit by die sien van diere wel gebeur; maar dit is wesens waaraan Elohim se lof en Sy seĂ«n verbygaan.
Elohim straf Egipte en red JisraEl deur diere.
1Â DAAROM is hulle juis deur middel van diere gestraf, en is hulle gekwel deur swerms ongedierte.
2 Maar teenoor hulle straf staan dat U U volk goedgedoen het, omdat U aan hulle die kwartel as voedsel gegee het wat ân ongewone smaak vir hulle gretige honger was. [NĂșmeri 11:32]
3 Sodat die ander, ondanks hulle verlange na voedsel, tog vanweĂ« die afstootlikheid van die ongedierte wat oor hulle gekom het, hulle natuurlike eetlus verloor het, terwyl hierdie na ân kort tydjie van gebrek selfs ân onbekende smaak gekry het.
4 Want oor die verdrukkers moes ân onvermydelike gebrek kom, maar vir hierdie moes alleen gewys word hoe hulle vyande gekwel is.
5 En toe die grimmige woede van die diere oor hulle kom en hulle deur die byt van giftige slange/nagashim gedood is, het U Toorn nie tot die einde aangehou nie. [NĂșmeri 21:6]
6 Tot waarskuwing is hulle ân kort tydjie verontrus, maar hulle het ân Teken van redding besit, om hulle aan die Gebod van U Wet te herinner.
7 Want wie hom daarheen gewend het, is nie gered deur dit wat hy sien nie, maar deur U, die Redder van almal.
8 Daardeur het U ook vir ons vyande bewys dat dit U is wat van alle kwaad verlos;
9 want die ander het gesterf deur die byt van sprinkane en steekvlieë, en vir hulle lewe is geen geneesmiddel gevind nie, omdat hulle werd was om deur derglike [diere] getugtig te word.
10 Maar die tande van die giftige slange/nagashim kon nie U kinders oorwin nie, omdat U Ontferming daarteen te hulp gekom het en hulle genees het.
11 Want om hulle aan U Woorde te herinner, is hulle gepik en terstond gered, sodat hulle nie tot diepe vergetelheid sou verval en U weldadigheid sou ontbeer nie.
12 Want nie kruie of pleister het hulle gesond gemaak nie, maar U Woord, JaHWeH, wat almal genees.
13 U besit die mag oor lewe en dood; U lei na die poorte van die Doderyk/Sheol en bring [daarvandaan] terug.
14 Die adamiet daarenteen kan in sy besoedeling wel doodmaak, maar hy kan nie die siel wat heengegaan het, laat terugkeer nie; ook kan hy nie ân siel wat ân prooi [van die Doderyk/Sheol] geword het, verlos nie.
Elohim straf en red in Sy Wysheid deur natuurverskynsels.
15 DIT is onmoontlik om U Hand te ontvlug:
16 Die besoedeldes het geweier om U te erken, en hulle is gegesel deur die Krag van U Arm. Deur ongewone reëns en onverbiddelike hael- en onweersbuie is hulle agtervolg, en deur Vuur is hulle verteer.
17 En die wonderlikste is, dat in die water wat alles uitblus, die Vuur nog feller gebrand het, want in die skepping is Hy die Beskermer van die regverdiges.
18 Op een tyd is dan die vlamme beteuel, om nie die ongedierte te verbrand wat losgelaat is teen die besoedeldes nie, sodat hulle as hulle dit sien, sou begryp dat hulle deur die Oordeel van Elohim agtervolg word;
19 en op ân ander tyd het die Vuur in die midde van die water bo sy eie krag gebrand, om die gewasse van ân Aarde wat oortree het, te verniel.
20 Daarteenoor staan dat U vir U volk die voedsel van Boodskappers gestuur het; U het onverpoos uit die Hemele toebereide brood aan hulle verskaf, wat alle bevrediging gegee het en wat ooreenkomstig elkeen se smaak was. [NĂșmeri 11:8]
21 Want U Hulp het U Suiwerheid jeens U kinders geopenbaar, omdat hy voldoen het aan die behoefte van diegene wat hom nuttig, en omdat hy verander het in wat iemand wou hĂȘ.
22 Na die Vuur het sneeu en ys oorgebly en nie gesmelt nie, sodat hulle sou begryp dat die Vuur, wat in die hael opvlam en deur reënbuie trek, die oes van die vyande verniel het.
23 Maar aan die ander kant ook dat dit Sy eie Krag vergeet het, sodat die regverdiges voedsel sou hĂȘ.
24 Want die skepsel is onderdanig aan U wat hom gemaak het, en Hy span Hom in om die wetsverbrekers te straf, terwyl Hy Homself inhou om die wat op U vertrou, goed aan te doen.
25 Daarom het Hy diep gegrawe vir alles, en het Hy opgekom met U gawe wat aan almal voedsel verskaf ooreenkomstig die verlange van die wat dit nodig het;
26 sodat die kinders wat U liefhet, JaHWeH, kan leer dat nie die verskillende gewasse die adamiet voed nie, maar dat U Woord die bewaar wat op U vertrou.
27 Want ofskoon daardie [voedsel] nie verteer is deur die Vuur nie, het dit tog volkome gesmelt wanneer dit deur ân vlugtige straal van die son verwarm is.
28 So moes dan wel ingesien word dat die adamiet U behoort te dank voor die son [opgekom] het, en dat hy U behoort te ontmoet by die dagbreek.
29 Want die hoop van die ondankbares smelt soos ryp in die winter en stroom weg soos water wat nie gebruik word nie.
Elohim straf Egipte met duisternis en red JisraEl deur die Vuurkolom.
1Â GROOT is U oordele en onuitspreeklik! Daarom het die ongeleerde adamiete afgedwaal.
2 Want die oortreders het gemeen om die volk van Apartheid te onderdruk, maar hulle is deur die Duisternis gebind en deur ân lang Nag vasgevang; onder hulle eie dakke opgesluit, het hulle gelĂȘ, terwyl hulle verstoke was van die ewige Voorsienigheid.
3 Hulle het gedink dat hulle met hulle geheime oortredinge verborge is onder ân donker sluier van vergetelheid, maar hulle is deur skrikbeelde verontrus en in verbystering uitmekaar gejaag.
4 Die skuilplek wat hulle verberg het, het hulle nie teen vrees gevrywaar nie, angswekkende galmgeluide het rondom hulle weerklink, terwyl sombere spookbeelde met droewige gesigte opgedoem het.
5 Geen vuur het genoeg krag besit om lig te gee nie, en selfs die Sterre met hulle helder glans het nagelaat om die vyandige nag te verlig.
6 Net een vreeswekkende Vuur, wat vanself ontstaan, het nou en dan vir hulle opgevlam; en hulle het opgeskrik, maar as daardie Lig nie langer sigbaar was nie, het die dinge wat hulle gesien het nog erger gelyk.
7 Die spotterny van hulle toorkuns het platgelĂȘ, en smadelik is die grootpraat oor hulle kennis beskaam;
8 want die wat belowe om angs en vrees uit ân siek gees uit te dryf, was self siek vanweĂ« ân belaglike bangheid.
9 Want wanneer daar niks angswekkends was om hulle te verskrik nie, is hulle verwilder deur die beweginge van die ongedierte en die gesis van slange/nagashim, sodat hulle bevrees was en selfs nie na die lug wou kyk wat niemand kan ontwyk nie.
10 Besoedeling is immers laf en word veroordeel deur haar eie getuienis; altyd veronderstel sy gevare, omdat sy deur die eie gewete gekwel word.
11 Vrees is dan ook niks anders as die prysgee van die hulpmiddels van verstandige oorleg nie;
12 en as die vrees inwendig nog minder groot is, dan word die kwelling erger gevoel, omdat die oorsaak van die kwelling nie geken word nie.
13 Maar ander wat in hierdie waarlik ondraaglike nag, wat uit die boesem van die ondraaglike hel gekom het, gelĂȘ en slaap het,
14 is deur monsteragtige droom-beelde opgejaag of deur vertwyfeling verlam; en ân skielike en onverwagte angs het hulle oorval.
15 So het elkeen neergesink op die plek waar hy toe was; en elkeen is vasgevang en toegesluit in ân gevangenis sonder grendel.
16 Want of iemand nou al ân landbouer was of ân veeboer of ân eensame landarbeider, hy is oorval en moes in ân gevangenis bly, waaruit geen ontsnapping moontlik is nie, omdat dieselfde boeie van die Duisternis almal vasgekluister het.
17 En of dit nou al die geruis van die wind was, of die lieflike sing van voëls op blaarryke takke, of die klotsing van kragtig stromende water, of die verontrustende geraas van klippe wat val,
18 of die onsigbare bewegings van springende diere, of die geluid van roofdiere wat skreeu, of die weergalm wat terugkaats van die holkranse, dit het hulle van skrik verlam.
19 Want die hele Adamah[adamiet se Aarde] het gestraal in ân helder Lig en het ongehinder aangegaan met haar besighede;
20 maar alleen op hulle het die swaar Nag toegesak, ân beeld van die Duisternis wat hulle eenmaal sal opneem, en tog is hulle meer gepla deur hulleself as deur die donkerte.
1 MAAR vir U apartes was die Lig volop; en toe die ander hulle wel hoor, maar nie sien nie, het hulle hulle geseënd geprys, dat hulle nie net so gekwel word nie;
2 en hulle was dankbaar dat die veronregtes [hulle] nie kwaad doen nie, en hulle het verskoning gevra vir hulle vyandigheid.
3 Daarteenoor het U ân Vuurkolom gegee as gids vir die onbekende reis, ân onskadelike son vir die roemvolle trek.
4 Want die ander het verdien om van die Lig beroof te word en om deur die Donkerte vasgehou te word, omdat hulle U kinders in boeie vasgehou het, terwyl deur hulle die onverganklike Lig van die Wet aan die wĂȘreld gegee word.
Egipte is met Dood gestraf; JisraEl is verlos van die plaag.
5 OMDAT hulle besluit het om die kinders van die apartes te vermoor - maar tog is een seuntjie as vondeling gelĂȘ en gered - het U hulle as straf van ân menigte kinders beroof en hulle tegelyk in die onstuimige water verdelg.
6 Daardie nag is vantevore aan ons vaders bekendgemaak, sodat hulle in veiligheid sou weet op watter Eed hulle vertrou het, en goeie moed sou hou.
7 So is deur U volk gewag op die Verlossing van die regverdiges en die ondergang van die vyande.
8 Want deur die straf wat U oor die teëstanders gebring het, het U ons geroep en verhoog.
9 Terwyl immers die regverdige kinders van Apartheid in die geheim geslag het, het hulle eensgesind hierdie Wet van Apartheid vasgestel, sodat die apartgesteldes gelyktydig voorspoed en gevare sou deel; en soos voorheen die lofprysinge van die vaders aangehef.
10 Maar as ân wanklank het in haar die geroep van die vyande geklink, en het die jammerklag oor die betreurde kinders deurgedring.
11 Deur dieselfde straf is dienskneg en gebieder getref, en het onderdaan en koning dieselfde smart gely;
12 want gelyktydig het almal deur ân gelyknamige dood ontelbare dooies gehad; en die lewendes was nie genoeg om te begrawe nie, toe hulle mees geliefde kroos deur een slag verdelg is.
13 En die wat vanweë hulle toorkunste by alles ongelowig gebly het, het by die dood van hulle eersgeborenes beken dat daardie volk die kind van Elohim is.
14 Want terwyl alles diep in rus was, en die nag in die midde van sy baan aangekom het,
15 het U Almagtige Woord soos ân grimmige Krygsman van U Koningstroon in die Hemele, in die midde van die Aarde van bederf gespring, en Hy het U onherroeplike oordeel gedra soos ân skerp swaard.
16 Daar het Hy gaan staan en orals die dood gesaai; en terwyl Hy oor die Aarde stap, het Hy tot aan die Hemele gereik.
17 Toe het op dieselfde oomblik vreeslike droombeelde hulle verontrus, en onverwagte angste het hulle oorval.
18 Hier het die een halfdood neergeval, daar die ander, terwyl hulle nog die oorsaak van hulle sterwe meedeel:
19 dat die drome wat hulle ontstel het, Hy aan hulle voorspel het, sodat hulle nie sou omkom nie sonder om te weet waarom die ramp hulle tref.
20 Ook aan die regverdiges egter het die beproewing van die dood geraak, en ân slagting is in die wildernis onder die menigte aangerig. Maar die Toorn het nie lank aangehou nie,
21 want ân onberispelike man het in die bres getree, wat as wapen van sy dienswerk die gebed en die versoenende reukwerk aanwend; hy het hom teenoor die Toorn gestel en ân einde gemaak aan die plaag en gewys dat hy U dienskneg is.
22 Hy het die Toorn nie deur liggaamskrag of deur wapengeweld oorwin nie, maar deur sy woord het hy die Wreker bedwing, toe hy aan die Eed en die Verbond van die vaders herinner.
23 Want toe die lyke reeds in hope opmekaar lĂȘ, het hy tussenin gaan staan en die Toorn afgeweer, terwyl hy die pad na die lewendes toe versper het.
24 Die hele wĂȘreld was immers op sy skouerkleed, die roem van die VADER was op vier rye stene uitgesny en U Glansrykheid op die tulband van sy hoof.
25 Daarvoor het die Verdelger gewyk en daarvoor het Hy ontsag gehad; en alleen die beproewing van die gramskap was al voldoende.
Deur die Riet See (Skelf See) is Egipte gestraf en JisraEl gered.
1Â MAAR teen die besoedeldes het die Toorn sonder Ontferming tot die einde gewoed, omdat Hy hulle en hulle toekoms vantevore geken het:
2 dat hulle sou toestaan om weg te trek, en hulle later selfs met spoed sou wegstuur, maar dan van plan sou verander en hulle agtervolg.
3 Want hulle was selfs nog besig met roubedryf en het nog geweeklaag by die dooies se grafte, toe hulle in hulle dwaasheid anders besluit, en die as vlugtelinge gaan agtervolg, wat hulle gesmeek het om te trek.
4 Die verdiende noodlot het hulle dan ook tot hierdie uiterste gedryf en dit het hulle die herinnering laat verloor aan wat hulle oorgekom het, sodat hulle die straf wat na die kwellinge nog oorgebly het, volledig sou ondergaan.
5 En terwyl U volk ân onverwagte deurtog gekry het, het die ander ân ongewone dood gevind.
6 Die hele skepping, wat onderdanig is aan U Bevele, is dan ook opnuut hervorm in haar natuur, sodat U kinders ongedeerd bewaar sou bly.
7 Die Wolkkolom het die laer oorskadu, en ân adamiet kon droĂ« grond sien opkom uit die water wat vroeĂ«r daar was: ân pad sonder moeilikhede uit die Riet See [Skelf See], en ân vlakte met jong plante uit die geweldige vloed. (Exodus 14:16)
8 Daardeur het die hele volk getrek, en onder U beskerming het hulle vol verbasing U wonders aanskou.
9 Want hulle was soos perde wat na die weiveld gebring word, of soos skape wat rondspring; en hulle het U geloof, JaHWeH, wat hulle gered het.
10 Hulle het dan ook teruggedink aan die gebeurtenisse in die Aarde waar hulle bywoners was: hoe in plaas van lewende wesens die Aarde muskiete voortgebring het; hoe in plaas van waterdiere die rivier ân menigte paddas opgebring het.
11 Later het hulle ân onbekende ontstaan van voĂ«ls aanskou, toe hulle deur lus gedryf is en om smaaklike voedsel gevra het;
12 want vir hulle bevrediging het die kwartels uit die see opgestyg.
13 Oor die oortreders het strawwe gekom, maar nie sonder die voorafgaande tekens van die geweld van die bliksems nie; en tereg het hulle vir hulle misdade gely, omdat hulle ân baie besoedelde haat teen vreemdelinge gekoester het.
14 Want terwyl die ander geen persone opneem wat hulle nie ken nie, het hulle die vreemdelinge wat hulle weldoeners was, tot slawe gemaak.
15 En nie dit alleen nie, maar vir die ander is daar nog verskoning, omdat hulle die vreemdelinge [reeds] met vyandigheid ontvang het,
16 terwyl hulle die vreemdelinge eers met feestelikhede ontvang het en aan hulle dieselfde regte meegedeel het, maar hulle daarna deur inspannende arbeid afgemat het.
17 Daarom is hulle met blindheid geslaan, soos daardie ander by die deur van die regverdige, toe hulle in diepe duisternis gehul is, en elkeen die toegang na sy eie deur gesoek het.
18 So het die elemente hulle telkens weer anders vertoon, soos by ân siter die tone van die ritme die geaardheid verander, ook al behou hulle dieselfde klank; en dit blyk duidelik uit ân noukeurige beskouing van die feite:
19 Landdiere is verander in waterdiere, en diere wat swem, het op die Aarde gekom;
20 die Vuur het in die water in krag gegroei, en die water het sy geaardheid om te blus, vergeet;
21 aan die ander kant het die vlamme die vleis nie verteer van nietige diere wat in haar rondgeloop het nie, en ook nie die hemelse voedsel laat smelt nie, terwyl dit so goed soos ys kan smelt.
22 In alles, JaHWeH, het U daarom U volk grootgemaak en verhoog; U het niks oorgesien nie, maar bystand verleen op die regte tyd en plek.
[ân Ode is ân Liriese lofgedig oor ân verhewe onderwerp]
1 JaHWeH is soos ân Krans op My hoof en Ek sal Hom nie verlaat nie. (Exodus 28:36) ZekarJaH 3:5; Openbaring 2:10]
2 Die Krans van Waarheid is vir My gevleg, en Sy het U takke binne My laat bot;
3 Want Sy is nie soos ân verwelkte krans wat nie uitbot nie:Â [Spreuke van Salomo 4:11]
4 Maar U is lewendig op My hoof en U het op My gebot.
5 U vrugte is vol en raseg: Hulle is vol Verlossing.
Ode 2Â is verlore.
1Â ...... Ek beklee.
2 MY ledemate is met Hom, ek hang aan Hom en Hy het my lief;
3 Want ek sou nie geweet het hoe om JaHWeH lief te hĂȘ as Hy my nie liefgehad het nie.
4 Wie kan die liefde verstaan, behalwe hy wat liefde ontvang?
5 Ek het die Uitverkorene lief, my siel het Hom lief; en waar Sy rus is, daar is ek ook.
6 Ek sal nie ân vreemdeling wees nie, want die Hoogste El en die barmhartige Meester koester geen wrok nie.
7 Ek is verenig met Hom, want die geliefde het die Geliefde Een gevind, omdat ek daardie Seun liefhet, sal ek ân seun word.
8 Want hy wat verbind is met Hom wat nie sterf nie, hy sal ook onsterflik word.
9 Hy wat in U glo, sal ân lewende wese word.
10 Sy is die Gees van Waarheid van JaHWeH wat die mense Sy Weë leer. [JeHÎWganan 14:26 en 16:13]
11 Wees wys, en verstaan en wees opmerksaam. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â GEEN sterfling verander U Apartheidsplek nie, o my Elohey, en daar is geeneen wat hom sal verander en op ân ander plek sit nie,
2 Want geeneen het enige gesag oor hom nie; want U het U Apartheidsplek bedink voordat U plekke gemaak het:
3 Wat ouer is, sal nie verander word deur die wat jonger as hy is nie. U het U Hart, o JaHWeH, aan U getroues gegee.
4 U sal nooit onbekwaam wees nie, ook sal U nie vrugteloos wees nie.
5 Want een uur van U Waarheid is beter as al die dae en jare.
6 Want wie sal hom beklee met U Guns en verwerp word?
7 Want U Seël is bekend, en U skepsele is bekend met Haar,
8 en die Leërskare hou Haar, en die uitverkore Hoofboodskappers is met Haar beklee.
9 U het vir ons gemeenskap met U gegee: Dit is nie asof U ons nodig het nie, maar eerder dat ons U nodig het.
10 Sprinkel U dan oor ons U Dou, en open U ryk Fonteine wat vloei met melk en heuning vir ons.
11 Want by U is geen berou, dat U berou sal hĂȘ oor enigiets wat U beloof het nie;
12 En die einde is aan U bekend.
13 Want wat U gee, skenk U mildelik, sodat U dit nie van nou af aan sal terugneem nie; want alles is aan U, as die Elohim, bekend,
14 en is van die begin af voor U gereed gemaak en U, my Elohey, het alles gemaak.
15 Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
Ode deur die Kneg van JaHWeH
1Â EK dank U, o JaHWeH, omdat Ek U liefhet.
2 0, Hoogste El, verlaat My nie, want U is My hoop.
3 Ek ontvang U Barmhartigheid vrylik: Ek sal deur Hom leef.
4 My agtervolgers sal kom, maar hulle sal My nie sien nie:
5 ân Donker wolk sal voor hul oĂ« kom, en ân ondeursigtige mis sal donkerte oor hulle bring;
6 Hulle sal nie die Lig hĂȘ om te sien nie, sodat hulle My nie sal gryp nie.
7 Hulle plan sal dwaasheid word, en dit wat hulle saamgesweer het, sal terugkom op hul eie hoofde;
8 Want hulle het ân plan uitgedink, maar dit sal vir hulle tot niks kom nie;
9 Hulle het besoedelde planne gesmee, maar dis bevind dat dit tevergeefs was.
10 Want My hoop is gevestig op JaHWeH, en Ek sal nie vrees nie;
11 Omdat JaHWeH My redding is, sal Ek nie bevrees wees nie.
12 Hy is soos ân Kroon op My hoof, en Ek sal nie wankel nie;
13 Selfs as alles sou wankel, sal Ek vasstaan;
14 Selfs as alles wat sigbaar is, vergaan, sal Ek nie sterf nie:
15 Want JaHWeH is met My en Ek is met Hom.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Gees van Apartheid.]
1Â SOOS die wind oor die harp beweeg en die snare spreek,
2 so spreek die Gees van JaHWeH in my liggaamsdele, en ek spreek deur Haar Liefde.
3 Want Sy vernietig alles wat vreemd is en alles is van JaHWeH.
4 Want so was Sy van die begin af, en so sal Sy wees tot aan die einde;
5 Sodat niks Hom sal teëstaan nie, en niks teen Hom sal opstaan nie.
6 JaHWeH het die Kennis omtrent Homself vermeerder, en ywer dat die dinge bekend sal wees wat deur Sy Barmhartigheid aan ons gegee is.
7 Hy het vir ons Sy lofprysinge tot Sy Naam gegee: Ons gees prys Sy Gees van Apartheid.
8 Want ân stroom gaan uit en word ân groot en breĂ« rivier, want hy verpletter en breek alles op en voer dit weg van die Tempel; [JesĂ©giEl 45]
9 En die mense kan dit nie bedwing nie, ook nie die bedrewenheid van hulle wat water beheer nie;
10 Want hy kom oor die hele Aarde en vul alles op; [JeségiEl 47]
11 Almal wat dors op die Aarde het, drink en hulle dors hou op en is gelĂȘs;
12 Want dié drank kom van die Hoogste El.
13 Daarom, geseënd is die Bedieners van daardie drank, diegene wat toevertrou is met Sy water:
14 Hulle verkwik die droë lippe en dié wat nie meer wilskrag het nie, tel Hy op;
15 Die Siele van dié wat naby aan die dood is, hou hulle terug van die dood;
16 En ledemate wat neergeval het, trek Hy self weer reguit en rig hulle op:
17 Hy verleen krag aan hulle verskyning en Lig aan hul oë;
18 Want elkeen ken hulle in JaHWeH, en deur die waters lewe hulle vir ewig.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Ode deur die Bruid oor die Seun en die VADER.]
1 SOOS die verloop van toorn oor besoedeling, so is die verloop van Vreugde oor die Geliefde Een; en Hy bring van die vrugte in sonder teëstand.
2 My Vreugde is in JaHWeH, en My rigting is na Hom: Hierdie Weg van My is mooi;
3 Want Ek het ân Helper in JaHWeH. Hy maak Homself sonder teĂ«sinnigheid aan My bekend in Sy edelmoedigheid; want in Sy Suiwerheid sit Hy Sy Majesteit eenkant.
4 Hy het soos Ek geword, sodat Ek Hom sou aanvaar: In voorkoms het Hy soos Ek gelyk, sodat Ek My in Hom sou klee. [JeHÎWganan 1:14]
5 En Ek het nie gebewe toe Ek Hom aanskou nie, want Hy het deernis met My gehad.
6 Hy het geword soos My natuur, sodat Ek Hom kon leer ken, en soos My gestalte, sodat Ek nie van Hom sou wegdraai nie. [JeHÎWganan 1:14]
7 Die VADER van Kennis gee die Woord van Kennis:
8 HY wat Wysheid geskep het, is wyser as Haar werke;
9 en HY wat My geskape het voordat Ek ontstaan het, het geweet wat Ek sou doen wanneer Ek daar was.  [JeHÎWganan 14:16]
10 Daarom het HY My jammer gekry deur SY groot Medelye, en het My toegelaat om van HOM te vra, en om van SY Slagdier te ontvang; [Hebreërs 10:12]
11 Want Hy is onverderfbaar, die voleinding van die eeue en hulle VADER.
12 HY het Hom toestemming verleen om te verskyn aan hulle wat Syne is, dat hulle Hom kon herken wat hulle gemaak het en sodat hulle nie dalk mag dink dat hulle deur hulself ontstaan het nie.
13 Want HY rig Sy Weg na Kennis: HY het haar lank en breed gemaak en haar raseg gemaak;
14 En HY het op haar die Voetsole van SY Lig geplaas, en Hy het van die begin tot die einde gegaan;
15 Want HY is deur Hom bedien, en HY het ân welbehae in die Seun.
16 En omrede van Sy Verlossing sal Hy besit neem van alles; Die Hoogste El sal geken word deur SY apartes,
17 om hulle wat psalms oor die koms van die Meester het, bekend te maak, sodat hul Hom tegemoet kan gaan en vir Hom mag sing, met vreugde en met die harp van vele klanke.
18 Die sieners sal voor Hom uitgaan, en voor Hom gesien word;
19 En hulle sal JaHWeH in Sy Liefde prys, want Hy is naby en Hy sien.
20 En haat sal van die Aarde verwyder word, en sal verdrink saam met afguns;
21 Want Dwaasheid is vernietig, omdat die Kennis van JaHWeH gekom het.  [Spreuke 9:13]
22 Diegene wat sing, sal sing van die Barmhartigheid van JaHWeH, die Hoogste El, en hulle sal hul psalms aanbied;
23 Hul hart sal soos die dag wees en die klank van hul stemme soos die wye skoonheid van JaHWeH. Niks wat lewe sal onkundig of stom wees nie;
24 Want Hy het aan Sy skepping ân Mond gegee, om die Stem van die Mond oop te maak en Hom te loof.
25 Loof Sy Krag en maak bekend Sy Barmhartigheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Wysheid besing die Vader, die Seun en haar kinders.]
1Â MAAK oop, maak oop julle harte met jubeling tot JaHWeH, en laat julle liefde oorvloei van die hart na die lippe,
2 om vrugte voort te bring vir JaHWeH, ân lewe van Apartheid, en om met waaksaamheid te spreek in SY Lig.
3 Rig julle op en staan orent, julle wat eens weggesink het:
4 Julle wat stil was, spreek, want julle Mond is geopen:
5 Julle wat verag was, rig julself van nou af aan op, want julle Geregtigheid is opgerig;
6 Want die Regterhand van JaHWeH is met julle en Hy is julle Helper:Â [2 Ezra 8:10]
7 En Vrede is vir julle voorberei, nog voor julle oorlog begin het.
8 Luister na die woord van Waarheid, en ontvang die Kennis van die Hoogste El.
9 Julle vlees sal nie weet wat Ek vir julle sĂȘ nie, ook nie julle kleding wat Ek aan julle bekend maak nie.
10 Bewaar My Verborgene, julle wat deur Haar onderhou word:
11 Bewaar My Geloof, julle wat deur Haar onderhou word; [Hebreërs 12]
12 En begryp My Kennis, julle wat My deur die Waarheid ken.
13 Wees lief vir My met toege-neentheid, julle wat bemin.
14 Want Ek wend nie My Aangesig af van hulle wat Myne is nie, omdat Ek hulle ken;
15 En voordat hulle ontstaan het, het Ek hulle waargeneem; en My Seël op hul aangesigte geplaas. (Exodus 28:36,37)
16 Ek het hul liggaamsdele gefor-meer; en My borste het Ek vir hulle voorberei, sodat hulle My melk van Apartheid mag drink en daardeur mag lewe.
17 Hulle was vir My welbehaaglik en Ek skaam My nie vir hulle nie;
18 Want hulle is My eie werke, en die Krag van My denke.
19 Wie, derhalwe sal teen My werke opstaan? Of wie is hy wat nie onderdanig aan hulle is nie?
20 Ek het hulle verstand en hart geformeer. En hulle is Myne; en Ek het My uitverkorenes aan My regterhand geplaas.
21 En My Geregtigheid gaan voor hulle uit; hulle sal nie geskei word van My Naam nie, want Sy is met hulle.
22 Bid en gaan in alle erns voort in die Liefde van JaHWeH, julle wat geliefdes is, in die Geliefde Een; julle wat bewaar word, in Hom wat weer gelewe het; julle wat verlos is, in Hom wat verlos is;
23 En julle sal onverderfbaar bevind word deur al die eeue, vanweë die Naam van jul Vader.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Wysheid van die Seun]
1Â OPEN julle ore en Ek sal tot julle spreek:
2 Gee julle siele aan My, sodat Ek ook Myself aan julle kan gee,
3 die Woord van JaHWeH en SY wil, die apartheidsdoel wat HY beplan het aangaande SY Gesalfde.
4 Want in die Wil van JaHWeH is julle lewe, en julle rasegtheid is onverderfbaar.
5 Word verryk in JaHWeH die Vader en ontvang die bewussyn van die Hoogste El: Wees sterk en wees verlos deur SY Barmhartigheid.
6 Want Ek verkondig Vrede aan julle, Sy rasegtes, sodat nie een van dié wat hoor in die oorlog sal val nie,
7 en dat hulle wat Hom geken het, nie mag vergaan nie, en dat hulle wat Hom ontvang het, nie beskaamd sal staan nie.
8 Waarheid is ân ewige Kroon; geseĂ«nd is diegene wat Haar op hul hoofde plaas, (Exodus 28:36,37) 37; ZekarJaH 3:5; Openbaring 2:10]
9 ân Steen van groot waarde; want die oorloĂ« is as gevolg van die Kroon;
10 En Geregtigheid het Haar geneem, en Haar aan julle gegee. [JeshaJaH 60:17]
11 Sit die Kroon op in die ware Verbond van JaHWeH; en almal wat oorwin het, sal in Sy Boek opgeskryf word;Â Â [Openbaring 21:27]
12 Want Sy Boek is die oorwinning wat julle sân is; en Hy sien julle daarvoor en Hy begeer dat julle verlos word.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Kneg van JaHWeH]
1Â JaHWeH het My Mond deur SY Woord gerig, en My Hart deur SY Lig geopen,
2 en het teweeg gebring dat SY Ewige Lewe in My bly; en het My vergun om van SY vrugte van Vrede te vertel,
3 Om die siele van diegene wat na Hom wil kom, terug te bring, en om ân aansienlike groep gevangenes(siele) terug te lei na vryheid.
4 Ek het sterk en magtig geword, en het die Aarde se gevangenes gelei en hulle het vir My die Glansrykheid van die Hoogste El geword, ja, van JaHWeH, My VADER.
5 En die nasies wat verstrooi was, is versamel, en Ek is nie besoedel deur My skuld nie, omdat hulle My lof toegebring het op die hoë plekke. [Hebreërs 9:28]
6 En die voetspore van Lig is op hul harte geplaas, en hulle het gewandel in My lewe en is verlos, en het My volk geword, vir Ewig tot in Ewigheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Paradys.]
1Â My hart is besny en haar blomme het verskyn, Barmhartigheid het in haar uitgespruit; en sy het vrugte gedra vir JaHWeH.
2 Want die Hoogste El het my besny met Sy Gees van Apartheid en my niere voor Hom blootgelĂȘ; en my gevul met Sy Liefde.
3 En Sy besnydenis het my Verlossing geword; en ek het op die Weg in Sy Vrede gehardloop en op die Weg van Waarheid:
4 Vanaf die begin tot die einde het ek Sy Kennis ontvang.
5 En ek is stewig gevestig op die Klip van Waarheid, waar Hy my geplaas het;
6 En waters wat spreek, het my lippe aangeraak van JaHWeH se Fontein, sonder terughouding;
7 En ek het gedrink en was bedwelm deur die lewende, onsterflike waters;
8 En my bedwelming was nie sonder Kennis nie, maar ek het Ydelheid verlaat.
9 En my gewend tot die Hoogste El, my Elohey, en het deur Sy Gawe verryk geword;
10 Ek het Dwaasheid laat staan, sy wat oor die Aarde uitgewerp is en ek het haar afgestroop en van my af weggewerp;
11 JaHWeH het my vernuwe met Sy kleed, en van my besit geneem met Sy Lig,
12 en my onverderfbare verkwikking van bo gegee, en ek het geword soos die Aarde wat laat uitspruit en haar verheug in haar vrugte,
13 En JaHWeH is soos die son op die aangesig van die Aarde:
14 Hy het my oë verlig en my gesig het die Dou ontvang;
15 My asemteue het behae gevind in die aangename geur van JaHWeH;
16 Hy het my gebring na Sy Paradys waar die rykdom van die genot van JaHWeH is. [Griekse invoeging] Ek het bome gesien, pragtig en wat vrugte dra, En hul kroon was natuurlike loof; Hul takke het gespruit, hul vrugte het gelag; Hul wortels was geplant in die onverganklike Adamah[adamiet se Aarde]. En die rivier van Vreugde het hul benat, en het om hul onverganklike Adamah[adamiet se Aarde] gevloei.
17 En ek het JaHWeH aanbid vanweë Sy Glansrykheid.
18 En ek het gesĂȘ, geseĂ«nd, o JaHWeH, is diegene wat in U Adamah[adamiet se Aarde] geplant is en diegene wat ân plek in U Paradys het,
19 en wat opgroei in die wasdom van U bome en wat van Donkerte na Lig beweeg het.
20 Kyk, al U diensknegte is voortreflik. Hulle wat suiwer werke doen,
21 van besoedeling draai na U Vreugde en die bitterheid van die bome is verander toe hulle in U Adamah[adamiet se Aarde] geplant is.
22 Alles het geword soos ân aandenking aan U en ân ewige herinnering aan U getroue diensknegte.
23 Want daar is baie plek in U Paradys, en daar is niks wat sonder voordeel is nie; maar alles dra vrug.
24 Eer aan U, o Elohim, die Vreugde wat in die ewige Paradys is.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Gees van Waarheid]
1Â HY het my gevul met die woorde van Waarheid, sodat ek van Hom mag spreek;
2 Waarheid het uit my mond gevloei soos ân stroom water, en my lippe het Haar vrugte bekend gemaak.
3 Sy het my laat oorloop met Haar Kennis, want die Mond van JaHWeH is die ware Woord, en die Poort van Sy Lig.
4 Die Hoogste El het Haar aan Sy wĂȘrelde gegee, die vertolkers van Sy Prag, en die vertellers van Sy Glansrykheid, en die belyers van Sy denke, en die verkondigers van Sy gedagte, en die Apartheid van Sy werke.
5 Want van die vlugheid van Haar woord kan nie vertel word nie, en soos Haar vertelling, so ook is Haar snelheid en Haar spoed, en Haar rigting is onbeperk:
6 Sy val nooit, maar staan vas, en Sy ken nie Haar afkoms, nog Haar weg nie.
7 Want soos Haar werk is, so is Haar verwagting; want Sy is die Lig en sonsopkoms van gedagtes.
8 En deur Haar het die wĂȘrelde met mekaar gepraat, en hulle wat stom was, het spraak bekom;
9 En deur Haar het vriendskap en samehorigheid ontstaan, en hulle het die een met die ander gespreek, dit wat hulle te sĂȘ gehad het;
10 En hulle is aangespoor deur die Woord; en hulle het Hom wat hulle gemaak het, geken, want hulle het saamgestem;
11 Want die Mond van die Hoogste El het met hulle gespreek, en deur Haar het Sy openbaring vrye teuels gehad.
12 Want die Woning van die Woord is die Seun van Adam. En die Waarheid is Sy Liefde.
13 Geseënd is hulle wat alles deur Haar verstaan het, en JaHWeH in Sy Waarheid geken het.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode vir die Apartheid]
1 KYK, JaHWeH is ons spieël: Open jou oë en sien hulle in HOM;
2 En leer hoe jou aangesig is en uiter lofprysinge aan SY Gees;
3 Vee die vuilheid van jou gesig af, en wees lief vir SY Apartheid en trek Haar aan;
4 En jy sal rassuiwer wees, al die tyd saam met hom. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Seun]
1 SOOS die oĂ« van ân Seun gerig is op Sy VADER, so is My oĂ«, o JaHWeH, voortdurend op U gerig;
2 Want saam met U is My Borste en My Vreugde. [Sirah 24:1]
3 Wend nie U Medelye van My af nie, o JaHWeH, en neem nie U Suiwerheid van My weg nie.
4 Strek U Regterhand voortdurend uit na My, o My Elohey en wees vir My ân Leidsman tot die einde, omdat Sy U Vreugde is.
5 Ek sal welgevallig voor U wees omrede van U Glansrykheid, en omrede van U Naam, sal Ek verlos word van die Besoedelde een;
6 U Teerheid, o JaHWeH, sal by My bly as die vrugte van U Liefde.
7 Leer My die psalms van U Waarheid, dat Ek in U vrug mag dra;
8 En open die Harp van U Gees van Apartheid vir My, sodat Ek U mag loof, o JaHWeH, met elke melodie.
9 En volgens die oorvloed van U Medelye; mag U My Haar so gun en haas U om Ons versoeke toe te staan.
10 En U voorsien voldoende aan al Ons behoeftes.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode uit die gevangenis]
1Â SOOS die son ân vreugde is vir diegene wat sy daglig soek, so is My vreugde JaHWeH.
2 Want Hy is My son, en Sy strale het My opgewek, en Sy Lig het al die donkerte van My gesig verdryf.  [2Nikodemus 5:3c]
3 Ek het deur Hom OĂ« verkry, en het Sy dag van Apartheid gesien.
4 Ore het Myne geword, en Ek het Sy Waarheid gehoor.
5 Die gedagte van Kennis het Myne geword, en Ek het My verheug deur Hom.
6 Ek het die dwaalweg verlaat, en Ek het na Hom gegaan, en het van Hom Verlossing sonder voorbehoud ontvang;Â [Hooglied van Salomo 1:6]
7 Volgens Sy gawe het Hy vir My gegee, en volgens Sy wonderskoonheid het Hy My gemaak.
8 Deur Sy Naam het Ek onverdorwenheid aangetrek, en deur Sy Barmhartigheid het Ek verganklikheid afgewerp.
9 Dood is voor My aangesig vernietig, en die Doderyk/Sheol is tot niks gebring deur SY Woord.
10 Ewige Lewe het verrys in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JaHWeH, en Sy het aan Sy getroues bekend geword, en is mildelik gegee aan almal wat op Hom vertrou.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Gees prys die VADER, die Seun en Sy skepping.]
1 SOOS die werktuig van die ploeër die ploegskaar is, en die werk van die stuurman om te stuur, so ook is My werk die psalm van JaHWeH in SY lofprysinge.
2 My ambag en beroep is in SY lofprysinge. Omdat SY Liefde My hart gevoed het en SY Vrug na My lippe gebring het.
3 Want My liefde is JaHWeH, daarom sal Ek tot HOM sing;
4 Want Ek word sterk gemaak deur SY lofprysinge en Ek het vertroue in HOM.
5 Ek sal My mond open, en SY Gees sal in My verklaar die Glansrykheid van Elohim en SY skoonheid,
6 die werke van SY Hande, en wat SY Vingers gemaak het,
7 vir SY menigvuldige Medelye en vir die Krag van SY Woord.
8 Want die Woord van JaHWeH speur na dit wat onsigbaar is en neem SY gedagtes waar;
9 Want die Oog sien SY werke en die Oor hoor SY gedagtes.
10 HY het die Aarde uitgespan, en die waters in die see daar gestel:
11 HY het die Hemele uitgesprei en die Sterre in hul ordes gestel;
12 En die skepping georden en dit gevestig; en HY het gerus van SY werke.
13 En die dinge wat geskep is, loop in hul bane en verrig hul take. En weet nie hoe om stil te staan en ledig te wees nie;
14 En die Leërskare is onderhorig aan SY Woord.
15 Die skatkamer van die Lig is die son, en die skatkamer van die Duisternis is die nag;
16 En Hy het die son vir die dag gemaak, sodat hy helder kan wees. En nag bring Duisternis oor die hele Aarde.
17 Hulle neem oor, die een van die ander; hulle verkondig die skoonheid van Elohim.
18 En daar is niks wat afsonderlik van JaHWeH is nie, want HY was daar voordat enigiets ontstaan het.
19 En die WĂȘrelde het ontstaan deur SY Woord, en deur die gedagte van SY Hart.
20 Glansrykheid en ere aan SY Naam.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Kneg van JaHWeH]
1Â EK is gekroon deur My Elohim en My Kroon is die Lewende Een;
2 Ek is geregverdig deur My Meester, en My Verlossing is onverganklik:
3 Ek is bevry van nuttelose dinge, en Ek is nie ân veroordeelde man nie.
4 My bande is verbreek deur SY Hande: Ek het die gesig en gedaante van ân nuwe adamiet ontvang; en Ek het in HOM gewandel en is verlos.
5 Die gedagte aan Waarheid het My gelei; en Ek het Haar nagestreef en nie afgedwaal nie.
6 Almal wat My gesien het, was verstom, en Ek was vir hulle soos ân vreemdeling.
7 HY wat My geken het en My grootgemaak het, is die Hoogste El in al SY rasegtheid; En HY het My hoog geag in SY Suiwerheid, en HY het My Verstand uitgelig tot die hoogste van Waarheid.
8 En daarvandaan het HY My die Weg van SY voetstappe gewys, en Ek het die Poorte wat toe was, geopen. (Genésis3:24)
9 Ek het die tralies van yster in stukke gebreek; maar My kettings het warm geword en voor My gesmelt.
10 Dit was vir My asof niks gesluit was nie, want Ek was die Ingang van alles;
11 Ek het na al My gevangenes gegaan om hulle te bevry, sodat Ek geeneen gebonde moes laat nie. [2 Nikodémus 5; Psalm 30:3]
12 Ek het My Kennis sonder teësinnigheid gegee, en My gebed was met liefde.
13 Ek het My vrugte in harte gesaai, en Ek het hulle in Myself herskep.
14 Hulle het My Seën ontvang en gelewe, en is by My versamel en verlos,
15 want hulle het My lede geword, en Ek is hulle Hoof.Glansrykheid aan U, Ons Hoof, o Ons Meester, ons Gesalfde, Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Kneg van JaHWeH]
1Â My Hart is opgetel deur die Liefde van die Hoogste El, en is verruim, sodat ek HOM kan prys deur My Naam.
2 My Ledemate is versterk, sodat Hulle nie sal wegkeer van SY Krag nie:Â Â [Markus 9:9]
3 Siektes het gewyk van My liggaam, en dit het opgestaan vir JaHWeH, omdat HY dit gewil het, want SY koninkryk is standvastig.
4 0 JaHWeH, sal U U Woord van My wegneem, as gevolg van hulle wat Kennis van U kortkom?
5 Ook nie as gevolg van hul werke, sal U U volmaaktheid van My weerhou nie.
6 Die Lig sal nie deur Duisternis oorwin word nie, ook sal Waarheid nie wegvlug van die Leuen nie.
7 U Regterhand sal Ons Verlossing laat seëvier, en U sal van elke plek ontvang, en sal behoed elkeen wat vasgehou word deur besoedeling.
8 U is My Elohim; die Leuen en Dood is nie in My mond nie. Maar U wil is volmaaktheid;
9 U ken nie Ydelheid nie, want dit ook, ken Ek nie,
10 U ken nie oortredinge nie, want dit ook, ken Ek nie.
11 Dwaasheid het verskyn soos fyn stof en soos die skuim van die see.
12 Verwaande mense het oor haar gedink dat sy uitmuntend was: hulle het ook begin om ân ooreenkoms met haar te toon, en het nutteloos geword.
13 Diegene wat Kennis het, het verstaan en gedink, en was nie besoedel in hul gedagtes nie.
14 Want hulle was in die gedagtes van die Hoogste El, en hulle het gelag vir dié wat in die leuen gewandel het:
15 Maar hulle het die Waarheid gespreek deur die inspirasie wat die Hoogste El in hulle geblaas het.
16 Glorie en groot eerbetoon aan SY Naam.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die verwekking van die JaHWĂšshua]
1Â âN BEKER saad was My aangebied, en Ek het hom ingeneem as die soetheid van die Suiwerheid van JaHWeH.
2 Die Seun is die Beker en HY wat getap is, is die VADER, en Sy wat HOM getap het, is die Gees van Apartheid;
3 Want SY saadorgaan was vol, en dit was nie wenslik dat SY saad sonder rede afgeskei word nie;
4 Die Gees van Apartheid het Haar skoot geopen en die saad vanuit die twee saadselle van die VADER vermeng, [Lukas 2:21]
5 en het die Mengsel aan die wĂȘreld gegee sonder dat hulle daarvan bewus was; en hulle wat Hom ontvang, is in die volheid van die Regterhand.
6 Die baarmoeder van die maagd het Hom omhels en sy het swanger geword en gebaar.
7 Die maagd het ân moeder met groot deernis geword;
8 Sy was in barensweĂ« en het ân Seun gebaar sonder om pyn te voel, omdat Hy nie sonder ân rede ontstaan het nie;
9 Sy het nie ân vroedvrou verlang nie, want HY het haar verlos. [Boodskap van Jakobus 19:3]
10 Sy het gebaar, soos dit is, ân Man, deur die Wil van Elohim, en het Hom gebaar en Hom bekend gemaak, en het Hom in groot Krag verkry;
11 En sy het Hom liefgehad met die bevalling, en Hom bewaak met minsaamheid en Hom in grootheid bekend gemaak. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Boekrol van Henog 62:7]
1Â EK is ân Priester van JaHWeH en tot HOM verrig Ek dienswerk as Priester,
2 Aan HOM slag Ek die slagdier van SY gedagte.
3 Want nie soos die wĂȘreld nie, en ook nie soos die vlees is SY denke nie, ook nie soos diegene wat bedien op ân vleeslike wyse nie.
4 Die Slagdier van JaHWeH is Regverdigheid, en suiwerheid van hart en lippe. [Hebreërs 10:12]
5 Offer jou niere vlekkeloos, en moenie dat jou ingewande ân ander se ingewande kwel nie, en moet ook nie dat jou siel ân ander se siel kwel nie.
6 Jy mag nie ân baster verwek deur die bloed van jou siel nie, ook mag jy nie probeer om jou naaste te bedrieg nie, ook mag jy hom nie die bedekking van sy naaktheid ontneem nie.
7 Maar beklee jou met die Barmhartigheid van die gewillige Meester; en kom na die Paradys. En maak vir jouself ân Krans vir versiering van Sy Boom, [Spreuke 4:9]
8 plaas haar op jou hoof en verlustig jou in haar, en leun op haar kalmte.
9 Sy Glansrykheid sal jou vooruitgaan, en jy sal van Sy Minsaamheid en Suiwerheid ontvang, en vet word in die Glansrykheid van Sy Apartheid.
10 Glansrykheid en Eer aan Sy Naam.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Bruid prys die Seun]
1Â EK het My arms opgehef na die Medelye van JaHWeH,
2 Want Hy het My bande weggewerp; en My helpers het My opgerig tot Sy Medelye en Verlossing. [Hooglied van Salomo 2:9]
3 Ek het die Duisternis afgelĂȘ en My met Lig beklee.
4 My Siel het lede verkry, waarin daar geen pyn was nie, ook nie ellende of lyding nie.
5 En net wat gerusstellend was, het My gedagtes aan JaHWeH laat bly, en aan Sy onverganklike gemeenskap.
6 Ek was in Sy Lig opgehef, en Ek het voor Sy Aangesig verbygegaan;Â [Hooglied van Salomo 5:6]
7 Ek het naby aan Hom gekom, terwyl Ek Hom geloof en gedank het.
8 Hy het My Hart laat oorloop en Hy is in My Mond gevind en Hy het verskyn op My Lippe,
9 die jubeling van JaHWeH en SY lofprysing het My Aangesig verlig.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
1Â HY wat My van die hoogtes [Hemele] afgebring het, en My van die onderwĂȘreld [Doderyk/Sheol] af opgehef het.
2 HY wat die dinge wat in die middel was, versamel het, en dit vir My laag gemaak het,
3 HY wat My vyande verstrooi het, asook My teëstanders;
4 HY wat My mag gegee het oor bande, sodat Ek hulle kan losmaak;
5 HY wat deur My Hande die Draak met sewe koppe oorwin het, en U wat My gestel het oor sy wortel, sodat Ek sy saad tot niet mag maak. [Openbaring 13; Openbaring 17; DaniEl 14:23-42]
6 Dit is U: U was daar en het My gehelp, en in elke plek is U Naam deur My geloof. [JeHÎWganan 17:6]
7 U Regterhand het sy besoedelde gif vernietig; en U Hand het die Weg gelyk gemaak vir die wat in U glo,
8 en het hulle uit die grafte uitverkies, en hulle apartgestel van die dooies:
9 Sy het dooie beendere geneem en hul met liggame bedek;
10 Hulle was bewegingloos, en Sy het hulle lewenskrag verleen om te lewe. [JeségiEl 37:10]
11 U Weg en U Persoon was onverderflik, U het U wĂȘreld tot verdorwenheid gebring, sodat alles kon vergaan en vernuwe word.
12 En sodat U Rots die fondament van alles kon wees; en op Hom het U U Koninkryk gebou; En U het die Woonplek van die Apartes geword.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[[Ode oor 'n Boek, die Plaat van Herinnering.]
1Â BLYDSKAP behoort aan die apartes, en wie sal met Haar beklee word, behalwe hulle?
2 Barmhartigheid behoort aan die uitverkorenes, en wie sal Hom ontvang, behalwe hulle wat van die begin af op Hom vertrou het?
3 Liefde behoort aan die uitverkorenes, en wie sal met Haar beklee word, behalwe hulle wat Haar van die begin af besit het?
4 Wandel in die Kennis van die Hoogste El, en jy sal die Guns van JaHWeH, sonder teësinnigheid, ken: SY jubeling en die Suiwerheid van SY Kennis.
5 SY gedagtes was soos ân Boekrol, SY Wil het neergekom van omhoog;Â [JeshaJaH 5:28]
6 En hy is gestuur soos ân pyl uit ân boog, wat afgevuur word met krag;Â [Openbaring 6:2; Psalm 127:4]
7 En vele hande het afgepyl op die Boekrol om hom te gryp en hom te neem en hom te lees;
8 En hy het uit hulle vingers ontsnap; en hulle was vol vrees vir hom en vir die Seël wat op hom was. [JeshaJaH 29:10-12]
9 Want hulle was nie toegelaat om sy Seël te verbreek nie, want die Krag wat op die Seël was, was groter as hulle.
10 Maar hulle wat hom gesien het, het agter die Boekrol aangegaan, sodat hulle kon weet waar sy bestemming was, en wie hom sou lees, en wie hom sou hoor. [JeshaJaH 29:18-21; Maleagi 3:16]
11 Maar ân wiel het hom ontvang, en sy het op hom neergedaal;
12 Tesame met hom was ân Teken van Koningskap en van Heerskappy.
13 Alles wat voor die wiel beweeg het, het hy gemaai en afgesny;Â [JeshaJaH 41:15; Miga 4:13]
14 Hy het ân menigte van teĂ«standers versamel; en Hy het riviere bedek; [Odes van Salomo 39:1Openbaring 12:15]
15 Hy het oorgegaan en baie volke ontwortel en ân breĂ« Pad gemaak.
16 Die Hoof het neergedaal na die Voete, want sover as die Voete gaan het die wiel gerol saam met hom wat op haar was. [JeségiEl 1:19; JeshaJaH 60:14-17]
17 Hy was ân Boekrol en ân Bevel, want alle plekke is byeengebring.
18 Op sy hoof het die Hoof verskyn wat geopenbaar is, en die Seun van die Waarheid van die Hoogste El VADER. [JeségiEl 1:26; 2 Ezra 7:26]
19 Hy het van alles besit geneem en hom ontvang; en die denke van vele het tot niks gekom nie. [MattithJaHûW 5:17-18]
20 En almal wat op ân dwaalspoor gelei is, het ontsnap en gevlug en hulle wat vervolg het, is vernietig en uitgewis.
21 Maar die Boekrol het ân groot Plaat van Herinnering geword, wat geheel en al geskryf is deur die Vinger van Elohim; en die Naam van die VADER was op hom, en van die Seun, en van die Gees van Apartheid, om te regeer vir Ewig tot in Ewigheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Maleagi 3:16; Openbaring 14:1; (Exodus 28:36,37)
[Ode oor die Waarheid.]
1Â DIE Duif het afgevlieg op die hoof van ons Meester, ons Gesalfde, want Hy was Haar hoof.
2 Sy het oor Hom gesing, en Haar Stem is gehoor. [MattithJaHûW 3:16-17]
3 Die bewoners het gevrees, en die verbasterdes het gesidder.
4 Die vlieënde wesens het opgevlieg en al die reptiele is dood in hulle gate.
5 En die Afgrond is geopen en weer toegemaak, en hulle het die Gesalfde gesoek soos diegene in barensnood;
6 Maar Hy is nie aan hulle gegee as voedsel nie, want Hy was nie hulle sân nie.
7 Maar die dieptes is gedompel in die indompeling van JaHWeH, en diegene wat van ouds bestaan het, het omgekom in daardie gedagte;
8 Want hulle het van die begin af verdorwe geraak, en die voltooiing van hulle barensnood was lewe.
9 Elkeen van hulle, by wie ontbreek het, het omgekom, omdat hulle geen woord gehad het om te sĂȘ nie, om daardeur agter te bly nie.
10 Elohim het die gedagtes vernietig van hulle met wie die Waarheid nie was nie;
11 Want hulle het Wysheid kortgekom, hulle wat trots van hart was.
12 En hulle is verwerp, want die Waarheid was nie met hulle nie,
13 Omdat Elohim SY Weg bekend gemaak het, en SY Barmhartigheid uitgebrei het.
14 En hulle wat Hom bemerk het, ken SY Apartheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Ode uit die gevangenis]
1Â EK het ontsnap uit My boeie, en na U het Ek gevlug, o My Elohim,
2 Want U Regterhand was ân Verlossing, en My Helper.
3 U het hulle wat teen My opgestaan het, teëgehou, en Ek sal hulle nie weer aanskou nie,
4 Want U Seun was met My, wat My gered het deur U Barmhartigheid.
5 Maar Ek is verag en verwerp in die oë van baie, en Ek was in hulle oë soos lood.  [Hooglied 1:6]
6 En Krag van U is aan My gegee, en Hulp.
7 U het ân Lamp vir My opgestel, aan My regterhand en aan My linkerhand, sodat daar niks binne My sonder Lig sou wees nie.
8 En Ek is bedek met die bedekking van U Gees, en U het My klere van vel verwyder,
9 want U Regterhand het My opgehef, en het gewil dat siekte van My verwyder word.
10 Ek het magtig in die Waarheid geword en apart in U Geregtigheid.
11 Almal wat teen My was, het My gevrees, en Ek het JaHWeH sân geword, in die Naam van JaHWeH.
12 Ek is geregverdig deur Sy Suiwerheid; en Sy rus vir ewig.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Lofprysing vir JaHweH]
1Â EK het lof tot JaHWeH uitgestort, omdat Ek Syne is.
2 Ek sal Sy psalm van Apartheid voordra, omdat My Hart met Hom is;
3 Want Sy harp is in My Hande, en die psalms van Sy rus sal nie swyg nie.
4 Ek sal tot Hom roep met My hele Hart: Ek sal Hom prys en verhoog met al My Ledemate;
5 Want van die ooste tot die weste is die lofprysinge Syne.
6 En van die noorde tot die suide is die danksegging Syne.
7 En van die kruin van die hoogtes, tot by hulle verste punt is Suiwerheid Syne.
8 Wie kan die psalms van JaHWeH skryf, of wie kan hulle voordra?
9 Of wie kan Sy siel lewenslank onderrig, sodat Sy siel verlos mag word?
10 Of wie kan op die Hoogste El rus, sodat hy deur SY Mond kan spreek?
11 Wie is in staat om die wonders van JaHWeH te vertolk? want hy wat vertolk, sal vernietig word, en wat vertolk moet word, sal oorbly.
12 Want dit is voldoende om te weet en te rus; want die psalmiste bly in rus;
13 Soos ân rivier wat ân oorvloedige bron het, en vloei tot hulp van hulle wat dit soek.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Teken van die Seun]
1Â EK het My hande uitgebrei, en My Elohey apart gestel;
2 Want die uitstrek van My hande is SY Teken, [Odes van Salomo 29:7]
3 En My uitstrekking is die regop hout [folterpaal].Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Seun]
1 SOOS die vlerke van ân duif oor haar kleintjies en die bekke van die kleintjies gerig is na hulle [moeders se] bekke, so ook is die Vleuels van die Gees oor My Siel. [Hooglied van Salomo 3:11, 6:9]
2 My Siel is verheug en spring op van vreugde, soos die kindjie wat in Sy Moeder se baarmoeder opspring.
3 Ek het geglo: daarom was Ek rustig, want HOM in wie Ek geglo het, is getrou.
4 HY het My ryklik geseën en My hoof is tot HOM gerig; en geen swaard sal My van HOM skei nie, ook geen lem nie;
5 Want Ek is gereedgemaak voordat vernietiging gekom het, en Ek is neergesit op SY onverderfbare Vleuels,
6 Ewige Lewe het My omhels en My gekus.
7 Deur Haar is die Gees binne My en Sy kan nie sterf nie, want Sy lewe.
8 Die wat My aanskou het, het gewonder, want Ek is vervolg;
9 Hulle het gedink dat Ek verswelg is, want Ek het vir hulle voorgekom as een van diegene wat tot niet gaan,
10 maar My verdrukking het My Verlossing geword.
11 En Ek het vir hulle ân gruwel geword, omdat daar geen afguns in My was nie;
12 Omdat Ek goed gedoen het aan elke adamiet, is Ek gehaat;
13 Hulle het My omsingel soos dol honde wat onwetend hulle meesters aanval, [Psalm 69]
14 Omdat hulle verstand verdorwe is en hulle intellek verdraaid.
15 Maar Ek het waters in My regterhand gehou, en Ek het hulle bitterheid verduur deur My soetheid;
16 En Ek het nie vergaan nie, want Ek was nie hul broer nie, nog was My geboorte soos hulle sân. [Odes van Salomo 10]
17 En hulle het My dood gesoek, maar was nie suksesvol nie, want Ek was ouer as hulle geheue en vergeefs het hulle My aangeval.
18 Diegene wat agter My aan was, het tevergeefs probeer om die herinnering aan Hom wat voor My was, te vernietig;
19 Want die denke van die Hoogste El word nie gefnuik nie, en SY Hart is beter as alle Wysheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Ode vir die Vader]
1Â JaHWeH is My hoop: Ek sal nie in HOM beskaamd wees nie.
2 Want volgens SY Glansrykheid het HY My gemaak; en volgens SY Suiwerheid het HY aan My gegee,
3 En volgens SY deernis het HY My opgerig; en volgens SY uitmuntende skoonheid het HY My verhef;
4 HY het My opgebring vanuit die dieptes van die Doderyk/Sheol; en uit die kake van die Dood het HY My getrek. [2 Nikodémus 5]
5 HY het My vyande verneder en HY het My in Sy Barmhartigheid geregverdig;
6 Want Ek het in JaHWeH se Gesalfde geglo en dit was vir My duidelik dat Hy die Gesalfde was.
7 en Hy het My Sy Teken gewys en My in Sy Lig gelei;Â [Odes van Salomo 27]
8 En Hy het die Staf van Sy sterkte aan My gegee, sodat Ek die gedagtes van Sy volk mag onderdruk en die krag van magtige manne kan platdruk;
9 Om oorlog te voer deur Sy Woord en om die oorwinning te behaal deur Sy Krag.
10 JaHWeH het My vyand neergevel deur SY Woord en hulle het geword soos kaf wat deur die wind weggevoer word. [Hebreërs 4:12]
11 Ek het die Hoogste El geloof, want HY het SY Kneg en die Seun van SY Diensmaagd groot gemaak.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Fontein van JaHWeH]
1 SKEP vir julself water van die Lewende Fontein van JaHWeH, want Sy is vir julle geopen. [Openbaring 21:6]
2 En kom, almal julle wat dors het en neem ân teug, en rus by die Fontein van JaHWeH,
3 Want Sy is voortreflik en suiwer en verskaf rus aan die siel. [Hebreërs 4:9]
4 Want Haar waters is meer genotvoller as heuning, en die heuningkoek van bye is nie met Haar te vergelyk nie;Â [Hooglied 4:11]
5 Want Sy kom van die Lippe van JaHWeH en van die Hart van JaHWeH is Haar Naam. [Wysheid van Sirah 24:3; Wysheid van Salomo 7:25]
6 Sy het ongehinderd en ongesiens gekom, en totdat Sy in hulle midde geplaas is, het die mense nie van Haar geweet nie. [2 Ezra 7:26]
7 Geseënd is dié wat van Haar gedrink het, en deur Haar verfris is. Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Wysheid van Sirah 6:32; 15:5]
1Â DIE Afgrond het voor JaHWĂšshua gesmelt en Duisternis is met Sy verskyning vernietig.
2 Oortreding het gedwaal en voor Hom tot niet gegaan, en Dwaasheid het onaktief geword, en sy het gesink vanweë die Waarheid van JaHWeH.
3 Hy het Sy Mond geopen en Barmhartigheid en Vreugde gespreek, en ân nuwe lied van lof tot SY NAAM geuiter;
4 Hy het Sy stem opgehef tot die Hoogste El, en HY het daardie seuns wat ontstaan het deur HOM aan Hom aangegee;
5 En Sy persoon is geregverdig, omdat Sy VADER van Apartheid dit aan Hom gegee het dat dit so sou wees.
6 Kom nader, julle wat verdruk was en ontvang Vreugde;
7 En neem deur Barmhartigheid van julle siele besit, en neem vir julself Ewige Lewe.
8 En hulle het My verdoem toe Ek opgestaan het, Ek wat nie te veroordeel was;
9 En hulle het My buit verdeel, alhoewel niks hulle toegekom het nie.
10 Maar Ek het dit verdra en was stil en rustig, sodat Ek nie deur hulle beweeg sou word nie;
11 Maar Ek het onbeweeglik gestaan soos ân vaste Rots wat deur die golwe geslaan word, en tog bly voortbestaan;
12 En Ek het hulle bitterheid as gevolg van vernedering verdra, ten einde My volk te kon verlos en van haar besit te neem,
13 Sodat Ek nie die beloftes aan die aartsvaders leeg sou bewys nie, wie se saad Ek beloof het om te verlos.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Ode oor die Lig]
1 DIE geseëndes het blydskap vanuit hulle hart, en Lig van Hom wat in hulle woon,
2 en die Woord van die Waarheid wat van Homself was;
3 Omdat Hy sterk geword het in die Krag van Apartheid van die Hoogste El, en onwrikbaar sal bly vir Ewig tot in Ewigheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Seun:]
1Â MAAR weer eens het Barmhartigheid padgegee en Verdorwenheid agtergelaat, en op Hom neergedaal om Hom tot niet te maak.
2 Hy het voor HOM totale vernietiging aangerig, en al Sy werke bederf.
[Die Besoedelde:]
3 HY het op ân hoĂ« piek gestaan en sy stem laat hoor, van een uiteinde van die Aarde tot die ander;
4 En hy het na hĂłm aangetrek, almal wat hom gehoorsaam het en hy het nie voorgekom as die Besoedelde een nie.
[Die Waarheid:]
5 MAAR ân Volmaakte Maagd het gestaan, en aangekondig en uitgeroep en gesĂȘ,
6 Draai om, julle seuns van adam, en julle, hulle dogters, kom,
7 En verlaat die weë van verdor-wenheid en kom na My;
8 En Ek sal julle binnedring en julle uit vernietiging haal en julle wys maak in die Weë van Waarheid.
9 Moenie verdorwe raak nie, en moenie tot niet gaan nie.
10 Luister na My en word verlos. Want Ek verkondig aan julle die Barmhartigheid van Elohim.
11 Deur My sal julle verlos word en geseënd word: Ek is jul Regter.
12 En diegene wat hulle met My beklee, sal nie verwerp word nie, maar sal Onverdorwenheid in die nuwe wĂȘreld verkry.
13 0 My uitverkorenes, wandel in My! En Ek sal My Weë bekend maak aan hulle wat My soek, en maak dat hulle in My Naam sal vertrou.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Wysheid van Sirah 15:1-10]
1Â DAAR is geen sware weg waar daar ân eenvoudige hart is nie, ook nie ân belemmering in opregte gedagtes nie;
2 Ook nie ân storm in die diepte van ân ingeligte denke nie.
3 Waar die man wat deugsaam is, aan elke kant omring is, is daar in hom geen wanklank nie.
4 Die gelykenis wat benede is, is van HOM wat bo is.
5 Want alles is van bo en van benede is niks nie. Maar daar word veronderstel dat daar iets is, deur hulle wat geen Kennis besit nie.
6 Barmhartigheid is geopenbaar vir julle Verlossing: Glo, en leef, en wees verlos.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Ode deur die Seun oor Sy Moeder]
1Â DIE Dou van JaHWeH het My oorskadu in rus, en HY het die Wolkkolom van Vrede bo My Hoof gestel
2 wat My voortdurend behoed het, en My Verlossing geword het.
3 Alle dinge is geskud en in beroering gebring, en rook en oordeel het van Hulle uitgegaan.
4 Ek was rustig in die Krygsmag van JaHWeH, en HY was vir My meer as Dou en meer as ân fondament.
5 Ek is soos ân Kind deur Sy Moeder gedra, en Sy het vir My die Dou van JaHWeH as melk gegee;
6 Ek het grootgeword volgens Haar gawe, en Ek het gerus in HAAR Suiwerheid;
7 Ek het My hande uitgebrei in die opvaart van My Siel, en het opreg gestaan teenoor die Hoogste El, en is deur HOM verlos.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Seun prys die Wysheid]
1Â DIE Gees van JaHWeH rus op My en Sy hef My op;
2 En Sy laat My op My Voete op JaHWeH se hoogtes staan, voor SY Suiwerheid en SY Glansrykheid, terwyl Ek besig is om HOM te loof in die toonsetting van psalms.
3 Sy dra My voor die Aangesig van JaHWeH; en alhoewel Ek ân Seun van die Adam is, word Ek genoem die Glansende Een, die Seun van Elohim,
4 terwyl Ek geprys is tussen hulle wat geprys word en groot is tussen die grotes;
5 Want volgens die grootheid van die Hoogste El, maak Sy My. Ooreenkomstig SY hernuwing, vernuwe Sy My.
6 En HY salf My uit SY Suiwerheid, en Ek word een van hulle wat naby HOM is.
7 En My Mond is geopen soos ân wolk met Dou, en My Hart borrel oor, soos ân Fontein van Geregtigheid;
8 My toegang tot HOM is in Vrede, en Ek is gevestig in die Gees van Voorsienigheid.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[ân Lofgedig vir die VADER en die Seun]
1Â EK het My hande uitgebrei tot My Meester en tot die Hoogste El het Ek My Stem verhef;
2 Ek het gespreek met die Lippe van My hart, en HY het My gehoor toe My Stem HOM bereik.
3 SY Woord het tot My gekom, wat My die vrugte van My arbeid gegee het,
4 En My rus gegee het deur die Barmhartigheid van Elohim.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die wĂȘreld sal die nabootsing volg]
1Â EK gaan op in die Lig van Waar-heid soos in ân strydwa, en Waarheid lei my en bring my,
2 en Sy neem my oor die afgronde en skeure, en  Sy red my van kranse en valleie;
3 Sy word vir my ân hawe van Verlossing, en plaas my neer op die arms van die Ewige Lewe:
4 En Sy gaan saam met my en gee my rus, en laat my nie oortree nie, want Sy is Waarheid.
5 Ek is in geen gevaar nie, want ek wandel met Haar, en ek oortree in niks nie, want ek gehoorsaam Haar;
6 Want dwaling wyk van Haar, en ontmoet Haar nie.
7 Maar Waarheid gaan op ân reguit Weg en alles wat ek nie weet nie, wys Sy my,
8 Selfs al die bedwelminge van oortreding, en al die kastydings van die dood, wat gereken word as soetheid.
9 Die Verderwer van verdorwenheid het ek gesien, terwyl ân bruid wat verdorwe is, besig was om haarself te tooi; selfs ân bruidegom wat verlei en bedorwe is;
10 En ek het Waarheid gevra: Wie is hierdie? En Sy het vir my gesĂȘ, hy is die BedrieĂ«r en sy is die Dwaling;
11 Hulle boots die Geliefde Een en Sy Bruid na, en veroorsaak dat die wĂȘreld dwaal, en verderwe haar;Â [Openbaring Hfs. 13, 17 & 18]
12 En hulle nooi baie uit na ân feesmaal en gee aan hulle die wyn van hul dronkenskap om te drink,
13 Hulle maak dat hulle hul wysheid en insig braak en hulle bewys hulself as dwaas;
14 Dan verlaat Sy hulle; maar hulle gaan rond, rasende en bedorwende, want hulle is sonder Insig, omdat hulle Haar ook nie soek nie. [JeshaJaH 14:14]
15 Ek het verstandig opgetree, sodoende het ek nie in die hande van die Bedrieër geval nie. En ek het myself voorspoed toegewens, omdat Waarheid my vergesel het.
16 Ek het sterk geword, en geleef, en is verlos. My fondamente is gelĂȘ naby JaHWeH; want Hy het my geplant.
17 Want Hy het die Wortel vasgestel en Sy vrugte sal vir altyd wees.
18 Hulle gaan diep af en groei hoog op en sprei uit, en word vol en oorvloedig.
19 En JaHWeH alleen is Geloof vir Sy Aanplanting en Sy Verbouing, [JeHÎWganan 15:1]
20 Vir Sy sorg en vir die seëning van Sy Lippe, vir die pragtige Plantling van Sy Regterhand,
21 En vir die ontdekking van Sy Aanplanting, en vir die skranderheid van Sy Verstand.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die NAAM van JaHWeH is ân uitkenningsteken]
1 MAGTIGE riviere is hulle wat die Krag van JaHWeH verag, hulle wat blindelings beweeg, [Openbaring 12:15]
2 En hulle treë verdraai, en hulle driwwe verwoes,
3 En hulle liggame gryp, en hulle siele vernietig;
4 Want hulle is sneller as weerlig en vinniger.
5 Maar hulle wat hul in die Geloof kruis, sal nie geskud word nie.
6 En diegene wat in rassuiwerheid oor hulle loop, sal nie verontrus word nie;
7 Omdat JaHWeH ân Teken in hulle is, en die Teken word die Weg van hulle wat [die rivier] oorsteek in die NAAM van JaHWeH.
8 Beklee jou dus met die NAAM van die Hoogste El, en ken HOM, en jy sal oor kruis sonder gevaar, want die riviere sal aan jou onderdanig wees.
9 JaHWeH het hulle deur SY Woord oorbrug, en Hy het geloop en hulle te voet oorgesteek;
10 En Sy Voetspore bly op die waters agter en is nie uitgewis nie, maar is soos ân stuk hout wat stewig vasgemaak is:Â [JeshaJaH 60:14]
11 Aan hierdie en daardie kant staan die golwe omhoog, maar die voetspore van ons Meester, die Gesalfde bly,
12 En is nie uitgewis nie, of tot niet gemaak nie;
13 En ân Weg is vasgestel vir hulle wat agter Hom kon oorgaan, en vir hulle wat volg in die voetspore van Sy Geloof, en ere aan SY NAAM bring.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Psalm 5:8; 18:30]
[Ode vir die Moeder en Haar kinders]
1Â SOOS heuning van die bye se heuningkoek drup, en melk vloei van die Vrou wat Haar Kinders liefhet,
2 Net so is My hoop op U, o My Elohey. Soos U Fontein Haar waters voortbring, so bring My Hart lof van JaHWeH te voorskyn, en My Lippe uiter lofprysinge tot Hom.
3 My tong is soet in Sy lofsange, en My ledemate dy uit in Sy psalms;
4 En My Aangesig verbly hom in Sy jubeling, en My Gees roem in Sy liefde, en My Siel skyn in Hom.
5 Hy wat vreesagtig is, sal op Hom vertrou en Verlossing sal in Hom tot stand gebring word;
6 Sy wins is ân onsterflike lewe, en hulle wat Hom ontvang, is onverderfbaar.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Ode deur die Moeder]
1Â AL SY kinders sal JaHWeH loof, en hulle sal die Waarheid van SY Geloof ontvang;
2 SY seuns sal aan HOM bekend wees: Laat Ons daarom sing in SY liefde.
3 Ons lewe in JaHWeH deur SY Barmhartigheid, en Ons ontvang lewe deur SY Verlosser.
4 Want ân groot dag het op Ons geskyn, en wonderbaarlik is HY wat vir Ons van SY lofprysinge gegee het.
5 Laat Ons dus almal saam verenig in die Naam van JaHWeH, en laat Ons HOM in SY Suiwerheid Eer betoon;
6 Laat Ons aangesigte in SY Lig skyn, laat Ons harte peins in SY liefde, dag en nag:
7 Laat Ons jubel oor die jubeling van JaHWeH.
8 Almal wat My sien, sal hulle verwonder, want Ek is van ân ander ras;
9 Want die VADER van Waarheid het My onthou - HY wat My van die begin af besit het;
10 Want SY rykdom het aan My geboorte geskenk en die gedagte van SY hart.
11 En SY Woord is met Ons al langs die Weg. Die Verlosser wat aan Ons nuwe lewe skenk, verwerp nie Ons siele nie
12 Die Man wat verneder was en opgehef is in SY Geregtigheid.
13 Die Seun van die Hoogste El het verskyn in die Suiwerheid van Sy VADER;
14 En die Lig het van die Woord af uitgegaan, wat vantevore reeds in Hom was.
15 Die Gesalfde is Een in Waarheid, en was bekend van voor die grond-legging van die Aarde af,
16 Sodat Hy vir ewig nuwe lewe kan gee aan siele in die Waarheid van Sy Naam. Laat daar ân nuwe loflied aan JaHWeH wees, van diegene wat HOM liefhet.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH!
[Die Seun verlos uit die Doderyk/Sheol]
1Â EK het My hande uitgebrei, en genader tot My Elohim, want die uitstrek van My hande is SY Teken,
2 en My uitgebreide hande is die eenvoudige hout wat opgerig is op die Weg van die Opregte Een.
3 En Ek het nutteloos geword vir hulle wat My geken het, sodat Ek verskuil sou wees van hulle wat My nie vasgegryp het nie.
4 Ek sal met hulle wees wat My liefhet.
5 Al My vervolgers het gesterf; en hulle wat op My vertrou het, het My gesoek, want Ek lewe;
6 Ek het opgestaan en is met hulle, en Ek sal deur hulle monde spreek.
7 Want hulle het diegene verwerp wat hulle vervolg het, en het op hulle die juk van My liefde gelĂȘ.
8 Soos die arm van die Bruidegom op die Bruid, so is My juk op hulle wat My ken;
9 Soos die bed wat berei is in die Bruidskamer, so is My liefde oor hulle wat in My glo.
10 Ek was nie verwerp nie, selfs al was dit so aanvaar, en Ek het nie vergaan nie, selfs al het hulle dit van My geglo.
11 Doderyk/Sheol het My gesien en sy was bedroef, en Dood het My teruggegee en baie saam met My:
12 Ek was asyn en bitterheid vir hom, en Ek het saam met hom afgedaal, so ver as wat diepte strek;
13 en hy het voete en hoof los laat hang, omdat hulle nie My Aangesig kon verduur nie.
14 Ek het lewende adamiete byeen laat kom tussen sy dooies, en Ek het tot hulle gespreek met lewende lippe, sodat My Woord nie sonder trefkrag sou wees nie.
15 En hulle wat gesterf het, het na My gehardloop, en het uitgeroep en gesĂȘ: Wees ons barmhartig, Seun van die Elohim!
16 Handel met ons volgens U Medelye, bring ons uit die bande van Duisternis,
17 en open vir ons die Poort sodat ons saam met U daardeur kan uitkom, want ons sien dat ons dood U nie aanraak nie.
18 Mag ons ook saam met U verlos word? Want U is ons Verlosser. [2 Nikodémus 5]
19 Ek het hulle stem gehoor, en hulle Geloof in My Hart geplaas,
20 en Ek het My Naam op hul hoofde gedruk, want hulle is vrye adamiete en is Myne.Halalu-JaHH/Prys jul JaHH! [Openbaring 14:1-3]
Wat ook genoem word DIE BOEK EKKLESIASTIKUS
Proloog
OMDAT baie en groot dinge deur die Wet en die Profete en die ander [geskrifte] wat nĂĄ hulle gekom het, aan ons oorgelewer is - ter wille waarvan dit betaamlik is om JisraEl weens sy kultuur [onderrig] en wysheid te roem - en terwyl nie alleen die lesers self onderrig moet word nie, maar ook die leergieriges van die buiteland deur woord en geskrif bevoordeel moet word, het my grootvader JeHĂŽWshua, wat hom voortdurend met die lees van die Wet en die Profete en die ander Boekrolle van die vaders besig gehou het en daarin tuis was, daartoe gekom om self ook iets wat op kultuur en Wysheid betrekking het, te skrywe, sodat diegene wat leergierig is hulle ook daaraan mag hou en allengs mag voortgaan om ân lewe volgens die Wet te lei.
Die lesers word daarom versoek om hierdie [boek] met welwillendheid en opmerksaamheid te lees en om oor te sien as dit sou blyk dat, terwyl die hoofinhoud saaklik vertaal is, enkele uitdrukkings nie suiwer weergegee is nie. Immers, wat oorspronklik in Hebreeus gesĂȘ is, behou nie volkome dieselfde betekenis as dit in ân ander taal weergegee word nie. En nie alleen hierdie [boek] nie, maar ook die Wet en die Profete en die orige Boekrolle verskil in ân nie geringe mate wanneer hulle in hul oorspronklike vorm gespreek word. Terwyl ek dan in die agt-en-dertigste jaar onder koning Euergetes na Egipte gekom en ân tydlank daar vertoef het, het ek ân nie geringe verskil in kultuur gevind nie. Ek het dit dus noodsaaklik geag om self ook ywer en liefdesarbeid te bestee om hierdie boek te vertaal, terwyl ek in die tussentyd baie slaaploosheid en studie bestee het om die boek te voltooi en uit te gee, ook vir die wat in die vreemde graag wil leer en tewens bereid is om hulle lewenswandel volgens die Wet in te rig.
Die oorsprong van die Wysheid.
1Â ALLE Wysheid is van JaHWeH, en by HOM is Sy vir ewig.
2 Die sand van seë en die druppels van die reën en die dae van die ewigheid - wie kan [dit] tel?
3 Die hoogte van die Hemele en die wydte van die Aarde en die diepte en die Wysheid - wie kan [hulle] naspeur?
4 Voor alles is die Wysheid geskape, en verstandige Insig is van ewigheid af.
6 Die wortel van Wysheid, aan wie is Sy geopenbaar? En Haar verfynde gedagtes, wie het Haar geken?
8 Slegs Een is wys, wat grootliks gevrees moet word; JaHWeH wat op SY Troon sit.
9 HĂ het Haar geformeer, Haar geĂŻnspekteer en Haar geweeg, en HY het Haar uitgegiet oor al SY werke,
10 aan alle vlees, volgens sy mate, en HY het Haar vermenigvuldig vir hulle wat HOM liefhet.
Die Vrees van JaHWeH is Wysheid.
11 DIE Vrees van JaHWeH is glansrykheid en Majesteit en Blydskap en ân sierlike kroon.
12 Die Vrees van JaHWeH verbly die hart en gee vrolikheid en Vreugde en lengte van dae.
13 Die man wat JaHWeH vrees, sal ân suiwer einde hĂȘ, en op sy sterfdag sal hy geseĂ«nd wees.
14 Die begin van Wysheid is die Vrees van JaHWeH, en saam met die getroues is Hulle in die moederskoot geformeer.
15 Saam met betroubare manne is Sy van ewigheid af bevestig, en aan hulle saadlyn sal Sy vashou.
16 Die versadiging van Wysheid is die Vrees van JaHWeH, want Sy bedwelm hulle met Haar vrug.
17 Haar hele Huis vul Sy met begeerlike dinge, en skatkamers met Haar opbrengs.
18 Die kroon van die Wysheid is die Vrees van JaHWeH, Sy laat Vrede en gesonde lewe bloei.
19 Verstand en Kennis giet Sy uit, en die Eer van hulle wat Haar vashou, verhoog Sy.
20 Die wortel van Wysheid is die Vrees van JaHWeH, en Haar takke is lengte van dae. Die Vrees van JaHWeH verdryf oortreding en waar Sy teenwoordig is, wend Sy toorn af.
21 ân Besoedelde se toorn sal nie verskoon word nie, want die gloed van sy toorn [dien tot] sy ondergang.
22 ân Tyd lank sal die lankmoedige homself bedwing, en daarna gee Sy vir hom Vreugde.
23 ân Tyd lank sal hy sy woorde inhou, dan sal betroubare lippe sy wysheid vertel.
24 In die skatkamers van Wysheid is spreuke van Verstand; [maar] die Vrees vir Elohim is ân gruwel vir die wettelose.
25 Het jy behae in Wysheid, bewaar die Gebod, en JaHWeH sal Haar vir jou vermeerder.
26 Want Wysheid en Tug is die Vrees van JaHWeH, en SY welgevalle is Trou en Ootmoed.
27 Moenie verbitter wees in die Vrees van JaHWeH nie en moenie tot HOM nader met ân dubbele hart nie.
28 Gedra jou nie kranksinnig in die gesig van die adamiete nie en gee ag op jou lippe.
29 Moenie jouself verhef, sodat jy nie val en skande oor jouself laat kom nie, en JaHWeH jou geheime openbaar en Hy jou te midde van die vergadering neerwerp nie. Want jy het nie genader tot die Vrees van JaHWeH nie, en jou hart was vol bedrog.
Betekenis en kenmerk van die Vrees van JaHWeH.
1Â MY seun, as jy nader kom om JaHWeH te dien, berei jouself voor vir die versoeking.
2 Stel jou hart [reg] en wees sterk en moenie bevrees wees in die tyd van kwelling nie.
3 Kleef aan Hom vas en moet Hom nie laat gaan nie, sodat jy groot mag wees aan die einde van jou [lewe].
4 Aanvaar al wat oor jou kom en wees geduldig in siekte en armoede.
5 Want in vuur word goud getoets, en die adamiet wat aanvaarbaar is, in die oond van beproewing.
6 Stel jou vertroue in Hom, en Hy sal jou help, hoop op Hom, en Hy sal jou weë reguit maak.
7 Julle wat JaHWeH vrees, wag op Sy Guns en moenie wegdraai nie, sodat julle nie val nie.
8 Julle wat JaHWeH vrees, vertrou op Hom, en julle beloning sal nie faal nie.
9 Julle wat JaHWeH vrees, wag vir die suiwer [dinge] en vir ewigdurende Vreugde en Guns.
10 Aanskou die vroeëre geslagte en kyk, wie het in JaHWeH geglo en is beskaam? Of wie het in Sy Vrees gestaan en is bedrieg? Of wie het Hom aangeroep, en het Hy Homself vir hom verberg?
11 Want barmhartig en vol Medelye is JaHWeH en Een wat wetsverbreking vergewe en wat red in die tyd van benoudheid.
12 Wee die wankelmoediges en diegene met slap hande en die wettelose wat op dubbele weë gaan.
13 Wee die weekhartige, want hy sal nie glo nie, daarom sal hy nie beskut word nie.
14 Wee julle wat die hoop vernietig het, want wat sal julle doen as JaHWeH [julle] besoek?
15 Hulle wat JaHWeH vrees, sal Sy woorde nie ongehoorsaam wees nie, en hulle wat Hom liefhet, sal Sy Weë bewaar.
16 Hulle wat JaHWeH vrees sal Sy welbehae soek, en hulle wat Hom liefhet, sal met die Wet vervul wees.
17 Hulle wat JaHWeH vrees, sal hulle hart voorberei en voor Hom sal hulle hulself verootmoedig.
18 Laat Ons tog val in die Hand van JaHWeH en nie in die hand van die mens nie. Want soos Sy grootheid, so is ook Sy Guns, en soos Sy Naam, so is Sy dade.
Kinderplig.
1Â LUISTER, o kinders, na die oordeel van [jul] vader en handel daarvolgens, sodat julle mag lewe.
2 Want JaHWeH het die vader geëer ten opsigte van die kinders en die oordeel van die moeder bevestig ten opsigte van die kinders,
3 Hy wat die vader eer, sal oortreding bedek
4 en hy wat sy moeder eer, sal wees soos een wat skatte vergader.
5 Hy wat die vader eer, sal Vreugde hĂȘ van [sy] kinders en wanneer hy bid, sal hy geantwoord word.
6 Hy wat die vader eer, sy dae sal verleng word, en hy wat sy moeder eer, sal wees soos een wat deur JaHWeH beloon word.
7 Hy wat JaHWeH vrees, eer sy vader en hy eer sy ouers soos sy meerderes.
8 My seun, eer jou vader in woord en daad, sodat allerlei seëninge jou mag inhaal.
9 Die seën van die vader bevestig die huise van kinders, maar die vloek van die moeder ruk die fondamente uit.
10 Moenie jouself eer met die skande van jou vader nie, want dit is geen eer vir jou nie.
11 Die eer van ân man is die eer van sy vader, en hy vermenigvuldig oortreding wat sy moeder vloek.
12 My seun, maak jouself sterk in hulp aan jou vader en moenie hom verlaat al die dae van jou lewe nie.
13 En selfs as sy kennis verminder, neem hom in ag en moenie hom tot skande maak nie al die dae van jou lewe.
14 Die gehoorsaamheid aan die vader [betoon] sal nie uitgewis word nie en in die plek van oortreding sal dit geplant word.
15 In die dag van benoudheid sal hulle vir jou in herinnering gebring word, soos hitte op ys sal dit wees om jou wetsverbreking uit te wis.
16 Want een wat vermetel handel, is hy wat sy vader verag, en hy wat sy Skepper vertoorn, is een wat sy moeder vloek.
Ootmoed.
17 MY seun, as jy welvarend is, wandel in nederigheid en jy sal bemind word meer as een wat geskenke gee.
18 Maak jouself gering ten opsigte van al die groot dinge van [hierdie] eeu, en voor die Aangesig van JaHWeH sal jy Barmhartigheid vind.
20 Want baie is die dade van Barmhartigheid van JaHWeH, en aan die nederiges openbaar Hy Sy geheim,
21 Moenie die dinge soek wat te wonderlik is vir jou nie en moenie ondersoek instel na wat vir jou verberg is nie.
22 Dink na oor dit wat jy besit en hou jouself nie besig met geheimenisse nie.
23 En moenie te doen hĂȘ met dit wat buite jou is nie, want meer is aan jou geopenbaar as wat jy kan behartig.
24 Want die verwaandhede van die seuns van die Adam is baie, en besoedelde inbeeldinge laat dwaal.
25 As daar geen oogappel is nie, ontbreek die Lig, en as daar geen Kennis is nie, ontbreek Wysheid.
26 ân Trotse hart stink aan sy einde, maar hy wat suiwer dinge liefhet, sal deur hulle gelei word.
27 ân Trotse hart - sy smarte sal vermeerder, en een wat besoedel is, voeg ongeregtigheid by ongeregtigheid.
28 Moenie jou haas om die wond van die spotter te genees nie, want daar is vir hom geen genesing nie, want ân uiters slegte plant is sy plant.
29 'n Wyse hart verstaan spreuke van die wyses, en die oor wat luister na wysheid sal hom verheug.
30 Water blus ân verterende vuur, so bedek Geregtigheid die oortreding.
31 Hy wat goed doen - dit sal hom uitroep op sy paaie, en in die tyd van sy wankeling sal hy ân steun vind.
Die regte houding teenoor die behoeftiges.
1Â MY seun, moenie spot met die lewe van die ellendige nie en moenie die siel van die ellendige en een wat bitter van siel is, laat versmag nie.
2 Moenie die behoeftige siel verag nie en moet jouself nie verberg van dié wat verbryseld van siel is nie. Moenie die gevoelens van die onderdrukte seermaak nie
3 en moenie die binneste van die ellendige pynig nie. Moenie ân geskenk terughou van ân armoedige nie.
4 Moenie die smekinge van die arme verag nie,
5 en moenie jou rug op hom keer nie.
6 As die verbitterde van gees uitroep in die smart van sy siel, dan hoor sy Rots die stem van sy geroep.
7 Maak jouself bemind by die vergadering en buig die hoof vir die Vors van die Stad.
8 Neig jou oor tot die ellendige en beantwoord sy groet in nederigheid.
9 Verlos die verdrukte van sy verdrukkers en laat jou gees geen afsku hĂȘ aan ân regverdige oordeel nie.
10 Wees soos ân vader vir die wese en in die plek van ân man vir die weduwees. En Elohim sal jou "seunâ noem en Hy sal aan jou Medelye betoon en jou verlos van die verderf.
Vrug van die Wysheid.
11 WYSHEID onderrig Haar kinders en waarsku almal wat op Haar ag gee. [Spreuke van Salomo 6:23]
12 Hulle wat Haar liefhet, het die lewe lief, en hulle wat Haar soek, sal die welgevalle van JaHWeH ontmoet.
13 En hulle wat Haar aangryp, sal Eer by JaHWeH vind en hulle sal rus in die seën van JaHWeH.
14 Dienaars van die Aparte Een is hulle wat Haar dien, en JaHWeH het dié lief wat Haar liefhet.
15 Hy wat na My luister, oordeel [in] Waarheid, en hy wat sy oor tot My neig, sal in die binnekamers van My Huis rus.
16 As iemand op My vertrou, sal hy My beërwe, Ek sal gesien word deur sy nageslagte.
17 Want as vreemdeling sal Ek met hom gaan en aanvanklik sal Ek hom toets met versoekings, tot die tyd wanneer sy hart met My vervul is.
18 [Dan] sal Ek terugkeer, hom reguit lei en My geheime aan hom openbaar.
19 As hy afwyk, sal Ek hom verlaat en Ek sal hom met stroppe tugtig. As hy agter My afwyk, sal Ek hom wegwerp en hom aan die plunderaars uitlewer.
Praktiese voorskrifte.
20 MY seun, gee ag op die tyd van beroering en vrees die kwaad, sodat jy ten opsigte van jouself nie beskaamd hoef te wees nie.
21 Want daar is skande in die geskenk van ongeregtigheid, en daar is ân skaamte wat Eer en Guns [bring].
22 Moenie jou aangesig [in vriendelikheid] ophef ten koste van jouself nie, en moenie as gevolg van jou struikelinge te gronde gaan nie.
23 Moenie ân woord op [sy] tyd weerhou nie en moet jou wysheid nie verberg nie.
24 Want deur die Woord word Wysheid geken, en Insig deur die antwoord van die tong.
25 Moenie teen die Elohim rebelleer nie, maar verootmoedig jouself voor Elohim.
26 Moenie skaam wees om jou van ongeregtigheid af te keer nie en moenie staan voor die stroom nie.
27 Moenie jouself voor die dwaas uitsprei nie en moenie weier voor heersers nie. Moenie saam met die onregverdige regter sit nie, dat jy nie volgens sy welbehae saam met hom sal oordeel nie.
28 Stry vir Geregtigheid tot die dood toe, en JaHWeH sal vir jou veg. Moenie ân tweegesig genoem word nie, en moenie kwaadpraat met jou tong nie.
29 Moenie met jou tong spog nie en wees nie traag en nalatig in jou werk nie.
30 Moenie soos ân hond wees in jou huis en tiranniek en vreesaanjaend in jou werk nie.
31 Laat jou hand nie oop wees om te neem en toe wees ten opsigte van ân geskenk nie.
5 MOENIE steun op jou eie vermoĂ« nie en moenie sĂȘ: "Ek het magâ nie; moenie steun op jou eie krag om agter die begeerte van jou siel aan te gaan nie.
2 Moenie agter [die begeertes van] jou hart en jou oë aanloop om te wandel in die begeerlikhede van die kwaad nie.
3 Moenie sĂȘ: "Wie het mag [oor my] nie", want JaHWeH soek hulle wat vervolg word.
4 Moenie sĂȘ: "Ek het oortree, maar wie kan my enigiets aandoen", want Elohim is lankmoedigâ nie. Moenie sĂȘ: "JaHWeH is barmhartig en Hy sal al my oortredinge uitdelgâ nie.
5 Moenie op vergiffenis vertrou om ongeregtigheid by ongeregtigheid te voeg nie.
6 En [moenie] sĂȘ: "Sy dade van Barmhartigheid is baie om die veelheid van my oortredinge te vergeweâ nie, want Barmhartigheid en Woede is by Hom, en Sy Woede lĂȘ by die wettelose.
7 Moenie nalaat om jou tot JaHWeH te bekeer nie en moenie van dag tot dag uitstel nie. Want plotseling gaan JaHWeH se gramskap uit, en op die dag van wraak word jy uitgewis.
8 Moenie vertrou op valse besittings nie, want hulle sal nie baat op die dag van Toorn nie.
9 Moenie wees soos een wat by elke wind saai en wat hom wend na die weg van die stroom nie.
10 Steun op Kennis en laat jou woord suiwer wees.
11 Wees haastig om gehoor te gee, maar gee jou beslissing met geduld.
12 As dit in jou vermoë is, antwoord jou vriend, en so nie, hou jou hand op jou mond.
13 Eer en skande [kom] deur een wat onnadenkend praat, en die tong van die adamiet is sy ondergang.
14 Moenie ân tweegesig genoem word nie en moenie met jou tong van jou naaste kwaadpraat nie. Want op die dief word skande geskep, en ân smaad [vir] sy naaste is die tweegesig.
15 Moenie in klein en groot dinge korrup handel nie.
1Â IN plaas van een wat liefhet, moenie een wees wat haat nie. ân Slegte naam en skande; smaad sal jy verwerf, so is ân slegte man wat ân tweegesig is.
Begeertes vir Oortredinge
2 MOENIE val in die mag van jou begeerte nie, [as] jou vermoë oor jou aangroei nie.
3 Dit sal jou blare verteer en jou vrugte verwoes,
4 en dit sal jou agterlaat soos ân droĂ« boom. Want ân vurige begeerte rig sy besitter te gronde en maak hom die vreugde van die een wat [hom] haat.
Ware en valse vriendskap.
5 âN SOET verhemelte vermeerder vriende, en vriendelike lippe [vermeerder] vredevolle groet.
6 Laat die manne wat in Vrede met jou leef, baie wees, maar die besitter van jou geheim een uit duisend.
7 Het jy ân vriend verwerf, stel ân toets vir hom, maar moenie haastig wees om op hom te vertrou nie.
8 Want daar is ân vriend volgens die tyd, maar wat nie vas staan in die dag van benoudheid nie.
9 Daar is ân vriend wat verander word in ân vyand, en hy openbaar jou smadelike regsaak.
10 Daar is ân vriend wat ân disgenoot is, maar hy word nie gevind in die dag van kwelling nie.
11 Wanneer dit met jou goed gaan is hy soos jy, maar as dit met jou sleg gaan, laat hy jou in die steek.
12 As ân kwelling jou oorval, draai hy hom teen jou en hy verberg homself vir jou.
13 Skei jou af van jou haters en wees op jou hoede teen jou vriende.
14 ân Getroue vriend is ân sterk vriend, en wie hom vind, het ân skat gevind.
15 Vir ân getroue vriend is daar geen prys nie, en daar is geen gewig [aan silwer] vir sy waarde nie.
16 ân Bondel van lewe is ân betroubare vriend, hy wat JaHWeH vrees, sal hom verkry.
17 [Hy wat JaHWeH vrees, sal sy vriendskap opreg maak], want soos hy is, so is sy vriend, en soos sy naam is, so is sy werke.
Oor Wysheid.
18 MY seun, neem van jou jeug af Tugtiging aan en tot in die grysheid sal jy Wysheid verkry.
19 Nader Haar soos een wat ploeg en soos een wat oes en wag op die oorvloed van Haar opbrengs, want in die bearbeiding van Haar sal jy min hoef te doen en spoedig sal jy van Haar vrugte kan eet.
20 Moeilik is Sy vir die dwaas, en hy wat min verstand het, kan Haar nie vat nie.
21 Soos ân swaar klip sal Sy op hom wees, en hy sal nie aarsel om Haar weg te werp nie.
22 Want Wysheid, is soos Haar Naam, Sy is nie toeganklik vir almal nie.
23 Luister, My seun, en neem My lering aan en moenie My raad verwerp nie.
24 En plaas jou voete in Haar net en jou nek in Haar boeie.
25 Strek jou skouer uit en tel Haar op en moenie ân afkeer hĂȘ aan Haar bande nie.
26 Benader Haar met jou hele wese en bewaar Haar Weë met al jou mag.
27 Ondersoek, spoor na, soek en vind uit en gryp Haar vas en moet Haar nie loslaat nie.
28 Want uiteindelik sal jy in Haar rus vind, en Sy sal vir jou verander word in uitbundige Vreugde.
29 En Haar net sal vir jou wees ân plek van sterkte, en Haar bande [sal wees] kledingstukke van fyn goud.
30 Haar juk is ân ornament van goud, en Haar bande is ân koningsblou ketting.
31 Jy moet jou met Haar beklee in glansryke kledingstukke en jy moet jou met Haar omring soos ân sierlike kroon.
32 As jy Haar begeer, My seun, sal jy wys gemaak word, en as jy Haar ter harte neem, sal jy skrander word. [Odes van Salomo 30:7]
33 As jy kom om te luister, neig jou oor sodat jy onderrig kan word.
34 [In die vergadering van die oudstes sal jy staan, en aan Hom wat Wys is, sal jy vaskleef.]
35 Wees gretig om elke bespreking te hoor en moenie dat ân spreuk van verstand jou ontglip nie.
36 Kyk na iemand wat verstandig is en soek hom vroeg en laat jou voet die drumpel van [sy huis] uittrap.
37 En jy moet die Vrees van JaHWeH bedink en bepeins voortdurend Sy Gebooie. En Hy sal jou hart verstandig maak en Hy sal jou die Wysheid gee na wat jou begeerte is.
Vermanings en voorskrifte.
1Â MOENIE kwaad doen nie, en laat kwaad jou nie oorval nie;
2 verwyder jou ver van Ongereg-tigheid, en sy sal van jou af wyk.
3 Moenie op ploeglande van Ongeregtigheid saai dat jy haar nie sewevoudig oes nie.
4 Moenie van JaHWeH heerskappy soek nie en ook nie van die koning ân sitplek van eer nie. [MattithJaHĂ»W 20:22]
5 Moenie jouself voor die Aangesig van JaHWeH regverdig nie, moenie voor die koning jouself verstandig hou nie.
6 Moenie soek om ân regter te wees as jy geen vermoĂ« het om die oormoed te bedwing nie, dat jy vanweĂ« ân vors nie hoef te vrees nie, en ân smet op jou opregtheid geplaas word nie.
7 Moenie jouself aan Ongeregtigheid oorgee te midde van die vergadering [in] ân stad nie, dat hulle jou in die samekoms nie mag neerwerp nie.
8 Moenie saamsweer om ân oortreding te verdubbel nie, want in een sal jy nie onskuldig gehou word nie.
9 Moenie sĂȘ: Elohim merk die menigte van my geskenke, en as ek aan El, die Hoogste El, ân bydrae [nader bring], sal HY [dit] aanneem nie.
10 Moenie wankelmoedig wees in die gebed nie, en in aalmoese gee moet jy nie nalatig wees nie.
11 Moenie ân man verag wat in bitterheid van gees is nie, want onthou, daar is Een wat verhef en verneder.
12 Moenie geweld versin teen ân broer nie, en so ook nie teen beide ân vriend en ân metgesel nie.
13 Moenie ân behae daarin skep om leuen op leuen te vertel nie, want sy verwagting sal nie aangenaam wees nie.
14 Moenie babbel in die vergadering van die vorste nie en moenie ân woord in die gebed herhaal nie.
15 Moenie die moeite van ingespanne arbeid haat nie, want dit is deur Elohim verorden. (Genésis3:19)
16 Moenie jouself reken onder die manne wat oortree nie, onthou dat die Toorn nie sal uitbly nie.
17 Verneder grootliks jou trots, want die hoop van ân adamiet is wurms. Moenie haastig wees om te sĂȘ nie: "Tot verbreking!" Werp jou op Elohim en verlustig jou in Sy weg.
18 Moenie ân vriend vir ân prys verruil en ân getroue broer vir die goud van Ofir nie.
19 Moenie ân wyse en suiwer vrou afwys nie, want [haar] waarde is beter as pĂȘrels.
20 Moenie ân betroubare dienskneg in der waarheid sleg behandel nie en ook nie die huurling wat homself aan jou toevertrou het nie.
21 ân Verstandige dienskneg moet jy soos [jou eie] siel liefhĂȘ, moenie die vryheid van hom weerhou nie.
22 Het jy vee, kyk [daarna met] jou oë, en as hulle winsgewend is, behou dit.
23 Het jy seuns? Tugtig hulle en neem vir hulle vroue in hulle jeug.
24 Het jy dogters, waak oor hulle liggame en moenie die gesig oor hulle laat straal nie.
25 Laat die dogter uitgaan [in die huwelik], en bekommernis sal [uit jou huis uit] wyk, en verbind haar aan ân verstandige man.
26 Het jy ân vrou, moenie haar verafsku nie en moenie op haar wat gehaat is, vertrou nie.
27 Eer jou vader met jou hele hart en moenie die moeder wat jou voortgebring het, vergeet nie.
28 Onthou dat jy uit hulle voortgekom het, en hoe sal jy aan hulle kan vergeld wat hulle aan jou gedoen het?
29 Vrees JaHWeH met jou hele hart en eerbiedig Sy priesters.
30 Met jou hele wese moet jy jou Maker liefhĂȘ, en die wat Hom dien, moet jy nie verlaat nie.
31 Loof en prys JaHWeH en eerbiedig die priester en gee hulle deel, soos jy beveel is: die eerstelinge, die oortreding vir skuld, die bydrae van die Skouer, die bydrae van suiwering en die eerstelinge van die Aparthede.
32 Strek die hand ook uit na die behoeftige, sodat jou seën suiwer kan wees.
33 Gee ân geskenk vir elkeen wat lewe, en ook van die dode moet jy die geskenk nie weerhou nie.
34 Moenie jouself terughou van die wat huil nie en treur met die treurendes.
35 Moenie die sieke [vriend] vergeet nie, want deur hom sal jy geliefd wees.
36 In al jou werke, dink aan die einde, en vir ewig sal jy nie verderf word nie.
1Â MOENIE met ân groot man ân regsgeding aangaan nie, waarom sal jy teen sy hand draai? Moenie met een wat verhard teen jou is, twis nie, waarom sal jy in sy hand val?
2 Moenie rusie maak met die man wat ryk is dat hy nie jou prys afweeg, en jy te gronde gaan nie. Want goud het vele roekeloos gemaak, en besittings laat die hart van vorste dwaal.
3 Moenie met ân grootprater twis nie en moenie hout op vuur lĂȘ nie.
4 Moenie omgang hĂȘ met ân dwase man nie dat hy nie vorste verag nie.
5 Moenie ân man wat van ân oortreding teruggekeer het, verneder nie, onthou dat Ons almal Ons straf skuldig is.
6 Moenie ân gryse man bespot nie, want Ons sal [self eenmaal] onder die oues getel word.
7 Moenie jou oor iemand wat dood is, verheug nie, onthou dat Ons almal versamel sal word.
8 Moenie die oordenking van die wyses verwaarloos nie en hou jouself besig met hulle spreuke, want daaruit sal jy onderrig ontvang om voor vorste te staan.
9 Moenie die redevoering van die oues verwerp nie: want hulle het ook van hulle vaders geleer en deur hulle sal jy insig ontvang dat jy in die tyd van jou nood [in staat mag wees] om ân antwoord te gee.
10 Moenie voorspoedig wees by die kolegloed van die besoedelde dat jy nie brand met die vlam van sy vuur nie.
11 Moenie as gevolg van die spotter opspring [in toorn] dat hy hom [nie] neerplaas soos een wat vir jou ân hinderlaag lĂȘ nie.
12 Moenie aan ân man uitleen wat sterker as jy is nie, want as jy uitleen [is jy] soos een wat te gronde gaan.
13 Moenie borg staan bo jou vermoë nie, want as jy borg staan, [is jy] soos een wat moet betaal.
14 Moenie ân regsgeding aangaan met ân regter nie, want volgens sy welgevalle sal hy oordeel.
15 Moenie saam met die wreedaard wandel dat jy nie jou smart verswaar nie, want hy sal sy eie sin volg en deur sy dwaasheid sal jy ondergaan.
16 Met ân toornige man moet jy die voorhoof nie hard maak nie en moenie met hom op die Weg ry nie, want gestorte bloed is gering in sy oĂ«, en as daar geen hulp is nie, sal hy jou vernietig.
17 Met ân dwaas moet jy nie verkeer nie, want hy sal nie in staat wees om jou geheim te hou nie.
18 Voor ân vreemdeling moet jy nie geheimsinnig handel nie, want jy weet nie wat hy uiteindelik [daarmee] sal uitrig nie.
19 Aan alle mense moet jy jou hart nie openbaar nie en moenie die suiwer [dinge] van jou af verwyder nie.
Oor Vroue.
1Â MOENIE jaloers op die vrou van jou liefde wees nie, dat sy nie besoedelde dinge aangaande jou leer nie.
2 Moenie jouself aan ân vrou gee om haar op jou manlikheid te laat trap nie.
3 Moenie ân verbasterde vrou nader dat jy nie in haar strikke val nie. Met een wat vermeng moet jy nie verkeer dat jy nie in haar nette gevang word nie.
4 By ân spotsangeres moet jy nie slaap dat hulle jou nie met hul mond brand nie.
5 Op ân jong meisie moet jy jou aandag nie vestig dat jy nie gevang word deur die boetes wat haar opgelĂȘ word nie.
6 Moenie jouself aan een wat vermeng gee dat sy jou Erfenis [kinders uit vermenging] nie wegneem nie,
7 dat jou oë in die aanskouing nie verwelk, en jy nie verlate is agter haar huis nie.
8 Verberg die oog vir ân mooi vrou en betrag nie die skoonheid wat nie vir jou is nie. Deur die bevalligheid van ân vrou is baie verwoes, en so verteer sy haar bemindes met vuur.
9 Met ân getroude vrou moet jy nie [voedsel] proe nie en moenie met haar sterk drank geniet dat [jou] hart nie tot haar neig, en jy in gestorte bloed na die Afgrond neerdaal nie.
Oor Vriende.
10 MOENIE ân ou vriend verlaat nie, want ân nuwe [is nie sy gelyke nie]. Nuwe wyn is ân nuwe vriend, maar as dit oud is - dan mag jy dit drink.
11 Moenie jaloers wees op ân wettelose man nie, want jy weet nie wat sy einde sal wees nie.
12 Moenie vererg wees oor die vermetelheid van hom wat voorspoedig is nie, onthou dat hy in die tyd van die dood nie onskuldig gehou sal word nie.
13 Bly ver weg van die man wat die mag het om dood te maak, en jy sal nie hoef te vrees vir die verskrikkinge van die Dood nie. En as jy naby [hom] kom, moenie jou skuldig maak dat hy nie jou lewe wegneem nie. Weet dat jy tussen strikke loop en op ân vangnet wandel.
14 As dit in jou vermoë is, beantwoord jou vriend en gesels met die wyses.
15 Wissel gedagtes met die verstandige en [laat] elke vertroulike gesprek tussen hulle wees.
16 Laat regverdige manne saam met jou eet en in die Vrees van JaHWeH jou roem wees.
Oor regeerders.
17 âN AMBAGSMAN word geken deur vaardige hande, ân regeerder deur sy woorde van wysheid.
18 ân Gevaar vir die Stad is ân loslippige man, en hy wat haastig met sy mond is, sal gehaat word.
1Â DIE regter van ân volk onderrig sy volk, en die koninkryk van die verstandige is goed georden.
2 Soos die regter van ân volk is, so is sy ondergeskiktes, en soos die hoof van ân stad is, so is sy inwoners.
3 ân Roekelose koning verwoes ân Stad, maar deur die insig van haar vorste word ân Stad bewoon; so is haar inwoners.
4 In die Hand van JaHWeH is die heerskappy van die wĂȘreld, en op tyd stel Hy ân man oor haar aan.
5 In die Hand van Elohim is die heerskappy van elke man, en vir die vors stel Hy sy Glansrykheid.
Oor hoogmoed.
6 MOENIE by elke oortreding kwaad aan jou naaste vergeld nie en moenie in die weg van hoogmoed wandel nie.
7 Hoogmoed is haatlik vir JaHWeH en vir die adamiet, en vir albei is onderdrukking ân gruwel.
8 Die koningskap word oorgeplaas van nasie op nasie as gevolg van onreg, brutaliteit en geld.
9 Hoe sal hy wat stof en as is, homself verhef, hy wie se liggaam [reeds] tydens sy lewe vergaan?
10 ân Lang siekte maak ân sot van die geneesheer, die koning van vandag, is mĂŽre ân lyk.
11 Wanneer ân man sterwe, erf hy wurms en maaiers, luise en kruipende gedierte.
12 Hoogmoed begin wanneer die adamiet sy Elohey verlaat het, en hy sy hart van sy Maker afkeer.
13 Want hoogmoed baar oortreding en wie daaraan vashou, vloei oor van gruwels, daarom sal JaHWeH hom met ân plaag besoek en hom totaal vernietig.
14 JaHWeH keer die troon van die hoogmoedige prinse om en Hy plaas die ootmoediges in hulle plek.
15 JaHWeH ruk die wortels van die hoogmoedige nasies uit, en plant die nederiges in hulle plek.
16 JaHWeH wis die spore van die hoogmoedige nasies uit en Hy kap hulle wortels tot [in] die Aarde af
17 en Hy vee hulle van die Aarde af weg en ontwortel hulle en laat hulle gedagtenis van die Aarde af verdwyn.
18 Hoogmoed pas die adamiet nie, en woedende toorn nie vir hom wat uit ân vrou gebore is nie.
Verskuldigde eerbewys.
19 HULLE wat JaHWeH vrees, is die saad van Waarheid, en hulle wat HOM liefhet, ân eerbare plant: Hulle wat die Wet verwerp, is ân oneerbare plant; hulle wat die Gebooie oortree, is saad van bedrog.
20 Onder broers word hul hoof geëer, so ook hulle wat JaHWeH vrees onder [die volk].
21 Die vreemdeling en die ootmoedige, die uitlander en die arme,
22 laat hulle hul roem in die Vrees van JaHWeH.
23 ân Arme wat Insig het, is nie te verag nie, en nie elke verstandige man moet geĂ«er word nie.
24 ân Magtige, ân vors en ân regter word geĂ«er, maar daar is niemand groter as hy wat JaHWeH vrees nie.
25 ân Verstandige dienskneg word verhoog, en ân wyse dienskneg sal nie kla nie.
Verkeerde en regte selfrespek.
26 MOENIE jouself wys hou wanneer jy jou werk doen nie en moenie spog in die tyd van jou nood nie.
27 Hy wat werk en eiendom in oorvloed het, is beter as die verwaande wat homself vereer en ân gebrek aan brood het.
28 My seun, verhoog jouself in nederigheid en gee vir jouself die suiwer dinge soos dit gepas is.
29 Hy wat teen homself oortree, wie sal hom regverdig verklaar? En wie sal hom eer wat homself in die skande bring?
30 Daar is ân arme wat geĂ«er word op grond van sy Insig, en die ryke op grond van sy besittings.
31 Hy wat geëer word [in sy armoede], hoeveel te meer in sy rykdom? En hy wat veragtelik is in sy rykdom, hoeveel te meer in sy armoede?
1Â DIE Wysheid lig die arme se hoof op en tussen edeles laat Sy hom sit.
Teen haastige beoordeling.
2 MOENIE ân adamiet om sy skoonheid prys nie en moenie ân adamiet verafsku wie se voorkoms onaansienlik is nie.
3 Nietig is die by onder die dinge wat vlieg, maar haar produk is die voortreflikste van die opbrengste.
4 Moenie hoogmoedig word wanneer mense jou prys nie, want wonderbaar is die werke van JaHWeH, en Sy daad is vir die adamiet verborge.
5 Baie wat vertrap was, het op ân troon gesit, en hulle aan wie nie gedink is nie, het ân kroon gedra.
6 Baie wat verhef was, is grootliks verneder en het tesame tot ân val gekom, en vooraanstaandes het in die mag van ander geval.
7 Moenie blameer voordat jy ondersoek ingestel het nie, ondersoek eers en bestraf daarna.
8 My seun, moenie antwoord voordat jy gehoor het nie en moenie spreek in die middel van ân gesprek nie.
9 Moenie in ân stryd gewikkel raak oor ân saak wat jou nie aangaan nie en moenie inmeng in die twiste van die wetsverbrekers nie.
10 My seun, waarom vermeerder jy jou besigheid, want as jy dit vermeerder, sal jy daaronder ly. My seun, hardloop, maar jy sal nooit jou doel bereik nie, hardloop weg, jy sal nooit ontsnap nie.
11 Daar is een wat hom afsloof en hom beywer en hardloop, maar hy raak des te meer agter.
12 Daar is een wat swak is en in swakheid wandel, wat aan alles gebrek en ân oorvloed ellende het, maar die Oog van JaHWeH bespied hom vir suiwerheid, en Hy skud hom uit die stinkende stof uit.
13 Hy het sy hoof opgelig en het hom verhoog, sodat baie hulle oor hom verwonder het.
Van JaHWeH is alle dinge.
14 GOED en kwaad, lewe en dood, armoede en rykdom, kom van JaHWeH.
15 Wysheid en Insig en ân verstaan van die Woord, kom van JaHWeH. Liefde en opregte Paaie, kom van JaHWeH.
16 Dwaasheid en die Duisternis is vir die oortreders verorden, en wat die besoedeldes betref, die Besoedelde Een is met hulle.
17 Die geskenk van JaHWeH bly by die regverdige en Sy Guns bring langdurige sukses.
18 Daar is een wat rykdom verkry deur selfonthouding en ywer en dit is sy toegewese loon:
19 en wanneer hy mettertyd sĂȘ: Ek het rus gevind en nou sal ek my voorspoed geniet - hy weet nie wat sy lot sal wees nie en hy sal dit aan ander laat en sterwe.
20 My seun, staan vas in jou roeping en oordink dit en word oud in jou arbeid.
21 Moenie jou verbaas oor die werkers van Ongeregtigheid nie, vertrou op JaHWeH en wag op SY Lig. Want dit is maklik in die OĂ« van JaHWeH om ân arme in ân oogwink, plotseling, ryk te maak.
22 Die seën van JaHWeH is die deel van die regverdige, en op die regte tyd sal sy seëninge blom.
23 Moenie sĂȘ: ... dat ek my welbehae gedoen het, en wat is nou vir my nagelaat?
24 Moenie sĂȘ: Ek het genoeg, en wat kan my nou oorkom nie?
25 In voorspoedige tye word die kwelling vergeet, en net so in kweltye word die goeie vergeet. En [so] sal die einde van die adamiet oor hom kom.
26 Want dit is maklik in die Oë van JaHWeH om aan iemand te vergeld volgens sy weë.
27 In ân tyd van beproewing word plesier vergeet, en aan ân adamiet se einde sal sy dade bekend word.
28 Voor die Dood moet jy ân man nie geseĂ«nd ag nie, want aan sy kinders sal ân man geken word.
Vermanings teen omgang met verbasterdes en besoedelde mense.
29 MOENIE elkeen na die huis bring nie, want hoe baie is die wonde van ân lasteraar. Soos ân voĂ«lhok vol is van voĂ«ls, so is hulle huise vol bedrog.
30 Soos ân voĂ«l gevang word in ân hok [so] is die hart van die hoogmoedige, soos ân wolf wat loer om te verskeur. Hoe baie is die oortredinge van die rower, soos ân hond wat in [elke] huis eet. En hy wat geweld pleeg, is soos ân rower wat kom en oor al hulle goeie dinge ân twisgeding aangaan. Die lasteraar lĂȘ en loer soos ân beer by die huis van die spotter, en soos ân spioen sien hy die naaktheid.
31 Die kwaadsteker verander goed in kwaad en op jou beste eienskappe plaas hy ân smet,
32 uit ân vonk maak hulle baie kole, en ân besoedelde man loer op bloed.
33 Vlug weg van ân besoedelde man af, want hy bring besoedeling voort, waarom sal jy ân ewige klad dra? Moenie die besoedelde aankleef nie, want hy verdraai jou van die Weg en hy wend jou af van jou Verbondsbeloftes.
34 Pas op in jou weë vir iemand wat as vreemdeling by jou woon dat hy jou nie vervreem van wat vir jou kosbaar is nie.
Liefdadigheid wat met oorleg geskied.
1Â AS jy aan die goeie kwaad doen aan wie sal jy goed doen? En sal daar verwagting vir jou suiwerheid wees?
2 Doen goed aan die regverdige en vind beloning, indien nie van hom nie, [dan tog] van JaHWeH.
3 Daar is geen Suiwerheid vir hom wat met besoedeling besig bly nie, en ook nie vir hom wat nie wetsgehoorsaam is nie.
4 Gee aan die goeie en hou terug van die kwade,
5 Verkwik die nederige en moenie aan die vermetele gee nie. Eetgerei moet jy nie aan hom gee nie, waarom sal hy hom daarmee teen jou rig?
6 Want ook die Hoogste El is een wat die kwaaddoeners haat, en teen die besoedeldes wend HY [SY] wraak.
7 ân Dubbele kwaad sal jy ontvang in die tyd van jou nood oor elke goeie daad wat jy hom aangedoen het.
ân Waarskuwing teen onbetroubare mense.
8 âN VRIEND word nie geken in voorspoed nie, en ân vyand word nie verberg in teĂ«spoed nie.
9 In iemand se voorspoed is selfs die vyand vriendelik, maar in sy teĂ«spoed is ook ân vriend troueloos.
10 Moet nooit ân vyand vertrou nie, want sy besoedeling roes soos koper.
11 En ook as hy jou gehoorsaam is en in nederigheid wandel, laat jou hart hom vrees; wees teenoor hom soos iemand wat ân geheim openbaar, en hy sal nie vind om jou te vernietig nie, en wees bekend met die uiteinde van jaloesie.
12 Moenie hom langs jou laat staan nie, waarom sal hy jou wegstoot en in jou plek gaan staan? Moet hom nie aan jou regterhand laat sit nie, waarom sal hy jou sitplek soek? En as dit te laat is, sal jy My woorde ter harte neem en oor My gesug sal jy sug.
13 Wie sal meegevoel hĂȘ met die slangbesweerder wat gebyt is of met elkeen wat ân roofdier nader?
14 So is hy wat met ân wetsoortreder verkeer, en iemand wat hom besoedel met ongeregtigheid: hy sal nie ophou totdat ân vuur in hom brand nie. Wanneer hy by jou kom, openbaar hy hom nie aan jou nie, en as jy val, dan buk hy nie om jou te help nie.
15 Solank jy staan, openbaar hy hom nie, maar as jy struikel, sal hy hom nie bedwing nie.
16 Met sy lippe spreek ân teĂ«stander vleitaal, maar in sy hart versin hy om jou in die Afgrond te werp. En ook as ân vyand met sy oĂ« ween - as hy ân geleentheid vind, sal hy nie versadig word van bloed nie.
17 As smart jou tref, word hy daar gevind, asof hy gereed is om te help, gryp hy die vergoeding.
18 Hy skud die hoof en waai die hand en met baie gefluister verander hy die gesig.
1Â HY wat pik aanraak - dit sal aan sy hand kleef, en hy wat met ân spotter verkeer, sal sy weg leer.
Waarskuwing teen mense wat jou gelyke nie is nie.
2 HOE kan jy optel wat te swaar is vir jou en hoe sal jy verkeer met iemand wat te ryk vir jou is? Watter gemeenskap het die erdepot met die ketel, want as die een die ander stamp, dan word hy gebreek, of watter gemeenskap het die ryke met die arme?
3 As die ryke ân onreg pleeg, beroem hy homself, terwyl as ân onreg aan ân arme gepleeg word, moet hy om barmhartigheid smeek.
4 As jy vir hom tot nut is, maak hy ân slaaf van jou, maar as jy verneder word, sal hy meegevoel met jou hĂȘ?
5 As jy iets het, maak hy sy woorde met jou mooi, maar hy sal jou arm maak sonder dat dit hom pyn aandoen.
6 As hy behoefte het, is hy met jou en sal hy jou help en sal hy met jou lag en jou vertroue gee;
7 solank hy voordeel behaal, sal hy jou vlei, twee [of] drie keer sal hy jou bedrieg en dan sal hy jou sien en by jou verbygaan en sy hoof oor jou skud.
8 Wees op jou hoede en moenie baie oormoedig wees nie en moenie soos hulle wees wat sonder Verstand is nie.
9 As ân edele aankom, bly op ân afstand, dan sal hy jou soveel te meer laat nader kom.
10 Moenie jouself opdring dat jy nie weggestoot word nie, en moenie jouself te ver verwyder dat jy nie gehaat word nie.
11 Moenie waag om vry met hom te wees nie en moenie op die veelheid van sy geselskap staatmaak nie, want deur die vermenigvuldiging van sy geselskap toets hy [jou] en wanneer hy vir jou lag, ondersoek hy jou.
12 Wreed is hy wat ân spreuk aanhef, maar hy ontferm hom nie oor ân siel nie; vele bind hy in die gevangenis.
13 Wees op jou hoede en wees versigtig en wandel nie saam met manne van geweld nie.
14 Alle vlees het sy eie soort lief, en elke adamiet hom wat soos hy is.
15 Wees lief vir JaHWeH al jou lewe, en roep Hom aan vir jou Verlossing.
16 Alle vlees bly by sy soort, en ân adamiet sal klou aan sy ras.
17 Hoe kan ân wolf by ân lam gevoeg word? So is die besoedelde vir die regverdige, en so die ryke vir die man wat beroof is.
18 Watter vrede is daar tussen die hiëna en die hond, so is daar ook geen vrede tussen die ryke en die arme nie.
19 Die voedsel van die leeu is die wilde esels van die wildernis, so is die armes die weiveld van die ryke.
20 ân Gruwel vir hoogmoed is nederigheid, en ân gruwel vir die ryke is die arme.
21 As ân ryke wankel, word hy deur ân vriend ondersteun, maar as ân arme wankel, word hy deur al sy vriende verstoot.
22 As ân ryke spreek, is sy helpers baie, en al is sy woorde onbetaamlik, word dit goedgepraat. As ân arme struikel word ka-kaâ opgehef, en al spreek hy met wysheid, is daar vir hom geen plek nie.
23 As ân ryke spreek, hou almal hulle stil en hulle verhef sy insig tot aan die wolke. As ân arme praat, vra hulle: wie is hy? En as hy struikel, sal hulle hom ook wegstoot.
24 Rykdom is goed as dit sonder ongeregtigheid is, en armoede is sleg volgens die mond van vermetelheid.
25 Die hart van ân adamiet verander sy gesig, hetsy vir goed of kwaad.
26 Die resultaat van ân suiwer hart is ân stralende gesig, maar eensaamheid en oorpeinsing het moeitevolle gedagtes tot gevolg.
1Â GESEĂND is die adamiet wie se mond hom geen leed berokken nie, en wie se hart nie ân oordeel teen hom begeer nie.
2 Geseënd is die man wie se begeerte geen gebrek het nie, en wie se verwagting in JaHWeH, nie verval het nie.
Die regte gebruik van rykdom.
3 VIR die geringe van hart is rykdom onvanpas, en vir ân man met ân besoedelde oog is goud nie goed nie.
4 Hy wat vir homself terughou, vergader vir ân ander, en ân vreemde sal hom versadig met sy goed.
5 Hy wat homself kwaad doen, vir wie sal hy goed doen? Want hy sal nie in besit kom van sy eie goedere nie.
6 Daar is niemand slegter as hy wat aan homself kwaad doen nie, en met hom is die vergelding van sy besoedeling.
7 En selfs as hy goed doen, doen hy [dit] onbewus, en aan die end toon hy sy besoedeling.
8 Die afgunstige man met ân besoedelde oog, wat die gesig afwend en ân siel verag.
9 In die oog van die dwaas is sy aandeel gering, en hy wat die deel van sy naaste neem, vernietig sy eie deel.
10 Die oog van die afgunstige skiet af op brood, maar niks is op sy tafel nie. ân Suiwer oog vermeerder die brood, en ân droĂ« fontein drup water op [sy] tafel.
11 My seun, volgens jou vermoë om goed te doen aan jouself, gee ook aan JaHWeH Sy deel.
12 Onthou dat jy in die Doderyk/Sheol nie Vreugde kan bedryf nie en dat Dood nie vertoef nie, en die reël van die Doderyk/Sheol is aan jou nie bekend gemaak nie.
13 Voor jy sterwe, doen goed aan hom wat [jou] liefhet en gee vir hom volgens wat jou hand verwerf het.
14 Moet jou nie weerhou van die vreugde van die teenswoordige nie en moenie oortree in die aandeel van ân broer nie en moenie ân besoedelde begeerte koester nie.
15 Is dit nie vir ân ander dat jy jou vermoĂ« nalaat nie, en jou arbeid vir hulle wat die lot werp nie?
16 Gee en neem, ja, verwen jou siel, want in die Doderyk/Sheol word daar geen Vreugde gesoek nie, maar elke saak wat geskik is om te doen, doen dit voor die Aangesig van Elohim.
17 Alle vlees verwelk soos ân kleed, en die ewige Insetting is dat hulle sekerlik sal sterwe.
18 Soos ân blaar wat uitbot aan ân loofryke boom, die een verwelk en die ander spruit uit, so is die geslagte van vlees en bloed, die een sterwe en die ander floreer.
19 Al sy werke sal sekerlik tot niet gaan, en die arbeid van sy hande volg hom agterna.
Die seën van Wysheid.
20 GESEĂND is die adamiet wat Wysheid bepeins, en wat respek het vir Haar Insig,
21 wat ag gee op Haar Weë en wat insig verkry in Haar geheimenisse;
22 om agter Haar uit te trek soos ân spioen, en op die loer te lĂȘ by al Haar ingange;
23 wat by Haar venster inkyk en wat in Haar deure luister;
24 wat rondom Haar Huis kampeer en sy toue aan Haar muur aanbring;
25 wat sy tent langs Haar opslaan en ân suiwer woning bewoon;Â [Psalm 132:3]
26 en hy stel sy nes in Haar blare, en op Haar takke oornag hy;Â [Sirah 24:12-17]
27 terwyl hy in Haar skaduwee skuiling soek en in Haar wonings vertoef.
1 WANT hy wat JaHWeH vrees, doen goed, en hy wat die Wet aangryp, sal Haar vind. [Deuteronómium 30:13]
2 En Sy sal hom teĂ«kom soos ân Moeder, en soos ân vrou van die jeug sal Sy hom aanneem. [Spreuke van Salomo 1:8; 2 Ezra 2:5]
3 En Sy sal hom voed met Brood van Insig, en Water van Verstand sal Sy hom laat drink.
4 En hy wat op Haar leun, sal nie wankel nie, en hy wat op Haar vertrou, sal nie beskaam word nie. [Odes van Salomo 33:13]
5 En Sy sal hom verhef bo sy naaste, en te midde van die gemeente sal Sy sy mond oopmaak. [Odes van Salomo 30:7]
6 Vreugde en Blydskap sal hy vind, en Sy sal hom ân onsterflike naam laat erwe.
7 Tweegesigte sal Haar nie in besit kry nie, en trotsaards sal Haar nie sien nie.
8 Ver verwyder is Sy van die spotters, en leuenaars sal aan Haar nie dink nie.
9 Roem is nie gepas in die mond van die wettelose nie, want Sy is deur JaHWeH nie aan hom toebedeel nie.
10 Lof sal verkondig word deur Wysheid, en JaHWeH sal Haar onderrig.
Eie verantwoordelikheid.
11 MOENIE sĂȘ: âVan JaHWeH is my oortredingâ nie, want wat Hy haat, het Hy nie gemaak nie. [Wysheid van Salomo 11:24; Maleagi 1:3]
12 Moenie sĂȘ: âDit is Hy wat my verlei hetâ nie, want daar is geen noodsaak vir manne van geweld nie.
13 Besoedeling en gruwelikheid word deur JaHWeH gehaat, en Hy laat nie toe dat dit hulle teëkom wat Hom vrees nie.
14 Elohim het van die begin af die adamiet geskape en Hy het hom in die mag van sy vrye wil gestel.
15 As jy behae [in Hom] het, kan jy die Gebod hou, en dit is verstandig om Sy Welbehae te doen. As jy op Hom vertrou, sal jy inderdaad lewe.
16 Uitgegiet voor jou is vuur en water, strek jou hand uit na wat jy begeer,
17 Voor die adamiet is lewe en dood, wat hy begeer, sal aan hom gegee word.
18 Oorvloedig is die Wysheid van JaHWeH, magtig in Krag en Een wat alles sien.
19 Die OĂ« van Elohim sien SY werke, en HY ken elke daad van ân man.
20 Hy het die adamiet nie beveel om te oortree nie en Hy het nie sterkte gegee aan leuenaars nie, en Hy ontferm Hom nie oor diegene wat ydele dinge doen, of oor hom wat geheime openbaar maak nie.
Nikswerd kinders.
1Â MOENIE die skoonheid van nikswerd seuns begeer nie en moenie jou verbly oor bedorwe kinders nie.
2 En ook as hulle voorspoedig is, moenie trots op hulle wees as daar by hulle nie die Vrees van JaHWeH is nie.
3 Moenie vertroue stel in hulle lewe nie en maak nie staat op hulle einde nie; want die einde sal vir hulle nie goed wees nie; want een wat doen, is beter as die begeerte van duisend, en om kinderloos te sterwe as hy wat baie waardelose kinders en ân onbeskaamde saadlyn het.
4 Deur een kinderlose wat JaHWeH vrees, word ân Stad bewoon, maar van ân trouelose saadlyn word sy verlate.
5 Baie dinge soos hierdie het My oog gesien, en magtiger dinge as hierdie het My oor gehoor.
Die Woede van JaHWeH teen die wettelose.
6 IN die vergadering van die wetteloses word ân Vuur aangesteek, en te midde van ân afvallige volk brand die Grimmigheid.
7 Hy vergewe nie die Prinse/Sterre van ouds wat vanmelewe in hulle krag opgestaan het nie.
8 En Hy spaar nie die verblyfplekke van Lot wat hulleself in hul trotsheid te buite gegaan het nie.
9 Hy spaar [ook] nie die volk van die banvloek nie, hulle wat betrap was as gevolg van hulle ongeregtigheid.
10 So [het dit gebeur met] die seshonderdduisend voetgangers wat verdelg was in die trotsheid van hulle hart.
11 En inderdaad as daar een was wat sy nek verhard het, dan was dit ân wonder as hy nie gestraf is nie. Want dade van Barmhartigheid en Toorn is by Hom, en Hy vergewe en Hy verskoon, maar op die wetteloses laat Hy Sy Toorn rus.
12 So groot as sy dade van Barm-hartigheid, so is sy Tug, [elke] man oordeel Hy volgens sy dade.
13 Die wettelose sal nie met sy buit ontkom nie, en Hy sal nie toelaat dat die begeerte van die regverdige vir ewig uitbly nie.
14 Vir elkeen wat wetsgehoorsaam is, is daar loon, en elke mens sal volgens sy werke voor Hom verskyn.
15 JaHWeH het die hart van Farao verhard, wat HOM nie geken het nie, [en] wie se werke openbaar was onder die Hemele.
16 SY dade van Barmhartigheid word gesien deur al SY skepsels, en SY Lig en SY Lof het HY aan die adamiet toebedeel.
Die soewereiniteit van Elohim.
17 MOENIE sĂȘ nie: Van JaHWeH is hy verborge, en in die hoogte, wie sal my gedenk? Onder ân aansienlike volk word ek nie geken nie, en wat is my siel onder die tallose geeste van al die seuns van die Adam en alles wat in haar is?
18 Kyk, die Hemele en die hemels van die Hemele en die Afgrond en die Aarde, wanneer Hy hulle besoek, dan is hulle in beroering.
19 Ja, die vastighede van die berge en die fondamente van die wĂȘreld, wanneer Hy na hulle kyk, bewe hulle grootliks.
20 Geen hart kan hierdie dinge betrag met verdienstelikheid nie: Wie kan Sy Weë bedink?
21 Dit is ân stormwind wat geen adamiet kan waarneem nie, want die grootste deel van Sy werke is verborge.
22 Wie kan Sy daad van Geregtigheid verklaar, wie kan Haar verdra? Want Sy Verbond is ver weg en die oordeel van alle dinge is aan die einde.
23 Hulle wat geen verstand het nie, bedink hierdie dinge, en ân dom man bepeins dit.
24 Luister na My en neem My Insig aan en gee ag op My woorde.
25 Ek sal volgens maat lering gee en met oorleg sal Ek My kennis aankondig,
26 Soos JaHWeH SY werke van die begin af geskep het, het HY volgens hulle lewe hul deel gegee.
27 U het vir ewig hulle werke vasgestel en hulle heerskappy tot in hulle geslagte, hulle het nie honger en is nie vermoeid nie, en hulle hou nie op van hulle werke nie.
28 Die een bemoei hom nie met die ander nie, en hulle kom nooit in opstand teen SY Woord nie.
29 En hierna het JaHWeH na die Aarde gekyk en Hy het haar volgemaak met sy suiwer dinge.
30 Met elke lewende wese het Hy Sy Adamah[adamiet se Aarde] volgemaak, en na haar keer hulle terug.
Die adamiet as skepsel van Elohim.
1Â JaHWeH het die adamiet uit die Adamah[adamiet se Aarde] geformeer en Hy sal hom sekerlik na haar laat terugkeer.
2 ân [Bepaalde]] aantal dae en tyd het Hy aan hulle gegee, en Hy het hulle laat heers oor alles wat op [die Aarde] is.
3 Soos Homself het Hy hulle met mag beklee en as Sy beeld het Hy hulle gemaak.
4 En Hy het die skrik vir hulle op alle vlees gelĂȘ en hulle [gestel] om te heers oor diere en voĂ«ls.
6 Hy het tong Ăšn oĂ« Ăšn ore geformeer, en ân hart het Hy hulle gegee om te verstaan. [Openbaring van Henog 11:40-41]
7 Met Kennis en Insig het Hy hulle gevul, goed en kwaad het Hy hulle geleer.
8 Hy het Sy Oog op hulle harte geplaas om hulle die grootheid van Sy werke te laat sien,
9 dat hulle die grootheid van Sy werke mag vertel
10 en die Naam van Sy Apartheid mag prys.
11 Hy het voor hulle Kennis gestel, en die Wet van die lewe het Hy hulle laat erwe.
12 ân Ewige Verbond het Hy met hulle opgerig, en Sy Verordeninge het Hy hulle bekend gemaak.
13 Die grootheid van Sy Glansrykheid het hulle oë gesien, en die lieflikheid van Sy Stem het hulle oor gehoor.
14 En Hy het vir hulle gesĂȘ: Bewaar julle van elke valsheid, en Hy het hulle bevel gegee, elkeen oor sy naaste.
15 Hulle weë was gedurig voor Hom, hulle was nie voor Sy Oë verborge nie.
17 Oor elke volk het Hy ân vors aangestel, maar die deel van JaHWeH is JisraEl.
19 Al hulle werke is soos die son voor Hom, en Sy Oë [rus] gedurig op hulle weë.
20 Hulle wetsverbreking is vir Hom nie verborge nie, en al hulle oortredinge is voor die Aangesig van JaHWeH.
22 Die Geregtigheid van ân man is soos ân seĂ«lring by Hom, en die Medelye teenoor die adamiet bewaar Hy soos ân oogappel.
23 Agterna sal Hy opstaan en hulle beloon, en hulle beloning sal Hy op hulle hoofde wend.
24 Nogtans, aan hulle wat berou het, skenk Hy ân terugkeer, en Hy is hulle barmhartig wie se hoop vernietig is.
Oproep tot bekering.
25 KEER terug tot JaHWeH en laat ongeregtigheid na, smeek voor SY Aangesig en verminder die ergernis.
26 Wend jou tot JaHWeH en keer jou af van Ongeregtigheid en haat grootliks die gruwelikheid.
27 Wie sal JaHWeH in die Doderyk/Sheol loof in die plek van dié wat lewe en wat majesteit gee?
28 Danksegging verdwyn van die dode soos van een wat nie is nie, [maar] die ware lewende prys JaHWeH.
29 Hoe groot is die dade van Barmhartigheid van JaHWeH en Sy vergiffenis vir hulle wat na Hom terugkeer.
30 Want nie alle dinge kan in die adamiet wees nie, want is die seun van die Adam nie ân kind van die Dood nie?
31 Wat skyn meer as die son? Ook hy word duisternis, en [hoeveel te meer die] kwaad wat die neiging van vlees en bloed is?
32 JaHWeH besoek die leërskare in die hoogte, ja, die seuns van die Adam van stof en as.
Die werke van JaHWeH.
1Â HY wat ewig lewe, het alle dinge tesame geskep.
2 JaHWeH alleen is die Regverdige.
4 Wie is in staat om Sy werke te bereken, en wie sal Sy magtige dade ondersoek?
5 Die mag van Sy Grootheid, wie kan dit vertel? en wie kan aan Hom toevoeg om Sy gunsbewyse te bereken?
6 Niemand kan [iets] wegneem en niemand kan toevoeg nie, en niemand kan die wonderbaarlike dinge van JaHWeH ondersoek nie.
7 As die adamiet aan sy einde gekom het, dan het hy eers begin, en wanneer hy rus, dan is hy verslae.
8 Wat is die adamiet en wat is sy doel? Wat is goed of sleg vir hom?
9 Die getal van die dae van die adamiet [is baie] as dit vermeerder het tot honderd jaar.
10 Soos ân druppel van die see en ân korreltjie sand, so is duisend jaar in die dae van die ewigheid.
11 Daarom was JaHWeH lankmoedig oor hulle en het Hy Sy dade van Barmhartigheid oor hulle uitgestort.
12 Hy het gesien en geweet dat hulle einde besoedeld sal wees, daarom het Hy Sy vergiffenis vermenigvuldig.
13 Die dade van barmhartigheid van die adamiet is teenoor sy naaste, maar dade van Barmhartigheid van JaHWeH [gaan uit] na alle vlees, terwyl Hy vermaan en tugtig en leer en teruglei, soos ân herder sy kudde.
14 Oor hulle wat Sy Tug aanvaar, ontferm Hy Hom, en oor hulle wat wakker is oor Sy oordele.
Suiwer dade.
15 MY seun, moenie ân klad bring oor jou suiwer dade nie, en by elke geskenk moet jy nie deur ân woord smart veroorsaak nie.
16 Breek dou nie die droogte nie? So is ân woord beter as ân geskenk.
17 Is ân woord nie beter as ân geskenk nie? Maar hulle albei behoort by ân man van vroomheid.
18 ân Dwaas verag sonder Barmhartigheid, en die gawe van die afgunstige verwoes die oĂ«.
Bedagsaamheid.
19 LEER voordat jy praat, voor jy siek is, soek ân geneesheer.
20 Voor die gereg, ondersoek jouself, en in die tyd van beproewing sal jy vergiffenis vind.
21 Voordat jy struikel, verneder jouself, en in die tyd van oortreding, bekeer jouself.
22 Moenie nalaat om ân Gelofte op sy tyd te betaal nie, en moenie wees soos die wat JaHWeH versoek nie. [NĂșmeri 30; Prediker 5:4]
23 Voor jy bid, berei jouself voor, en moenie wees soos een wat JaHWeH versoek nie.
24 Dink aan die Woede op die laaste dag, en in die tyd van wraak aan die verberging van [Sy] Aangesig.
25 Dink aan die tyd van honger in die dae van versadiging, aan armoede en gebrek in die dae van rykdom.
26 Van die mĂŽre tot die aand verander die tyd, en alle dinge snel verby voor die Aangesig van JaHWeH.
27 ân Wyse man is gedurig versigtig, en in die dae van oortreding gee hy nie aanstoot nie.
28 Elke verstandige ken Wysheid, en aan hom wat Haar gevind het, sal Sy dank betuig.
29 Hulle wat verstandig is in woorde, is ook hulle wat wys handel en wat gepaste raaisels uitspreek.
30 Agter jou begeerte moet jy nie aangaan nie en weerhou jou van jou begeerlike dinge.
31 As jy die begeerte van jou siel volbring, sal die vreugde van die vyand jou vind.
32 Moenie jou verheug oor ân weinig weelde nie, want dubbel is sy armoede.
33 Moenie ân losbandige en ân dronkaard wees nie, of anders sal daar niks in die beurs wees nie.
1Â HY wat dit doen, sal nie ryk word nie, en hy wat die klein dingetjies verag, sal volkome verarm.
2 Wyn en vroue maak die hart wellustig, en hy wat hoere aankleef, sal te gronde gaan.
3 Wurms en maaiers sal hom erf en ân ongevoelige siel bring vernietiging oor homself.
4 Hy wat gebrek aan Insig het, is haastig om te vertrou, en hy wat oortree, oortree teen homself.
5 Hy wat hom verheug oor die kwaad, sal vernietig word, hy wat sy tong in toom kan hou, sal lewe sonder struweling;
6 en hy wat geklets haat, sal minder besoedeling hĂȘ.
Oor praatjies.
7 MOET nooit ân woord herhaal nie, en niemand sal jou van laagheid beskuldig nie;
8 moenie tot vriend of vyand [daarvan] spreek nie, en as dit nie vir jou ân oortreding is nie, moet dit nie openbaar nie,
9 dat hy wat jou hoor, jou nie haat en jou as ân besoedelde beskou nie.
10 Het jy iets gehoor? Laat dit saam met jou sterwe, wees moedig, dit sal jou nie laat bars nie.
11 Weens ân woord verduur die dwaas pyn, soos iemand in barensweĂ« vanweĂ« ân kind.
12 Soos ân pyl in ân vlesige dy steek, so is ân woord in die ingewande van ân dwaas.
Vermanings teenoor ân vriend.
13 VERMAAN ân vriend dat hy geen [kwaad] doen nie, en as hy dit gedoen het, dat hy daarmee nie voortgaan nie.
14 Vermaan ân vriend dat hy geen [kwaad] praat nie, en as hy gepraat het, dat hy dit nie herhaal nie.
15 Vermaan ân vriend, want hoeveel laster is daar nie, en moenie op elke woord staatmaak nie.
16 Daar is iemand wat struikel, maar nie opsetlik nie, en wie het met sy tong nog nie oortree nie?
17 Vermaan die vriend voordat jy [hom] dreig, en gee plek aan die Wet van die Hoogste El.
Wysheid teenoor skranderheid.
20 ALLE Wysheid is die Vrees van JaHWeH, en alle Wysheid is die onderhouding van die Wet en die Kennis van Sy Almagtigheid.
22 Kennis van die kwaad is geen Wysheid, en die raad van die wetteloses is geen Verstandigheid nie.
23 Daar is skranderheid, en dit is ân gruwel, en daar is iemand wat dom is, [maar] sonder oortreding.
24 Vrees vir Elohim is beter as ân gebrek aan Kennis, as iemand wat baie Kennis het, maar die Gebod van die Hoogste El oortree.
25 Daar is ân subtiele [vorm van] skranderheid, maar dit is vals, en daar is iemand wat slinks optree om ân regsbeslissing te verkry.
26 Daar is iemand wat geboë [en] bedroef voortgaan, maar in sy binneste is hy vol bedrog.
27 [Daar is] iemand met ân neerslagtige gesig wat homself stilhou, maar wanneer hy nie bemerk word nie, kry hy die oorhand oor jou.
28 En [daar is] iemand wat weens gebrek aan mag weerhou word van oortreding, as hy geleentheid vind, sal hy kwaad doen.
29 Uit sy voorkomste word ân man geken, en hy wat Insig het, word geken aan sy selfbeheersing.
30 Die kleding van ân man en die lag van die tande en die gang van ân mens maak hom bekend.
Daar is ân tyd om stil te bly en ân tyd om te praat.
1Â DAAR is ân vermaning wat nie gepas is nie, en dan is die een wat stilbly wys.
2 Hoe goed is dit om te bestraf, eerder as om toornig te wees, en om belydenis te doen eerder as om teruggehou te word van gebrek.
4 Soos ân ontmande wat by ân jong dogter oornag, so is hy wat met geweld regspraak beoefen.
5 Daar is een wat stilbly en hy word gereken as wys, en ân ander word verag oor [sy] twissieke gepraat.
6 Daar is een wat stilbly, omdat hy nie kan antwoord nie, en ân ander bly stil, want hy sien [dat dit] tyd is.
7 Die wyse bly stil tot die [regte] tyd, maar die dwaas neem die geleentheid nie in ag nie.
8 Hy wat baie praat, word verafsku, en hy wat homself met gesag beklee, word gehaat.
Die skyn van dinge.
9 DAAR is [soms] voorspoed in die smart vir ân adamiet, en daar is [soms] wins vir hom wat gebrek het.
10 Daar is [soms] ân geskenk wat vir jou geen voordeel bring nie, en daar is ân geskenk met ân dubbele beloning.
11 Daar is ân gebrek ter wille van die eer, en daar is een wat uit die ellende die hoof ophef.
12 Daar is een wat baie koop vir weinig, en een wat sewevoudig vergeld.
13 Die wyse, met weinig woorde maak hy homself gelief, maar die goedheid van dwase word uitgegiet.
14 Die geskenk van die dwaas sal jou niks baat nie, want hy verwag veelvoudige vergoeding.
15 Hy gee weinig, maar verwyt baie, en hy maak sy mond oop soos een wat roep. Vandag leen hy uit, maar mĂŽre soek hy [dit terug], haatlik is ân man soos hy.
16 Die dwaas sĂȘ: Ek het geen vriend nie, en daar is geen dank vir my goedheid nie. Hulle wat my brood eet, is mense wat met die tong hoon.
17 Hoe dikwels, en hoe baie is hulle wat hom spot!
18 ân Struikeling van die voet is beter as ân struikeling met die tong, so kom die val van die slegtes gou.
19 ân OngeleĂ« woord sal voortdurend in die mond van die dwaas wees.
20 In die mond van ân dwaas is ân spreuk veragtelik, want hy spreek dit nie uit op die regte tyd nie.
21 Daar is een wat vanweë gebrek weerhou word om die Wet te oortree, en in sy rus sal hy nie gepla word nie.
22 Daar is een wat homself weens skande te gronde rig, en weens gebrek aan openhartigheid vernietig hy homself.
23 Daar is een wat vanweĂ« skaamte sy naaste laat vertrou [op sy beloftes], so maak hy vir homself ân vyand sonder rede.
24 Leuens is ân besoedelde smet in die mens, in die mond van die onkundiges is dit voortdurend [aanwesig].
25 ân Dief is verkiesliker as een wat lieg, maar hulle albei sal ondergang erwe.
26 Die weg van ân leuenagtige man [loop uit op] skande, en sy smaad is voortdurend by hom.
27 ân Wyse laat homself in nederigheid lewe, en ân verstandige man sal opreg wees in die oĂ« van vorste.
28 Hy wat die grond bewerk, maak sy hoop [koring] hoog, en die opregte in die oë van die vorste versoen die ongeregtigheid.
29 ân Geskenk en ân present verblind die oĂ«, en soos ân muilband vir die mond weer dit die Tug af,
30 Bedekte wysheid en verborge skatte, watter voordeel is daar in albei?
31 Beter is die man wat sy dwaasheid verberg, as die man wat sy Wysheid verberg.
Vermaning teen oortreding.
1Â MY seun, het jy oortree, moet dit nie weer doen nie en bid aangaande die vorige [oortredinge].
2 Vlug weg van die oortredinge soos vir ân slang/nagash, want as jy naby hom kom, sal hy jou byt. [Soos] die tande van ân leeu is sy tande, hulle verslaan die siel van ân adamiet.
3 Soos ân tweesnydende swaard is elke oortreding, vir sy wond is daar geen genesing nie.
4 Tirannie en trotsheid ruĂŻneer rykdom, en die huis van die verwaande word ontwortel.
5 Die gebed van die arme is van sy mond tot sy ore, en sy Reg kom spoedig.
6 Hy wat Tug haat - [dit is] die merk van die wettelose, maar hy wat JaHWeH vrees, sal hom volkome [tot Hom] wend.
7 Die wyse is bekend met die een wat voor [hom] is, en die verstandige weet sodra hy struikel.
8 Hy wat sy huis bou met geld van ander, is een wat klippe vir sy [graf-] hoop versamel.
9 Soos vlas(katoen) wat saamgebind is, so is die vergadering van besoedeldes, en hulle einde is die vlam van vuur.
10 Die pad van die besoedelde is vol klippe, en sy einde is die verderf van die Doderyk/Sheol.
Verskil tussen die wyse en die dwaas.
11 HY wat die Wet hou, is een wat heers oor sy natuurlike neiging, en die Vrees van JaHWeH is die einddoel van die Tugtiging.
12 Hy by wie daar geen skranderheid is nie, sal nie onderrig word nie, maar daar is ân skranderheid wat bitterheid vermenigvuldig.
13 Die Kennis van die wyse vermeerder soos ân bron, en sy Raad soos ân lewende Fontein.
14 Die binneste van ân dwaas is soos ân gebarste reĂ«nbak, dit kan geen Kennis hou nie.
15 As ân verstandige die woord van ân wyse hoor, dan loof hy dit en voeg [nog] daaraan toe. Die vermetele het gehoor, maar dit was nie reg in sy oĂ« nie, en hy werp dit agter sy rug.
16 Die gesprek van ân dwaas is soos ân vrag op die pad, [maar] op die lippe van die verstandige word Guns gevind.
17 Die woord van ân verstandige word in die vergadering gesoek, en op sy woorde gee hulle ag.
18 Soos ân gevangenis is Wysheid vir ân onkundige, en Kennis vir die dwaas is [soos] woorde wat nie ondersoek is nie:
19 Soos ân net vir die voete is Tug vir die onkundiges, en soos boeie aan die regterhand.
20 Die dwaas verhef sy stem met gelag, maar ân skrander man lag ingetoĂ«.
21 Soos ân goue versiering is onderrig vir die verstandige, en soos ân armband om die regterarm.
22 Die voet van die dwaas haas na ân huis, maar ân verstandige man gedra homself nederig.
23 ân Dwaas kyk van die deur af in die huis maar ân eer vir ân man is die huis van sy naaste.
24 ân Dwase man luister by die deur, maar vir ân verstandige is [so ân] skanddaad pynlik.
25 Die lippe van die vermeteles praat oor hierdie dinge, maar die woorde van die verstandiges word in weegskale geweeg.
26 Die hart van dwase is in die mond, maar die mond van wyses is in die hart.
27 Wanneer die dwaas die teëstander vloek, vloek hy homself.
28 Die dubbelhartige verfoei homself, en waar hy vertoef, word hy gehaat.
Oor luiheid.
1Â âN LUIAARD is soos ân uitgeworpe steen, en elkeen blaas oor sy skande.
2 ân Luiaard is soos die vuil van ontlasting, elkeen wat dit opneem, skud sy hand.
Oor slegte kinders.
3 âN BESOEDELDE, vertroetelde seun is ân oneer vir sy vader wat hom verwek het; en ân onnosele dogter is vir ân verlies gebore.
4 ân Verstandige dogter sal aan haar man ân erfenis gee, maar sy wat skande veroorsaak, is ân verdriet vir die een wat haar voortgebring het.
5 ân Vermetele [vrou] bring skande oor [haar] vader en eggenoot, en deur albei word sy verag.
6 Soos ân lied in die tyd van rou, so is ontydige gepraat, die roede en Tug is [egter] te alle tye Wysheid.
Die dwaas.
7 SOOS een wat potskerwe aanmekaar lym, is hy wat ân dwaas leer, [of soos] een wat ân slaper uit ân diepe slaap opwek.
8 Soos iemand wat ân gesprek voer met een wat slaap, so is hy wat hom in ân gesprek tot ân dwaas rig, want aan die einde sal hy vra: Wat is dit?
11 Ween oor die dode, want [sy] Lig het uitgegaan, en ween oor die dwaas, want verstandigheid het [by hom] tot ân einde gekom. Ween ân weinig oor die dode, want hy rus, maar die lewe van ân dwaas is erger as die Dood.
12 Die rou vir die dode is sewe dae, maar die rou vir die dwaas is lewenslank.
13 Met ân dwaas moet jy die gesprek nie vermeerder nie, en met ân onverstandige moet jy nie verkeer nie. Pas op vir hom, anders bring hy jou in die moeilikheid, dat jy nie bevuil word wanneer hy homself skud nie; wend jou van hom af en jy sal rus vind, en moenie jou vermoei met sy dwaasheid nie.
14 Wat is swaarder as lood? En wat is sy naam anders as dwaas?
15 Sand en sout en ân gewig van yster is makliker om te dra as ân onverstandige man.
16 Soos paneelwerk uit hout vassit aan ân gebou [en] deur ân aardbewing nie geskud word nie, so is ân hart wat steun op weldeurdagte raad, onder geen omstandighede sal hy vrees nie.
17 ân Hart wat gegrond is op deurdagte Insig is soos ân versiering wat gegraveer is op ân muur van gekapte klippe.
18 Klein klippies wat op ân hoĂ« plek lĂȘ, sal nie bestand wees teen die wind nie; so sal die bevreesde hart wat hom met dwase nadenke [besig hou] teen geen verskrikking bestand wees nie.
Oor vriendskap.
19 âN WOND in die oog laat trane vloei, en ân wond in die hart laat vriendskap verbygaan.
20 Hy wat ân klip na ân voĂ«l gooi, maak hom skrik, en hy wat ân vriend beledig, vernietig die vriendskap.
21 As jy die swaard teen ân vriend trek, moenie wanhoop nie, want daar is [ân weg van] berou.
22 As jy jou mond teen ân vriend oopgemaak het, moenie vrees nie, want daar is [ân moontlikheid van] versoening; maar belediging en verwaandheid, die verklap van ân geheim en ân bedrieglike hou - oor hierdie dinge sal elke vriend die wyk neem.
23 Wees getrou aan jou naaste in sy armoede sodat jy jou in sy voorspoed mag verheug; in die tyd van sy beproewing, staan by hom sodat jy in sy erfenis mag deel.
24 Vóór die vuur is [daar] kolomme van rook, so gaan lastering dan bloedvergieting vooraf.
25 Omdat jou vriend arm geword het, moenie jou vir hom skaam nie en moenie jouself vir hom verberg nie.
26 As jou naaste sy geheim aan jou openbaar, moenie dit bekend maak nie, anders sal hy wat jou hoor, teen jou gewaarsku wees en jou as ân dwaas beskou.
Behoefte aan selfbeheersing.
27 O DAT iemand ân wag op My Mond wou plaas en op My Lippe ân SeĂ«l van skranderheid, sodat Ek nie om hulle ontwil mag val nie, en My Tong My nie te gronde mag rig nie.
1Â O JaHWeH, Vader en Regeerder van My lewe, laat My nie val om hulle ontwil nie.
2 Ag, as iemand oor My gedagte ân gĂ©sel wou opstel, en oor My Hart ân roede van tug, en [My] nie wou spaar oor My skuld, en My oortredinge nie deur die vingers wou sien nie;
3 sodat My oortredinge nie vermeerder nie, en My oortredinge nie mag toeneem nie dat Ek voor die vyand val, en die hater hom oor My verbly.
4 O JaHWeH, Vader en Elohey van My lewe, moenie My versaak in hulle raad nie, [en] gee My nie ân trotse kyk nie, en laat ân vermetele hart ver van My wees,
6 Moenie dat die luste van die vlees My tugteloos maak nie, en moenie dat ân skandelike begeerte oor My heers nie.
Die Tug van die mond.
7 LUISTER, o kinders, na die Tug van die Mond, hy wat [Haar] bewaar, sal nie verstrik raak nie.
8 Deur Sy Lippe word die wettelose gevang, en die vermetele en die veragter struikel daaroor.
9 Moenie jou mond onderrig om ân eed te neem nie, en voor regters moet jy nie sit nie.
10 Want soos ân dienskneg wat voortdurend getugtig word geen gebrek aan littekens het nie, so is die een wat sweer en wat te alle tye [die Naam van JaHWeH] in herinnering roep, nie sonder foute nie.
11 Hy wat die ede vermenigvuldig, versadig hom met ongeregtigheid, en die plaag sal van sy huis af nie wyk nie; as hy ân fout begaan, sal sy oortreding op hom wees, en as hy dit verontagsaam, sal hy dubbel die Wet oortree, en as hy ydellik sweer, sal hy nie onskuldig gehou word nie, want sy huis sal vol plae word.
12 Daar is ân woord wat met Dood vergelyk kan word, laat dit nie gevind word in die Erfdeel van Jakob nie. Van die regverdiges sal al hierdie dinge geweer word, en in ongeregtigheid sal hulle nie gewikkel raak nie.
13 Moenie jou mond open met vuil praatjies nie, want ook daarin is ân woord van oortreding.
14 Dink aan jou vader en jou moeder as jy tussen edeles sit, sodat jy nie voor hulle struikel nie, en jy jouself in jou manier [van praat] ân dwaas betoon nie, en jy sĂȘ: âAs ek maar nie gebore was nieâ, en jy die dag van jou geboorte vervloek.
15 ân Mens wat hom gewoond maak aan beledigende woorde, sal in al sy dae nie Wysheid leer nie.
ân Vermaning teen vleeslike hartstog.
16 TWEE soorte [mense] vermeerder oortreding, en drie hoop toorn op; ân hartstogtelike begeerte wat brand soos Vuur wat nie geblus word totdat hyself verteer is nie; ân homoseksueel met sy vleeslike liggaam, [want] hy hou nie op totdat die vuur hom verteer nie
17 en die man wat verbaster, vir wie alle brood soet is, [want] hy hou nie op totdat hy sterwe nie.
18 ân Man wat van sy eie bed af wegdwaal en wat in sy hart sĂȘ: Wie sien my? Kyk, die mure van my huis verberg my, en die skaduwee van my dak beskerm my, en niemand sien my nie, wie sal my terughou van wetsoortreding? - [so ân man] dink nie aan die Hoogste El nie;
19 die oĂ« van die adamiet is sy [enigste] vrees, en hy weet nie dat die OĂ« van JaHWeH tienduisend maal ligter as die son is nie, en Hulle sien al die weĂ« van ân adamiet en Hulle kyk in geheime plekke;
20 voordat die heelal geskape is, was dit aan Hom bekend, en so sien Hy nadat alle dinge voltooi is, -
21 so iemand, op die strate van die Stad sal hy bekend word, en wanneer hy dit nie dink nie, sal hy gegryp word.
22 En so ook ân vrou wat haar eggenoot verlaat en ân erfgenaam by ân verbasterde voortbring.
23 Want ten eerste verwerp sy die Wet van die Hoogste El, en ten tweede oortree sy teen haar eggenoot, en ten derde vermeng sy deur verbastering, en by ân verbasterde man bring sy ân saadlyn voort.
24 Sy sal voor die gemeente uitgelei word, en oor haar kinders sal daar ân besoeking wees.
25 Haar seuns sal nie wortel skiet nie, en haar takke sal nie vrugte voortbring nie.
26 Sy sal ân vervloekte nagedagtenis nalaat, en haar skande sal nooit uitgewis word nie.
27 En al die inwoners van die Aarde sal weet, en almal wat oorgebly het, sal bemerk dat daar niks beter is as om JaHWeH te vrees nie, en niks soeter is as om Sy Gebooie te bewaar nie.
Die Wysheid slegs in JisraEl
1 DIE Wysheid prys Haarself en te midde van Haar volk word Sy geëer.
2 In die vergadering van die Hoogste El open Sy Haar mond en voor SY leërskare word Sy verhoog. [Job 37:10; JeshaJaH 48:3]
3 Ek, uit die Mond van die Hoogste El het Ek voortgekom, en soos die Wolkkolom het Ek die Aarde bedek. [Odes van Salomo 30:5; Wysheid van Salomo 7:25]
4 In die hoogtes het Ek alleen gewoon, en My Troon was in die Wolkkolom. [Boekrol van Henog 9:4; JeségiEl 1:4]]
5 Die hemelgewelf het Ek alleen omspan en op die bodem van die Afgrond het Ek gewandel. [JeshaJaH 44:24]
6 Oor die branders van die see en oor die hele Aarde en oor elke volk en nasie het Ek regeer.
7 In al hierdie dinge het Ek ân rusplek gesoek [en gesĂȘ:] In wie se erfenis sal Ek woon? [Boekrol van Henog 42; 48:1]
8 Toe het HY, die Formeerder van die heelal, My beveel, en My Formeerder het My woonplek vasgestel; en HY het gesĂȘ: Onder Jakob moet Jy woon en in JisraEl moet Jy [jou] Erfdeel besit. [Boekrol van Henog 39:5; Profesie van Barug 3:38]
9 Van ewigheid, van die begin af het HY My geskape, en tot in ewigheid sal Ek nie ophou nie. (Exodus 40:34-40)
10 In die Tabernakel van Apartheid het Ek voor HOM gedien en so was Ek in Sion gevestig. (Exodus 25:8) (Exodus 25:22) (Exodus 40:34) Deuteronómium 30:12; Wysheid van Sirah 19:20; JeshaJaH 63:11]
11 In die geliefde Stad het Ek, wat My betref, gerus, en in Jerusalem was My heerskappy.
12 En Ek het wortel geskiet onder ân geĂ«erde volk, onder die deel van JaHWeH [en] van Sy erfenis.
13 Soos ân seder op die Libanon is Ek verhef, en soos ân Olyfboom op die gebergte van Hermon. [Spreuke van Salomo 3:18; Boekrol van Henog 28:1-3]
14 Soos ân palmboom in Engedi is Ek verhef, en soos roosplante in Jerigo; soos ân groen Olyfboom in die Laagland, ja, Ek is verhef soos ân plataan by die waters. (Exodus 30:22-28)
15 Soos kaneel en geurige kalmoes en soos uitgesoekte mirre het Ek ân geur gegee; soos galbanum en naeltjies en storaksgom en soos wierook [was Ek] in die Tabernakel. (Exodus 30:24-34) LevĂtikus 8:10; Psalm 45:8; 2 Ezra 2:12]
16 Ek, soos ân terpentynboom het Ek My takke uitgestuur, en My takke was takke van Eer en Guns.
17 Ek was soos ân Wingerdstok wat Guns laat uitspruit, en My blomme is die vrug van Glansrykheid en glorie. [Psalm 80:8; 128:3]
18 Ek is die Moeder van regverdige Liefde, en Vrees, en Kennis, en die Belofte van Apartheid: Daarom is Ek, wat vir ewig bestaan, gegee aan al My kinders wat na Hom genoem is.
19 Kom na My toe, julle wat My begeer, en versadig julle met My opbrengs.
20 Want My gedagtenis is soeter as heuning, en My Erfenis as ân heuningkoek.
21 Hulle wat My eet, sal nog honger wees, en hulle wat My drink, sal nog dors hĂȘ.
22 Hy wat na My luister, sal nie beskaamd staan nie, en werke wat deur My [verrig word], sal nie vernietig word nie.
23 Al hierdie dinge is die Boek van die Verbond van Elohim, die Hoogste El, die Wet wat MoshĂš Ons beveel het as ân Erfdeel vir die vergadering van Jakob. (Exodus 24:7)
24 Moenie beskaam om sterk te wees in JaHWeH nie sodat Hy jou mag aanneem; kleef aan Hom, want die Almagtige JaHWeH is El alleen en naas Hom is daar geen Verlosser nie.
25 wat die Pison met Wysheid vervul, en die Tigris in die dae van die nuwe vrugte;
26 wat verstandigheid laat vloei soos die Eufraat, en soos die Jordaan in die dae van die oes;
27 wat Onderrig laat oorvloei soos die Nyl, en soos die Gihon in die dae van die druiwe-oes.
28 Die eerste [adamiet] het Haar nie volkome geken nie, en so sal die laaste Haar nie kan naspeur nie;
29 want Haar Insig is groter as die see, en Haar Raad is groter as die Afgrond.
30 Ook is Ek soos ân stroom van ân rivier en soos ân waterkanaal in ân Tuin het Ek te voorskyn gekom;
31 Ek het gesĂȘ: Ek sal My Tuin natlei, en Ek sal My Tuinbedding versadig [met water] ; en kyk, die stroom het vir My geword tot ân rivier, en My rivier het geword tot ân see.
32 Nog sal Ek Onderwysing soos die mĂŽre laat skyn en Ek sal Haar laat uitstraal tot in die verte.
33 Nog sal Ek Onderrig soos profesie uitgiet en Ek sal Haar nalaat vir verre geslagte.
34 Kyk, want Ek het nie vir My alleen geswoeg nie, maar vir almal wat My soek.
Verskillende spreuke.
1Â DRIE dinge het My Siel begeer, en hulle is die beste voor Elohim en adamiet: die broederskap van broers en die vriendskap van vriende en ân man en ân vrou wat volkome [bymekaar pas].
2 Drie soorte [mense] haat My Siel, en Ek het ân groot afsku in hulle lewe: die arme wat hoogmoedig is, en die ryke wat bedrieg, en die oue wat vermeng en gebrek aan Kennis het.
3 As jy hulle in jou jeug nie begeer het nie, hoe sal jy hulle in jou ouderdom vind?
4 Hoe gepas is die Reg vir die gryses, en vir die oues die Kennis van die Wysheid.
5 Hoe gepas is die Wysheid van die gryses, en nadenke en Raad vir dié wat geëer word.
6 Die kroon van die oues is die grootheid van ondervinding, en hulle glorie is die Vrees van JaHWeH.
7 Nege voorstellings [van mense] het Ek in My Hart oorweeg en van ân tiende sal Ek spreek met My Tong: geseĂ«nd is hy wat bly is oor sy nageslag, en hy wat lewe om die val van sy vyand te sien. GeseĂ«nd is hy wat met sy tong nie gestruikel het nie en iemand wat geringer as hyself is, nie gedien het nie.
8 GeseĂ«nd is die eggenoot van ân verstandige vrou, en iemand wat nie met ân os en ân esel tegelyk ploeg nie.
9 GeseĂ«nd is hy wat Kennis gevind het, en hy wat spreek in ân oor wat luister.
10 Hoe groot is hy wat Wysheid vind, maar hy is nie voortrefliker as die een wat JaHWeH vrees nie.
11 Die Vrees van JaHWeH oortref alle dinge, en hy wat aan Haar vashou, met wie sal hy vergelyk word?
13 Elke wond, maar nie ân hartewond nie! Elke kwaad, maar nie die kwaad van ân vrou nie!
14 Elke verdrukking, maar nie die verdrukking van een wat haat nie! Elke wraak, maar nie die wraak van die vyand nie!
15 Daar is geen gif soos die gif van ân slang/nagash nie, en daar is geen grimmigheid soos die grimmigheid van ân vrou nie.
16 Dit is beter om by ân leeu en ân draak te woon as om te woon by ân slegte vrou.
17 Die besoedeling van ân vrou maak die voorkoms van ân man swart en verdonker sy gesig soos die van ân beer.
18 Tussen vriende sit haar eggenoot en onwillekeurig sug hy.
19 Min kwaad is soos die kwaad van ân vrou, mag die lot van die wettelose haar oorval!
20 Soos ân sanderige heuwel vir die voete van die oues, so is ân praatsieke vrou vir ân beskeie man.
21 Moenie val weens die skoonheid van ân vrou nie en moenie die dinge wat sy besit, begeer nie;
22 want daardeur kom skande en smaad as ân vrou haar man onderhou.
23 ân Bedroefde hart en ân ver-donkerde gesig en ân verwonde hart is ân slegte vrou. Slap hande en struikelende knieĂ« is ân vrou wat haar man nie bly maak nie.
24 Deur ân vrou het die wetsoortreding begin, en omrede van haar moet elkeen van Ons sterwe.
25 Moenie aan water ân uitloop[plek] gee nie, ook nie aan ân slegte vrou heerskappy nie.
26 As sy nie handel soos jy wil nie, sny haar van jou vlees af weg, gee en stuur weg!
Oor suiwer en slegte vroue.
1 âN SUIWER vrou - geseĂ«nd is haar man, en die getal van sy dae word verdubbel.
2 ân Waardige vrou versorg haar man, en sy jare maak hy in Vrede vol.
3 ân Suiwer vrou is ân kosbare gawe en in die boesem van hom wat Elohim vrees, sal sy gegee word.
4 Of hy ryk of arm is, sy hart is opgewek, en te alle tye straal sy gesig.
5 Oor drie dinge is My Hart bevrees en ten opsigte van ân vierde vrees Ek: laster in die Stad en ân toeloop van die gespuis en ân valse vermaning - hulle almal is erger as die Dood.
6 Droefheid van hart en smart is ân vrou wat jaloers is op ân ander, en ân teistering is haar tong vir almal.
7 Soos ân harde juk is ân slegte vrou, hy wat haar opneem, is soos een wat ân skerpioen aangryp.
8 Groot toorn [word deur] ân dronk vrou [veroorsaak], en haar naaktheid bedek sy nie.
9 Egbreuk van ân vrou is geleĂ« in die opheffing van haar oĂ«, en sy word geken deur haar ooglede.
10 Oor een wat koppig is, moet jy streng wag hou, dat sy die geleentheid nie vind, om dit vir haarself te gebruik nie.
11 Pas ân koppige goed op en moenie verbaas wees as sy ontrou teen jou is nie.
12 Soos ân dorstige reisiger die mond oopmaak en van alle waters wat in die nabyheid is, drink, so sit sy by elke tentpen en vir [elke] pyl open sy haar pylkoker,
13 Die aanvalligheid van ân vrou verheug haar eggenoot, en haar insig maak sy gebeente vet.
14 ân Geskenk van JaHWeH is ân stil vrou, en daar is geen koopprys vir ân siel wat [goed] onderrig is nie.
15 Uitermate aanvallig is ân vrou wat skaam is, en daar is geen gewig [aan silwer] vir ân beskeie siel nie.
16 Soos die son wat uitstraal vanuit die hoogtes, so is die skoonheid van ân suiwer vrou in die versiering van sy huis.
17 Soos die lamp wat skyn op die suiwer kandelaar, so is die skoonheid van die gesig van iemand wat haar hoog oprig.
18 Soos goue pilare op silwer voetstukke, so is mooi voete op vaste hakke.
19 My seun, in die krag van jou jeug, hou jouself volkome en moenie jou krag aan verbasterdes gee nie.
20 As jy ân suiwer deel uit die hele veld gesoek het, saai jou eie saad en vertrou op jou eie ras.
21 So sal jou vrugte rondom jou wees en in die vertroue op jou saadlyn sal hulle groot word.
22 ân Gehuurde vrou word soos spuug gereken, maar ân getroude vrou soos ân toring van die Dood vir haar minnaars.
23 ân Besoedelde vrou sal gegee word as deel van die onregverdige, maar ân regverdige [vrou] sal gegee word aan hom wat JaHWeH vrees.
24 ân Skaamtelose vrou verlustig haar in growwe oortredinge, maar ân skaam dogter sal selfs voor haar man skaamte betoon.
25 ân Koppige vrou sal gereken word soos ân hond, maar ân skaam dogter is een wat JaHWeH vrees.
26 ân Vrou wat haar man eer, kom vir almal wys voor, maar sy wat [haar man] tot skande is, sal deur almal geken word as iemand wat wetteloos in [haar] trotsheid is. ân Suiwer vrou - geseĂ«nd is haar eggenoot, want die getal van sy jare verdubbel. Die twis van ân vrou in [haar] sagmoedigheid, soos brandende koors, so sal sy voorkom.
27 ân Luidrugtige en spraaksame vrou word gereken soos ân trompet wat [in] die oorlog verskrik, en die siel van elke sodanige man sal in die beroeringe van ân oorlog die lewe deurbring.
Verskillende spreuke.
28 OOR twee dinge is My Hart bedroef, en oor ân derde ontvlam My toorn: ân soldaat wat gebrek ly weens armoede, en manne van verstand as hulle hulself verneder, en een wat hom van Geregtigheid tot ongeregtigheid keer - mag JaHWeH hom vir die Swaard voorberei!
29 Nouliks sal ân handelaar homself weerhou van verkeerdheid, en ân smous sal nie vrygespreek word van oortreding nie.
1Â TER wille van gewin het baie oortree, en hy wat soek om [sy besittings] te vermeerder, draai die oog weg.
2 Tussen die voeg van klippe sit ân tentpen vas, so dring oortreding homself in tussen koper en verkoper.
3 As iemand nie vashou aan die Vrees van JaHWeH nie, dan word sy huis baie gou afgebreek.
4 Wanneer ân sif geskud word, bly die vuil [agter], so is dit met die vuil van ân adamiet in sy spraak.
5 Die vaatwerk van die pottebakker [dien] om [in] die smeltoond te brand, en soos hy word ân man op Aarde van sy planne [getoets].
6 Ooreenkomstig die bearbeiding van die Boom is die vrugte, so is die gedagte ooreenkomstig ân adamiet se persoonlikheid.
7 Moenie iemand prys voor jy hom hoor praat nie, want so word ân adamiet getoets.
8 As jy Geregtigheid navolg, sal jy Haar vind en jy sal Haar aantrek soos ân sierlike kleed.
9 Elke voël woon by sy soort, so kom die Waarheid na hom wat Haar beoefen.
10 Die leeu lĂȘ en wag vir die prooi, so ongeregtigheid vir hulle wat onreg doen.
11 Die gesprek van die regverdige is voortdurende Wysheid, maar die dwaas verander soos die maan.
12 Tussen dwase moet jy die tyd in ag neem, maar tussen verstandiges kan jy [blywend] gesels.
13 Die gesprek van die dwase is afskuwelik, en hulle gelag is gekke oortreding.
14 Die gesprek van hom wat die eed vermeerder, laat die hare regop staan, en hulle getwis laat iemand die ore toestop.
15 Die getwis van die veragters [dien] om bloed te vergiet, en hulle twisgeding is sleg vir die gehoor.
16 Hy wat ân geheim openbaar, vernietig die vertroue en sal geen vriend vir homself vind nie.
17 Wees lief vir ân vriend en wees getrou aan hom, maar as jy sy geheim openbaar, moet jy nie agter hom aangaan nie,
18 want soos ân man sy vyand vernietig, so het jy die vriendskap van die vriend vernietig.
19 En soos ân voĂ«l wat jy uit jou hand weggestuur het, so het jy die vriend laat gaan en jy sal hom nie weer vind nie.
20 Moenie agter hom aangaan nie, want hy het homself verwyder en het ontkom soos ân bokkie uit die strik.
21 Want ân wond kan verbind word en [vir] ân twisgeding is daar versoening, maar hy wat geheime openbaar, het die hoop vernietig.
22 Hy wat die oog knip, is iemand wat kwaad berei, en hy wat hom ken, bly ver van hom af weg.
23 Voor jou oĂ« praat hy mooi, en oor jou woorde verwonder hy hom; later [egter] verander hy sy mond, en op jou woorde plaas hy ân smet.
24 Baie dinge haat Ek, maar niks [so erg] soos hy nie, en JaHWeH sal hom [ook] haat en hom vervloek.
25 Hy wat ân klip hoog opgooi, op sy hoof sal sy val, en ân bedrieglike hou deel ân wond uit.
26 Hy wat ân kuil grawe, sal in haar val, hy wat ân strik stel, sal in hom gevang word.
27 Hy wat in Dwaasheid verval, na hom toe sal sy terugkeer, en hy sal nie weet vanwaar sy oor hom gekom het nie.
28 Spotlag en smaad is vir die trotse, en wraak, soos ân leeu, lĂȘ vir hom en wag.
29 In die strik word die gevang wat hulle verheug oor die val van die regverdige, en angs sal hulle verteer voor hulle dood.
30 Gramskap en toorn - ook hierdie dinge is ân gruwel, en ân besoedelde is iemand wat dit aangryp.
1 HY wat wraak neem, sal van JaHWeH wraak ondervind, en sy wetsoortreding sal Hy sekerlik [in gedagte] hou. [MattithJaHûW 5:44]
2 Vergewe jou vriend die oortreding, en so, as jy bid, sal jou oortredinge vergewe word.
3 As ân adamiet ân ergernis teenoor ân medemens bewaar, sal hy van JaHWeH genesing soek?
4 Oor ân adamiet soos hy self, het hy geen Vrede nie, en sal hy oor sy eie oortredinge bid?
5 Hy, as iemand van vlees, behou die gramskap, wie sal sy wetsverbreking vergewe?
6 Dink aan die einde en weerhou jou van vyandskap, [dink aan] die vernietiging en die Dood en hou op om die Wet te oortree.
7 Dink aan die Gebod en moenie vir jou naaste kwaad wees nie en [dink aan] die Verbond van die Hoogste El en verhef [haar] tot die graf toe.
8 Bly ver weg van getwis en jy sal sonder oortreding wees, want ân toornige man blaas die twis aan.
9 En ân besoedelde stook onrus onder vriende en tussen die vreedsames werp hy laster.
10 Soos die hout is, so brand die vuur, en volgens die krag van die getwis sal dit vermeerder; volgens die mag van ân mens is sy toorn, en ooreenkomstig sy rykdom verhef hy sy grimmigheid.
11 Mastikgom en pik blaas ân vuur aan, so veroorsaak ân heftige getwis bloedvergieting.
12 As jy die vonk aanblaas, sal hy brand, en as jy daarop spoeg, sal dit geblus word; en albei kom uit jou mond voort.
Die lasterlike tong.
13 DIE huigelagtige is vervloek, want hy het baie wat in Vrede geleef het, vernietig.
14 Die tong van die lasteraar het baie geskud en hulle onder baie nasies verstrooi, sy het selfs ontoeganklike stede vernietig en die huise van die edeles het sy verwoes.
15 Die tong van die lasteraar het dapper vroue uitgedryf en hulle van hulle posisie beroof.
16 Hy wat na haar luister, sal nie rus vind nie en sal nie in veiligheid woon nie.
17 Die slag van die roede veroorsaak ân kneusplek, maar die slag van die tong verbreek die gebeente.
18 Baie het geval deur die skerpte van die swaard, maar [hulle is nie soveel] soos die wat verwond is deur die tong nie.
19 Geseënd is die man wat teen haar beskut is, wat nie deur haar grimmigheid gaan nie. Geseënd is hy wat haar juk nie dra nie en wat deur haar bande nie gebind is nie.
20 Want haar juk is ân juk van yster, en haar bande is bande van koper.
21 ân Slegte dood is sy dood, en die Doderyk/Sheol is beter as hy.
22 Sy kan die regverdiges [egter] nie aangryp nie, en in haar vlam sal hulle nie brand nie.
23 Hulle wat JaHWeH verlaat, sal in haar val, en sy sal onder hulle brand en nie geblus word nie; sy sal onder hulle gestuur word soos ân leeu, en soos ân luiperd sal sy hulle vernietig.
24 Kyk, soos jy jou Wingerd met dorings omhein, en jou silwer en jou goud in ân beurs verseĂ«l is,
25 maak so vir jou woorde ân weegskaal en ân gewig en maak vir jou mond deure en ân grendel.
26 Neem jouself in ag dat jy nie deur haar (die tong) struikel en voor hom val wat ân hinderlaag stel nie.
Oor leen en borgstaan.
1Â HĂ handel vroom wat aan sy naaste leen, en hy wat hom ân hand gee, bewaar die Gebod.
2 Leen aan jou naaste in die tyd van sy nood en betaal jou naaste sekerlik op die vasgestelde tyd.
3 Bevestig die Woord en hou aan Hom vas en by elke geleentheid sal jy vind wat jy nodig het.
4 Baie wat leen, het geleen sonder om terug te gee en belas die wat aan hulle geleen het.
5 Die tyd wanneer hy ontvang, soen hy sy hand, en oor die vermoë van sy naaste spreek hy ootmoedig; maar wanneer hy moet teruggee, verleng hy die vasgestelde tyd en voeg hy woorde wat verdriet veroorsaak toe en het hy tyd vir beskuldiging.
6 As hy by magte is [om terug te betaal] sal hy nouliks die helfte byeenbring, en [die ander] sal hy reken as buit; en as hy nie [in staat is nie] sal hy hom van sy besittings beroof, en hom onnodig vir homself tot ân vyand maak. Met vloeke en twiste betaal hy hom, en in die plek van eer kom skande.
7 Baie het hulle weerhou [om uit te leen] weens die kwelling, [want] hulle was bevrees om onnodig beroof te word.
8 Maar wees lankmoedig teenoor die arme en verleng in regverdigheid [die tyd van terugbetaling] vir hom.
9 Help die behoeftige ter wille van die Gebod en volgens sy nood, moenie hom leeg laat teruggaan nie.
10 Verloor [liewer] silwer ter wille van ân broer of vriend en laat dit nie roes onder ân klip tot vernietiging nie.
11 Stel jou vermoë volgens die Gebooie van JaHWeH, en sy sal jou bevoordeel meer as goud.
12 Sluit aalmoese op in jou skatkamers, en sy sal jou verlos van alle kwaad.
13 Beter as ân kragtige skild en ân sterk spies sal sy vir jou teen ân vyand veg.
14 ân Suiwer man verseker ân vriend, maar een wat skaamte vernietig, sal hom verlaat.
15 Die Suiwerheid van die Een wat borgstaan moet jy nie vergeet nie, want Hy het Sy lewe vir jou gegee.
16 Die wettelose stoot die betekenis van borgstaan weg,
17 en die slegte man verlaat sy Verlosser deur sy houding.
18 Borgstaan het baie vernietig wat ryk geag is en het hulle rondgeslinger soos golwe van die see. Magtige manne is weggevoer, en is daardeur weggedryf onder verbasterde nasies.
19 Die wettelose sal val as hy borgstaan, en sy gejaag na wins sal hom in ân regsgeding laat beland.
20 Help jou naaste volgens jou vermoë en bewaar jouself dat jy nie val nie.
Oor die lewe in die vreemde.
21 DIE belangrikste vir die lewe van ân adamiet is brood en water en ân kleed en ân huis wat die privaatheid bedek.
22 Liewer die lewe van ân arme onder die skaduwee van sy eie dak, as geurige voedsel in ân ander se huis.
23 Met weinig of met baie, wees tevrede en die smaad van jou huis sal jy nie hoor nie.
24 Dit is ân slegte lewe om van huis tot huis [te gaan], en wanneer jy as vreemde vertoef, moet jy die mond nie oopmaak nie.
25 Jy sal onthaal en feesvier sonder dank, en behalwe hierdie sal jy bittere woorde hoor.
26 Kom hierheen, reisiger, berei [My] tafel, en as daar iets in jou hand is, voed My [daarmee].
27 Vertrek, reisiger, van die aangesig van eer, want My broer het gekom as gas, en Ek het die huis nodig.
28 Die dinge is moeilik vir ân verstandige man: berisping oor die huis en die smaad van iemand wat leen.
Oor die opvoeding van kinders.
1Â HY wat sy seun liefhet, sal voortgaan met sy slae dat hy hom mag verheug oor sy einde.
2 Hy wat sy seun tugtig, sal ân plesier in hom hĂȘ, en tussen die bekendes sal hy ân welgevalle in hom hĂȘ.
3 Hy wat sy seun leer, maak die vyand jaloers en voor die oĂ« van ân vriend sal hy oor hom juig.
4 As sy vader sterwe, sterf hy nie geheel en al nie, want hy het iemand soos hyself agtergelaat.
5 In sy lewe het hy gesien en hom verbly, en in sy dood is daar vir hom geen verlange nie.
6 Vir die vyande het hy ân wreker nagelaat en vir die vriende iemand wat guns vergoed.
7 Hy wat sy seun vertroetel, sal sy wonde verbind, en by elke geskreeu sal sy binneste bewe.
8 ân Perd wat nie geleer is nie, word koppig, en ân seun wat aan homself oorgelaat is, word opstandig.
9 Bederf jou seun, en hy sal jou verskrik, gee toe aan hom, en hy sal jou smart aandoen.
10 Wees nie ligsinnig met hom dat hy jou nie verkleineer en maak dat jy aan die einde op jou tande kners nie.
11 Laat hom nie heerskappy hĂȘ in sy jeug en moenie sy stoutighede oorsien nie.
12 Verpletter sy lendene terwyl hy nog jonk is; buig sy hoof in sy jeug en slaan sy lendene terwyl hy nog klein is, anders sal hy koppig en ongehoorsaam word en jou hart verbitter.
13 Tugtig jou seun en maak sy juk swaar dat hy hom nie in sy dwaasheid teen jou verhef nie.
Oor gesondheid.
14 Beter is iemand wat arm maar gesond in sy gebeente is, as iemand wat ryk is, maar in sy vlees aangetas.
15 Gesondheid en sterkte het Ek begeer meer as fyn goud, en ân opgewekte gees meer as pĂȘrels.
16 Daar is geen rykdom bo die rykdom van ân gesonde liggaam nie, en daar is geen goed wat beter is as ân suiwer gesindheid nie.
17 Dit is beter om te sterwe as om ân ydele lewe te hĂȘ, en ewige rus as ân voortdurende pyn. Dit is beter om te sterwe as om ân slegte lewe te lei, en om na die Doderyk/Sheol af te daal as ân blywende pyn.
18 Lekkernye wat uitgegiet word op ân toe mond, is soos stukke vleis wat op ân graf neergelĂȘ word.
19 Hoe kan die vleis die idole van die nasies baat, terwyl hulle nie kan eet en kan ruik nie? So is hy vir wie daar rykdom is, en hy is nie in staat om van sy vermoë te geniet nie.
20 Soos ân ontmande ân maagd omhels en sug, so is hy wat noodgedwonge die Reg doen.
21 Moenie jouself aan besorgdheid oorgee nie en moenie struikel in jou wetsoortreding nie.
22 Vreugde van die hart is die lewe van ân man, en die blydskap van ân adamiet verleng sy dae.
23 Oorreed jouself en streel jou hart en laat toorn ver van jou af wees; want besorgdheid het baie verslaan, en daar is geen wins in toorn nie.
24 Naywer en besorgdheid verkort die dae, en onrus maak ontydig oud.
25 Die slaap van die geruste hart is soos lekkernye, en sy voedsel akkordeer met hom.
Oor armoede en rykdom.
1Â WAAKSAME sorg oor rykdom laat jou gewig verloor, en besorgd-heid oor die lewensonderhoud verdryf die slaap.
2 Besorgdheid oor die lewensonderhoud verhoed die slaap, net soos wat ernstige siekte die slaap verdryf. [Belediging jaag ân getroue vriend op die vlug, maar hy wat ân geheim verberg, is een wat hom soos sy siel liefhet.]
3 Die moeite van ân ryke is om besittings te versamel, en as hy rus, is dit om deel te neem aan plesier.
4 Die arme swoeg ter wille van die behoefte van sy huis, en as hy rus, word hy behoeftig.
5 Hy wat goud najaag, sal nie ongestraf bly nie, en hy wat omkopery liefhet, sal genoeg daarvan kry.
6 Baie is daar wat hulle aan goud verbind het en hulle vertroue op korale gestel het. En hulle het nie gevind hoe om van die kwaad verlos te word en ook om in die dag van Grimmigheid gered te word nie.
7 Want ân struikelblok is hy vir die dwaas, en elkeen wat dwaas handel, word in hom verstrik.
8 Geseënd is die man wat volkome gevind word, en hy wat nie agter Mammon aan verdwaal raak nie.
9 Wie is hy? dat Ons hom geseënd mag ag, want hy het wonderbaarlik gehandel onder sy volk.
10 Wie is hy wat verkleef is daaraan en wat tog volkome gebly het - dit sal vir hom ân sieraad wees. Want as die Vrede van sy lewe vermeerder, sal Ek vir jou ân versiering wees. Wie het dit geseĂ«n en sy lewe volkome gemaak? Dit is vir jou tot sieraad. Wie is in staat om te verdwyn en verdwyn nie; en om kwaad te doen en doen dit nie?
11 Daarom sal sy voorspoed bestendig wees, en die vergadering sal sy lof verkondig.
Onderrig aangaande brood en wyn tesame.
12 MY seun, as jy aan die tafel van ân groot man sit, moenie jou keel daaroor heen oopmaak nie, moenie sĂȘ nie: Daarop is oorvloed!
13 Onthou dat ân besoedelde oog ân slegte ding is; Elohim haat die man met ân besoedelde oog en het niks slegter as dit geskape nie. Want oor elke ding traan die oog, en van die gesig maak dit trane. Daar is niks meer besoedel as die oog toebedeel nie, daarom neem sy lewenskrag weens al die dinge af.
14 Moenie die hand uitsteek na die plek waarheen hy [die gasheer] kyk nie en moenie teen hom stamp in die mandjie nie.
15 Wees bedagsaam teenoor jou naaste soos teenoor jouself, en wees verstandig ten opsigte van alles waarvan jy nie hou nie.
16 Sit aan soos ân man wat uitgekies is en moenie [gulsig op die ete] afpyl, dat jy nie verwerplik word nie. Weet dat jou naaste soos jyself is en eet soos ân man dit wat voor jou geplaas is; en moenie gulsig wees dat jy nie verwerp word nie.
17 Hou die eerste op ter wille van goeie maniere en moenie gulsig sluk dat jy nie verwerp word nie.
18 En ook as jy tussen baie sit, moenie jou hand voor ân naaste [verby]steek nie.
19 Is ân weinig nie genoeg vir ân verstandige man nie, en op sy bed hoef hy nie te kreun nie. Pyn en slapeloosheid en kwelling en innerlike ongesteldheid en afskeiding van die liggaam is die deel van ân dwase man.
20 Gesonde slaap is die gevolg van beskeie eetgewoontes, en wanneer jy in die mĂŽre opstaan, is jou gees opgewek.
21 En selfs as jy beswaard voel weens die lekkernye, hou aan met hoop en jy sal rus hĂȘ. Wees in alles wat jy doen versigtig, en geen rampe sal jou tref nie.
22 Luister, My seun, en moenie My verag nie, want aan die einde sal jy My woord verstaan. Luister, My seun, en neem My Tug aan en moet My nie bespot nie, want aan die einde sal jy My woorde vind.
23 Hy wat goedhartig is oor brood sal die lip seën, die getuienis van sy goedheid is blywend.
24 Hy wat sleg is oor brood, sal gesteur word in die poort, die kennis aangaande sy slegtigheid is [ook] blywend.
25 En ook in verband met wyn, moenie jouself onverskrokke betoon nie, want wyn het baie laat struikel.
26 Soos die oond die werk van die smid beproef, so is die wyn vir die getwis van die spotters. Die verstandige toets werk deur werk, so is sterk drank vir die twisgeding van die spotters.
27 Wyn is lewe vir ân adamiet as hy dit volgens sy maat drink. Watter lewe het iemand wat gebrek het aan wyn, terwyl die van die begin af ter wille van die Vreugde gemaak is?
28 Blydskap van hart en vreugde en genot is wyn as dit gedrink word op sy tyd en binne sy maat.
29 Hoofpyn, bespotting en skande is wyn wat gedrink word in rusie en kwelling.
30 Dronkenskap is vir die dwaas ân strik, dit verminder die krag en vermeerder die wonde.
31 Op ân wynfees, moenie ân vriend bestraf nie en moenie hom beskaamd maak in sy vreugde nie: ân beledigende woord moet jy hom nie toevoeg en hom voor [ander] manne seermaak nie.
Oor die gedrag by ân eetmaal.
1Â AS jy aangestel is as seremonie-meester, moenie jouself verhef nie en moenie aan die hoof van die rykes sit nie. Wees vir hulle soos een van hulle; sorg vir hulle en neem daarna jou plek in.
2 Voorsien in hulle behoefte en vly jou dan neer; dat jy jouself mag verheug in hulle eer en dat jy oor die hulpvaardigheid waardering mag ontvang.
3 Vertel, o grysaard, want dit is jou voorreg, maar wees taktvol met verstandigheid en moenie [deur jou gepraat] sang verhinder nie.
4 In die plek van wyn moet jy nie geselskap uitgiet nie, en moenie geselskap uitgiet in die plek van ân psalm nie, en moenie ontydig jouself wys betoon nie.
5 Soos ân robyn-borsplaat op ân goue versiersel, is ân sangkonsert op ân wynfees. Soos ân goue halsketting met ân turkoois en saffier daarin, so is aangename en uitstekende woorde op ân wynfees.
6 Vullings van fyn goud en ân SeĂ«l van karbonkel is die melodie van ân psalm by genotvolle wyn.
7 Spreek, jongman, as dit vir jou nodig is, as hulle jou twee of drie keer gevra het.
8 Voltooi wat jy wil sĂȘ en sĂȘ baie in enkele woorde en wees soos een wat weet en wat terselfdertyd hom stil hou.
9 Moenie jouself tussen die oues verhef nie, en jy moet jou nie daarop toelĂȘ om vorste weg te stoot nie.
10 Voor die hael flits die weerlig, en voor die berou lig die barmhartigheid.
11 Moenie op die aangewese tyd te laat wees nie, vertrek na jou huis en maak die welgevalle volkome. Moenie aan die tafel woorde vermenigvuldig nie, maar as iets in jou hart opkom, spreek [dan].
12 Vertrek na jou huis en volbring [jou] wil in die Vrees van JaHWeH en nie in dwaasheid nie.
13 En oor al hierdie dinge loof jou Maker wat jou versadig met Sy Suiwerheid.
Die wyse en die spotter.
14 HY wat JaHWeH soek, neem Tug aan, en hy wat Hom naarstig soek, sal ân antwoord verkry. Hy wat die dinge soek wat aan JaHWeH welgevallig is, neem Onderrig aan, en Hy sal hom antwoord op sy gebed.
15 Hy wat die Wet soek, sal haar bekom, maar die tweegesig word in haar verstrik.
16 Hy wat JaHWeH vrees, onderskei die Reg en bring die Reg in die Lig. [Hulle wat JaHWeH vrees, onderskei sy Reg en laat baie wyshede uit hulle hart uit voortkom.]
17 ân Dwase man wys Tugtiging af, en verdraai die Wet volgens sy behoefte.
18 ân Wyse man sal nie teregwysing negeer nie, maar ân trotse en parmantige man laat hom deur niemand lei nie. ân Wyse man neem nie ân omkoopgeskenk aan nie, die vermetele en die spotter [egter] hou nie die Wet nie.
19 Sonder advies moet jy niks onderneem nie, en nĂĄ jou werke moet jy nie berou hĂȘ nie.
20 Op ân pad van strikke moet jy nie gaan nie en moenie oor ân struikelblok struikel nie.
21 Moenie vertrou op ân weg van rowery nie,
22 en in jou einde, bewaar jouself. Moenie vertrou op die weg van die besoedeldes nie, en op jou paaie, wees op jou hoede. Bewaar jouself in al jou weë, want elkeen wat hierdie dinge doen, hou die Gebod.
23 Bewaar jouself in al jou werke, want hy wat dit doen, hou die Gebod.
24 Hy wat in JaHWeH glo, sal die Gebooie onderhou, en hy wat op HOM vertrou, sal nie beskaamd staan nie.
1Â HY wat JaHWeH vrees, besoedeling sal hom nie tref nie, selfs in versoeking, sal hy weer verlos word.
2 Hy wat die Wet haat, is nie wys nie en word rondgeslinger soos [ân skip in die storm].
3 ân Verstandige man onderskei die Woord, en Sy Wet is betroubaar vir hom soos die Urim.
4 Oordink jou woorde en daarna kan jy praat, bind Onderrig saam en antwoord dan.
5 Soos ân wiel van ân kar is die hart van ân dwaas, en sy gedagtes soos ân wielvelling.
6 Soos ân bronstige hings is iemand wat ân vyand liefhet, onder elke ruiter sal hy runnik.
Regverdiging van die bestiering van Elohim.
7 WAAROM is die een dag onderskeie van die ander, wanneer die hele lig van die jaar van die son is?
8 Deur die Wysheid van JaHWeH is hulle so verorden, en daar is uit hulle seisoene en feestye.
9 Sommige het HY geseën en dit apart gestel, en ander het HY gestel tot gewone dae.
10 En ook die adamiet is ân vaatwerk van klei, en uit stof is Adam geformeer.
11 Deur Kennis onderskei JaHWeH hulle, en HY verdeel hulle en HY wend hulle weë.
12 Sommige seĂ«n en verhoog HY, en ander stel HY apart en laat HY tot HOM nader kom; sommige vervloek HY en bring hulle tot ân val en HY dryf hulle weg van hul arbeid.
13 Soos klei in die hand van die pottebakker om dit te vorm volgens [sy] welgevalle, so is die adamiet in die Hand van sy MAKER om hom te stel ooreenkomstig sy Verordening.
14 Teenoor die besoedeling staan die suiwere, en teenoor die lewe staan die dood, teenoor die regverdige man staan die onregverdige, [en teenoor die Lig staan Duisternis].
15 Aanskou al die werke van die Almagtige, hulle almal is verskillend, die een is die teenoorgestelde van die ander.
16 Ook Ek het agterna wakker geword, en soos een wat bymekaarmaak agter die druiweversamelaars aan. Deur die seën van JaHWeH het ook Ek vooruit gegaan, en soos die druiweversamelaar het Ek die wynpers volgemaak.
17 Bemerk dat Ek nie vir My alleen gearbei het nie, maar vir almal wat die onderrig soek.
18 Luister na My, vorste van ân groot volk, en owerstes van die vergadering, neig julle ore.
Wees meester in jou huis!
19 âN SEUN of vrou, ân geliefde of vriend moet jy nie laat heers tydens jou lewe nie.
20 Solank as wat jy lewe en asem in jou het, moet jy geen skepsel mag oor jou gee nie. Moenie wat aan jou behoort, aan ân ander gee nie, anders sal jy moet terugkeer om weer van hom te bedel.
21 Want dit is beter dat jou kinders van jou sal vra, as dat jy moet kyk na die hande van jou kinders.
22 In al jou werke, bly bobaas en moenie ân smet op jou eer laat kom nie.
23 Wanneer die getal van jou dae min geword het, op die dag van dood, verdeel die erfenis.
24 Voer en ân stok en ân vrag vir die esel, brood en arbeid vir die dienskneg?
25 Laat jou dienskneg werk en laat hom nie rus soek nie, want as hy sy hoof optel, sal hy jou bedrieg,
27 Laat jou dienskneg werk dat hy nie opstandig word nie, want werkloosheid vermeerder die kwaad.
26 Die juk en die stroppe hou hom in bedwang, vir ân slegte dienskneg [is daar] stokke en slae.
28 Wys hom ân taak aan wat geskik is vir hom, en as hy nie luister nie, vermeerder sy bande.
29 Maar moenie te hoë eise aan enige mens stel nie, en sonder Reg moet jy niks doen nie.
30 Het jy slegs een dienskneg, laat hom soos jouself wees, want jy is persoonlik van hom afhanklik.
31 Het jy een dienskneg, reken hom soos ân broer en moenie jaloers wees oor jou lewensbloed nie.
32 Want as jy hom verneder, en hy gaan weg en raak verlore, langs watter weg sal jy hom soek?
Oor die ydelheid van drome en voorgevoelens.
1Â AS jy ydelheid soek, sal jou verwagting vals wees, en drome bring dwase voort.
2 Soos een wat na ân skaduwee gryp en wind najaag, so is hy wat op drome vertrou.
3 Die een is soos die ander, spieĂ«l en droom, voor ân gesig is die gelykenis van ân gesig.
4 Van die besoedelde, wat kan skoon wees, en van die valse, wat kan waar wees?
5 Voorgevoelens en voorseggings en drome, ydelheid is hulle, want soos jy hoop, so sien jou hart.
6 As dit nie deur die Hoogste El gestuur is nie, moet jy nie jou hart op die dinge stel nie.
7 Want drome het baie laat dwaal, en hulle wat hulle vertroue daarop gestel het, het gestruikel.
8 Sonder geveinsdheid moet jy die Wet volbring, en Wysheid is volkome vir die betroubare mond.
9 ân Gestudeerde man weet baie, en ân geletterde man bring verstandigheid voort.
10 Hy wat onervare is, weet min,
11 maar hy wat ondervinding opgedoen het, is baie skrander.
12 Ek het baie gesien op My reise, en baie dinge het Ek teëgekom.
13 Baie keer was Ek tot die dood toe aan gevaar blootgestel, maar Ek is gered deur hierdie dinge.
14 Die gees van hulle wat JaHWeH vrees, bly omsigtig,
15 want hulle hoop is op Hom wat hulle verlos.
16 Hy wat JaHWeH vrees, is nie bevrees nie en hy staan nie beskaam nie, want Hy is sy hoop.
17 Geseënd is die siel van hom wat JaHWeH vrees,
18 op wie sal hy vertrou en wie is sy steun?
19 Die OĂ« van JaHWeH is op hulle wat Hom liefhet, ân sterk Skild en ân kragtige steun, ân skuilplek teen die versengende oostewind en ân skuiling teen die middaghitte, ân wagpos teen struikeling en ân hulp vir hom wat val,
20 een wat die siel verhef en die oë verlig, wat gesondheid en lewe en seën gee!
Oor aanbiedinge.
21 DIE aanbieding van ân verdrukker is ân aanbieding van onreg,
22 so is die aanbieding van die wettelose nie welgevallig nie.
23 JaHWeH het geen behae in die aanbiedinge van die wetsverbrekers nie, en deur die menigte van die aanbiedinge word ongeregtigheid nie versoen nie.
24 Soos een wat die seun voor sy vader doodmaak, so is hy wat van die besittings van die arme as ân aanbieding bring.
25 Broodsgebrek is die lewe van die arme, hy wat hom verdruk, is iemand wat bloed vergiet.
26 Hy wat die lewensonderhoud neem, bring die naaste om die lewe,
27 en ân bloedvergieter is hy wat die huurling van sy loon beroof.
28 Een bou, en ân ander breek af, wat baat dit hulle behalwe moeite?
29 Een seĂ«n, en ân ander vloek, na watter stem sal JaHWeH luister?
30 Hy wat hom was [na aanraking] met ân dooie en dit weer aanraak, wat het sy bad hom gebaat?
31 So is ân man wat vas oor sy oortredinge en hy gaan weer en doen dieselfde dinge - wie sal na sy gebed luister? En wat het sy verootmoediging hom gebaat?
1Â HY wat die Wet hou, vermenigvuldig die aanbiedinge,
2 hy wat die Gebod bewaar bring ân Vrede-aanbieding.
3 Hy wat goedheid vergoed, is een wat fynmeel aanbied,
4 en hy wat wetsgehoorsaam is, is een wat dank aanbied.
5 Dit is JaHWeH welgevallig as iemand afwyk van die kwaad, en [Hy skenk] vergiffenis as iemand onreg vermy.
6 Moenie voor die Aangesig van JaHWeH met leë hande verskyn nie,
7 want al hierdie dinge is deur die Gebod.
8 ân Aanbieding van Geregtigheid maak die altaar vet, en sy aangename reuk is voor die Aangesig van JaHWeH.
9 Die spysbydrae van ân regverdige man is welgevallig, en sy gedagtenis sal nie vergeet word nie.
10 Loof en prys JaHWeH met ân suiwer oog en moenie die aanbieding van jou hand verminder nie.
11 Laat die gesig in al jou werke straal en wy die tiende met Vreugde.
12 Gee aan Hom soos Sy geskenk is vir jou, met ân suiwer oog en volgens wat jou hand verwerf het.
13 Want JaHWeH vergoed en sewevoudig gee Hy aan jou terug.
14 Moenie [probeer] omkoop nie, want Hy sal dit nie aanneem nie,
15 en moenie vertrou op ân slagdier van verdrukking nie, want JaHWeH is Regter, en daar is by Hom geen partydigheid nie.
16 Hy betoon geen partydigheid teenoor die arme nie, en die smeekbedes van die verdrukte hoor Hy.
17 Hy verontagsaam nie die geroep van die wese of van die weduwee wanneer sy die klag vermenigvuldig nie.
18 Kruip ân traan nie oor die wang,
19 en ân gesug teen hom wat haar verneder nie?
20 ân Bittere begeerte is sodanige gesug, en sodanige geroep buig die wolke.
21 Die noodgeroep van die arme trek deur die Wolkkolom en rus nie totdat dit [die doel] bereik het nie. Dit sal nie verdwyn totdat Elohim besoeking gedoen het
22 en totdat die regverdige Regter Reg gedoen het nie. Ja, Elohim sal nie vertoef nie, en soos ân dappere sal Hy Homself nie bedwing totdat hy die lendene van die wreedaard verpletter,
23 en aan die nasies wraak vergeld het nie; totdat Hy die septer van trotsheid verwyder en die staf van ongeregtigheid volkome afgesny het nie;
24 totdat Hy aan die mens sy daad vergeld en die mens ooreenkomstig Sy oogmerk vergeld het nie;
25 totdat Hy die twissaak van Sy volk gevoer, en hulle blydskap in Sy Verlossing is nie.
26 Goed is Sy Guns in ân tyd van verdrukking, soos ân reĂ«nwolk in ân tyd van droogte.
Gebed vir die Verlossing van JisraEl.
1Â WEES barmhartig op Ons, O JaHWeH, Ons Elohey en aanskou Ons,
2 en stel U skrik op al die nasies;
3 swaai [U hand] oor die vermengde volk dat hulle U Sterkte mag sien;
4 soos U Uself voor hulle oë onder Ons verhoog het, verglans Uself so voor Ons oë onder Ons,
5 dat hulle mag weet, soos Ons weet, dat daar geen Elohim is behalwe U nie.
6 Vernuwe die tekens en herhaal die wonders, verglans die Hand en versterk die Arm en die Regterhand.
7 Wek die Toorn op, giet uit U Woede, en verneder die verdrukker en werp die vyand uit.
8 Verhaas die einde en bepaal die tyd, want wie sal aan U sĂȘ: Wat maak U?
9 Mag die wat ontsnap, in vuurgloed verteer word, en mag hulle wat U volk kwel, ondergang vind.
10 Vernietig die hoof: die slape van Moab, van hom wat sĂȘ: Daar is niemand behalwe ek nie!
11 Vergader al die stamme van Jakob dat hulle hul Erfdeel mag ontvang soos in die dae van ouds.
12 O JaHWeH, ontferm U oor die volk wat met U Naam genoem word, oor JisraEl, hulle wat U as eersgeborene genoem het. [JeHÎWganan 3:18]
13 Ontferm U oor U Stad van Apartheid, Jerusalem, die plek van U verblyf.
14 Vervul Sion met Majesteit en U Tempel met U Glansrykheid.
15 Gee getuienis aangaande die eerste van U werke en bevestig die gesig wat in U Naam gespreek is.
16 Gee beloning aan hulle wat op U hoop dat U Profete hulleself trou mag betoon.
17 O JaHWeH, U sal die gebed van U knegte hoor, ooreenkomstig U welgevalle oor U volk: dat al die eindes van die Aarde mag weet dat U JaHWeH, die ewige El is. (Genésis21:33)
Onderskeiding tussen goed en kwaad.
18 ALLE voedsel eet die keel, tog is daar voedsel wat lekkerder is as ander voedsel.
19 Die verhemelte proe die lekkernye wat gegee word, en die verstandige hart die lekkernye van valsheid.
20 ân Arglistige hart veroorsaak smart, maar ân man van ondervinding weer dit van hom af.
21 ân Vrou sal elke man ontvang, tog is die een vrou aanvalliger as die ander.
22 Die skoonheid van ân vrou verhelder die aangesig en dit oortref elke begeerlike ding wat die oog sien.
23 En as sy ook nog ân strelende tong het, is haar man nie meer geseĂ«nd as ander seuns van die Adam nie?
24 Verkry ân vrou as die voortreflikste besitting, ân hulp en ân vesting en ân steunpilaar!
25 Sonder ân heining word die Wingerd deur brand verwoes, en sonder ân vrou [is ân man] ân swerwer en ân doellose.
26 Wie vertrou op ân gewapende bende wat van die een stad na die ander snel? So is die man wat geen nes het nie, wat rus net waar dit aand word.
1Â ELKE vriend sĂȘ: âEk het liefâ maar daar is ân vriend wat slegs ân vriend in naam is.
2 Is daar nie ân droefheid wat naby aan Dood kom nie? - ân boesemvriend wat in ân vyand verander het.
3 Wee die slegte man wat sĂȘ: âWaarom is ek so geformeer?â om die aangesig van die wĂȘreld met bedrog te vervul.
4 Besoedel is die vriend wat [iemand se] tafel aanskou, [maar] in die tyd van nood opsy staan.
5 ân Suiwer vriend stry met die vyand, en teen die teĂ«standers hou hy die skild.
6 Moenie ân metgesel in die stryd vergeet nie en moet hom nie verlaat as jy buit maak nie,
7 Elke raadgewer wuif die hand, tog is daar ân raadgewer [wat] die weg na spot [aanwys].
8 Bewaar jouself van ân raadgewer en weet vooraf wat sy behoefte is; want ook hy sal homself raadpleeg: Waarom sal dit na hom toe val?
9 En hy sal vir jou sĂȘ: Hoe goed is jou saak! Dan sal hy opsy staan om jou armoede te aanskou.
10 Moenie raad inwin by hulle wat teenoor jou staan nie, en verberg jou raad van hom wat naywerig is.
11 Met ân vrou oor haar mededingster, en van ân stryder oor sy oorlog, met ân handelaar oor besigheid, en met ân koper oor verkoop; met ân slegte man oor liefdadigheid, en ân wreedaard oor die welvaart van die skepsel; [met] die swak werker oor sy werk, die onbetroubare wagter oor die uitlewering van die kwade; met die lui dienskneg oor baie werk - moenie op hierdie mense vir enige raad vertrou nie;
12 maar eerder op dié van iemand wat voortdurend vrees, van wie jy weet dat hy die Gebod hou; wie se hart soos jou hart is, wat as jy struikel, hom na jou toe uitstrek.
13 En neem ook kennis van die raad van [jou eie] hart, want jy het niemand wat trouer aan jouself is as sy nie.
14 Die verstand van ân adamiet wil aan hom meer bekend maak as sewe wagters op die wagpos.
15 Maar met al hierdie dinge, bid tot JaHWeH dat Hy jou voetstap in die Waarheid mag vasmaak.
Ware en valse wysheid.
16 BEREDENEER die begin van elke daad, en hou raad voor elke aksie.
17 Selfbeheersing verander die planne van die hart en
18 vier takke spruit uit: goed en kwaad en lewe en dood; maar die tong heers volkome oor hulle.
19 Daar is ân wyse man wat vir baie wys is, maar vir homself is hy ân dwaas.
20 En daar is ân wyse wat vanweĂ« sy woord verwerp word en wat van alle genietinge afgesny word.
21 Om guns te wen is nie deur JaHWeH aan hom gegee nie, en hy ontneem homself alle eer.
22 En daar is ân wyse wat vir homself wys is, die vrug van sy kennis is in sy mond.
23 En daar is ân wyse wat wys is vir sy volk, die vrug van sy kennis is in hulle mond.
25 Die lewe van ân man is ân getal dae, maar die lewe van Jesurun [JisraEl] is ontelbare dae.
24 Hy wat wys is vir homself, sal hom met genietinge versadig, en almal wat hom sien, sal hom geseënd ag.
26 Hy wat wys is vir sy volk, verkry eer, en sy naam bly tot in die Ewige Lewe.
Oor siekte en die geneesheer.
27 MY seun, in jou lewe beproef jou gestel, en sien toe dat jy wat vir hom sleg is, nie vir hom gee nie.
28 Want nie alles is vir almal goed nie, nie elke gestel maak ân keuse van elke voedsel nie.
29 Moenie jouself aan elke plesier gee nie, en moenie jouself stort op alle lekkernye nie;
30 want in die veelheid van plesier skuil siekte, en die buitensporigheid lei tot walging.
31 Deur gebrek aan bestraffing het baie gesterf en bedwelmd geraak, maar hy wat homself oppas, verleng die lewe.
Oor die geneesheer.
1Â BEHANDEL die geneesheer vriendskaplik ter wille van die behoefte aan hom, ook hom het JaHWeH verorden.
2 Van Elohim verkry die geneesheer Wysheid, en van die koning ontvang hy geskenke.
3 Die kennis van die geneesheer verhef sy hoof, en voor edeles stel hy homself.
4 JaHWeH het uit die Aarde medisyne laat voortkom, en laat ân man met onderskeidingsvermoĂ« hulle nie verwerp nie.
5 Is die water nie deur hout soet gemaak nie, sodat Hy Sy Almag aan die adamiet kon bekend maak?
6 En Hy het aan die adamiet Insig gegee om hom te verlustig in Sy Almag.
7 Daardeur laat die geneesheer die pyn bedaar,
8 en so berei die apteker ân mengsel voor: dat sy werk nie mag ophou nie, en ook nie sy oorvloed onder die seuns van die Adam nie.
9 My seun, in [die tyd van] siekte moet jy nie nalatig wees nie, bid tot JaHWeH, want Hy kan genees.
10 Vlug van die oortreding en was jou hande; en was jou hart van alle ongeregtigheid.
11 Bring ân welriekende geur en berei ân vetbereiding volgens die uiterste van jou vermoĂ«.
12 En gee ook aan die geneesheer ân plek en verwyder hom nie, want ook aan hom is behoefte.
13 Want daar is ân tyd wanneer suksesvolle hulp in sy hand is,
14 want ook hy bid tot JaHWeH dat Hy sy diagnose suksesvol sal maak, en die behandeling ter wille van die lewensbehoud.
15 Hy wat die Wet oortree voor sy Maker, laat hy kom onder die hand van die geneesheer.
Oor die rou.
16 MY seun, laat trane vloei oor die dode, betoon jou droefheid en kerm ân klaaglied uit. Ooreenkomstig sy Reg, begrawe sy liggaam, en moenie jouself verberg by sy afsterwe nie.
17 Wees bitter [bedroef], My seun, en laat die geklaag volkome wees, en bedryf rou oor hom soos dit hom pas: ân dag of twee ter wille van skinderpraatjies, en troos jouself ter wille van jou smart.
18 Uit smart kom ân ramp voort, so bou ân bedroefde hart die smart.
19 Wanneer dit verbygaan, gaan die smart ook verby, en ân ongelukkige lewe is die vervloeking van ân hart.
20 Moenie die hart weer tot hom laat terugkeer nie, verwyder die gedagtenis aan hom en dink aan die einde.
22 Dink aan Sy Verordening, want sy is jou Verordening, vir hom gister, maar vir jou vandag.
21 Moenie hom onthou nie, want daar is vir hom geen hoop nie, hoe sal jy hom bevoordeel, terwyl jy jouself benadeel?
23 As die dode rus, dan rus sy nagedagtenis, en troos jouself by die uitgaan van sy siel.
Die waarde van die Skrifgeleerde bo dié van die handwerker.
24 DIE wysheid van die skrywer vermeerder wysheid, en hy wat min besigheid het, kan homself wys maak.
25 Hoe kan hy wys word wat die ossestok hou en hom verlustig in die hantering van die spies, wat beeste lei en osse laat terugkeer, en wie se verkeer met osse is?
26 En sy sorg is om die stal te voltooi, en hy is gretig om die vore te oes.
27 Ook die maker van gravering en van ontwerpe, wat die nag soos die dag deurbring; wat seĂ«lgraverings ingraveer, en wie se kuns dit is om ân verskeidenheid ontwerpe te maak; hy is gretig om die gelykenis getrou uit te voer, en sy sorg is om die werk te voltooi.
28 Ook die smid wat by die smeltoond sit en wat die ystervaatwerk waarneem: die vlam van die vuur laat sy vleis bars, en in die hitte van die oond brand hy; na die geluid van die hamer neig hy sy oor en op die vorm van die vaatwerk rig hy sy oë. Hy is gretig om sy werk te voltooi, en sy sorg is om dit presies af te meet.
29 Ook die pottebakker wat by sy werk sit en wat die wiel laat omgaan met sy voete, wat voortdurend in angs is oor sy werk, en volgens getal is alles wat hy doen;
30 hy het pyn in sy arm vanweë die klei, en voor sy voete buig sy krag; hy is gretig om die glasuur te voltooi, en sy sorg is oor die hitte van die smeltoond.
31 Al hierdie [mense] is vaardig met hulle hande, en elkeen is wys met sy handewerk.
32 Sonder hulle kan ân stad nie bewoon word nie, en waar hulle ook as vreemdelinge vertoef, sal hulle nie honger kry nie.
33 Maar vir openbare advies sal hulle nie gesoek word nie, en in die vergadering sal hulle geen besondere posisie beklee nie. Op die stoel van die regter sal hulle nie sit nie, en insetting en Reg sal hulle nie onderskei nie. Hulle verklaar nie die onderrig van die Wysheid en verstaan nie die spreuke van die wyses nie.
34 Maar die werk van die wĂȘreld verstaan hulle, en hul aandag is by die praktyk van hul ambag.
1 HIERTEENOOR staan hy wat homself gee aan die Vrees van JaHWeH en wat die Wet van die Hoogste El onderskei; wat die wysheid van al die vroeëres ondersoek en die profesieë oorpeins; [een_shemuel 12:14]
2 wat ag gee op die betoog van beroemde manne en die diepere sin van gesegdes insien;
3 wat die verborge betekenis van spreuke ondersoek en wat hom besig hou met die raaiselagtighede van ân gelykenis;
4 wat onder vorste dien en voor edeles verskyn; wat deur die Aarde van volke trek, goed en kwaad onder die mense toets;
5 wat ag gee om sy Maker vroeg te soek en voor die Hoogste El om Barmhartigheid smeek; en hy maak sy mond oop in gebed, en oor sy wetsverbreking bid hy.
6 As dit die Grote JaHWeH behaag, sal hy vervul word met ân Gees van Onderskeiding; hy sal woorde van Wysheid verklaar en sal aan JaHWeH dank betuig in die gebed.
7 Hy sal Raad en Kennis bevestig en Haar geheimenisse onderskei.
8 Hy verklaar wyse onderrig, en in die Wet van JaHWeH verlustig hy hom.
9 Baie sal sy verstandigheid loof, en tot in ewigheid sal sy naam nie uitgeroei word nie: sy gedagtenis sal nie ophou nie, en sy naam sal lewe van geslag tot geslag.
10 Sy wysheid sal die gemeente herhaal, en sy lof sal die vergadering vertel.
11 As hy lank in die lewe bly, sal sy naam glorieryker geag word as duisend, en as hy te sterwe kom, is dit vir hom genoeg.
ân Psalm oor die werke van JaHWeH.
12 WEER sal Ek My gedagtes bepaal en [My leer] bekend maak, soos die volmaan op sy volste.
13 Luister volkome na My, en julle sal uitspruit soos die seder wat geplant is by waterstrome. [Sirah 24:13]
14 En soos die wierook sal julle ân geur gee, en soos die lelie sal julle bloeisels bloei. [Sirah 24:15]
15 Verhef die stem en loof met ân lied en prys JaHWeH oor al SY werke, Maak groot SY Naam en prys HOM met ân loflied, met liedere van die harp en snaarinstrumente, en sĂł moet jy sĂȘ met ân uitroep [van blydskap]:
16 Die werke van JaHWeH is almal goed en op SY tyd voorsien HY in elke behoefte.
17 Deur SY Woord takseer HY die hoop water, en deur die uitspraak van SY Mond SY skat.
18 In Sy plek word Sy welbehae volbring, en daar is geen belemmering vir Sy Verlossing nie.
19 Die werke van alle vlees is voor Hom, en niks daarvan is verborge voor Sy OĂ« nie.
20 Van ewigheid tot ewigheid bemerk Hy, en is daar ân getal vir Sy Verlossing? Daar is niks klein of gering by Hom nie, en daar is niks te wonderbaar of te sterk vir Hom nie.
21 Niemand mag sĂȘ nie: âWaarom is dit?â, want alle dinge is volgens Sy behoefte verkies. Niemand mag sĂȘ nie: âHierdie is slegter as daardieâ, want alle dinge het Hy op Sy tyd vasgestel.
22 Sy seĂ«ninge vloei oor soos die Nyl, en soos die rivier versadig dit die wĂȘreld.
23 So onteien Sy Toorn die nasies, en Hy verander ân waterryke gebied in sout.
24 [Sy] Paaie is reguit vir die volkome, so egter weerstaan hulle die vermeteles.
25 Suiwer dinge het Hy van die begin af aan die suiweres toebedeel, so egter aan die slegtes goed en kwaad!
26 Die vernaamste van alle behoeftes vir die lewe van die mens is water en vuur en yster en sout, die niervet van koring, melk en heuning, druiwebloed, olie en kleding.
27 Al hierdie dinge is goed vir die suiweres, maar vir die slegtes word dit verander tot die kwade.
28 Daar is geeste wat vir die oordeel geformeer word, en in hulle Woede beweeg hulle berge; en in die tyd van verwoesting giet hulle hul krag uit en bring hulle die Gees van hulle Maker tot rus.
29 Vuur en hael, hongersnood en pes - ook hierdie dinge word vir die oordeel geformeer.
30 Roofdiere, skerpioene en kobras en die wrekende swaard om die slegtes uit te wis - al hierdie dinge is vir hulle gebruik geskape, en hulle is in die skathuis [gereed] om by geleentheid opgeëis te word
31 Wanneer Hy hulle bevel gee, juig hulle, en volgens hulle Insettinge is hulle Sy Bevel nie ongehoorsaam nie.
32 Daarom was Ek van die begin af versekerd en Ek het by Myself oorlĂȘ en dit op skrif gestel:
33 Die Werke van JaHWeH is almal goed, en op Sy tyd voorsien Hy in elke behoefte.
34 Niemand mag sĂȘ nie: âDit is slegter as datâ, want elke ding bevestig Hy op Sy tyd.
35 Juig dan nou met die hele hart en prys die Naam van Sy Apartheid!
Oor die moeite van die Lewe.
1Â GROOT moeite is toebedeel en ân swaar juk op die seun van die Adam, vanaf die dag dat hy uit die skoot van sy moeder voortgekom het, tot die dag wanneer hy terugkeer tot die Moeder van al die lewende:
2 Sy gedagtes en angstige hart, hoopvolle verwagting tot die dag van [sy] dood.
3 Van diegene af wat op ân verhewe troon sit, tot die een wat geklee is in stof en as;
4 van hom af wat ân tulband en voorhoofversiersel dra, tot die een wat ân kleed van vel aanhet:
5 [Dit is alles] slegs naywer, angs en skrik, verskrikking van die dood, rusie en getwis! En die tyd wanneer hy op sy bed rus, verander die slaap van die nag sy kennis.
6 ân Rukkie, baie gou, ân oomblik is hy stil, en dan word hy soos die see tussen die angste uitgewerp. Mislei deur sy eie gesig is hy soos ân vlugteling wat vlug vanweĂ« die agtervolger -
7 nou, opgewek, ontwaak hy van sy slaap, en sy vrees is weg.
8 [Daar is] by alle vlees, sowel adamiet as wilde wese, ja, oor die besoedelde sewevoudig van hierdie dinge:
9 pes en bloed, koors en droogte, verwoesting en verbreking, verdruk-king en dood.
10 Vir die besoedeldes is hierdie dinge geskape, en ter wille van hulle het die vloed gekom.
11 Alle dinge van die Aarde sal na die Aarde terugkeer, en wat van bo is na boontoe.
12 Alles, omkopery en onreg, word vernietig, maar ware onderhandeling bly tot in ewigheid.
13 Die rykdom van die onregverdige sal opdroog soos ân rivier, en sal verdwyn met ân geraas, soos groot onweer in ân donderstorm:
14 met sy aanstorming word rotse weggerol - so kom die buit plotseling tot ân einde.
15 Die nageslag van die besoedelde sal nie veel takke voortbring nie, maar is besoedelde wortels op die harde rots.
16 Die onkruid aan die oewer van ân stroom sal uitgetrek word voor die gras.
17 Maar Suiwerheid sal tot in ewigheid nie beweeg word nie, en Geregtigheid sal vir altyd vas staan.
Oor die vreugde van die lewe.
18 âN LEWE van wyn en sterk drank is soet, maar hy wat ân skat vind, is beter as albei.
19 ân Seun en ân stad hou ân man se naam in herinnering, maar beter as albei is ân onberispelike vrou.
20 Wyn en sterk drank verbly die hart, maar die liefde vir Wysheid is beter as albei.
21 Fluit en harp maak die lied soet, maar beter as albei is ân suiwere tong.
22 Skoonheid en prag bekoor die oog, maar beter as albei is aalmoese wat red.
23 ân Vriend en ân metgesel sal hulle by geleentheid gedra, maar beter as albei is ân verstandige vrou.
24 ân Broer en ân helper in ân tyd van nood - maar beter as albei is aalmoese wat red.
25 Goud en silwer laat die voet vas staan, maar beter as albei is suiwer raad.
26 Vermoë en krag laat die hart juig, maar beter as albei is die Vrees van JaHWeH. In die Vrees van JaHWeH is daar geen gebrek nie, en daarmee is daar geen behoefte om steun te soek nie.
27 Die Vrees van JaHWeH is soos ân Tuin met vrugte en bedek Hom bo alle glorie.
Oor Dood.
28 MY seun, ân bedelaarslewe moet jy nie leef nie, dit is beter om te sterwe as om te bedel.
29 ân Man wat na die tafel van ân verbasterde kyk, sy lewe kan nie gereken word as ân lewe nie. ân Besoedeling van die siel is sy lekkernye; ân wyse, welopgevoede man sal daarop bedag wees.
30 Vir ân man met ân sterk begeerte is dit soet om te bedel, maar in sy binneste brand dit soos vuur.
1Â A! DOOD, hoe bitter is die herinnering aan jou vir iemand wat vreedsaam [woon] met sy besittings; vir iemand wat geen bekommernisse het nie, en wat in alles voorspoedig is, en wat nog sy voedsel kan geniet.
2 Welkom! Dood, hoe welkom is jou oordeel vir ân man van nood en vir een wat geen krag het nie, wat struikel en in alles verstrik raak, wat gebreek is en hoop verloor het.
3 Moenie Dood se vonnis vrees nie, [dit is] jou bestemming, onthou dat die wat voor jou was en die wat na jou kom.
4 Sy is die vonnis van alle vlees vanweĂ« JaHWeH, en hoe kan jy die Wet van die Hoogste El verwerp? [Of jy] vir ân duisend jaar, ân honderd jaar of tien jaar [lewe], verwyte sal daar in die Doderyk/Sheol nie wees nie.
5 Die saad van oortreders is verwerplik, en ân dwase nakomeling is in die woning van die besoedelde.
6 Van die seun van ân onregverdige sal die erfdeel weggeneem word en armoede sal voortdurend met sy saadlyn wees.
7 Die kind sal sy besoedelde vader vervloek, want as gevolg van hom word hy [die kind] verwyt.
8 Wee julle, wettelose manne, wat die Wet van die Hoogste El verlaat het.
9 As julle vermeerder, sal dit tot smart wees en as julle kinders voortbring, sal dit wees tot gesug; en as julle sterwe, sal dit wees tot ân vervloeking.
10 Alles wat uit die Aarde is, keer tot die Aarde terug; so gaan die besoedelde van vervloeking tot vernietiging.
11 Treur maar oor ân adamiet se liggaam, maar die naam van die oortreder sal uitgeroei word.
12 Gee ag op jou naam, want dit vergesel jou meer as duisende skatte van goud.
13 Die suiwer lewe duur ân geringe getal dae, maar ân suiwer naam duur vir ewig.
14 Luister, o kinders, na die onderrig aangaande skaamte; Verborge wysheid en ân begrawe skat, watter nut het hulle albei?
15 Beter is iemand wat sy dwaasheid verberg as iemand wat sy wysheid verberg.
16 Wees dus skaam volgens hierdie woorde. Want nie elke skaamte is gepas om te bewaar nie, en nie elke vorm van skaamte is verkieslik nie.
17 Skaam jou oor ân vader en moeder wat vermeng, oor ân valse vors en regeerder;
18 oor ân leuenagtige regter en regeerder, oor onregverdigheid voor vergadering en volk; oor ân onregverdige handeling teenoor metgesel en vriend,
19 en oor diefstal in die plek waar jy vertoef. [Skaam jou] om die Waarheid van Elohim of Sy Verbond te vergeet, en om te leun met elmboĂ« op die tafel; om ân geskenk wat gegee is, nie te bedank nie,
20 om stil te wees teenoor hom wat groet; om ân hoer aan te staar,
21 om die gesig van jou vriend weg te draai; om ân geskenk of porsie van iemand weg te neem, om by ân getroude vrou aan te lĂȘ en om jouself besig te hou met haar slavin; en om haar bed te nader,
22 om ân vriend onvleiende woorde [toe te spreek], en om ân geskenk op te volg met ân belediging.
23. Dan sal jy weet wat ware skaamte is, en jy sal Guns vind in die oë van die adamiete.
1Â MAAR oor hierdie dinge moet jy nie skaam wees nie en moet nie oortree deur bang te wees wat ander daarvan sal dink nie.
2 oor die Wet van die Hoogste El en die Verbond, en oor regverdigheid om regverdig te handel teenoor die wetsverbreker,
3 om jou rekening te vereffen teenoor ân metgesel en mede-reisiger, en oor die verdeling van ân erfenis en ân besitting;
4 en oor die akkuraatheid van ân weegskaal en gewigte, oor groot of klein winste,
5 oor wins uit transaksies, oor die veelvuldige tugtiging van kinders, en oor die slae op die heupe van ân slegte dienskneg dat hy bloei.
6 Om ân slegte vrou stil te maak, en vir ân plek waar baie hande is, ân sleutel te hĂȘ.
7 Lewer alles af in nommer en gewig, en laat uitgifte en ontvangste almal op skrif wees.
8 [Moenie skaam wees] om ân onnosele en ân dwaas en die afgeleefde grysaard wat flikvlooi met jonges tereg te wys nie: so sal jy in die Waarheid ingelig wees, en sal die goedkeuring ontvang van die adamiet.
Oor ân dogter.
9 âN DOGTER is vir ân vader ân onsekere skat, ân angs wat die loomheid verdryf: in haar jeug, dat sy nie hoerery bedryf nie, en in haar maagdelikheid, dat sy nie gehaat word nie;
10 in haar maagdelikheid, dat sy nie verlei word nie, en in die huis van haar eggenoot, dat sy nie ontrou word nie; in die huis van haar vader, dat sy nie vermeng nie; en in die huis van haar man, dat sy nie onvrugbaar is nie.
11 My seun, rig ân wag op oor jou jonge dogter, dat sy vir jou nie ân naam maak wat stinkend is nie; ân spreekwoord van die stad en ân vloek deur die volk, en jou tot skande maak onder die vergadering in die poort nie. In die plek waar sy bly, moet jy geen tralievenster laat wees, of ân plek wat uitkyk oor die ingang rondom nie.
12 Aan enige man moet sy nie haar skoonheid wys nie, en in die huis van vroue moet sy nie gesels nie.
13 Want uit die kleed kom die mot voort en uit ân vrou die besoedeling van ân vrou.
14 Die lompheid van ân man is beter as die hoflikheid van ân vrou wat skande berei.
Die grootheid van Elohim en Sy wonderdade in die skepping.
15 EK wil tog in herinnering bring die werke van JaHWeH, en dit wat Ek gesien het, wil Ek vertel. Deur die Woord van JaHWeH is SY werke geformeer, en hy wat SY welbehae doen, het HY aangeneem.
16 Die son straal uit oor al wat geopenbaar is, en die Glansrykheid van JaHWeH oor al SY werke.
17 Die apartes van JaHWeH is nie in staat om die wonderbare werke van JaHWeH te vertel nie; [alhoewel] JaHWeH, die Almagtige, Sy leërskare versterk om vas te staan voor Sy Glansrykheid.
18 Die diepte en die hart ondersoek Hy, en Hy deurskou al hulle geheimenisse: want JaHWeH besit alle Kennis en Hy sien die tekens [wat kom] tot in ewigheid.
19 Hy verklaar vergange dinge, toekomstige dinge en openbaar die diepste verborgenhede.
20 Geen insig ontbreek Hom nie, en niks ontgaan Hom nie.
21 Die mag van Sy Wysheid is gevestig, Hy is dieselfde van ewigheid af: niks is toegevoeg en niks is weggeneem nie, en Hy het niemand nodig om [Hom] in te lig nie.
22 Al Sy werke is begeerlik en is soos vonke om te aanskou.
23 Die werke lewe en bly vir altyd, en alles is gehoorsaam.
24 Hulle almal is verskillend, die een van die ander, en Hy het nie een van hulle verniet gemaak nie.
25 Die een deel aan die ander Sy suiwer dinge mee, en wie kan versadig word om die skoonheid te aanskou?
1Â DIE skoonheid van die Hemele is die helder uitspansel, die Hemele self straal Sy Glansrykheid uit.
2 Die son straal hitte uit terwyl hy te voorskyn kom - hoe ontsagwekkend is die werke van JaHWeH!
3 Wanneer hy die middaguur bereik, laat hy die wĂȘreld kook. Voor sy skroeiende hitte, wie kan homself handhaaf?
4 Soos ân brandende oond wat die gietsel warm hou, so steek die straal van die son berge aan die brand: ân tong van Vuur beĂ«indig die bewoonde [wĂȘreld], en deur Sy Vuur word die oog verbrand.
5 Want groot is JaHWeH wat hom gemaak het, en SY Woord bestier hom.
6 En ook, die maan om te dien in die seisoene as verklaring van tye en as Teken vir die wĂȘreld:
7 deur hulle [word] die Feeste en die vasgestelde tye [bepaal], en die welbehae van die Maker gedurende sy kringloop.
8 Die maand se naam word afgelei van die maan, hoe wonderbaar is sy gedurende haar verandering! ân Instrument van die skeppingsleĂ«rmagte en ân voorwerp van die Hemele wat die uitspansel in vlamme stel vanweĂ« haar glans.
9 Die skoonheid van die Hemele is die glansrykheid van die Sterre en hul lig wat glans tot in die hoogtes van JaHWeH.
10 Volgens die Woord van JaHWeH neem hulle hul verordende plek in, en buig nie neer [in die slaap] gedurende hul nagwake nie.
11 Kyk na die reënboog en loof haar Maker, want sy is buitengewoon skoon in glansrykheid:
12 ân kring omring haar in Glansrykheid, en die Hand van Elohim het haar in trotsheid uitgesprei.
13 Sy mat merk [die baan van] die weerlig en bestier die sneeu van sy oordeel.
14 Daarom het Hy ân skathuis geskape en laat Hy die wolke vlieg soos ân voĂ«l.
15 Deur Sy groot Krag maak Hy die wolk sterk, en word die haelstene gebreek.
17 Die geluid van Sy donder laat Sy Aarde in barensnood verkeer,
16 en deur Sy Krag skud Hy die berge. Die vrees vir Hom jaag die suidewind op, die stormwind van die Noorde, die orkaan; en die storm; soos voëls strooi Hy Sy sneeu uit, en soos sprinkane wat sit, is die val daarvan.
18 Die blanke skoonheid [daarvan] verblind die oë, en vanweë sy reën verbaas die hart [hom].
19 En ook die ryp giet Hy uit soos sout, en Hy laat die blomme blom soos saffier.
20 Die koue wind/Gees van die Noorde laat Hy waai, en soos ân velsak laat Hy Sy Fontein bevries. Oor elke poel water laat Hy ân yskors vorm, en soos ân pantser beklee Hy die dam.
21 Die opbrengs van die berge laat Hy brand soos ân droogte, en die uitspruitende veld soos ân vlam.
22 ân Genesing vir alles is die gedrup van die Dou, van die wolke wat neerdaal om verkwikking te bring na die hitte.
23 Deur Sy oorleg het Hy die groot Afgrond laat wegsink, en in die see het Hy eilande geplant.
24 Hulle wat seil op die see, vertel van sy grense, en wanneer Ons ore dit hoor, is Ons verbaas.
25 In hom is wonderlike dinge, die wonders van Sy werk, alle soorte lewende wesens en die groot magte.
26 Vanweë HOM gaan die werk vooruit, en deur SY Woord bestaan alles.
27 Meer as hierdie dinge sal Ons nie toevoeg nie, en die einde van die saak is: HY is alles.
28 Ons sal [Hom] verder groot maak, want Ons kan nie deurgrond nie, want HY is groter as al SY werke.
29 Uitermate ontsagwekkend is JaHWeH, en wonderbaar is SY Krag.
30 Julle wat JaHWeH groot maak, hef op die stem soveel as julle kan, want daar is nog meer! Julle wat [Hom] verhef, vernuwe die krag en moenie moeg word nie, want julle kan HOM nooit deurgrond nie.
31 Wie het Hom gesien dat hy [dit] kan vertel? En wie kan Hom groot gemaak het ooreenkomstig wat Hy is?
32 Die getal van die verborge dinge is groter as hierdie, Ek het maar min van Sy werke gesien.
33 Alle dinge het JaHWeH gemaak en aan die regverdiges het Hy Wysheid gegee.
Die lof van die vaders van ouds.
1Â LAAT Ek nou die lof van roemryke manne verkondig, van Ons vaders in hulle geslagte.
2 Groot Eer het die Hoogste El [aan hulle] toebedeel, en hulle was groot van die dae van ouds af:
3 heersers van die Aarde in hulle koninkryke, en manne van naam in hulle krag; raadgewers in hulle verstandigheid, en mense wat alles gesien het in hulle profesie;
4 vorste van nasies in hulle beleid, en leiers op grond van hulle navorsing; vaardige betogers in hulle geskrifte, en spreukdigters in hulle bewaring van die tradisie:
5 digters van psalms volgens die voorskrif, en die outeurs van spreuke in geskrif;
6 manne van mag en onwankelbaar in sterkte wat rustig woon in hulle plek:
7 al hierdie [manne] het in hulle geslag en in hulle dae hulle eer [ontvang].
8 Sommige van hulle het ân naam nagelaat om rond te vertel in hulle erfdeel;
9 maar vir sommige van hulle was daar geen gedagtenis nie, en hulle het opgehou om te wees toe hulle opgehou het; hulle was asof hulle nie was nie, en hulle kinders na hulle.
10 Nogtans was hierdie manne van vroomheid, en hulle verwagting sal nie ophou nie;
11 by hulle saadlyn sal hulle voorspoed bestendig wees, en hulle erfdeel vir hulle kleinkinders.
12 In die Verbond sal hulle saadlyn vas staan, en hulle kinders ter wille van hulle;
13 vir ewig sal hulle gedagtenis voortbestaan, en hulle geregtigheid sal nie uitgewis word nie;
14 hulle liggame word in Vrede versamel, maar hulle naam leef voort van geslag tot geslag.
15 Hulle wysheid word deur die gemeente verhaal, en hulle lof word deur die vergadering vertel.
Henog en Noag.
16 HENOG het met JaHWeH gewandel en is geneem as Teken van Kennis van geslag tot geslag.
17 Noag, die regverdige, is raseg bevind, vir die tyd van vernietiging was hy ân plaasvervanger; ter wille van hom was daar ân oorblyfsel, en vanweĂ« die Verbond met hom het die vloed opgehou. (GenĂ©sis6:9)
18 As ewige Teken is sy aan hom opgerig om alle vlees [nie weer] te vernietig nie.
Die aartsvaders.
19 ABRAHAM, die vader van ân menigte nasies, het op sy eer nie ân klad geplaas nie;
20 [hy] het die Gebod van die Hoogste El gehou en ân Verbond [besnydenisverbond] met Hom aangegaan: In sy vlees het Hy ân Insetting vir hom gemaak, en in beproewing is hy getrou bevind.
21 Daarom het HY aan hom met ân eed [die Belofte] bevestig om nasies in sy saadlyn te seĂ«n; om sy saad te vermeerder soos die sand van die see, en om hom uitermate te verhoog oor al die nasies; om hulle [sy saadlyn] te laat erwe van see tot see en van die Rivier tot aan die eindes van die Aarde.
22 En ook vir Isak het Hy net so bestendig ter wille van Abraham sy vader; die Verbond van al die voorgangers het Hy hom gegee,
23 en die seën het op die hoof van JisraEl [Jakob] gerus; en Hy het hom bevestig in die seën en sy erfdeel aan hom gegee; en Hy het hom gestel tot stamme [naamlik] om te verdeel in twaalf.
MoshĂš.
EN Hy het uit hom iemand laat voortkom wat guns in die oë van al wat lewe gevind het.
1Â GELIEF deur Elohim en adamiet was MoshĂš - salige nagedagtenis!
2 En Hy het hom verhoog en apartgestel, en Hy het hom sterk gemaak in verhewe dinge.
3 Deur sy woorde het hy wondertekens verhaas, en Hy het hom sterk gemaak in teenwoordigheid van die koning. En Hy het hom bevel gegee aangaande Sy volk en Hom Sy Glansrykheid laat sien.
4 Op grond van sy betroubaarheid en nederigheid het Hy hom uit alle vlees verkies.
5 En Hy het hom Sy stem laat hoor en hom laat nader kom na die donker Wolkkolom. En Hy het die Gebod in sy hand geplaas, die Wet van die Lewe en van Kennis; om in Jakob Sy Verbonde te leer, en Sy Regsprake aan JisraEl.
AĂ€ron en PĂnehas.
6 EN die het AĂ€ron, die aparte, van die stam van Levi, verhef
7 en met hom ân ewige Verbond gesluit, en priesterskap op hom geplaas; en hy het Hom gedien in Sy Glansrykheid, en Hy het hom omgord soos die horings van ân wilde os; en Hy het hom beklee met klokkies,
8 en Hy het hom beklee met suiwere skoonheid, en Hy het hom versier met Glansrykheid en Sterkte: met broeke, onderkleed en oorkleed;
9 en Hy het hom omring met belletjies en ân menigte granate rondom om ân lieflike klank te gee in sy voetstappe, om in die Apartheidsplek sy geluid te laat hoor, as ân herinnering vir die kinders van sy volk:
10 met die kledingstukke van Apartheid, van goud en koningsblou en purper, ân werk van die ontwerper; met die borslap van gerig, die efod en gordel,
11 en met karmosyn draad, ân werk van die wewer; met kosbare stene op die borslap, seĂ«l-ingraveringe in hulle monture, elke kosbare steen is ter herinnering in gegraveerde skrif, volgens die getal van die stamme van JisraEl.
12 Met ân kroon van suiwer goud bo-op die tulband, en die inskripsie van Apartheid, met seĂ«l-ingraveringe - pragtige sieraad, magtige roemteken, die begeerte van die oog en volkome skoonheid!
13 Voor hom was dit nie so nie, en tot in ewigheid sal ân verbasterde hom nie so klee nie; so is dit alleen vir hom en sy seuns, en so vir hulle geslagte.
14 Sy bydraes is volkome verteer, twee keer elke dag, voortdurend.
15 MoshĂš het hom in die amp gestel, en hy het hom met olie van Apartheid gesalf; en sy was vir hom ân ewige Verbond en vir sy saadlyn volgens die dae van die Hemele om [Hom] te dien en vir Hom die priesterlike amp te vervul en om Sy volk in Sy Naam te seĂ«n.
16 En Hy het hom verkies uit al wat lewe om aan JaHWeH die brandoffer en vetstukke nader te bring en om ân lieflike reuk te berei as ân gedagtenis en om versoening te doen oor die kinders van JisraEl.
17 En Hy het aan hom Sy Gebooie gegee, en Hy het aan hom gesag gegee oor Insettinge en Reg, dat hy Sy volk die Insettinge mag leer, en die Reg aan die kinders van JisraEl.
18 Maar vreemdes was vertoorn op hom en hulle was naywerig teen hom in die wildernis; die manne van Datan en AbĂram, en die vergadering van Korag in die krag van hulle toorn.
19 Maar JaHWeH het dit gesien en vertoornd geword en hulle vernietig in die gloed van Sy Toorn: en Hy het hulle tot Teken gestel en hulle verteer met die vlam van Sy Vuur.
20 En Hy het vir AĂ€ron Sy Glansrykheid vermeerder en hom sy Erfdeel gegee: die gewyde gawes het Hy vir hom as voedsel gegee;
21 die vuurbereidings van JaHWeH kon hulle eet; die toonbrode was sy deel, en die spysbydraes vir hom en sy saadlyn.
22 Maar in die Aarde van die volk mag hy nie erwe nie, en onder hulle mag hy die erfenis nie deel nie; die vuurbereiding van JaHWeH is sy deel en sy erfenis te midde van die kinders van JisraEl.
23 En ook PĂnehas, die seun van El-Azar het deur manmoedigheid die derde plek geĂ«rwe op grond van sy ywer vir Elohim in alles, en dat hy gestaan het in die bres van sy volk, en sy hart hom daartoe genoop het, en hy versoening gedoen het oor die kinders van JisraEl. [NĂșmeri 25]
24 Daarom het Hy ook vir hom ân Insetting vasgestel, ân Vredesverbond om die Apartheid te onderhou: dat vir hom en sy saadlyn sal wees die hoĂ«priesterskap tot in ewigheid. [NĂșmeri 25]
25 En Sy Verbond was ook met Dawid, die seun van Isai uit die stam van JeHûWdah; die erfenis van die koning is vir sy seun alleen, terwyl die erfenis van AÀron vir sy hele saadlyn is. En nou, loof tog JaHWeH, die Suiwere, wat julle kroon met Glansrykheid;
26 mag Hy vir julle gee Wysheid van hart om Sy volk te rig in Geregtigheid; dat julle voorspoed nie vergeet mag word nie, en [ook nie] julle heldhaftigheid vir ewige geslagte nie.
JeHĂŽWshua, Kaleb en die Rigters.
1Â âN MAGTIGE dappere was JeHĂŽWshua, die seun van Nun, ân dienaar van MoshĂš in die profetiese amp, wat geformeer was om in sy dae te wees ân groot Verlossing vir sy uitverkorenes, om wraak te neem op [die wraakneminge van] die vyand, en om JisraEl in hul erfenis te plaas.
2 Hoe glansryk was hy toe hy sy hand uitgestrek het en toe hy die Swaard teen die stede geswaai het!
3 Wie is hy wat voor haar stand kon hou, want JaHWeH self het SY vyande na hom gebring.
4 Het die son nie deur sy toedoen gestaan, [sodat] een dag soos twee geword het nie?
5 Want hy het tot El, die Hoogste El, geroep toe hy in nood was met vyande rondom [hom]; en El, Hoogste El het hom geantwoord met haelstene en stukke ys;
6 en Hy het dit gewerp op die vyandige volk, en in die neerdaling het Hy die wat opgestaan het, vernietig, sodat elke volk wat vir die banvloek bestem is, mag weet dat JaHWeH op hulle oorloë let; en ook omdat hy volkome agter die Almagtige gevolg het,
7 en in die dae van MoshĂš vroom gehandel het, hy en Kaleb, die seun van JefĂșnne, om vas te staan toe die vergadering losgebreek het, om die toorngloed van die vergadering af te wend en om die besoedelde gerug te laat ophou;
8 daarom is ook hulle twee behou uit die seshonderdduisend voetgangers om hulle na hulle Erfdeel te bring, ân Aarde wat vloei van melk en heuning.
9 Ook het Hy aan Kaleb Sterkte gegee, en tot die grysheid het dit by hom gebly, om hom te laat tree op die hoĂ« plekke van die Aarde, en ook het sy saadlyn ân Erfdeel beĂ«rwe,
10 sodat die hele saadlyn van Jakob kan weet dat dit goed is om volkome agter JaHWeH aan te gaan.
11 Ook die Rigters, elkeen met name, elkeen wie se hart nie mislei is nie en wat nie weggedraai het van agter JaHWeH vandaan nie; mag hulle nagedagtenis tot ân seĂ«n wees.
12 Mag hulle gebeente uitspruit uit hulle plek, en hulle naam hom vernuwe vir hulle kinders.
een_shemuel.
13 BEMINDE van sy volk en een wat welgevallig was vir sy Maker was hy wat gevra was van die skoot van sy moeder af; ân Separatis van JaHWeH in die profetiese amp: een_shemuel, wat opgetree het as rigter en as diensdoende priester. Deur die Woord van JaHWeH het hy die koningskap opgerig en het hy vorste oor die volk gesalf.
14 Deur middel van die Wet van JaHWeH het hy aan die vergadering bevel gegee en het hy die Elohey van Jakob gesoek.
15 Deur sy betroubaarheid is die siener gesoek, en ook in sy woord is die siener getrou bevind.
16 Ook het hy tot Elohim geroep toe hy in nood was vanweĂ« sy vyande van rondom, terwyl hy ân lammetjie wat nog drink, aangebied het.
17 En JaHWeH het vanuit die Hemele laat donder, in ân geweldige gekraak is SY Stem gehoor,
18 en Hy het die garnisoen van Tirus onderwerp en al die vorste van die Filistyne vernietig.
19 En die tyd toe hy op sy bed gelĂȘ het, het hy JaHWeH en Sy Gesalfde tot Getuie geroep: ân losprys en ân borg - van wie het Ek [dit] geneem? En niemand het hom geantwoord nie. En ook tot die tyd van sy einde is hy wys bevind in die OĂ« van JaHWeH en in die oĂ« van al wat lewe.
20 En selfs na sy dood is hy gesoek en het hy aan die koning sy weĂ« bekend gemaak; en hy het uit die Aarde sy stem verhef in ân profesie om die besoedeling van die volk te laat ophou.
Dawid.
1Â EN dan na hom het Natan opgestaan om homself voor Dawid te stel.
2 Want soos die vet wat weggeneem is van die slagdier, so was Dawid [weggeneem uit die kinders] van JisraEl.
3 Met jong leeus het hy gespeel soos met ân bokkie, en met bere soos met die kalfies van Basan.
4 In sy jeug het hy die reus verslaan en het hy die ewige belediging weggeneem toe hy sy hand met die slinger geswaai het en die trots van Goliat verbreek het.
5 Want hy het JaHWeH, die Hoogste El, aangeroep en Hy het Krag van Sy Regterhand gegee om die man wat vertroud was met oorloë, neer te vel, en om die horing van sy volk te verhoog.
6 Daarom het die dogters vir hom toegesing en hom ân erenaam gegee onder tienduisend. Toe hy die kroon opgesit het, het hy geveg
7 en van rondom die vyand onderwerp, en hy het die Filistyne kaal geplunder, en tot op hierdie dag het hy hulle horing verbreek.
8 In al sy werke het hy dank betuig aan El, die Hoogste El, in eerbare woorde; met sy hele hart het hy sy Maker liefgehad, en elke dag het hy Hom aanhoudend geloof.
9 Musiek van snaarinstrumente vir die altaar, en die sing van psalms met harp [-begeleiding] het hy ingestel.
10 Aan die Feeste het hy aantrek-likheid gegee, en hy het die feestye deur die jaar heen vasgestel, wanneer hy die Naam van Sy Apartheid loof, en die regspraak voor die mĂŽre weerklink.
11 Ook het JaHWeH sy oortreding vergewe en sy horing vir ewig verhef. En Hy het aan hom die insetting van die koningskap gegee, en sy troon oor Jerusalem vasgestel.
Salomo.
12 TER wille van hom het nĂĄ hom opgestaan ân wyse seun wat veilig gewoon het.
13 Salomo was koning in sorgelose dae, en Elohim het hom rus gegee van rondom, hy wat ân Huis vir Sy Naam opgerig het en vir altyd ân Plek van Apartheid daargestel het.
14 Hoe wys was u in u jeug, en [hoe] het u oorgevloei van onderrig soos die Nyl!
15 Die Aarde het u bedek met u insig, en met ân verhewe lied het u geloof.
17 Deur liedere, spreuke, raaisels en gelykenisse het u volke verbaas.
16 Tot verafgeleë eilande het u naam gereik, en hulle het gekom om u te hoor.
18 Deur die Naam JaHWeH, die eerbare Naam wat oor JisraEl uitgeroep is. U het goud opgehoop soos yster, en soos lood het u silwer vermeerder.
19 Maar u het u lendene aan vroue gegee en u het hulle laat heers oor u liggaam.
20 En u het u eer bevlek en u het u saad besoedel en toorn oor u saadlyn gebring oor die gekheid in u bed;
21 So is [die volk verdeel] tussen twee septers, en uit Efraim het ân koninkryk van rebelsheid [ontstaan].
22 Nogtans het JaHWeH [sy] Guns nie ingetrek nie en Hy het geeneen van Sy Woorde op die Aarde laat val nie. Hy sal die saad en afstammelinge van Sy uitverkorenes nie uitroei nie, en hulle wat Hom liefhet, sal Hy nie vernietig nie; en aan Jakob sal Hy ân oorblyfsel gee, en vir Dawid ân wortel uit hom.
23 En Salomo het in Jerusalem ontslaap en het na hom die onnoselste saad nagelaat. Ruim in Dwaasheid en met gebrek aan Insig het RehĂĄbeam deur sy raad die volk laat rebelleer. Toe het opgestaan - JerĂłbeam, die seun van Nebat, wat oortree het en wat JisraEl die Wet laat oortree het en vir Efraim op pad na besoedeling gelei het,
24 sodat hulle weggedryf het van hulle grond; en hulle oortreding het baie groot geword,
25 en aan alle [vorme van] kwaad het hulle hulself oorgegee, totdat wraak hul oorkom het.
EliJaHûW en EliShua.
1 TOTDAT daar opgestaan het, EliJaHĂ»W, ân profeet soos vuur, en sy woorde het gebrand soos ân oond.
2 En hy het vir hulle die staf van brood gebreek, en deur sy ywer het hy hulle min gemaak.
3 Deur die Woord van JaHWeH het hy die Hemele gesluit, en drie maal het hy vuur laat neerdaal.
4 Hoe ontsagwekkend was jy, EliJaHûW! Wie soos jy is, sal verglans word,
5 wat ân liggaam uit die Dood laat opstaan, en uit die Doderyk/Sheol, volgens die welbehae van JaHWeH;
6 wat konings laat neerdaal het na die kuil, en hulle wat geëerd was, uit hulle [siek-] beddens;
7 wat op Sinai berispinge van JaHWeH gehoor het en op Horeb oordele van wraak.
8 Wat konings vir die vergelding gesalf het en ân profeet om plaasvervanger in jou plek te wees;
9 Wat opwaarts geneem is in ân warrelwind en deur vurige perde na die hoogte.
10 Wie, soos geskryf is, gereed gehou is vir die tyd om die Grimmigheid voor die Toorngloed te stil, om die hart van die vaders na die kinders te laat terugkeer en om die stamme van JisraEl te herstel. [Maleågi 4:6]
11 [Geseënd] is hy wat jou gesien en gesterwe het, [want inderdaad sal hy bly lewe].
12 EliJaHûW is verberg in die warrelwind, en EliShua is vervul met sy gees. In dubbele maat het hy tekens vermenigvuldig, en wonderbaar was alles wat uit sy mond voortgekom het. In sy dae het hy vir niemand uit die pad gegaan nie, en geen sterfling het oor sy gees geheers nie;
13 niks was vir hom te wonderbaar nie, en uit sy graf het sy vlees geprofeteer.
14 Gedurende sy lewe het hy wonderbare dinge gedoen, en in sy dood verbasende werke.
15 Ten spyte van al hierdie dinge het die volk hulle nie bekeer nie en nie opgehou met hulle oortredinge nie; totdat hulle geruk is uit hulle grond en verstrooi is oor die hele Aarde. En vir JeHĂ»Wdah is daar min oorgelaat, en net nog ân prins vir die huis van Dawid.
16 Sommige van hulle het gedoen wat Reg is, en sommige van hulle het vreeslike oortreding bedryf.
JegizkiJaHûW en JeshaJaHûW.
17 JEGIZKIJAHĂW het sy Stad versterk deurdat hy water in die midde van haar gebring het; en hy het rotse soos koper deurgekap en die poel met berge opgedam.
18 In sy dae het Sanherib opgetrek en die RĂĄbsake gestuur en sy hand teen Sion uitgestrek, en hy het in sy trotsheid gelaster.
19 Toe is hulle geskud in die trotsheid van hulle hart, en hulle het gebewe soos een wat baar.
20 Toe het hulle tot JaHWeH geroep en die hande na Hom uitgebrei. En die Aparte Een het die stem van hulle gebed gehoor en hulle verlos deur die hand van JeshaJaHûW.
21 En Hy het die leĂ«r van AssiriĂ« geslaan en hulle verstrooi deur ân plaag.
22 Want JegizkiJaHûW het gedoen wat goed was, en hy was sterk in die Weë van Dawid, soos JeshaJaHûW, die profeet, hom beveel het, wat groot en betroubaar was in sy gesigte.
23 In sy dae het die son gestaan, en hy het tot die lewe van die koning toegevoeg.
24 In die Krag van die Gees het hy die toekoms gesien en die treurendes van Sion getroos.
25 Tot die ewigheid toe het hy bekend gemaak wat sou wees, en die verborge dinge voor dit gebeur.
Van JoshiJaHûW tot NegemJaH.
1 DIE naam van JoshiJaHĂ»W is soos welriekende reukwerk wat goed gemeng is, die werk van ân salfmenger. Sy nagedagtenis is soet vir die verhemelte soos heuning en soos ân psalm op ân wynfees.
2 Want hy was bedroef oor Ons afkerigheid en het die ydele gruwels laat ophou;
3 en hy het sy hart volkome aan JaHWeH gegee, en in dae van geweld het hy vroom gehandel.
4 Behalwe Dawid, JegizkiJaHûW en JoshiJaHûW, het hulle almal verderflik gehandel en die Wet van die Hoogste El verlaat: die konings van JeHûWdah, tot hulle einde toe.
5 En Hy het hulle mag aan ander gegee en hulle glorie aan ân vermengde [en] dwase volk;
6 en hulle het die Stad van Apartheid aan die brand gesteek en haar paaie verwoes deur die hand van JirmeJaHûW;
7 omdat hulle hom verdruk het, terwyl hy van die moederskoot geformeer is as profeet om uit te ruk en om te gooi en te vernietig en te verwoes en om so te bou en te plant en te versterk.
8 JesĂ©giEl het ân visioen gesien en die GĂ©rubs van die strydwa bekend gemaak;
9 en ook het hy herinner aan Job wat elke woord in Geregtigheid gehoorsaam het.
10 En ook wat die Twaalf Profete betref - mag hulle bene uitspruit uit hulle plek, hulle wat Jakob genees het en wat hom gered het deur bestendige hoop.
11 Hoe sal Ons SerĂșbbabel kan grootmaak, hy wat soos ân seĂ«lring aan die regterhand was,
12 en ook Jehshua die seun van JĂŽWtsadak, wat in hulle dae die Tempel gebou het en die Tempel van Apartheid verhef het, wat bestem was vir ewige Glansrykheid.
13 NegemJaH, eerbaar is sy nagedagtenis! Hy wat Ons puinhope weer opgerig het en Ons puinhope herstel het, en poorte en grendels daargestel het.
Glansrykheid van Adam.
14 MIN is op die Aarde geformeer soos Henog, en ook hy is van die aangesig weggeneem.
15 Was ooit iemand soos JĂŽWsef gebore? En ook sy liggaam is versoek.
16 Ook Sem en Set en Enos was hoog geëer, maar meer as enige lewende skepsel.
Simeon, die hoëpriester.
1Â GROOT onder sy broers en die sieraad van sy volk was Simeon, die seun van JeHĂŽWanan, die priester; in wie se tyd die Tempel besoek is, en in wie se dae die Tempel versterk is;
2 in wie se dae die muur gebou is met hoektorings vir beskerming, soos die paleis van ân koning;
3 in wie se tyd ân opgaardam gegrawe is, ân waterbak, soos die see in sy gedruis [van water].
4 Hy was bekommerd oor sy volk vanweë die berowing en het sy Stad versterk teen die vyand.
5 Hoe glansryk was hy wanneer hy uit die Tent uitkyk en wanneer hy uit die Apartheid te voorskyn kom!
6 Soos ân ligtende Ster tussen die wolke uit, en soos die maan in sy volheid;
7 en soos die son wat opgaan oor die paleis van die koning, en soos die reënboog wat in die Wolkkolom gesien word;
8 soos ân bloeisel in die takke gedurende die feesdae, en soos ân lelie op waterstrome; soos die uitspruitsel van die Libanon in die dae van die somer [vrugte],
9 en soos vuur van wierook by die spysbydrae; soos ân goue voorwerp in die huis van ân edelman wat uitgelĂȘ is met kosbare stene;
10 soos ân groen Olyfboom vol bessies, en soos ân wilde-olyfboom oortrek met takke.
11 [So is hy] wanneer hy pragtige klere aantrek en hy beklee word met sierlike klere; wanneer hy opgaan na die altaar van majesteit en die voorhof van die Plek van Apartheid glansryk maak;
12 wanneer hy die stukke vleis uit die hand van sy broers aanneem en hom plaas by die gerangskikte hout, met rondom hom ân krans van seuns, soos sedersteggies op die Libanon; en hulle hom omring soos wilgers van die vywer,
13 al die seuns van AĂ€ron in hulle glorie, en die vuurbereidings van JaHWeH in hulle hand voor die hele vergadering van JisraEl.
14 Totdat hy die bediening van die altaar voltooi en die gerangskikte hout van die Hoogste El in gereedheid gebring het,
15 en sy hand uitgestrek het na die Beker en die bloed van die druif uitgegiet het, ja, hom uitgestort het by die voet van die altaar om ân welriekende reukwerk te wees vir El, die Hoogste El.
16 Dan het die kinders van AĂ€ron, die priesters, geblaas op die trompette van dryfwerk; ja, hulle het geblaas en ân kragtige stem laat hoor om te dien as gedagtenis voor die Hoogste El.
17 Dan het alle vlees tesame gehaas, en hulle het op hulle aangesigte na die Aarde toe geval om te aanbid voor die Hoogste El, voor die Aparte Een van JisraEl.
18 En die geluid van ân lied is gehoor, en oor die menigte het hulle Sy lamp aangesteek,
19 en die hele volk van die Aarde het uitgeroep in gebed voor die Barmhartige, totdat hy die bediening van die altaar voltooi het en die dinge wat Hom toekom na Hom toe nader gebring het.
20 Dan het hy afgedaal en sy hande opgehef oor die hele vergadering van JisraEl, en die seën van JaHWeH was op sy lippe, en met die Naam van JaHWeH het hy Hom geprys.
21 En hulle het vir die tweede keer neergeval [die hele volk voor sy aangesig],
22 Loof tog nou JaHWeH, die Elohey van JisraEl, Hy wat wonderbaarlik handel op die Aarde, wat ân adamiet van die moederskoot af laat grootword en met Ons handel volgens Sy welbehae.
23 Mag Hy aan julle Wysheid van hart gee, en mag daar Vrede onder julle wees.
24 Mag Sy Guns met Simeon bevestig word, en mag Hy vir Hom die Verbond van PĂnehas oprig; mag niemand van hom uitgeroei word nie, en wat sy saadlyn betref, mag hulle ewigdurend wees.
Drie haatlike volke.
25 AAN twee nasies het My Siel ân afsku, ja, aan ân derde, wat geen volk is nie;
26 die bewoners van SeĂŻr en Filistea, en die dwase volk wat in Sigem woon.
Epiloog.
27 WYSE onderrig en ân kunstige spreuk vir Simon die seun van Jehshua, die seun van El-Azar, die seun van Sirah wat hy gespreek het in die uitlegging van sy hart en wat hy met verstandigheid geleer het.
28 Geseënd is die man wat hierdie dinge bepeins, en hy wat die ter harte neem, sal wys word.
29 Want as hy dit doen, sal hy sterk wees vir alle dinge; want die Vrees van JaHWeH is lewe!
Aanhangsel: ân gebed van JeHĂŽWshua ben Sirah.
1Â EK wil U dank, O JaHWeH en Koning, en Ek wil U loof, O El, My Verlosser. Ek wil U Naam loof,
2 want U het My Siel van die Dood gered, U het My vlees van vernietiging teruggehou, en uit die mag van die Doderyk/Sheol het U My Siel verlos; U het My verlos van die skinderpraatjies van ân volk, van die gesel van ân tong wat laster en van ân lip wat hom wend tot leuens; in die aangesig van hulle wat teen My opstaan, was U aan My kant, U het My gehelp
3 ooreenkomstig die grootheid van U Barmhartigheid uit die strik van hulle wat wag hou oor My struikeling en uit die mag van hulle wat My Siel soek; uit menigvuldige benoudhede het U My verlos
4 en uit die verdrukkinge van die vlam rondom en uit die gloed van die vuur wat [Ek] nie aangeblaas het nie,
5 uit die diepte van die moederskoot van die Doderyk/Sheol, uit bedriegike lippe en die wat met leuens pleister,
6 en [van] die pyle van ân bedrieglike tong. En My Siel het geraak aan die Dood, en My lewe tot aan die onderste van die Doderyk/Sheol.
7 En Ek het My na alle kante gewend, maar daar was geen helper vir My nie, en Ek het uitgekyk na een wat ondersteun, en daar was nie.
8 Toe het Ek gedink aan die Ontferming van JaHWeH en aan Sy gunsbewyse wat van ewigheid af is, Hy wat dié red wat op Hom vertrou en wat hulle verlos uit elke verdrukking.
9 En Ek het My Stem van die Aarde af verhef en uit die poorte van die Doderyk/Sheol het Ek om hulp geroep.
10 Toe het Ek na JaHWeH geroep, die Vader, My Meester: My Vader is U, moenie My verlaat in die dag van beproewing, in die dag van woesteny en van verlatenheid nie.
11 Ek wil U Naam voortdurend loof en Ek wil aan U dink in die gebed. Toe het JaHWeH My Stem gehoor en Hy het die Oor geneig tot My smekinge
12 en Hy het My verlos uit elke verdrukking en Hy het My gered uit die dag van beproewing. Daarom wil Ek dank en loof en wil Ek die Naam van JaHWeH prys.
Lof op die verkryging van Wysheid.
13 EK was ân Jongeling en Ek het Wysheid openlik gesoek in My gebede en ân welbehae in Haar gehad.
15 In Haar Waarheid het My voet getree, reeds van My jeug af het Ek Wysheid geleer. En Ek het ân gebed gebid in My jeug,
16 en Ek het baie Kennis gevind.
17 Haar juk was vir My tot eer, en aan My Leermeester sal Ek dank betuig.
18 Ek het gedink om goed te doen en Ek het nie verander nie, want Ek het Haar gevind.
19 My Siel het Haar aangekleef, en My Aangesig sal Ek van Haar nie afkeer nie.
20 My Siel het Ek gegee om Haar te volg, en vir Ewig tot in Ewigheid sal Ek nie van Haar af wegdraai nie. My hand het Haar Poorte geopen en vir Haar het Ek ingesluit en na Haar het Ek gekyk; en in Haar suiwerheid het Ek Hom gevind, en [My] Hart het Ek vir Hom gereed gemaak van die begin af, daarom sal Ek Haar nie verlaat nie.
21 My ingewande is in beroering soos ân oond om Hom te sien, daarom het Ek Haar as ân suiwer besitting verkry.
22 JaHWeH het aan My die loon van My Lippe gegee, en met My Tong sal Ek Hom dank.
23 Wend julle na My, o dwase, en oornag in My skool.
24 Hoe lank sal julle aan hierdie dinge gebrek hĂȘ, en sal julle siel baie dorstig wees?
25 My mond het Ek oopgemaak en Ek het oor Haar gespreek; verkry vir julle Wysheid sonder silwer.
26 En bring julle nekke onder Haar juk in, en laat julle siel Haar las dra. Sy is naby die wat Haar soek, en hy wat sy siel gee, sal Haar vind.
27 Kyk met julle oë dat Ek klein was en dat Ek My met Haar bemoei het en Haar gevind het.
28 Menigtes, luister na My lering in My jeug, en silwer en goud sal julle by My vind.
29 Mag My Siel hom verbly in My [Jeshiba], en julle sal nie beskaamd staan oor die lied van My nie.
30 Verrig julle werk in Geregtigheid, en Hy sal julle jul loon gee op Sy tyd
NaĂłmi en haar skoondogter.
1 EN in die dae toe die Rigters geregeer het, was daar hongersnood in die Aarde; daarom het ân man uit Betlehem-JeHĂ»Wdah weggetrek om as vreemdeling te vertoef in die veld van Moab, hy en sy vrou en sy twee seuns.
2 En die naam van die man was EliMeleg, en die naam van sy vrou Naómi, en die naam van sy twee seuns Maglon en Giljon, Efratiete, uit Betlehem-JeHûWdah, en hulle het gekom in die veld van Moab en daar gebly.
3 En EliMeleg, die man van NaĂłmi, het gesterwe, maar sy met haar twee seuns het oorgebly.
4 En hulle het vir hulle vroue uit Moab geneem; die naam van die een was Orpa en die naam van die ander Rut; en hulle het daar omtrent tien jaar gebly.
5 En toe Maglon en Giljon altwee sterwe, en die vrou sonder haar twee seuns en haar man oorbly,
6 het sy haar gereed gemaak met haar skoondogters en teruggegaan uit die veld van Moab, want sy het in die veld van Moab gehoor dat JaHWeH op Sy volk ag gegee het deur aan hulle brood te gee.
7 So het sy dan haar woonplek verlaat en haar twee skoondogters saam met haar. Maar toe hulle op pad was om na die Aarde van JeHûWdah terug te gaan,
8 sĂȘ NaĂłmi aan haar twee skoondogters: Gaan heen, draai om, elkeen na die huis van haar moeder; mag JaHWeH aan julle Medelye betoon soos julle aan die dode en aan my bewys het.
9 Mag JaHWeH gee dat julle ân rusplek vind, elkeen in die huis van haar man; en sy het hulle gesoen. Maar hulle het hul stem verhef en geween
10 en aan haar gesĂȘ: Nee, ons wil saam met u teruggaan na u volk.
11 Maar NaĂłmi sĂȘ: Draai om, my dogters! Waarom sou julle met my saamgaan? Het ek nog seuns in my liggaam, dat hulle julle mans kan word?
12 Draai om, my dogters, gaan heen; want ek is te oud om ân man te hĂȘ. Al sou ek sĂȘ: Ek het hoop! en nog vannag aan ân man mag behoort en ook seuns baar -
13 sou julle in diĂ© geval kan wag totdat hulle groot geword het? Sou julle in diĂ© geval julleself opsluit om nie aan ân man te behoort nie? Ag nee, my dogters, want dit is vir my baie bitterder as vir julle dat die Hand van JaHWeH teen my uitgestrek is.
14 Toe verhef hulle hul stem en ween weer; en Orpa het haar skoonmoeder gesoen, maar Rut het haar aangehang.
15 Daarop sĂȘ sy: Kyk, jou skoonsuster het omgedraai na haar volk en na haar gode toe; draai om agter jou skoonsuster aan!
16 Maar Rut sĂȘ: Moenie by my aandring dat ek u moet verlaat om agter u om te draai nie; want waar u gaan, sal ek gaan; en waar u vertoef, sal ek vertoef; u volk is my volk, en u Elohey is my Elohey.
17 Waar u sterwe, sal ek sterwe en daar begrawe word! Mag JaHWeH so aan my doen en so daaraan toedoen - net die dood sal skeiding maak tussen my en u.
18 Toe sy sien dat sy vas besluit het om met haar saam te gaan, het sy opgehou om met haar te spreek.
19 En hulle twee het op pad gegaan totdat hulle in Betlehem gekom het. En toe hulle in Betlehem kom, het die hele stad oor hulle in opskudding geraak, en die vroue het gesĂȘ: Is dit NaĂłmi?
20 Toe antwoord sy hulle: Noem my nie NaĂłmi nie: noem my Mara, want die Almagtige het my baie bitterheid aangedoen.
21 Vol het ek weggetrek, maar leeg het JaHWeH my laat terugkom. Waarom sou julle my NaĂłmi noem, terwyl JaHWeH teen my getuig het, en die Almagtige my kwaad aangedoen het?
22 So het NaĂłmi dan teruggekeer en Rut, die Moabitiese, haar skoondogter wat saam met haar uit die veld van Moab teruggekom het; en hulle het in Betlehem gekom in die begin van die garsoes.
Rut gaan are optel en kom in die Aarde van Boas.
1 EN NaĂłmi het ân bloedverwant gehad van haar man se kant, ân vermoĂ«nde man, uit die familie van EliMeleg, wie se naam Boas was.
2 En Rut, die Moabitiese, het vir NaĂłmi gesĂȘ: Laat ek tog die Aarde ingaan en are optel agter diĂ© een in wie se oĂ« ek guns sal vind. Toe antwoord sy haar: Gaan, my dogter.
3 Daarop het sy heengegaan, en gekom en are opgetel op die land agter die snyers. En toe kom sy op ân stuk land af wat behoort aan Boas, uit die familie van EliMeleg.
4 En Boas het juis van Betlehem af gekom en aan die snyers gesĂȘ: Mag JaHWeH met julle wees! En hulle het hom geantwoord: Mag JaHWeH u seĂ«n!
5 Daarop sĂȘ Boas aan sy dienaar, die opsigter oor die snyers: Van wie is hierdie jong vrou?
6 En die dienaar, die opsigter oor die snyers, antwoord en sĂȘ: Dit is die jong Moabitiese vrou wat saam met NaĂłmi uit die veld van Moab teruggekom het;
7 en sy het gesĂȘ: Kan ek maar are optel en insamel by die gerwe agter die snyers? Sy het toe gekom en gebly van vanmĂŽre af tot nou toe; sy het maar min daar in die huis gesit.
8 Toe sĂȘ Boas vir Rut: Luister tog, my dogter: jy moenie op ân ander land gaan are optel nie, en jy mag ook nie hiervandaan weggaan nie, maar jy moet jou by my diensmeisies aansluit. [Spreuke van Salomo 9:1-3]
9 Met die oë op die land wat hulle afsny, moet jy agter hulle aan loop. Het ek die dienaars nie bevel gegee om jou nie aan te raak nie? En as jy dors het, gaan dan na die kanne en drink van wat die dienaars skep.
10 Toe val sy op haar aangesig en buig na die Aarde toe en sĂȘ vir hom: Waarom het ek guns in u oĂ« gevind, dat u in my belang stel alhoewel ek ân uitlander is?
11 En Boas antwoord en sĂȘ vir haar: Aan my is alles omstandig vertel wat jy aan jou skoonmoeder gedoen het na die dood van jou man, en dat jy jou vader en jou moeder en jou Aarde van geboorte verlaat het en na ân volk getrek het wat jy gister en eergister nie geken het nie.
12 Mag JaHWeH jou daad beloon, en mag jou loon volkome wees van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, onder wie se Vleuels jy kom skuil het.
13 Toe sĂȘ sy: So vind ek dan guns in u oĂ«, my meester! Want u het my getroos en na die hart van u dienares gespreek, alhoewel ek nie soos een van u dienaresse is nie.
14 En teen etenstyd het Boas vir haar gesĂȘ: Kom hierheen en eet van die brood en steek jou stukkie in die asyn. Daarop gaan sy langs die snyers sit, en hy het haar gebraaide koring gegee, en sy het geĂ«et en versadig geword en oorgehou.
15 Toe sy [weer] opstaan om are op te tel, het Boas sy dienaars bevel gegee en gesĂȘ: Sy mag ook tussen die gerwe optel, en julle mag haar nie beledig nie.
16 En julle moet ook so nou en dan vir haar uit die bondels uittrek en dit laat lĂȘ, dat sy dit kan optel; en julle mag haar nie keer nie.
17 En sy het op die land opgetel tot die aand; en toe sy uitslaan wat sy opgetel het, was dit omtrent ân efa gars.
18 En sy het dit weggedra; en toe sy in die stad kom, sien haar skoonmoeder wat sy opgetel het; ook het sy uitgehaal en aan haar gegee wat sy oorgehou het nadat sy versadig was.
19 Daarop vra haar skoonmoeder haar: Waar het jy vandag opgetel, en waar het jy gewerk? Mag hy geseĂ«nd wees wat in jou belang gestel het! En sy vertel haar skoonmoeder by wie sy gewerk het, en sĂȘ: Die naam van die man by wie ek vandag gewerk het, is Boas.
20 En NaĂłmi sĂȘ vir haar skoondogter: Mag hy geseĂ«nd wees deur JaHWeH, wat Sy Medelye aan lewende en dode nie onttrek het nie. Verder sĂȘ NaĂłmi vir haar: Die man is ons nabestaande, hy is een van ons lossers.
21 Toe sĂȘ Rut, die Moabitiese: Hy het ook nog vir my gesĂȘ: By my dienaars moet jy aansluit totdat hulle klaar is met die hele oes wat aan my behoort.
22 Daarop het NaĂłmi haar skoondogter Rut geantwoord: Dit is goed, my dogter, dat jy met sy diensmeisies saam uitgaan en aan jou geen kwaad op ân ander land aangedoen word nie.
23 So het sy dan by die diensmeisies van Boas aangesluit om are op te tel totdat hulle met die garsoes en die koringoes klaar was; en sy het by haar skoonmoeder gewoon.
Die lossingsreg.
1 TOE sĂȘ haar skoonmoeder NaĂłmi vir haar: My dogter, sal ek nie vir jou ân rusplek soek, dat dit goed met jou kan gaan nie? [Wysheid van Sirah 24:7-8]
2 Nou dan, is Boas by wie se diensmeisies jy was, nie ons bloedverwant nie? Kyk, hy wan vannag op die vloer gars uit.
3 Was jou dan en salf jou en trek jou klere aan, en gaan af na die vloer toe; laat jou deur die man nie herken totdat hy klaar geëet en gedrink het nie.
4 Maar as hy gaan slaap, let dan op die plek waar hy gaan slaap; kom dan nader, maak sy voetenent oop en gaan lĂȘ; en hy sal jou te kenne gee wat jy moet doen.
5 En sy antwoord aan haar: Alles wat u sĂȘ, sal ek doen.
6 Daarop het sy afgegaan na die vloer en gedoen net soos haar skoonmoeder haar beveel het.
7 Nadat Boas geĂ«et en gedrink het, en sy hart vrolik was, en hy gaan slaap het by die ent van die hoop, het sy stilletjies gekom en sy voetenent oopgemaak en gaan lĂȘ.
8 En die man het teen middernag geskrik en vooroor gebuig en - daar lĂȘ ân vrou aan sy voetenent.
9 En hy vra: Wie is jy? Toe antwoord sy: Ek is Rut, u dienares; brei dan u vleuel oor u dienares uit, want u is die losser.
10 En hy sĂȘ: GeseĂ«nd is jy deur JaHWeH; my dogter! Jy het jou laaste liefde beter gemaak as die eerste, omdat jy nie agter jongmanne, arm of ryk, aan geloop het nie.
11 Wees dan nou nie bang nie, my dogter; alles wat jy sĂȘ, sal ek vir jou doen, want die hele stadspoort van my volk weet dat jy ân deugsame vrou is. [Spreuke van Salomo 31:10]
12 Nou dan, dit is sekerlik waar dat ek die losser is, maar daar is nog ân losser, nader as ek.
13 Bly vannag oor; en as hy jou mĂŽre wil los, goed, hy kan los; maar as hy nie lus het om jou te los nie, dan sal Ă©k jou los, so waar as JaHWeH leef! Bly lĂȘ tot mĂŽre.
14 En sy het tot die mĂŽre aan sy voetenent bly lĂȘ. Maar nog voordat een die ander kon herken, het sy opgestaan; want hy het gesĂȘ: Dit mag nie bekend word dat die vrou op die vloer gekom het nie.
15 Daarna sĂȘ hy: Gee die tjalie wat jy om het, en hou dit oop. En sy het dit oopgehou, en hy het ses [mate] gars afgemeet en dit op haar gesit en die stad ingegaan.
16 Toe sy by haar skoonmoeder kom, het dié gevra: En toe, my dogter? En sy het haar alles vertel wat die man aan haar gedoen het,
17 en gesĂȘ: Hierdie ses [mate] gars het hy my gegee, want hy het gesĂȘ: Jy moet nie met leĂ« hande by jou skoonmoeder kom nie.
18 En sy antwoord: Sit stil, my dogter, totdat jy weet hoe die saak uitval; want die man sal nie rus tensy hy vandag nog die saak afgehandel het nie.
Boas trou met Rut. Die geboorte van Obed.
1Â EN Boas het opgegaan na die poort en daar gaan sit. En toe die losser juis daar verbygaan van wie Boas gespreek het, sĂȘ hy: Vriend, kom nader, en sit hier! En hy het nader gekom en gaan sit.
2 Daarop neem hy tien man uit die oudstes van die stad en sĂȘ: Sit hier! En hulle het gaan sit.
3 En hy sĂȘ vir die losser: Die stuk land van ons broer EliMeleg wil NaĂłmi, wat uit die veld van Moab teruggekom het, verkoop.
4 Nou het ek gedink, ek sal jou dit meedeel en sĂȘ: Koop haar voor die wat hier sit, en voor die oudstes van my volk; as jy wil los, los dan; maar as jy nie wil los nie, gee my te kenne, dat ek dit kan weet, want daar is niemand om te los behalwe jy nie, en ek nĂĄ jou. En hy antwoord: Ek sal los.
5 Daarop sĂȘ Boas: Die dag as jy die land uit die hand van NaĂłmi koop, dan verwerf jy tegelyk Rut, die Moabitiese, die vrou van die dode, om die naam van die dode in stand te hou oor sy erfdeel.
6 En die losser sĂȘ: Ek kan haar nie vir my los nie, anders bederf ek my erfdeel; neem jy my lossingsreg oor, want ek kan nie los nie.
7 En dit was vroeër in JisraEl die gebruik by Reg van Lossing en by ruiling om enige saak van krag te maak: die een trek sy skoen uit en gee dit aan die ander; dit was dan die bekragtiging in JisraEl.
8 Daarom het die losser vir Boas gesĂȘ: Koop haar vir jou; en hy het sy skoen uitgetrek.
9 Toe sĂȘ Boas aan die oudstes en al die mense: Julle is vandag getuies dat ek alles wat aan EliMeleg en alles wat aan Giljon en Maglon behoort het, uit die hand van NaĂłmi koop.
10 En ook Rut, die Moabitiese, die vrou van Maglon, verwerf ek vir my as vrou om die naam van die dode oor sy erfdeel in stand te hou, sodat die naam van die dode onder sy broers en uit die poort van sy woonplek nie uitgeroei word nie. Julle is vandag getuies.
11 Toe sĂȘ al die mense wat in die poort was, en die oudstes: Ons is getuies; mag JaHWeH die vrou wat in jou huis inkom, maak soos Ragel en soos Lea wat saam die huis van JisraEl gebou het; en verwerf mag in Ăfrata en maak ân naam in Betlehem!
12 En mag jou huis word soos die huis van Peres wat Tamar vir JeHûWdah gebaar het - uit die nageslag wat JaHWeH jou uit hierdie jong vrou sal gee!
13 So het Boas Rut dan geneem, en sy het sy vrou geword; en hy het by haar ingegaan, en JaHWeH het vir haar swangerskap gegee, en sy het ân seun gebaar.
14 Toe sĂȘ die vroue vir NaĂłmi: Geloofd sy JaHWeH wat aan jou vandag ân losser nie laat ontbreek het nie! En mag sy naam in JisraEl geroem word!
15 Hy sal vir jou een wees wat jou siel verkwik en jou grysheid versorg; want jou skoondogter wat jou liefhet, het hom gebaar, sy wat vir jou meer werd is as sewe seuns.
16 En NaĂłmi het die kind geneem en op haar skoot gesit, en sy het sy pleegmoeder geword.
17 En die buurvroue het hom ân naam gegee en gesĂȘ: Vir NaĂłmi is ân seun gebore! En hulle het hom genoem Obed; hy was die vader van Isai, die vader van Dawid.
18 En dit is die genelyn van Peres: Peres was die vader van Hesron,
19 en Hesron die vader van Ram, en Ram van AmmĂnadab,
20 en AmmĂnadab van Nagson, en Nagson van Salmon,
21 en Salmon van Boas, en Boas van Obed,
22 en Obed van Isai, en Isai van Dawid.
22 en Obed van Isai, en Isai van Dawid.Die oorsaak van koning Nebukadnésar se wraaksug.
1 IN die twaalfde jaar van die koningskap van Nebukadnésar, wat oor die Assiriërs geregeer het in Ninevé die groot stad, en in die dae van Arpagsad wat in Ekbatana koning van die Mediërs gewees het -
2 dit is hy wat naby Ekbatana in ân kring mure gebou het uit gekapte klippe wat drie voorarm breed en ses voorarm lank was; en die hoogte van die muurwerk het hy sewentig voorarm gemaak en die breedte daarvan vyftig voorarm;
3 by die poorte daarvan het hy torings gebou met ân hoogte van honderd voorarm, terwyl hy die fondamente na die mure se kant toe sestig voorarm breed gemaak het;
4 die poorte daarvan het hy wagpoorte gemaak tot ân hoogte van sewentig voorarm en met ân breedte van veertig voorarm vir die uitvalle van sy berede mag en van die geledere van sy voetknegte -
5 in daardie dae het koning Nebukadnésar oorlog gevoer teen koning Arpagsad op die groot vlakte; sy is die vlakte in die landstreek Rågaoe.
6 Teen hom het al die bewoners van die Bergland saamgekom en al die wat by die Eufraat woon en by die Tigris en die Hidasyes, onder die aanvoering van Arfog, die koning van die Elamiete. En baie volke het saamgekom in die slagorde van die kinders van die Ehaldoe.
7 Toe het koning NebukadnĂ©sar van AssiriĂ« boodskappers gestuur na al die inwoners van Persis en na almal wat na die weste woon, na die bewoners van CilĂciĂ« en DamĂĄskus en die Libanon en die Anti-Libanon, en na al die bewoners in die kusgebied,
8 en na die nasies van die Karmel en van GĂlead en van Opper-GalilĂ©a en van die groot Esdrelonvlakte,
9 na almal in SamarĂa en in die stede van haar, en na die wat oorkant die Jordaan is tot Jerusalem en Bet-Anot en EIĂsa en KĂĄdes en by die spruit van Egipte, en Tapnes en RaĂ€mses en die hele Aarde van Gosen
10 tot bo Tanis en Memfis, en na al die bewoners van Egipte sover soos die grense van Kush.
11 Maar al die bewoners van die hele grondgebied het die oproep van koning Nebukadnésar van Assirië geminag; en hulle het nie met hom saamgekom vir die stryd nie, omdat hulle hom nie gevrees het nie en hy vir hulle maar net een man gewees het. En hulle het sy gesante met leë hande in oneer weggestuur.
12 Toe het NebukadnĂ©sar baie toornig geword op daardie hele gebied, en hy het gesweer by sy troon en sy koningskap om die hele grondgebied van CilĂciĂ« en DamaskĂ©ne en SĂriĂ« uit te roei met sy swaard, eweas al die bewoners van die Aarde van Moab en die kinders van Ammon en die hele Hebreeuse grondgebied, en al die bewoners van Egipte sover soos die grense van die twee mere.
13 En hy het hom met sy leërmag teenoor koning Arpagsad opgestel in die sewentiende jaar; en hy was sterk in sy stryd en het die hele leër van Arpagsad en sy perde en sy waens vernietig.
14 Hy het sy stede oormeester en na Ekbatana getrek; hy het die torings oorweldig en die strate van haar geplunder en sy roem tot skande gemaak.
15 Arpagsad het hy in die berge van Ragaoe gevange geneem en hom met sy werpspiese doodgesteek en hom verdelg tot vandag.
16 Toe het hy na NinevĂ© teruggekeer, hyself en die hele bont menigte en sy baie groot skare van krygsmanne. Daar het hy ligsinnig en losbandig geleef, hyself en die leĂ«rmag, vir ân tyd van honderd-en-twintig dae.
Voorbereiding en begin van die vergelding.
1 IN die agtiende jaar, op die twee-en-twintigste dag van die eerste maand, is in die huis van koning NebukadnĂ©sar van AssiriĂ« besluit om die hele grondgebied te straf soos hy gesĂȘ het.
2 Hy het al sy edeles en al sy owerstes saamgeroep en met hulle sy geheime raad gehou en die hele besoedeling van die Aarde met eie mond meegedeel.
3 Hulle het geoordeel om alle vlees uit te roei - dit is die wat nie gevolg gegee het aan die woord van sy mond nie.
4 En nadat hy die vergadering gesluit het, het koning NebukadnĂ©sar van AssiriĂ« Holofernes ontbied, wat die opper- bevelhebber van sy leĂ«r en die tweede na homself was. En hy sĂȘ vir hom:
5 Dit sĂȘ die groot koning, die meester van die hele Aarde: Kyk, jy moet wegtrek van voor my aangesig, en jy moet met jou saamneem manne wat op hulle eie krag vertrou - honderd-en-twintig duisend voetknegte en ân menigte perde saam met twaalf-duisend ruiters.
6 Jy moet uittrek vir ân ontmoeting met die hele Aarde in die weste, omdat hulle nie geluister het na die woord van my mond nie.
7 Jy moet hulle laat weet om grond en water in gereedheid te hou, omdat ek in my toorn teen hulle sal uittrek en die hele aangesig van die Aarde sal bedek met die voete van my leër en hulle aan plundering sal oorgee.
8 Hulle gewondes sal hulle dale vol maak, en elke spruit en rivier sal vol wees deur hulle lyke en oorloop.
9 Hulle gevangenes sal ek wegvoer na die versterkte plekke van die hele Aarde.
10 Maar jy, trek weg; neem eerstens al hulle Aarde vir my in besit, en die wat hulleself aan jou oorgee, moet jy vir my bewaar tot die dag van hulle ondervraging.
11 Laat jou oog die wat ongehoorsaam is egter nie ontsien nie; lewer hulle in die hele Aarde oor aan die dood en die plundering.
12 By my lewe en die mag van my koningskap! Ek het gespreek, en ek sal dit volbring deur my hand.
13 Wat betref jouself: vergeet nie een van jou meester se woorde nie, maar volbring hulle tot die laaste een, soos ek jou dit beveel het, en versuim nie om dit te doen nie.
14 Holofernes het toe van voor die aangesig van sy meester weggegaan en al die owerstes en bevelhebbers en leiers van die leër van Assur opgeroep.
15 En hy het uitgesoekte manne in slagordes ingedeel, soos sy meester hom beveel het: twaalf tienduisendtalle voetknegte en twaalfduisend boogskutters op perde;
16 en hy het hulle ingedeel op die wyse waarop ân menigte krygsvolk ingedeel word.
17 Hy het ook kamele en esels en muilesels vir hulle uitrusting aangeskaf, ân baie groot aantal; en verder tallose skape en beeste en bokke vir hulle voedsel,
18 en vir elke man ân oorvloed van koring, en ân groot hoeveelheid goud en silwer uit die huis van die koning.
19 Toe het hy weggetrek, hy self en sy hele leërmag, om voor koning Nebukadnésar in die oorlog te gaan, en om die hele aangesig van die Aarde na die weste te bedek met sy waens en ruiters en uitgesoekte voetknegte.
20 En ân bont menigte, so talryk soos sprinkane en soos die sand van die Aarde, het met hulle saamgegaan, wat vanweĂ« hulle menigte ontelbaar was.
21 Vanaf NinevĂ© het hulle drie dagmarse deur die vlakte van Bet-Ketilal afgelĂȘ, en aan die anderkant van Bet-Ketilal het hulle laer getrek naby die berge aan die linkerkant van Opper-CilĂciĂ«.
22 Daarna het hy sy hele leërmag, sy voetknegte en ruiters en waens, geneem en vandaar na die bergland getrek.
23 Hy het Put en Lud verwoes en al die kinders van RĂ©sef uitgeplunder en die kinders van Jismael wat naby die woestyn woon, suidelik van die Aarde van die Hetiete.
24 Vervolgens het hy langs die Eufraat getrek en deur Mesopotamië gegaan en al die stede en hoogtes langs die Abronaspruit verwoes tot naby die see.
25 Die grondgebied van CilĂciĂ« het hy in besit geneem, en sy teenstanders het hy almal vernietig; en vervolgens het hy na die Aarde van Jafet getrek, wat suidelik geleĂ« is teenoor ArabiĂ«.
26 Toe het hy al die kinders van MĂdian van alkante ingesluit en vervolgens hulle tente aan die brand gesteek en hulle veestapel geroof.
27 Hy het na die vlakte van Damaskus afgedaal in die dae van die koringoes; hy het al hulle grond aan die brand gesteek, hulle troppe kleinvee en beeste gedood, hulle stede geplunder, hulle vlaktes gefynkam, en al hulle jong manne met die punt van die swaard doodgemaak.
28 En vrees en skrik vir hom het al die bewoners van die kusstreek oorval, dit is hulle wat in Sidon en in Tirus woon en in Sihor en Akko, en al die inwoners van JĂĄbneĂ«l en Asdod en Askaton. Hulle is met ân groot angs vir hom vervul.
Holofernes bly onverbiddelik.
1Â TOE het hulle boodskappers na hom gestuur met vredeliewende woorde, om te sĂȘ:
2 Kyk, ons, die diensknegte van die groot koning Nebukadnésar, val neer voor u. Maak met ons soos dit die beste is voor u aangesig.
3 Aanskou ons plase en al ons grond en die hele vlakte met koring en die kleinvee en die beeste en al ons tentdorpe: sy staan oop voor u. Maak daarmee soos dit u sal behaag.
4 Kyk, ook ons stede en hulle inwoners is u slawe. Kom, en bejeën hulle soos dit goed is in u oë.
5 En die manne het by Holofernes gekom en aan hom berig gegee ooreenkomstig hierdie woorde.
6 Toe het hy na die kusgebied afgedaal, hy en sy leĂ«r; en hy het die stede wat hoog gelĂȘ het, beset en daaruit uitgesoekte manne as hulptroepe saamgeneem.
7 Hulle het hom toe ontvang, hierdie en al die bewoners van die naburige gebied, met kranse en reisange en keteltromme.
8 Maar hy het hulle hele Aarde verwoes en hulle Asherahs omgekap; want hy het die opdrag gekry om al die gode van die Aarde uit te roei, sodat al die nasies alleen Nebukadnésar sou aanbid, en sodat al hulle tonge en stamme hom tot god sou uitroep.
9 En hy het teenoor Esdrelon gekom, naby Dotan wat teenoor die groot vlakte van JeHĂ»Wdah lĂȘ.
10 Tussen GĂ©ba en SkitĂłpolis het hy toe laer getrek. Hy het daar ân maand gebly om die hele uitrusting van sy leĂ«r te versamel.
JisraEl neem maatreëls teen die dreigende gevaar.
1 EN die kinders van JisraEl wat in JeHûWdah woon, het alles gehoor wat Holofernes, die opperbevelhebber van koning Nebukadnésar van Assirië, gedoen het, en hoe hy al hulle tempels geplunder en verwoes het.
2 En hulle het vreeslik beangs geword voor sy aangesig en hulle bekommer oor Jerusalem en die Huis van JaHWeH, hulle Elohey,
3 omdat hulle maar onlangs uit die ballingskap teruggekeer het, en die hele volk van JeHĂ»Wdah net ân kort tydjie gelede herstel het, en die gereedskap en die brandofferaltaar en die Tempel self na die besoedeling opnuut gewy was.
4 Toe het hulle boodskappers gestuur na die hele grensgebied van SamarĂa, en na Kona, en na Bet-Horon, en na JĂbleam, en na JĂ©rigo, en na Hoba, en na Hasor, en na die Salemvlakte.
5 En hulle het al die hoĂ« bergtoppe vantevore beset, en hulle het die dorpe wat daar lĂȘ met mure versterk, en hulle het voedselvoorrade opgeslaan, om voor- berei te wees vir die oorlog, want hulle het hulle lande net ân kort tydjie vantevore geoes.
6 En die opperpriester JeHĂŽWjakim, wat in daardie dae in Jerusalem was, het geskryf na die inwoners van BetoĂ«l en Bet-MĂsteh, wat teenoor Esdrelon lĂȘ en voor die vlakte wat naby Dotan is.
7 Hy het hulle gesĂȘ om die bergpasse te beset, omdat daarlangs die toegang na JeHĂ»Wdah, is, en omdat dit vir hulle maklik sou wees om die wat opruk voor te keer, want dit is te nou vir twee manne wat tegelyk wil deurgaan.
8 En die kinders van JisraEl het gedoen wat die opperpriester JeHĂŽWjakim en die oudstes van die hele volk JisraEl wat in Jerusalem woon, aan hulle beveel het.
9 Toe het die hele JisraEl met groot aandrang luid geroep na hulle Elohey, en hulle het hulle met groot toewyding verootmoedig.
10 Hulle en hulle vroue en hulle kinders en hulle besittings, saam met elke bywoner en huurling en slaaf onder hulle, het hulle lendes met ân boetekleed omgord.
11 En van JisraEl het elke man en vrou en kind wat in Jerusalem woon, neergeval voor die Tempel; hulle het as op hulle hoofde gestrooi en hulle het hulle boeteklere geskeur voor die Aangesig van JaHWeH.
12 Ook het hulle die brandofferaltaar met ân boetekleed bedek, en hulle het eendragtig met aandrang na die Elohey van JisraEl geroep om hulle besittings nie aan plundering oor te gee nie, hulle vroue nie aan roof nie, die stede van hulle erfdeel nie aan verwoesting nie, en die Apartheids-plek nie aan die besoedeling en die beskamende leedvermaak van die nasies nie.
13 En JaHWeH het hulle geroep gehoor en hulle verdrukking gesien. En die volk het baie dae gevas in die hele JeHûWdah en Jerusalem voor die Apartheidsplek van die Almagtige JaHWeH.
14 En JeHĂŽWjakim, die opperpriester, en al die priesters wat voor die Aangesig van JaHWeH staan, en die wat vir JaHWeH die dienswerk verrig, het met ân boetekleed om hulle lendes sonder ophouding die brandoffers opgedra en die gebede en die vrywillige gawes van die volk.
15 Daar was selfs as op hulle hoofdoeke; en hulle het uit alle mag na JaHWeH bly roep om die hele huis van JisraEl in goedheid te aanskou.
Agior raai die oorlog teen die Hebreërs af.
1 TOE het Holofernes, die opperbevelhebber van die leër van Assur, ver- neem dat die kinders van JisraEl hulle vir die oorlog voorberei het, dat hulle die bergpasse afgesluit het, en dat hulle elke hoë bergtop omring het met mure en dat hulle in die vlaktes versperrings aangebring het.
2 En hy het baie woedend geword, en hy het al die leiers van Moab ontbied, eweas die aanvoerders van Ammon en al die goewerneurs van die kus-gebied;
3 en hy sĂȘ toe vir hulle: Verklaar my nou, kinders van KanaĂ€n, watter volk is dit wat in die bergland woon? In watter stede woon hulle? Hoe groot is hulle leĂ«rmag? Waarin bestaan hulle krag en sterkte? Watter koning heers oor hulle en voer hulle leĂ«r aan?
4 Waarom is hulle die enigste bewoners in die weste wat dit onderneem om my nie tegemoet te kom nie?
5 Toe het Agior, die aanvoerder van al die kinders van Ammon, gesĂȘ: Laat my meester luister na die woord uit die mond van sy dienskneg, en ek sal u die waarheid meedeel omtrent daardie volk wat naby u in daardie bergland woon; en uit die mond van u dienskneg sal geen onwaarheid kom nie.
6 Hierdie volk is afstammelinge van Chaldeërs.
7 Maar hulle het hulle eers as vreem- delinge in Mesopotamië gaan vestig, omdat hulle nie die gode van hulle vaders wou dien wat in die Aarde van die Chaldeërs gewoon het nie.
8 Want hulle het die pad van hulle ouers verlaat en die Elohey van die Hemele gaan vereer, wat hulle as die enigste Elohim erken. Toe het hulle van die aangesig van hulle gode weggetrek en na Mesopotamië gegaan en daar baie dae gebly.
9 Maar toe sĂȘ hulle Elohey dat hulle moet ophou om bywoners te wees en na die Aarde van KanaĂ€n gaan. Hulle het daar gaan woon, en het baie ryk geword aan goud en silwer en vee.
10 Vervolgens het hulle na Egipte afgesak, omdat daar oor die hele Aarde van KanaĂ€n ân hongersnood gekom het; en hulle was daar bywoners so lank as hulle voedsel gevind het. Hulle het daar tot ân groot menigte geword, sodat hulle afstam- melinge ontelbaar was.
11 Maar die koning van Egipte het hulle weerstaan, en hy het hulle op ân slinkse wyse oorwin deur harde arbeid en die maak van bakstene; hy het hulle verneder en tot slawe gemaak.
12 Maar hulle het na hulle Elohey geroep, en Hy het die hele Aarde van Egipte geslaan met plae waaraan geen ontkoming gewees het nie. Toe het die Egiptenare hulle uitgedryf van hulle aangesig.
13 Hulle Elohey het die Riet See [Skelf See] voor hulle droog gemaak,
14 en Hy het hulle gelei op die pad van Sinai en Kades-Barnéa; en hulle het al die woestynbewoners uitgedryf.
15 Hulle het gaan woon in die Aarde van die Amoriete en hulle het al die Hesboniete verdelg deur hulle krag.
16 Voor hulle aangesig het hulle die KanaÀniet verdrywe asook die Feresiet en die Jebusiet en die Hewiet en al die Girgasiete, en hulle het daar baie dae gewoon.
17 En so lank as hulle nie oortree het voor die Aangesig van hulle Elohey nie, het hulle voorspoed gehad, omdat die Elohey wat ongeregtigheid haat, met hulle gewees het.
18 Maar toe hulle afgewyk het van die Weg wat Hy vir hulle bepaal het, is hulle baie swaar geslaan in baie oorloĂ« en is hulle in ballingskap weggevoer na ân vreemde deel van die Aarde; en die Huis van hulle Elohey is te gronde gerig, en hulle stede is deur die vyande in besit geneem.
19 Toe het hulle egter teruggekeer na hulle Elohey, en hulle het teruggekom uit die verstrooiing waarin hulle verstrooi is. Hulle het Jerusalem, waar hulle Apartheidsplek is, teruggekry, en hulle het die bergland bevolk, omdat sy leeg was.
20 En nou, my gebieder en meester, as daar tog skuld van ongeregtigheid onder hierdie volk is en hulle oortree teen hulle Elohey, dan sal ons dit raaksien, omdat dit vir hulle ân hindernis is, en sal ons opruk en hulle oorwin.
21 Maar as daar geen skuld van ongeregtigheid onder hulle mense is nie, gaan dan weg, sodat JaHWeH hulle Elohey hulle nie beskerm en ons tot skande maak voor die hele Aarde nie.
22 Toe Agior ophou met hierdie woorde te sĂȘ, het al die volk wat rondom die tent staan, begin mor; en Holofernes se aanvoerders en al die bewoners van die kusgebied en van Moab het gesĂȘ dat hulle hom sal vermoor:
23 Ons sal ons geen vrees laat aanja vir die kinders van JisraEl nie. Want, kyk, dit is ân volk sonder die mag en die krag vir ân gedugte leĂ«r.
24 Laat ons daarom opruk; hulle sal ân prooi vir u hele leĂ«r wees, meester Holofernes!
Agior word uitgelewer aan die Hebreërs.
1 TOE die geraas van die manne in die kring van die vergadering ophou, het Holofernes, die opperbevelhebber van die leĂ«r van Assur, voor die hele menigte vreemdelinge vir Agior en vir al die kinders van Moab gesĂȘ:
2 Wie is jy, Agior, en wie is die huurlinge van Efraim, dat jy onder ons geprofeteer het soos netnou en dat jy sĂȘ om nie teen die geslag van JisraEl oorlog te voer nie omdat hulle Elohey hulle sal beskerm? En wie is elohim behalwe NebukadnĂ©sar? Dit is hy wat sy leĂ«r stuur en wat hulle sal uitroei van die aangesig van die Aarde, sonder dat hulle Elohey hulle sal bewaar.
3 Want ons, sy diensknegte, sal hulle soos een man neerslaan. En hulle sal nie aan die krag van ons perde weerstand bied nie.
4 Ons sal hulle daar verbrand, en hulle berge sal dronk word van hulle bloed en hulle vlaktes sal gevul word met hulle lyke en selfs die spore van hulle voete sal nie standhou voor ons aangesig nie, maar deur vernietiging weggevee word, verklaar koning NebukadnĂ©sar, die heerser van die hele Aarde. Want hy het gesĂȘ dat sy woorde nie verydel moet word nie.
5 En jy, Agior, huurling van Ammon, omdat jy hierdie woorde gepraat het op die dag van jou ongeregtigheid, sal jy vanaf vandag my aangesig nie meer sien nie, totdat ek wraak neem op die geslag van die wat uit Egipte gekom het.
6 Dan sal die swaard van my leër en die menigte van my diensbares jou sy deursteek. Jy sal onder hulle slae val, wanneer ek kom.
7 Want my slawe sal jou wegvoer na die gebergte, en hulle sal jou by een van die dorpe in die bergpasse bring;
8 En jy sal nie omkom voordat jy saam met hulle uitgeroei gaan word nie.
9 Maar as jy in jou hart verwag dat hulle nie oorwin word nie, toon dan nie ân ingevalle gesig nie. Ek het gepraat, en niks van wat ek sĂȘ, sal misluk nie.
10 Toe het Holofernes aan sy slawe wat by hom in die tent is, beveel om Agior saam te neem en hom na Betoel te bring en hom oor te lewer in die hande van die kinders van JisraEl.
11 En sy slawe het hom saamgeneem en uit die laer na die vlakte weggevoer; en van die vlakte het hulle in die berge gegaan en verby die fonteine gekom wat onder Betoel is.
12 Toe die manne van die Stad op die top van die berg hulle gewaar, het hulle hulle wapens opgeneem en uit die Stad op die top van die berg geloop; en al die slingeraars het verhinder dat hulle hoër klim deur hulle met klippe te gooi.
13 Maar hulle het onder teen die berg weggeskuil en Agior vasgebind, en hulle het hom by die voet van die berg agtergelaat en weggegaan na hulle meester.
14 Toe het die kinders van JisraEl uit hulle Stad afgekom en by hom gaan staan; hulle het hom losgemaak en hom toe na Betoel gebring en voor die owerstes gelei.
15 In daardie dae was dit UzziJaH, die seun van MĂga, uit die stam van Simeon; en Abris, die seun van GotĂłniEl; en Samri, die seun van MelgiEl.
16 En hulle het al die oudstes van die Stad bymekaar geroep, en al hulle jongelinge en vroue het na die byeenkoms gekom, en hulle het Agior in die midde van hulle hele volk geplaas; en UzziJaH het hom gevra wat hom oorgekom het.
17 En hy het as antwoord aan hulle al die woorde oorgebring van Holofernes se raad, en al wat hy self gesĂȘ het te midde van die owerstes van die kinders van Assur, en Holofernes se grootpraat teen die huis van JisraEl.
18 Toe het die volk neergekniel en Elohim aanbid en na Elohim geroep:
19 O, JaHWeH, Elohey van die Hemele, kyk neer op hulle vermetelheid en ontferm U oor die vernedering van ons geslag. Aanskou op daardie dag die aangesig van hulle wat aan U toegewy is.
20 En hulle het Agior getroos en hom baie geprys.
21 Toe het UzziJaH hom van die vergadering saamgeneem na sy huis, en aan die oudstes het hy gegee om te drink. En daardie hele nag het hulle die Elohey van JisraEl om hulp geroep.
Die beleëring van Betoel deur Holofernes.
1 DIE volgende dag het Holofernes bevel gegee aan sy hele leër en aan al die volk wat as hulptroepe by hom aangesluit het, om op te trek na Betoel en die bergpasse te beset, en om die oorlog teen die kinders van JisraEl te voer.
2 Op daardie dag het al die soldate dan ook opgetrek. En hulle leĂ«rmag het bestaan uit sewentigduisend voetknegte en twaalfduisend ruiters, behalwe nog die uitrusting en die manne wat saamgeloop het met hulle - ân geweldig groot menigte.
3 Nie ver van Betoel nie het hulle naby die fontein laer getrek; en hulle was uitgesprei in die breedte sover soos Dotan en Jibleam, en in die lengte van Betoel tot naby Jókneam, wat teenoor Esdrelon geleë is.
4 Toe die kinders van JisraEl hulle menigte sien, het hulle baie bevrees geword en hulle het vir mekaar gesĂȘ: Nou oorstroom hulle die aangesig van die hele Aarde, en nĂČg die bergtoppe, nĂČg die dale, nĂČg die heuwels sal hulle gewig kan dra.
5 En elkeen van hulle het sy wapens opgeneem, en hulle het op die poorte vure aangesteek en daardie hele nag waggehou.
6 Die volgende dag het Holofernes sy hele ruitery uitgelei tot voor die oë van die kinders van JisraEl wat in Betoel gewees het.
7 Ook het hy die toegangsweë na hulle Stad in oënskou geneem, na die fonteine gaan kyk en hulle in besit geneem; hy het wagposte van krygsmanne daarby geplaas en daarna weer teruggegaan na sy manskappe.
8 Toe het al die owerstes van die kinders van Esau en al die leiers van die volk van Moab en die bevelhebbers van die kusgebied na hom toe gekom, en hulle het gesĂȘ:
9 Laat ons gebieder luister na ân plan waardeur u leĂ«r geen verliese sal ly nie.
10 Hierdie volk van die kinders van JisraEl vertrou nie op hulle spiese nie, maar op die hoogtes van die berge waarop hulle woon, omdat dit nie maklik is om op die toppe van hulle berge te klim nie.
11 Nou dan, gebieder, veg nie met hulle in die gebruiklike slagorde nie, en nie een enkele man van u leër sal sneuwel nie.
12 Bly in u kamp en spaar elke man van u troepemag, maar laat u manskappe net die fontein beset hou wat uit die voet van die berg stroom,
13 want daarvandaan kry al die inwoners van Betoel hulle water. Die dors sal hulle swak maak, sodat hulle hulle Stad oorgee. Ons en ons volk sal op die naburige bergtoppe klim en daar laer om wag te hou, sodat nie een man die Stad kan verlaat nie.
14 Hulle sal versmag in hulle nood, hulleself en hulle vroue en hulle kinders; en nog voordat die swaard hulle kan tref, sal hulle dood rondlĂȘ in die strate van hulle woonplek.
15 Dan sal u hulle vergeld met ân smartlike vergelding vir die feit dat hulle opgestaan het en nie u aangesig in vrede gesoek het nie.
16 Hulle plan het Holofernes en al sy ondergeskiktes geval; en hy het hulle beveel om te maak soos hulle gesĂȘ het.
17 ân Afdeling van die kinders van Ammon het toe weggetrek, en saam met hulle nog vyfduisend kinders van Assur wat hulle in die dal gelaer het en wat die spruite en Fonteine van die kinders van JisraEl beset het.
18 Maar die kinders van Esau en die kinders van Ammon het self opgeklim en in die bergland teenoor Dotan laer getrek. En hulle het van hulle manskappe na die suide en na die ooste gestuur teenoor Ekrebel, naby Ehoes, wat by die Mogmoerspruit geleĂ« is. En die res van die leĂ«r van die AssiriĂ«rs het in die vlakte gelaer, en hulle het die hele aangesig van die land bedek; en hulle tente en uitrusting is in ân baie groot menigte opgeslaan, en daar was vreeslik baie van hulle.
19 Die kinders van JisraEl het toe na JaHWeH, hulle Elohey geroep, omdat hulle harte neerslagtig geword het deur die feit dat die vyande hulle ingesluit het, sodat daar geen ontkoming uit hulle midde is nie.
20 Die hele laer van Assur, die voetknegte en die strydwaens en die ruiters, het so gedurende vier-en-dertig dae die beleg volgehou; en die watervoorraad het al die inwoners van Betoel in die steek gelaat.
21 Die waterputte het leeg geword, en daar was nie water om selfs een dag genoeg te drink nie, omdat hulle afgemete hoeveelhede gegee het om te drink.
22 En die klein kindertjies het lusteloos geword; en die vroue en jongelinge het verswak deur die dors en het in die strate van die Stad en in die openinge van die deure geval, want daar was geen krag in hulle oor nie.
23 Toe het die hele bevolking by UzziJaH en die stadsbestuurders bymekaar gekom, die jongelinge en die vroue en die kinders en met ân groot stem het hulle geroep. En teenoor al die oudstes het hulle gesĂȘ:
24 Laat JaHWeH regter wees tussen u en ons, want u het ons ân groot onreg aangedoen deur nie op ân vredeliewende wyse met die kinders van Assur te praat nie.
25 Nou is daar niemand om ons te help nie, want JaHWeH het ons verkoop in hulle hande, omdat ons voor hulle oë deur dors en groot gebrek omkom.
26 Nou dan, roep hulle en gee die hele Stad as buit oor aan die manskappe van Holofernes en aan sy hele leër;
27 want dit is beter vir ons om hulle buit te word. Dan sal ons hulle slawe wees en ons bly lewe. En ons sal nie met eie oë die dood aanskou van ons klein kindertjies en hoe ons vroue en kinders die gees gee nie.
28 Ons roep tot getuie die Hemele en die Aarde en JaHWeH onse Elohey van ons vaders. Hy straf ons vanweë ons eie oortredinge en die oortredinge van ons vaders, as u nie vandag nog handel ooreenkomstig ons versoek nie.
29 En almal het gelyklik in die midde van die vergadering geweeklaag, en met ân groot stem het hulle geroep na JaHWeH, hulle Elohey.
30 Toe het UzziJaH vir hulle gesĂȘ: Hou goeie moed, broers! Laat ons nog vyf dae langer uithou waarin JaHWeH, onse Elohey Sy Ontferming na ons kan toekeer, want Hy sal ons nie volkome verlaat nie.
31 As hulle verbygaan sonder dat daar hulp vir ons kom, sal ek ooreenkomstig julle versoek handel.
32 Toe het hy die volk weggestuur, elkeen na sy wagpos; en hulle het weer na die mure en die poorte van hulle Stad gegaan. En hulle het hulle vroue en kinders na hulle huise gestuur. En hulle was baie bedruk in die Stad.
Judit berispe die bestuurders van Betoel.
1Â IN daardie dae is dit ook verneem deur Judit, die dogter van MerĂĄi, die seun van UzziJaH, die seun van JĂŽWsef, die seun van OsiEl, die seun van ElkiJaH die seun van GanĂĄnJaH, die seun van Gideon, die seun van RefaĂŻm, die seun van AgĂtob, die seun van Eli, die seun van HilkiJaH, die seun van ElĂab, die seun van NatĂĄnaEl, die seun van SelumiEl, die seun van SurĂsaddai, die seun van JisraEl.
2 Haar man was Manasse, van haar eie stam en geslag, wat tydens ân oes van die gars gesterf het.
3 Want terwyl hy op die vlakte toesig hou op die gerwebinders, het die warmte sy hoof getref. Hy het op sy bed gaan lĂȘ, maar in sy eie stad Betoel het hy gesterf, en hulle het hom begrawe in die Aarde tussen Dotan en Jibleam.
4 En Judit was al drie jaar en vier maande ân weduwee in haar huis gewees.
5 Sy het vir haar op die dak van haar huis ân tent gemaak, en sy het haar lendes met ân boetekleed omgord, en sy was altyd aangetrek in die kleed van haar weduweeskap.
6 En al die dae van haar weduweeskap het sy gevas, uitge-sonder op die Sabbat en met die maandsvernuwing en op die Fees- en Jubeldae van die Huis van JisraEl.
7 Sy was besonder mooi van gestalte en skoon om te aanskou. Verder het Manasse, haar man, aan haar goud en silwer en slawe en slavinne en vee en grond nagelaat, en sy het dit in die oog gehou.
8 Daar was ook niemand wat behoefte gehad het aan ân woord van afkeuring nie, want sy het JaHWeH gevrees.
9 Sy het verneem van die bevolking se bose woorde tot die owerste omdat hulle bedruk gevoel het deur die gebrek aan water. Ook het Judit al die woorde verneem wat UzziJaH vir hulle gesĂȘ het - dat hy hulle belowe het om na vyf dae die Stad oor te gee aan die AssiriĂ«rs.
10 En sy het haar kamerbediende wat oor al haar diensbares toesig hou, gestuur en Abris en Samri, die oudstes van die Stad, geroep.
11 Hulle het na haar toe gegaan, en sy het vir hulle gesĂȘ: Luister na my, owerstes van die inwoners van Betoel! Want dit is nie ân goeie woord wat julle vandag voor die volk gepraat het nie, toe julle daardie eed sweer, wat julle tussen Elohim en julleself uitgespreek het, toe julle sĂȘ dat julle die Stad aan ons vyande sal oorgee as JaHWeH julle binne daardie tyd nie te hulp kom nie.
12 Nou dan, wie is julle wat Elohim vandag versoek, en wat julle bo Elohim plaas in die midde van die seuns van die Adam?
13 Want julle is nou besig om die Almagtige JaHWeH na te vors, en tog sal julle tot in ewigheid niks weet nie.
14 Want die diepte van ân adamiet se hart kan julle nie peil nie, en die gedagtes van sy gees kan julle nie vat nie. Maar hoe kan julle dan wel Elohim begryp, wat hierdie dinge gemaak het, en hoe kan julle dan Sy Wysheid verstaan en Sy rede begryp? Nooit, broers! En vertoorn nie JaHWeH, onse Elohey nie!
15 Want ook wanneer Hy ons nie binne hierdie vyf dae wil help nie, dan besit Hy tog nog die mag om ons in soveel dae soos Hy wil, te beskerm of uit te roei voor die aangesig van ons vyande.
16 En julle, moenie die Raadsbesluite van JaHWeH, onse Elohey afdwing nie, want JaHWeH laat Hom nie soos ân adamiet dreig of soos ân seun van adam ân dagverdeling voorskryf nie.
17 Laat ons daarom, terwyl ons Sy uitredding afwag, Hom roep om ons te help; en Hy sal ons stem verneem, wanneer dit Hom behaag.
18 Want Hy het nie opgestaan om ons geslag te straf nie, want daar is vandag nĂČg ân stam, nĂČg ân geslag, nĂČg ân volk, nĂČg ân Stad van ons, wat gode vereer wat deur mensehande gemaak is, soos dit in vroeĂ«r dae wel die geval gewees het.
19 Daarom was ons vaders oorgelewer aan die swaard en die plundering en was hulle diep verneder in die aangesig van ons vyande.
20 Maar ons, ons ken nie ân ander Elohey as Hom nie; en daarom hoop ons dat Hy ons nie sal oorsien nie; selfs nie vanweĂ« ons geslag nie.
21 Want as ons oorweldig word, sal ook die hele JeHûWdah oorweldig word, en dan sal ook ons Apartheidsplek geplunder word; en daardie besoedeling sal Hy op ons bloed wreek.
22 En die moord op ons broers en die verowering van die Aarde en die verwoesting van ons Erfdeel sal Hy laat neerkom op ons hoof by die nasies, wie se slawe ons daar sal wees; en ons sal ân ergernis en ân spot wees vir die wat ons gekoop het.
23 Want ons diensbaarheid sal nie reggemaak word tot ons voordeel nie, maar JaHWeH, onse Elohey sal dit ân skande vir ons laat wees.
24 Nou dan, broers, laat ons toon aan ons broers dat hulle lewe van ons afhang, en dat die Apartheid en die Tempel en die altaar op ons steun.
25 Laat ons by al hierdie dinge JaHWeH, onse Elohey dank, wat ons op die proef stel net soos ons vaders.
26 Gedenk wat Hy met Abraham gedoen het, en waarin Hy Isak beproef het, en wat Jakob oorkom het in Mesopotamië van Sirië, toe hy die skape oppas van Laban, die broer van sy moeder.
27 Want soos Hy hulle gelouter het om hulle harte te beproef, so is Hy nie besig om ons te bestraf nie; maar JaHWeH slaan die wat Hom soek, om hulle te waarsku.
28 Toe sĂȘ UzziJaH vir haar: Alles wat jy sĂȘ, het jy in die suiwerheid van jou hart gepraat; en daar is niemand wat jou woorde sal bestry nie.
29 Want jou wysheid blyk nie van vandag nie; inteendeel, die hele volk ken jou verstandigheid reeds sedert die begin van jou dae, omdat jou hart reg is.
30 Maar omdat die volk versmag van dors, het hulle ons gedwing om te doen soos ons vir hulle gesĂȘ het en om ons onder ân eed te plaas, wat ons nie sal breek nie.
31 Nou dan, bid vir ons, omdat jy ân vrou is wat Elohim vrees; en JaHWeH sal reĂ«n stuur om ons putte vol te maak; en ons sal nie meer verswak nie.
32 Toe sĂȘ Judit vir hulle: Luister na my; ek gaan ân daad doen wat die kinders van ons geslag aangaan in lengte van dae.
33 Gaan julle vannag by die poort staan, dan sal ek uitgaan saam met my kamerbediende; en in die dae, na verloop waarvan julle gesĂȘ het om die Stad aan ons vyande oor te gee, sal JaHWeH neersien op JisraEl deur my hand.
34 En julle moet nie wil uitvind wat ek gaan maak nie, want ek sal dit nie vir julle sĂȘ nie, totdat ek voltooi het wat ek van plan is om te doen.
35 Toe sĂȘ UzziJaH en die owerstes vir haar: Gaan in vrede, en mag JaHWeH jou Elohey met jou wees om ons vyande te straf.
36 En hulle het die tent verlaat en na hulle poste gegaan.
Gebed van Judit om uitredding en krag.
1Â JUDIT het neergeval op haar aangesig en as op haar hoof gestrooi en die boetekleed wat sy dra, ontbloot: Dit was presies die uur dat in Jerusalem die aandaanbieding in die Huis van JaHWeH gebring word: En met ân groot stem het Judit na JaHWeH geroep en gesĂȘ:
2 O, JaHWeH, die Elohey van my vader Simeon, aan wie U ân swaard in sy hand gegee het vir die bestraffing van die vreemdelinge wat die skoot van ân maagd geopen het tot besoedeling; wat haar heup ontbloot het tot beskaming, en wat haar skoot geskend het vir skande. Want ofskoon U gesĂȘ het: Dit sal nie so wees nie, het hulle dit tog gedoen.
3 Vanweë hierdie dinge het U hulle leiers aan die dood prysgegee; en aan die bloed het U hulle leërstede oorgegee, waarop sy vir hulle bedrog beswyk het en hulle self mislei is; en oor die heersers het U slawe aangestel as heersers op hulle trone.
4 U het hulle vroue as buit gegee en hulle dogters om as ballinge weggevoer te word; en hulle besit het U gegee om as buit verdeel te word deur U geliefde seuns, wat in ywer vir U geywer het, en wat gewalg het van die besoedeling van hulle bloed en na U om hulp geroep het. My El, my El! Luister na my wat weduwee is.
5 U het die dinge gewerk wat daarvoor gebeur het, en daardie dinge self, en ook: die dinge wat daarna gebeur het. U beplan wat nou gebeur, en dit wat nog sal gebeur. En dit wat U beplan, gebeur ook.
6 En die dinge wat U besluit het, kom na U toe en sĂȘ: Kyk, hier is ons. Want al U WeĂ« is geskik, en U oordeel is in voorsienigheid.
7 En kyk, die Assiriërs is vervul van hulle leërmag, en hulle verhoog hulle oor perd en ruiter; hulle is vermetel deur die arm van hulle voetknegte; hulle vertrou op skild, werpspies, boog en slinger; tog weet hulle nie dat U JaHWeH is wat oorloë kan laat misluk nie.
8 JaHWeH is U Naam: U breek hulle sterkte deur U Krag en U verneder hulle krag deur U Woede. Want hulle het besluit om U Apartheid te skend, om die Tempel van die rus van U roemryke Naam te besoedel, en om die horing van U altaar met yster af te kap.
9 Aanskou hulle vermetelheid; bring U Woede op hulle hoofde; gee in die hand van my wat weduwee is die Krag wat ek oorweeg het.
10 Tref die slaaf deur die bedrog van my lippe by die heerser, en die heerser ter wille van sy bediende. Breek hulle trots deur die hand van ân vrou.
11 Want U Krag bestaan nie in ân groot menigte nie; U mag is nie geleĂ« in krygsmanne nie. U is ân El van nederiges, U is ân helper van die wat min is, U is ân bystand vir swakkes, ân Beskermer van verworpelinge, ân Redder van wanhopiges
12 Ja, U is die Elohey van my vader, en die Elohey van die Erfdeel van JisraEl, die Elohey van Hemele en Aarde, Skepper van die waters, Koning van die hele skepping. Luister na my smeking!
13 Laat my woord en bedrog dié verwond en gesel wat kwaad beoog teen U Verbond en U Woning van Apartheid en die kruin van Sion en die Huis waar U kinders woon.
14 En leer U hele volk en elke stam om tog in te sien dat U, JaHWeH, die Elohey van alle Krag en mag is, en dat geen ander die volk van JisraEl beskerm nie, behalwe U.
Judit gaan na die laer van die vyande
1Â NADAT sy opgehou het om te roep na die Elohey van JisraEl en al daardie woorde gesĂȘ het,
2 het sy opgestaan van die plek waar sy neergeval het, en sy het haar kamerbediende geroep en afgeklim na haar huis, waarin sy slegs op die Sabbatdag en die Feeste vertoef het.
3 Toe het sy die boetekleed wat sy dra, uitgetrek en die klere van haar weduweeskap afgelĂȘ; sy het haar liggaam met water gewas en met dik mirre gesalf; sy het die hare van haar hoof gekam en daarop ân hoofversiersel gesit; en sy het haar feesklere aangetrek waarmee sy haar getooi het in die dae toe haar man Manasse nog geleef het.
4 Sy het sandale aan haar voete gesit en voetringe, armbande, vingerringe, oorversiersels en al haar sieraad; en sy het haar besonder fraai gemaak om die oë te bedrieg van al die manne wat haar mag gewaar.
5 En aan haar kamerbediende het sy ân sak wyn gegee en ân kruik olyfolie; sy het ook ân reissak volgemaak met gars, gedroogde vrugte en goeie brode; en sy het haar sak toegebind en vir haar bediende opgelĂȘ.
6 Toe het hulle na die stadspoort van Betoel gegaan en daar het hulle UzziJaH gevind, wat vir haar staan en wag, en die oudstes van die Stad, Abris en Samri.
7 Terstond nadat hulle haar gewaar het en sien dat haar gesig anders lyk en ook die kleding wat sy aangetrek het, het hulle met bewondering na haar buitengewone groot skoonheid gekyk; en hulle het vir haar gesĂȘ:Â [2 Ezra 7:26]
8 Mag die Elohey van ons vaders aan jou Sy Guns bewys; mag Hy jou planne laat slaag tot verhoging van die kinders van JisraEl en tot verheffing van Jerusalem. Toe het hulle JaHWeH aanbid en gesĂȘ:
9 "Beveel dat die stadspoort oopgemaak word vir my, dan sal ek uitgaan om die planne uit te voer waaroor julle met my gepraat het." En hulle het aan die jong manne bevel gegee dat die poort vir haar oopgemaak word, soos sy gesĂȘ het.
10 En hulle het dit gedoen. Toe het Judit uitgegaan, sy en haar diensmeisie wat by haar was. En die manne van die Stad het haar agternagekyk tot die plek waar sy van die berg afklim en in die vlakte gaan; en toe het hulle haar nie meer gesien nie.
11 Hulle het reguit geloop oor die vlakte, toe ân brandwag van die AssiriĂ«rs haar aantref.
12 Hy het haar voorgekeer en ondervra: Van watter volk is jy? Waar kom jy vandaan? Waarheen gaan jy? En sy het gesĂȘ: Ek is ân dogter van die HebreĂ«rs en ek is besig om van hulle weg te loop, omdat hulle sekerlik aan julle tot spys gegee sal word.
13 Maar ek gaan tot voor Holofernes, die opperbevelhebber van julle leĂ«rmag om hom ân ware boodskap te bring; en voor sy aangesig sal ek hom ân weg wys wat hy moet volg om die hele bergland te onderwerp, sonder dat sy manskappe gewond of gedood word.
14 Terstond toe die manne haar woord hoor en haar voorkoms opmerk - want sy het vir hulle wonderlik gelyk deur haar buitengewone skoonheid,- het hulle vir haar gesĂȘ:
15 Jy het jou lewe gered deur jou verlange om af te klim tot voor die aangesig van ons bevelhebber. Nou dan, gaan na sy tent, en van ons af sal hulle jou begelei, totdat hulle jou in sy hande oordra.
16 En wanneer jy voor hom staan, wees dan nie bevrees in jou hart nie, maar deel hom jou boodskap mee, en hy sal jou goed doen.
17 En hulle het uit hulle midde honderd manskappe gekies, wat saamgegaan het met haar en haar kamerbediende, en hulle het haar by die tent van Holofernes gebring.
18 In die hele laer het daar toe ân sameloop ontstaan, want haar verskyning het deur geroep na die tente bekend geword. Hulle het gekom en haar omring, soos sy daar buitekant Holofernes se tent staan, totdat hulle hom berig gegee het oor haar.
19 En hulle was vol bewondering vir haar skoonheid en hulle het die kinders van JisraEl bewonder om haar ontwil. Hulle het vir mekaar gesĂȘ: Wie sal hierdie volk verag wat sodanige vroue in sy midde het? Dit is dan ook nie reg om ook maar een van hulle manne te laat oorbly nie, want as hulle vrygelaat word, kan hulle deur verleiding die hele Aarde onderwerp.
20 Toe het Holofernes se tentgenote en al sy dienare na buite gekom en haar in die tent gebring.
21 Holofernes het self op sy rusbed gelĂȘ onder ân muskietnet, wat versier is met koningsblou en goud en smarag en kosbare stene wat daaraan vasgewerk is.
22 En hulle het hom berig gegee oor haar, en hy het uitgegaan na die voorvertrek, terwyl silwer lampe voor hom vooruitgedra is.
23 En toe Judit voor hom en sy dienare kom, het almal haar bewonder vanweë die skoonheid van haar voorkoms. En sy het neergeval op haar aangesig en hom gehuldig; en sy dienare het haar opgerig.
Judit mislei Holofernes omtrent haar volk se verhouding teenoor JaHWeH.
1 TOE sĂȘ Holofernes vir haar: Hou goeie moed, vrou, en wees nie be- vrees in jou hart nie! Ek het nog geen mens kwaad berokken wat bereid is om NebukadnĂ©sar, die koning van die hele Aarde, te dien nie.
2 Nou dan, jou volk wat in die bergland woon: as hulle my nie sou geminag het nie, dan sou ek my spies nie teen hulle opgeneem het nie. Maar hulle het dit self oor hulle gebring.
3 Maar sĂȘ jy nou vir my waarom jy van hulle af weggeloop het en na ons toe gekom het. Jy is nou veilig. Hou goeie moed; hierdie nag sal jy lewe, en ook in die toekoms.
4 Want daar is niemand wat jou onreg sal aandoen nie, maar wel wat jou sal goeddoen, soos die geval is met almal wat onderdane is van my meester, koning Nebukadnésar.
5 Toe sĂȘ Judit vir hom: Neem die woorde aan van u dienares, en laat u slavin praat voor u aangesig; ek sal in hierdie nag aan my meester geen leuen meedeel nie.
6 As u die woorde van u slavin opvolg, sal Elohim u onderneming laat slaag; en my meester sal die voltooiing van sy werke nie ontgaan nie.
7 Want soos Nebukadnésar, die koning van die hele Aarde leef, so leef ook die mag van hom wat u gestuur het vir die tugtiging van elke lewende wese; omdat nie alleen die mense hom deur u onderdanig is nie, maar ook die wilde diere van die veld en die vee en die voëls van die Hemele, deur u krag leef vir Nebukadnésar en sy hele huis.
8 Want ons het verneem van u wysheid en van die werke van u gees; en aan die hele Aarde het dit bekend geword dat in ân oorlog alleen u dapper is in die hele koninkryk en kragtig in kennis en bewonderenswaardig in veldtogte.
9 Nou dan, die woord wat Agior in u raadsvergadering gesĂȘ het. Ons het sy woorde gehoor, omdat die manne van Betoel hom sy lewe laat hou het en hy aan hulle alles meegedeel het wat hy vir u gesĂȘ het.
10 Daarom, meester en gebieder, gaan nie agteloos by sy woorde verby nie, maar bewaar hulle in u hart, want dit is die waarheid. Ons geslag word nie gestraf en die swaard vermag niks teen hulle nie, as hulle nie oortree teen hulle Elohey nie.
11 Nietemin, laat my meester nie neerslagtig en verydel voel nie: die Dood sal oor hulle kom, want ân oortreding het hulle oormeester, waardeur hulle hulle Elohey sal vertoorn, wanneer hulle hierdie ongerymdheid doen.
12 Want omdat hulle voedsel opgeraak het en al die water skaars geword het, het hulle dit oorweeg om die hand te slaan aan daardie vee en aan al die dinge wat hulle Elohey deur Sy Wette beveel het om nie te eet nie; en hulle het tot die verkwisting besluit.
13 En selfs omtrent die eerstelinge van die koring en die tiendes van die wyn en van die olie, wat hulle as gawes afsonder vir die priesters wat in Jerusalem voor die Aangesig van onse Elohey staan, het hulle geoordeel om dit oop te maak; en dit is dinge waaraan niemand van die gewone volk met sy hande mag raak nie.
14 En omdat die inwoners van Jerusalem dieselfde dinge gedoen het, het hulle manne daarheen gestuur wat hulle gerusgestel het met die ontheffing deur die raad van oudstes.
15 En as dit sal wees dat hulle inderdaad doen soos vir hulle gesĂȘ is, dan word hulle nog op dieselfde dag aan u oorgelewer tot hulle ondergang.
16 Daarom het ek, u dienares, toe ek al daardie dinge sien, van hulle af weggehardloop; en Elohim het my gestuur om met u dinge te doen waaroor die hele Aarde verbaas sal wees, en almal wat dit hoor.
18 En ek sal dan vir u kom sĂȘ, sodat u saam met u hele leĂ«r kan uittrek, sonder dat daar iemand van hulle is wat u kan weerstaan.
19 En ek sal u deur die midde van JeHĂ»Wdah tot by Jerusalem lei en u troon dan in die midde van haar sit; en u sal hulle lei soos skape wat sonder herder is, en selfs sal daar geen hond wees wat vir u blaf nie. Want hierdie dinge is aan my gesĂȘ en meegedeel deur middel van my voorkennis, en ek is gestuur om u van haar berig te gee.
20 Haar woorde het behaag aan Holofernes en aan al sy ondergeskiktes, en hulle het hulle verbaas oor haar wysheid. En hulle het gesĂȘ:
21 Daar bestaan nie nog so ân vrou van die een Einde van die Aarde tot die ander met so ân skoonheid in haar voorkoms en wysheid in haar woorde nie.
22 En Holofernes het vir haar gesĂȘ: Elohim het reg gedoen deur jou voor jou volk vooruit te stuur om ân krag te wees in ons hande, maar die ondergang vir hulle wat my meester verag het.
23 Nou dan, jou voorkoms is fraai en jou woorde is reg. Wanneer jy daarom doen soos jy gesĂȘ het, sal jou Elohey ook my Elohey wees, en dan sal jy woon in die huis van koning NebukadnĂ©sar, en jy sal beroemd wees oor die hele Aarde.
1Â EN hy het beveel om haar te bring na die plek waar hy sy silwer kosbaarhede opgeslaan het, en hy het opdrag gegee om op te dien van sy eie smaaklike geregte en van sy eie wyn om te drink.
2 Toe sĂȘ Judit: Ek sal nie daarvan eet nie, sodat dit geen oorsaak van oortreding kan word nie; maar ek sal van die voedsel eet wat ek saamgebring het.
3 En Holofernes sĂȘ vir haar: Maar as die voedsel wat jy by jou het, opgeraak het, waarvandaan sal ons dan soortgelyke dinge kry om aan jou te gee? Want daar is niemand van jou volk by ons nie.
4 Toe sĂȘ Judit weer vir hom: U siel sal lewe, my meester, want u slavin sal die dinge wat ek saamgebring het, nie verbruik het nie, voordat JaHWeH deur my hand doen wat Hy besluit het.
5 En Holofernes se dienaars het haar na die tent gelei, en sy het geslaap tot middernag. Teen die mĂŽrewake het sy opgestaan,
6 en sy het na Holofernes gestuur en gesĂȘ: Laat my meester beveel dat dit aan sy slavin toegestaan word om buitekant te gaan bid.
7 En Holofernes het aan die lyfwag beveel om haar nie te belet nie. En sy het drie dae in die laer gebly, en snags het sy uitgegaan na die kloof van Betoel en binne die laer by die fontein gebad.
8 Terwyl sy weer opgaan, het sy JaHWeH die Elohey van JisraEl gebid om haar weg te rig na die verhoging van die kinders van haar volk.
9 En sy het binnegegaan in haar tent en suiwer gebly, totdat sy teen die aand van haar voedsel geneem het.
10 Daarna, op die vierde dag, het Holofernes alleen vir sy slawe ân drinkgelag aangerig, maar hy het nie een van die gebruiklike gaste uitgenooi nie.
11 En vir Bagoas, die ontmande wat al sy besittings beheer het, het hy gesĂȘ: Gaan nou na die Hebreeuse vrou wat by jou is, en oorreed haar om na ons toe te kom en saam met ons te eet en te drink.
12 Want kyk, dit is ân skande voor ons aangesig as ons so ân vrou laat weggaan, sonder dat ons omgang gehad het met haar; want as ons haar nie verlok nie, sal hulle oor ons lag.
13 En Bagoas het Holofernes verlaat en by haar binnegegaan, en hy het gesĂȘ: Laat die jong dogter, wat so fraai is, nie langer wag om na my meester toe te gaan nie en voor sy aangesig geĂ«er te word en saam met ons in vrolikheid wyn te drink en vandag soos een van die dogters van die kinders van Assur te word wat in die huis van NebukadnĂ©sar inwoon.
14 Toe sĂȘ Judit vir hom: En wie is ek, sodat ek my meester sal teenspreek? Alles wat in sy oĂ« die beste is, sal ek my haas om te doen; en dit sal vir my ân vreugde wees tot die oomblik van my dood.
15 En sy het opgestaan en haar versier met klere en allerlei vroulike opsmuk. Haar slavin het vooruitgegaan en op die Aarde voor Holofernes vir haar die skaapvag uitgesprei wat sy vir haar daaglikse gebruik by Bagoas gekry het, om daarop te lĂȘ en eet.
16 En Judit het binnegegaan en gaan lĂȘ; en Holofernes se hart het oor haar ontvlam en sy siel is geskok, want hy het baie begeer om met haar gemeenskap te hĂȘ; en hy het na ân gunstige oomblik gesoek om haar te verlei sedert die dag waarop hy haar gesien het.
17 En Holofernes het vir haar gesĂȘ: Drink dan, en wees vrolik saam met ons.
18 Toe sĂȘ Judit: Ek sal drink, meester, omdat my lewe vandag meer geĂ«er is as in al die ander dae van my bestaan.
19 En sy het geneem en voor hom geëet en gedrink van die dinge wat haar slavin toeberei het.
20 En Holofernes het hom in haar verlustig, en hy het buitengewoon veel wyn gedrink; soveel soos hy nog nooit op een dag sedert sy geboorte gedrink het nie.
Judit gee uitvoering aan haar plan met Holofernes.
1Â TOE dit laat word, het sy slawe haastig geword om weg te gaan. En Bagoas het die tent buitekant toegesluit, en hy het die bystanders buite die aangesig van sy meester gesluit; en hulle het weggegaan na hulle rusplekke, want hulle was almal moeg, omdat die drank te veel geword het vir hulle.
2 Judit is alleen in die tent agtergelaat, terwyl Holofernes vooroor op sy rusbed geval het; en die wyn was rondom hom uitgegiet.
3 En Judit het vir haar slavin gesĂȘ om buitekant haar slaapvertrek te staan en wag, totdat sy uitkom soos elke dag; want sy het gesĂȘ dat sy sou uitgaan vir haar gebed, en ook met Bagoas het sy ooreenkomstig hierdie afspraak gepraat.
4 En almal het weggegaan, en niemand, van klein tot groot, het in die slaapvertrek agtergebly nie. En Judit het by sy rusbed gaan staan en het in haar hart gesĂȘ: JaHWeH, El Almagtig, sien in hierdie uur neer op die werke van my hande tot verhoging van Jerusalem.
5 Want nou is die geskikte oomblik om U Erfdeel vas te hou en my plan uit te voer tot vernietiging van die vyande wat teenoor ons staan.
6 Toe het sy na die bedstang naby Holofernes se hoof gegaan en sy swaard daarvan afgehaak.
7 En sy het nader aan die bed gegaan en die hare van sy hoof vasgegryp en gesĂȘ: Gee my Krag, JaHWeH, Elohey van JisraEl, op hierdie dag!
8 En met al haar krag het sy twee keer op sy nek geslaan en sy hoof van sy liggaam gekap.
9 Toe het sy die liggaam van die bed gewentel en die muskietnet van die style losgetrek; en terstond daarna het sy uitgegaan en aan haar bediende die hoof van Holofernes oorhandig.
10 En sy het hom in die sak van haar voedsel gesit. En hulle twee het uitgegaan, net soos hulle gewoonte gewees het wanneer hulle gaan bid het. En hulle het deur die kamp gegaan en verby daardie kloof geloop en op die berg van Betoel geklim en so die stadspoorte genader.
11 En op ân afstand het Judit vir die poortwagters geroep: Maak oop! Maak oop die Poort! JaHWeH, onse Elohey is met ons om JisraEl weer kragtig en sterk te maak teen die vyande, soos Hy vandag gedoen het.
12 Toe die manne van die Stad haar stem hoor, het hulle haastig van die stadspoort na onder gekom en hulle het die oudstes van die Stad geroep.
13 En almal, van klein tot groot, het hulle saamgestroom, omdat sy teen hulle verwagting gekom het. En hulle het die Poort oopgemaak en hulle binne gelaat; en hulle het vuur geneem om lig te maak, en hulle het in ân kring rondom hulle gaan staan.
14 Toe het sy met ân groot stem vir hulle gesĂȘ: Loof JaHWeH! Loof! Loof JaHWeH, wat Sy Ontferming nie afgewend het van die huis van JisraEl nie, maar wat ons vyande in hierdie nag deur my hand verslaan het.
15 En sy het die hoof uit die sak geneem, en terwyl sy hom aan hulle wys, het sy gesĂȘ: Kyk, dit is die hoof van Holofernes, die opperbevelhebber van die leĂ«rmag van Assur; en kyk, hier is die muskietnet waarin hy gelĂȘ het in sy dronkenskap. JaHWeH het hom geslaan deur die hand van ân vrou.
16 Mag JaHWeH leef wat my beskerm het op my weg, waarop ek gewandel het; omdat my aangesig hom mislei het na sy ondergang, en hy nie met my oortree het tot besoedeling en skande nie.
17 En die hele bevolking was baie verbaas, en hulle het neergebuig en JaHWeH aanbid en eenparig gesĂȘ: GeseĂ«n is U, onse Elohey, wat op hierdie dag die vyande van U volk vernietig het.
18 En UzziJaH het vir haar gesĂȘ: GeseĂ«n is jy, dogter, deur die Hoogste El bo al die vroue op die Aarde; en geseĂ«n is JaHWeH die Elohey, Skepper van die Hemele en die Aarde, wat jou gelei het tot die onthoofding van die opper-bevelhebber van ons vyande.
19 Want jou hoop sal nie wyk uit die harte van die mense wat die Krag van Elohim gedenk tot in ewigheid nie.
20 En mag Elohim dit aan jou vergeld tot ân voortdurende verhoging deur neer te sien op jou tot Verlossing; want jy het jou lewe nie ontsien vanweĂ« die vernedering van ons volk nie, maar jy het ons ondergang voorkom tot uitredding deur te wandel voor die Aangesig van onse Elohey. En die hele bevolking het gesĂȘ: Mag dit so wees! Mag dit so wees!
Die gebeurtenisse na die dood van Holofernes.
1Â TOE sĂȘ Judit vir hulle: Luister na my, broers! Neem hierdie hoof en hang dit aan die borswering van julle mure.
2 En wanneer dit so ver is dat die rooidag sigbaar word en die son uitkom oor die Aarde, neem dan almal julle wapens op en laat al die krygsmanne uit die poort uittrek. Stel ook ân bevelhebber oor hulle aan; en daal af na die vlakte asof julle na die wagpos van die kinders van Assur gaan, maar julle moet nie klaar afklim nie.
3 Hulle sal dan na hulle wapens gryp en na hulle laer gaan en die bevelhebbers van die leër van Assur wakker maak. Daarna sal hulle saamstroom na die tent van Holofernes en hom nie kry nie. Vrees sal hulle oormeester, en voor julle aangesig sal hulle op die vlug slaan.
4 Dan moet julle en al die bewoners van die hele landstreek van JeHûWdah hulle agtervolg en neerslaan op hulle paaie.
5 Maar voordat dit gebeur, roep julle vir my Agior, die Ammoniet, sodat hy diegene kan sien en uitken wat die huis van JisraEl geminag het, en hoe hy tot sy ondergang na ons uitgestuur is.
6 En hulle het Agior uit die huis van UzziJaH ontbied. En toe hy kom en die hoof van Holofernes sien in die hand van een van die manne in die volksmenigte, het hy op sy aangesig neergeval en sy asem verloor.
7 Nadat hulle hom opgehelp het, het hy by die voete van Judit neergekniel en voor haar neergebuig en gesĂȘ: GeseĂ«n is jy in al die woontente van JeHĂ»Wdah en onder elke volk; die wat jou naam sal hoor, sal verbaas wees.
8 Nou dan, vertel my watter dinge jy in hierdie dae gedoen het. En Judit het hom in die midde van die volk alles meegedeel wat sy gedoen het, vanaf die dag waarop sy weggegaan het tot die oomblik waarop sy nou vir hulle praat.
9 En toe sy ophou met praat, het die volk met ân groot stem geroep, en hulle het in hulle Stad uiting gegee aan hulle blydskap.
10 En toe Agior alles sien wat die Elohey van JisraEl gewerk het, het hy hartstogtelik in JaHWeH geglo; hy is aan die vlees van sy voorhuid besny en by die huis van JisraEl ingelyf tot vandag toe.
11 En op die tyd dat die rooidag aanbreek, het hulle die hoof van Holofernes aan die stadsmuur gehang; elke man het sy wapens opgeneem, en in afdelinge het hulle uitgetrek met die toegangspaaie van die berg.
12 Toe die kinders van Assur hulle gewaar, het hulle berig gegee aan hulle owerstes, wat weer na die bevelhebbers gegaan het en na die hoofmanne oor duisend en na die opperbevelhebbers.
13 En nadat hulle by die tent van Holofernes gekom het, het hulle vir diegene wat al sy besittings opgepas het, gesĂȘ: Maak ons meester wakker, want die slawe waag dit om af te klim na ons toe en te veg, om so hulle verdelging tegemoet te gaan.
14 Bagoas het ingegaan en op die gordyn van die tent geslaan, omdat hy gemeen het dat hy saam met Judit slaap.
15 Maar toe hy niks hoor nie, het hy die gordyn oopgeskuif en in die slaapvertrek binnegegaan en hom dood aangetref, soos hy by die drumpel lĂȘ en met sy hoof van sy liggaam gekap.
16 Hy het hard geskreeu met gejammer en gesug en kragtige uitroepe; en hy het sy klere geskeur.
17 Vervolgens het hy in die tent binnegegaan waar Judit vertoef het, maar hy het haar nie gevind nie. Toe het hy na die menigte buitekant gehardloop en geskreeu:
18 Gewetenloos het hulle gehandel, die slawe! Een vrou van die HebreĂ«rs het skande gebring oor die huis van koning NebukadnĂ©sar. Want kyk, Holofernes lĂȘ op die grond , en hy het nie ân hoof nie.
19 En die bevelhebbers van die leĂ«r van Assur wat hierdie woorde hoor, het hulle klere geskeur, en ân groot vrees het hulle oormeester, sodat daar in die midde van die laer ân geroep en ân baie heftige geskreeu ontstaan.
Die Hebreërs vernietig die leër van die Assiriërs.
1Â EN toe die wat nog in die tente is hoor wat gebeur het, het dit hulle baie ontstel.
2 En angs en vrees het hulle oormeester, sodat niemand nog by die man langsaan hom gebly het nie; maar in dieselfde toestand het hulle uiteen gespat en met elke pad van die vlakte en die bergland weggevlug.
3 En die wat hulle laers rondom Betoel in die bergland het, het ook op die vlug geslaan. En toe het die kinders van JisraEl, elke strydbare man uit hulle midde, hulle agternagesit.
4 En UzziJaH het na Bet-MĂsteh en Beba en Hoba en Kola en die hele grondgebied van JisraEl manne gestuur om te boodskap wat gebeur het, sodat almal die vyande sou agtervolg totdat hulle uitgeroei is.
5 En toe die kinders van JisraEl dit verneem, het hulle eensgesind die vyande agternagesit en hulle geslaan tot by Hoba. Ook uit Jerusalem het hulle gekom en uit die hele bergland, omdat ook aan hulle berig gegee is wat in die laer van hulle vyande plaasgevind het. En die in Gilead en die in Galilea het hulle deur ân groot slag oorvleuel, totdat hulle by die stad en die grondgebied van Damaskus gekom het.
6 En die inwoners van Betoel wat agtergebly het, het na die laer van Assur gehardloop en hulle geplunder en ân baie ryk buit ingesamel.
7 En toe die kinders van JisraEl terugkom van die slagting, het hulle die oorskot in besit geneem; en die dorpe en plase van die bergland en die vlakte het ryk aan buit geword, want daar was ân baie groot hoeveelheid gewees.
8 En JeHÎWjakim, die hoëpriester, en die oudstes van die kinders van JisraEl wat in Jerusalem woon, het gekom om die weldade te sien wat JaHWeH aan JisraEl gedoen het, en ook om Judit te sien en met haar te praat oor die vrede.
9 Toe hulle by haar aankom, het almal eenparig haar geprys en vir haar gesĂȘ: Jy is die verhoging van Jerusalem! Jy is die groot trots van JisraEl! Jy is die roem van ons geslag!
10 Al hierdie dinge het jy met eie hand gedoen. Jy het goeie dinge vir JisraEl gedoen, en Elohim het jou daarvoor uitgekies. Wees geseĂ«n van die Almagtige JaHWeH tot in ewigheid. En die volk het gesĂȘ: Mag dit so wees!
11 En die hele volk het dertig dae lank die laer geplunder. Aan Judit het hulle die tent van Holofernes gegee en al sy silwerwerk en rusbeddens en skottels en al die vaatwerk. En sy het dit geneem en op haar muilesel gesit, en sy het haar waens ingespan en dit daarop gedoen.
12 En al die vroue van JisraEl het gekom om haar te sien; en hulle het haar geprys, en hulle het uit hulle midde vir haar ân koor gevorm. En sy het takke in haar hande geneem en gegee aan die vroue wat by haar is.
13 Toe het hulle Olyfkranse opgesit, sy en die wat saam met haar is. En sy het voor die hele volk vooruitgegaan in ân reidans as leidster van die vrouens; en al die mans van JisraEl het in hulle wapenrusting en met kranse om, agterna gekom en lofliedere gesing.
14 In die midde van die hele JisraEl het Judit toe hierdie lofsang aangehef, en die hele volk het hierdie danklied nagesing.
Die lofsang van Judit.
1Â EN Judit het gesĂȘ: Hef aan ân lied vir my Elohey met tamboeryne, loof JaHWeH met simbale; begelei Hom met psalmsing en lofprysing, verhoog en prys Sy Naam!
2 Want JaHWeH is onse Elohey wat ân oorlog beslis; Hy het my na Sy laer in die midde van die volk gebring uit die hande van my vervolgers.
3 Assur het uit die berge van die noorde gekom; hy het gekom met sy geweldige leër, en hulle menigte het die bergstrome teengehou, en hulle perde het die heuwels bedek.
4 Hy het gesĂȘ dat hy my grond aan die brand steek, en my jonkmans sal dood met sy swaard, en my suiglinge sal werp op die Aarde, en my kinders sal weggee as buit, en my maagde hulle eer sal ontneem.
5 Maar die Almagtige JaHWeH het hulle verjaag deur die hand van ân vrou.
6 Want hulle leier het nie geval deur die hand van ân jonkman, en nie seuns van helde het hom verslaan, en ook nie groot reuse het hom gedood nie; maar Judit, Merari se dogter, het hom verlam deur die skoonheid van haar gelaat.
7 Haar weduweekleed het sy afgelĂȘ tot verhoging van wie swaar leef in JisraEl; haar gesig het sy gesalf met die olie uit mirre.
8 Haar hare het sy gebind met ân hoofsieraad; ân linnekleed trek sy aan tot misleiding.
9 Haar sandaal het sy oë gebuit, haar skoonheid sy gees gevang; maar die swaard het deur sy nek gegaan.
10 Die Perse het gehuiwer voor haar durf, en Mediërs is verwar deur haar moed.
11 Toe het my verdruktes ân geskreeu laat weerklink; en my swakkes, vol angs en verwarring, het luid hulle stemme verhef en hulle vyand verwilder.
12 Deursteek is hulle soos die seuns van ontugtige vroue, en gekwes soos kinders van swerfsters; hulle het geval deur die slagorde van my Meester.
13 ân Nuwe lied sal ek sing voor my Elohey: JaHWeH, U is groot en geĂ«er, wonderbaarlik is U in U Krag en onoorwinlik.
14 U hele skepping moet U vereer, want U het gespreek en hulle het ontstaan; U het U Gees gestuur en Sy het ân Huis gebou; daar is niemand wat U stem kan weerstaan nie.
15 Want berge word uit hulle grondveste geskud soos water, en rotse smelt voor U Aanblik soos was; maar U is goedgunstig vir die wat U vrees.
16 Al die reukwerk is te min vir ân soet reuk tot U, en al die vet is nie voldoende vir U brandoffer nie; maar hy wat JaHWeH vrees, is vir altyd groot.
17 Wee die nasies wat teenoor my volk kom staan; die Almagtige JaHWeH straf hulle op die dag van Sy oordeel; Hy gee hulle vlees aan die vuur en die wurms, sodat hulle ewig sal weeklaag in smart.
Einde van die feesviering en die slot van die verhaal.
18 TOE hulle in Jerusalem kom, het hulle JaHWeH aanbid. En nadat die volk gewas is, het hulle brandoffers opgedra asook vrywillige gawes en geloftegawes.
19 En Judit het al die gebruiksvoorwerpe van Holofernes, wat die volk aan haar gegee het, opgedra; en ook die muskietnet wat sy vir haar self uit sy slaapvertrek geneem het, het sy as ân gawe aan JaHWeH gegee.
20 En drie maande lank was die volk in Jerusalem vrolik voor die aangesig van die Apartheidsplek, terwyl Judit in hulle midde gebly het.
21 Na hierdie dae het elkeen weer afgereis na sy erfdeel; en Judit het teruggekeer na Betoel en by haar besittings gebly, en sy was in haar tyd baie geëer in die hele Aarde.
22 Baie mans het haar begeer, maar nie een het haar beken gedurende al die dae van haar lewe vanaf die dag waarop haar man Manasse gesterf het en by sy volk versamel is nie.
23 En sy het baie toegeneem in grootheid, en sy het in die huis van haar man die ouderdom van honderd-en-vyf jaar bereik. Aan haar kamerbediende het sy die vryheid gegee; en sy het in Betoel gesterf, en hulle het haar begrawe in die grot van haar man Manasse.
24 En die huis van JisraEl het sewe dae rou bedryf oor haar. Haar besittings het sy voor haar dood verdeel onder al die naasbestaandes van haar man Manasse en die naasbestaandes uit haar eie geslag.
25 In die dae van Judit en nog lank daarna was daar niemand wat die kinders van JisraEl nog vrees aangeja het nie.
[Die Boekrol âDie toevoegings van Esterâ is ingevoeg in die oorspronklike Boekrol Ester en van alfabetiese subnommers voorsien.]
Die fees van Ahasvéros. Koningin Vasti word verstoot.
1 EN in die dae van Ahasvéros - dit is die Ahasvéros wat geregeer het van Indië af tot by Kuwsh, honderd-sewe-en-twintig provinsies -
2 in dié dae toe koning Ahasvéros op sy koninklike troon in die vesting Susan gesit het,
3 in die derde jaar van sy regering, het hy ân maaltyd berei vir al sy vorste en sy dienaars; die leĂ«rmag van PersiĂ« en MediĂ«, die vername manne en die vorste van die provinsies was voor hom;
4 waarby hy die rykdom van sy koninklike glorie en die skitterende prag van sy grootheid baie dae, honderd-en-tagtig dae lank, vertoon het.
5 En toe diĂ© dae verby was, het die koning vir al die mense wat in die vesting Susan aanwesig was, van die grootste tot die kleinste, ân maaltyd berei, sewe dae lank, op die voorplein van die tuin van die koninklike paleis.
6 Linne-, katoen- en pers stowwe was met linne- en purperrooi bande vasgemaak aan silwerringe en marmerpilare! Goue en silwerrusbanke op ân plaveisel van malaehiet en van witmarmer en perlemoensteen en gevlekte marmer!
7 Daarby het hulle laat drink uit goue bekers, en die een beker was verskillend van die ander beker, en daar was koninklike wyn in oorvloed, eg koninklik!
8 En hulle het gedrink volgens voorskrif: niemand het gedwing nie; want so het die koning bevel gegee aan al die hoë beamptes van sy paleis, dat hulle na elkeen se sin moes handel.
9 Ook het die koningin Vasti ân vrouemaaltyd aangerig in die koninklike paleis van koning AhasvĂ©ros.
10 Op die sewende dag, toe die hart van die koning vrolik was van die wyn, het hy aan MehĂșman, Bista, HarbĂłna, Bigta en AbĂĄgta, Setar en Karkas, die sewe hofdienaars wat voor koning AhasvĂ©ros gedien het, gesĂȘ
11 dat hulle koningin Vasti met die koninklike kroon op voor die koning moet bring om haar skoonheid aan die volke en die vorste te toon, want sy was mooi van aansien.
12 Maar koningin Vasti het geweier om te kom op die bevel van die koning deur middel van die hofdienaars aan haar oorgebring. Toe het die koning baie kwaad geword, en sy woede het in hom ontvlam.
13 En die koning het aan die wyse manne, die kenners van die tye, gesĂȘ - want sĂł word die sake van die koning aan al die kenners van wet en reg voorgelĂȘ;
14 en die naaste aan hom was: KarsĂ©na, Setar, AdmĂĄta, Tarsis, Meres, MarsĂ©na, MemĂșgan, die sewe vorste van die Perse en Meders wat die aangesig van die koning gesien het, wat vooraan gesit het in die koninkryk -
15 wat moet volgens wet gedoen word met koningin Vasti, omdat sy die bevel van koning Ahasvéros, deur middel van sy hofdienaars, nie opgevolg het nie?
16 Toe sĂȘ MemĂșgan voor die koning en die vorste: Nie alleen teen die koning het koningin Vasti oortree nie, maar ook teen al die vorste en al die volke wat in al die provinsies van koning Ahasveros is.
17 Want die geval van die koningin sal by al die vroue bekend word, sodat dit hulle manne in hul oĂ« veragtelik sal maak as daar gesĂȘ word: Koning AhasvĂ©ros het bevel gegee om koningin Vasti voor hom te bring, maar sy het nie gekom nie.
18 Dieselfde dag nog sal die vorstinne van die Perse en Meders, as hulle die geval van die koningin hoor, dit aan al die vorste van die koning vertel; en dan sal dit genoeg veragting en gramskap afgee!
19 As die koning dit goedvind, laat daar ân koninklike woord van hom uitgaan en beskrywe word in die wette van die Perse en Meders, sodat dit onherroeplik is, dat Vasti nie meer voor koning AhasvĂ©ros mag kom nie; en laat die koning haar koninklike waardigheid aan haar vroulike naaste gee wat beter is as sy.
20 As dan van die bevelskrif van die koning gehoor word wat hy in sy hele koninkryk - want sy is groot - uitvaardig, sal al die vroue aan hulle manne eer bewys, van die grootste tot die kleinste.
21 En die woord was goed in die oĂ« van die koning en van die vorste, en die koning het gehandel volgens die raad van MemĂșgan.
22 En hy het briewe gestuur aan al die provinsies van die koning, aan elke provinsie volgens haar eie skrif en aan elke volk volgens sy eie taal, dat elke man in sy huis baas moet wees en sy volkstaal praat.
AhasvĂ©ros trou met Ester, wat ân sameswering teen die koning openbaar maak namens MĂłrdegai.
1 TOE nå die dinge die woede van koning Ahasvéros bedaar het, het hy aan Vasti gedink en aan wat sy gedoen het en wat oor haar besluit is.
2 Toe sĂȘ die jongmanne van die koning wat hom dien: Laat hulle vir die koning maagde soek wat mooi van aansien is;
3 en laat die koning beamptes aanstel in al die provinsies van sy koninkryk, dat hulle al die maagde wat mooi van aansien is, bymekaar laat kom in die vesting Susan, in die vrouehuis, onder toesig van Hege, die hofdienaar van die koning, die bewaker van die vroue; en laat hulle skoonheidsmiddele aan hulle gee.
4 En die jongmeisie wat die koning geval, moet in die plek van Vasti koningin word. Hierdie woord dan was goed in die oë van die koning, en hy het so gedoen.
5 Daar was ân man van JeHĂ»Wdah in die vesting Susan met die naam van MĂłrdegai, die seun van JaĂŻr, die seun van SĂmeĂŻ, die seun van Kis, ân Benjaminiet,
6 wat uit Jerusalem weggevoer was onder die ballinge wat in ballingskap moes gaan saam met JegonJaH, die koning van JeHûWdah, wat Nebukadnésar, die koning van Babel, weggevoer het.
7 En hy was die opvoeder van HadĂĄssa, sy is Ester, die dogter van sy oom, want sy het geen vader of moeder gehad nie; en die jongmeisie was skoon van gestalte en mooi van aansien, en by die dood van haar vader en haar moeder het MĂłrdegai haar as sy dogter aangeneem.
8 En toe die bevel van die koning en sy wet bekend gemaak is, en baie meisies in die vesting Susan onder toesig van Hegai byeengebring is, het hulle Ester ook saamgeneem na die paleis van die koning, onder toesig van Hegai, die bewaker van die vroue.
9 En die meisie het hom geval en guns by hom gevind; daarom het hy gou gemaak om haar die nodige skoonheidsmiddele en die regte ete te gee en haar die sewe uitgesoekte meisies uit die paleis van die koning te verskaf; en hy het haar met haar meisies verplaas na die beste gedeelte van die vrouehuis.
10 Ester het haar volk en haar afkoms nie te kenne gegee nie, omdat MĂłrdegai haar beveel het om dit nie te vertel nie.
11 En MĂłrdegai het dag vir dag voor die voorhof van die vrouehuis gewandel om te verneem na die welstand van Ester en wat met haar sou gebeur.
12 En as die beurt van elke meisie aankom om na koning Ahasvéros in te gaan, nadat twaalf maande lank met haar volgens die wet vir die vroue gehandel is - want so lank het die dae van hulle voorbereiding geduur: ses maande lank met mirre-olie en ses maande met balsem en ander skoonheidsmiddele van die vroue -
13 as die meisie dan so na die koning ingaan, word alles wat sy sĂȘ, aan haar gegee, dat dit saam met haar uit die vrouehuis na die koninklike paleis kan gaan.
14 As sy in die aand ingaan en in die mÎre terugkom na die tweede vrouehuis onder toesig van SaÀsgas, die hofdienaar van die koning wat die byvroue bewaak, dan mag sy nie weer by die koning ingaan nie, behalwe as die koning behae in haar vind en sy by die naam geroep word.
15 Toe die beurt van Ester, die dogter van AbĂgail, die oom van MĂłrdegai, wat haar as sy dogter aangeneem het, kom om in te gaan na die koning, het sy niks verlang nie, behalwe wat Hegai, die hofdienaar van die koning wat die vroue bewaak, gesĂȘ het; en Ester het guns gevind in die oĂ« van almal wat haar gesien het.
16 Ester is toe by koning Ahasvéros in sy koninklike paleis opgeneem in die tiende maand, dit is die maand Tebet, in die sewende jaar van sy regering.
17 En die koning het Ester liefgekry meer as al die vroue, en sy het guns en welwillendheid voor hom gevind meer as al die maagde; en hy het die koninklike kroon op haar hoof gesit en haar koningin gemaak in die plek van Vasti.
18 En die koning het ân groot maaltyd aangerig vir al sy vorste en sy dienaars, die maaltyd van Ester, en hy het ân vrye dag bepaal vir die provinsies en geskenke gegee, eg koninklik!
19 En toe die maagde vir die tweede keer versamel is, terwyl MĂłrdegai in die poort van die koning sit -
20 Ester het haar afkoms en haar volk nie te kenne gegee nie, soos MĂłrdegai haar beveel het; en Ester het die bevel van MĂłrdegai opgevolg soos toe sy by hom opgevoed is -
Die droomgesig van MĂłrdegai. Hy ontdek ân sameswering.
20a IN die tweede jaar van die regering van die beroemde AhasvĂ©ros, op die eerste dag van die maand Nisan(Abib), het MĂłrdegai, die seun van JaĂŻr, die seun van SimeĂŻ die seun van Kis ân Benjaminiet, ân droom gesien.
20b Hy was ân man van JeHĂ»Wdah wat in die stad Susan gewoon het; hy was hoog in aansien en een van die belangrikste manne in die koninklike paleis.
20c Hy het tot daardie ballinge behoort wat Nebukadnésar, die koning van Babel, saam met JegónJaH, die koning van JeHûWdah, uit Jerusalem weggevoer het.
20d En dit was sy droom: Daar het ân geroep en ân geraas ontstaan, en donderslae en aardbewinge, en ân groot verwarring op die Aarde.
20d1 En kyk, twee groot Drake het teenoor mekaar gestaan, en hulle was gereed om te veg.
20e En toe hulle skreeu, het al die nasies hulle voorberei vir die stryd teen die volk van die regverdiges.
20f Dit was ân dag van duisternis en gevaar, van verdrukking en benoudheid; en ân geweldige Vrees het oor die Aarde gekom.
20g Die volk van die regverdiges was ontsteld, want hulle het groot besoedeling vir hulleself verwag en hulle het hulle voorberei om te sterwe.
20h Hulle het na Elohim geroep. En terwyl hulle roep, het ân klein Fontein vermeerder tot ân baie groot rivier en voortgevloei soos ân magtige stroom. [Sirah 24:30-31]
20i Lig en die son het gekom; en die wat verdruk is, het hulle verhef en die hoogmoediges verslind.
20j Toe MĂłrdegai hierdie dinge gesien het, het hy opgestaan van sy bed, en hy het gepeins wat Elohim voornemens was om te doen. En hy het die droomgesig vasgehou in sy gees, omdat hy begeer het om die sin daarvan te verstaan.
20k In daardie tyd het hy in die poort van die koning gesit met Bigtan en Teres, twee hofdienaars van die koning, wat drumpelwagters van die paleis was.
20l En omdat hy hulle oorleg in die oog gehou het en noukeurig ag gegee het op hulle voorsorge, het hy ontdek dat hulle pogings gaan aanwend om die hand te slaan aan koning Ahasvéros; en hy het die koning daaroor verwittig.
20m Die koning het hulle twee ondervra, en toe hulle beken, het hy beveel om hulle ter dood te bring.
20n Maar die koning het die gebeurtenisse ook in die kroniekboeke beskrywe, terwyl ook MĂłrdegai dit opgeskryf het tot gedagtenis.
20o Ook het die koning hom opdrag gegee om in die koninklike hof te woon, en hy het hom vir die aanbring met geskenke beloon.
21 In dié dae dan, terwyl Mórdegai in die poort van die koning sit, het Bigtan en Teres, twee hofdienaars van die koning, drumpelwagters, kwaad geword en getrag om die hand aan koning Ahasvéros te slaan.
22 Maar MĂłrdegai het dit te wete gekom en dit aan koningin Ester meegedeel; en Ester het dit uit naam van MĂłrdegai aan die koning gesĂȘ.
23 Toe die saak ondersoek en so bevind is, is hulle twee aan ân galg opgehang; en dit is in die kroniekboeke voor die koning beskrywe.
Haman kry volmag van die koning om die manne van JeHûWdah uit te roei.
1 Nà hierdie dinge het koning Ahasvéros Haman, die seun van Hammedåta, die Agagiet, groot gemaak en hom verhoog en sy setel hoër gestel as dié van al die vorste wat by hom was.
2 En al die dienaars van die koning wat in die poort van die koning was, het gebuig en voor Haman neergeval; want so het die koning aangaande hom bevel gegee; maar MĂłrdegai het nie gebuig of neergeval nie.
3 En die dienaars van die koning, in die poort van die koning, het aan MĂłrdegai gesĂȘ: Waarom oortree jy die gebod van die koning?
4 En toe hulle hom dit elke dag sĂȘ, en hy nie na hulle luister nie, het hulle dit aan Haman meegedeel om te sien of die handelwyse van MĂłrdegai sou standhou, want hy het hulle te kenne gegee dat hy ân man van JeHĂ»Wdah was.
5 Toe Haman sien dat MĂłrdegai nie buig en voor hom nie neerval nie, was Haman met woede vervul.
6 Maar hy het dit vir hom te gering geag om die hand aan Mórdegai alleen te slaan; want hulle het hom die volk van Mórdegai te kenne gegee. Daarom het Haman daarna gesoek om al die manne van JeHûWdah wat in die hele koninkryk van Ahasvéros was, die volk van Mórdegai, te verdelg.
7 In die eerste maand, dit is die maand Nisan(Abib), in die twaalfde jaar van koning Ahasvéros, het hulle die Pur, dit is die lot, voor Haman gewerp vir elke dag en vir elke maand, twaalf in getal, dit is die maand Adar.
8 Toe sĂȘ Haman aan koning AhasvĂ©ros: Daar is een volk wat verstrooid en afgesonderd is tussen die volke in al die provinsies van u koninkryk, en hulle Wette is anders as diĂ© van enige volk; ook hou hulle die wette van die koning nie, sodat dit die koning nie pas om hulle te laat begaan nie.
9 As die koning dit goedvind, laat daar dan geskrywe word om hulle te verdelg, en ek sal tienduisend talente silwer afweeg in die hande van die beamptes om dit by die skatte van die koning te voeg.
10 Toe trek die koning sy seëlring van sy hand af en gee dit aan Haman, die seun van Hammedåta, die Agagiet, die teëstander van die manne van JeHûWdah.
11 En die koning het aan Haman gesĂȘ: Die silwer word jou geskenk; ook die volk, om daarmee te doen soos goed is in jou oĂ«.
12 Toe is die skrywers van die koning geroep in die eerste maand, op die dertiende dag daarvan, en daar is geskrywe net soos Haman beveel het aan die landvoogde van die koning en aan die goewerneurs wat oor elke provinsie was, en aan die vorste van elke volk, aan elke provinsie volgens haar skrif en aan elke volk in sy taal; in die naam van koning Ahasvéros is dit geskrywe en verseël met die seëlring van die koning.
Die teks van die bevelskrif teen die manne van JeHûWdah.
12a Ahasvéros, die grootste koning, aan die landvoogde van die honderd sewe en twintig provinsies vanaf Indië tot Etiopië, en aan die ondergeskikte bestuurders, groete!
12b Ofskoon ek oor ân groot menigte nasies geheers het en die hele wĂȘreld aan my heerskappy onderwerp het, was dit nooit my bedoeling om die grootheid van my mag te misbruik nie; maar wel om my onderdane met goedertierenheid en welwillendheid te regeer, sodat hulle rustig en vry van verskrikking sou lewe en die vrede sou geniet wat enige sterfling begeer.
12c Ek het my raadgewers gevra hoe hierdie doel verwesenlik kan word. Toe het een, wat die ander deur wysheid en trou oortref en wat die eerste is na die koning en wie se naam Haman is,
12d aan my meegedeel dat ân sekere volk, wat oor die hele grondgebied versprei is, volgens vreemde Wette leef en dat hulle ingaan teen die gewoontes van al die nasies. Hulle minag die bevele van die koning en verbreek die eendrag onder al die nasies deur hulle vyandige gesindheid.
12e Nadat ons hierdie dinge verneem het en ons sien dat alleen hierdie volk wat teen die hele mensdom in opstand gekom het, volgens slegte wette leef en ons verordeninge dwarsboom en daardeur die vrede en eensgesindheid van al ons onderhorige provinsies skend,
12f het ons beveel: al diegene wat aangewys word deur Haman, wat aan die hoof staan van al die provinsies en die eerste na die koning is en deur ons soos ân vader geĂ«er word, saam met hulle vroue en kinders moet uitgeroei word deur hulle vyande op die veertiende dag van die twaalfde maand, dit is die maand Adar van hierdie jaar; en niemand mag hom oor hulle ontferm nie,
12g Op hierdie wyse sal die misdadige mense op een dag na die Doderyk/Sheol afdaal en aan ons koninkryk die vrede teruggee wat hulle verbreek het.
13 En briewe is gestuur met die hardlopers na al die provinsies van die koning om al die manne van JeHûWdah te verdelg, dood te maak en uit te roei, die seun sowel as die grysaard, die kindertjies en die vroue, op een dag, op die dertiende van die twaalfde maand, dit is die maand Adar, en om hulle besittings as buit te plunder.
14 ân Afskrif van die bevelskrif moes as wet in elke provinsie uitgevaardig en openbaar gemaak word aan al die volke, om gereed te wees teen daardie dag.
15 Die hardlopers het haastig op bevel van die koning uitgegaan, en die wet is in die vesting Susan uitgevaardig terwyl die koning en Haman sit en drink; maar die stad Susan was in verwarring.
1Â TOE MĂłrdegai verneem alles wat gebeur het, het MĂłrdegai sy klere geskeur en ân roukleed aangetrek, en daar was as op sy hoof; en hy het uitgegaan dwarsdeur die stad en hardop en bitter geskreeu.
MĂłrdegai bid tot JaHWeH
1a MĂłrdegai het tot JaHWeH gebid en aan al Sy werke gedink.
1b En hy het gesĂȘ: my Meester JaHWeH Almagtige Koning, omdat alles aan U mag onderwerp is en daar niemand is wat U Wil kan weerstaan nie, wanneer U wil besluit om JisraEl te red.
1c U het die Hemele en die Aarde gemaak en alles wat onder die Hemele is.
1d U is die Elohey van alles, en daar is niemand wat my Meester kan weerstaan nie.
1e U ken alles, en U weet dat ek nie uit hoogmoed of minagting of enige eersug gehandel het nie, toe ek weier om neer te val voor daardie verwaande Haman.
1f Want ter wille van die welsyn van JisraEl sou ek bereid wees om met gretigheid selfs sy voetspore te kus.
1g Maar ek het gevrees dat ek die eer van my Elohey sou oordra na ân mens, en dat ek nie Elohim nie, maar ân mens sou aanbid.
1h Nou dan my Meester JaHWeH, Elohey van Abraham, ontferm U oor U volk! Want ons vyande wil ons uitroei en U Erfdeel verdelg.
1i Verag U nie U Erfdeel wat U vir Uself uit Egipte gelei het nie!
1j Hoor my smeking, en wees U lot en meetsnoer barmhartig! Verander ons rou in Vreugde, sodat ons sal lewe en U Naam loof, JaHWeH! Sluit nie die monde toe wat U lofsing nie!
1k En ook die hele JisraEl het in dieselfde gees deur smeekbedes geroep na JaHWeH, omdat hulle deur ân gewisse dood gedreig is.
2 So het hy dan tot voor die poort van die koning gekom; want niemand het met ân roukleed aan by die poort van die koning mag ingaan nie.
3 En in al die provinsies waar die bevel van die koning en sy wet ook al aankom, was daar groot rou onder die manne van JeHûWdah met vas en geween en rouklag; baie het sak en as onder hulle uitgesprei.
4 Toe die meisies van Ester en haar hofdienaars kom en haar dit meedeel, was die koningin baie beangs, en sy het klere gestuur om MĂłrdegai dit aan te trek en om sy roukleed van hom weg te neem; maar hy het dit nie aangeneem nie.
5 Hierop roep Ester Hatag, een van die hofdienaars van die koning, wat hy in haar diens gestel het, en beveel hom om na MĂłrdegai te gaan om te verneem wat dit beteken en waarom dit gebeur.
6 En Hatag het uitgegaan na MĂłrdegai na die stadsplein wat voor die poort van die koning gelĂȘ het.
7 Toe deel Mórdegai hom mee alles wat hom oorgekom het, en die juiste bedrag van die silwer wat Haman beloof het om in die skatte van die koning af te weeg as prys vir die manne van JeHûWdah om hulle uit te roei.
8 En hy het hom ân afskrif gegee van die bevelskrif wat in Susan uitgevaardig was om hulle te verdelg, sodat hy dit aan Ester kon wys en haar die saak kon meedeel en haar kon opdra om na die koning te gaan om hom barmhartigheid te vra en by hom ân voorspraak te wees vir haar volk.
9 Daarop het Hatag ingegaan en die woorde van MĂłrdegai aan Ester meegedeel.
10 Toe sĂȘ Ester vir Hatag, terwyl sy hom ân opdrag gee aan MĂłrdegai:
11 Al die dienaars van die koning en die volk van die provinsies van die koning weet dat vir elke man of vrou wat na die koning in die binneste voorhof ingaan, sonder dat hy geroep is, een en dieselfde wet geld: hy moet gedood word; behalwe wanneer die koning sy goue septer na hom uitsteek, dat hy mag lewe; en ek is nou al dertig dae lank nie geroep om by die koning in te kom nie.
12 En hulle het die woorde van Ester aan MĂłrdegai meegedeel.
13 Daarop sĂȘ MĂłrdegai dat hulle Ester moes antwoord: Verbeel jou nie dat jou siel alleen uit al die manne van JeHĂ»Wdah in die huis van die koning sal vrykom nie.
14 Want as jy nou werklik swyg, sal daar van ân ander kant af verligting en redding vir die manne van JeHĂ»Wdah tot stand kom, maar jy en jou familie sal omkom, en wie weet of jy nie met die oog op ân tyd soos hierdie tot die koninklike waardigheid geraak het nie?
Ester gaan na die koning met ân versoek.
14a EN hy [dit is ongetwyfeld MĂłrdegai] het haar gelas om na die koning te gaan, en om hom te smeek vir haar volk en haar deel van die Aarde.
14b Hy het gesĂȘ: dink aan die dae van jou geringheid, en hoe jy deur my hand gevoed is. Want Haman, wat eerste agter die koning kom, het dinge gepraat wat ons dood sal veroorsaak.
14c jy dan, roep na JaHWeH en spreek tot die koning vir ons, en verlos ons van die dood.
15 Toe sĂȘ Ester dat hulle MĂłrdegai moes antwoord:
16 Gaan heen, versamel al die manne van JeHûWdah wat in Susan te vinde is, en vas julle om my ontwil; en julle moet nie eet en drink nie, drie dae lank, nag en dag; ek ook met my dienaresse sal ook so vas; so sal ek na die koning ingaan, wat nie volgens wet is nie, en as ek omkom, dan kom ek om.
17 En MĂłrdegai het heengegaan en gedoen net soos Ester hom opgedra het.
Ester smeek JaHWeH deur boete en gebed.
17a OOK koningin Ester het haar toevlug geneem tot JaHWeH, want sy het gebewe voor die dreigende gevaar.
17b Sy het haar koninklike kleed afgelĂȘ en klere aangetrek wat pas by trane en rou; en in plaas van verskeie salfolies het sy as en vuilgoed op haar hoof gesprei, en sy het haar liggaam onderwerp deur te vas. En die plekke waar sy vroeĂ«r vrolik gevoel het, was nou vol hare wat sy uitgetrek het.
17c En sy het JaHWeH die Elohey van JisraEl gesmeek en gesĂȘ: My Elohey, U alleen is ons Koning! Help my wat eensaam is, en vir wie daar geen ander helper is as U nie.
17d Die gevaar is in my hande.
17e Van my vader het ek gehoor dat U, JaHWeH, JisraEl uit al die ander nasies afgesonder het en ons vaders weer uit hulle voorgeslag, sodat U ân ewige Erfdeel sou besit. En U het aan hulle gedoen soos U gespreek het.
17f Ons het oortree voor U Aangesig. Daarom het U ons oorgelewer in die hande van ons vyande.
17g Want ons het hulle gode aanbid. JaHWeH, U is regverdig.
17h Maar nou is dit vir hulle nie genoeg om ons deur swaar diensbaarheid te verdruk nie, dog hulle skryf selfs die krag van hulle hande toe aan die mag van hulle gode.
17i So wil hulle U beloftes verydel en U Erfdeel uitroei en die monde toesluit wat U loof, en die Glansrykheid van U Apartheidsplek en altaar verdelg.
17j Dan kan hulle die monde van die nasies oopmaak en die mag van die idole loof, en hulle kan ân liggaamlike koning verhoog tot in ewigheid.
17k JaHWeH, lewer U Septer nie uit aan die wat nie is nie, sodat hulle nie sal lag oor ons ondergang nie. Maar keer hulle planne teen hulleself; en verdelg hom wat teen ons losgebreek het.
17l Wees gedagtig, JaHWeH, en toon U aan ons in die tyd van ons verdrukking! Gee my vertroue, JaHWeH, Koning van die Elohim en van al die heerskappye.
17m LĂȘ gepaste woorde in my mond voor die aangesig van die leeu, en neig sy hart tot haat teen ons vyand, sodat die self uitgeroei word saam met sy medestanders.
17n Maar ons, red ons deur U Hand; en help my, wat geen ander hulp het as alleen U, JaHWeH, wat alles weet!
17o U weet dat ek die roem van wetteloses haat, en dat ek afkerig is van die bed van onbesnedenes en van elke vreemdeling.
17p U weet dat ek gedwing is maar dat ek afkerig is van daardie teken van my verhoging en eer wat ek op my hoof dra op die dae van openbare vertoon, en dat ek dit haat soos die doek van ân vrou; sodat ek dit op stil dae nie dra nie.
17q U weet dat ek van Haman se tafel nie geëet het nie, dat ek die maaltyd van die koning nie geniet nie, en dat ek van die wyn van die plengoffers nie gedrink het nie;
17r en dat U diensmaagd, vanaf die dag dat ek na hierdie plek geneem is tot vandag toe, in niks anders Vreugde gevind het nie as alleen in U JaHWeH, Elohey van Abraham!
17s JaHWeH, wat magtiger as al die mense is, hoor na die stem van die wat geen ander hoop het nie; en red U ons uit die hand van die wetteloses, en verlos U my van my vrees.
1Â OP die derde dag het sy die klere van haar voorbereiding afgelĂȘ en haar koninklik aangetrek.
1b En terwyl sy glans in koninklike prag, het sy JaHWeH aangeroep as haar Leier en Redder. Daarna het sy twee dienaresse geneem;
1c en op die een het sy geleun, asof sy deur vreugde en besondere fynheid nie by magte was om regop te gaan nie;
1d en die ander meisie het agter haar meesteres gekom om haar kleed op te hou, wat tot die Aarde afhang.
1e Self het sy agter die rooskleur op haar gesig en agter haar vriendelike en stralende oë die droefheid verberg van haar hart, wat saamgetrek het vanweë haar groot vrees.
1f Sy het agtereenvolgens deur al die deure gegaan en toe teenoor die koning bly staan, waar hy in sy koninklike kleed op sy troon sit, glansend deur goud en edelstene; hy was vreeswekkend om te sien.
1g Toe hy sy hoof ophef en sy vlammende oë die woede van sy hart verraai, het die koningin onwel geword; haar kleur het verbleek, en sy het haar hoof magteloos laat rus op haar dienares.
1h Maar Elohim het die koning se hart verteder. Hy het skielik vol sorg opgespring van sy troon en haar in sy arms ondersteun, totdat sy herstel het. En op ân vertroulike toon het hy gesĂȘ:
1i Wat is dit, Ester? Ek is jou broer; moenie bevrees wees nie!
1j jy sal nie sterwe nie. Hierdie wet is nie vir jou gemaak nie maar vir die algemeen.
1k Kom dus naderby, en raak aan die septer.
1l Maar toe sy nog swyg, het hy die goue staf geneem en op haar nek gelĂȘ. En hy het haar gekus en gesĂȘ: Hoekom praat jy nie met my nie?
1m En sy het geantwoord: Ek het u gesien, meester, soos ân engel van Elohim; en my hart was ontstel uit vrees vir u majesteit.
1n Want u is bewonderenswaardig in ân groot mate, heer, en u aangesig is vol bevalligheid.
1o Maar terwyl sy praat, het sy opnuut onwel geword en byna in onmag geval.
1p Toe het die koning ongerus geword, en al sy dienaars het haar getroos.
1 Op die derde dag het Ester haar koninklik aangetrek en gaan staan in die binneste voorhof van die paleis van die koning, teenoor die saal van die koning, terwyl die koning op sy koninklike troon sit in die koninklike saal, teenoor die ingang van die saal.
2 En net toe die koning koningin Ester in die voorhof sien staan, het sy barmhartigheid in sy oë gevind; en die koning het die goue septer wat in sy hand was, na Ester uitgesteek; en Ester het nader gekom en die punt van die septer aangeraak.
3 Toe sĂȘ die koning vir haar: Wat wil jy hĂȘ, koningin Ester, of wat is jou versoek? Al was dit ook die helfte van die koninkryk - dit sal jou gegee word.
4 Daarop antwoord Ester: As die koning dit goedvind, laat die koning dan vandag met Haman na die maaltyd kom wat ek vir hom berei het.
5 En die koning sĂȘ: Bring Haman gou, dat ons kan handel volgens die woord van Ester! En die koning en Haman het gegaan na die maaltyd wat Ester berei het.
6 En terwyl hulle wyn drink, sĂȘ die koning vir Ester: Wat is jou bede? - dit sal jou toegestaan word. En wat is jou versoek? Al was dit ook die helfte van die koninkryk - daaraan sal voldoen word.
7 Daarop antwoord Ester en sĂȘ: My bede en my versoek is:
8 As ek barmhartigheid gevind het in die oë van die koning, en as die koning dit goedvind om my bede toe te staan en aan my versoek te voldoen, laat die koning en Haman na die maaltyd kom wat ek vir hulle sal berei, dan sal ek mÎre na die wens van die koning handel.
9 En op dié dag het Haman bly en opgeruimd heengegaan; maar toe Haman Mórdegai in die poort van die koning sien en dat hy nie opstaan of vir hom bevrees is nie, was Haman met woede vervul teen Mórdegai.
Haman wil MĂłrdegai laat ophang, maar word gedwing om hom grootliks te eer.
9b MAAR Haman, die seun van Hammedåta, die Bugeër, wat in die hoogste aansien gestaan het by die koning, het besluit om Mórdegai en sy volk skade te berokken vanweë die twee hofdienaars van die koning, wat ter dood gebring is.
10 Maar Haman het hom bedwing; en toe hy by sy huis kom, laat hy sy vriende en sy vrou Seres haal;
11 en Haman vertel hulle van die glorie van sy rykdom en van die veelheid van sy seuns en van alles waarin die koning hom groot gemaak het en hoe hy hom verhef het bo die vorste en die dienaars van die koning.
12 Verder sĂȘ Haman: Selfs het koningin Ester niemand saam met die koning na die maaltyd laat kom wat sy aangerig het nie, as net vir my, en ook vir mĂŽre is ek deur haar genooi saam met die koning.
13 Maar dit alles baat my niks, solank as ek die man van JeHûWdah Mórdegai in die poort van die koning sien.
14 Toe sĂȘ sy vrou Seres en al sy vriende vir hom: Laat hulle ân galg van vyftig voorarm hoog maak, en sĂȘ mĂŽre vroeg aan die koning dat hulle MĂłrdegai daaraan moet ophang; gaan dan vrolik saam met die koning na die maaltyd. DiĂ© woord het Haman geval, en hy het die galg laat maak.
1Â IN dieselfde nag het die slaap van die koning gewyk, en hy het gesĂȘ dat hulle die gedenkskrif, die kronieke, moes bring. En toe dit die koning voorgelees word,
2 vind hulle daar beskrywe dat Mórdegai openbaar gemaak het dat Bigtåna en Teres, twee hofdienaars van die koning, uit die drumpel-wagters, getrag het om die hand aan koning Ahasvéros te slaan.
3 Daarop sĂȘ die koning: Watter eer en verhoging het MĂłrdegai daarvoor te beurt geval? En die jongmanne van die koning, sy dienaars, het geantwoord: Met hom het niks gebeur nie.
4 Toe sĂȘ die koning: Wie is in die voorhof? - juis toe Haman in die buitenste voorhof van die koninklike paleis kom om aan die koning te sĂȘ dat hulle MĂłrdegai moes ophang aan die galg wat hy vir hom laat oprig het.
5 En die jongmanne van die koning antwoord hom: Daar staan Haman in die voorhof. Toe sĂȘ die koning: Laat hy inkom.
6 Nadat Haman ingekom het, vra die koning hom: Wat moet met die man gedoen word aan wie die koning eer wil bewys? Haman dink toe by homself: Aan wie sou die koning eer wil bewys meer as aan my?
7 Daarom het Haman vir die koning gesĂȘ: Die man aan wie die koning eer wil bewys -
8 laat hulle ân koninklike kleed bring waarmee die koning bekleed was, en ân perd waar die koning op gery het en op die kop waarvan ân koninklike kroon gesit is;
9 en laat hulle die kleed en die perd afgee aan een van die vorste van die koning, van die vername manne, dat hulle dit die man aantrek aan wie die koning eer wil bewys; en hulle moet hom laat ry op die perd oor die stadsplein en voor hom uitroep: So word gedoen aan die man aan wie die koning eer wil bewys.
10 Toe sĂȘ die koning vir Haman: Neem gou die kleed en die perd soos jy gespreek het, en doen so aan MĂłrdegai, die man van JeHĂ»Wdah, wat in die poort van die koning sit; jy moet nie een woord onvervuld laat bly van alles wat jy gespreek het nie.
11 En Haman het die kleed geneem en die perd, en hy het MĂłrdegai aangetrek en hom laat ry oor die stadsplein en voor hom uitgeroep: So word gedoen aan die man aan wie die koning eer wil bewys.
12 Daarna het MĂłrdegai teruggegaan na die poort van die koning; maar Haman het hom gehaas na sy huis toe, treurig en met bedekte hoof.
13 En Haman het aan sy vrou Seres en al sy vriende vertel alles wat hom oorgekom het. Toe sĂȘ sy wyse manne en sy vrou Seres vir hom: As MĂłrdegai voor wie jy alreeds begin val het, uit die saad van JeHĂ»Wdah is, sal jy niks teen hom kan uitrig nie, maar heeltemal voor hom val.
14 Onderwyl hulle nog met hom spreek, kom die hofdienaars van die koning aan, en hulle het Haman gou na die maaltyd gebring wat Ester gereedgemaak het.
Haman word deur Ester aangekla en ter dood gebring.
1Â TOE die koning en Haman inkom om saam met koningin Ester die feesmaal te hou,
2 sĂȘ die koning aan Ester ook op die tweede dag, terwyl hulle wyn drink: Wat is jou bede, koningin Ester? - dit sal jou toegestaan word. En wat is jou versoek? Al was dit die helfte van die koninkryk - daaraan sal voldoen word.
3 En koningin Ester antwoord en sĂȘ: As ek barmhartigheid in u oĂ« gevind het, o koning, en as die koning dit goedvind, laat my siel my geskenk word op my bede en my volk op my versoek.
4 Want ons is verkoop, ek en my volk, om verdelg, gedood en uitgeroei te word. Was ons nog as slawe en slavinne verkoop, dan sou ek geswyg het, maar hierdie ramp sal onder die verliese van die koning sy weerga nie hĂȘ nie.
5 Toe spreek koning AhasvĂ©ros en sĂȘ aan koningin Ester: Wie is hy, en waar is hy wie se hart hom ingegee het om so te maak?
6 En Ester sĂȘ: Die teĂ«stander en vyand is hierdie slegte Haman! Toe skrik Haman voor die koning en die koningin.
7 En die koning het in sy woede van die wynmaaltyd opgestaan en na die tuin van die paleis gegaan, terwyl Haman daar bly staan om van koningin Ester die behoud van sy siel af te smeek; want hy het gesien dat die oordeel oor hom by die koning vas besluit was.
8 Toe die koning uit die tuin van die paleis in die saal van die wynmaaltyd terugkom, en Haman juis op die rusbank neergeval het waar Ester op sit, sĂȘ die koning: Wil hy die koningin ook nog geweld aandoen by my in die huis? Die woord was nouliks uit die mond van die koning of hulle het die gesig van Haman bedek.
9 Daarop sĂȘ HarbĂłna, een van die hofdienaars voor die koning: Daar staan reeds die galg wat Haman laat maak het vir MĂłrdegai wat ten voordele van die koning gespreek het, by die huis van Haman, vyftig voorarm hoog! Toe sĂȘ die koning: Hang hom daaraan op!
10 En hulle het Haman opgehang aan die galg wat hy vir MĂłrdegai opgerig het, en die woede van die koning het bedaar.
1 OP dieselfde dag het koning Ahasveros aan koningin Ester die huis gegee van Haman, die teëstander van die man van JeHûWdah; en Mórdegai het voor die koning gekom, want Ester het vertel wat hy van haar was.
2 En die koning het sy seëlring uitgetrek wat hy van Haman afgeneem het, en dit aan Mórdegai gegee; en Ester het Mórdegai aangestel oor die huis van Haman. [Spreuke 8:15-16]
Besluit van Ahaséros ten gunste van die manne van JeHûWdah.
3 EN Ester het weer voor die koning gespreek en voor sy voete neergeval en geween en hom gesmeek om die boosheid van Haman, die Agagiet, en sy plan wat hy teen die manne van JeHûWdah beraam het, te verydel.
4 En die koning het die goue septer na Ester uitgesteek, en Ester het haar opgerig en voor die koning gaan staan
5 en gesĂȘ: As die koning dit goedvind en ek barmhartigheid voor hom gevind het en die saak reg is voor die koning en ek welgevallig is in sy oĂ«, laat dan geskrywe word om die briewe met die plan van Haman, die seun van HammedĂĄta, die Agagiet, te herroep wat hy geskrywe het om die manne van JeHĂ»Wdah wat in al die provinsies van die koning is, uit te roei.
6 Want hoe sou ek kan aansien die boosheid wat my volk sal tref? En hoe sou ek kan aansien die ondergang van my geslag?
7 Toe sĂȘ koning AhasvĂ©ros aan koningin Ester en aan die man van JeHĂ»Wdah MĂłrdegai: Kyk, die huis van Haman het ek aan Ester gegee, en hom het hulle aan die galg opgehang, omdat hy sy hand teen die manne van JeHĂ»Wdah uitgesteek het.
8 Skryf julle maar, wat die manne van JeHĂ»Wdah betref, soos julle dit goedvind uit naam van die koning, en verseĂ«l dit met die seĂ«lring van die koning; want ân geskrif, in naam van die koning geskrywe en verseĂ«l met die seĂ«lring van die koning, kan nie herroep word nie.
9 Toe is in dieselfde tyd die skrywers van die koning geroep, in die derde maand, dit is die maand Siwan, op die drie-en-twintigste daarvan; en daar is geskrywe net soos MĂłrdegai beveel het, aan die manne van JeHĂ»Wdah en aan die landvoogde en die goewerneurs en die vorste van die provinsies wat van IndiĂ« af tot by Kuwsh lĂȘ, honderd-sewe-en-twintig provinsies, aan elke provinsie volgens haar skrif en aan elke volk in sy taal, en aan die manne van JeHĂ»Wdah volgens hulle skrif en in hulle taal -
10 hy het laat skrywe uit naam van koning Ahasvéros en dit verseël met die seëlring van die koning en briewe gestuur met rapportgangers te perd wat gery het op koninklike renperde uit die stoetery,
Die tweede bevelskrif van die koning.
10a AHASVEROS, die groot koning, aan die landvoogde en vorste wat hom onderdanig is in die honderd sewe en twintig provinsies vanaf Indië tot Kuwsh, groete!
10b Baie persone misbruik die goedheid van vorste en die eerbewyse wat hulle ondervind, tot trotsheid.
10c Hulle probeer dan nie alleen om die onderdane van die konings te verdruk nie maar, omdat hulle teen die verleende eerbewyse nie opgewasse is nie, span hulle ook lokvalle vir diegene wat hulle geëer het.
10d Dit is vir hulle ook nie genoeg om alleen maar ondankbaar te wees vir die weldade en die regte te misken wat menslike goedheid jeens hulle kan laat geld nie, maar hulle meen ook nog dat hulle die straf kan ontloop van Elohim, wat alles sien.
10e Hulle word selfs tot ân dergelike dwaasheid vervoer, dat hulle probeer om deur bedrieglike liste ook diegene te ondermyn wat pligsgetrou hulle opgelegde take uitvoer en wat hulle in alle opsigte so gedra, dat hulle elkeen se lof werd is.
10f Intussen bedrieg hulle deur listige oorleg die argelose ore van die vorste, wat ander persone beoordeel ooreenkomstig hulle eie geaardheid.
10g Dergelike dinge blyk uit die ou kroniekboeke en ook uit die gebeurtenisse van elke dag: hoe die bedoelinge van die konings deur die boosaardige influisteringe van sekere persone bederf word.
10h Daarom moet toesig gehou word oor die vrede in al die provinsies.
10i Wanneer ons derhalwe ân gewysigde bevel gee, moet nie gemeen word dat dit uit die ligsinnigheid van ons hart voortkom nie, maar dat ons besluite neem ooreenkomstig die aard en noodwendigheid van die omstandighede en die eise van die algemene welsyn.
10j En omdat julle ons woorde duideliker kan verstaan: Haman, die seun van HammedĂĄta, na gees en afstamming ân MacedoniĂ«r sonder enige Persiese bloed, wat ons mildheid deur sy wreedheid tot skande gemaak het, is destyds as vreemdeling deur ons opgeneem.
10k Hy het selfs ân dergelike goedheid ondervind, dat hy ons vader genoem is en deur almal as eerste na die koning geĂ«er is.
10l Maar hy het hom tot so ân mate van verwaandheid opgeblaas, dat hy pogings aangewend het om ons van die koningskap en die lewe te beroof.
10m Want met allerlei vreemde en ongehoorde middele het hy die dood gesoek van MĂłrdegai, aan wie se trou en goeie dienste ons lewe te danke is, en van die deelgenote van ons koningskap, Ester, saam met haar hele volk.
10n Hy was van plan om ons, nadat hulle gesterf het, in ons eensaamheid te behaag en die koninkryk van die Perse aan die Macedoniërs uit te lewer.
10o Ons het egter gevind dat die manne van JeHûWdah, wat deur die slegste van die sterflinge vir uitroeiing bestem is, beslis nie skuldig is nie; inteendeel, dat hulle volgens regmatige Wette leef;
10p en dat hulle kinders is van die hoogste en grootste en ewige Elohim, wat in Sy mildheid sowel aan ons vaders as aan ons die koningskap gegee het en haar bewaak tot vandag toe.
10q Daarom moet julle weet dat die briewe wat daardie man namens ons gestuur het, kragteloos is.
10r Vir hierdie misdaad hang hy en sy familie aan die galg wat hy self voor die poorte van hierdie stad Susan laat oprig het; en dit is nie ons nie maar Elohim, wat hom na verdienste vergeld.
10s Hierdie bevelskrif wat ons nou stuur, moet in al die stede aangeslaan word, sodat die manne van JeHûWdah sal vry wees om ooreenkomstig hulle eie Wette te lewe.
10t En julle moet hulle help, sodat hulle die wat gereed staan om hulle te vermoor, kan ter dood bring op die dertiende dag van die maand wat Adar genoem word
10u Want die Almagtige JaHWeH het hierdie dag van droefheid en rou vir hulle in Vreugde verander.
10v Daarom moet julle ook hierdie dag by die ander feesdae voeg en in alle vrolikheid vier; sodat sy ook in die toekoms bekend sal wees
10w dat hulle almal wat troue onderdane van die Perse is, werd is om vir hulle trou beloon te word; maar dat die wat die koninkryk probeer verraai, gedood word vir hierdie misdaad.
10x Elke provinsie en stad wat nie aan hierdie feesviering wil deelneem nie, sal te vuur en te swaard omkom en so volkome verdelg word, dat sy vir altyd ontoeganklik bly vir mense en diere as ân voorbeeld van minagting en ongehoorsaamheid.
11 dat die koning aan die manne van JeHûWdah wat in elke stad woon, toegestaan het om bymekaar te kom en hulle siel te verdedig, deur te verdelg en dood te maak en uit te roei elke gewapende mag van volk of provinsie wat hulle in benoudheid mag bring, saam met kindertjies en vroue, en hulle besittings as buit te plunder,
12 op een dag in al die provinsies van koning Ahasvéros, op die dertiende van die twaalfde maand, dit is die maand Adar.
13 ân Afskrif van die bevelskrif moes as wet uitgevaardig word in elke provinsie, openbaar gemaak aan al die volke, sodat die manne van JeHĂ»Wdah op diĂ© dag gereed moes wees om hulle op hul vyande te wreek.
14 Die rapportgangers wat op die koninklike renperde gery het, het op bevel van die koning haastig en gou weggegaan, en die wet is in die vesting Susan uitgevaardig.
15 En MĂłrdegai het van die koning weggegaan in ân koninklike kleed van pers en wit, met ân groot goue kroon op en ân mantel van fyn linne en purperrooi stof, terwyl die stad Susan jubel en vrolik was.
16 Vir die manne van JeHûWdah was daar lig en vrolikheid en vreugde en eer;
17 en in al die provinsies en in al die stede waar die bevel van die koning en sy wet ook al aangekom het, was daar vrolikheid en vreugde by die manne van JeHûWdah, maaltyd en feesdag; en baie uit die volke van die Aarde het hulle by die manne van JeHûWdah geskaar, want die skrik vir die manne van JeHûWdah het op hulle geval.
Die manne van JeHûWdah verslaan baie van hulle vyande, ook die tien seuns van Haman.
1 EN in die twaalfde maand, dit is die maand Adar, op die dertiende dag daarvan, toe die bevel van die koning en sy wet uitgevoer sou word, op die dag toe die vyande van die manne van JeHûWdah gehoop het om hulle te oorweldig - maar dit net omgekeerd was, sodat juis die manne van JeHûWdah hulle haters sou oorweldig -
2 het die manne van JeHûWdah saamgekom in hulle stede in al die provinsies van koning Ahasvéros om die hand te slaan aan die wat hulle boosheid gesoek het; en niemand het voor hulle standgehou nie, want die skrik vir hulle het op al die volke geval.
3 En al die vorste van die provinsies en die landvoogde en die goewerneurs en die beamptes van die koning het die manne van JeHûWdah ondersteun, want die skrik vir Mórdegai het op hulle geval.
3a Want die man van JeHĂ»Wdah MĂłrdegai was die tweede in rang onder koning AhasvĂ©ros; en hy was groot by die manne van JeHĂ»Wdah en ân liefling by die menigte van sy broers, omdat hy die voorspoed van sy volk gesoek en tot welsyn van al sy saad gespreek het.
4 Want MĂłrdegai was groot in die paleis van die koning, en sy gerug het deur al die provinsies gegaan, omdat die man MĂłrdegai al groter geword het.
5 En die manne van JeHĂ»Wdah het onder hulle vyande ân slagting aangerig deur die swaard en deur doodslag en verdelging, en met hulle haters na hulle goedvinde gehandel.
6 En in die vesting Susan het die manne van JeHûWdah vyfhonderd man gedood en uitgeroei;
7 en ParsandĂĄta en Dalfon en AspĂĄta,
8 en PorĂĄta en AdĂĄlja en AdidĂĄta,
9 en ParmĂĄsta en ArĂsai en Aridai en WaisĂĄta,
10 die tien seuns van Haman, die seun van Hammedåta, die teëstander van die manne van JeHûWdah, het hulle gedood, maar na die buit hulle hand nie uitgesteek nie.
11 Op dieselfde dag het die getal van die wat in die vesting Susan gedood is, voor die koning gekom;
12 en die koning het aan koningin Ester gesĂȘ: In die vesting Susan het die manne van JeHĂ»Wdah vyfhonderd man gedood en uitgeroei benewens die tien seuns van Haman; wat sou hulle wel in die ander provinsies van die koning gedoen het? Wat is dan jou bede? - dit sal jou toegestaan word. En wat is verder jou versoek? - daaraan sal voldoen word.
13 Toe sĂȘ Ester: As die koning dit goedvind, laat mĂŽre ook aan die manne van JeHĂ»Wdah wat in Susan is, toegestaan word om te handel volgens die wet wat geld vir vandag; en laat hulle die tien seuns van Haman aan die galg ophang.
14 En die koning het bevel gegee om so te doen; en ân wet is in Susan uitgevaardig, en hulle het die tien seuns van Haman opgehang.
15 En die manne van JeHûWdah wat in Susan was, het ook op die veertiende dag van die maand Adar saamgekom; en hulle het in Susan driehonderd man gedood, maar na die buit hulle hand nie uitgesteek nie.
16 En die ander manne van JeHûWdah wat in die provinsies van die koning was, het saamgekom en hulle siel verdedig en gerus van hul vyande; en hulle het onder hul haters vyf-en-sewentigduisend omgebring, maar na die buit hulle hand nie uitgesteek nie.
17 Dit was op die dertiende dag van die maand Adar; en op die veertiende daarvan het hulle gerus en dit ân dag van maaltyd en vrolikheid gemaak.
18 Maar die manne van JeHĂ»Wdah wat in Susan was, het op die dertiende en die veertiende daarvan byeengekom, en op die vyftiende daarvan gerus, sodat hulle dit ân dag van maaltyd en vrolikheid gemaak het.
19 Daarom maak die manne van JeHĂ»Wdah wat buite in die onbemuurde stede woon, van die veertiende dag van die maand Adar ân dag van vrolikheid en maaltyd en ân feesdag waarop hulle mekaar lekkernye stuur.
20 EN Mórdegai het hierdie dinge opgeskrywe en briewe gestuur aan al die manne van JeHûWdah wat in al die provinsies van koning Ahasvéros was, die wat naby en die wat ver was,
21 om vir hulle vas te stel dat hulle al jare die veertiende dag van die maand Adar en die vyftiende daarvan moes vier -
22 as die dae waarop die manne van JeHĂ»Wdah rus gekry het van hulle vyande, en die maand wat vir hulle van kommer in vrolikheid en van rou in ân feesdag verander is - dat hulle daar dae van maaltyd en vrolikheid van moes maak en om mekaar lekkernye en aan die armes gawes te stuur.
22a En MĂłrdegai het gesĂȘ: Hierdie dinge het deur Elohim gebeur.
22b Want ek herinner my ân droomgesig waarin al hierdie dinge voorspel is, en nie een ding daarvan het onvervul gebly nie.
22c Die klein Fontein wat tot ân rivier vermeerder en dan in ân lig en die son verander en soos ân magtige stroom wat voortgevloei het, - sy is Ester, wat die koning as sy vrou geneem het en oor wie hy besluit het dat sy koningin sou wees.
22d Die twee Drake is ek en Haman.
22e Die nasies wat saamgekom het, is die wat pogings aangewend het om die naam van die manne van JeHûWdah uit te roei.
22f Maar my volk is JisraEl, wat na JaHWeH geroep het; en JaHWeH het Sy volk verlos: Hy het ons gered uit alle boosheid, en Hy het groot tekens en wonders gewerk onder die nasies.
22g Ook het Hy twee lotsbestemminge verordineer: een vir die volk van Elohim en ân ander vir die orige nasies.
22h En altwee lotsbestemminge het op die dag wat vanaf daardie tyd reeds vir al die nasies bepaal is, voor die Aangesig van Elohim gekom.
22i En JaHWeH het aan Sy volk gedink, en Hy het Hom ontferm oor Sy Erfdeel.
22j En hierdie dae moet in die maand Adar herdenk word op die veertiende en vyftiende dag van daardie maand; dit moet met ywer en vrolikheid gebeur wanneer al die mense bymekaar is, en tot in al die toekomstige geslagte van die volk van JisraEl.
23 En die manne van JeHûWdah het as insetting aangeneem wat hulle begin het om te doen en wat Mórdegai aan hulle geskryf het.
24 Want Haman, die seun van Hammedata, die Agagiet, teĂ«stander van al die manne van JeHĂ»Wdah, het ân plan beraam teen die manne van JeHĂ»Wdah om hulle uit te roei, en die Pur, dit is die lot, gewerp om hulle te vernietig en hulle uit te roei.
25 Maar toe dit voor die koning kom, het hy skriftelik bevel gegee dat sy bose plan wat hy teen die manne van JeHûWdah uitgedink het, op sy eie hoof moes neerkom; en hulle het hom en sy seuns aan die galg opgehang.
26 Daarom noem hulle dié dae Purim, na die naam Pur. Hierom, vanweë al die woorde van daardie brief en wat hulle self daarvan gesien het en wat hulle oorgekom het,
27 het die manne van JeHûWdah vasgestel en as insetting aangeneem vir hulle en hulle saad en vir almal wat hulle by hulle sou aansluit, sodat dit onherroeplik sou wees, dat hulle dié twee dae al die jare sou hou volgens die voorskrif daaromtrent en op die bepaalde tyd;
28 en dat dié dae herdenk en gehou moet word in al die geslagte, families, provinsies en stede, en dat dié Purim-dae onder die manne van JeHûWdah nie afgeskaf mag word nie en die gedagtenis daaraan onder hulle saad nie mag ophou nie.
29 En koningin Ester, die dogter van Abigail, en die man van JeHûWdah Mórdegai het met alle nadruk geskrywe om hierdie tweede brief oor die Purim krag te verleen.
30 En hy het briewe gestuur aan al die manne van JeHûWdah in die honderd-sewe-en-twintig provinsies, die koninkryk van Ahasvéros, woorde van Vrede en Waarheid,
31 om dié Purim-dae op hulle bepaalde tye vas te stel soos die man van JeHûWdah Mórdegai en koningin Ester dit vir hulle verorden het, en soos hulle vir hulself en hul saad die voorskrifte aangaande die vastyd en die daarby behorende weeklag vasgestel het.
32 En die bevel van Ester het die voorskrifte vir hierdie Purim vasgestel, en dit is in ân boek geskrywe.
Mórdegai se hoë posisie en aansien.
1 DAARNA het koning AhasvĂ©ros ân belasting op die Aarde en op die kuslande van die see gelĂȘ.
2 En al die dade van sy mag en sterkte en die noukeurige berig oor die grootheid van Mórdegai waartoe die koning hom verhoog het, is dit nie beskrywe in die kroniekboeke van die konings van Medië en Persië nie?
3a In die vierde jaar van die regering van Ptolomeus en Cleopatra het Dosithes, wat homself ân priester uit die stam van Levi noem, saam met sy seun PtolomeĂŒs hierdie brief oor die Purim gebring. En hulle het gesĂȘ dat dit deur LisĂmaehos, die seun van PtolomeĂŒs, in Jerusalem vertaal is.
1Â DIE verhaal van Tobias, die seun van TobiEl, die seun van GananiEl die seun van AduEl, die seun van GabaEl, uit die geslag van AsaEl, uit die stam van NĂĄftali,
2 wat in die dae van Salmaneser die koning van Assirië, uit Thisbe, wat suid van Kedes-Naftali bo Aser in Galiléa geleë was, in ballingskap gevoer is.
3 Ek, Tobias, het al die dae van my lewe in die Weë van Waarheid en Geregtigheid gewandel. Ek het ook baie liefdadigheid bewys aan my broers en my volk wat na die Aarde van die Assiriërs, na Ninevé, saam met my weggevoer was.
4 Toe ek nog ân jongeling in my eie deel van die Aarde, die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl, was, het die hele stam van my voorvader NĂĄftali in opstand gekom teen die Tempel in Jerusalem wat uit al die stamme van JisraEl vir al die stamme gekies was om in te slag, en waarin die Tempel van die woning van die Hoogste El gewy en gebou was vir alle geslagte.
5 En al die stamme wat daarmee saam in opstand gekom het, het hulle bydraes aan die kalf BaÀl gebring.
6 Maar ek het dikwels alleen op die Feesdae na Jerusalem gereis, soos sy as ân ewige Insetting aan die hele JisraEl voorgeskryf was, en die eerstelingvrugte en die tiende deel van my produkte en die eerste skeersels met my meegeneem en aan die priesters, die seuns van AĂ€ron, by die altaar gegee.
7 ân Tiende deel van al my produkte het ek gegee aan die Leviete wat in Jerusalem diens gedoen het, en ân ander tiende het ek verkoop en die opbrengs daarvan het ek elke jaar in Jerusalem gaan bestee,
8 en ân derde tiende het ek aan die behoeftiges uitgedeel, soos my groot moeder Debora my geleer het, want ek is na die dood van my vader as weeskind agtergelaat.
9 Toe ek ân man geword het, is ek getroud met Hanna, wat uit die geslag van ons familie was, en by haar het ek ân seun, Tobias, gehad.
10 En toe ek in ballingskap na Ninevé gevoer is, het al my broers en verwante die voedsel van die nasies geëet,
11 maar ek het myself daarvan weerhou,
12 want ek het met my hele hart aan Elohim bly dink.
13 En die Hoogste El het my Guns en status in die oë van Salmaneser laat vind, en ek het die inkoper [van die benodigdhede van sy hofhouding] geword.
14 Ek het toe ân reis na MediĂ« onderneem en tien talente silwer by GabaEl, die broer van Gabrias, te Ragae in MediĂ« gedeponeer.
15 Maar met die dood van Salmaneser het sy seun Sanherib in sy plek koning geword, en omdat die hoofweë onveilig was, kon ek nie meer na Medië reis nie.
16 In die dae van Salmaneser het ek baie werke van liefdadigheid in belang van my broers gedoen. Ek het my brood aan die hongeriges gegee en my klere aan die wat nakend was
17 en as ek een van my volksgenote dood en uitgewerp buite die muur van NinevĂ© sien lĂȘ het, het ek hom begrawe.
18 En as koning Sanherib iemand wat as vlugteling uit JeHûWdah gekom het, doodgemaak het, het ek hom in die geheim begrawe, want hy het baie in sy toorn om die lewe gebring; en die koning het na hulle liggame gesoek, maar kon dit nie vind nie.
19 Maar een van die Nineviete het heengegaan en die koning omtrent my ingelig dat ek hulle begrawe het, en ek het weggekruip, want toe ek hoor dat ek gesoek word om om die lewe gebring te word, was ek bevrees en het ek gevlug.
20 Toe is al my besittings gekonfiskeer, en daar is niks vir my oorgelaat nie behalwe my vrou Hanna en my seun Tobias.
21 Vyftig dae het nouliks verbygegaan of sy twee seuns het hom [Sanherib] om die lewe gebring en na die gebergte van Ararat die wyk geneem. En sy seun Esar-Haddon het in sy plek koning geword. Hy het Achikar, die seun van my broer HanaEl, oor al die uitgawes en administrasie van sy koninkryk aangestel.
22 Op grond van Achikar se voorspraak, het ek weer na Ninevé kon gaan. Achikar was naamlik die skinker en die seëlbewaarder en was in beheer van die administrasie en die finansies, en Esar Haddon het hom, my neef, tot tweede in rang naas hom verhef.
1Â NADAT ek in my huis teruggekom het, en my vrou Hanna en my seun Tobias aan my teruggegee is, is ân geurige middagmaal op die Pinksterfees, wat die Fees van die sewe Weke is, vir my voorberei, en ek het aangesit om te eet.
2 Toe ek die oorvloed kos voor my sien, sĂȘ ek vir my seun: Gaan heen en bring elke behoeftige onder ons broers wat jy kan vind en wat aan JaHWeH gedagtig is, en ek sal op jou wag!
3 En hy kom terug en sĂȘ: Vader, een van ons mense is verwurg en lĂȘ uitgewerp op die straat.
4 Toe hardloop ek, voordat ek aan iets geproe het, na buite en bring hom in ân kamer totdat die son sou ondergaan.
5 Daarop het ek teruggekeer, my gewas en my voedsel in droefheid geëet;
6 en ek het gedink aan die profesie van Amos waar hy sĂȘ: Julle feeste sal verander word in droefheid en julle vrolikheid in klaagsang.
7 En ek het hardop gehuil. En toe die son onder was, gaan ek, grawe ân graf en lĂȘ hom daarin neer.
8 En my bure lag vir my en sĂȘ: Hy is nog steeds nie bang om oor hierdie dinge om die lewe gebring te word nie. Hy het weggehardloop en hier is hy alweer besig om die dooies te begrawe!
9 Daardie selfde nag, nadat ek hom begrawe het, keer ek terug, en omdat ek seremonieel besoedel was, gaan ek met onbedekte gesig langs die muur van die voorhof slaap.
10 En ek wis nie dat daar spreeus in die muur bo my was nie, en omdat my oë onbedek was, val die uitwerpsels van die spreeus in my oë en vorm wit vliese, daarop. Ek gaan toe na die geneeshere, maar hulle kon my nie help nie. Achikar het my egter gedurende twee jaar onderhou, totdat hy na Elymaïs vertrek het. [Boekrol van die Opregte 52:31]
11 Toe het my vrou Hanna vroulike handwerke vervaardig en dit aan die eienaars [van die handwerk] afgelewer. [Spreuke van Salomo 31]
12 En hulle het haar loon uitbetaal en haar bowendien ân bokkie gegee.
13 Maar toe sy by my tuiskom, begin die bokkie te blĂȘr. En ek sĂȘ vir haar: Waar kom hierdie bokkie vandaan? Is dit gesteel? Gee dit terug aan sy eienaars, want ons het nie die reg om enigiets wat gesteel is, te eet nie.
14 Maar sy sĂȘ vir my: Dit is saam met my loon as ân geskenk aan my gegee. Maar ek wou haar nie glo nie en sĂȘ haar aan om dit aan sy eienaars terug te besorg, en ek het my vir haar geskaam. Toe antwoord sy en sĂȘ vir my: En waar is jou liefdadigheid? Waar is jou geregtigheid? Natuurlik weet jy alles?
1Â TOE het ek bedroef geword en gehuil,en in my smart bid ek en sĂȘ:
2 JaHWeH, U is opreg, en al U werke en al U Weë is Barmhartigheid en Waarheid, en U oordeel altyd in Waarheid en in opregtheid.
3 Dink aan my en sien my aan; moenie wraak oor my uitoefen vanweë my oortredinge en tekortkominge en vanweë die van my voorvaders wat hulle teen U misdryf het nie, want hulle het U Gebooie nie gehou nie.
4 U het ons oorgegee aan plundering en gevangeskap en Dood en ons tot ân spreekwoord en beskimping gemaak onder al die nasies waaronder ons verstrooi is.
5 En nou, U oordele wat groot is, is ook waaragtig in die wyse waarop U my oortredinge en die van my vaders besoek het, omdat ons U Gebooie nie gehou en voor U Aangesig nie opreg gewandel het nie.
6 Handel dan nou met my ooreenkomstig U welbehae; gee bevel om my gees van my af weg te neem, sodat ek verlos mag word en na die stof mag terugkeer, want ek sal liewer sterwe as om te lewe, omdat ek na valse beskuldigings moes luister en smartlike droefheid ondervind het. Gee opdrag om my uit hierdie ellende te verlos en om my na my ewige rusplek te neem; moenie U aangesig van my afkeer nie.
7 Op daardie selfde dag gebeur dit met Sarah, die dogter van RaguEl, te Ekbatana in Medië, dat sy ook deur die diensmeisies van haar vader verwyt word
8 omdat sy met sewe mans getroud was, en die gees van besoedeling, Asmodeus hulle doodgemaak het nog voordat hulle volgens die gebruik by haar as vrou kon kom. En hulle sĂȘ vir haar: Weet u nie dat u u eggenotes verwurg het nie? U het alreeds sewe gehad en u het die naam van nie een van hulle gedra nie!
9 Waarom kwel u ons so. As hulle dood is, volg hulle dan! Mag ons nooit enige seun of dogter van u sien nie!
10 Toe sy hierdie dinge hoor, is sy diep gegrief en het gewens om haarself op te hang, maar sy sĂȘ: Ek is die enigste kind van my vader; as ek dit doen, sal ek skande oor hom bring en hom in sy ouderdom met droefheid in die graf laat neerdaal.
11 En sy het by haar venster gebid en gesĂȘ: GeseĂ«nd is U, JaHWeH, my Elohey, en geseĂ«nd is U verhewe en glansryke Naam in ewigheid; mag al U werke U tot in ewigheid prys,
12 En nou, JaHWeH, rig ek my aangesig en my oë op U;
13 gee opdrag om my te verlos van die Aarde af en dat ek geen verwyt meer mag aanhoor nie.
14 U weet, o JaHWeH, dat ek onskuldig is van enige oortreding met ân man;
15 ek het nooit my naam of die naam van my vader in die deel van die Aarde van my gevangeskap besoedel nie. Ek is die enigste kind van my vader; hy het geen ander kind om sy erfgenaam te wees nie. Hy het geen broer of neef naby hom met wie ek sou kon trou nie. Ek het reeds sewe eggenotes verloor; waarom sal ek nog langer lewe? En as dit U nie behaag om my dood te maak nie, gee dan dat daar na my omgesien sal word, en daar meegevoel aan my betoon sal word, en dat ek nie verdere verwyte mag aanhoor nie.
16 En albei se gebed is voor die Aangesig van die Glansrykheid van die groot RafaEl verhoor, [Openbaring 8:3]
17 en hy is gestuur om albei te genees; na Tobias om die wit vliese te verwyder en om Sarah, die dogter van RaguEl, aan Tobias, die seun van Tobias, as vrou te gee en om Asmodeus, die gees van besoedeling, te bind omdat Tobias die reg het om haar te besit. Op dieselfde tydstip het Tobias toe in sy huis gegaan, en het Sarah, die dogter van RaguEl, uit haar bovertrek afgekom.
1 OP dieselfde dag het Tobias hom die geld herinner wat hy by GabaEl te Ragae in Medië gedeponeer het.
2. En hy sĂȘ by homself: Ek het gevra om te sterwe; waarom sal ek nie my seun Tobias roep en aan hom verduidelik voor ek heengaan nie?
3 Toe roep hy hom en sĂȘ: My seun, as ek te sterwe kom, begrawe my en moenie jou moeder verwaarloos nie; maak voorsiening vir haar solank as jy lewe; doen wat haar welgevallig is en moenie haar in enigiets bedroef nie.
4 Onthou, my seun, dat sy voor jou geboorte baie gevare vir jou getrotseer het, en as sy te sterwe kom, begrawe haar naas my in een graf.
5 Jou hele lewe lank, my seun, moet jy gedagtig wees aan JaHWeH, onse Elohey; moenie toegee aan oortredinge en moenie Sy Gebooie oortree nie. Handel jou hele lewe opreg en moenie in die weë van verkeerdheid wandel nie.
6 Want as jy Reg doen, sal voorspoed jou ondernemings vergesel. Aan almal wat opreg handel, moet jy uit jou besittings liefdadigheid bewys; en moenie dat jou oog dit wat jy aan liefdadigheid gee, misgun nie. Moenie jou aangesig afwend van enige behoeftige nie, en die Aangesig van Elohim sal nie van jou afgewend word nie.
7 Gee aan liefdadigheid in ooreenstemming met wat jy besit;
8 as jy min het, moenie bevrees wees om tog ân geringe bedrag aan liefdadigheid te gee nie,
9 want dan sal jy ân suiwer skat vir jouself weglĂȘ vir die dag van teenspoed;
10 want liefdadigheid sal jou red van die dood en sal jou weerhou om in die Duisternis te versink.
11 Liefdadigheid is ân welgevallige aanbieding in die oĂ« van die Hoogste El vir elkeen wat dit bewys.
12 My seun, wees op jou hoede teen enige vorm van onsedelikheid. Ten eerste, neem vir jou ân vrou uit die saad van jou voorvaders; moenie trou met ân verbasterde wat nie tot die stam van jou vader behoort nie, want ons is seuns van die profete. Onthou, my seun, dat Noag, Abraham, Isak en Jakob, ons voorvaders van ouds, almal met vroue uit hulle eie familie getrou het, en hulle was geseĂ«n in hulle kinders, en hulle saad sal die Aarde beĂ«rwe.
13 Daarom, my seun, moet jy jou volksgenote liefhĂȘ, en moenie jou broers en die seuns en dogters van jou volk verag deur te weier om met een van hulle te trou nie. Want sodanige veragting voer tot ondergang en tot groot droefheid, en waardeloosheid bring verlies en groot gebrek mee, want waardeloosheid is die moeder van hongersnood.
14 Die lone van enigiemand wat vir jou werk, moet jy oornag nie agterweë hou nie, maar jy moet hom onmiddellik betaal. As jy Elohim dien, sal jy loon ontvang. My seun, neem jouself in ag in alles wat jy doen en wees goed gedissiplineerd in jou hele optrede.
15 Moenie aan iemand anders doen wat jy self haat nie. Moenie wyn drink totdat jy dronk word nie; dronkenskap mag jou op jou weg nie vergesel nie.
16 Gee ân deel van jou brood aan die hongeriges en van jou klere aan hulle wat nakend is. Gee jou hele oorskot aan liefdadigheid, en moenie dat jou oog afgunstig wees op dit wat jy aan liefdadigheid bestee nie.
17 Strooi jou brood uit op die grafte van die opregtes, maar moenie aan wetteloses gee nie.
18 Vra raad by elke wyse man, en moenie enige waardevolle advies gering ag nie.
19 Loof JaHWeH Elohim te alle tye en vra Hom om jou weë reguit en jou paaie en voornemens voorspoedig te maak. Want geen nasie besit in homself die regte insig nie, maar JaHWeH beskik alle suiwer dinge en Hy verneder wie Hy wil, volgens Sy welbehae. En nou, my seun, dink aan my bevele en laat dit nie uit jou gedagtes verdwyn nie.
20 En nou moet ek jou ook nog vertel van die tien talente silwer wat ek by GabaEl, die seun van Gabrias, te Ragae in Medië, gedeponeer het. Moenie bevrees wees nie, my seun, omdat ons arm geword het nie. Jy het meer as genoeg as jy JaHWeH vrees en jou van oortreding weerhou en doen wat welbehaaglik is in Sy Oë.
1Â TOE antwoord Tobias en sĂȘ aan hom: Vader, ek sal alles wat u my beveel het, volbring.
2 Maar hoe sal ek die geld in die hande kry, terwyl ek die man nie ken nie?
3 Toe het sy vader hom die bewys gegee en aan hom gesĂȘ: Soek iemand wat saam met jou kan gaan, en ek sal hom sy loon betaal solank as ek lewe; gaan dan en haal die geld.
4 En hy gaan om na iemand te soek en hy vind RafaEl wat ân Boodskapper was, alhoewel Tobias dit nie geweet het nie.
5 En hy sĂȘ vir hom: Mag ek saam met jou na Ragae in MediĂ« gaan, en is jy bekend met die omgewing?
6 Toe sĂȘ die Boodskapper vir hom: Ek sal saam met jou gaan, want ek ken die pad daarheen en ek het al by ons broer GabaEl vertoef.
7 En Tobias sĂȘ vir hom: Wag op my dat ek my vader daarvan vertel.
8 En hy sĂȘ vir hom: Gaan, en moenie vertoef nie. En hy het heengegaan en aan sy vader gesĂȘ: Ek het iemand gevind wat met my wil saamgaan. En hy sĂȘ: Roep hom hierheen dat ek kan vasstel tot watter stam hy behoort en of hy ân betroubare persoon is om met jou saam te gaan.
9 Daarop roep hy hom, en hy kom binne, en hulle groet mekaar.
10 En Tobias sĂȘ vir hom: Broer, vertel my tot watter stam en tot watter familie jy behoort?
11 En hy sĂȘ vir hom: Is jy op soek na ân stam en ân familie of na ân gehuurde metgesel vir jou seun? En Tobias sĂȘ vir hom: Ek wou maar net jou familieverbintenisse en jou naam te wete gekom het, broer.
12 En hy sĂȘ: Ek is AzarJaH, die seun van die oudste GanĂĄnJaH, iemand uit jou stam.
13 En hy sĂȘ vir hom: Welkom broer! Moenie vir my kwaad wees omdat ek wou weet tot watter stam en familie jy behoort nie; jy is ân stamverwant van my en is van ân edele en suiwer afkoms. Want ek het GanĂĄnJaH en Jatan, die seuns van die oudste Semaja, goed geken, want ons was gewoond om saam na Jerusalem af te reis om daar te aanbid en die eersgeborenes van ons vee en die tiendes van ons produkte aan te bied, want hulle het nie saam met ons broers afgedwaal nie; jy kom uit ân suiwer familie, broer.
14 Maar sĂȘ my watter loon moet ek jou gee; sal ân dragma per dag vir jou en my seun se onkoste voldoende wees?
15 En as julle veilig en wel terugkom, sal ek nog by die loon toevoeg!
16 En hulle het hierin ooreengekom, en hy het aan Tobias [sy seun] gesĂȘ: Maak jou gereed vir die reis, en vaarwel! En sy seun het alles vir die reis in gereedheid gebring, en sy vader het vir hom gesĂȘ: Gaan saam met hierdie man, en Elohim wat in die Hemele woon, sal julle reis voorspoedig maak en Sy Boodskapper saam met julle stuur. Daarop gaan hulle albei heen en reis af, en die seun se hond volg hulle.
17 En sy moeder Hanna huil en sĂȘ vir Tobias: Waarom het jy ons kind weggestuur? Is hy nie ons staf wanneer hy voor ons in- en uitgaan nie?
18 Moenie dat geld by geld gevoeg word nie, maar laat die wees soos stof in vergelyking met ons kind.
19 Want die feit dat JaHWeH ons laat lewe, is vir ons genoeg.
20 En Tobias sĂȘ vir haar: Moenie besorg wees nie, my suster. Hy sal veilig en wel terugkom, en jou oĂ« sal hom sien.
21 Want ân goeie Boodskapper sal met hom saamgaan, en hy sal ân voorspoedige reis hĂȘ en sal veilig en wel terugkeer.
22 Toe het sy opgehou om te huil.
1Â EN hulle het heengereis en het teen die aand die Tigris-rivier bereik en die nag daar deurgebring.
2 En die seun gaan om hom te was, en ân vis spring uit die rivier en sou die seun ingesluk het.
3 Maar die Boodskapper sĂȘ vir hom: Gryp die vis! En die seun gryp die vis en gooi hom op die grond uit.
4 En die Boodskapper sĂȘ vir hom: Slag die vis en neem sy hart en lewer en gal en bewaar dit veilig.
5 En die seun doen soos die Boodskapper hom beveel het, en hulle het die vis gebak en hom geëet. En hulle het saam verder gereis totdat hulle naby Ekbatana gekom het.
6 Toe vra die seun aan die Boodskapper: Broer AzarJaH, waarvoor is die lewer en die hart en die gal van die vis goed?
7 En hy sĂȘ vir hom: Wat die hart en die lewer betref, as enigiemand deur ân demoon of ân gees van besoedeling gepla word, dan moet jy [die hart en lewer] voor die betrokke man of vrou in rook laat opgaan, en hulle sal nie meer lastig geval word nie.
8 En wat die gal betref, as jy dit vryf op iemand wat wit vliese oor sy oë het, sal hy gesond word.
9 Toe hulle naby Ragae kom,
10 sĂȘ die Boodskapper vir die seun: Broer, ons sal vandag by RaguEl vertoef, want hy is ân bloedverwant van jou. Hy het ân enigste dogter met die naam van Sarah. Ek gaan hom sĂȘ om haar met jou te laat trou
11 want jy is geregtig om haar te hĂȘ omdat jy haar enigste verwant is,
12 en sy is mooi en verstandig. As jy dan nou na my wil luister, sal ek met haar vader praat, en dan kan ons as ons van Ragae af teruggekeer het, die huwelik voltrek. Want ek weet dat RaguEl haar volgens die Wet van MoshĂš op straf van die dood nie aan iemand anders kan uithuwelik nie, want dit is jou reg om haar te besit en niemand anders sân nie.
13 Toe sĂȘ die seun aan die Boodskapper: Broer AzarJaH, ek het verneem dat hierdie meisie reeds aan sewe mans uitgehuwelik was en dat hulle almal in die bruidsvertrek omgekom het.
14 En nou is ek die enigste kind van my vader en ek is bang dat as ek ingaan, ek net soos die ander sal sterwe, want ân demoon is op haar verlief en hy doen slegs hulle leed aan wat naby haar kom. Daarom is ek bevrees dat ek sal sterwe en daardeur die lewe van my vader en moeder met droefheid oor my in die graf sal laat neerdaal; want hulle het geen ander seun om hulle te begrawe nie.
15 Toe sĂȘ die Boodskapper aan hom: Onthou jy nie die bevele wat jou vader jou gegee het, naamlik dat jy vir jou ân vrou uit jou eie familie moet neem nie? Daarom moet jy na my luister, broer, want sy moet jou vrou wees; en oor die demoon moet jy jou geen sorge maak nie, want sy sal vannag aan jou gegee word om jou vrou te wees.
16 En as jy in die bruidsvertrek ingaan, moet jy van die as van die wierook neem en stukkies van die hart en lewer van die vis daarop plaas om sodoende rook te maak,
17 en die demoon sal dit ruik en wegvlug en nooit weer terugkom nie. En wanneer jy na haar toe gaan, moet julle albei opstaan en tot die barmhartige Elohim roep, en Hy sal julle red en julle barmhartig wees. Moenie bevrees wees nie, want sy was van die begin af vir jou bestem, en jy sal haar verlos, en sy sal saam met jou huis toe gaan, en ek veronderstel dat jy kinders by haar sal hĂȘ. Toe Tobias dit hoor, het hy haar liefgekry en het hy innig aan haar verkleef geraak.
1 TOE hulle in Ekbatana aankom, het hulle na die huis van RaguEl gegaan, en Sarah het hulle teëgekom en welkom geheet, en hulle het haar gegroet, en sy het hulle in die huis ingeneem.
2 En RaguEl sĂȘ vir sy vrou Edna: Hoe baie lyk hierdie jongman op my neef Tobias!
3 En RaguEl vra hulle: Waarvandaan kom julle, broers? En hulle sĂȘ vir hom: Ons behoort aan die seuns van NĂĄftali wat in NinevĂ© in gevangeskap verkeer.
4 En hy sĂȘ vir hulle: Is julle bekend met ons familielid Tobias? En hulle sĂȘ: Inderdaad! En hy sĂȘ vir hulle: Gaan dit goed met hom?
5 En hulle sĂȘ: Hy lewe en is wel en Tobias sĂȘ: Hy is my vader!
6 Toe spring RaguEl op en soen hom en hy huil
7 en seĂ«n hom en sĂȘ vir hom: Is jy die seun van daardie edele en suiwer man? En toe hy hoor dat Tobias die gesig van sy oĂ« verloor het, was hy bedroef en het hy gehuil,
8 en sy vrou Edna en sy dogter Sarah het ook gehuil. En hulle het hulle hartlik verwelkom, en hulle het ân ram uit die kudde geslag en voedsel in oorvloed aan hulle voorgesit. Toe sĂȘ Tobias vir RafaEl: Broer AzarJaH, spreek oor die dinge waar-oor ons op reis gepraat het en laat daardie saak afgehandel word.
9 Toe het hy die saak aan RaguEl voorgestel, en RaguEl sĂȘ aan Tobias:
10 Eet, drink en wees vrolik, want jy het die reg om my kind te neem.
11 Maar ek moet die waarheid aan jou bekend maak. Ek het my kind reeds aan sewe mans gegee, en elke keer wanneer hulle naby haar kom, het hulle dieselfde nag gesterwe. Maar wees vrolik vir die teenswoordige. Toe sĂȘ Tobias: Ek sal niks meer eet voordat u nie ân bindende ooreenkoms met my aangegaan het om dit te doen nie.
12 Toe sĂȘ RaguEl: Neem haar onmiddellik volgens die Verordening; sy is jou verwant en behoort aan jou; en mag die barmhartige Elohim julle baie voorspoedig maak.
13 Toe het hy sy dogter Sarah binne geroep, haar hand geneem, en haar as vrou aan Tobias gegee en gesĂȘ: Hier is sy, neem haar volgens die Wet van MoshĂš en keer met haar na jou vader terug.
14 En hy het hulle sy seĂ«n gegee. En hy het sy vrou Edna binne geroep, ân rol papier geneem en daarop ân ooreenkoms geskryf, en hulle het hul seĂ«ls daarop geplaas.
15 Toe het hulle begin eet.
16 RaguEl roep toe sy vrou Edna opsy en sĂȘ vir haar: My suster, bring die ander slaapkamer in gereedheid en neem haar daarheen.
17 En sy doen soos hy gesĂȘ het en bring haar daar in en sy het gehuil. En sy laat haar dogter op haar skouer huil en sĂȘ vir haar:
18 Hou moed, my kind! JaHWeH van die Hemele en die Aarde betoon Guns aan jou in plaas van jou droefheid. Hou moed, my dogter!
1Â TOE hulle klaar was met die aandete, neem hulle Tobias na haar toe.
2 En terwyl hy daarheen gaan, onthou hy wat RafaEl gesĂȘ het en hy neem die as van wierook en plaas die hart en die lewer van die vis daarop en maak rook.
3 En toe die demoon die ruik van die rook kry, vlug hy na die verste dele van Bo-Egipte, en die Boodskapper het hom daar gebind.
4 Toe hulle albei saam ingesluit is, staan Tobias van die bed af op en sĂȘ: Staan op, my suster, en laat ons saam bid dat JaHWeH ons barmhartig mag wees.
5 En hy begin om te sĂȘ: GeseĂ«nd is U, Elohim van ons vaders, en geseĂ«nd is U verhewe en glansryke Naam in ewigheid. Laat die Hemele en U hele skepping U prys.
6 U het Adam gemaak en hom sy vrou Gawwah tot hulp en steun gegee, en van hulle stam die adamitiese geslag. U het gesĂȘ: Dit is nie goed dat die adamiet alleen is nie; laat Ons vir hom ân hulp maak wat by hom pas.
7 En nou, JaHWeH, is dit nie weens vleeslike begeerte dat ek my suster hier neem nie, maar in Waarheid. Wees my dan barmhartig en laat ek oud word by haar.
8 En sy het saam met hom "amein" gesĂȘ.
9 En hulle het albei die hele nag deur geslaap. Maar RaguEl het opgestaan en heengegaan en ân graf gegrawe, want hy het gesĂȘ:
10 Miskien sal hy ook sterwe.
11 Toe kom RaguEl in die huis en sĂȘ vir sy vrou Edna;
12 Stuur een van die diensmeisies om te sien of hy nog lewe, en as dit nie die geval is nie, laat ons hom dan begrawe sonder dat enigiemand dit weet.
13 En die diensmeisie het die deur oopgemaak en ingegaan en hulle albei aan die slaap gevind,
14 Toe het sy uitgekom en hulle vertel dat hy lewe.
15 Daarop prys RaguEl Elohim en sĂȘ:
16 Geseënd is U, o JaHWeH, met elke suiwer en verhewe seëning! Laat U apartes en U hele skepping U loof, en laat al U Boodskappers en U uitverkore volk U vir ewig prys.
17 U word geloof omdat U Barmhartigheid aan twee enigste kinders betoon het; o JaHWeH, wees hulle barmhartig; gee dat hulle tot die einde toe in goeie gesondheid, met Vreugde en in Guns mag lewe.
18 Toe beveel hy sy diensknegte om die graf toe te gooi.
19 En hy het vir hulle ân huweliksfees aangerig wat veertien dae lank geduur het.
20 En voor die dae van die huweliksfees verby was, het RaguEl hom besweer dat hy nie sal vertrek voor aan die einde van die veertiendaagse huweliksfees nie,
21 en dat hy dan die helfte van RaguEl se besittings moet neem en so veilig na sy vader terugkeer. Die wat oorbly, het hy gesĂȘ, sal julle sân wees as ek en my vrou te sterwe kom.
1Â EN Tobias het RafaEl geroep en vir hom gesĂȘ:
2 Broer AzarJaH, neem ân kneg saam met jou en twee kamele en gaan asseblief na GabaEl te Ragae in MediĂ« en kry vir my die geld en bring hom saam na die huweliksfees.
3 Want RaguEl het my besweer dat ek nie moet vertrek nie,
4 en my vader tel reeds die dae, en as ek te lank vertoef, sal hy baie bedroef wees.
5 Toe het RafaEl gegaan en die nag by GabaEl deurgebring; en hy het hom die bewys gegee, en hy het die sakke met ongebroke seëls uitgebring en dit aan hom gegee.
6 En hulle het vroeg die mÎre saam opgestaan en by die huweliksfees aangekom; en Tobias het sy vrou geseën.
1Â EN nou het dit gebeur dat sy vader Tobias elke dag getel het. En toe die dae wat vir die reis nodig was, verbygegaan het en hulle nog nie teruggekeer het nie,
2 sĂȘ hy: Is dit moontlik dat hulle teleurgestel is? Of is GabaEl miskien dood sodat daar niemand is om hulle die geld te gee nie?
3 En hy was baie bedroef.
4 En sy vrou se vir hom: Die kind het omgekom; dit is die rede waarom hy so lank neem. en sy begin om hom te beween en sĂȘ:
5 Het ek nie omgegee nie, my kind, dat ek jou, die lig van my oë, laat gaan het?
6 En Tobias sĂȘ vir haar: Wees stil, moenie besorg wees nie; dit is wel met hom.
7 Maar sy antwoord hom: Bly stil, moenie my bedrieg nie; my kind het omgekom. En elke dag het sy gegaan langs die pad waarmee hy afgereis het, en bedags het sy geweier om te eet en gedurende die nag het sy haar seun Tobias ononderbroke beween, totdat die veertien dae van die huweliksfees, wat RaguEl hom besweer het om daar te bly, verby was. Toe sĂȘ Tobias aan RaguEl: Laat my nou gaan, want my vader en moeder het al alle hoop laat vaar om my ooit weer te sien.
8 Maar sy skoonvader sĂȘ vir hom: Bly by my, en ek sal na jou vader toe stuur, en hulle sal in verband met jou aan hom verduidelik.
9 En Tobias sĂȘ: Nee, laat my liewer na my vader toe gaan.
10 Toe staan RaguEl op en gee hom Sarah, sy vrou, benewens die helfte van sy besittings aan slawe en vee en geld.
11 En toe hy hulle laat gaan, seĂ«n hy hulle en sĂȘ: My kinders, die Elohey van die Hemele sal julle voor my dood voorspoedig maak.
12 En aan sy dogter sĂȘ hy: Jy moet eerbied hĂȘ vir jou skoonvader en skoonmoeder, want hulle is nou jou ouers. Laat ek ân goeie getuienis in verband met jou verneem. Toe soen hy haar. En Edna sĂȘ vir Tobias: Mag JaHWeH van die Hemele jou veilig terug begelei, liewe broer, en gee dat ek jou kinders by my dogter Sarah mag sien, sodat ek my voor die Aangesig van JaHWeH mag verbly. Hier vertrou ek my dogter plegtig aan jou toe; moenie haar gevoelens seermaak nie.
1 DAARNA vertrek Tobias, terwyl hy Elohim loof omdat Hy sy weg voorspoedig gemaak het, en hy het RaguEl en sy vrou Edna geseën.
2 Hy het voort getrek totdat hulle naby NinevĂ© gekom het. Toe sĂȘ RafaEl aan Tobias: Onthou jy nie, broer, hoe jy jou vader verlaat het nie?
3 Laat ons vooruit hardloop, voor jou vrou uit, en eers die huis in gereedheid bring.
4 Maar neem die gal van die vis in jou hand. Hulle gaan toe, met die hond op hulle hakke.
5 En Hanna het gesit en die pad vir haar seun dopgehou.
6 Toe sy hom sien aankom, sĂȘ sy vir sy vader: Hier kom jou seun aan en die man wat hom vergesel het!
7 En RafaEl sĂȘ:
8 Ek weet dat jou vader sy oë sal oopmaak; vryf dan die gal in sy oë, en as hy die brand voel sal hy dit vrywe en so die wit vliese verwyder en in staat wees om jou te sien.
9 En Hanna het hulle tegemoet gehardloop en haar seun omhels en vir hom gesĂȘ: Nou dat ek jou gesien het, my kind, is ek bereid om te sterwe!
10 En hulle het albei gehuil. En Tobias kom ook na die deur toe en struikel,
11 en sy seun hardloop na hom toe en hou sy vader vas en sprinkel die gal op die oĂ« van sy vader en sĂȘ: Hou moed, vader?
12 En toe sy oë begin pyn, vrywe hy hulle,
13 en die wit vliese het vanuit die hoeke van sy oë begin afval.
14 En toe hy sy seun sien, omhels hy hom en ween en sĂȘ: GeseĂ«nd is U, o Elohim, en geseĂ«nd is U Naam in ewigheid, en geseĂ«nd is al U Boodskappers van Apartheid.
15 Want alhoewel U my getugtig het, het U U oor my ontferm; kyk, ek kan my seun Tobias sien! En sy seun het met blydskap ingegaan terwyl hy sy vader vertel van die wonderbare dinge wat met hom in Medië gebeur het.
16 Daarop het Tobias met vreugde uitgegaan om sy skoondogter by die poort van Ninevé te ontmoet. En hulle wat hom sien gaan, was verbaas omdat hy die gesig van sy oë teruggekry het.
17 En Tobias het in hulle teenwoordigheid dank betuig, omdat Elohim hom barmhartig was. En toe Tobias by sy skoondogter Sarah kom, seĂ«n hy haar en sĂȘ: Welkom dogter. GeseĂ«nd is Elohim wat jou na ons toe gebring het, en geseĂ«nd is jou vader en jou moeder. En daar was groot vreugde onder al sy broers in NinevĂ©,
18 En Achikar en sy neef Nasbas het gekom,
19 en Tobias se huweliksfees is gedurende sewe dae met groot blydskap gevier.
1Â TOE roep Tobias sy seun Tobias en sĂȘ vir hom: My seun, bepaal die loon van die man wat saam met jou gereis het, want ons moet hom meer gee.
2 En hy sĂȘ vir hom: Vader, ek kan bekostig om hom die helfte te gee van wat ek teruggebring het,
3 want hy het my veilig en wel aan u terugbesorg, my vrou genees en die geld vir my gaan haal, en daarby het hy ook u gesond gemaak.
4 En die ou man sĂȘ: Ons is dit aan hom verskuldig.
5 En hy roep die Boodskapper en sĂȘ vir hom: Neem die helfte van alles wat jy teruggebring het.
6 toe roep hy [die Boodskapper] hul albei opsy en sĂȘ vir hulle: Loof JaHWeH en betuig dank aan Hom. Maak Hom groot en getuig in die teenwoordigheid van al wat lewe van wat Hy teenoor julle gedoen het. Dit is goed om JaHWeH te loof en om Sy Naam groot te maak en om die dade van Elohim eerbiedig te vermeld; moet dus nie traag wees om Hom te dank nie.
7 Dit is wys om die geheim van ân koning te bewaar, maar die werke van Elohim moet in Glansrykheid openbaar gemaak word. Doen goed, en die kwaad sal nie oor julle kom nie.
8 Gebed is goed as dit gepaard gaan met vas, liefdadigheid en opregtheid. ân Weinig met opregtheid is beter as baie met besoedeling. Dit is beter om liefdadigheid te bewys as om goud op te hoop.
9 Want liefdadigheid sal ân man van die Dood red; dit sal alle oortreding versoen. Hulle wat liefdadigheid bewys en opreg handel, sal met die lewe versadig word;
10 maar hulle wat oortree, is die vyande van hulle eie lewe.
11 Ek sal niks vir julle verberg nie; soos ek gesĂȘ het, is dit wys om die geheim van ân koning te bewaar, maar die werke van Elohim moet in Glansrykheid openbaar gemaak word.
12 Daarom, toe jy en jou skoondogter Sarah gebid het, het ek die herinnering van julle gebed voor die Aparte Een gebring. En toe jy die dooies begrawe het, was ek steeds by jou.
13 En toe jy nie teruggedeins het om op te staan en jou feesmaal te verlaat en die lyk te versorg nie, het jou goeie daad my aandag nie ontsnap nie, maar ek was by jou.
14 Daarom het JaHWeH my gestuur om jou en jou skoondogter Sarah te genees.
15 Want ek is RafaEl, een van die sewe Boodskappers van Apartheid, wat die gebede van die volk naderbring en wat ingaan in die Glansrykheid van die Aparte Een!
16 En hulle was albei verstom en het op hulle aangesigte geval, want hulle was bevrees.
17 Maar hy sĂȘ vir hulle: Moenie bang wees nie; Vrede vir julle! Loof JaHWeH in ewigheid.
18 Want dit is nie deur my guns dat ek na julle toe gekom het nie, maar deur die wil van JaHWeH. Daarom loof Hom tot in ewigheid!
19 Gedurende al die dae wat ek aan julle verskyn het, het ek nie geĂ«et of gedrink nie, maar julle het ân gesig gesien.
20 Daarom betuig dank aan Elohim, want ek moet heengaan na Hom wat my gestuur het, en julle moet alles wat gebeur het in ân Boekrol skryf.
21 En toe hulle opstaan, sien hulle hom nie meer nie.
22 En hulle het die groot en wonderbare dade van Elohim verkondig en vertel van hoe die Boodskapper van JaHWeH aan hulle verskyn het.
1 TOE het Tobias ân lofgebed neer geskryf en [daarin] gesĂȘ: Loof JaHWeH wat vir ewig lewe, en geseĂ«nd is Sy koninkryk,
2 want Hy tugtig en Hy betoon Barmhartigheid, Hy laat mense in die Doderyk/Sheol afdaal en Hy bring hulle uit haar weer op, en daar is niemand wat Sy Hand kan ontvlug nie.
3 Dank Hom, JisraEliete, in die teenwoordigheid van die nasies, want Hy het julle onder hulle verstrooi.
4 Toon dĂĄĂĄr Sy Glansrykheid; verhef Hom in die aangesig van al wat leef, want Hy is ons Meester en ons Elohey, Hy is onse Vader tot in ewigheid.
5 Hy sal ons tugtig weens ons oortredinge, en Hy sal Hom weer ontferm en ons vergader te midde van al die nasies waarheen julle verstrooi is. [JeshaJaHuW 11:12]
6 As julle jul met julle hele hart tot Hom bekeer, en met julle hele siel in Waarheid voor Hom wil wandel, dan sal Hy Hom tot julle wend; Hy sal Sy Aangesig vir julle nie verberg nie. Bemerk hoe Hy met julle wil handel en dank Hom uit volle bors. Loof JaHWeH van Geregtigheid en verhef die Koning van die eeue. In die Aarde van my gevangeskap dank ek Hom, en ek openbaar Sy Mag en Sy Majesteit aan ân nasie van wetsoortreders: wend julle tot Hom, o wetsoortreders, en doen wat Reg is in Sy OĂ«; miskien sal Hy Hom oor julle ontferm en julle Barmhartigheid bewys.
7 Ek verhef my Elohey, my siel verhef die Koning van die Hemele en jubel in Sy Glansrykheid.
8 Laat alle mense spreek en Hom in Jerusalem dank betuig.
9 O Jerusalem, Stad van Apartheid, Hy sal jou tugtig weens die dade van jou kinders. Maar dan sal Hy Hom meer ontferm oor die seuns van die opregte.
10 Dank JaHWeH in alle Suiwerheid en loof die Koning van die eeue dat Sy Tent met Vreugde in jou herbou mag word. Mag Hy hulle wat gevangenes is in jou bly maak, en mag Hy die ellendige in jou liefhĂȘ vir alle geslagte tot in ewigheid.
11 Baie nasies sal van ver af na die Naam van JaHWeH onse Elohey toe kom met geskenke in hulle hande, geskenke vir die Koning van die Hemele. Geslagte van geslagte sal U lof verhef.
12 Vervloek is almal wat U haat! Almal wat U liefhet, sal vir ewig geseënd wees.
13 Verbly en verheug julle in die seuns van die opregte, want hulle sal saam vergader word en hulle sal JaHWeH van die opregte prys.
14 Geseënd is hulle wat U liefhet! Hulle sal hulle verbly in U Vrede. Geseënd is hulle wat bedroef is oor al U kastydinge, want hulle sal hul oor U verbly as hulle U Glansrykheid aanskou, en hulle sal ewige Vreugde bedryf.
15 Laat my siel JaHWeH, die groot Koning, loof,
16 want Jerusalem sal gebou word met saffiere en smaragde, en haar mure met kosbare stene, en haar torings en vestings van suiwer goud.
17 En die strate van Jerusalem sal geplavei wees met berille en robyne en klippe van Ofir,
18 En al haar pleine sal sĂȘ: Halalu-JaHH/Prys jul JaHHâ, en sal lof verhef en sĂȘ: Loof JaHWeH wat jou verhoog het tot in ewigheid!
1 SO het Tobias sy danksegging beëindig.
2 Hy was agt-en-vyftig jaar oud toe hy die gesig van sy oë verloor het, en agt jaar later het hy weer siende geword; en hy het liefdadigheid bewys en het voortgegaan om JaHWeH sy Elohey te vrees en om Hom te dank.
3 En toe hy baie oud geword het, het hy sy seun, en die seuns van sy seun, na hom toe geroep en vir hom gesĂȘ: My kind, neem jou seuns. Ek het oud geword en sal spoedig uit hierdie lewe heengaan.
4 Vertrek na MediĂ«, my seun, want ek glo vas wat die profeet Jona aangaande NinevĂ© gesĂȘ het, dat sy verwoes sal word, maar in MediĂ« sal daar anders as hier nog ân rukkie vrede wees; en dat ons broers uit die gesuiwerde Adamah [die adamiet se Aarde] oor die Aarde verstrooi sal word, en dat Jerusalem verlate sal wees en die Huis van Elohim wat in haar is, verbrand sal word en ân tyd lank verwoes sal wees.
5 Dan sal JaHWeH Hom weer oor hulle ontferm en hulle na hul Adamah [die adamiet se Aarde] terugbring. En hulle sal die Tempel herbou, maar nie soos sy vantevore was nie, totdat die tyd van daardie geslag verbygegaan het. En daarna sal hulle van die plekke van hulle gevangeskap terugkeer om Jerusalem in glansrykheid te herbou, en die Huis van JaHWeH sal in haar in al sy prag herbou word vir al die geslagte tot in ewigheid, soos die profete daaromtrent gespreek het.
6 En al die nasies sal hulle bekeer om JaHWeH hulle Elohey in Waarheid te Vrees, en hulle sal hulle idole begrawe,
7 en al die nasies sal JaHWeH loof. En Sy volk sal hulle Elohey dank, en JaHWeH sal Sy volk verhoog, en almal wat JaHWeH hulle Elohey in Waarheid en opregtheid liefhet, sal hulle verbly en sal Barmhartigheid aan ons broers betoon.
8 En nou, my kind, verlaat NinevĂ©; wat die profeet Jona gesĂȘ, sal sekerlik gebeur.
9 Maar hou die Wet en die Insettinge en wees barmhartig en opreg, sodat jy voorspoed mag hĂȘ.
10 Begrawe my behoorlik en my vrou langs my. En moenie langer in Ninevé vertoef nie. Let op, my kind, na wat Haman aan Achikar, wat hom opgevoed het, gedoen het, hoe hy hom uit die lig in die duisternis gestort en hoe hy hom vergeld het! Tog is Achikar gered, en die ander een het sy vergelding ontvang en het self in die duisternis verdwyn. Mórdegai het liefdadigheid bewys en hy het aan die noodlottige strik wat Haman vir hom gespan het, ontkom, maar Haman is self in die strik gevang en het sy lewe verloor.
11 Sien dus, my kinders, wat liefdadigheid kan doen, en hoe Geregtigheid kan verlos! En nadat hy dit gesĂȘ het, het hy sy laaste asem daar in sy bed uitgeblaas. Hy was honderd-agt-en-vyftig jaar oud, en hulle het hom ân eervolle begrafnis gegee.
12 Toe Hanna sterf, het hy [die seun Tobias] haar langs sy vader begrawe. Daarna het Tobias met sy vrou en sy seuns na Ekbatana teruggegaan, na sy skoonvader RaguEl.
13 En hy het ân hoe ouderdom bereik en het sy skoonvader en sy skoonmoeder eervol begrawe en hulle besittings sowel as die van sy vader Tobias geĂ«rf.
14 En in die ouderdom van honderd-sewe-en-twintig jaar het hy in Ekbatana in Medië gesterwe.
1 DAAR was ân man in die Aarde van Us wie se naam Job was; en diĂ© man was rassuiwer en opreg en het Elohim gevrees en afgewyk van besoedeling.
2 En vir hom is daar sewe seuns en drie dogters gebore.
3 Daarby was sy besitting seweduisend stuks kleinvee en drieduisend kamele en vyfhonderd paar beeste en vyfhonderd eselinne en ân groot menigte slawe, sodat diĂ© man ryker was as al die kinders van die Ooste.
4 En sy seuns was gewoond om ân maaltyd aan te rig in die huis van elkeen op sy dag. Dan stuur hulle en nooi hul drie susters om saam met hulle te eet en te drink.
5 En elke keer as die dae van die maaltye om was, het Job gestuur en hulle gewy. Dan maak Job die mĂŽre vroeg klaar en bring brandoffers vir elkeen van hulle; want Job het gedink: Miskien het my kinders oortree en Elohim in hulle hart vervloek! So het Job altyd gedoen.
6 En op ân dag toe die Seuns van die Elohim kom om hulle voor die Aangesig van JaHWeH te stel, het die Satan ook onder hulle gekom.
7 Toe vra JaHWeH vir die Satan: Waar kom jy vandaan? En die Satan antwoord JaHWeH en sĂȘ: Vanuit, ân swerftog heen en weer in die Aarde, en [ek] het op en af in haar geloop. [Boekrol van die Opregte 22:47]
8 En JaHWeH vra vir die Satan: Het jy ag gegee op My kneg Job? Want daar is niemand op die Aarde soos hy nie: ân man rassuiwer en opreg, een wat Elohim vrees en wat afwyk van besoedeling.
9 En die Satan antwoord JaHWeH en sĂȘ: Is dit verniet dat Job Elohim vrees?
10 Het U nie self hom en sy huis en alles wat hy het, ân heining om geplaas wat alle kante rondom beskut nie? Die werk van sy hande het U geseĂ«n, en sy vee het sterk vermeerder in die Aarde.
11 Maar strek net U Hand uit en tas alles aan wat hy het - waarlik, hy sal U in U Aangesig vloek!
12 Daarop sĂȘ JaHWeH aan die Satan: Kyk, alles wat hy het, is in jou hand; net na homself mag jy jou hand nie uitsteek nie. En die Satan het weggegaan van die Aangesig van JaHWeH.
13 En op ân dag, terwyl sy seuns en sy dogters besig was om te eet en wyn te drink in die huis van hul oudste broer,
14 kom ân boodskapper na Job en sĂȘ: Terwyl die beeste aan ploeĂ« was en die esels aan wei langs hulle,
15 het die SabeĂ«rs ân inval gedoen en hulle weggeroof, en hulle het die dienaars met die skerpte van die swaard verslaan; en net ek alleen het ontvlug om u dit te vertel.
16 Terwyl diĂ© een nog spreek, kom daar ân ander een en sĂȘ: Die Vuur van Elohim het van die Hemele geval en gebrand onder die kleinvee en onder die dienaars, en dit het hulle verteer; en net ek alleen het ontvlug om u dit te vertel.
17 Terwyl diĂ© een nog spreek, kom daar ân ander een en sĂȘ: Die ChaldeĂ«rs het drie leĂ«rafdelings opgestel en ân aanval op die kamele gemaak en dit weggeroof, maar hulle het die dienaars met die skerpte van die swaard verslaan; en net ek alleen het ontvlug om u dit te vertel.
18 Terwyl diĂ© een nog spreek, kom daar ân ander een en sĂȘ: U seuns en u dogters was besig om te eet en wyn te drink in die huis van hulle oudste broer,
19 toe daar meteens ân groot wind oor die wildernis kom wat die huis aan die vier hoeke gryp; en hy het op die jongmense geval, sodat hulle gesterf het; en net ek alleen het ontvlug om u dit te vertel.
20 Toe staan Job op en skeur sy mantel, en hy het sy hoof geskeer en in aanbidding op die Aarde geval
21 en gesĂȘ: Naak het ek uit my moeder se skoot gekom, en naak sal ek daarheen terugkeer. JaHWeH het gegee, en JaHWeH het geneem: die Naam van JaHWeH is geloofd!
22 By dit alles het Job nie oortree en aan Elohim niks ongerymds toegeskrywe nie.
1Â EN op ân dag toe die Seuns van die Elohim kom om hulle voor die Aangesig van JaHWeH te stel, het die Satan ook onder hulle gekom om hom voor die Aangesig van JaHWeH te stel.
2 Toe vra JaHWeH vir die Satan: Waar kom jy vandaan? En die Satan antwoord JaHWeH en sĂȘ: Vanuit ân swerftog heen en weer binne die Aarde, en [ek] het op en af in haar geloop. [Boekrol van die Opregte 22:47]
3 En JaHWeH vra vir die Satan: Het jy ag gegee op My kneg Job? Want daar is niemand op die Aarde soos hy nie: ân man rassuiwer en opreg, een wat Elohim vrees en wat afwyk van die besoedeling, en hy volhard nog in sy vroomheid, alhoewel jy My teen hom opgehits het om hom te verslind sonder oorsaak.
4 Toe het die Satan JaHWeH geantwoord en gesĂȘ: Huid vir huid, en alles wat iemand het, sal hy gee vir sy siel;
5 maar strek net U Hand uit en tas sy gebeente en sy vlees aan - waarlik, hy sal U in U Aangesig vloek!
6 En JaHWeH sĂȘ aan die Satan: Kyk, hy is in jou hand; spaar net sy siel.
7 En die Satan het weggegaan van die Aangesig van JaHWeH, en hy het Job met besoedelde swere getref, van sy voetsool tot sy kroontjie.
8 En hy het vir hom ân potskerf geneem om hom daarmee te krap, terwyl hy in die as sit.
9 Toe sĂȘ sy vrou vir hom: Volhard jy nog in jou vroomheid? Vloek Elohim, en sterf!
10 Maar hy antwoord aan haar: Soos ân dwaas praat, praat jy! Die suiwere sou ons van die Elohim aanneem, en nie ook die besoedeling aanneem nie? By dit alles het Job nie oortree met sy lippe nie.
11 En toe die drie vriende van Job hoor van al hierdie besoedeling wat hom getref het, het hulle gekom, elkeen uit sy woonplek: EliFaz, die Temaniet, en Bildad, die Suhiet, en Sofar, die NaÀmatiet; en hulle het volgens afspraak byeengekom om hom hul deelneming te betuig en hom te troos.
12 En toe hulle op ân afstand hul oĂ« opslaan en hom nie herken nie, het hulle hul stem verhef en geween; ook het hulle elkeen sy mantel geskeur en stof op hul hoofde gestrooi na die Hemele toe.
13 En hulle het by hom op die Aarde gaan sit, sewe dae en sewe nagte lank, sonder dat iemand ân woord met hom gepraat het; want hulle het gesien dat die smart baie groot was.
1Â DAARNA het Job sy mond oopgemaak en sy dag vervloek.
2 En Job het begin en gesĂȘ:
3 Mag die dag vergaan waarop ek gebore is, en die nag waarin gesĂȘ is: ân sterk seun is ontvang.
4 Mag dié dag duisternis wees; mag Elowahh nie na hom vra daarbo nie en geen ligglans oor hom skyn nie.
5 Mag Duisternis en Doodskaduwee hom loskoop, bewolktheid oor hom vertoef, dagverduisteringe hom verskrik.
6 Daardie nag - mag donkerheid hom wegruk, mag hy nie bly wees onder die dae van die jaar, in die getal van die mane nie kom nie.
7 Ja, mag dié nag onvrugbaar wees, geen gejubel tot hom deurdring nie.
8 Mag die dagvervloekers hom verwens, hulle wat die kuns verstaan om die LeviĂĄtan op te hits.
9 Mag die Sterre van sy mĂŽre-skemering verduister word; mag hy wag op die Lig, maar tevergeefs, en die ooglede van die dagbreek nie sien nie.
10 Omdat Hy vir my nie toegesluit het die deure van die moederskoot nie en moeite vir my oë nie verberg het nie.
11 Waarom het ek nie gesterf by die geboorte, nie uitgegaan uit die moederskoot en die asem uitgeblaas nie?
12 Waarom het knieë my teëgekom, en waarom borste, dat ek moes drink?
13 Want dan sou ek daar gelĂȘ en stil gewees het; ek sou geslaap, ek sou dan rus gehad het,
14 saam met konings en raadsmanne van die Aarde, wat puinhope weer opgebou het vir hulleself;
15 of saam met vorste wat goud besit, wat hulle huise met silwer gevul het.
16 Of ek sou, soos ân weggestopte misgeboorte, nie bestaan het nie, soos kinders wat die Lig nie gesien het nie.
17 Daar hou die besoedelde op met woel, en daar rus hulle wie se kragte uitgeput is.
18 Die gevangenes is almal saam gerus; hulle hoor die stem van die drywer nie.
19 Klein en groot is daar gelyk, en die slaaf is vry van sy meester.
20 Waarom gee Hy Lig aan die ellendige en lewe aan die wat verbitterd is van siel;
21 wat wag op die Dood, en hy kom nie; en meer na hom grawe as na verborge skatte;
22 wat bly sou wees met gejuig, hulle sou verheug as hulle die graf kon vind?
23 [Waarom gee Hy Lig] aan ân sterk man wie se weg verborge is, wat deur Elowahh aan alle kante ingesluit is?
24 Want soos my brood kom my gesug, en my gebrul word uitgestort soos water.
25 As ek iets vreesliks vrees, kom dit oor my; en die ding waarvoor ek bang is, kom na my toe.
26 Ek het geen kalmte en geen stilte en geen rus nie, of daar kom die onrus!
1Â TOE antwoord EliFaz, die Temaniet, en sĂȘ:
2 As ân mens dit met ân woord by jou waag, sal jy ontstemd wees? Maar woorde inhou - wie kan dit?
3 Kyk, jy het baie mense tereggewys en slap hande versterk.
4 Jou woorde het opgerig die wat struikel, en jy het knikkende knieë versterk.
5 Maar nou dat dit jĂłu oorkom, is jy moedverlore; nou dat dit jĂłu tref, is jy verslae!
6 Is jou vrees nie jou hoop, jou rasegte wandel nie jou verwagting nie?
7 Bedink tog, wie het ooit onskuldig omgekom, en waar is opregtes verdelg?
8 Volgens ek gesien het: Die wat onreg ploeg en moeite saai, dié maai dit.
9 Deur die Woede van Elowahh kom hulle om, en deur die Gees van Sy Toorn word hulle vernietig.
10 Die gebrul van die leeu en die stem van die bruller - ja, die tande van die jong leeus word uitgebreek.
11 Die leeu kom om by gebrek aan prooi, en die kleintjies van die leeuin word verstrooi.
12 Verder is ân woord op geheimsinnige wyse na my gebring, en my oor het ân gefluister daarvan opgevang,
13 by die gedagtespel, uit naggesigte gebore, wanneer diepe slaap op die mense val.
14 Skrik het oor my gekom en siddering en het my hele gebeente laat bewe.
15 Toe skuif daar ân gees voor my verby; die hare van my vlees het opgerys.
16 Hy staan stil, maar ek kon sy voorkoms nie herken nie â ân gestalte voor my oĂ«! Ek hoor die gefluister van ân stem [wat sĂȘ]:
17 Sou ân sterfling meer regverdig wees as Elowahh? Of ân sterk man suiwerder as sy Maker?
18 Kyk, in Sy dienaars stel Hy geen vertroue nie, en by Sy boodskappers ontdek Hy dwaling.
19 Hoeveel meer by hulle wat kleihuise bewoon, van wie die grondslag in die stof is, wat fyngedruk word soos ân mot.
20 Tussen mĂŽre en aand word hulle verpletter; hulle kom vir ewig om sonder dat iemand daar ag op gee.
21 Word hulle tentlyn nie losgeruk in hulle nie? Hulle sterwe, en dit sonder Wysheid.
1Â ROEP maar - is daar iemand wat jou antwoord gee? En na watter van die apartes sal jy gaan?
2 Want verbitterdheid vermoor die dwaas, en naywer maak die domme dood.
3 Ek self het gesien hoe ân dwaas wortel skiet; maar skielik het ek sy woning vervloek.
4 Ver is sy kinders van Lossing; en hulle word verbrysel in die poort sonder dat iemand red.
5 Wat hy geoes het, eet die hongerige op, en dié haal dit selfs uit die doring[heining] uit; en die ondergang hyg na hulle rykdom.
6 Want bekommernis kom nie voort uit die stof, en moeite spruit nie uit die Adamah[adamiet se Aarde] nie.
7 Maar die adamiet word in verdriet gebore en die seuns van die brandende kool word verhoog.
8 Maar wat my aangaan, ek sou na El vra en my saak aan die Elohim voorlĂȘ,
9 aan Hom wat groot dinge doen en ondeurgrondelike, wonders sonder getal;
10 wat reën gee oor die Aarde en waters uitstuur oor die velde;
11 om nederiges op ân hoogte te stel daarbo; en die wat in die rou is, verkry die hoogste Lossing.
12 Hy wat die planne van listige mense verydel, sodat hulle hande niks kan uitrig wat standhou nie;
13 wat die wyse manne vang in hulle listigheid, en die raad van die slinkse mense misluk van haastigheid.
14 Oordag ontmoet hulle duisternis, en soos in die nag tas hulle rond op die middag.
15 So verlos Hy dan van die swaard [wat kom] uit hulle mond, en die arme uit die hand van die sterk man.
16 So is daar dan verwagting vir die arme; en ongeregtigheid hou haar mond toe.
17 Kyk, geseënd is die man wat Elowahh kasty; verwerp daarom die Tugtiging van die Almagtige nie.
18 Want Hy doen smart aan, maar verbind ook; Hy verbrysel, maar Sy Hande maak gesond.
19 In ses benoudhede sal Hy jou red, ja, in sewe sal geen ramp jou tref nie.
20 In hongersnood verlos Hy jou van die dood en in die oorlog uit die mag van die swaard.
21 As die tong gésel, word jy weggesteek; en jy hoef nie te vrees vir verwoesting as dit kom nie.
22 Oor verwoesting en broodsgebrek sal jy lag, en vir die wilde wesens van die Aarde hoef jy nie te vrees nie.
23 Want met die klippe van die veld is jou verbond, en die wilde wesens van die veld is met jou bevriend.
24 En jy sal uitvind dat jou Tent in Vrede is; en as jy op jou woonplek rondkyk, sal jy niks vermis nie.
25 Ook sal jy uitvind dat jou saad talryk is en jou nageslag soos die plante van die Aarde.
26 Op rype leeftyd sal jy na die graf gaan, soos ân koringgerf ingebring word op sy tyd.
27 Kyk, dit het ons nagespeur, so is dit; hoor dit, en neem jy dit ter harte.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Ag, was my verdriet maar goed geweeg en my verwoesting meteens in ân skaal opgehef!
3 Ja, dan sou dit swaarder wees as die sand van die see; daarom is my woorde onbedagsaam.
4 Want die pyle van die Almagtige is in my, waarvan my gees die Woede indrink; die verskrikkinge van Elowahh stel hulle teen my op.
5 Balk die wilde-esel by die grasspruitjies? Of bulk ân bees by sy voer?
6 Word iets wat laf is, sonder sout geĂ«et? Of is daar smaak in die wit van ân eier?
7 My Siel weier om dit aan te raak; dit is net soos walglike spys vir my.
8 Ag, mag my bede maar uitkom, en mag Elowahh my verwagting maar gee!
9 En mag dit Elowahh behaag om my te verpletter, Sy Hand uit te strek en my af te sny!
10 Dan sou ek nog troos hĂȘ; ja, ek sou van vreugde opspring in onbarmhartige smart; want teen die Woorde van die Aparte Een het ek nie getuig nie.
11 Wat is my krag, dat ek sou kan wag; en wat my uiteinde, dat ek my siel sou verleng?
12 Is my krag ân krag van klip of my vlees van koper?
13 Is ek dan nie hulpeloos in myself nie, en is redding nie vir my weggedrywe nie?
14 Vir die moedelose [moet] daar medelye [wees] van die kant van sy vriend, ook al laat hy die Vrees vir die Almagtige vaar.
15 My broers het verraad gepleeg soos ân spruit, soos die bedding van spruite wat wegloop,
16 wat troebel is vanweë die ys, waarin die sneeu hom verberg -
17 in die tyd van gloeihitte verdwyn hulle; as dit warm word, droog hulle op uit hul plek.
18 Die paaie van hulle loop kronkelend weg en gaan heen in die verlatenheid en vergaan.
19 Die karavane van Tema het uitgekyk, die reisigers van Skeba het daarop gewag.
20 Hulle het beskaamd gestaan in hul vertroue; hulle het by haar gekom en was teleurgesteld.
21 So het julle dan [vir my] niks geword nie: julle sien verskrikking, en julle het gevrees.
22 Het ek dan gesĂȘ: Gee my iets? Of: Bring vir my ân omkoopgeskenk uit julle vermoĂ«?
23 Of: Red my uit die hand van die teëstander? Of: Verlos my uit die hand van tiranne?
24 Onderrig my, en Ă©k sal swyg; en maak my duidelik waarin ek my misgaan het.
25 Hoe kragtig is opregte woorde, maar wat rig ân bestraffing uit, van julle afkomstig?
26 Dink julle om woorde te bestraf? Maar die woorde van ân wanhopige is vir die wind!
27 Ja, julle sou ân wees uitloot en julle vriend verhandel.
28 Maar nou, kyk my asseblief aan: ek sal julle waarlik nie in jul gesig belieg nie.
29 Keer tog terug - laat daar geen onreg wees nie! Ja, keer terug - nog is my Geregtigheid in haar.
30 Is daar onreg op my tong? Of kan my tong nie die verderflikheid onderskei nie?
1 HET die mens nie ân stryd op die Aarde nie? En is sy dae nie soos die dae van ân dagloner nie? [2 Ezra 7:136]
2 Soos ân slaaf wat hyg na die skaduwee, en soos ân dagloner wat wag op sy werkloon,
3 so het ek erfgenaam geword van mane van vernietiging en is nagte van moeite vir my bestem.
4 As ek gaan lĂȘ, dink ek: Wanneer sal ek opstaan? Maar die aand is lank, en ek word sat van al die omdraai tot die mĂŽreskemering toe.
5 My vlees is bekleed met wurms en stofklonte; my vel trek opmekaar en etter dan weer.
6 My dae is vinniger as ân wewerspoel en verdwyn sonder verwagting.
7 Bedink tog dat my lewe gees is; my oog sal die suiwere nie weer sien nie.
8 Die oog van hom wat my sien, sal my nie meer aanskou nie. U OĂ« is op my - en ek is daar nie!
9 Die wolk verdwyn en gaan heen - so kom hy nie weer op wat na die Doderyk/Sheol neerdaal nie.
10 Hy sal nie meer teruggaan na sy huis nie, en sy plek sal hom nie meer ken nie.
11 So wil dan ook Ă©k my mond nie hou nie, ek wil spreek in die benoudheid van my gees, ek wil klae in die bitterheid van my siel.
12 Is ek die see, of die Draak, dat U ân wag teen my opstel?
13 As ek sĂȘ: My bed sal my troos, my slaapplek sal my klagte help dra,
14 dan verskrik U my deur drome en ontstel my deur visioene,
15 sodat my siel die verwurging verkies, die dood eerder as my liggaam.
16 Ek verfoei [my lewe]. Nie vir altyd sal ek lewe nie: laat my met rus, want my dae is nietigheid.
17 Wat is die mens, dat U hom so hoog stel en dat U op hom ag gee?
18 En dat U hom elke mĂŽre soek, elke oomblik hom op die proef stel?
19 Hoe lank sal U nie van my af wegkyk nie, my nie laat staan nie, totdat ek my speeksel insluk?
20 As ek oortree het, wat doen ek U aan, o Bewaker van die adamiet? Waarom het U my as mikpunt vir U opgestel, sodat ek myself tot ân las is?
21 En waarom vergeef U nie my opstandigheid en neem my skuld vir wetsoortreding nie weg nie? Want weldra sal ek in die stof lĂȘ; dan sal U my soek, maar ek sal daar nie wees nie.
1Â TOE het Bildad, die Suhiet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Hoe lank sal jy hierdie dinge spreek en die woorde van jou mond ân geweldige wind wees?
3 Sou El die Reg verdraai, of die Almagtige die Geregtigheid krenk?
4 As jou kinders teen Hom oortree het, het Hy hulle aan hul oortreding oorgegee.
5 As jy na Elohim soek en die Almagtige om Barmhartigheid smeek,
6 as jy eerlik en opreg is, ja, dan sal Hy oor jou opwaak en jou woning herstel ooreenkomstig jou Geregtigheid;
7 dan sal jou begin gering wees, maar jou einde baie groot.
8 Want doen tog navraag by die vorige geslag, en gee ag op wat hulle vaders nagespeur het;
9 (want ons is van gister en weet niks nie, omdat ons dae ân skaduwee op die Aarde is;)
10 sal hĂșlle jou nie leer, jou dit nie sĂȘ en woorde uit hul hart voortbring nie?
11 Skiet die biesie op waar geen moeras is nie? Groei die riet sonder water?
12 Nog is dit in sy volle groei - sonder dat dit afgepluk word - dan verdor dit voor al die ander gras.
13 So gaan dit met almal wat El vergeet, en so vergaan die verwagting van die tweegesig;
14 sy hoop is afgesny en die voorwerp van sy vertroue is ân spinnerak.
15 Hy steun op sy huis, maar hy bly nie staan nie; hy klem hom daaraan vas, maar hy hou geen stand nie.
16 Vol sap staan hy in die son, en sy ranke sprei uit oor sy tuin.
17 Sy wortels is gevleg oor ân hoop klippe heen, ân kliphuis deurboor hy.
18 As Hy hom vernietig uit sy plek, sal hy hom verloĂ«n [en sĂȘ]: Ek het jou nie gesien nie.
19 Kyk, hy is die vreugde van sy lewensweg, en uit die stof spruit daar ander uit!
20 Kyk, El verwerp die rassuiwere nie, en Hy vat die kwaaddoeners nie aan die hand nie.
21 Terwyl Hy jou mond met gelag vul en jou lippe met gejuig,
22 sal jou haters met skaamte beklee word, en die tent van die besoedelde - weg is hy!
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Waarlik, ek weet dat dit so is; en hoe kan ân mens regverdig wees by El?
3 As hy sou begeer om met Hom te twis, nie een uit duisend sal hy Hom kan antwoord nie.
4 Hy is wys van hart en sterk van krag; wie was hardnekkig teen Hom en het ongestraf gebly?
5 Hy wat berge versit sonder dat hulle dit merk; wat hulle omkeer in Sy Toorn;
6 wat die Aarde laat sidder uit haar plek, sodat haar pilare dril;
7 wat bevel gee aan die son, en hy gaan nie op nie, en die Sterre toesluit;
8 wat alleen die Hemele uitspan en stap op die golwe van die see,
9 wat die Beer gemaak het, die Orion en die Sewe-ster en die Kamers van die Suide;
10 wat groot, ondeurgrondelike dinge doen en wonders sonder getal.
11 Gaan Hy by my langs, dan sien ek [Hom] nie, en Hy skuif verby sonder dat ek Hom bemerk.
12 Sleep Hy weg - wie sal Hom teĂ«hou? Wie vir Hom sĂȘ: Wat maak U?
13 Elowahh wend Sy Toorn nie af nie; onder Hom moet die helpers van Rahab kruip.
14 Hoeveel minder sal Ă©k Hom kan antwoord, sal ek my woorde kan kies teenoor Hom;
15 Hom wat ek nie kan antwoord nie, al was ek regverdig: ek kan my Regter net om Barmhartigheid smeek!
16 As ek aankla en Hy my antwoord, glo ek nie dat Hy na my stem sal luister nie.
17 Hy wat my deur ân stormwind sou vernietig en my wonde sonder oorsaak sou vermeerder;
18 my nie sou toelaat om my gees te laat terugkeer nie, maar my sou versadig met bitterhede.
19 Is Hy ons Krag? Hy is magtig en kom Hy by die Reg, wie kan my aankla?
20 Al was ek regverdig, my eie mond sou my besoedel; al was ek rassuiwer, Hy sou my as ân vermengde reken.
21 [Al] was ek rassuiwer! Ek gee niks om vir siel nie: ek verfoei my lewe!
22 Dit is net eenders - daarom sĂȘ ek: Die rassuiwere en die besoedelde vernietig Hy.
23 As die gésel skielik doodmaak, spot Hy met die vertwyfeling van die onskuldiges.
24 Die Aarde is aan die mag van die besoedelde oorgelewer, die gesig van die regters bind Hy toe. Is dit nie [Hy] nie, wie dan anders?
25 Ja, my dae was gouer as ân hardloper; hulle het weggevlug sonder om suiwerheid te sien.
26 Hulle het verbygegly soos skepe van biesies, soos ân arend wat neerskiet op sy prooi
27 As ek sĂȘ: Ek wil my geklaag vergeet, my [droewige] gesig laat vaar en vrolik word,
28 dan is ek al bang vir al my smarte: ek weet dat U my nie sal vryspreek nie.
29 Ek sal [tog] skuldig wees - waarom sal ek my dan tevergeefs afmat?
30 Al was ek my met sneeu en suiwer ek my handpalms met loog,
31 dan sou U my in ân poel indompel, sodat my klere van my ân afsku kry.
32 Want Hy is nie ân man soos ek, dat ek Hom sou kan antwoord, dat ons saam na die Reg sou kan gaan nie.
33 Daar is geen skeidsregter tussen ons wat sy hand op ons twee kan lĂȘ nie.
34 Laat Hy Sy Septer van my wegneem, en laat Sy Verskrikking my nie beangstig nie;
35 dan wil ek spreek sonder dat ek vir Hom bevrees is; want sĂł is dit met my nie gesteld nie.
1Â EK walg van my lewe; ek wil my geklaag die vrye loop gee; ek wil spreek in die bitterheid van my siel.
2 Ek sĂȘ tot Elowahh: Veroordeel my nie; laat my weet waarom U met my twis.
3 Is dit voordeel vir U dat U verdruk; dat U die arbeid van U Handpalms verwerp, terwyl U oor die raad van die besoedelde Lig laat skyn?
4 Het U vleeslike OĂ«? Of sien U soos die man sien?
5 Is U dae soos die dae van ân man, of U jare soos die dae van ân sterk man?
6 dat U soek na my ongeregtigheid en vra na my oortreding,
7 ofskoon U weet dat ek nie skuldig is nie en dat daar niemand is wat uit U Hand kan red nie?
8 U hande het my geformeer en my geskep, geheel en al; en tog, vernietig U my!
9 Bedink tog dat U my soos klei gevorm het, en wil U my tot stof laat terugkeer?
10 Het U my nie soos melk uitgegiet en my soos kaas laat dik word nie?
11 Met vel en vlees het U my beklee, en met beendere en senings het U my deurvleg.
12 Lewe en Medelye het U aan my bewys, en U sorg het my gees bewaak.
13 Maar daarby het U dit verberg in U Hart, ek weet dat dit U toeleg was:
14 As ek oortree het, sou U my sien en my nie vryspreek van my skuld nie.
15 Was ek skuldig - wee my! En was ek regverdig, ek sou my hoof nie kon ophef nie, sat van skande en bewus van my ellende.
16 En as [my hoof] hom ophef, sou U my jaag soos ân leeu en U opnuut wonderbaarlik teenoor my gedra.
17 U sou altyd nuwe getuies teen my bring en U Grimmigheid teen my vermeerder - altyd nuwe leër-afdelings teen my!
18 Waarom tog het U my uit die moederskoot laat uitgaan? Ek moes gesterf het sonder dat ân oog my gesien het.
19 Ek moes gewees het of ek daar nie was nie; van die moederskoot af moes ek na die graf gedra gewees het.
20 Is my dae nie min nie? Laat hy ophou, my laat staan, dat ek ân bietjie vrolik kan wees,
21 voordat ek heengaan - en nie terugkom nie - na die Aarde van duisternis en Doodskaduwee,
22 ân Aarde van donkerheid, soos middernag, van Doodskaduwee en wanorde, waar die lig is soos duisternis!
1 TOE het Sofar, die NaĂ€matiet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Moet die menigte van woorde onbeantwoord bly? Of moet ân loslippige man Reg hĂȘ?
3 Sou jou gepraat manne laat swyg, sodat jy spot - sonder dat iemand jou beskaamd maak -
4 en sĂȘ: Suiwer is my leer, en skoon is ek in U OĂ«?
5 Maar, ag, as Elowahh maar wou spreek en Sy Lippe open teen jou!
6 En jou bekend wou maak dat die verborgenhede van die Wysheid die Insig verdubbel! Sodat jy kan weet dat Elowahh vir jou ân deel van jou skuld deur die vingers sien.
7 Kan jy die dieptes van Elowahh peil? Of sal jy kan deurdring tot by die volmaaktheid van die Almagtige?
8 Hoogtes van die Hemele is dit - wat kan jy doen? Die verborgenheid van die Doderyk/Sheol - wat kan jy weet?
9 Langer as die Aarde is haar lengte en haar breedte as die see.
10 As Hy verbyskuiwe en gevange neem en ân regsvergadering oproep - wie sal Hom dan teĂ«hou?
11 Want Hy ken die valse mense, en Hy sien Ongeregtigheid sonder dat Hy juis op haar ag gee.
12 So kan dan ân domme verstand verkry en ân jong wilde-esel as adamiet gebore word.
13 As jy jou hart berei en jou handpalms uitstrek na Hom
14 - as daar ongeregtigheid in jou hand is, verwyder haar, en laat geen verbasterde in jou tente woon nie -
15 ja, dan sal jy jou aangesig kan ophef, vry van verdonkering; en jy sal vasstaan sonder om te vrees.
16 Ja, jy sal die moeite vergeet; soos aan water wat verbygeloop het, sal jy daaraan dink.
17 En helderder as die middag sal die lewe oprys; is dit donker - dit sal wees soos die mĂŽre!
18 En jy sal vertrou, want daar is verwagting; en kyk jy rond - sal jy in veiligheid gaan slaap.
19 Ook sal jy lĂȘ sonder dat iemand jou skrikmaak; en baie sal jou guns soek.
20 Maar die oë van die besoedelde sal versmag, en die toevlug is vir hulle verlore; en hulle verwagting is - uitblasing van die siel.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Waarlik, ja, julle is die [regte] mense, en saam met julle sterf die wysheid uit!
3 Ook ek het verstand soos julle; ek staan nie vir julle terug nie; en wie weet sulke dinge nie?
4 Ek is ân bespotting vir my naaste, ek wat Elowahh aangeroep en verhoring gevind het - ân bespotting is die regverdige, die rasegte!
5 Vir die ongeluk is daar veragting volgens die gedagte van hom wat lekker lewe; dit staan klaar vir hulle wie se voet wankel.
6 Rustig staan die tente van die rowers, en hulle wat El tart, doen dit met selfversekerdheid, maar hulle sal in Elowahh se Hand val.
7 Maar vra tog vir die diere, dat hulle jou leer; en die voëls van die Hemele, dat hulle jou te kenne gee;
8 of spreek die Aarde aan, dat sy jou leer, en laat die visse van die see jou vertel.
9 Wie weet nie deur al hierdie dinge dat die Hand van JaHWeH dit gemaak het nie?
10 In Wie se Hand die siel is van alles wat leef, en die gees van alle menslike vlees.
11 Moet die oor nie woorde toets soos die verhemelte spys proe nie?
12 By die grysaards is wysheid, en in lengte van dae is verstand.
13 BY HĂłm is Wysheid en Sterkte; Hy het Raad en Verstand.
14 Kyk, Hy breek af, en daar word nie opgebou nie; Hy sluit ân man as gevangene op, en daar word nie oopgemaak nie.
15 Kyk, Hy hou die waters terug, en hulle verdroog; ook laat Hy hulle los, en hulle keer die Aarde om.
16 By HĂłm is Krag en beleid; syne is die verdwaalde en hy wat laat dwaal.
17 Hy voer raadsmanne uitgeplunder weg, en regters maak Hy tot dwase.
18 Hy maak die band los waar konings mee bind, en bind ân lyfdoek om hulle heupe.
19 Hy voer priesters uitgeplunder weg en bring wie vasstaan, tot ân val.
20 Hy neem die spraak van die betroubares weg en beroof die oues van [hul] oordeel.
21 Hy stort veragting uit oor die edeles en maak die gordel van die magtiges slap.
22 Hy ontbloot die dieptes van die Duisternis, en Doodskaduwee bring Hy uit in die Lig.
23 Hy maak nasies groot en laat hulle omkom; Hy brei nasies uit en voer hulle weg.
24 Hy neem die Verstand weg van die volkshoofde van die Aarde en laat hulle ronddwaal in ân verlatenheid, sonder pad.
25 Hulle tas in die Duisternis, sonder Lig; en Hy laat hulle ronddwaal soos ân dronk man.
1Â KYK, alles het my oog gesien, my oor het gehoor by haar.
2 Wat julle weet, weet ek ook: ek staan nie vir julle terug nie.
3 Maar Ă©k sal met die Almagtige spreek, en ek verlang om te redeneer met El.
4 Maar julle pleister met valsheid, julle is almal waardelose geneeshere.
5 Ag, as julle maar heeltemal wou swyg - dan sou Sy vir julle Wysheid wees!
6 Hoor tog na my verantwoording, en luister na die aanvalle van my lippe.
7 Wil julle, tot verdediging van El, onreg spreek en ten behoewe van Hom bedrog laat hoor?
8 Wil julle vir Hom partydig wees? Of wil julle vir El pleit?
9 Sal dit goed wees as Hy julle ondersoek? Of wil julle Hom bedrieg soos ân mens bedrieg word?
10 Hy sal julle sekerlik straf as julle in die geheim partydig is.
11 Sal Sy hoogheid julle nie verskrik nie, en die skrik vir Hom julle nie oorval nie?
12 Julle kernspreuke is spreuke van as, julle skanse word skanse van klei.
13 Laat my met rus; dan wil Ă©k spreek; laat dan oor my kom wat wil.
14 Waarom sou ek my vlees in my tande neem en my siel plaas in my handpalms?
15 Kyk, al wil Hy my ombring - ek hoop op Hom; ek sal tog my wandel voor Sy Aangesig bepleit.
16 Ook is Hy my Verlossing, want ân tweegesig sal voor Sy Aangesig nie kom nie.
17 Luister goed na my rede en gee gehoor aan my verklaring.
18 Kyk tog, ek het Regspraak gereël; ek weet dat ék regverdig sal wees.
19 Wie durf my dan bestry? Ja, dan sou ek swyg en sterwe.
20 Moet my net twee dinge nie aandoen nie, dan sal ek my vir U Aangesig nie verberg nie:
21 trek U Handpalms weg van my af, en laat die skrik vir U my nie beangstig nie.
22 Klaag dan maar aan, en Ă©k sal antwoord; of ek sal spreek, en gee U my antwoord.
23 Hoeveel is my ongeregtigheid en skuld van oortredinge; maak my my opstandigheid en straf bekend.
24 Waarom verberg U U Aangesig en hou my vir ân vyand van U?
25 Wil U ân verwaaide blaar skrik aanja en die droĂ« stoppel agtervolg,
26 dat U bitter dinge oor my beskik en my die ongeregtigheid van my jeug laat erwe,
27 en dat U my voete in die blok sit en al my paaie bewaak? U trek vir U ân streep om die sole van my voete;
28 en dit iemand wat verval soos hout wat weggevreet is, soos ân kleed wat die mot verteer.
1Â DIE adamiet uit ân vrou gebore, is kort van dae en vol van onrustigheid.
2 Hy spruit uit soos ân blom en verwelk; ook vlug hy soos ân skaduwee en hou nie stand nie.
3 En oor so een maak U die OĂ« oop, en U bring my voor U Reg.
4 Wie kan ân rasegte laat voortkom uit ân verbasterde - niemand nie!
5 As dan sy dae vasgestel is, die getal van sy maande by U is, U vir hom grense gestel het waar hy nie oor kan gaan nie,
6 kyk dan weg van hom af, dat hy kan rus - totdat hy soos ân dagloner hom tevrede voel met sy dag.
7 Want vir ân boom is daar verwagting: as hy afgekap word, loop hy weer uit en sy loot ontbreek nie.
8 As sy wortel oud word in die Aarde en sy stam sterf in die stof -
9 deur die wasem van die water sal sy weer uitspruit, en sy maak ân tak soos ân jong plantjie.
10 Maar ân sterk man sterwe en is magteloos; ja, ân adamiet blaas die asem uit en - waar is hy?
11 Die waters verdwyn uit die groot waterplas, en die rivier droog uit en lĂȘ droog -
12 so lĂȘ die mens daar sonder om weer op te staan; totdat die Hemele nie meer is nie, word hulle nie wakker of uit hul slaap opgewek nie.
13 Ag, as U my maar in die Doderyk/Sheol wou wegsteek, my wou verberg totdat U Toorn bedaar het, my ân bepaalde tyd wou stel en dan aan my wou dink!
14 As ân sterk man sterwe, sal hy weer lewe? Dan sou ek hoop al die dae van my stryd totdat my aflossing kom;
15 U sou roep, en ek sou U antwoord, na die maaksel van U Hande sou U verlang.
16 Want nou tel U my voetstappe. Let U nie op my oortreding nie?
17 My opstandigheid is verseĂ«l in ân bondeltjie, en U sluit my ongeregtigheid weg.
18 Maar soos ân berg stukkend val as hy neerstort, en ân rots versit word uit sy plek;
19 die water klippe glad skuur; die stortvloede daarvan die stof van die Aarde wegspoel; so is die hoop van ân mens - U maak haar tot niet.
20 U oorweldig hom vir ewig, en hy gaan heen; U verander sy gelaat en stuur hom weg.
21 Sy kinders kom in eer, maar hy word dit nie gewaar nie; en hulle word gering, maar hy let nie op hulle nie.
22 Net sy vlees aan hom voel pyn, en sy siel in hom treur.
1Â TOE het Ălifas, die Temaniet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Sal ân wyse man met die Gees van Kennis antwoord gee en sy binneste vul met die [dinge] van die Ooste-
3 deur te pleit met woorde wat nie baat en met beweringe waarmee hy niks uitrig nie?
4 Ja, jy breek die vrees af en verstoor die stille oordenking voor die Aangesig van El.
5 Want jou oortredinge gee onderrig aan jou mond, en jy kies die taal van die listiges.
6 Jou eie mond veroordeel jou, en nie ek nie; ja, jou eie lippe getuig teen jou.
7 Is jy die eerste as adamiet gebore en voor die heuwels in die wĂȘreld gebring?
8 Het jy in die Raad van Elowahh afgeluister en die Wysheid na jou toe getrek?
9 Wat weet jy wat ons nie weet nie? [Wat] verstaan jy wat in ons nie is nie?
10 Ook is daar grys hare, ook bejaardes onder ons, ryker in dae as jou vader.
11 Is die vertroostinge van El vir jou te min, en woorde met sagtheid jou toegespreek?
12 Waarom sleep jou hart jou weg? En waarom flikker jou oë so -
13 dat jy jou gees rig teen El en [sulke] woorde uit jou mond laat uitgaan?
14 Wat is ân man, dat hy raseg sou wees? En hy wat uit ân vrou gebore is, dat hy regverdig sou wees?
15 Kyk, in Sy apartgesteldes stel Hy geen vertroue nie; ja, die Hemele is nie skoon in Sy OĂ« nie;
16 hoeveel minder die afskuwelike en verbasterde, die mens wat onreg drink soos water!
17 Ek wil jou inlig, luister na my; en wat ek gesien het, wil ek vertel;
18 wat die wyse manne verkondig sonder om iets te verberg, van hulle vaders af [oorgelewer];
19 aan hulle alleen was die Aarde gegee, en geen verbasterde het nog onder hulle deurgetrek nie.
20 Al sy dae leef die besoedelde in angs, ja, al die jare deur wat vir die tiran bepaal is.
21 Skrikgeluide is in sy ore; in volle vrede oorval die verwoester hom.
22 Hy glo nie dat hy uit die duisternis sal terugkeer nie; en hy is bestemd vir die swaard.
23 Hy dwaal rond [en soek] brood. Waar is dit? Hy weet dat gereed is die dag van duisternis - op hande.
24 Benoudheid en angs verskrik hom; dit oorweldig hom soos ân koning wat gereed staan vir die aanval,
25 omdat hy sy hand uitgesteek het teen El en homself teen die Almagtige verset het
26 (hy het Hom stormgeloop met [uitgerekte] nek, met die dik bulte van sy skilde);
27 omdat hy sy gesig met sy vet oordek en ân vetlaag op sy heupe gevorm het,
28 en verdelgde stede bewoon het, huise wat nie bewoon moes word nie, wat bestem was om puinhope te bly.
29 Hy bly nie ryk en sy vermoë hou nie stand nie, en hulle besitting buig nie [soos koringare] na die Aarde toe nie.
30 Hy ontvlug nie die Duisternis nie, die vlam laat sy spruit verdroog, en hy vergaan deur die gees van sy mond.
31 Laat hom nie vertrou op leuens nie - hy kom bedroë uit! - want leuens sal sy vergelding wees.
32 Nie in sy tyd word sy vervul, en sy palmtak bly nie [meer] groen nie.
33 Hy skud sy onryp druiwe af soos ân Wingerdstok en gooi sy bloeisel af soos ân Olyfboom.
34 Want die vergadering van die tweegesigte is onvrugbaar, en vuur verteer die tente van omkopery.
35 Hulle word swanger van kwaad en baar niksseggende; en hulle moederskoot bring bedrog voort.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Dergelike dinge het ek al baie gehoor: treurige vertroosters is julle almal.
3 Kom daar nou ân einde aan woorde van die gees? Of wat prikkel jou dat jy antwoord?
4 Ek sou ook kon spreek soos julle as julle siel in die plek van my siel was; ek sou woorde aanmekaar kon koppel teen julle en my hoof oor julle skud;
5 ek sou julle kon versterk met my mond, en die troos van my lippe sou versagting aanbring!
6 As ek sou spreek, my smart word nie versag nie; en as ek ophou watter verligting bring dit my?
7 Maar nou het Hy my uitgeput; U het my hele huishouding verwoes.
8 En U het my gegryp - ân getuie het dit teen my geword; en my siekte staan [teen my] op, dit getuig openlik teen my.
9 Sy Toorn het verskeur en my as vyand behandel; Hy het teen my gekners met Sy Tande; as my teëstander kyk Hy my met skerp Oë aan.
10 Hulle het Hul mond teen my oopgespalk; smadelik het Hulle my op die kakebeen geslaan; soos een man versamel Hulle Hul teen my.
11 El gee my oor aan slegte mense en werp my in die hande van die besoedelde.
12 Ek het rustig gelewe; toe het Hy my verbrysel en my aan die nek gegryp en my verpletter; en Hy het my vir Hom as teiken opgestel.
13 Sy pyle gons om my heen; Hy splits my niere sonder verskoning; Hy werp my gal op die Aarde uit.
14 Bres op bres breek Hy in my; Hy loop my storm soos ân dappere.
15 ân Roukleed het ek oor my vel vasgewerk en my horing in die stof gesteek.
16 My gesig het rooi geword van geween, en oor my ooglede is die Doodskaduwee;
17 alhoewel daar geen geweld in my handpalms is nie en my gebed suiwer is.
18 O Aarde, moenie my bloed bedek nie, en laat daar geen rusplek vir my geroep wees nie.
19 Selfs nou, kyk, in die Hemele is my Getuie; en Hy wat saam met my getuig, is in die verhewe plek.
20 My vriende spot met my; uit my oog drup trane tot Elowahh -
21 dat Hy kan pleit vir ân sterk man by Elowahh soos ân Seun van die adam vir Sy naaste.
22 Want maar min jare kom - dan bewandel ek ân pad waarlangs ek nie terugkeer nie.
1Â MY gees is verward, my dae is uitgeblus, die graf wag op my.
2 Waarlik, bespottinge is my deel, en op hulle uittarting moet my oog rus.
3 Gee tog [ân pand], staan Borg vir my by U; wie anders sal vir my borgskap verleen?
4 Want U het hĂșlle hart gesluit vir Verstand; daarom sal U [hulle] nie laat triomfeer nie.
5 Hy wat vriende aanklaag vir ân buitaandeel - die oĂ« van sy kinders sal versmag.
6 Maar Hy het my ân spreekwoord vir die mense gemaak, en ek moet iemand wees wat hulle in die gesig spuug.
7 Daarom het my oog dof geword van verdriet, en al my lede is soos ân skaduwee.
8 Die opregtes is daaroor ontsteld, en die onskuldige kom teen die tweegesig in opstand.
9 Nogtans hou die regverdige vas aan Sy Weg, en die wat skoon van hande is, neem toe in krag.
10 Maar, kom maar altyd weer aan, julle almal! ân Wyse vind ek onder julle tog nie.
11 My dae is verby, my planne tot niet, die doel van my hart.
12 Van die nag maak hulle ân dag; Lig is naby vanweĂ« die Duisternis.
13 As ek hoop op die Doderyk/Sheol as my huis; in die Duisternis my bed uitsprei,
14 die grafkuil toeroep: My vader is jy; die wurms: My moeder en my suster,
15 waar is dan my hoop? Ja, my verwagting, wie ontdek haar?
16 Na die grendels van die Doderyk/Sheol sal sy neerdaal, wanneer daar tegelykertyd rus is in die stof.
1Â TOE het Bildad, die Suhiet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Hoe lank wil julle jaag agter woorde? Word verstandig, en daarna sal ons spreek.
3 Waarom word ons as wilde wesens gereken, is ons dom in julle oë?
4 [Hy], skeur sy siel in sy toorn - sal om jou ontwil die Aarde verlate wees of ân rots uit sy plek versit word?
5 Ja, die Lig in die besoedelde gaan dood, en die vlam van sy vuur bly nie flikker nie.
6 Die Lig in sy tent verduister, en sy lamp word uitgedoof.
7 Sy geweldige treë word ingekort, en sy eie raad gooi hom omver.
8 Want hy raak in ân net deur sy eie voete, en hy loop oor die vlegwerk [van ân vangkuil].
9 ân Vangnet gryp sy hakskeen, ân strik hou hom vas.
10 ân Tou is vir hom verberg in die Aarde en ân valstrik vir hom op die pad.
11 Verskrikkinge beangstig hom aan alle kante en jaag hom so ver as hy gaan.
12 Sy krag sal uitgeput word, en die benoudheid staan gereed langs sy sy.
13 Die eersgeborene van die Dood verteer die lede van sy liggaam, hy verteer sy lede.
14 Weggeruk word hy uit sy tent, die voorwerp van sy vertroue; en dit laat hom aanstap na die koning van die verskrikkinge.
15 Daar woon in sy tent iets wat hom nie toebehoort nie; swawel word gestrooi oor sy woning.
16 Onder verdroog sy wortels, en bo verwelk sy tak.
17 Sy gedagtenis vergaan van die Aarde af, en hy het geen naam op die wye veld nie.
18 Hulle stoot hom uit die Lig in die Duisternis, en uit die wĂȘreld verjaag hulle hom.
19 Hy het geen afstammeling of kindskinders onder sy volk en geen oorblyfsel in sy wonings nie.
20 Oor sy dag staan die mense van die Weste verskrik, en siddering gryp die mense van die Ooste aan.
21 Sekerlik, so gaan dit met die wonings van die kwaaddoener en so met die Tabernakel van hom wat El nie ken nie.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Hoe lank sal julle my siel kwel en my met woorde verbrysel?
3 Nou tien maal al doen julle my smaadheid aan, mishandel julle my sonder om julle te skaam.
4 En het ek ook werklik my misgaan, dan bly my fout by my.
5 As julle jul werklik teen my wil groot maak en teen my my smaadheid wil bewys,
6 weet dan dat Elowahh my onregverdig behandel het en met Sy Net my rondom ingesluit het.
7 As ek roep: Geweld! dan word ek nie verhoor nie; ek roep om hulp, maar daar is geen Reg nie.
8 Hy het my weg toegemuur, sodat ek nie verby kan nie; en oor my paaie het Hy duisternis gesprei.
9 My eer het Hy van my afgetrek en die kroon van my hoof weggeneem.
10 Hy werp my aan alle kante omver, en - daar gaan ek! En Hy het my verwagting uitgeruk soos ân boom.
11 Ook het Hy Sy Woede teen my laat ontvlam en my beskou as een van Sy vyande.
12 As een man kom Sy Skare aan en baan ân pad vir Hulle teen my, en Hulle slaan die laer op rondom my tent.
13 My broers het Hy ver van my verwyder, en my bekendes het heeltemal verbaster.
14 My nabestaandes ontbreek, en my vertroudes het my vergeet.
15 My bywoners en my slavinne beskou my as ân verbasterde; ân onbekende het ek geword in hulle oĂ«.
16 Ek roep my slaaf, maar hy antwoord nie; met my mond moet ek hom smeek.
17 My vrou beskou my gees as verbaster, terwyl ek guns betoon het aan die kinders uit my eie liggaam.
18 Selfs jong seuns minag my; wil ek opstaan, dan spot hulle met my.
19 Al my vertroude vriende het ân afsku van my; en die wat ek liefgehad het, het hulle teen my gekeer.
20 My gebeente kleef aan my vel en aan my vlees, en ek het [slegs] met my tandvleis ontsnap.
21 Ontferm julle oor my, ontferm julle oor my, o my vriende, want die Hand van Elowahh het my getref!
22 Waarom vervolg julle my, soos El, en word nie versadig van my vlees nie?
23 Ag, mag my woorde tog maar opgeskrywe, mag hulle maar in ân Boekrol opgeteken word -
24 met ân ystergriffel en lood - vir altyd in ân rots ingekap!
25 Maar ek, ek weet: My Verlosser leef; en Hy sal as laaste oor die stof opstaan.
26 En nadat hulle so my vel afgeskeur het, sal ek nogtans uit my vlees Elowahh aanskou;
27 Hom wat ék sal aanskou my ten goede, en my oë sal geen verbasterde sien nie. My verstand versmag van verlange in my binneste.
28 As julle sĂȘ: Hoe sal ons hom vervolg, aangesien die wortel van die saak in hom gevind is! -
29 vrees dan vir die swaard, want wraak is [een van] die strawwe van Ongeregtigheid wat die swaard verdien, sodat julle kan weet dat daar ân oordeel is.
1 TOE het Sofar, die NaĂ€matiet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Daarom juis antwoord my gedagtes my, en wel weens my haastigheid in my.
3 ân Bestraffing wat vir my griewend is, moet ek aanhoor; maar die gees uit my verstand antwoord my.
4 Weet jy wel dit wat van altyd af was, vandat die adamiet op die Aarde gemaak is:
5 dat die gejubel van die besoedelde kort van duur is en die vreugde van die tweegesig net vir ân oomblik?
6 Al klim sy hoogheid na die Hemele toe op, en al raak sy hoof aan die wolke -
7 soos sy eie drek vergaan hy vir ewig; die wat hom gesien het, vra: Waar is hy?
8 Soos ân droom vlieg hy weg, sodat ân mens hom nie meer vind nie; en hy word verjaag soos ân visioen in die nag.
9 Die oog wat hom gesien het, sien hom nie meer nie; en sy plek aanskou hom nie meer nie.
10 Sy kinders moet die guns soek van armes, en met eie hande moet hy sy vermoë teruggee.
11 Sy gebeente was vol van sy jeugdige krag; maar met hom saam lĂȘ dit in die stof.
12 Al smaak Besoedeling soet in sy mond, al verberg hy haar onder sy tong,
13 al het hy meegevoel met haar, en al wil hy haar nie laat vaar nie, maar haar terughou in sy verhemelte â [Spreuke 9:13]
14 tog word sy voedsel in sy ingewande verander, dit word gal van adders in sy binneste.
15 Rykdom het hy verslind, maar hy moet dit weer uitspuug; uit sy buik dryf El dit weg.
16 Die gif van adders suig hy in, die tong van ân slang maak hom dood.
17 Hy mag hom nie verlustig in beke, in vloeiende strome van heuning en dikmelk nie.
18 Wat hy deur arbeid verkry het, gee hy terug sonder om dit in te sluk; na die maat van sy ingeruilde rykdom sal hy nie bly wees nie.
19 Want hy het die armes verdruk, aan hulle lot oorgelaat; ân huis het hy geroof, maar hy sal hom nie opbou nie.
20 Want hy het geen rus geken in sy binneste nie; so sal hy dan nie ontsnap met sy kosbare goed nie.
21 Niks het ontkom aan sy vraatsug nie; daarom is sy voorspoed nie duursaam nie.
22 By die volheid van sy oorvloed sal hy benoud wees: al die hande van ellendiges oorval hom.
23 Om sy buik te vul, sal Hy teen hom uitstuur Sy brandende Woede, en Hy sal hom op hom laat reën as sy voedsel.
24 Hy sal vlug vir die ysterwapens - ân koperboog sal hom deurboor.
25 Hy trek - daar kom sy uit sy rug, en die glinsterende swaard gaan uit sy gal; verskrikkinge is op hom!
26 Alle Duisternis is versteek in sy geheime plekke; ân Vuur wat nie aangeblaas is nie, sal hom verteer; dit sal sleg gaan met die wat in sy tent oorbly.
27 Die Hemele openbaar sy skandelikheid, en die Aarde staan teen hom op.
28 Weggevoer word die opbrengs van sy huis - goed wat wegspoel op die dag van Sy Toorn.
29 Dit is die deel van die besoedelde adamiet van die kant van Elohim en die erfdeel wat vir hom bestem is deur El.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Luister goed na my rede, en laat dit die vertroostinge wees wat julle aanbied.
3 Verdra my, dat ek ook kan spreek; en nadat ek gespreek het, kan jy spot.
4 Wat my aangaan, geld my geklaag dan ân adamiet? Of waarom sou my gees nie ongeduldig word nie?
5 Kyk my aan, en wees verskrik; en lĂȘ die hand op die mond.
6 Ja, as ek daaraan dink, is ek glad verslae, en verskrikking gryp my vlees aan.
7 Waarom bly die besoedelde lewe, word hulle oud, ja, neem hulle toe in krag?
8 Hulle saad bestaan voor hulle in hul gemeenskap, en hul nageslag voor hulle oë.
9 Hul huise het vrede, sonder skrik; en die Septer van Elowahh is op hulle nie.
10 Sy bul dek en mis nie; sy koei kalf en het geen misdrag nie.
11 Hulle laat hul jong seuns loop soos ân trop kleinvee, en hul kinders spring rond.
12 Hulle sing by die tamboeryn en siter en is bly by die klank van die fluit.
13 In voorspoed slyt hulle hul dae, en in ân oomblik sink hulle na die Doderyk/Sheol af.
14 Tog het hulle tot El gesĂȘ: Bly ver van ons af; en: In die Kennis van U WeĂ« het ons geen behae nie.
15 Wat is die Almagtige dat ons Hom sou dien? En wat baat dit ons dat ons biddend by Hom aandring?
16 (Kyk, hulle voorspoed is nie in hul hand nie: die raad van die besoedeldes is ver van my!)
17 Hoe selde gaan die lamp van die besoedelde dood en oorval hul ondergang hulle - deel Hy smarte uit in Sy Woede,
18 word hulle soos strooi voor die wind, en soos kaf wat die wind wegvoer?
19 Elohim bewaar sy besoedeling vir sy kinders. Hy vergeld hom dat hy kan voel!
20 Sy eie oë sal sy vernietiging sien en sélf sal hy drink van die Grimmigheid van die Almagtige.
21 Want wat gee hy vir sy huis om as die getal van sy maande afgesny is
22 Wil iemand aan HOM Kennis leer, HOM wat die hemelse wesens oordeel?
23 Die een volkome geseënd, heeltemal gerus en tevrede.
24 Sy emmers is vol melk, en die murg van sy gebeente word deur en deur bevogtig.
25 Die ander daarenteen sterwe met bitterheid van siel sonder dat hy van die suiwerheid geniet het.
26 Saam lĂȘ hulle in die stof en die wurms oordek hulle.
27 Kyk, ek ken julle gedagtes en die slim planne waarmee julle gewelddadig teen my optree.
28 As julle sĂȘ: Waar is die huis van die tiran, en waar die woontent van die besoedelde -
29 het julle dan nie navraag gedoen by die reisigers nie; herken julle nie hulle kentekens nie!:
30 dat die kwaaddoeners gespaar word op die dag van ondergang, dat hulle weggelei word op die dag van Grimmigheid?
31 Wie gee hom openlik sy gedrag te kenne; en het hy gehandel - wie sal hom dit vergeld?
32 Dan word hy na die graf gebring, en hulle sorg vir sy grafheuwel.
33 Sag lĂȘ op hom die kluite van die dal; en agter hom trek al die adamiete aan soos daar ontelbares voor hom gewees het.
34 Hoe troos julle my dan op so ân nietige manier? En julle antwoorde - net troubreuk bly oor!
1Â TOE het EliFaz, die Temaniet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Kan ân sterk man aan El ân diens bewys? Nee, aan homself bewys die verstandige ân diens.
3 Het die Almagtige daar belang by dat jy regverdig is? Of is dit voordeel [vir Hom] dat jy onberispelik wandel?
4 Sal Hy by jou pleit omdat Hy jou vrees, of sal Hy jou Regspraak hou?
5 Is jou besoedeling nie groot en jou ongeregtigheid nie sonder einde nie?
6 Want jy het pand geneem van jou broers sonder noodsaak, en die klere van die naaktes het jy uitgetrek.
7 Aan die vermoeide het jy geen water gegee om te drink nie, en aan die hongerige het jy die brood weerhou.
8 Maar aan die man van geweld - aan hom behoort die Aarde; en die aansienlike - hy moet in haar woon!
9 Weduwees het jy met leë hande weggestuur, en die arms van die wese is verbrysel.
10 Daarom is daar vangnette rondom jou en maak die vrees jou skielik skrik.
11 Of sien jy die duisternis nie en die oorvloed riool wat jou bedek?
12 Is Eloah nie hemelhoog nie? En aanskou hoe hoog die hoogste Sterre staan.
13 Maar jy sĂȘ: Wat weet El? Kan Hy deur donkerheid heen strafgerig hou?
14 Wolke is ân bedekking vir Hom, sodat Hy nie sien nie; en oor die hemelgewelf wandel Hy.
15 Wil jy die pad van die ou tyd hou, wat die kwaaddoeners bewandel het,
16 wat gegryp is voor die tyd, wie se grondslag uitgegiet is soos ân stroom,
17 wat tot El gesĂȘ het: Bly ver van ons af! en: Wat kan die Almagtige ons aandoen?
18 En tog het Hy hulle huise gevul met wat suiwer is. (Maar die raad van die besoedelde is ver van my!)
19 Die regverdiges sien dit en is bly, en die onskuldige spot met hulle en sĂȘ:
20 Waarlik, ons teëstander is verdelg; en wat hulle laat oorbly het, het die Vuur verteer.
21 Sluit tog vriendskap met Hom, sodat jy Vrede kan hĂȘ; daardeur sal suiwerheid oor jou kom.
22 Neem tog uit Sy Mond onderrig aan, en lĂȘ Sy Woorde weg in jou hart.
23 As jy tot die Almagtige terugkeer, sal jy gebou word; as jy die onreg verwyder uit jou tent.
24 En gooi die gouderts in die stof en tussen die rotse van die spruite die goud van Ofir.
25 Dan sal die Almagtige jou gouderts wees en stawe silwer vir jou.
26 Want dan sal jy in die Almagtige jou verlustig en jou aangesig tot Eloah ophef.
27 Smeek Hom, en Hy sal jou verhoor; en betaal jou Geloftes.
28 Besluit jy iets, dan kom dit tot stand; en oor jou weë skyn die Lig.
29 As diĂ© afdraand loop, dan sĂȘ jy: Boontoe! En hom wat neerslagtig is, verlos Hy.
30 Hy red [selfs] hom wat nie onskuldig is nie: ja, Hy red jou oor die suiwerheid van jou handpalms.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Nog altyd geld my geklaag as wederstrewigheid; my hand lĂȘ swaar op my gesug.
3 Ag, as ek maar geweet het waar ek Hom kon vind, maar kon kom tot by Sy Woning!
4 Dan sou ek die Reg voor Sy Aangesig uiteensit en my mond met bewyse vul;
5 ek sou verneem die woorde wat Hy my sou antwoord, en verstaan wat Hy aan my sou sĂȘ.
6 Sou Hy met oormag teen my stry? Nee, maar Hy sou ag op my gee.
7 Dan sou daar ân opregte met Hom staan en pleit, en ek sou vir ewig van my Regter vrykom.
8 Kyk, ek gaan na die Ooste, en Hy is nie daar nie; en na die Weste, maar ek bemerk Hom nie.
9 As Hy in die Noorde werk, aanskou ek Hom nie; buig Hy af na die Suide, dan sien ek Hom nie.
10 Want Hy weet hoe my wandel is; as Hy my toets, sal ek soos goud te voorskyn kom.
11 Aan Sy voetstap het my voet vasgehou; Sy Weg het ek bewaar sonder om uit te draai.
12 Van die Gebooie van Sy lippe het ek nie afgewyk nie; die Woorde van Sy Mond het ek bewaar meer as my eie wet.
13 Maar Hy bly onveranderlik eerste - wie sal Hom dan teëhou? En wat Sy siel begeer, dit doen Hy-
14 Want Hy sal volbring wat oor my besluit is, en baie sulke dinge is daar by Hom.
15 Daarom is ek verskrik voor Sy Aangesig; as ek daarop ag gee, vrees ek vir Hom.
16 En El het my hart week gemaak, en die Almagtige het my verskrik.
17 Want ek vergaan nie vanweë die duisternis of vanweë my eie aangesig wat deur donkerheid oordek is nie.
Kan ân Swarte (Kuwshiet) sy vel verander of ân luiperd sy vlekke? Dan sal julle ook in staat wees om goed te doen, julle wat studente is om kwaad te doen.â [JirmeJaH 13:23]
1Â WAAROM het die Almagtige vir hom geen geregstye voorbehou nie, en sien die wat hom ken, nie sy geregsdae nie?
2 Grenslyne verlĂȘ hulle; ân trop vee roof hulle en laat dit wei.
3 Die esel van die wese dryf hulle weg, die bees van die weduwee neem hulle as pand.
4 Hulle stoot die behoeftiges van die pad af; die ellendiges van die Aarde kruip almal saam weg.
5 Kyk, [soos] wilde-esels in die wildernis trek hulle uit na hul werk, terwyl hulle soek na voedsel; die woestyn lewer brood vir hulle, vir die kinders.
6 Op die veld gaan hulle voer haal, en in die wingerd van die besoedelde hou hulle na-oes.
7 Naak bring hulle die nag deur, sonder klere, en hulle het geen bedekking teen die koue nie.
8 Van die stortbui van die berge word hulle nat; en by gebrek aan skuiling druk hulle hul teen die rotse vas.
9 Hulle ruk die weeskind van die bors af; en wat die arme aan het, verpand hulle.
10 Naak gaan hulle heen, sonder klere; en as hulle honger het, dra hulle gerwe aan.
11 Tussen die mure van dié mense pars hulle olie, trap die parskuipe terwyl hulle versmag van dors.
12 Uit die stad kerm die manne, en die siel van die gewondes roep om hulp; tog gee Eloah geen ag op die ongerymdheid [daarvan] nie.
13 Sulke mense rebelleer teen die Lig: hulle ken nie die Weë van Hom nie en bly nie op die Paaie van Hom nie.
14 Teen dagbreek staan die moordenaar op, hy maak die arme en behoeftige dood, en in die nag is hy soos die dief.
15 En die oog van die een wat wil vermeng neem die skemeraand waar en sĂȘ: Geen oog kan my sien nie; en hy sit ân sluier voor sy gesig.
16 In die Duisternis breek hulle in die huise in; wat hulle bedags vir hulleself gemerk het; hulle ken nie die Lig nie.
17 Want vir hulle is die mĂŽrestond ân Doodskaduwee, want as jy hulle ken, hulle is die verskrikkinge van die Doodskaduwee.
18 Gou dryf hul voort op die aangesig van die water; hulle gedeelte word vervloek in die Aarde; hulle begeef hul nie meer op pad na die wingerde nie.
19 Droogte, ook hitte, roof die sneeuwater weg - so die Doderyk/Sheol aan die wat oortree het.
20 Die moederskoot vergeet hom; die wurms eet smaaklik aan hom; aan hom word nie meer gedink nie: so word dan die onreg gebreek soos ân stuk hout -
21 hy wat die onvrugbare plunder wat nie baar nie, en aan die weduwee geen weldaad bewys nie.
22 Tog laat Hy deur Sy Krag die magtiges lank lewe; hy wat al van sy lewe nie seker was nie, staan weer op.
23 [Elohim] gee hom veiligheid, en hy steun daarop; en Sy Oë is op hulle weë.
24 Hulle het hul verhef - ân kort rukkie, dan is hulle daar nie meer nie; en hulle word verneder; soos almal sterwe hulle; en soos die boonste van ân halm word hulle afgesny.
25 En is dit nou nie so nie, wie sal my van ân leuen beskuldig en my rede tot niet maak?
1Â TOE het Bildad, die Suhiet, geantwoord en gesĂȘ:
2 Heerskappy en Verskrikking is by Hom wat Vrede maak in Sy verhewe plek.
3 Is daar ân getal vir Sy Slagordes? En oor wie rys Sy Lig nie op nie? [Boekrol van Henog 45:3]
4 Hoe sou dan ân mens regverdig wees by El? En hoe sou hy raseg wees wat uit ân vrou gebore is?
5 Kyk, selfs die maan - sy skyn nie helder nie; en die Sterre skitter nie in sy oë nie.
6 Hoeveel minder is die mens, [as ân] maaier; en die seun van adam, [as ân] wurm.
1Â MAAR Job het geantwoord en gesĂȘ:
2 Hoe goed het jy die onmagtige bygestaan, die kragtelose arm gehelp!
3 Hoe mooi het jy die onwyse raad gegee en beleid in oorvloed bekend gemaak!
4 Aan wie het jy woorde te kenne gegee, en wie se gees het uit jou uitgegaan?
5 Die skimme is beangs onder die waters en [onder] die bewoners daarvan.
6 Naak lĂȘ die Doderyk/Sheol voor Hom, en AbĂĄddon het geen bedekking nie -
7 voor Hom wat die Noorde uitspan oor die chaos, wat die Aarde ophang oor die vormloosheid; (Genésis1:2) Boekrol van Henog 18:3; 2 Ezra 16:59
8 wat die waters saambind in Sy Wolkkolom sonder dat die wolkgevaarte daaronder skeur;
9 wat die gesig van die Troon toehou deurdat Hy Sy Wolkkolom daaroor uitsprei.
10 Hy het ân kring afgetrek oor die aangesig van die waters tot waar Lig in Duisternis eindig.
11 Die pilare van die Hemele wankel en staan verstom weens Sy dreiging.
12 Deur Sy Krag bring Hy die see in beroering, en deur Sy Verstand verpletter Hy hoogmoed.
13 Deur Sy Gees word die Hemele helder; Sy Hand het die voortvlugtige Nagash/slang laat ineenkrimp.
14 Kyk, dit is maar die uitlopers van Sy WeĂ«, en wat ân fluisterwoord hoor ons maar van Hom! Wie sou dan die donder van Sy magtige dade verstaan?
1Â EN Job het verder sy spreuk aangehef en gesĂȘ:
2 So waar as El leef wat my, my Reg ontneem het, en die Almagtige wat my siel bitterheid aangedoen het -
3 want my asem is nog heeltemal in my, en die Gees van Eloah is in my neus -
4 my lippe spreek geen onreg nie, en my tong verkondig geen bedrog nie!
5 Dit is ver van my dat ek julle gelyk sou gee; totdat ek die asem uitblaas, sal ek my onskuld nie prysgee nie.
6 Aan my Geregtigheid hou ek vas en laat Haar nie los nie; my hart veroordeel geeneen van my dae nie.
7 Laat my vyand wees soos die besoedelde en hy wat opstaan teen my soos die onregverdige.
8 Want wat is die verwagting van die tweegesig as Hy afsny - as Eloah sy siel wegneem?
9 Sal El sy geroep hoor as benoudheid oor hom kom?
10 Of sal hy hom kan verlustig in die Almagtige, Eloah altyd kan aanroep?
11 Ek sal julle onderrig aangaande die Hand van El; wat by die Almagtige is, sal ek nie verberg nie.
12 Kyk, julle het dit almal self aanskou, en waarom koester julle dan ân ydele hoop?
13 Dit is die deel van die besoedelde adamiet by El en die erfdeel van die tiranne wat hulle van die Almagtige ontvang:
14 as sy kinders baie word, is hulle vir die swaard; en sy spruite word nie versadig met brood nie.
15 Die wat van hom oorbly, word in die Dood begrawe, en sy weduwees ween nie.
16 As hy silwer ophoop soos stof en klere aanskaf soos modder -
17 hy skaf aan, maar die regverdige trek dit aan; en die onskuldige verdeel die silwer.
18 Hy het sy huis gebou soos ân mot en soos ân skerm wat die oppasser maak.
19 Ryk gaan hy lĂȘ, maar hy doen dit nie weer nie; hy maak sy oĂ« oop en - is nie meer nie.
20 Verskrikkinge oorval hom soos waterstrome; in die nag voer ân stormwind hom weg.
21 Die Oostewind tel hom op, en daar gaan hy; en dit storm hom weg uit sy plek.
22 En Hy werp op hom af sonder verskoning, vir Sy Hand moet hy haastig vlug.
23 Hulle klap hul handpalms oor hom en spot hom weg uit sy plek.
1Â WANT vir die silwer is daar ân plek waar dit uitkom, en ân plek vir die goud wat hulle uitwas.
2 Yster word uit die droë grond gehaal, en koper word uit klip gegiet.
3 Hy stel ân einde aan Duisternis, en tot die uiterste grens deursoek Hy die boustene van donkerheid en Doodskaduwee.
4 Hy breek ân mynskag, wĂ©g van hom wat bo woon; hulle wat vergeet is deur die voet [daarbo], hulle hang ver van mense af, hulle swaai heen en weer.
5 [Die] Aarde - uit haar kom brood voort, maar onder haar word dit omgewoel soos deur vuur. [Boekrol van Henog 18:3]
6 Plek van saffiere, en haar klippe bevat stoffies van goud vir hom.
7 ân Pad wat die roofvoĂ«l nie ken nie, en die oog van die valk het dit nie gespeur nie;
8 waar die trotse roofdiere nie op trap nie, waar die leeu nie oor stap nie.
9 Hy slaan Sy Hand aan die klipharde rots, Hy woel die berge van die wortel af om.
10 In die rotse breek Hy gange uit, en Sy Oog sien allerhande kosbare dinge.
11 Hy stop waterare toe, dat hulle nie drup nie; en wat verborge was, bring Hy na die Lig.
12 Maar die Wysheid - waar word Sy gevind? En waar is die plek van Verstand? [Profesie van Barug 3:15]
13 Die mens ken nie Haar waarde nie, en Sy word in die Aarde van die lewende nie gevind nie.
14 Die Afgrond sĂȘ: In my is Sy nie; en die see sĂȘ: By my is Sy nie.
15 Geen fyn goud, en geen silwer as koopprys kan vir Haar afgeweeg word nie.
16 Die goud van Ofir weeg nie teen Haar op nie, ook nie die kosbare onikssteen en saffier nie.
17 Goud en glas kan met Haar nie vergelyk word nie, en vir goue voorwerpe ruil ân persoon Haar nie.
18 Korale en kristal kan nie genoem word nie, en die besit van die Wysheid is meer werd as robyne.
19 Die topaas van Kuwsh kan nie met Haar vergelyk word nie, suiwer goud word nie teen Haar opgeweeg nie.
20 Die Wysheid dan - waar kom Sy vandaan? En waar is die plek van die Verstand? [Boekrol van Henog 46:3; 2 Ezra 7:26; Openbaring 12:14]
21 Ja, Sy is verborge vir die oë van alles wat leef, en weggesteek vir die vlieënde wesens in die lug.
22 AbĂĄddon en Dood sĂȘ: Met ons ore het ons Haar gerug gehoor
23 Elohim ken Haar weg, en Hy ken Haar plek.
24 Want Hy sien tot by die eindes van die Aarde; alles wat onder die Hemele is, aanskou Hy.
25 Toe Hy vir die wind die gewig bepaal en die waters met die maat afgemeet het,
26 toe Hy vir die reĂ«n ân Wet gestel het en ân weg vir die onweerstraal,
27 toe het Hy Haar gesien en Haar bereken het; Hy het Haar opgestel en Haar ook deurvors.
28 Maar aan die adamiet het Hy gesĂȘ: Kyk, die Vrees van My Meester is Wysheid; en om van die besoedeling af te wyk, is Verstand.
1Â EN Job het verder sy spreuk aangehef en gesĂȘ:
2 Ag, was ek maar soos in die vorige mane, soos in die dae toe Eloah my bewaar het;
3 toe Sy Lamp bo my hoof geskyn het, ek in Sy Lig die Duisternis deurwandel het;
4 soos ek was in my herfsdae toe die Raad van Eloah oor my tent was;
5 toe die Almagtige nog by my was, my kinders rondom my;
6 toe my voetstappe gewas is in dikmelk en die rots by my strome van olie uitgegiet het.
7 Toe ek uitgegaan het na die poort, op na die stad toe, op die markplein my sitplek reggemaak het,
8 het die seuns weggekruip as hulle my sien, en grysaards het hulle opgerig en bly staan.
9 Vorste het hulle woorde ingehou en die handpalms op hul mond gelĂȘ.
10 Die stem van edeles is teruggehou, en hulle tong het gekleef aan hul verhemelte.
11 Want het ân oor net gehoor, dan seĂ«n hy my; en het ân oog net gesien, dan gee hy vir my getuienis.
12 Want ek het die ellendige gered wat om hulp geroep het, en die wees en hom wat geen helper het nie.
13 Die seën van hom wat klaar was om onder te gaan, het op my gekom; en die hart van die weduwee het ek laat jubel.
14 Die Geregtigheid is my kleed en Hy beklee my; my Reg was soos ân mantel en ân tulband.
15 OĂ« was ek vir die blinde, en voete vir die lamme was ek.
16 ân Vader was ek vir die behoeftiges; en die regsaak van hom wat ek nie geken het nie, het ek ondersoek.
17 En ek het die tande van die kwaaddoener stukkend gebreek en die buit uit sy gebit geslinger.
18 So het ek dan gedink: By my nes sal ek die asem uitblaas, en soos sand my dae vermenigvuldig.
19 My wortel staan oop na die water toe, en Dou vernag op my tak.
20 My eer is altyd nuut by my, en my boog bly jonk in my hand.
21 Na my het hulle geluister vol verwagting, en hulle het stil my raad aangehoor.
22 NĂĄ my woorde het hulle nie weer gespreek nie, en my rede het op hulle gedrup.
23 En hulle het op my gewag soos op reën, en hulle mond wyd oopgemaak soos vir lentereëns.
24 Ek het hulle toegelag as hulle moedeloos was, en hulle kon die Lig op my gesig nie verdonker nie.
25 Het ek die weg na hulle toe gekies, dan sit ek as voorman en woon soos ân koning onder die skare, soos een wat treuriges vertroos.
Die besoedelde wesens verag vir Job
1Â EN nĂłu lag hulle wat jonger is as ek, my uit - mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor wildernis afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor ân dief.
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die droë grond en in rotse.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar -
8 dwase, ja, eerlose mense wat met ân sweep uit die Aarde geslaan word.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
10 Hulle het ân afsku van my, staan op ân afstand van my af en hou nie terug om my in die gesig te spuug nie.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul paaie van rampspoed teen my op.
13 My pad verniel hulle, hulle gaan voort om my te vernietig sonder dat hulle self ân helper het.
14 Soos deur ân wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aangerol.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos ân wolk het my Verlossing verbygegaan.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
17 Die nag deurboor my gebeente, [en dit val] van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
18 Deur ân groot oormag is my kleed verdraai; soos die kraag van my lyfrok wurg dit my.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
21 U is jeens my verander in ân onbarmhartige; deur die Sterkte van U Hand behandel U my as vyand.
22 U hef my op die Gees, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
23 Want ek weet: U wil my na die Dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om dié rede om hulp roep nie?
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
26 Want ek het op die suiwere gehoop, en besoedeling het gekom; en ek het gewag op die Lig, en Duisternis het gekom.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
29 Ek het ân broer geword vir die Drake en ân vriend vir die volstruise.
30 My vel het verdonker en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
31 So het dan my siter ân rouklag geword en my fluit ân stem van die wat ween.
1 EK het ân verbond gesluit met my oĂ«: hoe sou ek dan ag gegee het op ân maagd?
2 Wat tog is die lot wat Eloah daarbo beskik, en die Erfdeel van die Almagtige uit die verhewe plek -
3 is dit nie ondergang vir die kwaaddoener en ongeluk vir die bewerkers van Ongeregtigheid nie?
4 Sien Hy nie my weë nie, en tel Hy nie al my voetstappe nie?
5 As ek met leuens omgegaan het en my voet gehardloop het na bedrog:
6 laat Hy my dan weeg op ân regte weegskaal, sodat Eloah my onskuld kan weet!
7 As my gang afgewyk het van die Weg en my hart agter my oĂ« aangegaan het en aan my handpalms ân skandvlek gekleef het -
8 laat my dan saai en iemand anders eet, en laat my uitspruitsels ontwortel word.
9 As my hart verlok was oor ân vrou, en ek geloer het by die deur van my naaste -
10 laat dan my vrou vir iemand anders maal en ander hulle oor haar buig.
11 Want dit is ân daad van besoedeling, dit is bloedvermenging
12 Ja, dit is ân vuur wat tot by AbĂĄddon vreet en al my opbrengs ontwortel.
13 As ek gering geag het die Reg van my slaaf of van my slavin toe hulle ân geskil met my gehad het -
14 wat sou ek dan doen as El opstaan? En wat Hom antwoord as Hy ondersoek doen?
15 Het HY wat my in die moederskoot gemaak het, Hom nie gemaak nie? En het die Eerste ons nie in die geboorte toeberei nie?
16 As ek die armes ân versoek geweier het en die oĂ« van die weduwee laat versmag het
17 en my stukkie brood alleen geëet het sonder om die wees van haar te laat saameet;
18 (veelmeer het hy van my jeug af by my grootgeword soos by ân vader, en van my moeder se skoot af het ek haar gelei!)
19 as ek iemand sien omkom het sonder klere en dat daar geen bedekking vir die behoeftige was nie;
20 as sy lendene my nie geseën en hy hom nie warm gemaak het van die skeersel van my lammers nie;
21 as ek my hand teen ân wees beweeg het, omdat ek in die poort vir my hulp gesien het -
22 laat dan my skouer uit sy gewrig val en my arm van haar pyp afgebreek word.
23 Want die ondergang wat El bewerk, was ân skrik vir my; en weens Sy hoogheid was ek onmagtig.
24 As ek op goud my hoop gestel het en vir die fyn goud gesĂȘ het: My vertroue!
25 As ek bly gewees het, omdat my vermoë groot was en my hand baie verwerf het;
26 as ek die Lig aangesien het wanneer Hy helder skyn en die maan wat so pragtig daarheen gaan,
27 en my hart heimlik verlei is, en ek met my hand hulle ân kus toegewerp het -
28 ook dit sou ân strafbare oortreding wees, want ek sou die verhewe El beledig het.
29 As ek bly was oor die ongeluk van my hater en uitgejubel het toe ellende hom getref het;
30 (ja, ek het my verhemelte nie toegelaat om te oortree nie, om deur ân vloek sy siel te vorder nie!)
31 as die mense in my tent nie gesĂȘ het: Wie kan iemand vind wat van sy vleesspys nie versadig is nie?
32 (die volksvreemde het nie buitekant vernag nie; my deure het ek oopgemaak na die pad toe!)
33 as ek, soos Adam, my oortredinge bedek het deur my oortreding in my boesem weg te steek,
34 omdat ek bang was vir die groot menigte en die veragting van die families my laat skrik het, sodat ek my stil gehou, die deur nie uitgegaan het nie!
35 Ag, as iemand my maar wou aanhoor! Kyk hier my handtekening (laat die Almagtige my antwoord!) en die skrif wat my teëparty geskrywe het!
36 Waarlik, op my skouer sou ek dit dra; ek sou dit my ombind as ân Kroon.
37 Die getal van my voetstappe sou ek Hom te kenne gee; as ân vors sou ek na Hom toe naderkom.
38 As my Adamah [die adamiet se Aarde] my aanklaag en haar vore almal saam ween;
39 as ek haar sterkte geëet het sonder silwer en die siel van haar eienaars uitgeblaas het
40 laat dan distels in plaas van koring uitspruit en onkruid in plaas van gars. Hier eindig die woorde van Job.
1 TOE het dié drie manne opgehou om Job te antwoord, omdat hy in sy eie oë regverdig was.
2 En die toorn van Elihûw, die seun van BaragEl, die Busiet, uit die familie van Ram, het ontvlam; teen Job het sy toorn ontvlam, omdat hy sy siel regverdig beskou het voor Elohim.
3 Sy toorn het ook ontvlam teen sy drie vriende, omdat hulle geen antwoord gevind het nie en Job veroordeel het.
4 Maar Elihûw het op Job gewag met sy woorde, omdat hulle ouer was as hy.
5 Maar toe Elihûw sien dat daar geen antwoord was in die mond van die drie manne nie, het sy toorn ontvlam.
6 En ElihĂ»w, die seun van BaragEl, die Busiet, het begin en gesĂȘ: Ek is jonk, en u is hoogbejaard; daarom was ek beskroomd en het gevrees om my kennis aan u mee te deel.
7 Ek het gesĂȘ: Laat die dae spreek en die veelheid van jare wysheid te kenne gee.
8 Maar daar is gees in die mens en die Asem van die Almagtige wat hulle verstandig maak.
9 Nie die bejaardes is wys nie, en nie die oues verstaan die Reg nie.
10 Daarom sĂȘ ek: Luister na my; ek wil ook my kennis meedeel.
11 Kyk, ek het gewag op u woorde; ek wou luister na verstandige taal van u, totdat u [die regte] woorde uitgevind het.
12 En ek het op u ag gegee; maar kyk: daar was niemand wat Job weerlĂȘ het nie, niemand van u wat sy woorde beantwoord het nie.
13 SĂȘ maar net nie: Ons het die Wysheid aangetref, El [alleen] kan hom verslaan, geen mens nie.
14 Teen my tog het hy geen woorde ingebring nie; en met u redeneringe sal ek hom nie beantwoord nie.
15 Hulle staan verslae; hulle antwoord nie meer nie; die woorde laat hulle in die steek.
16 Sal ek dan wag, omdat hulle nie spreek nie, omdat hulle daar staan sonder antwoord?
17 Ek wil ook my deel antwoord; ek wil ook my kennis meedeel.
18 Want ek is vol woorde; die gees in my binneste dring my.
19 Kyk, my binneste is soos wyn wat geen opening het nie, soos nuwe leersakke wil dit bars.
20 Ek wil spreek om lug te kry, my lippe oopmaak en antwoord gee.
21 Ek wil nie partydig wees nie; en ân adamiet vlei, sal ek nie.
22 Want ek verstaan nie om te vlei nie; gou sou my Maker my wegneem!
1Â MAAR hoor tog, o Job, na my rede, en luister na al my woorde.
2 Kyk, ek het my mond oopgemaak; my tong spreek in my verhemelte.
3 My woorde kom uit die opregtheid van my hart, en wat my lippe weet, spreek hulle suiwer uit.
4 Die Gees van El het my voortgebring, en die Asem van die Almagtige maak my lewend.
5 As u kan, antwoord my; maak klaar teen my; staan gereed!
6 Kyk, teenoor El staan ek in dieselfde verhouding as u: van klei is ek ook afgeknyp.
7 Kyk, vrees vir my hoef u nie te beangstig nie, en my las sal op u nie swaar wees nie.
8 Sekerlik, u het voor my ore gesĂȘ, ek het die geluid van die woorde gehoor:
9 Skoon is ek, sonder oortreding; onskuldig is ek, en daar is geen skuld by my nie.
10 Kyk, Hy soek aanleidinge vir vyandskap teen my; Hy hou my vir ân vyand van Hom.
11 Hy sit my voete in die blok; Hy bewaak al my paaie.
12 Kyk, daarin het u nie Reg nie (antwoord ek u), want groter is Eloah as ân mens.
13 Waarom het u teen Hom getwis, dat Hy op al die woorde van ân mens nie antwoord nie?
14 Want El spreek op een, ja, op twee maniere; maar die mens let daar nie op nie.
15 In die droom, in ân visioen in die nag, as diepe slaap op die mense val, - tydens sluimeringe op die bed,
16 dan open Hy die oor van die mense, en Hy druk die Seël op die waarskuwing aan hulle;
17 om die adamiet terug te hou van sy onderneming en trotsheid vir die sterk man te verberg;
18 sodat Hy sy siel kan red uit die kuil; en sy lewe, dat dit nie omkom deur die spies nie.
19 Ook word hy getugtig met smart op sy bed en aanhoudende stryd in sy gebeente,
20 sodat sy lewe hom laat walg van brood en sy siel van lieflingspys.
21 Sy vlees verdwyn, weg uit die gesig; en sy gebeente, wat onsigbaar was, steek uit.
22 Ja, sy siel kom nader by die kuil en sy lewe by die dodende magte.
23 Is daar dan vir hom ân boodskapper, ân tolk, een uit duisend, om die adamiet sy plig te kenne te gee;
24 en is Hy hom barmhartig en sĂȘ: Verlos hom, dat hy in die kuil nie afdaal nie: Ek het ân losprys gevind -
25 dan word sy vlees fris van jeugdige krag, hy keer terug na die dae van sy jonkheid.
26 Hy smeek Eloah, en Hy het ân welbehae in hom, sodat hy Sy aangesig sien met gejuig: so beloon Hy dan die sterfling vir sy Geregtigheid.
27 Hy sing voor die man en sĂȘ: Ek het oortree en verdraai wat Reg is, maar dit is my nie na verdienste vergeld nie.
28 Hy het my siel verlos, dat sy nie in die kuil ingegaan het nie, en my lewe mag hom verlustig in die Lig.
29 Kyk, dit alles doen El, twee keer, [ja], drie keer met ân sterk man
30 om sy siel terug te bring van die kuil, sodat hy bestraal word met die Lig van die lewe.
31 Let op, o Job! Luister na my; swyg, en Ă©k sal spreek.
32 As u woorde het, antwoord my; spreek, want ek wil u graag gelyk gee.
33 So nie, luister Ăș dan na my; swyg, en ek sal u wysheid leer.
1 VERDER het ElihĂ»w aangehef en gesĂȘ:
2 Hoor my woorde, o wyse manne! En luister na my, u wat kennis het!
3 Want die oor toets woorde soos die verhemelte die spys proe.
4 Laat ons vir onsself uitmaak wat Reg is, en onder mekaar uitvind wat suiwer is.
5 Want Job het gesĂȘ: Ek is regverdig, en El het my my Reg ontneem.
6 Ondanks my Reg staan ek as leuenaar; ongeneeslik is my pylwond, en dit sonder oortreding!
7 Watter sterk man is soos Job wat veragting drink soos water?
8 Wat in die geselskap loop van die bewerkers van ongeregtigheid en wandel saam met besoedelde sterflinge?
9 Want hy het gesĂȘ: Dit baat ân sterk man niks dat hy ân welgevalle aan Elohim het nie.
10 Daarom, manne van Verstand, luister na my: Ver is El van besoedeling en die Almagtige van onreg!
11 Veelmeer vergeld Hy die adamiet na sy werk, en volgens ân man se wandel laat Hy hom ondervind.
12 Ja waarlik, El besoedel nie, en die Almagtige verdraai nie die Reg nie.
13 Wie het aan Hom die Aarde toevertrou, en wie het die wĂȘreld [en] alles van haar gegrond?
14 As Hy op Homself ag sou gee, Sy Gees en Sy Asem na Hom sou terugtrek,
15 dan sou alle vlees tesame die asem uitblaas en die adamiet sou tot stof terugkeer.
16 As daar dan Verstand [by u] is, hoor dit; luister na die stem van my woorde.
17 Kan ook een wat die Reg haat, regeer? Of durf u die Regverdige, die Magtige, veroordeel?
18 Durf iemand aan ân koning sĂȘ: Belijaal! Aan die edeles: Jou besoedelde!
19 [Hoeveel minder] aan Hom wat die vorste nie voortrek nie en op die vername nie meer ag gee as op die arme nie; want hulle almal is die werk van Sy Hande.
20 In ân oomblik sterf hulle, en in die middel van die nag word ân volk in beroering gebring en hulle gaan onder, en die magtige word weggedryf - nie deur ân hand nie.
21 Want Sy Oë is op die weë van die mens, en Hy sien al sy voetstappe.
22 Nie in Duisternis, nie in die Doodskaduwee kan die bewerkers van ongeregtigheid hulleself wegsteek nie.
23 Want Hy hoef nie lank op ân mens ag te gee, dat hy voor El na die Reg sou gaan nie.
24 Hy verpletter die geweldiges sonder ondersoek en sit ander in hulle plek.
25 So ken Hy dan hulle werke en werp hulle omver in die nag, sodat hulle verbrysel word.
26 Hy straf hulle soos besoedelde op die plek waar almal dit sien,
27 omdat hulle van Hom afgewyk en op geeneen van Sy Weë ag gegee het nie -
28 om die geroep van die arme na Hom te laat kom, en dat Hy die geroep van die ellendiges sou hoor.
29 En gee Hy rus, wie durf [Hom] dan veroordeel? En verberg Hy die aangesig, wie kan Hom dan aanskou? - of dit al ân nasie betref of ân adamiet, almal saam;
30 sodat die tweegesig adamiet nie sal regeer, sodat hulle geen strikke vir die volk sal wees nie.
31 Want sĂȘ iemand wel tot El: Ek boet sonder dat ek sleg handel;
32 wat ek nie insien nie, leer U my dit; ĂĄs ek onreg gedoen het, ek sal dit nie meer doen nie -
33 moet Hy volgens u mening tog vergelding doen? U is mos ontevrede, sodat Ăș moet sĂȘ wat beter is, en nie ek nie! Wat u dan weet - spreek dit uit!
34 Manne van Verstand sal vir my sĂȘ, en ân wyse sterk man sal my aanhoor:
35 Job spreek sonder Kennis, en sy woorde is sonder Verstand.
36 Ag, mag Job getoets word tot die einde toe weens die antwoorde in die trant van kwaaddoeners.
37 Want hy voeg ân oortreding by sy oortredinge; onder ons spreek hy smadelik en vermenigvuldig sy woorde teen El.
1 VERDER het EliHĂ»w aangehef en gesĂȘ:
2 Hou u Hom vir Reg, noem u Haar: my Geregtigheid voor El,
3 dat u vra wat dit u baat? Wat help dit my meer as wanneer ek sou oortree?
4 Ăk sal u antwoord gee en aan u vriende saam met u.
5 Kyk op na die Hemele en sien, en aanskou die wolke wat hoog bo u is.
6 As u oortree, watter skade is dit vir Hom? En is u oortredinge baie, wat kan u Hom daarmee aandoen?
7 As u regverdig is, wat gee u aan Hom? Of wat kan Hy uit u hand aanneem?
8 Die besoedeling [raak] ân man soos u, en u Geregtigheid [bevoordeel] die seuns van adam.
9 Vanweë die menigte van verdrukkinge skreeu hulle; hulle roep om hulp oor die geweld van die grotes.
10 Maar niemand sĂȘ nie: Waar is Elowahh, my Maker, wat lofsange gee in die nag,
11 wat ons meer leer as aan die wesens vanuit die Aarde en ons wyser maak as die vlieënde wesens in die lug?
12 Dan roep hulle, maar Hy antwoord nie, vanweë die trotsheid van die verderwers.
13 Sekerlik, na nietige [klagte] luister El nie, en die Almagtige slaan daar geen ag op nie.
14 Hoeveel minder as u sĂȘ u sien Hom nie! Die regsaak is voor Hom: wag dan op Hom.
15 Maar nou, omdat Sy Toorn nie straf nie, en Hy nie grootliks ag gee op oormoed nie,
16 maak Job sy mond wyd oop in nietige gepraat, vermenigvuldig hy woorde sonder Kennis.
1 EN ElihĂ»w het voortgegaan en gesĂȘ:
2 Wag ân bietjie op my, en ek sal u inlig; want daar is nog genoeg te sĂȘ tot Eer van Eloah.
3 Ek sal my kennis van ver af ophaal en aan my Skepper Reg verskaf.
4 Want waarlik, my woorde is geen leuens nie; een wat volkome is in kennis, is by u.
5 Kyk, El is geweldig, nogtans ag Hy niks gering nie - geweldig deur Krag van Verstand.
6 Hy laat die besoedelde nie lewe nie, maar aan die ellendiges verskaf Hy Reg.
7 Hy trek Sy OĂ« nie af van die regverdige nie, maar by konings op die troon laat Hy hulle sit vir altyd, sodat hulle verhoog is.
8 Maar as hulle in kettings geklink is, gevang word in bande van ellende,
9 dan gee Hy aan hulle hul dade te kenne en hul oortredinge, dat hul gedrag hoogmoedig was;
10 dan open Hy hulle oor vir die Tugtiging en sĂȘ dat hulle moet terugkeer van hul ongeregtigheid.
11 As hulle luister en [Hom] dien, dan bring hulle hul dae deur in suiwerheid en hul jare in aangenaamheid.
12 Maar as hulle nie luister nie, dan kom hulle om deur die spies, en hulle blaas die asem uit sonder kennis.
13 Maar die dubbelhartige koester nyd; hulle roep nie om hulp as Hy hulle bind nie.
14 So sterwe dan hulle siel in die jeug en hulle lewe soos dié van homoseksuele.
15 Hy red die ellendige deur sy ellende en open hulle oor deur verdrukking.
16 So lok Hy u dan ook uit die mond van die nood na ân onbeperkte ruimte en na die behaaglikheid van u tafel wat vol is van vetspys.
17 Maar u is vol van die oordeel oor die besoedeldes: oordeel en Reg sal [u] aangryp.
18 Want pas op dat woede u nie verlok by die bestraffing en die grootheid van die losprys u nie verlei nie.
19 Sal Hy u geroep om hulp voorbring waar daar geen nood is nie, en alle moontlike kraginspanning [van u]?
20 Smag nie na die [oordeelsnag] wat volke wegneem uit hulle plek nie.
21 Neem u in ag, wend u nie tot ongeregtigheid nie; want sy verkies u liewer as ellende.
22 Kyk, El handel verhewe in Sy Krag; wie is ân Leermeester soos Hy?
23 Wie het Hom Sy Weg voorgeskrywe? En wie het gesĂȘ: U het onreg gedoen?
24 Onthou om Sy dade te vergroot sodat die man daarvan kan sing.
25 Al die adamiete sien dit met welgevalle aan, die sterfling aanskou dit van ver.
26 Kyk, El is groot en onbegryplik vir ons; die getal van Sy jare is onnaspeurlik.
27 Want Hy trek waterdruppels af; hulle sif neer by Sy mistige weer as reën
28 wat die wolke laat neerstroom, laat afdrup op baie adamiete.
29 Ja, kan iemand die uitspreiding van die wolke verstaan, die geklap van Sy Tent?
30 Kyk, Hy sprei Sy Lig oor hom uit, en die dieptes van die see oordek Hy.
31 Want daarmee oordeel Hy die volke, gee Hy voedsel in oorvloed.
32 Met Sy twee handpalms oordek Hy die daglig en gee ook bevel oor haar om lig te gee.
33 SY donderstem kondig Hom aan, die vee selfs dat Hy optrek.
1Â JA, hiervoor beef my hart en spring op uit sy plek.
2 Luister, luister na die gedruis van SY Stem en die dreuning wat uit SY Mond uitgaan.
3 Onder die ganse Hemele laat HY dit los en SY Lig oor die eindes van die Aarde.
4 Daarna brul SY Stem, HY donder met SY Stem vol Majesteit en hou die [bliksems] nie terug as SY Stem gehoor word nie.
5 El donder wonderbaar met SY Stem; Hy doen groot dinge wat vir ons onbegryplik is.
6 Want Hy gebied die sneeu: Val op die Aarde! Ook die stortreën, ja, Sy geweldige stortreëns.
7 Hy verseël die hand van elke adamiet [in die winter], sodat kennis kan kom na al die adamiete wat Hy gemaak het.
8 Dan gaan die wilde wesens in skuilhoeke en bly in hulle lĂȘplekke.
9 Uit Sy kamer kom die stormwind, en deur die [wolk]verstrooiers koue.
10 Deur die Asem van El word ys gegee, en die wye waters [lĂȘ vas] in die engte.[Wysheid van Sirah 24:2]
11 Ja, met volheid van water belas Hy die wolke, en Hy strooi ver en wyd Sy Wolkkolom van Lig;
12 en hy skiet oral rond volgens Sy bestel, sodat hulle alles doen wat Hy hulle beveel voor die aangesig van die wĂȘreld in die Aarde:
13 Ăłf tot ân Septer, Ăłf tot [nut] van Sy Aarde, Ăłf tot Barmhartigheid laat Hy Hulle Sy doel vind.
14 Luister hierna, o Job! Staan stil en gee ag op die wonders van El.
15 Begryp u hoe Eloah Hulle bevel gee en die Lig van Sy Wolkkolom laat flikker?
16 Begryp u iets van die gesweef van die wolke, van die wonders van die Volmaakte in Kennis?
17 U, wie se klere warm word as die Aarde stil is vanweë die Suide[wind] -
18 het u saam met HOM die Hemele uitgebrei wat vas is soos ân gegote spieĂ«l?
19 Onderrig ons wat ons aan HOM moet sĂȘ: ons kan niks voorbring vanweĂ« die Duisternis nie.
20 Moet dit HOM vertel word dat ek wil spreek? Of het iemand ooit gesĂȘ dat hy vernietig wil word?
21 En nou, ân mens kan die Lig nie aansien wat helder is in die Hemele as die Gees verbygegaan en dit gesuiwer het nie.
22 Uit die Noorde kom goud te voorskyn, [maar] oor Eloah is daar ontsagwekkende Majesteit.
23 Die Almagtige - ons vind Hom nie; Hy is groot van Krag, maar die Reg en die volheid van Geregtigheid krenk Hy nie.
24 Daarom vrees die mense Hom; almal wat eiewys is, sien Hy nie aan nie.
1Â DAARNA het JaHWeH Job uit ân storm geantwoord en gesĂȘ:
2 Wie verduister die Raad deur woorde sonder Kennis?
3 Gord dan jou heupe soos ân krygsman - dan sal Ek jou ondervra, en onderrig jy My.
4 Waar was jy toe Ek die Aarde gegrond het? Gee te kenne as jy Insig het.
5 Wie het haar afmetinge bepaal? - jy weet dit mos! Of wie het oor haar die meetsnoer gespan?
6 Waar is haar voetstuk op ingesink? Of wie het haar hoeksteen gelĂȘ?
7 Toe die MĂŽresterre saam gejubel en al die Seuns van Elohim gejuig het?
8 En wie het die see met deure afgesluit toe hy uitgebreek, uit die moederskoot voortgekom het?
9 Toe Ek die Wolkkolom tot sy kleding gemaak het en die donker wolk tot by sy beperking.
10 Toe Ek My grens daarvoor uitgebreek en grendel en deure gemaak het;
11 en gesĂȘ het: Tot hiertoe mag jy kom en nie verder nie; en hier word [ân grens] gestel vir jou trotse golwe.
12 Het jy, solank as jy lewe, die mĂŽre ontbied, die dagbreek sy plek aangewys,
13 om die some van die Aarde aan te gryp, sodat die besoedelde van haar afgeskud word?
14 Sy neem nuwe vorme aan soos die klei onder ân seĂ«l; en [sy] kry gestalte soos ân kleed.
15 En aan die besoedelde word hulle die Lig ontneem, en die hoë Arm word verbreek.
16 Het jy gekom tot by die bronne van die see? En het jy rondgewandel in die binneste diepte van die Afgrond?
17 Is die poorte van Dood vir jou ontbloot? En het jy die poorte van die Doodskaduwee gesien?
18 Omvat jou begrip die breedtes van die Aarde? Gee te kenne as jy alles van haar weet.
19 Waar is tog die Weg na die woning van die Lig? En die Duisternis - waar is tog sy plek,
20 sodat jy dit kan bring, elkeen na sy gebied en kan verstaan die paaie na hulle huis?
21 Jy weet dit seker wel, want jy is toe gebore! En die getal van jou dae is groot!
22 Het jy gekom by die skatkamers van die sneeu? En het jy die skatkamers van die hael gesien, [Boekrol van Henog 18:1; 41:4; 69:23]
23 wat Ek opgespaar het vir die tyd van benoudheid, vir die dag van stryd en oorlog?
24 Waar is tog die Weg na die plek waar die Lig verdeel word, die Oostewind hom versprei oor die Aarde?
25 Wie het ân kanaal gesplyt vir die stortvloed en ân pad vir die onweerstraal;
26 om te laat reĂ«n op ân Aarde waar geen adamiet is nie, op ân wildernis waar niemand woon nie;
27 om woestheid en verwoesting te versadig en op die groeiplek jong gras te laat uitspruit?
28 Het die reĂ«n ân vader? Of wie verwek die doudruppels?
29 Uit wie se Moederskoot kom die ys te voorskyn? En die ryp van die Hemele - wie baar dit? [Boekrol van Henog 76:12]
30 Die waters is hard soos ân klip, en die aangesig van die Afgrond is bevrore.
31 Kan jy die bande van die Sewe-ster knoop? Of die toue van die OrĂon losmaak?
32 Kan jy die Diereriem uitbring op sy tyd? En die Beer met sy kleintjies lei?
33 Ken jy die Wette van die Hemele? Of kan jy Sy heerskappy oor die Aarde bestel?
34 Kan jy jou stem na die wolke verhef, sodat ân oorvloed van water jou oordek?
35 Kan jy die bliksems uitstuur, sodat hulle heengaan en vir jou sĂȘ: Hier is ons!
36 Wie het Wysheid neergelĂȘ in die wolke? Of wie het Verstand gegee aan die wolkgevaarte?
37 Wie kan die wolke met wysheid tel? En die watersakke van die Hemele - wie giet hulle leeg
38 wanneer die stof saamvloei tot ân stuk gietwerk en die kluite aanmekaar klewe?
39 Kan jy prooi jag vir die leeuin? Of die honger van die jong leeus stil maak
40 as hulle neerbuig in die lĂȘplekke, klaar sit in die skuilplek om te loer?
41 Wie berei vir die kraai sy spys as sy kleintjies roep tot El, ronddwaal by gebrek aan voedsel?
1Â WEET jy die tyd as die steenbokke lam? Neem jy dit waar as die takbokooie voortbring?
2 Tel jy die mane wat hulle dragtig is? En weet jy die tyd dat hulle lam?
3 Hulle buig hul krom, bring hulle kleintjies voort - weg is hulle weë!
4 Hulle kleintjies word sterk, word groot in die veld, loop weg en kom na hulle nie terug nie.
5 Wie het die wilde-esel so vry laat loop? En wie het die bande van die wilde-esel losgemaak?
6 Vir hom het Ek die woestyn sy huis gemaak en die barre grond sy tabernakel.
7 Hy lag oor die gewoel van die stad; die geskreeu van die drywer hoor hy nie.
8 Die omgewing van die berge is sy weiveld; en al wat groen is, soek hy uit.
9 Sal die eenhoring gewillig wees om jou te dien? Of sal hy vernag by jou krip?
10 Kan jy die eenhoring aan die ploegvoor bind met sy trektou? Of sal hy die laagtes agter jou eg?
11 Sal jy op hom vertrou, omdat sy krag groot is? En aan hom jou arbeid oorlaat?
12 Kan jy op hom reken, dat hy jou gesaaide sal inbring en bymekaarmaak op jou dorsvloer?
13 Die vlerk van die volstruis klap vrolik. Is sy ân sagaardige vleuel en veer?
14 Want sy laat haar eiers op die Aarde lĂȘ en hou hulle warm op die droĂ« grond;
15 en vergeet dat haar voet dit kan stukkend druk en die wilde diere van die veld haar kan verbreek.
16 Hard behandel sy haar kleintjies asof dit nie hare is nie; is haar moeite tevergeefs - sy is nie bekommerd nie.
17 Want Eloah het haar die Wysheid ontsĂȘ en vir haar geen deel gegee aan die Verstand nie.
18 Wanneer sy haarself in die hoogte klap, lag sy oor die perd en sy ruiter.
19 Gee jy aan die perd sterkte? Beklee jy sy nek met maanhare?
20 Laat jy hom spring soos die sprinkaan? Sy trotse gesnuif is ân verskrikking.
21 Hy grawe in die laagte en is vrolik in sy krag; hy trek uit, die stryd tegemoet.
22 Hy lag oor die vrees en word nie verskrik nie en draai nie om vir die swaard nie.
23 Op hom rammel die pylkoker, die flikkerende spies en lans.
24 Onstuimig en wild verslind hy die Aarde en hy vertrou nie die geklank van die ramshoring nie.
25 Hy sĂȘ tussen die ramshoring blasers: Heag/aha! En van ver ruik hy die oorlog, die donderroep van die leĂ«rowerstes en die oorlogsgeskreeu.
26 Sweef die valk opwaarts deur jou verstand [en] sprei sy vlerke uit na die suide toe?
27 Of vlieg die adelaar hoog op jou bevel en bou hy hoog sy nes?
28 Op die rots woon hy en vernag hy, op die rotspunt en bergvesting.
29 Daarvandaan loer hy op voedsel, sy oë kyk in die verte.
30 Ook slurp sy kleintjies bloed, en waar gesneuweldes lĂȘ, daar is hy.
1Â EN JaHWeH het Job geantwoord en gesĂȘ:
2 Wil die berisper met die Almagtige twis? Laat hy wat die Hoogste El teregwys, hierop antwoord!
3 Toe het Job JaHWeH geantwoord en gesĂȘ:
4 Kyk, ek is te gering. Wat kan ek U antwoord? Ek lĂȘ my hand op my mond.
5 Een maal het ek gespreek, maar sal nie meer antwoord nie; ja, twee maal, maar ek sal nie voortgaan nie.
6 En JaHWeH het Job uit ân storm geantwoord en gesĂȘ:
7 Gord tog jou heupe soos ân krygsman; Ek sal jou ondervra en onderrig jy My.
8 Wil jy werklik met My Regspraak beoefen, My veroordeel, dat jy gelyk kan hĂȘ?
9 Het jy dan ân Arm soos El? En kan jy donder met die Stem soos HY?
10 Versier jou tog met majesteit en hoogheid, en beklee jou met glorie en prag!
11 Giet jou toorn in strome uit; en kyk na alles wat hoog is, en verneder dit.
12 Kyk na alles wat hoog is, onderwerp dit; en werp die besoedelde neer daar waar hulle staan.
13 Begrawe hulle almal saam in die stof; sluit hulle aangesigte in ân verborge plek weg.
14 Dan sal ook Ek jou loof, omdat jou regterhand jou die oorwinning gee.
15 Kyk, daar is die Behemot wat Ek gemaak het saam met jou. Gras eet hy soos ân bees. [Boekrol van Henog 60:8; 2 Ezra 6:49]
16 Kyk tog, sy krag is in sy kruis, en sy sterkte in die spiere van sy buik.
17 Hy hou sy stert reguit soos ân seder; die senings van sy dye is inmekaar gevleg.
18 Sy gebeente is pype van koper, sy bene soos stawe van yster.
19 Hy is die eersteling van die Weë van El; SY Maker nader hom met SY Swaard.
20 Want die berge lewer vir hom voer, en al die wilde wesens van die veld speel daar.
21 Onder lotusbome lĂȘ hy, in ân skuilplek van riete en moeras.
22 Lotusbome oordek hom as sy skaduwee, die rivierwilgers omring hom.
23 As die rivier swel - hy word nie verskrik nie; hy voel gerus, ook al bruis ân Jordaan teen sy mond.
24 Sal ân mens hom gryp terwyl hy jou aankyk, met vangtoue sy neus deurboor?
1 Kan jy die LeviĂĄtan met ân hoek uittrek? En met ân tou sy tong afdruk? [Boekrol van Henog 60:7-8; JeshaJaH 27:1; 2 Ezra 6:49]
2 Kan jy ân tou van biesies in sy neus sit? En sy kakebeen met ân haak deurboor?
3 Sal hy jou baie smeek? Of met jou spreek in sagte woorde?
4 Sal hy ân verbond met jou sluit, dat jy hom vir altyd as slaaf aanneem?
5 Sal jy met hom soos met ân voĂ«ltjie speel? En hom vasbind vir jou meisiekinders?
6 Sal die viskopers met hom handel drywe, hom verdeel onder die koopmans?
7 Kan jy sy vel vol skerp ysters steek, en met ân vissersharpoen sy kop?
8 Sit jou handpalms op hom; dink aan die geveg; jy sal dit nie weer doen nie.
9 Kyk, elke hoop kom bedroĂ« uit: sal ân mens nie reeds by die sien van hom neerslaan nie?
10 Niemand is so vermetel, dat hy hom durf tart nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?
11 Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse Hemele is, is Myne.
12 Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie.
13 Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit - wie kan daarin deurdring?
14 Die deure van sy gesig - wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking.
15 ân Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseĂ«l met ân vaste SeĂ«l.
16 Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie.
17 Hulle is man teen sy broer aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar.
18 Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dagbreek.
19 Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit.
20 Uit sy neusgate kom rook, soos uit ân kokende pot met biesiesvuur daarby.
21 Sy siel laat kole ontvlam, en ân vlam gaan uit sy mond.
22 In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis.
23 Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik.
24 Sy hart is hard soos ân klip, ja, hard soos die onderste meulsteen.
25 As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering en suiwer hul hulself.
26 Raak iemand hom met die swaard - sy hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie.
27 Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het.
28 Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels.
29 Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans.
30 Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei ân [ware] dorsslee uit op die modder.
31 Hy laat die Afgrond kook soos ân pot; die waterplas maak hy soos ân [kokende] salfpot.
32 Agter hom verlig hy die pad: ân mens sou die Afgrond aansien vir grys hare.
33 Sy gelyke is daar op die grond nie, die skepsel sonder Vrees.
34 Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere.
1Â TOE het Job JaHWeH geant-woord en gesĂȘ:
2 Ek weet dat U alles kan doen en geen plan vir U onuitvoerbaar is nie.
3 Wie verberg die raad daar sonder kennis? So het ek dan gespreek sonder om te verstaan, dinge te wonderbaar vir my, wat ek nie begryp nie.
4 Hoor tog, en Ă©k sal spreek; ek sal U ondervra en onderrig U my!
5 Volgens hoorsĂȘ het ek van U gehoor; maar nou het my oog U gesien.
6 Daarom word ek versmaad en ek het berou in stof en as.
7 EN nadat JaHWeH Job toegespreek het met hierdie woorde, sĂȘ JaHWeH aan EliFaz, die Temaniet: My Toorn het ontvlam teen jou en jou twee vriende; want julle het nie Reg van My gespreek soos My kneg Job nie.
8 Neem dan nou vir julle sewe bulle en sewe ramme, en gaan na My kneg Job en bring ân brandoffer vir julle, en laat My kneg Job vir julle bid; want hom alleen sal Ek in Guns aanneem, sodat Ek aan julle nie die Dwaasheid laat vergelde nie; want julle het nie Reg van My gespreek soos My kneg Job nie.
9 Toe het EliFaz, die Temaniet, en Bildad, die Suhiet, [en] Sofar, die NaĂ€matiet, heengegaan en gedoen soos JaHWeH aan hulle gesĂȘ het; en JaHWeH het Job in Guns aangeneem.
10 En JaHWeH het die lot van Job verander toe hy vir sy vriende gebid het; en JaHWeH het Job se besittings vermeerder tot dubbel soveel [as voorheen].
11 Ook het al sy broers en al sy susters en al sy bekendes van vroeĂ«r na hom gekom en met hom saam brood geĂ«et in sy huis; en hulle het met hom medelye gehad en hom vertroos oor al die ellende wat JaHWeH oor hom gebring het. En hulle het hom elkeen ân geldstuk gegee en elkeen ân goue ring.
12 En JaHWeH het die einde van Job meer geseën as sy begin; en hy het veertienduisend stuks kleinvee en sesduisend kamele en duisend paar beeste en duisend eselinne gehad.
13 Daarby het hy sewe seuns en drie dogters gehad.
14 En hy het die eerste genoem JemĂma en die tweede KesĂa en die derde Kerenhappug.
15 En in die hele Aarde is geen vroue gevind so mooi soos die dogters van Job nie; en hulle vader het hulle ân erfdeel gegee onder hulle broers.
16 En Job het daarna honderd en veertig jaar lank gelewe; en hy het sy kinders en kindskinders gesien, vier geslagte.
17 En Job het gesterwe, oud en afgeleef.
Die profesieë van Henog oor die eindtyd.
1 HENOG se woorde van seën waarmee hy die uitverkorenes en die regverdiges geseën het, die wat in die dae van verdrukking sal lewe, in die tyd wanneer die besoedelde en die wettelose verwyder sal word. [Boekrol van Henog 92:1; MattithJaHûW 24:8]
2 En hy het sy gelykenis begin deur te sĂȘ: Henog, ân regverdige man, wie se oĂ« deur JaHWeH geopen is, het ân visioen van die Aparte Een in die Hemele gesien, wat deur die Boodskappers aan my gebring is, en by wie ek alles gehoor het, en deur hulle het ek begryp, terwyl ek kyk dat dit nie op my geslag van toepassing is nie, maar op ân verre een wat nog moet kom.
3 Rakende die uitverkorenes het ek gesĂȘ, en het my gelykenis aangaande hulle begin:
4 Die verhewe Aparte Een sal te voorskyn kom uit Sy woonplek, en die ewige El sal op die Aarde wandel, ook op die Berg Sinai, en sal met Sy Leërowerste verskyn met die sterkte van Sy Krag vanuit die Hemele.
5 En almal sal deur Vrees aangegryp word, en die Wagters sal sidder, en tot aan die eindes van die Aarde sal groot Vrees en bewing van hulle besit neem.
6 En die hoĂ« berge sal geskud word, en die hoĂ« heuwels gelyk gemaak word, en dit sal soos was voor ân vlam smelt;
7 die Aarde sal heeltemal in twee geskeur word, en alles wat op die Aarde is, sal tot niet gaan, en daar sal ân oordeel oor alle mense gevel word, en ook oor die regverdiges.
8 Maar vir die regverdiges sal Hy Vrede maak, en Hy sal die uitverkorenes beskerm, en Sy Barmhartigheid sal oor hulle skyn. Hulle sal almal aan JaHWeH behoort, en hulle sal voorspoedig wees, en almal sal geseënd wees. En Hy sal hulle hulp wees, en die Lig van Elohim sal oor hulle skyn.
9 En kyk, JaHWeH het gekom met Sy tienduisende van Apartheid, om gerig te hou oor almal, en om al die verbasterdes onder hulle te straf oor al hulle basterdade wat hulle in hul verbastering gepleeg het, en oor al die harde woorde wat die verbasterde verbrekers van die Wet teen Hom gespreek het. [Judas 1:14-15; Deuteronómium 33:2,3]
Die seisoene.
1 NEEM tog waar alles wat in die Hemele gebeur: Hoe die planete se wentelbane nie verander nie, en kyk hoe die ligte wat in die Hemele is, elkeen op sy bestemde tyd opkom en ondergaan en nie sal oortree teen die vasgestelde orde nie. [Psalm 19:1-6]
2 Kyk na die Aarde, en slaan ag op die dinge wat daar gebeur, van die eerste tot die laaste; hoe standvastig is hulle tog, niks van die dinge op die Aarde verander nie, maar al die werke van Elohim verskyn aan jou.
3 Aanskou die somer en die winter, hoe die hele Aarde gevul is met water, en wolke en die reën en die dou wat daarop rus.
1Â NEEM tog waar en kyk hoe dit lyk of al die bome in die winter verwelk en hulle blare afskud, behalwe [daardie] veertien bome wat nie hulle blaredrag verloor nie, maar dit vir twee tot drie jaar behou totdat nuwe blare uitkom.
1 EN kyk tog ook na die dae van die somer, wanneer die son bo die Aarde is teen die uitspansel. En jy na skaduwee en skuiling soek teen die hitte van die son, en die Aarde met ân gloeiende hitte brand; sodat jy, vanweĂ« die gloed, nie op die Aarde en die rotse durf trap nie.
1Â AANSKOU ook hoe die bome hulle met groen blare bedek en vrugte dra. Daarom, gee ag en let op al Sy werke, en erken hoe Hy, wat vir Ewig lewe, dit so gemaak het.
2 En al Sy werke gaan voort van jaar tot jaar, vir ewig; ja, ook al die werke wat vir Hom verrig word, verander nie, maar soos Elohim dit bepaal het, so word dit uitgevoer.
3 En kyk hoe die see en riviere op dieselfde wyse hul pligte volvoer, en hulle verander niks van wat Hy beveel het nie.
4 Maar julle, - julle het nie volhard nie, en julle het ook nie die Wet van JaHWeH onderhou nie, ja, julle het weggedraai en met vuil lippe trotse en harde woorde teen Sy Majesteit gespreek. O julle hardvogtiges, julle sal geen Vrede vind nie.
5 Daarom sal julle nog julle dae vervloek, en julle lewensjare sal tot niet gaan, en die jare van julle vernietiging sal vermenigvuldig word tot ân ewige vervloeking, en julle sal geen Barmhartigheid vind nie.
6a In daardie dae sal julle jul naam in ân ewige vervloeking verander vir al die regverdiges,
6b En die wat vervloek, sal julle naam as vervloeking gebruik.
6c En al die wetsoortreders en wetteloses sal julle verwens.
6d En al die uitverkorenes sal juig,
6e En daar sal vergewing van oortredinge wees,
6f En daar sal Barmhartigheid en Vrede en verdraagsaamheid wees:
6g Daar sal Redding vir hulle wees, die vriendelike Lig.
6h En vir al julle oortreders sal daar geen redding wees nie,
6i Op julle almal sal daar ân vloek rus.
7a Maar vir die uitverkorenes sal daar Lig en Barmhartigheid en Vrede wees,
7b En hulle sal die Adamah [die adamiet se Aarde] beërwe. [Psalm 1:1-6; MattithJaHûW 5:5]
8 En dan sal daar aan die uitverkorenes Wysheid gegee word, en hulle sal almal lewe en nooit weer oortree nie, nĂłg deur vergeetagtigheid, nĂłg deur hoogmoed; en die wat Wysheid het, sal nederig wees.
9 En hulle sal nie meer oortree nie, al die dae van hul lewe sal hulle nie weer oortree nie, hulle sal ook nie sterwe vanweë die Grimmigheid of Woede van Elohim nie, maar hulle sal die volheid van die dae van hul lewes voltooi. En Vrede sal toeneem in hulle bestaan, en hulle jare van vreugde sal vermenigvuldig word, in ewige Blydskap en Vrede, al die dae van hulle lewes.
Die val van die Boodskappers.
1 EN so het dit dan gebeur dat die kinders van die adam vermeerder het en dat daar in daardie dae pragtige, aanvallige dogters vir die adamiet gebore is. (Genésis6:1,2)
2 En die Boodskappers, die kinders van die Hemele, het hulle gesien en hulle met wellus begeer, en toe vir mekaar gesĂȘ: Kom, laat ons vir ons vroue kies onder die kinders van die adam en vir ons kinders verwek.
3 En Semfazas, wat hulle leier was, het aan hulle gesĂȘ: Ek is bevrees julle sal nie instem tot hierdie daad nie en dan moet ek alleen die straf vir hierdie groot oortreding betaal.
4 En hulle het hom geantwoord en gesĂȘ: Laat ons almal ân eed neem, en ons verbind deur onderlinge vervloeking dat ons nie hierdie plan sal laat vaar nie, maar hierdie plan effektief sal uitvoer.
5 Daarop het almal saam gesweer en hulleself verbind met onderlinge vervloekinge.
6 En hulle was altesaam tweehonderd wat in die dae van Jared neergedaal het op die kruin van die berg Hermon, en hulle het die berg Hermon genoem, omdat hulle saamgesweer het en hulleself onderling met eedswering verbind het.
7 Hier is die name van hulle leiers: Semfazas, hul leier, Arakiba, RamiĂ«l, KokabiĂ«l, TamiĂ«l, RamiĂ«l, DanĂȘl, EzegiĂ«l, Barakial, Azazel, Armaros, BatarĂȘl, AnaniĂ«l, ZakiĂ«l, SamsapiĂ«l, SatarĂȘl, TurĂȘl, JomjaĂȘl, SariĂ«l. [Boekrol van Henog 69:2]
8 Hierdie is al die name van hulle owerstes oor tien.
Die demoralisering van die adamiet
1Â EN al die ander saam met hulle het vir hulle vroue gevat, en elkeen het vir homself een gekies in die eenduisend-eenhonderd-en-sewentigste jaar van die wĂȘreld, en hul het by hulle ingegaan en hulle besoedel deur met hulle te vermeng. En hulle het aan die vroue towerspreuke en betowerings geleer; ook hoe om wortels te sny en het aan hulle bome getoon.
2 En hulle het swanger geraak en groot reuse gebaar, reuse wat [besonder groot] groot was; (Genésis6:4,6)
3 Hulle [die reuse] het alles wat die adamiet tot stand gebring het, verteer en tot niet gemaak. En toe die adamiete hulle nie langer kon verduur nie,
4 het die reuse teen hulle opgestaan en die adamiete verslind.
5 Hulle het begin om teen die voëls te oortree, teen diere, en reptiele en visse, en ook om mekaar se vlees te verorber en die bloed te drink. [MattithJaHûW 24:37-39]
6 Toe het die Aarde die wetteloses aangekla.
Oorlog en toorkuns
1 EN Azazel het die adamiet geleer hoe om swaarde te maak en messe en skilde en borsplate. Hy het hulle die dinge daarna getoon, en die kuns om dit te maak: armbande en ornamente, die kuns om die oë op te maak en die ooglede te versier, die mees kosbare en uitgesoekte gesteentes, en alle soorte kleurtinte.
2 En die wĂȘreld het verander. En daar het groot besoedeling ontstaan en hulle het begin hoereer en hulle het afgedwaal en het in hul weĂ« vermeng.
3 Semfazas het onderrig gegee in betoweringe en wortelsnitte; Armaros in die verklaring van betoweringe; BatarĂȘl oor die astrologie; KokabiĂ«l oor sterrebeelde; EzegiĂ«l aangaande die Kennis van wolke; Barakial oor die tekens van die Aarde; SamsapiĂ«l oor die tekens van die son, en SariĂ«l oor die koers van die maan. [JesĂ©giEl 13:8]
4 En soos die adamiete omgekom het, het hulle uitgeroep en hulle geroep het opgegaan na die Hemele.
Die voorspraak van die Boodskappers ter wille van die adamiet
1Â TOE het MikaEl, UriEl, RafaEl en GabriEl uit die Hemele die bloedvergieting op die Aarde gesien, en al die ongeregtigheid wat op Aarde geskied het.
2 Hulle het vir mekaar gesĂȘ: Laat die vernietigde Aarde uitroep met ân geweeklaag op na die Poorte van die Hemele
3 en tot ons, die Apartes van die Hemele, maak die siele van die adamiet ân saak uit en sĂȘ: Bring ons saak voor die Hoogste El en ons vernietiging voor die Grote Majesteit, voor die Vors van die vorste in majesteit.
4 En hulle sĂȘ aan die Elohey van alle tye: Vors van die vorste, El van die Elohim, Koning van die konings. Die Troon van U Glansrykheid staan vir al die geslagte van die Aarde en U Naam is uitgeroep, glansryk en geseĂ«nd vir alle geslagte van die Aarde! [Wysheid van Sirah 24:4]
5 U het alle dinge gemaak, en U het mag oor alle dinge: en voor U aangesig lĂȘ alle dinge naak en ontbloot, en U sien alle dinge, en niks kan van U aangesig verberg word nie. [Markus 4:22]
6 U sien wat Azazel gedoen het, hy wat alle besoedeling aan die op die Aarde geleer het, en wat die ewige verborgenhede wat in die Hemele bewaar is, bekend gemaak het, die dinge wat die adamiet begeer het om te ken:
7 En Semfazas het betoweringe bekend gemaak, aan wie U die gesag verleen het om te heers oor diegene wat saam met hom is.
8 En hulle het saam na die dogters van die adam op Aarde gegaan en by die vroue ingegaan, en hulself besoedel met die vroue, en aan hulle al hierdie oortredinge bekend gemaak en hulle towerspreuke geleer wat haat voortbring.
9 Die dogters van adam het reuse gebaar, en daardeur is die Aarde met bloed besoedel.
10 Gee ag, die siele van die wat gesterf het, roep en wend hulle na die Poorte van die Hemele, en hulle smeekbedes styg op, en hou nie op nie vanweë die wettelose dade wat op Aarde gepleeg is. [Openbaring 6:10]
11 En U wat alle dinge weet nog voordat dit gebeur. U sien hierdie dinge en U is lankmoedig, en U sĂȘ nie aan ons wat ons aan hulle moet doen rakende hierdie saak nie.
Die oordele oor die Boodskappers word deur JaHWeH aangekondig
1Â TOE spreek die Hoogste El, die Almagtige en Aparte Een en stuur UriEl na die seun van Lameg en sĂȘ aan hom:
2 Spreek in My Naam aan hom: Verberg jouself en openbaar dan die komende einde aan hom: dat die hele Aarde vernietig gaan word, en dat ân vloed oor die hele Aarde sal kom en alles wat op haar is, sal vernietig.
3 Vertel aan hom dat hy sal ontsnap en dat sy saadlyn bewaar sal bly vir al die geslagte van die wĂȘreld.
4 En weer het die Almagtige aan RafaEl gesĂȘ: Bind Azazel se hande en voete en werp hom in die duisternis: en maak ân opening in die woestyn wat in Dudael is en werp hom in haar.
5 En plaas op hom ruwe en skerp rotse en bedek hom met duisternis en laat hom daar bly vir ewig, en bedek sy aangesig sodat hy nie lig mag sien nie.
6 Op die dag van die groot oordeel sal hy in die vuur gewerp word.
7 Herstel die Aarde wat die Boodskappers bederf het, en kondig die herstel van die Aarde aan, dat hulle hul van die plaag kan genees en dat al die kinders van die adam nie sal vergaan deur die geheimenisse wat die Wagters onthul het en hulle seuns geleer het nie.
8 Die hele Aarde het korrup geword deur die werke wat deur Azazel geleer is: aan hom kan alle oortreding toegeskryf word.
9 En aan GabriEl het JaHWeH gesĂȘ: Tree op teen die basters en die verworpenes, en teen die kinders van die verbasteraars: en vernietig die basterkinders en die kinders van die Wagters uit die seuns van die Adam: en laat hulle uitgaan; stuur hulle die een teen die ander sodat hulle mekaar in stryd kan vernietig: want lengte van dae sal hulle nie hĂȘ nie.
10 En geen versoek wat hulle [m.a.w. hul voorvaders] tot u rig, sal toegestaan word ter wille van hulle vaders nie; want hulle hoop om ân Ewige Lewe te lei, en dat elkeen van hulle vyfhonderd jaar sal leef.
11 JaHWeH het aan MikaEl gesĂȘ: Gaan, bind Semfazas en sy bondgenote wat hulleself verenig het met die vroue en hulleself onteer het met hulle in al hulle besoedeling.
12 Wanneer hulle seuns mekaar verslaan het, en hulle het die vernietiging van hulle geliefdes gesien, bind hulle vas vir sewentig geslagte in die valleie van die Aarde tot die dag van hulle oordeel en voleinding, totdat die oordeel wat vir Ewig tot in Ewigheid is, volbring is.
13 In daardie dae sal hulle weggelei word na die Afgrond van vuur, en na die foltering en die gevangenis waarin hulle vir altyd opgesluit sal wees.
14 Wie ook al veroordeel en vernietig sal word, sal van dan af met hulle saamgebind word tot aan die einde van al die geslagte.
15 Vernietig die siele van wellus van die geeste van die verworpenes en die kinders van die Wagters, want hulle het verkeerd gehandel teenoor die adam.
16 Vernietig al die onreg van die aangesig van die Aarde en laat elke besoedelde werk tot ân einde kom, en laat die Plant van Geregtigheid en Waarheid te voorskyn kom; en Sy sal tot seĂ«n wees: die werke van Geregtigheid en Waarheid sal Hy plant in Vreugde vir altyd.
17 Dan sal al die regverdiges nederig wees, en hulle sal lewe totdat hulle duisende kinders verwek het, en al die dae van hul jeug en hul oudag sal hulle voltooi in Vrede.
18 En in daardie dae sal die hele Aarde bewerk word deur Geregtigheid, en sal heeltemal beplant word met bome, en vol seëninge wees.
19 En alle begeerlike bome sal in haar geplant word, en hulle sal Wingerde in haar plant: en die wynstok wat hulle in haar plant, sal wyn in oorvloed gee, en wat betref al die saad wat in haar gesaai word, elke maat van haar sal ân duisend keer soveel dra, en elke maat van olywe sal tien parse olie gee. [Miga 4:3-4]
20 En jy, [Gabriel] suiwer die Aarde van alle verkeerdheid en van alle verdrukking, ongeregtigheid, oortreding en besoedeling; en al die verbastering wat op die Aarde bewerk is en verwyder hulle van die Aarde.
21 Al die kinders van die adam sal regverdig word, en al die nasies sal My dien en seën, en sal My loof, en hulle almal sal My aanbid.
22 Die Aarde sal skoon word van alle vermenging en van alle oortreding en van alle grimmigheid en van alle kwelling, en Ek sal nooit weer ân vloed stuur in alle geslagte tot in ewigheid nie.
Die Messiaanse Koninkryk
1 IN daardie dae sal Ek die skatkamers van seëninge wat in die Hemele is, oopmaak sodat dit na die Aarde afgestuur kan word as beloning vir die werk en arbeid van die seuns van die Adam.
2 En Waarheid en Vrede sal saam verenig word deur al die dae van die wĂȘreld en deur al die geslagte in ewigheid. [NĂșmeri 25:12; JeHĂŽWganan 14:26-27]
Droomgesig van Henog; sy voorbidding vir Azazel en die gevalle Boodskappers; en sy bekendmaking aan hulle van hulle eerste en finale vonnis.
1Â VOOR al hierdie dinge was Henog verberg en nie een van die kinders van die adam het geweet waar hy skuil nie en waar sy tuiste is nie of wat van hom geword het nie.
2 Sy hele optrede het te doen gehad met die Wagters en met die Apartes in sy dae.
3 En ek, Henog, het my Meester JaHWeH, die Koning van al die eeue geloof, en kyk! die Wagters roep my, Henog die skrywer, en sĂȘ vir my:
4 Henog, skrywer van regverdigheid, gaan, lig die Wagters van die Hemele in wat die hoë Hemele verlaat het, die ewige Apartheid, en hulleself vermeng het met vroue, en gedoen het wat die seuns van die Adam doen, en vir hulleself vroue geneem het, en heeltemal verbaster het op die Aarde:
5 Hulle sal geen Vrede of vergifnis van oortreding hĂȘ nie; want hulle sal hulle nie in hulle kinders verheug nie. [MattithJaHĂ»W 12:31]
6 Hulle sal die slagting van hul geliefdes sien, en oor die vernietiging van hul kinders sal hulle weeklaag, en sal smeekgebede maak tot in ewigheid, maar Barmhartigheid en Vrede sal hulle nie kry nie.
Henog se voorbidding vir Azazel en die gevalle seuns van die Elohim
1Â HENOG het gegaan en gesĂȘ: Azazel, jy sal geen Vrede hĂȘ nie: ân wrede straf is teen jou uitgespreek dat jy gebind gaan word:
2 En daar sal vir jou geen vergunning of rus of Barmhartigheid wees nie as gevolg van die ongeregtigheid wat jy geleer het, en oor al die besoedelde werke en die ongeregtigheid en oortreding wat jy aan die seuns van die Adam getoon het.
3 Toe het ek na hulle gegaan en met almal gepraat en hulle was almal bevrees en Vrees en bewing het van hulle besit geneem.
4 Hulle het my gesmeek om ân versoekskrif vir hulle op te trek sodat hulle vergifnis mag vind en om die versoekskrif op te vat na JaHWeH in die Hemele.
5 Want van toe af kon hulle nie met Hom praat nie, of hulle oë hemelwaarts ophef nie uit skaamte vir hulle oortredinge waarvoor hulle veroordeel is.
6 Toe het ek hulle versoek uitgeskryf en die gebed betreffende hulle geeste en hulle dade afsonderlik en betreffende hulle versoeke dat hulle vergifnis en lengte van dae behoort te hĂȘ.
7 Ek het weggegaan en gaan sit by die waters van Dan, na die suidweste van Hermon: Ek het hulle versoekskrif gelees totdat ek aan die slaap geraak het.
8 En kyk, ân droom het na my gekom en visioene het op my neergedaal, en ek het visioene van kastyding gesien en ân Stem het my gebied om dit te vertel aan die seuns van die Hemele en hulle te bestraf.
9 En toe ek wakker word, het ek na hulle gegaan en hulle het almal bymekaargesit, wenend in Abelsjail, wat tussen Libanon en SĂnear is, met hulle gesigte bedek.
10 Ek het aan hulle oorvertel al die gesigte wat ek in my slaap gehad het, en ek het hierdie woorde van Geregtigheid met hulle begin praat en die hemelse Wagters bestraf.
Henog maak aan die gevalle seuns van die Elohim hulle eerste en finale vonnis bekend
1Â DIE Boekrol van die Woord van Geregtigheid, en van die bestraffing van die ewige Wagters in ooreenstemming met die bevel van die Almagtige Aparte Een in daardie visioen.
2 Ek het in my slaap gesien wat ek nou vertel met ân vleeslike tong en met die asem van my mond: wat die Almagtige aan die adamiet gegee het om mee te gesels en die hart om mee te verstaan.
3 Soos wat Hy die adamiet geskape en aan hom die mag van begrip vir die woorde van Wysheid gegee het, so het Hy my ook geskape en my die mag gegee om die Wagters, die kinders van die Hemele, te bestraf.
4 Ek het julle versoek uitgeskryf en in my visioen het dit so verskyn, dat julle versoek nie aan julle toegestaan word dwarsdeur al die dae van die ewigheid nie, en dat die finale oordeel oor julle gevel is: ja, julle versoek sal nie toegestaan word nie en julle sal nie Vrede hĂȘ nie.
5 Van nou af aan sal julle nie in die Hemele opvaar tot in alle ewigheid nie, en die bevelskrif is uitgevaardig om julle te bind in die Aarde vir al die dae van die ewigheid. [Judas 1:6]
6 En dat julle vooraf sal aanskou die vernietiging van julle geliefde seuns en julle sal geen behae in hulle hĂȘ nie, maar hulle sal voor julle val deur die swaard.
7 Julle versoek ter wille van hulle sal nie toegestaan word nie, ook nie julle eie nie, selfs al ween julle en bid en spreek julle al die woorde wat die geskrif wat ek geskryf het, bevat.
8 Die gesig was so aan my gewys: Kyk, in die gesig het wolke my uitgenooi en ân mis het my geroep, en die rigting van die Sterre en die weerligte het versnel en my aangejaag, en die wind in die gesig het veroorsaak dat ek gevlieg het, en dit het my opgelig en my in die Hemele ingedra.
9 Ek het ingegaan tot ek naby gekom het by ân muur wat gebou was van haelstene, en omring deur tonge van vuur, en dit het my begin verskrik.
10 Ek het ingegaan in die tonge van vuur en gekom by ân groot huis wat gebou was van haelstene: en die mure van die huis was gemaak van haelstene soos ân mosaiekvloer, en die fondament was sneeu.
11 Die plafon was soos die pad van die Sterre en die weerligte, en tussen hulle was vurige GĂ©rubs, en hulle Hemele was helder soos water.
12 ân Vlammende vuur het die mure omring, en sy Poorte het gebrand met vuur.
13 Ek het in daardie huis ingegaan en dit was so warm soos vuur en so koud soos sneeu: daar was geen vreugde of lewe in hom nie: angs het my bedek, en ân bewing het my oorweldig.
14 En wyl ek gesidder en gebewe het, het ek op my aangesig neergeval. En ek het ân gesig gesien.
15 En kyk, daar was ân tweede Huis, groter as die vorige, en die hele Poort het voor my oopgestaan, en hy was gebou van vlamme van vuur. [Boekrol van Henog 71:5]
16 In elke opsig het hy so in prag en glansrykheid geskitter dat ek nie aan julle die omvang van sy glansrykheid kan beskryf nie. [JeségiEl 1]
17 Sy vloer was van vuur, en bo dit was die weerligte en die pad van die Sterre en die plafon was ook van vlammende vuur.
18 Ek het gekyk en gesien in hom was ân hoĂ« Troon: sy voorkoms was soos kristal en die wiele daarvan soos die blink son, en daar was die gesig van GĂ©rubs.
19 En van onder die Troon het strome vlammende vuur gekom sodat ek nie daarna kon kyk nie.
20 Die Groot Glansrykheid het daarop gesit en Sy klere het helderder as die son geskyn en was witter as sneeu. [Openbaring. 4:2-11]
21 Geeneen van die Boodskappers kon daar ingaan en Sy aangesig aanskou nie weens die Glansrykheid en Majesteit, en geen vlees kon Hom aanskou nie.
22 Die vlammende vuur was rondom Hom, en ân groot vuur het voor Hom gestaan en geeneen wat daar was, kon naby Hom kom nie: tienduisend maal tienduisend het voor Hom gestaan, tog het Hy geen aparte raadgewer nodig gehad nie. [Boekrol van Henog 40:1; Openbaring 5:11-12]
23 Die Wesens van Apartheid wat naby Hom was, het nie in die nag weggegaan of Hom verlaat nie.
24 Tot dan toe was ek neergewerp op my aangesig, bewend: en Elohim het my geroep met Sy eie mond, en aan my gesĂȘ: Kom hier, Henog, en luister na My Woord.
25 En een van die Wesens van Apartheid het na my gekom en my opgewek en Hy het my laat opstaan en die deur genader: en ek het my aangesig na die Aarde gebuig.
Henog in Elohim se Teenwoordigheid.
1Â HY het geantwoord en vir my gesĂȘ, en ek het Sy Stem gehoor: Wees nie bevrees nie, Henog, regverdige man en skrywer van Geregtigheid: kom hierheen en luister na My Stem.
2 En gaan sĂȘ aan die Wagters van die Hemele, wat jou gestuur het om as bemiddelaar vir hulle op te tree: Julle behoort as bemiddelaars op te tree vir die adamiet en nie die adamiet vir julle nie:
3 Waarom dan het julle die hoë, aparte en ewige Hemele verlaat en met vroue ingegaan en julleself besoedel met die dogters van die adam en vir julle vroue geneem en gedoen soos die kinders van die Aarde, en reuse as julle seuns verwek? (Genésis6:2,4)
4 Alhoewel julle apartgestel was, en geestelik die Ewige Lewe geleef het, het julle julself besoedel met vroue en het julle vir julle kinders verwek in die bloed van die vlees, en soos die adam, het julle vlees en bloed begeer soos diegene wat moet sterf.
5 Daarom het Ek vir hulle [die adam] ook vroue gegee dat hulle swanger mag word en kinders verwek deur hulle, sodat hulle geen tekort op Aarde sal hĂȘ nie.
6 Maar julle was vantevore geestelike wesens, het ân Ewige Lewe gelei en was onsterflik vir al die geslagte van die wĂȘreld.
7 Daarom het Ek nie vir julle vroue aangewys nie; want soos vir die geestelike wesens van die Hemele, is die Hemele jul woning. [MattithJaHûW 22:30]
8 En nou, die reuse wat voortgebring is uit die gees en uit die vlees, sal genoem word geeste van besoedeling op die Aarde, en die Aarde sal hulle woonplek wees.
9 Besoedelde geeste het vanuit hulle liggame uitgegaan; omdat hulle gebore is uit die adam, en uit die apartgestelde Wagters. Dit is hulle begin en oorsprong; hulle sal besoedelde geeste op Aarde wees, en geeste van besoedeling sal hulle genoem word.
10 Wat die geeste van die Hemele betref, die Hemele sal hulle woonplek wees, maar wat die geeste op Aarde betref wat op die Aarde gebore is, op die Aarde sal hulle woonplek wees.
11 Die geeste van die reuse teister, onderdruk, vernietig, val aan, maak oorlog, bewerk vernietiging op die Aarde en veroorsaak moeilikheid: hulle eet nie voedsel nie, maar is nogtans honger en dors, en gee aanstoot.
12 Hierdie geeste sal in opstand kom teen die seuns van die Adam en teen die vroue, want hulle het uit hulle voortgekom. [Lukas 4:33, 36]
Elohim se finale uitspraak oor die gevalle seuns van die Elohim
1Â SEDERT die dae van die slagting en vernietiging en dood van die reuse, van die siele van wie se vlees die geeste kom, sal hulle vernietig word voor die oordeel. So sal hulle vernietig word tot die dag van voleinding, die groot oordeel waarin die lang tydperk oor die Wagters en die besoedeling voleindig sal wees, ja, heeltemal voleindig sal wees.
2 En nou, wat betref die Wagters wat jou gestuur het om as bemiddelaar op te tree, wat voorheen in die Hemele was, sĂȘ aan hulle:
3 Julle was in die Hemele, maar al die geheimenisse was nog nie aan julle geopenbaar nie, en julle het geheimenisse geken, en dit in die hardheid van julle harte aan die vroue bekend gemaak. Deur hierdie geheimenisse bewerk mans en vroue groot besoedeling op Aarde. [Judas 1:4,6,13]
4 SĂȘ daarom aan hulle: Julle sal nooit Vrede hĂȘ nie.
Henog se reis deur die Aarde en Doderyk/Sheol (Die eerste reis]
1Â EN hulle het my na ân plek geneem waarin diegene wat in haar was soos vlammende vuur was, en wanneer hulle dit begeer het, het hulle hulself soos adamiete laat lyk.
2 Hulle het my na die plek van duisternis geneem, na ân berg waarvan die punt van die kruin gereik het tot aan die Hemele.
3 Ek het die ligbronne gesien en die skat van die Sterre en van die donder, en in die uiterste dieptes waar daar ân vurige boog en pyle is en hulle pylkoker, en ân vurige swaard en al die weerligte.
4 Hulle het my geneem na die water van die lewe, en na die vuur van die weste wat elke sonsondergang ontvang.
5 Ek het gekom by ân rivier van vuur waarin die vuur soos water gevloei het, en dit self losgelaat het in die groot see na die weste.
6 Ek het die groot riviere gesien en gekom by die groot rivier en by die groot Duisternis en gegaan na die plek waar geen vlees loop nie.
7 Ek het die berge van die duisternis van die winter gesien en die plek waarheen al die waters van die diepte vloei.
8 Ek het die monde van al die riviere op die Aarde gesien en die mond van die Afgrond.
Die einde van die heelal
1 EK het die skatkamers van al die Geeste gesien; ek het gesien hoe Hy hulle toerus met die hele skepping en die ferm fondamente van die Aarde. [Job 38:22]
2 En ek het die hoeksteen van die Aarde gesien: Ek het die vier Geeste wat die Aarde dra, gesien, en die uitspansel van die Hemele.
3 Ek het gesien hoe die Geeste die hemelgewelf uitstrek, en hulle stasie tussen Hemele en Aarde het: hierdie is die pilare van die Hemele. [Job 26:7, 28:5]
4 Ek het ook die Geeste van die Hemele gesien wat om die son en al die Sterre draai en hulle na hul plekke bring.
5 Ek het die Geeste gesien wat op die Aarde die Wolkkolom dra: ek het die Paaie van die Boodskappers gesien: ek het die eindes van die Aarde en die uitspansel van die Hemele daarbo gesien.
6 En ek het suidwaarts beweeg - en ek het voortgegaan en ân plek gesien wat dag en nag brand, waar daar sewe berge is van manjifieke stene, drie na die ooste en drie na die suide.
7 En wat die na die ooste betref, was die een ân gekleurde steen, en een was van pĂȘrel en een van hiasint, en die na die suide was van rooi stene.
8 Maar die middelste een het na die Hemele gereik soos die Troon van Elohim, van albaster, en die kruin van die Troon was van saffier.
9 En ek het ân vlammende vuur gesien wat in al hierdie berge was.
10 En anderkant hierdie berge het ek ân landstreek gesien, en die waters was hier saamgetrek.
11 En ek het ân diep Afgrond gesien, met pilare van hemelse vuur en tussen hulle het ek pilare van vuur sien val wat onmeetbaar was in diepte en in hoogte.
12 Anderkant die Afgrond het ek ân plek gesien met geen uitspansel van die Hemele bo en geen stewig geankerde Aarde daaronder nie: daar was geen water daarop, en geen voĂ«ls nie, maar dit was ân woesteny en ân verskriklike plek.
13 Ek het gesien daar was sewe Sterre soos groot, brandende berge en aan my het die Boodskapper gesĂȘ:
14 Hierdie plek is die einde van die Hemele en die Aarde: dit is ân gevangenis vir die Sterre [Prinse] van die Hemele en die leĂ«rskare van die Hemele.
15 Die Sterre wat in die vuur rol, is hulle wat die Wet van JaHWeH oortree het van die begin van hulle opkoms, want hulle het nie uitgekom op hulle bestemde tyd nie.
16 En Hy was toornig met hulle en het hulle gebind tot die tyd van voltrekking van hulle skuld in die jaar van verborgenheid.
1Â EN UriEl het aan my gesĂȘ: Hier sal die geeste van die boodskappers staan wat hulleself met vroue verbind het, wat baie verskillende vorms aanneem, wat die adamiet besoedel het en wat die adamiet sal verlei om aanbiedinge aan demone as gode te bring, totdat die dag van die groot oordeel waarin hulle geoordeel sal word en daar aan hulle ân einde gemaak word.
2 En ook die vroue van die Boodskappers wat afgedwaal het, sal uitskreeu. [2 Petrus 2:4-5]
3 En ek, Henog, alleen het die gesig gesien, die einde van alle dinge: en geen adamiet het gesien wat ek gesien het nie.
Name en funksies van die sewe Boodskapper-vorste
1Â HIERDIE is die name van die Boodskappers van die Kragte wat waghou.
2 UriEl, een van die Boodskappers van Apartheid, naamlik die Boodskapper van donderslae en van aardbewings, [wat aangestel is oor die wĂȘreld en oor Tartarus]. [Openbaring 10; 2 Ezra 10:28]
3 RafaEl, een van die Boodskappers van Apartheid wat aangestel is oor die gees van die adamiet.
4 RaguEl, een van die Boodskappers van Apartheid wat wraak neem op die wĂȘreld en die ligte.
5 MikaEl, een van die Boodskappers van Apartheid, naamlik, hy wat aangestel is oor die beste deel van die nasie en wat oor die chaos en die nasies heers. [DaniEl 12:1]
6 SarakĂąEl, een van die Boodskappers van Apartheid wat aangestel is oor die geeste van die adamiete wat ander geeste laat oortree.
7 GabriEl, een van die Boodskappers van Apartheid, wat aangestel is oor die Paradys en die Nagashim/slange en die Gérubs. [Lukas 1:19]
8 RemiEl, een van die Boodskappers van Apartheid wat JaHWeH aangestel het oor hulle wat in opstand kom.
Die voorbereidende en finale plek van straf van die gevalle seuns van die Elohim (Sterre)
(Die tweede reis van Henog)
1Â EK het voortgegaan na waar dinge chaoties was.
2 En ek het daar iets verskriklik gesien: Ek het nog Hemele daarbo, nĂłg ân stewig geankerde Aarde gesien, maar ân plek chaoties en verskriklik.
3 Daar het ek sewe Sterre van die Hemele saam daarin gebind gesien, soos groot berge en brandend met vuur.
4 Ek het gesĂȘ: Vir watter oortreding is hulle gebind, en om watter rede is hulle hierheen gewerp?
5 En UriEl het gepraat, een van die Boodskappers van Apartheid wat met my was, en wat hoof oor hulle was, en gesĂȘ: Henog, waarom vra jy? En waarom is jy gretig vir die Waarheid?
6 Hierdie is van die getal van die Sterre van die Hemele wat die Wet van JaHWeH oortree het, en hulle is gebind totdat tienduisend tye voltooi is, die aantal dae van hul oortreding.
7 En van daar het ek na ân ander plek gegaan, wat nog meer verskriklik as die vorige was, en ek het ân verskriklike ding gesien: ân groot vuur het daar gebrand en gegloei en die plek was oopgekloof tot so ver as die Afgrond, en was vol geweldige pilare van vuur wat afdaal: En nog hul omvang, nog hul grootte kon ek sien, nog die bron kon ek bepaal.
8 Toe het ek gesĂȘ: Hoe vreesaanjaend is die plek en hoe verskriklik om na te kyk!
9 Toe het UriEl my geantwoord, een van die Boodskappers van Apartheid wat saam met my was, en vir my gesĂȘ: Henog, hoekom is jy so bang en verskrik? En ek het geantwoord: Oor hierdie vreesaanjaende plek en by die aanskouing van al die pyn.
10 En hy het vir my gesĂȘ: Hierdie plek is die gevangenis van die boodskappers en hier sal hulle in gevangenskap bly vir ewig.
Die Doderyk/Sheol, of die onderwĂȘreld
1 DAARVANDAAN het ek na ân ander plek gegaan, en hy het my in die weste ân ander groot en hoĂ« berg van harde rots gewys.
2 En daar was vier hol plekke in haar, diep en wyd en baie glad. Hoe glad is die hol plekke en diep en donker om na te kyk. [Spreuke 7:27]
3 Toe het RafaEl geantwoord, een van die Boodskappers van Apartheid wat saam met my was, en vir my gesĂȘ: Hierdie hol plekke is geskep vir hierdie besondere doel, dat die geeste van die siele van die dooies in haar moet vergader, ja, dat al die siele van die kinders van die adamiet hier moet vergader.
4 Hierdie plekke is gemaak om hulle te ontvang tot op die dag van hulle oordeel, en tot op hulle bepaalde tyd wanneer die groot oordeel oor hulle sal kom.
5 Ek het die geeste van die kinders van die adamiete wat dood was, gesien en hulle stemme het opgegaan na die Hemele en hulle het versoeke gerig.
6 Toe het ek aan RafaEl, die Boodskapper wat saam met my was, gevra en aan hom gesĂȘ: Hierdie gees - wie is dit wie se stem uitgaan en versoeke rig?
7 Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Dit is die gees wat uitgaan van Abel, wie se broer Kain hom doodgeslaan het, en hy sal voortgaan om hom aan te kla totdat sy saad van die aangesig van die Aarde af vernietig is en sy saad uitgeroei is onder die saad van die adamiete. (GenĂ©sis4:10) Openbaring 6:9-10
8 Toe het ek daaromtrent gevra en omtrent al die hol plekke: Hoekom is hierdie een geskei van die ander [drie]?
9 En hy het my geantwoord en aan my gesĂȘ: Hierdie drie is gemaak sodat die geeste van die dooies afgeskei mag wees van die geeste van die regverdiges; waarin daar ân Fontein van Water en Lig is. [Lukas 16:23-26]
10 En soortgelyk is dus ân plek gemaak vir die wetsoortreders wanneer hulle sterf en in die Aarde begrawe word, en die oordeel is nog nie op hulle volbring in hulle leeftyd nie.
11 Hier sal hul geeste [siele] geskei gehou word in hierdie groot pyn tot op die dag van oordeel en straf en kastyding vir hulle wat vir ewig vervloek is, en vergelding aan hulle geeste. Daar sal Hy hulle vir altyd bind. [Psalm 146:4; Prediker 9:5]
12 En soortgelyke skeiding is gemaak vir die geeste[siele] van hulle wat aankla, wat onthullings gemaak het aangaande die vernietiging, toe hulle vermoor is in die dae van die wetsoortreders. [Openbaring 6:9; Openbaring van Petrus 27]
13 Soortgelyke plek is gemaak vir die siele van die sterflinge wat nie Apartheid beoefen het nie, maar verbastering, wat bedrewe in besoedeling was en met die besoedeldes sal hulle lot wees: Maar hulle siele sal nie doodgemaak word op die dag van oordeel nie, ook sal hulle nie hiervandaan opgeneem word nie.
14 Toe het ek die Elohey van Glansrykheid geseĂ«n en gesĂȘ: GeseĂ«nd is my Meester, die Elohey van Glansrykheid en van Geregtigheid, wat oor alles regeer vir ewig.
Die Vuur wat afreken met die ligbronne van die uitspansel
1Â DAARVANDAAN het ek na ân ander plek gegaan, na die weste van die Einde van die Aarde.
2 Ek het ân Brandende Vuur gesien wat, sonder om te rus, beweeg het, dag en nag, en wat nie verpoos het of van koers verander het nie, maar Hy het reĂ«lmatig beweeg.
3 En ek het gevra en gesĂȘ: Wie is Hy wat nie rus het nie?
4 Toe het RaguEl, een van die Boodskappers van Apartheid wat saam met my was, my geantwoord en aan my gesĂȘ: Die gang van die vuur wat jy gesien het, is die vuur in die weste wat al die Ligte van die Hemele straf. [JeshaJaH 54:16]
Die sewe berge in die noordweste en die boom van die lewe
1Â EN vandaar het ek na ân ander plek op die Aarde gegaan en hy het my ân bergreeks van vuur gewys wat gebrand het, dag en nag.
2 Ek het anderkant dit gegaan en sewe manjifieke berge gesien, almal verskillend van mekaar en kosbare en pragtige gesteentes, en die voorkoms van die gesteentes was manjifiek en die vorm pragtig, manjifiek as ân geheel, van glansryke voorkoms en pragtig buitekant, daar was drie na die ooste, die een op die ander gegrondves, en drie na die suide, die een op die ander, en diep, ruwe afgronde waarvan geeneen met die ander verbind was nie.
3 Die sewende berg was in die middel hiervan en hy het die ander oortref in hoogte, hy het gelyk soos die sitplek van ân Troon: en geurige bome het die Troon omring. [JeshaJaH 6:1]
4 Tussen hulle was ân Boom soos wat ek nog nooit geruik het nie, daar was geen ander soos sy nie en sy was soos geen ander nie: Sy het ân geur gehad verhewe bo alle geure en haar blare en blomme en hout verwelk tot in ewigheid nie: en haar vrugte was pragtig, en haar vrugte het gelyk soos die dadels van ân palm.
5 Toe het ek gesĂȘ: Aanskou hoe pragtig is hierdie Boom, begeerlik om te sien en aangenaam is haar blare, en har vrugte suiwer om van te eet. (GenĂ©sis2:9)
6 Toe het MikaEl geantwoord, een van die Boodskappers van Apartheid wat in beheer en wat saam met my was.
Die Boom van Lewe
1Â EN hy het vir my gesĂȘ: Henog, hoekom vra jy my omtrent die geur van die Boom, en waarom wil jy die Waarheid leer?
2 Toe het ek hom geantwoord en gesĂȘ: Ek wil graag van alles leer, maar veral oor die Boom. [2 Ezra 2:18]
3 Hy het geantwoord en gesĂȘ: Hierdie hoĂ« berg wat jy gesien het wie se kruin is soos die Troon van Elohim, [dit] is Sy Troon, waar die Aparte Een, die Almagtige Elohey van Glansrykheid, die Ewige Koning sal sit wanneer Hy sal afkom om die Aarde met Suiwerheid vir ewig te besoek. [JesĂ©giEl 40:2; DaniEl 7:13-14; Lukas 1:32-33]
4 En wat die geurryke Boom betref, geen vlees mag haar aanraak voor die dag van die Groot Oordeel wanneer Hy op almal wraak sal neem en alles vir ewig tot voleinding sal bring. Dan sal sy aan die regverdiges en die apartes gegee word.
5 Haar vrugte sal voedsel wees vir die uitverkorenes: sy sal uitgeplant word na die plek van Apartheid, by die Huis van JaHWeH, die Ewige Koning. [JeségiEl 47:12]
6 Dan sal hulle van vreugde jubel en met blydskap vervul wees. En hulle sal by die plek van Apartheid ingaan; en die geur van haar sal in hulle beendere wees, en hulle sal ân lang lewe op Aarde leef, soos hulle vaders geleef het: En in hulle dae sal geen droefheid of plaag, of kastyding of ramp hulle aanraak nie. (Exodus 23:25)
7 Toe het ek JaHWeH, die Glansryke geloof, die Ewige Koning, wat sulke dinge vir die regverdige voorberei het, en dit geskep het, en hulle belowe het dat Hy hulle dit sal gee. [Openbaring 22:2]
Jerusalem en die berge, afgronde en strome
1 EK het daarvandaan gegaan na die middel van die Aarde, en ek het ân geseĂ«nde plek gesien waarin daar afgekapte bome was met takke wat uitspruit.
2 Daar het ek ân berg van Apartheid gesien en onder die berg na die ooste was ân stroom en hy het na die suide gevloei.
3 Ek het na die ooste ân ander berg gesien, wat groter as hierdie een was, en tussen hulle ân diep, smal kloof; daar het ook ân stroom onder in die berg gevloei.
4 En na die weste daarvan was daar nog ân berg, laer as die eerste en van klein hoogte, en tussen hulle was ân diep en droĂ« kloof en ân ander diep en droĂ« kloof was aan die einde van die drie berge.
5 Al die klowe was diep en smal en gevorm uit harde rots, en daar was bome op hulle geplant.
6 Ek het my verwonder oor die rotse en ek het my verwonder oor die klowe, ja, ek het my baie verwonder.
Die doel van die Vervloekte Vallei
1 TOE het ek gesĂȘ: Tot watter doel is hierdie geseĂ«nde Aarde wat heeltemal gevul is met bome, en die vervloekte vallei tussenin?
2 Toe het RafaEl, een van die Boodskappers van Apartheid wat met my was, geantwoord en gesĂȘ: Hierdie vervloekte vallei is vir diegene wat vir altyd vervloek is: hier sal die vervloekte bymekaar gemaak word wat met hulle lippe teen JaHWeH onwelvoeglike woorde geuiter het en van Sy Glansrykheid harde dinge gesĂȘ het.
3 In die laaste dae sal daar oor hulle wees, die skouspel van die regverdige oordeel voor die aangesig van die regverdiges vir Ewig tot in Ewigheid: hier sal die ootmoediges die Glansrykheid van JaHWeH, die Ewige Koning, seën.
4 In die dae van oordeel oor die voriges, sal hulle Hom loof vir Sy Barmhartigheid in ooreenstemming met wat Hy aan hulle toegewys het.
5 Toe het ek die Glansrykheid van JaHWeH geseën en Sy Majesteit verkondig en Hom glorieryk geprys.
Verdere reis na die ooste [Wysheid van Sirah 24:13-15]
1Â DAARNA is ek na die ooste toe in die middel van die berg in die wildernis, en ek het net ân woestyn gesien
2 en hy was geĂŻsoleer, gevul met bome en plante en van bo-af het water gespuit,
3 stromend soos ân oorvloedige waterweg en hy het na die noordweste gevloei en hy het wolke en dou na alle kante gebring. [Sirah 24: 13-17]
1Â EN daarvandaan is ek na ân ander plek in die woestyn, en ek het aan die oostekant van die bergreeks nader gegaan,
2 en daar het ek geurige bome gesien met die reuk van wierook en mirre, en die bome was soortgelyk aan amandelbome. [Sirah 24:15]
1Â ANDERKANT hierdie dinge het ek ver na die ooste gereis, en ek het nog ân plek gesien, ân vallei gevul met water.[Sirah 24:15]
2 En daarin was ân Boom, waarvan die kleur en geur soos ân mastikboom was.
3 Aan die kante van daardie vallei het ek geurige kaneelbome gesien. En ek is daar verby en het na die ooste gereis.
1Â TOE het ek ander berge gesien, en tussen hulle was daar bome in boorde, en uit daardie boorde het daar ân nektar gevloei wat sarara en galbanum genoem is.
2 Anderkant hierdie berge het ek nog ân berg gesien, na die ooste van die eindes van die Aarde, waarop daar aalwyne was, en al die bome was geurvol, net soos die amandelboom.
3 En wanneer ân mens haar gebrand het, het sy soeter geruik as enige ander geur. [Prediker 12:5]
Die Boom van Kennis
1Â EN na hierdie geurige reuke, terwyl ek noord oor die berge kyk, het ek sewe berge vol uitsoek nardus en geurige bome en kaneel en peper gesien.
2 En ek is oor die hoogtes van al hierdie berge, ver na die ooste van die Aarde, en is hoog oor die Eritrese [Rooi] See, en het ver daarvandaan gereis, en toe het ons oor die Boodskapper ZotiEL gegaan.
3 En ek het by die Tuin van Geregtigheid gekom, en van anderkant daardie bome, baie groot bome sien groei met asemrowende geure, groot, baie mooi en lowerryk, en die Boom van Kennis waarvan hulle eet en groot Kennis bekom.
4 Daardie Boom was in hoogte soos die denneboom, en die blare soos die Boom van die karobboom: en haar vrug is soos die trosse van die Wingerdstok, baie mooi: en die geur van die Boom dring ver deur.
5 Toe sĂȘ ek: Hoe pragtig is die Boom en hoe aantreklik is sy nie!
6 En toe het RafaEl, die Boodskapper van Apartheid wat by my was, geantwoord en aan my gesĂȘ: Hierdie is die Boom van Kennis, waarvan jou vader, oud in jare, en jou ou moeder wat voor jou was, geĂ«et het, en hulle het Kennis bekom, en hulle oĂ« is geopen, en hulle het geweet hulle is naak en is uit die Tuin verdrywe. (GenĂ©sis2:9) (GenĂ©sis3:6)
Die poorte van die Sterre
1 EN daarvandaan is ek na die eindes van die Aarde en het daar groot diere gesien, die een het van die ander verskil; en ek het ook verskillende voëls gesien, elkeen anders in voorkoms, skoonheid en fluit - hulle het ook van mekaar verskil.
2 Aan die oostekant van daardie diere het ek die eindes van die Aarde gesien, waarop die Hemele rus, en die Poorte van die Hemele was oop.
3 En ek het gesien hoe die Sterre van die Hemele voortkom, en ek het die Poorte getel waaruit hulle gekom het, en ek het al hulle uitgange neergeskryf, elke enkele Ster sân afsonderlik, volgens hulle nommer en hulle name, hulle bane en hulle posisies, en hulle tye en hulle maande, soos UriEl, die Boodskapper van Apartheid wat by my was, aan my gewys het.
4 Hy het al die dinge aan my gewys en dit vir my neergeskryf: ook hulle name het hy neergeskryf, en die wette wat oor hulle heers en hulle groepe.
Henog se reis na die noorde
1Â DAARVANDAAN het ek na die noorde gegaan, tot aan die eindes van die Aarde, en daar het ek ân groot en wonderlike werktuig gesien, ja, aan die eindes van die hele Aarde.
2 Daar het ek drie Poorte van die Hemele geopen gesien; deur elkeen van hulle het noordewinde gewaai, en wanneer hulle waai, is daar koue, hael, ryp, sneeu, dou en reën.
3 En uit die een poort waai dit aanhoudend, maar wanneer dit deur die ander twee Poorte waai, dan is daar geweld en beproewing op die Aarde, en hulle waai met geweld.
1Â EN daarvandaan is ek na die weste tot aan die eindes van die Aarde, en daar het ek die Poorte van die Hemele geopen gesien, soos ek in die ooste gesien het. Dieselfde aantal Poorte, en dieselfde aantal uitgange.
Die reis na die suide
1 DAARVANDAAN is ek na die suide tot aan die eindes van die Aarde, en ek het drie Poorte van die Hemele geopen gesien, en daarvandaan het dou, reën en wind gekom.
2 En van daar is ek na die ooste tot aan die eindes van die Hemele, en hier het ek die oostelike Poorte van die Hemele geopen gesien en kleiner Poorte bokant hulle.
3 Deur elkeen van hierdie kleiner Poorte gaan die Sterre van die Hemele op hulle bane na die weste soos vir hulle aangewys word.
4 En so dikwels soos ek dit gesien het, het ek gedurig die Glansrykheid van JaHWeH geseën, en aangehou om die Glansrykheid van JaHWeH te seën. Hy wat groot is en hierdie wonders voortgebring het om die grootheid van Sy werke aan Sy Boodskappers, en aan die Geeste en aan die adamiete te toon, sodat hulle Sy werke kon prys, so ook Sy skepping: dat hulle die werking van Sy mag kon sien en Hom prys oor die groot werk van Sy Hande en Hom vir ewig mag seën. [Job 38]
Die gelykenisse
1Â DIE tweede visioen wat hy gesien het, die visioen van die Wysheid wat Henog, die seun van Jered, die seun van Mahalalel, die seun van Kenan, die seun van Enos, die seun van Set, die seun van Adam, gesien het.
2 En hierdie is die aanvang van die woorde van die Wysheid toe ek my stem verhef het om Haar aan hulle wat op Aarde woon, bekend te maak: Hoor, julle manne van die outyd, en sien, julle wat later kom, die woorde van die Aparte Een wat ek voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste sal spreek. [Boekrol van Henog 82:2]
3 Dit was beter om Haar aan die manne van die ou tyd te verklaar, maar selfs aan die wat later kom, sal ons nie die begin van die Wysheid weerhou nie.
4 Tot op die huidige dag is hierdie Wysheid, wat ek, volgens my insig, ontvang het, nog nooit deur die Elohey van die Geeste, geopenbaar nie, soos dit die Elohey van die Geeste behaag het en deur wie ek die lot van die Ewige Lewe ontvang het.
5 Nou, drie gelykenisse is aan my oorgedra, en ek het my stem verhef om dit oor te dra aan hulle wat op die Aarde woon.
Die eerste gelykenis - die komende oordeel oor die besoedeldes
1Â DIE eerste gelykenis: Wanneer die gemeente van die regverdiges sal verskyn, en wetsoortreders geoordeel sal word vir hulle oortredinge, en van die gesig van die Aarde af verdryf sal word.
2 En wanneer die Regverdige Een sal verskyn voor die oë van die regverdiges, wie se uitverkore werke deur die Elohey van die Geeste geweeg word, en die Lig verskyn aan die regverdiges en die uitverkorenes wat op die Aarde woon. Waar sal dan die woning van die wetteloses wees, en waar die rusplek van die wat die Elohey van die Geeste misken het? Vir hulle sou dit beter gewees het as hulle nie gebore was nie.
3 Wanneer die geheime van die regverdiges openbaar word en die wetsoortreders geoordeel word, en die besoedeldes verdryf word uit die teenwoordigheid van die regverdiges en die uitverkorenes,
4 van daardie tyd af sal die wie die Aarde besit, nie meer sterk en verhewe wees nie: En hulle sal nie in staat wees om die aangesigte van die apartes te aanskou nie, want die Elohey van die Geeste het Sy Lig laat verskyn op die aangesigte van die apartes, die regverdiges en die uitverkorenes. [DaniEl 12:10]
5 Dan sal die konings van die Aarde en die magtiges tot niet gaan, en in die hande van die regverdiges en apartes gegee word.
6 En van die dag af sal hulle nie meer vir hulself Barmhartigheid soek by die Elohey van die Geeste nie. Want hulle lewe het tot ân einde gekom.
Die woonplek van die regverdiges en van die Uitverkore Een. Die lofsang van die geseëndes
1Â EN so sal dit gebeur dat die uitverkore en apartgestelde kinders in daardie dae sal neerdaal uit die hoogste Hemele, en hulle saad sal een word met die van die kinders van die adam.
2 En in daardie dae het Henog Boekrolle van Ywer en Toorn, en van Oproerigheid en van Uitdrywing ontvang. En Barmhartigheid sal nie aan hulle toegestaan word nie, sĂȘ die Elohey van die Geeste
3 En in daardie dae het ân warrelwind my van die Aarde af weggedra, en my by die eindes van die Hemele neergesit.
4 En daar het ek nog ân visioen gesien: die woonplekke van die apartes, en die rusplekke van die regverdiges.
5 Ja, my oë het hul wonings gesien saam met Sy regverdige Boodskappers en hul rusplekke by die apartes. En hulle het gesmeek en gebid en ingetree vir die kinders van die adam, en Geregtigheid het voor hulle soos water gevloei, en Barmhartigheid soos Dou op die Aarde: So bly Sy tussen hulle vir Ewig tot in Ewigheid. [Openbaring 6:9-10; Wysheid van Sirah 24:8]
6a En in daardie plek het my oë die uitverkorenes van Geregtigheid en Geloof gesien.
6b En Geregtigheid sal in hulle dae die oorhand kry, en die regverdiges en die uitverkorenes sal sonder getal voor Hom wees, vir Ewig tot in Ewigheid.
7a En ek het Sy woonplek onder die Vleuels van die Elohey van die Geeste gesien.
7b En al die regverdiges en uitverkorenes voor Hom sal sterk wees soos vurige ligte, en hulle monde sal met seëninge gevul wees, en hulle lippe sal die Naam van die Elohey van die Geeste verhoog, en nooit sal Geregtigheid voor Hom faal nie, en ook Waarheid sal nooit voor Hom faal nie. [Openbaring 15:2-4; JeshaJaH 60:17; Boekrol van Henog 71:14-15]
8 My verlange was om daar te bly, en my gees het gesmag na daardie woonplek: En dit was my deel tot hiertoe, want so is dit vir my bepaal voor die Elohey van die Geeste.
9 In daardie dae het ek die Naam van die Elohey van die Geeste geprys en verhef met seëninge en prysinge, omdat Hy my uitverkies het vir seën en Glansrykheid volgens die Goeie Wil van JaHWeH van die Geeste.
10 Ek het baie lank na daardie plek gekyk, en ek het Hom geloof en geprys, terwyl ek sĂȘ: GeseĂ«nd is Hy, en mag Hy van die begin af tot in ewigheid geseĂ«n wees.
11 En by Hom is daar geen einde nie. Voordat die wĂȘreld geskep was, weet Hy al wat vir ewig sal wees, en wat van geslag tot geslag sal duur.
12 Sal die wat nie slaap U nie seĂ«n nie: hulle staan voor U Glansrykheid en seĂ«n, met lofprysing en verheffing, en sĂȘ: Apart, apart, apart is die Elohey van die Geeste. Hy vul die Aarde met Geeste. [Openbaring 4:8]
13 En hier het my oĂ« aanskou diegene wat nie slaap nie: hulle staan voor Hom en spreek seĂ«ninge uit en sĂȘ: GeseĂ«nd is U en geseĂ«nd is die Naam van JaHWeH vir Ewig tot in Ewigheid. [Openbaring 4:9]
14 En my aangesig het verander; want ek kon nie langer kyk nie.
Die vier Boodskapper-vorste
1 EN daarna het ek duisende van duisende gesien, en tienduisende maal tienduisende, ek het ân ontelbare menigte voor die Elohey van die Geeste sien staan. [Boekrol van Henog 14:22; Openbaring 5:11]
2 En aan die vier kante van die Elohey van die Geeste, het ek vier Wesens gesien, verskillend van die wat nie slaap nie, en ek het hulle name geleer: want die Boodskapper wat saam met my gegaan het, het hulle name aan my bekend gemaak, en het al die verborge dinge aan my gewys. [JeségiEl 1:6; Openbaring 4:6]
3 En ek het die stemme van daardie vier Wesens gehoor terwyl hulle lofprysinge voor die Elohey van Glansrykheid gesing het.
4 Die eerste stem het die Elohey van die Geeste vir Ewig tot in Ewigheid geseën.
5 En die tweede stem het die Uitverkorene Een geseën en (ook] die Uitverkorenes wat die Elohey van die Geeste aanhang.
6 En die derde stem wat ek gehoor het, bid en tree in vir die wat op die Aarde woon en smeek in die Naam van die Elohey van die Geeste.
7 En ek het die vierde stem gehoor wat die duiwels wegkeer en hulle verbied om voor die Elohey van die Geeste te kom om die wat op die Aarde woon, aan te kla.
8 Daarna het ek aan die Boodskapper van Vrede wat saam met my gegaan het, en alles wat verborge was aan my gewys het, gevra: Wie is hierdie vier Wesens wat ek gesien het en wie se woorde ek gehoor en neergeskryf het?
9 En hy sĂȘ aan my: Die eerste is MikaEl, die barmhartige en lankmoedige. En die tweede, wat aangestel is oor al die siektes en al die wonde van die kinders van die adam, is RafaEl, en die derde wat oor al die Kragte aangestel is, is GabriEl; en die vierde, wat aangestel is oor die wat berou het met die hoop dat hulle die Ewige Lewe sal ontvang, se naam is FanuEl. [JesĂ©giEl 1:5]
10 En hierdie is die vier Boodskappers van die Elohey van die Geeste en die vier Stemme wat ek in daardie dae gehoor het. [Openbaring 4:6]
Sterrekundige geheime
1Â DAARNA het ek al die geheime van die Hemele gesien, en hoe die koninkryk verdeel is, en hoe die dade van die adamiet geweeg word op die skaal.
2 En daar het ek die wonings van die uitverkorenes en die wonings van die apartes gesien, en daar het my oë gesien hoe al die wetsoortreders, wat die Naam van die Elohey van die Geeste ontken het, uitgedryf is, en hoe hulle weggesleep is. En hulle kon nie daar bly nie as gevolg van die straf wat van die Elohey van die Geeste uitgegaan het.
3 My oë het daar die geheime van die weerlig, die donder en die geheime van die wind gesien, en hoe hulle verdeel is om oor die Aarde te waai, asook die geheime van die wolke en die dou, en daar het ek gesien waarvandaan hulle kom en waarvandaan hulle die stowwerige Aarde deurdrenk.
4 Daar het ek geslote kamers gesien waar die winde verdeel word; ook die kamer van die hael en wind, die kamer van die mis en van die wolke, en hierdie wolke hang sedert die skepping van die Aarde daaroor. [Job 38:22-41]
5 Ek het ook die kamers van die son en die maan gesien, waarheen hulle gaan en hulle glorieryke terugkeer, en hoe die een die ander se meerdere is, en ek het hulle statige wentelbane gesien, en dat hulle nie hulle wentelbane verlaat nie â ja, hulle voeg niks by hul wentelbane nie, en hulle neem niks daarvan weg nie, en hulle beweeg trou aan mekaar, in ooreenstemming met die eed wat hulle aan mekaar bind.
6 Die son gaan eerste uit op reis op sy baan, volgens die opdrag van die Elohey van die Geeste, en groot is Sy Naam vir Ewig tot in Ewigheid.
7 Hierna het ek die onsigbare en sigbare bane van die maan gesien, en sy bereik die weg van sy baan in daardie plek in die dag en die nag - die een hou ân posisie teenoorgesteld teenoor die ander voor die Elohey van die Geeste. Hulle gee dank en lofprysinge en rus nie, want hulle danksegging is hulle rus.
8 Die son verander gereeld in ân seĂ«ngroet of ân vloek. Die weg van die maan se baan is lig vir die regverdiges, maar vir die wetteloses is sy duisternis in die Naam van JaHWeH, HY wat skeiding tussen lig en donkerte gemaak het (GenĂ©sis1:14), wat die geeste van die adamiete verdeel het, en die geeste van die regverdiges versterk het in die Naam van SY Geregtigheid.
9 Want geen Boodskapper staan teĂ« en geen Krag staan teĂ« nie; want HY het ân Regter aangestel vir almal van hulle, en HY oordeel hulle almal voor HOM.
Die wonings van Wysheid en van Ongeregtigheid
1 WYSHEID het geen plek gevind waar Sy kon woon nie; toe is ân woonplek vir Haar in die Hemele aangewys. [Wysheid van Sirah 24:7]
2 Wysheid het uitgegaan en woonplek tussen die kinders van die adam gesoek en het geen woonplek gevind nie: Wysheid het na Haar plek teruggekeer en het Haar sitplek tussen die Boodskappers ingeneem.
3 Maar Besoedeling het uit haar kamers uitgekom, en wie sy nie gesoek het nie, het sy gevind en gewandel onder hulle soos reĂ«n in ân woestyn en dou in ân dorsland. [Spreuke 9:13-18; HosĂ©a 2:2; 2 Ezra 7:101]
Geheime van die Sterre
1Â KYK, ek het ander weerligte en die Sterre van die Hemele gesien, en ek het gemerk hoe Hy hulle almal by die naam roep, en hoe hulle almal na Hom luister.
2 En ek het gesien hoe hulle op ân regverdige skaal geweeg is, volgens hulle afgemete deel van die lig: Ek het die wydte van hulle ruimtes gesien en die dag van hulle verskyning en hoe hulle wentelbane weerlig veroorsaak het; en ek het hulle wentelbane gesien volgens die getal van die Bood-skappers, en hoe trou hulle aan mekaar is.
3 Toe het ek aan die Boodskapper wat saam met my gegaan en aan my die verborgenhede gewys het, gevra: Wat is dit hierdie?
4 Hy sĂȘ toe aan my: Die Elohey van die Geeste het aan jou dit gewys: Dit is die name van die apartes wat op die Aarde woon en in die Naam van die Elohey van die Geeste glo, vir Ewig tot in Ewigheid.
44 OOK het ek ân ander verskynsel rakende die weerligte gesien: Hoe sommige van die Sterre opkom en weerligte word en nie weer van hulle nuwe vorm ontslae kan raak nie. [JeshaJaH 14:12; JesĂ©giEl 28; Lukas 10:18]
Die tweede gelykenis: Die lot van die afvalliges: Die nuwe Hemele en die nuwe Aarde
1Â HIERDIE is die tweede gelykenis rakende die wat die name van die woonplekke van die Apartes ontken, en ook die Elohey van die Geeste.
2 Hulle sal nie in die Hemele opvaar nie, en op die Aarde sal hulle nie kom nie: SĂł sal die lot van die wetteloses wees wat die Naam van die Elohey van die Geeste ontken het, en hulle is dan bewaar vir die dag van lyding en verdrukking.
3 Daardie dag sal My Uitverkore Een op die Troon van Glansrykheid sit, en Hy sal hulle werke toets en hulle plekke van rus sal ontelbaar wees. Hulle siele sal versterk word wanneer hulle My Uitverkore Een sien, en wanneer hulle die Naam van My Apartheid en My Glansrykheid aanroep. [Boekrol van Henog 25:3; Openbaring 3:21]
4 Dan sal Ek My Uitverkore Een tussen hulle laat woon, en Ek sal die Hemele verander en hom ân ewige SeĂ«n en Lig maak. [2 Ezra 2:43]
5 Ek sal die Aarde verander en haar ân ewige SeĂ«n maak en Ek sal My uitverkorenes op haar laat woon: Maar die oortreders en besoedeldes sal nie hulle voete op haar sit nie.
6 Want ek het My regverdiges voorsien van en tevrede gestel met Vrede en het hulle voor My laat woon. Maar vir die oortreders is daar ân wagtende oordeel by My, sodat Ek hulle van die Aarde af sal vernietig. [Boekrol van Henog 71:15; JeHĂŽWganan 14:27]
Die Hoof [Oue) van Dae en die Seun van Adam
1Â DAAR het ek EEN gesien wat ân Hoof (Oue) van Dae was, en SY hare was so wit soos wol, en by HOM was daar nog ân Wese met die voorkoms soos die van ân adam; Sy gesig was gevul met Medelye, net soos die van die Boodskappers van Apartheid.
2 Ek het aan die Boodskapper wat saam met my was en wat al die geheime dinge aan my gewys het, gevra wie daardie Seun van Adam is, en waarvandaan Hy kom, en waarom Hy saam met die Hoof (Oue) van die Dae gaan?
3 Hy het geantwoord en aan my gesĂȘ: Hierdie is die Seun van Adam wat Geregtigheid besit, by wie Geregtigheid inwoon en wat al die skatte openbaar van Haar wat geheim gehou is. Omdat die Elohey van die Geeste Hom verkies het en wie se lot voorrang by die Elohey van die Geeste geniet weens Sy opregtheid, vir ewig. [Job 28:20; 2 Ezra 7:26]
4 Die Seun van Adam wat jy gesien het, sal die konings en die magtiges van hulle rusplekke af opjaag, en die sterkes van hulle trone. Hy sal die leisels van die sterkes slap maak en die tande van die wetteloses breek. [Lukas 18:31]
5 Hy sal die konings hulle trone en koninkryke ontneem omdat hulle Hom nie verhoog en prys nie, ook nie nederig erken wie die koninkryke aan hulle gegee het nie. [Psalm 72:11]
6 Die aangesig van die sterke sal Hy neerwerp en hulle sal met skaamte vervul word. Die donkerte sal hulle woonplek word en wurms hulle bed wees. Hulle sal geen hoop hĂȘ om van hulle beddens op te staan nie omdat hulle die Naam van die Elohey van die Geeste nie verhoog het nie.
7 Dis hulle wat die Sterre van die Hemele sal oordeel, wat hulle hande ophef teen die Hoogste El en die Aarde vertrap en op haar woon. Al hulle dade spreek van ongeregtigheid, en hulle mag berus op hulle rykdom; hulle vertrou op die gode wat hulle met hul hande gemaak het en hulle ontken die Naam van die Elohey van die Geeste;
8 Hulle vervolg die huise van Sy gemeentes, die getroues wat vasklou aan die Naam van die Elohey van die Geeste.
Die gebed van die opregtes vir wraak en hul vreugde by die vervulling daarvan
1 IN daardie dae sal die gebed van die opregtes omhoog styg, en die opregtes se bloed van die Aarde tot voor die Elohey van die Geeste. (Genésis4:10)
2 In daardie dae sal die apartes wat in die Hemele woon, met een stem verenig en smeek en bid en prys, en hulle sal dank gee en die Naam van die Elohey van die Geeste seën namens die opregtes se bloed wat verspil is, sodat die gebed van die regverdiges nie nodeloos voor die Elohey van die Geeste sal wees nie, en die oordeel oor hulle kan kom, sodat hulle nie vir ewig sal moet ly nie. [Openbaring 6:9]
3 In daardie dae het ek die Hoof (Oue) van Dae gesien toe HY op die Troon van SY Glansrykheid gaan sit het, en die Boekrolle van die lewendes is voor HOM oopgemaak. SY groot leërskare wat bo in die Hemele is en SY raadgewers het voor HOM gestaan, [Boekrol van Henog 60:2; Openbaring 20:12]
4 En die harte van die apartes was met vreugde gevul, want die getal van die regverdiges is bereik, die gebed van die regverdiges verhoor en die maat van die bloed van die regverdiges is geëis voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste. [2 Ezra 2:41; Openbaring 6:10]
Die bron van Geregtigheid, die Seun van Adam - die anker van die regverdiges. Die oordeel oor die konings en die magtiges
1 IN daardie plek het ek die Fontein van Geregtigheid gesien wat onuitputlik is, en rondom Haar was baie Fonteine van Wysheid; en almal wat dors was, het van Haar gedrink en is met Wysheid gevul, Hul woonplek was by die regverdiges en die apartes en die uitverkorenes. [Hooglied van Salomo 3:11; Wysheid van Sirah 24:7-8]
2 In daardie uur is die Seun van Adam benoem voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste en is Sy Naam voor die Hoof [Oue] van Dae genoem. [MattithJaHûW 28:19]
3 Ja, voordat die son en die tekens geskep is, voordat die Sterre van die Hemele gemaak is, is Sy Naam genoem voor die Elohey van die Geeste.
4 Hy sal ân Staf vir die regverdiges wees waaraan hulle hul kan anker, sodat hulle nie val nie, en Hy sal ân Lig vir die nasies wees, en hoop vir die met ân bekommerde hart. [JeshaJaH 10:26]
5 Almal wat op die Aarde woon, sal neerval en Hom vereer, Hom prys en seën en feesvier met sang voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste. [Boekrol van die Opregte 49:35]
6 Daarom is Hy verkies en verborge voor HOM, van vĂłor die skepping van die wĂȘreld af, en vir altyd.
7 Die Wysheid van die Elohey van die Geeste het Hom openbaar aan die apartes en die regverdiges; Hy bewaar die lot van die regverdiges, want hulle het hierdie wĂȘreld van Ongeregtigheid gehaat en verag. Ja, hulle het al diĂ© werke en diĂ© weĂ« in die Naam van die Elohey van die Geeste gehaat. Want in Sy Naam is hulle gered, en volgens Sy suiwer wil was Hy ter wille van hul lewens.
8 In daardie dae sal die konings van die Aarde ân gevalle gesig hĂȘ, en die sterkes sal die Aarde besit as gevolg van die werke van hulle hande, want in die dag van hulle angs en lyding sal hulle nie in staat wees om hulself te kan red nie,
9 en Ek sal hulle oorgee in die hande van My uitverkorenes. [Psalm 149:9] Soos strooi in die vuur, sĂł sal hulle verbrand voor die aangesig van die apartes; soos lood in die water, so sal hulle sink voor die aangesig van die regverdiges, en daar sal nooit weer ân teken van hulle te vinde wees nie.
10 Op die dag van hul lyding sal daar rus op die Aarde wees, en voor hulle aangesig sal hulle val en nie weer opstaan nie. Daar sal niemand wees wat hulle hand na hulle uitreik en hulle help nie; want hulle het die Elohey van die Geeste en Sy Gesalfde misken. Geseënd is die Naam van die Elohey van die Geeste!
Die Krag en die Wysheid van die Uitverkore Een
1Â JA, Wysheid word uitgestort soos later, en vir ewig sal Glansrykheid voor Hom nie te kort skiet nie.
2 Hy is magtig in al die geheime van regverdigheid, en die Ongeregtigheid sal soos ân skaduwee verdwyn, en nie meer bestaan nie, want die Uitverkore Een sal voor die Elohey van die Geeste staan, en Sy Glansrykheid is vir Ewig tot in Ewigheid, en Sy Mag tot in alle geslagte.
3 In Hom woon die Gees van Wysheid, die Gees wat Insig gee en die Gees van Kennis en Mag, en ook die gees van die wat regverdig ontslaap het. (Exodus 35:31) JeshaJaHûW 11:2]
4 Hy sal die geheime dinge beoordeel, en niemand sal ân leuenagtige woord voor Hom spreek nie, want Hy is die Uitverkore Een voor die Elohey van die Geeste volgens SY suiwer wil.
Die oorwinning van die regverdiges: die berou van die gelowiges
1Â IN daardie dae sal daar ân verandering intree vir die apartes en uitverkorenes en die Gees van Wysheid sal op hulle rus en Glansrykheid en Eer sal terugkeer na die apartes,
2 op die dag van verdrukking wanneer die besoedeling opgehoop word teen die oortreders. Dan sal die regverdiges oorwinnaars wees in die Naam van die Elohey van die Geeste, en Hy sal Haar aan die ander getuies bekend maak sodat hulle hul kan bekeer en die [besoedelde] werke van hulle hande kan laat staan.
3 Hulle sal geen Eer ontvang deur die Naam van die Elohey van die Geeste nie. Tog sal hulle deur Sy Naam gered word. En die Elohey van die Geeste sal Medelye met hulle hĂȘ, want Sy Medelye is groot;
4 en Hy is regverdig ook in Sy oordeel en voor die Aangesig van Sy Glansrykheid sal die skuld van Ongeregtigheid nie bly staan nie. By Sy oordeel sal diegene wat hul nie bekeer het nie, voor Hom tot niet gaan.
5 Van nou af sal Ek geen Barmhartigheid aan hulle betoon nie, sĂȘ die Elohey van die Geeste.
Die opstanding van die dooies; die skeiding deur die regter van die regverdiges en die besoedeldes
1 IN daardie dae sal die Aarde teruggee wat daar in haar skoot is en die Doderyk / Sheol sal teruggee wat sy ontvang het, en die Dood sal teruggee dit wat sy skuld, [Openbaring 20:13]
2 en Hy sal die regverdiges en apartes tussen hulle uitkies, want die dag van hul redding het naby gekom. [2 Nikodemus 5]
3 Die Uitverkore Een sal in daardie dae op My Troon sit, en uit Sy Mond kom voort al die geheime van Wysheid en Raad, want die Elohey van die Geeste het Haar aan Hom gegee en het Hom verhoog.
4 In daardie dae sal die berge huppel soos ramme en die heuwels sal bokspring soos lammers wat dik gedrink is. En die gesigte van al die Boodskappers in die Hemele sal glinster van Vreugde.
5 Want in daardie dae sal die Uitverkore Een opstaan, en die Aarde sal juig, en die regverdiges sal op haar woon, en die uitverkorenes sal op haar wandel.
Die sewe metaalberge en die Uitverkore Een
1Â NĂÂ daardie dae, in die plek waar ek al die gesigte gesien het oor dit wat verborge is, is ek deur ân warrelwind weggevoer wat my na die weste gedra het.
2 Daar het my oĂ« al die geheime dinge van die Hemele gesien, dit wat sal wees, ân Berg van Yster, ân Berg van Brons, en ân Berg van Silwer, en ân Berg van Goud, en ân Berg van Sagte Metaal, en ân Berg van Lood. [DaniEl 2:32]
3 Ek het die Boodskapper wat saam met my gegaan het, gevra: Wat is hierdie dinge wat ek in die geheim gesien het?
4 En hy het aan my gesĂȘ: Al hierdie dinge wat jy gesien het, sal die ryksgebied van Sy Gesalfde dien sodat Hy sterk en magtig op die Aarde sal wees.
5 Die Boodskapper van Vrede antwoord en sĂȘ aan my: Wag net ân bietjie, en al die geheime dinge wat die Elohey van die Geeste omgeef, sal aan jou geopenbaar word.
6 Hierdie berge wat jou oë gesien het, die Berg van Yster en die Berg van Brons en die Berg van Silwer en die Berg van Goud en die Berg van Sagte Metaal en die Berg van Lood, sal almal voor die Aangesig van die Uitverkore Een wees, soos was voor die vuur, soos die water wat van bo-af neerstort [op hierdie berge] en voor Sy voete sal hulle kragteloos word. [Daniel 2:45]
7 In daardie dae sal dit gebeur dat nie een gered word nie, nie deur goud of silwer nie en niemand sal kan ontsnap nie. Hulle sal ook nie die mag hĂȘ om hulleself te beveilig en weg te vlieg nie.
8 Daar sal geen yster vir oorlog wees nie, ook sal niemand hom met ân borsplaat kan bedek nie; brons sal van geen nut wees nie, en tin sal ook nutteloos wees en geen waarde besit nie. En niemand sal lood wil hĂȘ nie.
9 En al hierdie dinge sal ontneem en van die aangesig van die Aarde vernietig word, op die dag as die Uitverkore Een voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste verskyn.
Die vallei van oordeel; die Boodskappers van die strafgerig; die gemeenskappe van die Uitverkore Een
1 DAAR het my oĂ« ân diep vallei gesien met geopende poorte; en almal wat op die Aarde, see en eilande woon, sal aan Hom geskenke en presente en tekens van aanbidding bring, maar daardie diep vallei sal nie vol word nie.
2 Hulle hande doen wettelose werke, en die oortreders verslind almal wat hulle wetteloos verdruk. Tog sal die oortreders voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste vernietig word; hulle sal van die aangesig van Sy Aarde af verban word, en hulle sal vir Ewig tot in Ewigheid vergaan.
3 Ek het al die Boodskappers van Strafgerig daar sien wag en gesien hoe hulle al die instrumente van Satan gereedmaak. [JÎWEl 2:3]
4 Ek het aan die Boodskapper van Vrede, wat saam met my was, gevra: Vir wie maak hulle die instrumente gereed?
5 En hy het aan my gesĂȘ: Hulle berei dit voor vir die konings en die magtiges van die Aarde, sodat hulle vernietig kan word.
6 Hierna sal die Regverdige en Uitverkore Een die Huis van Sy gemeente laat verskyn, waarna hulle nooit weer in die Naam van die Elohey van die Geeste, verhinder sal word nie, [Openbaring 21:2]
7 en hierdie berge sal nie meer staan soos die Aarde voor Sy Geregtigheid nie, maar die heuwels sal soos ân fontein van water wees en vir die regverdiges sal daar rus van die verdrukking van oortreders wees.
Die brandende vallei
1Â EK het gekyk en weggedraai na ân ander deel van die Aarde, waar ek ân diep vallei met ân brandende vuur gesien het.
2 Hulle het die konings en die magtiges gebring en begin om hulle in die diep vallei te werp.
3 Daar het my oë gesien hoe hulle die instrumente maak, ysterkettings van onmeetbare gewig.
4 Ek het aan die Boodskapper van Vrede, wat saam met my gegaan het, gevra: Vir wie word die kettings voorberei?
5 En hy het my geantwoord: Dit word voorberei vir die menigte van Azazel sodat hulle hul kan neem in die Afgrond van die volkome verdoemenis, en hulle kakebene sal bedek word met ruwe klippe, net soos die Elohey van die Geeste beveel het.
6 MikaEl en GabriEl en RafaEl en FanuEl sal hulle op daardie groot dag vasgryp en hulle in die brandende oond gooi, sodat die Elohey van die Geeste op hulle wraak kan neem oor hulle ongeregtigheid, omdat hulle aan Satan ondergeskik geword het en die wat op die Aarde woon, verlei het.
ân Noag-fragment oor die eerste wĂȘreld-oordeel
7 IN daardie dae sal die straf van die Elohey van die Geeste kom, en Hy sal die kamers van die water wat bo die Hemele is, open, en so ook al die Fonteine wat onder die Aarde is.
8 En al die water sal by al die water aansluit: dit wat bo die Hemele is, is die manlike, en die water onder die Aarde is die vroulike.
9 En almal wat op die Aarde woon, sal vernietig word, en ook die wat onder die eindes van die Hemele woon.
10 Wanneer hulle die ongeregtigheid wat hulle op die Aarde bewerk het, sien, sal hulle daardeur tot niet gaan.
Die finale oordeel oor Azazel, die Wagters en hulle kinders
1Â DAARNA het die Hoof (Oue) van die Dae berou gehad en gesĂȘ: Tevergeefs het EK almal wat op die Aarde woon, vernietig.
2 En HY het by SY grote Naam gesweer: Van nou af sal EK dit nie weer aan almal wat op die Aarde woon, doen nie, en EK sal ân Teken aan die Hemele gee: en sy sal ân belofte van goeie trou tussen MY en hulle wees, vir ewig, so lank soos die Hemele bo die Aarde is. En so sal sy wees in ooreenstemming met MY bevel.
3 En die Elohey van die Geeste sĂȘ: Maar as Ek op die dag van verdrukking en pyn oor al daardie oortredinge, daarna verlang om hulle, deur die Boodskappers, aan die hand te vat, sal My pyniging en Woede nog by hulle bly.
4 Julle magtige konings wat op die Aarde woon, julle sal nog My Uitverkore Een aanskou, hoe Hy op Sy Troon van Glansrykheid sit en Azazel oordeel, en al sy medepligtiges, en al sy menigtes, in die Naam van die Elohey van die Geeste. [Boekrol van Henog 69:27; MattithJaHûW 25:31; 28:18; JeHÎWganan 5:22]
Die Boodskappers word bewapen vir die stryd
1Â DAAR het ek die menigte van die Boodskappers van Strafgerig sien gaan, en hulle het roedes en kettings van yster en brons by hulle gehad.
2 Ek het aan die Boodskapper van Vrede, wat saam met my gegaan het, gevra: Vir wie hou hulle die kastyding aan die gang?
3 En hy het aan my gesĂȘ: Vir hulle uitverkorenes en geliefdes sodat hulle in die kloof oor die Afgrond van die vallei gewerp kan word.
4 Dan sal daardie vallei gevul word met hul uitverkorenes en geliefdes, en die dae van hulle lewe sal op ân einde wees, en die dae van hulle verleiding sal daarna nie meer gereken word nie.
Die laaste stryd.
5 IN daardie dae sal die Boodskappers terugkeer en hulleself na die ooste werp, op die Parthiese en die Mede, en hulle sal die konings in beroering bring, sodat ân gees van onrus oor hulle sal kom; en hulle sal hulle van hul trone af opjaag, sodat hulle soos leeus en honger wolwe tussen die kuddes sal invaar.
6 Hulle sal opgaan en die Adamah [die adamiet se Aarde] van die uitverkorenes onder hulle voete vertrap, en die Adamah [die adamiet se Aarde] van Sy uitverkorenes sal voor hulle soos ân dorsvloer en ân hoofweg wees,
7 maar die Stad van My regverdiges sal ân struikelblok vir hulle perde wees; en hulle sal onder mekaar begin veg, en hulle regterhand sal sterk teen hulleself wees, en ân man sal sy eie broer nie wil ken nie, ook nie ân seun sy eie vader of moeder nie.  Totdat die getal van die lyke ontelbaar is, as gevolg van hulle slagting, en hulle straf sal nie tevergeefs wees nie.
8 In daardie dae sal die Doderyk/Sheol haar kake oopmaak en hulle sal in haar gesluk word. En hulle vernietiging sal op ân einde wees; die Doderyk/Sheol sal die oortreders verteer voor die aangesig van die uitverkorenes.
1Â DAARNA het dit gebeur dat ek ân menigte waens gesien het en mense wat daarop ry, en hulle het gekom op die winde van die ooste en van die weste tot in die suide.
2 En die geraas van hulle waens is gehoor, en terwyl die verwarring voortduur, het die Apartes van die Hemele daarop kommentaar gelewer; en die pilare van die Aarde is uit hulle plekke geskuif, en die geluid van haar is van die een kant van die Hemele tot aan die ander kant gehoor, alles in een dag. [JÎWEl 2:3; Boekrol van Henog 53:3; 2 Ezra 12]
3 Hulle sal almal neerval en die Elohey van die Geeste aanbid. En dit is die einde van die tweede gelykenis.
Die derde gelykenis.
1Â EK het die derde gelykenis, aangaande die regverdiges en die uitverkorenes begin vertel:
2 Geseënd is julle, die regverdiges en uitverkorenes, want Glansrykheid sal julle lot wees. Die regverdiges sal in die Lig van die son staan,
3 en die uitverkorenes in die Lig van die Ewige Lewe; die dae van hul lewe sal sonder ophou wees, en die dae van die apartes sonder getal.
4 Hulle sal die Lig soek en Geregtigheid vind by die Elohey van die Geeste. Daar sal vir die regverdiges Vrede wees in die Naam van die Elohey van die Aarde. (Genésis24:3) Openbaring 11:4
5 Hierna sal daar aan die apartes in die Hemele gesĂȘ word dat hulle moet soek na die geheime van Geregtigheid, die erfenis van Geloof, want Sy is helder soos die son op die Aarde, en die Duisternis is verby.
6 Daar sal ân Lig wees wat nooit eindig nie, en tot op die einde [letterlik getal] van dae sal hulle nooit kom nie, want eers sal die Duisternis vernietig word, en die Lig gevestig word voor die Elohey van die Geeste, en die Lig van Opregtheid vir ewig gevestig word voor die Elohey van die Geeste. [Openbaring 22:4-5]
Die weerligte en die donder
1 IN daardie dae het my oĂ« die geheime van die weerligte en van die ligte gesien, en die oordele wat hulle voltrek [letterlik hulle oordeel]; en hulle maak lig vir ân seĂ«n of ân vloek, soos die Elohey van die Geeste dit wil.
2 Daar het ek die geheime van die donder gesien, en hoe dit klink wanneer dit in die Hemele weergalm, en Hy het toegelaat dat ek kon sien hoe die oordele op die Aarde voltrek word, en of dit vir welsyn en seën, of vir vervloeking was, volgens die Woord van die Elohey van die Geeste.
3 Hierna is al die geheime van die ligte en weerligte aan my gewys, en hulle maak lig tot seën en tevredenheid.
Die Boekrol van Noag, ân fragment; die Hemele word geskud. Behemot (die kolos) en Leviatan; die elemente
1 In die jaar vyfhonderd, in die sewende maand, op die veertiende dag van die maand in die lewe van Henog. In daardie gelykenis het ek gesien hoe ân magtige skudding die Hemele van die Hemele laat skud, en die SkeppingsleĂ«rmag van die Almagtige; en die Boodskappers, ân duisend duisende en tienduisend maal tienduisend, was verontrus met ân groot angstigheid.
2 Die Hoof [Oue] van Dae het op die Troon van SY Glansrykheid gesit, en die Boodskappers en die regverdiges het rondom HOM gestaan. [Boekrol van Henog 47:3]
3 Ek is deur ân groot bewing oorval, en Vrees het my aangegryp, en my lendene het los geraak, en ek het geen beheer oor myself gehad nie. Ek het op my aangesig neergeval.
4 MikaEl het ân ander Boodskapper uit die apartes gestuur en hy het my opgetel en dit het my gees weer laat terugkeer, want ek kon die gesig van hierdie menigte nie aanskou nie, ook nie die geraas en die geskud van die Hemele nie.
5 En MikaEl het aan my gesĂȘ: Hoekom is jy ontsteld oor so ân visioen? Tot op hierdie dag het Sy Barmhartigheid bestaan; en Hy was vol Medelye en lankmoedig teenoor die wat op die Aarde woon.
6 Die dag, en die Krag, en die straf, en die oordeel kom, wat die Elohey van die Geeste voorberei het vir diegene wat nie die regverdige Wet wou gehoorsaam nie, en vir hulle wat die regverdige oordeel nie wou erken nie, en vir diegene wat Sy Naam ydellik gebruik het. Die dag sal vir die uitverkorenes ân Verbond wees, maar vir die wetteloses ân dag van vervolging. Wanneer die straf van die Elohey van die Geeste op hulle rus, sal dit wees sodat die straf van die Elohey van die Geeste nie tevergeefs kom nie, en Hy sal die kinders saam met hulle moeders vernietig, so ook die kinders saam met hulle vaders. Daarna sal die oordeel plaasvind volgens Sy Barmhartigheid en Sy geduld.
7 En op daardie dag is twee gediertes geskei, ân vroulike gedierte met die naam Leviatan, om in die dieptes van die oseaan te woon [en te heers], oor die Fonteine van die waters. [Job 40:15; 41; 2 Ezra 6:49]
8 Maar die manlike se naam is Behemot, wat met sy bors ân verlate wildernis met die naam Duidain [Regter], bewoon het aan die oostekant van die Tuin waar die uitverkorenes en regverdiges woon, waar my grootvader opgeneem is, die sewende van Adam af - die eerste man wat die Elohey van die Geeste geskape het. [Job 40:15; 2 Ezra 1:38]
9 En ek het aan ân ander Boodskapper gevra dat hy my die mag van daardie gediertes moet wys, hoe hulle op een dag geskei is, en die een na die dieptes van die see geslinger is, en die ander na die droĂ« grond van die wildernis.
10 En hy het aan my gesĂȘ: Jy, seun van Adam, hierin soek jy om te verstaan wat verborge is.
11 Die ander Boodskapper wat saam met my was, en aan my al die geheime gewys het, het my vertel wat is die eerste en laaste in die Hemele in die hoogtes, en onder die Aarde in die dieptes, en aan die eindes van die Hemele, en op die fondamente van die Hemele.
12 En die kamers van die winde en hoe die winde verdeel is, hoe hulle geweeg word, en hoe die poorte van die winde bereken word, elkeen volgens die Krag van die wind, en die Krag van die ligte van die maan, en volgens die Krag wat toepaslik is, en die verdeling van die Sterre volgens hulle name, en hoe al die afdelings verdeel is.
13 En die donder volgens die plekke waar hulle val, en al die verdelings wat tussen die weerligte gemaak word sodat hulle lig kan gee, en hulle menigtes dat hulle dadelik gehoorsaam.
14 Want die donder het plekke van rus wat aan hulle toegewys is terwyl hulle wag op hulle weerklank. En die donder en die weerligte is onskeidbaar, hoewel nie een en verenig nie, gaan hulle saam deur die gees en verdeel nie.
15 Want wanneer die weerligte verskyn, laat die donder sy stem hoor, en die Gees forseer ân pouse gedurende die gerammel en verdeel gelykop tussen hulle; want die skatte van hul klanke is soos die sand van die see, en elkeen van hulle wat ân geluid voortbring, word beheer en keer terug deur die Krag van die Gees, en word uitgestuur na die baie hoeke van die Aarde.
16 Die Gees van die See is manlik en sterk, en volgens die Krag van Sy sterkte, trek Hy hom terug met ân toom en op dieselfde manier word Hy voortgedryf en versprei Hy tussen al die berge van die Aarde.
17 Die Gees van die Ryp het Sy eie Boodskapper, en die Gees van die Hael is ân goeie Boodskapper.
18 Die Gees van die Sneeu het Sy kamer verlaat as gevolg van Sy sterkte - daar is ân spesiale Gees in Hom, en Hy wat daaruit opstyg, is soos rook, en Sy naam is Ryp.
19 En die Gees van die Mis het nie met hulle in hulle kamers verenig nie, maar het ân eie kamer, want Sy weg is glorieryk, beide in lig en donkerte, en in winter en somer, en in Sy kamer is daar ân Boodskapper.
20 Die Gees van die Dou se woonplek is aan die eindes van die Hemele, en is verbind met die kamers van die reën, en Hulle weg is in die winter en die somer; en Hulle wolke en die wolke van die mis is saamgevoeg, en die een gee aan die ander.
21 Wanneer die Gees van die Reën uit Sy kamer voortkom, kom die Boodskappers en maak die kamer oop en lei Hom uit, en wanneer Hy oor die hele Aarde versprei is, verenig Hy met die water op die Aarde. En wanneer Hy met die water op die Aarde verenig ... (gedeelte ontbreek in die oorspronklike teks).
22 Want die water is vir die wat op die Aarde woon; Hy is die Almagtige in die Hemele se voedingskrag aan die op die Aarde. Daarom is daar ân maat vir die reĂ«n en die Boodskappers beheer Hom.
23 Hierdie dinge het ek gesien met betrekking tot die Tuin van die regverdiges.
24 Die Boodskapper van Vrede wat by my was, het aan my gesĂȘ: Daardie twee gediertes is voorberei ooreenkomstig die grootheid van JaHWeH, en sal voedsel wees en sal gevoer word sodat die straf van JaHWeH nie tevergeefs sal wees nie.
25 En hulle sal die kinders doodmaak; moeders met hulle kinders sowel as vaders, wanneer die straf van die Elohey van die Geeste op hulle rus. Daarna sal die oordeel wees volgens Sy Barmhartigheid en Sy geduld.
Die Boodskappers vertrek om die Paradys te meet; die oordeel oor die regverdiges deur die Uitverkore Een; die lof van die Uitverkore Een en van Elohim
1Â EN daardie dae het ek gesien hoe lang meetsnoere aan die Boodskappers gegee word, en hulle het Vleuels geneem en daarmee gevlieg, en hulle het na die noorde gegaan.
2 Ek het aan die Boodskapper gevra en aan hom gesĂȘ: Hoekom het die Boodskappers die meetsnoere geneem en vertrek? En hy het aan my gesĂȘ: Hulle het gegaan om te meet. [Openbaring 11:1]
3 Die Boodskapper wat saam met my gegaan het, het aan my gesĂȘ: Hulle sal die maat van die regverdiges bring, en die toue van die regverdiges vir die regverdiges, sodat hulle hulself kan anker aan die Naam van die Elohey van die Geeste vir Ewig tot in Ewigheid.
4 Die uitverkorenes sal by die uitverkorenes begin woon, en dit sal die maat wees wat aan Geloof gegee word en wat Geregtigheid sal versterk.
5 Hierdie mate sal al die geheime van die dieptes van die Aarde openbaar, en hulle wat deur die woestyn vernietig is, en hulle wat deur die wilde wesens verslind is en hulle wat deur die visse van die see verslind is, sodat hulle mag terugkeer en hulleself anker op die dag van die Uitverkore Een; want niemand sal voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste vernietig word nie, en nie een kan vernietig word nie.
6 Almal wat bo in die Hemele woon, het ân bevel ontvang, asook mag en een stem en een Lig soos vuur.
7 Hulle het daardie Een met hul eerste woorde geseën, en Hom verhef en Sy Wysheid toegesing, en hulle was wys in hulle uitsprake en in die gees van die lewe.
8 Die Elohey van die Geeste het die Uitverkore Een op die Troon van Glansrykheid geplaas en Hy sal al die werke van die apartes bo in die Hemele oordeel, en op die skaal sal hulle dade geweeg word. [Openbaring 5:11]
9 Wanneer Hy Sy aangesig ophef om hulle geheime weë volgens die Woord van die Naam van die Elohey van die Geeste te beoordeel, en hulle pad volgens die weg van die regverdige oordeel van die Elohey van die Geeste, dan sal hulle almal met een stem spreek en seën, en die Naam van die Elohey van die Geeste verhoog, en verhef en apart stel.
10 Hy sal die Leërskare van die Hemele laat roep, en al die apartes daarbo, en die Leërowerstes van Elohim; die Gérubs, die Serafs en Ofanien[vlieëndes], en al die Boodskappers van Krag, en al die Boodskappers van die vorstedomme en die Uitverkore Een, en die ander Owerstes op die Aarde en oor die water. [JeshaJaH 11:2]
11 Op daardie dag sal hulle een stem verhef en daarmee seĂ«n en verhoog en verhef in die Gees van Geloof, en in die Gees van Wysheid, en in die Gees van Geduld, en in die Gees van Barmhartigheid, en in die Gees van Oordeel en van Vrede, en in die Gees van Suiwerheid, en almal sal met een stem sĂȘ: GeseĂ«nd is Hy, en mag die Naam van die Elohey van die Geeste vir ewig en ewig geseĂ«n word. (Exodus 35:31) JeshaJaH 11:2]
12 Almal wat nie in die Hemele slaap nie, sal Hom seën; al die apartes wat in die Hemele is, sal Hom seën, en al die uitverkorenes wat in die Tuin van Lewe woon. En elke Gees van Lig wat in staat is om te seën, te verhoog, en te verhef, en apart te stel, sal U geseënde Naam aanroep, En alle vlees sal sonder maat U Naam verhoog en seën, vir Ewig tot in Ewigheid.
13 Want groot is die Barmhartigheid van die Elohey van die Geeste, en Hy is lankmoedig, en al Sy werke en alles wat Hy geskep het, het Hy aan die regverdiges en uitverkorenes geopenbaar in die Naam van die Elohey van die Geeste.
Die oordeel van die konings en die magtiges; die geseëndheid van die regverdiges
1 SO het JaHWeH die konings en die magtiges en die verhewenes beveel, en die wat op die Aarde woon, en gesĂȘ: Open julle oĂ« en tel op jul horings as dit vir julle moontlik is om die Uitverkore Een te herken. [Spreuke 30:4]
2 Die Elohey van die Geeste het Hom op Sy Troon van Sy Glansrykheid laat sit, en die Gees van Regverdigheid is oor Hom uitgestort, en die woorde van Sy Mond het al die oortreders gedood, en al die onregverdiges is van voor Sy aangesig vernietig. [Openbaring 19:15]
3 Daardie dag sal al die konings en die magtiges opstaan, en die verhewenes en die wat die Aarde in hul greep het, en hulle sal Hom sien en Hom herken, waar Hy op Sy Troon van Glansrykheid sit, deur Geregtigheid word daar voor hom geoordeel en nie een leuenagtige woord word voor Hom gespreek nie.
4 Dan sal pyn oor hulle kom soos oor ân vrou in barensnood wanneer haar kind die mond van die baarmoeder binnegaan, en sy pyn het om voort te bring. [JirmeJaH 13:21]
5 En een deel van hulle sal na die ander kyk, en hulle sal verskriklik wees, en hulle sal neergeslane aangesigte hĂȘ, en pyn sal hulle aangryp wanneer hulle die Seun van Adam sien waar Hy op die Troon van Sy Glansrykheid sit. [Boekrol van Henog 63:4]
6 Die konings en die magtiges en almal wat die Aarde besit, sal Hom seën en verhoog en verhef, wat oor alles regeer en wat verborge was,
7 want van die begin af was die Seun van Adam verborge, en die Hoogste El het Hom bewaar voor die Aangesig van Sy Krag, en het Hom aan die uitverkorenes openbaar. [Odes van Salomo 19]
8 Die gemeente van die uitverkorenes en die apartes sal besaai wees, en al die uitverkorenes sal daardie dag voor Hom staan.
9 Al die konings en die magtiges en die verhewenes en die wat oor die Aarde heers, sal op hulle aangesigte voor Hom neerval, en Hom vereer en hulle hoop vestig op die Seun van Adam, en versoekskrifte voorlĂȘ en smeek vir die Barmhartigheid uit Sy Hande.
10 Desnieteenstaande sal die Elohey van die Geeste hulle so beproef, dat hulle haastig uit Sy Teenwoordigheid sal vlug, en hulle gesigte sal met skaamte gevul wees, en die donkerte op hulle gesigte sal vermeerder.
11 Hy sal hulle aan die Boodskappers oorlewer om gestraf te word, om wraak te voltrek op hulle, omdat hulle Sy kinders en Sy uitverkorenes verdruk het.
12 Hulle sal ân skouspel wees vir die regverdiges en vir Sy uitverkorenes, en daar sal blydskap oor hulle wees, omdat die Woede van die Elohey van die Geeste op hulle sal rus, en Sy swaard dronk van hulle bloed sal wees. [JirmeJaH 46:10]
13 Die regverdiges en die uitverkorenes sal op daardie dag gered word, en van dan af sal hulle nooit weer die gesigte van die wetteloses en onregverdiges aanskou nie.
14 Die Elohey van die Geeste sal oor hulle waak, en saam met die Seun van Adam sal hulle eet en gaan lĂȘ en opstaan, vir ewig en ewig.
15 En die regverdiges en uitverkorenes sal opgaan van die Aarde af, en nie meer gevalle gesigte hĂȘ nie.
16 Hulle sal geklee word met kledingstukke van Glansrykheid, ja, die Elohey van die Geeste sal aan hulle kledingstukke van die Lewe gee, en hulle kledingstukke sal nie verslyt nie, ook sal hulle Glansrykheid voor die Elohey van die Geeste nie verbygaan nie. [Wysheid van Sirah 24]
Die nuttelose berou van die konings en die magtiges
1Â IN daardie dae sal die konings en die magtiges wat die Aarde besit, Hom smeek om ân kort rukkie verligting te kry van die Boodskappers van Strafgerig aan wie hulle oorgelewer is, sodat hulle kan neerval en voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste kan aanbid, en hulle oortredinge voor Hom kan bely.
2 Hulle sal die Elohey van die Geeste seĂ«n en loof en sĂȘ: GeseĂ«nd is die Elohey van die Geeste en die Koning van JaHWeH en die Magtige van JaHWeH en die Rykdom van JaHWeH en die Glansrykheid van JaHWeH en die Wysheid van JaHWeH; [Openbaring 5:12]
3 wonderbaarlik is U Mag in elke geheime saak van geslag tot geslag. En U Glansrykheid is vir ewig en ewig. Diep is U geheime en ontelbaar, en U Geregtigheid is onberekenbaar.
4 Ons het nou geleer dat ons die Koning van JaHWeH moet verhoog en Hom seën wat Koning oor al die konings is. [Boekrol van Henog 62:5]
5 Hulle sal sĂȘ: As ons maar rus gehad het om U te verhoog, en dank te gee en ons geloof voor U Glansrykheid te bely!
6 Nou verlang ons eers ân bietjie rus, maar vind dit nie; ons soek angstig daarna, maar kry dit nie. En die Lig het voor ons verdwyn, en Duisternis is ons woonplek, vir Ewig tot in Ewigheid.
7 Want ons het nie voor Hom geglo nie, en ook nie die Naam van die Elohey van die Geeste verhoog nie, ook nie JaHWeH verhoog in al Sy dade nie. Ons hoop was in die septer van ons koninkryk en in ons [eie] glorie.
8 In die dag van ons verdrukking en lyding red Hy ons nie, en daar is geen verligting vir ân skuldbelydenis nie: dat onse Elohey getrou is in al Sy werke, en in Sy oordele en in Sy regspraak; Sy oordeel is sonder aansien des persoon.
9 Ons gaan weg voor Sy aangesig as gevolg van ons werke, en al ons oortredinge word noukeurig bereken.
10 Nou sal hulle aan mekaar sĂȘ: Ons siele is vol van onregverdige wins, maar dit verhoed ons nie om na die swaarkry van die Doderyk/Sheol neer te daal nie.
11 Daarna sal hulle aangesigte verdonker met skaamte voor daardie Seun van Adam, en hulle sal uit Sy Teenwoordigheid verdryf word, en die swaard sal in hul midde voor Sy aangesig vertoef.
12 So spreek die Elohey van die Geeste: Dit is die bepaling en oordeel met betrekking tot die magtiges en die konings en die verhewenes en aan diegene wat die Aarde in hul greep het voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste.
Die visioen van die gevalle seuns van die Elohim in die plek van strafgerig
1Â ANDER gedaantes het ek versteek gesien in daardie plek.
2 Ek het die stem van die Boodskapper hoor sĂȘ: Hierdie is die boodskappers wat na die Aarde neergedaal het, om dinge wat verborge was aan die kinders van die adam bekend te maak, en wat daardie kinders van die adam verlei het om oortreding te doen. (GenĂ©sis6:1,5)
Henog profeteer aan Noag oor die vloed en oor sy eie bewaring
1Â IN daardie dae het Noag gesien dat die Aarde gekantel het, en dat haar vernietiging op hande was.
2 En hy het daar opgestaan en na die eindes van die Aarde gegaan, en hardop na sy grootvader, Henog, geroep: en drie maal het Noag met ân verbitterde stem gesĂȘ: Hoor my! Hoor my! Hoor my!
3 Ek het aan hom gesĂȘ: Vertel my wat is aan die gang op die Aarde dat die Aarde so geteister en geskud word, voordat ek dalk ook deur die rampe daarmee saam sal vergaan.
4 Daarop was daar ân groot versteuring op die Aarde, en ân Stem is uit die Hemele gehoor, en ek het op my aangesig neergeval.
5 Henog, my grootvader, het by my kom staan en aan my gesĂȘ: Hoekom roep jy so na my met daardie bitter stem en ân geween?
6 En ân bevel het uit die Teenwoordigheid van JaHWeH uitgegaan rakende hulle wat op die Aarde woon, dat hulle einde in vervulling gekom het, omdat hulle al die geheime van die boodskappers geleer het, en al die geweld van die demone, en al hulle magte, selfs die diepste geheime en al die kragte van die wat toorkuns bedryf, en die krag van betowering, en die krag van die wat gegote beelde vir die hele Aarde maak:
7 Hoe silwer uit die stof van die Aarde gemaak word, en hoe sagte metale hul oorsprong in die Aarde het.
8 Want lood en tin word nie uit die Aarde gemaak soos die voorafgaande [metale] nie: dit kom uit ân Fontein, en ân Boodskapper staan daarin, en daardie Boodskapper is voortreflik.
9 Daarna het my grootvader, Henog, my hand geneem en my opgerig, en aan my gesĂȘ: Gaan heen, want ek het die Elohey van die Geeste gevra aangaande die versteuring wat oor die Aarde gaan kom.
10 En Hy het aan my gesĂȘ: As gevolg van hulle ongeregtigheid is daar vir hulle ân oordeel bepaal wat nie vir ewig deur My teruggehou sal word nie. As gevolg van die duiwelskunste wat hulle nagevors en bestudeer het, sal die Aarde en die wat daarop woon, vernietig word.
11 En hierdie â hulle sal vir ewig nie ân plek van berou hĂȘ nie omdat aan hulle die verborge dinge bekend gemaak is; ja, hierdie is die verdoemdes, maar wat jou betref, my seun, die Elohey van die Geeste weet dat jy raseg is, en onskuldig is op die aanklag wat betref die geheime. (GenĂ©sis6:9)
12 Hy het jou naam bestem vir ân plek tussen die apartes, en Hy sal jou bewaar tussen die wat op die Aarde woon, en jou regverdige saad is bestem vir koningskap en groot eer, en uit jou saad sal ân fontein van regverdiges voortkom en apartes sonder tal, vir ewig. [Openbaring 7:9]
Die Boodskappers van die waters kry opdrag om dit in toom te hou
1Â HIERNA het hy my die Boodskappers van Strafgerig gewys wat voorbereid was om al die kragte van die waters onder die Aarde los te laat, om sodoende die oordeel en vernietiging oor almal wat op die Aarde vertoef en bly, te bring.
2 Die Elohey van die Geeste het bevel gegee aan die Boodskappers wat besig was om uit te gaan, om nie die waters te laat styg nie, maar om dit in toom te hou: want daardie Boodskappers was in beheer van die krag van die water.
3 En ek het Henog se teenwoordigheid verlaat.
Elohim se belofte aan Noag: die plekke van strafgerig van die boodskappers en van die konings
1Â EN daardie dae het die Woord van Elohim tot my gekom, en Hy het aan my gesĂȘ: Noag, jou beskore deel is voor My [aangesig] bepaal, ân deel sonder blaam, ân deel van liefde en opregtheid.
2 En nou maak die Boodskappers ân houtstruktuur, en wanneer hulle hul taak voltooi het, sal Ek My Hand op haar plaas en haar bewaar, en uit haar sal die saad van die lewe voortkom, en daar sal ân verandering intree sodat die Aarde nie sonder inwoners sal bly nie. [Wysheid van Salomo 10:4]
3 En Ek sal vir ewig jou saad in stand hou, en Ek sal die wat saam met jou woon wyd oor die Aarde versprei, en jou saad sal nie onvrugbaar wees oor die ganse Aarde nie, maar sal geseënd wees, en sal vermenigvuldig op die Aarde in die Naam van JaHWeH.
4 En Hy sal die boodskappers wat skuldig was aan ongeregtigheid in die gevangenis werp, in daardie brandende vallei wat my grootvader Henog voorheen aan my gewys het, daar in die weste tussen die berge van goud en silwer en yster en sagte metaal en tin.
5 En ek het daardie vallei gesien waarin daar ân groot beroering was en ân beweging van waters.
6 Terwyl al hierdie dinge gebeur het, het daar van die gloeiende gesmelte metaal en van die beroering in daardie plek ân reuk soos swawel opgeslaan, en dit was ook in die waters en die vallei van die boodskappers wat die adamiet verlei het, en wat onder in daardie deel van die Aarde gebrand het.
7 En deur die valleie gaan daar strome van vuur uit, waar hierdie boodskappers gestraf word, omdat hulle die wat op die Aarde woon verlei het.
8 Maar die water sal in daardie dae dien as voorbeeld vir die konings en die magtiges en die verhewenes, en die wat op die Aarde woon, om hulle liggame te genees, maar hulle geeste te straf, want hulle geeste is vol wellus, en hulle sal in hul liggame gestraf word omdat hulle die Elohey van die Geeste ontken het, [daarom] ervaar hulle die straf nou daagliks en tog glo hulle nog nie in Sy Naam nie.
9 En soos wat die verbranding van hul liggame vererger, so sal daar ân soortgelyke verandering in hul geeste plaasvind, vir Ewig tot in Ewigheid; want voor die Elohey van die Geeste sal niemand ân ydele woord uiter nie.
10 Die oordeel sal oor hulle kom, want hul geloof was in die wellus van hul liggame en hulle het die Elohey van die Geeste ontken.
11 En daardie selfde waters sal in daardie dae ân verandering ondergaan; want wanneer die bood-skappers in daardie water gestraf word, sal die waterfonteine se temperatuur verander, en wanneer die boodskappers opgeneem word, sal die water van die Fonteine verander en koud word.
12 Ek het MikaEl hoor antwoord en hy het gesĂȘ: Hierdie oordeel waarmee die boodskappers geoordeel is, is ân getuienis vir die konings en die magtiges wat die Aarde besit.
13 Omdat hierdie waters van oordeel dien om die liggame van die konings te genees en die wellus van hulle liggame; daarom sal hulle nie sien en nie glo dat die waters sal verander nie, en ân vuur word wat vir ewig brand nie.
MikaEl en RafaEl verbaas oor die strengheid van die oordeel
1Â HIERNA het my grootvader Henog my van al die geheime in die Boekrol onderrig en [ook] in die Gelykenisse wat aan hom geopenbaar is; en hy het dit vir my saamgevoeg in die woorde van Die Boekrol van Gelykenisse.
2 Op daardie dag het MikaEl aan RafaEl ân antwoord gegee en gesĂȘ: Die Krag van die Gees deurdring alle dinge en laat my bewe oor die strengheid van die oordeel oor die geheime en die oordeel oor die boodskappers. Wie kan bly staan as so ân streng oordeel voltrek word en waarvoor hulle sal wegsmelt?
3 En weereens antwoord MikaEl, en sĂȘ: Wie is hy wie se hart nie sal versag by sulke gebeure nie, en wie se lendene sal nie gepla word deur hierdie woord van oordeel wat oor hulle uitgespreek is weens hulle wat hul uitgelei het nie?
4 So gebeur dit toe terwyl hulle voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste staan, dat MikaEl aan RafaEl sĂȘ: Ek gaan nie vir hulle kant kies voor die OĂ« van JaHWeH nie, want die Elohey van die Geeste was woedend vir hulle omdat hulle opgetree het asof hulle JaHWeH is.
5 Daarom sal al die verborge oordeel oor hulle kom vir Ewig tot in Ewigheid; en geen Boodskapper of man sal in hulle straf deel nie, maar alleen het hulle hul oordeel ontvang vir Ewig tot in Ewigheid.
Die name en funksies van die gevalle Seuns van die Elohim en die demone; die geheime eed
1Â NĂÂ hierdie oordeel sal hulle diegene bevrees maak en hulle laat sidder, want dit is aan die wat op die Aarde woon bekend gemaak.
2 Neem kennis van die name van daardie boodskappers, en hier is die name: die eerste van hulle is Semfazas, die tweede Arakiba, en die derde Rameel, die vierde KokabiĂ«l, die vyfde TamiĂ«l, die sesde RamiĂ«l, die sewende DanĂȘl, die agste Negael, die negende Barakial, die tiende AnaniĂ«l, die elfde Armaros, die twaalfde BatarĂȘl, die dertiende Busasejal, die veertiende Hananel, die vyftiende TurĂȘl, die sestiende SamsapiĂ«l, die sewentiende Jetrel, die agtiende Tumael, die negentiende Turel, die twintigste Rumael, die een-en-twintigste Azazel, [Boekrol van Henog 6:7]
3 En hierdie is die hoofde van die boodskappers en hulle name, en hulle hoofde oor ân honderd, en oor vyftig, en oor tien.
4 Die naam van die eerste, Jegon; dit is die een wat al die Seuns van Elohim verlei het, en hulle na die Aarde gebring het, en hulle verlei het deur die dogters van die adam.
5 En die tweede se naam was Asbiël: hy het aan die aparte seuns van Elohim besoedelde raad gegee, en het hulle verlei sodat hulle hul liggame besoedel het deur die dogters van die adam.
6 En die derde is Gadriël genoem: dit was hy wat die kinders van die adam al die houe geleer het om ander dood te slaan, en hy het Eva bedrieg, en hy het die wapens van die Dood aan die seuns van die Adam gewys, die skild, en die ysterharnas, en die swaard vir die stryd, en al die wapens van die Dood aan die kinders van die adam. (Genésis3:12,13)
7 Uit sy hand het hulle opgetrek teen die wat op die Aarde woon van daardie dag af, en sedertdien.
8 En die vierde is Penemue genoem: hy het aan die kinders van die adam oor wat bitter en wat soet is, geleer, en hy het hulle al die geheime van hul wysheid bekend gemaak.[die Dwaasheid]
9 Hy het die mensdom met ink op papier leer skryf, en daardeur het baie oortree van ewigheid tot ewigheid, tot vandag toe.
10 Want die adamiet was nie geskape om hulle geloof met ân pen en ink te bevestig nie.
11 Want die adamiet was nie anders as die Boodskappers geskape nie, met die doel dat hulle rassuiwer en apart sal lewe, en die Dood, wat alles vernietig, kon nie op hulle ân houvas kry nie; maar deur hierdie Kennis van hulle gaan hulle tot niet, en deur hierdie Krag word ons ook verteer.
12 Die vyfde se naam was Kasdeja: dit is hy wat die kinders van die adam die uitwissing deur die geeste en demone gewys het, en die uitwissing van die embrio in die baarmoeder, dat dit vernietig kan word, en die uitwissing van die siel, die byt van Nagash/slang, en die uitwissing wat volg op die hitte van die middag, die seun van Nagash/slang wat sterk is.
13 Dit is Kasbiël se taak, hoof van die eed, hy het dit aan die apartes gewys toe hy hoog daarbo in Glansrykheid gebly het, en die naam is Bika.
14 Hierdie Boodskapper het ân versoek aan MikaEl, die aparte gerig om die verborge Naam aan hom te openbaar, dat hy Hom in die eed kon weergee, sodat die ander kon bewe by die noem van die Naam, en die eed wat alles openbaar gemaak het wat geheim gehou was, aan die kinders van die adam.
15 Hier is die Krag van die eed, want sy is kragtig en sterk, en hy het hierdie eed, Akae, in MikaEl, die aparte se hand geplaas.
16 Hier is die geheime van daardie eed. En deur hierdie eed is hulle sterk: Die Hemele het gehang voordat die Aarde geskape is, en vir ewig.
17 Deur haar is die Aarde geskep op die water, en uit die geheime dieptes in die berge kom lieflike waters, van die skepping van die Aarde af en tot in ewigheid.
18 Deur daardie eed is die see geskep, en as fondament het Hy die sand gestel teen die tyd van Sy Woede, en dit nie durf waag om daar verby te gaan van die skepping van die Aarde af tot in ewigheid nie.
19 Deur daardie eed is die Afgrond bepaal, en bly en roer nie uit hulle plek van ewigheid tot ewigheid nie.
20 Deur daardie eed volbring die son en die maan hulle baan, en wyk nie af van hulle instelling van ewigheid tot ewigheid nie.
21 Deur daardie eed voltooi die Sterre hulle bane, en Hy noem hulle op hulle name, en hulle antwoord Hom van ewigheid tot ewigheid.
22 Op soortgelyke manier [vind] die Geeste van die water, en van die wind, en van alle briesies hulle pad van alle hoeke van die winde.
23 En daar word die stemme van die donder bewaar en die lig van die weerligte: en daar word die kamers van die hael bewaar en die kamers van die sneeu, en die kamers van die mis, en die kamers van die reën en die dou. [Job 38:22]
24 Hulle almal glo en dank die Elohey van die Geeste, en verhoog Hom met al hul kragte, en hulle voedsel is in elke daad van danksegging: hulle dank en verhoog en verhef die Naam van die Elohey van die Geeste vir ewig en ewig.
25 En hierdie eed is magtig oor hulle, en deur sy word hulle bewaar en hulle weë is beskerm, en hulle bane word nie vernietig nie.
Die afsluiting van die derde gelykenis
26 En daar was ân groot Vreugde tussen hulle, en hulle het geseĂ«n en verhoog en verhef, omdat die Naam van die Seun van Adam aan hulle geopenbaar is.
27 Hy het op die Troon van Sy Glansrykheid gesit, en die som van die oordeel is aan die Seun van Adam gegee, en Hy het die oortreders laat sterf en hulle van die gesig van die Aarde af laat vernietig, en ook hulle wat die wĂȘreld verlei het. [Boekrol van Henog 55:4; MattithJaHĂ»W 25:31; 28:18; JeHĂŽWganan 5:22]
28 Met kettings sal hulle gebind word, en in hulle bymekaarkomplek van vernietiging sal hulle gevange gehou word, en al hulle werke sal van die gesig van die Aarde af verdwyn. [2 Petrus 2:4]
29 En daarna sal niks [meer] bederfbaar wees nie, want daardie Seun van Adam het verskyn, en het plaasgeneem op die Troon van Sy Glansrykheid, en alle besoedeling sal voor Sy gesig verdwyn, en die woord van daardie Seun van Adam sal uitgaan en sal sterk wees voor die Elohey van die Geeste. Hierdie is die derde gelykenis van Henog. [Openbaring 3:21]
Henog word finaal weggeneem
1Â EN so het dit gebeur dat sy naam gedurende sy leeftyd vanuit die wat op die Aarde woon, opgedra is aan die Seun van Adam en aan die Elohey van die Geeste.
2 Hy is in die rytuie van die Gees omhoog gelig, en sy naam het onder hulle verdwyn. [JeségiEl 1]
3 En van daardie dag af is ek nie meer onder hulle getel nie; en Hy het my tussen die twee Geeste geplaas, tussen die Noorde en die Weste, waar die Boodskappers die meetsnoere geneem het om my te meet vir ân plek by die uitverkorenes en die regverdiges. [Boekrol van Henog 77:3]
4 Daar het ek die eerste vaders en die regverdiges gesien wat van die begin af in daardie plek woon.
Twee vroeëre gesigte van Henog
1Â EN so het dit daarna gebeur dat my gees verplaas is en sy het in die Hemele omhoog gestyg en ek het die Seuns van Apartheid van Elohim gesien. Hulle het op vlamme van vuur geloop, hulle gewade was wit en hulle gesigte het soos sneeu geglinster.
2 Ek het twee strome vuur gesien, en die Lig van daardie vuur het soos hiasint geskyn, en ek het op my gesig neergeval voor die Aangesig van die Elohey van die Geeste.
3 Die Boodskapper MikaEl, een van die Boodskapper-vorste, het my aan my regterhand gegryp, en my opgetel en my gelei in al die verborge dinge, en hy het my al die verborgenhede van Geregtigheid gewys.
4 Hy het my al die verborge dinge van die eindes van die Hemele gewys, en al die skatkamers van al die Sterre, en al die ligbronne waarvandaan hulle uitgaan voor die aangesigte van die apartes.
5 En die Gees het my, Henog, verplaas na die hoogste Hemele, en ek het ân struktuur gesien wat gelyk het of hy van kristalle gebou is, en tussen die kristalle tonge van lewende vuur, [Boekrol van Henog 14:15; Openbaring 4:6]
6 en my gees het ân gordel gesien wat daardie Huis van vuur omsluit, en aan die vier kante was daar strome van lewende vuur, en hulle het daardie Huis omgord. [JesĂ©giEl 42:16-20]
7 Rondom was daar Serafs, GĂ©rubs, en Ofaniem: En hulle is die wat nooit slaap nie, en die Troon van Sy Glansrykheid bewaak.
8 Ek het ontelbare Boodskappers gesien, ân duisend duisende, en tienduisend maal tienduisende, wat om daardie Huis saamtrek, en MikaEl, en RafaEl, en Gabriel, en FanuEl, en die Boodskappers van Apartheid wat bokant die Hemele is, het in en uit daardie Huis beweeg.
9 Hulle het uit daardie Huis gekom, en MikaEl, en Gabriel, RafaEl en FanuEl, en baie Boodskappers van Apartheid sonder tal.
10 En saam met hulle was die Hoof [Oue] van Dae, SY hoof wit en suiwer soos wol, en SY kleed onbeskryfbaar.
11 Ek het op my aangesig neergeval, en my hele liggaam het ontspan, en my gees was verglans; en ek het met ân luide stem uitgeroep ... met die Gees van Krag, en het geseĂ«n, en verhoog en verhef.
12 Hierdie seëninge wat uit my mond gekom het, was aanvaarbaar vir die Oue van Dae.
13 Daardie Hoof (Oue) van Dae is saam met MikaEl en GabriEl, RafaEl en FanuEl, en duisende en tienduisende Boodskappers sonder getal.  En die Oue van Dae het gekom met MikaEl en GabriEl, RafaEl en FanuEl, en duisende en tiene van duisende sonder getal.
14 En hy [d.i. die Boodskapper] het na my toe gekom en my met Sy stem gegroet, en aan my gesĂȘ: Jy is die Seun van Adam wat vir Geregtigheid gebore is; en Geregtigheid vertoef oor jou, en die Geregtigheid van die Oue van Dae verlaat jou nooit nie.
15 Hy het aan my gesĂȘ: Hy kondig vir jou Vrede aan in die naam van die wĂȘreld wat nog moet kom; en hiervandaan kom Vrede voort sedert die skepping van die wĂȘreld, en so sal Hy vir jou wees vir ewig en vir ewig en ewig. [Boekrol van Henog 39:7; 45:6; JeHĂŽWganan 14:27]
16 En almal sal in jou weë wandel, want Geregtigheid verlaat jou nooit nie, en by jou sal hulle woonplekke wees, en by jou hulle erfenis, en hulle sal nie van jou geskei word nie vir ewig en ewig en ewig.
17 So sal daar lengte van dae wees saam met daardie Seun van Adam, en die regverdiges sal Vrede hĂȘ en hulle sal opreg lewe in die Naam van die Elohey van die Geeste vir ewig en ewig.
Die Boekrol oor die bane van die hemelse ligbronne
Die son
1Â DIE Boekrol oor die bane van die ligbronne van die Hemele, hulle verhouding tot mekaar, volgens hul verskillende klasse, hul magsgebied, en hulle seisoene, volgens hul name en hul plekke van oorsprong, en volgens hulle maande wat UriEl, die Boodskapper van Apartheid wat by my was, en wat hulle gids is, aan my gewys het; en hy het al hulle Wette aan my gewys, presies soos sy is, en wat hulle verhouding tot die jare van die wĂȘreld is en tot in ewigheid, totdat die nuwe skepping voltooi is wat sal duur tot in ewigheid.
2 En dit is die eerste Wet van die ligbronne: Die ligbron bekend as die son, kom deur die oostelike poorte van die Hemele op en sak in die westelike poorte weg. [JeségiEl 43:1]
3 Ek het ses poorte gesien waarin die son opkom, en daar was ses poorte waarin hy gedaal het: en die maan kom deur daardie poorte op en gaan deur daardie poorte onder, en die leiers van die Sterre en die wat hulle lei: ses in die ooste en ses in die weste, en die een volg die ander in ân vaste patroon: daar is ook baie vensters regs en links van die poorte.
4 Ten eerste gaan die groot ligbron, die son, uit en sy omtrek is soos die omtrek van die Hemele, en hy is heeltemal gevul met liggewende en hittegewende vuur.
5 Die strydwa waarmee hy omhoog styg word voortgedryf deur die Gees, en die son sak uit die Hemele uit en keer na die noorde terug ten einde die ooste te bereik, en word so gelei dat hy by daardie poort uitkom, en dan skyn hy in die aangesig van die Hemele.
6 Op hierdie manier verskyn hy in die eerste maand in die groot poort, wat die vierde poort is van daardie ses poorte in die ooste. (Exodus 12:2)
7 En in daardie vierde poort waar die son in die eerste maand verskyn, is twaalf vensteropeninge waaruit ân vlam verskyn wanneer hulle in hul seisoen geopen word.
8 Wanneer die son in die Hemele opstyg, kom hy dertig oggende na mekaar deur daardie vierde poort en sak akkuraat in die vierde poort in die weste van die Hemele.
9 Gedurende hierdie periode word die dag daagliks langer en die nag elke nag korter tot op die dertigste oggend.
10 Op daardie dag is die dag ân negende deel langer as die nag en dag is gelyk aan tien dele en die nag gelyk aan agt dele.
11 Die son styg uit daardie vierde poort en sak in die vierde poort en dan beweeg hy na dertig oggende na die vyfde poort in die ooste en styg daaruit en sak in die vyfde poort.
12 En dan word die dag twee dele langer en is in totaal elf dele en die nag word korter en is in totaal sewe dele.
13 Hy keer terug na die ooste en gaan by die sesde poort in, en styg en sak en gaan vir een-en-dertig oggende daar in as gevolg van sy Teken.
14 Op daardie dag word die dag langer as die nag, en die dag word dubbel die nag, en die dag word twaalf dele, en die nag is verkort en word ses dele.
15 Die son verskuif hoër om die dag korter te maak en die nag langer te maak, en die son keer terug na die ooste en gaan by die sewende poort in en styg daaruit dertig oggende en sak elke keer.
16 Wanneer dertig oggende voltooi is, word die dag met een deel verkort, en word elf dele en die nag sewe dele.
17 Die son gaan uit daardie sesde poort in die ooste, en gaan na die weste en kom op vir dertig oggende in die vyfde poort en sak in die weste in die vyfde westelike poort.
18 Op daardie dag word die dag twee dele korter en die dag se lengte is tien dele en die nag is agt dele.
19 Die son gaan by die vyfde poort uit en sak in die vyfde poort in die weste, en kom uit die vierde vir een-en-dertig oggende, as gevolg van die Teken, en sak in die weste.
20 Op daardie dag word die dag en die nag gelyk gemaak [en beide het gelyke dele] en die nag het nege dele en die dag het nege dele.
21 Die son kom uit daardie poort en sak in die weste, en keer terug na die ooste en vir dertig dae kom dit op uit die derde poort en sak in die weste in die derde poort.
22 Op daardie dag word die nag langer as die dag, en die nag word langer as die nag, en die dag korter as die dag tot op die dertigste oggend, en die nag is presies tien dele lank en die dag agt dele.
23 Die son kom uit die derde poort en sak in die weste in die derde poort en keer terug na die ooste, en vir dertig oggende kom dit op uit die tweede poort in die ooste en op dieselfde manier sak dit in die tweede poort in die weste van die Hemele.
24 Op daardie dag is die nag elf dele lank en die dag is sewe dele lank.
25 En die son kom op daardie dag uit die tweede poort en sak in die weste in die tweede poort, en keer terug na die ooste na die eerste poort vir een-en-dertig dae, en sak in die weste in die eerste poort van die Hemele.
26 Op daardie dag is die nag langer en is dubbel so lank soos die dag: die nag is presies twaalf dele en die dag ses dele.
27 Daarmee het die son die verdelings van sy wentelbaan voltooi, en keer terug na sy wentelbaan en die verdelings, en gaan deur daardie poort vir dertig oggende en sak in die teenoorgestelde poort in die weste.
28 Op daardie dag het die nag met ân negende deel korter geword, en die nag het elf dele geword en die dag het sewe dele.
29 Die son het teruggekeer na die tweede poort in die ooste, en keer terug volgens sy verdeling vir dertig oggende, opkoms en sak.
30 En op daardie dag word die nag korter, en die nag word tien dele lank en die dag agt dele.
31 En op daardie dag kom die son op uit daardie poort, en gaan in die weste onder en keer terug na die ooste, en kom vir een-en-dertig oggende op uit die derde poort en sak in die weste van die Hemele.
32 Op daardie dag word die nag korter en is nege dele en die dag is nege dele en die nag is gelyk aan die dag en die aantal dae van die jaar is presies driehonderd vier-en-sestig.
33 En die lengte van die dag en die nag, en die korte duur van die dag en die nag kom ter sprake - deur die baan van die son word hierdie verskille veroorsaak [letterlik hulle is verdeel].
34 So gebeur dit dat sy baan daagliks langer word, en sy baan elke nag korter.
35 Dit is die Wet en die baan van die son en sy terugkeer, so gereeld soos hy terugkeer, sestig keer en opkom; hy is die groot ligbron, genaamd die Son, vir ewig en ewig.
36 Hy wat so opkom, is die groot ligbron, en hy word so genoem volgens sy voorkoms en soos JaHWeH beveel het.
37 Soos hy opkom, so sak hy en word nie kleiner nie, en hy rus nie, maar gaan dag en nag voort, en sy lig is sewe maal helderder as die van die maan: maar rakende grootte is hulle albei gelyk [soos van die Aarde af gesien].
Die maan en sy fases
1Â EN na hierdie Wet het ek ân ander Wet gesien wat met die kleiner lig handel en wat genoem word die maan.
2 Haar omtrek is soos die omtrek van die Hemele, en die strydwa waarop sy ry, word deur die Gees voortgedrywe. En lig word aan haar in ân bepaalde mate gegee.
3 En haar opgaan en sak verander elke maand: en haar dae is soos die dae van die son, en wanneer haar lig eenvormig [d.i. vol] is, dan is sy gelyk aan ân sewende deel van die lig van die son.
4 En so kom sy op. Haar eerste fase in die ooste kom voort op die dertigste oggend: op daardie dag is sy sigbaar, en word vir jou die eerste fase van die maan op die dertigste dag, tesame met die son in die poort waar die son opkom.
5 Die een helfte van haar gaan voort met ân sewende deel, en haar omtrek is leeg, sonder lig, met die uitsondering van ân sewende deel van haar, en ân veertiende deel van haar lig.
6 Wanneer sy een sewende deel van die helfte van haar lig ontvang, dan is haar lig ân sewende deel en die helfte daarvan.
7 En sy sak saam met die son, en wanneer die son opkom, kom die maan saam met hom op en kry die helfte van een deel lig, en in daardie nag, aan die begin van haar oggend, dan gaan die maan saam met die son onder, en is daardie nag onsigbaar met die veertien dele en die helfte van een van hulle.
8 En sy kom op daardie dag met presies ân sewende deel, en kom voort en trek terug van die opkomende son af, en in haar oorblywende dae word sy helder in die oorblywende dertien dele.
Die maanjaar
1Â EK het ân ander baan gesien, ân Wet vir haar, en hoe sy, volgens haar Wet, haar maandelikse omwentelings voltooi.
2 Al die dinge het UriEl, die Boodskapper van Apartheid wat hulle almal se leier is, aan my gewys, en hulle posisies, en ek het hulle posisies soos hy dit aan my gewys het, afgeskryf, en ek het hulle maande soos dit is, afgeskryf, en die verskyning van hulle ligte totdat vyftien dae voltooi is.
3 In enkel sewende gedeeltes gee sy al haar lig in die ooste, en in enkel sewende gedeeltes al haar donkerte in die weste.
4 Gedurende sommige maande verander sy haar posisie, en in ander maande volg sy haar eie besonderse baan.
5 In twee maande gaan die maan onder saam met die son in daardie twee middelste poorte, die derde en die vierde.
6 Vir sewe dae gaan sy voort, en draai dan om en keer terug deur die poort waar die son opkom, en gee al haar lig, en sy trek weg van die son af, en in agt dae gaan sy die sesde poort in waar die son voortkom.
7 En wanneer die son voortkom van die vierde poort af gaan sy vir sewe dae uit, totdat sy voortkom van die vyfde en draai weer om en in sewe dae tot in die vierde poort en gee al haar lig; en dan trek sy terug en gaan by die eerste poort na agt dae in.
8 Sy kom weer na die vierde poort in sewe dae, daar waar die son opkom.
9 So het ek hulle posisies gesien, hoe die maan opkom en die son sak in daardie dae.
10 En as vyf jare bymekaar getel word, het die son ân oorskot van dertig dae, en al die dae wat nog bygetel word vir elkeen van daardie vyf jare, wat, wanneer dit vol is, ân totaal van driehonderd-vier-en-sestig dae maak.
11 Die oorskot van die son en die Sterre kom neer op ses dae: in vyf jaar sal ses dae elke jaar ân totaal van dertig gee: en die maan raak agter by die son en die Sterre met ân totaal van dertig dae.
12 Die son en die Sterre bring al die jare presies in, sodat hulle nie hul stand met ân enkele dag vooruit beweeg of vertraag nie, nie tot in ewigheid nie: maar hulle voltooi die jare met presiese gehoorsaamheid in driehonderd-vier-en-sestig dae.   [Boekrol van Henog 82:9; (Exodus 12:2)
13 In drie jaar is daar eenduisend twee-en-negentig dae, en in vyf jaar eenduisend-agthonderd-en-twintig dae, sodat daar in agt jaar tweeduisend-negehonderd-en-twaalf dae is.
14 Vir die maan alleen is die aantal dae in drie jaar eenduisend-twee-en-sestig dae en in vyf jaar raak sy vyftig dae agter: [d.i. by die som [van eenduisend-sewehonderd-en-sewentig] moet daar vyf bygetel word [ân duisend plus] twee-en-sestig dae].
15 En in vyf jaar is daar eenduisend-sewehonderd-en-sewentig dae, en vir die maan die dae, ses in agt jaar gee een-en-twintig komma agt drie twee dae.
16 [Want in agt jaar raak sy agter met tagtig dae], al die dae wat sy agterraak in agt jaar is tagtig.
17 En die jare word akkuraat voltooi in ooreenstemming met hulle wĂȘreldstasies en die stasies van die son, wat deur die poorte opkom, want hy [die son] styg en sak in dertig dae.
Die tekens en die tye
1Â DIE Leiers van die Hoofde van die duisende, wat oor die skepping en die Sterre aangestel is, het ook te doen met die vier bygevoegde dae, wat onskeidbaar van hulle pligte is, volgens die beraming van die jaar, en Hulle lewer diens op die vier dae wat nie in die jaar verreken is nie.
2 As gevolg van hulle raak die adamiet deurmekaar, want daardie Ligbronne lewer werklike dienste op die wĂȘreldstasies, een in die eerste poort, een in die derde poort van die Hemele, een in die vierde poort en een in die sesde poort, en die presiesheid van die jaar word bereik deur die afsonderlike driehonderd-vier-en-sestig stasies.
3 Want die Tekens, en die Tye, en die jaar, en die dae het die Boodskapper UriEl aan my gewys, wat die Glansrykheid van JaHWeH vir ewig aangestel het oor al die ligbronne van die Hemele, in die Hemele en in die wĂȘreld, en dat Hulle moet heers in die aangesig van die Hemele en op Aarde gesien moet word, en Leiers vir die dag en die nag moet wees, d.i. die son, maan, en Sterre, en al die dienende skeppings wat hulle omwentelings maak in die strydwaens van die Hemele.
4 UriEl het twaalf soortgelyke Deure aan my gewys, oop in die omtrek van die son se strydwa in die Hemele, waardeur die strale van die son breek, en van hulle word hitte oor die Aarde uitgesprei wanneer Hulle in hul bepaalde seisoen oopgemaak word.
5 En ook die winde en die Gees van die Dou wanneer Hulle oopgemaak word, en dan oopstaan in die Hemele aan die eindes.
6 Wat betref die twaalf poorte in die Hemele by die eindes van die Aarde en waar die son, maan en Sterre uitgaan, en al die werke van die Hemele in die ooste en die weste:Â [Openbaring 21:12]
7 Daar is talle Vensters oop na die linker- en regterkant van Hulle, en een Venster lewer op sy bepaalde tyd hitte [volgens sy aard] aan daardie Deure waar die Sterre te voorskyn kom soos Hy Hulle bevel gegee het, en waar hulle sak ooreenstemmend met hulle getal.
8 Ek het strydwaens in die Hemele gesien, in volle vaart oor die Aarde, bokant die poorte waarin die Sterre ronddraai wat nooit daal nie.
9 En een [strydwa] is groter as al die ander, en dit is hy wat sy weg deur die hele wĂȘreld bepaal.
Die twaalf winde en hulle poorte
1 AAN die Einde van die Aarde het ek twaalf poorte oop gesien na al die kwartiere/rigtings van die Hemele, waarvandaan die Geeste/winde voortgaan en oor die Aarde waai. [2 Ezra 3:19]
2 Drie van hulle is oop in die aangesig [d.i. die ooste] van die Hemele, en drie in die weste, en drie na regs [d.i. die suide] van die Hemele, en drie na links [d.i. die noorde].
3 En die eerste drie is die van die ooste, en drie is van die noorde, en die drie na Hulle op linkerkant is van die suide, en drie is aan die weste.
4 Deur vier van hierdie poorte kom Geeste van Seën en Voorspoed, en van agt af Geeste van Strafgerig: wanneer Hulle gestuur word, bring Hulle vernietiging oor die hele Aarde en oor die water daarop, en oor almal wat daar woon, en oor enigiets wat in die water is, en op die Aarde.
5 Die eerste Gees van daardie poorte, genaamd die Ooste[wind], kom uit die eerste poort wat in die ooste lĂȘ, met ân neiging na die Suide: daaruit kom verlatenheid, droogte, hitte, en vernietiging voort.
6 En deur die tweede poort in die middel kom dit wat Reg is, en daarvandaan kom reĂ«n en vrugbaarheid en voorspoed en dou; en deur die derde poort wat na die Noorde lĂȘ, kom koue en droogte.
7 Hierna kom die Geeste van die Suide deur drie poorte: deur die eerste poort wat na die ooste neig, kom ân Gees van Dood.
8 En deur die poort in die middel, wat langsaan is, kom lieflike geure, en Dou en reën, en voorspoed en lewe.
9 En deur die derde poort wat na die weste lĂȘ, kom daar Dou en reĂ«n, sprinkane en verlatenheid.
10 En hierna kom Geeste van die Noorde: uit die sewende poort in die Ooste kom Dou en reën, sprinkane en leegheid.
11 En uit die middelste poort kom op ân reguit baan lewe en reĂ«n en Dou en voorspoed; en deur die derde poort in die weste kom wolke en kwaai ryp, en sneeu en reĂ«n, en Dou en sprinkane.
12 Nå hierdie vier kom die Geeste vanuit die Weste: deur die eerste poort aangrensend aan die noorde, kom Dou en kwaai ryp, en koue en sneeu en ys. [Job 38:29]
13 En uit die middelste poort kom daar Dou en reën, voorspoed en seën; en deur die laaste poort wat aan die suide grens, kom daar droogte en verlatenheid, verbranding en vernietiging.
14 Die twaalf poorte van die vier kwartiere van die Hemele is hiermee voltooid, en al hulle Wette en al hulle plae en al hulle voordele het ek aan jou getoon, my seun MetĂșsalag.
Die vier kwartiere van die wĂȘreld; die sewe berge, die sewe riviere, ens.
1 DIE eerste kwartier word die Ooste genoem, omdat dit eerste is: en die tweede, die Suide, want die Hoogste El sal daar neerdaal, ja, daar in ân besonder spesiale sin sal Hy wat vir ewig geseĂ«n is vir ewig neerdaal.
2 En die westelike kwartier word genoem inkrimping, want daar taan al die ligbronne van die Hemele en gaan onder.
3 Die vierde kwartier, bekend as die Noorde, is in drie dele verdeel: die eerste is vir die bewoning deur die adam, en die tweede bevat ân see van water, en die dieptes en die woude en riviere, en donkerte en wolke; en die derde deel bevat die Tuin van Geregtigheid. [Boekrol van Henog 70:3]
4 Ek het sewe hoë berge gesien hoër as al die berge wat op die Aarde is: en daarvandaan kom ryp, terwyl die dae, seisoene, en jare verbygaan.
5 Ek het sewe riviere op die Aarde gesien, groter as al die ander riviere; een van hulle wat uit die weste kom, het sy water in die Groot See gestort.
6 En hierdie twee kom van die Noorde af en stort hul water in die Eritrese See in die ooste.
7 Die oorblywende vier kom van die Noorde af na hul eie see toe; twee van hulle in die Eritrese See, en twee in die Groot See en mond daar uit [en sommige sĂȘ: tot in die woestyn].
8 Ek het sewe groot eilande in die see gesien, en op die vasteland: twee op die vasteland en vyf in die Groot See.
Die son en maan; die groei en afneem van die maan
1Â DIE name van die son is die volgende: die eerste OrjarĂȘs, en die tweede TĂŽmas.
2 En die maan het vier name: die eerste naam is AsĂŽnja, die tweede Ebla, die derde BenasĂȘ, en die vierde Erae.
3 Hierdie is die twee groot ligbronne: hulle omtrek is soos die omtrek van die Hemele, en die grootte van beide is [lyk] dieselfde.
4 In die omtrek van die son is daar sewe gedeeltes van lig wat bygetel word, meer as die maan sân, en in duidelike afmetings word dit bygevoeg totdat die sewende gedeelte van die son uitgeput is.
5 En hulle bepaal en gaan die poorte van die weste binne en maak hulle omwentelinge na die noorde, en kom voort deur die oostelike poorte in die aangesig van die Hemele.
6 Wanneer die maan opkom, verskyn een veertiende gedeelte in die Hemele [die lig in haar word vol]: op die veertiende dag bereik haar lig ân hoogtepunt.
7 Vyftien gedeeltes lig word na haar oorgeplaas tot op die vyftiende dag wanneer haar lig volbring is, volgens die teken van die jaar, en sy word vyftien gedeeltes, en die maan groei deur die byvoeging van veertien gedeeltes.
8 En wanneer sy afneem [die maan] verminder sy op die eerste dag tot veertien gedeeltes van haar lig, op die tweede tot dertien gedeeltes van haar lig, op die derde tot twaalf, op die vierde tot elf, op die vyfde tot tien, op die sesde tot nege, op die sewende tot agt, op die agtste tot sewe, op die negende tot ses, op die tiende tot vyf, op die elfde tot vier, op die twaalfde tot drie, op die dertiende tot twee, op die veertiende tot die helfte van ân sewende, en al haar oorblywende lig verdwyn op die vyftiende.
9 In sekere maande het die maand net nege-en-twintig dae en eenkeer agt-en-twintig.
10 En UriEl het nog ân Wet aan my gewys: wanneer lig oorgedra word na die maan, en aan watter kant dit deur die son na haar oorgedra word.
11 Gedurende die hele periode wanneer die maan besig is om in haar lig te groei, dra sy dit na haarself oor terwyl sy teenoor die son is gedurende veertien dae [haar lig word in die Hemele tot groei gebring], en wanneer sy regdeur verlig is, kom haar lig tot wasdom in die Hemele.
12 Op die eerste dag word sy die nuwemaan genoem, want op daardie dag begin die lig op haar skyn.
13 Sy word volmaan, presies wanneer die son in die weste sak, en uit die ooste kom sy op in die aand, en dan skyn die maan die hele nag, totdat die son teenoor haar opkom en die maan teenoor die son gesien word.
14 Aan die kant van die maan waar die lig vandaan voortkom, daar weer neem die krag van die maan af, totdat al haar lig verdwyn en die maand aan sy einde is, en haar omtrek leeg is, en sy geen lig meer het nie.
15 Drie maande lank maak sy van dertig dae, en op haar tyd maak sy drie maande van nege-en-twintig dae elk, in welke tyd sy haar afname voltooi in die eerste periode van tyd, en in die eerste poort vir eenhonderd sewe en sewentig dae.
16 In die tyd wat sy uitgaan, verskyn sy vir drie maande van dertig dae elk, en vir drie maande verskyn sy vir nege-en-twintig dae elk.
17 In die nag is haar verskyning vir twintig dae elke keer rooierig, en deur die dag verskyn sy soos die Hemele, en daar is niks anders in haar behalwe haar lig nie.
ân Samevatting van verskeie van die Wette
1Â EN nou, my seun, het ek alles aan jou gewys, en die Wet van al die Sterre van die Hemele is voltooi.
2 Hy het al hierdie Wette vir elke dag gewys, en vir elke seisoen wat dit geldig is, en vir elke jaar, en vir die uitgaan, en vir die orde wat bepaal is vir elke maand, en elke week.
3 En die afneem van die maan wat plaasvind in die sesde poort: want in die sesde poort kom haar lig tot volheid, en daarna is daar die begin van die afname.
4 Die afname wat plaasvind in die eerste poort in sy seisoen, totdat eenhonderd sewe-en-sewentig dae voltooi is: wanneer dit in weke bereken word, vyf en twintig weke en twee dae.
5 Sy raak agter die son en die orde van die Sterre presies vyf dae in die tydperk van een periode, wanneer hierdie plek wat jy sien, oorgesteek is.
6 So is die prentjie en skets van elke ligbron wat UriEl, die Boodskapper-vors wat hul leier is, vir my gewys het.
1Â EN daardie dae het die Boodskapper UriEl geantwoord, en aan my gesĂȘ: Kyk, ek het alles aan jou gewys, Henog, en ek het alles aan jou openbaar sodat jy hierdie son en hierdie maan kan sien, en die Leiers van die Sterre van die Hemele en almal wat dit laat draai, hulle opdragte en tye en vertrek.
Die verleiding van die natuur en die hemelse liggame as gevolg van die oortredinge van die adamiet
2 IN die dae van die oortreders sal die jare verkort word, en hulle saad sal traag wees op hulle landerye en velde, en alles op die Aarde sal verander en sal nie op hulle tyd verskyn nie, en die reën sal teruggehou word, en die Hemele sal dit weerhou.
3 En in daardie tye sal die vrugte van die Aarde minderwaardig wees, en nie in hul seisoen groei nie, en die vrugte van die bome sal in hulle seisoen weerhou word.
4 Die maan sal haar orde verander, en nie op haar tyd verskyn nie. Maar in daardie dae sal die Hemele gesien word, en verlatenheid sal heers in die gebied van die groot strydwa in die weste,
5 en in daardie dae sal die son gesien word en hy sal in die aand verbytrek op die verste punt van die groot strydwa in die weste. Hy sal helderder skyn as dit wat ooreenstem met die orde van lig.
6 En baie aanvoerders van die Sterre sal die voorgeskrewe orde oortree; en die Sterre sal hulle wentelbane en take verander, en nie verskyn in die seisoene wat vir hulle voorgeskryf is nie:Â [Openbaring 8]
7 Die ganse orde [stand] van die Sterre sal vir die oortreders verborge wees, en die gedagtes van hulle wat op die Aarde woon, sal onkundig wees aangaande hierdie dinge, en hulle sal verdorwe wees in al hulle weë. Ja, hulle sal dwaal en dink hulle is gode.
8 En besoedeling sal vir hulle vermenigvuldig word, en straf sal oor hulle kom om almal te vernietig.
Die hemelse tafels en die opdrag aan Henog
1Â EN hy het aan my gesĂȘ: Kyk, Henog, kyk na hierdie hemelse tafels en lees wat daarop geskryf staan, en neem kennis van elke afsonderlike feit.
2 Ek het na die hemelse tafels gekyk, en het alles gelees wat daarop geskryf was en het alles verstaan, en het die Boekrol van die dade van die mensdom gelees, en van al die kinders van die vlees wat op die Aarde sal wees tot met die verste geslagte.
3 Hierna het ek die Ewige El geseĂ«n, die Koning van Glansrykheid vir ewig, omdat Hy al die werke van die wĂȘreld gemaak het. En ek het JaHWeH geloof vir Sy geduld, en Hom geseĂ«n oor die kinders van die adam.
4 Daarna het ek gesĂȘ: GeseĂ«nd is die man wat regverdig en suiwer sterf, aangaande wie daar geen Boekrol van onregverdigheid geskryf is en teen wie geen oordeelsdag gevind sal word nie.
5 Daardie sewe apartes het my na die deur van my Huis op Aarde gebring, en aan my gesĂȘ: Verklaar alles aan jou seun, MetĂșsalag, en wys aan al jou kinders dat geen vlees regverdig is in die oĂ« van JaHWeH nie, want Hy is hulle Skepper.
6 Ons sal jou [nog] een jaar by jou seun laat, totdat jy jou laaste bevele gegee het, en jy jou kinders geleer en dit vir hulle opgeteken het, en [jy] voor al die kinders getuig het; en in die tweede jaar sal Hulle jou uit hul midde kom weg haal.
7 Laat jou hart sterk wees, want die edeles sal Geregtigheid aan die edeles verkondig; die regverdige sal saam met die regverdige verheug wees, en hulle sal mekaar seën toewens.
8 Maar die wetsoortreders sal saam met wetteloses sterf, en die afvalliges sal saam met die wetteloses ten gronde gaan.
9 En die wat Geregtigheid beoefen, sal sterf vanweë die dade van mense, en weggeneem word vanweë die dade van die wetteloses.
10 In daardie dae het hulle opgehou om met my te praat en ek het na my mense toe gekom, terwyl ek die Elohey van die wĂȘreld seĂ«n.
Opdrag aan Henog gegee; die vier toegevoegde dae; die Sterre wat die seisoene voorgaan, en die maande
1Â EN nou, MetĂșsalag, my seun, al hierdie dinge vertel ek aan jou, en skryf dit vir jou neer, en ek het alles aan jou bekend gemaak en ook aan jou Boekrolle hieroor gegee : So, bewaar hulle, my seun, MetĂșsalag, die Boekrolle uit jou vader se hand, en dra sorg dat jy hulle aan die geslagte van die wĂȘreld oorlewer.
2 Ek het die Wysheid aan jou en jou kinders gegee, en die kinders wat nog vir jou kom, dat hulle Haar aan hulle kinders sal gee geslagte lank: Sodat die Wysheid hulle verstand kan verhelder. [Boekrol van Henog 37:2]
3 En die wat Haar verstaan, sal nie kan slaap nie, maar sal luister met die oor sodat hulle die Wysheid kan leer ken, en die wat aan Haar proe, sal Haar meer geniet as diegene wat smaaklike kos eet.
4 Geseënd is al die regverdiges, geseënd is die wat in die Weë van Geregtigheid wandel en nie oortree soos die wetteloses in die berekening van al hulle dae waarin die son die hemelruim deurkruis nie, wat by die poorte ingaan en uitgaan vir dertig dae saam met die Hoofde oor duisende volgens die stand van die Sterre, saam met die vier wat bygevoeg is, wat die vier dele van die jaar verdeel, en wat hulle lei en saam met hulle ingaan vir vier dae.
5 Omrede van hulle sal die mense verkeerd doen, en dit ân hele jaar lank nie in berekening bring nie. Ja, die mense sal verkeerd doen en dit nie erken nie.
6 Want hulle behoort tot die berekening van die jaar, en is vir ewig daarin vasgelĂȘ, een in die eerste poort, en een in die derde, en een in die vierde, en een in die sesde, en die jaar word voltooi in driehonderd-vier-en-sestig dae.
7 Die weergawe daarvan is akkuraat en die verslag van die berekening is presies; vir die ligbronne en die maande en die feestye, en jare en dae, het UriEl aan my gewys en geopenbaar, aan wie die Elohey van die skepping van die wĂȘreld, die leĂ«rskare van die Hemele onderdanig gemaak het.
8 Hy het mag oor die nag en die dag in die Hemele om die lig te beveel om aan die mens lig te gee - son, maan en Sterre, en al die kragte van die Hemele wat wentel in hul sirkelvormige strydwaens.
9 En hier is die orde van die Sterre, gesetel in hul plekke, in hul seisoene en feestye en maande. [Boekrol van Henog 74:12]
10 Hier is die name van die wat hulle lei, wat dophou dat hulle op hulle tye verskyn, in hulle orde, in hulle seisoene, in hulle maande, in hulle tye van heerskappy, en in hulle plekke.
11 Hulle vier Leiers wat die vier dele van die jaar verdeel gaan eerste in, en na Hulle die twaalf Leiers van die ordes wat die maande verdeel; en vir die driehonderd-en-sestig dae is daar Hoofde oor duisende wat die dae verdeel, en vir die vier ingevoegde dae is daar die Leiers wat die vier dele van die jaar skei.
12 Hierdie Hoofde oor duisende is ingevoeg tussen Leier en Leier, elkeen agter ân stasie, maar hulle Leiers maak die verdeling.
13 En hier is die name van die Leiers wat die vier dele van die jaar verdeel soos dit bepaal is: MilkiEl, Helemmelek, en Melijal, en NarEl.
14 En die name van die wat hulle lei: AdnarEl, en JaHsusaEl, en ElomiEl. Hierdie drie volg die Leiers van die ordes, en daar is een wat die drie Leiers van die ordes volg, wat weer die Leiers van die stasies volg, Hulle wat die vier dele van die jaar verdeel.
15 Aan die begin van die jaar is dit MilkiEl wat eerste verrys en heers, wie genoem word Tamaini [son], en al die dae van sy heerskappy is een-en-negentig dae.
16 En hierdie is die tekens van die dae wat op die Aarde gesien word in die dae van sy heerskappy: sweet en hitte en kalmtes; en al die bome dra vrugte, en blare spruit uit op al die bome, en die oes van koring, en daar is roosblomme, en al die blomme wat in die veld verskyn, maar die bome van die winterseisoen verwelk.
17 En hier is die name van die Leiers wat onder Hulle is: BerkaEl, ZelebsaEl, en nog een wat bygevoeg is as Hoof van duisend genaamd HiluJaHsef: en die dae van hierdie Leier is op ân einde.
18 Die volgende Leier na hom is Helemmelek, wat mens die skynende son kan noem, en al die dae van sy lig is een-en-negentig.
19 Dit is die tekens van sy dae op Aarde: gloeiende hitte, droogheid, en die bome se vrugte word ryp en lewer al hulle vrugte ryp en gereed, en die skape paar en word dragtig, en al die vrugte van die Aarde word ingebring, en alles wat in die velde is, en die wynpers: hierdie dinge gebeur in die tydperk van sy heerskappy.
20 En hier is die name, en die ordes, en die leiers van daardie Hoofde van duisende: GidajiEl, KiEl, en HiEl en die naam van die Hoof van duisend wat hierby gevoeg word, is AsfaEl: en die dae van sy heerskappy is op ân einde.
Die Droomgesigte
Die eerste droomgesig oor die vloed
1Â EN nou, MetĂșsalag, my seun, sal ek al my gesigte wat ek gesien het aan jou wys, deur dit te vertel.
2 Twee gesigte het ek gesien voordat ek ân vrou gevat het, en die een was heeltemal anders as die ander: die eerste terwyl ek besig was om te leer skryf, die tweede voordat ek jou moeder geneem het, toe het ek ân verskriklike visioen gesien. En rakende dit het ek tot JaHWeH gebid.
3 Ek het in die huis van my grootvader, Mahalalel, gelĂȘ, toe ek in ân visioen gesien het hoe die Hemele inmekaarstort en weggedra is en Aarde toe geval het.
4 En toe dit na die Aarde geval het, het ek gesien hoe die Aarde ingesluk word in ân groot Afgrond, en berge het aan berge gehang, en heuwels het op heuwels neergesak, en hoĂ« bome is van hul stamme losgeskeur, en is neergevel, en het weggesink in die Afgrond.
5 Toe het ân woord in my mond geval, en ek het my stem verhef, en hardop uitgeroep: Die Aarde is verwoes!
6 My grootvader, Mahalalel, het my wakker gemaak, want ek het naby hom gelĂȘ, en hy het vir my gesĂȘ: Hoekom skreeu jy so, my seun, en hoekom hef jy so ân klaaglied aan?
7 Ek het hom van die visioen vertel wat ek gesien het, en hy het aan my gesĂȘ: Jy het ân vreeslike ding gesien, my seun, en jou visioen is swaar met betrekking tot al die geheime van al die oortredinge op die Aarde: Sy moet wegsink in die Afgrond en vernietig word met ân groot verwoesting.
8 Staan nou op, my seun, en pleit by die Elohey van Glansrykheid, want jy is ân gelowige, dat ân oorblyfsel op die Aarde mag oorbly, en dat Hy nie die hele Aarde sal vernietig nie.
9 My seun, van die Hemele af kom al hierdie dinge oor die Aarde, en op die Aarde gaan daar groot verwoesting wees. [MattithJaHûW 24: 37-39]
10 Hierna het ek opgestaan en gebid, gesmeek en gepleit, en het my gebed neergeskryf vir die geslagte van die wĂȘreld, en ek sal alles aan jou wys, my seun, MetĂșsalag.
11 Nadat ek ondertoe is en die Hemele gesien het, en die son wat in die ooste opkom, en die maan wat in die weste sak, en ân paar Sterre, en die hele Aarde, en alles soos Hy dit aan die begin geken het, het ek die Elohey van oordeel geseĂ«n en Hom verhef, want Hy het die son laat voortkom uit die venster in die ooste en Hy het opgevaar en verrys en in die aangesig van die Hemele verskyn, en voortgegaan op die weg wat aan hom gewys is.
Henog bid tot JaHWeH ter wille van sy nageslag
1 EK het my hande in geregtigheid opgetel en die Aparte Een en Groot Een geseĂ«n, en met die asem van my mond gepraat, en met die tong van vlees, wat Elohim vir Sy vleeslike kinders van adamiete gemaak het sodat hulle daarmee kan praat, en Hy het hulle asem gegee en ân tong en ân mond, dat hulle daarmee kan praat:
2 GeseĂ«nd is U, o JaHWeH, Koning, groot en magtig in U grootheid, Majesteit van die hele skepping van die Hemele. Koning van konings en die El van die hele wĂȘreld. En U mag en koningskap en grootheid duur vir Ewig tot in Ewigheid, en deur al die geslagte heen U heerskappy; en al die Hemele is U Troon vir ewig, en die hele Aarde U Voetbank vir Ewig tot in Ewigheid. [I Kronieke 29:10-13]
3 Want U het alles gemaak en U heers oor alle dinge, en niks is te swaar vir U nie, Wysheid verlaat nooit die plek van U Troon nie, en verlaat nooit U Teenwoordigheid nie. U weet en sien en hoor alle dinge, daar is niks vir U verborge nie, want U sien alle dinge. [Wysheid van Salomo 7:12]
4 Nou is die Boodskappers van U Hemele skuldig aan oortreding, op die vlees van die adamiet rus U Woede tot die groot dag van oordeel.
5 En nou, o JaHWeH, my El en Grote Koning, smeek ek U en pleit by U om my gebed te vervul, laat vir my ân nageslag op die Aarde, moet tog nie alle vlees van die adam vernietig en die Aarde sonder inwoner laat nie.
6 En nou, my Elohey, vernietig van die Aarde af die vlees wat U Woede wakker gemaak het, maar vestig die Vlees van Geregtigheid en Rassuiwerheid; vestig Hom as ân Plant van die Ewige Saad, en verberg nie U gesig van die gebed van U dienaar nie, o JaHWeH. [JesĂ©giEl 28:18]
Die tweede droomgesig van Henog:
1Â HIERNĂÂ het ek nog ân droom gehad, en ek sal die hele droom aan jou wys, my seun.
2 En Henog het sy stem verhef en met sy seun, MetĂșsalag gepraat: Met jou, my seun, sal ek praat: hoor my woorde - neig jou oor om die droomgesig van jou vader te hoor.
3 Voordat ek jou moeder, Edna, geneem het, het ek ân visioen op my bed gehad - en kyk, ân bul het uit die Aarde voortgekom en daardie bul was wit; daarna het ân vers voortgekom, en saam met laasgenoemde het twee bulle voortgekom, die een swart en die ander rooi.
4 Maar die swart bul het die rooi een deurboor en hom oor die Aarde gejaag en daarna kon ek die rooi bul nie meer sien nie.
5 Maar die swart bul het gegroei en die vers het saam met hom gegaan, en ek het gesien dat daar baie bulle uit hom gekom het en hulle het soos hy gelyk en hom gevolg.
6 En daardie koei, die eerste een, het uit die teenwoordigheid van die eerste bul gegaan om na die rooi bul te soek, maar het hom nie gekry nie, en sy het oor hom getreur met ân groot klaaglied en het na hom bly soek.
7 En ek het gekyk tot daardie eerste bul by haar gekom het en haar rustig gemaak het, en van daardie tyd af het sy nie meer getreur nie.
8 Hierna het sy nog ân wit bul voortgebring, en daarna het sy baie swart bulle en koeie gehad. (GenĂ©sis4:25)
9 Ek het in my slaap gesien hoe daardie wit bul ook gegroei het en ân groot wit bul geword het, en uit hom het daar baie wit bulle voortgekom, en hulle het soos hy gelyk.
10 Hulle het begin om baie wit bulle te baar wat net soos hulle gelyk het, die een na die ander, sommer baie.
Die val van die Boodskappers
1 EN weer het ek met my oĂ« gesien terwyl ek geslaap het, en ek het die Hemele daarbo gesien, en kyk, ân Ster het uit die Hemele geval, en hy het opgestaan en geĂ«et en gewei tussen daardie bulle. [JeshaJaH 14:12; JesĂ©giEl 28; Lukas 10:18]
2 Daarna het ek die groot en swart bulle gesien, en hulle het almal hul stalle [begin] verander, en hul weiplekke, en hul bulle, en hulle het bymekaar begin woon.
3 En ek het weer die visioen gesien, en het opgekyk na die Hemele, en kyk, ek het baie Sterre sien neerdaal, en hulle het hulle by die eerste Ster op die Aarde gevoeg, en hulle het bulle geword tussen daardie bulle, en saam met hulle gewei, tussen hulle. (Genésis6:1,6); Judas 1
4 En ek het na hulle gekyk, en gesien, en kyk, hulle het hul geslagsdele uitgehaal, soos perde, en het die koeie van die bulle begin dek, en hulle het almal dragtig geword en olifante gebaar, en kamele en esels.
5 Al die bulle het hulle gevrees en was vreesbevange vir hulle; en hulle [die wat gebaar is] het met hul tande begin byt om te verskeur en met hul horings gegaffel.
6 Hulle het begin om daardie bulle te verslind; en kyk, al die kinders van die Aarde het begin bewe en skud voor hulle en het van hulle af weggevlug.
Die verskyning van die sewe Boodskapper-vorste
1Â EN weer het ek gesien hoe hulle mekaar begin deurboor en verslind, en die Aarde het omhoog gekerm.
2 Ek het my oë opgeslaan na die Hemele, en ek het in die visioen gesien, en kyk, daar het uit die Hemele Wesens verskyn met die voorkoms van Wit Manne: en vier het uit daardie plek voortgekom en drie saam met Hulle.
3 Die drie wat laaste gekom het, het my hand gegryp en my opgeneem, weg van die geslagte op die Aarde, en Hulle het my in ân hoĂ« plek geplaas, en het aan my ân Toring gewys hoog bo die Aarde, en al die heuwels was laer.
4 En Een het aan my gesĂȘ: Bly hier totdat jy gesien het wat gebeur met daardie olifante, kamele en esels, en die Sterre en die bulle, en almal van hulle.
Die straf van die gevalle seuns van die Elohim deur die Boodskapper-vorste
1Â EN ek het Een van daardie vier wat eerste gekom het, gesien, en Hy het daardie eerste Ster wat uit die Hemele geval het, gegryp, en het hom hand en voet gebind en hom in die Afgrond gewerp, - daardie Afgrond was nou en diep, en skrikwekkend en donker.
2 Een van Hulle het ân swaard getrek, en haar aan daardie olifante en kamele en donkies gegee: toe het hulle mekaar begin aanval en die hele Aarde het geskud as gevolg daarvan.
3 En terwyl ek na die visioen kyk, het Een van die vier wat voortgekom het, hulle uit die Hemele begin stenig, en hy het hulle bymekaar gemaak en al die Sterre waarvan die geslagsdele soos die van perde was, se hande en voete vasgebind, en hulle oor die Afgrond van die Aarde gegooi.
Die vloed en die redding van Noag
1 EN Een van daardie vier het na die wit bul [Noag] gegaan en hom instruksies gegee aangaande ân geheim, sonder dat hy [die wit bul] verskrik geraak het: hy is ân bul gebore, maar het ân adamiet geword, en hy het vir hom ân groot vaartuig gebou en op Haar gebly. Hy en drie bulle het saam in daardie vaartuig gebly en hulle was verseĂ«l. (GenĂ©sis7:7)
2 Ek het weer my oĂ« na die Hemele opgeslaan en ek het ân hoĂ« dak gesien, met sewe waterstrome daarop, en daardie strome het met baie water in ân begrensde gebied gevloei.
3 Ek het weer gesien, en Fonteine is oopgemaak op die oppervlakte van daardie groot gebied en die water het begin opwel en begin styg op die oppervlakte, en ek het na daardie begrensde gebied gekyk totdat sy hele oppervlakte met water bedek was.
4 Die water, die donkerte en die mis het daarop vermeerder, en terwyl ek na die hoogte van die water gekyk het, het die water hoër as daardie gebied gestyg, en het oor die begrensde gebied gestroom, en dit het oor die Aarde gestaan.
5 En al die bulle van daardie gebied is versamel, totdat ek gesien het hoe hulle sink en ingesluk word en in die waters vergaan.
6 Maar daardie vaartuig het op die water bly dryf, terwyl al die bulle en olifante en kamele en esels saam met al die ander diere na onder gesink het, sodat ek hulle nie langer kon sien nie, en dit was nie vir hulle moontlik om te ontsnap nie, maar hulle het vergaan en weggesink in die dieptes.
7 En weer het ek in die visioen gesien hoe die waterstrome van die hoë dak af verwyder word, en die skeure van die Aarde gelyk gemaak word en ander Afgronde is geopen.
8 Toe het die water in haar begin afloop, totdat die Aarde sigbaar was, en daardie vaartuig het op die Aarde tot rus gekom, en die donkerte het padgegee en lig het verskyn.
9 Maar daardie wit bul wat ân adamiet geword het, het uit die vaartuig gekom, en die drie bulle saam met hom, en een van die bulle was wit soos die eerste bul [Sem], en een was rooi soos bloed [Jafet], en een swart [Gam]. En daardie wit bul het heengegaan van hulle af. (GenĂ©sis8:18)
Van Noag se dood tot die uittog uit Egipte
10 EN hulle het diere van die veld en voĂ«ls begin voortbring, sodat daar verskillende spesies ontstaan het: Leeus, tiers, wolwe, honde, hiĂ«nas, wildevarke, jakkalse, eekhorinkies, varke, valke, aasvoĂ«ls, kuikendiewe, arende en kraaie, en tussen hulle is daar ân wit bul gebore. [Lukas 13:32]
11 Hulle het mekaar begin byt; maar daardie wit bul wat tussen hulle gebore is, het ân wilde esel en ân wit bul voortgebring [Jismael en Isak], en die wilde esels het in getalle vermeerder.
12 Maar daardie bul wat uit hom gebore is, het ân swart wildevark [Esau] en ân wit skaap [Jakob] uit hom laat voortspruit; en daardie swart wildevark het baie wildevarke laat voortspruit, maar die skaap het twaalf wit skape [die stamvaders] laat voortspruit. [Psalm 80:13]
13 En toe daardie twaalf skape groot geword het, het hulle een van die twaalf aan die esels gegee [Jismaeliete], en daardie esels het weer die skaap aan die wolwe [Egiptenare] gegee. En daardie skaap het onder die wolwe grootgeword.
14 JaHWeH het die elf skape gebring om by hom te woon en saam met die wolwe te wei; en hulle het vermeerder en baie troppe skape geword:
15 Die wolwe het hulle gevrees en hulle begin onderdruk, totdat hulle die kleintjies begin vernietig het, en hulle het die jonges in ân rivier met baie water gegooi: maar daardie skape het hardop oor hulle kleintjies geween, en tot JaHWeH begin kla.
16 En ân skaap wat van die wolwe gered is [MoshĂš], het na die esels toe ontvlug [Midianiete], en ek het gesien hoe die skape weeklaag en huil en na JaHWeH uitroep met al hul kragte, totdat die Elohey van die skape, omrede van hul geweeklaag, uit Sy hoĂ« woonplek na hulle toe neergedaal en hulle laat wei het.
17 Hy het daardie skaap geroep wat van die wolwe ontsnap het, en hom aangesĂȘ om die wolwe te gaan waarsku dat hulle die skape nie moet aanraak nie.
18 Die skaap het na die wolwe toe gegaan, ooreenkomstig die Woord van JaHWeH, en nog ân skaap ontmoet. Daardie skaap en die twee het die vergadering van die wolwe binnegegaan, en met hulle gepraat en hul gewaarsku om nie verder die skape aan te raak nie.
19 Toe het ek gesien hoe die wolwe die skape met alle mag verdruk het. En die skape het hardop uitgeroep.
20 JaHWeH het na die skape toe gekom, en hulle het die wolwe begin verslaan, en die wolwe het berou gekry, maar die skape het stil geword en opgehou met weeklaag.
21 Ek het na die skape gekyk totdat hulle van die wolwe af weggetrek het, maar die oë van die wolwe was verblind, en daardie wolwe het met alle haas en mag agter die skape aangegaan.
22 JaHWeH van die skape het saam met hulle gegaan, as hul Leier, en al Sy skape het Hom gevolg, en Sy Aangesig was te verblindend en glansryk en ontsagwekkend om te aanskou. [Boekrol van Henog 90:20]
23 Maar die wolwe het begin om daardie skape te agtervolg totdat hulle by ân see van water gekom het.
24 Die see is verdeel, en hy het voor hulle oë aan weerskante opgedam, en hulle Elohey het hulle gelei en Homself tussen hulle en die wolwe geplaas.
25 En omdat die wolwe nog nie die skape kon sien nie, het hulle na die middel van die see gegaan, en die wolwe het die skape gevolg, en daardie wolwe het agter hulle aan in die see gestorm.
26 Toe hulle JaHWeH van die skape sien, wou hulle voor Sy aangesig wegvlug, maar die see het homself weer versamel en geword soos toe hy geskape is, en die water het opgewel en gestyg totdat dit die wolwe bedek het.
27 Ek het gekyk tot al die wolwe wat die skape agtervolg het, vernietig is en verdrink het. (Exodus 14:26)
JisraEl in die woestyn, die Wet word gegee, die ingang in die Beloofde Land
28 MAAR die skape het uit daardie water ontsnap en in ân wildernis ingetrek, waar daar nie water en gras was nie; en hulle het hulle oĂ« begin oopmaak en gesien; en ek het JaHWeH van die skape gesien en hoedat Hy hulle laat wei, en vir hulle water gee en gras, en dat die skape aan die gang gebly het terwyl [een] hulle gelei het.
29 Hierdie skaap het opgeklim na die kruin van ân hoĂ« rots, en JaHWeH van die skape het haar [die Wet] aan hulle gestuur.
30 En daarna het ek JaHWeH van die skape voor hulle sien staan, en Sy voorkoms was geweldig en ontsagwekkend en majestueus, en al die skape het Hom gesien en was bang voor Sy Aangesig.
31 Hulle was almal bevrees en het gebewe voor Hom, en hulle het na die skaap wat by hulle en tussen hulle was, geroep: Ons kan nie voor onse Elohey staan, of Hom aanskou nie.
32 Die skaap wat hulle gelei het, het weer na die kruin van die rots geklim, maar die skape was besig om verblind te raak en het weggedwaal van die Weg wat hy hulle gewys het, maar die skape wou van hom niks weet nie.
33 JaHWeH van die skape was baie kwaad vir hulle, en hierdie skaap het dit agtergekom, en van die kruin van die rots afgeklim na hulle toe, en hy het bevind dat die grootste deel van hulle verblind was en afgedwaal het.
34 Toe hulle dit besef, het hulle gevrees en gebewe in Sy Teenwoordigheid en hulle wou na hul kampe terugkeer.
35 Daardie skaap het ander skape met hom saamgeneem en by die skape gekom wat afvallig geraak het, en hulle het hul begin doodmaak; en die skape was bang in sy teenwoordigheid en het van die skape wat afvallig geraak het, terug gebring, en hulle is terug na hul kampe toe.
36 Ek het in die visioen gesien dat die skaap ân adamiet word, en vir die Elohey van die skape ân Huis bou, en al die skape is in daardie Huis geplaas.
37 Ek het die skaap gesien wat die ander skaap ontmoet het wat hulle aan die slaap laat val het; en ek het gesien hoe al die groot skape doodgaan en kleintjies in hulle plek kom, en hulle het by ân weiplek gekom en ân stroom water van Barmhartigheid.
38 Toe het daardie skaap, hulle leier wat ân man geword het, hom van hulle onttrek en aan die slaap geraak, en al die skape het na hom gesoek en oor hom geweeklaag [MoshĂš].
39 En ek het gesien hoe hulle ophou ween oor daardie skaap, en oor daardie stroom water gaan, en daar het twee skape as leiers opgestaan in die plek van die een wat hulle gelei en aan die slaap geraak het.
40 Ek het gesien hoe die skape by ân lieflike plek aankom, ân aangename en Glansryke Adamah [die adamiet se Aarde], en ek het gesien dat daardie skape tevrede is; en daardie Huis het tussen hulle gestaan in die aangename Adamah [die adamiet se Aarde] [KanaĂ€n].
Vanaf die tyd van die Rigters tot die bou van die Tempel
41 MAAR soms was hulle oĂ« geopen, en soms verblind, totdat ân ander skaap opgestaan en hulle gelei het, en dan is almal teruggebring, en dan was hulle oĂ« weer oop.
42 Die honde en die jakkalse en die wildevarke het begin om daardie skape te verslind totdat JaHWeH van die skape ân ander skaap opgehef het, ân ram uit hulle midde wat hulle gelei het.
43 Daardie ram het begin om die honde, jakkalse en wildevarke weerskante te stamp, totdat hy hulle almal vernietig het.
44 En die skape wie se oë geopen was, het daardie ram tussen die skape gesien, totdat sy Glansrykheid hom verlaat het, en hy die skape begin stamp en op hulle getrap het en hy hom swak gedra het.
45 JaHWeH van die skape het ân lam na ân ander lam toe gestuur en hy is grootgemaak om ân ram te word, asook die leier van die skape in plaas van daardie ram wat Sy Glansrykheid verwerp het.
46 Hy het na hom toe gegaan en alleen met hom gepraat, en hom grootgemaak om ân ram te wees, en het hom ân prins en ân leier van die skape gemaak; maar gedurende al hierdie dinge het die honde die skape onderdruk.
47 Die eerste ram het die tweede ram vervolg, en die tweede ram het opgestaan en gevlug. En ek het gesien hoedat die honde die eerste ram plat trek.
48a Die tweede ram het opgestaan en die kleiner skape gelei.
48b Daardie ram het baie skape voortgebring en het aan die slaap geraak; en ân klein skapie het in sy plek ram geword, en ook prins en leier van die skape.
49 En daardie skape het gegroei en vermenigvuldig, maar al die honde en jakkalse en wildevarke was bang en het voor hulle gevlug, en daardie ram het die wilde diere gestamp en doodgemaak, en daardie wilde diere het nie langer enige mag onder die skape gehad nie en het niks meer van hulle gesteel nie.
50 En daardie Huis het groot en breed geword, en hy was gebou vir daardie skape: ân Toring, hoog en groots, is gebou vir die Huis van JaHWeH van die skape, en daardie Huis was laag, maar die Toring was verhewe en hoog en JaHWeH van die skape het op daardie Toring gestaan en hulle het ân vol tafel voor hom gedek.
51 En weer het ek gesien dat daardie skape nogmaals verkeerde dinge doen, op talle paaie wandel en hul woning verlaat het. En JaHWeH van die skape het sommige [profete] uit die skape geroep en hulle na die skape toe gestuur, maar die skape het begin om hulle dood te maak.
52 Een van hulle is gered en nie doodgemaak nie: en hy het weggehardloop en hardop oor die skape geween: en hulle het probeer om hom dood te maak, maar JaHWeH van die skape het hom van die skape gered en hom na my gebring en daar laat woon.[EliJaHûW]
53 En baie ander skape het Hy na daardie skape gestuur om vir hulle te getuig en oor hulle te treur.
54 Daarna het ek gesien dat as hulle die Huis van JaHWeH en Sy Toring verlaat, hulle heeltemal afvallig raak, en hulle oĂ« was verblind; en ek het gesien hoe JaHWeH van die skape ân groot slagting onder hulle troppe toelaat en dit was daardie skape wat die slagting uitgelok en Sy plek verloĂ«n het.
55 Hy het hulle oorgegee aan die leeus, tiers, wolwe, hiënas, en [ook] in die hand van die jakkalse, en uiteindelik aan al die wilde diere, en daardie wilde diere het begin om die skape in stukke te skeur.
56 Ek het gesien dat Hy hulle Huis verlaat het en hulle Toring, en Hy het hulle oorgegee in die hand van die leeus, om hulle te verskeur en te verslind, in die hand van al die wilde diere. [JirmeJaH 31:27]
57 Ek het hardop begin ween, met alle mag, en ek het by JaHWeH van die skape gepleit, en dit aan Hom opgedra dat die skape deur die wilde diere opgevreet word.
58 Maar Hy het onversteurd gebly, hoewel Hy dit gesien het, en verheug was dat hulle opgevreet, ingesluk en beroof word, en Hy het hulle gelos om deur die wilde diere verslind te word.
59 Hy het sewentig skaapwagters geroep, en daardie skape aan hulle oorgelaat dat hulle vir die skape weiding moet vind, en Hy het met die skaapwagters en hulle vriende gepraat: Elkeen van julle moet die skape van nou af laat wei, en elke ding wat Ek julle in die toekoms beveel om te doen, dit doen julle. [JeségiEl 8:11]
60 Ek sal hulle korrekte getal aan julle oorhandig, en aan julle vertel wie om te vernietig en hulle moet julle vernietig. En Hy het die skape aan hulle oorhandig.
61 Hy het ân ander een geroep en met hom gepraat: Kyk, en neem kennis van alles wat die skaapwagters met die skape sal doen; want hulle sal meer van hulle vernietig as wat Ek beveel het.
62 En elke oormatige vernietiging wat deur die skaapwagters aangerig word, moet jy aanteken: hoeveel hulle volgens My bevel gedood het, en hoeveel volgens hul eie begeertes: teken teen elke skaapwagter aan al die vernietiging wat hy aanrig.
63 En lees voor My uit die aantal wat hulle vernietig het, en hoeveel hulle vir vernietiging oorgegee het, sodat Ek haar as ân getuienis teen hulle kan hĂȘ, en van elke daad van die skaapwagters kan weet, en kan begryp en sien wat hulle doen, of hulle My Gebod gehoorsaam wat Ek hulle beveel het.
64 Maar hulle sal dit nie weet nie, en jy sal hulle dit nie vertel nie, en hulle ook nie teregwys nie, maar net aanteken teen elkeen hoeveel hy vernietig het, en dit voor My lĂȘ.
65 Ek het gesien hoe daardie skaapwagters in hulle seisoen begin weiding gee, en hulle het begin om meer dood te maak en vernietig as wat die bevel was, en hulle het daardie skape in die hand van die leeus oorgegee.
66 Die leeus en die tiers het die grootste gedeelte van daardie skape geëet en verslind, en die wildevarke het saam met hulle geëet: en hulle het daardie Toring en die Huis platgeslaan. [JeségiEl 8]
67 Ek het bitter jammer gevoel omdat daardie Toring en die Huis van die skape vernietig is, en daarna kon ek nie sien of die skape by daardie Huis ingegaan het nie.
68 Die skaapwagters en hulle meelopers het die skape aan al die wilde diere oorgegee, om hulle te verslind, en elkeen van hulle het in sy tyd ân bepaalde aantal gekry: dit is deur die ander in ân Boekrol geskryf, hoeveel elkeen van hulle van die skape vernietig het.
69 Elkeen van hulle het baie meer verslaan en vernietig as wat voorgeskryf is; en ek het oor daardie skape begin ween en rou.
70 En so het ek in die visioen gesien, die een wat neerskryf, hoe hy elkeen neerskryf wat deur die skaapwagters vernietig is, dag vir dag, en toe het hy die Boekrol opgetel en hom voor die Aangesig van JaHWeH van die skape neergelĂȘ en aan Hom gewys alles wat hulle gedoen het, en alles waarmee elkeen weggedoen het, en alles wat hulle aan vernietiging oorgegee het.
71 En die Boekrol is voor die Aangesig van JaHWeH van die skape gelees, en Hy het die Boekrol uit sy hand geneem en hom gelees en dit verseĂ«l en hom neergelĂȘ.
72 Meteens het ek gesien hoe die skaapwagters die skape vir twaalf uur lank laat wei het, en kyk, drie van daardie skape het teruggekeer en ingegaan en die Huis begin herbou, maar die wildevarke het hulle probeer hinder, maar nie daarin geslaag nie.
73 Hulle het weer soos tevore begin bou, en hulle het die Toring regop getrek, en hy was genoem die hoĂ« Toring, en hulle het weer ân tafel voor die Toring geplaas, maar al die brood op hom was besoedel en nie suiwer nie.
74 So wonderbaarlik as wat dit was, was die skape se oë steeds verblind sodat hulle nie gesien het nie, en ook die oë van hulle skaapwagters was verblind; en hulle is in groot getalle aan hul skaapwagters oorgegee vir vernietiging, en hulle het die skape met hulle voete vertrap en hulle verslind.
75 JaHWeH van die skape was onversteurd totdat die skape oor die veld versprei en met hulle begin vermeng het [d. i. die wilde diere] en hulle [d.i. die skaapwagters] het hulle uit die hand van die wilde diere nie gered nie.
76 Die een wat hierdie Boekrol geskryf het, het hom opgeneem, en hom voorgelees aan JaHWeH van die skape, en hy het by Hom gepleit namens hulle en, namens hulle, aan Hom al die oortredings van die skaapwagters uitgewys, en voor Hom teen die skaapwagters getuig.
77 En Hy het die Boekrol geneem en dit langs Hom neergelĂȘ en weggegaan.
1Â EK het gekyk totdat daar op die manier vyf-en-dertig skaapwagters die weiding van die skape waargeneem het, en hulle het afsonderlik hulle tydperke waargeneem, net soos die eerstes gedoen het; en ander het hulle in hul hande ontvang om hulle te laat wei vir hul tydperke, elke skaapwagter in sy eie tydperk.
2 Daarna het ek in my visioen al die voëls van die Hemele sien kom, die arende, die aasvoëls, die kuikendiewe, die kraaie; maar die arende het al die voëls gelei; en hulle het daardie skape begin opvreet, en hul oë uitgepik en hulle verslind. [2 Ezra 12]
3 Die skape het uitgeroep omdat hulle vlees geëet is deur die voëls, en op my beurt het ek gekyk en getreur in my slaap oor daardie skaapwagters wat die skape laat wei het.
4 Ek het gekyk totdat die skape opgevreet is deur die honde en arende en kuikendiewe, en hulle het geen vlees, of vel of senings laat oorbly nie, maar net hul bene het daar gestaan, en die bene het ook op die Aarde geval, en die skape het min geword.
5 En ek het gesien totdat drie-en-twintig die weiding onderneem het en in hul onderskeie tydperke voltooi het; agt-en-veertig keer.
6 Maar kyk, lammers is vir daardie wit skape gebore, en hulle het hulle oë begin oopmaak en gesien, en het by die skape gehuil.
7 Ja, hulle het by hulle gehuil, maar hulle [d.i. die skape] het nie geluister wat aan hulle meegedeel word nie, en hulle was uitsonderlik doof, en hulle oë was uitsonderlik blind.
8 En ek het in die visioen gesien hoe die kraaie vlieg na daardie lammers, en een van hulle neem, en hulle het die skape uitmekaar gejaag en hulle verslind.
9 Ek het gekyk en gesien hoe horings op die lammers uitgroei, maar die kraaie het hul horings neergewerp; en ek het gekyk totdat daar ân Groot Horing by die een skaap uitgekom het, en hulle oĂ« het oopgegaan.
10 Hy het na hulle gekyk, en hul oë het oopgegaan, en Hy het na die skape geroep, en die ramme het Hom gesien en almal het na Hom toe gehardloop.
11 Desnieteenstaande al hierdie dinge, het al die arende en aasvoëls en die kraaie en kuikendiewe nog altyd voortgegaan om die skape te verskeur en op hulle bly afduik en hulle verslind: steeds het die skape stilgebly, maar die ramme het berou gehad en uitgeroep.
12 En daardie kraaie het met Hom geveg en stryd gevoer, en het probeer om Hom Sy Horing te ontneem, maar hulle het geen mag daaroor gehad nie.
[verse 13-15 en 16-18 is pare]
13 En ek het gekyk totdat die skaapwagters en arende en daardie aasvoëls en kuikendiewe gekom het, en hulle het na die kraaie geroep dat hulle die horing van die Ram moet breek, en hulle het geveg en stryd gevoer met Hom en Hy het met hulle geveg en uitgeroep dat daar vir Hom hulp mag kom.
14 Ek het gekyk totdat daardie man wat die name van die skaapwagters neergeskryf het, dit opgeneem het tot voor die Aangesig van JaHWeH van die skape en [Hy] het hom kom help en hom alles gewys: hy het neergedaal om daardie Ram te help.
15 En ek het gekyk totdat die Elohey van die skape in Woede na hulle gekom het, en almal wat Hom gesien het, het gevlug, en hulle het almal voor Sy aangesig in Sy skaduwee geval.
16 Al die arende en aasvoëls en kraaie was saam vergader, en saam met hulle het al die skape van die veld gekom, ja, hulle het almal bymekaargekom, en het mekaar gehelp om daardie Horing van die Ram te breek.
17 Ek het daardie man gesien wat die Boekrol volgens die bevel van Elohim geskryf het, die Boekrol oor die vernietigingswerk van die laaste twaalf skaapwagters, en waarin hy bewys het dat hulle baie meer as hulle voorgangers vernietig het en hy het dit voor die Aangesig van JaHWeH van die skape geopen.
18 En ek het gesien dat JaHWeH van die skape na hulle toe kom en in Sy Hand het Hy die Staf van Sy Woede geneem en die Aarde geslaan, en die Aarde het oopgeskeur, en al die wilde diere en al die voëls van die Hemele het weggeval van daardie skape, en is ingesluk in die Aarde wat hulle bedek het.
19 En ek het gekyk en ân groot Swaard is aan die skape gegee, en die skape het uitgetrek teen al die wilde diere van die veld om hulle te verslaan, maar die voĂ«ls van die Hemele het voor hulle aangesig weggevlug.
Die oordeel oor die gevalle seuns van die Elohim, die skaapwagters en die afvalliges - aanbreek van die Millennium
20 EK het gekyk totdat ân Troon in die aangename Adamah [die adamiet se Aarde] opgerig is, en JaHWeH van die skape het self daarop gaan sit, en die ander het die verseĂ«lde Boekrolle geneem en daardie Boekrolle oopgemaak voor die Aangesig van JaHWeH van die skape. [Boekrol van Henog 89:22; Openbaring 20:12]
21 En JaHWeH het daardie manne, die sewe eerste wit manne geroep, en bevel gegee dat hulle voor Hom gebring moet word; beginnende met die eerste Ster wat die weg aangewys het, en al die ander Sterre wie se geslagsdele soos die van perde was, - en hulle het almal voor Hom gebring.
22 Hy het aan daardie man wat voor Sy Aangesig geskryf het, en wat een van die sewe wit manne was, gesĂȘ: Neem daardie sewentig skaapwagters aan wie ek die skape gegee het, en wat hulle eie kop gevolg en meer vernietig het as wat ek beveel het,
23 en kyk, hulle was almal vasgebind, het ek gesien, en hulle het almal voor Hom gestaan.
24 Die oordeel is eers oor die Sterre gehou, en hulle is geoordeel en skuldig bevind, en is na die plek van veroordeling geneem, en hulle is in ân Afgrond gegooi vol van vuur en vlammegloed, en vol van vuurpilare.
25 En daardie sewentig skaapwagters is veroordeel en skuldig bevind, en hulle is ook in daardie brandende Afgrond gegooi.
26 Op daardie tyd het ek gesien hoe ân soortgelyke Afgrond in die middel van die Aarde geopen is, vol van vuur, en hulle het daardie blinde skape gebring en hulle is almal geoordeel en skuldig bevind en in die brandende Afgrond gewerp, en hulle het gebrand; en hierdie afgrond is aan die regterkant van daardie Huis. [MattithJaHĂ»W 13:20-21]
27 Ek het daardie skape sien brand, en hulle beendere sien brand.
28 Ek het opgestaan om te kyk totdat hulle daardie ou Huis opgevou en al die pilare weggedra het, en al die balke en versierings van die Huis is gelyktydig daarmee opgevou, en hulle het hom weggedra en hom neergelĂȘ op ân plek in die suide van die Aarde.
29 En ek het gekyk totdat JaHWeH van die skape ân nuwe Huis gebring het, groter en ruimer as die eerste, en Hy het hom neergesit op die plek van die eerste, wat opgevou was, al sy pilare was nuut, en die versierings was nuut en groter as die van die eerste Huis, die oue wat Hy weggeneem het, en al die skape was daarin. [JesĂ©giEl 43; Openbaring 20]
30 Ek het al die skape gesien wat agtergelaat is, en al die wilde diere van die Aarde, en al die voëls van die Hemele, het neergeval en daardie skape eer aangedoen en hulle het smeekbede tot hulle gerig om hulle in alle dinge te gehoorsaam.
31 En daarna het daardie drie wat in wit geklee was, en wat my tevore aan die hand gegryp en my opgeneem het [die hand van die Ram het my ook beetgekry] en hulle het my opgeneem en my te midde van daardie skape neergesit voordat die oordeel geskied het.
32 Daardie skape was almal wit, en hulle wol was welig en skoon.
33 Alles wat vernietig en verstrooid was, en al die diere van die veld, en al die voëls van die Hemele, het in daardie Huis vergader, en JaHWeH van die skape was uitermate verheug omdat hulle almal suiwer was en na Sy Huis teruggekeer het.
34 Ek het gekyk totdat hulle die Swaard neergelĂȘ het wat aan die skape gegee is, en hulle het haar teruggebring na die Huis, en sy is verseĂ«l voor die Aangesig van JaHWeH, en al die skape is ingenooi in daardie Huis, en die Huis was nie groot genoeg vir almal nie.
35 En almal se oë is geopen en hulle het die suiwere herken, en daar was nie een onder hulle wat nie gesien het nie.
36 Ek het gesien dat daardie Huis groot was, en breed en baie vol.
37 Ek het gesien dat ân wit Bul gebore word, met groot horings, en al die diere van die veld en al die voĂ«ls van die lug het Hom gevrees, en het die hele tyd versoeke aan hom voorgelĂȘ.
38 Ek het gekyk totdat al hulle geslagte verander is, en hulle het almal wit bulle geword, en die eerste onder hulle het ân Lam geword, en die Lam het ân groot dier geword, en Hy het groot swart horings op Sy kop gehad; en JaHWeH van die skape was verheug oor Hom en oor al die bulle.
39 Ek het in hulle midde geslaap: en ek het wakker geword en alles gesien.
40 Dit is dan die visioen wat ek gesien het terwyl ek geslaap het, en ek het wakker geword en die Elohey van Geregtigheid geseën en het Hom glorie gegee.
41 Toe het ek geween met ân groot hartseer en my trane het gevloei totdat ek dit nie langer kon verduur nie: en toe ek dit sien, het my trane as gevolg daarvan geloop; want alles sal gebeur en dit sal vervul word; en al die dade van die adam is in volgorde aan my getoon.
42 Op daardie nag het ek die eerste droom onthou, en as gevolg daarvan was ek verontrus en het geween omdat ek die visioen gesien het.
Slotgedeelte van die boek
Henog se Boekrol van waarskuwings aan sy kinders
1 EN nou, my seun MetĂșsalag, roep al jou broers na my toe, en bring al die seuns van jou moeder na my toe, want ân Stem roep my, en die Gees is op my uitgestort, sodat ek jou alles mag wys wat met jou sal gebeur tot in ewigheid [profesie van die laaste dae]. (GenĂ©sis5:24)
2 Daarop het MetĂșsalag gegaan en al sy broers geroep, en al sy bloedverwante byeengebring.
3 En hy, Henog, het met al die kinders oor Geregtigheid gepraat, en gesĂȘ: Luister julle, seuns van Henog, al die woorde van julle vader, en let fyn op na die woorde van my mond; want ek vermaan julle en sĂȘ aan julle, my geliefdes: julle moet Geregtigheid liefhĂȘ en in Haar wandel.
4 En julle moenie naby opregtheid kom met ân dubbele hart nie, en moet julle nie vereenselwig met die wat ân dubbele hart het nie, maar wandel in Geregtigheid, my seuns. En Sy sal julle lei op suiwer Paaie, en Geregtigheid sal jul metgesel wees. [Die Boek van die Opregte 1: 8]
5 Want ek weet dat besoedelde werke sal toeneem op die Aarde, en ân groot strafgerig sal op die Aarde voltrek word, en alle Verderflikheid sal tot ân einde kom: Ja, sy sal van haar wortels af losgesny word, en haar hele struktuur sal vernietig word.
6 En Verderflikheid sal weer eens tot volkomenheid kom op die Aarde, en al die dade van Verderflikheid en van oortreding, en besoedeling sal die oorhand kry vir ân tweede keer.
7 Wanneer Verderflikheid en oortreding en laster en geweld en verkeerdheid en allerhande besoedelde dade vermeerder, en afvalligheid en besoedeling en vermenging toeneem, sal ân groot strafgerig uit die Hemele kom oor al diesulkes, en JaHWeH, die Aparte Een sal te voorskyn kom met Woede en Strafgerig om oordeel op Aarde te bring.
8 In daardie dae sal die besoedelde dade van sy wortels afgesny word, en die wortels van Verderflikheid saam met bedrog, en hulle sal onder die Hemele uit vernietig word.
9 Al die idole van die nasies sal verwyder word en kliptorings sal met vuur verbrand word, en hulle sal dit van die hele Aarde af verwyder, en hulle [d.i. hierdie nasies] sal in die oordeel van die vuur gewerp word, en sal tot niet gaan in toorn en in bittere oordeel vir ewig.
10 Die regverdiges sal opstaan uit hulle slaap, en Wysheid sal opstaan en aan hulle gegee word.
11 En daarna sal die wortels van Verderflikheid afgesny word, en die wetsoortreders sal deur die swaard vernietig word en die lasteraars sal in elke plek afgesny word, en die wat besoedeling beplan het en hulle wat laster pleeg, sal deur die swaard vernietig word.
Die laaste drie weke
12 EN daarna sal daar nog een wees, die agtste week, die van Geregtigheid, en ân swaard sal gegee word sodat ân regverdige oordeel oor die verdrukkers uitgebring kan word, en oortreders sal oorgegee word in die hande van die regverdiges.
13 En teen die einde sal hulle huise verkry weens hulle Geregtigheid, en ân Huis sal vir die Groot Koning gebou word vir Sy Glansrykheid, vir ewig. [JesĂ©giEl 43]
14a En na dit, en in die negende week, sal die regverdige oordeel openbaar word aan die hele wĂȘreld,
14b al die werke van die besoedeldes sal van die hele Aarde af verdwyn,
14c en die wĂȘreld in die Afgrond gewerp word vir vernietiging.
14d en die hele mensdom sal na die Weg van Geregtigheid uitsien.
15 Hierna, in die tiende week, in die sewende deel, sal daar ân groot en ewige oordeel wees waarin Hy wraak op die Wagters en in die midde van die Boodskappers in die ewige Hemele sal voltrek.
16 En die eerste Hemele sal wegrol en verbygaan, en nuwe Hemele sal verskyn, en al die kragte van die Hemele sal sewevoudig lig gee. [2 Petrus 3:10, Openbaring 21:1]
17 En na dit sal daar ontelbare weke wees, vir ewig, en alles sal in Suiwerheid en regverdigheid gehul wees, en oortreding sal nooit weer genoem word nie. [JirmeJaH 31:33-34; Openbaring 22:3-5]
18 Nou vertel ek aan julle, my seuns, en wys julle die Weë van Geregtigheid, en die weë van besoedeling. Ja, ek sal hulle weer aan julle wys, sodat julle kan weet wat gaan gebeur.
19 En nou, luister na my, my seuns, en wandel in die Weë van Geregtigheid, en moenie op die weë van besoedeling wandel nie; want almal wat in die weë van besoedeling wandel, sal vir ewig ondergaan. [JirmeJaH 31:33-34]
Alle adamiete prys Henog se Boekrol
1 DIE Boekrol geskryf deur Henog [Henog het inderdaad hierdie volledige geskrif van Wysheid geskryf wat deur alle adamiete geprys word, en dit is ân regspraak vir die hele Aarde] - en vir al my kinders wat op die Aarde sal woon; en vir die toekomstige geslagte wat opregtheid en Vrede in stand sal hou. [Boekrol van Henog 1:1]
2 Laat jou gees nie verontrus word as gevolg van die tye nie; want die Aparte en Groot Een het dae bepaal vir alle dinge.
3 Die regverdige sal opstaan uit sy slaap, sal opstaan en wandel in die Weë van Geregtigheid en sy weg en gesprekke sal in ewige Suiwerheid en Barmhartigheid wees.
4 Hy sal Barmhartigheid betoon aan die regverdige en hom ewige Geregtigheid gee, en Hy sal hom Krag gee sodat hy met Suiwerheid en Geregtigheid toegerus is, en hy sal in die Ewige Lig wandel. (Exodus 33:2)
5 En oortreding sal vir ewig in die Duisternis vergaan, en sal van daardie dag af nooit meer gesien word tot in ewigheid nie.
Die openbaring van die weke
1Â DAARNA het Henog die Boekrolle gegee en daaruit aangehaal.
2 En Henog het gesĂȘ: Aangaande die kinders van Geregtigheid en wat betref die uitverkorenes van die wĂȘreld, en aangaande die Plant van Geregtigheid, sal ek die volgende spreek: Ja, ek Henog, sal Haar vir julle verklaar, my seuns: Volgens Haar wat in die hemelse visioen aan my verskyn het, en wat ek deur die woord van die Boodskappers van Apartheid weet, en wat die hemelse tafels my geleer het.
3 Henog het uit die Boekrolle begin vertel, en het gesĂȘ: Ek was sewende gebore in die eerste week, terwyl Reg en Geregtigheid nog bestaan het;
4 Na my sal daar in die tweede week groot besoedeling ontstaan, en bedrog sal sy verskyning maak; en daarin sal die eerste einde wees. En daarin sal ân man gered word, en wanneer dit eindig, sal Ongeregtigheid toeneem, en ân Wet sal vir die oortreders gemaak word.
5 En daarna, in die derde week, teen sy einde, sal ân man verkies word as die plant van regverdige oordeel, en sy nageslagte sal vir ewig die plant van Geregtigheid word.
6 En daarna, in die vierde week, teen sy einde, sal visioene van die Apartes en Regverdiges gesien word; En ân Wet vir alle geslagte en ân afgeslote gebied sal vir hulle bepaal word.
7 En daarna, in die vyfde week, teen sy einde, sal die Huis van Glansrykheid en heerskappy gebou word vir ewig.
8 En daarna sal almal in die sesde week, wat daarin oorbly, verblind word, en almal se harte sal wettelooslik die Wysheid verlaat. In die week sal ân Man opvaar en teen Sy einde sal die Huis van heerskappy met vuur verbrand word, en die hele saadlyn van die Uitverkore Wortel sal verstrooi word.
9 En daarna, in die sewende week, sal ân afvallige geslag opstaan, en talryk sal sy dade wees en al sy dade sal afvallig wees.
10 En teen sy einde sal daar verkies word die uitverkore regverdiges van die ewige Plant van Geregtigheid, en hulle sal sewevoudig instruksies ontvang rakende heel Sy skepping. [MattithJaHûW 13:44]
11 Want wie is daar van al die kinders van die adam wat die Stem van die Aparte Een kan hoor sonder dat hy verontrus is? En wie kan Sy gedagtes bedink? En wie is daar wat al die werke van die Hemele kan aanskou?
12 En hoe kan daar een wees wat die Hemele kan aanskou, en wie is daar wat die dinge van die Hemele kan verstaan, en wie kan ân siel of ân gees sien en van haar vertel, of opgaan en al die eindes sien en soos hulle dink of soos hulle probeer doen?
13 En wie is daar onder al die mense wat kan weet wat die breedte en lengte van die Aarde is, en aan wie is die maat van haar alles gewys?
14 Of is daar enigiemand wat die lengte van die Hemele kan bepaal en hoe groot sy hoogte is, en waarop rus dit en wat is die getal van die Sterre, en waar rus al die ligbronne?
Vermanings aan die regverdiges
1 NOU sĂȘ ek aan julle, my seuns, julle moet Geregtigheid liefhĂȘ, en in Haar wandel, want die WeĂ« van die Geregtigheid is waardig om te aanvaar. Maar die weĂ« van die Ongeregtigheid sal skielik vernietig word en verdwyn.
2 En aan sekere manne van ân toekomstige geslag sal die weĂ« van geweld en die dood geopenbaar word. En hulle sal van haar ver wegbly en haar nie volg nie.
3 En nou sĂȘ ek aan julle, die regverdiges: Moenie in die weĂ« van besoedeling of die weg van die Dood wandel nie, en moenie naby haar kom nie, anders sal jy vernietig word.
4 Maar soek en kies vir julle Geregtigheid en ân uitverkore lewe, en loop in die WeĂ« van Vrede, en julle sal lewe en voorspoedig wees.
5 En hou vas aan my woorde in die gedagtes van julle harte, en laat hulle nie uit julle harte verdryf word nie; maar ek weet dat oortreders sal poog om die adamiet te verlei om die Wysheid besoedel te maak, sodat geen plek meer vir Haar gevind kan word nie, en dat versoeking nie sal verminder nie. [JeshaJaH 57:12]
Smarte vir die wetteloses
6 WEE hulle wat Onregverdigheid en Verdrukking oprig, en Bedrog as ân fondament lĂȘ; want hulle sal skielik omvergegooi word, en hulle sal geen Vrede hĂȘ nie.
7 Wee aan die wat hulle huise met ongeregtigheid bou; want hulle sal van hul fondamente af omvergewerp word, en voor die swaard sal hulle val. En die wat goud en silwer versamel, sal in die oordeel skielik vergaan.
8 Wee jou, jou ryke, want jy het op jou rykdom vertrou, en van jou rykdom sal jy geskei word, want jy het nie die Hoogste El onthou in die dae van jou rykdom nie.
9 Jy het gelaster en die Wet oortree, en het gereed geword vir die dag van slagting, en die dag van Duisternis en die dag van oordeel.
10 So praat ek en verklaar aan jou: Hy wat jou geskape het, sal jou omverwerp, en vir jou val sal daar geen Medelye wees nie en jou Skepper sal bly wees oor jou vernietiging.
11 En julle regverdiges sal in daardie dae vir die wetteloses en oneerbiediges tot skande wees.
Henog se hartseer; nuwe weë teen die wetteloses
1 O WAS my oĂ« maar ân wolkbank van water dat ek oor julle kon ween, my trane soos ân wolk wat waters stort, en ek so rus kon vind vir my bedroefde hart!
2 Wie het julle toegelaat om verwyte en besoedeling te beoefen? Die oordeel sal julle inhaal, julle wetsoortreders.
3 Vrees nie die wetteloses nie, julle regverdiges, want Elohim sal hulle weer in jul hand oorgee, sodat julle ân regspraak oor hulle kan uitspreek volgens julle begeertes.
4 Wee julle wat vervloekings uitspreek wat nie omgekeer kan word nie; genesing sal daarom ver van julle wees omrede van jul oortredinge.
5 Wee aan jou wat jou naaste met besoedeling vergeld; want jy sal vergeld word volgens jou dade.
6 Wee aan julle, leuenagtige getuienisse, en aan die wat onreg uitweeg, want skielik sal jy vergaan.
7 Wee julle wetteloses, want julle vervolg die regverdiges, want julle sal uitgelewer word en vervolg word weens daardie onreg, en Sy juk sal swaar op julle wees.
Die regverdiges kan hoopvol wees; weë vir die besoedeldes
1Â WEES vol hoop, julle regverdiges, want die wetteloses sal skielik voor julle vergaan, en julle sal hul meesters wees volgens julle begeertes.
2 In die dag van die wetteloses se verdrukking sal julle kinders opgaan en styg soos arende, jul neste sal hoër wees as die van die aasvoëls; julle sal neerdaal en die skeure van die Aarde binnegaan, en soos dassies in die splete van die rotse [skuil] voor die wetteloses, vir ewig. En die bokdemone sal sug omrede van julle, en ween.
3 Moenie vrees nie, julle wat gely het, want genesing is julle Erfdeel, en die helder Lig sal oor julle skyn, en die Stem van rus sal julle uit die Hemele hoor. [Openbaring 21:3,4]
4 Wee julle, julle wetteloses, want jul rykdom laat julle soos die regverdiges lyk, maar jul hart kla julle aan as wetteloos, en hierdie feit sal ân getuienis teen julle wees as ân gedenksteen van jul besoedelde dade.
5 Wee julle wat die beste koring verteer, en wyn drink uit groot bekers, en die eenvoudiges met julle mag onder jul voete vertrap.
6 Wee julle wat water uit elke fontein drink, want julle sal skielik verteer word en wegteer, omdat julle die Fontein van die Lewe verlaat het.
7 Wee julle wat ongeregtigheid bewerk en bedrog en laster; sy sal ân herinnering wees teen julle weens julle besoedeling.
8 Wee julle, jul magtiges wat met mag die regverdiges verdruk; want die dag van julle vernietiging kom. In daardie tyd sal baie en goeie dae vir die regverdige kom in die dag van julle oordeel.
Die besoedeling wat op die wetteloses en die besitters van onwettige rykdom wag
1Â JULLE regverdiges kan maar glo, die wetteloses sal ân verleentheid wees en vergaan in die dae van besoedeling.
2 Laat dit aan julle bekend wees [jul wetteloses] dat die Hoogste El dink aan julle vernietiging, en die Boodskappers van die Hemele verheug is oor julle vernietiging.
3 Wat gaan julle doen, julle wetteloses, en waarheen sal julle vlug op daardie dag van oordeel, wanneer julle die klank van die gebed van die regverdiges hoor?
4 Ja, julle vlug na diegene teen wie hierdie woord ân getuienis sal wees: Julle was metgeselle van oortreders:
5 In daardie dae sal die gebed van die regverdiges omhoog reik na JaHWeH, en vir julle sal die dag van julle oordeel kom.
6 Al die woorde van jul ongeregtigheid sal voor die Groot Aparte Een gelees word, en julle gesigte sal met skaamte bedek wees, en Hy sal elke werk wat op ongeregtigheid gebou is, verwerp.
7 Wee julle, jul wetsoortreders, wat in die middel van die oseaan en op die droë grond woon, en wie se herinneringe besoedeld is.
8 Wee julle wat silwer en goud onwettig bekom het en sĂȘ: Ons het ryk geword met rykdom en het besittings, en het alles bekom wat ons begeer het,
9 en laat ons nou doen wat ons beplan het, want ons het silwer versamel, en daar is baie boere [werkers] in ons huise, en ons graanstore is tot oorlopens toe vol soos met water.
10 Ja, en soos water sal julle leuens wegvloei, want julle rykdom sal nie standhou nie, maar vinnig weggaan van julle af; want julle het alles deur Ongeregtigheid bekom, en julle sal oorgegee word aan ân groot vloek. [LevĂtikus 26]
Die selfbeheptheid van wetteloses; oortreding het by die adamiet begin; alle oortreding word in die Hemele aangeteken; weë vir die wetteloses
1Â NOU sweer ek vir julle, vir die wyses en vir die dwase, want julle sal baie ondervindings op die Aarde belewe;
2 ja, julle mans sal meer versierings as die vrou dra, en meer gekleurde kledingstukke as ân maagd: In koninklikheid, en in spoggerigheid en uit mag, en in silwer en in goud en koningsblou, en in prag en in kos sal hulle uitgegiet word soos water.
3 Daarom sal hulle te kort skiet aan Kennis en Wysheid, en hulle sal ten gronde gaan daarmee saam met hulle besitting, en met al hul glorie en hul prag, en in skaamte en in slagting en in groot armoede sal hulle geeste in die oond van vuur gewerp word. [Openbaring 17 en 18]
4 Ek het tot julle gesweer, julle oortreders, soos ân berg nie ân slaaf kan word nie, en ân heuwel nie ân bediende vir ân vrou nie, net so is die oortreding nie op die Aarde gestuur nie, maar die adamiet het haar self geskep, en onder ân groot vloek sal hulle wat haar doen, tot ân val kom.
5 Onvrugbaarheid is nie aan die vrou gegee nie, maar as gevolg van die dade van haar eie hande sterf sy sonder kinders.
6 Ek het voor julle gesweer, julle wetsoortreders, by die Aparte Groot Een, dat al julle besoedelde dade in die Hemele geopenbaar is en dat nie een van julle dade van verdrukking verberg of versteek is nie.
7 Moenie in julle gees dink, of in julle hart sĂȘ dat julle nie weet en dat julle nie sien hoe elke oortreding elke dag in die Hemele aangeteken word voor die Aangesig van die Hoogste El nie.
8 Van nou af weet julle dat elke oortreding wat julle sal doen, elke dag aangeteken word tot op die dag van julle oordeel.
9 Wee julle, julle dwase, want deur julle dwaasheid sal julle vergaan: en julle oortree teen die wyses, en daarom sal suiwerheid nie julle deel wees nie, maar besoedeling sal julle agtervolg.
10 En nou, weet nou dat julle voorberei is vir die dag van vernietiging: moet daarom nie hoop om te leef nie, julle wetsoortreders, maar julle sal vertrek en sterf; want daar is vir julle geen Losprys nie, want julle is mos voorberei vir die dag van die groot oordeel, vir die dag van verdrukking en groot skaamte vir julle geeste.
11 Wee julle, julle hardnekkiges van hart, wat besoedeling bewerk en bloed eet. Waarvandaan kom jul suiwer dinge om te eet en te drink en gevul te word? Van al die suiwer dinge wat JaHWeH, die Hoogste El, in oorvloed op die Aarde geplaas het: daarom sal julle geen Vrede hĂȘ nie.
12 Wee julle wat van die dade van Ongeregtigheid hou: waarom hoop julle op suiwerheid vir julleself? Weet dat julle oorgegee sal word in die hande van die regverdiges, en hulle sal julle kele afsny en julle verslaan, en geen Barmhartigheid vir julle hĂȘ nie. [1 Konings 18:40; Psalm 149:7-9]
13 Wee julle wat bly is oor die verdrukking van die regverdiges; want geen graf sal vir julle gegrawe word nie.
14 Wee julle wat die woorde van die regverdiges ignoreer: julle sal geen hoop op lewe hĂȘ nie.
15 Wee julle wat leuenagtige woorde en woorde van besoedeling teen die Wet skryf, want julle skryf dit neer sodat adamiete dit kan hoor en wetteloos teenoor hulle naaste optree.
16 Daarom sal hulle geen Vrede ken nie, maar ân skielike dood sterf.
Weë uitgespreek oor die wetteloses, die wetsverbrekers; die besoedelde stryd van wetteloses in die laaste dae; verdere weë
1Â WEE julle wat besoedelde dade doen, en leuenagtigheid prys en eer. Julle sal tot niet gaan, en geen hoop op lewe hĂȘ nie.
2 Wee hulle wat die woorde van Waarheid verdraai, die ewige Verbond oortree, en hulself beskou as sonder oortreding: Hulle sal op die Aarde onder die voete vertrap word.
3 In daardie dae moet julle regmaak, julle regverdiges om jul gebede te verhef soos ân herinnering en haar as ân getuienis voor die Boodskappers neer te lĂȘ, sodat hulle die oortreding van die wetteloses soos ân herinnering voor die Hoogste El kan plaas. [Maleagi 3:16-18]
4 In daardie dae sal die nasies opgestook word en die families van die nasies sal op die dag van vernietiging opstaan.
5 En in daardie dae sal die armoediges trek en hulle kinders saamdra, en hulle dan weggooi, sodat hul kinders deur hulle toedoen sal sterf. Ja, hulle sal hul kinders weggooi terwyl hulle nog suigelinge is en nie na hulle terugkeer nie. En hulle sal geen jammerte vir hul geliefdes hĂȘ nie.
6 Weer sweer ek by julle oortreders, dat die oortreding berei is vir ân dag van onophoudelike bloedvergieting.
7 Diegene wat klippe aanbid en beelde van goud en silwer en hout en steen en klei, en hulle wat geeste van besoedeling en demone aanbid, en alle soorte idole nie volgens kennis nie, sal in daardie dag geen hulp van hulle ontvang nie.
8 En hulle sal afdwaal deur die dwaasheid van hulle harte, en hulle oë sal verblind word deur die vrees van hulle harte en deur die visioene van hul drome.
9 Hierdeur sal hulle sonder Elohim wees en vreesbevange word; want hulle werke was ân leuen, en hulle het klippe aanbid: Daarom sal hulle in ân oogwink vergaan.
10 Maar in daardie dae sal almal geseën word wat die woorde van Wysheid aanvaar en Haar verstaan het, en die Weë gevolg het van die Hoogste El, en gewandel het in die Weg van Geregtigheid, en nie wetteloos geword het saam met die wettelose nie, hulle sal gered word.
11 Wee julle wat besoedeling versprei aan julle naaste, want julle sal neergewerp word in die Doderyk/Sheol.
12 Wee julle wat valse en verkeerde mates maak, en diegene wat bitterheid op die Aarde veroorsaak, want daardeur sal julle ten volle verteer word.
13 Wee julle wat jul huise gebou het met die bittere geswoeg van ander, al hulle boumateriaal was die stene en klippe van Ongeregtigheid; ek sĂȘ aan julle dat julle geen Vrede sal hĂȘ nie. [JeshaJaH 5:8]
14 Wee hulle wat die bepaalde en ewige erflating van hul vadere verwerp, en wie se siele agter idole aanloop; want hulle sal geen rus vind nie.
15 Wee hulle wat ongeregtigheid bewerk en verdrukking aanhelp, en hul naaste doodmaak tot op die dag van die groot oordeel.
16 Want Hy sal julle Glansrykheid neerwerp, en angs in jul harte bring, en Hy sal sy vreeslike verontwaardiging wakker maak, en julle almal deur die swaard vernietig, en al die apartes en regverdiges sal julle oortredinge onthou.
Die wetteloses vernietig mekaar; oordeel oor die gevalle seuns van die Elohim; die veiligheid van die regverdiges; verdere weë vir die wetteloses.
1Â EN in daardie dae sal daar een plek wees waar die vaders en hulle seuns saam vernietig sal word, en broers, die een saam met die ander, sal dood neerslaan totdat hulle bloed in strome vloei.
2 Want ân man sal nie sy hand weerhou om sy seuns en sy seuns se seuns te verslaan nie, en die wetsoortreder sal nie sy hand weerhou van sy geĂ«erde broer nie. Van dagbreek tot sononder sal hulle mekaar doodmaak.
3 Die perd sal tot by sy bors in die bloed van die wetteloses loop, en die strydwa sal tot sy volle hoogte oorstroom word. [2 Ezra 15:35; Openbaring 14:19-20]
4 In daardie dae sal die Boodskappers neerdaal na verborge plekke, en bymekaar maak almal wat gehelp het om wetsoortreding te vernietig, en die Hoogste El sal op daardie dag van Oordeel opstaan om ân groter oordeel oor die oortreders te voltrek.
5 En oor die regverdiges en apartes sal Hy bewakers aanwys uit al die Boodskappers van Apartheid, om hulle te bewaar soos die appel van ân oog, totdat Hy ân einde gemaak het aan alle besoedeling en alle oortreding, en dan sal die regverdiges ân soete slaap slaap, en daar sal niemand meer wees wat hulle bevrees sal maak nie. [ZekarJaH 2: 7-8; TsefĂĄnJaH 3]
6 Dan sal die wyse manne die Waarheid sien, en al die seuns van die Aarde sal die woorde van hierdie Boekrol ter harte neem, en besef dat al hul rykdom hulle nie sal kan red in hul ondergang deur hul oortredinge nie.
7 Wee julle, wetteloses, op die dag van groot angs, julle wat die regverdiges teister en hulle met vuur verbrand; julle sal vergeld word volgens julle werke.
8 Wee julle, julle hardnekkiges van hart, wat waghou sodat hulle besoedeling kan beplan, daarom sal Vrees oor julle kom en daar sal niemand wees om julle te help nie.
9 Wee julle, julle wetteloses, as gevolg van die woorde van jul mond, en as gevolg van die dade van julle hande wat besoedeling tot gevolg gehad het. Julle sal in gloeiende vlamme erger as vuur brand. [Openbaring 20:15]
10 En nou, van die Boodskappers kan julle weet dat Hy in die Hemele navraag sal doen oor jul dade, van die son en van die maan en van die Sterre, met verwysing na jul oortredinge, want op die Aarde het julle geoordeel oor die regverdiges.
11 Hy sal elke wolk en mis en Dou en reën inroep om teen julle te getuig, want dit sal as gevolg van julle dade weerhou word en nie op julle neerdaal nie, en dit sal julle oortredinge in gedagte hou.
12 Gee nou geskenke aan die reën sodat hy nie teruggehou word om op julle neer te daal nie, en ook nie die Dou nie, wanneer sy goud en silwer van julle ontvang om oor julle neer te daal.
13 Wanneer die ryp en sneeu met sy bytende koue en al die sneeustorms met al die gepaardgaande plae julle oorval, dan sal julle in daardie dae nie in staat wees om voor hulle te staan nie.
Vermaning in die Vrees van JaHWeH; die hele natuur vrees hom, maar nie die wetteloses nie
1Â BEKYK die Hemele, julle Seuns van die Hemele, en elke werk van die Hoogste El, en vrees Hom en bewerk geen besoedeling voor Sy Aangesig nie.
2 As Hy die venster van die Hemele toemaak, en die reën en die dou keer om op die Aarde neer te daal vanweë julle, wat sal julle dan doen?
3 En as Hy Sy Woede oor julle stuur as gevolg van jul dade, dan kan julle jul nie op Hom beroep nie, want julle het trotse en astrante woorde teen Sy Geregtigheid gespreek, daarom sal julle geen Vrede hĂȘ nie.
4 En sien julle nie die matrose van die skepe nie, hoe hulle skepe heen en weer gegooi word in die golwe en geskud word deur die winde, en in groot moeilikheid verkeer nie?
5 Daarom is hulle beangs, omdat al hulle besittings saam met hulle op die see gaan, en hulle het bose voorgevoelens van die hart dat die see hulle sal insluk en dat hulle daarin sal vergaan.
6 Is die hele see en al sy waters met al sy bewegings nie die werk van die Hoogste El nie, en het Hy nie die beweginge van die see bepaal en grense gestel deur die sand nie?
7 En wanneer Hy teregwys, vrees die see en droog op, en al die visse gaan dood en alles wat daarin is; maar julle wetteloses wat op die Aarde is, vrees Hom nie.
8 Het Hy nie die Hemele en die Aarde gemaak nie, en alles wat daarin is nie? Wie het Kennis en Wysheid gegee oor alles wat op die Aarde en in die see beweeg?
9 Vrees die matrose van die skepe nie die see nie? Tog vrees oortreders nie die Hoogste El nie.
Verskrikking op die dag van oordeel; die teenstrydige seën (voorspoed) van die regverdiges op Aarde
1Â IN daardie dae wanneer Hy ân smartlike vuur op jou sal bring, waarheen sal jy vlieg, en waar gaan jy redding vind? En wanneer Hy Sy Woord teen jou uitstuur, sal jy nie verskrik wees en vrees nie?
2 Al die ligbronne sal verskrik wees met ân groot Vrees en die hele Aarde sal benoud wees en van vrees en angs sidder.
3 En al die Boodskappers sal hulle bevele uitvoer en sal poog om te skuil voor die Aangesig van die Groot Glansrykheid, en die kinders van die Aarde sal sidder en beef, en julle wetteloses sal vir ewig vervloek wees, en julle sal geen Vrede hĂȘ nie.
4 Wees nie bevrees nie, julle siele van die regverdiges, en wees vol hoop, julle wat in Geregtigheid gesterf het,
5 en treur nie as jou gees in die Doderyk/Sheol neergedaal het nie, en as jou liggaam gedurende jou lewe nie beloon is volgens jou suiwerheid nie, maar wag vir die dag van die oordeel van die oortreders, en vir die dag van vervloeking en kastyding.
6 En tog, wanneer jy doodgaan, praat die oortreders oor jou: Soos ons sterf, so sterf die regverdiges, en watter voordeel verkry hulle vir hulle dade?
7 Kyk, net soos ons, sterf hulle in hartseer en donkerte, en wat het hulle meer as ons? Van nou af is ons gelyk.
8 En wat sal hulle ontvang, en wat sal hulle vir ewig sien? Kyk, hulle het ook gesterf, en van nou af, vir ewig, sal hulle nie die Lig sien nie.
9 Ek vertel julle, julle oortreders, julle is tevrede om te eet, te drink, te steel en te oortree, en om adamiete kaal uit te trek, en rykdom te verwerf en die goeie dae te geniet.
10 Het julle gesien hoe eindig die regverdige se dae, dat daar geen geweld in hulle gevind is tot en met hul dood nie?
11 Nogtans vergaan hulle, en dit lyk of hulle nooit bestaan het nie, en of hul geeste in die Doderyk/Sheol neergedaal het in verdrukking.
Verskillende eindbestemmings van die regverdiges en die wetteloses; nuwe klagtes van die wetteloses
1 NOU sweer ek aan julle, die regverdiges, by die Glansrykheid van die Groot en Geërde en Magtige Een in heerskappy, en by Sy Grootheid sweer ek aan julle:
2 Ek ken ân verborgenheid, ek het die hemelse tafels gelees, ek het die Boekrolle van Apartheid gesien, en het die volgende daarin gevind en met betrekking tot hulle is daarin opgeteken:
3 Dat alle Suiwerheid en Vreugde en Glansrykheid vir hulle berei is, en vir die geeste van hulle wat in Geregtigheid gesterf het, is daar geskryf en oorvloedige Suiwerheid sal aan julle gegee word as beloning vir julle arbeid, en julle lot is oorvloediglik meer as die lot van die lewendes.
4 Die geeste van julle wat in regverdigheid gesterf het, sal lewe en vol Vreugde wees, en hulle geeste sal nie vergaan nie, en ook nie hulle herinnering voor die Aangesig van die Groot Een nie. Vir al die geslagte van die wĂȘreld: vrees daarom nie langer hulle smaad nie.
5 Wee julle, julle wetsoortreders wanneer jul dood is, en julle in die oorvloed van jul oortredinge sterf, en diegene wat soos julle is, aangaande julle sĂȘ: GeseĂ«nd is die wetsoortreders: hulle het al hul dae beleef.
6 En nou het hulle gesterf in voorspoed en in rykdom, ek het nie verdrukking of moord in hul lewens gesien nie, en hulle het in glorie gesterf, en geen oordeel is oor hulle voltrek in hulle lewe nie!
7 Weet dan dat hulle siele in die Doderyk/Sheol sal neerdaal, en hulle sal ellendig wees in hul groot verdrukking.
8 In donkerte en kettings en ân brandende vlam waar daar smartlike oordeel is, sal julle siele ingaan en die groot oordeel sal vir al die geslagte van die wĂȘreld wees. Wee julle, want julle sal geen Vrede ken nie.
9 Spreek en sĂȘ nie met betrekking tot die regverdiges en die suiweres wat nog in die lewe is nie: In ons kommerwekkende dae het ons hard gewerk en elke moeilikheid ervaar, en het baie besoedeling teengekom en is verteer, en ons het min geword en ons gees klein.
10 En ons is vernietig en het geeneen gevind om ons te help nie, selfs nie met ân woord nie: Ons is gemartel en vernietig en het gehoop dat ons van dag tot dag nie die lewe sal sien nie.
11 Ons het gehoop om die kop te wees, maar het die stert geword; ons het moeisaam gewerk en het geen bevrediging in ons werk gehad nie; en ons het die voedsel geword van die oortreders en die wetteloses, en hulle juk het swaar op ons gerus. [Deuteronómium 28]
12 Hulle het oor ons geheers en ons gehaat en ons geslaan; en vir diegene wat ons gehaat het, het ons nekke gebuig, en hulle het ons nie jammer gekry nie.
13 Ons het begeer om weg te kom van hulle af sodat ons kon ontsnap en tot rus kon kom, maar kon geen plek vind waarheen ons kon vlug en waar ons veilig van hulle sou wees nie.
14 En ons het by die meesters gekla in ons verdrukking, en het uitgeroep voor die wat ons verslind het; maar hulle het hul nie aan ons smekinge gesteur nie, en wou nie na ons stemme luister nie.
15 Hulle het diegene gehelp wat ons beroof en verslind het en hulle wat ons min gemaak het; en hulle het ons verdrukking verberg, en het nie die juk verwyder van die wat ons verslind het en ons verstrooi en ons vermoor het nie, en hulle het hul moorde bedek, en het nie onthou dat hulle die hand teen ons gelig het nie.
Versekerings aan die regverdiges gegee; waarskuwings aan wetteloses en die vervalsers van die Woorde van Geregtigheid
1Â EK sweer aan julle, dat die Boodskappers in die Hemele julle onthou vir die suiwere voor die Aangesig van die Glansrykheid van die Groot Een: en julle name is neergeskryf voor die Aangesig van die Glansrykheid van die Groot Een.
2 Wees vol hoop, want vroeër is julle deur ellende en siekte tot skaamte gedwing, maar nou sal julle skyn soos ligte van die Hemele, julle sal skyn en julle sal gesien word, en die poorte van die Hemele sal vir julle oopgemaak word.
3 En in julle uitroepe, roep uit om oordeel en dit sal tot julle kom; want al julle verdrukking sal op die heersers besoek word, en op almal wat hulle gehelp het om julle te plunder.Â
4 Wees vol hoop, en moenie julle hoop laat vaar nie; want julle sal groot Vreugde ken soos die Boodskappers van die Hemele.
5 Wat sal van julle verwag word? Julle sal nie nodig hĂȘ om op die dag van die groot oordeel weg te kruip nie en julle sal nie as oortreders bevind word nie, en die ewige oordeel sal ver van julle wees vir al die geslagte van die wĂȘreld.
6 En nou, vrees nie, julle regverdiges, wanneer julle die oortreders sien sterk word nie en hulle in hul weë voorspoedig sien nie: moenie hulle metgeselle wees nie en bly ver van hulle geweld af.
7 Alhoewel julle oortreders sĂȘ: Ons oortredinge sal nie ontbloot word en neergeskryf word nie. Nogtans sal al julle oortredinge elke dag neergeskryf word.
8 Nou wys ek aan julle daardie Lig en Duisternis, dag en nag, al julle oortredinge.
9 Moenie wetteloos wees in julle harte nie, en moenie lieg nie en verander nie die woorde van Waarheid nie, en moenie die woorde van die Aparte en Groot Een as leuentaal in twyfel trek nie, en moenie julle idole vereer nie; want al jou leuens en al jou besoedeling kan nie Geregtigheid voortbring nie, net groot oortreding.
10 En nou ken ek hierdie verborgenheid dat oortreders die woorde van Waarheid sal verander en op baie maniere sal verdraai, en hulle sal woorde van besoedeling spreek, en lieg en groot versinsels uitdink, en my Boekrolle in hulle eie woorde oorskryf.
11 Maar wanneer hulle my woorde noukeurig neerskryf in hul tale en hulle niks daaraan verander of uitlaat van my woorde nie, maar alles noukeurig neerskryf, alles wat ek aangaande hulle getuig het. [JeshaJaH 43:27; 2 Ezra 8:60]
12 Dan ken ek ân ander verborgenheid: dat my Boekrolle aan die regverdiges en die apartes en die wyses gegee sal word en sal vir hulle ân bron van Blydskap, Waarheid en Wysheid wees.
13 En aan hulle sal die Boekrolle gegee word, en hulle sal daarin glo en bly wees daaroor, en dan sal al die regverdiges wat die Waarheid daaruit geleer het, bly wees.
Elohim sal by die adamiet woon
1Â IN daardie dae, spreek JaHWeH, sal hulle aan die kinders van die Aarde getuig oor die Wysheid in haar:
Toon Haar aan hulle, want julle is hul leidsmanne en hul beloning dwarsoor die hele wĂȘreld. [JeshaJaH 26:9; Psalm 149:9]
2 Want Ek en My Seun sal vir ewig met hulle verenig word in die Paaie van Geregtigheid in hulle lewens; en julle sal Vrede hĂȘ: wees bly, julle kinders van Geregtigheid. Amein
ân Fragment uit Die Boek van Noag
1Â NĂÂ ân aantal dae het my seun, MetĂșsalag, ân vrou geneem vir sy seun, Lameg, en sy het by hom swanger geraak en ân seun gebaar.
2 Sy liggaam was wit soos sneeu en rooi soos ân blom van ân roos, en die hare van sy hoof was wit soos wol, en sy oĂ« was pragtig, en toe hy sy oĂ« oopmaak, het hy die hele Huis verlig soos die son, en dit was baie helder in die Huis.
3 Hy het opgestaan in die hande van die vroedvrou en het sy mond oopgemaak en met die Elohey van Geregtigheid gespreek.
4 Sy vader Lameg was bang vir hom en het op die vlug geslaan, en hy het by sy vader MetĂșsalag gekom.
5 En hy het aan hom gesĂȘ: Ek het ân vreemde seun verwek, hy is verskillend van en nie soos ân adamiet nie, hy lyk soos die Seuns van die Elohey van die Hemele; en sy aard is anders, hy is nie soos ons nie, en sy oĂ« is soos die strale van die son en sy gesig is verglans.
6 Dit lyk nie vir my of hy uit my voortgespruit het nie, maar uit die Boodskappers; en ek vrees dat daar in sy dae ân wonderwerk op die Aarde voltrek sal word.
7 En nou, my vader, ek is hier om u te versoek en u te smeek om na Henog te gaan, ons vader, en by hom die Waarheid te leer, want sy woonplek is tussen die Boodskappers.
8 Toe MetĂșsalag die woorde van sy seun hoor, het hy na my toe gekom aan die eindes van die Aarde, want hy het gehoor dat ek daar was, en hy het hardop uitgeroep. Ek het sy stem gehoor en het na hom toe gegaan, en ek het aan hom gesĂȘ: Kyk, hier is ek, my seun, waaroor het jy na my toe gekom?
9 En hy het geantwoord en gesĂȘ: Oor ân saak van groot kommer het ek hierheen gekom, en omrede van ân ontstellende visioen, het ek u genader.
10 En hoor my nou, my vader: daar is ân seun vir Lameg, my seun gebore; sy gelyke is nie te vinde nie, en sy geaardheid is nie soos ân adamiet se geaardheid nie, en die kleur van sy liggaam is witter as sneeu en rooier as ân roos in blom, en die kleur van sy hare is witter as wit wol, en sy oĂ« is soos die strale van die son, en toe hy sy oĂ« oopgemaak het, was die hele Huis verlig.
11 Hy het opgestaan uit die hande van die vroedvrou en sy mond oopgemaak en JaHWeH van die Hemele geseën.
12 Sy vader Lameg was verskrik en het na my toe gevlug en wou nie glo dat hy die kind verwek het nie, want hy het soos die Boodskappers van die Hemele gelyk; en daarom het ek na u gekom sodat u my kan vertel wat die Waarheid is.
13 En ek, Henog, het hom geantwoord en aan hom gesĂȘ: JaHWeH sal ân nuwe ding op die Aarde doen, en dit het ek reeds in ân visioen gesien. Ek maak aan jou bekend dat in die geslag van my vader Jered, het sommige van die Boodskappers van die Hemele teen JaHWeH se Woord oortree.
14 En kyk, hulle het besoedeling gepleeg en die Wet oortree, en hulle met vroue vermeng en oortree met hulle, en hulle het met sommige van hulle getrou, en kinders by hulle verwek.
15 En hulle het op die Aarde reuse voortgebring, nie volgens die gees nie, maar volgens die vlees, en daar sal ân groot straf oor die Aarde kom en die Aarde sal skoon word van alle vermenging.
16 Ja, daar sal ân groot vernietiging oor die hele Aarde plaasvind en daar sal ân vloed wees en ân groot vernietiging vir een jaar.
17 Hierdie seun wat vir jou gebore is, sal op die Aarde agterbly en sy drie kinders sal saam met hom gered word: wanneer almal wat op die Aarde is, sal sterf, maar hy en sy seuns sal gered word.
18 En maak dit nou bekend aan jou seun Lameg dat hy wat gebore is in der waarheid sy seun is, en noem hom Noag, want hy sal vir julle gelaat word, en hy en sy seuns sal van die vernietiging gered word wat oor die Aarde kom as gevolg van die oortreding,en al die ongeregtigheid, en dit sal in sy dae voltrek word.
19 En daarna sal daar selfs meer ongeregtigheid op die Aarde wees as wat by die eerste oordeel voltrek is, want ek ken die geheime van die apartes; want JaHWeH het dit aan my getoon en het my daaroor ingelig, en ek het dit op die hemelse tafels gelees.
1Â EK het gesien daarop is geskryf dat geslag na geslag sal oortree, totdat ân Saadlyn van Geregtigheid sal opstaan, en oortreding vernietig is en verbastering van die Aarde af verdwyn het, en alle Suiwerheid op haar sal kom.
2 En nou, my seun, gaan en maak bekend aan jou seun Lameg dat hierdie seun wat gebore is, in der waarheid sy seun is, en dat dit nie ân leuen is nie.
3 Nadat MetĂșsalag die woorde van sy vader Henog gehoor het, want hy het alles in die geheim aan hom gewys, het hy teruggekeer en alles wat aan hom getoon is, aan die ander bekend gemaak en hulle het daardie seun Noag genoem: want hy sal die Aarde troos na daardie vernietiging.
ân Toevoeging tot Die Boek van Henog
1Â DAAR is ook ân ander Boekrol wat Henog vir sy seun MetĂșsalag geskryf het en vir die wat na hom sal kom, en wat die Wet sal hou in die laaste dae.
2 Julle wat suiwer opgetree het, sal wag vir daardie dae totdat ân einde gemaak word aan die wat besoedeling bewerk, en ân einde aan die mag van die oortreders.
3 En wag julle maar totdat die ongeregtigheid verbygegaan het, want hulle name sal uit die Boekrol van die Lewe verwyder word en uit die Boekrolle van Apartheid, en hulle saad sal vir ewig vernietig word, en hulle geeste sal vernietig word, en hulle sal uitroep en hulle sal treur in ân chaotiese plek wat ân woeste wildernis is, en in die vuur sal hulle brand, want daar is geen Adamah [die adamiet se Aarde] daar nie. (Exodus 32:33) Psalm 69:28; Openbaring van Petrus 1]
4 Ek het daar iets gesien soos ân onsigbare Wolkkolom; as gevolg van sy diepte kon ek nie daaroor heen kyk nie, en ek het ân vuurvlam gesien wat helder gegloei het, en dinge soos skitterende berge wat rondkring en heen en weer swaai.
5 Ek het aan een van die Boodskappers van Apartheid wat by my was, gevra: Wat is daardie blink ding? Want dit is nie die Hemele nie, maar slegs die vlam van ân gloeiende vuur en daar is ook die geween van stemme en uitroepe en roubeklag en baie pyn.
6 En hy het aan my gesĂȘ: Hierdie plek wat jy sien, hier word die geeste van wetsoortreders en lasteraars neergewerp, en ook die van hulle wat besoedeling bewerk het, en hulle wat elke ding verdraai wat JaHWeH gesĂȘ het deur die mond van die profete, selfs die dinge wat daar nog sal wees.
7 Want sommige van hulle is geskryf en bo in die Hemele gegraveer, sodat die Boodskappers dit kan lees en weet wat met die oortreders gaan gebeur, en die geeste van die nederige, en die wat hul liggame kasty het, en deur Elohim beloon is; en daardie wat beskaamd gemaak is deur besoedelde mense:
8 Hulle wat Elohim liefhet en nie goud of silwer of die ander goeie dinge wat in die wĂȘreld is nie, maar hulle liggame aan marteling oorgegee het;
9 wat sedert hulle geskep is, nie na aardse voedsel verlang het nie, maar alles as ân verbygaande asemteug gesien het, en daarvolgens geleef het, en JaHWeH het hulle baie beproef en hul geeste is suiwer bevind sodat hulle Sy Naam kon seĂ«n.
10 En al die seëninge wat vir hulle bestem is, het ek in die Boekrolle verhaal. En Hy het hul beloning aan hulle toegeken, want hulle is bevind dat hulle die Hemele meer begeer as hul aardse lewe, en hoewel besoedelde mense hulle onder hul voete vertrap en hulle misbruik en uitgeskel het en hulle tot skaamte gedwing is, het hulle My Naam nogtans geseën.
11 Nou sal Ek die geeste van die suiweres roep wat aan die saadlyn van Lig behoort, en Ek sal die wat in die duister gebore is, verander, die wat nie in die vlees beloon is met sulke eerbewyse as wat hulle getrouheid verdien het nie.
12 Ek sal voortbring diegene wat My Naam liefgehad het in ân glansende Lig en Ek sal elkeen op die Troon van Sy Glansrykheid laat sit.
13 En hulle sal glansryk wees vir ontelbare tye; want Geregtigheid is die Oordeel van Elohim; want om getrou te wees, sal Hy getrouheid gee in die woonplek van opregte weë.
14 En hulle sal diegene sien wat in donkerte gebore is, wat in donkerte gewerp sal word, terwyl die regverdiges sal skitter.
15 Die oortreders sal hardop uitroep en hulle glansrykheid sien, en hulle sal inderdaad gaan waarheen die dae en die tye vir hulle neergeskryf is.
Henog ontmoet die Boodskappers
1 DAAR was ân wyse man, ân man van briewe [boekrolle], en JaHWeH het hom liefgekry en hom aangeneem, dat hy as ân getuie van die lewe daarbo, die Hoogste El se woonplekke sou aanskou en dat hy ooggetuie sou wees van die Wysheid en die Grootheid en onveranderlike en onmeetlike Majesteit van El Almagtig; van die wonderbaarlike en Veelogige, en ontoeganklike Troon van JaHWeH en van die glorieryke en Glansryke Vesting van die diensknegte van JaHWeH en van die rangordes en openbaringe van die hemelse skeppingsleĂ«rmag, en van die onuitspreeklike harmonie van die menigte van die elemente en van die onuitspreeklike sang van die leĂ«rskare van GĂ©rubs en om getuie te wees van die onmeetbare Lig. [Psalm 45:1]
2 In daardie tyd, het hy gesĂȘ, toe my een-honderd-vyf-en-sestigste jaar voltooi was, het ek my seun MetĂșsalag verwek.
3 Hierna het ek ook tweehonderd jaar geleef en het van al die jare van my lewe driehonderd-vyf-en-sestig jare voltooi.
4 Op die eerste dag van die eerste maand, was ek alleen in my huis en was rustend op my bed en het geslaap.
5 Terwyl ek op my bed gerus het, het ân groot ontsteltenis in my hart opgekom, sodat ek in my slaap geween het, en ek kon nie verstaan waarom ek so ontsteld was of wat met my gebeur nie.
6 Toe het daar twee Manne aan my verskyn, baie groot, soos wat ek nog nooit op Aarde gesien het nie.
7 Hulle aangesigte was soos die skynende son, hulle oĂ« het soos kerse gebrand, en uit hulle monde het iets gekom wat soos vuur gelyk het, en hulle klere was soos ân verspreiding van skuim,
8 en hulle arms soos goue Vleuels aan die koppenent van my bed. Hulle het my op my naam geroep.
9 Ek het uit my slaap wakker geword en die twee Manne het werklik langs my gestaan.
10 Ek het haastig opgestaan en voor hulle neergebuig en my gesig was soos met ryp bedek uit vrees.
11 En die Manne het aan my gesĂȘ: Wees dapper, Henog, en moenie vrees nie: die Elohey van die voortyd het ons na jou gestuur;Â [DeuteronĂłmium 33:27]
12 en kyk, jy sal saam met ons vandag opgaan na die Hemele. En vertel aan jou seuns alles wat hulle op Aarde in jou huis moet doen en laat niemand jou soek totdat JaHWeH jou na hulle laat terugkeer nie.
13 Ek het hulle gehoorsaam en uitgegaan. Ek het my seuns MethushaEl en Rigim geroep en ek het aan hulle alles vertel wat die Manne aan my gesĂȘ het.
Henog se opdragte aan sy seuns voor sy vertrek.
1Â EK het aan hulle gesĂȘ: Kyk, my kinders, ek weet nie waarheen ek gaan nie of wat van my sal word nie;
2 En nou, daarom, my kinders, moenie julle van Elohim wegkeer nie, maar leef julle lewens voor die Aangesig van JaHWeH, en hou Sy Insettinge;
3 en moenie die bydrae van vergoeding weier nie, en JaHWeH sal nie die werke van jou hande weier nie;
4 moenie die gawes van JaHWeH weier nie, en JaHWeH sal [jou] nie Sy besittings in jou stoorkamers weier nie;
5 seën JaHWeH met die eerstelinge onder jou vee en jy sal die geseënde van JaHWeH genoem word vir ewig;
6 moet julle nie wegkeer van JaHWeH nie, moet ook nie gode aanbid wat nie die Hemele of die Aarde gemaak het nie: mag JaHWeH in julle harte Vrees vir Hom bevestig.
7 En nou, my kinders, laat niemand na my soek totdat JaHWeH my na julle laat terugkeer nie.
Henog word in die Hemele opgeneem. Die eerste Hemele
1 NADAT ek met my seuns gepraat het, het die twee Manne my geroep en my op hulle Vleuels geneem; en hulle het my tot in die eerste Hemele gedra en daar neergesit. En hulle het my voor die oudstes gebring, die Vorste van die leërmagte van die Sterre, en hulle het my hul bewegings en hul verplasings van jaar tot jaar getoon.
2 Hulle het aan my tweehonderd Boodskappers gewys wat die Sterre en die sterrestelsels in die Hemele beheer.
3 En hulle het aan my ân see gewys, baie groot, baie groter as die aardse see; en die Boodskappers het met hulle Vleuels gevlieg.
4 En hulle het aan my die skatkamers van die sneeu en ys getoon en die skrikwekkende Boodskappers wat die skatte beheer, en hulle het aan my die stoorkamers van die wolke gewys, waaruit hulle kom, en waarheen hulle terugkeer.
5 Hulle het aan my die skatkamers van die Dou getoon, die voorkoms daarvan was soos olie van die Olyfbome; en ook die Boodskappers wat hulle skatte bewaak het, en hulle bedekking was soos al die blomme van die Aarde.
Die tweede Hemele. Die boodskappers wat op die groot oordeel wag
1Â DAARDIE Manne het my toe geneem en boontoe gelei na die tweede Hemele.
2 En hulle het aan my die bewaakte gevangenes gewys van die onmeetbare oordeel, en daar het ek die boodskappers gesien wat verdoem was; en ook het hulle aan my ân duisternis getoon wat groter was as die aardse duisternis ... en hierdie boodskappers was swart van aange-sig, meer as die aardse donkerte, en hulle het deur al die ure aanhoudend geween.
3 En ek het aan die Manne wat met my was, gesĂȘ: Hoekom word hulle so gefolter?
4 Die Manne het my geantwoord: Hulle is diegene wat JaHWeH versaak het, wat nie JaHWeH se bevele gehoorsaam het nie, maar wat gehandel het volgens hulle eie wil en afgedwaal het met hulle prins, wat ook vasgebind is in die vyfde Hemele.
5 En ek het ân groot deernis vir hulle gevoel en daardie boodskappers het laag voor my gebuig: Man van Elohim, ons vra jou dat jy tot JaHWeH vir ons sal bid;
6 en ek het hulle geantwoord en gesĂȘ: Wie is ek, ân sterflike adamiet, dat ek vir boodskappers moet bid? Wie weet waarheen ek sal gaan en wat met my sal gebeur? Of wie vir my sal bid?
Die derde Hemele. Henog besoek die Tuin van Eden
1Â EN die Manne het my daarvandaan weggeneem, en het my boontoe gelei na die derde Hemele en my daar in die middel van die Paradys neergesit;
2 en daardie plek was mooier as enigiets wat daar te sien is - al die bome het gebot, al die vrugte was ryp, elke soort voedsel was altyd in oorvloed, elke briesie welriekend.
3 En daar was vier riviere wat in stille gang verbygevloei het. Die hele Tuin was suiwer, en het voortgebring wat suiwer is om te eet.
4 En die Boom van die Lewe was in daardie plek waar JaHWeH rus wanneer Hy na die Paradys gaan; en die kwaliteit van die geur van daardie Boom was onbeskryflik - en Sy was meer as ân sieraad vir alle bestaande dinge; en van alle kante het Sy in voorkoms gelyk soos goud en skarlakenrooi en soos vuur, en Sy het alles bedek, en alle soorte vrugte geproduseer. Haar wortel is in die Tuin aan die Einde van die Aarde. En die Paradys is tussen bedorwenheid en onbedorwenheid. En daar is twee Fonteine waaruit heuning en melk voortkom, en hulle Fonteine bring wyn en olie voort, en hulle verdeel in vier dele en gaan op ân stille koers, en gaan af in die Paradys van Eden tussen bedorwenheid en onbedorwenheid. En vandaar gaan hulle met die Aarde langs voort en het ân ommekeer in hulle kringloop soos die ander elemente. Daar is driehonderd Boodskappers wat die Tuin in stand hou en met voortdurende soet gesang en met nimmerswyende stemme Elohim dien dwarsdeur al die dae en ure.
5 Daar is nog ân Boom daar naby, ân Olyfboom, wat onophoudelik met olie vloei.
6 En elke Boom is oortrek met suiwer vrugte, daar is nie ân Boom sonder vrugte nie; en die hele plek is geseĂ«nd.
7 En die Boodskappers wat die Paradys bewaak, is die mees wonderbaarlikes en hulle dien Elohim sonder ophou met ononderbroke stem en soet gesang.
8 En ek het gesĂȘ: Hoe geseĂ«nd is hierdie plek nie! Die Manne het my geantwoord: Hierdie plek, Henog, word voorberei vir die regverdiges wat in hul lewes swaarkry moes verduur,
9 wat hulleself kasty en hul oë afgewend het van Ongeregtigheid en ware regverdige oordeel gespreek het, en wat brood gegee het aan die verhongerdes, en die naaktes met klere bedek het,
10 wat die struikelendes orent gehelp het, en diegene behulpsaam was teenoor wie onreg gedoen is, wat hul lewes voor die Aangesig van JaHWeH geleef en Hom alleen gedien het.
11 Vir hulle word hierdie plek toeberei as hulle ewige Erfdeel.
Henog besoek die plek van oordeel vir die wetteloses
12 EN daardie twee Manne het my van daar af boontoe gelei na die Noordekant van die Hemele en het aan my ân verskriklike plek gewys.
13 Elke soort marteling en kastyding was in daardie plek, en duisternis en mis, maar ân somber vuur het ewigdurend opgevlam in daardie plek,
14 en ân brandende rivier het uitgekom teen die hele plek. En daar was koue en ys en tronke in daardie plek, en verskriklike en wrede boodskappers wat wapens dra en kasty sonder Barmhartigheid.
15 En ek het gesĂȘ: Hoe verskriklik is hierdie plek. En die Manne het my geantwoord:Â [Openbaring van Petrus 1]
16 Hierdie plek, Henog, word voorberei vir die wetteloses wat op Aarde wetteloos gehandel het - wat op Aarde oortree het teen die natuur en wat kinders verdorwe het met sodomie;
17 wat dwelmhandel en besweringe bedryf het en oor hulle besoedelde dade spog, wat gesteel het en die siele van adamiete deur geheimenisse berowe, [Openbaring 22:15]
18 wat die juk wat hulle bind, losgemaak het, en wat hulself deur Ongeregtigheid verryk het uit ander se besittings,
19 en wat die honger man gelaat het om te sterf van honger terwyl hulle aan hom kon gee om te eet, wat die naakte gestroop het terwyl hulle hom kon klee,
20 wat nie hul Skepper erken het nie, maar gode aanbid en afbeeldings gemaak het, en hulle neergebuig het voor die werke van hul eie hande.
21 Vir hulle almal is hierdie plek voorberei as ân ewige Erfdeel.
Die vierde Hemele. Die baan van die son en die Sterre
1Â DIE Manne het my boontoe gelei en na die vierde Hemele gedra. En kyk, hulle het my al die bewegings gewys en al die strale van die lig van die son en die maan.
2 En ek het hulle gange gemeet en dit met hulle lig vergelyk en gesien dat die son se lig sewe maal sterker is as die van die maan.
3 Sy wentelbaan en die strydwa waarop dit reis, is soos ân Gees in beweging; en daar is vir hulle geen rus terwyl hulle met die dag uitgaan en met die nag terugkeer nie.
4 En ek het vier groot Sterre aan die regterkant van die son se strydwa en vier aan die linkerkant sien hang wat vir ewig met die son saamgaan.
5 En ek het Boodskappers voor die son se strydwa sien gaan, vlieĂ«nde Wesens: elke Boodskapper wat die son se strydwa trek, het twaalf Vleuels, en wanneer JaHWeH hulle beveel om af te gaan Aarde toe, dra hulle ook die dou en die hitte met die son se strale. Ek het baie Sterre gesien, en elke Ster het onder hom ân duisend Sterre na die regterkant van die son se wiel gehad. Daar was vier Sterre na die linkerkant, elkeen met ân duisend Sterre onder hom, altesaam agtduisend wat deurentyd met die son saamgaan. Gedurende die dag sien vyftien menigtes van Boodskappers daarna om, en ân duisend gedurende die nag. En sesgevlerktes (Serafs) stroom uit saam met die Boodskappers voor die strydwa van die son in die vurige vlamme, en ân honderd Boodskappers steek die son aan die brand. Ek het gekyk en ander vlieĂ«nde elemente van die son gesien, wie se name was Fenikses en Galkydri, wonderbaarlik en wonderlik, met voete en sterte in die vorm van ân leeu en ân krokodil se kop; hulle voorkoms was verpurper soos die reĂ«nboog; hulle grootte is negehonderd mate, hul Vleuels is soos die van die Boodskappers, elkeen het twaalf en hulle bedien en begelei die son, en verdra die hitte en die dou soos dit deur Elohim beveel is. So draai die son en gaan en reis onder die Hemele deur en sy baan gaan onder die Aarde met die lig van sy strale nimmereindigend.
Die poorte van die son en die maan en die dae van die jaar
6 EN die Manne het my na die ooste van die Hemele geneem.
7 Hulle het my die poorte gewys waardeur die son uitgaan volgens die aangewese tyd en volgens die kringloop van die maande van die hele jaar, en die verkorting en verlenging van die dae en van die nagte.
8 Hulle het aan my gewys ses poorte, een geopen op ân afstand van dertig stadia; en ek het hulle grootte probeer meet, maar ek kon nie - en elke poort het een-en-sestig stadia en ân kwart van ân stadium, en ek het hulle suiwer gemeet en verstaan dat hulle mate soveel is;
9 deur hulle het die son ingegaan en na die weste beweeg. Deur die eerste poort het hy twee-en-veertig dae gegaan,
10 deur die tweede vyf-en-dertig dae, deur die derde vyf-en-dertig dae, deur die vierde vyf-en-dertig dae, deur die vyfde vyf-en-dertig dae, en deur die sesde twee-en-veertig dae.
11 En weer, terugkerend deur die sesde poort volgens die kringloop van die seisoene het hy deur die vyfde poort ingegaan, vyf-en-dertig dae,
12 deur die vierde poort vyf-en-dertig dae, vyf-en-dertig dae deur die derde poort, vyf-en-dertig dae deur die tweede poort.
13 En die dae van die jaar word beëindig volgens die kringloop van die seisoene.
14 En die Manne het my boontoe gelei na die weste van die Hemele, en aan my die ses groot poorte gewys wat oop was soos die oostelike poorte aan die teenoorgestelde kant waar die son sak, volgens die getal van die dae.
15 So gaan hy weer onder deur die westelike poorte - en die skittering van sy kroon is by JaHWeH in die Hemele en word bewaak deur vierhonderd Boodskappers, terwyl die son omwentel op sy wiel onder die Aarde, en hy sewe groot ure in die nag staan; die helfte van sy omwenteling spandeer hy onder die Aarde. Wanneer hy die ooste nader in die agste uur van die nag, bring hy sy ligte en die kroon van sy skittering, en die son vlam voort meer as vuur.
16 Wanneer hy weer by die westelike poorte uitkom, neem vier Boodskappers sy kroon en dra dit op na JaHWeH.
17 Maar die son draai sy strydwa en gaan voort sonder lig; en daar sit hulle die kroon op hom.
18 Hulle het aan my die getal van die son en die poorte waardeur hy in en uitgaan gewys; want hierdie poorte het JaHWeH gemaak en Hy het die son aangewys as die uurwagter van die jaar. Toe het die elemente van die son wat genoem word Fenikses en Galkydri aan die sing gegaan, daarop het elke vlieĂ«nde wese met sy Vleuels gefladder, verbly in die Gewer van Lig, en op die bevel van JaHWeH het hulle ân lied aangehef.
19 Van die maan het hulle my ân ander getal gewys: Hulle het my al haar bewegings en al haar kringlope en haar poorte laat sien.
20 Hulle het my die twaalf poorte na die ooste gewys: hulle het my die poorte van die kroon gewys waardeur die maan in en uitgaan volgens die gebruiklike tye.
21 Deur die eerste poort na die ooste een-en-dertig dae, deur die tweede een-en-dertig dae, en deur die derde een-en-dertig dae uitsonderlik,
22 en deur die vierde dertig dae, deur die vyfde een-en-dertig dae, ongewoon, en deur die sesde een-en-dertig dae gewis,
23 deur die sewende dertig dae, deur die agste een-en-dertig dae uitsonderlik, en deur die negende dertig dae presies, en deur die tiende dertig dae verseker,
24 deur die elfde een-en-dertig dae, deur die twaalfde poort gaan sy in twee-en-twintig dae.
25 En so ook deur die westelike poorte volgens die siklus en getal van die oostelike poorte; so gaan sy ook deur die westelike poorte in en sy voltooi die jaar met driehonderd-vier-en-sestig dae.
26 Sy gaan die jaar in met vier uitsonderlike kwart dae en om hierdie rede word hulle uitgehou en eenkant gesit, weg van die Hemele en die jaar en word nie getel in die getal van die dae nie;
27 want hulle verander die seisoene van die jaar, twee nuwe mane wanneer sy groei en ân tweede twee nuwe mane wanneer sy afneem.
28 Wanneer sy klaar is by die westelike poorte, dan keer sy terug en gaan na die ooste met haar lig: en so beweeg sy dag en nag in ân sirkel.
29 Haar wentelbaan is soos die lug: en die strydwa waarop sy ry is ân Gees in beweging, en die wat haar strydwa trek, is vlieĂ«nde Wesens, elke Boodskapper het ses Vleuels. Dit is die getal van die maan.
23 In die middel van die Hemele het ek ân gewapende Vors gesien wat JaHWeH dien op simbale en blaasinstrumente en met ân onophoudelike stem: en ek was betower terwyl ek daarna kyk.
Die vyfde Hemele. Henog praat met die boodskappers wie se broers saam met Sataniël uit die Hemele verban is
1 Die Manne het my vandaar geneem en opgedra na die vyfde Hemele. En ek het daar ân enorme LeĂ«rskare gesien - die Wagters.
2 Hulle voorkoms was soos die adamiet se voorkoms: in grootte was hulle groter as die groot reuse wat genoem is Grigori.
3 En hulle aangesigte was treurig en hulle monde was stil en daar was geen diens in die vyfde Hemele nie.
4 En ek het aan die Manne wat by my was gesĂȘ: Waarom is hulle so baie bedroef en hul aangesigte so treurig, en hul monde stil, en waarom is daar geen diens in hierdie Hemele nie?
5 Hulle het aan my gesĂȘ: Hierdie is die Wagters wat nie by hulle broers aangesluit het nie.
6 Twee prinse en die tweehonderd ander wat hulle gevolg en afgegaan het na die Aarde en hulle eed op die skouer van die berg Hermon verbreek het om hulleself nie met die adamiet se vroue te besoedel nie;
7 en omdat hulle hulself besoedel het, het JaHWeH hulle verdoem. Hulle het die Aarde besoedel met hul dade, in al hul dae was hulle wetteloos en het vermeng, en reuse is gebore en wonderbaarlike groot manne en groot vyandskap. En hierdie [groep] treur oor hul broers en die straf wat op hulle gelĂȘ is.
8 Ek het aan die Wagters gesĂȘ: Ek het julle broers gesien en ek het gehoor wat hulle gedoen het: en ek ken hulle gebede en ek het vir hulle gebid.
9 En kyk, JaHWeH het hulle verdoem onder die Aarde totdat die Hemele en die Aarde verbygegaan het: waarom wag julle dan vir julle broers, en waarom dien julle nie voor die Aangesig van JaHWeH nie?
10 Hervat julle vorige pligte: bied julle dienste aan in die Naam van JaHWeH, ingeval julle JaHWeH, onse Elohey vertoorn en Hy julle neerwerp uit hierdie plek.
11 Hulle het geluister na wat ek gesĂȘ het en is oorreed en hulle het in vier rye in die Hemele gestaan.
12 En kyk, terwyl ek daar staan, het hulle saam op vier trompette begin blaas, en die Wagters het begin dien, asof met ân enkele stem en hulle stem het opgegaan voor die Aangesig van JaHWeH.
Die sesde Hemele. Die Hoof-boodskappers
1Â DIE Manne het my vandaar boontoe gelei en my gedra na die sesde Hemele.
2 Ek het daar sewe Boodskappers in ân groep gesien, helder en baie glorieryk en hulle Aangesigte het geskyn soos ân straal van die son.
3 Daar was geen verskil in hulle Aangesigte nie, of in hulle grootte of in hulle klere nie; hulle het die verordeninge van die wĂȘreld gereĂ«l en daaroor onderrig;
4 ook die beweging van die Sterre, die son, die maan en die Boodskappers [hul gidse] en die hemelse roepstemme - hulle wat harmonie aan alle lewe in die Hemele gee.
5 En hulle het die uitvoering van die sang en aanbiedinge, lofprysinge en glansrykheid gereël en georden:
6 die van die Boodskappers wat oor die seisoene en die jare aangestel is, en die Boodskappers wat oor die riviere en die see is, en die Boodskappers wat oor die vrugte en gras en alles wat groei, is, en die Boodskappers van al die nasies.
7 Hulle is die draers van gesag en skryf neer al die dade van die lewende dinge voor die Aangesig van JaHWeH.
8 Tussen hulle is sewe Fenikse en sewe Gérubs en sewe Serafs wat in eenheid saampraat en saamsing: en dit is onmoontlik om hulle sang te beskryf. En JaHWeH het Hom in Sy Voetbank verbly. [1 Kronieke 28:2; Klaagliedere 2:1; 2; 2 Ezra 6:4 ]
Die sewende Hemele. Die Skeppingsleërmag. Henog word voor Elohim gebring
1Â DIE Manne het my opgetel vandaar en my tot in die sewende Hemele gedra.
2 Ek het daar ân baie groot Lig gesien, en vurige vorste van die geestelike magte, die Hoof-boodskappers, die Boodskappers en die helderheid van die Ofaniem; daar was GĂ©rubs en Serafs, trone en veelogiges, nege regimente, die vestings van Lig, en ek het bang geword en van groot angs begin bewe.
3 Die Manne het my in hulle midde geneem en aan my gesĂȘ: Wees dapper, Henog, moenie bevrees wees nie, en hulle het JaHWeH van ver af aan my gewys waar Hy op Sy troon sit:
4 en die hemelse Skeppingsleërmag, gegroepeer volgens hulle rang, het na vore gekom en JaHWeH gedien, en hulle het weer omgedraai en na hulle plekke gegaan met Vreugde en Blydskap en in onmeetbare Lig.
5 Daar was die Glansrykes wat Hom in die nag gedien het en nie bedags weggegaan het nie, en voor die Aangesig van JaHWeH gestaan het en Sy wil gedoen het.
6 Al die vorste van die Gérubs en die Serafs was rondom die Troon en het nie daarvandaan weggegaan nie, en die Serafs het Sy hele Troon oordek terwyl hulle voor die Aangesig van JaHWeH gesing het: Apartgestel, apartgestel, apartgestel is JaHWeH Elohim van die Skeppingsleërmagte; die Hemele en Aarde is gevul met U Glansrykheid. [Boekrol van Henog 39:12; JeshaJaH 6:2; Openbaring 4:8]
7 En toe ek al hierdie dinge sien, het daardie Manne van my weggegaan en daarop het ek hulle nie meer gesien nie.
8 Hulle het my alleen aan die einde van die [sewende] Hemele gelaat en ek het bang geword en op my aangesig neergeval.
9 En JaHWeH het een van Sy Glansrykes na my gestuur, die Hoof-boodskapper GabriEl, en hy het aan my gesĂȘ: Wees dapper, Henog, moenie bevrees wees nie, staan op en kom saam met my en staan voor die Aangesig van JaHWeH vir ewig.
10 En ek het hom geantwoord en gesĂȘ: Helaas, my meester, ek is verlam van angs. Roep na my die Manne wat my na hierdie plek gebring het, want ek het vertroue in hulle en saam met hulle sal ek JaHWeH se Teenwoordigheid betree.
11 En GabriEl het my gevang soos ân blaar deur die wind gevang word, en hy het my meegevoer en voor die Aangesig van JaHWeH neergeplaas. En ek het die agtste Hemele gesien wat in die Hebreeuse taal, Musalot genoem word, die herskepper van seisoene, droogte en nattigheid, en van die twaalf tekens van die diereriem wat bo die sewende Hemele is. En ek het die negende Hemele gesien wat in Hebreeus genoem word Kuchavim, waar die hemelse tuistes is van die twaalf tekens van die diereriem.
12 En in die tiende Hemele het ek JaHWeH gesien, Sy gelaat Magtig en buitengewoon Glansryk en Ontsagwekkend - soos yster wat in die vuur gloei en vonke afgee as dit uitgehaal word en brand
13 Wie is ek om die voorkoms van Sy Wese te beskryf en die Aangesig van JaHWeH, Magtig en baie, baie Ontsagwekkend, en Sy veelogiges en veelstemmige koor en die ontsaglike Troon van JaHWeH, gemaak sonder hande?
14 Of die geselskap wat daarom heen vergader is [die leërmagte van Gérubs en Serafs], of die onveranderlike, onuitspreeklike, nimmerswyende en glansryke diens wat aan Hom gewy word?
15 En ek het op my aangesig neergeval en Hom vereer.
16 En JaHWeH het my met Sy eie Mond geroep: Wees dapper, Henog, moenie bevrees wees nie, staan op en staan voor My Aangesig tot in die ewigheid.
17 En JaHWeH se groot Hoofbood-skapper, MĂkaEl, het my opgelig en voor die Aangesig van JaHWeH ingebring.
18 JaHWeH het Sy diensknegte op die proef gestel en aan hulle gesĂȘ: Laat Henog voor My staan tot in ewigheid.
19 En die Glansrykes het voor die Aangesig van JaHWeH neergebuig en gesĂȘ: Laat hom opkom.
20 En JaHWeH het aan MĂkaEl gesĂȘ: Neem Henog en verwyder sy aardse kledingstukke en salf hom met My suiwer olie en klee hom in glansryke kledingstukke.
21 MĂkaEl het my klere uitgetrek en my gesalf met suiwer olie.
22 En die voorkoms van die salf was meer glansend as ân groot lig en die rykheid daarvan soos soet Dou, en die geur soos mirre, blinkend soos ân straal van die son.
23 Ek het na myself gekyk en ek was soos een van die Glansrykes, en daar was geen opvallende verskil nie.
Henog word onderrig en skryf sy boekrolle
1Â EN JaHWeH het FrewiEl ontbied, een van die Hoof-boodskappers wat wys was en wat al die dade van JaHWeH neergeskryf het; en JaHWeH het aan FrewiEl gesĂȘ:
2 Neem die Boekrolle uit hulle bergplek en gee aan Henog ân pen en dikteer die Boekrolle aan hom.
3 En FrewiEl het gou gemaak en die Boekrolle gebring, helder met smirnioot, en hy het my ân pen uit sy eie hand gegee.
4 Hy het my alles vertel wat gebeur het in die Hemele en op die Aarde, en onder die see, en die bewegings en bane van al die elemente,
5 en al die veranderinge van die jare, en die bewegings en mutasies van die dae, en die beheer en volgorde en uitvoering van die sang, en die ingaan van die wolke en die opkom van die winde, en al die woorde van die liedere van die gewapende Skeppingsleërmagte. En dit was alles gepas dat ek dit moet leer.
6 FrewiEl het alles aan my in dertig dae en dertig nagte verduidelik. Sy lippe was nooit stil soos hy aangehou het met praat nie;
7 en ek, vir my aandeel, het geen rus gehad vir dertig dae en dertig nagte terwyl ek my aantekeninge gemaak het nie.
8 En toe ek klaar was, het FrewiEl aan my gesĂȘ: Sit en skryf uit alles wat Ek aan jou verduidelik het - skryf [oor] al die siele van die mensdom, dit maak nie saak hoe baie van hulle gebore word nie, en skryf oor die plekke wat vir hulle voorberei is vir die ewigheid; want alle siele word vir die ewigheid voorberei, nog voor die ontstaan van die wĂȘreld. [JirmeJaH 1:5]
9 Ek het ân tweede keer vir dertig dae en dertig nagte gaan sit en ek het alles presies neergeskryf. En ek het driehonderd ses-en-sestig boekrolle geskryf.
Henog sit aan die linkerhand van JaHWeH
1Â JaHWeH het my geroep en Hy het my aan Sy Linkerhand laat sit, nader as GabriEl; en ek het JaHWeH vereer. En JaHWeH het aan my gesĂȘ:
2 Henog, alles wat is en alles wat beweeg, is alles deur My geskape en Ek sal alles aan jou openbaar van voordat alles was sedert die begin, alles wat Ek voortgebring het uit nie-materie om te wees en uit wat onsigbaar is, dit wat gesien kan word.
3 Selfs nie eens aan My Boodskappers het Ek My geheim openbaar nie, en Ek het nie aan hulle vertel hoe hulle self gevorm is nie,
4 ook nie hoe My oneindige en onverstaanbare skepping volbring is nie; en tog openbaar Ek dit aan jou vandag.
5 Want voordat dit wat sigbaar is, gemaak is, het Lig verskyn; maar Ek, al was Ek deur Lig omgewe, was soos een van die Onsigbares, en Ek het gereis soos die son van die ooste na die weste en van die weste na die ooste.
6 Die son sal rus vind, maar Ek vind nie rus nie, want Ek het alle dinge geskape.
7 En omdat dit My doel was om ân fondament daar te plaas en om ân sigbare skepping te vorm, het Ek aan die dieptes bevel gegee dat een van die onsigbares moet uitkom en sigbaar word.
8 En AdoĂŻl het uitgekom, geweldig in grootte, en Ek het hom aanskou, en kyk! Hy het die Groot Eon [ân onmeetike tydruimte] in sy buik gehad, en Ek het aan hom gesĂȘ:
9 Maak jouself oop, AdoĂŻl, en laat dit wat is, sigbaar uit jou gebore word.
10 En hy het homself oopgemaak en die Groot Eon het uit hom gekom; en so is die Lig uit hom gebore wat die hele skepping dra wat Ek ten doel gestel het om te skep - en Ek was in die middel van die groot Lig en omdat lig uit Lig gebore word, het daar ân groot tydperk verskyn, en dit het die hele skepping vertoon wat Ek beplan het om te skep. [2 Ezra 7:59]
11 En Ek het gesien dat dit goed was.
12 En Ek het vir Myself ân Troon geplaas en daarop gaan sit, maar aan die Lig het Ek gesĂȘ: Gaan hoĂ«r op en vestig jouself hoog bo die Troon en wees ân fondament vir die hoĂ«re dinge.
13 Want bokant die Lig is daar niks nie.
14 En Ek het opgekyk van My Troon en ân tweede keer na die dieptes geroep en gesĂȘ: Laat wat hard en sigbaar is uit die onsigbare voortkom. [2 Ezra 8:7]
15 En Aroegas het uitgekom, hard, swaar en baie swart [of rooi]. En Ek het gesien dat hy goed was en Ek het aan hom gesĂȘ: Gaan ondertoe en vestig jouself en wees die fondament van die onderste dinge.
16 En hy het afgegaan en homself gevestig, en het die fondament geword vir die laer dinge en onder die Duisternis was daar niks nie.
17 Ek het die eter met Lig omring en Ek het dit dik gemaak en uitgesprei oor die Duisternis,
18 en van die water het Ek groot rotse opgebou en Ek het die mis van die Afgrond beveel om droog te word, en Ek het die Afgrond, wat verval het, teruggeroep - toe het Ek die waters bevestig, dit wil sĂȘ, die bodemlose,
19 en Ek het ân fondament van Lig om die water gemaak, en sewe sirkels uit die binnekant geskep, soos kristal, nat en droog, dit wil sĂȘ, soos glas en die besnyding van die waters en die ander elemente.
20 Ek het aan elkeen van hulle sy weg gewys, en aan die sewe Sterre, elkeen in sy Hemele, sy weg gewys dat hulle so moet gaan, en Ek het gesien dat dit goed was.
21 En Ek het skeiding gemaak tussen lig en tussen duisternis, dit wil sĂȘ, in die middel van die water hier en daar [duskant en anderkant] en Ek het aan die lig gesĂȘ dat dit dag moet wees en aan die duisternis, dat dit nag moet wees en daar was aand en daar was more, die eerste dag.
22 Toe het Ek die hemelse sirkel stewig gemaak en bepaal dat die laer waters wat onder die Hemele is in een holte versamel, en dat die chaos droog moet word, en dit was so.
23 Uit die golwe het Ek harde en groot rotse gevorm, en van die droĂ« rotse het Ek hoog opmekaar gestapel, en die droĂ« dele het Ek Aarde genoem en die middel van die Aarde het Ek Afgrond genoem, dit wil sĂȘ, die bodemlose.
24 Nadat Ek die see op een plek versamel het, het Ek dit saamgebind met ân juk en Ek het ân ewige grens tussen die see en die droĂ« grond gemaak, sodat die Aarde nie sal oorstroom word deur die water nie:
25 Ek het die Koepel van die Hemele geheg en hom bo die water bevestig.
26 Vir al die hemelse Skeppingsleërmagte het Ek die son uit die groot Lig gevorm en Ek het hom in die Hemele geplaas sodat hy op die Aarde sal skyn.
27 Ek het uit die klippe vuur geslaan, en uit die vuur het Ek die hemelse leërskare geskep, en al die Sterre-leërs, en die Gérubs en die Serafs en die Ofaniem [dit alles het Ek uit vuur geslaan].
28 En Ek het die Aarde beveel om alle soorte bome voort te bring, en al die berge, en al die lewegewende plante en elke soort saad wat gesaai kan word.
29 Voordat Ek lewende siele geskep het, het Ek voedsel vir hulle voorberei.
30 En Ek het die see beveel om visse voort te bring en al die reptiele wat kruip oor die Aarde, en al die voëls wat vlieg.
31 Toe Ek met alles klaar was, het Ek My Wysheid beveel om die adamiet te skep. [Wysheid van Salomo 9:9 / Spreuke 8:22-30] Vir al die hemelse leërskare het Ek die gelykenis van vuur bedink, en My oog het die baie harde, ferm rots aanskou en van die glinstering in My oog het die weerlig sy wonderlike aard ontvang,
32 wat beide vuur in water is en water in vuur, en die een sal nie die ander blus nie en die een sal nie die ander opdroog nie, daarom is die weerlig helderder as die son, sagter as water en harder as die harde rots.
33 En uit die rots het Ek vuur gesny, en van die vuur het ek die rangordes van die tien hemelse SkeppingsleĂ«rmagte, Boodskappers geskape; hul wapens is vurig en hul gewade ân brandende vlam, en Ek het beveel dat elkeen moet staan in sy rangorde. (GenĂ©sis2:1)
34 Een uit hierdie rangordes van die Boodskappers het, nadat hy weggedwaal het met die rangorde onder hom, ân onmoontlike gedagte bedink, om sy troon hoĂ«r te plaas as die Wolkkolom bokant die Aarde sodat hy in rang gelyk aan My kon wees. [Boek van die Opregte 9:26; Judas 1:6]
Sataniël en sy boodskappers uit die Hemele neergewerp
35 EK het hom vanuit die hoogte met sy boodskappers neergewerp, en hy het onophoudelik in die lug bokant die Afgrond bly vlieg.
36 Hierna het Ek al die Hemele geskape, en dit was die derde dag. Op die vierde dag het Ek beveel dat daar groot ligte moet wees op die hemelse kringlope.
37 Op die eerste, heel boonste kringloop het Ek die Sterre geplaas. [Lukas 4:6]
38 En op die laer kringloop het Ek die son geplaas vir lig bedags en die maan en die Sterre vir lig in die nag.
39 Die son dat hy moet gaan volgens elke dier [van die diereriem], twaalf in getal, en Ek het die opeenvolging van die maande aangewys, en hulle name en hulle lewens, hul donderslae en hul uurmerke, hoe hulle mekaar moet opvolg. Toe het die aand gekom en die mĂŽre, die vyfde dag.
40 Ek het My Wysheid beveel om die adamiet uit sewe stowwe te skep: een, sy vlees uit die Aarde; twee, sy bloed uit die Dou; drie, sy oë van die son; [Spreuke van Salomo 9:1; Wysheid van Salomo 11:17; Wysheid van Sirah 17:6; Boekrol van Henog 60:8; 2 Ezra 8:7]
41 vier, sy bene uit klip; vyf, sy intellek uit die snelheid van die Boodskappers en van die Wolkkolom; ses, sy are en sy hare uit die gras van die Aarde; en sewe, sy siel uit My asem en van die Gees. [Spreuke 9:1; Wysheid van Salomo 9:9-11; 7:21-29; 8:4; JeshaJaH 40:7]]
42 En Ek het aan hom sewe eienskappe gegee: aan die vlees gehoor, die oë vir gesig, aan die siel reuk, die are vir aanraking, die bloed vir smaak, die bene vir volharding, en aan die intellek, soetheid [plesier].
43 En Ek het aan ân wyse spreuk gedink: Ek het die adamiet geskape uit die onsigbare en uit ân sigbare natuur en van beide is sy dood en sy lewe ân afbeelding, hy ken spraak soos ân geskapene, klein in grootheid, en groot in kleinheid,
44 en Ek het hom op die Aarde geplaas, ân tweede Boodskapper, eerbaar, groot en glansryk, en Ek het hom aangewys as die Vors om te heers oor die Aarde en om My Wysheid te besit, en daar was niemand soos hy op Aarde of in My hele skepping nie.
45 En Ek het aan hom ân naam toegesĂȘ, van die vier saamgestelde dele van die ooste, die weste, die suide, en van die noorde; en Ek het aan hom vier spesiale Sterre toegesĂȘ,
46 en Ek het hom Adam genoem, en aan hom die twee WeĂ« gewys, die Lig en die Duisternis, en Ek het aan hom gesĂȘ:
47 Dit is suiwer en dit is besoedel, sodat Ek sou kon weet of hy My liefhet, of haat, sodat dit duidelik sou wees wie in sy saadlyn My lief het.
48 Want Ek het sy natuur gesien, maar hy het nie sy eie natuur gesien nie, en omrede hy nie gesien het nie, sou hy erger oortree, en Ek het gesĂȘ: Na die oortreding, wat is daar behalwe die Dood?
49 Ek het hom aan die slaap gemaak en hy het aan die slaap geraak. En Ek het van hom ân sykant geneem en vir hom ân vrou gemaak, dat Dood na hom sou kom deur sy vrou, en Ek het sy laaste woord geneem en haar naam moeder genoem, dit wil sĂȘ, Eva. (GenĂ©sis2:21,22)
50 Adam het lewe op Aarde, Ek het die Tuin van Eden in die ooste geskep sodat hy die Verbond moet waarneem en die Bevel gehoorsaam.
51 Ek het die Hemele vir hom oopgemaak, sodat hy die Boodskappers kon sien sing van oorwinning en die skadulose Lig kon sien.
52 En hy was gedurig in die Paradys, en Satan het verstaan dat Ek ân ander wĂȘreld wou skep, want Adam was meester op Aarde om haar te beheer en te regeer.
53 Die Duiwel is die gees van besoedeling van benede, as ân vlugteling het hy Sotona van die Hemele gemaak omdat sy naam SataniĂ«l was, so het hy verskillend van die boodskappers geword,
54 maar sy geaardheid het nie sy intellek [kennis] verander wat sy begrip van Geregtigheid en oortreding betref nie.
55 En hy het sy doemvonnis verstaan en die oortreding wat hy vroeĂ«r gepleeg het, daarom het hy ân gedagte teen Adam verwek, op so ân manier het hy Eva bedrieg en met haar gemeenskap gehad,
56 maar hy het Adam nie aangeraak nie. Maar Ek vervloek onkunde, maar wat Ek vroeër geseën het, het Ek nie vervloek nie,
57 Ek het nie die adamiet vervloek nie, ook nie die Aarde nie, ook nie die kruipende diere nie, maar die besoedelde vrug van die adamiet en sy werke.
58 Ek het aan hom gesĂȘ: Aarde is jy en na die Aarde waaruit Ek jou geneem het, sal jy teruggaan. En Ek sal jou nie vernietig nie, maar jou terugstuur waaruit Ek jou geneem het.
59 Dan kan Ek jou weer neem met My Tweede Koms. En Ek seën al My skepsele, sigbaar en onsigbaar.
60 En Adam was vyf en ân halwe tydperke in die Paradys. En Ek seĂ«n die sewende dag, wat die Sabbat is, waarop hy rus van al sy werke.
JaHWeH skape ook die agtste dag - die ewige dag
61 EK het ook die agtste dag aangewys, dat die agtste dag die eersgeskapene sal wees nadat Ek My werk voltooi het, en dat die eerste sewe sal draai in die vorm van die sewende duisend, [2 Ezra 7:54]
62 en dat aan die begin van die agtste duisend daar ân tyd sal wees van nie-telling, eindeloos, met nĂłg jare, nĂłg maande, nĂłg weke, nĂłg dae, nĂłg ure.
63 En nou, Henog, alles wat Ek aan jou vertel het, alles wat jy in die Hemele gesien het en alles wat jy in jou boekrolle neergeskryf het, dit was deur My Wysheid dat Ek beplan het om dit alles te skape.
64 Ek het dit geskape vanuit die laagste fondamente tot die hoogste en tot die verste eindes van albei: Ek het geen raadgewer of helper nie.
65 Ek alleen is Ewig, nie deur hande gemaak nie: My onveranderlike doel is My Raadgewer, en My Woord is My daad,
66 en My OĂ« hou wag oor alle dinge: as Ek My Aangesig wegdraai, sal alles vergaan; maar as Ek na alle dinge kyk, sal hulle bly bestaan.
67 Dink daaraan, Henog, en besef Wie dit is wat met jou praat; en neem die Boekrolle wat jy geskryf het [en Ek gee jou Semeil en Rasuil, wat jou na My gebring het] en gaan af na die Aarde, en vertel jou seuns alles wat Ek aan jou gesĂȘ het en alles wat jy gesien het vanaf die laagste Hemele op tot by My Troon.
68 Al die leërskare wat Ek geskep het: daar is nie een tussen hulle wat teen My is nie en wat nie onderdanig aan My is nie: almal is onderdanig aan My Gesag en dien My Mag alleen.
69 En gee aan hulle die boekrolle wat jou hand geskryf het, en hulle sal dit lees en die Skepper herken, en hulle sal ook verstaan dat daar geen ander Skepper as Ek is nie;
70 en hulle sal die boekrolle wat jou hand geskryf het deurgee aan hulle kinders, en hulle kinders na hul kinders, en naasbestaandes aan naasbestaandes [bloedverwante], van een geslag na ân ander.
71 Want Ek gee jou, Henog, as middelaar, MĂkaEl, Vors van My leĂ«rskare, want wat jy geskryf het, en wat jou vaders, Adam en Set geskryf het, sal tot aan die einde van die tyd nie vernietig word nie.
72 Ek gee aan jou My Boodskappers, Ariog en Mariog wat Ek op die Aarde geplaas het om haar te bewaak en om die verbygaande dinge te orden en om jou vader se geskrifte te bewaar sodat dit nie vernietig word in die Vloed wat gaan kom nie en wat Ek in jou geslag op die Aarde sal bring.
73 Ek ken die besoedeling van die adamiet, dat hulle nie die juk wil dra wat Ek op hulle lĂȘ nie, ook saai hulle nie die saad [hul eie geslag] wat Ek aan hulle gegee het nie,
74 maar hulle het My juk afgegooi en hulle sal ân ander juk neem en waardelose saad saai, en hulle sal gode aanbid en My gesag verwerp, en die hele Aarde sal oortree met ongeregtigheid en oortredinge en verbastering,
75 en dan sal Ek ân Vloed op die Aarde bring: en die Aarde self sal vergaan in die magtige moeras.
76 En Ek sal een rasegte man uit jou nageslag met sy hele gesin bewaar, wat My wense sal uitvoer,
77 en uit hulle kinders sal ân ander nageslag verrys, die laaste [op Aarde], baie in getal en met groot verwagtinge.
78 Dan, in die loop van daardie geslag, sal die Boekrolle wat jy en jou vader geskryf het, openbaar gemaak word;
79 want die bewakers van die Aarde sal die Boekrolle toon aan manne van geloof, en die Boekrolle sal aan daardie geslag verduidelik word en dit sal hoër geag word as vantevore.
80 Maar nou, Henog, gee Ek jou ân verposing van dertig dae sodat jy tyd in jou huis kan spandeer en aan jou seuns alles kan vertel wat jy van My gehoor het,
81 en jou huishouding, en elkeen wat My Gebooie met sy hele hart onderhou, laat hom lees en verstaan, daar is niemand anders behalwe Ek nie.
82 En na dertig dae sal Ek die Boodskappers na jou stuur en hulle sal jou van die Aarde af wegneem van jou seuns na My toe.
83 Want daar is ân plek vir jou voorberei en jy sal voor My Aangesig vir altyd leef en My geheime aanskou;
84 en jy sal My diensknegte se skrywer wees, want jy sal alles neerskryf wat op die Aarde gebeur en alles wat gedoen word deur diegene op Aarde en in die Hemele, en jy sal vir My optree as getuie in die oordeel van die Groot Eon.
85 Al hierdie dinge het JaHWeH aan my gesĂȘ asof Hy ân Man was wat met Sy getroue vriend praat.
Henog word na die Aarde teruggestuur
1Â JaHWeH het een van die senior Boodskappers geroep, verskriklik en dreigend, en hom by my geplaas, in voorkoms was hy so wit soos sneeu en sy hande soos ys, met die voorkoms van groot ryp,
2 en hy het my gesig [met sy hande] gevries, want ek kon die verskrikking van JaHWeH nie verduur nie, soos dit nie moontlik is om die vuur van ân stoof en die son se hitte en die ryp in die lug te verduur nie.
3 En JaHWeH het aan my gesĂȘ: Henog, as jou gesig nie hier gevries word nie, sal geen adamiet in staat wees om na jou gesig te kyk nie.
4 En JaHWeH het aan daardie Manne gesĂȘ wat my eerste opgeneem het: Laat Henog met julle afgaan na die Aarde en wag saam met hom tot op die vasgestelde dag.
5 En hulle het my in die nag op my slaapbank neergesit. En MetĂșsalag, wat my koms verwag het, en dag en nag by my slaapbank gewaak het, was gevul met ontsag toe hy my hoor kom, en ek het aan hom gesĂȘ:
6 Laat my hele huishouding bymekaarkom sodat ek hulle alles kan vertel.
Henog se afskeidsrede
1Â EN nou, my kinders, luister na wat julle vader sĂȘ en na al die gebooie wat ek julle vandag gee:
2 Lei julle lewens asof voor die Aangesig van JaHWeH en sien toe dat alles wat julle doen, volgens die wil van JaHWeH is.
3 Want ek is op die bevel van JaHWeH na julle gestuur, om vir julle alles te vertel wat is en alles wat sal wees tot op die dag van die oordeel.
4 En nou, my kinders, dis nie deur my eie mond dat ek vandag met julle praat nie, maar deur die Mond van JaHWeH, wat my na julle gestuur het.
5 Want julle hoor die woorde uit my mond, ân man wat geformeer is net soos julle;
6 maar ek het die woorde van JaHWeH gehoor uit die vurige Mond van JaHWeH [want JaHWeH se Mond is ân vurige oond en Sy woorde ân vurige vlam wat daaruit voortkom].
7 Julle, my kinders, julle sien my gesig, die gesig van ân man wat soos julle geformeer is; maar ek het die Aangesig van JaHWeH gesien soos ân stuk Yster wat in die vuur verhit word sodat dit vonke strooi.
8 Want julle sien ân man se oĂ«, die oĂ« van ân man wat soos julle geformeer is; maar ek het JaHWeH se OĂ« gesien soos die strale van die skynende son wat die menslike oog verblind.
9 Julle, my kinders, julle sien my regterhand aan julle beduie, die hand van ân man wat net soos julle gemaak is, maar ek het die Regterhand van JaHWeH voor my sien beweeg en die Hemele sien vul.
10 Julle kan sien hoe groot my liggaam is, dit is net soos julle sân; maar ek het gesien hoe groot JaHWeH is, dat Hy onmeetbaar, onvergelykbaar is en geen einde het nie.
11 Want julle hoor die woorde van my mond; maar ek het die woorde van JaHWeH gehoor, soos groot donder en onophoudelike dreuning van die wolke.
12 En nou, my kinders, luister na iemand wat oor ân aardse koning spreek en sĂȘ:
13 Dit is angswekkend en gevaarlik om voor ân aardse koning te staan, verskriklik en baie gevaarlik, want die koning se wil is dood en die koning se wil is lewe.
14 Maar om te staan voor die Koning van konings - wie kan die oneindige Vrees of die groot hitte verduur?
15 Maar JaHWeH het een van Sy Boodskappers in beheer van Tartarus geroep en hom by my gesit, en die voorkoms van die Boodskapper was soos sneeu, en sy hande was ys, en hy het my gesig afgekoel [want ek kon nie die angs van die vurige hitte verduur nie].
16 Toe het JaHWeH al hierdie woorde met my gepraat.
17 Dus nou, my kinders, weet ek alles, sommige uit die Mond van JaHWeH, ander het ek met my oë gesien, van die begin tot die einde en van die einde tot die hernuwing.
18 Ek weet alles, en ek het in die boekrolle neergeskryf die omvang van die Hemele en alles wat daarin is:
19 Ek het hulle bewegings gemeet en ek ken hul leĂ«rmagte: Ek het die telling van die Sterre voltooi, ân groot menigte sonder getal.
20 Watter man kan hulle omwentelinge of hulle beweginge verstaan, of hul terugkeer, of diegene wat hulle lei of diegene wat gelei word?
21 Selfs nie die Boodskappers ken hulle getal nie: maar ek het hulle name neergeskryf.
22 Ek het die omtrek van die son gemeet en ek het sy strale genommer en sy ingang en sy uitgang en al sy beweginge: ek het hulle name neergeskryf.
23 En ek het die omtrek van die maan gemeet en sy bewegings elke dag, die afneming van sy lig elke dag en uur; en ek het die name in die boekrolle neergeskryf.
24 Die woonplekke van die Wolkkolom en hul monde en hul Vleuels en hul reën en hulle druppels het ek ondersoek; en ek het geskryf van die gerammel van die donder en die wonder van die weerlig.
25 En hulle het aan my hulle Bewaarders gewys en die deurgange wat vir hulle uitgemeet was waarin hulle op en af kon gaan [hulle gaan gebonde op en kom gebonde af, sodat hulle nie met ruwe geweld die Wolkkolom af skeur en alles op Aarde vernietig nie].
26 Ek het die skatte van die sneeu en die stoorkamers van die ys en die koue lug neergeskryf.
27 Ek het opgelet hoe die Bewaarders van tyd tot tyd die wolke vul, tog is die skatte nie uitgeput nie.
28 Ek het die rusplekke van die Geeste/winde neergeskryf: Ek het gekyk en gesien hoe hulle Bewaarders hulle skale en mates bring:
29 Eers plaas hulle die Geeste/winde op die skaal en dan in die maat, en hulle is volgens hul maat uitgelaat oor die hele Aarde sodat hulle nie met ruwe asem die Aarde laat skud nie.
30 Vandaar is ek ondertoe geneem en het gekom by die plek van oordeel; en ek het die Doderyk/Sheol sien oopgaan en ek het daar ân stuk gelyk grond gesien soos ân tronk, ân oordeelsplek sonder weerga.
31 En ek het afgegaan en het neergeskryf al die oordele van diegene wat geoordeel is, en ek het al hulle vertwyfeling gesien en ek het gesug en geween ter wille van die verdoemenis van die wettelose en ek het vir myself gesĂȘ:
32 Geseënd is die man wat nooit gebore is nie, of wat na sy geboorte, sonder oortreding in die Oë van JaHWeH gelewe het, sodat hy nie na hierdie plek sal kom en die juk van hierdie plek moet dra nie.
33 En ek het die bewaarders van die sleutels van die Doderyk/Sheol gesien wat by die ontsaglike poorte gestaan het:Â [Openbaring 9:1]
34 Hulle gesigte was soos die gesigte van groot adders, hulle oë soos kerse wat doodgegaan het, hulle tande was ontbloot en het tot by hulle bors gereik. [Openbaring 9:8]
35 En ek het openlik aan hulle gesĂȘ: Mag dit wees dat ek julle nie gesien het, of gesien het wat julle doen nie, mag geeneen van my afstammelinge ooit na julle kom nie.
36 En vandaar het ek opgegaan na die Paradys van die regverdiges; en ek het daar ân geseĂ«nde plek gesien, en elke skepsel is geseĂ«nd, en almal leef in Vreugde en Blydskap, en in onmeetbare Lig en in die Ewige Lewe.
37 En ek het gesĂȘ, my kinders [en nou sĂȘ ek dit weer aan julle], geseĂ«nd is die man wat die Naam van JaHWeH vrees,
38 wat Hom sal dien asof hy altyd voor Sy Aangesig is, en slagdiere as aanbiedinge gee van die lewe, en wat sy lewe sal leef en sterwe.
39 Geseënd is die man wat sal doen wat regverdig en Reg is en die naakte met klere klee en brood gee aan die wat honger het.
40 GeseĂ«nd is die man wat ân voorvegter vir die weduwees en die wese sal wees en wat almal sal help teenoor wie daar ân onreg gepleeg is.
41 Geseënd is die man wat die onseker weg sal weier en sal loop op die Weg van Geregtigheid.
42 Geseënd ook is die man wat die saad van Geregtigheid saai, want hy sal sewevoudig maai.
43 Geseënd is die man in wie die Waarheid is en wat die waarheid teenoor sy naaste spreek.
44 Geseënd is die man op wie se lippe waaragtige Medelye is en Sagmoedigheid.
45 Geseënd is die man wat die werke van JaHWeH verstaan en Hom vereer en deur Sy werke weet wie hulle gemaak het. [MattithJaHûW 5:1-12]
46 En kyk, my kinders, nadat ek die dinge wat op Aarde verorden is ondersoek het, het ek hulle neergeskryf.
47 Ek het al die jare vergelyk, en van die jaar het ek die maande gemeet, en van die maande het ek die dae getel, en van die dae het ek die ure getel.
48 Ek het die ure gemeet en hulle uitgeskryf.
49 Ek het onderskei tussen verskillende soorte adamiete op Aarde; en ek het gemeet en elke mate bewys en elke eerlike balans soos wat JaHWeH my beveel het.
50 En ek het ân verskil in hierdie dinge gevind: een jaar is belangriker as ân ander jaar, een dag belangriker as ân ander dag, een uur belangriker as ân ander uur.
51 So is ook een adamiet belangriker as ân ander adamiet - een oor sy groot besittings, ân ander oor sy wysheid, ân ander oor sy intellek, sy vaardigheid en sy vermoĂ« om stil te bly; ân ander weer oor sy suiwerheid, sy jeug, skerp humor, die vorm van sy liggaam of sy redelikheid.
52 Maar daar is geeneen groter as die adamiet wat JaHWeH vrees nie; want hulle wat JaHWeH vrees, sal vir ewig vereer word.
53 JaHWeH het die adamiet met Sy eie Hande geskape en na die beeltenis van Sy eie gesig: klein en groot het JaHWeH hom gemaak.
54 Hy wat die gesig van ân adamiet beskimp, beskimp die gesig van JaHWeH; hy wat die gesig van ân adamiet verafsku, verafsku die gesig van JaHWeH: gramskap en groot oordeel is aangewys vir diegene wat in die gesig van ân adamiet spuug.
55 Maar geseënd is die man wat sy hart na elke adamiet draai, om diegene wat veroordeel word, te help, om die gevalle een orent te help en om te gee aan die armes;
56 want op die dag van die groot oordeel sal al die adamiet se dade deur die Boekrol herroep word. [Openbaring 5:1]
57 Geseënd is die man wie se mate eerlik is, en sy gewig eerlik en sy balans eerlik;
58 want op die dag van die groot oordeel sal elke mate en elke gewig en elke balans uitgestal word soos op die mark en elke adamiet sal die waarheid omtrent sy mate ken en sy beloning daarvolgens ontvang.
59 Die adamiet wat ân slagdier voor die Aangesig van JaHWeH slag, JaHWeH sal sy sake laat floreer: die adamiet wat die lamp voor die Aangesig van JaHWeH met olie vul en nie ware oordeel ken nie, JaHWeH sal nie net sy skat in die Hemele vermeerder nie, JaHWeH sal sy skure met koring vul.
60 Het JaHWeH brood of kerse of skape of beeste nodig? Nee, glad nie; maar op hierdie manier toets JaHWeH die hart van die adamiet. JaHWeH eis suiwer harte.
61 Want dan sal JaHWeH Sy groot Lig stuur en in Hom sal die oordeel wees; en wie, as Hy daar is, kan verberg word? Luister, my kinders, en neem in die woorde van my lippe.
62 As enigiemand geskenke na ân aardse heerser bring, en trouelose gedagtes in sy hart koester, en die heerser weet daarvan, sal hy nie teenoor hom vertoorn wees en sy geskenke weier nie, en hom nie oorgee aan die oordeel nie?
63 Of as ân man homself suiwer voordoen voor ân ander deur misleiding van die tong, maar besoedel is in sy hart, sal die ander nie die verraad van sy hart herken en hom verdoem omdat sy ontrou aan almal duidelik was nie?
64 En wanneer JaHWeH die groot Lig stuur, dan sal daar oordeel wees vir die regverdige en die ongehoorsame en niemand sal ontsnap nie.
65 Nou, my kinders, hou al hierdie dinge in gedagte en skenk aandag aan wat julle vader sĂȘ: aan alles wat ek julle vertel het, net soos JaHWeH my beveel het.
66 Neem hierdie boekrolle wat met julle vader se hand geskryf is en lees hulle en leer daaruit die werke van JaHWeH, en as julle die geskrifte nakom, sal julle nie teen JaHWeH oortree nie;
67 want daar is niemand anders behalwe JaHWeH nie, nie in die Hemele nie, ook nie op die Aarde nie, ook nie in die plekke benede nie, ook nie in ân fondasie nie.
68 Dis niemand behalwe JaHWeH wat die fondamente op die onbekende gevestig het nie, wat die Hemele bo die onsigbare uitgestrek het,
69 die Aarde op die water gesit en haar bevestig het op die wankelbare, wat alleen die ontelbare dinge in die skepping gemaak het;
70 [want wie het die stof van die Aarde, of die sand van die see, of die druppels van die wolke getel?]
71 Wie het die Aarde en die see saamgebind met onoplosbare bande, wat uit vuur die onbegryplike skoonheid van die Sterre geslaan het en die Hemele versier het,
72 wie het alle dinge geskep sodat dit wat onsigbaar was, sigbaar geword het, terwyl Hyself onsigbaar was...
73 [Het JaHWeH nie gesĂȘ nie: Ek het die Sterre uit vuur gesny, en die Hemele daarmee versier, en dit in hul midde geplaas.
74 Die son reis volgens die sewe hemelse bane wat die bepaling is van honderd twee-en-tagtig trone, dan gaan hy onder op ân kort dag; en na weer honderd-twee en tagtig, gaan hy onder op ân lang dag.
75 En hy het twee trone waarop hy rus, wat heen en weer wentel bo die trone van die maande. Vanaf die sewentiende dag van die maand Tsivian gaan hy af na die maand Thevan, en vanaf die sewentiende van Thevan gaan hy op.
76 En so kom hy naby die Aarde, dan is die Aarde bly en laat haar vrugte groei en wanneer hy weggaan, dan is die Aarde hartseer en die vrugte het geen bloeityd nie].
77 Dit alles het Hy gemeet met die goeie maat van die ure, en Hy het ân maat deur Sy Wysheid vasgestel van die sigbare en die onsigbare. Van die onsigbare het Hy alles gemaak wat sigbaar is, terwyl Hyself onsigbaar is.
78 En gee hierdie Boekrolle deur na julle kinders, en sien toe dat julle kinders dit deurgee aan hulle kinders en aan al julle bloedverwante en al julle geslagte, aan hulle wat Wysheid het en JaHWeH vrees;
79 en hulle sal dit [die Boekrolle] ontvang en sal meer Vreugde daaruit put as uit enige uitsoekkosse, en hulle sal dit lees en vashou daaraan.
80 Maar die dwase en diegene wat JaHWeH nie ken nie, sal dit nie aanneem nie en sal dit verwerp; want die juk daarvan sal vir hulle te swaar wees.
81 Geseënd is die man wat sy juk sal dra en vashou daaraan, want hy sal beloning op die dag van die Groot Oordeel vind.
82 Want ek sweer aan julle, my kinders, dat voor die adamiet bestaan het, is daar ân plek van oordeel vir hom voorberei; en ân maat en ân gewig waardeur hy getoets sal word, is vooraf vir hom toeberei.
83 En ek sal elke adamiet se dade neerskryf en niemand sal kan ontsnap nie. (Exodus 32:33) Psalm 69:28]
84 Daarom, my kinders, leef julle volle lewe in lydsaamheid en sagmoedigheid, sodat julle die ewigheid wat gaan kom, sal beërwe.
85 En elke hou en elke wond en elke skroeiende hitte en elke besoedelde woord, as dit na jou kom terwille van JaHWeH, verduur dit; [MattithJaHûW 5:11]
86 en alhoewel jy sal kan vergeld, moenie teen jou naaste vergeld nie, want vergelding kom JaHWeH toe, Hy sal jou wreker op die dag van oordeel wees.
87 Verduur die verlies van jou goud en jou silwer ter wille van jou broer, sodat jy hemelse skatte op die dag van oordeel mag ontvang.
88 En steek jou hande uit na die weduwees en die wese, en help die armes met al jou mag, en hulle sal ân beskerming wees in die tyd van beproewing. [Psalm 41:1, 2]
89 Elke harde en swaar juk, as dit na julle kom ter wille van JaHWeH, verduur dit, en so sal julle jul beloning ontvang op die dag van die oordeel.
90 Dit is goed om in die oggend en in die middag en in die aand van die dag in die Huis van JaHWeH in te gaan en die Skepper van alle dinge te vereer.
91 Geseënd is die man wat sy hart oopmaak vir lofprysing en wat JaHWeH loof: vervloek is hy wat sy hart oopmaak vir verguising en om sy naaste te beskinder.
92 Geseënd is die man wat sy mond open en JaHWeH seën en verhoog: vervloek is hy wat sy mond oopmaak om te vloek en te laster voor die Aangesig van JaHWeH.
93 Geseënd is die man wat al die werke van JaHWeH eer: vervloek is hy wat die skepping van JaHWeH beskimp.
94 GeseĂ«nd is die man wat die werke van sy eie hande aanskou om dit tot stand te bring: vervloek is hy wat na ân geleentheid soek om die werke van ander te vernietig.
95 Geseënd is die man wat afkyk en die wat geval het, ophef; vervloek is hy wat kyk en gretig is vir die vernietiging van wat nie aan hom behoort nie.
96 Geseënd is die man wat die ou fondamente van die vaders onderhou: vervloek is hy wat die wette van die vaders en die grense vernietig.
97 Geseënd is die man wat Vrede saai: vervloek is hy wat die Vrede van ander vernietig.
98 Geseënd is die man wat Vrede spreek, en Vrede sy met hom: vervloek is hy wat geen Vrede spreek en in wie se hart geen Vrede is nie.
[99 GeseĂ«nd is hy wat met ân nederige mond en hart spreek: vervloek is hy wat Vrede met sy mond spreek, terwyl daar geen Vrede in sy hart is nie, maar die swaard.]
100 Want al hierdie dinge sal openbaar gemaak word in die weegskale en in die Boekrolle op die dag van die Groot Oordeel.
101 Dus, my kinders, bewaar julle harte van die besoedeling, volgens die balans van die Lig, wees erfgename vir ewig.
102 Julle mag nie sĂȘ: ons vader is by JaHWeH en in antwoord op sy gebede sal ons oortredinge vergewe word nie.
103 Julle sien dat ek al die dade van die adamiet opteken; en niemand kan vernietig wat my hand geskryf het nie, want JaHWeH sien alles. (Exodus 32:33) JeségiEl 9:3]
104 Dus nou, my kinders, luister na al julle vader se woorde, alles wat ek aan julle sĂȘ: sodat dit ân Erflating van Vrede vir julle sal wees.
105 En die Boekrolle wat ek aan julle gegee het, moet dit nie wegsteek nie: verduidelik dit aan almal wat die begeerte het om daarin te kyk, want hulle mag miskien die werke van JaHWeH herken.
106 Want kyk my kinders, die dag van die aangewese tyd kom nader, en die aangewese tyd laat my geen keuse nie, die Boodskappers wat saam met my moet gaan, staan voor my: en more sal ek opgaan tot in die hoogste Hemele, na my ewige erfenis.
107 Dit is waarom ek julle beveel, my kinders, om al die dinge van JaHWeH te doen.
MetĂșsalag roep die oudstes bymekaar
1 EN MetĂșsalag het sy vader Henog geantwoord: Watter soort voedsel, vader, wil u hĂȘ moet ons vir u gereed kry, sodat u ons huise kan seĂ«n en u seuns, en u hele huishouding, om u adamiete te verhoog voordat u weggaan?
2 En Henog het sy seun geantwoord en gesĂȘ: Luister, my kind, van die dag af wat JaHWeH my gesalf het met die olie van Sy Glansrykheid, het ek nog geen voedsel ingeneem nie: voedsel is van geen waarde vir my nie en ek het geen behoefte aan aardse voedsel nie.
3 Maar roep jou broers en die hele huishouding en die oudstes van my volk, sodat ek met hulle kan praat en dan vertrek.
4 En MetĂșsalag het haastig gegaan, sy broers Regim en AriĂŻm en Agasugan en Garimion en al die oudstes van die volk bymekaar geroep; en hy het hulle na sy vader Henog gebring, en hulle het voor hom neergebuig.
5 En Henog het hulle ontvang en hulle geseĂ«n en hy het hulle geantwoord en gesĂȘ:
Henog praat met die oudstes van die volk
1Â LUISTER, my kinders. In die dae van julle vader, Adam, het JaHWeH na die Aarde gekom om haar te besoek en ook al die wesens wat Hy self gemaak het.
2 Toe het JaHWeH al die vee van die Aarde en al die reptiele van die Aarde en al die voëls met vlerke ontbied, en hulle na jul vader, Adam, gebring sodat hy name aan alles op Aarde moes gee.
3 En JaHWeH het hulle by hom gelaat en Hy het elke ding aan hom onderwerp as sy mindere en dat dit gehoorsaam moes wees aan die adamiet.
4 Want JaHWeH het die adamiet geskape en hom aangestel oor al Sy besittings: om die adamiet se ontwil sal daar geen oordeel wees vir ân enkele siel van die wilde dier van die veld nie, maar slegs vir die adamiet, want die adamiet het ân spesiale plek.
5 Daar is een plek in die Groot Eon vir al die siele van die wilde diere, en een kraal en een weiveld;
6 want die siel van ân dier wat JaHWeH gemaak het sal nie vergaan voor die dag van oordeel nie, maar alle siele sal die adamiet beskuldig.
7 Die adamiet wat die siel van ân dier sleg voed, oortree teen sy eie siel; maar die adamiet wat ân rassuiwer slagdier sonder gebrek naderbring - hy genees sy eie siel.
8 En die adamiet wat ân rassuiwer aanbieding van voĂ«ls sonder gebrek naderbring - dit is genesing vir sy siel.
9 En alles wat julle as voedsel het, bind dit by vier bene vas, dit is genesend [hy genees sy eie siel].
10 Die adamiet wat ân dier doodmaak sonder om hom vas te bind - dit is ân besoedelde gebruik [hy oortree teen sy eie siel].
11 Die adamiet wat in die geheim ân dier beseer - dit is ân besoedelde gebruik [hy oortree teen sy eie siel].
12 ân Adamiet wat ân ander se siel benadeel, benadeel sy eie siel; en daar is vir hom nooit enige genesing nie.
13 ân Adamiet wat moord pleeg, maak sy eie siel dood; en daar is vir hom nooit genesing nie.
14 Die adamiet wat vir ân ander ân strik stel, val self daarin, en daar is vir hom nooit genesing nie;
15 en ân adamiet wat ân ander voor die gereg sleep, sy eie oordeel sal tot in ewigheid nie ophou nie.
16 Nou daarom, my kinders, hou julle harte weg van Ongeregtigheid vir wie JaHWeH haat, en bo alles, van elke lewende siel wat deur JaHWeH gemaak is.
17 Soos wat ân adamiet JaHWeH vra vir sy siel, so sal hy aan elke lewende wese doen, want in die Groot Eon is daar baie woonplekke vir die adamiet voorberei, sommige baie suiwer huise en ander ontelbare besoedelde huise. [JeHĂŽWganan 14:2]
18 Geseënd is die adamiet wat in die geseënde huise ingaan, want in die besoedelde is daar geen moontlikheid van bekering nie.
19 En as ân adamiet hom in sy hart voorneem om ân geskenk aan JaHWeH aan te bied, en sy hande doen dit nie, dan sal JaHWeH die werke van sy hande tot niks bring, sodat daar geen wins daarin is nie.
20 As sy hande dit doen en sy hart verskil van mening, selfs al sou die twyfel in sy hart voortduur, sal dit hom nie skade bring nie. [Prediker 5:3]
21 GeseĂ«nd is die man wat in geduld ân geskenk aan JaHWeH aanbied, want hy sal sy beloning kry.
22 En as ân adamiet belowe dat hy op ân gegewe tyd ân geskenk aan JaHWeH sal aanbied en dit doen, dan sal hy sy beloning kry;
23 maar as die tyd wat hy gestel het verbygaan, en tog kom hy sy belofte daarna na, en dit is werklik berou, sal hy nogtans nie geseĂ«n word nie, want elke vertraging is ân rede tot krenking.
24 En as ân adamiet die naaktes klee en brood gee aan die wat honger het, sal hy sy beloning ontvang, maar as sy hart anders voel, sal hy ân verloorder wees en niks wen nie.
25 En as die arm man versadig is en sy hart is hoogmoedig, dan sal hy al die voorspoed [goeie behandeling] verloor en geen voordeel kry nie; want JaHWeH verag ân hoogmoedige adamiet.
Die volk groet Henog
1Â EN so het dit gekom dat toe Henog met sy seuns en met die oudstes van die volk gepraat het, het al die adamiete en al sy naastes [die hele volk] JaHWeH na Henog hoor roep.
2 En hulle het saam besluit en gesĂȘ: Laat ons gaan en vir Henog groet.
3 En omtrent tweeduisend mans het bymekaar gekom en hulle het gegaan na die plek Asugan, waar Henog en sy seuns was en die oudstes van die volk.
4 En almal het Henog gegroet en gesĂȘ: Jy, wie JaHWeH, die ewige Koning, geseĂ«n het, seĂ«n nou jou volk en verhoog ons in die OĂ« van JaHWeH, want JaHWeH het jou uitgekies en jou aangewys om ons oortredinge weg te neem.
Henog praat met die volk
1Â EN Henog het sy volk geantwoord en gesĂȘ: Luister, my kinders. Voor alle dinge was, voor die skepping plaasgevind het, het JaHWeH die tyd van die skepping vasgestel.
2 Daarna het Hy Sy hele skepping geskape, beide dit wat sigbaar is en dit wat onsigbaar is; en na dit alles het Hy die adamiet na Sy eie beeld geskape,
3 en Hy het in hom oĂ« geplaas om te sien en ore om te hoor en ân hart om te dink en ân verstand om te oorweeg.
4 Toe het JaHWeH die jaar tot voordeel van die adamiet georden en Hy het dit verdeel in seisoene en in ure sodat die adamiet die veranderinge en die einde van die seisoene kan waarneem, die begin van die jare en die einde van die maande en dae en die ure, en dat hy die lengte van sy eie lewe kan meet.
5 Wanneer die hele skepping wat deur JaHWeH tot stand gebring is tot ân einde kom, en elke adamiet na die Groot Oordeel van JaHWeH gaan, dan sal die seisoene vergaan, en daar sal geen jare meer wees nie,
6 ook sal die maande en die dae en die ure nie meer bereken word nie, maar daar sal ân enkele tydperk wees.
7 En al die regverdiges wat JaHWeH se oordeel ontsnap, sal verenig word met die Groot Eon, en die Eon sal verenig met die regverdiges en hulle sal vir ewig lewe.
8 En hulle sal geen arbeid meer hĂȘ nie, nĂłg lyding, nĂłg smart, nĂłg vrees vir vervolging, nĂłg barensweĂ«, nĂłg nag, nĂłg Duisternis,
9 maar hulle sal om hulle ân groot en wonderlike Lig vir ewig hĂȘ en ân onvernietigbare muur en in die groot Paradys sal hulle die skuiling hĂȘ van ân ewige woonplek. [Openbaring 21:22]
10 Geseënd is die regverdiges wat die Oordeel van JaHWeH sal ontsnap, want hulle gesigte sal so helder soos die son skyn.
11 So nou, my kinders, bewaar julle siele van alle ongeregtigheid, van alles wat JaHWeH haat.
12 Leef jul lewens asof voor die Aangesig van JaHWeH en dien Hom alleen en bring aan Hom elke aanbieding wat verorden is.
13 As julle opkyk na die Hemele, JaHWeH is daar, want JaHWeH het die Hemele geskape: as julle na die Aarde en na die see kyk, en julle die dinge onder die Aarde aanskou, JaHWeH is daar ook, want JaHWeH het alles geskape.
14 Niks wat julle doen, kan verborge wees van die OĂ« van JaHWeH nie.
15 Laat dit wees met lydsaamheid en sagmoedigheid en in die teistering van julle droefheid dat julle hierdie wĂȘreld van lyding verlaat.
Henog word in die Hemele opgeneem
1Â TERWYL Henog met sy volk gepraat het, het JaHWeH ân duisternis oor die Aarde gestuur en dit was donker, en die duisternis het die adamiete wat by Henog gestaan het, oordek.
2 En die Boodskappers het gou gemaak en Henog opgeneem en hom gelei tot by die hoogste Hemele; en JaHWeH het hom ontvang en Hy het hom voor Sy Aangesig vir ewig geplaas.
3 En die duisternis het van die Aarde gewyk en dit was lig en die adamiete het gesien en verstaan hoe Henog weggeneem is; en hulle het Elohim vereer en teruggegaan na hulle wonings.
Die bepaalde tyd waarop Henog op Aarde was
1Â HENOG was gebore op die sesde dag van die maand Tsivan en het drie-honderd-vyf-en-sestig jaar geleef. Hy is opgeneem in die Hemele op die eerste dag van die maand Tsivan en het vir dertig dae in die Hemele gebly.
2 Hy het al hierdie tekens van die skepping wat JaHWeH geskep het, neergeskryf en het driehonderd ses-en-sestig Boekrolle geskryf, en hulle aan sy seuns oorhandig en vir dertig dae op die Aarde gebly en hy is weer in die Hemele opgeneem op die sesde dag van die maand Tsivan op die presiese dag en uur waarop hy gebore is.
3 Soos wat elke mens se natuur in hierdie lewe duister is, so is ook sy bevrugting, geboorte en vertrek uit hierdie lewe. Op die oomblik van sy bevrugting, op daardie oomblik is hy gebore en op daardie oomblik het hy ook gesterf.
MetĂșsalag bou ân altaar
1Â EN MetĂșsalag het gou gemaak ... en my broers, die seuns van Henog, en hulle het ân altaar gebou op die plek Asugan waar Henog weggeneem is en hulle het skape en vee geneem en dit voor JaHWeH geslag.
2 En hulle het al die adamiete wat saam met hulle was, bymekaar geroep om fees te vier; en die adamiete het geskenke vir Henog se seuns gebring en hulle was vrolik en hulle het hul vir drie dae lank verbly.
MetĂșsalag word HoĂ« Priester
1Â OP die derde dag met sononder, het die oudstes van die volk na MetĂșsalag gekom en gesĂȘ:
2 Gaan en staan voor die Aangesig van JaHWeH en voor jou volk en voor die altaar van JaHWeH en jy sal deur jou volk vereer word.
3 En MetĂșsalag het sy volk geantwoord: JaHWeH, die Elohey van my vader Henog self, Hy sal self ân priester uit die volk oproep.
4 En die volk het die hele nag daar by die plek Asugan gewag en MetĂșsalag het by die altaar gebly en tot JaHWeH gebid en gesĂȘ:
5 Ewige JaHWeH, die enige El, wat ons vader, Henog, uitverkies het, U, o JaHWeH, moet ân priester vir U volk aanwys, en aan hulle harte begrip gee om U Glansrykheid te vrees en alles te doen volgens U wil.
6 En MetĂșsalag het aan die slaap geraak en JaHWeH het aan hom in ân visioen in die nag verskyn en aan hom gesĂȘ:
7 Luister, MetĂșsalag, Ek is JaHWeH, die Elohey van jou vader, Henog: luister na wat jou volk sĂȘ en staan voor hulle en voor My altaar en Ek sal jou voor My volk verhoog al die dae van jou lewe.
8 En MetĂșsalag het opgestaan uit sy slaap en Hom wat aan hom verskyn het, geseĂ«n.
9 En die oudstes van die volk het in die oggend na MetĂșsalag gekom en JaHWeH Elohim het MetĂșsalag se hart verander sodat hy geluister het na wat die volk sĂȘ en hy het aan hulle gesĂȘ: Laat JaHWeH julle Elohey, doen wat hierdie volk wil hĂȘ.
10 Sarsan en Garmis en Sazas en die oudstes van die volk het gou gemaak en MetĂșsalag opgetooi in pragtige klere en het ân skitterende kroon op sy kop geplaas en die volk het gou skape en vee en allerhande soorte voĂ«ls wat aangewys is, gebring sodat MetĂșsalag voor die Aangesig van JaHWeH en voor die volk kon slag.
11 MetĂșsalag het na die altaar opgegaan na JaHWeH, soos die MĂŽrester wanneer hy opkom, en die hele volk het hom gevolg.
12 MetĂșsalag het by die altaar gestaan en die hele volk was om die altaar vergader.
13 En die oudstes van die volk het die skape en die vee geneem en hulle vier bene vasgebind en hulle by die kop van die altaar neergelĂȘ en die volk het aan MetĂșsalag gesĂȘ: Vat jou mes en slag hierdie aangewese slagdiere voor die Aangesig van JaHWeH.
14 En MetĂșsalag het sy hand na die Hemele uitgestrek en JaHWeH aangeroep en gesĂȘ:
15 O ek, my Elohey, wie is ek om te staan by die hoof van U altaar en aan die hoof van U volk! En nou, my Elohey, JaHWeH, sien neer op U dienskneg en op die hoofde van U hele volk en op al diegene wat uitverkies is, en betoon Barmhartigheid aan U dienskneg voor hierdie volk, dat hulle mag verstaan dat U verorden het ân priester vir U volk.
16 Terwyl MetĂșsalag gebid het, het die altaar geskud en die mes het van die altaar af in die lug opgestyg en in MetĂșsalag se hand gespring voor die hele volk.
17 En die volk het gebewe en JaHWeH vereer; en MetĂșsalag was van daardie dag af voor die Aangesig van JaHWeH vereer en geĂ«er voor die hele volk.
18 En MetĂșsalag het die mes geneem en alles wat die volk gebring het, geslag.
19 En die volk was verheug en was vrolik voor die Aangesig van JaHWeH en voor MetĂșsalag op daardie dag; en daarna het elkeen na sy eie huis gegaan.
JaHWeH verskyn in ân droom aan MetĂșsalag
1Â MAAR MetĂșsalag het van daardie dag af as die hoof van die altaar gestaan en as die hoof van die volk.
2 In eenduisend vierhonderd-en-tagtigste jaar het hy die hele Aarde verken en almal opgesoek wat in JaHWeH geglo het en ook die wat afvallig geraak het:
3 Hy het hulle reggehelp en bekeer; en geen man kon gevind word wat afvallig was van die WeĂ« van JaHWeH nie, al die dae wat MetĂșsalag geleef het.
4 En JaHWeH het MetĂșsalag geseĂ«n in sy gawes en geskenke, in al sy bediening voor die Aangesig van JaHWeH.
5 En toe MetĂșsalag se dae naby hulle einde was, het JaHWeH aan hom in die nag in ân visioen verskyn en aan hom gesĂȘ: Luister, MetĂșsalag, Ek is die Elohey van jou vader, Henog.
6 Ek wil hĂȘ jy moet weet dat die dae van jou lewe hier op ân einde is en dat die dag van jou rus nader kom.
7 Roep Nir, jou seun Lameg, se tweede seun, en tooi hom in jou gewyde klere en plaas hom by My altaar en vertel hom alles wat gedurende sy lewe sal gebeur. Want die tyd kom vir die verwoesting van die hele Aarde en van elke adamiet en alles wat op Aarde beweeg.
8 Want gedurende sy lewe sal daar groot wanorde op Aarde wees, want die adamiet het afgunstig op mekaar geword; en mense sal mense onderdruk en nasie sal teen nasie oorlog voer: die hele Aarde sal gevul word met besoedelde bloed en wanorde.
9 Meer nog, hulle sal afvallig raak van hulle Skepper en aanbid wat in die Hemele bevestig is en wat op die Aarde beweeg en die golwe van die see; en die Teenstander sal homself vergroot en hom verbly in wat hulle doen tot My verdriet.
10 Die hele Aarde sal haar orde verander, en al die vrugte en al die gras sal hulle seisoene verander, want hulle sal wag op die tyd van vernietiging; en al die nasies van die Aarde sal afvallig raak tot My verdriet.
11 En dan sal Ek die Afgrond beveel en hy sal homself uitstort op die Aarde, en die skatte van die waters van die Hemele sal hulle uitstort op die Aarde en alles sal sonder vorm wees soos dit in die begin was;Â [Openbaring 9:2]
12 en die ganse struktuur van die Aarde sal vergaan, en die hele Aarde sal bewe en sy standvastigheid verloor van daardie dag af.
13 En dan sal Ek vir Noag, Lameg se oudste seun, bewaar; en Ek sal uit sy nageslag ân ander wĂȘreld voortbring, en sy nageslag sal vir altyd bestaan [in stand bly].
14 En toe hy uit sy slaap opstaan, was MetĂșsalag baie bekommerd oor sy droom.
15 Hy het al die oudstes van die volk geroep en hulle alles vertel wat JaHWeH aan hom gesĂȘ het en die visioen wat JaHWeH aan hom openbaar het, en hulle het hom geantwoord:
16 JaHWeH het die mag om te doen wat Hy wil; dus moet jy nou alles doen wat JaHWeH aan jou gesĂȘ het.
17 MetĂșsalag het Nir, Lameg se tweede seun, geroep en hom voor die hele volk in die priesterlike kleed getooi en hy het hom by die hoof van die altaar geplaas en hom alles geleer wat hy onder die volk moet doen.
18 En MetĂșsalag het aan die volk gesĂȘ: Aanskou Nir! Aanskou, hy sal van vandag af julle leier wees en die gids van die vorste.
19 En die volk het MetĂșsalag geantwoord: Mag die Woord van JaHWeH oor ons vervul word soos wat Hy aan jou belowe het.
20 En terwyl MetĂșsalag met die mense gepraat het, was sy gees gekwel en hy het op sy knieĂ« geval en sy hande uitgestrek na die Hemele en tot JaHWeH gebid en terwyl hy bid, het sy gees hom verlaat.
21 Nir het gou gemaak, asook die hele volk, en ân graftombe vir MetĂșsalag gebou; en hulle het wierook en soetriet en baie dinge daarin gesit om dit te wy.
22 En Nir en die volk het gegaan en MetĂșsalag se liggaam in die grafkelder wat hulle vir hom gebou het, neergelĂȘ en dit toegemaak.
23 En die volk het gesĂȘ: GeseĂ«nd is MetĂșsalag voor die Aangesig van JaHWeH en voor die hele volk.
24 Daarna het hulle bymekaar gekom en Nir het aan die volk gesĂȘ: Maak gou vandag en bring die skaap en die bul en die tortelduif en die duif sodat ons voor die Aangesig van JaHWeH kan slag sodat Hy Hom kan verbly in vandag, en gaan dan terug na julle eie huise.
25 En die volk het na Nir, die priester, geluister: hulle het gou gemaak en die slagdiere gebring en hulle vasgebind by die hoof van die altaar en Nir het die slagmes geneem en voor die Aangesig van JaHWeH geslag.
26 En die volk het gou gemaak en gedoen wat aan hulle gesĂȘ is en hulle was die hele dag lank vrolik voor die Aangesig van JaHWeH: hulle het die Majesteit JaHWeH, die Verlosser van Nir, voor die volk verhoog.
27 Van daardie dag af was daar Vrede en orde dwarsoor die hele Aarde in Nir se dae, vir tweehonderd-en-twee jaar lank.
28 En daarna het die volk van JaHWeH afvallig geraak en jaloers op mekaar begin word: en adamiete het teen adamiete opgestaan en nasie het teen nasie in stryd opgestaan en daar was groot opskudding.
29 En Nir, die priester, het daarvan te hore gekom, en hy was baie ontsteld en het aan homself gesĂȘ: Die tyd het gekom dat die woorde vervul word wat JaHWeH tot my grootvader, MetĂșsalag gespreek het.
Nir se vrou sterf en ân seun word gebore
1Â EN kyk, Sofonima, Nir se vrou, was onvrugbaar en het vir Nir geen kinders gebaar nie.
2 En Sofonima was ver in jare gevorder en baie naby haar dood; en sy is bevrug, al het Nir, die priester, nie met haar gemeenskap gehad sedert die dag dat JaHWeH hom voor die volk geplaas het nie.
3 Sofonima was beskaamd en het dag vir dag weggekruip en nie een van die volk het geweet nie; en die dag het aangebreek dat sy geboorte moes skenk.
4 En Nir het aan sy vrou gedink en haar na hom geroep in sy huis om met haar te praat; en Sofonima het na haar man gegaan, en kyk, sy was op die punt om geboorte te skenk.
5 En toe Nir haar sien, het hy hom vir haar geskaam en hy het aan haar gesĂȘ: Hoekom het jy dit gedoen, vrou, en skande op my gebring voor die hele volk?
6 En nou, weg van my: gaan na waar jy so skaamteloos bevrug is, ingeval ek my hande op jou besoedel en oortree voor die Aangesig van JaHWeH.
7 En Sofonima het haar man geantwoord en gesĂȘ: Kyk, my meester, ek is ver in jare gevorder en geen jeugdige begeertes is nog in my oor nie: Ek weet nie hoe ek in my onskuld bevrug kon word nie.
8 Nir het haar nie geglo nie en hy het aan haar ân tweede keer gesĂȘ: Weg van my, ingeval ek aan jou slaan en voor die Aangesig van JaHWeH oortree.
9 En terwyl Nir met sy vrou gepraat het, het Sofonima voor Nir se voete neergeval en gesterf.
10 En Nir was baie ontsteld en het aan homself gesĂȘ: Is dit oor wat ek gesĂȘ het dat dit met haar gebeur het?
11 Maar nou is die ewiglewende JaHWeH barmhartig, want ek het geen hand teen haar opgelig nie.
12 Nir het gou gemaak en die deure van sy huis gesluit en na sy broer, Noag, gegaan en hom alles vertel wat met sy vrou gebeur het.
13 En Noag het gou gemaak en na sy broer se huis gegaan; en sy broer se vrou was duidelik dood, en sy was op die punt om geboorte te skenk. [JirmeJaH 1:5]
14 En Noag sĂȘ aan Nir: Moet jou nie ontstel nie, Nir, my broer, want JaHWeH het ons skaamte vandag bedek, aangesien niemand van die volk hiervan weet nie; en nou, maak gou, laat ons haar begrawe en JaHWeH sal ons skande bedek.
15 En hulle het Sofonima op ân bed neergelĂȘ en haar in swart klere aangetrek, en die deur toegemaak en in die geheim grafkelders gaan uithol.
16 En toe hulle uitgegaan het na haar graf, het die kind uit die lyk van Sofonima gekom en op die bed gesit.
17 Noag en Nir het ingekom om Sofonima te begrawe en hulle het die kind gesien wat by die lyk gesit het en hy het ân kledingstuk aangehad.
18 Noag en Nir was baie verskrik, want die kind se liggaam was volmaak: hy het met sy mond gepraat en JaHWeH geseën.
19 Noag en Nir het na hom gestaar en gesĂȘ: Dit is die werk van JaHWeH, my broer.
20 Kyk, die SeĂ«l van die priesterskap was op sy bors en hy was ân vreugde om te aanskou.
21 En Noag het aan Nir gesĂȘ: Broer, kyk, JaHWeH sal die Tabernakel van Apartheid na ons herstel.
22 En Nir en Noag het gou gemaak en die kind gewas en hom getooi in die priesterlike klere, en hulle het hom brood gegee wat geseën was en hy het hom geëet, en hulle het hom Melgisédek genoem.
23 En Noag en Nir het Sofonima se liggaam geneem en die swart klere van haar afgehaal: en hulle het haar liggaam gewas en haar geklee in skitterende en kosbare klere.
24 En hulle het vir haar ân grafkelder gebou; en Noag het gegaan en Nir en MelgisĂ©dek, en hulle het haar openlik met eer begrawe.
25 Noag het aan sy broer gesĂȘ: Hou die kind in die geheim tot die aangewese tyd, want die mens se besoedeling het oral op die Aarde vermeerder, en as hulle hom sien, sal hulle ân manier vind om hom dood te maak.
26 En Noag het huis toe gegaan.
27 En kyk, in die dae van Nir het al die soorte ongeregtigheid tot ân groot mate orals op die Aarde vermeerder; en Nir was baie ontsteld, en nog meer oor die kind en hy het gesĂȘ: Wat kan ek vir hom doen?
28 Nir het sy hande na die Hemele uitgestrek en JaHWeH aangeroep en gesĂȘ: Helaas, ewiglewende JaHWeH, alle soorte ongeregtigheid het grootliks op die Aarde in my dae vermeerder, en ek kan aanvoel dat ons einde naby is.
29 Wat kan ek vir hom doen, sodat hy nie betrokke sal wees by ons in hierdie vernietiging nie?
30 JaHWeH het Nir gehoor en aan hom in ân visioen in die nag verskyn en aan hom gesĂȘ: Aanskou, Nir, die verbastering op die Aarde is oral: Ek sal dit nie langer verduur of uithou nie.
31 Kyk, Ek gaan baie gou ân groot vernietiging oor die Aarde bring, maar Ek het geen bekommernis oor die kind nie, Nir, want na ân klein rukkie sal Ek My Hoofboodskapper GabriEl stuur en hy sal die kind neem en hom in die Paradys van Eden plaas.
32 Hy sal nie vergaan saam met die wat op die punt staan om te vergaan nie, want Ek het hom as ân Teken gestuur- hy sal vir My ân priester van priesters vir ewig wees, MelgisĂ©dek, en Ek sal hom eenkant sit, en Ek sal van hom ân groot volk maak wat My sal eer.
33 Nir het uit sy slaap opgestaan en JaHWeH wat aan hom verskyn het, geseĂ«n en gesĂȘ: GeseĂ«nd is U, Elohey van ons vaders, wat nie oneer oor my priesterskap laat val het nie of oor die priesterskap van my vaders nie, want U Woord het ân HoĂ«priester in die baarmoeder van my vrou Sofonima geskep.
34 Want ek het geen kinders gehad nie en hierdie kind sal in die plek van my eie kinders wees en my seun word;
35 en U sal hom by U diensknegte tel met Sonfi en Onog en Rusi en Milam en Serug en Arusan, Nail en Henog, en MetĂșsalag en U dienskneg Nir, en MelgisĂ©dek sal die hoĂ«priester wees in ân ander geslag. (GenĂ©sis14:18)
36 Want ek weet dat hierdie geslag sal eindig in verwarring en almal sal vergaan, en Noag, my broer, sal bewaar bly vir ân ander geslag om die vader daarvan te wees,
37 en uit sy familie sal ân talryke volk voortspruit en MelgisĂ©dek sal die hoĂ«priester onder ân volk wees wat U onderdane sal wees, o JaHWeH, en U sal dien. [HebreĂ«rs 7:1-2,3]
38 En toe die kind vir veertig dae in Nir se huis was, het JaHWeH aan die Hoofboodskapper GabriEl gesĂȘ: Gaan af na die Aarde, na Nir, die priester, en neem die kind MelgisĂ©dek wat by hom is en sit hom in die Tuin van Eden om hom veilig te bewaar.
39 Want die tyd is baie naby dat Ek al die waters oor die Aarde sal loslaat en alles wat op die Aarde is, sal vergaan en Ek sal hom ân plek van eer in ân volgende geslag gee, en MelgisĂ©dek sal die HoĂ«priester van daardie geslag wees.
40 En GabriEl het gou gemaak en in die nag afgevlieg; en daardie nag was Nir aan die slaap op sy bed en GabriEl het aan hom verskyn en gesĂȘ:
41 So sĂȘ JaHWeH aan Nir, laat die kind wat Ek aan jou toevertrou het, na My toe kom.
42 Nir het nie herken wie dit was wat met hom gepraat het nie en hy was baie ontsteld en het aan homself gesĂȘ: Kan dit wees dat die volk weet van die kind om hom weg te vat en dood te maak?
43 [want die volk se gedagtes en voornemens was besoedel in die OĂ« van JaHWeH]. En hy het GabriEl geantwoord en gesĂȘ: Ek het geen kind nie en ek weet ook nie wie dit is wat met my praat nie.
44 En GabriEl het hom geantwoord: Moenie bevrees wees nie, Nir, ek is die Hoof-boodskapper GabriEl: JaHWeH het my gestuur, en kyk, ek gaan jou kind vandag neem en ek sal gaan en hom in die Paradys van Eden sit.
45 En Nir het sy eerste droom onthou en hy het geglo en GabriEl geantwoord: GeseĂ«nd is JaHWeH wat jou vandag na my gestuur het; en seĂ«n dan nou u dienskneg, Nir, en neem die kind en doen met hom alles wat aan u gesĂȘ is.
46 En GabriEl het die kind Melgisédek daardie nag op sy Vleuels geneem en hom in die Paradys van Eden geplaas.
47 En toe Nir in die oggend wakker word en in die huis ingaan, het hy die kind nie gevind nie; en dit was vir Nir ân teken van beide groot blydskap en groot droefheid, want die kind het vir hom geword soos ân eie seun.
Die sprinkaanplaag en droogte.
1Â DIE Woord van JaHWeH wat na JĂŽWEl, die seun van PethuEl, gekom het.
2 Hoor dit, o oudstes, en luister, alle inwoners van die Aarde! Het so iets ooit in julle dae of in die dae van julle vaders plaasgevind?
3 Vertel oor haar aan julle kinders, en julle kinders aan hĂșlle kinders, en hulle kinders aan die volgende geslag:
4 Wat die sprinkaan laat oorbly het, het die treksprinkaan verslind; en wat die treksprinkaan laat oorbly het, het die jong sprinkaan verslind; en wat die jong sprinkaan laat oorbly het, het die kommandowurm verslind. [Boek van die Opregte 80:33, JÎWEL 2:25]
5 Word wakker, julle dronkaards, en ween! En huil, al julle wyndrinkers! Oor die vars wyn, omdat hy van julle mond weggeruk is.
6 Want ân sterk en ontelbare nasie het opgetrek oor My Aarde; sy tande is leeutande, en hy kan byt soos ân sterk leeu.
7 Hy het My Wingerdstok verwoes en My Vyeboom versplinter: deur hulle te stroop word hulle ontbloot en weggegooi; die lote van Haar verblank.
8 Weeklaag soos ân Maagd, wat oor die Bruidegom van Haar jeug, met ân roukleed omgord is.
9 Spysbydrae en drank is afgesny aan die Huis van JaHWeH; die priesters, die dienaars van JaHWeH, treur.
10 Die veld is verwoes, haar Adamah[adamiet se Aarde] treur; want die koring is verwoes, die nuwe wyn het weggedroog, die olie het verdwyn.
11 Die landbouers staan beskaamd, die wynboere weeklaag oor die koring en oor die gars, omdat die oes op die Aarde verlore is.
12 Die Wingerdstok, Sy het verdor, en die Vyeboom het verwelk; die granaat, ook die palm en die appelboom, al die bome van die Aarde het verdor; want beskaamd is die Vreugde, weg van die seuns van adam [iete] af.
13 Omgord julle en klaag, o priesters! Huil, dienaars van die altaar! Kom, vernag in rouklere, dienaars van My Elohey! Want die spysbydrae en die drank is weerhou van die Huis van julle Elohey. [Openbaring 6:10-11]
14 Sonder ân vastydperk af, roep ân vergadering saam! Versamel die oudstes, alle inwoners van die Aarde in die Huis van JaHWeH julle Elohey, en roep tot JaHWeH.
15 Ag, die dag! Want naby is die dag van JaHWeH, en hy kom soos ân verwoesting van die Almagtige.
16 Is die spys nie weggeruk voor ons oë nie, blydskap en gejuig weg uit die Huis van onse Elohey?
17 Die graankorrels het weggekrimp onder hulle kluite, die voorraadkamers is verwoes, die graanbakke afgebreek, want die koring het verdor.
18 Hoe sug die vee! Die troppe beeste is onrustig, want daar is geen weiveld vir hulle nie; ook die troppe kleinvee moet boet.
19 Tot U, o JaHWeH, roep ek, want ân Vuur het die weivelde van die wildernis verteer, en ân Vlam het al die bome van die veld aan die brand gesteek.
20 Selfs die diere van die veld smag na U; want die waterstrome het opgedroog, en ân Vuur het die weivelde van die wildernis verteer.
1Â BLAAS die ramshoring in Sion, en ân oorlogskreet in die Berg van My Apartheid! Laat al die inwoners van die Aarde bewe, want die dag van JaHWeH kom, want hy is naby -Â [JeshaJaH 10:26]
2 ân dag van Duisternis en donkerheid, ân dag van die Wolkkolom en wolkenag; soos die mĂŽreskemering, uitgesprei oor die berge, [kom] met ân talryke en groot volk, wat nog nie voorheen sy gelyke gehad het nie en dit hierna ook nie sal hĂȘ tot in die jare van geslag tot geslag nie.
3 Voor hom uit verteer ân vuur, en agter hom brand ân vlam; voor hom lyk die Aarde soos die Tuin van Eden, en agter hom is dit ân verwoeste wildernis; ook kan niks daaraan ontkom nie. [Boekrol van Henog 53:3; 57:2]
4 Sy voorkoms is soos dié van perde, en net soos perde en ruiters so hardloop hulle.
5 Soos die gedruis van waens huppel hulle oor die bergtoppe, soos die geknetter van ân vuurvlam wat die kaf verteer, soos ân talryke volk wat vir die geveg opgestel is.
6 Voor sy aangesig, bewe die volke - alle aangesigte, versamel hulle gloeiende.
7 Soos krygsmanne hardloop hulle, soos manne van oorlog klim hulle op die muur, en elkeen gaan sy eie koers; hulle verander nie van pad nie.
8 En die een druk nie die ander nie; elke krygsman gaan sy eie pad; en tussen wapens deur val hulle; [maar] hulle bly in gelid.
9 Hulle oorval die Stad, hulle hardloop op die muur, hulle klim in die huise, hulle dring by die vensters in soos ân dief.
10 Voor hulle bewe die Aarde, skud die Hemele; die son en die maan word swart, en die Sterre trek hulle glans terug.
11 En JaHWeH verhef Sy Stem voor Sy Leërmag uit; want geweldig groot is Sy Leër, ja, magtig die uitvoerder van Sy Woord. Want die dag van JaHWeH is groot en uitermate vreeslik, en wie kan hom verdra?
12 Maar selfs nou nog, spreek JaHWeH, bekeer julle tot My met julle hele hart, en met vas en geween en rouklag.
13 En skeur julle hart en nie julle klere nie, en bekeer julle tot JaHWeH julle Elohey; want Hy is goedgunstig en barmhartig, lankmoedig en groot in Medelye, en Een wat die besoedeling vergewe;
14 wie weet of dit Hom nie weer sal berou nie, sodat Hy ân seĂ«n sal agterlaat vir spys en drank aan JaHWeH julle Elohey.
15 Blaas die ramshoring op Sion, sonder ân vas af, roep ân vergadering saam!
16 Versamel die volk, sonder die vergadering af, vergader die oudstes, versamel die kinders en hulle wat aan die bors drink! Laat die Bruidegom uit Sy kamer uitgaan en die Bruid uit Haar slaapvertrek. [2 Ezra 7:26; Job 28:20]
17 Laat die priesters, die dienaars van JaHWeH, tussen die voorportaal en die altaar ween en sĂȘ: O JaHWeH, spaar U volk, en gee U Erfdeel nie oor aan skande, dat die nasies hulle regeer nie; waarom sou hulle onder die volke sĂȘ: Waar is hulle Elohey? [Openbaring 6:10 - 11; 11:1]
18 Toe het JaHWeH jaloers geword op Sy Aarde en Medelye met Sy volk gehad.
19 En JaHWeH het geantwoord en aan Sy volk gesĂȘ: Kyk, Ek stuur vir julle koring en vars wyn en olie, sodat julle daarvan versadig word, en Ek maak julle nie meer tot ân voorwerp van skande onder die nasies nie.
20 Ja, Ek sal hulle uit die noorde afkomstig, van julle af wegjaag en hom wegdrywe na ân dor en woeste Aarde; sy voorhoede na die Oostelike See en sy agterhoede na die Westelike See toe. En sy stank sal opstyg, en ân slegte reuk uit hulle opgaan; want hulle het alte groot dinge gedoen.
21 Wees nie bevrees nie, o Adamah[adamiet se Aarde], juig en wees bly, want JaHWeH doen groot dinge!
22 Wees nie bevrees nie, diere van die veld, want die weivelde van die wildernis spruit uit, want die bome dra hulle vrugte, die Vyeboom en die Wingerdstok lewer hulle drag!
23 En julle, kinders van Sion, juig en wees bly in JaHWeH julle Elohey, want Hy gee julle die Leraar tot Geregtigheid en laat op julle neerdaal die reën, die Leraar en die laat reëns, soos voorheen. [Maleågi 3:1]
24 Dan sal die dorsvloere vol koring wees en die parskuipe van vars wyn en olie oorloop.
25 En Ek sal julle vergoed die jare wat die treksprinkaan, die jong sprinkaan, die kommandowurm en die sprinkaan verslind het - My groot Leërmag wat Ek teen julle gestuur het. [Boekrol van die Opregte 80:33; JÎWEl 1:4]
26 Dan sal julle oorvloedig eet en versadig wees en die Naam van JaHWeH julle Elohey prys wat wonderbaar met julle gehandel het, en My volk sal in ewigheid nie beskaamd staan nie.
27 En julle sal weet dat Ek in die midde van JisraEl is, Ek - JaHWeH julle Elohey, en niemand anders nie; en My volk sal in ewigheid nie beskaamd staan nie.
28 En daarna sal Ek My Gees uitgiet op alle vlees, en julle seuns en julle dogters sal profeteer, julle oues drome droom, julle jongelinge visioene sien. [JeségiEl 13:11-13; MattithJaHûW 16:3]
29 En ook op die diensknegte en op die diensmaagde sal Ek in dié dae My Gees uitgiet. [JeségiEl 24:27]
30 En Ek sal wondertekens gee aan die Hemele en op die Aarde: bloed en vuur en pilare van rook.
31 Die son sal verander word in duisternis en die maan in bloed, voordat die groot en deurlugtige dag van JaHWeH kom.
32 En elkeen wat die Naam van JaHWeH aanroep, sal gered word; want op die Berg van Sion en in Jerusalem sal daar ontkoming wees soos JaHWeH gesĂȘ het, en onder die oorblyfsel van die wat JaHWeH sal roep.
1 WANT kyk, in dié dae en in dié tyd wanneer Ek die lot van JeHûWdah en Jerusalem verander,
2 sal Ek al die nasies versamel en hulle na die vallei van JeHĂŽWshafat laat aftrek, om daar met hulle ân strafgerig te hou ter wille van My volk en My Erfdeel JisraEl wat hulle onder die nasies verstrooi het, en My Aarde wat hulle verdeel en geplunder het.
3 En oor My volk het hulle die lot gewerp en ân jong Seun weggegee vir ân hoer en ân Dogter verkoop vir wyn dat hulle kan drink.
4 En ook, wat het julle met My [te doen], o Tirus en Sidon en al die landstreke van FilistĂ©a? Wil julle met My ân Vredesverbond sluit? of wil julle My vergoed, En as julle wil onderhandel sal Ek vinnig en haastig julle onderhandeling laat terugkeer oor julle hoof.
5 Want julle het My silwer en My goud geneem en My suiwer en lieflike dinge na julle tempels gebring. [Psalm 12:6; Klaagliedere 4:2]
6 Verder het julle die kinders van JeHûWdah en die kinders van Jerusalem aan die kinders van Jawan verkoop, om hulle ver van hul grondgebied te verwyder.
7 Kyk, Ek sal hulle laat opstaan uit die plek waarheen julle hulle verkoop het, en julle dade op julle hoof laat neerkom.
8 En Ek sal julle seuns en julle dogters aan die kinders van JeHĂ»Wdah verkoop, en diĂ© sal hulle verkoop aan die SabeĂ«rs, aan ân verafgeleĂ« volk; want JaHWeH het dit gespreek.
9 Roep dit uit onder die nasies, berei ân oorlog! Wek die dapper manne op, laat al die manne van die oorlog opruk!
10 Smee van julle pikke swaarde en van julle snoeimesse spiese; laat die swakke sĂȘ: Ek is dapper.
11 Haas julle en kom aan, alle nasies rondom, en versamel julle. Laat U Sterkes, JaHWeH, daarheen aftrek!
12 Die nasies moet hulle klaarmaak en optrek na die dal van JeHĂŽWshafat; want daar sal Ek sit om gerig te hou oor al die nasies rondom.
13 Steek die sekel in, want die oes is ryp! Kom trap, want die parskuip is vol, die kuipe loop oor! Want hulle besoedeling is groot. [Openbaring 14:15]
14 Menigtes, menigtes in die Vallei van Beslissing, want naby is die dag van JaHWeH in die Vallei van Beslissing!
15 Die son en die maan word duister, en die Sterre trek hulle glans terug.
16 En JaHWeH brul uit Sion, en uit Jerusalem verhef Hy Sy Stem, sodat Hemele en Aarde bewe. Maar JaHWeH sal ân toevlug wees vir Sy volk en ân laer vir die kinders van JisraEl.
17 Dan sal julle weet: Ek - JaHWeH julle Elohey, wat woon in Sion, die Berg van My Apartheid; dan sal daar in Jerusalem Apartheid wees, in haar sal geen verbasterdes meer deur trek nie. [LevĂtikus 11:44; Openbaring 21:27]
18 En op diĂ© dag sal die berge drup van wyn en die heuwels vloei van melk en al die spruitjies van JeHĂ»Wdah stroom van water; en uit die Huis van JaHWeH sal daar ân Fontein uitkom om die Vallei van Akasias te besproei. [JesĂ©giEl 47:2]
19 Egipte sal ân woesteny word, en Edom ân verlate wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van JeHĂ»Wdah aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul Aarde vergiet het.
20 Maar JeHûWdah sal vir ewig bly, en Jerusalem van geslag tot geslag.
21 En Ek sal hulle bloed onskuldig verklaar, wat Ek [tevore] nie onskuldig verklaar het nie; en JaHWeH sal in Sion bly woon.
Die roeping van Jona; sy weiering en straf.
1Â EN die Woord van JaHWeH het gekom tot Jona, die seun van AmĂttai, en gesĂȘ:
2 Maak jou klaar, gaan heen na die groot stad Ninevé en preek teen haar, want hulle besoedeling het opgestyg voor My Aangesig.
3 Maar Jona het hom klaargemaak om na Tarsis te vlug, van die Aangesig van JaHWeH af weg; en hy het na Jafo afgegaan en ân skip gevind wat na Tarsis sou vaar. En hy het die reisgeld daarvoor betaal en op haar geklim om saam met hulle na Tarsis te vaar, van die Aangesig van JaHWeH af weg.
4 Maar JaHWeH het ân sterk wind op die see gewerp, en toe daar ân groot storm op die see ontstaan, het die skip gevaar geloop om skipbreuk te ly.
5 Toe word die seeliede bang - hulle het elkeen tot sy gode geroep en die lading wat in die skip was, in die see gegooi om vir hulle verligting aan te bring. Maar Jona het na die onderste dele van die skip afgeklim en daar gaan lĂȘ en vas aan die slaap geraak.
6 Daarop kom die skeepskaptein na hom toe aan en sĂȘ vir hom: Wat makeer jou dat jy so vas slaap? Staan op, roep tot jou Elohey! Miskien sal diĂ© Elohim aan ons dink, sodat ons nie vergaan nie.
7 Hulle sĂȘ toe vir mekaar: Kom en laat ons loot; dan sal ons weet om wie se ontwil hierdie ramp ons getref het. En hulle het geloot, en die lot het op Jona geval.
8 En hulle sĂȘ vir hom: Vertel ons tog om wie se ontwil hierdie ramp ons getref het? Wat is jou beroep? En waar kom jy vandaan? Wat is jou Aarde van geboorte, en uit watter volk is jy?
9 En hy antwoord hulle: Ek is ân HebreĂ«r, en ek vrees JaHWeH, die Elohey van die Hemele, wat die see en die droĂ« grond gemaak het.
10 Toe word die manne baie bang en sĂȘ vir hom: Wat het jy nou gedoen! Want die manne het geweet dat hy van die Aangesig van JaHWeH af wegvlug; want hy het hulle dit te kenne gegee.
11 Verder sĂȘ hulle vir hom: Wat moet ons met jou doen, sodat die see om ons heen kan bedaar? - want die see het hoe langer hoe onstuimiger geword.
12 En hy antwoord hulle: Neem my en gooi my in die see; dan sal die see om julle heen bedaar; want ek weet dat om my ontwil hierdie groot storm oor julle gekom het.
13 Nogtans het die manne geroei om [die skip] weer grond toe te bring; maar hulle kon nie, omdat die see hoe langer hoe onstuimiger teen hulle geword het.
14 Toe roep hulle tot JaHWeH en sĂȘ: Ag, JaHWeH, laat ons tog nie vergaan weens die siel van hierdie man nie, en bring geen onskuldige bloed oor ons nie; want U, JaHWeH, het gedoen na U welbehae.
15 En hulle het Jona geneem en hom in die see gegooi. En die see het stil geword van sy onstuimigheid.
16 Toe het die manne JaHWeH gevrees met ân groot vrees en slagdiere geslag aan JaHWeH en geloftes gemaak.
17 En JaHWeH het ân groot vis beskik om Jona in te sluk; en Jona was drie dae en drie nagte in die ingewande van die vis. [Boekrol van die Opregte 12:6; MattithJaHĂ»W 12:40]
Jona in die vis; sy gebed en verlosssing.
1Â EN Jona het tot JaHWeH sy Elohey gebid uit die ingewande van die vis
2 en gesĂȘ: Uit my benoudheid het ek JaHWeH aangeroep, en Hy het my verhoor; uit die binneste van die Doderyk /Sheol het ek geroep om hulp - U het my stem gehoor.
3 U tog het my in die diepte gewerp, in die hart van die see, sodat ân stroom my omring het; al U bare en U golwe het oor my heengegaan.
4 Toe het ek gesĂȘ: Ek is weggestoot, weg van U OĂ«; tog sal ek weer kyk na die woning van U Apartheid.
5 Waters het my omring tot aan die siel toe, die Afgrond was rondom my; seegras was om my hoof gedraai.
6 Ek het afgedaal tot by die grondslae van die berge, die grendels van die Aarde het my vir altyd ingesluit; maar U het my lewe uit die kuil opgetrek, JaHWeH my Elohey!
7 Toe my siel in my versmag het, het ek aan JaHWeH gedink; en my gebed het tot by U gekom na die woning van U Apartheid.
8 Die wat leuenagtige nietighede vereer, verlaat hulle medelye.
9 Ek daarenteen sal aan U slag met ân stem van danksegging; wat ek beloof het, sal ek betaal. Die Verlossing behoort aan JaHWeH.
10 Daarop het JaHWeH die vis beveel om Jona op die droë grond uit te spuug.
Die verkondiging van Jona, en die bekering van die stad Ninevé.
1Â EN die Woord van JaHWeH het vir die tweede maal na Jona gekom en gesĂȘ:
2 Maak jou klaar, gaan heen na die groot stad NinevĂ©, en verkondig aan haar die boodskap wat Ek jou sal sĂȘ.
3 Toe maak Jona hom klaar en gaan na NinevĂ© volgens die Woord van JaHWeH. En NinevĂ© was ân groot Stad van Elohim, drie dagreise te voet.
4 En Jona het begin met een dagreis ver die stad in te gaan en het gepreek en gesĂȘ: Nog veertig dae, dan word NinevĂ© verwoes.
5 En die manne van NinevĂ© het Elohim geglo en ân vasdag uitgeroep, en groot en klein het hulle met rougewaad beklee.
6 En toe die berig die koning van Ninevé bereik, het hy opgestaan van sy troon en sy mantel afgehaal en in rougewaad gehul in die as gaan sit.
7 En hy het in NinevĂ© laat uitroep en sĂȘ: Op las van die koning en sy groot manne - geen adamiet of wilde wese, beeste of kleinvee mag aan iets proe nie, hulle mag nie wei of water drink nie;
8 maar adamiet en wilde wese moet ân rougewaad om hĂȘ, en hulle moet ernstig tot Elohim roep, en elkeen moet hom van sy besoedelde weg bekeer en van die onreg wat aan sy handpalms kleef.
9 Wie weet of die Elohim nie sal omkeer en berou sal hĂȘ nie, sodat Hy Hom afwend van die gloed van Sy brandende Woede en ons nie vergaan nie?
10 En die Elohim het hulle werke gesien dat hulle hul bekeer het van hulle besoedelde weg; toe het die Elohim berou gehad oor die besoedeling wat Hy gesĂȘ het dat Hy hulle sou aandoen, en Hy het dit nie gedoen nie.
Die ontevredenheid van Jona en sy bestraffing deur JaHWeH.
1Â MAAR Jona was hieroor erg ontstemd en hy het kwaad geword.
2 Toe bid hy tot JaHWeH en sĂȘ: Ag, JaHWeH, het ek dit nie gedink terwyl ek nog in my Adamah [die adamiet se Aarde] was nie? Daarom het ek tevore na Tarsis gevlug; want ek het geweet dat U ân goedgunstige en barmhartige El is, lankmoedig en groot van Medelye, en Een wat die besoedeling vergewe.
3 o JaHWeH, neem dan nou tog my siel van my weg, want dit is vir my beter om te sterwe as om te lewe.
4 Daarop sĂȘ JaHWeH: Het jy rede om vertoornd te wees?
5 En Jona het die stad verlaat en aan die oostekant van die stad gaan sit. Daar maak hy toe vir hom ân skerm, en hy gaan onder haar in die skaduwee sit, totdat hy sou sien wat met die stad gebeur.
6 Toe beskik JaHWeH Elohim ân wonderboom en laat dit oor Jona opskiet om te dien as skaduwee oor sy hoof, om hom van sy ontstemdheid te bevry; en Jona was baie bly oor die wonderboom.
7 Maar die Elohim het die volgende mĂŽre toe die dag breek, ân wurm beskik; en diĂ© het die wonderboom gesteek, sodat dit verdor het.
8 En met sonop het Elohim ân gloeiende oostewind beskik; en toe die son op die hoof van Jona steek, het hy magteloos geword en gewens dat sy siel mag sterwe, en gesĂȘ: Dit is vir my beter om te sterwe as om te lewe.
9 Toe sĂȘ Elohim vir Jona: Het jy rede om vertoornd te wees oor die wonderboom? En hy antwoord: Ek het rede om vertoornd te wees tot die dood toe.
10 Verder sĂȘ JaHWeH: Jy wil die wonderboom spaar waar jy geen arbeid aan bestee het nie en wat jy nie grootgemaak het nie, wat in een nag ontstaan en in een nag vergaan het.
11 Maar Ek mag Ninevé, die groot stad, nie spaar nie, in haar is meer as honderd-en-twintigduisend adamiete wat die onderskeid tussen hulle regter- en hulle linkerhand nie weet nie, en baie vee?
Die onafwendbare oordeel.
1 DIE woorde van Amos, een van die skaapboere uit Tekóa, wat hy gesien het aangaande JisraEl in die dae van UzziJaH, koning van JeHûWdah, en in die dae van Jeróbeam, die seun van JÎWash, koning van JisraEl, twee jaar voor die aardbewing.
2 En hy het gesĂȘ: JaHWeH brul uit Sion en verhef Sy Stem uit Jerusalem, sodat die weivelde van die herders treur en die top van Karmel verdor.
3 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van Damaskus, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hulle GĂlead met ysterdorssleĂ« gedors het.
4 Daarom sal Ek ân Vuur slinger in die huis van GazaEl, en Hy sal die paleise van BĂ©nhadad verteer.
5 En Ek sal die grendel van Damaskus verbreek en die inwoners uit die laagte van Awen uitroei en die wat die septer dra, uit die Huis van Eden, en die volk van SirĂŻe sal in ballingskap gaan na Kir, sĂȘ JaHWeH.
6 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van Gasa, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hulle ân ganse bevolking in ballingskap weggevoer het om dit aan Edom uit te lewer.
7 Daarom sal Ek ân Vuur stuur tussen die muur van Gasa, en Hy sal haar paleise verteer.
8 En Ek sal die inwoners uit Asdod uitroei en die wat die septer dra, uit Askelon; en Ek sal My Hand teen Ekron uitstrek, en die oorblyfsel van die Filistyne sal omkom, sĂȘ My Meester JaHWeH.
9 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van Tirus, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hulle ân ganse bevolking as ballinge aan Edom uitgelewer het en nie gedink het aan die verbond van die broers nie.
10 Daarom sal Ek ân Vuur stuur tussen die muur van Tirus, en Hy sal haar paleise verteer.
11 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van Edom, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hy sy broer met die swaard agtervolg het en sy jammergevoel verstik het, sodat sy toorn altyd verskeur en hy gedurigdeur sy grimmigheid behou.
12 Daarom sal Ek ân Vuur stuur in Teman, en Hy sal die paleise van Bosra verteer.
13 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van die kinders van Ammon, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hulle die swanger vroue van GĂlead oopgesny het om hulle grense te verlĂȘ (te vertrap).
14 Daarom sal Ek ân Vuur aansteek in die muur van Rabbah, en Hy sal haar paleise verteer, met krygsgeskreeu op die dag van stryd, in ân storm op die dag van die orkaan.
15 En hulle koning sal in ballingskap gaan, hy en sy vorste tesame, sĂȘ JaHWeH.
1Â SO sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van Moab, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hy die beendere van die koning van Edom tot kalk verbrand het.
2 Daarom sal Ek ân Vuur stuur in Moab, en Hy sal die paleise van KĂ©rijot verteer; en Moab sal met oorlogsrumoer sterwe, met krygsgeskreeu en ramshoringgeskal.
3 En Ek sal die regeerder uit haar binneste uitroei en al haar vorste saam met hom doodmaak, sĂȘ JaHWeH.
4 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van JeHĂ»Wdah, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hulle die Wet van JaHWeH verwerp het en Sy Insettinge nie onderhou het nie; en die leuens het hulle verlei waar hulle vaders agter aan geloop het.
5 Daarom sal Ek ân Vuur slinger in JeHĂ»Wdah, en Hy sal die paleise van Jerusalem verteer.
6 So sĂȘ JaHWeH: Oor drie oortredinge van JisraEl, ja, oor vier, sal Ek dit nie afwend nie; omdat hulle die regverdige vir silwer verkoop het en die behoeftige vir ân paar skoene.
7 Hulle wat daarna hyg dat die stof van die Aarde op die hoof van die hulpeloses kom, en wat die weg van die behoeftiges buig; en die man en sy vader gaan na die jongedogter om [die] Naam van My Apartheid te besoedel.
8 En hulle strek hul uit op verpande klere by elke altaar, en die wyn van die wat veroordeel is, drink hulle in die huis van hulle gode. [Spreuke 4:17]
9 En tog het Ăk die Amoriet voor hulle uit verdelg wie se hoogte was soos die hoogte van die seders, en hy was sterk soos die eikebome; maar Ek het sy vrug daarbo en sy wortels daaronder verdelg.
10 Ook het Ek julle uit die Aarde van Egipte laat optrek en julle veertig jaar lank in die wildernis gelei, om die Aarde van die Amoriet in besit te neem.
11 En Ek het uit julle seuns profete en uit julle jongelinge separatiste verwek. Is dit nie so nie, o kinders van JisraEl? spreek JaHWeH.
12 Maar julle het die separatiste wyn laat drink en aan die profete bevel gegee en gesĂȘ: Julle mag nie profeteer nie!
13 Kyk, Ek laat dit onder julle kraak, soos ân wa kraak wat vol gerwe is;
14 sodat die wat gou is, nie kan ontvlug nie, en die sterke sy krag nie kan ontwikkel en die dappere sy siel nie kan red nie.
15 En die boogskutter sal nie bly staan en die wat gou is op sy voete, nie vrykom nie, en die perderuiter sal sy siel nie red nie.
16 En die dapperste onder die dapperes sal op dié dag naak wegvlug, spreek JaHWeH.
Eerste strafrede: die komende oordeel.
1Â LUISTER na wat die Woord van JaHWeH oor julle gespreek het, o kinders van JisraEl, oor die hele familie wat Ek uit die Aarde van Egipte laat optrek het, naamlik:
2 Julle alleen het Ek geken uit al die stamme op die Adamah[adamiet se Aarde]; dĂĄĂĄrom sal Ek julle straf, oor al julle ongeregtigheid.
3 Sal twee met mekaar wandel tensy hulle [eers] afgespreek het?
4 Sal ân leeu brul in die woud as hy geen prooi het nie? Sal ân jong leeu sy stem uit sy lĂȘplek laat hoor as hy niks gevang het nie?
5 Sal ân voĂ«l in ân net val op die Aarde as daar vir haar geen strik [gestel] is nie? Sal ân wip van die Adamah[adamiet se Aarde] af opspring as dit glad nie gevang het nie?
6 Sal die ramshoring in die stad geblaas word en die bevolking nie skrik nie? Sal daar besoedeling in die stad kom as JaHWeH dit nie bewerk het nie?
7 Want My Meester JaHWeH doen niks tensy Hy die besluit van Sy Raad aan Sy knegte, die Profete, geopenbaar het nie.
8 Die leeu het gebrul, wie sal nie vrees nie? my Meester JaHWeH het gespreek, wie sal nie profeteer nie?
9 Roep dit uit oor die paleise van Asdod en oor die paleise van die Aarde van Egipte en sĂȘ: Versamel julle op die berge van SamarĂa, en aanskou die groot beroering in haar midde en die verdrukkinge binne-in haar.
10 Ja, hulle weet nie om Reg te doen nie, spreek JaHWeH - hulle wat geweld en verdrukking opstapel in hulle paleise.
11 Daarom, so sĂȘ my Meester JaHWeH: ân Vyand! En dit rondom die Aarde; en hy sal jou vesting van jou af neerwerp, en jou paleise sal geplunder word.
12 So sĂȘ JaHWeH: Soos ân herder ân paar pote of ân oorlappie red uit die bek van ân leeu, net so sal gered word die kinders van JisraEl wat daar in SamarĂa in die hoek van ân bed of op die damĂĄs van ân rusbank sit.
13 Hoor en waarsku die huis van Jakob, spreek my Meester JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leërmag,
14 dat Ek in die dag as Ek die oortredinge van JisraEl aan hom besoek, ook besoeking sal doen oor die altare van BetEl1, sodat die horings van die altaar afgekap sal word en op die Aarde val.
15 Dan sal Ek die winterhuis saam met die somerhuis tref, en die huise van ivoor sal te gronde gaan, en baie huise sal verdwyn, spreek JaHWeH.
Die tweede strafrede: Verskerping van die aanklag.
1Â HOOR hierdie Woord, koeie van Basan, wat op die gebergte van SamarĂa is! Wat die armes verdruk, die behoeftiges hard behandel; wat aan hulle meesters sĂȘ: Bring aan en laat ons drink!
2 My Meester JaHWeH het gesweer in Sy Apartheid: Want kyk, daar sal dae oor julle kom dat hy julle sal oplig met ân Skild, en die agterkant van haar met vissershoeke.
3 En julle sal deur gapings uittrek, , en julle sal weggeruk word na Harmown2Â , spreek JaHWeH.
4 Kom na BetEl, en wees opstandig! Na Gilgal, en wees nog meer opstandig! En bring julle slagdiere in die mĂŽre en julle tiendes al om die derde dag.
5 En laat rook met wat gesuurd is - as danksegging - en roep vrywillige gawes uit, laat dit hoor! Want so is dit na julle sin, kinders van JisraEl, spreek my Meester JaHWeH.
6 Alhoewel Ăk julle suiwerheid van tande gegee het in al julle stede en broodsgebrek in al julle woonplekke - nogtans het julle jul tot My nie bekeer nie, spreek JaHWeH.
7 Alhoewel Ăk die reĂ«n van julle teruggehou het toe dit nog drie maande voor die oestyd was en op die een stad laat reĂ«n maar op die ander nie laat reĂ«n het nie, die een stuk Aarde reĂ«n gekry het, maar die ander geen reĂ«n op haar geval het nie, [en] sy verdor het;
8 en twee, drie stede na een stad geslinger het om water te drink sonder om die dors te les - nogtans het julle jul tot My nie bekeer nie, spreek JaHWeH.
9 Ek het julle met brandkoring en met heuningdou swaar getref, baie van julle tuine en julle Wingerde en julle Vyebome en julle Olyfbome het die sprinkaan verslind - nogtans het julle jul tot My nie bekeer nie, spreek JaHWeH.
10 Ek het die pes onder julle gestuur, op die manier van Egipte; Ek het julle jongmanne met die swaard gedood saam met die wegvoering van julle perde; en Ek het die stank van julle laer laat opstyg, ja, tot in julle neus - nogtans het julle jul tot My nie bekeer nie, spreek JaHWeH.
11 Ek het julle omgekeer soos Elohim Sodom en Gomorra omgekeer het, sodat julle soos ân stuk brandhout was wat uit die vuur geruk is - nogtans het julle jul tot My nie bekeer nie, spreek JaHWeH.
12 Daarom sal Ek sĂł met jou handel, o JisraEl; omdat Ek sĂł met jou sal handel - maak jou klaar om jou Elohey te ontmoet, o JisraEl!
13 Want kyk, Hy wat die berge formeer en die wind skep en aan die adamiet sy gedagte bekend maak, wat die dagbreek duisterheid maak, wat op die hoogtes van die Aarde wandel, JaHWeH, Elohey van die skeppings-leërmag, is Sy Naam!
Die derde strafrede: klaaglied oor JisraEl.
1Â HOOR hierdie Woord wat Ek oor julle as klaaglied aanhef, o huis van JisraEl!
2 Die Maagd van JisraEl het geval, Sy sal nie weer opstaan nie; neergewerp lĂȘ Sy op haar Adamah [die adamiet se Aarde], niemand rig Haar op nie.
3 Want so sĂȘ my Meester JaHWeH: Die stad wat met duisend uitgetrek het, hou honderd oor; en die wat met honderd uitgetrek het, hou tien oor vir die huis van JisraEl.
4 Want so sĂȘ JaHWeH aan die huis van JisraEl: Soek My, dan sal julle lewe!
5 Maar soek BetEl nie, en kom nie na Gilgal nie en trek nie deur na Berséba nie. Want Gilgal sal gewis in ballingskap gaan, en BetEl sal tot niks word nie.
6 Soek JaHWeH, dan sal julle lewe, sodat Hy nie teen die huis van JĂŽWsef uitbreek soos ân Vuur wat verteer sonder dat iemand dit vir BetEl kan blus nie.
7 Julle verander die Reg in Alsem en smyt die Geregtigheid teen die Aarde!
8 Hy wat die Sewe-ster en die OrĂon gemaak het en die Doodskaduwee in mĂŽrelig verander en die dag tot nag verduister, wat die waters van die see roep en hom uitgiet oor die oppervlakte van die Aarde â JaHWeH [is] Sy Naam!
9 Hy wat verwoesting laat aanblits oor die sterke, en verwoesting kom oor die vesting!
10 Hulle haat die man wat in die poort die Reg handhaaf, en hulle het ân afsku van hom wat rassuiwerheid verkondig.
11 Daarom, omdat julle die arm man vertrap en van hom ân heffing van koring neem, het julle huise van gekapte klippe gebou, maar julle sal nie daarin woon nie; julle het pragtige Wingerde geplant, maar julle sal die wyn daarvan nie drink nie.
12 Want Ek weet dat julle opstandigheid menigvuldig en julle oortredinge sonder getal is, julle wat die vyande is van die regverdige, wat omkoopgeld aanneem en die behoeftiges wegstoot in die poort.
13 Daarom swyg die verstandige in so ân tyd, want dit is ân tyd van besoedeling.
14 Soek wat suiwer is, en nie wat besoedel is nie, sodat julle kan lewe en JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, sĂł met julle kan wees soos julle sĂȘ.
15 Julle moet haat wat besoedel is en liefhĂȘ wat suiwer is en handhaaf die Reg in die poort - miskien sal JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, Hom ontferm oor die oorblyfsel van JĂŽWsef.
16 Daarom, so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, my Meester: Op al die pleine weeklag! En op al die strate sal hulle sĂȘ: Ag, ag! En hulle sal na die landbouer roep om te treur, en te weeklaag na die wat verstaan om treurliedere te sing.
17 Ook sal daar in al die Wingerde weeklag wees wanneer Ek in jou midde deurtrek, sĂȘ JaHWeH.
18 Wee die wat na die dag van JaHWeH verlang! Wat sal tog die dag van JaHWeH vir julle wees? Dit sal Duisternis wees en geen Lig nie.
19 Soos wanneer iemand vlug vir ân leeu, maar ân beer loop hom raak; of hy kom in die huis en leun met sy hand teen die muur, en ân slang byt hom!
JaHWeH haat en versmaad die volk se eie feeste
20 IS die Dag van JaHWeH nie Duisternis en geen Lig nie, ja, pikdonker sonder ân ligstraal?
21 Ek haat, Ek versmaad julle feeste en het geen welgevalle aan julle feestye nie.
22 Want al bring julle vir My brandoffers saam met julle spysbydraes, Ek het daar geen welbehae in nie, en die vergoeding van julle vetgemaakte kalwers sien Ek nie met welgevalle aan nie.
23 Verwyder van My die geraas van jou liedere! En na die geluid van jou harpe wil Ek nie luister nie.
24 Maar laat die Reg aanrol soos watergolwe, en Geregtigheid soos ân standhoudende stroom.
25 Het julle aan My slagdiere en spysbydraes gebring veertig jaar lank in die wildernis, o huis van JisraEl?
26 Ja julle het die takskuiling van julle koning gedra, en Kewan3, julle Ster, julle god, die afbeelding wat julle vir julself gemaak het?
27 Daarom sal Ek julle anderkant Damaskus in ballingskap wegvoer, sĂȘ JaHWeH wie se Naam Elohey van die skeppings-leĂ«rmag is.
Die verdorwenheid van JisraEl en sy ondergang.
1Â WEE die geruste in Sion en die sorgelose op die berg van SamarĂa, die aangestelde eerstelinge onder die nasies, na wie die huis van JisraEl kom!
2 Marsjeer deur na Kalne en kyk, en gaan dan na Hamat, die groot versamelpunt van wraak, en marsjeer dan af na Gat van die Filistyne! Is julle beter af as hierdie koninkryke? Of is hulle grondgebied groter as julle grondgebied? -
3 julle wat die dag van besoedeling wil uitstel, wat die setel van geweld laat nader skuiwe!
4 Wat op hul beddens van ivoor lĂȘ, wat kommerloos strek op hulle rusbanke, wat die gras van die weide vir die kleinvee en die kalwers uit die midde van die stal eet!
5 Wat dreunsang by die mond van die harp soos Dawid, [wat] vir hulself sanginstrumente prakseer.
6 Wat wyn drink uit sprinkelflesse en hulleself salf met die beste olies, maar hulle nie oor die verbreking van JĂŽWsef bekommer nie.
7 Daarom sal hulle nou op die voorpunt van die ballinge in ballingskap gaan, en die geskreeu van hulle wat sorgloos gehandel het, sal weg wees.
8 My Meester JaHWeH het by Sy siel gesweer, spreek JaHWeH die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag: Ek het ân afsku van die trotsheid van Jakob en haat sy paleise; daarom lewer Ek die Stad en haar volheid oor.
9 En as daar tien man in een huis oorgebly het, sal hulle sterwe.
10 Die geliefde van die een wat verbrand het, sal die Bene(oorskot) uit die huis dra, en hy sal aan die een wat in die agterste vertrekke van die huis is, sĂȘ: Is daar nog iemand by jou? En die sal antwoord: Geen â dan sal hy(die eerste) sĂȘ: Bly stil, want ons mag die Naam van JaHWeH nie noem nie!
11 Want kyk, JaHWeH gee bevel, en Hy sal die groot huis slaan tot ân puinhoop en die klein huis tot splinters.
12 Sal perde draf op rotse, of kan ân [persoon] met osse [daarop] ploeg? - dat julle die Reg in gif verander en die vrugte van Geregtigheid in Alsem.
13 Julle wat bly is oor ân nietige ding, wat sĂȘ: Het ons nie deur ons eie krag horings gekry nie?
14 Want kyk, Ek gaan teen julle, o huis van JisraEl, ân nasie opwek, openbaar JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, en hulle sal julle verdruk van die ingang na Hamat tot by die Vallei4 van die Grasvlakte.
Drie gesigte: sprinkane, verterende vuur en die skietlood.
1Â DIT het my Meester JaHWeH my laat sien - kyk, Hy het sprinkane geformeer toe die na-gras begin uitspruit het; en kyk, dit was die na-gras nadat die snysels van die koning af was.
2 En toe hulle al die gewasse van die Aarde afgeĂ«et het, sĂȘ ek: My Meester JaHWeH, vergeef tog! Hoe sal Jakob staande bly? want hy is klein.
3 Toe het JaHWeH berou gekry oor hierdie saak. Dit sal nie gebeur nie, het JaHWeH gesĂȘ.
4 Dit het my Meester JaHWeH my laat sien - kyk, my Meester JaHWeH roep om ân regstryd te voer deur Vuur, en Hy het die groot Afgrond verteer en sou die akkerland verteer het.
5 Toe sĂȘ ek: My Meester JaHWeH, hou tog op! Hoe sal Jakob staande bly? want hy is klein.
6 JaHWeH het berou gekry oor hierdie saak. Dit sal ook nie gebeur nie, het my Meester JaHWeH gesĂȘ.
7 Dit het Hy my laat sien - kyk, my Meester het op ân loodregte muur gestaan, en daar was ân skietlood in Sy Hand.
8 Toe sĂȘ JaHWeH vir my: Wat sien jy, Amos? En ek het geantwoord: ân Skietlood. Daarop sĂȘ my Meester: Kyk, Ek gaan ân skietlood aanlĂȘ in die midde van My volk JisraEl. Ek sal hom verder nie meer verbygaan nie.
9 En die Hoogtes van Isak sal verwoes word, en die Apartheidsplekke van JisraEl sal puinhope wees, en teen die huis van JerĂłbeam sal Ek met die swaard optree.
Amos op BetEl. Die vyandskap van AmĂĄtsJaH.
10 TOE het AmĂĄtsJaH, die priester van BetEl, JerĂłbeam, koning van JisraEl, laat weet: Amos het ân sameswering gesmee teen u midde-in die huis van JisraEl; die Aarde sal haarself onder al sy woorde nie kan uithou nie.
11 Want so het Amos gesĂȘ: JerĂłbeam sal deur die swaard sterwe, en JisraEl sal sekerlik uit sy Adamah [die adamiet se Aarde] in ballingskap gaan.
12 Toe sĂȘ AmĂĄtsJaH vir Amos: Gaan weg, siener, vlug na die Aarde van JeHĂ»Wdah en eet daar brood en profeteer daar!
13 Maar in BetEl mag jy verder nie meer profeteer nie, want hy is die koning se Apartheidsplek en hy is die koninkryk se huis.
14 Toe het Amos geantwoord en aan AmĂĄtsJaH gesĂȘ: Ek was geen profeet en ook geen profeteseun nie; maar ek was ân veewagter en kweker van wildevyebome.
15 Maar JaHWeH het my agter die kleinvee weggeneem, en JaHWeH het aan my gesĂȘ: Gaan heen, profeteer teen My volk JisraEl.
16 Luister dan nou na die Woord van JaHWeH! Jy sĂȘ: Jy mag nie teen JisraEl profeteer nie, en jy mag [geen woorde] laat druppel teen die huis van Isak nie.
17 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Jou vrou sal in die Stad hoereer, en jou seuns sowel as jou dogters sal deur die swaard val, en jou Adamah[adamiet se Aarde] met die meetsnoer verdeel word, en; jy self sal in ân besoedelde Adamah [die adamiet se Aarde] sterwe, en JisraEl sekerlik in ballingskap uit sy Adamah [die adamiet se Aarde] gaan.
Die vierde gesig: die mandjie met vrugte.
1Â DĂT het my Meester JaHWeH my laat sien - kyk, daar was ân mandjie met somervrugte.
2 En Hy sĂȘ: Wat sien jy, Amos? En ek antwoord: ân Mandjie met somervrugte. Toe sĂȘ JaHWeH vir my: Die einde het vir My volk JisraEl gekom; Ek sal hom verder nie meer verbygaan nie.
3 En die liedere van die Tempel sal in diĂ© dag weeklaag, spreek my Meester JaHWeH: ân menigte lyke; hulle gooi dit oral neer. Stilte!
4 Hoor dit, julle wat die behoeftige vertrap en [daarop uit is] om die ootmoediges van die Aarde uit te roei,
5 deur te sĂȘ: Wanneer is die maandsvernuwing verby, sodat ons koring kan verkoop, en die Sabbat, sodat ons die graan[skuur] kan oopsluit - om die efa te verklein en die sikkel te vergroot en bedrieglik te handel met ân valse weegskaal;
6 om die armes vir geld te koop en die behoeftige vir ân paar skoene; ook die afval van die koring sal ons verkoop.
7 JaHWeH het gesweer by die HOOGHEID van Jakob: Gewis, Ek sal in ewigheid nie een van hulle werke vergeet nie.
8 Moet hieroor die Aarde nie bewe en almal [wat] in haar woon nie treur nie? Ja, sy sal oprys alles [van] haar soos die Nyl en onstuimig opkook en wegsak soos weerlig van Egipte.
9 En in dié dag, spreek my Meester JaHWeH, laat Ek die son op die middag ondergaan en vir die Aarde die Lig duister word terwyl dit nog dag is.
10 En Ek verander julle feeste in rou en al julle liedere in klaagsang, en Ek bring op alle lendene ân roukleed en op alle hoofde kaalheid. En Ek maak dit soos by die rou oor ân enigste kind en die einde daarvan soos ân bittere dag.
11 Kyk, daar kom dae, spreek my Meester JaHWeH, dat Ek ân honger in die Aarde stuur, nie ân honger na brood nie en nie ân dors na water nie, maar om die Woord van JaHWeH te hoor.
12 En hulle sal swerwe van see tot see en rondslinger van Noord na Oos, om na die Woord van JaHWeH te soek, maar hulle sal Hom nie vind nie.
13 In dié dag sal die mooi maagde en die jongmanne van dors beswyk-
14 hulle wat sweer by die skuld van SamarĂa, en ook sĂȘ: So waar as jou Elohey leef, o Dan! en: So waar as die weg van BersĂ©ba leef! En hulle sal val en nie weer opstaan nie.
Vyfde gesig
1Â EK het my Meester op die altaar sien staan, en Hy het gesĂȘ: Slaan die kapiteel [van die pilaar], sodat die drumpels bewe; laat die altaar op almal val! En Ek sal die wat van hulle oorbly, met die swaard ombring: die vlugteling uit hulle sal nie ontsnap nie, en geen vrygeraakte onder hulle homself red nie.
2 Al dring hulle deur na die Doderyk/Sheol, My Hand sal hulle daaruit haal; en al klim hulle op na die Hemele, Ek sal hulle van daar laat neerdaal.
3 En al steek hulle hul weg op die top van Karmel, Ek sal hulle daar opspoor en weghaal; en al verberg hulle hul voor My OĂ« op die bodem van die see, dan sal Ek Nagash ontbied om hulle te byt.
4 En al gaan hulle as gevangenes voor hulle vyande uit, Ek sal van daar die swaard ontbied om hulle dood te maak; en Ek sal My Oog op hulle rig om te besoedel en nie om te suiwer nie.
5 Ja, dit is my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmag wat die Aarde aanraak, sodat sy smelt en almal treur wat in haar woon; en sy sal in haar geheel oprys soos die Nyl en wegsak soos die rivier van Egipte.
6 Hy wat Sy trappe in die Hemele bou en Sy koorde op die Aarde vestig, wat die waters van die see roep en hom uitgiet oor die aangesig van die Aarde, JaHWeH [is] Sy Naam!
7 Is julle nie vir My soos die kinders van kuwshiete(swartes) nie, o kinders van JisraEl? spreek JaHWeH. Het Ek JisraEl nie laat optrek uit die Aarde van Egipte en die Filistyne uit Kaftor en die Arameërs uit Kir nie?
8 Kyk, die oë van my Meester JaHWeH is gerig teen die wettelose koninkryk, en Ek sal haar van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] verdelg; maar Ek sal die huis van Jakob nie heeltemal verdelg nie, spreek JaHWeH.
9 Want kyk, Ek gee bevel en sal die huis van JisraEl onder al die nasies skud soos in ân sif geskud word, maar daar sal geen korrel op die Aarde val nie.
10 Al die oortreders van My volk sal deur die swaard sterwe, die wat sĂȘ: Die besoedeling sal ons nie bereik en ons nie ontmoet nie.
11 In dié dag sal Ek die vervalle beskutting/takskuiling van Dawid weer oprig, en Ek sal sy breukplekke toemaak en sy puinhope herstel, en Ek sal hom opbou soos in die ou tyd;
12 sodat hulle in besit kan neem die oorblyfsel van Edom en al die nasies oor wie My Naam uitgeroep is, spreek JaHWeH wat dit doen.
13 Kyk, die dae kom, spreek JaHWeH, dat die ploeër die maaier inhaal, en die druiwetrapper die saadsaaier; en dat die berge van soetwyn sal drup, en al die heuwels daarvan oorvloei sal wees.
14 En Ek sal die lot van My volk JisraEl verander, en hulle sal die verwoeste stede bou en bewoon, ook sal hulle Wingerde plant en die wyn daarvan drink, en tuine aanlĂȘ en die vrugte daarvan eet.
15 En Ek sal hulle plant in hul Adamah [die adamiet se Aarde], en hulle sal nie meer uitgeruk word uit hul Adamah wat Ek hulle gegee het nie, sĂȘ JaHWeH jou Elohey.
Huis van El
ân hoĂ« vesting
ân standbeeld van die Assiries-Babeloniese idool Saturnus
rivier
1 DIE Woord van JaHWeH wat gekom het tot Hoséa, die seun van Beëri, in die dae van UzziJaH, JÎWtham, Agas, JegizkiJaH, konings van JeHûWdah, en in die dae van Jeróbeam, die seun van JÎWash, koning van JisraEl.
2 Die begin van die Woord van JaHWeH aan HosĂ©a; JaHWeH het aan HosĂ©a gesĂȘ: Gaan heen, neem vir jou ân hoervrou en hoerkinders; want die Aarde het grootliks vermeng deur van JaHWeH afvallig te word.
3 Toe het hy gegaan en Gomer, die dogter van Diblaim, geneem; en sy het swanger geword en vir hom ân seun gebaar.
4 En JaHWeH het vir hom gesĂȘ: Noem hom JizreEl, want nog ân klein tydjie, dan sal Ek die bloedskuld van JizreEl aan die huis van JyHĂ»W besoek en ân einde maak aan die koninkryk van die huis van JisraEl.
5 Ja, in dié dag sal Ek die boog van JisraEl verbreek in die vallei van JizreEl.
6 Toe het sy weer swanger geword en ân dogter gebaar; en Hy het vir hom gesĂȘ: Noem haar Lo-RugĂĄma/Geen Medelye, want Ek sal My verder nie meer oor die huis van JisraEl ontferm deur hulle vergifnis te skenk nie.
7 Maar oor die huis van JeHûWdah sal Ek My ontferm en hulle verlos deur JaHWeH hulle Elohey, en Ek sal hulle nie deur boog of swaard of oorlog, deur perde of ruiters verlos nie.
8 Nadat sy Lo-RugĂĄma gespeen het, het sy [weer] swanger geword en ân seun gebaar.
9 En Hy het gesĂȘ: Noem hom Lo-Ammi/Nie My volk, want julle is nie My volk nie, en Ek sal nie julle sân wees nie.
10 Nogtans sal die getal van die kinders van JisraEl wees soos die sand van die see, wat nie gemeet en nie getel kan word nie; en in die plek waar dit aan hulle gesĂȘ word: âNie My volk nie", daar sal aan hulle gesĂȘ word: "julle is die volk van die lewende El".
11 Dan sal die kinders van JeHûWdah en die kinders van JisraEl almal saam vergader en vir hulle een hoof aanstel en uit die Aarde optrek; want groot is die dag van JizreEl!
1Â SĂ aan julle broers: Ammi, en aan julle susters: RugĂĄma.
2 Beywer jul met julle moeder, beywer julle; want sy is nie My vrou nie, en Ek is nie haar man nie, en laat sy haar hoerery van haar aangesig verwyder en haar vermenging van haar borste af weg. [Spreuke 9:13; Hooglied 7:3; 7:8; Boekrol van Henog 42:3]
3 Anders sal Ek haar naak uittrek en haar neersit soos op die dag van haar geboorte en haar maak soos ân wildernis, ja, haar stel soos ân dor Aarde en haar van dors laat sterwe.
4 En Ek sal My oor haar kinders nie ontferm nie, want hulle is kinders uit hoerery gebore.
5 Want hulle moeder het vermeng, sy wat met hulle swanger was, het skandelike dinge gedoen; want sy het gesĂȘ: Ek wil my minnaars agternaloop wat my brood en my water, my wol en my vlas, my olie en my drank gee.
6 Daarom, kyk, Ek sal jou weg met dorings omhein en om haar ân muur bou, sodat sy haar paaie nie sal vind nie.
7 En sy sal haar minnaars agternaloop, maar hulle nie inhaal nie; en sy sal hulle soek, maar nie vind nie. Dan sal sy sĂȘ: Ek wil heengaan en terugkeer na my vorige man, want toe het ek dit beter gehad as nou.
8 Ja, sy het nie erken dat Ek aan haar die koring en die vars wyn en die olie gegee het nie, ook silwer vir haar vermenigvuldig het en goud, wat hulle vir die Here (BaÀl) gebruik het.
9 Daarom sal Ek My koring terugneem in die oestyd en My vars wyn op die bepaalde tyd, en wegneem My wol en My vlas wat dien om haar geslagsdele te bedek.
10 Ek sal dan nou haar skaamte ontbloot voor die oë van haar minnaars, en niemand sal haar uit My hand red nie.
11 En Ek maak ân einde aan al haar vreugde, haar feeste, haar vernuwings en haar sabbatte, ja, aan al haar feestye.
12 En Ek sal haar Wingerdstok en haar Vyeboom verwoes waarvan sy gesĂȘ het: Hierdie dinge is my hoereloon wat my minnaars my gegee het; en Ek sal haar tot ân bos maak, en die wilde wesens van die veld sal dit verslind.
13 So besoek Ek dan teen haar die dae van die BaÀls toe sy vir hulle reukwerk berei het en haar met haar neusring en haar halssierade versier en haar minnaars agternageloop het; maar My het sy vergeet, spreek JaHWeH.
14 Daarom, kyk, Ek sal haar lok en haar in die wildernis lei en na haar hart spreek.
15 Dan sal Ek haar daarvandaan haar Wingerde gee en die dal Agor tot ân deur van hoop, en daar sal sy antwoord gee soos in die dae van haar jeug en soos die dag toe sy uit die Aarde van Egipte opgetrek het.
16 En in dié dag, spreek JaHWeH, sal jy [My] noem: My Man; en jy sal My nie meer noem: My BaÀl[My Here] nie.
17 Dan verwyder Ek die name van die BaÀls uit haar mond, sodat hulle by hul naam nie meer genoem sal word nie.
18 Verder sluit Ek in diĂ© dag vir hulle ân Verbond met die wilde diere van die veld en met die voĂ«ls van die Hemele en die kruipende diere van die Adamah[adamiet se Aarde]; ja, boog en swaard en oorlog sal Ek verbreek uit die Aarde, en Ek sal hulle neerlĂȘ in veiligheid. [Openbaring 6:1-4]
19 En Ek sal My met jou verloof tot in ewigheid en My met jou verloof in Geregtigheid en in Reg en in Medelye en in Guns.
20 En Ek sal My met jou verloof in Getrouheid; dan sal jy JaHWeH ken.
21 En in dié dag sal Ek antwoord, spreek JaHWeH, Ek sal die Hemele antwoord en hulle sal die Aarde antwoord,
22 en die Aarde sal die koring antwoord en die vars wyn en die olie, en hulle sal JizreEl antwoord.
23 En Ek sal haar vir My saai in die Aarde en My oor Lo-RugĂĄma ontferm, en aan Lo-Ammi sĂȘ: Jy is My volk; en hulle sal sĂȘ: My Elohey!
1Â EN JaHWeH het vir my gesĂȘ: Gaan nog ân keer, bemin ân vrou wat bemin word deur [haar] vriend, maar wat vermenging pleeg, net soos JaHWeH die kinders van JisraEl liefhet, terwyl hulle hul tot die gode van andere wend en versot is op rosynekoeke met wyn.
2 Toe het ek haar vir my gekoop vir vyftien [sikkels] silwer en anderhalf homer gars.
3 En ek het aan haar gesĂȘ: Jy sal ân lang tyd moet stilsit vir my, nie vermeng nie en aan geen man behoort nie; en so ook ek teenoor jou.
4 Want die kinders van JisraEl sal ân lang tyd bly sit sonder koning en sonder vors en sonder slagdier en sonder kliptorings en sonder skouerkleed en huisidole.
5 Daarna sal die kinders van JisraEl hulle bekeer en JaHWeH hulle Elohey soek en Dawid hulle koning, en met siddering aankom na JaHWeH en na Sy Suiwerheid in die laaste van die dae.
Die diepe bederf van volk en priesterstand.
1Â LUISTER na die Woord van JaHWeH o kinders van JisraEl! Want JaHWeH het ân regsaak met die inwoners van die Aarde, omdat daar geen Waarheid en geen Medelye en geen Kennis van Elohim in die Aarde is nie.
2 Hulle sweer en lieg en moor en steel en vermeng; hulle breek uit, sodat bloed aan bloed raak.
3 Daarom treur die Aarde, en alles wat in haar woon, kwyn weg: die wilde diere van die veld en die voëls van die Hemele, ja, ook die visse van die see kom om.
4 Laat net niemand [met ons] twis of [ons] berispe nie! Nogtans is jou volk soos die wat met die priester twis!
5 Daarom sal jy struikel bedags, en ook die profeet saam met jou struikel in die nag, en Ek sal jou moeder te gronde laat gaan.
6 My volk gaan te gronde weens gebrek aan Kennis; omdat jy die Kennis verwerp het, sal Ek jou verwerp, sodat jy vir My die priesteramp nie sal bedien nie; omdat jy die Wet van jou Elohey vergeet het, sal Ek ook jou kinders vergeet.
7 Hoe meer hulle vermenigvuldig het, des te meer het hulle teen My oortree. Ek sal hulle glansrykheid in skande verander.
8 Hulle verslind die oortreding van My volk, en hulle rig die skandelikheid van hulle siel op.
9 Daarom sal dit met die priester gaan soos met die volk - Ek sal by hom besoeking doen oor sy weë en hom vergeld na sy dade.
10 Dan sal hulle eet, maar nie versadig word nie; hulle sal vermeng, maar nie uitbreek in menigte nie; want hulle het nagelaat om JaHWeH te vereer.
11 Hoerery en wyn en vars wyn neem die hart weg.
12 My volk raadpleeg sy hout, en sy staf moet hom die inligting gee; want ân gees van hoerery het [hulle] verlei, en deur hulle hoerery het hulle van hulle Elohey afvallig geword.
13 Hulle slag op die bergtoppe en laat rook opgaan op die heuwels, onder die eike en populiere en terpentynbome, omdat haar skaduwee goed is. Daarom pleeg julle dogters hoerery, en julle skoondogters vermeng.
14 Ek sal oor julle dogters geen besoeking doen omdat hulle hoereer nie, en ook nie oor julle bruide omdat hulle vermenging bedryf nie; want hulle deel hulself met die hoer en slag saam met die tempelhoere. So kom dan die volk wat geen Verstand het nie, tot ân val.
15 As jy hoereer, o JisraEl, laat JeHûWdah hom tog nie skuldig maak nie! Kom dan nie na Gilgal nie, en gaan nie op na Bet-Awen nie, en sweer nie: So waar as JaHWeH leef!
16 Want JisraEl is wederstrewig soos ân wederstrewige koei; nou sal JaHWeH hulle laat wei soos ân lam in die oop veld.
17 Efraim is gekoppel aan sy gode: laat hom staan!
18 As hulle drinkery verby is, dan hoereer hulle te meer. Hulle vorste is versot op skande.
19 Die [besoedelde] gees bind hulle in sy vleuels, sodat hulle oor hulle altare beskaamd sal staan.
Hulle het verraad gepleeg teen JaHWeH!
1Â HOOR dit, o priesters, en let op, o huis van JisraEl, en gee gehoor, o huis van die koning! Want die Regspraak raak julle, omdat julle vir Mispa ân vangnet geword het en ân -uitgespreide net op Tabor.
2 Ja, in doodbloei verdiep die opstandiges hulle, maar Ek sal hulle almal tot Tugtiging wees.
3 Ek ken Efraim, en JisraEl is vir My nie verborge nie; want nou het jy hoerery gepleeg, o Efraim! JisraEl is besoedel.
4 Hulle dade gedoog geen terugkeer tot hulle Elohey nie, want daar is ân gees van hoerery in hulle binneste, en hulle ken JaHWeH nie.
5 En die trotsheid van JisraEl getuig openlik teen hom; en JisraEl en Efraim sal struikel deur hulle ongeregtigheid, ook JeHûWdah sal saam met hulle struikel.
6 Met hulle kleinvee en hulle beeste sal hulle heengaan om JaHWeH te soek, maar [Hom] nie vind nie. Hy het Hom aan hulle onttrek.
7 Hulle het verraad gepleeg teen JaHWeH, want hulle het verbasterde kinders verwek; nou sal die maand hulle met hul velde verteer.
8 Blaas die ramshoring in GĂbea, die trompet in Rama! Hef aan die krygsgeskreeu in Bet-Awen1. Agter jou kom dit, Benjamin!
9 Efraim sal verslaan word op die dag van straf; onder die stamme van JisraEl maak Ek bekend wat seker is.
10 Die vorste van JeHĂ»Wdah is soos hulle wat die grenslyne verlĂȘ. Ek sal My Grimmigheid oor hulle uitgiet soos water.
11 Efraim is verdruk, verbreek deur die oordeel; want dit het hom behaag om na die regspraak [van mense] te wandel.
12 Daarom is Ek vir Efraim soos ân mot en vir die huis van JeHĂ»Wdah soos ân verrotting in die gebeente.
13 Toe Efraim sy krankheid sien en JeHĂ»Wdah sy sweer, het Efraim na Assur gegaan en na koning Jareb gestuur; maar hĂœ kan julle nie genees en julle van die sweer nie gesond maak nie.
14 Want Ek is soos ân leeu vir Efraim, en soos ân jong leeu vir die huis van JeHĂ»Wdah; Ek, Ek verskeur en gaan heen, Ek dra weg sonder dat iemand red.
15 Dan gaan Ek heen, Ek keer na My woonplek terug, totdat hulle skuld beken en My Aangesig soek. In hulle nood sal hulle My soek.
1Â KOM en laat Ons terugkeer tot JaHWeH; want Hy het verskeur en sal Ons genees, Hy het geslaan en sal Ons verbind.
2 Hy sal Ons nĂĄ twee dae lewend maak, op die derde dag Ons laat opstaan, sodat Ons voor Sy Aangesig kan lewe.
3 En laat Ons ken - laat Ons dit najaag om JaHWeH te ken; Sy opgang is so seker soos die dagbreek, en Hy sal tot Ons kom soos die reën, soos die laat reëns wat die Aarde besproei.
4 Wat sal Ek met jou doen, o Efraim; wat sal Ek met jou doen, o JeHĂ»Wdah? aangesien julle suiwerheid is soos die Wolkkolom en soos ân dou wat vroeg weer verdwyn.
5 Daarom het Ek [hulle] neergekap deur die profete, hulle gedood deur die woorde van My Mond, en die Regsprake oor jou kom te voorskyn soos ân Ligstraal.
6 Want Ek het ân behae in Medelye en nie in n slagdier nie, en in Kennis van Elohim meer as in brandoffers.
7 Maar hulle het soos Adam die Verbond oortree, daar het hulle verraad gepleeg teen My.
8 GĂlead is ân stad van verderflikheid, vol besoedelde bloed.
9 En soos ân bende rowers lĂȘ en wag op ân man, so vermoor die priesterbendes, hulle sweer saam om te vermoor deur bloedvermenging.
10 In die huis van JisraEl het Ek ân afskuwelike ding gesien: Efraim het daar tot hoerery verval, JisraEl is besoedel.
11 Ook vir jou, o JeHĂ»Wdah, is daar ân oes beskik as Ek die lot van My volk verander.
Die verregaande besoedeling van Efraim
1Â TERWYL Ek JisraEl genees, word die ongeregtigheid van Efraim openbaar en die besoedeling van SamarĂa; want hulle pleeg bedrog en die dief breek in en ân rowerbende plunder op die straat.
2 En hulle sĂȘ nie in hulle hart dat Ek aan al hulle besoedeling dink nie; nou omsingel hulle dade hulle, dit lĂȘ oop voor My Aangesig.
3 Met hulle besoedeling verbly hulle die koning en met hulle leuens die vorste.
4 Hulle almal pleeg vermenging; hulle is soos ân oond wat bly brand, ook al het die bakker opgehou met stook, vandat die deeg geknie word totdat dit deursuur is.
5 Op die dag van Ons Koning is die vorste siek van verhitting deur wyn; Hy steek Sy Hand uit na die spotters.
6 Ja, hulle het hul hart gemaak soos ân oond in hul arglistigheid; die ganse nag deur slaap hulle bakker, in die mĂŽre vroeg brand dit soos ân vuurvlam.
7 Hulle almal gloei soos ân oond en verteer hul regeerders, al hulle konings val; daar is niemand onder hulle wat My aanroep nie.
8 Efraim - hy verbaster hom met die volke; Efraim is ân roosterkoek wat nie omgekeer is nie.
9 Verbasterdes verteer sy krag, en hy bemerk dit nie; ja grysheid is op hom versprei, nog weet hy dit nie.
10 Ja, die trotsheid van JisraEl getuig openlik teen hom; en tog bekeer hulle hul nie tot JaHWeH hulle Elohey nie, en ondanks dit alles soek hulle Hom nie.
11 So het Efraim dan geword soos ân onnosele duif sonder Verstand; hulle roep na Egipte, hulle gaan na Assur.
12 Wanneer hulle gaan, sal Ek My net oor hulle uitsprei; soos die voëls van die Hemele trek Ek hulle neer; Ek tugtig hulle soos in hulle samekoms aangekondig is.
13 Wee hulle, omdat hulle van My weggevlieg het! Verwoesting oor hulle, omdat hulle teen My oortree het! Ăk tog wou hulle verlos, maar hulle het leuens teen My gespreek.
14 Ook roep hulle nie van harte na My nie, maar jammer op hulle bedde; ter wille van koring en wyn kerwe hulle hulself stukkend; hulle is opstandig teen My.
15 Alhoewel Ek hulle arms geoefen, versterk het, het hulle besoedeling teen My beraam.
16 Hulle keer terug, [maar] nie na Bo nie; hulle is soos ân bedrieglike boog; hulle vorste sal val deur die swaard weens die skeldwoorde van hulle tong. Dit is hulle bespotting in die Aarde van Egipte. [JirmeJaH 9:3]
Die ondergang van Efraim is naby.
1Â DIE ramshoring teen jou mond is soos ân arend teen die Huis van JaHWeH! Omdat hulle My Verbond nie onderhou het nie, en teen My Wet oortree het.
2 JisraEl sal tot My roep: Ons ken U, ons Elohey,
3 maar JisraEl het die suiwerheid verwerp - die vyand sal hom agtervolg!
4 HĂșlle het konings aangestel, maar nie uit My nie; hulle het vorste gekies, maar sonder My wete; van hul silwer en goud het hulle vir hul idole gemaak tot hulle verderf.
5 Jou kalf, o SamarĂa, is afskuwelik; My Toorn is teen hulle ontvlam. Hoe lank sal hulle onbekwaam bly ten opsigte van hul suiwerheid?
6 Want hy is ook uit JisraEl: ân smid het hom gemaak, en hy is geen El nie; maar tot splinters sal hy word - die kalf van SamarĂa.
7 Want hulle saai wind, maar hulle sal storm maai; hy het geen halm nie; wat uitspruit, lewer geen meel op nie; selfs as hy iets oplewer, sou verbasterdes hy verslind.
8 JisraEl is verslind; alreeds is hulle onder die volke soos iets wat waardeloos is.
9 Want hĂșlle het opgetrek na Assur - ân wilde-esel wat eiesinnig rondloop, is Efraim! - hulle het onwettige bondgenootskappe gewerf.
10 Ook al werf hulle onder die nasies, Ek sal hulle nou saamraap, en hulle sal begin minder word weens die laste deur die koning van die vorste opgelĂȘ.
11 Want Efraim het die altare vermenigvuldig om te oortree - die altare het vir hom ân oortreding geword.
12 Ek het hom ân menigte groot dinge van My Wet voorgeskrywe, [maar] sy is versin en verbaster.
13 My slagdiere, My aanbiedings, slag hulle - vleis is dit, en hulle eet; JaHWeH het geen behae daarin nie. Nou sal HY aan hulle ongeregtigheid dink en oor hulle oortredinge besoeking doen; hulle sal teruggaan na Egipte.
14 Omdat JisraEl sy MAKER vergeet en paleise gebou het, en JeHĂ»Wda ân menigte versterkte stede geword het, daarom sal Ek ân Vuur in sy stede slinger wat haar paleise sal verteer.
Die oortredinge van JisraEl en die gevolge daarvan.
1Â WEES nie bly met gejuig, o JisraEl, soos die volke nie, want jy het gehoereer van jou Elohey af weg; jy het hoereloon liefgehad op al die koring -dorsvloere.
2 Dorsvloer en parskuip sal hulle nie voed nie, en die wyn in haar sal hulle in die steek laat.
3 Hulle sal in die Aarde van JaHWeH nie bly nie; maar Efraim sal na Egipte teruggaan, en in Assur sal hulle eet wat besoedel is.
4 Hulle sal vir JaHWeH geen wyn uitgiet nie, en hulle slagdiere sal vir Hom nie welgevallig wees nie; soos tranebrood sal [hulle spys] vir hulle wees. Almal wat van hom eet, word besoedel; want hulle brood is vir hulle siel: hy sal nie in die Huis van JaHWeH kom nie.
5 Wat sal julle dan doen op die Feestyd en op die Feesdag van JaHWeH?
6 Want kyk, hulle gaan heen weens die verwoesting: Egipte sal hulle versamel, Memfis hulle begrawe; onkruid sal hulle skat van silwergoed in besit neem, dorings sal in hulle tente wees. [Psalm 12:6]
7 Die dae van straf het gekom, die dae van vergelding het gekom; JisraEl sal dit ervaar! Die profeet word ân dwaas, die man van die gees ân waansinnige, weens die grootheid van jou ongeregtigheid, en omdat die vyandskap groot is.
8 Efraim is ân spioen teenoor My Elohey; wat die profeet aangaan, die net van ân voĂ«lvanger is op al sy weĂ« [gesprei], vyandskap in die Huis van sy Elohey.
9 Hulle het baie, baie verkeerd gehandel soos in die dae van GĂbea. Hy sal dink aan hulle ongeregtigheid, besoeking doen oor hulle oortredinge.
10 Ek het JisraEl gevind soos druiwe in die wildernis; Ek het julle vaders gesien soos voorvye aan die Vyeboom in Haar eerste groei; maar hĂșlle het na BaĂ€l-Peor gekom en hulle aan daardie skand-idool afgesonder en ân verfoeisel geword net soos die voorwerp van hulle liefde.
11 Efraim - Sy Glansrykheid sal wegvlieg soos ân voĂ«l. Geen geboorte, geen moederskap, geen ontvangenis meer nie!
12 Ja, al sou hulle hul kinders grootmaak, Ek maak julle kinderloos, sonder adamiet; ja, wee hulleself ook as Ek van hulle wyk.
13 Efraim, soos Ek dit sien na Tirus heen, is geplant in ân mooi omgewing, maar Efraim sal sy seuns na die moordenaar moet uitbring.
14 Gee hulle, o JaHWeH - wat sal U gee? - gee hulle ân kinderlose moederskoot en uitgedroogde borste.
15 Al hulle besoedeldes is [byeen] in Gilgal, want daar het Ek hulle begin haat weens die besoedeling van hulle handelinge; Ek sal hulle uit My Huis uitdrywe, hulle nie meer liefhĂȘ nie. Al hulle vorste is opstandig.
16 Efraim is getref, hulle wortel het verdor, hulle dra geen vrug [meer] nie; ook wanneer hulle kinders baar, sal Ek nogtans die lieflinge van hulle skoot ombring.
17 My Elohey sal hulle verwerp, omdat hulle na HOM nie geluister het nie, en hulle sal rondswerwe onder die nasies.
Verwoesting van Efraim se gewyde plekke en die val van sy koning.
1Â JISRAEL was ân weelderig uitbottende wynstok wat sy vrug voortgebring het; hoe meer vrug hy gedra het, des te meer altare het hy gebou; hoe beter dit met sy deel van die Aarde gesteld was, des te beter het hy die kliptorings gemaak.
2 Vals is hulle hart, nou sal hulle daarvoor boet; Hy sal hulle altare stukkend breek, hulle kliptorings verwoes.
3 Ja, nou sal hulle sĂȘ: Ons het geen koning nie, want ons het JaHWeH nie gevrees nie; en die Koning - wat sou Hy vir ons kan doen?
4 Hulle het [groot] woorde gespreek, vals gesweer, verbonde gesluit - en soos ân gifplant spruit die regspraak uit in die vore van die landerye.
5 Oor die kalf van Bet-Awen sal die inwoners van SamarĂa besorg wees; want sy volk sal oor hom treur en sy idolepriesters oor hom sidder, oor sy Glansrykheid, omdat hy van hom weggevoer is.
6 Hy sal ook self na Assur weggevoer word as ân geskenk aan koning Jareb; skaamte sal Efraim aangryp, en JisraEl sal beskaamd staan oor sy eie raadsbesluit.
7 SamarĂa word vernietig, haar koning is soos ân spaander op die water.
8 En die Hoogtes van Awen, JisraEl se oortreding, word verdelg, dorings en distels sal opskiet op hulle altare; en hulle sal tot die berge sĂȘ: Bedek ons! en tot die heuwels: Val op ons!
9 Sedert die dae van GĂbea het jy oortree, o JisraEl! Daar staan hulle - moet die stryd teen die kwaaddoeners hulle nie oorval in GĂbea nie?
10 Dit is My begeerte om hulle te tugtig, en volke sal teen hulle versamel word as hulle gebind word aan hulle twee se ongeregtigheid.
11 Maar Efraim is ân geleerde jong koei wat gewillig dors; nogtans sal Ek self oor haar mooi nek gaan: Ek sal Efraim laat trek; JeHĂ»Wdah sal die ploeg trek, Jakob sal die eg sleep.
12 Saai vir julle volgens die eis van Geregtigheid, maai in ooreenstemming met die Medelye; braak vir julle ân braakland, want dit is tyd om JaHWeH te soek, totdat Hy kom en Geregtigheid oor julle laat reĂ«n.
13 Julle het besoedeling ingeploeë, julle het ongeregtigheid gemaai, die vrug van leuens geëet, omdat jy op jou weg vertrou het, op die menigte van jou dapperes.
14 Daarom sal daar oorlogsrumoer onder jou volke ontstaan en al jou vestings verwoes word net soos Salman Bet-Arbel verwoes het in die dag van oorlog: moeders is met kinders en al verpletter.
15 Net so sal BetEl aan julle doen in [die] aangesig van besoedeling, julle besoedeling; by dagbreek, [deur die] koning van JisraEl te vernietig.
Die liefde van JaHWeH, en die ondankbaarheid en weerspannigheid van JisraEl.
1 TOE JisraEl ân kind was, het Ek hom liefgehad, en uit Egipte het Ek My seun geroep. [DeuteronĂłmium 26:16 - 18]
2 Hoe meer hulle geroep het, des te meer het hulle van hĂșlle af weggeloop; hulle het aan die Here (BaĂ€l) geslag en vir die gesnede afbeeldings rook laat opgaan.
3 En Ek self het Efraim leer loop. Hy het hulle op sy arms geneem, maar hulle het nie erken dat Ek hulle genees het nie. (Exodus 15:26)
4 Met koorde van adamiete, met bande van liefde het Ek hulle getrek; en Ek was vir hulle soos diegene wat die juk van hulle kakebeen af oplig; en Ek het My na hom neergebuig, Ek het hom voedsel gegee.
5 Hy sal na die Aarde van Egipte nie terugkeer nie, maar Assur - dié sal sy koning wees; omdat hulle geweier het om hulle te bekeer.
6 En die swaard sal geswaai word in sy stede en sy grendels vernietig en verteer weens hulle planne.
7 Want My volk neig om van My afvallig te word; maar tog roep hulle die Hoogste, en Hy word glad nie verhoog nie.
8 Hoe kan Ek jou oorgee, o Efraim, jou prysgee, o JisraEl? Hoe kan Ek jou maak soos Adma, jou gelykstel met SeboĂŻm: My hart is omgekeer in My, tegelykertyd is My Medelye opgewek.
9 Ek sal My brandende Woede nie laat geld nie, Ek sal Efraim nie weer te gronde rig nie; want Ek is El en nie ân man nie, die Aparte Een in jou midde. En Ek sal nie kom in Grimmigheid nie.
10 Hulle sal agter JaHWeH aan trek; Hy sal brul soos ân leeu. Want Hy sal brul, en die kinders sal sidderende van die seekant aankom.
11 Hulle sal sidderende aankom soos ân voĂ«ltjie uit Egipte en soos ân duif uit die Aarde van Assur; en Ek sal hulle laat woon in hulle huise, spreek JaHWeH.
12 Efraim het My omsingel met leuens, en die huis van JisraEl met bedrog; terwyl JeHûWdah nog altyd bandeloos is teenoor El, ja, teenoor die Aparte Een, die Getroue.
Die ontrou van Efraim en JeHûWdah.
1Â EFRAIM wei op wind, en hy agtervolg die oostewind; die hele dag vermeerder hy leuens en geweld, en hulle sluit ân verbond met Assur, terwyl olie na Egipte gevoer word.
2 JaHWeH het ook ân twis met JeHĂ»Wdah, en Hy sal oor Jakob besoeking doen volgens sy weĂ«, hom vergelde na sy dade.
3 In die moederskoot het hy sy broer by die hakskeen gehou, en in sy [manlike] krag het hy met Elohim geworstel.
4 Ja, hy het met die Boodskapper geworstel en die oorhand gekry, hy het geween en Hom gesmeek. By BetEl het hy Hom gevind, en daar het hy met Ons gespreek.
5 En JaHWeH Elohey van die skeppings-leërmag, JaHWeH is Sy herinnering.
6 En jy, tot jou Elohey moet jy terugkeer, beoefen Medelye en Reg, en hoop voortdurend op jou Elohey.
7 KanaĂ€n - in sy hand is daar ân valse weegskaal, hy hou daarvan om af te pers.
8 Maar Efraim sĂȘ: Tog het ek ryk geword, ek het vir my ân vermoĂ« verwerf. Alles wat ek verwerf het, is nie genoeg om op my enige skuld van ongeregtigheid te lĂȘ nie.
9 Maar Ek - JaHWeH jou Elohey van die Aarde van Egipte af, Ek sal jou weer in tente laat woon soos in die dae van die vasgestelde tye.
10 Ek het ook tot die profete gespreek, en Ek het gesigte vermenigvuldig en deur middel van die profete gelykenisse voorgedra.
11 Is GĂlead besoedel - hulle het louter nietigheid geword. In Gilgal het hulle beeste geslag; so sal dan hulle altare wees soos kliphope op die vore van die landerye.
12 En Jakob het gevlug na die veld van Aram, en JisraEl was diensbaar vir ân vrou [as loon], en vir ân vrou het hy vee opgepas.
13 Maar deur ân profeet het JaHWeH JisraEl uit Egipte laat optrek, en deur ân profeet is hulle opgepas.
14 Efraim het Hom bitterlik getart; daarom sal Hy sy bloedskulde op hom laat neerkom, ja, sy Majesteit sal hom vir die aangedane smaad vergelde.
JisraEl
1 AS Efraim [net] gespreek het, was daar siddering; hoog het hy ge- staan in JisraEl. Maar hy het hom skuldig gemaak deur die Here (BaÀl) en gesterwe.
2 En nou gaan hulle voort om te oortree en het vir hulle ân gegote afbeelding van hulle silwer gemaak, idole volgens hulle insig, geheel en al smidswerk; van hulle word gesĂȘ: Laat die adamiet wat slag, die kalwers soen!
3 Daarom sal hulle vir die Wolkkolom wees soos Dou wat vroeg weer verdwyn, soos kaf wat wegvlieg van die dorsvloer en soos rook uit die venster.
4 Tog was Ek - JaHWeH, jou Elohey van die Aarde van Egipte af, en buiten My het jy geen Elohim geken nie, ja, behalwe My is daar geen Verlosser nie.
5 Ek het jou in die wildernis geken, in die Aarde van droogtes.
6 Ooreenkomstig hulle weiveld het hulle versadig geword; toe hulle versadig was, het hulle hart hoogmoedig geword; daarom het hulle My vergeet.
7 Toe het Ek vir hulle soos ân leeu geword, soos ân luiperd lĂȘ Ek by die pad en loer.
8 Ek val hulle aan soos ân berin wat van kleintjies beroof is, en Ek skeur hulle borskas oop; en soos ân leeuin verslind Ek hulle daar, die wilde diere van die veld sal hulle verskeur.
9 Dit is jou verderf, o JisraEl, dat jy teen My, jou Helper, is.
10 Waar is nou jou koning, dat hy jou kan verlos in al jou stede, en jou regters van wie jy gesĂȘ het: Gee my ân koning en vorste?
11 Ek gee jou ân koning in My Toorn, en Ek neem hom weg in My Grimmigheid.
12 Saamgebind is die ongeregtigheid van Efraim, weggebĂȘre is sy oortredinge.
13 BarensweĂ« sal hom oorval, hy is ân onverstandige kind; want as die tyd daar is, stel hy hom nie in die kindergeboorte nie.
14 Uit die mag van die Doderyk/Sheol sal Ek hulle loskoop, Ek sal hulle verlos van die Dood. Dood, waar is jou pestilensies? Doderyk/Sheol, waar is jou verderf? Berou bly vir My oë verborge.
15 Wanneer hy vrug dra onder die broers, kom ân oostewind, ân Gees van JaHWeH, wat uit die wildernis opkom; dan droog sy fontein op en sy bron dor uit. DiĂ© sal ân skat van allerhande kosbare voorwerpe roof.
16 Samaria sal daarvoor boet, omdat sy teen haar Elohey gerebelleer het; hulle sal val deur die swaard, hulle kinders sal verpletter en hulle swanger vroue oopgesny word.
Oproep tot bekering en belofte van vergifnis.
1Â BEKEER jou, JisraEl, tot JaHWeH jou Elohey, want jy het gestruikel deur jou ongeregtigheid.
2 Neem woorde met julle, en bekeer julle tot JaHWeH; sĂȘ aan HOM: Vergeef alle ongeregtigheid, en neem aan wat suiwer is; dan sal ons lippe as kalwers aanbied.
3 Assur kan ons nie red nie, op perde wil ons nie ry nie en tot die werk van ons hande nie meer sĂȘ: onse gode nie! Want by U vind die wees Ontferming.
4 Ek sal hulle afkerigheid genees, hulle vrywillig liefhĂȘ, want My Toorn is van hulle afgewend.
5 Ek sal vir JisraEl wees soos die Dou, hy sal bot soos ân lelie en sy wortels uitslaan soos die LĂbanon.
6 Sy lote sal uitsprei, en sy prag wees soos diĂ© van ân Olyfboom en sy geur soos die LĂbanon.
7 Die wat onder sy skaduwee sit, sal weer koring laat groei; en hulle self sal bot soos die Wingerdstok; die nagedagtenis sal wees soos die wyn van die LĂbanon.
8 Efraim, wat het Ek nog met die idole te doen? Ek het hom verhoor en hou My Oog oor hom. Ek is soos ân groen sipres; uit My word jou vrug gevind.
9 Wie wys is, laat hom op hierdie dinge let! Wie verstandig is, laat hom dit erken! Want die Weë van JaHWeH is Reg; en die regverdiges sal daarop wandel, maar die oortreders daarop struikel!
 1 huis van ongeregtigheid
Oordeel oor SamarĂa en Jerusalem.
1 DIE Woord van JaHWeH wat tot Miga, die Morastiet, gekom het, in die dae van JĂŽWtham, Agas, JegizkiJaH, konings van JeHĂ»Wdah; wat hy geprofeteer het aangaande SamarĂa en Jerusalem.
2 o Volke, luister almal saam! o Aarde en haar volheid, let op! Sodat my Meester JaHWeH getuie teen julle kan wees, My Meester uit die Woning van Sy Apartheid.
3 Want kyk, JaHWeH gaan uit Sy Woonplek uit, en Hy daal neer en loop op die Hoogtes van die Aarde.
4 En die berge smelt onder Hom, en die laagtes skeur oop, soos was voor die vuur, soos water wat langs ân helling afstroom!
5 Dit alles vanweĂ« die opstandigheid van Jakob en vanweĂ« die oortredinge van die huis van JisraEl. Wat is die oortreding van Jakob? Is sy nie SamarĂa nie? En wat is die Hoogtes van JeHĂ»Wdah? Is sy nie Jerusalem nie? [JesĂ©giEl 23:5]
6 Daarom sal Ek SamarĂa ân puinhoop maak op die veld, ân plek om Wingerdstokke te plant; en Ek sal haar klippe in die dal laat afrol en haar fondamente blootlĂȘ.
7 En al haar gesnede afbeeldings sal stukkend geslaan en al wat sy as hoereloon ontvang het, met vuur verbrand word, en al haar idole sal Ek tot ân verwoesting maak; want uit hoereloon het sy dit versamel, en tot hoereloon sal dit terugkeer.
8 Oor haar wil Ek rouklaag en huil, kaalvoet en naak loop. Ek wil weeklaag oor die draak en rou oor die dogters van die uile.
9 Waarlik, haar wonde is ongeneeslik; want dit het gekom tot by JeHûWdah, dit reik tot aan die Poort van My volk, tot by Jerusalem.
10 Moet dit nie in Gat vertel nie, moenie by almal ween nie! In Bet-Ofra rol julself in die stof en as!
11 Trek weg in smadelike naaktheid, o inwoners van Safir! Die inwoners van SaÀnan trek nie uit nie. Die weeklagte van Bet-Haësel sal julle daar die verblyf ontneem.
12 Want die inwoners van Marot wag in pyn op iets suiwer, omdat besoedeling neerdaal van JaHWeH na die Poort van Jerusalem.
13 Span die perde voor die wa, o inwoners van Lagis! Dit was die begin van oortreding vir die Dogter van Sion, dat die oortredinge van JisraEl in jou gevind is.
14 Daarom moet jy ân afskeidsgeskenk gee aan MorĂ©set-Gat; die huise van Agsib sal ân valsheid wees vir die konings van JisraEl.
15 Nogmaals sal Ek jou ân huurling bring, o inwoner van MarĂ©sa; die adel van JisraEl sal tot by AdĂșllam kom.
16 Maak ân kaalte op jou hoof en skeer jou weens jou troetelkinders; maak die kaalplek groot soos diĂ© van ân aasvoĂ«l, omdat hulle van jou af weggevoer is in ballingskap.
1Â WEE die wat onreg uitdink en besoedeling smee op hulle bedde; by die mĂŽrelig voer hulle dit uit, want dit is in die mag van hulle hand.
2 Ja, hulle begeer velde en roof dit; ook huise en neem dit. So pleeg hulle dan geweld teenoor die sterk man en sy huis, teenoor die man en sy Erfdeel.
3 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek bedink besoedeling teen hierdie familie, waar julle jul nekke nie sal kan uittrek nie, en waarby julle nie regop sal kan loop nie; want dit sal ân tyd van besoedeling wees!
4 In diĂ© dag sal hulle ân spreekwoord oor julle aanhef en kerm: Dit is gedaan - sal hulle sĂȘ - Ons is heeltemal verwoes; die eiendom van My volk laat Hy van besitter verander. Hoe neem Hy haar van My af! Aan die afvalliges deel Hy Ons velde uit.
5 Daarom sal daar vir jou niemand wees wat die meetsnoer werp in ân erfdeel in die vergadering van JaHWeH nie.
6 Moet nie profeteer nie! sĂȘ die [valse] profete. As hulle hieroor nie mag profeteer nie, sal die skande nie ophou nie!
7 Mag dit gesĂȘ word, o huis van Jakob: Sou die Gees van JaHWeH dan ongeduldig wees? Of is dit Sy dade? Is My woorde nie vriendelik teenoor hom wat as opregte wandel nie?
8 Maar reeds vroeër het My volk vyandig opgetree. Julle pluk die mantel af, weg van die kleed van die wat in gerustheid verbygaan, wat afkerig is van oorlog.
9 Die vroue van My volk verdryf julle uit die huis wat hulle liefhet; van hulle kinders neem julle My sieraad weg in ewigheid.
10 Staan op en loop! Want hiér is die rusplek nie, want sy het besoedel geword en sal jou met siekte vernietig.
11 As iemand gees nawandel en bedrieglik lieg [en sĂȘ]: Ek sal vir jou profeteer by wyn en sterk drank - sou hy dan vir hierdie volk ân profeet wees?
12 Gewis sal Ek jou geheel en al versamel, o Jakob! Gewis sal Ek vergader die oorblyfsel van JisraEl; almal bymekaarbring soos skape in ân kraal, soos ân kudde in sy weiveld; en dit sal dreun van adamiete.
13 Die deurbreker sal optrek voor hulle uit: hulle sal deurbreek en deur die Poort intrek en daardeur uittrek; en hulle Koning sal voor hulle uit gaan, en JaHWeH heeltemal vooraan.
Oordeel oor die leiers van die volk en die valse profete.
1Â VERDER het ek gesĂȘ: Hoor tog, o hoofde van Jakob en owerstes van die huis van JisraEl! Betaam dit julle nie om die Regspraak te ken nie?
2 Haters van wat suiwer is, en liefhebbers van wat besoedel is, wat die vel aftrek en hulle vlees van hul gebeente;
3 en wat die vlees van My volk eet en hulle vel van hulle afslag; ook hulle gebeente verbrysel en hulle aan stukke kap soos in ân pot en soos vleis in ân pan.
4 Dan sal hulle JaHWeH aanroep, en Hy sal hulle nie antwoord nie; maar Hy sal Sy Aangesig in dié tyd vir hulle verberg, omdat hulle verkeerde dinge gedoen het.
5 So sĂȘ JaHWeH aangaande die profete wat My volk laat dwaal, wat met julle tande byt, maar Vrede uitroep, julle voed hulle [die volk] nie, maar julle berei en verkondig oorlog!
6 Daarom sal dit nag word vir julle, sonder ân gesig, en duister vir julle, sonder insig; ja, die son sal oor die profete ondergaan, en die dag oor hulle verduister word.
7 En die sieners sal beskaamd staan, en die waarsĂȘers sal bloos, en hulle almal sal die baard bedek, omdat daar geen antwoord van Elohim kom nie.
8 Ek daarenteen is vol sterkte, mét die Gees van JaHWeH, en Reg en mag, om aan Jakob sy opstandigheid te verkondig en aan JisraEl sy oortreding.
9 Hoor tog dit, hoofde van die huis van Jakob en owerstes van die huis van JisraEl! Julle wat van die Reg ân afsku het en al wat reguit is, verdraai;
10 julle wat Sion bou met bloed en Jerusalem met onreg!
11 Haar hoofde spreek vonnisse uit vir ân geskenk, en haar priesters gee onderrig vir loon, en haar profete is waarsĂȘers vir geld. Nogtans steun hulle op JaHWeH en sĂȘ: Is JaHWeH nie in ons midde nie? Geen besoedeling sal op ons kom nie!
12 Daarom sal Sion om julle ontwil soos ân land omgeploeg en Jerusalem puinhope word en die berg van die huis soos hoĂ« plekke van die woud.
Belofte van voorspoed en seën in die Messiaanse tyd.
1Â EN aan die einde van die dae sal die berg van die Huis van JaHWeH vasstaan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en die volke sal na hom toestroom.
2 En baie nasies sal heengaan en sĂȘ: Kom, laat ons optrek na die Berg van JaHWeH en na die Huis van die Elohey van Jakob, dat Hy ons in Sy WeĂ« kan leer en ons in Sy Paaie kan wandel. Want uit Sion sal die Wet uitgaan en die Woord van JaHWeH uit Jerusalem. [JeshaJaH 2:3]
3 En Hy sal oordeel tussen baie volke en regspreek vir magtige nasies tot in die verte; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie [meer] sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie.
4 Maar hulle sal sit elkeen onder sy Wingerdstok en onder sy Vyeboom, sonder dat iemand hulle verskrik; want die Mond van JaHWeH van die skeppings-leërmag het dit gespreek. [Boekrol van Henog 10:19]
5 Want al die volke mag wandel elkeen in die naam van sy gode, maar Ons sal wandel in die Naam van JaHWeH Onse Elohey vir altyd en ewig.
6 In dié dag, spreek JaHWeH, wil Ek versamel die wat kreupel is, en bymekaarmaak wat verdryf was, en die wat Ek kwaad aangedoen het.
7 Dan sal Ek die wat kreupel was, tot ân oorblyfsel maak en wat ver verwyder was, tot ân magtige nasie. En JaHWeH sal Koning wees oor hulle op die Berg van Sion, van nou af tot in ewigheid.
8 En U, Toring van die skape, Vesting van die Dogter van Sion, na Jou sal dit kom, ja, die vroeëre heerskappy sal kom, die Koningskap vir die Dogter van Jerusalem. [Spreuke 18:10; Hooglied van Salomo 4:4]
9 Waarom skreeu Jy nou so hard? Is daar geen koning in Jou nie? Of het Jou raadgewer omgekom, sodat smart Jou aangegryp het soos van Een wat baar? [Psalm 61; Openbaring 12]
10 Krimp inmekaar en bring voort, o Dogter van Sion, soos Een wat baar! Want nou sal Jy die Stad verlaat en op die veld gaan woon; en Jy sal in Babel aankom - dåår sal Jy gered word, dåår sal JaHWeH Jou verlos uit die handpalms van Jou vyande. [DaniEl 3:1; 4:30]
11 En nou is daar baie nasies teen Jou versamel wat sĂȘ: Laat Haar besoedel word, en laat ons oĂ« met welgevalle neersien op Sion.
12 Maar hulle ken nie die gedagtes van JaHWeH nie en verstaan nie Sy besluit nie, dat Hy hulle versamel het soos gerwe op die dorsvloer.
13 Staan op en dors, o Dogter van Sion! Want Ek sal Jou Horing Yster maak en Jou kloue koper, en Jy sal baie volke fyn trap; en Jy sal hulle onregverdige wins aan JaHWeH toewy en hulle rykdom aan die Elohey van die ganse Aarde. [Odes van Salomo 23:13; JeshaJaH 41:15]
Voorsegging van die geboorte van die Gesalfde en sy vredeliewende regering.
1Â NOU sal jy by hope bymekaar moet kom, o Dogter van Krygsbendes; [die vyand] het ân wal teen ons opgegooi; met ân septer slaan hulle die Regeerder van JisraEl op die kakebeen.
2 En jy, Beth-Legem2 Ăfrata, klein om te wees onder die duisende van JeHĂ»Wdah, uit jou sal daar vir My uitgaan Een wat ân Vors in JisraEl sal wees; en Sy afkoms is uit die voortyd, uit die dae van die ewigheid.
3 Daarom sal Hy hulle prysgee tot op die tyd dat ân Barende gebaar het. Dan sal die oorblyfsel van Sy broers saam met die kinders van JisraEl terugkeer.
4 En Hy sal optree en [hulle] laat wei in die Sterkte van JaHWeH, in my Meester van die Naam van JaHWeH Sy Elohey; en hulle sal rustig woon, want nou sal Hy groot wees tot aan die eindes van die Aarde. [JeshaJaH 4:4]
5 En Hy sal Vrede wees. Wanneer Assur in Ons Aarde kom en hy Ons paleise wil betree, sal Ons teenoor hom sewe herders stel, en agt vorste uit die adamiete. [Openbaring 1:20]
6 En hulle sal die Aarde van Assur met die swaard afwei en die Aarde van Nimrod by haar ingange. So sal Hy [Ons] dan van Assur bevry, wanneer hy in Ons Aarde kom en Ons grondgebied betree.
7 Dan sal die oorblyfsel van Jakob onder baie volke wees soos Dou van JaHWeH, soos reënbuie op die plante, wat op geen adamiet wag nie en ter wille van geen seun van adam vertoef nie.
8 En die oorblyfsel van Jakob tussen die nasies sal onder baie volke wees soos ân leeu onder die diere van die woud, soos ân jong leeu onder troppe kleinvee; wat, as hy deurtrek, vertrap en verskeur sonder dat iemand red.
9 Jou hand sal bo jou teëstanders verhewe wees, en al jou vyande sal uitgeroei word.
10 En in dié dag, spreek JaHWeH, sal Ek jou perde uit jou midde uitroei en jou strydwaens vernietig.
11 Ook sal Ek uitroei die stede van jou Aarde en al jou vestings afbreek.
12 Verder sal Ek uitroei die towerye uit jou hand, en jy sal geen goĂ«laars meer hĂȘ nie.
13 En Ek sal uit jou midde uitroei jou gesnede afbeeldings en jou kliptorings, sodat jy jou nie meer voor die werk van jou hande sal neerbuig nie.
14 En Ek sal uit jou midde uitruk jou Houtkruise en jou stede verwoes.
15 En Ek sal met Toorn en Grimmigheid wraak neem op die nasies wat nie geluister het nie.
Elohim twis met JisraEl oor die besoedeling van die volk.
1Â HOOR tog wat JaHWeH sĂȘ: Staan op, verdedig jou in teenwoordigheid van die berge, en laat die heuwels na jou stem luister!
2 Hoor, berge, die stryd van JaHWeH! En onwankelbares, grondslae van die Aarde! Want JaHWeH het ân stryd met Sy volk en sal met JisraEl ân regsgeding hou.
3 My volk, wat het Ek jou aangedoen, en waarmee het Ek jou vermoei? Antwoord My!
4 Ja, Ek het jou uit die Aarde van Egipte laat optrek en jou uit die slawehuis losgekoop, en Ek het voor jou uit gestuur MoshĂš, AĂ€ron en Mirjam.
5 My volk, dink tog aan wat Balak, die koning van Moab, beraadslaag het, en wat BĂleam, die seun van Beor, hom geantwoord het, [en wat gebeur het] van Sittim af tot by Gilgal, sodat jy kennis kan dra van die dade van Geregtigheid van JaHWeH.
6 Waarmee sal Ek JaHWeH tegemoetgaan en My buig voor die hoë Elohey? Sal Ek Hom tegemoetgaan met brandoffers, met jaaroud kalwers?
7 Sal JaHWeH ân welbehae hĂȘ in duisende ramme en tienduisende strome van olie? Sal Ek My Eersgeborene gee vir My oortreding, die vrug van My liggaam vir die bestrafing van My Siel? (MattithJaHĂ»W 3:17)
8 Hy het jou bekend gemaak, o adamiet, wat suiwer is; en wat vra JaHWeH van jou anders as om Reg te doen en Medelye lief te hĂȘ en nederig te wandel met jou Elohey?
9 Die Stem van JaHWeH roep tot die Stad - dit is raadsaam om U Naam te vrees - Hoor die roede, en wie dit bestel het.
10 Is daar nog altyd in die huis besoedelde skatte van die besoedelde, ân skrale efa wat gruwelik is?
11 Sal Ek suiwer kan wees by ân besoedelde weegskaal en by ân sak vol bedrieglike gewigte?
12 Want die rykes in [die Stad] is vol geweld, en haar inwoners spreek leuentaal, en hulle tong is bedrog in hulle mond.
13 So slaan Ek jou dan ook met ân smartlike wond, met verwoesting weens jou oortredinge.
14 Jy sal eet, maar nie versadig word nie, sodat jou honger in jou binneste bly; en jy sal wegbring sonder om iets te red; en wat jy red, sal Ek aan die swaard oorgee.
15 Jy sal saai, maar nie maai nie; jy sal olywe uittrap, maar jou nie met olie salf nie, en nuwe wyn [maak], maar geen wyn drink nie.
16 Want die Insettinge van Omri word onderhou en al die werke van die huis van Agab; en julle wandel ooreenkomstig hulle planne, sodat Ek jou tot ân verskrikking maak en haar inwoners ân bespotting: en die smaad van My volk sal julle dra. [Openbaring 2:20]
Die verdorwenheid van Sion en ân gebed om die tussenkoms van JaHWeH.
Die verdorwenheid van Sion en ân gebed om die tussenkoms van JaHWeH.
7 WEE My, want Ek het geword soos nå die insameling van somervrugte, soos die natrossies van die wynoes: geen tros om te eet nie, My Siel begeer vroeë vye.
2 Die toegewyde het verdwyn uit die Aarde, en daar is geen opregte meer onder die adamiete nie; hulle loer almal op bloed; hulle jaag elkeen sy broer met die net.
3 Na die besoedeling gaan die handpalms uit, om haar goed te doen. Die vors bedel, en die regter vra betaling, en die groot [man] spreek die skandelike lus van sy siel uit, en hulle verdraai alles.
4 Die suiwerste van hulle is soos ân doringstruik, die mees opregte erger as ân [doring]heining. Die dag van jou wagte, jou straf, kom; nou sal hulle verwarring daar wees.
5 Vertrou geen metgesel nie, maak op geen vriend staat nie, let op die poorte van jou mond teenoor haar wat in jou skoot lĂȘ.
6 Want die seun minag die vader, die dogter staan op teen haar moeder, die skoondogter teen haar skoonmoeder, die man se vyande is sy huisgenote!
7 Maar Ek sal uitsien na JaHWeH, Ek wil wag op die Elohey van My Lossing, My Elohey sal My hoor.
8 Wees nie bly oor My nie, o My vyand! Al het Ek geval, Ek staan weer op; al sit Ek in Duisternis, JaHWeH [is die] Lig vir My.
9 Die Toorn van JaHWeH sal Ek dra, want Ek het teen Hom oortree; totdat Hy My saak verdedig en My Reg verskaf. Hy sal My uitlei in die Lig; Ek sal met welgevalle sien hoe Hy Geregtigheid beoefen.
10 Ook sal My vyandin Haar sien, en skaamte sal haar bedek wat vir My sĂȘ: Waar is JaHWeH, jou Elohey? My oĂ« sal met welgevalle op haar neersien. Nou sal sy vertrap word soos modder van die strate.
11 Daar kom ân dag om jou mure te herbou! In diĂ© dag sal die gebied ruim wees. [1 Petrus 2:9; Openbaring 21]
12 Dit is ân dag dat hulle na jou sal kom van Assur en die stede van Egipte, en van Egipte tot by die Eufraat, en van see tot see, en [van] berg tot berg.
13 Maar die Aarde sal ân verwoesting word vanweĂ« haar bewoners, as gevolg van hulle handelinge.
14 Wei U volk met U Septer, die kudde wat U Erfdeel is, wat afgesonderd woon in ân bosveld op Karmel; laat hulle wei in Basan en GĂlead soos in die ou dae.
15 Soos in die dae van jou uittog uit die Aarde van Egipte sal Ek hom wonders laat sien.
16 Die nasies sal dit sien en skaam wees ondanks al hulle krag: hulle sal die hand op die mond lĂȘ, hulle ore sal doof word.
17 Hulle sal stof lek soos Nagash, hulle sal soos wurms uit hul gate uit die Aarde kruip en bewende uit hulle vestings te voorskyn kom, hulle sal sidderende kom na JaHWeH Onse Elohey, en hulle sal vir U vrees.
18 Wie is ân El soos U, wat die ongeregtigheid vergewe en by die oortreding van die oorblyfsel van Sy Erfdeel verbygaan? Hy hou Toorn nie vir ewig vas nie, maar het ân welbehae in Medelye.
19 Hy sal Hom weer oor Ons ontferm, op Ons dade van ongeregtigheid nie agslaan nie; ja, U sal al hulle oortredinge in die dieptes van die see werp.
20 U sal bestendigheid bewys aan Jakob, Medelye aan Abraham, wat U aan Ons vaders met ân eed beloof het sedert die dae van die voortyd.
 1 Hebreeuse. idioom
 2 huis van brood (Betlehem)
Die strafgerig vir ân Volk wat oortree.
1 DIE gesig van JeshaJaHûW, die seun van Amos, wat hy gesien het met betrekking tot JeHûWdah en Jerusalem, in die dae van UzziJaHûW, JÎWtham, Agas [en] JegizkiJaHûW, die konings van JeHûWdah.
2 Hoor, o Hemele, en luister, o Aarde, want JaHWeH spreek: Ek het kinders grootgemaak en verhoog, maar hĂșlle het teen My oortree.
3 ân Os ken sy meester en ân esel die krip van sy eienaar, [maar] JisraEl het geen Kennis nie, My volk verstaan nie.
4 Wee die nasie wat die pad byster raak, ân volk oorlaai met ongeregtigheid, ân saadlyn van verderwers, kinders wat verderflik handel! Hulle het JaHWeH verlaat, die Aparte Een van JisraEl verag, hulle het na verbasterdes toe weggedraai.
5 Waar wil julle nog geslaan word, dat julle voortgaan om af te wyk? Die hele hoof is siek, en die hele hart is krank.
6 Van die voetsool af tot die hoof toe is daar geen heel plek aan nie, [maar] wonde en kwesplekke en vars houe! Hulle is nie uitgedruk of verbind of met olie versag nie.
7 Julle Aarde is ân verlatenheid, julle stede is met vuur verbrand, verbasterdes verteer julle Adamah [die adamiet se Aarde] in jul teenwoordigheid, sy is verwoes en omvergegooi deur verbasterdes .
8 En die Dogter van Sion het oorgebly soos ân skermpie in ân Wingerd, soos ân slaapplekkie in ân komkommertuin, soos ân beleĂ«rde dorpie.
9 As JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte vir Ons nie ân klein oorblyfsel oorgelaat het nie - soos Sodom sou Ons geword het, Ons sou net soos Gomorra gewees het.
10 Luister na die Woord van JaHWeH, owerstes van Sodom! Luister na die Wet van onse Elohey, volk van Gomorra!
11 Wat het Ek aan die menigte van julle slagdiere? sĂȘ JaHWeH. Ek is sat van die brandoffers van ramme en die vet van vetgemaakte kalwers; en Ek het geen behae in die bloed van stiere of lammers of bokke nie.
12 As julle kom om voor My Aangesig te verskyn, wie het dit van julle hand geëis - om My voorhowe te vertrap?
13 Bring nie meer waardelose spysbydraes nie; die reuk daarvan is ân gruwel vir My. Maand en sabbat, die uitroep van samekomste - Ek verdra [dit] nie, dit is wettelose byeenkomste!
14 Julle vernuwings en julle feestye haat My Siel; hulle is My ân oorlas. Ek is moeg om dit te dra. [2 Ezra 1:31]
15 En as julle jul handpalms uitstrek, bedek Ek My Oë vir julle; ook as julle die gebed vermenigvuldig, luister Ek nie: julle hande is vol bloed. [Psalm 141:2; Spreuke 28:9]
16 Was julle skoon, suiwer julle , neem die besoedeling van julle handelinge voor My Oë weg, hou op om kwaad te doen, [Psalm 51:2; MattithJaHûW 28:19]
17 leer om goed te doen, soek die Reg, beteuel die verdrukker, doen reg aan die wees, verdedig die saak van die weduwee.
18 Kom nou en laat Ons die saak uitmaak, sĂȘ JaHWeH: al was julle oortredinge soos skarlaken, dit sal wit word soos sneeu; al was dit rooi soos purper, dit sal word soos wol.
19 As julle gewillig is en luister, sal julle die suiwer dinge van die Aarde eet.
20 Maar as julle weier en rebelleer, sal julle deur die swaard geëet word; want die Mond van JaHWeH het dit gespreek.
21 Ag, hoe het die Getroue Vesting ân hoer geword! Sy was vol Reg, Geregtigheid het in haar vernag - en nou moordenaars!
22 Jou silwer het skuim geword; jou wyn is vervals met water. [Psalm 12:6]
23 Jou vorste is opstandelinge en metgeselle van diewe; elkeen van hulle het omkoopgeskenke lief en jaag belonings na. Aan die wees doen hulle geen Reg nie, en die saak van die weduwee kom nie voor hulle nie.
24 Daarom spreek my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmagte, die Magtige van JisraEl: o Wee, Ek sal vir My voldoening verskaf van My teëstanders en My wreek op My vyande!
25 En Ek sal My Hand teen jou uitstrek en jou skuim soos met loog uitsuiwer en al jou looddele wegneem.
26 En Ek sal jou weer regters gee soos vroeĂ«r en raadsmanne soos in die begin; daarna sal jy ân Stad van Geregtigheid, ân Getroue Vesting genoem word.
27 Sion sal deur Regspraak verlos word en die van Haar wat terugkeer, deur Geregtigheid.
28 Maar daar sal vernietiging wees van die rebelleerders en die wetsoortreders almal saam; en die wat JaHWeH verlaat, sal omkom.
29 Want hulle sal in die skande kom weens die eikeboom waar julle behae in het, en julle sal rooi van skaamte word oor die tuine wat julle verkies het.
30 Want julle sal wees soos ân eikeboom waarvan die blare verdor, en soos ân tuin wat geen water het nie.
31 En die sterke word tot vlas en sy skepper tot ân vonk, en hulle sal altwee tesame brand sonder dat iemand uitblus.
1 DIE woord wat JeshaJaHûW, die seun van Amos, gesien het met betrekking tot JeHûWdah en Jerusalem.
2 En aan die einde van die dae sal die berg van die Huis van JaHWeH vas staan op die top van die berge en verhewe wees bo die heuwels, en al die nasies sal daarheen toestroom.
3 En baie volke sal heengaan en sĂȘ: Kom laat ons optrek na die Berg van JaHWeH, na die Huis van die Elohey van Jakob, dat Hy ons Sy WeĂ« kan leer en ons in Sy Paaie kan wandel. Want uit Sion sal die Wet uitgaan en die Woord van JaHWeH uit Jerusalem. [Miga 4:2]
4 En Hy sal oordeel tussen die nasies en regspreek oor baie volke; en hulle sal van hul swaarde pikke smee en van hul spiese snoeimesse; nie meer sal nasie teen nasie die swaard ophef nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te voer nie.
5 Kom, huis van Jakob, en laat Ons wandel in die Lig van JaHWeH!
6 Want U het U volk verwerp, die huis van Jakob, omdat hulle vol is van wat die Ooste aanbied, en van goëlaars soos die Filistyne, en met die kinders van uitlanders dryf hulle handel. (Exodus 32:18)
7 En hulle Aarde is vol silwer en goud, en daar is geen end aan hulle skatte nie; en hulle Aarde is vol perde, en daar is geen einde aan hulle strydwaens nie.
8 Ook is hulle Aarde vol drek; voor die werk van hul hande buig hulle hul neer, voor wat hulle vingers gemaak het.
9 So moet dan die adamiete neergebuig en die man verneder word; en U moet hulle dit nie vergewe nie.
10 Gaan in die rots en bedek jou in die stof voor die verskrikking van JaHWeH en om die grootsheid van Sy vertoon.
11 Die hoogmoedige oë van die adamiete sal verneder word, en die hoogheid van die manne neergebuig word; en JaHWeH alleen sal in dié dag verhewe wees.
12 Want ân dag is daar vir JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte oor al wat trots en hoog is, en oor al wat verhewe is, sodat dit verneder kan word;
13 en oor al die hoĂ« en verhewe seders van die LĂbanon en oor al die eikebome van Basan;
14 en oor al die hoë berge en oor al die verhewe heuwels;
15 en oor al die hoë torings en oor al die versterkte mure;
16 en oor al die skepe van Tarsis en oor al die kosbare pronkstukke.
17 Dan sal die hoogmoedigheid van die adamiete neergebuig en die trotsheid van die manne verneder word; en JaHWeH alleen sal in dié dag verhewe wees.
18 En die drek sal geheel en al verdwyn.
19 En hulle sal gaan in die spelonke van die rotse en in die gate van die stof vanweë die Skrik van JaHWeH en om die grootsheid van Sy vertoon ontwil, wanneer Hy opstaan om die Aarde te verskrik. [Openbaring 6:16]
20 In dié dag sal die adamiete sy silwer drek en sy goue drek wat hy vir hom gemaak het om voor neer te buig, weggooi vir die molle en die vlermuise;
21 om te gaan in die skeure van die rotse en in die klowe van die kranse vanweë die verskrikking van JaHWeH en om die grootsheid van Sy vertoon ontwil, wanneer Hy opstaan om die Aarde te verskrik. [Openbaring 6:15-16]
22 Laat staan tog die adamiete wie se asem in sy neus is; wat is hy werd?
1 WANT kyk, my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmagte sal uit Jerusalem en uit JeHûWdah wegneem die stut en die steun, elke Stut van Brood en elke Stut van Water, (Exodus 23:25)
2 die dappere en die krygsman, die regter en die profeet en die waarsĂȘer en die oudste;
3 die owerste oor vyftig en die aansienlike en die raadsman en die knap ambagsman en die ervare besweerder.
4 En Ek sal seuns hulle vorste maak, en moedswilliges sal oor hulle heers.
5 En die mense sal mekaar verdruk, man teen man, en die een teen die ander; die seun sal die grysaard, die veragtelike sal die agbare stormloop.
6 As ân man sy broer aangryp in die huis van sy vader [en sĂȘ]: Jy het ân kleed, jy moet owerste oor ons wees, en laat hierdie ingestorte puinhoop onder jou toesig wees -
7 dan sal hy in diĂ© dag uitroep en sĂȘ: Ek kan geen geneesheer wees nie, en in my huis is geen brood en geen kleed nie; maak my nie ân owerste van die volke nie.
8 Want Jerusalem het gestruikel, en JeHûWdah het geval; want hulle tong en hulle dade is teen JaHWeH om te rebelleer teen die Oë van Sy Glansrykheid.
9 Die uitdrukking van hulle gesig getuig teen hulle, en hul oortredinge maak hulle bekend, soos Sodom, sonder om iets weg te steek. Wee oor hulle siel, want hulle het besoedeling oor hulself gebring!
10 SĂȘ van die regverdige dat hy ân suiwer beloning sal ontvang; want die vrug van hul handelinge sal hulle eet.
11 Wee die besoedelde! Met hom gaan dit besoedeld; want wat sy hande gewerk het, sal hom aangedoen word.
12 Die drywers van My volk is kinders, en vroue heers oor hulle. O My volk, jou leiers is verleiers, en die Weg wat jou pad moes wees, het hulle tot ân dwaalweg gemaak.
13 JaHWeH staan daar om ân regstryd te voer: HY tree op om die volke te vonnis.
14 JaHWeH gaan na die Reg met die oudstes en die vorste van Sy volk. Ja, jĂșlle het die Wingerd afgewei; wat aan die arm man ontroof is, is in julle huise.
15 Wat is dit met julle dat julle My volk vertrap en die ellendiges mishandel? spreek my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmagte.
16 Verder het JaHWeH gesĂȘ: Omdat die dogters van Sion trots is en loop met uitgerekte nek en met die oĂ« lok, wegstap met trippelgang en hulle voetringe laat rinkel,
17 daarom sal My Meester die kroontjie van die dogters van Sion glad maak, en JaHWeH sal hulle skaamdele ontbloot.
18 In dié dag sal My Meester wegneem die sieraad van die voetringe en die sonnetjies en die maantjies;
19 die oorversiersels en die armbande en die sluiers;
20 die hoofversiersels en die voetkettinkies en die hoofbande en die reukflessies1Â en die towermiddels;
21 die ringe en die neusringe;
22 die feesklere en die manteltjies en die tjalies en die handsakkies;
23 die handspieëltjies en die hemde en die tulbande en die wye mantels.
24 Dan sal daar in plaas van balsemgeur mufheid wees, en in plaas van ân gordel ân tou, en in plaas van gevlegte hare kaalheid, en in plaas van ân pronkgewaad ân roukleed, brandmerk in plaas van skoonheid.
25 U manne, sal deur die swaard val en U dapperes in die oorlog.
26 En haar Poorte sal klaag en treur, en sy sal uitgeskud op die Aarde sit.
1 EN in diĂ© dag sal sewe vroue een Man aangryp en sĂȘ: Ons eie brood sal ons eet en ons eie kleed aantrek; laat net U Naam oor ons genoem word, neem ons smaadheid weg. [2 Konings 4:35]
2 In dié dag sal die Spruit van JaHWeH wees tot prag en Glansrykheid, en die vrugte van die Aarde tot hoogheid en versiering vir die ontsnaptes van JisraEl. [Miga 5:5]
3 En wie in Sion oorgebly het en gespaar is in Jerusalem, dié sal apart gesteldes genoem word, elkeen wat onder die lewendes opgeskrywe is in Jerusalem -
4 wanneer My Meester die uitskeiding van die dogters van Sion afgewas en die bloedskulde van Jerusalem uit Haar binneste weggespoel het deur die Gees van Reg en die Gees van Verbranding. [JeshaJaH 14:23;30:22; 42:1]
5 Dan skep JaHWeH oor elke woonplek van die Berg van Sion en oor Sy plekke van samekoms die Wolkkolom bedags en rook met die glans van vuurvlamme in die nag; want oor alles wat glansryk is, sal daar ân beskutting wees.
6 En daar sal ân afdak wees vir ân skaduwee bedags teen die hitte en vir ân skuilplek en toevlug teen die stortbui en die reĂ«n.
Die strafgerig van Elohim oor sy bedorwe volk.
1Â LAAT My tog sing van My Beminde; ân lied van My Beminde oor Sy Wingerd! My Beminde het ân Wingerd op ân vrugbare heuwel.
2 En Hy het Haar omgespit en die klippe uit Haar gehaal en Haar beplant met edel Wingerdstokke; en Hy het ân Toring binne-in Haar gebou en ook ân parskuip binne-in Haar uitgekap; en Hy het verwag dat Sy druiwe sou dra, maar Sy het wilde druiwe voortgebring.
3 Nou dan, inwoners van Jerusalem en manne van JeHûWdah, oordeel tog tussen My en My Wingerd.
4 Wat is daar meer te doen aan My Wingerd wat Ek daar nie aan gedoen het nie? Waarom het Ek verwag dat Sy druiwe sou dra, en Sy het wilde druiwe voortgebring?
5 Laat My julle dan nou te kenne gee wat Ek met My Wingerd gaan doen: Ek sal Haar heining wegneem, sodat Sy verwoes word; Ek sal Haar muur stukkend breek, sodat Sy vertrap word.
6 En Ek sal Haar woes agterlaat: Sy sal nie gesnoei of omgespit word nie, maar opskiet met dorings en distels; en Ek sal die wolke gebied om nie op Haar te reën nie. [Psalm 128:3]
7 Want die Wingerd van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte is die Huis van JisraEl, en die Manne van JeHĂ»Wdah is die Tuin van Sy verlustiging; en Hy het gewag op Reg, en kyk, bloedvergieting; vir Geregtigheid, en kyk, ân geskreeu! [JeshaJaH 8:14]
8 Wee hulle wat huis aan huis trek, akker aan akker voeg, totdat daar geen plek meer is nie, en julle alleen grondeienaars van die Aarde is. [Boekrol van Henog 99:13]
9 In My ore [het] JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte [gespreek]: Waarlik, baie huise sal ân woesteny word, die grotes en mooies sonder inwoner.
10 Want tien morg Wingerd sal een enkele bat oplewer, en ân homer saad sal ân efa opbring.
11 Wee hulle wat vroeg in die mĂŽre klaarmaak om sterk drank na te jaag, wat in die nag lĂĄĂĄt opbly terwyl die wyn hulle verhit.
12 En daar is siter en harp, tamboeryn en fluit en wyn by hulle maaltyd; maar op die dade van JaHWeH gee hulle geen ag nie, en die werk van Sy Hande sien hulle nie.
13 Daarom gaan My volk in ballingskap weens gebrek aan Kennis, en hulle aansienlikes word hongerlyers en hulle menigte versmag van dors.
14 Daarom het die Doderyk/Sheol haar siel wyd oopgemaak en haar mond uitgerek sonder maat, en [daarin] sink haar grootsheid en haar menigte en haar luidrugtigheid en die vrolikes in haar.
15 Dan word die adamiet gebuig en die man verneder, en die oë van die hoogmoedige word verneder.
16 Maar JaHWeH van die skeppings-leërmagte sal verhoog word deur die Reg en die Aparte El sal apart gestel word deur Geregtigheid.
17 En daar sal lammers wei soos op hulle eie weiveld, en rondtrekkers sal die puinhope van die rykes afeet.
18 Wee hulle wat die straf van ongeregtigheid nader trek met koorde van leuens, en die oortredinge soos met wa-toue;
19 wat sĂȘ: Laat Hy gou maak, laat Hy Sy werk verhaas, dat ons hom kan sien! En laat die Raad van die Aparte Een van JisraEl naby wees en nader kom, dat ons Haar kan ken!
20 Wee hulle wat besoedel suiwer noem en suiwer besoedel, wat die Duisternis die Lig maak en die Lig die Duisternis, wat bitter soet maak en soet bitter.
21 Wee hulle wat in eie oë wys en na eie oordeel verstandig is.
22 Wee hulle wat dapperes is om wyn te drink en wakker manne om sterk drank te meng;
23 wat vir ân omkoopgeskenk die besoedelde regverdig en die Geregtigheid van die regverdiges hulle ontneem.
24 Daarom, soos die vuurtong stoppels verteer en droë gras in die vlam inmekaarsak, so sal hulle wortel soos poeier word en hulle uitspruitsel soos stof opstuiwe; omdat hulle die Wet van JaHWeH van die skeppings-leërmagte verwerp het en die Wet van die Aparte Een van JisraEl verag het.
25 Daarom het die Toorn van JaHWeH ontvlam teen Sy volk en het Hy Sy Hand teen hulle uitgestrek en hulle swaar getref, sodat die berge gebeef het en hulle lyke soos vullis op die strate was. Ondanks dit alles is Sy Toorn nie afgewend nie, maar is Sy Hand nog uitgestrek.
26 En Hy sal ân banier ophef vir die nasies in die verte, en Hy fluit vir diĂ© daar aan die Einde van die Aarde; en kyk, gou, haastig kom hulle.
27 Geen vermoeide en geen struikelende is onder hulle nie; hulle sluimer of slaap nie, en die gord van hulle heupe word nie losgemaak nie, en die riem van hulle skoene breek nie;
28 wie se pyle skerp is en al hulle boĂ« gespan; die pote van hulle perde is soos ân klipsteen en hulle wiele soos ân stormwind. [Odes van Salomo 23:5-6,11]
29 Hulle gebrul is soos diĂ© van ân Leeuin, hulle brul soos jong leeus en maak gedreun en gryp die prooi en sleep weg sonder dat iemand red.
30 En in dié dag sal dit oor hulle dreun soos die gedreun van die see. As iemand die Aarde aanskou, kyk, daar is Duisternis en verdrukking; en die Lig is verduister deur haar wolke-mistigheid.
JeshaJaHûW as profeet geroep.
1 IN die sterfjaar van koning UzziJaHĂ»W, het ek my Meester sien sit op ân hoĂ« en verhewe Troon, terwyl Sy some die Tempel gevul het.
2 Serafs het bo Hom gestaan; elkeen het ses Vleuels gehad: met twee het Hy Sy Aangesig bedek, en met twee het Hy Sy voete bedek, en met twee het Hy gevlieg. [Psalm 104:3; Openbaring van Henog 9:6]
3 En die een het die ander toegeroep en gesĂȘ: Apart gestel, Apart gestel, Apart gestel is JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte. Die hele Aarde is vol van Sy Glansrykheid! [Boekrol van Henog 39:12; Openbaring van Henog 9:6; Openbaring 4:8]
4 En die drumpelposte het gebewe van die geluid van die roepers, en die Huis het vol rook geword.
5 Toe het ek gesĂȘ: Wee my, ek is verlore! Want ek is ân man besoedel van lippe en woon onder ân volk wat besoedel van lippe is; want my oĂ« het die Koning, JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte, gesien!
6 Maar een van die Serafs het na my toe gevlieg met ân gloeiende kool in sy hand, wat hy met ân tang van die altaar af geneem het,
7 en my mond [daarmee] aangeraak en gesĂȘ: Kyk, dit het jou lippe aangeraak, en jou skuld vir ongeregtigheid is weg en jou oortredinge vergeet.
8 Daarop hoor ek die Stem van my Meester wat sĂȘ: Wie sal Ek stuur? En wie sal vir Ons gaan? Toe antwoord ek: Hier is ek, stuur my.
9 En Hy het gespreek: Gaan sĂȘ aan hierdie volk: Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.
10 Maak die hart van hierdie volk vet en maak hulle ore swaar en bestryk hulle oë, sodat hulle nie sien met hul oë en met hul ore nie hoor en hul hart nie verstaan nie, en hulle hul nie bekeer en gesond word nie.
11 Toe sĂȘ ek: Hoe lank, my Meester? En Hy antwoord: Totdat die stede verbreek lĂȘ, sonder inwoners, en die huise sonder adamiete en die Adamah[adamiet se Aarde] verwoes, verlate ruĂŻnes is,
12 en JaHWeH die adamiete ver verwyder het en die verlatenheid groot is in die Aarde.
13 En as nog ân tiende deel in haar is, sal sy weer wees tot verwoesting; [maar] soos by die terpentynboom en die eikeboom - as hulle omgekap word - ân stomp oorbly, so sal die saad van Apartheid die stomp daarvan wees.
Die ImmĂĄnuEl Teken.
1 EN in die dae van Agas, die seun van JÎWtham, die seun van UzziJaHûW, die koning van JeHûWdah, het Resin, die koning van Aram, met Peka, die seun van RemålJaHûW, die koning van JisraEl, opgetrek na Jerusalem om teen haar oorlog te voer; maar hy kon nie teen haar veg nie.
2 Toe hulle aan die huis van Dawid berig stuur met die woorde: Die Arameërs het op Efraim toegesak! - het sy hart en die hart van sy volk gebewe soos die bome van die bos bewe voor die wind.
3 En JaHWeH het vir JeshaJaHĂ»W gesĂȘ: Gaan tog uit, Agas tegemoet, jy en jou seun Sjear-Jasjub (ân oorblyfsel sal terugkeer), aan die end van die watervoor van die Boonste Dam, by die grootpad van die Bleikveld,
4 en sĂȘ vir hom: Neem jou in ag en wees gerus; wees nie bevrees en laat jou hart nie week word oor hierdie twee rokende stukke brandhout nie - weens die gloeiende toorn van Resin en die ArameĂ«rs en van die seun van RemĂĄlJaHĂ»W;
5 omdat Aram besoedelde advies teen jou gebring het, Efraim en die seun van RemĂĄlJaHĂ»W, deur te sĂȘ:
6 Laat ons optrek teen JeHûWdah en haar skrik aanjaag en haar vir ons verower en die seun van TabeEl in haar midde koning maak.
7 So sĂȘ my Meester JaHWeH: Dit sal nie tot stand kom nie, en dit sal nie gebeur nie.
8 Want Damaskus is die hoof van Aram, en Resin die hoof van Damaskus, en binne vyf-en-sestig jaar sal Efraim verbreek word, sodat hy geen volk meer is nie;
9 en SamarĂa is die hoof van Efraim, en die seun van RemĂĄlJaHĂ»W die hoof van SamarĂa. As julle nie glo nie - voorwaar, dan sal julle nie bevestig word nie!
10 En JaHWeH het verder met Agas gespreek en gesĂȘ:
11 Eis vir jou ân teken van JaHWeH jou Elohey: vra dit in die diepte, of vra dit bo in die hoogte.
12 Maar Agas het geantwoord: Ek sal nie eis nie en JaHWeH nie versoek nie.
13 Toe sĂȘ Hy: Luister tog, o huis van Dawid! Is dit vir julle ân benulligheid om iemand te vermoei, dat julle My Elohey ook vermoei?
14 Daarom sal my Meester self aan julle ân Teken gee: Kyk, die maagd sal swanger word en ân seun baar en hom ImmĂĄnuEl (ons met El) noem.
15 Dikmelk en heuning sal Hy eet as Hy weet om te verwerp wat besoedel is en om te kies wat suiwer is.
16 Want voordat die Seuntjie weet om te verwerp wat besoedel is en te kies wat suiwer is, sal die Adamah[adamiet se Aarde] waaroor jy treur verlate wees, uit die aangesig van haar twee konings.
17 [Maar] JaHWeH sal oor jou en jou volk en die huis van jou vader dae laat kom soos daar nie gekom het van die dag dat Efraim van JeHûWdah afgeval het nie - die koning van Assur!
18 En in dié dag sal JaHWeH vir die vlieë fluit wat aan die einde van die strome van Egipte is, en die bye wat in die Aarde van Assur is;
19 en hulle sal kom en almal gaan sit in die dale van die Afgrond en in die skeure van die rotse en op al die doringbosse en op die drinkplekke.
20 In dié dag sal my Meester met die skeermes wat anderkant die Eufraat gehuur is, met die koning van Assur, afskeer die hoof en die hare van die voete; en dit sal ook die baard wegneem.
21 En in diĂ© dag sal ân man ân jong koei en ân paar skape in die lewe hou;
22 en weens die oorvloed van melk wat hulle gee, sal hy dikmelk eet; want dikmelk en heuning sal almal eet wat in die Aarde oorgebly het.
23 En in dié dag sal elke plek waar duisend Wingerdstokke staan, wat die waarde van duisend [sikkels] silwer het, vir die dorings en distels wees.
24 Met pyl en boog sal hulle daarheen kom, want die hele Aarde sal vol dorings en distels wees.
25 En al die berge wat met die pik bewerk is - daar sal hulle uit vrees vir dorings en distels nie kom nie; maar dit sal dien om die beeste in te jaag en om deur die kleinvee vertrap te word.
ân Ander teken van die strafgerig.
1Â VERDER het JaHWeH aan my gesĂȘ: Neem vir jou ân groot tafel en skrywe daarop met ân beitel van ân sterfling: Mahar-Shalal-Gash-Buz (Netnou is daar buit, gou is daar roof);
2 en Ek wil vir My betroubare getuies neem: UriJaH, die priester, en ZekarJaHûW, die seun van JeberékJaHûW.
3 En ek het na die profetes gekom, en sy het swanger geword en ân seun gebaar; en JaHWeH het vir my gesĂȘ: Noem hom: Mahar-Shalal-Gash-Buz (Netnou is daar buit, gou is daar roof)
4 Want voordat die seuntjie kan roep: Vader! of: Moeder! sal hulle die rykdom van Damaskus en die buit van Samaria voor die aangesig van die koning van Assur bring.
5 Verder het JaHWeH nog met my gespreek en gesĂȘ:
6 Omdat hierdie volk die waters van Shilóag verwerp het, wat saggies vloei, en daar vreugde is saam met Resin en die seun van RemålJaHûW -
7 kyk, daarom sal My Meester oor hulle laat opkom, sterk en magtige waters van die Eufraat - die koning van Assur en al sy glansrykheid - en hy sal bo al sy beddings styg en gaan oor al sy walle;
8 en hy sal in JeHûWdah indring, instroom en oorloop; tot die nek toe sal hy kom; en die uitbreidinge van sy vlerke sal u Aarde in sy breedte vul, o ImmånuEl(ons met El)!
9 Maak geraas, o volke, en - stort inmekaar; en luister, alle ver plekke van die Aarde! Gord julle en - stort inmekaar; gord julle en - stort inmekaar.
10 Neem ân besluit, en dit sal verydel word; maak ân afspraak, en dit sal nie tot stand kom nie want Ons is met El!
11 Want so het JaHWeH met my gespreek toe Sy Hand my oorweldig het en Hy my vermaan het om nie te wandel op die weg van hierdie volk nie, met die woorde:
12 Julle mag nie alles ân sameswering noem wat hierdie volk ân sameswering noem nie, en julle mag nie bevrees wees vir wat hulle vrees, of verskrik wees nie.
13 JaHWeH van die skeppings-leërmagte - [en] vir Hom moet julle apart stel, en laat Hy julle Vrees en Hy julle Verskrikking wees!
14 En Hy sal ân Apartheidsplek word, ân Klip waarteen gestamp word en ân Rots waaroor gestruikel word, vir die twee huise van JisraEl, ân vangnet en ân strik vir die inwoners van Jerusalem. [JeshaJaH 5:7]
15 En baie onder hulle sal struikel en val en verbreek en verstrik en gevang word.
16 Bind die Getuienis toe, verseël die Wet in [die hart van] my studente. [Hebreërs 8:10; JirmeJaH 31:3]
17 En Ek sal wag op JaHWeH, wat Sy Aangesig verberg vir die huis van Jakob, en op Hom hoop.
18 Hier is Ek en die kinders wat JaHWeH My gegee het - tot tekens en sinnebeelde is Ons in JisraEl, vanweë JaHWeH van die skeppings-leërmagte wat op die Berg van Sion woon.
19 En as hulle vir julle sĂȘ: Raadpleeg die geeste van die voorvaders en die geeste wat waarsĂȘ, wat piep en mompel - moet ân volk nie sy Elohey raadpleeg nie; [moet] vir die lewendes die dooies [gevra word]?
20 Tot die Wet en tot die Getuienis! As hulle nie spreek soos hierdie woord, is hulle [ân volk] wat geen dagbreek het nie.
21 Dan sal hulle deur haar trek, beswaard en honger; en as hulle honger het, sal hulle in toorn uitbreek en hulle koning en sy gode vloek; dan sal hulle na bo kyk,
22 ook die Aarde aanskou, en kyk, daar sal benoudheid en donkerheid wees! In somber angs en donkerheid is hulle gedrywe.
Voorspelling van die koninkryk.
1Â WANT nie [langer] sal dit donker wees daar waar benoudheid is nie: in die eerste tyd het Hy die Aarde van SĂ©bulon en die Aarde van NaftĂĄli in veragting gebring, en in die laaste tyd bring Hy tot eer die Weg na die see, die oorkant van die Jordaan, die streek van die nasies.
2 Die volk wat in die Duisternis wandel, het die groot Lig gesien; die wat woon in die Aarde van Doodskaduwee, oor hulle het die Lig geskyn. [2 Nikodémus 2:1]
3 U het die nasie vermenigvuldig, hulle Vreugde groot gemaak; hulle is vrolik voor U soos iemand vrolik is in die oestyd, soos iemand juig wanneer die buit verdeel word.
4 Want die juk wat op hulle gedruk het, en die stok wat hulle rug getref het, die roede van hulle drywer, het U verbreek soos op die dag van MĂdian.
5 Want elke soldateskoen wat daar wegstap met gedreun, en die kleed wat in bloed gerol is, dien tot verbranding, ân prooi van die vuur.
6 Want ân Kind is vir ons gebore, ân Seun is aan ons gegee; en die heerskappy is op Sy skouer, en Hy word genoem: Wonderbaar, Raadsman, Magtige El, Ewige Vader, Vredevors -Â [Psalm 122:7; JeshaJaH 63:16]
7 tot vermeerdering van die Heerskappy en tot Vrede sonder einde, op die Troon van Dawid en oor Sy koninkryk, om haar te bevestig en haar te versterk deur Reg en deur Geregtigheid, van nou af tot in ewigheid. Die Ywer van JaHWeH van die skeppings-leërmagte sal dit doen.
Die slaande hand van JaHWeH.
8 MY Meester stuur ân Woord in Jakob, en dit val in JisraEl;
9 en die hele volk sal dit weet, selfs Efraim en die inwoners van SamarĂa, wat in trotsheid en grootsheid van hart sĂȘ:
10 Die bakstene het geval, maar met gekapte klip sal ons bou; die wildevyebome is afgekap, maar ons sal seders in hulle plek neem!
11 Maar JaHWeH gee aan die teëstanders van Resin die oorhand oor hulle, en hulle vyande sal Hy ophits:
12 die Arameërs van voor en die Filistyne van agter, dat hulle JisraEl met volle mond kan verslind. Ondanks dit alles is Sy Toorn nie afgewend nie, maar Sy Hand is nog uitgestrek.
13 Maar die volk bekeer hulle nie tot Hom wat hulle slaan nie, en hulle soek nie JaHWeH van die skeppings-leërmagte nie.
14 Daarom sny JaHWeH van JisraEl af kop en stert, palmtak en biesie, op een dag.
15 Die oudste en aansienlike, dié is die kop, en die profeet wat leuens profeteer, dié is die stert;
16 en die leiers van hierdie volk het verleiers geword, en diĂ© van hulle wat gelei word, is op ân dwaalweg gebring.
17 Daarom sal my Meester oor hulle jeug nie bly wees nie en Hom nie ontferm oor hulle wese en hulle weduwees nie; want hulle is almal tweegesigte en verbrekers, en elke mond spreek vieslikhede. Oor dit alles is Sy Toorn nie afgewend nie, maar Sy Hand is nog uitgestrek.
18 Want die besoedeling brand soos vuur; sy verteer dorings en distels en steek die digte takke van die bos aan die brand, sodat hulle in ân rookpilaar opstyg.
19 Deur die Grimmigheid van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte staan die Aarde in vlamme en het die volk geword soos ân prooi van die vuur; ân man sal nie sy broer spaar nie.
20 En hulle byt na regs en het honger; hulle vreet na links en word nie versadig nie; hulle eet elkeen die vlees van sy eie arm:
21 Manasse vir Efraim, en Efraim vir Manasse, [en] hulle saam is teen JeHûWdah. Ondanks dit alles is Sy Toorn nie afgewend nie, maar Sy Hand is nog uitgestrek.
1Â WEE hulle wat nietige insettinge tot wet maak, en die skrywers wat moeite ywerig voorskrywe,
2 om die armes van die gereg weg te stoot en om die ellendiges onder My volk van die Reg te beroof, sodat die weduwees hulle buit kan word en hulle die wese kan plunder.
3 Maar wat sal julle doen op die dag van straf en by die verwoesting wat van ver af sal kom? Na wie sal julle vlug om hulp, en waar julle rykdom wegbĂȘre?
4 Hulle kan net maar buig soos geboeides en val soos diegene wat gedood is. Ondanks dit alles is Sy Toorn nie afgewend nie, maar Sy Hand is nog uitgestrek.
Voorspelling van die ondergang van die Assiriërs.
5 WEE Assur! die roede van My Toorn en ân stok is hy - in hulle hand is My Grimmigheid!
6 Ek sal hom stuur teen ân nasie wat tweegesigte is, en Ek sal hom bevel gee teen die volk van My Grimmigheid, om buit te maak en roof in te samel en om hulle tot ân vertrapping te maak soos modder van die strate.
7 Maar hy bedoel dit nie so nie, en sy hart dink nie so nie; maar om te verdelg, is in sy hart, en om nasies uit te roei, nie min nie.
8 Want hy sĂȘ: Is my vorste nie almal saam konings nie?
9 Het dit met Kalro nie gegaan soos met KĂĄrkemis, met Hamat soos met Arpad, met SamarĂa soos met Damaskus nie?
10 Soos My Hand die drekkoninkryke gewaar het, en hulle gesnede afbeeldings meer was as diĂ© van Jerusalem en SamarĂa,
11 sou Ek nie, soos Ek aan SamarĂa en sy drek gedoen het, net so aan Jerusalem en sy drek kan doen nie?
12 Maar as My Meester al Sy werk voltooi het op die Berg van Sion en in Jerusalem, dan sal Ek besoeking doen oor die vrug van die trots van die hart van Assirië se koning en oor die gepraal van sy hoogmoedige oë.
13 Want hy sĂȘ: Deur die krag van my hand het ek dit gedoen en deur my wysheid, want ek is verstandig; en die grense van die volke het ek verwyder, en hulle voorrade het ek geplunder; en die wat [op trone] sit, het ek soos ân maghebber neergewerp.
14 En my hand het na die rykdom van die volke gegryp soos na ân voĂ«lnes, en Ă©k het die hele Aarde bymekaargeskraap soos ân mens eiers bymekaarskraap wat verlaat is; en daar was niemand wat ân vlerk verroer of ân bek oopgemaak of gepiep het nie.
15 Kan die byl hom beroem teen die wat daarmee kap, of die saag spog teen hom wat dit trek? Asof ân staf hĂșlle swaai wat hom ophef, asof ân stok hĂłm ophef wat nie hout is nie!
16 Daarom sal my Meester, JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte onder sy vettes ân maerte stuur; en deur Sy Glansrykheid sal Hy ân brand laat uitslaan soos die brand van vuur.
17 En die Lig van JisraEl sal ân Vuur wees, en Sy Aparte Een ân Vlam; en Hy sal haar distels en haar dorings verbrand en verteer op een dag. [Wysheid van Salomo 16 - 19]
18 Ook sal Hy die glansrykheid van haar bos en van haar vrugteboord verteer, van die siel af tot die vlees toe, sodat sy is soos wanneer ân kranke wegkwyn.
19 En die oorblyfsel van die bome van haar bos sal min in getal wees, en ân seuntjie sal hulle kan opskrywe.
20 En in dié dag sal die oorblyfsel van JisraEl en die wat ontvlug het van die huis van Jakob, nie meer voortgaan om te steun op hom wat hulle slaan nie; maar hulle sal steun op JaHWeH, die Aparte Een van JisraEl, in Waarheid.
21 Die oorblyfsel sal terugkom, die oorblyfsel van Jakob na die sterke El toe.
22 Want al was jou volk, o JisraEl, soos die sand van die see, [net] ân oorblyfsel van hulle sal terugkom; die verdelging is vas besluit en vloei oor van Geregtigheid.
23 Want ân verdelging wat vas besluit is, sal my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte voltrek in die midde van die hele Aarde. [ZekarJaH 13:8]
24 Daarom, so sĂȘ my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte: o My volk wat in Sion woon, wees nie bevrees vir Assur wat jou met die staf slaan en sy stok teen jou ophef op die manier van Egipte nie.
25 Want nog ân baie kort rukkie, dan is die Grimmigheid ten einde, en My Toorn gaan uit om hĂșlle te vernietig.
26 En JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte sal oor hom die gĂ©sel swaai soos MĂdian verslaan is by die rots Oreb; en Sy Staf sal wees oor die see, en Hy sal Hom ophef op die manier van Egipte. [JĂŽWEl 2:1; Henog 48:4]]
27 En in dié dag sal sy las afgly van jou skouer en sy juk van jou nek, en die juk sal tot niet raak vanweë die vettigheid.
28 Hy oorval Ajat; hy trek deur Migron; in Migmas laat hy sy pakgoed agterbly.
29 Hulle trek oor die nek. Laat Geba ons nagverblyf wees! Rama bewe, GĂbea van Saul vlug.
30 Skreeu dit uit, dogter van Gallim! Luister, Lais! Arme Anatot!
31 Madména vlug, die inwoners van Gebim soek skuiling!
32 Nog vandag staan hy in Nob, hy swaai sy hand teen die berg van die Dogter van Sion, teen die heuwel van Jerusalem!
33 [Maar] kyk, my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmagte slaan met skrikwekkende geweld die takke af, en die hoog uitgegroeides word omgekap en die verhewenes neergegooi;
34 en Hy sal die digte takke van die bos met die Yster omkap, en die LĂbanon sal val deur ân Groot Een.
Die voorspoedige regering van die Koning.
1Â MAAR daar sal ân Takkie uitspruit uit die stomp van Isai, en ân Loot uit sy wortels sal vrugte dra;Â [2 een_shemuel 23:5; JeshaJaH 14:29]
2 en op Hom sal die Gees van JaHWeH rus, die Gees van Wysheid en Verstand, die Gees van Raad en Sterkte, die Gees van Kennis en van die Vrees van JaHWeH. (Exodus 35:31) Boekrol van Henog 49:3; 61:10-11; JeshaJaH 30:30]
3 En Hy het ân welgevalle aan die Vrees van JaHWeH; en Hy sal nie regspreek na wat Sy OĂ« sien nie, en nie oordeel na wat Sy Ore hoor nie;
4 maar aan die armes sal Hy in regverdigheid Reg doen en die sagmoediges van die Aarde met billikheid oordeel; maar Hy sal die Aarde slaan met die Septer van Sy Mond en met die Gees van Sy Lippe die besoedeldes doodmaak. [Openbaring 19:15]
5 En Regverdigheid sal die gordel van Sy lendene en Getrouheid die gordel van Sy heupe wees.
6 Dan wei die wolf by die lam, en die luiperd gaan lĂȘ by die bokkie, en die kalf en die jong leeu en die vetgemaakte vee bymekaar, en ân klein seuntjie sal hulle aanja.
7 Die koei en die berin wei, en hulle kleintjies lĂȘ bymekaar; en die leeu eet strooi soos die os;
8 en die suigling speel by die gat van ân slang, en die gespeende kind steek sy hand uit na die woonplek van ân adder.
9 Hulle sal geen kwaad doen of verderf aanrig in die hele Berg van My Apartheid nie; want die Aarde sal vol wees van die Kennis van JaHWeH soos die waters die seebodem oordek.
10 En in diĂ© dag sal die Wortel van Isai soos ân Banier staan vir die volke, en die nasies sal na Hom vra, en Sy rusplek sal glorieryk wees. [JeshaJaH 49:22; JesĂ©giEl 43]
11 En in diĂ© dag sal my Meester weer vir die tweede keer Sy Hand uitstrek, om die oorblyfsel van Sy volk los te koop wat sal oorbly uit AssiriĂ« en Egipte en Patros en Kuwsh en Elam en SĂnear en Hamat en uit die kuslande van die see;
12 en Hy sal ân Banier ophef vir die nasies en bymekaar laat kom die seuns van JisraEl wat verdryf is, en versamel die dogters van JeHĂ»Wdah wat verstrooi is, uit die vier hoeke van die Aarde. [JeshaJaH 18:3; ZekarJaH 9:16; Openbaring 14:1 - 3]
13 Dan sal die jaloesie van Efraim verdwyn, en die teëstanders van JeHûWdah sal uitgeroei word; Efraim sal JeHûWdah nie beny nie, en JeHûWdah sal Efraim nie benoud maak nie.
14 Maar hulle sal die Filistyne op die skouer vlieg teen die weste [en] saam die kinders van die Ooste plunder; Edom en Moab is die buit van hulle hand, en die kinders van Ammon is hulle onderdanig.
15 En JaHWeH sal die seetong van Egipte met die banvloek tref en deur Sy Gloeiende Gees Sy Hand oor die Eufraat swaai en dit uitmekaar slaan in sewe strome, sodat ân mens met skoene daardeur kan loop.
16 En daar sal ân grootpad wees vir die oorblyfsel van Sy volk wat oorbly uit Assur, soos daar een gewees het vir JisraEl op die dag toe hulle uit die Aarde van Egipte opgetrek het.
Gesange van bevryding.
1 EN in diĂ© dag sal jy sĂȘ: Ek dank U, JaHWeH, dat U toornig op my gewees het; U Toorn is afgewend, en U het my vertroos.
2 Ja, El is my Verlossing, ek sal vertrou en nie vrees nie; want JaHH JaHWeH is my Krag en my lofprysing, en het my Verlossing geword.
3 En julle sal water skep met Vreugde uit die Fonteine van Verlossing.
4 En julle sal in diĂ© dag sĂȘ: Dank JaHWeH, roep Sy Naam aan, maak Sy dade onder die volke bekend, verkondig dat Sy Naam hoog is!
5 Maak musiek tot Eer van JaHWeH, want Hy het majestieuse dinge gemaak; laat dit bekend wees op die hele Aarde.
6 Juig en jubel, o inwoners van Sion! Want die Aparte Een van JisraEl is groot in julle midde.
Elohim se uitspraak oor Babel.
1 DIE las van Babel wat JeshaJaHûW, die seun van Amos, gesien het.
2 Hef op ân banier op ân kaal berg; roep hulle hardop toe, wink met die hand, dat hulle kan intrek deur die poorte van die edeles.
3 Ek self het My apartgesteldes ontbied; ook het Ek My Magtiges vir My brandende Woede geroep, My manne wat jubel in My HOOGHEID.
4 Hoor, ân gedruis op die berge soos van ân skare! Hoor, ân rumoer van die koninkryke, van versamelde nasies! JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte monster ân leĂ«r vir oorlog.
5 Hulle kom ver uit die Aarde, van die einde van die Hemele af, JaHWeH en die Werktuie van Sy Grimmigheid, om die hele Aarde te verwoes. [Openbaring 9:3]
6 Huil julle, want die Dag van JaHWeH is naby; Hy kom as ân verwoester van die Almagtige. [Openbaring 19:15]
7 Daarom word al die hande slap, en elke mensehart versmelt;
8 en hulle is verskrik, kry krampe en weë; hulle krimp inmekaar soos een wat baar; die een kyk die ander verbaas aan; hulle gesigte is vlammende gesigte.
9 Kyk, die Dag van JaHWeH kom, verskriklik, met Grimmigheid en Toorngloed, om die Aarde ân afgryse te maak en haar oortreders uit haar te verdelg.
10 Want die Sterre van die Hemele en hulle konstellasies sal hulle lig nie laat skyn nie; die son is duister by sy opgang, en die maan laat sy lig nie skyn nie.
11 En Ek sal aan die wĂȘreld [haar] besoedeling besoek, en aan die besoedelde hulle ongeregtigheid; en Ek sal die trots van die hoogmoediges laat ophou en die vermetelheid van tiranne verneder.
12 En Ek sal sterwelinge skaarser maak as fyn goud, en die adamiete as goud van Ofir.
13 Daarom sal Ek die Hemele laat sidder, en die Aarde sal beweeg uit haar plek, vanweë die Grimmigheid van JaHWeH van die skeppings-leërmagte en vanweë die dag van Sy brandende Woede.
14 En soos ân gemsbok wat gejaag word, en soos kleinvee wat niemand bymekaar maak nie, sal hulle elkeen draai na sy volk toe en elkeen vlug na sy stuk Aarde toe.
15 Elkeen wat gevind word, word deurboor; en elkeen wat gegryp word, val deur die swaard.
16 En hulle kinders word voor hul oë verpletter, hul huise geplunder en hul vroue onteer.
17 Kyk, Ek verwek die Meders teen hulle, wat silwer nie ag nie en in goud geen behae het nie.
18 Maar [hulle] boë sal die seuns neerwerp, en hulle sal hul nie ontferm oor die vrug van die moederskoot nie; hulle oog sal die kinders nie verskoon nie.
19 So sal dan Babel, die sieraad van die koninkryke, die trotse pronkstuk van die Chaldeërs, wees soos toe Elohim Sodom en Gomorra omgekeer het.
20 Mense sal daar in ewigheid nie woon nie, en sy sal van geslag tot geslag nie bewoon word nie; en die Arabier sal daar geen tent opslaan nie, en geen herders sal [hulle vee] daar laat lĂȘ en rus nie
21 Maar daar sal wilde wesens van die woestyn lĂȘ, hulle huise sal vol patetiese wesens wees; en dogters van die uile [besoedelde wesens] sal hulle daar vestig, en harige bokdemone sal daar rondspring.
22 En skreeuende wesens sal ritmiese klanke maak in die verlate [huise] en die Drake in die hoer-tempels;- naby is haar tyd om te kom, en haar dae sal nie verskuif word nie.
Die val van die koning van Babel.
1Â WANT JaHWeH sal Hom oor Jakob ontferm, en Hy sal JisraEl nog verkies en hulle in hul Adamah [die adamiet se Aarde] laat vestig; en die besoeker sal hom by hulle voeg, en hulle sal hul aansluit by die huis van Jakob.
2 En die volke sal hulle neem en op hul woonplek bring; en die huis van JisraEl sal hulle in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JaHWeH as besitting verwerwe, as slawe en slavinne; en hulle sal dié gevange hou wat hulle as gevangenes weggevoer het, en oor hulle drywers heers.
3 En op die dag as JaHWeH jou rus gee van jou smart en van jou onrus en van die harde diensbaarheid waarmee hulle jou laat dien het,
4 dan sal jy hierdie spotlied aanhef oor die koning van Babel en sĂȘ: Hoe het die drywer nou opgehou, opgehou die verdrukking!
5 JaHWeH het die stok van die besoedeldes verbreek, die septer van die heersers,
6 wat die volke verwoes het met Grimmigheid met slaan sonder ophou, wat in toorn oor die nasies geheers het met ân agtervolging sonder verskoning.
7 Die hele Aarde rus, is stil; hulle breek uit in jubel.
8 Ook is die sipresse bly oor jou, die seders van die LĂbanon, [en hulle sĂȘ]: Vandat jy daar lĂȘ, klim niemand na ons toe op om ons af te kap nie.
9 die Doderyk/Sheol daaronder is in beroering om jou ontwil, jou koms tegemoet; sy wek om jou ontwil die skimme op, al die bokke van die Aarde; sy laat al die konings van die nasies van hulle trone opstaan.
10 Hulle hef almal aan en sĂȘ vir jou: Ook jy het kragteloos geword soos ons; jy het soos ons geword.
11 Jou trots is neergewerp in die Doderyk/Sheol, die geruis van jou harpe; onder jou is wurms as ân bed gesprei, en maaiers is jou bedekking.
12 Hoe het jy uit die Hemele geval, o Heylel (Lucifer), seun van Shagar(die dageraad)! [Hoe] lĂȘ jy teen die Aarde neergeslaan, oorweldiger van die nasies! [Psalm 139:7 - 9; Boekrol van Henog 44; 86:1; JeshaJaH 7:11; JesĂ©giEl 28; Lukas 10:18]
13 En jy het in jou hart gesĂȘ: Ek wil opklim in die Hemele, my troon verhef bo die Sterre van El en sit op die berg van samekoms in die uithoeke van die Noorde.
14 Ek wil styg bo die hoogtes van die wolke, my gelykstel met die Hoogste El! [Odes van Salomo 38:9 - 14]
15 Ja, in die Doderyk/Sheol sal jy neergewerp word, in die diepste plekke van die put!
16 Die wat jou sien, beskou jou, hulle let op jou [en sĂȘ]: Is hy die man wat die Aarde laat sidder het, koninkryke laat beef het?
17 Die wĂȘreld soos ân wildernis gemaak en haar stede verwoes het, wat haar gevangenes nie losgelaat het huis toe nie?
18 Al die konings van die nasies, hulle almal rus met Eer, elkeen in sy huis;
19 maar jy is gewerp, ver van jou graf, soos ân afskuwelike uitspruitsel, oordek met die wat verslaan is, wat deurboor is met die swaard, wat neerdaal na die klippe van die grafkuil soos ân vertrapte karkas.
20 Jy word nie met hulle in die graf verenig nie, want jy het jou Aarde verwoes, jou volk gedood; die saad van die verderwers word vir ewig nie genoem nie.
21 Maak ân slagbank gereed vir sy seuns, om die ongeregtigheid van hulle vaders ontwil, dat hulle nie opstaan en die Aarde in besit neem en die bodem van die wĂȘreld vol stede maak nie.
22 So sal Ek dan teen hulle opstaan, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmagte, en van Babel uitroei die naam en die oorblyfsel, afstammeling en kindskinders, spreek JaHWeH.
23 En Ek sal haar ân besitting maak van krimpvarkies en tot waterplasse; en Ek sal haar wegvee met die Besem van Verdelging, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte. [JeshaJaH 4:4]
Profesie teen die Assiriërs.
24 JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte het gesweer en gesĂȘ: Waarlik, soos Ek gedink het, so gebeur dit; en soos Ek besluit het, kom dit tot stand:
25 om Assur te verbreek in My Aarde, en op My berge sal Ek hom vertrap, sodat sy juk van hulle kan afgly en sy las van hulle skouer kan wyk.
26 Dit is die besluit van die Raad wat geneem is oor die hele Aarde, en Sy is die Hand wat uitgestrek is oor al die nasies;
27 want JaHWeH van die skeppings-leërmagte het dit besluit - wie sal dit kan verydel? En Sy Hand is uitgestrek - wie sal Haar kan afkeer?
Profesie teen die Filistyne.
28 IN die sterfjaar van koning Agas het hierdie profesie uitgegaan.
29 Wees nie bly, o Filistyne, dat die septer verbreek is wat jou geslaan het nie; want uit die wortel van Nagash sal ân giftige adder uitkom, en sy spruit sal ân brandende vlieĂ«nde seraf wees.
30 En die eersgeborenes van die armes sal wei, en die behoeftiges sal veilig lĂȘ en rus; maar jou wortel sal Ek deur honger laat sterwe, en jou oorblyfsel sal hy doodmaak.
31 Huil, o Poort! Skreeu, o Stad! Bewe, o ganse Filistyne! Want uit die Noorde kom rook, en daar is geen afswerwer onder sy skare nie.
32 Wat sal hulle dan die boodskappers van die nasie antwoord? Dat JaHWeH Sion gegrondves het, en dat die ellendiges van Sy volk, in Haar sal skuil. [Miga 4:6]
Die ondergang van Moab.
1Â DIE las oor Moab. Waarlik, in die nag is Ar-Moab verwoes, vernietig! Waarlik, in die nag is Kir-Moab verwoes, vernietig!
2 Hulle gaan op na die tempel, en Dibon na die Hoogtes om te ween; Moab huil op Nebo en in MedĂ©ba; op al hulle hoofde is ân kaalte, elke baard is afgeskeer.
3 Op hul strate het hulle rouklere aangegord; op haar dakke en op haar pleine huil alles en smelt weg in geween.
4 Hesbon en El-Aleh skreeu, hulle stem word gehoor tot Jahas toe; daarom hef die gewapende manne van Moab ân angsgeskreeu aan, sy siel sidder.
5 My hart skreeu oor Moab, sy vlugtelinge [kom] tot by Soar, Eglat-Selisia. Want die hoogte van Luhit beklim hulle met geween; ja, op pad na Horonaim laat hulle ân geskreeu van verwoesting weerklink;
6 want die waters van Nimrim word verlate, ja, die gras is verdor, die grasspruitjies het vergaan, daar is geen groenigheid nie.
7 Daarom gaan hulle die rykdom wat hulle bymekaar gemaak het, en hulle voorraad, oor die Wilgerspruit dra.
8 Want die geskreeu gaan rond in die grondgebied van Moab, sy gehuil tot by Eglaim en sy gehuil tot by Beër-Elim.
9 Want die waters van Dimon is vol bloed; want Ek sal oor Dimon nog meer bring, ân leeu oor diĂ© van Moab wat ontvlug het, en oor die orige deel van die Adamah[adamiet se Aarde].
1Â STUUR die lammers van die regeerder van die Aarde uit die rotsstreek weg na die wildernis, na die berg van die Dogter van Sion.
2 En soos voĂ«ls wat vlug, ân nes wat verjaag is, sal die dogters van Moab wees by die driwwe van die Arnon.
3 Gee raad, gee beslissing, maak jou skaduwee soos die nag op die volle middag, verberg die wat verdryf is, verraai die vlugteling nie!
4 Laat My mense wat verdryf is, by jou vertoef! Aangaande Moab, wees vir hulle ân skuilplek vanweĂ« die verwoester. Want gedaan is die verdrukker, klaar is dit met die verwoesting, weg is die vertrappers uit die Aarde!
5 En opgerig deur Medelye is ân Troon, en Hy sal daarop sit in Waarheid in Dawid se Tent, ân Regter wat die Reg soek en gou is in Regverdigheid.
6 Ons het gehoor van die trotsheid van Moab - hy is baie trots! - van sy hoogmoed en sy trotsheid en sy grimmigheid, sy onbehoorlike grootpratery.
7 Daarom sal Moab oor Moab huil, almal saam huil; oor die druiwekoeke van Kir-Haréset sal julle sug, heeltemal verslae.
8 Want die Wingerde van Hesbon het verwelk; die Wingerdstok van Sibma - Haar edele druiwe het die beheersers van die nasies neergewerp; Sy het gekom tot by Jaéser, Sy het in die wildernis ingedwaal; Haar ranke het uitgesprei, het oor die see gegaan.
9 Daarom beween ek die Wingerdstok van Sibma met die geween van Jaéser; ek maak jou nat met my trane, Hesbon en El-Aleh, omdat die vreugdegeroep jou somervrugte en jou oes oorval het,
10 en Vreugde en gejuig weggeneem is uit die vrugteboord, en in die Wingerde nie gejubel of gejuig word nie; die druiwetrapper trap geen wyn in die parskuipe nie; Ek het die vreugdegeroep laat ophou.
11 Daarom klaag My ingewande oor Moab soos ân siter, en My binneste oor Kir-Heres.
12 En as Moab verskyn, as hy hom vermoei op die hoogte en in sy apartheidsplek ingaan om te aanbid, dan sal hy niks uitrig nie.
13 Dit is die Woord wat JaHWeH tevore teen Moab gespreek het.
14 En nou spreek JaHWeH en sĂȘ: Binne drie jaar - soos die jare van ân dagloner - sal die glorie van Moab veragtelik gemaak word saam met die hele groot menigte; en die oorblyfsel sal min, gering, onmagtig wees.
Profesie teen Damaskus en Efraim.
1Â DIE las oor Damaskus. Kyk, Damaskus word weggeneem, sodat sy geen stad meer is nie, maar sy sal ân vervalle puinhoop word.
2 Die stede AroĂ«r sal verlate wees; vir die troppe vee sal hulle wees wat daar sal lĂȘ sonder dat iemand hulle skrikmaak.
3 En die vesting sal verdwyn uit Efraim, en die koningskap uit Damaskus; en met die oorblyfsel van Aram sal dit gaan soos met die Glansrykheid van die kinders van JisraEl, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmagte.
4 En in dié dag sal die Glansrykheid van Jakob gering word, en die vet van sy vlees sal wegteer.
5 En dit sal wees soos wanneer die maaier die ongesnyde graan bymekaarvat en sy arm die are afmaai; ja, dit sal wees soos wanneer iemand are optel in die dal Refaim.
6 Maar ân na-oes sal in haar oorbly soos by die afslaan van die olywe: twee, drie vruggies bo in die top; vier, vyf in haar vrugtevolle takke, spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl.
7 In dié dag sal die adam kyk na sy Maker, en sy oë sal sien op die Aparte Een van JisraEl;
8 en hy sal nie kyk na die altare nie, die werk van sy hande; en wat sy vingers gemaak het, sal hy nie aansien nie: en die Houtkruise en die Sontorings.
9 In diĂ© dag sal die bewaakte stede wat sy toevlug was, wees soos die bouvalle van die bos en van die bergtop wat verlaat is vanweĂ« die kinders van JisraEl, en hulle sal ân verwoesting wees.
10 Want jy het vergeet van die Elohey van jou Lossing en nie gedink aan die Rots wat jou vesting was nie. Daarom lĂȘ jy lieflike tuine aan en beplant hulle met verbasterde wingerdstokke;
11 die dag as jy plant, laat jy hulle groei, en in die mĂŽre laat jy jou saad uitspruit; [maar] hy sal wees ân hoop geoeste graan op die dag van krankheid en ongeneeslike smart.
Voorspelling van die vernietiging van die Assiriese leër.
12 WEE die gebruis van baie volke - soos die gebruis van die see, so bruis hulle! En die gedruis van gemeen-skappe - soos die gedruis van geweldige waters, so maak hulle gedruis!
13 Gemeenskappe maak gedruis soos die gedruis van baie waters; maar Hy dreig hulle, en hulle vlug ver weg en word gejaag soos kaf van die berge voor die aangesig van die wind en soos strooi voor die aangesig van die stormwind.
14 In die aand - daar is verskrikking! Voordat dit mĂŽre word, is hulle nie meer nie. Dit is die deel van hulle wat ons plunder, en die lot van hulle wat ons beroof.
Profesie oor Suidelike Afrika â Aarde anderkant die moeras-riviere van Kuwsh(swart[Aarde]).
1Â WEE die Aarde wat beskermde Vleuels [gehad het], wat oorkant die riviere van Kuwsh lĂȘ;Â [Psalm 61:4; TsefĂĄnJaH 3:10]
2. waarheen boodskappers in ligte skuite van oor die waters aankom: waarheen kom van oor die groot water, haastige gesante, na die hoogs gelowige nasie met die blink[ligte] vel, die oral gehate volk, die nasie gewoond om verdruk te word, wie se Aarde deur moeras-riviere afgesny word.
3 Al julle bewoners van die wĂȘreld, bewoners van die Aarde, wanneer ân banier opgehef word op die berge, kyk! En wanneer die ramshoring geblaas word, luister! [JeshaJaH 11:12; ZekarJaH 9:16]
4 Want so het JaHWeH vir my gesĂȘ: Ek wag rustig en aanskou uit My woonplek, soos glinsterende hitte van Lig, soos ân miswolk in die gloeiende hitte van die oestyd. [Psalm 102:19]
5 Want voor die aangesig van die oes, wanneer die bloeisel volgroeid is en die blom ân rypende druiwekorrel word, sal Hy die ranke afkap met kapmesse [pangas] en die lote wegkap;Â [Hooglied van Salomo7:12; JesHaJaH 27:12]
6 hulle word almal saam oorgegee aan die roofvoëls van die berge en aan die wilde wesens uit die Aarde; die roofvoëls sal hulle afoes, en al die wilde wesens uit die Aarde sal hulle kaal plunder.
7 In dié tyd sal aan JaHWeH van die skeppings-leërmagte die eerbewys gebring word van die hoogs gelowige volk met die blink[ligte] vel, die oral gehate volk, die nasie gewoond om verdruk te word, wie se Aarde deur moeras-riviere afgesny word, na die plek van die Naam van JaHWeH van die skeppings-leërmagte, die Berg van Sion.
Profesie oor die inwoners van Egipte. (Afrika).
1Â DIE las oor Egipte. Kyk, JaHWeH plaas ân vinnige donderwolk wat kom na Egipte; en die drek van Egipte wankel voor Sy Aangesig, en die hart van Egipte smelt in sy binneste.
2 En Ek sal Egipte teen Egipte ophits, sodat hulle sal veg, elkeen teen sy broer en elkeen teen sy naaste, stad teen stad, koninkryk teen koninkryk. [ZekarJaH 14:13]
3 En die gees van Egipte sal radeloos word in sy binneste, en haar planne sal Ek verslind; dan raadpleeg hulle drek en die besweerders en die voorvadergeeste en die geeste wat waarsĂȘ.
4 En Ek sal Egipte oorgee in die handpalms van ân harde meester, en ân wreedaardige koning sal oor hulle heers, spreek my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte.
5 En die waters sal uit die groot waterplas verdwyn, en die rivier sal uitdroog en droog lĂȘ. [JeshaJaH 23:3]
6 En die strome sal stink; die strome van Egipte sal swak word en uitdroog; riet en biesies sal verwelk.
7 Die weivelde by die Nyl, by die mond van die Nyl, en elke saailand van die Nyl sal verdor, verwaai en nie meer wees nie.
8 En die vissers sal klaag, en almal wat hoeke in die Nyl uitgooi, rou bedrywe; en die wat visnette uitsprei oor die waters, sal verdwyn.
9 En die bewerkers van uitgekamde vlas(katoen) staan beskaamd, en die wewers van wit stowwe. [Spreuke 31:13]
10 En haar steunpilare word verbrysel; almal wat vir loon werk, sielsbedroef.
11 Die vorste van Soan is net dwase, die raad van Farao se slimste raadgewers het domheid geword. Hoe kan julle vir Farao sĂȘ: Ek is ân seun van die wyse manne, ân seun van die konings uit die voortyd? [Boek van die Opregte 79:45]
12 Waar is hulle dan, jou wyse manne? Laat hulle jou tog te kenne gee, dat ân mens kan weet wat JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte oor Egipte besluit het.
13 Die vorste van Soan het dwase geword, die vorste van Nof is bedroĂ«; Egipte is op ân dwaalweg gebring deur hulle wat die hoeksteen van die stamme is.
14 JaHWeH het binne-in haar ân gees van bedwelming gegiet, en Egipte is op ân dwaalweg gebring in al haar werk, soos ân dronkaard tuimel in sy uitbraaksel.
15 So is daar dan vir Egipte geen werk wat gedoen word deur kop of stert, palmtak of biesie nie.
16 In dié dag sal die Egiptenaars wees soos vroue: hulle sal bewe en vrees vir die geswaai van die Hand van JaHWeH van die skeppings-leërmagte wat Hy teen hulle swaai.
17 En die Adamah [die adamiet se Aarde] van JeHĂ»Wdah sal vir die Egiptenaars ân skrik wees: as iemand van haar melding maak by hulle, bewe hulle vanweĂ« die Raadsbesluit van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte wat Hy teen hulle geneem het.
18 In dié dag sal daar vyf stede in die Aarde van Egipte wees wat die taal van KanaÀn spreek en by JaHWeH van die skeppings-leërmagte sweer; een sal genoem word: Stad van verwoesting.
19 In diĂ© dag sal daar ân altaar wees vir JaHWeH binne-in die Aarde van Egipte en ân gedenksteen langs haar grondgebied vir JaHWeH.
20 En sy sal wees ân Teken en ân getuie vir JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte in die Aarde van Egipte; as hulle JaHWeH aanroep vanweĂ« die verdrukkers, sal Hy aan hulle ân Redder stuur en ân Stryder wat hulle sal verlos.
21 En JaHWeH sal Hom aan die inwoners van Egipte bekend maak, en die inwoners van Egipte sal JaHWeH ken in dié dag; en hulle sal dien met slagdiere en spysbydraes en geloftes doen aan JaHWeH en haar betaal.
22 En JaHWeH sal die Egiptenaars slaan, slaan en genees; en hulle sal hul tot JaHWeH bekeer, en Hy sal hulle verhoor en hulle genees.
23 In diĂ© dag sal daar ân grootpad wees van Egipte na AssiriĂ«, en AssiriĂ«rs sal in Egipte kom en Egiptenaars in AssiriĂ«, en Egipte sal saam met AssiriĂ« dien.
24 In diĂ© dag sal JisraEl die derde wees naas Egipte en AssiriĂ«, ân seĂ«n in die midde van die Aarde,
25 omdat JaHWeH van die skeppings-leërmagte hom geseën het, met die woorde: Geseënd is My volk in Egipte en My maaksel in Assirië en My Erfdeel JisraEl!
Elohim voorspel aan die Egiptenaars en Swartes deur ân uitwendige teken hulle val.
1 IN die jaar toe die Tartan na Asdod gekom het, toe Sargon, die koning van Assirië, hom gestuur het, en hy teen Asdod geveg en haar ingeneem het;
2 in diĂ© tyd het JaHWeH deur die diens van JeshaJaHĂ»W, die seun van Amos, gespreek en gesĂȘ: Gaan gord die haarmantel van jou heupe af los, en trek jou skoene van jou voete af. Hy het toe so gedoen en naak en kaalvoet geloop.
3 Daarop het JaHWeH gesĂȘ: Soos My kneg JeshaJaHĂ»W naak en kaalvoet geloop het, drie jaar lank, as teken en sinnebeeld met betrekking tot Egipte en Kuwsh,
4 so sal die koning van Assirie die gevangenes van Egipte en die ballinge van Kuwsh wegdrywe, jonk en oud, naak en kaalvoet en ontbloot aan die agterdele - ân smaad vir Egipte.
5 En hulle sal verslae wees en beskaamd staan vanweë Kuwsh, hulle toeverlaat, en vanweë Egipte, hulle trots.
6 En die inwoners van hierdie kusland sal in diĂ© dag sĂȘ: Kyk, sĂł gaan dit met ons toeverlaat waarheen ons gevlug het om hulp, om gered te word van die koning van AssiriĂ« - hoe sal Ăłns dan ontvlug?
Die ondergang van Babel.
1Â DIE las oor die wildernis van die see. Soos stormwinde in die Suidland deurtrek, kom dit uit die wildernis, uit ân vreeslike Aarde!
2 ân Harde gesig is My te kenne gegee: Die verraaier pleeg verraad, en die verwoester verwoes. Trek op, Elam! BeleĂ«r, MĂ©diĂ«! Aan alle gesug maak Ek ân einde. [JirmeJaH 49:38]
3 Daarom is My heupe vol siddering, weë het My aangegryp soos die weë van een wat baar; Ek buig my krom, sodat Ek nie hoor nie; Ek is verskrik, sodat Ek nie sien nie. [Openbaring 12:4]
4 My hart duisel, angs oorval My; sy maak vir My die skemeraand wat Ek liefhet, tot ân verskrikking.
5 Hulle maak die tafel gereed, hulle sprei die tapyt, hulle eet, drink. Staan op, o vorste, salf die Skild!
6 Want so het My Meester vir My gesĂȘ: Gaan heen, sit ân wag uit; laat hom te kenne gee wat hy sien;
7 en sien hy ân stoet ruiters, twee aan twee, ân stoet esels, ân stoet kamele, dan moet hy skerp luister, so skerp as hy kan.
8 En hy het uitgeroep, ân Leeu! My Meester, ek staan voortdurend op die wagtoring, in die dag, en op my wagpos stel ek my al die nagte.
9 En kyk, daar kom ân stoet manne, ruiters twee aan twee. Toe het hy aangehef en gesĂȘ: Geval, geval het Babel, en hulle het al die gesnede afbeeldings van haar gode verbrysel teen die Aarde.
10 o My vertrapte en gedorste volk, wat Ek gehoor het van JaHWeH van die skeppings-leërmagte, die Elohey van JisraEl, het Ek julle bekend gemaak.
11 Die las oor Duma. Daar roep een My toe van SeĂŻr af: Wagter, hoe ver is dit in die nag? Wagter, hoe ver in die nag?
12 Die wagter sĂȘ: Die mĂŽre kom, en ook die nag. Wil julle vra, vra; keer terug, kom.
13 Die las op Arabië. In die bos in Arabië moet julle vernag, karavane van die Dedaniete!
14 Bring vir die dorstige water tegemoet! Die inwoners van die Aarde van Tema het die vlugteling met brood teëgekom.
15 Want hulle het gevlug vir swaarde, vir die swaard wat uitgetrek en vir die boog wat gespan is, en vir die druk van die oorlog.
16 Want so het my Meester vir My gesĂȘ: Binne ân jaar - soos die jare van ân dagloner - sal al die glorie van Kedar verdwyn.
17 En wat oorbly van die getal boë van die magtiges van die kinders van Kedar, sal min wees; want JaHWeH, die Elohey van JisraEl, het dit gespreek.
Die ligsinnige Jerusalem.
1Â DIE las oor die Vallei van die Visioen. Wat is dit dan met jou dat jy, jou hele bevolking, op die dakke geklim het,
2 rumoerige, woelige Stad, uitgelate vesting? Die wat in jou verslaan is, is nie deur die swaard verslaan en het nie in die oorlog gesterwe nie.
3 Al jou owerstes het almal saam gevlug, sonder boog is hulle gebind; almal wat in jou gegryp is, is almal saam gebind; hulle het ver weggevlug. [Odes van Salomo 23]
4 Daarom sĂȘ Ek: Kyk weg van My af, dat Ek bitterlik kan ween; dring nie aan om My te troos oor die verwoesting van die Dogter van My volk nie;
5 want dit is ân dag van rumoer en vertrapping en verwarring, deur my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte, in die Vallei van die Visioen - omgooi van mure en geskreeu na die gebergte toe!
6 En Elam het die pylkoker geneem, met waens, adamiete, ruiters; en Kir het die skild ontbloot. [JirmeJaH 49:38]
7 Dan word jou beste dale met strydwaens gevul, en die ruiters staan gereed in die rigting van die Poort;
8 en die Beskutting van JeHûWdah word weggeneem. En in dié dag kyk jy na die wapens in die Huis van die Bos,
9 en julle sien die skeure van die Stad van Dawid, dat hulle baie is, en julle vang die waters van die Onderste Dam op.
10 En julle tel die huise van Jerusalem, en die huise breek julle af om die muur te versterk.
11 En julle maak ân dam tussen die twee mure vir die water van die Ou Dam; maar julle kyk nie na Hom wat dit gedoen het nie, en Hom wat dit lankal beskik het, sien julle nie.
12 En in dié dag roep My Meester JaHWeH van die skeppings-leërmagte tot geween en tot rouklag en tot kaalskering en tot omgording van die roukleed;
13 maar kyk, daar is vreugde en vrolikheid, beeste word doodgemaak en skape doodgebloei, vleis geëet en wyn gedrink, [met die woorde]: Laat ons eet en drink, want mÎre sterf ons.
Straf oor Sebna. Verheffing van El-Jakim.
14 MAAR JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte het Hom in My ore geopenbaar [en gesĂȘ]: Waarlik, hierdie ongeregtigheid word vir julle nie versoen totdat julle sterwe nie! sĂȘ My Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte.
15 So sĂȘ My Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte: Kom, gaan in by daardie bestuurder, by Sebna, wat oor die paleis aangestel is, [en sĂȘ]:
16 Wat het jy hier, en wie het jy hier, dat jy vir jou hier ân graf uitgekap het soos een wat in die hoogte sy graf uitkap, wat in die rots vir hom ân tabernakel uithol?
17 Kyk, JaHWeH sal jou wegslinger, soos ân sterk man iets wegslinger, en jou vas inmekaar rol,
18 jou vas inmekaar draai soos ân tol garing, [jou] soos ân bal [wegslinger] na ân deel van die Aarde wat alkante toe wyd is; daar sal jy sterwe, en daar sal jou pronkwaens wees, o skandvlek van die huis van jou meester!
19 En Ek sal jou wegstoot uit jou pos, en uit jou plek sal Hy jou wegruk.
20 En in dié dag sal Ek My kneg El-Jakim (deur El opgewek), die seun van GielkiJaHûW, roep;
21 en Ek sal hom jou gewaad aantrek en hom gord met jou gordel, en jou mag sal Ek in sy hand lĂȘ, en hy sal vir die inwoners van Jerusalem en vir die huis van JeHĂ»Wdah soos ân vader wees.
22 En Ek sal die sleutel van die huis van Dawid op sy skouer lĂȘ; en hy sal oopmaak, en niemand sal sluit nie; en hy sal sluit, en niemand sal oopmaak nie. [Openbaring 3:7]
23 En Ek sal hom inslaan soos ân pen in ân vaste plek, en hy sal ân eretroon wees vir die huis van sy Vader. [Openbaring 3:11]
24 En hulle sal aan hom ophang die hele swaarte van die huis van sy vader, die spruite en die wilde lote, al die klein huisraad, van komme af tot allerhande kruike toe.
25 In diĂ© dag, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmagte, sal die pen padgee wat in ân vaste plek ingeslaan is: sy word afgebreek en val, en die drag goed wat teen haar hang, raak tot niet, want JaHWeH het dit gespreek.
Verwoesting en herstel van die stad Tirus.
1 DIE las oor Tirus. Huil, skepe van Tarsis! want sy is verwoes, sodat daar geen huis, geen terugkeer meer is nie. Uit die Aarde van die Kittiërs het sy aan hulle openbaar geword.
2 Staan verstom, inwoners van die kusland! Die koopmans van Sidon wat oor die see vaar, het jou [vroeër] gevul.
3 En in die groot waters is die saad van Sigor, die oes van die Nyl [is] haar produkte; en so het sy ân handelswins vir die nasies geword. [JeshaJaH 19:5]
4 Staan beskaamd, Sidon, want die see, die vesting van die see, spreek en sĂȘ: Ek het geen weĂ« gehad en nie gebaar nie, en ek het geen jongmanne grootgemaak [of] maagde opgevoed nie.
5 As die tyding na Egipte kom, beef hulle [daar] van angs by die tyding aangaande Tirus.
6 Vaar na Tarsis oor, huil, inwoners van die kusland!
7 Is dit julle uitgelate [stad] wat in die dae van die voortyd sy oorsprong het, wie se voete hom ver weggedra het om in vreemde grond te vertoef?
8 Wie het dit besluit oor Tirus, die uitdeler van krone, wie se koopmans vorste, wie se handelaars die edeles van die Aarde was?
9 JaHWeH van die skeppings-leërmagte het besluit, om al die verwaande glorie te verbreek , om die aansienlikes van die Aarde in veragting te bring.
10 Stroom oor jou Aarde soos die Nyl, dogter van Tarsis! Daar is geen gordel meer [wat hinder nie].
11 Hy het Sy Hand uitgestrek oor die see, koninkryke laat sidder! JaHWeH het bevel gegee met betrekking tot KanaÀn, dat haar vestings verwoes moet word.
12 En Hy het gesĂȘ: Jy sal verder nie meer uitgelate wees nie, o besoedelde maagd, dogter van Sidon! Maak jou klaar, vaar oor na die KittiĂ«rs toe; ook daar sal jy geen rus hĂȘ nie.
13 Kyk, die Aarde van die ChaldeĂ«rs - dit is die volk wat tot niet gegaan het: Assur het hom bestem vir die wesens van die woestyn, wat sy wagtorings [daarteen] opgerig, het haar paleise verwoes en haar ân puinhoop gemaak het.
14 Huil, skepe van Tarsis, want julle vesting is verwoes!
15 En in dié dag sal Tirus vergeet word, sewentig jaar lank, soos die dae van een koning. Aan die einde van sewentig jaar sal dit met Tirus gaan volgens die hoerelied:
16 Neem die siter, gaan rond in die stad, vergete hoer! Speel mooi, sing baie, dat hulle aan jou kan dink.
17 En aan die einde van sewentig jaar sal JaHWeH op Tirus ag gee, en sy sal terugkeer na haar huur en hoereer met al die koninkryke van die Aarde wat op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] is.
18 Maar haar wins en haar huur sal Apartheid aan JaHWeH wees; dit sal nie opgehoop of weggesit word nie; maar haar wins sal wees vir die wat voor die Aangesig van JaHWeH woon, om te eet tot versadiging en vir pragtige klere.
Die voleinding. Die wĂȘreldgerig.
1Â KYK, JaHWeH maak die Aarde leeg en verwoes haar, en Hy keer haar aangesig om en verstrooi haar bewoners.
2 Dieselfde lot tref die volk en die priester, die slaaf en sy meester, die slavin en haar meesteres, die koper en die verkoper, die uitlener en die lener, die skuldeiser en die skuldenaar.
3 Die Aarde word heeltemal leeg gemaak en heeltemal geplunder, want JaHWeH het hierdie Woord gespreek.
4 Die Aarde; sy treur, sy verwelk, die wĂȘreld; sy verswak, sy verwelk; die hoĂ« volk van die Aarde, hulle verswak.
5 Want die Aarde is besoedel onder haar bewoners; want hulle het die Wette oortree, die Insetting geskend, die ewige Verbond verbreek.
6 Daarom verteer die vloek die Aarde en moet haar bewoners in haar boet; daarom word die bewoners van die Aarde deur ân gloed verteer en bly daar min mense oor.
7 Die wyn treur, die Wingerdstok verwelk, almal wat bly van hart is, sug.
8 Weg is die vreugde van die tamboeryne, die gedruis van die uitgelate mense hou op, weg is die vreugde van die siter!
9 Hulle drink geen wyn onder gesang nie; die sterk drank smaak bitter vir die wat dit drink.
10 Verbreek is die verlate vesting; al die huise staan toegesluit, sodat niemand daar kan inkom nie.
11 Daar is ân gejammer oor wyn op die strate; al die vrolikheid het ondergegaan, die Vreugde van die Aarde is verban.
12 Wat in die Stad oorgebly het, is verwoesting; en die Poort is tot ân puinhoop stukkend geslaan.
13 Want so sal sy wees op die Aarde, onder die volke, soos by die afslaan van die olywe, soos by die na-oes as die druiweoes verby is.
14 Hulle daar hef hul stem op, hulle jubel; vanweë my Meester JaHWeH juig hulle van die see af:
15 Daarom, eer JaHWeH in die vure van die son, op die kuslande van die see die Naam van JaHWeH, die Elohey van JisraEl!
16 Van die Einde van die Aarde af hoor ons lofgesange: Glorie aan die regverdige! Maar ek sĂȘ: Ek teer weg, ek teer weg, wee my! Die verraaiers pleeg verraad, verraderlik pleeg die verraaiers verraad.
17 Die skrik en die kuil en die strik oor jou, o bewoner van die Aarde!
18 En hy wat vlug vir die skrikgeroep, val in die kuil; en hy wat uit die kuil uitklim, word in die strik gevang. Want die sluise uit die hoogte het oopgegaan, en die fondamente van die Aarde bewe.
19 Die Aarde word geheel en al verbreek, die Aarde is geheel en al aan wankel, die Aarde word geheel en al geskud. [Openbaring 6:14]
20 Die Aarde waggel geheel en al soos ân dronkaard en swaai heen en weer soos ân naghut; en haar oortreding is swaar teen haar; en sy sal val en nie weer opstaan nie.
21 En in dié dag sal JaHWeH besoeking doen oor die leërmag van die hoë hoogtes en oor die konings van die Adamah[adamiet se Aarde] op die Adamah;
22 en hulle sal vergader word soos gevangenes vergader word in ân put en toegesluit word in ân kerker; maar nĂĄ baie dae sal daar op hulle ag gegee word.
23 En die maan sal bloos van skaamte, en die son sal skaam wees; want JaHWeH van die skeppings-leërmag sal regeer op die Berg van Sion en in Jerusalem, en voor Sy oudstes sal daar die Glansryke wees. [Openbaring 6]
Die triomf.
1Â JaHWeH, U is my Elohey! U sal ek verhoog; U Naam sal ek loof; want U het wonders gedoen, verre Raads-besluite in Getrouheid en Waarheid.
2 Want U het van ân Stad ân hoop klippe gemaak, van ân versterkte vesting ân puinhoop; ân paleis van verbasterdes , dat sy geen Stad meer is nie; vir ewig sal sy nie herbou word nie.
3 Daarom sal ân magtige volk U eer, die vesting van tirannieke nasies U vrees.
4 Want U was ân laer vir die arme, ân laer vir die behoeftige toe hy benoud was; ân skuilplek teen die stortreĂ«n, ân skaduwee teen die hitte - want die gees van die tiranne is soos ân stortreĂ«n teen ân muur.
5 Soos hitte in ân dor Aarde het U die rumoer van verbasterdes gedemp, soos hitte deur die skaduwee van ân wolk; die triomfsang van die tiranne moes verstom.
6 En JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag sal op hierdie berg vir al die volke berei ân maaltyd van vetspyse, ân maaltyd van ou wyn, van vetspyse vol murg, van gesuiwerde ou wyn.
7 En Hy sal in hierdie berg verslind die uitgespreide sluier wat al die volke omsluier, en die omhulsel waarmee al die nasies bedek is. [ZekarJaH 5:1]
8 Hy sal die Dood vir ewig verslind, en my Meester JaHWeH sal die trane van alle aangesigte afvee; en Hy sal die smaad van Sy volk van die hele Aarde af wegneem; want JaHWeH het dit gespreek.
9 En hulle sal in diĂ© dag sĂȘ: Kyk, Hierdie is onse Elohey op Wie ons gewag het, dat Hy ons kan verlos; Hierdie is JaHWeH op Wie ons gewag het: laat ons juig en bly wees oor Sy Verlossing.
10 Want die Hand van JaHWeH sal rus op hierdie berg; maar Moab sal vertrap word op sy plek soos strooi vertrap word in die water van ân miskuil.
11 En as hy sy hande daarin uitsprei soos ân swemmer dit uitsprei om te swem, dan sal Hy sy trotsheid afdruk tegelyk met die kunsgrepe van sy hande.
12 En die steil versterkings van jou mure werp Hy neer; gooi Hy af, laat Hy kom tot op die Aarde, tot in die stof.
Die regverdiging van JaHWeH.
1 IN diĂ© dag sal hierdie lied gesing word in die Aarde van JeHĂ»Wdah: ân Sterk Stad het Ons; Verlossing sal aangewys word tot mure en skanse.
2 Maak oop die Poorte, dat die regverdige nasie kan ingaan wat die Waarheid bewaar!
3 U sal ân standvastige gesindheid in volle Vrede bewaar, want hulle vertrou op U.
4 Vertrou op JaHWeH vir ewig, want JaHH, JaHWeH is ân Ewige Rots.
5 Want Hy werp die bewoners van die hoogte neer, haar verhoogde vesting; Hy het haar neergegooi, sy [is] neergegooi op die Aarde, haar laat kom tot op die stof.
6 Haar Voet vertrap haar, die voete van die ellendige, die voetstappe van die armes.
7 Die Weg van die regverdige is gelyk; U maak die spoor van die regverdige gelyk.
8 Ook in die Weg van U Regsprake het Ons U verwag, o JaHWeH! Tot U Naam en tot U gedenkteken gaan die begeerte van [Ons] siel uit.
9 Met My Siel begeer Ek U in die nag; ook met My Gees in My binneste soek Ek U; want as U Regsprake op die Aarde is, leer die inwoners van die wĂȘreld Geregtigheid. [Psalm 149:9; Boekrol van Henog 105:1]
10 Word aan die besoedelde Barmhartigheid bewys, dan leer hy geen Geregtigheid nie; wat verdraaid is, doen hy in die Aarde van opregtheid, en hy sien die Hoogheid van JaHWeH nie.
11 JaHWeH, is U Hand opgehef, hulle sien Haar nie; [maar] hulle sal sien en beskaamd staan; die Ywer van die volk, ook die Vuur teen U teëstanders sal hulle verteer.
12 JaHWeH, U sal vir Ons Vrede beskik, want U het ook al Ons werk vir Ons volbring.
13 JaHWeH, Onse Elohey, [ander] meesters buiten U het Ons besit, [maar] deur U alleen prys Ons U Naam.
14 Dooie mense herlewe nie, skimme staan nie op nie; daarom het U hulle besoek en verdelg en alle gedagtenis aan hulle laat vergaan.
15 U het, o JaHWeH, die nasie vermeerder; U het die nasie vermeerder, Uself gewigtig gemaak; U het al die grense van die Aarde uitgebrei.
16 JaHWeH, in benoudheid het hulle U gesoek; hulle het stille gebede uitgegiet toe U Tug hulle getref het.
17 Soos ân Bevrugte Vrou wat naby die tyd kom dat Sy moet baar, inmekaar krimp, skreeu in haar wee, so was Ons vanweĂ« U Aangesig, o JaHWeH! [JeshaJaH 66; Openbaring 12:4-5]
18 Ons was swanger, het weĂ« gehad - dit was asof Ons gees gebaar het; Ons het die Aarde geen Verlossing aangebring nie, en daar is geen wĂȘreldbewoners gebore nie.
19 U dode sal herlewe, My lyke sal opstaan. Waak op en jubel, julle wat in die stof woon! Want U Dou is ân Dou van die Lig, en die Aarde sal aan skimme die lewenslig skenk.
20 Kom, My volk, gaan in jou binnekamers en sluit jou deur agter jou toe, verberg jou vir ân klein oomblik, totdat die Grimmigheid verbygaan.
21 Want kyk, JaHWeH sal uit Sy plek uitgaan om die ongeregtigheid van die bewoners van die Aarde te straf; en die Aarde sal die bloed openbaar maak wat deur haar gedrink is, en die wat op haar gedood is, nie langer toedek nie. [Openbaring 8; Openbaring 16]
Verlossing van JisraEl uit die wĂȘreldmag.
1 IN dié dag sal JaHWeH met Sy streng, sterk en magtige swaard besoeking doen oor die Leviåtan, die voortvlugtige Nagash, en oor die Leviåtan, die verwronge Nagash; en Hy sal die Draak doodmaak wat in die see is. [Job 41:1; JeségiEl 29:3; Openbaring 13]
2 In diĂ© dag sal daar wees ân Wingerd van smaaklike gistende druiwesap - sing van haar!
3 Ek - JaHWeH, bewaak haar: elke oomblik sal Ek haar bevogtig; Ek sal oor haar nag en dag bewaak, sodat niks haar kan tref nie. [Lukas 13:7]
4 Geen Grimmigheid is by My nie. Kry Ek doring [of] distel, in oorlog sou Ek aanval in haar, alles van haar saam verbrand.
5 Of hy moet My beskutting(laer) aangryp, Vrede met My maak, hy sal Vrede met My maak.
6 In die dae wat kom, sal Jakob wortel skiet, JisraEl sal bot en uitspruit, sodat hulle die wĂȘreld vol vrugte sal maak.
7 Het Hy hom geslaan met die slag wat sy teĂ«stander getref het? Of is hy gedood met ân slagting soos die wat deur Hom gedood is.
8 Met mate het U met hom afgereken toe U hom verstoot het; Hy het hom verdrywe met Sy Gees van Woede op die dag van die Oostewind.
9 Daarom sal hiermee die ongeregtigheid van Jakob versoen word, en sy is die volle vrug van die wegneming van sy oortredinge: as hy al die altaarklippe maak soos verbryselde kalkklippe, die houtkruise en die sontorings nie meer oprys nie.
10 Want die versterkte Stad is eensaam, ân woning wat ontvolk en verlate is soos die wildernis; daar wei kalwers en daar lĂȘ hulle, en hulle eet haar takke af.
11 As haar oes verdor het, word hulle afgebreek; vroue kom en steek haar aan die brand; want sy is ân volk sonder verstand. Daarom sal hulle Maker HOM nie oor hulle ontferm nie en sal hulle Formeerder aan hulle geen Barmhartigheid bewys nie.
12 En in dié dag sal JaHWeH afslaan, van die stroom van die Eufraat af tot by die spruit van Egipte, en julle sal ingesamel word, een vir een, o kinders van JisraEl! [JeshaJaH 18:5]
13 En in diĂ© dag sal daar met ân groot ramshoring geblaas word; dan sal kom die wat verlore is in die Aarde van Assur en die wat verdryf is in die Aarde van Egipte, en hulle sal neerval vir JaHWeH in die berg van die Apartheid in Jerusalem.
Die kosbare Hoeksteen.
1Â WEE die trotse kroon van die dronkaards van Efraim, en wee die blom wat verwelk, sy pronksieraad, wat daar is op die top van die vrugbare dal van hulle wat deur die wyn verslaan is.
2 Kyk, my Meester het Een wat sterk en magtig is, soos ân haelstorm, ân storm vol verwoesting, soos ân stortbui van geweldige, oorlopende waters wat teen die Aarde gegooi word met krag.
3 Haar voete vertrap die trotse kroon van die dronkaards van Efraim;
4 en die blom wat verwelk, haar pronksieraad, wat daar is op die top van die vrugbare dal, sal wees soos ân voorvy voor die vrugteoes: iemand sien haar skaars of, terwyl sy nog in sy hand is, sluk hy haar weg.
5 In diĂ© dag sal JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag wees tot ân Sierlike Kroon en ân pragtige Krans vir die oorblyfsel van Sy volk,
6 en tot ân Gees van Reg vir Hom wat sit oor die Reg, en tot ân Sterkte vir hulle wat die geveg terugdring na die Poort toe.
7 En ook die [manne] hier wankel deur die wyn en waggel deur sterk drank; priester en profeet wankel deur sterk drank, hulle is verward van die wyn, hulle waggel van sterk drank, hulle wankel as hulle gesigte sien, hulle waggel by die regspraak. [JeshaJaH 28:7]
8 Want al die tafels is vol walglike uitbraaksel, sodat daar geen plek is nie. [2 Petrus 2:22]
9 Vir wie wil Hy dan Kennis leer, en vir wie wil Hy die openbaring verstaanbaar maak? Vir die wat van die melk gespeen, wat van die Moeder se borste weggeneem is?
10 Want Sy is Gebod op Gebod, Gebod op Gebod, reĂ«l op reĂ«l, reĂ«l op reĂ«l, hier ân bietjie, daar ân bietjie.
11 Ja, Hy sal deur lippe wat hakkel, en deur ân vreemde tong met hierdie volk spreek,
12 Hy wat aan hulle gesĂȘ het: Sy is die rus, gee rus aan die vermoeides, en Sy is die verkwikking. Maar hulle wou nie luister nie.
13 Daarom sal die Woord van JaHWeH vir hulle wees Gebod op Gebod, Gebod op Gebod, reĂ«l op reĂ«l, reĂ«l op reĂ«l, hier ân bietjie, daar ân bietjie, sodat hulle kan heengaan en agteruit struikel en verbreek en verstrik en gevang word.
14 Daarom, luister na die Woord van JaHWeH, julle spotters, heersers oor hierdie volk wat in Jerusalem is!
15 Omdat julle sĂȘ: Ons het ân verbond met die Dood gesluit, en met die Doderyk/Sheol het ons ân verdrag aangegaan; as die golwende gĂ©sel deurtrek, sal hy na ons nie kom nie; want ons het die leuen ons skuilplek gemaak en ons in bedrog weggesteek -
16 daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek lĂȘ in Sion ân grondsteen, ân beproefde Klip, ân kosbare Hoek[steen] wat ân vaste fondament is; hy wat vertrou, sal nie haastig wees nie.
17 En Ek sal die Reg tot ân riglyn maak, en die Geregtigheid tot ân skietlood; en die hael sal die leuendak wegruk en die water die skuilplek wegspoel.
18 En julle verbond met die Dood sal uitgewis word, en julle verdrag met die Doderyk/Sheol nie standhou nie; as die golwende GĂ©sel deurtrek, sal julle deur hom vertrap word.
19 So dikwels as hy deurtrek, sal hy julle gryp; want mĂŽre vir mĂŽre sal hy deurtrek, by dag en by nag. En dit sal net verskrikking wees om so ân openbaring te verneem.
20 Want die bed sal te kort wees dat iemand hom daarop kan uitrek, en die kombers te smal dat iemand hom daarin kan toedraai.
21 Want JaHWeH sal Hom gereed maak soos by die berg PĂ©rasim; Hy sal aanstorm soos in die dal by GĂbeon om Sy werk te doen - omte verbaster is Sy werk! En om Sy daad te verrig - ongehoord is Sy daad!
22 Gedra julle dan nou nie soos spotters, dat julle bande nie vaster word nie; want Ek het van My Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag gehoor ân verdelging wat vas besluit is, oor die hele Aarde.
23 Luister, en hoor na My Stem; let op, en hoor My Woord!
24 Ploeg die ploeër die hele dag om te saai? Skeur hy sy akker oop, en eg hy sy Adamah [die adamiet se Aarde]?
25 Is dit nie sĂł nie: As hy haar aangesig gelykgemaak het, gooi hy swart komyn uit en strooi komyn en saai koring in rye en gars in vakke en spelt langs die kant.
26 En sy Elohey het hom onderrig in die Reg, Hy leer hom.
27 Want swart komyn word nie met die slee gedors nie, en die wawiel word nie oor komyn gerol nie; maar swart komyn word uitgeslaan met ân stok en komyn met ân hout.
28 Word broodkoring fyngestamp? Nee, nie altyddeur dors hulle hom nie; en al dryf hulle die wawiel en die perde oor hom - hulle stamp hom nie fyn nie.
29 Ook dit kom van JaHWeH van die skeppings-leërmag: Hy is wonderbaar in Raad, groot van beleid.
Die wonderbare weë van Elohim met Jerusalem.
1Â WEE AriEl, AriEl, Stad waar Dawid laer opgeslaan het! Voeg jaar by jaar; laat die Feeste hulle kringloop volbring -Â [LevĂtikus 25:2; JeshaJaH 63:4; 2 Ezra 4:37]
2 dan sal Ek AriEl benoud maak, en daar sal geklaag en geklag wees, en dit sal vir My soos AriEl wees.
3 En Ek sal in ân kring teen jou laer opslaan en jou met wagposte beleĂ«r en skanse teen jou oprig.
4 Dan sal jy diep uit die Aarde spreek, en op dowwe toon sal jou woord uit die stof voortkom; en jou stem sal uit die Aarde opkom soos diĂ© van die gees van ân afgestorwene, en uit die stof sal jou woord piep.
5 Maar die menigte van jou verbasterdes sal word soos dun stof, en die menigte van die tiranne soos kaf wat wegwaai; en dit sal heeltemal onverwags gebeur.
6 VanweĂ« JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag sal jy in Barmhartigheid besoek word, met donder en aardbewing en groot gedruis, wind en storm en die vlam van ân verterende Vuur.
7 En soos ân droom, ân naggesig, sal die menigte van al die nasies wees wat oorlog toe trek teen AriEl, ja, almal wat teen haar oorlog toe trek en teen haar bergvesting en haar benoud maak.
8 En soos ân hongerige droom dat hy eet, maar hy word wakker en - sy siel is leeg; en soos ân dorstige droom dat hy drink, maar hy word wakker en - hy is moeg en sy siel versmag: sĂł sal die menigte van al die nasies wees wat oorlog toe trek teen die Berg van Sion.
9 Vertoef, en verwonder julle! Wees blind en verblind! Hulle is dronk, maar nie van wyn nie; hulle waggel, maar nie van sterk drank nie. [JeshaJaH 28:7]
10 Want JaHWeH het oor julle uitgegiet ân gees van diepe slaap, en Hy het julle oĂ« - die profete - toegesluit en julle hoofde - die sieners - toegebind.
11 So het dan die gesig van al hierdie dinge vir julle geword soos die woorde van ân verseĂ«lde Boekrol wat hulle gee aan iemand wat die Boekrol ken, met die woorde: Lees hom tog! Maar hy sĂȘ: Ek kan nie, want hy is verseĂ«l. [Odes van Salomo 23:8; ZekarJaH 5:2]
12 En die Boekrol is aan iemand gegee wat die Boekrol nie ken nie, met die woorde: Lees hom tog! Maar hy sĂȘ: Ek ken nie die Boekrol nie.
13 En My Meester het gesĂȘ: Omdat hierdie volk nader kom met hulle mond en My eer met hulle lippe, terwyl hulle hul hart ver van My hou, sodat hulle vrees vir My ân aangeleerde gebod van sterflinge is,
14 daarom sal Ek voortgaan om wonderlik te handel met hierdie volk, wonderlik en wonderbaar; en die Wysheid van hulle wyses sal vergaan, en die Verstand van hulle verstandiges sal wegskuil.
15 Wee hulle wat hulle raad diep verberg vir JaHWeH, wie se werk in Duisternis plaasvind; en hulle sĂȘ: Wie sien ons en wie ken ons?
16 o Julle verkeerdheid! Of moet die pottebakker beskou word as klei, dat die maaksel van sy maker kan sĂȘ: Hy het my nie gemaak nie, en die vormsel van sy vormer kan sĂȘ: Hy het geen verstand nie?
17 Sal dit nie nog ân baie kort rukkie duur dat die LĂbanon in ân vrugteboord verander word, en die vrugteboord vir ân bos gereken word nie?
18 En in dié dag sal die dowes woorde van die Boekrol hoor, en deur donkerheid en Duisternis sal die oë van die blindes kan sien. [Odes van Salomo 23:10; Maleagi 3:16]
19 En die ootmoediges sal Vreugde op Vreugde smaak in JaHWeH, en die behoeftiges onder die adamiete sal juig in die apartgesteldheid van JisraEl.
20 Want gedaan is dit met die tiran, en klaar is dit met die spotter, en uitgeroei is almal wat op ongeregtigheid bedag is -
21 hulle wat ân adamiet as oortreder brandmerk ter wille van ân woord, en strikke span vir hom wat vir die Reg opkom in die Poort, en die regverdige met nietige voorwendsels wegstoot.
22 Daarom, so sĂȘ JaHWeH tot die huis van Jakob, Hy wat Abraham verlos het: Jakob sal nou nie meer beskaamd staan nie, en nou sal sy aangesig nie meer bleek word nie;
23 want as Hy Sy kinders, die werk van My Hande, in sy midde sien, sal hulle My Naam apartstel; en hulle sal die Aparte Een van Jakob apartstel en vir die Elohey van JisraEl met ontsag vervul wees;Â [Maleagi 3:16]
24 en hulle wat dwalende van gees is, sal Insig verkry, en die murmureerders sal lering aanneem.
Profesie teen die Egiptiese bondgenootskap.
1Â WEE die opstandige kinders, spreek JaHWeH, wat raad neem, maar sy is nie uit My nie; wat hulle beklee met bekleding, maar sy is nie uit My Gees nie, om oortreding op oortreding te stapel;
2 wat gaan om na Egipte af te trek, en hulle raadpleeg My Mond nie, om hulle te versterk in die vesting van Farao en om te vertrou op die beskerming van Egipte.
3 Maar die vesting van Farao sal julle tot skande wees, en die vertroue op die beskerming van Egipte tot smaadheid.
4 Want hulle vorste is in Soan, en sy boodskappers het in Hanes aangekom;
5 almal staan beskaamd vanweë die volk wat hulle geen voordeel aanbring nie, geen hulp en geen voordeel nie, maar skande en smaadheid daarby.
6 Die las oor die wilde wesens van die Suidland. In ân Aarde van benoudheid en angs, waar die brullende leeuin en die ou leeu die gloeiende Serafs laat wegkwyn, waar rykdomme vervoer word op die rugge van esels, hul skatte op die skowwe van kamele, na ân volk wat geen voordeel bring nie. [JeshaJaH 14:29]
7 Want Egipte is nietigheid; hulle hulp is van geen waarde: aangaande haar het Ek uitgeroep, - Hulle trots is om stil te sit!
8 Gaan nou in, skryf haar op ân tafel in hulle teenwoordigheid en teken haar op in ân Boekrol, dat hy kan bly tot die laaste dae, vir so ver as altyd [en] ewigheid.
9 Want hulle is ân wederstrewige volk, leuenagtige kinders, kinders wat die Wet van JaHWeH nie wil hoor nie;
10 wat aan die sieners sĂȘ: Sien nie! en aan die profete: Profeteer vir ons nie wat Reg is nie; spreek vleitaal vir ons, profeteer bedrieĂ«ry;
11 wyk af van die Weg, buig af van die pad, laat die Aparte Een van JisraEl voor ons aangesig verdwyn! [Psalm 30]
12 Daarom, so sĂȘ die Aparte Een van JisraEl: Omdat julle hierdie Woord verwerp en vertrou op verdrukking en slinksheid en daarop steun,
13 daarom sal hierdie ongeregtigheid vir julle wees soos ân los stuk wat wil val, wat oorhang in ân hoĂ« muur, waarvan haar instorting heeltemal onverwags kom.
14 Ja, Hy sal haar verbreek soos die kruik van ân pottebakker verbreek word, wat sonder verskoning stukkend geslaan word, sodat by die brokstukke van haar geen skerf gevind word om vuur uit die vuurherd te gaan haal of om water uit die kuil te skep nie.
15 Want so sĂȘ my Meester JaHWeH, die Aparte Een van JisraEl: In terugkeer en rus lĂȘ julle Verlossing, in stil wees en vertroue bestaan julle krag; maar julle wou nie
16 en het gesĂȘ: Nee, maar op perde sal ons vlieg - daarom sal julle moet vlug! en: Op renperde sal ons ry - daarom sal julle vervolgers laat jaag!
17 Eenduisend [van julle] sal vlug vir die oorlogsgeroep van een enkele, vir die oorlogsgeroep van vyf, totdat julle oorbly soos ân vlagpaal op ân bergtop en soos ân banier op ân heuwel.
18 En daarom sal JaHWeH met ongeduld daarop wag om julle goedgunstig te wees, en daarom sal Hy Hom verhef om Hom oor julle te ontferm; want JaHWeH is ân Elohey van Regspraak. GeseĂ«nd almal wat op Hom wag!
19 Want ân volk sal op Sion, in Jerusalem, woon; jy sal nie meer ween nie; sekerlik sal Hy jou Barmhartigheid bewys op jou hulpgeroep; sodra Hy hoor, antwoord Hy jou.
20 My Meester gee julle wel Brood van benoudheid en Water van verdrukking, maar jou Leraars sal hulle nie langer verberg nie - maar jou oë sal jou Leraars sien;
21 en jou ore sal ân woord agter jou hoor wat sĂȘ: Sy is die Weg, wandel op haar! wanneer julle regs of wanneer julle links wil gaan. [Psalm 18:30]
22 En julle sal die verguldsels van jul gesnede afbeeldings besoedel asook die silwer en die omhangsel van jou gegote afbeeldings van goud; jy sal dit weggooi soos ân menstruasie kledingstuk. Weg daarmee! sal jy daarvan sĂȘ. [JeshaJaH 4:4]
23 Dan sal Hy reĂ«n gee vir die saad waarmee jy die Adamah[adamiet se Aarde] besaai, en broodkoring wat die Adamah voortbring, en hy sal smaaklik en voedsaam wees; jou vee sal in diĂ© dag wei op ân uitgestrekte weiveld;
24 en die osse en die esels wat die Adamah[adamiet se Aarde] bewerk, sal voer met sout eet, wat uitgewan is met skop en gaffel;
25 en op elke hoë berg en op elke verhewe heuwel sal strome wees, waterlope, op die dag van die groot slagting as die torings val.
26 En die lig van die maan sal wees soos die lig van die son, en die lig van die son sal sewevoudig wees, soos die lig van sewe dae, op die dag as JaHWeH die breuk van Sy volk verbind en die wond gesond maak wat aan hulle geslaan is.
Die ondergang van Assur.
27 KYK, die Naam van JaHWeH kom van ver af, Sy Toorn brand, swaar wolke kom op; Sy lippe is vol Grimmigheid en Sy tong soos ân verterende Vuur,
28 en Sy Gees soos ân oorlopende stroom wat tot by die nek kom - om nasies te sif met ân sif van vernietiging; en ân toom wat verkeerd stuur, is in die kakebene van die volke.
29 Die lied sal by julle wees soos in die nag as die Feesvieringe apartgestel word, en julle sal vrolik wees van hart soos die wat met die fluite loop, om te kom op die Berg van JaHWeH, na die Rots van JisraEl.
30 En JaHWeH sal Sy Stem vol kragdadigheid laat hoor en die neerdaling van Sy Arm laat sien, met grimmige Toorn en die vlam van ân verterende Vuur, storm en stortreĂ«n en haelkorrels. [JeshaJaH 11:2]
31 Want vir die Stem van JaHWeH sal Assur verskrik wees; met die Septer sal Hy slaan,
32 en elke swaai van die roede wat [vir hom] beskik is, wat JaHWeH op hom laat val, sal wees onder begeleiding van tamboeryn en sitermusiek, en met ân uitgeswaaide Vegtersarm sal Hy teen hulle veg.
33 Want ân Tofet is van gister af gereedgemaak, ook is Hy vir die koning voorberei; diep [en] wyd het Hy die houtstapel daarvan aangelĂȘ met vuur en hout in menigte; die Asem van JaHWeH is soos ân stroom van swawel wat in haar aan die brand steek.
Nie na Egipte nie, maar na JaHWeH!
1Â WEE hulle wat na Egipte aftrek om hulp en hulle verlaat op perde, en wat vertrou op strydwaens, omdat daar baie is, en op ruiters, omdat hulle baie talryk is, maar hulle sien nie op die Aparte Een van JisraEl en hulle soek nie JaHWeH nie.
2 Nogtans is Hy ook wys, en Hy laat die beoedelde kom en trek Sy Woorde nie terug nie: Hy sal opstaan teen die huis van die besoedeldes en teen die helpers van die wat ongeregtigheid werk.
3 Ja, die Egiptenaars is adamiete en nie El nie, en hulle perde is vlees en nie gees nie; as JaHWeH Sy Hand uitstrek, dan struikel die helper, en wie gehelp is, val; en saam gaan hulle almal te gronde.
4 Want so het JaHWeH vir My gesĂȘ: Soos ân leeu en ân jong leeu knor oor sy prooi wanneer die volle getal herders teen hom bymekaargeroep word, sonder dat hy skrik vir hulle stem of ingee vir hulle geraas - sĂł sal JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag neerdaal om in die stryd uit te trek teen die Berg van Sion en teen Sy heuwel.
5 Soos voëls wat fladder, so sal JaHWeH van die skeppings-leërmag Jerusalem beskut, beskut en red, verskoon en bevry.
6 Bekeer julle tot Hom van wie die kinders van JisraEl diep afgeval het.
7 Want in dié dag sal hulle elkeen sy silwer drek en sy goue drek verwerp, wat julle hande vir julle as oortreding gemaak het.
8 En Assur sal val deur die swaard, nie van ân man nie; en die swaard, nie van ân adamiet nie, sal hom verteer; en hy sal voor die swaard vlug, en sy jongmanne sal dienspligtig word;Â [Openbaring 19:15]
9 en sy rots sal uitmekaar stuif van skrik, en sy vorste sal verskrik die banier verlaat, spreek JaHWeH, wat ân vuur het op Sion en ân oond in Jerusalem.
1Â KYK, ân koning sal regeer in regverdigheid, en die vorste sal heers volgens Reg.
2 En hulle elkeen sal wees soos ân toevlug teen die wind en ân skuiling teen die stortreĂ«n, soos waterstrome in ân dor streek, soos die skaduwee van ân swaar rots in ân Aarde wat versmag.
3 Dan sal nie [meer] verblind wees die oë van die wat sien nie; en die ore van hulle wat hoor, sal luister;
4 en die hart van die onbedagsames sal leer om te verstaan, en die tong van die hakkelaars sal gou wees om duidelik te spreek;
5 die dwaas sal nie meer ân edele genoem word nie, en van die skelm sal nie gesĂȘ word dat hy vernaam is nie.
6 Want ân dwaas spreek Dwaasheid en sy hart bring besoedeling voort, deur toneelspel te bedrywe en dwaling te spreek oor JaHWeH, deur die siel van die hongerige onvervuld te laat en die drank van die dorstige te laat ontbreek.
7 En die gierigaard - sy middele is besoedel, met leuentaal bepleit hy bloedvermenging om die ellendiges te ruĂŻneer, ook as die behoeftige spreek wat Reg is.
8 Maar die edele beraam edele dade, en hy hou stand in wat edel is.
Valse en ware gerustheid.
9 STAAN op, geruste vroue, hoor My Stem! Sorgelose dogters, luister na My Woord!
10 ân Jaar en ân paar dae - en julle sal sidder, sorgelose [dogters]! Want dit is gedaan met die druiweoes, daar sal geen insameling van vrugte kom nie.
11 Bewe, geruste vroue! Sidder, sorgelose [dogters]! Trek julle uit, ontbloot julle en gord [rougewade] om julle lendene.
12 Hulle slaan op die bors vanweë die begeerlike velde, vanweë die vrugbare Wingerdstok;
13 vanweë die Adamah [die adamiet se Aarde] van My volk wat met dorings en distels opskiet, ja, vanweë al die huise van Vreugde van die uitgelate Stad. (Genésis3:18)
14 Want die paleis is verlate, die stadsgewoel is in eensaamheid verander; die Heuwel en die Wagtoring dien as spelonke vir ewig, ân vreugde vir die wilde-esels, ân weiveld vir die troppe vee -
15 totdat oor Ons uitgegiet word die Gees uit die hoogte; dan word die wildernis ân vrugteboord, en die vrugteboord self word vir ân bos gereken.
16 En die Reg woon in die wildernis, en die Geregtigheid hou verblyf in die vrugteboord.
17 En die werking van die Geregtigheid sal Vrede wees, en die voortbrengsel van die Geregtigheid rus en veiligheid tot in ewigheid.
18 En My volk sal woon in ân plek van Vrede en in veilige Tabernakels en in plekke van ongestoorde rus.
19 Maar dit sal hael as die bos inmekaarstort en die Stad wegsak in die laagte.
20 Geseënd is julle wat by alle waters saai, wat die voet van os en esel vry laat loop!
Assur word gevonnis.
1Â WEE jou, Verwoester, wat self nie verwoes is nie, en wie verraai het wie nie verraad gepleeg het nie! As jy klaar is met verwoes, sal jy verwoes word; en as jy klaar is met verraad, sal hulle verraderlik teen jou handel.
2 JaHWeH, wees Ons barmhartig, op U wag Ons; wees hulle Arm elke mĂŽre, ja, Ons Verlossing in die tyd van benoudheid!
3 Vir die dondergeluid vlug die volke; vanweë U verheffing word die nasies verstrooi.
4 Dan word julle buit weggeskraap soos sprinkane wegskraap; soos sprinkane hardloop, hardloop hulle daarop los.
5 JaHWeH is verhewe, want Hy woon in die hoogte; Hy het Sion gevul met Reg en Geregtigheid.
6 En Wysheid en Kennis is die Getrouheid van jou tye; ân rykdom van volle Verlossing en die Vrees van JaHWeH sal sy skat wees.
7 Kyk, die dapperes skreeu daarbuite, die boodskappers van Vrede ween bitterlik.
8 Die grootpaaie is verlate; die wat padlangs trek, bly weg. Hy het die Verbond verbreek, die stede gering geag, mense nie gereken nie.
9 Die Aarde treur, sy verswak; die LĂbanon staan beskaamd, sy verkwyn; Saron het geword soos ân woestynvlakte, Basan en Karmel staan sonder blare.
10 Nou sal Ek opstaan, sĂȘ JaHWeH; nou sal Ek My verhef, nou sal Ek My oprig.
11 Julle gaan swanger van strooi, julle sal stoppels baar; julle gees is ân vuur wat julle sal verteer.
12 Dan word die volke ân brandery van bene vir kalk, afgekapte doringbosse wat met vuur verbrand word.
13 Hoor, julle wat ver is, wat Ek gedoen het; en julle wat naby is, erken My Mag!
14 Die oortreders in Sion bewe, siddering het die tweegesigte aangegryp. [Hulle sĂȘ]: Wie van ons kan woon by ân Verterende Vuur, wie van ons kan woon by ân Ewigdurende Brand?
15 Hy wat in Geregtigheid wandel en spreek wat Reg is, wat gewin deur afpersings versmaad, wat sy handpalms afskud om geen omkoopgeskenk aan te gryp nie, wat sy oor toestop om van geen bloedskuld te hoor nie, en sy oë sluit om wat besoedel is, nie te sien nie -
16 hy sal op ân Verhewe Plek woon, rotsvestings is sy toevlug; sy Brood word hom gegee, sy water is gewis.
17 Jou oĂ« sal die Koning in sy skoonheid aanskou, sy sal ân wyd uitgestrekte Aarde sien.
18 Jou hart sal die [deurgestane] verskrikking oordink [en sĂȘ]: Waar is hy wat getel het? Waar is hy wat geweeg het? Waar is hy wat die torings opgeskryf het?
19 Jy sal die onbeskaamde volk nie meer sien nie, die volk met duister, onverstaanbare spraak, met onbegryplike hakkeltong.
20 Aanskou Sion, die Stad van Ons feestelike samekoms! Jou oë sal Jerusalem sien as veilige woonplek, as Tent wat nie wegtrek nie, waarvan die penne nooit meer uitgeruk word nie en geeneen van haar toue ooit losgeskeur word nie.
21 Maar daar sal JaHWeH vir Ons glansryk wees; Sy sal ân plek van riviere wees, van breĂ« strome; geen vloot van roeiskepe sal op haar vaar nie, en geen groot skip sal oor haar gaan nie.
22 Want JaHWeH is Ons Regter, JaHWeH is Ons Wetgewer, JaHWeH is Ons Koning: Hy sal Ons verlos.
23 Jou toue hang slap, hulle hou die voetstuk van hulle mas nie styf nie, hulle ontplooi nie die Banier nie; dan word roofbuit verdeel in menigte, [selfs] die lammes maak buit.
24 En geen inwoners sal sĂȘ: Ek is siek nie; aan die wat in haar woon, is die ongeregtigheid vergewe.
Soek in die Boekrol van JaHWeH en lees!
1Â KOM nader, o nasies, om te hoor; en gemeenskappe, luister! Laat die Aarde hoor, en haar volheid, die wĂȘreld en alles wat van haar voortkom.
2 Want die Toorn van JaHWeH is oor al die nasies, en Grimmigheid oor al hulle leërs; Hy het hulle met die banvloek getref, Hy het hulle oorgegee om geslag te word.
3 En hulle gesneuweldes sal weggewerp word, en die stank van hulle lyke gaan op, en die berge smelt van hulle bloed.
4 En al die leĂ«rmagte van die Hemele vergaan, en die Hemele word inmekaar gerol soos ân boekrol en al sy leĂ«rmagte val af soos ân blaar van die Wingerdstok afval en soos [vye] afval van die Vyeboom.
5 Want My Swaard het dronk geword in die Hemele; kyk, sy kom af op Edom en op die volk van My banvloek, om Regspraak te doen.
6 Die Swaard van JaHWeH is vol bloed, sy drup van vet, van die bloed van lammers en bokke, van die niervet van ramme; want JaHWeH het ân slagdier in Bosra en ân groot slagting in die Aarde van Edom.
7 Dan sal die eenhorings neerdaal na die jong bulle saam met die dapperes; en hulle deel van die Aarde word deurdrenk van bloed, en hulle stof vol van vet.
8 Want JaHWeH hou ân dag van wraak, ân jaar van vergelding in die regsaak van Sion.
9 En haar strome sal in pik verander word en haar stof in swawel, en haar Aarde sal brandende pik word.
10 Sy sal snags of oordag nie uitgeblus word nie; vir ewig gaan haar rook op; van geslag tot geslag lĂȘ sy woes, vir altyd en ewig trek niemand in haar nie.
11 Maar die pelikaan en die krimpvarkie neem haar in besit, en die uil en die kraai woon in haar. En Hy sal die riglyn van woestheid oor haar span en die skietlood van vormloosheid.
12 Haar edeles - daar sal hulle geen koninkryk meer uitroep nie, en al haar vorste sal tot ân einde kom.
13 En haar paleise word begroei met dorings, brandnekels en distels sal in haar vestings wees. En sy sal ân lĂȘplek van Drake, ân verblyf vir die volstruise wees.
14 Die wilde wesens van die woestyn ontmoet die wilde wesens van die eiland, die harige bokdemoon roep sy makker, ook pleeg Lielieth2Â daar oproer en vind ân rusplek vir haar.
15 Daar maak die pylslang haar nes en lĂȘ eiers en broei dit uit en koester [haar kleintjies] in haar skaduwee; ook sal die kuikendiewe daar bymekaarkom, die een by die ander.
16 Soek in die Boekrol van JaHWeH en lees! Nie een van hierdie sal misluk nie, Geen vrou sal haar vriendin soek nie; want My Mond - Hy het beveel, en Sy Gees - Sy het hulle bymekaargebring.
17 En Hy het vir hulle die lot gewerp, en Sy Hand het aan hulle met die meetsnoer uitgedeel; tot in ewigheid sal hulle haar in besit neem, van geslag tot geslag in haar woon. [JeségiEl 48]
Grootheid en Glansrykheid van die regering van die Koning.
1Â DIE wildernis en die dorre grond sal bly wees, en die woestyn sal juig en blom soos ân roos;
2 sy sal lustig blom en juig, ja, met gejuig en gejubel; die Glansrykheid van die LĂbanon(blankheid) is aan haar gegee, die sieraad van Karmel en Saron; hulle dĂĄĂĄr sal sien die Glansrykheid van JaHWeH, die Sieraad van Onse Elohey.
3 Versterk die slap hande en maak die struikelende knieë vas.
4 SĂȘ aan die wat haastig is van hart: Wees sterk, wees nie bevrees nie! Kyk, julle Elohey kom met wraak, Elohim gaan vergeld; Hy self sal kom en julle verlos.
5 Dan sal die oë van die blindes geopen en die ore van die dowes ontsluit word.
6 Dan sal die lammers spring soos ân takbok, en die tong van die stomme sal jubel; want in die wildernis breek waters uit en strome in die woestyn. [JesĂ©giEl 47:1]
7 En die gloeiende grond sal ân waterpoel word, en die dorstige grond Fonteine van water; in die Woonplek van die Drake waar hulle gelĂȘ en rus het, sal groen gras met riete en biesies wees.
8 En dan sal vir haar genoem word: ân Weg en die Weg van die Apartheid; geen besoedelde sal op haar voorttrek nie, maar vir hĂșlle sal sy wees; wie die Weg bewandel - die dwase sal nie [op haar] wandel nie. [Psalm 18:30; JeshaJaH 40:3; DaniEl 11:28-30]
9 DĂĄĂĄr sal geen leeu wees nie, en geen vernietigende wese sal daarop kom of daar aangetref word nie; maar die verlostes sal daarop wandel;
10 en die losgekooptes van JaHWeH sal teruggaan en na Sion kom met gejubel, en ewige Blydskap sal op hulle hoof wees; Vreugde en Blydskap sal hulle verkry, maar kommer en benoudheid sal wegvlug.
Jerusalem word opgeëis deur Sånherib.
1 EN in die veertiende jaar van koning GizkiJaHûW het Sånherib, die koning van Assirië, opgetrek teen al die versterkte stede van JeHûWdah en hulle verower.
2 Toe stuur die koning van AssiriĂ« die RĂĄbsake(Hoofskinker) uit Lagis na Jerusalem, na koning GizkiJaHĂ»W met ân swaar leĂ«r; en hy het gaan staan by die watervoor van die Boonste Dam, by die grootpad van die Bleikveld.
3 Daarop gaan El-Jakim, die seun van GielkiJaHûW, wat oor die paleis was, en Sebna, die skrywer, en JÎWag, die seun van Asaf, die kanselier, na hom toe uit.
4 En die RĂĄbsake(Hoofskinker) sĂȘ vir hulle: SĂȘ tog aan GizkiJaHĂ»W: So spreek die groot koning, die koning van AssiriĂ«: Wat is dit vir ân vertroue wat jy koester?
5 Jy dink: Net ân woord van die lippe is raad en dapperheid vir die oorlog. Op wie vertrou jy nou, dat jy teen my rebelleer?
6 Kyk, jy vertrou op dié geknakte rietstok, op Egipte, wat, as iemand op hom leun, in sy handpalm ingaan en haar deurboor; so is Farao, die koning van Egipte, vir almal wat op hom vertrou.
7 Maar as jy vir my sĂȘ: Ons vertrou op JaHWeH onse Elohey - is dit nie Hy wie se Hoogtes en wie se altare GizkiJaHĂ»W verwyder het nie deur aan JeHĂ»Wdah en Jerusalem te sĂȘ: Voor die aangesig van die altaar moet julle buig?
8 Nou dan, wed tog met my meester, die koning van Assirië, en ek sal jou tweeduisend perde gee as jy vir jou ruiters daarop kan lewer.
9 Hoe sal jy dan die aanval van ân enkele goewerneur van my meester se geringste dienaars kan afslaan? Maar jy vertrou op Egipte vir strydwaens en perderuiters!
10 Het ek dan nou sonder JaHWeH teen hierdie deel van die Aarde opgetrek om haar te verwoes? JaHWeH het vir my gesĂȘ: Trek op teen hierdie deel van die Aarde en verwoes haar.
11 Toe sĂȘ El-Jakim en Sebna en JĂŽWag vir die RĂĄbsake(Hoofskinker): Praat tog met u dienaars Aramees, want ons verstaan dit; en moenie met ons Hebreeus praat voor die ore van die manskappe wat op die muur is nie.
12 Maar die RĂĄbsake het gesĂȘ: Het my meester my na jou meester en na jou gestuur om hierdie woorde te spreek? Is dit nie na die manne wat op die muur sit, dat hulle hul eie drek kan eet en hul eie urine kan drink saam met julle nie?
13 Toe gaan die RĂĄbsake staan en roep hardop in die Hebreeuse taal en sĂȘ: Luister na die woorde van die groot koning, die koning van AssiriĂ«!
14 So sĂȘ die koning: Laat GizkiJaHĂ»W julle nie bedrieg nie, want hy sal julle nie kan red nie.
15 En GizkiJaHĂ»W moet julle nie op JaHWeH laat vertrou nie deur te sĂȘ: JaHWeH sal ons sekerlik red; hierdie Stad sal nie in die hand van die koning van AssiriĂ« oorgegee word nie.
16 Luister nie na GizkiJaHĂ»W nie; want so sĂȘ die koning van AssiriĂ«: Sluit met my vriendskap en trek uit na my toe en eet elkeen van sy Wingerdstok en elkeen van sy Vyeboom en drink elkeen die water van sy put,
17 totdat ek kom en julle meeneem na ân deel van die Aarde soos julle Aarde, ân Aarde van koring en vars wyn, ân Aarde van brood en wingerde.
18 Laat GizkiJaHĂ»W julle nie verlei nie deur te sĂȘ: JaHWeH sal ons red! Het die gode van die nasies elkeen sy Aarde gered uit die hand van die koning van AssiriĂ«?
19 Waar is die gode van Hamat en Arpad? Waar is die gode van SefarvĂĄim? En het hulle miskien SamarĂa gered uit my hand?
20 Wie is daar onder al die gode van hierdie Aarde wat hulle Aarde gered het uit my hand, dat JaHWeH Jerusalem uit my hand sou red?
21 Maar hulle het stilgebly en hom niks geantwoord nie; want dit was die bevel van die koning: Julle moet hom nie antwoord nie.
22 Toe het El-Jakim, die seun van GielkiJaHûW, wat oor die paleis was, en Sebna, die skrywer, en JÎWag, die seun van Asaf, die kanselier, met geskeurde klere by GizkiJaHûW gekom en hom die woorde van die Råbsake te kenne gegee.
JeshaJaHûW tree op.
1 EN toe koning GizkiJaHĂ»W dit hoor, het hy sy klere geskeur en hom met ân roukleed bedek en in die Huis van JaHWeH gegaan.
2 Daarna stuur hy El-Jakim, wat oor die paleis was, en Sebna, die skrywer, en die oudstes van die priesters, met rouklere bedek, na die profeet JeshaJaHûW, die seun van Amos.
3 En hulle sĂȘ vir hom: So sĂȘ GizkiJaHĂ»W: Vandag is ân dag van benoudheid en teregwysing en lastering; want die kinders het tot by die geboorte gekom, maar daar is geen krag om te baar nie.
4 Miskien sal JaHWeH jou Elohey die woorde hoor van die RĂĄbsake (Hoofskinker) wat deur sy meester, die koning van AssiriĂ«, gestuur is om die lewende Elohim te smaad, en sal Hy hom straf oor die woorde wat JaHWeH jou Elohey gehoor het; hef dan ân gebed op vir die oorblyfsel wat nog aanwesig is.
5 En toe die dienaars van koning GizkiJaHûW by JeshaJaHûW kom,
6 sĂȘ JeshaJaHĂ»W vir hulle: So moet julle jul meesters antwoord: So spreek JaHWeH: Vrees nie vir die woorde wat jy gehoor het, waarmee die dienaars van die koning van AssiriĂ« My gelaster het nie.
7 Kyk, Ek sal ân Gees in hom gee, dat hy ân gerug hoor en na sy deel van die Aarde terugtrek; en Ek sal hom in sy deel van die Aarde deur die swaard laat val.
8 Daarop het die Råbsake(Hoofskinker) teruggegaan en die koning van Assirië aangetref terwyl hy besig was om teen Libna te veg; want hy het gehoor dat hy van Lagis af weggetrek het.
9 En toe hy van TĂrhaka, die koning van Kuwsh, hoor sĂȘ: Hy het uitgetrek om teen u te veg - toe hy dit hoor, stuur hy boodskappers na GizkiJaHĂ»W met die opdrag:
10 So moet julle aan GizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, sĂȘ: Laat u Elohey op wie u vertrou, u nie bedrieg nie deur te sĂȘ: Jerusalem sal nie in die hand van die koning van AssiriĂ« oorgegee word nie.
11 Kyk, u het self gehoor wat die konings van AssiriĂ« aan die hele Aarde gedoen het deur hulle met die banvloek te tref, en sou Ăș gered word?
12 Het die gode van die nasies wat my vaders uitgeroei het, hulle gered - Gosan en Haran en Resef en die kinders van Eden wat in TelĂĄssar was?
13 Waar is die koning van Hamat en die koning van Arpad en die koning van die stad SefarvĂĄim, van Hena en Iwa?
14 En toe GizkiJaHûW die brief uit die hand van die boodskappers ontvang en hom gelees het, het hy opgegaan na die Huis van JaHWeH; en GizkiJaHûW het hom uitgesprei voor die Aangesig van JaHWeH.
15 En GizkiJaHĂ»W het tot JaHWeH gebid en gesĂȘ:
16 o JaHWeH van die skeppings-leërmag, Elohey van JisraEl wat op die Gérubs troon! U is Hy, die Elohim, U alleen van al die koninkryke van die Aarde; U het die Hemele en die Aarde gemaak. [2 Konings 19:15; JeségiEl 1]
17 o JaHWeH, neig U Oor en luister! JaHWeH, open U OĂ« en kyk en hoor al die woorde van SĂĄnherib, wat hy gestuur het om die lewende Elohim te smaad!
18 Waarlik, JaHWeH, die konings van Assirië het Aarde op Aarde verwoes
19 en hulle gode in die vuur gegooi; want hulle was geen Elohim nie, maar werk van adamitiese hande, hout en klip - daarom kon hulle dié vernietig.
20 JaHWeH onse Elohey, verlos ons dan nou uit sy hand, sodat al die koninkryke van die Aarde kan weet dat U, JaHWeH is - U alleen.
21 Toe laat JeshaJaHûW, die seun van Amos, vir GizkiJaHûW weet: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Wat jy tot My gebid het aangaande Sånherib, die koning van Assirië, [het Ek gehoor].
22 Dit is die Woord wat JaHWeH oor hom gespreek het: Die Maagd, die Dogter van Sion, verag jou, bespot jou; agter jou skud die Dogter van Jerusalem die hoof. [2 Konings 19:21]
23 Wie het jy verwyt en gelaster? En teen wie het jy die stem verhef en jou oë hoogmoedig opgehef? Teen die Aparte Een van JisraEl!
24 Deur jou dienaars het jy My Meester gesmaad en gesĂȘ: Met die menigte van my strydwaens het ek geklim op die hoogte van die berge, die uithoeke van die LĂbanon, en ek wil sy statige seders, die keur van sy sipresse, omkap en deurdring tot sy hoogste grens, die woude van Karmel.
25 Ăk het gegrawe en water gedrink en laat met die sool van my voete al die strome van Egipte opdroog.
26 Het jy dit nie gehoor nie? Van lankal het Ek dit berei, van die dae van die voortyd af dit beskik. Nou het Ek dit laat kom, dat jy versterkte stede tot puinhope kom verwoes.
27 En hulle inwoners was magteloos, het verskrik en beskaamd gestaan; hulle was soos plante van die veld en groen grassies, soos gras van die dakke en ân koringland voordat dit are skiet.
28 Maar Ek ken jou sit en jou uitgang en jou ingang en hoe jy teen My raas.
29 Omdat jy teen My raas en jou trotsheid opgekom het in My Ore, daarom sal Ek My haak in jou neus sit en My Toom tussen jou lippe en jou terugbring met die pad waarmee jy in haar ingekom het.
30 En sy sal vir jou die teken wees: Eet hierdie jaar wat vanself opslaan, en in die tweede jaar wat dan nog opkom; maar in die derde jaar - saai en oes, en plant wingerde en eet die vrugte van haar.
31 Dan sal die vrygeraaktes wat oorgebly het van die huis van JeHûWdah, weer wortel skiet ondertoe en vrugte dra boontoe.
32 Want uit Jerusalem sal ân oorblyfsel uitgaan en vrygeraaktes van die Berg van Sion. Die Ywer van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag sal dit doen.
33 Daarom, so sĂȘ JaHWeH aangaande die koning van AssiriĂ«: Hy sal in hierdie Stad nie inkom en daar geen pyl in skiet nie en haar met geen skild aanval en daar geen wal teen haar opwerp nie.
34 Met die pad wat hy in haar ingekom het, sal hy teruggaan; maar in hierdie Stad sal hy nie inkom nie, spreek JaHWeH.
35 En Ek sal hierdie Stad beskut om haar te verlos, om My en om My kneg Dawid ontwil.
36 Toe het die Boodskapper van JaHWeH uitgetrek en in die laer van Assirië honderd-vyf-en-tagtigduisend verslaan. En toe hulle die mÎre vroeg hul klaarmaak - was hulle almal dooie liggame. (Exodus 23:20)
37 En Sånherib, die koning van Assirië, het opgebreek en weggetrek en teruggegaan en in Ninevé gebly.
38 En toe hy hom neerbuig in die tempel van sy god Nisrog (menslike liggaam met arend kop), het sy seuns Adramméleg en Saréser hom met die swaard neergeslaan. Maar hulle het ontvlug na die Aarde van Ararat; en sy seun Esar Haddon het koning geword in sy plek.
Wondergenesing van GizkiJaHûW.
1 IN diĂ© dae het GizkiJaHĂ»W dodelik siek geword; en die profeet JeshaJaHĂ»W, die seun van Amos, het by hom gekom en vir hom gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Gee bevel aan jou huis, want jy sal sterwe en nie lewe nie.
2 Toe draai GizkiJaHûW sy gesig na die muur, en hy het tot JaHWeH gebid
3 en gesĂȘ: Ag, JaHWeH, dink tog daaraan dat ek voor U Aangesig in Waarheid en met ân volkome hart gewandel het en gedoen het wat suiwer is in U OĂ«. En GizkiJaHĂ»W het bitterlik geween.
4 Toe het die Woord van JaHWeH tot JeshaJaHĂ»W gekom en gesĂȘ:
5 Gaan sĂȘ vir GizkiJaHĂ»W: So spreek JaHWeH, die Elohey van jou vader Dawid: Ek het jou gebed gehoor, jou trane gesien; kyk, Ek sal vyftien jaar by jou dae byvoeg,
6 en Ek sal jou uit die handpalm van die koning van Assirië red en ook hierdie Stad; en Ek sal hierdie Stad beskut.
7 En sy sal vir jou die teken wees van die kant van JaHWeH, dat JaHWeH hierdie Woord wat Hy gespreek het, sal volbring:
8 Kyk, Ek sal die skaduwee op die grade wat dit gedaal het deur die son op die grade van Agas [se sonnewyser], laat teruggaan, tien grade agteruit. En die son het tien grade teruggegaan op die grade wat dit gedaal het.
Lied van GizkiJaHûW.
9 GESKRIF van GizkiJaHûW, die koning van JeHûWdah, toe hy siek was en van sy siekte gesond geword het.
10 Ek het gesĂȘ: In die bottydperk van my dae moet ek heengaan in die poorte van die Doderyk/Sheol; ek word beroof van my orige jare.
11 Ek het gesĂȘ: Ek sien JaHH nie, JaHH, in die Aarde van die lewendes; ek sal die adamiete nie meer aanskou onder die inwoners van die wĂȘreld nie.
12 My woning is opgebreek en van my af weggevoer soos ân herderstent; ek het my lewe opgerol soos ân wewer [sy weefsel]; Hy sny my van die wewersbalk af; van dag tot nag gee U my prys.
13 Bring ek myself tot bedaring tot die mĂŽre soos ân leeu sĂł verbreek Hy al my beendere; van dag tot nag gee U my prys.
14 Soos ân swaweltjie [of] kraanvoĂ«l, so het ek gepiep; ek het gekir soos ân duif; my oĂ« het dof gekyk na bo: JaHWeH, ek is benoud, wees U my Borg!
15 Wat sal ek spreek, aangesien Hy my dit beloof het en Hy self dit gedoen het? Ek sal soetjies voortgaan al my jare vanweë die bitterheid van my siel.
16 My Meester, by hierdie is lewe, en geheel en al is daarin die lewe van my gees: laat my dan gesond word en laat my lewe!
17 Aanskou, oor Vrede was ek verbitterd; maar U, U het my siel liefgehad en getrek uit die kuil van vernietiging. Want U het al my oortredinge agter U rug gewerp.
18 Want die Doderyk/Sheol sal U nie loof nie, die Dood U nie prys nie; die wat in die put neerdaal, sal nie hoop op Waarheid nie.
19 Die lewende, die lewende, dié sal U loof, soos ek vandag; die vader maak aan die kinders U Waarheid bekend.
20 JaHWeH staan gereed om my te verlos; daarom sal ons op my snaarinstrumente speel al die dae van ons lewe, by die Huis van JaHWeH.
21 En JeshaJaHĂ»W het gesĂȘ: Laat hulle ân vyekoek neem en haar op die sweer sit, dat hy gesond kan word. [Lukas 13:6]
22 En GizkiJaHĂ»W het gesĂȘ: Wat is die teken dat ek na die Huis van JaHWeH sal opgaan?
Gesante van die koning van Babel in Jerusalem.
1 IN diĂ© tyd het MerĂłdag BĂĄladan, die seun van BĂĄladan, die koning van Babel, ân brief en ân spysbydrae aan GizkiJaHĂ»W gestuur; want hy het gehoor dat hy siek was en gesond geword het.
2 En GizkiJaHûW was bly oor hulle en het hulle sy skathuis laat sien, die silwer en die goud en die speserye en die suiwer olie en sy hele wapenhuis en alles wat te vinde was in sy skatkamers; daar was niks in sy huis of in sy hele ryk wat GizkiJaHûW hulle nie laat sien het nie.
3 Toe kom die profeet JeshaJaHĂ»W na koning GizkiJaHĂ»W en sĂȘ vir hom: Wat het hierdie manne gesĂȘ en waarvandaan het hulle na u gekom? En GizkiJaHĂ»W antwoord: Uit ân veraf deel van die Aarde het hulle na my gekom, uit Babel.
4 En hy sĂȘ: Wat het hulle in u huis gesien? En GizkiJaHĂ»W antwoord: Hulle het alles gesien wat in my huis is; daar is niks in my skatkamers wat ek hulle nie laat sien het nie.
5 Toe sĂȘ JeshaJaHĂ»W vir GizkiJaHĂ»W: Luister na die Woord van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag:
6 Kyk, daar kom dae dat alles wat in jou huis is en wat jou vaders opgehoop het tot vandag toe, na Babel weggevoer sal word; daar sal niks oorbly nie, sĂȘ JaHWeH.
7 En van jou seuns wat uit jou sal voortkom, wat jy sal verwek, sal hulle neem, dat hulle hofdienaars word in die paleis van die koning van Babel.
8 Toe sĂȘ GizkiJaHĂ»W vir JeshaJaHĂ»W: Suiwer is die Woord van JaHWeH wat tot u gespreek het. Ook sĂȘ hy: Daar sal tog Vrede en Waarheid wees in my dae!
Die belofte van die koms van die Verlosser van JisraEl.
1Â TROOS, troos My volk, sĂȘ julle Elohey.
2 Spreek na die Hart van Jerusalem, en roep haar totdat haar stryd verby is, dat haar skuld betaal is, dat sy uit die Hand van JaHWeH dubbel ontvang het vir al haar oortredinge. [ZekarJaH 14:7]
3 ân Stem van een wat roep in die wildernis. Berei die Weg van JaHWeH; maak gelyk in die woestyn ân grootpad vir onse Elohey! [JeshaJaH 35:8]
4 Elke dal moet opgevul en elke berg en heuwel klein gemaak word; en die bult moet ân gelykte en die rotsagtige plekke ân laagte word.
5 En die Glansrykheid van JaHWeH sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal Hom sien: want die Mond van JaHWeH het dit gespreek. [2 Ezra 7:26]
6 ân Stem sĂȘ: Roep! En hy vra: Wat moet ek roep? Alle vlees is gras, en al sy aanvalligheid soos ân blom van die veld.
7 Die gras verdor, die blom verwelk as die Gees van JaHWeH daarin blaas. Voorwaar, die volk is gras! [Openbaring van Henog 11:41; Openbaring 9:4]
8 Die gras verdor, die blom verwelk; maar die Woord van Onse Elohey hou stand in ewigheid.
9 o Sion, verkondiger van goeie boodskap, klim op ân hoĂ« berg! o Jerusalem, verkondiger van goeie boodskap, hef jou stem op met mag; hef hom op, wees nie bevrees nie! SĂȘ aan die stede van JeHĂ»Wdah: Hier is julle Elohey!
10 Kyk, My Meester JaHWeH sal kom as ân Sterke, en Sy Arm sal heers; kyk, Sy loon is by Hom, en Sy beloning is voor Sy Aangesig.
11 Hy sal Sy kudde laat wei soos ân Herder; Hy sal die lammers in Sy Arm vergader en aan Sy bors dra; die lammerooie sal Hy saggies lei. [JesĂ©giEl 34]
12 Wie het die waters met die holte van Sy Hand afgemeet, en van die Hemele met ân span die maat geneem, en in ân drieling die stof van die Aarde geberg, en die berge geweeg met ân weegtoestel en die heuwels met ân weegskaal?
13 Wie het die Gees van JaHWeH bestier en as Sy Raadsman Hom onderrig?
14 Met wie het Hy raad gehou, dat sy Hom Verstand sou gee en Hom sou leer aangaande die Weg van die Reg, en Hom Kennis sou leer en Hom bekend maak die Weg van volledige Insig?
15 Kyk, die nasies is soos ân druppel in die emmer, en soos ân stoffie aan die weegskaal word hulle gereken. Kyk, Hy hef die eilande op soos ân stoffie! [2 Ezra 6:56]
16 En die LĂbanon is nie genoeg as brandhout en sy wild nie genoeg as brandoffer nie.
17 Al die nasies is voor Hom soos niks: as niks en nietigheid word hulle by Hom gereken.
18 By wie wil julle El dan vergelyk? Of watter gelykenis naas Hom stel?
19 Die ambagsman giet ân beeld, en die goudsmid trek hom oor met goud en smelt silwerkettings.
20 Wie te arm is vir so ân bydrae, kies ân stuk hout wat nie vergaan nie; hy soek vir hom ân kunsvaardige ambagsman om ân beeld op te rig wat nie wankel nie.
21 Weet julle nie? Hoor julle nie? Is dit julle nie van die begin af bekend gemaak nie? Het julle nie op die fondamente van die Aarde gelet nie?
22 Hy sit bo die kring van die Aarde, en haar bewoners is soos sprinkane; Hy span die Hemele uit soos ân dun doek en sprei hom uit soos ân Tent om in te woon. [Openbaring 7:15]
23 Hy maak die vorste tot niet, die heersers van die Aarde verander Hy in nietigheid;
24 skaars is hulle geplant, skaars is hulle gesaai, skaars wortel hulle stam in die Aarde, of Hy blaas op hulle, sodat hulle verdor, en die storm voer hulle weg soos ân stoppel.
25 By wie sal julle My dan vergelyk, dat Ek net so kan wees? sĂȘ die Aparte Een.
26 Slaan julle oë op in die hoogte en kyk! Wie het hierdie dinge geskape? Hy laat hulle menigtes uittrek volgens getal, Hy roep hulle almal by die naam, vanweë die grootheid van kragte en omdat Hy sterk van vermoë is; daar word nie een gemis nie.
27 Waarom sĂȘ jy dan, o Jakob, en spreek jy, o JisraEl: My Weg is vir JaHWeH verborge, en my Reg gaan by my Elohey verby?
28 Weet jy dit nie? Of het jy dit nie gehoor nie? ân Ewige Elohey is JaHWeH, Skepper van die eindes van die Aarde; Hy word nie moeg of mat nie; daar is geen deurgronding van Sy Verstand nie.
29 Hy gee die vermoeide Krag en vermenigvuldig Sterkte vir die wat geen kragte het nie.
30 Die jonges word moeg en mat, en die jongmanne struikel selfs;
31 maar die wat op JaHWeH wag, kry nuwe Krag; hulle vaar op met Vleuels soos die arende; hulle hardloop en word nie moeg nie, hulle wandel en word nie mat nie.
1Â Luister in stilte na My, o eilande, en laat die gemeenskappe nuwe krag kry; laat hulle nader kom, laat hulle dan spreek; laat ons saam na die Reg gaan.
2 Wie het hom uit die Ooste verwek vir wie die oorwinning tegemoet tree by elke voetstap? Wie gee nasies aan hom oor en laat hom konings vertrap, wie se swaard [hulle] maak soos stof, wie se boog [hulle] maak soos ân dwarrelende stoppel,
3 dat Hy hulle agtervolg, ongehinderd verbytrek, die pad met Sy voete nie betree nie?
4 Wie het geskep en tot stand gebring? Hy wat die geslagte uitgeroep het vanaf die begin; Ek - JaHWeH, die EERSTE, en die LAASTE - EK [is] HY. [Openbaring 1:8]
5 Die eilande het dit gesien en gevrees, die eindes van die Aarde het gebewe; hulle het nader gekom en toegestroom.
6 Die een het die ander gehelp en aan sy metgesel gesĂȘ: Wees sterk!
7 En die ambagsman het die goudsmid versterk, hy wat met die hamer plat slaan, hom wat op die aambeeld slaan, terwyl hy van die soldeersel sĂȘ: Dit is goed! Daarna slaan hy dit vas met spykers, dat dit nie wankel nie.
8 Maar jy, JisraEl, My kneg, Jakob, wat Ek uitverkies het, saad van Abraham, My geliefde,
9 jy, wat Ek gegryp het van die eindes van die Aarde en van haar uithoeke geroep het, en Ek het aan jou gesĂȘ: Jy is My kneg; jou het Ek uitverkies en jou nie verwerp nie.
10 Wees nie bevrees nie, want Ek is met jou; kyk nie angstig rond nie, want Ek is jou Elohey. Ek versterk jou, ook help Ek jou, ook ondersteun Ek jou met My reddende Regterhand.
11 Kyk, hulle almal sal beskaamd staan en in die skande kom wat op jou toornig is; hulle sal word soos niks, en jou teëparty sal omkom.
12 Jy sal hulle soek, maar hulle nie vind nie - die manne wat met jou twis; hulle sal word soos niks en soos ân nietige ding - die manne wat teen jou oorlog voer.
13 Want Ek - JaHWeH jou Elohey, gryp jou regterhand aan, Ek wat vir jou sĂȘ: Wees nie bevrees nie, Ek help jou.
14 Wees nie bevrees nie, Wurmpie van Jakob, Volkie van JisraEl! Ăk help jou, spreek JaHWeH, en jou Losser is die Aparte Een van JisraEl.
15 Kyk, Ek maak jou tot ân skerp, nuwe dorsslee wat baie tande het: jy sal berge dors en fyn maal, en heuwels maak soos kaf. [Odes van Salomo 23:13; Miga 4:13]
16 Jy sal hulle uitwan, en die Gees sal hulle wegneem en die storm hulle verstrooi; maar jy sal juig in JaHWeH, jou beroem op die Aparte Een van JisraEl.
17 Die ellendiges en behoeftiges soek water, maar daar is nie; hulle tong verdroog van dors; Ek - JaHWeH, sal hulle verhoor; Ek, die Elohey van JisraEl, sal hulle nie verlaat nie.
18 Ek sal riviere op die kaal heuwels oopmaak en Fonteine in die laagtes; Ek sal die wildernis ân waterplas maak en die dor Aarde waterbronne.
19 Ek sal in die wildernis gee die seder, die akasia en die mirt en die Olyfboom; Ek sal in die woestyn plant die sipres, die eik en die denneboom, dié almal;
20 sodat hulle almal saam kan sien en waarneem en opmerk en verstaan dat die Hand van JaHWeH haar bewerk het en die Aparte Een van JisraEl haar geskape het.
Die optrede van Kores alleen deur JaHWeH aangekondig.
21 BRING julle regsaak voor, sĂȘ JaHWeH; bring julle bewysgronde nader, sĂȘ die Koning van Jakob.
22 Laat hulle aanbring en Ons te kenne gee wat gaan gebeur! Gee te kenne die vorige dinge, hoedanig hulle was, sodat Ons daarop kan ag gee en van die afloop daarvan kan kennis neem. Of laat Ons die toekomende dinge hoor!
23 Gee te kenne dinge wat later sal kom, sodat Ons kan weet of julle Elohim is; ja, doen goed of doen kwaad, dat Ons verbaas kan staan en dit saam kan sien.
24 Kyk, julle is niks, en julle werk is niks; ân gruwel is hy wat julle uitkies.
25 Ek het uit die Noorde Een verwek, en Hy het gekom; van die opgang van die son af Een wat MY Naam sal aanroep; en Hy sal die leiers oorval soos modder, soos ân pottebakker die klei trap.
26 Wie het dit te kenne gegee van die begin af, dat Ons daar kennis van kan neem; of vantevore al, dat Ons kan sĂȘ: Hy het Reg? Ja, daar is niemand wat dit te kenne gee, ja, niemand wat dit laat hoor, ja, niemand wat julle woorde hoor nie.
27 Eerstens aan Sion: Hier, hier is Sy! En aan Jerusalem gee Ek ân Verkondiger van die Goeie Boodskap.
28 En Ek kyk rond, maar daar is niemand nie; en onder hulle, maar daar is geen raadgewer, dat Ek hulle kan vra en hulle antwoord kan gee nie.
29 Kyk, hulle is almal niks, hulle werke is niks, wind en nietigheid is hulle dranke.
Die Kneg van JaHWeH.
1 DAAR is My Kneg wat Ek ondersteun, My Uitverkorene in wie My siel ân welbehae het. Ek het My Gees op Hom gelĂȘ; Hy sal die Reg laat uitgaan na die nasies. [JeshaJaH 4:4]
2 Hy sal nie murmereer of uitroep of Sy stem op die straat laat hoor nie.
3 Die geknakte riet sal Hy nie verbreek en die dowwe lamppit nie uitblus nie; Hy sal deur Waarheid die Reg laat uitgaan. [JeHĂŽWganan 14:26]
4 Hy sal nie dof brand of geknak word, totdat Hy die Reg op Aarde gegrond het nie; en die eilande wag op Sy Wet.
5 So sĂȘ die El, JaHWeH wat die Hemele geskape en hulle uitgesprei het, die Aarde uitgespan het saam met wat van haar voortkom, wat die asem aan die volk van Haar gee en die Gees aan hulle [wat] in Haar wandel:
6 Ek - JaHWeH, het Jou geroep in Geregtigheid, en Ek vat Jou Hand en behoed Jou en gee Jou as ân Verbond vir die volk, as ân Lig vir die nasies, [MattithJaHĂ»W 12:13]
7 om blinde oë te open; om gevangenes uit die kerker uit te lei, uit die gevangenis diegene wat in die Duisternis sit. [Hooglied 2:9]
8 Ek - JaHWeH, dit is My Naam; en My Eer sal Ek aan geen ander gee, of ook My Lof aan die gesnede afbeeldings nie.
9 Kyk, die vorige dinge het gekom, en nuwe dinge verkondig Ek; voordat hulle uitspruit, laat Ek julle dit hoor.
10 Sing tot eer van JaHWeH ân nuwe lied, Sy lof van die Einde van die Aarde af- julle wat op die see vaar, en alles wat daarin is, eilande en bewoners daarvan.
11 Laat die wildernis en sy stede uitroep, die dorpe waar Kedar woon! Laat die rotsbewoners jubel, van die top van die berge af skreeu!
12 Laat hulle aan JaHWeH die Eer gee en Sy lof in die eilande verkondig!
13 JaHWeH sal uittrek soos ân dappere; Hy sal die ywer opwek soos ân Krygsman; Hy sal die strydkreet aanhef, ja uitskreeu, teen Sy vyande Hom as dappere openbaar.
14 Ek het baie lank geswyg, My stil gehou, My bedwing. Ek sal uitskreeu soos Een wat baar, Ek sal hard asemhaal en hyg tegelykertyd.
15 Ek sal berge en heuwels woes maak en al hulle plante laat verdor; en Ek sal riviere tot eilande maak en waterplasse laat opdroog.
16 En Ek sal blindes lei op ân weg wat hulle nie ken nie, hulle laat loop op paaie wat vir hulle onbekend is; Ek sal die Duisternis Lig maak voor hulle uit en die hobbelagtige plekke gelyktes. Dit is die dinge wat Ek doen en nie nalaat nie.
17 [Maar] die wat op gesnede beelde vertrou, wat aan gegote afbeeldings sĂȘ: Julle is ons gode - diĂ© sal agteruitwyk, en diep teleurgesteld wees.
18 Hoor, julle dowes, en kyk, julle blindes, om te kan sien.
19 Wie is blind buiten My kneg en doof soos My boodskapper wat Ek stuur? Wie is blind soos die vertroude [vriend], en blind soos die kneg van JaHWeH?
20 Jy het wel baie dinge gesien, maar daar geen ag op gegee nie; die ore oop gehad, maar jy hoor nie.
21 Dit het JaHWeH behaag ter wille van Sy Geregtigheid om die Wet kragtig en edel te maak.
22 En tog is hy ân beroofde en geplunderde volk; hulle is almal gebonde in kerkers, gevang in huise van gevangeskap; hulle het ân buit geword sonder dat iemand red, ân plundering sonder dat iemand sĂȘ: Gee terug!
23 Wie onder julle luister na hierdie dinge? [Wie] merk op, hoor dit ook vir die toekoms?
24 Wie het Jakob oorgegee as ân plundering en JisraEl aan die berowers? Is Hy nie JaHWeH teen Wie Ons oortree het nie? En hulle wou in Sy WeĂ« nie wandel nie en het na Sy Wet nie geluister nie.
25 Daarom het Hy oor hulle uitgestort die gloed van Sy Toorn en die geweld van die oorlog; en Hy het hulle rondom aan die brand gesteek, maar hulle het Hom nie bemerk nie; en Hy het hulle gebrand, maar hulle het Hom nie ter harte geneem nie.
1Â MAAR nou, so sĂȘ JaHWeH, jou Skepper, o Jakob, en jou Formeerder, o JisraEl: Wees nie bevrees nie, want Ek het jou verlos; Ek het jou by jou naam geroep; jy is Myne!
2 As jy deur die water gaan, is Ek by jou; en deur die riviere - hulle sal jou nie oorstroom nie; as jy deur vuur gaan, sal jy jou nie skroei nie, en die vlam sal jou nie brand nie.
3 Want Ek - JaHWeH, jou Elohey, die Aparte Een van JisraEl, jou Verlosser; Ek het Egipte gegee as losprys vir jou, Kuwsh en Seba in jou plek.
4 Omdat jy kostelik is in My OĂ«, hooggeag is, en Ek jou liefhet, daarom gee Ek adamiete in jou plek en gemeenskappe vir jou siel.
5 Wees nie bevrees nie, want Ek is met jou; Ek sal jou saadlyn van die ooste af aanbring en jou versamel van die weste af.
6 Ek sal sĂȘ aan die noorde: Gee! en aan die suide: Hou nie terug nie! Bring My seuns van ver, en My dogters van die Einde van die Aarde af,
7 elkeen wat na My Naam genoem is en wat Ek geskape het tot My Eer, wat Ek geformeer, wat Ek ook gemaak het.
8 Bring uit die volk wat blind is en tog oë het, en die dowes wat ore het.
9 Al die nasies het saam vergader, en die gemeenskappe is versamel. Wie onder hulle kan sulke dinge verkondig? En laat hulle Ons die vorige dinge bekend maak! Laat hulle hul getuies bring, dat hulle in die gelyk gestel kan word; en laat hulle hoor en sĂȘ: Sy is die Waarheid!
10 JĂșlle is My getuies, spreek JaHWeH, en My kneg wat Ek uitverkies het, sodat julle kan weet en My kan glo en insien dat Ek Is - voor My Aangesig is geen El geformeer nie, en nĂĄ My sal daar geeneen wees nie. [JeHĂŽWganan 8:24]
11 Ek, Ek - JaHWeH, en daar is geen Verlosser buiten My nie.
12 Ăk verklaar en verlos en Ek laat dit hoor, daar was geen verbasterde onder julle nie; daarom is julle My getuies, spreek JaHWeH, en Ek is El.
13 Ook van dag [een] af is Ek [soos] HY, en niemand kan hulself red uit My Hand nie; Ek werk, en wie kan dit keer?
14 So sĂȘ JaHWeH, jou Losser, die Aparte Een van JisraEl: Om jou ontwil het Ek jou na Babel gestuur, en Ek sal hulle almal as voortvlugtiges laat afgaan, naamlik die ChaldeĂ«rs, in die skepe waarin hulle geskreeu het.
15 Ek - JaHWeH, julle Aparte Een; die Skepper van JisraEl, julle Koning.
16 So sĂȘ JaHWeH wat in die see ân Weg en in die sterk waters ân pad gemaak het,
17 wat waens en perde, leĂ«rmag en dapperes laat uittrek het; tesame lĂȘ hulle, hulle sal nie opstaan nie; hulle is uitgeblus, soos ân lamppit uitgedoof.
18 Dink nie aan die vorige dinge nie, en slaan geen ag op wat vroeër gebeur het nie.
19 Kyk, Ek gaan iets nuuts maak; nou sal sy uitspruit; sal julle haar nie merk nie? Ja, Ek maak ân pad in die wildernis, riviere in die [woesteny van] Jesimon.
20 Die lewende wesens van die veld sal My eer, die Drake en die dogters van die uil; want Ek gee waters in die wildernis, riviere in die verlate plek om My volk, My uitverkorene, te laat drink.
21 Die volk wat Ek vir My geformeer het, hulle sal My met lofliedere beskryf.
âJou vertalers het teen My oortree.â
22 NOGTANS het jy My nie aangeroep, o Jakob, dat jy jou vir My sou vermoei het nie, o JisraEl!
23 Jy het vir My nie gebring die kleinvee van jou brandoffers nie, en met jou slagdiere het jy My nie geëer nie; Ek het jou geen oorlas aangedoen met spysbydraes en jou nie vermoei met wierook nie.
24 Jy het vir My geen rietsuiker met geld gekoop en met die vet van jou slagdiere My nie verkwik nie; maar jy het My oorlas aangedoen met jou oortredinge, jy het My vermoei met jou ongeregtigheid.
25 Ek, Ek [is] Hy wat jou opstandigheid uitvee om My ontwil, en aan jou oortredings dink Ek nie.
26 Maak My indagtig; laat Ons teen mekaar pleit; vertel jy, dat jy in die gelyk gestel kan word.
27 Jou eerste vader het oortree, en jou vertalers het teen My oortree. [Boekrol van Henog 104:10,11; 2 Ezra 8:60]
28 So het Ek dan jou vorste van Apartheid besoedel en Jakob aan die banvloek oorgegee en JisraEl aan smalende tonge.
1Â MAAR luister nou, My kneg Jakob, en JisraEl wat Ek uitverkies het!
2 So sĂȘ JaHWeH, jou Maker en jou Formeerder van die Moederskoot af, wat jou help: Wees nie bevrees nie, Jakob, My kneg, en JesĂșrun wat Ek uitverkies het!
3 Want Ek sal water giet op die dorsland en strome op die droë grond; Ek sal My Gees op jou saad giet en My seën op jou nakomelinge.
4 En hulle sal uitspruit tussen die gras in, soos wilgerbome by waterlope.
5 Die een sal sĂȘ: Ek behoort aan JaHWeH; en die ander sal die naam van Jakob uitroep; en die ander sal met sy hand skrywe aan JaHWeH, en homself met die erenaam JisraEl noem.
6 So sĂȘ JaHWeH, die Koning van JisraEl en Sy Losser, JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Ek [is] die Eerste, en Ek [is] die Laaste, en buiten My is daar geen Elohim nie. [Openbaring 1:8]
7 En wie roep soos Ek - laat hom dit dan te kenne gee en aan My voorlĂȘ - vandat Ek die volk van die ou tyd gegrond het? En laat hulle die toekomstige dinge en wat sal gebeur, te kenne gee.
8 Wees nie verskrik nie, en moenie bewe nie! Het Ek jou dit nie lank tevore laat hoor en te kenne gegee nie? En jĂșlle is My getuies! Is daar ân Elowahh buiten My? Ja, daar is geen Rotssteen nie; Ek ken geeneen nie. [DaniEl 2:34]
9 Hulle wat gesnede beelde maak, is almal nietigheid, en hulle lieflinge bring geen voordeel nie; en hulle getuies - dié sien niks en weet niks, sodat hulle beskaamd staan.
10 Wie maak ân god en giet ân afbeelding wat geen voordeel aanbring nie?
11 Kyk, al sy aanhangers sal beskaamd staan; en die ambagsmanne uit die adamiete! Laat hulle almal bymekaarkom, gaan staan, verskrik wees, tesame beskaamd staan!
12 Die ystersmid het ân byl en werk in die gloed; en hy maak hom met hamers en bewerk hom met sy sterk arm; daarby word hy honger en het geen krag nie; drink hy geen water nie, dan word hy moeg.
13 Die timmerman span ân lyn; hy trek hom af met ân potlood; hy bewerk hom met skawe en teken hom met ân passer en maak hom na die figuur van ân man, na die skoonheid van ân adamiet, om in ân huis te woon.
14 Een gaan sederbome afkap, en hy neem ân steeneik of ân eikeboom en laat een vir hom opgroei onder die bome van die bos. Hy het ân pynboom geplant, en die reĂ«n het dit grootgemaak.
15 Dan dien dit die adamiet as brandhout, en hy neem daarvan en maak hom warm; ook steek hy dit aan die brand en bak brood; ook maak hy daar ân god van en buig voor hom neer; hy maak daar ân gesnede beeld van en kniel daarvoor neer.
16 Die helfte daarvan het hy in die vuur verbrand: by die een helfte eet hy vleis, hy braai klaar en word versadig; ook maak hy hom warm en sĂȘ: Ha, ek het warm geword, ek het vuur gesien!
17 En van wat oor is, maak hy ân god, sy gesnede beeld; hy kniel daarvoor neer en werp hom neer en aanbid dit en sĂȘ: Red my, want u is my god!
18 Hulle weet nie en verstaan nie, want hulle oë is toegesmeer, sodat hulle nie sien nie, hulle harte, sodat hulle nie verstaan nie;
19 en niemand neem dit ter harte nie, en daar is geen kennis of verstand om te sĂȘ nie: Die helfte daarvan het ek verbrand in die vuur, en ook het ek op die kole daarvan brood gebak; ek het vleis gebraai en geĂ«et; en sal ek van die oorblyfsel daarvan ân gruwel maak? Sal ek neerkniel voor ân stuk hout?
20 Hy teer op as, ân misleide hart het hom verlei; sodat hy sy siel nie kan red, of kan sĂȘ nie: Is daar geen leuen in my regterhand nie?
21 Dink aan hierdie dinge, o Jakob en JisraEl! Want jy is My kneg; Ek het jou geformeer; jy is My kneg, JisraEl! Jy sal deur My nie vergeet word nie.
22 Ek delg jou oortredinge uit soos ân newel en jou skuld soos die Wolkkolom; keer terug na My, want Ek het jou verlos.
23 Jubel, o Hemele, want JaHWeH het dit gedoen. Juig, dieptes van die Aarde! Breek uit in gejubel, o berge, bosse en al die bome daarin! Want JaHWeH het Jakob verlos, en Hy sal Homself Glansryk maak aan JisraEl.
24 So sĂȘ JaHWeH, jou Losser, en Hy wat jou geformeer het van die Moederskoot af: Ek is JaHWeH wat alles volbring, wat die Hemele uitspan, Ek alleen, en wat die Aarde uitsprei - wie was met My? â [Wysheid van Sirah 24:4-5]
25 wat die tekens van die leuenprofete vernietig en die waarsĂȘers tot dwase maak; wat die wyse agteruit laat wyk en hulle kennis domheid maak;
26 wat die woord van Sy kneg vervul en die voorsegging van Sy Boodskappers volbring; wat van Jerusalem sĂȘ: Sy moet bewoon word; en van die stede van JeHĂ»Wdah: Hulle moet herbou word, en Ek sal haar puinhope oprig,
27 wat vir die diepte sĂȘ: Verdroog! en jou riviere sal Ek laat verdroog;
28 wat van Kores sĂȘ: Hy is My herder, en hy sal alles volbring wat My behaag deurdat hy van Jerusalem sĂȘ: Sy moet gebou word, en die Tempel moet gegrond word.
1Â SO sĂȘ JaHWeH aan Sy gesalfde, aan Kores, wie se regterhand Ek gevat het om nasies voor hom neer te werp, terwyl Ek die lendene van konings losgord; om voor hom deure oop te maak, en poorte sal nie gesluit bly nie:
2 Ek self sal voor jou uitgaan en die krom plekke reguitmaak; koperdeure sal Ek verbreek en ystergrendels stukkend slaan.
3 En Ek sal jou die skatte gee wat in die Duisternis is en die verborge rykdomme, sodat jy kan weet dat Ek - JaHWeH is wat jou by jou naam roep, die Elohey van JisraEl;
4 ter wille van Jakob, My kneg, en JisraEl, My uitverkorene, het Ek jou by jou naam geroep; Ek het jou ân erenaam gegee, hoewel jy My nie geken het nie.
5 Ek - JaHWeH, en daar is geen ander nie; buiten My is daar geen Vors nie; Ek omgord jou, hoewel jy My nie geken het nie,
6 sodat hulle kan weet van die opgang van die son en van sy ondergang af dat daar buiten My geeneen is nie; Ek - JaHWeH, en daar is geen ander nie;
7 wat die Lig formeer en die Duisternis skep, die Vrede maak en die besoedeling skep: Ek - JaHWeH, doen al hierdie [dinge].
8 Laat Haar drup, o Hemele, van bo af, en laat die wolke vloei van dade van Geregtigheid, laat die Aarde oopgaan, en laat Lossing voortkom en Geregtigheid; laat Hulle saam uitspruit. Ek - JaHWeH, het Hulle geskape.
9 Wee hom wat met sy Formeerder twis - ân potskerf van Adamah[adamiet se Aarde]! Sal dan die klei sĂȘ aan hom wat hom vorm: Wat maak jy? Of jou werk sĂȘ: Hy het geen hande nie!
10 Wee hom wat vir die Vader sĂȘ: Waarom verwek U? en vir die Vrou: Waarom het U weĂ«?
11 So sĂȘ JaHWeH, die Aparte Een van JisraEl en sy Formeerder: Vra My aangaande die toekomstige dinge; vertrou My seuns en die werk van My Hande aan My toe!
12 Ek het die Aarde gemaak en die adamiet op haar geskape; Ek - My Hande het die Hemele uitgespan, en Ek het aan Sy ganse skeppings-leërmag bevel gegee.
13 Ek het Hom verwek in Geregtigheid, en al Sy WeĂ« sal Ek gelykmaak; Hy sal My Stad bou en My ballinge loslaat sonder koopprys en sonder geskenk, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
14 So sĂȘ JaHWeH: Die opbrengs van Egipte en die handelswins van Kuwsh en die SabeĂ«rs, manne van hoĂ« gestalte, sal na jou toe oorkom en joue wees; hulle sal agter jou loop, in kettings sal hulle oortrek en hulle voor jou buig; hulle sal jou smeek [en sĂȘ]: Waarlik, El is in jou; en anders is daar geen, geen Elohim meer nie!
15 Waarlik, U is ân El wat U verborge hou, die Elohey van JisraEl, die Verlosser.
16 Hulle het beskaamd gestaan en ook in die skande gekom, hulle almal; hulle het tesame met skande heengegaan - die wat idole maak.
17 JisraEl word verlos deur JaHWeH met ân ewige Verlossing; julle sal nie beskaamd staan of in die skande kom tot in alle ewigheid nie.
18 Want so sĂȘ JaHWeH, wat die Hemele geskape het - Hy is die Elohim! - wat die Aarde geformeer en haar gemaak het - Hy het haar bevestig; Hy het haar nie geskape om leeg te wees nie, [maar] haar geformeer om bewoon te word - Ek - JaHWeH, en daar is geen ander nie. (GenĂ©sis1:2)
19 Ek spreek nie in die geheim, in ân plek van Duisternis [in] die Aarde nie; Ek het aan die saadlyn van Jakob nie gesĂȘ: Soek My tevergeefs nie. Ek - JaHWeH spreek Geregtigheid; Ek vertel dit reguit.
20 Versamel julle en kom, kom almal nader, julle wat uit die nasies ontvlug het! Hulle weet niks, wat die hout van hul gesnede beeld dra en ân god aanbid wat nie kan verlos nie.
21 Verkondig en bring voor, ja, laat hulle saam raad hou: Wie het dit van ouds af laat hoor, lank tevore dit verkondig? Is dit nie Ek - JaHWeH, nie? En buiten My is daar geen ander elohim nie: ân regverdige El en Verlosser is daar buiten My nie.
22 Wend julle tot My en laat julle red, alle eindes van die Aarde! Want Ek is El, en daar is geen ander nie.
23 Ek sweer by Myself, Geregtigheid gaan uit My Mond, ân Woord wat nie herroep word nie: dat voor My elke knie sal neerbuig, by My elke tong sal sweer.
24 Hulle sal van My sĂȘ: Alleen in JaHWeH [is] dade van Geregtigheid en Sterkte; na Hom sal hulle kom; maar hulle almal sal beskaamd staan wat op Hom toornig is.
25 In JaHWeH sal geregverdig word en hulle beroem die hele saadlyn van JisraEl.
Die idole van Babel en die Elohim van JisraEl.
1Â BEL het inmekaargesak, Nebo staan krom, hulle idole is vir die sterflinge en die wilde wesens; hulle vrag is swaar gelaai, ân las vir die vermoeide.
2 Saam staan hulle krom, inmekaargesak; hulle kon die vrag nie red nie, en hulle siel het in gevangenskap gegaan.
3 Luister na My, o huis van Jakob en die hele oorblyfsel van die huis van JisraEl, julle wat [deur My] gedra is van die Moederskoot af, opgeneem is van die geboorte af;
4 en tot die ouderdom toe is Ăk dieselfde, ja, tot die grysheid toe sal Ek [julle] dra; Ăk het dit gedoen, en Ăk sal [julle] opneem, en Ăk sal dra en red.
5 By wie wil julle My vergelyk en My net so maak en My gelykstel, dat Ons eenders kan wees?
6 Hulle wat goud uit die geldsak skud en silwer afweeg met die weegskaal, huur ân goudsmid, en hy maak daar ân god van; hulle kniel neer, ook buig hulle.
7 Hulle hef hom op die skouer; hulle dra hom en sit hom op sy plek neer. Daar staan hy! Hy wyk nie van sy plek nie; ook al roep iemand hom, hy antwoord nie; hy verlos hom nie uit sy benoudheid nie.
8 Dink hieraan en wees beslis; neem dit ter harte, o afvalliges!
9 Dink aan die dinge wat tevore was, van ouds af, dat Ek El is, en daar is geen ander nie; [Ek is] Elohim, en daar is niemand soos Ek nie;
10 wat van die begin af verkondig die einde, en van die voortyd af wat nog nie gebeur het nie; wat sĂȘ: My Raad sal bestaan, en al wat My behaag, sal Ek doen;
11 wat ân roofvoĂ«l roep uit die Ooste, die man van My Raad uit ân ver deel van die Aarde; soos Ek dit gespreek het, sal Ek dit ook laat kom; Ek het dit voorberei, Ek sal dit ook doen.
12 Luister na My, julle wat hard is van hart, julle wat ver is van Geregtigheid!
13 Ek bring My Geregtigheid nader; Sy is nie ver nie, en My Redding sal nie vertoef nie; en Ek gee bevryding in Sion, aan JisraEl My Versiering.
Val van die trotse Babel.
1 KOM af en sit in die stof, maagd, dogter van Babel! Sit op die Aarde sonder troon, dogter van die Chaldeërs! Want jy sal nie langer genoem word die vertroetelde en verwénde nie.
2 Neem die handmeul en maal meel; slaan jou sluier op, tel die kleed op, ontbloot die been, trek deur die riviere!
3 Laat jou geslagsdele ontbloot word, ja, jou skande gesien word! Ek sal wraak neem en geen adamiet verskoon nie.
4 Ons Verlosser - Sy Naam is JaHWeH van die skeppings-leërmag, die Aparte Een van JisraEl.
5 Sit doodstil, en gaan in na die Duisternis, dogter van die Chaldeërs! want jy sal nie langer genoem word gebiedster van die koninkryke nie.
6 Ek was toornig op My volk, Ek het My Erfdeel besoedel en hulle in jou hand oorgegee: jy het hulle geen Barmhartigheid bewys nie, op die grysaard het jy jou juk baie swaar laat druk
7 en gesĂȘ: Ek sal in ewigheid wees, gebiedster vir altyd; jy het hierdie dinge nie ter harte geneem nie, aan die einde daarvan nie gedink nie.
8 Hoor dan nou dit: wellustige wat so veilig sit, wat in haar hart sĂȘ: Ek en niemand anders nie! Ek sal nie as weduwee sit of kinderloosheid ken nie.
9 Hierdie twee dinge sal dan in ân oomblik, op een dag, oor jou kom: kinderloosheid en weduweeskap; volkome sal hulle jou oorval, ondanks die veelheid van jou dwelmhandel, ondanks die groot menigte van jou besweringe. [Openbaring 22:15]
10 En jy het op besoedeling vertrou, jy het gesĂȘ: Niemand sien my nie! Jou wysheid en jou kennis het jou verlei, sodat jy in jou hart gesĂȘ het: Ek is Sy, en niemand anders nie!
11 Daarom oorval die besoedeling jou; weet dat sy van Shagar kom; en rampe val op jou wat jy nie kan versoen nie, en skielik oorval ân verwoesting jou sonder dat jy dit weet. [JeshaJaH 14:12]
12 Tree tog op met jou besweringe en met die menigte van jou dwelms waarmee jy jou vermoei het van jou jeug af; miskien kan jy iets uitrig, miskien kan jy skrik aanjaag! [Openbaring 18:23]
13 Jy het jou vermoei met die menigte van jou planne; laat hulle tog optree en jou red - die wat die Hemele indeel, die sterrekykers wat elke maand laat weet wat oor jou sal kom.
14 Kyk, hulle het geword soos stoppels, vuur het hulle verbrand; hulle kan hulle siel nie red uit die mag van die vlam nie - dit is geen kool om by warm te word nie, geen vuur om daarvoor te sit nie!
15 Dit het jy aan hulle - jou koopmans - met wie jy jou vermoei het van jou jeug af; elkeen dwaal sy eie koers; niemand is daar wat jou red nie.
Die bevryding deur Kores.
1 HOOR dit, huis van Jakob wat julle self noem met die naam van JisraEl en uit die waters van JeHĂ»Wdah voortgekom het, wat sweer by die Naam van JaHWeH en die Elohey van JisraEl vermeld, [maar] nie in Waarheid of in Geregtigheid nie â (GenĂ©sis1:6)
2 want hulle noem hulself na die Stad van die Apartheid [en] hulle steun op die Elohey van JisraEl; JaHWeH van die skeppings-leërmag is Sy Naam.
3 Die vorige dinge het Ek lankal verkondig, en uit My Mond het uitgegaan, en Ek het laat hoor; skielik het Ek volbring, en Sy het gekom. [Wysheid van Sirah 24:1 - 3]
4 Omdat Ek geweet het dat jy halsstarrig is, en jou nek ân ystersening is, en jou voorhoof koper,
5 daarom het Ek jou lank tevore verkondig; voordat Sy gekom het, het Ek jou laat hoor, dat jy nie sou sĂȘ: My smarte het dit gedoen, of my gesnede beeld of my gegote beeld het dit beveel nie.
6 Jy het gehoor - aanskou alles van Haar! Sal jĂșlle [Haar] dan nie verkondig nie? Van nou af laat Ek jou nuwe dinge hoor en geheime wat jy nie geweet het nie.
7 Nou is Hulle geskape en nie tevore nie; en voor vandag het jy niks van Hulle gehoor nie, dat jy nie sou sĂȘ: Kyk, ek het dit geweet nie!
8 Ja, jy het nie gehoor nie, ook het jy nie geweet, ook het jou oor tevore nie vir Hulle oopgegaan nie; want Ek het geweet dat jy verraad pleeg, en dat jy van die moederskoot af ân oortreder genoem is.
9 Om My Naam ontwil vertraag Ek My Toorn, en om My Roem ontwil bedwing Ek My jou ten goede, om jou nie uit te roei nie. [Lukas 13:8]
10 Kyk, Ek het jou gelouter, maar nie soos silwer nie; Ek het jou beproef in die smeltkroes van ellende.
11 Om My ontwil, om My ontwil sal Ek dit doen - want ag, hoe is [My Naam] besoedel! - en Ek sal My Eer aan geen ander gee nie.
12 Luister na My, o Jakob, en JisraEl, wat Ek geroep het, Ek - Hy; Ek is die Eerste, ook is Ek die Laaste.
13 Ook het My Hand die Aarde gegrond, en My Regterhand die Hemele uitgesprei; as Ek Hulle roep, staan Hulle daar almal saam.
14 Kom bymekaar, julle almal, en luister! Wie onder Hulle het dit verkondig? Hy vir wie JaHWeH liefhet, sal Sy welbehae voltrek aan Babel, en Sy mag aan die Chaldeërs.
15 Ek, Ek het dit gespreek, ook het Ek Hom geroep; Ek het Hom laat kom, en Sy Weg voorspoedig gemaak.
16 Kom julle nader na My, hoor dit: Ek het van die begin af nie in die geheim gespreek nie; van die tyd af dat dit gebeur, is Ek daar! En nou het My Meester JaHWeH My met Sy Gees gestuur.
17 So sĂȘ JaHWeH, jou Losser, die Aparte Een van JisraEl: Ek - JaHWeH jou Elohey, leer jou wat Reg is, lei jou op die Weg wat jy moet gaan. [Psalm 18:30]
18 Ag, as jy maar na My Gebooie geluister het, dan sou jou Vrede gewees het soos ân rivier en jou Geregtigheid soos die golwe van die see;
19 dan sou jou saad gewees het soos die sand, en die wat uit jou liggaam voortkom, soos die korreltjies daarvan; sy naam sou nie uitgeroei of verdelg word voor My Aangesig nie!
20 Gaan weg uit Babel, vlug weg van die ChaldeĂ«rs! Verkondig met jubelklank, laat dit hoor, bring dit uit tot by die Einde van die Aarde! SĂȘ: JaHWeH het Sy kneg Jakob verlos;
21 en hulle het geen dors gehad nie, in die droogte het Hy hulle gelei; Hy het water uit die rots vir hulle laat stroom en die rots geklowe, sodat die waters weggevloei het.
22 Geen Vrede, sĂȘ JaHWeH, vir die besoedelde nie!
Die Kneg van JaHWeH, die Lig van die volke.
1Â HOOR na My, eilande, en luister, gemeenskappe wat ver is! JaHWeH het My geroep van die moederskoot af, van My geboorte af het Hy My naam genoem.
2 En Hy het My Mond gemaak soos ân skerp swaard, in die skaduwee van SY Hand het HY My verberg; en HY het My ân skerp pyl gemaak, in SY pylkoker My weggesteek;-Â [Openbaring 19:15]
3 en HY het vir My gesĂȘ: Jy is MY Kneg vir JisraEl, in wie EK My verhoog.
4 Maar Ek het gesĂȘ: Tevergeefs het Ek My vermoei, My Krag vir niks en vrugteloos verteer! Nogtans is My Reg by JaHWeH, en My loon is by My Elohey.
5 En nou sĂȘ JaHWeH wat My van die moederskoot af geformeer het om Sy Kneg te wees, om Jakob na HOM terug te bring en dat JisraEl by HOM versamel mag word - en Ek word geĂ«er in die OĂ« van JaHWeH, en [my] Elohey sal My Sterkte wees - [Odes van Salomo 19]
6 HY het gesĂȘ: Dit is te gering dat U MY Kneg sou wees om op te rig die stamme van Jakob en terug te bring die gespaardes in JisraEl: EK het U gemaak tot ân Lig vir die nasies, om MY Verlossing te wees tot aan die Einde van die Aarde.
7 So sĂȘ JaHWeH, die Losser van JisraEl, Sy Aparte Een, aan die veragte van siel, aan Hom wat ân afsku is by die nasie, ân Kneg van die vorste: Konings sal Hom sien en opstaan, vorste, en hulle sal hul neerbuig ter wille van JaHWeH wat getrou is, die Aparte Een van JisraEl wat U uitverkies het. [Psalm 86:2]
Die terugkeer uit Babel.
8 SO sĂȘ JaHWeH: In die tyd van die welbehae het Ek U verhoor, en in die dag van Verlossing het Ek U gehelp; en Ek behoed U en gee U as ân Verbond van die volk, om die Aarde weer op te rig, om verwoeste erfenisse te laat beĂ«rwe;
9 om te sĂȘ aan die gevangenes: Gaan uit! aan hulle wat in Duisternis is: Kom te voorskyn! By die paaie sal hulle wei, en op al die kaal heuwels sal hulle weiveld wees.
10 Hulle sal geen honger en geen dors hĂȘ nie, en die woestyngloed en die son sal hulle nie steek nie; want hulle Ontfermer sal hulle lei en hulle saggies aanbring na die Fonteine van water.
11 En Ek sal al My berge tot ân Weg maak, en My grootpad sal verhoog word.
12 Kyk, hulle hiér kom van ver, en kyk, hulle dåår kom van die Noorde en van die Weste, en hulle dåår kom uit die Aarde van die Siniete.
13 Jubel, o Hemele, en juig, Aarde; en berge breek uit in gejubel! Want JaHWeH het Sy volk getroos en ontferm Hom oor Sy ellendiges.
Sion word verlos.
14 MAAR Sion sĂȘ: JaHWeH het My verlaat, en My Meester het My vergeet!
15 Kan ân Vrou Haar Suigling vergeet, dat Sy Haar nie ontferm oor die seun van Haar skoot nie? Ofskoon hulle sou vergeet, nogtans sal Ăk Jou nie vergeet nie!
16 Kyk, Ek het Jou in die handpalms gegraveer; Jou hegting is voortdurend voor My.
17 Jou seuns kom gou, [maar] Jou verwoesters en Jou vernielers sal van Jou af wegtrek.
18 Slaan Jou oĂ« rondom op en kyk: hulle almal kom bymekaar, hulle kom na Jou toe! So waar as Ek leef, spreek JaHWeH, sekerlik sal Jou hulle almal aansit soos ân versiersel, hulle ombind soos ân Bruid.
19 Want Jou puinhope en Jou verwoeste plekke en Jou verwoeste Aarde - sekerlik, nou sal Jy te nou wees vir die inwoners, en die wat Jou verslind het, is ver weg!
20 Nog sal die kinders waarvan Jy beroof is, voor Jou ore sĂȘ: Die plek is te nou vir my; maak vir my plek, dat ek kan woon!
21 Dan sal Jy in Jou hart sĂȘ: Wie het vir My hierdie [kinders] gebaar, aangesien Ek kinderloos en onvrugbaar was, verban en verstote? En wie het hulle grootgemaak? Kyk, Ek het toe alleen oorgebly; hierdie [kinders] - waar was hĂșlle? [2 Ezra 10]
22 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek sal My Hand ophef na die nasies en My Banier opsteek na die volke; dan sal hulle Jou seuns aan die boesem bring, en Jou dogters sal op die skouer gedra word;Â [JeshaJaH 11:10]
23 en konings sal Jou oppassers wees, hulle vorstinne Jou pleegmoeders; hulle sal voor Jou neerbuig met die aangesig na die Aarde toe en die stof van Jou voete lek; en Jy sal weet dat Ek - JaHWeH is, dat hulle nie beskaamd staan wat My verwag nie.
24 Sal van ân dappere die buit afgeneem word? Of sal die gevangenes van ân regverdige ontvlug?
25 Waarlik, so sĂȘ JaHWeH: Ja, die gevangenes van die dappere sal afgeneem word, en die buit van die tiran sal ontvlug; en Jou bestryder sal Ăk bestry en Jou kinders sal Ek verlos.
26 En Ek sal Jou verdrukkers hulle eie vlees laat eet, en van hulle eie bloed sal hulle dronk word soos van wyn. Dan sal alle vlees gewaar word dat Ek - JaHWeH, Jou Verlosser is, en Jou Losser die Sterke van Jakob.
1 SO sĂȘ JaHWeH: Waar is tog die skeibrief van julle Moeder waarmee Ek Haar weggestuur het? Of wie is daar van My skuldeisers aan wie Ek julle verkoop het? Kyk, weens jul skuld van ongeregtigheid is julle verkoop, en weens jul oortredinge is julle Moeder weggestuur. [2 Konings 4:1]
2 Waarom het Ek gekom en daar was niemand nie, het Ek geroep en niemand geantwoord nie? Is My Hand werklik te kort om te verlos, of is daar in My geen Krag om uit te red nie? Kyk, deur My Dreiging maak Ek die see droog; Ek maak die riviere tot ân wildernis, sodat hulle visse stink, omdat daar geen water is nie, en hulle sterwe van dors.
3 Ek beklee die Hemele met duister en bedek hom met ân roukleed.
4 My Meester JaHWeH het My ân geoefende tong gegee, dat Ek kan weet om die vermoeide te verkwik met woorde; HY wek elke mĂŽre, HY wek My oor om te hoor soos ân student.
5 My Meester JaHWeH het My oor geopen, en Ek het nie gerebelleer nie; Ek het nie agteruitgewyk nie.
6 Ek het My rug gegee vir die wat slaan, en My wange vir die wat die hare uitpluk; My gesig nie verberg vir vernedering en gespoeg nie. [Psalm 129:3; Boodskap van Petrus 1:9; Markus 14:65; MattithJaHûW 27:30]
7 Maar My Meester JaHWeH help My; daarom kom Ek nie in die skande nie; daarom het Ek My Aangesig gemaak soos ân rots, en Ek weet dat Ek nie beskaamd sal staan nie.
8 HY is naby wat My Reg verskaf. Wie wil met My ân regsaak begin? - laat Ons saam optree! Wie is My teĂ«party? - laat hom nader kom na My toe!
9 Kyk, My Meester JaHWeH help My: wie is hulle wat My kan besoedel? Kyk, hulle sal almal verslyt soos ân kleed; die mot sal hulle eet.
10 Wie is daar onder julle wat JaHWeH vrees, wat na die Stem van SY Kneg luister, wat in Duisternis wandel en geen glans het nie? - laat hy vertrou op die Naam van JaHWeH en steun op sy Elohey!
11 Kyk, julle almal wat ân vuur aansteek, wat julle met vuurpyle omgord - wandel in die vlam van julle vuur en onder die vuurpyle wat julle aangesteek het! Deur My Hand het dit julle oorgekom; in smart sal julle neerlĂȘ.
Herstelling en voorspoed vir Jisrael.
1Â LUISTER na My, julle wat die Geregtigheid najaag, wat JaHWeH soek! Aanskou die Rots waaruit julle gekap is en die holte van die put waaruit julle gegrawe is.
2 Aanskou Abraham, julle vader, en Sarah, wat julle gebaar het; want as eenling het Ek hom geroep en hom geseën en hom vermenigvuldig.
3 Want JaHWeH vertroos Sion; Hy vertroos al Haar puinhope en maak Haar wildernis soos Eden en Haar woestyn soos die Tuin van JaHWeH; Vreugde en Blydskap sal in Haar gevind word, uitgestrekte hande en die klank van liedere. [Hooglied 4:12]
4 Luister na My, My volk, en neig die oor tot My, My gemeenskap! Want ân Wet sal van My uitgaan, en Ek sal My Reg vasstel as die Lig van die volke.
5 My regverdigheid is naby, My Lossing het uitgegaan en My Arms sal die volke oordeel; op My sal die eilande wag, en op My Arm sal hulle hoop.
6 Slaan julle oĂ« op na die Hemele en aanskou die Aarde daaronder; want die Hemele sal soos rook verdwyn en die Aarde soos ân kleed verslyt en haar bewoners soos muggies sterwe; maar My Verlossing sal vir ewig bestaan en My Geregtigheid sal nie verbreek word nie.
7 Luister na My, julle wat die regverdigheid ken, volk in wie se hart My Wet is! Wees nie bevrees vir die smaad van ân sterfling en skrik nie vir hulle skimptaal nie;
8 want die mot sal hulle opeet soos ân kleed, en die wurm sal hulle verteer soos wol; maar My Geregtigheid sal vir ewig bestaan en My oorwinning van geslag tot geslag.
9 Ontwaak, ontwaak, beklee U met Sterkte, Arm van JaHWeH! Ontwaak soos in die dae van die voortyd, onder die geslagte van lank gelede. Is dit nie U wat Rahab neergekap het, die Draak gewond het nie? [Psalm 87:4; 89:10 - 11; JeségiEl 29:3]
10 Is dit nie U wat die see, die waters van die groot Afgrond drooggemaak het nie, wat van die dieptes van die see ân pad gemaak het vir die deurtog van die verlostes nie? (Exodus 14:21)
11 So sal dan die losgekooptes van JaHWeH teruggaan en na Sion kom met gejubel, en ewige Vreugde sal op hulle hoof wees; Vreugde en Blydskap sal hulle verkry; kommer en gesug vlug weg.
12 Ek is Sy wat julle Troos! Wie is jy, dat jy bevrees is vir die mens wat moet sterwe, en vir die seun van adam wat oorgegee word soos gras wat vinnig vernietig word? -
13 dat jy JaHWeH vergeet wat jou gemaak het, wat die Hemele uitgesprei en die Aarde gegrond het; dat jy voortdurend die hele dag bewe vir die grimmigheid van die verdrukker as hy hom daarop toelĂȘ om te verwoes? Waar is dan die grimmigheid van die verdrukker?
14 Die [in boeie] gekromde word gou losgelaat en sal nie sterwend in die kuil neerdaal nie, en sy brood sal nie ontbreek nie.
15 Maar Ek is JaHWeH jou Elohey wat die see in beroering bring, sodat sy golwe bruis; JaHWeH van die skeppings-leërmag is Sy Naam!
16 En Ek het My Woorde in jou mond gelĂȘ en in die skaduwee van My Hand jou verberg; om die Hemele te plant en die Aarde te grond en aan Sion te sĂȘ: My volk is U!
Wekroep aan Jerusalem.
17Â ONTWAAK, ontwaak, staan op, Jerusalem, jy wat uit die Hand van JaHWeH die Beker van Sy Grimmigheid gedrink het; die kelk van bedwelming het jy uitgedrink, uitgesuig.
18 Nie een van al die seuns wat Sy gebaar het, het Haar gelei nie; en nie een van al die seuns wat Sy grootgemaak het, het Haar aan die hand gegryp nie.
19 Hierdie twee dinge het jou oorgekom - wie het Medelye met jou? - verwoesting en verbreking, hongersnood en swaard. Hoe sou Ek jou kan troos?
20 Jou kinders het onmagtig gelĂȘ by al die straathoeke soos ân eland in ân vangkuil, vol van die Grimmigheid van JaHWeH, van die dreiging van jou Elohey.
21 Daarom, hoor tog dit, Ellendige, en jy wat dronk is, maar nie van wyn nie!
22 So sĂȘ jou Meester, JaHWeH, jou Elohey wat die saak van Sy volk verdedig: Kyk, Ek neem die beker van bedwelming uit jou hand, die kelk van My Grimmigheid; jy sal haar verder nie meer drink nie.
23 Maar Ek sal haar in die hand gee van die wat jou droefheid aandoen, wat vir jou siel gesĂȘ het: Buig, dat ons oor kan gaan; en jy moes jou rug maak soos die Aarde en soos ân straat vir die wat daaroor gaan.
1Â ONTWAAK, ontwaak, beklee U met Sterkte, o Sion, trek U sierlike klere aan, o Jerusalem, Stad van die Apartheid! Want in U sal verder geen onbesnedene of vebasterde meer kom nie.
2 Skud U los uit die stof, staan op, sit neer, o Jerusalem! Maak los die bande aan U hals, o gevangene, Dogter van Sion!
3 Want so sĂȘ JaHWeH: Vir niks is Julle verkoop, Julle sal ook sonder geld gelos word.
4 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: In vroeĂ«r dae het My volk afgetrek na Egipte om daar as vreemdeling te vertoef, en Assur het hom sonder rede verdruk.
5 Maar nou, wat vind Ek hier? spreek JaHWeH; want My volk is vir niks weggeneem, sy oorheersers maak geraas, spreek JaHWeH, en My Naam word voortdurend die hele dag gelaster.
6 Daarom sal My volk My Naam leer ken; daarom [sal hulle weet] op dié dag Ek [is] Hy wat spreek: Hier [is] Ek!
Die terugkeer.
7 HOE lieflik is op die berge die Voete van Hom wat die Goeie Boodskap bring, wat Vrede laat hoor, wat Goeie Tyding bring, wat Suiwerheid afkondig; wat aan Sion sĂȘ: U Elohey is Koning!
8 Hoor! U wagte! Hulle verhef die stem, hulle jubel almal saam; want hulle sien vlak voor hulle oë hoe JaHWeH terugkeer na Sion.
9 Breek uit, jubel almal saam, puinhope van Jerusalem! Want JaHWeH het Sy volk getroos, Jerusalem verlos.
10 JaHWeH het die Arm van Sy Apartheid ontbloot voor die oë van al die nasies, en al die eindes van die Aarde sal die Verlossing van Onse Elohey sien. [2 Ezra 7:26]
11 Vertrek, vertrek, gaan weg daarvandaan, raak nie aan wat besoedel is nie; gaan uit haar midde uit, was julle, draers van die voorwerpe van JaHWeH!
12 Want julle sal nie baie haastig weggaan en nie soos vlugtelinge vertrek nie; want JaHWeH trek voor julle uit, en die Elohey van JisraEl is julle agterhoede.
Die Kneg van JaHWeH word verneder en verhoog.13 KYK, My Kneg sal voorspoedig wees, Hy sal hoog en verhewe, ja, baie hoog word.
14 Soos baie hulle oor U verstom het - so misvormd was Sy voorkoms, geen Man meer nie, en Sy Gestalte was nie soos dié vanuit die seuns van Adam nie -
15 so sal Hy baie nasies bespat[met bloed], konings sal hulle mond oor Hom toehou; want wat aan hulle nie vertel is nie, sien hulle; en wat hulle nie gehoor het nie, word hulle gewaar.
1Â WIE het geglo wat aan Ons verkondig is? En aan wie is die Arm van JaHWeH geopenbaar?
2 Hy tog het soos ân loot voor SY Aangesig opgespruit en soos ân wortel uit droĂ« Aarde. Hy het geen gestalte of grootsheid gehad, dat Ons Hom sou aansien nie, en geen voorkoms, dat Ons Hom sou begeer nie. [JeHĂŽWganan 15:1]
3 Hy was verag en deur die manne verlaat, ân Man van smarte en vertroud met siekte; ja, soos een vir wie Ons, Ons gesig verberg; Hy was verag en Ons het Hom nie gereken nie.
4 Nogtans het Hy Ons siektes op Hom geneem, en Ons smarte - dié het Hy gedra; maar Ons het Hom gehou vir Een wat geplaag, deur Elohim geslaan en verdruk was. [Hooglied 1:6]
5 Maar Hy is ter wille van Ons oortredinge deurboor, ter wille van die skuld van Ons ongeregtigheid is Hy verbrysel; die straf wat vir Ons die Vrede aanbring, was op Hom, en deur Sy wonde het daar vir Ons genesing gekom.
6 Ons almal het gedwaal soos skape, Ons het elkeen Ons eie pad geloop; maar JaHWeH het die skuld van Ons almal se ongeregtigheid op Hom laat neerkom.
7 Hy is mishandel, hoewel Hy onderworpe was, en Hy het Sy mond nie oopgemaak nie; soos ân Lam wat na die slagplek gelei word en soos ân Ooi wat stom is voor die aangesig van Haar skeerders - ja, Hy het Sy Mond nie oopgemaak nie. [Boekrol van die Opregte 19:35; Psalm 129:3 ; LevĂtikus 5:5]
8 Uit die verdrukking en uit die Reg is Hy weggeneem; en onder Sy tydgenote - wie het daaroor gedink dat Hy afgesny is uit die Aarde van die lewendes? Ter wille van die oortreding van My volk was die plaag op Hom.
9 En hulle het [Hom] Sy graf by die besoedelde gegee; en by ân ryke was Hy in Sy dood, omdat Hy geen onreg gedoen het nie en geen bedrog in Sy mond was nie.
10 Maar dit behaag JaHWeH om Hom te verbrysel; Hy het [Homself] swak gemaak; en Sy Siel vir skuld aangebied, Hy sal Sy saad sien; Hy sal die dae verleng, en die welbehae van JaHWeH sal deur Sy Hand voorspoedig wees.
11 Weens die moeitevolle lyde van Sy siel sal Hy hom sien [en] versadig word; deur Sy Kennis sal My Kneg, die Regverdige, baie regverdig maak; en Hy sal hulle skuld vir ongeregtigheid dra.
12 Daarom sal Ek Hom ân deel gee onder die Grotes, en met Magtiges sal Hy buit verdeel; omdat Hy Sy siel uitgestort het in die Dood en saam met die oortreders gereken was, terwyl Hy tog die skuld van baie gedra en vir die opstandiges ingetree het.
Sion en Haar kinders.
1 JUBEL, Onvrugbare, wat nie gebaar het nie! Breek uit in gejubel en juig, Jy wat geen WeĂ« gehad het nie! Want die kinders van die Verwoeste is meer as die kinders van die Getroude, sĂȘ JaHWeH. [Psalm 102:17; JirmeJaH 4:31]
2 Maak die plek van Jou Tent wyd, en laat hulle die doeke van Jou Tabernakels oopspan. Verhinder hulle nie! Maak Jou lyne lank en slaan Jou penne styf in.
3 Want Jy sal regs en links uitbreek, en Jou saad sal nasies in besit neem en verwoeste stede bevolk.
4 Wees nie bevrees nie, want Jy sal nie beskaamd staan nie; en vrees geen skande nie, want Jy sal nie nodig hĂȘ om te bloos nie; maar Jy sal die skande van Jou jonkheid vergeet en aan die smaad van Jou weduweeskap nie meer dink nie.
5 Want jou Maker is jou Besitter; JaHWeH van die skeppings-leërmag is Sy Naam; en die Aparte Een van JisraEl is Jou Losser. Hy sal die Elohey van die hele Aarde genoem word.
6 Want soos ân verlate Vrou en ân Bedroefde van Gees het JaHWeH Jou geroep, en soos ân Vrou uit die jeugtyd as Sy versmaad was, sĂȘ Jou Elohey. [2 Ezra 2:3]
7 Vir ân klein oomblik het Ek Jou verlaat, maar met groot ontferminge sal Ek Jou vergader.
8 In ân uitstorting van Toorn het Ek vir ân oomblik My Aangesig vir Jou verberg, maar met Ewige Medelye ontferm Ek My oor Jou, sĂȘ JaHWeH, jou Losser.
9 Soos in die dae van Noag is dit vir My: soos Ek gesweer het dat die waters van Noag nie meer oor die Aarde sou gaan nie, so het Ek gesweer dat Ek nie op Jou toornig sal wees of Jou sal dreig nie.
10 Want berge mag wyk en heuwels wankel, maar My Medelye sal van Jou nie wyk en My Vredesverbond, nie wankel nie, sĂȘ JaHWeH, jou Ontfermer. [NĂșmeri 25:12]
11 Jy, Ellendige, deur storm gejaagde, Ongetrooste! Kyk, Ek lĂȘ Jou stene in sierklei, en Ek grondves Jou in saffiere;
12 en Jou borswerings maak Ek van robyne en Jou Poorte van karbonkels en Jou hele ringmuur van edelgesteentes.
13 En al Jou kinders sal studente van JaHWeH wees, en die Vrede van Jou kinders sal groot wees.
14 Deur Geregtigheid sal Jy bevestig word; wees ver van verdrukking, want Jy hoef nie bevrees te wees nie; en ver van verskrikking, want sy sal nie by Jou kom nie.
15 As hulle ook die aanval begin - dit is nie uit My nie; wie Jou aanval, sal oor Jou val.
16 Kyk, Ăk het die Smid geskape wat die koolvuur aanblaas en ân wapen voortbring volgens sy ambag; ook het Ek die Verderwer geskape om te verniel. [Boekrol van Henog 23]
17 Elke wapen wat teen Jou gesmee word, sal niks uitrig nie; en elke tong wat teen Jou opstaan in die Reg, sal Jy weerlĂȘ. Jy is die Erfdeel van die knegte van JaHWeH en hulle Geregtigheid wat uit My is, spreek JaHWeH.
Die dringende uitnodiging.
1Â O ALMAL wat dors het, kom na die waters; en wie geen geld het nie, kom, koop en eet; ja, kom, koop sonder geld en sonder prys, Wyn en Melk!
2 Waarom weeg julle geld af vir wat geen Brood is nie, en julle arbeid vir wat nie kan versadig nie? Luister aandagtig na My en eet die suiwere, en laat julle siel hom in vettigheid verlustig.
3 Neig julle oor en kom na My toe, luister, en julle siel sal lewe; Ek wil met julle ân Ewige Verbond sluit: die bestendige barmhartigheidsbewyse van Dawid.
4 Kyk, Ek het Hom tot ân getuie van die gemeenskappe gemaak, tot ân Vors en ân Gebieder van die gemeenskappe.
5 Kyk, ân nasie wat jy nie geken het nie, sal jy roep; en nasies wat jou nie geken het nie, sal na jou hardloop, ter wille van JaHWeH jou Elohey en van die Aparte Een van JisraEl, omdat Hy jou verhoog het.
6 Soek JaHWeH terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is.
7 Laat die besoedelde sy weg verlaat en die kwaaddoener sy gedagtes; en laat hy hom tot JaHWeH bekeer, dan sal Hy hom barmhartig wees; en tot Onse Elohey, want Hy vergeef menigvuldiglik.
8 Want My gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle weë is nie My Weë nie, spreek JaHWeH.
9 Want soos die Hemele hoër is as die Aarde, so is My Weë hoër as julle weë en My gedagtes as julle gedagtes.
10 Want soos die reën en die sneeu van die Hemele neerdaal en daarheen nie terugkeer nie, maar die Aarde deurvogtig en maak en hy haar laat voortbring en hy haar laat uitspruit en saad gee aan die saaier en brood aan die eter;
11 so sal My Woord wees wat uit My Mond uitgaan: Hy sal nie leeg na My terugkeer nie, maar doen wat My behaag en voorspoedig wees in alles waartoe Ek Hom stuur.
12 Want deur Vreugde sal julle uittrek en deur Vrede gelei word; die berge en heuwels sal voor julle in gejubel uitbreek, en al die bome van die veld sal die handpalms klap.
13 Vir ân doringboom sal ân sipres opgaan; vir ân distel sal ân mirteboom opgaan; en sy sal vir JaHWeH wees tot ân Naam, tot ân Ewige Teken wat nie afgesny sal word nie.
Beloftes vir die wat die Sabbat hou.
1 SO sĂȘ JaHWeH: Bewaar die Reg en doen Geregtigheid; want My Verlossing is naby om te kom en My Geregtigheid om geopenbaar te word. [2 Ezra 7:27]
2 Geseënd is die persoon wat Haar doen en die seun van adam wat in Haar vashou; wat die Sabbat hou, sodat hy haar nie besoedel nie, en sy hand terughou, dat hy nie enige besoedeling doen nie.
3 En laat die seun van die vreemde wat hom by JaHWeH aangesluit het, nie spreek en sĂȘ: JaHWeH sal my gewis afskei van Sy volk nie; en laat die ontmande nie sĂȘ: Kyk, ek is ân droĂ« boom nie.
4 Want so sĂȘ JaHWeH aan die ontmandes wat My Sabbatte hou en verkies wat My behaag en vashou aan My Verbond:
5 Ek sal aan hulle in My Huis en binnekant My mure ân Hand en ân Naam gee wat suiwerder is as seuns en dogters; ân ewige Naam gee Ek aan hulle, wat nie uitgeroei sal word nie. [Lukas 10:17]
6 En die seuns van die vreemde wat hulle by JaHWeH aangesluit het, om Hom te dien en om die Naam van JaHWeH lief te hĂȘ deur Sy knegte te wees - elkeen wat die Sabbat hou, sodat hy haar nie besoedel nie, en hulle wat vashou aan My Verbond,
7 hulle sal Ek bring na die Berg van My Apartheid, en Ek sal hulle Vreugde laat smaak in My Huis van gebed; hulle brandoffers en hulle slagdiere sal welgevallig wees op My altaar; want My Huis sal ân Huis van gebed genoem word vir al die volke.
8 So sĂȘ my Meester JaHWeH wat versamel diegene wat van JisraEl verdryf is: Ek sal by Hom nog meer versamel, by Sy versameldes.
9 AL julle wilde wesens van die veld, kom eet! Al julle wilde wesens in die bos!
10 Hulle wagte is almal blind, hulle merk niks nie; hulle is almal stom honde wat nie kan blaf nie; wat dromerig lĂȘ, lief is om te sluimer.
11 En die honde is gulsig van siel, hulle ken geen versadiging nie; en herders is hulle wat nie weet om op te merk nie; almal loop hulle eie pad, elkeen na sy onregverdige wins, almal saam.
12 Kom, [sĂȘ hulle], laat ek wyn gaan haal, en laat ons sterk drank drink, en die dag van mĂŽre sal wees soos vandag, buitengewoon groot!
1 DIE regverdige kom om, en daar is niemand wat dit ter harte neem nie; en die barmhartiges word weggeneem, sonder dat iemand daarop let word die regverdigheid weggeneem vanweë die besoedeling.
2 Hy gaan in die Vrede in: hulle sal rus op hulle beddens - hy wat sy reguit pad loop.
3 Maar julle, kom nader, kinders van ân Towerheks, saadlyn uit vermenging en hoerery!
4 Oor wie maak julle jul vrolik? Oor wie spalk julle die mond oop, steek julle die tong uit? Is julle nie kinders van oortreding, ân leuenagtige saadlyn nie,
5 wat julself verhit met elim(nimfe/godinne), onder elke groen boom; wat die kinders doodbloei in die dale, onderkant die rotsklowe?
6 By die gladde [klippe] van die dal is jou deel; hy is jou lot; ook het jy vir hulle drank uitgegiet, spysbydraes gebring! Sou Ek daarmee Vrede hĂȘ!?
7 Jy het jou bed hoog verhef soos ân berg; ook het jy daar opgeklim om ân slagdier te slag.
8 En agter die Poort en die Poort se hekke het jy jou gedenkteken geplaas; want, jy het jouself verwyder van My, jy het na ân hoĂ«r plek gegaan; jy het jou bed vergroot, jy het ân [verbond] gemaak met hulle wie jy liefgehad het deur vleeslike gemeenskap, jy het hulle geslagdele gesien. [Spreuke 7:16]
9 En jy het na die koning getrek met olie en jou salf baie gemaak; en jy het jou boodskappers gestuur na ver plekke, ja, diep na die Doderyk/Sheol toe.
10 Jy het moeg geword deur jou oordadige gedrag; tog het jy nie gesĂȘ nie: Dit is tevergeefs! Vernuwing van jou hand het jy gevind; daarom het jy nie uitgeput geraak nie.
11 Maar vir wie was jy bedug en bevrees? - want jy het ân leuenaar geword en aan My nie gedink nie; jy het dit nie ter harte geneem nie. Is dit nie omdat Ek swyg nie, en dit baie lank al, dat jy My nie vrees nie?
12 Ăk sal aan jou Geregtigheid bekend maak en jou werke, dat hulle jou geen voordeel bring nie. [Boekrol van Henog 94:5]
13 As jy skreeu, laat jou vergadering jou red; maar die Gees lig hulle almal op, verganklikheid neem hulle weg. Maar wie op My vertrou, sal die Aarde in besit neem [die] Berg van My Apartheid beërwe.
14 En hulle sal sĂȘ: Vul op, vul op, berei die Weg, verwyder die struikelblok uit die Weg van My volk.
15 Want so sĂȘ die HoĂ« en Verhewene wat in die ewigheid woon, Apartgestel is Sy Naam: Ek woon in die hoogte en in die apartgestelde plek en by die verbryselde en nederige van gees, om te laat herlewe die gees van die nederiges en te laat herlewe die hart van die verbryseldes.
16 Want Ek sal nie vir ewig twis en nie vir altyd toornig wees nie, want die gees sou voor My Aangesig versmag en die siele wat Ek self gemaak het.
17 Ek was toornig vanweë die skuld van hulle hebsug en het hulle geslaan terwyl Ek My Woede verberg het; ewenwel het hulle afkerig voortgegaan op hulle eie weg.
18 Ek het hulle weë gesien, en Ek sal hulle genees; en Ek sal hulle lei en aan hulle weer vertroosting skenk, naamlik aan hulle treuriges. (Exodus 23:25)
19 Ek skep die vrug van die lippe; Vrede, Vrede vir die wat ver en die wat naby is, sĂȘ JaHWeH; en Ek sal hulle genees. (Exodus 23:25)
20 Maar die besoedelde is soos ân onstuimige see; want hy kan nie tot rus kom nie, en sy waters gooi slyk en modder op.
21 Geen Vrede, spreek My Elohey, vir die besoedelde!
Die Sabbat, die apartgestelde dag van JaHWeH.
1Â ROEP uit die keel, hou nie terug nie, verhef jou stem soos ân ramshoring! En verkondig aan My volk hulle oortreding en aan die huis van Jakob hulle oortredinge.
2 Wel soek hulle My dag vir dag en het ân behae in die Kennis van My WeĂ«! Soos ân nasie wat Geregtigheid doen en die Reg van sy Elohey nie verlaat nie, vra hulle na My Regsprake van regverdigheid; hulle het ân behae in die toenadering tot Elohim.
3 Waarom vas Ons, en U sien dit nie? [Waarom] kwel ons siel, en U weet dit nie? - Kyk, op die dag as julle vas, soek julle geleentheid om eie belange te doen, en julle jaag al jul arbeiders aan.
4 Kyk, om te twis en te kyf, vas julle, en om te slaan met vuis van besoedeling; julle vas nie nou om julle stem in die hoogte te laat hoor nie.
5 Is dit die vas wat Ek verkies, die dag as die adamiet sy siel gaan kwel: dat hy sy hoof buig soos ân biesie en sak en as uitsprei om sy bed te wees? Noem jy dit vas en ân dag wat JaHWeH welgevallig is?
6 Is dit nie die vas wat Ek verkies nie: dat julle losmaak die bande van besoedeling, dat julle afhaal die stroppe van die juk en vry laat weggaan die verdruktes en elke juk stukkend breek?
7 Is dit nie dat jy jou brood breek vir hom wat honger het, en ellendiges, swerwelinge in die huis inbring nie? As jy iemand sien wat naak is, dat jy hom klee, en jou vir jou eie vlees nie verberg nie?
8 Dan sal die Lig deurbreek soos die dagbreek en jou genesing skielik uitspruit; en jou Geregtigheid sal voor jou uit gaan, die Glansrykheid van JaHWeH jou agterhoede wees.
9 Dan sal jy roep, en JaHWeH sal antwoord; jy sal skreeu om hulp, en Hy sal sĂȘ: Hier is Ek! As jy van jou verwyder die verdrukking, die uitsteek van die vinger en die leuenagtige woord,
10 en jou siel laat uitgaan na die hongerige, en die neergeboë siel versadig; dan sal jou Lig opgaan in die Duisternis en jou donkerheid wees soos die middag.
11 En JaHWeH sal jou voortdurend lei en jou siel versadig in dor plekke en jou gebeente sterk maak; en jy sal wees soos ân tuin wat goed besproei is en soos ân fontein van waters waarvan die water nooit teleurstel nie.
12 En [die wat] uit jou voortkom, sal die ou puinhope bou; die fondamente van vorige geslagte sal jy oprig, en jy sal genoem word: Herbouer van gebreekte mure, hersteller van Paaie, om bewoonbaar te maak.
13 As jy jou voet terughou van die Sabbat - om nie jou begeertes in die dag van My Apartheid te doen nie, en as jy die Sabbat ân verlustiging noem [en] die apartgestelde [dag] van JaHWeH hooghou; en as jy haar eer deur nie jou eie weĂ« te gaan nie, nie geleentheid vir jou begeertes soek of besigheid te praat nie;
14 dan sal jy jou verlustig in JaHWeH, en Ek sal jou laat ry oor die hoogtes van die Aarde en jou laat geniet die Erfdeel van jou vader Jakob; want die Mond van JaHWeH het dit gespreek.
Geen Verlossing sonder bekering.
1Â KYK, die Hand van JaHWeH is nie te kort om te help nie, en Sy Oor is nie te swaar om te hoor nie;
2 maar julle ongeregtigheid het ân skeidsmuur geword tussen julle en julle Elohey, en julle oortredinge het Sy Aangesig vir julle verberg, sodat Hy nie hoor nie.
3 Want julle handpalms is met bloed bevlek en julle vingers met ongeregtigheid; julle lippe spreek leuens, julle tong fluister onreg.
4 Daar is niemand wat roep in regverdigheid en niemand wat ân regstryd voer in Getrouheid nie; hulle vertrou op nietigheid en spreek leuens, met moeite gaan hulle swanger en baar nietigheid.
5 Giftige adder-eiers broei hulle uit, en spinnerakke weef hulle; hy wat van hulle eiers eet, moet sterwe; en as hulle stukkend gedruk word, bars daar ân adder uit.
6 Hulle weefsels deug nie vir klere nie, en met hulle voortbrengsels kan niemand hom toemaak nie; hulle werke is nutteloos, en die daad van geweld is in hulle handpalms.
7 Hulle voete hardloop om besoedeling te doen en is haastig om onskuldige bloed te vergiet; hulle gedagtes is nutteloos, verwoesting en verbreking is in hulle paaie.
8 Die Weg van Vrede ken hulle nie, en daar is geen Reg in hulle spore nie; hulle maak hul paaie krom, niemand wat in haar loop, ken die Vrede nie.
9 Daarom is die Reg ver van ons en bereik die Geregtigheid ons nie; ons wag op die Lig, maar kyk, daar is Duisternis; op ân helder skynsel, maar ons wandel in dikke donkerheid.
10 Ons tas rond langs die muur soos blindes, en soos die wat geen OĂ« het nie, tas ons rond; ons struikel op die middag soos in die skemeraand; ons is onder die gesondes soos dooie mense.
11 Ons brom almal soos bere, en soos duiwe koer ons aanhoudend; ons wag op Reg, maar Hy is nie daar nie; op Verlossing - Sy bly ver van ons.
12 Want ons oortredinge is baie voor U, en ons oortredinge getuig teen ons; want ons oortredinge staan voor ons, en ons skuld vir ongeregtigheid - ons ken dit:
13 die afval en verloëning van JaHWeH en afwyking van agter onse Elohey; die uitspreek van verdrukking en oortreding, die opneem en uitstoot van leuentaal uit die hart.
14 So word dan die Reg teruggedring en die Geregtigheid bly staan van ver; want die Waarheid struikel op die mark, en wat Reg is, kan nie binnekom nie.
15 Ja, die Waarheid word vermis; en wie afwyk van die besoedeling, word geplunder. Toe het JaHWeH dit gesien, en dit was verkeerd in Sy OĂ« dat daar geen Reg was nie.
16 En Hy het gesien dat daar niemand was nie en Hom verbaas dat niemand tussenbei tree nie; daarom het Sy Arm Hom gehelp en Sy Geregtigheid het Hom ondersteun.
17 En Hy het Geregtigheid aangetrek soos ân pantser, en die helm van Verlossing was op Sy Hoof; en die klere van wraak het Hy aangetrek as kleding en Hom gewikkel in die ywer soos in ân mantel.
18 Volgens die dade, daarmee ooreenkomstig sal Hy vergelde: Grimmigheid aan Sy teëstanders, vergelding aan Sy vyande; aan dié streek sal Hy die loon vergelde.
19 En hulle sal die Naam van JaHWeH vrees van die Westekant af, en Sy Glansrykheid van die opgang van die son af; want die vyand sal kom soos ân rivier maar die Gees van JaHWeH sal hom verdryf. [JesĂ©giEl 43:2; Openbaring 12:15]
20 Maar vir Sion kom Hy as Verlosser en vir die wat in Jakob hulle bekeer van oortreding, spreek JaHWeH.
21 Wat My aangaan, sy is My Verbond met hulle, sĂȘ JaHWeH: My Gees wat op Jou is, en My Woorde wat Ek in Jou mond gelĂȘ het, sal uit Jou mond nie wyk nie, en ook nie uit die mond van Jou saad en uit die mond van die saad van Jou saad, sĂȘ JaHWeH, van nou af tot in ewigheid nie.
Sion en haar kinders word weer verhoog en ryk gemaak.
1Â STAAN op, word verlig; want Jou Lig kom, en die Glansrykheid van JaHWeH gaan oor Jou op.
2 Want kyk, die Duisternis sal die Aarde oordek en groot donkerheid die gemeenskappe; maar oor JĂłu sal JaHWeH opgaan, en Sy Glansrykheid sal oor Jou gesien word.
3 En nasies sal trek na Jou Lig, en konings na Jou stralende opgang.
4 Slaan Jou oë rondom op en kyk - hulle almal kom bymekaar, hulle kom na Jou toe; Jou seuns kom van ver, en Jou dogters word op die heup gedra.
5 Dan sal Jy hulle sien en straal van Vreugde, en Jou Hart sal ontroer en verruim word; want die rykdom van die see gaan na Jou toe oor, die skatte van die nasies kom na Jou toe aan.
6 ân Menigte kamele sal Jou oordek, die jong kamele van MĂdian en Efa; hulle sal almal uit Skeba kom; hulle bring goud en wierook en verkondig met blydskap die roemryke dade van JaHWeH.
7 Al die kleinvee van Kedar sal vir Jou versamel word, die ramme van NebĂĄjot sal Jou dien; hulle gaan met blydskap op na My altaar, en Ek versier die Huis van My prag.
8 Wat is dit wat daar aangevlieg kom soos ân [donker] wolk en soos duiwe na hulle vensters?
9 Ja, op My wag die eilande, en die skepe van Tarsis kom vooraan, om Jou seuns van ver te bring. Hul silwer en hul goud is by hulle, vir die Naam van JaHWeH Jou Elohey en vir die Aparte Een van JisraEl, omdat Hy Jou mooi gemaak het.
10 En seuns van die uitlander sal Jou mure bou, en hulle konings sal Jou dien; want in My Woede het Ek Jou geslaan, maar in My welbehae het Ek My oor Jou ontferm.
11 En Jou Poorte sal altyddeur oopstaan; hulle sal bedags of snags nie gesluit word nie, om na Jou toe aan te bring die rykdom van die nasies en hulle konings in triomftog.
12 Want die nasie en die koninkryk wat Jou nie sal dien nie, sal ondergaan, en dié nasies sal sekerlik verwoes word.
13 Die Glansrykheid van die LĂbanon (blankheid) sal na Jou toe kom, die sipres, die eik en die denneboom almal saam, om te versier die plek van My Apartheid; en Ek sal die plek van My Voete eerbaar maak.
14 En die seuns van hulle wat Jou verdruk het, sal gebukkend na Jou toe trek; en almal wat Jou verag het, sal hulle neerbuig by Jou Voetsole; en hulle sal Jou noem: Stad van JaHWeH, Sion van die Aparte Een van JisraEl. [Odes van Salomo 39:10; Profesie van Barug 5:4]
15 In plaas dat Jy verlate en gehaat is sonder dat iemand daar deurtrek, sal Ek Jou maak tot ân Ewige Hoogheid, ân Vreugde van geslag tot geslag.
16 En Jy sal die melk van nasies suig en die bors van konings suig en sal weet dat Ek - JaHWeH, Jou Verlosser is, Jou Losser die Sterke van Jakob.
17 Vir koper bring Ek goud en vir Yster bring Ek silwer, en vir hout koper en vir klippe Yster; en Ek sal Vrede as Jou Owerheid aanstel en Geregtigheid as Jou Bestuurderes. [Boekrol van Henog 39:7; 2 Ezra 7:123]
18 Van geweld sal in die Aarde nie meer gehoor word nie - van geen verwoesting of verbreking in Jou grondgebied nie; maar Jy sal Jou Mure Verlossing noem en Jou Poorte Lof.
19 Die son sal bedags Jou lig nie meer wees nie, en as glans sal die maan vir Jou geen lig gee nie; maar JaHWeH sal vir Jou wees ân Ewige Lig, en Jou Elohey sal Jou Grootheid wees.
20 Jou son sal nie meer ondergaan nie, en Jou maan nie kleiner word nie; want JaHWeH sal vir Jou wees ân ewige Lig, en die dae van Jou treurigheid is verby.
21 En Jou volk sal almal regverdiges wees, vir ewig sal hulle die Aarde besit - as lote deur My geplant, ân werk van My Hande, tot My Versiering.
22 ân Bietjie sal ân duisend word en die kleinste ân kragtige nasie. Ek - JaHWeH, in haar tyd, sal Ek na haar verhaas.
Die barmhartigheidsjaar van JaHWeH.
1Â DIE Gees van My Meester JaHWeH is op My, omdat JaHWeH My gesalf het om ân blye boodskap te bring aan die ootmoediges; Hy het My gestuur om te verbind die gebrokenes van hart, om vir die gevangenes ân vrylating uit te roep en vir die geboeides opening van die gevangenis;Â [Lukas 4:18]
2 om uit te roep ân jaar van die Vreugde van JaHWeH en ân dag van die wraak van Onse Elohey; om al die treurendes te troos;Â [Lukas 4:18]
3 om vir die treurendes in Sion te beskik dat aan hulle gegee word Sieraad vir as, Vreugde-olie vir treurigheid, ân gewaad van lof vir ân verslae gees; sodat hulle genoem kan word Steunpilare van die Geregtigheid, ân Planting van JaHWeH, tot Sy Versiering. [Openbaring 3:12]
4 En hulle sal die ou puinhope bou, die verwoeste plekke uit vroeër dae weer oprig en die verwoeste stede weer herstel wat woes was van geslag tot geslag.
5 Die verbasterdes sal staan en julle kleinvee oppas, en seuns van die uitlander sal julle landbouers en wynboere wees.
6 Maar jĂșlle sal priesters van JaHWeH genoem word; aan julle sal gesĂȘ word: Dienaars van Onse Elohey! Julle sal die rykdom van die nasies eet en op hulle glorie julle beroem.
7 In plaas van julle skande [ontvang julle] ân dubbele deel; en in plaas van die smaad sal hulle jubel oor hul deel. Daarom sal hulle in hul deel van die Aarde ân dubbele deel in besit neem, ewige Vreugde geniet.
8 Want Ek - JaHWeH, het Reg lief; Ek haat die roof met onreg, en Ek sal hulle werke beloon in Waarheid en ân Ewige Verbond met hulle sluit.
9 En hulle saadlyn sal bekend word onder die nasies en hulle nakomelinge onder die volke; almal wat hulle sien, sal hulle daarvoor aansien dat hulle ân saadlyn is wat JaHWeH geseĂ«n het.
10 Ek is baie bly in JaHWeH, My Siel juig in My Elohey; want Hy het My beklee met die klere van Lossing, My in die mantel van Geregtigheid gewikkel - soos ân Bruidegom wat priesterlik die hoofversiersel ombind, en soos ân Bruid wat Haar versier met Haar juwele.
11 Want soos die Aarde haar plante voortbring, en soos ân Tuin haar gesaaides laat uitspruit, so sal My Meester JaHWeH Geregtigheid en Lof laat uitspruit voor die oog van al die nasies.
Die Bruilof
1Â TER wille van Sion sal Ek nie swyg nie en ter wille van Jerusalem nie stil wees nie, totdat Haar Geregtigheid uitbreek soos ân glans en Haar Verlossing soos ân fakkel wat brand.
2 En die nasies sal Jou Geregtigheid sien en al die konings Jou Glansrykheid; en Jy sal met ân nuwe naam genoem word wat die Mond van JaHWeH sal noem.
3 En Jy sal ân Sierlike Kroon wees in die Hand van JaHWeH en ân Koninklike Tulband in die Handpalms van Jou Elohey.
4 Jy sal nie meer genoem word Verlatene nie, en Jou Aarde sal nie meer genoem word Verwoesting nie. Maar Jy sal genoem word: GeftsĂ-Bah (My behae is in Haar), en Jou Aarde: Beula(Getroude); want JaHWeH het ân behae in Jou, en sal Jou Aarde se Besitter wees. [2 Konings 21:1]
5 Want soos ân Jonkman ân Maagd trou, so sal Jou kinders Jou trou; en soos die Bruidegom bly is oor die Bruid, sal Jou Elohey oor Jou bly wees.
6 o Jerusalem? Ek het wagte op Jou mure uitgesit wat voortdurend die hele dag en die hele nag nie sal swyg nie. o Julle wat na JaHWeH verwys - moenie rus nie
7 en laat Hom nie met rus nie, totdat Hy Jerusalem bevestig en maak tot ân lof op Aarde!
8 JaHWeH het gesweer by Sy Regterhand en by Sy Magtige Arm: Waarlik, Ek sal Jou koring nie meer gee dat Jou vyande dit eet nie, en seuns van die uitlander sal Jou mos nie drink waarvoor Jy gewerk het nie.
9 Maar hulle wat dit insamel, sal dit eet en JaHWeH prys; en hulle wat dit oes, sal dit drink in die voorhowe van My Apartheid.
10 Gaan in, gaan in deur die Poorte, berei die Weg van die volk! Vul op, vul op die Grootpad, gooi die klippe weg, steek ân Banier op oor die volke!
11 Kyk, JaHWeH laat dit hoor tot by die Einde van die Aarde: SĂȘ aan die Dogter van Sion: Kyk, Jou Lossing kom; kyk, Haar loon is by Hom en Haar beloning is voor Sy Aangesig.
12 En hulle sal genoem word: Volk van die Apartheid, die verlostes van JaHWeH; en Jy sal genoem word: die begeerde, die Stad wat nie verlaat is nie.
Die wraakgerig in Edom.
1Â WIE is dit wat daar aankom uit Edom, met rooi mantels uit Bosra? Hy daar, pragtig in sy gewaad, wat agteroor buig in die volheid van sy krag? Dit is Ek wat in Geregtigheid spreek, wat magtig is om te verlos.
2 Waarom is U gewaad so rooi, en U klere soos dié van een wat die wynpers trap?
3 Ek het die pers alleen getrap, en van die volke was niemand by My nie; en Ek het hulle getrap met My Toorn en hulle vertrap met My Grimmigheid, sodat hulle bloed op My klere gespat en Ek My hele gewaad bevlek het.
4 Want die dag van wraak was in My Hart, en die jaar van My Verlossing het gekom. [LevĂtikus 25:2; JeshaJaH 29:1]
5 En Ek het uitgekyk, maar daar was geen helper nie; en Ek het My verbaas, maar daar was niemand wat ondersteun nie. Toe het My Arm My gehelp en My Grimmigheid het My ondersteun.
6 En Ek het volke vertrap met My Toorn en hulle dronk gemaak in My Grimmigheid; en Ek het hulle bloed op die Aarde laat afloop.
Boet- en smeekgebede.
7 Ek sal die Medelye van JaHWeH prys, die roemryke dade van JaHWeH, ooreenkomstig alles wat JaHWeH aan ons bewys het, en die Suiwerheid jeens die huis van JisraEl wat Hy dikwels aan hulle bewys het, na Sy dade van Barmhartigheid en na die grootheid van Sy Medelye.
8 Want Hy het gesĂȘ: Hulle is tog My volk, kinders wat nie sal lieg nie. So het Hy dan vir hulle ân Verlosser geword.
9 In al hulle benoudheid was Hy ân teĂ«stander, en die Boodskapper van Sy Aangesig het hulle verlos; deur Sy liefde en deur Sy Medelye het Hy hulle gelos; en Hy het hulle opgehef en hulle gedra, al die dae van die ou tyd.
10 Maar hulle het gerebelleer en het die Gees van Sy Apartheid bedroef; daarom het Hy vir hulle in ân vyand verander: Hy self het teen hulle gestry.
11 Toe het Sy volk gedink aan die dae van die ou tyd, van MoshÚ: Waar is Hy wat hulle uit die see laat optrek het saam met die herder van Sy kudde? Waar is Hy wat die Gees van Sy Apartheid in hulle midde gegee het? [Wysheid van Sirah 24:10]
12 Wat Sy onverskrokke Arm laat trek het aan die regterhand van MoshĂš; wat die waters voor hulle uit gekloof het, om vir Hom ân ewige Naam te maak?
13 Wat hulle oor die Afgrond laat trek het soos ân perd deur die wildernis, sonder om te struikel?
14 Soos vee wat aftrek in die laagte, het die Gees van JaHWeH hulle na die rus gelei. SĂł het U U volk gelei, om vir U ân onverskrokke Naam te maak. [Wysheid  van Salomo 10:15]
15 Kyk van die Hemele neer en aanskou uit die Woning van U Apartheid en U prag! Waar is U Ywer en U Sterkte, die ontroering van U binneste en U dade van Barmhartigheid jeens my? Hou U dit in?
16 Want U is ons Vader! Want Abraham weet van ons nie, en JisraEl ken ons nie. U, o JaHWeH, is ons Vader; ons Verlosser is van ouds af U Naam. [JeshaJaH 9:6]
17 JaHWeH, waarom laat U ons wegdwaal van U Weë? Waarom verhard U ons hart, sodat ons U nie vrees nie? Keer terug ter wille van U knegte, die stamme van U erfdeel!
18 Die volk van U Apartheid het [Haar] vir ân kort rukkie besit; ons teĂ«standers het U Apartheidsplek vertrap.
19 Ons het geword soos hulle oor wie U nie van ouds af geheers het nie, oor wie U Naam nie uitgeroep is nie.
1Â AG, as U maar die Hemele wou skeur, wou neerdaal, dat die berge wankel voor U Aangesig
2 - soos vuur die houtjies aan die brand steek, vuur die water laat opborrel - om U Naam aan U teëstanders bekend te maak, sodat nasies voor U Aangesig kan bewe
3 wanneer U ontsagwekkende dinge doen waar ons nie op gehoop het nie - as U maar wou neerdaal, sodat die berge wankel voor U Aangesig!
4 Van ouds af tog het niemand dit gehoor of verneem nie, geen oog het ân Elohim gesien wat werksaam is vir wie op Hom wag nie, behalwe U.
5 U kom hom tegemoet wat met Vreugde ons Geregtigheid beoefen, hulle wat aan U dink op U Weë. Kyk, U was toornig, en ons het oortree; in dié toestand was ons baie lank, en - sal ons verlos word?
6 En ons het almal geword soos besoedeldes, en al ons dade van Geregtigheid soos menstruasie kledingstukke; en ons het almal verdor soos blare, en ons ongeregtigheid het ons weggevoer soos die wind.
7 En daar was niemand wat U Naam aangeroep het, wat hom beywer het om U aan te kleef nie; want U het U Aangesig vir ons verberg en laat ons wegsmelt deur ons ongeregtigheid.
8 Maar nou, JaHWeH, U is ons Vader; ons is die klei, en U is ons Formeerder, en ons almal is die werk van U Hand.
9 JaHWeH, wees nie uitermate toornig nie, en dink nie vir ewig aan ons ongeregtigheid nie; aanskou dit tog dat ons almal U volk is.
10 Die stede van U Apartheid het ân wildernis geword; Sion het ân wildernis geword, Jerusalem ân verlatenheid.
11 [Die] Huis van ons Apartheid en sierlikheid, waar ons vaders U geloof het, is met vuur verbrand, en al wat vir ons dierbaar was, het ân puinhoop geword.
12 JaHWeH, sal U by hierdie dinge U bedwing? Sal U swyg en ons uitermate verdruk?
Die opstandige volk en die knegte van JaHWeH.
1Â EK het My laat raadpleeg deur wie na My nie gevra het nie; het My laat vind deur die wat My nie gesoek het nie; aan ân nasie wat na My Naam nie genoem is nie, het Ek gesĂȘ: Hier is Ek, Hier is Ek!
2 Ek het My Hande die hele dag uitgebrei na ân opstandige volk wat wandel op ân weg wat nie suiwer is nie, agter hulle eie gedagtes aan;
3 ân volk wat My voortdurend in die Aangesig tart, Hulle wat slag in tuine en rook laat opgaan op bakstene;
4 wat in die grafte sit en vernag in verborge plekke; wat varkvleis eet, en daar is brokke besoedelde vleis in hulle skottels;
5 wat sĂȘ: Bly daar! Kom nie naby my nie, want ek is afgesonder van Jou! Hulle is ân rook in My neus, ân vuur wat die hele dag brand. [JeshaJaH 66:17]
6 Kyk, dit staan voor My Aangesig geskrywe; Ek sal nie swyg nie, tensy dat Ek dit vergeld het; ja, Ek sal dit vergelde in hulle boesem -
7 julle ongeregtigheid en die ongeregtigheid van julle vaders tesame, sĂȘ JaHWeH; dat hulle reukwerk berei het op die berge en My smaadheid aangedoen het op die heuwels - ja, Ek sal vóór alles hulle loon in hulle boesem toemeet.
8 So spreek JaHWeH: Soos wanneer iemand druiwesap vind in ân tros druiwe en sĂȘ: Verniel hom nie, want daar is ân seĂ«n in - sal Ek doen ter wille van My knegte, om nie alles te verniel nie.
9 En Ek sal ân saad uit Jakob laat voortkom en uit JeHĂ»Wdah die erfbesitter van My berge; en My uitverkorenes sal haar in besit neem en My knegte daar woon. [JeshaJaH 66:7]
10 En Saron sal ân weiveld vir kleinvee word, en die dal Agor ân lĂȘplek vir beeste, vir My volk wat My gesoek het.
11 Maar julle wat JaHWeH verlaat, [die] Berg van My Apartheid vergeet, wat ân tafel dek vir die Ghod3Â van geluk en julle bevredig met ân nommermengsel-
12 Ek sal julle bestem vir die swaard, en julle almal sal buig om geslag te word, omdat Ek geroep maar julle nie geantwoord het nie, Ek gespreek maar julle nie geluister het nie, maar gedoen het wat besoedel is in My OĂ« en verkies het wat My nie behaag nie.
13 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, My knegte sal eet, maar julle sal honger bly; kyk, My knegte sal drink, maar julle sal dors wees; kyk, My knegte sal bly wees, maar julle sal beskaamd staan.
14 Kyk, My knegte sal jubel, omdat hulle hart vrolik is, maar julle sal skreeu van pyn in die hart en huil deur die verbreking van gees.
15 En julle sal jul naam vir My uitverkorenes as woord van verwensing laat agterbly, en My Meester JaHWeH sal jou ombring. Maar Sy knegte sal Hy noem met ân ander naam,
16 sodat hy wat homself seën in die Aarde, hom sal seën by die Elohey van Waarheid; en hy wat sweer in die Aarde, sal sweer by die Elohey van Waarheid, omdat die vorige benoudhede vergeet is en verborge vir My Oë.
17 Want kyk, Ek skep nuwe Hemele en ân nuwe Aarde, en aan die vorige dinge sal nie gedink word en hulle sal in die hart nie opkom nie.
18 Maar wees julle bly en juig vir ewig oor wat Ek skep; want kyk, Ek skep Jerusalem om te juig, en haar volk om bly te wees.
19 En Ek sal juig oor Jerusalem en bly wees oor My volk; en in haar sal nie meer gehoor word die stem van geween of die stem van geskreeu nie.
20 Daarvandaan sal nie meer kom ân suigling van ân paar dae of ân grysaard wat sy dae nie vol uitlewe nie; want ân seun sal sterwe honderd jaar oud, en wie oortree, sal, honderd jaar oud, deur die vloek getref word.
21 En hulle sal huise bou en bewoon, en wingerde plant en die vrug van haar eet:
22 hulle sal nie bou dat ân ander haar bewoon nie; hulle sal nie plant dat ân ander haar eet nie; want die dae van My volk sal wees soos die dae van die bome, en My uitverkorenes sal die werk van hulle hande self geniet.
23 Hulle sal hul nie tevergeefs vermoei of baar vir skielike ondergang nie; want hulle is uit die saadlyn van die wat deur JaHWeH geseën is, en hulle nakomelinge is by hulle.
24 En voordat hulle roep, sal Ek antwoord; terwyl hulle nog spreek, verhoor Ek.
25 Die wolf en die lam sal saam wei, en die leeu sal strooi eet soos ân bees, en stof sal die voedsel van Nagash wees; hulle sal geen kwaad doen of verderf aanrig in die hele Berg van My Apartheid nie, sĂȘ JaHWeH.
Waar is dan die Huis wat julle vir My sal bou?
1 SO sĂȘ JaHWeH: Die Hemele is My Troon en die Aarde die Voetbank van My Voete. Waar is dan die Huis wat julle vir My sal bou? En waar die plek wat My rusplek sal wees? (GenĂ©sis1:1) 1 Kronieke 28:2; Psalm 99:5]
2 Want My Hand het al hierdie dinge gemaak, en so het dit alles ontstaan, spreek JaHWeH. Maar op hierdie een sal Ek let: op hom wat arm is en verslae van gees, en wat bewe vir My Woord.
3 Wie ân bees bloei, is soos hy wat ân man doodslaan; wie ân lam slag, soos hy wat ân hond se nek breek; wie ân spysbydrae bring - sy is varkbloed; wie wierook as gedenking bring, is soos hy wat ongeregtigheid prys. Soos hĂșlle hul eie weĂ« verkies het en hulle siel ân behae het in hul verfoeisels,
4 so sal Ek ook hulle treitering verkies en wat hulle met vrees vervul, oor hulle laat kom; omdat Ek geroep en niemand geantwoord het nie, Ek gespreek en hulle nie gehoor het nie; maar hulle het gedoen wat besoedel is in My Oë, en verkies wat My nie behaag nie. [Maleagi 3:16]
5 Luister na die Woord van JaHWeH, julle wat vir Sy Woord bewe! Julle broers, julle haters wat julle verstoot om My Naam ontwil, sĂȘ: Laat JaHWeH eerbaar word, dat ons julle Vreugde kan aanskou! Maar hulle sal beskaamd staan!
6 Hoor - ân rumoer uit die Stad! Hoor - uit die Tempel! Hoor - dit is JaHWeH wat Sy vyande hulle dade vergeld!
7 Voordat Sy WeĂ« gekry het, het Sy gebaar; voordat smart oor Haar gekom het, is Sy van ân seuntjie verlos. [2 een_shemuel 1:28; 2 Konings 4:17; JeshaJaH 65:9; Openbaring 12]
8 Wie het so iets gehoor? Wie het sulke dinge gesien? Sal die  Aarde op een enkele dag geboorte skenk? Of word ân nasie met een slag gebaar? Want Sion het WeĂ« gekry, meteens Haar kinders gebaar.
9 Sou Ek naby die geboorte bring en Haar nie laat baar nie? sĂȘ JaHWeH. Of sou Ek wat laat baar, self toesluit? sĂȘ jou Elohey.
10 Wees bly saam met Jerusalem en juig in Haar, almal wat Haar liefhet! Wees vrolik saam met Haar, baie vrolik, almal wat treurig oor Haar was!
11 sodat julle kan suig en versadig word aan die Bors van Haar vertroostinge; sodat julle kan uitdrink en julle verlustig in die volheid van Haar Glansrykheid.
12 Want so sĂȘ JaHWeH: Kyk, die Vrede lei Ek na Haar toe soos ân rivier en die rykdom van die nasies soos ân oorlopende stroom; en julle sal suig, julle sal op die heup gedra word en op die knieĂ« getroetel word.
13 Soos iemand wat deur sy Moeder getroos word, so sal Ek julle troos; en julle sal in Jerusalem getroos word.
14 En julle sal Haar sien, en julle hart sal vrolik wees, en julle gebeente sal groei soos die jong gras; dan sal die Hand van JaHWeH bekend word aan Sy knegte, en Hy sal op Sy vyande grimmig wees. [2 Ezra 7:26]
15 Want kyk, JaHWeH sal kom met Vuur, en Sy waens soos ân stormwind, om met Woede Sy Toorn te openbaar en in vlamme Sy dreiging.
16 Want met Vuur en met Sy swaard sal JaHWeH strafgerig hou oor alle vlees, en hulle wat deur JaHWeH verslaan is, sal baie wees. [Openbaring 19:15]
17 Die wat hulleself afsonder en hulleself suiwer in tuine, terwyl hulle die een nadoen wat in die middel staan; wat varkvleis eet en verfoeisels en muise - almal saam sal hulle tot niet raak, spreek JaHWeH. [JeshaJaH 65:4-5]
18 Maar Ek [ken] hulle werke en hulle gedagtes; [die tyd] kom dat Ek al die nasies en tonge versamel; en hulle sal kom en My Glansrykheid sien.
19 En Ek sal ân Teken onder hulle doen, aan die wat gevlug het onder die nasies in, na Tarsis, Pul en Lud, wat die boog span, na Tubal en Jawan, na die ver kuslande vir hulle wat My tyding nie gehoor en My Glansrykheid nie gesien het nie; en My Glansrykheid sal onder die nasies bekend gemaak word.
20 En hulle sal al julle broers bring uit al hierdie nasies as bydrae aan JaHWeH, op perde en op waens en in draagstoele en op muilesels en op kamele op die Berg van My Apartheid, na Jerusalem, sĂȘ JaHWeH, net soos die kinders van JisraEl die spysbydrae in ân gesuiwerde voorwerp bring na die Huis van JaHWeH.
21 En ook sal Ek uit hulle priesters en Leviete neem, spreek JaHWeH.
22 Want soos die nuwe Hemele en die nuwe Aarde wat Ek maak, voor My Aangesig sal bestaan, spreek JaHWeH, so sal julle saad en julle naam bly bestaan.
23 En van maand tot maand en van Sabbat tot Sabbat sal alle vlees kom om neer te buig voor My Aangesig, sĂȘ JaHWeH.
24 En hulle sal uitgaan en die lyke sien van die manne wat teen My opgestaan het; want hulle wurm sal nie sterwe en hulle vuur sal nie uitgeblus word nie, en hulle sal afgryslik wees vir alle vlees.
1 Heb. Huise van die siel.
2 naam van ân vroulike nagdemoon.
3 Ghod - god van geluk
Die Toorn van JaHWeH oor Sy vyande en Sy Medelye met Sy volk.
1 DIE las oor Ninevé. Die Boekrol van die gesig van Nahum, die ElKosiet.
2 ân Jaloerse El en ân wreker is JaHWeH, ân wreker is JaHWeH, en vol Grimmigheid; ân wreker is JaHWeH vir Sy teĂ«standers, en Hy behou [die Toorn] teen Sy vyande.
3 JaHWeH is lankmoedig, maar groot van Krag; en nooit laat JaHWeH ongestraf bly nie. Sy weg is in warrelwind en in storm, en die Wolkkolom is die stof van Sy voete.
4 Hy dreig die see en maak hom droog en laat al die riviere opdroog; Basan en Karmel kwyn weg, en die groenigheid van die LĂbanon verwelk.
5 Die berge bewe voor Hom, en die heuwels smelt weg; en die Aarde rys op voor Sy Aangesig, ja, die wĂȘreld en almal wat in haar woon.
6 Wie sal standhou voor Sy verontwaardiging? En wie sal bestand wees teen die gloed van Sy brandende Woede? Sy gramskap word uitgegiet soos vuur, en die rotse word stukkend geruk voor Hom.
7 JaHWeH is suiwer, ân laer in die dag van benoudheid, en Hy ken die wat by Hom skuil. [MattithJaHĂ»W 19:17]
8 Maar met ân oorstromende vloed maak Hy ân einde aan haar plek van die [stad], en Sy vyande vervolg Hy die Duisternis in.
9 Wat wil julle beraam teen JaHWeH? Hy maak daar ân einde aan; die benoudheid sal nie twee maal opkom nie.
10 Want al is hulle saamgevleg soos dorings, en soos hulle drank so deur en deur nat - hulle sal soos droë stoppels volkome verteer word.
11 Van jou, [o stad], het een uitgegaan wat besoedeling teen JaHWeH beraam het, wat ân raadgewer van Belijaal gemaak is.
12 So sĂȘ JaHWeH: Al is hulle ook in volle krag en sĂł groot in getal, tog sal hulle net sĂł afgemaai word en vergaan. (Ek het jou verneder, Ek sal jou nie meer verneder nie;
13 maar nou sal Ek sy juk van jou af verbreek en jou stroppe stukkend ruk.)
14 Maar JaHWeH sal dit oor jou verorden: Van jou naam sal daar nie meer gesaai word nie; Ek sal uit die huis van jou gode uitroei die gesnede en die gegote beelde; Ek sal vir jou ân graf maak, want jy is te lig bevind.
15 Kyk, op die berge die voete van Hom wat die Goeie Boodskap bring, wat Vrede laat hoor: Vier jou Feesdae, o JeHûWdah, betaal jou Geloftes! Want Belijaal sal nooit weer deur jou trek nie; hy is heeltemal uitgeroei!
1Â âN VERWOESTER trek teen jou op; bewaak die vesting, kyk uit langs die weg, versterk die lendene, versterk jou met alle mag!
2 Want JaHWeH herstel die trots van Jakob net soos die trots van JisraEl; want plunderaars het hulle geplunder en hulle Wingerdlote verniel.
3 Die skild van sy dapperes is rooi geverf, die dapper manne in skarlaken gekleed, die strydwaens [skitter] met vlammende pantser op die dag wanneer hy hom gereedmaak, en die spiese word geswaai.
4 Langs die paaie raas die strydwaens, hulle jaag rond oor die vlaktes; hulle voorkoms is soos fakkels, soos bliksemstrale skiet hulle heen en weer.
5 Hy dink aan sy vername manne; hulle struikel in hul vaart, hulle hardloop na haar muur waar die stormdak opgerig staan.
6 Die Poorte van die riviere word oopgemaak, en die paleis smelt weg.
7 En dit is beslis: die [stad] word ontbloot, sy word weggevoer, en haar slavinne klae soos die stem van duiwe en slaan op hulle bors.
8 En NinevĂ© is soos ân vywer van waters, al die dae van haar bestaan. Maar hulle loop weg! Staan tog, staan! Maar daar is niemand wat omdraai nie.
9 Roof silwer, roof goud! En onuitputlik is die voorraad, ân rykdom van allerhande kosbare dinge!
10 Leegheid? ontlediging, vernieling! En die hart versmelt, en knieë wankel, en in al die lendene is krampe, en die aangesig van hulle almal word bleek.
11 Waar is die lĂȘplek van die leeus, wat die voedingsplek was van die jong leeus? Waar die leeu, die leeuin, die klein leeutjie wat rondgeloop het sonder dat iemand [hulle] skrikmaak?
12 Die leeu wat vir sy kleintjies geroof en vir sy leeuinne gewurg het, wat sy gate met roof gevul het en sy lĂȘplekke met buit.
13 Kyk, Ek het dit teen jou, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, en Ek laat haar strydwaens in rook opgaan; en die swaard sal jou jong leeus verslind, en Ek sal jou voedsel van die Aarde afsny; en die stem van jou boodskappers sal nie meer gehoor word nie.
Die oortredinge van Ninevé en sy verwoesting.
1Â WEE die bloederige stad; alles van haar [is] louter bedrog en vol ge- weld, terwyl rowery nie ophou nie!
2 Hoor, die sweep! En hoor, die gedreun van wiele! En perde wat jaag, en waens wat stamp!
3 Ruiters op ân galop en geglinster van swaarde en geblits van spiese! En ân menigte wat verslaan is, en hope dooies en geen einde aan die lyke nie - ân mens struikel oor hulle lyke!
4 Weens die veelheid van die hoererye van die hoer vol bevalligheid, ân meesteres in towerkunste, wat nasies met haar hoererye verkoop het en volkstamme met haar towerkunste.
5 Kyk, Ek het dit teen jou, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, en Ek sal jou slippe optel oor jou aangesig en nasies jou naaktheid laat sien en koninkryke jou skande. [Openbaring 17]
6 En Ek sal vuilgoed op jou gooi en jou aan minagting prysgee en van jou ân skouspel maak,
7 sodat elkeen wat jou sien, van jou af sal wegvlug en sĂȘ: Verwoes is NinevĂ©! Wie sal met haar medelye hĂȘ? Waar sal ek troosters vir jou gaan soek?
8 Is jy beter as No-Amon wat gelĂȘ het aan die Nylstrome, met waters rondom vir haar; wie se voorskans die groot water was, waters [is] haar muur?
9 Kuwsh was haar krag en Egiptenaars sonder getal, PutĂ©Ă«rs en LĂbiĂ«rs was jou tot hulp.
10 Nogtans het sy as gevangene in ballingskap gegaan; nogtans is haar kinders by al die straathoeke verpletter, en oor haar edeles is die lot gewerp, en al haar groot manne is met kettings geboei.
11 Ook jy sal dronk word, beneweld wees, ook jy sal ân vesting(laer) soek teen die vyand.
12 Al jou vestings is Vyebome met voorvye: as ân mens skud, val hulle in die mond van die eter.
13 Kyk, jou volk binne-in jou is verwyfd, die Poorte van jou Aarde is wyd oopgemaak vir jou vyande, die Vuur het jou grendels verteer.
14 Skep vir jou water vir die beleëring, versterk jou vestings, gaan in die modder en trap klei, gryp die steenvorm.
15 Daar sal die Vuur jou verteer, die swaard jou uitroei, jou verslind net soos jong sprinkane. Al vermenigvuldig jy soos jong sprinkane, al vermenigvuldig jy soos treksprinkane;
16 al het jy jou koopmans meer gemaak as die Sterre aan die Hemele - die jong sprinkane stroop en vlieg weg!
17 Jou wagters is soos treksprinkane, en jou amptenare is soos swerms sprinkane wat op ân koue dag op die heining sit - die son breek deur, en hulle vlieg weg, en niemand weet waar hulle beland het nie.
18 Jou herders sluimer, o koning van Assur, jou edeles lĂȘ daar, jou volk is op die berge verstrooi, en niemand versamel hulle nie.
19 Daar is geen herstel vir jou verbreking nie; jou wond is ongeneeslik; almal wat die tyding omtrent jou verneem, slaan hulle handpalms saam oor jou; want oor wie het jou besoedeling nie voortdurend heengegaan nie?
Die wettelose sal deur ân wĂȘreldmag uitgewis word.
1Â DIE las wat HĂĄbakuk, die profeet, gesien het.
2 Hoe lank, o JaHWeH, roep Ek om hulp, maar U hoor nie; skreeu Ek tot U: Geweld! - maar U help nie?
3 Waarom laat U My onreg sien en aanskou U die moeite! Ja, verwoesting en geweld is voor My OĂ«; en daar is stryd, en twis begin.
4 Daarom die Wet; sy raak kragteloos, en die Reg kom nooit meer te voorskyn nie; want die besoedelde omsingel die regverdige, daarom kom die Reg verdraaid te voorskyn.
5 Aanskou onder die nasies en merk op, en staan verstom, verstom; want Ek gaan iets in julle dae doen wat julle nie sal glo as dit vertel word nie.
6 Want kyk, Ek gaan die Chaldeërs opwek, daardie kwaai en onstuimige nasie wat trek deur die wydtes van die Aarde, om tabernakels in besit te neem wat aan hom nie behoort nie.
7 Verskriklik en gedug is hy, van homself gaan sy reg en hoogheid uit.
8 En vinniger as luiperds is sy perde en gouer as aandwolwe; en op ân galop kom sy ruiters, ja, sy ruiters! Van ver kom hulle aangevlieg net soos ân arend wat op sy prooi neerskiet!
9 Hulle kom almal om geweld te pleeg; die rigting van hulle gesigte is vorentoe, sodat hy gevangenes versamel soos sand.
10 Ook dryf hy die spot met konings, en vorste is vir hom ân belagging; hy lag om elke vesting; hy hoop grond [teen haar] op en neem haar in.
11 Dan gly hy verby, ân gees, en trek verder - maar word skuldig, hy wie se krag sy godin is.
12 Is U dan nie uit die voortyd nie, o JaHWeH, My Elohey, My Aparte Een? Ons sal nie sterwe nie. JaHWeH, tot ân Regspraak het U hom bestel en, o Rots, tot ân tugroede het U hom bestem!
13 U, wat te suiwer is van Oë om die besoedeling aan te sien en die onreg nie kan aanskou nie - waarom aanskou U die verraaier, swyg U wanneer die besoedelde dié verslind wat regverdiger is as hy?
14 So maak U dan adamiete soos visse van die see, soos kruipende gediertes wat geen heerser oor hulle het nie.
15 Hy trek hulle almal op met die hoek, sleep hulle in sy net en vergader hulle in sy seën; daarom is hy vrolik en juig.
16 Daarom slag hy vir sy vangs en laat rook opgaan vir sy sleepnet; want deur hulle is sy aandeel vet en sy spys weelderig.
17 Sal hy daarom sy net uitskud en voortdurend nasies doodmaak sonder verskoning?
âDrink jy ook maar nou, en wees maar onbesnedeâŠâ
1Â OP My Wagtoring wil Ek gaan staan en op ân skansmuur My stel, en Ek wil speur om te sien wat Hy in My sal spreek, en wat Ek op My klagte moet antwoord.
2 Toe antwoord JaHWeH my en sĂȘ: Skryf die gesig op en graveer hom op tafels, sodat hulle hom in die verbygaan kan lees.
3 Want die gesig sal nog duur tot op die vasgestelde tyd; maar hy spoed na die einde en sal nie teleurstel nie. As hy mag vertoef, wag daarop; want alte seker sal hy kom en nie versuim nie:
4 Kyk, sy siel is opgeblase in hom en nie opreg nie. Maar die regverdige, deur sy getrouheid sal hy lewe.
5 En bowendien, die wyn, bedrieg ân trotse krygsman met gerustelling: hy wat sy siel wyd oopmaak soos die Doderyk/Sheol, en soos Dood is hy, so onversadelik - hy vergader vir homself al die nasies en maak vir hom al die volke bymekaar.
6 Sal hulle nie almal oor hom ân spreuk, ân spotlied aanhef nie, raaisels oor hom [maak] nie, en sĂȘ: Wee die man wat hom verryk met wat nie aan hom behoort nie - hoe lank? - en hom beswaar met verpande goed.
7 Sal die wat jou byt, nie skielik opstaan en jou skrikaanjaers nie opwaak, sodat jy vir hulle ân prooi word nie?
8 Omdat jy baie nasies uitgebuit het, sal al die volke wat oorgebly het, jou uitbuit, weens die bloed van die adamiete en die geweld teen die Aarde, die stad en al haar inwoners.
9 Wee hom wat onregverdige wins deur besoedeling maak vir sy huis, om sy nes in die hoogte te bou, om homself te red uit die handpalms van besoedeling.
10 Jy adverteer skande vir jou huis: die uitroeiing van baie volke, en het jou siel verbeur.
11 Want die steen uit die muur roep, en die balk uit die timmerasie gee hom antwoord.
12 Wee hom wat ân stad bou met bloed en ân vesting stig deur onreg.
13 Kyk, kom dit nie van JaHWeH van die skeppings-leërmag dat volke arbei vir vuur en gemeenskappe hulle afmat vir niks nie?
14 Want die Aarde sal vol word met die Kennis van die Glansrykheid van JaHWeH soos die waters die seebodem oordek.
15 Wee hom wat aan sy naaste drank gee, met jou gif daarmee gemeng, en [hulle] ook dronk maak om hulle naaktheid te aanskou.
16 Jy het jou versadig met skandelikheid in plaas van met eer - drink jy ook nou, en wees maar onbesnede. Na jou toe sal die Beker van die Regterhand van JaHWeH omgaan, en skande tref jou eer.
17 Want die geweld aan die LĂbanon gepleeg sal jou oordek; en die verwoesting waarmee die wilde wesens skrikgemaak is - weens die bloed van die adamiete en die geweld teen die Aarde, die stad en al haar inwoners.
18 Wat baat ân gesnede beeld dat sy maker dit reggekap het, ân gegote beeld, wat ân skinker van ân leuenagtige gestalte is, dat die maker op sy eie maaksel vertrou, deur stomme drek te maak?
19 Wee hom wat vir ân stuk hout sĂȘ: Word wakker! vir ân dooie klip: Ontwaak! Kan hy [ân adamiet] leer? Kyk, hy is oorgetrek met goud en silwer, en daar is gĂ©Ă©n gees in sy binneste nie!
20 Maar JaHWeH is in die Tempel van Sy Apartheid - swyg voor Hom, o ganse Aarde!
JaHWeH vernietig die regverdige se vyande voor hom.
1Â âN GEBED van HĂĄbakuk, die profeet, ân Liriese gedig.
2 JaHWeH, ek het die tyding aangaande U verneem, ek het gevrees! JaHWeH, roep U werk in die lewe in die midde van die jare; in die midde van die jare laat dit bekend word. In Toorn, dink aan Ontferming.
3 Elowahh kom van Teman en die Aparte Een van die berg Paran. Sela. Sy Majesteit bedek die Hemele, en die Aarde is vol van Sy lof.
4 En [Sy] Glans was soos die sonlig, helder strale het uit Sy Hand gekom; en dĂĄĂĄr is die omhulsel van Sy mag.
5 Voor Hom uit loop die pes, en ân koorsgloed trek uit agter Hom aan.
6 Hy staan en skud die Aarde, Hy kyk en die nasies bewe; verpletterd lĂȘ die ou berge, en die ou heuwels het gebuig voor Sy ewige Weg
7 Ek sien die tente van kuwshiete(swartes) met besoedeling oordek, en die gordyne van die Aarde van MĂdian bewe.
8 Is dit teen riviere, o JaHWeH, teen die riviere, dat U Wraak ontvlam het? Of geld U Grimmigheid die see dat U ry met U perde, U waens van Verlossing?
9 Heeltemal ontbloot is U boog; besweer is die pyle deur die Woord. Sela. Tot riviere splyt U die Aarde.
10 Die berge sien U en bewe van angs, ân wolkbreuk storm verby, die Afgrond verhef sy stem, steek sy hande omhoog.
11 Die son, die maan bly in [hulle] woonplek by die Lig van U pyle wat verbyskiet, by die glans van U flikkerende spies.
12 In Grimmigheid betree U die Aarde, in Toorn dors U die nasies.
13 U trek uit tot Lossing van U volk, tot Lossing met U Gesalfde. U verbrysel die hoof van die huis van die besoedelde en ontbloot die fondament tot by die nek. Sela.
14 U deurboor met sy eie pyle die hoof van sy leiers wat storm om my te verstrooi; wie se gejuig is asof hulle die ellendige in die skuilhoek wil verslind.
15 U betree die see met U perde, ân hoop magtige waters.
16 Toe ek dit hoor, het my ingewande gebewe; my lippe het getril by die geluid, bederf het gekom in my gebeente, ja, ek het gebewe waar ek staan, omdat ek rustig moes wag op die dag van benoudheid dat dit aanbreek vir die volk wat op ons ân aanval maak.
17 Alhoewel die Vyeboom nie sal bot en aan die Wingerdstokke geen vrug sal wees nie, die drag van die Olyfboom sal teleurstel en die saailande geen voedsel oplewer nie, die kleinvee uit die kraal verdwyn en geen beeste in die stalle sal wees nie -
18 nogtans sal ek jubel in JaHWeH, ek sal juig in die Elohey, van my Lossing.
19 My Meester JaHWeH is my sterkte, en Hy maak my voete soos dié van herte, en Hy laat my loop op my verhewe plek. Vir die musiekleier op snaarinstrumente.
Bedreiginge teen Jerusalem en JeHûWdah.
1 DIE Woord van JaHWeH wat gekom het tot TsefånJaH, die seun van Kusi, die seun van GhedalJaH, die seun van AmårJaH, die seun van GizkiJaH, in die dae van JoshiJaHûW, die seun van Amon, koning van JeHûWdah.
2 Saamskraap, wegraap sal Ek alles vanaf die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde], spreek JaHWeH.
3 Ek sal wegraap adamiet en wilde wesens, Ek sal ân einde maak aan die vlieĂ«nde wesens in die lug en die visse van die see en die struikelblokke saam met die besoedelde, ja, Ek sal die adamiete uitroei van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] af, spreek JaHWeH.
4 En Ek sal My Hand uitsteek teen JeHûWdah en teen al die inwoners van Jerusalem; Ek sal die oorblyfsel van die Here (BaÀl) afsny, die naam van die priesterhoofde saam met die priesters;
5 en hulle wat op die dakke vir die leër van die Hemele neerval; en hulle wat neerval en sweer by JaHWeH en sweer by Molog.
6 Ook die wat van JaHWeH afvallig word en wat JaHWeH nie soek en Hom nie raadpleeg nie.
7 Swyg voor My Meester JaHWeH! Want die dag van JaHWeH is naby; want JaHWeH het ân Slagdier berei, Sy gaste aangewys.
8 En op die dag van die Slagdier van JaHWeH sal Ek besoeking doen oor die vorste en die prinse en oor almal wat gekleed is in volksvreemde mantels.
9 Ek sal ook op dié dag besoeking doen oor almal wat op die drumpel spring, wat die huis van hulle meesters vul met geweld en bedrog.
10 En op diĂ© dag, spreek JaHWeH - ân luide klank soos ân geskreeu kom van die Vispoort af en ân getjank van die tweede, en ân groot vernietiging van die heuwels!
11 Tjank, o inwoners van die Maktesh! want al die KanaÀn-volke gaan te gronde, almal wat geldgierig is, word afgesny. [ZekarJaH 14:12]
12 En in diĂ© tyd sal Ek Jerusalem met Lig deursoek en besoeking doen oor die manne wat bymekaargekom het op hulle afsaksel(drek), wat in hulle hart sĂȘ: JaHWeH doen geen goed en Hy doen geen kwaad nie.
13 En hulle rykdom sal geplunder word, en hulle huise verwoes word; en as hulle huise bou, sal hulle dit nie bewoon nie; en as hulle wingerde plant, sal hulle die wyn van haar nie drink nie.
14 Naby is die groot dag van JaHWeH, naby en baie haastig. Hoor! die dag van JaHWeH! Bitterlik skreeu die dappere daar.
15 DiĂ© dag is ân dag van wraak, ân dag van benoudheid en angs, ân dag van woestheid en verwoesting, ân dag van Duisternis en onbekendheid, ân dag van die Wolkkolom en digte donkerte,
16 ân dag van ramshoring geklank en krygsgeskreeu teen die versterkte stede en teen die verhewe hoek [vestings].
17 En Ek sal die adamiete in benoudheid bring, en hulle sal rondloop soos blindes, omdat hulle teen JaHWeH oortree het; en hulle bloed sal vergiet word soos stof en hulle vlees soos drek.
18 Hulle silwer of hulle goud sal nie in staat wees om hulle op die dag van die wraak van JaHWeH te red nie, maar deur die verterende Vuur van Sy jaloersheid sal die hele Aarde verteer word; want Hy bring vernietiging, ja, ân haastige einde oor die inwoners van die Aarde.
1Â VERGADER julleself, ja vergader. O nasie wat smag na die Insettinge, bring [haar] te voorskyn,
2 voor die dag verby is, soos kaf voor die gloeiende Vuur van JaHWeH se wraak kom, voordat die dag van JaHWeH se Woede kom.
3 Soek JaHWeH, o alle nederiges van die Aarde, wat Sy Regsprake onderhou; soek Geregtigheid, soek nederigheid - miskien sal julle verborge bly op die dag van die brandende Woede van JaHWeH. [JeségiEl 18]
4 Want Gasa sal verlate wees en Askelon tot verwoesting; Asdod sal op die helder middag verdryf word, en Ekron sal ontwortel word.
5 O ellende vir die inwoners van die kusstreke, die nasie van die Kretiërs! Die Woord van JaHWeH is teen julle, KanaÀn, Aarde van die Filistyne - Ek verdelg jou, sodat daar geen inwoner meer sal wees nie.
6 En die kusstreke sal weiplekke en woonplekke wees vir herders en krale vir kuddes.
7 En sy sal ân streek wees vir die oorblyfsel van die huis van JeHĂ»Wdah: hulle sal daarop wei; hulle sal in die huise van Askelon gaan lĂȘ en uittrek met sononder, want JaHWeH hulle Elohey sal hulle besoek en hulle uit ballingskap lei. [ZekarJaH 10:6; 12:8]
8 Ek het beledigings gehoor van Moab en die wekroep van die kinders van Ammon, waarmee hulle My volk in gevaar gestel het, en het hulself verhef om hulle grensgebied te vergroot.
9 Daarom, so waar as Ek leef, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Moab sal word soos Sodom en die kinders van Ammon soos Gomorra - ân besitting van brandnekels en soutpanne en ân verwoesting vir ewig; die oorblyfsel van My volk sal hulle totaal verderwe, en die oorblyfsel van My nasie sal hulle besit.
10 Dit oorkom hulle vir hul trotsheid, want hulle het [hulle] beledig, en hulself verhef teen die volk van JaHWeH van die skeppings-leërmag.
11 Verskriklik sal JaHWeH teen hulle wees, want Hy laat al die gode van die Aarde wegkwyn; sodat hulle voor Hom kan neerval elkeen uit Sy woonplek, al die eilande van die nasies.
12 Ook julle, o Kuwshiete(swartes), julle almal sal val deur My Swaard.
13 Dan sal Hy Sy Hand uitstrek teen die noorde, en Hy sal AssiriĂ« vernietig en NinevĂ© tot ân verwoesting maak, dor soos die wildernis.
14 En in haar midde sal troppe lĂȘ en allerhande lewende wesens van die nasies, die pelikaan sowel as die krimpvarkie sal in haar kapitele vernag; geraas!, gesing kom vanuit die venster; verwoesting in die ingange, want hulle het die sterk sederwerk kaal gestroop.
15 Sy is die triomferende stad wat so ongestoord(veilig) gewoon het, wat in haar hart gesĂȘ het: Ek [is], en niemand [behalwe] My [is] nie! Hoe het sy ân verwoesting geword, ân lĂȘplek vir wilde wesens! Almal wat daar verbytrek, sal sis, en hulle hande sal bewe.
Die oordeel oor Jerusalem.
1Â O ELLENDE vir haar wat vuil en verswart is, die verdrukkende Stad!.
2 Sy gehoorsaam nie die Stem wat sy ontvang het nie, sy neem geen teregwysing aan nie; in JaHWeH vertrou sy nie, tot haar Elohey soek sy nie toenadering nie.
3 Haar vorste binne-in haar is brullende leeus; haar regters is aandwolwe wat nie bene vir die mĂŽre oorlaat nie.
4 Haar profete is roekelose, geldgierige manne, haar priesters besoedel die Apartheid, hulle verkrag die Wet.
5 JaHWeH is regverdig binne-in haar, Hy doen geen ongeregtigheid nie; elke mĂŽre laat Hy Sy Reg aan die lig kom, Hy misluk nooit nie; maar die verderwers ken geen skaamte nie.
6 Ek het nasies afgesny, hulle hoekvestings is vernietig; hulle strate het Ek verlate gemaak, sodat niemand meer daar deur gaan nie; hulle stede is verlate gemaak, sodat daar geen man, geen inwoner in is nie.
7 Ek het gesĂȘ: Mag jy My maar vrees, aanvaar teregwysing; sodat haar woonplek nie afgesny word nie, sodat alles wat Ek teen haar bestel het nie plaasvind nie. Nogtans het hulle vroeg opgestaan om al hulle besoedelde handelinge voort te sit.
8 Daarom, verwag My, spreek JaHWeH, op die dag wat Ek My gereed maak vir die buit; want Hy is My Reg om nasies te versamel, koninkryke te vergader om My Grimmigheid oor hulle uit te stort, al die gloeiende vuur van My brandende Woede. Want die ganse Aarde sal deur die vuur van My jaloersheid verteer word!
9 Want dan sal Ek aan die volke suiwer lippe toebring, sodat hulle almal die Naam van JaHWeH hard sal uitroep en Hom met eenparigheid sal dien.
10 Van oorkant die riviere van Kuwsh [Ethiopië] vandaan sal My blye aanbidders, die Dogter van My Verstrooide, My bydrae bring. [JeshaJaH 18:1; Maleagi 3:16]
11 Op dié dag hoef jy jou nie te skaam weens al jou wrede dade waarmee jy teen My gerebelleer het nie; want dan sal Ek uit jou midde wegruim die wat in jou triomfantlik in hul hatigheid opgestaan het, en jy sal jou nie meer arrogant gedra in die Berg van My Apartheid nie.
12 En Ek sal tussen jou in laat oorbly ân beproefde en behoeftige volk wat in die Naam van JaHWeH skuiling soek. [Psalm 22:26]
13 Die oorblyfsel van JisraEl sal nie wetteloos optree en sal geen leuentaal spreek nie, en in hulle mond sal geen bedrieglike tong gevind word nie; maar hulle sal wei en sonder vrees uitgestrek lĂȘ. [ZekarJaH 5:3]
14 Sing met Blydskap, o Dogter van Sion, skreeu, o JisraEl, verheug jou!, en verhef [lof/sang] uit die hele hart, o Dogter van Jerusalem!
15 JaHWeH het jou oordele weggewys, Hy het jou vyand uit die weg geruim; die Koning van JisraEl, JaHWeH is by jou, en jy sal geen besoedelde meer sien nie.
16 In diĂ© dag sal aan Jerusalem gesĂȘ word: Vrees nie, o Sion, laat Jou hande nie slap word nie!
17 JaHWeH Jou Elohey is by Jou , [Hy] is magtig, Hy sal [Jou ] verlos. Hy verheug Hom oor Jou met Blydskap; Hy is stil (in Sy liefde); Hy sal juig oor Jou met Blydskap.
18 Hy vergader dié wat bedroef is - ver weg van die fees versamel Ek; hulle hoort by Jou , die smaad druk swaar op hulle.
19 Kyk, in diĂ© tyd sal Ek handel met al die wat Jou verdruk het; en die wat geboĂ« is, sal Ek red; en die wat verjaag is, versamel; en Ek sal hulle maak tot ân lofprysing en tot ân beroeming in die Aarde waar hulle tot skande gemaak was.
20 In diĂ© tyd sal Ek julle aanbring, ja, in die tyd wanneer Ek julle uit ballingskap bring; want Ek maak julle tot ân roem en tot ân lof onder al die volke van die Aarde, wanneer Ek voor julle oĂ« julle uit gevangeskap laat terugkeer, sĂȘ JaHWeH. [JirmeJaH 49:38]
 1 JaHH het versteek
Roeping van JirmeJaHûW om profeet te wees; sy eerste gesigte.
1 DIE woorde van JirmeJaHûW, die seun van GielkiJaHûW, uit die priesters wat in Anatot, in die Aarde van Benjamin was,
2 tot wie die Woord van JaHWeH gekom het in die dae van JoshiJaHûW, die seun van Amon, die koning van JeHûWdah, in die dertiende jaar van sy regering,
3 en gekom het in die dae van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah, tot die einde van die elfde jaar van SedekiJaHûW, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah, totdat Jerusalem ontvolk is in die vyfde maand.
4 Die Woord van JaHWeH het dan tot my gekom en gesĂȘ:
5 Voordat Ek jou in die Moederskoot gevorm het, het Ek jou geken; en voordat jy uit die liggaam voortgekom het, het Ek jou afgesonder; Ek het jou tot ân profeet vir die nasies gemaak. [Openbaring van Henog 10:8; 23:13]
6 Toe het ek gesĂȘ: Ag, my Meester JaHWeH, voorwaar, ek kan nie praat nie, want ek is jonk.
7 Maar JaHWeH het vir my gesĂȘ: Moenie sĂȘ: Ek is jonk nie; want na wie Ek jou ook al stuur, moet jy gaan; en wat Ek jou ook al beveel, moet jy spreek.
8 Wees vir hulle nie bevrees nie, want Ek is met jou om jou uit te red, spreek JaHWeH.
9 Toe het JaHWeH Sy Hand uitgestrek en my mond aangeroer; en JaHWeH het vir my gesĂȘ: Hiermee lĂȘ Ek My woorde in jou mond.
10 Kyk, Ek stel jou vandag aan oor die nasies en oor die koninkryke om uit te ruk en om te gooi en te vernietig en te verwoes, om te bou en te plant.
11 Verder het die Woord van JaHWeH tot my gekom en gesĂȘ: Wat sien jy, JirmeJaHĂ»W? En ek antwoord: Ek sien ân amandeltak. [NĂșmeri 17:8; (Exodus 25:34)
12 Toe sĂȘ JaHWeH vir my: Jy het goed gesien, want Ek is wakker oor My Woord om Hom te volbring.
13 En die Woord van JaHWeH het vir die tweede keer tot my gekom en gesĂȘ: Wat sien jy? En ek antwoord: Ek sien ân kokende pot wat van die Noorde af kyk.
14 Toe sĂȘ JaHWeH vir my: Van die Noorde af sal die besoedeling losbreek oor al die inwoners van die Aarde.
15 Want kyk, Ek roep al die stamme van die koninkryke van die Noorde, spreek JaHWeH; en hulle sal kom, en hulle sal elkeen sy troon neersit by die ingang van die Poorte van Jerusalem en teen al haar mure rondom en teen al die stede van JeHûWdah. [JirmeJaH 6:22]
16 En Ek sal My Regsprake oor hulle uitspreek, weens al hulle besoedeling; dat hulle My verlaat het en vir gode van andere rook laat opgaan het en hulle voor die werke van hulle hande neergebuig het.
17 Jy dan, omgord jou heupe en maak jou klaar en sĂȘ aan hulle alles wat Ek jou sal beveel; wees nie vir hulle verskrik nie, dat Ek jou nie vir hulle laat skrik nie.
18 Want kyk, Ek maak jou vandag ân versterkte Stad en ân ysterpilaar en kopermure teen die hele Aarde: teen die konings van JeHĂ»Wdah, teen haar vorste, teen haar priesters en teen die volk van die Aarde.
19 En hulle sal teen jou veg, maar jou nie oorwin nie; want Ek is met jou, spreek JaHWeH, om jou uit te red.
Elohim bestraf JisraEl.
1Â EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
2 Gaan en roep uit voor die ore van Jerusalem en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Ek onthou die geneentheid van jou jeug, die liefde van jou bruidstyd, toe jy agter My aan geloop het in die wildernis, in ân onbesaaide deel van die Aarde. [NĂșmeri 10:33]
3 Die Apartheid van JisraEl is vir JaHWeH die Eersteling van Sy opbrengs; almal wat Hom verslind, sal skuld op hulle laai, besoedeling sal oor hulle kom, spreek JaHWeH.
4 Luister na die Woord van JaHWeH, huis van Jakob, en alle stamme van die huis van JisraEl!
5 So sĂȘ JaHWeH: Watter onreg het julle vaders in My gevind, dat hulle ver van My afgewyk en agter nietighede aan geloop het en self nietig geword het?
6 En hulle het nie gesĂȘ nie: Waar is JaHWeH wat ons uit die Aarde van Egipte laat optrek het, ons in die wildernis gelei het, deur ân Aarde van woestynvlaktes en kuile, deur ân Aarde van droogte en Doodskaduwee, deur ân Aarde waar niemand in haar deurtrek en waar geen adamiet woon nie?
7 En Ek het julle gebring in ân Aarde van tuine, om haar vrugte en die suiwer van haar te eet; maar toe julle inkom, het julle haar besoedel en My Aarde en My Erfenis, ân gruwel gemaak.
8 Die priesters het nie gesĂȘ: Waar is JaHWeH nie? En die wat die Wet handhaaf, het My nie geken nie; en die herders het teen My oortree, en die profete het geprofeteer deur die Here (BaĂ€l) en agter dinge aan geloop wat geen voordeel bring nie.
9 Daarom sal Ek nog met julle twis, spreek JaHWeH; en met julle kindskinders sal Ek twis.
10 Want gaan oor na die eilande van die Kittiërs, en kyk; en stuur na Kedar, en gee daar goed ag op; en kyk of so iets gebeur het:
11 of het ân nasie sy Elohim verruil â vir wat geen elohim is nie. Maar My volk het sy Glansrykheid verruil vir wat geen voordeel bring nie.
12 Verbaas julle hieroor, o Hemele, en huiwer, verstyf heeltemal van skrik, spreek JaHWeH.
13 Want My volk het twee besoedelde dinge gedoen: My, die Fontein van lewende water, het hulle verlaat om vir hulle reënbakke uit te kap, gebarste reënbakke wat geen water hou nie.
14 Is JisraEl ân dienskneg? Of is hy ân [bediende] wat in die huis gebore is? Waarom het hy dan ân buit geword?
15 Die jong leeus het oor hom gebrul, hulle het hul stem laat hoor en van sy Aarde ân woesteny gemaak; sy stede is verwoes, sonder inwoner.
16 Ook sal die kinders van Nof en TĂĄgpanhes jou kroontjie van jou hoof eet.
17 Het jou verlating van JaHWeH jou Elohey in die tyd toe Hy jou op die pad gelei het, jou dit nie berokken nie?
18 Wat het jy dan nou te doen met die pad na Egipte, om die water van die Nyl te drink? En wat het jy te doen met die pad na Assur, om die waters van die Eufraat te drink?
19 Jou eie besoedeling sal jou tugtig, en jou afkerighede sal jou straf; weet dan en sien dat dit besoedel en bitter is dat jy JaHWeH jou Elohey verlaat het, en dat My Vrees nie by jou is nie, spreek My Meester JaHWeH van die skeppings-leërmag.
20 Want van ouds af het jy jou juk verbreek, jou stroppe stukkend geruk. En jy het gesĂȘ: Ek sal nie dien nie; want op elke hoĂ« heuwel en onder elke groen boom gaan jy lĂȘ om te verbaster.
21 Nogtans het Ek jou geplant as ân edele Wingerdstok, heeltemal as Saad van Waarheid; maar hoe is jy vir My verander in wilde lote van ân volksvreemde wingerdstok!
22 Want al sou jy jou was met loog en baie seep vir jou neem, tog bly die straf van jou skandelikheid ân gekleurde voor My Aangesig, spreek my Meester JaHWeH.
23 Hoe kan jy sĂȘ: Ek is nie besoedel nie; ek het nie agter die Here (BaĂ€l) aan geloop nie? Kyk jou weg in die dal; weet wat jy gedoen het, jou vinnige jong kameelkoei wat haar weĂ« oorkruis!
24 ân Wilde-eselin, ân student van die wildernis, wat in haar lustige siel die [besoedelde] gees opsnuiwe - haar hittigheid, wie sal haar keer? Almal wat haar soek, hoef hulle nie te vermoei nie; in haar maand sal hulle haar kry.
25 Hou jou voet terug, dat sy haar skoen nie verloor nie; en jou keel, dat hy nie dors word nie. Maar jy sĂȘ: Dit is tevergeefs, nee; want ek het verbasterdes lief en sal agter hulle aan loop.
26 Soos ân dief in die skande kom as hy uitgevind word, so het die huis van JisraEl in die skande gekom; hulle, hulle konings, hulle vorste en hulle priesters en hulle profete,
27 wat vir ân stuk hout sĂȘ: Jy is my vader; en vir ân klip: Jy het my voortgebring. Want hulle het My die rug toegekeer en nie die aangesig nie. Maar in die tyd van hulle besoedeling sĂȘ hulle: Staan op en verlos ons!
28 Waar is dan jou gode wat jy vir jou gemaak het? Laat hulle opstaan as hulle jou kan verlos in die tyd van jou besoedeling; want volgens die getal van jou stede is jou gode, o JeHûWdah!
29 Waarom twis julle met My? Julle almal het teen My oortree, spreek JaHWeH.
30 Tevergeefs het Ek julle kinders geslaan; hulle het geen Tugtiging aangeneem nie; julle swaard het julle profete verslind soos ân verskeurende leeu.
31 o Geslag, sien die Woord van JaHWeH! Het Ek vir JisraEl ân wildernis geword of ân Aarde van Duisternis? Waarom sĂȘ My volk dan: Ons swerf vry rond, ons sal nie meer na U toe kom nie?
32 Kan ân maagd haar versiersel vergeet, ân bruid haar pronkgordel? Maar My volk het My vergeet, dae sonder getal.
33 Hoe goed kry jy jou pad om liefde te soek! Daarom het jy ook jou weë na die besoedelde dinge gewoond gemaak.
34 Ook is aan jou some die bloed gevind van die siele van onskuldige armes; nie by ân plek waar ingebreek is, het Ek dit gevind nie, maar by hierdie almal.
35 Nogtans het jy gesĂȘ: Ek is onskuldig; gewis het Sy Toorn Hom van my afgewend. Kyk, Ek sal met jou na die Gereg gaan, omdat jy sĂȘ: Ek het nie oortree nie.
36 Wat loop jy so baie weg om jou pad te verander? Jy sal ook deur Egipte in die skande kom soos jy deur Assur in die skande gekom het.
37 Ook daarvan sal jy uitgaan met jou hande op jou hoof; want JaHWeH het hulle verwerp op wie jy vertrou, en jy sal met hulle geen voorspoed hĂȘ nie.
1Â HY sĂȘ: As ân man sy vrou verstoot, en sy gaan van hom af weg en word ân ander man sân, kan hy dan nog na haar teruggaan? Sal daardie Aarde nie skandelik besoedel word nie? En jy het met baie minnaars gehoereer en wil na My terugkom, spreek JaHWeH!
2 Slaan jou oĂ« op na die kaal heuwels en kyk! Waar is jy nie onteer nie? Aan die paaie het jy vir hulle klaar gesit soos ân Arabier in die wildernis, en jy het die Aarde besoedel deur jou hoererye en deur jou besoedeling.
3 En die reĂ«nbuie is ingehou, en daar was geen laat reĂ«ns nie. Maar jy het ân hoerevoorhoof gehad, jy het geweier om jou te skaam.
4 Het jy My nie nou eers aangeroep nie: My Vader, die vertroude Vriend van my jeug is U!
5 Sal Hy vir ewig die Toorn behou, of dit tot die einde bewaar? Kyk, dit het jy gesĂȘ, maar jy het besoedelde dinge gedoen tot die uiterste toe.
Oproep tot bekering, en beloftes van herstel.
6 EN JaHWeH het vir my gesĂȘ in die dae van koning JoshiJaHĂ»W: Het jy gesien wat die afkerige, JisraEl, gedoen het? Sy het op elke hoĂ« berg en tot onder elke groen boom gegaan en daar gehoereer.
7 En Ek het gesĂȘ, nadat sy dit alles gedoen het: Keer na My terug! Maar sy het nie teruggekeer nie. En dit het die ontroue, haar suster JeHĂ»Wdah, gesien.
8 En Ek het gesien die oorsaak van die terugval van JisraEl was die vermenging, Ek het haar weggestuur en aan haar ân brief van afsnyding gegee, dat die verraderlike, haar suster JeHĂ»Wdah, nie bevrees was nie, maar gegaan en ook self gehoereer het. [Maleagi 2:11]
9 En vanweë haar ligsinnige hoerery het sy die Aarde besoedel, ja, sy pleeg vermenging met klip en hout.
10 Maar ook ondanks dit alles het die ontroue, haar suster JeHûWdah, haar nie met haar hele hart tot My bekeer nie, maar valslik, spreek JaHWeH.
11 Toe het JaHWeH vir my gesĂȘ: Die afkerige, JisraEl, het haar siel geregverdig meer as die verraderlike, JeHĂ»Wdah.
12 Gaan en roep hierdie woorde na die Noorde toe uit en sĂȘ: Keer terug, o afkerige, JisraEl, spreek JaHWeH. Ek sal julle nie donker aankyk nie, want Ek is barmhartig, spreek JaHWeH; Ek sal die Toorn nie vir ewig behou nie.
13 Erken jou ongeregtigheid, dat jy teen JaHWeH jou Elohey in opstand gekom het en Sy Weë versprei het na verbasterdes onder elke groen boom; maar na My Stem het julle nie geluister nie, spreek JaHWeH.
14 Keer terug, o afkerige kinders, spreek JaHWeH, want Ek is julle Besitter; en Ek sal julle neem, een uit ân stad en twee uit ân familie en sal julle in Sion bring.
15 En Ek sal aan julle gee herders na My Hart, wat julle sal voed met Kennis en Wysheid.
16 En as julle vermenigvuldig en vrugbaar word in die Aarde in diĂ© dae, spreek JaHWeH, dan sal hulle nie meer sĂȘ: Die Verbondsark van JaHWeH nie. Ook sal sy in die hart nie opkom nie, en hulle sal aan haar nie dink en haar nie besoek nie, en sy sal nie weer gemaak word nie.
17 In dié tyd sal hulle Jerusalem noem die Troon van JaHWeH; en al die nasies sal by haar saamkom vanweë die Naam van JaHWeH in Jerusalem; en hulle sal nie meer wandel na die verharding van hul besoedelde hart nie.
18 In dié dae sal die huis van JeHûWdah saam met die huis van JisraEl uit die Aarde van die Noorde kom na die Aarde wat Ek aan julle vaders as erfenis gegee het.
19 Ăk het gesĂȘ: Hoe sal Ek julle saam met die kinders plaas in die Aarde van julle begeerte, ân mooi erfenis vir die nasies! Ook het Ek gedink dat jy My sal noem: My Vader! en dat jy jou nie van My sal wegkeer nie.
20 Maar soos ân vrou troueloos skei van haar minnaar, so het julle met bedrieglikheid teen My gehandel, o huis van JisraEl, spreek JaHWeH.
21 ân Stem is gehoor op die kaal heuwels, smekende geween van die kinders van JisraEl, omdat hulle hul weg verdraai het, JaHWeH hulle Elohey vergeet het.
Jerusalem pleit vir Haar kinders.
22 KEER terug, o afvallige kinders; Ek sal julle afvalligheid genees. Hier is Ons, Ons kom na U toe, want U is JaHWeH Onse Elohey.
23 Waarlik, tevergeefs [verwag hulle dit] van die heuwels [en] van die rumoer op die berge; waarlik, in JaHWeH Onse Elohey is JisraEl se bevryding.
24 Maar skande het die werk van Ons vaders verslind van Ons jeug af, hulle kleinvee en hulle groot vee, hulle seuns en hulle dogters.
25 Ons wil neerlĂȘ in Ons skande, en Ons vernedering moet Ons oordek; want Ons het teen JaHWeH Onse Elohey oortree, Ons en Ons vaders van Ons jeug af tot vandag toe, en Ons het nie geluister na die Stem van JaHWeH Onse Elohey nie.
1Â AS jy jou bekeer, JisraEl, spreek JaHWeH, bekeer jou tot My; en as jy jou verfoeisels van My Aangesig af verwyder, hoef jy nie rond te swerwe nie.
2 Dan sal jy sweer: So waar as JaHWeH leef! in Waarheid, in Reg en in Geregtigheid; en die nasies sal hulleself in Hom seën en hulle in Hom beroem.
3 Want so sĂȘ JaHWeH aan die manne van JeHĂ»Wdah en aan Jerusalem: Ploeg die braakland om en saai nie onder die dorings nie.
4 Besny julle vir JaHWeH, en verwyder die voorhuide van julle hart, manne van JeHĂ»Wdah en inwoners van Jerusalem, dat My Grimmigheid nie soos ân vuur uitgaan en brand sonder dat iemand kan blus nie, weens die besoedeling van julle handelinge.
5 Verkondig in JeHĂ»Wdah en laat dit hoor in Jerusalem en sĂȘ: Blaas die ramshoring in die Aarde! Roep hardop en sĂȘ: Kom bymekaar, en laat ons in die versterkte stede ingaan! [ZekarJaH 9:16]
6 Verhef die Banier na Sion toe! Vlug, bly nie staan nie! Want Ek bring besoedeling uit die Noorde en ân groot verwoesting.
7 ân Leeu het opgekom uit sy bos en die Verderwer van nasies het weggetrek, uitgegaan uit sy plek om jou Aarde ân woesteny te maak; jou stede sal verwoes word, sonder inwoners.
8 Daarom, omgord julle met rouklere, klaag en huil, want die brandende Woede van JaHWeH teen ons het nie bedaar nie.
9 En op dié dag, spreek JaHWeH, sal die moed van die koning en die moed van die vorste vergaan, en die priesters sal verskrik wees en die profete verstom staan.
10 Toe het ek gesĂȘ: Ag, my Meester JaHWeH, waarlik, U het hierdie volk en Jerusalem grootliks mislei met die woorde: Julle sal Vrede hĂȘ - terwyl die swaard tot aan die siel raak.
11 In diĂ© tyd sal aan hierdie volk en aan Jerusalem gesĂȘ word: ân Gloeiende Gees van die kaal heuwels in die wildernis op pad na die Dogter van My Volk, nie om te wan of te suiwer nie!
12 ân Gees te sterk vir hierdie dinge sal van My kom; nou sal Ek ook Regsprake teen hulle uitspreek.
13 Kyk, soos die Wolkkolom kom Hy op, en soos ân stormwind is Sy strydwaens; Sy perde is vinniger as arende. Wee Ons, want Ons is verwoes!
14 Was jou hart van besoedeling, o Jerusalem, dat jy gered kan word. Hoe lank sal jou besoedelde gedagtes in jou binneste vertoef?
15 Want ân Stem verkondig uit Dan en laat droefheid hoor van die gebergte van Efraim af.
16 Vermeld Haar aan die nasies! Kyk, laat Haar hoor teen Jerusalem! BeleĂ«raars kom uit ân ver deel van die Aarde en het hulle stem verhef teen die stede van JeHĂ»Wdah.
17 Soos veldwagters is hulle teen haar rondom, omdat sy teen My gerebelleer het, spreek JaHWeH.
18 Jou wandel en jou handel het jou dit aangedoen; sy is jou besoedeling; ja, bitter is sy, ja, sy raak tot aan jou hart.
19 o My ingewande, My ingewande, Ek moet bewe van angs! o Mure van My Hart! My Hart steun in My, Ek kan nie swyg nie; want jy, My Siel, het die geklank van ramshoring gehoor, oorlogsgeskreeu!
20 Verwoesting op verwoesting word uitgeroep, want die hele Aarde is verwoes; skielik is My tente verwoes, My tentdoeke in ân oomblik.
21 Hoe lank sal Ek die Banier sien, die ramshoring geklank hoor?
22 Want My volk is dwaas; My ken hulle nie; dwase kinders is hulle, en hulle is onverstandig; slim is hulle om kwaad te doen, maar om goed te doen, weet hulle nie.
23 Ek het na die Aarde gekyk, en [sy] was verwoes en vormloos; ook na die Hemele, en sy Lig was daar nie.
24 Ek het na die berge gekyk, en hulle het gebewe, en al die heuwels het geskud.
25 Ek het gekyk, en daar was geen adamiet nie, en al die vlieënde wesens in die lug het weggevlieg.
26 Ek het gekyk, en die Aarde van tuine was ân wildernis, en al haar stede was afgebreek voor die Aangesig van JaHWeH, voor Sy brandende Woede.
27 Want so sĂȘ JaHWeH: Die hele Aarde sal ân verwoesting word, alhoewel Ek daar geen einde aan sal maak nie.
28 Hieroor sal die Aarde treur en die Hemele daarbo rou dra, omdat Ek dit gespreek het, My dit voorgeneem het en Ek geen berou het en daarvan nie sal terugkom nie.
29 Vir die geluid van die ruiters en boogskutters vlug die hele stad; hulle het in die bosse ingegaan en op die rotse geklim; die hele stad is verlaat, en niemand woon in haar nie.
30 En jy, verwoeste, wat gaan jy doen? Al trek jy skarlaken klere aan, al versier jy jou met goue sieraad, al laat jy jou oë groter lyk met swart verf - tevergeefs maak jy jou mooi; minnaars versmaad jou, hulle soek jou siel.
31 Want Ek het gehoor ân stem soos van Een wat inmekaar krimp, ân benoudheid soos van Een wat die eerste keer baar, die stem van die Dogter van Sion; Sy hyg na asem, Sy strek Haar handpalms uit [en sĂȘ]: Wee My tog, want My Siel is magteloos teenoor die moordenaars. [JeshaJaH 66; 54:1; JirmeJaH 6:1; Openbaring 12]
1Â SWERF rond in die strate van Jerusalem, en kyk tog en verneem en soek op haar pleine of julle iemand vind, of daar een is wat Reg doen, wat Waarheid soek - dan sal Ek aan haar vergifnis skenk.
2 En of hulle al sĂȘ: So waar as JaHWeH leef, sekerlik sweer hulle vals.
3 o JaHWeH, is U OĂ« nie op Waarheid gerig nie? U het hulle geslaan, maar hulle het geen pyn gevoel nie, hulle tot niet gemaak, [maar] hulle het geweier om Tugtiging aan te neem; hulle het hul aangesig harder gemaak as ân rots, geweier om hulle te bekeer.
4 Maar Ek het gesĂȘ: Hulle is maar die geringes; hulle het dwaas gehandel, omdat hulle die Weg van JaHWeH, die Reg van hulle Elohey, nie ken nie. [Psalm 48:3]
5 Laat Ek na die grotes gaan en met hulle spreek, want hulle ken die Weg van JaHWeH, die Reg van hulle Elohey. Maar hulle het almal saam die juk verbreek, die stroppe stukkend geruk.
6 Daarom maak ân leeu uit die bos hulle dood, ân wolf van die wildernisse verniel hulle; ân luiperd loer by hulle stede; almal wat daaruit gaan, word verskeur; want hulle oortredinge is baie, hulle afkerighede geweldig.
7 Waarom sou Ek jou vergewe? Jou kinders het My verlaat en gesweer by die wat geen Elohim is nie. En toe Ek hulle versadig het, het hulle vermenging gepleeg en vergader in hoerhuise.
8 [Soos] vet gevoerde hingste swerf hulle rond; hulle runnik elkeen na die vrou van sy naaste.
9 Sou Ek hieroor geen besoeking doen nie? spreek JaHWeH. Of sou My Siel hom nie wreek op ân nasie soos hierdie een nie?
10 Klim op haar mure en rig verwoesting aan, maar maak daar geen einde aan nie; neem weg haar ranke, want hulle behoort nie aan JaHWeH nie.
11 Want die huis van JisraEl en die huis van JeHûWdah het baie verraderlik teen My gehandel, spreek JaHWeH.
12 Hulle het JaHWeH belieg en gesĂȘ: Dit is nie Hy nie; en geen besoedeling sal oor ons kom nie; ons sal geen swaard of hongersnood sien nie;
13 en die profete sal wind/gees word; ja, die Woord is nie by hulle nie; mag dit so met hĂșlle gaan!
14 Daarom, so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag: Omdat julle hierdie woord spreek, kyk, Ek gee My woorde in jou mond, ân vuur, en hierdie volk hout, en hy sal hulle verteer.
15 Kyk, Ek bring oor julle ân nasie van ver af, o huis van JisraEl, spreek JaHWeH; ân eeue-oue nasie is hy, ân nasie van ouds af, ân nasie waarvan jy die taal nie ken en jy nie verstaan wat hulle praat nie.
16 Hulle pylkoker is soos ân geopende graf; hulle is almal sterk.
17 En hulle sal jou oes en jou Brood verslind, hulle sal jou seuns en jou dogters verslind, hulle sal jou kleinvee en jou beeste verslind, hulle sal jou Wingerdstok en jou Vyeboom verslind, hulle sal jou versterkte stede waar jy op vertrou, met die swaard verwoes.
18 Nogtans sal Ek ook in diĂ© dae, spreek JaHWeH, nie ân einde aan julle maak nie.
19 En as julle sĂȘ: Waarvoor het JaHWeH onse Elohey ons al hierdie dinge aangedoen? antwoord hulle dan: Soos julle My verlaat het en uitlandse gode in julle Aarde gedien het, so sal julle verbasterdes dien in ân Aarde wat julle sân nie is nie.
20 Verkondig dit in die huis van Jakob, en laat dit hoor in JeHĂ»Wdah en sĂȘ:
21 Hoor dit tog, o dwase en verstandelose volk, wat oë het, maar nie sien nie; wat ore het, maar nie hoor nie!
22 Sou julle vir My nie bevrees wees nie, spreek JaHWeH, of voor My Aangesig nie bewe nie, wat die sand gestel het as grens vir die see, ân ewige beperking waaroor hy nie sal gaan nie? Al rol sy golwe, hulle is onmagtig; al bruis hulle, hulle sal daaroor nie gaan nie.
23 Maar hierdie volk het ân oproerige en ân rebelse hart, hulle het afgewyk en weggegaan;
24 en hulle het nie in hul hart gesĂȘ nie: Laat ons tog JaHWeH onse Elohey vrees, wat reĂ«n gee, vroeĂ« reĂ«ns en laat reĂ«ns op hulle tyd, wat vir ons die vasgestelde weke van die oes in stand hou.
25 Julle ongeregtigheid het hierdie dinge afgeweer, en julle oortredinge het die suiwerheid van julle teruggehou.
26 Want onder My volk word besoedeldes gevind; hulle loer soos voĂ«lvangers buk, hulle het ân val gestel, hulle vang mense.
27 Soos ân hok vol voĂ«ls, so is hulle huise vol bedrog; daarom het hulle groot en ryk geword.
28 Hulle het vet, hulle het glad geword; selfs gaan hulle oor die maat van besoedeling heen. Reg verskaf hulle nie, selfs die Reg van die wees nie, dat hulle voorspoed kan hĂȘ; ook handhaaf hulle die Reg van die behoeftiges nie.
29 Sou Ek hieroor geen besoeking doen nie? spreek JaHWeH. Of sou My Siel Hom nie wreek op ân nasie soos hierdie een nie?
30 ân Ontsettende en afskuwelike ding het in die Aarde gebeur:
31 die profete profeteer vals, en aan hulle sy oefen die priesters mag uit, en My volk wil dit graag so hĂȘ. Maar wat sal julle doen aan die einde daarvan?
1 VLUG, kinders van Benjamin, uit Jerusalem uit; en blaas die ramshoring in TekĂła, en hef ân vuurteken op bo Bet-HakkĂ©rem; want besoedeling dreig uit die Noorde en groot verwoesting. [JirmeJaH 4:31]
2 Ek het die brose Dogter van Sion afgeskei na ân woonplek van rus.
3 Herders met hulle troppe sal na Haar toe kom; hulle rig tente teen Haar op, hulle verslind Haar, elkeen neem sy deel.
4 [Julle], berei ân oorlog teen Haar! Staan op! Laat ons optrek teen die middag! Wee ons, want die dag gaan verby, want die aandskaduwees word langer!
5 Staan op! Laat ons optrek in die nag, en laat ons Haar paleise verwoes!
6 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Sny Haar bome af, en gooi ân wal teen Jerusalem; want Sy is die Stad wat gestraf word; alles van Haar is verdrukking binne-in Haar.
7 Soos ân Fontein Haar waters fris hou, so hou Sy Haar besoedeling fris; geweld en verdrukking word in Haar gehoor, siektes en wonde is voortdurend voor My Aangesig.
8 Laat Jou tugtig, Jerusalem, dat My Siel nie van Jou vervreemd word nie, dat Ek Jou nie ân verlatenheid maak, ân onbewoonde Aarde nie.
9 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Hulle sal die oorblyfsel van JisraEl skoon afoes soos ân Wingerdstok. Slaan jou hand weer soos ân druiwesnyer aan die lote!
10 Wie sal Ek toespreek en waarsku, dat hulle kan hoor? Kyk, hulle oor is onbesnede(ongehoorsaam), sodat hulle nie kan luister nie. Kyk, die Woord van JaHWeH is vir hulle ân smaad, hulle het daar geen behae in nie.
11 Daarom is Ek vol van die Grimmigheid van JaHWeH; Ek het my moeg gemaak om uit te hou. Giet dit uit oor die kinders op die straat en oor die versameling van jongmanne, oor almal; want ook die man saam met die vrou sal gevang word, die grysaard saam met die oue van dae.
12 En hulle huise sal oorgaan op ander mense, landerye en vroue, alles tesame; want Ek sal My Hand uitstrek teen die inwoners van die Aarde, spreek JaHWeH.
13 Want van hul kleinste tot hul grootste maak hulle almal onregverdige wins, en van die profeet tot die priester pleeg hulle almal bedrog.
14 En hulle genees die verbreking van die Dogter van My Volk op die maklikste manier deur te sĂȘ: Vrede, Vrede! - terwyl daar geen Vrede is nie.
15 Hulle kom in die skande, omdat hulle ân gruwel bedryf het; tog skaam hulle hul nie in die minste nie, tog weet hulle nie om te bloos nie. Daarom sal hulle val onder die wat val; in die tyd dat Ek aan hulle besoeking doen, sal hulle struikel, sĂȘ JaHWeH.
16 So spreek JaHWeH: Staan op die WeĂ«, en kyk en vra na die ou Paaie, waar tog die suiwer Weg is, en wandel in haar; en julle sal rus vind vir julle siel. Maar hulle het gesĂȘ: Ons wil [in haar] nie wandel nie.
17 Ek het ook wagte oor julle gestel [en gesĂȘ]: Luister na die geluid van die ramshoring. Maar hulle het geantwoord: Ons wil nie luister nie.
18 Daarom, hoor, o nasies! En weet, o vergadering, wat onder hulle is!
19 Hoor, Aarde! Kyk, Ek bring besoedeling oor hierdie volk, die vrug van hulle planne; want na My woorde het hulle nie geluister nie, en My Wet, dié het hulle verwerp.
20 Waarom sou daar tog vir My wierook uit Skeba kom en die suiwer kalmoes uit ân ver deel van die Aarde? Julle brandoffers is nie welgevallig nie, en julle slagdiere is My nie aangenaam nie.
21 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek gooi struikelblokke voor hierdie volk waaroor hulle sal struikel, vaders en seuns tesame; die buurman en sy vriend sal omkom.
22 So sĂȘ JaHWeH: Kyk, daar kom ân volk uit die Aarde van die Noorde, en ân groot nasie word opgewek uit die agterhoeke van die Aarde. [JirmeJaH 1:15]
23 Boog en assegaai hanteer hulle; hulle is wreed en sonder Barmhartigheid; hulle stem bruis soos die see, en hulle ry op perde, gewapend soos ân man vir die oorlog, teen Jou, o Dogter van Sion!
24 Ons het die gerug daarvan gehoor, Ons hande het slap geword, benoudheid het Ons aangegryp, smart soos van Een wat baar.
25 Gaan nie uit in die veld en loop nie op die pad nie; want die swaard van die vyand is daar, skrik rondom!
26 Dogter van My volk, omgord Jou met ân roukleed en wentel Jou in die as; bedryf rou soos oor ân enigste kind, ân bitter rouklag; want skielik kom die verwoester oor Ons. [Psalm 30:11]
27 Ek het Jou onder My volk as Toring gestel, as Vesting, dat Jy hulle weg kan ken en toets.
28 Hulle is almal die oproerigstes van die oproeriges wat omgaan met kwaadsprekery; koper en Yster is hulle; hulle handel almal verderflik.
29 Die blaasbalk blaas hard; wat uit die vuur gereed kom, is lood; tevergeefs hou hulle aan met smelt, maar die besoedelde word nie afgeskei nie.
30 Hulle word genoem: Verworpe silwer; want JaHWeH het hulle verwerp.
Belofte en bedreiging uitgespreek by die tempelpoort.
1 DIE Woord wat van JaHWeH na JirmeJaHûW gekom het:
2 Staan in die Poort van die Huis van JaHWeH, en roep hierdie woord daar uit en sĂȘ: Luister na die Woord van JaHWeH, o hele JeHĂ»Wdah, wat deur hierdie Poorte ingaan om voor die Aangesig van JaHWeH neer te val!
3 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Maak julle weĂ« en julle handelinge goed, dat Ek julle kan laat woon in hierdie plek.
4 Vertrou nie op bedrieglike woorde nie wat sĂȘ: JaHWeH se Tempel, JaHWeH se Tempel, JaHWeH se Tempel is hy!
5 Maar as julle jul weë en julle handelinge waarlik goed maak, as julle waarlik Reg doen onder mekaar;
6 besoeker, wees en weduwee nie verdruk nie en geen onskuldige bloed in hierdie plek vergiet nie en nie agter gode van andere aan loop tot julle eie besoedeling nie -
7 dan sal Ek julle laat woon in hierdie plek, in die Aarde wat Ek aan julle vaders gegee het, van eeu tot eeu.
8 Kyk, julle vertrou op bedrieglike woorde wat nie baat nie.
9 Sal julle steel, moor, vermeng en vals sweer en rook laat opgaan vir die Here (BaÀl) en agter gode van andere aan loop, wat julle nie ken nie,
10 en dan kom staan voor My Aangesig in hierdie Huis waaroor My Naam uitgeroep is, en sĂȘ: Ons is verlos! - om al hierdie gruwels te doen?
11 Is hierdie Huis waaroor My Naam uitgeroep is, ân spelonk van moordenaars in julle oĂ«? Ook Ek - kyk, Ek het dit gesien, spreek JaHWeH.
12 Want gaan tog na My plek wat in Silo was, waar Ek My Naam vroeër laat woon het, en kyk wat Ek daaraan gedoen het weens die besoedeling van My volk JisraEl.
13 Omdat julle dan nou al hierdie dinge gedoen het, spreek JaHWeH, en Ek met julle gespreek het, vroeg en laat, maar julle nie geluister het nie, en Ek julle geroep, maar julle nie geantwoord het nie,
14 daarom sal Ek aan die Huis waaroor My Naam uitgeroep is, waar julle op vertrou, en aan die plek wat Ek aan julle en julle vaders gegee het, doen soos Ek aan Silo gedoen het.
15 En Ek sal julle van My Aangesig wegwerp soos Ek al julle broers, die hele saadlyn van Efraim, weggewerp het.
16 En jy, bid nie vir hierdie volk nie en hef vir hulle geen roep of gebed op en dring by My nie aan nie, want Ek sal na jou nie luister nie.
17 Sien jy nie wat hulle in die stede van JeHûWdah en op die strate van Jerusalem doen nie?
18 Die kinders maak hout bymekaar, en die vaders steek die vuur aan, en die vroue knie deeg om koeke te maak vir die hemelkoningin (Ishtar) en om vir gode van andere drank uit te giet om My te tart.
19 Terg hulle My? spreek JaHWeH. Doen hulle dit nie aan hulleself tot beskaming van hul aangesig nie?
20 Daarom, so sĂȘ my Meester JaHWeH: Kyk, My Toorn en My Grimmigheid sal uitgestort word oor hierdie plek, oor die adamiete en oor die wilde wesens en oor die bome van die veld en oor die vrugte van die Adamah[adamiet se Aarde]; en sy sal brand en nie uitgeblus word nie.
21 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Voeg julle brandoffers by julle slagdiere en eet vleis.
22 Want Ek het met julle vaders, op die dag dat Ek hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei het, nie gespreek nie en hulle geen bevel gegee in verband met brandoffer of slagdier nie.
23 Maar hierdie saak het Ek hulle beveel, naamlik: Luister na My Stem, dan sal Ek vir julle ân Elohim wees, en julle sal vir My ân volk wees; en wandel net in die Weg wat Ek julle beveel, dat dit met julle goed kan gaan.
24 Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar gewandel in wat hulle in die verharding van hul besoedelde hart beraadslaag het, en hulle het agteruitgegaan en nie vooruit nie.
25 Van die dag af dat julle vaders uit die Aarde van Egipte uitgetrek het tot vandag toe het Ek na julle al My knegte, die profete, gestuur, daagliks, vroeg en laat;
26 maar hulle het na My nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar hul nek verhard; hulle het dit erger gemaak as hul vaders.
27 Ook moet jy al hierdie woorde aan hulle meedeel, maar hulle sal na jou nie luister nie; en jy moet na hulle roep, maar hulle sal jou nie antwoord nie.
28 SĂȘ dan vir hulle: Dit is die nasie wat na die Stem van JaHWeH sy Elohey nie geluister het nie en die Tugtiging nie aangeneem het nie; die Waarheid; Sy het verdwyn en Haar afgesny uit hulle mond.
29 Skeer die [hare] van jou separatisme af, [o Jerusalem], en gooi hom weg, en hef op die kaal heuwels ân klaaglied aan; want JaHWeH het die geslag van Sy Grimmigheid verwerp en verstoot.
30 Want die kinders van JeHûWdah het gedoen wat besoedel is in My Oë, spreek JaHWeH. Hulle het hul verfoeisels gesit in die Huis waaroor My Naam uitgeroep is, om hom te besoedel.
31 En hulle het die Hoogtes van Tofet gebou wat in die Vallei van die seun van Verbranding is, om hulle seuns en hulle dogters met vuur te verbrand - iets wat Ek nie beveel het nie en in My Hart nie opgekom het nie.
32 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat nie meer gesĂȘ sal word: Tofet en die Vallei van die seun van Verbranding nie, maar die Vallei van Slagting. En hulle sal in Tofet begrawe, omdat daar geen plek sal wees nie.
33 En die lyke van hierdie volk sal dien as voedsel vir die vlieënde wesens in die lug en die wilde wesens van die Aarde sonder dat iemand hulle skrikmaak.
34 En Ek sal uit die stede van JeHĂ»Wdah en uit die strate van Jerusalem laat ophou die stem van Vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid; want die Aarde sal ân puinhoop word.
1 IN dié tyd, spreek JaHWeH, sal hulle die bene van die konings van JeHûWdah en die bene van sy vorste en die bene van die priesters en die bene van die profete en die bene van die inwoners van Jerusalem uit hulle grafte uithaal,
2 en hulle sal dit uitsprei voor die son en voor die maan en voor die hele leër van die Hemele wat hulle liefgehad en gedien het, en waar hulle agter aan geloop het, en wat hulle gesoek en waarvoor hulle hul neergebuig het; dit sal nie versamel en begrawe word nie, mis sal dit op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] wees.
3 En Dood sal bo die lewe verkies word deur die hele oorblyfsel, die wat oor is van hierdie besoedelde geslag, in al die plekke waarheen Ek hulle verdryf het, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag.
Die afval van Elohim; die straf moet kom.
4 EN jy moet vir hulle sĂȘ: So spreek JaHWeH: Sal iemand val en nie weer opstaan nie? Of sal hy weggaan en nie weer terugkom nie?
5 Waarom is dan hierdie volk, Jerusalem, afkerig met ân aanhoudende afkerigheid? Hulle hou vas aan bedrog, hulle weier om terug te keer.
6 Ek het geluister en gehoor: hulle spreek wat nie Reg is nie; daar is niemand wat berou het oor sy besoedeling, dat hy sou sĂȘ: Wat het ek gedoen nie? Elkeen spring weg in sy loop soos ân perd wat storm in die geveg.
7 Selfs ân groot sprinkaanvoĂ«l aan die Hemele ken sy bepaalde tye, en ân tortelduif en ân swaweltjie en ân kraanvoĂ«l neem die tyd van hulle koms in ag; maar My volk ken die Reg van JaHWeH nie.
8 Hoe durf julle sĂȘ: Ons is wys, en die Wet van JaHWeH is by ons? Waarlik, kyk, bedrieglik werk die leuenpen van die skrywers.
9 Die slim mense kom in die skande, is verslae en verstrik. Kyk, hulle het die Woord van JaHWeH verwerp, en watter wysheid sou hulle hĂȘ?
10 Daarom sal Ek hulle vroue aan ander gee, hulle landerye aan veroweraars; want van die kleinste tot die grootste maak hulle almal onregverdige wins; van die profeet tot die priester pleeg hulle almal bedrog.
11 En hulle genees die verbreking van die Dogter van My Volk op die maklikste manier deur te sĂȘ: Vrede, Vrede! - terwyl daar geen Vrede is nie.
12 Hulle kom in die skande, omdat hulle ân gruwel bedryf het, tog skaam hulle hul nie in die minste nie en weet nie om te bloos nie. Daarom sal hulle val onder die wat val; en in die tyd van hulle straf sal hulle struikel, sĂȘ JaHWeH.
13 Saamskraap, wegraap sal Ek hulle, spreek JaHWeH. Daar is geen druiwe aan die Wingerdstok en geen vye aan die Vyeboom nie, ja, die blare verdor. So het Ek ook vir hulle dié bestel wat dwarsoor hulle sal gaan.
14 Waarom bly ons sit? Kom bymekaar, en laat ons in die versterkte stede ingaan en daar omkom; want JaHWeH onse Elohey laat ons omkom, en Hy laat ons water met gif drink, omdat ons teen JaHWeH oortree het.
15 Hulle wag op Vrede, maar daar is niks suiwer nie; op ân tyd van beterskap, maar kyk, daar is verskrikking.
16 Van Dan af word die gesnuif van sy perde gehoor, vir die geluid van die gerunnik van sy perde bewe die hele Aarde; en hulle kom en eet die Aarde op en haar volheid, die Stad en die wat in haar woon.
17 Want kyk, Ek stuur die Nagash en die adders onder julle waarteen daar geen beswering is nie, en hulle sal julle byt, spreek JaHWeH. [MattithJaHûW 23]
18 Ag, kon Ek My maar opvrolik in kommer! My Hart is krank in My.
19 Daar is die hulpgeroep van die Dogter van My Volk uit ân baie ver deel van die Aarde: Is JaHWeH nie in Sion nie? Of is Haar Koning nie in Haar nie? Waarom het hulle My getart met hulle gesnede afbeeldings, met ân volksvreemde reuk?
20 Die oes is verby, die somer is ten einde, en Ăłns is nie verlos nie!
21 Vanweë die verbreking van die Dogter van My Volk is Ek gebreek, is Ek in die rou; verbaasdheid het My aangegryp.
22 Is daar geen balsem in GĂlead nie? Of is daar geen geneesheer nie? Want waarom het die genesing van die Dogter van My Volk nie tot stand gekom nie?
1Â AG, was My hoof maar water en My oog ân fontein van trane! Dan sou Ek dag en nag beween die wat verslaan is van die Dogter van My Volk.
2 Ag, het Ek in die wildernis maar ân herberg vir reisigers gehad! Dan sou Ek My volk verlaat en van hulle af wegtrek; want hulle almal vermeng en is verraaiers.
3 En hulle span hulle tong, soos hulle boog, met leuens, en hulle is nie sterk in Waarheid op die Aarde nie; want van besoedeling tot besoedeling gaan hulle voort, maar My ken hulle nie, spreek JaHWeH. [Profeet Hoséa 7:16]
4 Pas op, elkeen vir sy vriend, en vertrou op geen broer nie; want elke broer is net ân onderkruiper, en elke vriend gaan om met kwaadsprekery.
5 En hulle bedrieg elkeen sy vriend en praat nie die Waarheid nie; hulle het hul tong geleer om leuens te praat, hulle maak hul moeg met verdraaiery.
6 Jou woning is in die midde van bedrog; deur bedrog weier hulle om My te ken, spreek JaHWeH.
7 Daarom, so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Kyk, Ek smelt hulle en toets hulle; want hoe sou Ek [anders] handel vanweĂ« die Dogter van My Volk?
8 Hulle tong is ân bloedbevlekte pyl; sy spreek bedrog; met die mond spreek hulle van Vrede met hul volksgenote, maar in hul binneste beraam hulle listige planne.
9 Sou Ek hieroor aan hulle geen besoeking doen nie? spreek JaHWeH. Of sou My Siel Haar nie wreek op ân nasie soos hierdie een nie?
10 Ek sal geween en geklaag aanhef oor die berge en ân klaaglied oor die weivelde van die wildernis; want hulle is verwoes, sodat geen man daar deurtrek nie, en ân [man] hoor geen geluid van vee nie; die voĂ«ls van die Hemele sowel as die diere - hulle het gevlug, weggetrek.
11 En Ek sal Jerusalem maak tot kliphope, ân LĂȘplek van Drake; en die stede van JeHĂ»Wdah sal Ek ân woesteny maak, sonder inwoner.
12 Wie is die wyse man wat dit kan verstaan? En met wie het die Mond van JaHWeH gespreek, dat hy dit kan verkondig? Waarom het die Aarde te gronde gegaan, is sy verwoes soos die wildernis, sodat niemand daar deurtrek nie?
13 En JaHWeH het gesĂȘ: Omdat hulle My Wet wat Ek hulle voorgehou het, verlaat het en na My Stem nie geluister en in Hom nie gewandel het nie,
14 maar gewandel het agter die verhardheid van hulle hart en agter die Here (BaÀl) aan, waaraan hulle vaders hulle gewoond gemaak het,
15 daarom, so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek gee aan hulle, aan hierdie volk, Alsem om te eet, en Ek laat hulle water met gif drink,
16 en Ek verstrooi hulle onder die nasies wat hulle en hul vaders nie geken het nie, en stuur die swaard agter hulle aan totdat Ek hulle verteer het.
17 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Let op, en roep die klaagvroue, dat hulle kom; en stuur na die wyse vroue, dat hulle kom;
18 en laat hulle gou maak en oor Ons ân weeklag aanhef, sodat Ons oĂ« afloop in trane en Ons ooglede stroom van water.
19 Want die geluid van weeklag word uit Sion gehoor: Hoe is Ons verwoes! Ons het diep in die skande gekom, omdat Ons die deel van die Aarde moet verlaat, omdat hulle Ons Tabernakels omgegooi het.
20 Want hoor, o vroue, die Woord van JaHWeH, en laat julle oor opvang die Woord van Sy Mond; en leer julle dogters ân weeklag en vir mekaar ân klaaglied.
21 Want Dood het in Ons vensters opgeklim, in Ons paleise ingekom om die kinders van die straat af uit te roei, die jongmanne van die pleine af.
22 SĂȘ dit: So spreek JaHWeH: En die lyke van die adamiete sal neerval soos mis op die oop veld en soos gerwe agter die maaier sonder dat iemand hulle versamel.
23 So sĂȘ JaHWeH: Laat die wyse hom nie beroem op sy wysheid nie, en laat die sterke hom nie beroem op sy sterkte nie, laat die ryke hom nie beroem op sy rykdom nie;
24 maar laat hy wat wil roem, hom hierop beroem dat hy verstaan en My ken, dat Ek JaHWeH is wat Medelye, Reg en Geregtigheid op die Aarde doen want in diĂ© dinge het Ek ân behae, spreek JaHWeH.
25 Kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek aandag sal gee aan [hulle wat] besny is aan die voorhuid.
26 Oor Egipte en JeHûWdah en Edom en oor die kinders van Ammon en Moab en oor almal wat die rand [van hulle baard] wegskeer, wat in die wildernis woon; want al die nasies is onbesnede, en die hele huis van JisraEl se hart is nie besny nie.
Waarskuwing teen die maak van Kersbome.
1Â Luister na die Woord wat JaHWeH oor julle gespreek het, o huis van JisraEl!
2 So sĂȘ JaHWeH: Maak julle nie gewoond aan die weg van die nasies nie, en skrik nie vir die tekens van die Hemele, omdat die nasies daarvoor skrik nie.
3 Want die insettinge van die volke is nietigheid; want ân boom uit die bos kap hulle om, die handewerk van ân ambagsman met die byl.
4 Hulle versier hom met silwer en goud, hulle maak hom vas met spykers en hamers, dat hy nie waggel nie.
5 Soos ân voĂ«lverskrikker in ân komkommertuin is hulle: hulle kan nie praat nie; ja, hulle moet gedra word, want hulle kan nie loop nie. Wees nie bevrees vir hulle nie, want hulle kan geen kwaad doen nie, maar daar is ook geen goeddoen by hulle nie.
6 Geeneen is soos U nie, o JaHWeH! U is groot, en U Naam is groot in Krag.
7 Wie sou U nie vrees nie, o Koning van die nasies? Want U kom dit toe; want onder al die wyse manne van die nasies en in hulle hele koninkryk is geeneen soos U nie.
8 Hulle is soos een wat vernietigend en dwaas [handel], ân boom met leringe van leegheid.
9 Silwer wat plat geslaan is, word uit Tarsis gebring en goud uit Ufas, die werk van die ambagsman en van die hande van die goudsmid; koningsblou en purperrooi is hulle klere; ân werk van kunstenaars is hulle almal.
10 Maar JaHWeH is die Elohim van Waarheid, Hy is die lewende Elohim en ân ewige Koning; vir Sy Toorn beef die Aarde, en die nasies kan Sy Grimmigheid nie verdra nie -
11 so moet julle vir hulle sĂȘ: Die godin wat die Hemele en die Aarde nie gemaak het nie, sal vergaan van die Aarde af en onder hierdie Hemele uit -
12 HY wat die Aarde gemaak het deur SY Krag, wat die wĂȘreld gegrond het deur SY Wysheid en die Hemele uitgespan het deur SY Verstand.
13 As HY SY Stem laat hoor, is daar ân geruis van waters in die Hemele; en Hy laat Vorste opstaan van die Einde van die Aarde; Hy maak bliksems vir die reĂ«n en laat Gees uitgaan uit Sy wapenkamers.
14 Elke adamiet word dom, sonder Kennis; elke goudsmid staan beskaamd deur die gesnede beeld; want sy gegote beeld is ân leuen, en daar is geen gees in hulle nie.
15 Hulle is nietigheid, skepsels vir spotterny; in die tyd van hulle straf verdwyn hulle.
16 Jakob se deel is nie soos hulle nie; want Hy is die Formeerder van alles, en JisraEl is die Septer van Sy erfenis; JaHWeH van die skeppings-leërmag is Sy Naam.
Voorspelling van die aanstaande gevangenskap.
17 TEL jou pak goed van die Aarde af op, jy wat in die beleëring vertoef.
18 Want so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek slinger die inwoners van die Aarde hierdie keer weg, en Ek doen hulle benoudheid aan, dat hulle kan vind.
19 Wee My vanweĂ« My verbreking! Smartlik is My wond! Ja, Ek het gesĂȘ: Waarlik, dit is ân lyding, en Ek sal dit moet dra.
20 My Tent is verwoes, en al My lyne is afgeruk; My kinders het van My af weggegaan, en hulle is daar nie; daar is niemand meer wat My Tent uitspan en My tentdoeke opsit nie.
21 Want die herders het dom geword en JaHWeH nie gesoek nie; daarom was hulle nie voorspoedig nie, en hulle hele kudde is verstrooi.
22 Hoor! ân Gerug. Daar kom sy, en wel ân groot geraas uit die Aarde van die Noorde, om die stede van JeHĂ»Wdah ân woesteny te maak, ân LĂȘplek van Drake.
23 Ek weet, o JaHWeH, dat aan die adamiet sy weg nie toebehoort nie; nie aan ân man om te loop en sy voetstappe te rig nie.
24 Tugtig My, JaHWeH, maar met Reg; nie in U Toorn, dat U My nie te klein maak nie.
25 Stort U Grimmigheid uit oor die nasies wat U nie ken nie, en oor die stamme wat U Naam nie aanroep nie; want hulle het Jakob verslind, ja, hulle het hom verslind en hom verteer en sy woning verwoes.
Verbondsverbreking.
1 DIE Woord wat van JaHWeH na JirmeJaHûW gekom het:
2 Hoor julle die woorde van hierdie Verbond, en spreek met die manne van JeHûWdah en met die inwoners van Jerusalem
3 en sĂȘ vir hulle: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Vervloek is die man wat nie luister na die woorde van hierdie Verbond
4 wat Ek julle vaders beveel het op die dag toe Ek hulle uit die Aarde van Egipte, uit die yster-smeltoond, uitgelei het met die woorde: Luister na My Stem en doen die [woorde] net soos Ek julle beveel; dan sal julle vir My ân volk wees, en Ek sal vir julle ân Elohim wees -
5 om te bevestig die eed wat Ek vir julle vaders gesweer het om aan hulle te gee ân Aarde wat oorloop van melk en heuning soos sy vandag is. Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: Amein, o JaHWeH!
6 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Roep al hierdie woorde uit in die stede van JeHĂ»Wdah en op die strate van Jerusalem. Luister na die woorde van hierdie Verbond en doen haar.
7 Want Ek het julle vaders nadruklik gewaarsku op die dag toe Ek hulle uit die Aarde van Egipte laat optrek het tot vandag toe, vroeg en laat, en gesĂȘ: Luister na My Stem!
8 Nogtans het hulle nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar hulle het gewandel elkeen in die verharding van sy besoedelde hart. Daarom het Ek oor hulle gebring al die woorde van hierdie Verbond wat Ek beveel het om te doen, maar wat hulle nie gedoen het nie.
9 Verder het JaHWeH vir My gesĂȘ: Daar is ân sameswering ontdek onder die manne van JeHĂ»Wdah en onder die inwoners van Jerusalem:
10 Hulle het teruggekeer na die ongeregtigheid van hulle voorvaders wat geweier het om na My woorde te luister, en agter gode van andere aan geloop om dié te dien. Die huis van JisraEl en die huis van JeHûWdah het My Verbond verbreek wat Ek met hulle vaders gesluit het.
11 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek bring besoedeling oor hulle, uit haar sal hulle nie kom nie; dan sal hulle na My roep, maar Ek sal na hulle nie luister nie.
12 Dan sal die stede van JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem gaan en roep na die gode vir wie hulle rook laat opgaan het; maar hulle sal hulle geensins verlos in die tyd van hulle besoedeling nie.
13 Want volgens die getal van jou stede is jou gode, o JeHûWdah! En volgens die getal van die strate in Jerusalem het julle skandelike altare opgerig, altare om vir die Here (BaÀl) reukwerk te berei.
14 En jy, bid nie vir hierdie volk nie en hef vir hulle geen roep of gebed op nie, want Ek hoor nie in die tyd as hulle My aanroep vanweë hulle besoedeling nie.
15 Wat het My Beminde in My Huis te doen, dat Sy [daar] Haar listige plan uitvoer? Sal baie dinge en vleis van Apartheid Jou besoedeling van Jou af wegneem? Dan kan Jy jubel.
16 JaHWeH het Jou die naam gegee: groen Olyfboom, skoon deur mooi gevormde vrugte; [maar] by die geluid van ân groot gedruis het Hy ân vuur op Haar aangesteek, en Haar takke het gebreek. [Psalm 52:8]
17 Want JaHWeH van die skeppings-leërmag wat Jou geplant het, het besoedeling teen Jou gespreek weens die besoedeling van die huis van JisraEl en die huis van JeHûWdah, wat hulle graag gedoen het, om My te tart deur reukwerk te berei vir die Here (BaÀl).
18 En JaHWeH het My dit te kenne gegee, sodat Ek dit weet. Toe het Jy My hulle handelinge laat sien.
19 Maar Ek was soos ân Lam wat hulle lei om te slag; en Ek het nie geweet dat hulle planne teen My beraam het nie: Laat ons die Boom met Sy vrugte verwoes, en laat ons Hom afsny uit die Aarde van die lewendes, sodat aan Sy Naam nie meer gedink word nie!
20 Maar, o JaHWeH van die skeppings-leërmag, regverdige Regter, wat niere en hart toets, laat My U wraak op hulle sien, want aan U het Ek My regsaak toevertrou.
21 Daarom, so spreek JaHWeH aangaande die manne van Anatot wat Jou Siel soek en sĂȘ: Jy mag nie profeteer in die Naam van JaHWeH nie, anders sal jy sterwe deur ons hand -
22 daarom, so spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag: Kyk, Ek doen besoeking oor hulle; die jongmanne sal sterwe deur die swaard, hulle seuns en hulle dogters sal sterwe deur hongersnood,
23 en hulle sal geen oorblyfsel hĂȘ nie; want Ek sal besoedeling bring oor die manne van Anatot in die jaar van hulle straf.
1Â REGVERDIG is U, o JaHWeH, as Ek met U sou twis. Tog wil Ek oor sake van die Reg met U spreek: Waarom is die weg van die besoedelde voorspoedig? [Waarom] lewe hulle wat verraad pleeg voorspoedig?
2 U het hulle geplant, ook het hulle wortel geskiet; hulle groei, ook dra hulle vrugte. U is naby in hulle mond, maar ver van hulle niere.
3 Maar U, o JaHWeH, ken My; U sien My en toets My Hart by U. Ruk hulle weg soos slagskape, en sonder hulle af vir die dag van slagting.
4 Hoe lank sal die Aarde treur en die plante van die hele veld verdor? VanweĂ« die besoedeling van die wat in haar woon, vergaan diere en voĂ«ls; omdat hulle sĂȘ: Hy sal ons einde nie sien nie!
5 As jy met jong sprinkane loop, maak hulle jou moeg: hoe sal jy dan wedywer met die perde? En in ân Aarde van Vrede voel jy jou veilig: hoe sal jy dan maak in die pronkbosse van die Jordaan?
6 Want ook jou broers en die huis van jou vader, ook hulle het verraad gepleeg teen jou; ook hulle roep jou hardop agterna. Glo hulle nie as hulle vriendelik met jou spreek nie.
Verwoesting van die Aarde; voorspelling oor die verwoesters.
7 Ek het My Huis verlaat, Ek het My Erfenis verwerp, Ek het die Beminde van My Siel in die handpalms van Haar vyande gegee.
8 My Erfenis het vir My geword soos ân leeu in die bos; [Sy] het Haar stem teen My verhef; daarom het Ek Haar gehaat.
9 Is My Erfenis dan vir My ân gekleurde roofvoĂ«l? Is daar roofvoĂ«ls rondom teen Haar? Kom, maak al die wilde wesens van die veld bymekaar, laat hulle kom om te eet.
10 Baie herders het My Wingerd verniel, hulle het My stuk grond vertrap, hulle het My begeerlike stuk grond ân verwoeste wildernis gemaak,
11 hulle het Haar as ân verwoesting nagelaat; Sy treur voor My, verslae; die hele Aarde is vernietig, omdat daar niemand is wat Haar ter harte neem nie.
12 Op al die kaal heuwels in die wildernis het verwoesters gekom, want die Swaard van JaHWeH verteer van die een end van die Aarde tot die ander end van die Aarde; daar is geen Vrede vir enige vlees nie.
13 Hulle het koring gesaai, maar dorings gemaai; hulle het hul uitgeput sonder om baat te vind. Staan dan beskaamd oor julle inkomste, vanweë die brandende Woede van JaHWeH.
14 So sĂȘ JaHWeH: Aangaande al My besoedelde bure wat die Erfenis aantas wat Ek My volk JisraEl laat erf het - kyk, Ek ruk hulle uit hul Adamah [die adamiet se Aarde] uit, en die huis van JeHĂ»Wdah sal Ek uit hulle midde wegruk.
15 Maar nadat Ek hulle uitgeruk het, sal Ek My weer oor hulle ontferm; en Ek sal hulle terugbring, elkeen na sy Erfenis en elkeen na sy Aarde.
16 En as hulle ywerig die weë van My volk leer om te sweer by My Naam: So waar as JaHWeH leef, soos hulle My volk geleer het om te sweer by die Here (BaÀl) - dan sal hulle onder My volk gebou word.
17 Maar as hulle nie luister nie, dan sal Ek dié nasie heeltemal uitruk en tot niet maak, spreek JaHWeH.
ân Linnegord as beeld van die gevangenskap.
1Â SO het JaHWeH vir my gesĂȘ: Gaan koop vir jou ân linnegord en bind hom om jou heupe; maar laat hy nie in die water kom nie.
2 En ek het die gord gekoop volgens die Woord van JaHWeH en hom om my heupe gebind.
3 Toe het die Woord van JaHWeH vir die tweede keer tot my gekom en gesĂȘ:
4 Neem die gord wat jy gekoop het, wat om jou heupe is, en maak klaar, gaan na die Eufraat en steek hom daar weg in ân klipskeur.
5 Daarop het ek gegaan en hom weggesteek by die Eufraat, soos JaHWeH my beveel het.
6 En nĂĄ verloop van baie dae het JaHWeH vir my gesĂȘ: Maak klaar, gaan na die Eufraat en haal die gord daarvandaan wat Ek jou beveel het om daar weg te steek.
7 Daarop het ek na die Eufraat gegaan en gegrawe en die gord geneem van die plek af waar ek hom weggesteek het; en kyk, die gord het bederf, hy was waardeloos.
8 Toe het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
9 So spreek JaHWeH: So sal Ek laat bederwe die hoogmoed van JeHûWdah en dié van Jerusalem, wat so groot is.
10 Hierdie besoedelde volk wat weier om na My woorde te luister, wat wandel in die verharding van hulle hart en agter gode van andere aan loop om hulle te dien en voor hulle neer te buig - hulle moet word soos hierdie gord wat waardeloos is.
11 Want soos die gord kleef aan die heupe van ân man, so het Ek die hele huis van JisraEl en die hele huis van JeHĂ»Wdah aan My laat klewe, spreek JaHWeH, om vir My te wees ân volk en ân roem en ân lof en ân sieraad; maar hulle het nie geluister nie.
12 SĂȘ verder aan hulle hierdie Woord: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Elke kan word vol wyn gemaak. Dan sal hulle vir jou sĂȘ: Weet ons dit dan nie dat elke kan vol wyn gemaak word nie?
13 Maar jy moet vir hulle sĂȘ: So spreek JaHWeH: Kyk, Ek vul met dronkenskap al die inwoners van hierdie Aarde, selfs die konings wat op die Troon van Dawid sit, en die priesters en die profete en al die inwoners van Jerusalem.
14 En Ek sal hulle verbrysel, elkeen teen sy broer, die vaders en die kinders almal saam, spreek JaHWeH. Ek sal nie spaar of verskoon of My ontferm nie, dat Ek hulle nie sou verdelg nie.
15 Luister en merk op; verhef julle nie, want JaHWeH het gespreek!
16 Gee Eer aan JaHWeH julle Elohey voordat Hy dit skemer laat word en voordat julle voete stamp teen die berge in die skemering; terwyl julle wag op Lig, maar Hy die Doodskaduwee aanwys, en haar in donkerheid verander.
17 Maar as julle nie luister nie, sal My Siel in skuilplekke ween vanweë die hoogmoed; en My Oog sal bitterlik huil en afloop in trane, omdat die kudde van JaHWeH as gevangenes weggevoer is.
18 SĂȘ aan die koning en aan die gebiedster: Gaan baie laag sit, want julle hoofsieraad, julle sierlike kroon, het geval.
19 Die stede van die Suidland is toegesluit, en niemand maak oop nie; JeHûWdah is in ballingskap weggevoer en alles van haar, is volkome weggevoer!
20 Hef jou oë op, en aanskou die wat uit die Noorde kom. Waar is die kudde wat aan jou gegee is, jou pragtige trop kleinvee?
21 Wat sal jy sĂȘ wanneer Hy as hoof oor jou aanstel diegene wat jy self geleer het om jou vertroude vriende te wees? Sal weĂ« jou nie aangryp soos van ân barende vrou nie? [Boekrol van Henog 62:4]
22 As jy dan in jou hart sĂȘ: Waarom het hierdie dinge my oorgekom? Weens die oorvloed van jou skandelikheid is jou slippe opgetel, het jou hakskene gely onder geweld.
23 Kan ân Swarte (Kuwshiet) sy vel verander of ân luiperd sy vlekke? Dan sal julle ook in staat wees om goed te doen, julle wat studente is om kwaad te doen.
24 Daarom sal Ek hulle verstrooi soos ân stoppel wat verbyvlieg voor die gees/wind van die wildernis.
25 Sy is jou lot, die deel wat Ek jou toegemeet het, spreek JaHWeH, omdat jy My vergeet en op leuens vertrou het.
26 So het Ek dan ook jou slippe opgetel oor jou aangesig, sodat jou skandelikheid gesien word.
27 Jou vermenging en jou gerunnik, die besoedeling van jou bloedvermenging - op die heuwels in die veld het Ek hierdie verfoeisels gesien. Wee jou, Jerusalem! Hoe lank sal dit nog duur voordat jy gesuiwer word?
JirmeJaHûW bid tevergeefs vir die volk.
1 DIE Woord van JaHWeH wat tot JirmeJaHûW gekom het weens die groot droogte.
2 JeHûWdah treur en haar Poorte verval; hulle sit in rou op die Aarde, en die geskreeu van Jerusalem gaan op.
3 En die vernames onder hulle stuur hulle ondergeskiktes na die water; hulle kom by die bakke, hulle kry geen water nie; leeg kom hulle kanne terug; hulle het beskaamd gestaan en in die skande gekom en bedek hulle hoof.
4 Weens die Adamah[adamiet se Aarde] wat verslae is, omdat daar geen reën op die Aarde is nie, kom die landbouers in die skande, hulle bedek hulle hoof.
5 Want selfs die wildsbok in die veld lam en gooi [haar lam] weg, omdat daar geen jong gras is nie.
6 En wilde-esels staan op die kaal heuwels, hulle snuif die gees van die Draak; hulle oë versmag, omdat daar geen gras is nie.
7 Hoewel ons ongeregtigheid teen ons getuig, o JaHWeH, doen dit om U Naam ontwil; want ons afkerighede is baie, ons het teen U oortree.
8 o Verwagting van JisraEl, Sy Verlosser in tyd van benoudheid! Waarom sou U wees soos ân besoeker in die Aarde, en soos ân reisiger wat uitdraai om te vernag?
9 Waarom sou U wees soos ân man wat verslae is, soos ân dappere wat nie kan verlos nie? U is tog in ons midde, o JaHWeH, en U Naam is oor ons uitgeroep. Verlaat ons nie!
10 So sĂȘ JaHWeH van hierdie volk: SĂł het hulle daarvan gehou om te sterwe, hulle het hul voete nie teruggehou nie; daarom het JaHWeH geen behae in hulle nie. Nou sal Hy aan hulle ongeregtigheid dink en hulle oortredinge straf.
11 Verder het JaHWeH aan my gesĂȘ: Bid nie vir hierdie volk ten goede nie.
12 As hulle vas, luister Ek nie na hulle gesmeek nie; en as hulle brandoffer en spysbydrae bring, het Ek in hulle geen behae nie; maar deur die swaard en die hongersnood en die pes maak Ek hulle tot niet.
13 Toe sĂȘ ek: Ag, my Meester JaHWeH, kyk, die profete sĂȘ vir hulle: Julle sal geen swaard sien en geen hongersnood hĂȘ nie; maar Ek sal julle Vrede van Waarheid gee in hierdie plek.
14 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Die profete profeteer leuens in My Naam; Ek het hulle nie gestuur en hulle geen bevel gegee en met hulle nie gespreek nie; hulle profeteer vir julle ân leuenagtige visioen van heksery en niksseggende drek, en bedrog vanuit hul hart.
15 Daarom, so spreek JaHWeH: Aangaande die profete wat profeteer in My Naam sonder dat Ek hulle gestuur het, en wat sĂȘ: Daar sal geen swaard of hongersnood in hierdie Aarde wees nie - diĂ© profete sal deur die swaard en die hongersnood omkom.
16 En die volk vir wie hulle profeteer, sal in die strate van Jerusalem weggegooi lĂȘ vanweĂ« die hongersnood en die swaard sonder dat iemand hulle begrawe; hulle, hulle vrouens en hulle seuns en hulle dogters. So sal Ek dan hulle besoedeling oor hulle uitstort.
17 SĂȘ aan hulle dan hierdie Woord: Laat My oĂ« afloop in trane nag en dag en nie ophou nie; want die Maagd, die Dogter van My Volk, is gebreek met ân groot verbreking, met ân baie smartlike wond.
18 As Ek uitgaan in die veld, lĂȘ daar die wat verslaan is deur die swaard; en as Ek kom in die Stad, is daar die kwale van die hongersnood. Ja, selfs profeet en priester trek rond in die Aarde sonder om iets te weet.
19 Het U JeHĂ»Wdah dan heeltemal verwerp? Of het U Siel ân afsku van Sion? Waarom het U ons geslaan, sodat daar geen genesing vir ons is nie? Hulle wag op Vrede, maar daar is niks suiwers nie; en op ân tyd van beterskap, maar daar is verskrikking.
20 JaHWeH, ons erken ons besoedeldheid, die ongeregtigheid van ons vaders, want ons het teen U oortree.
21 Verwerp [ons] nie ter wille van U Naam; onteer die Troon van U Glansrykheid nie; hou tog in gedagtenis, verbreek nie U Verbond met ons nie.
22 Is daar [enige] onder die nietiges van die nasies wat reën kan veroorsaak? Of uit die Hemele donderstorms? Is U dit nie, o JaHWeH onse Elohey? En ons wag op U, want U doen al hierdie dinge.
1Â MAAR JaHWeH het vir my gesĂȘ: Al staan MoshĂš en een_shemuel voor My Aangesig, My Siel wil niks van hierdie volk weet nie; dryf [hulle] van My Aangesig af weg, en laat hulle heengaan.
2 En as hulle jou vra: Waar moet ons heengaan? sĂȘ dan vir hulle: So spreek JaHWeH: Wie vir die pes bestem is, na die pes; en wie vir die swaard, na die swaard; en wie vir die hongersnood, na die hongersnood; en wie vir die gevangenskap, na die gevangenskap.
3 En Ek sal oor hulle vier soorte besoekinge doen, spreek JaHWeH: die swaard om dood te maak en die honde om weg te sleep en die vlieënde wesens in die lug en die wilde wesens van die Aarde om op te eet en te vernietig.
4 En Ek sal hulle ân skrikbeeld maak vir al die koninkryke van die Aarde vanweĂ« Manasse, die seun van JegizkiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, oor wat hy in Jerusalem gedoen het.
5 Want wie sal jou bejammer, o Jerusalem? Of wie sal met jou Medelye hĂȘ? Of wie sal uitdraai om na jou welstand te vra?
6 Jy het My verwerp, spreek JaHWeH, jy het ĂĄl agteruitgegaan; daarom strek Ek My Hand teen jou uit en verwoes jou; Ek is moeg om berou te hĂȘ.
7 En Ek wan hulle uit met ân gaffel by die ingange van die Aarde. Ek maak My volk kinderloos, maak hulle tot niet; hulle kom van hulle weĂ« nie terug nie.
8 Hulle weduwees het vir My meer geword as die sand van die see; Ek bring vir hulle - teen die moeder van die jong manskappe ân verwoester op die middag; Ek laat skielik op haar val angs en verskrikkinge.
9 Sy wat sewe gebaar het, sy het magteloos neergesink - haar siel uitgeblaas; haar son het ondergegaan terwyl dit nog dag was; sy staan beskaamd en het gebloos. En hulle oorblyfsel gee Ek aan die swaard oor, voor die aangesig van hulle vyande, spreek JaHWeH.
10 Wee my, my moeder, dat u my gebaar het - ân man van twis en ân man van stryd vir die hele Aarde! Ek het nie uitgeleen nie, en hulle het nie aan my geleen nie; almal vloek my.
11 JaHWeH het gesĂȘ: Waarlik, Ek bevry jou ten goede; waarlik, Ek maak dat die vyand jou ootmoedig smeek in tyd van besoedeling en in tyd van benoudheid.
12 Kan ân mens yster breek, yster uit die noorde, en koper?
13 Jou rykdom en jou skatte sal Ek as buit gee, sonder betaling; en dit weens al jou oortredinge en in jou hele grondgebied.
14 En Ek sal [jou] jou vyande laat dien in ân Aarde wat jy nie ken nie; want My vuur van Toorn is reeds aangesteek, oor julle sal Hy brand.
15 o JaHWeH, U weet dit; dink aan my en besoek my, en wreek my op my vervolgers. Neem my in U lankmoedigheid nie weg nie. Weet dat ek smaad dra om U ontwil.
16 Toe U woorde gevind is, het ek hulle opgeëet, en U Woord was vir my Vreugde en vrolikheid vir my hart; want U Naam is oor my uitgeroep, JaHWeH, Elohey van die skeppings-leërmag!
17 Ek het nie gesit in ân vergadering van spotters of was nie uitgelate nie; vanweĂ« U Hand het ek alleen gesit, want U het my met Grimmigheid vervul.
18 Waarom is my smart ewigdurend en my wond ongeneeslik? Sy weier om gesond te word. Sou U vir my waarlik wees soos ân bedrieglike stroom, waters wat nie standhoudend is nie?
19 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: As jy terugkeer, sal Ek jou laat terugkeer, sal jy voor My Aangesig staan; en as jy voortbring wat edel is, en niks onedels nie, sal jy soos My Mond wees. Laat hulle na jou terugkeer, maar jy moet nie na hulle terugkeer nie.
20 En Ek sal jou ân omgrensde kopermuur vir hierdie volk maak; en hulle sal teen jou veg, maar jou nie oorweldig nie; want Ek is met jou om jou te verlos en om jou te red, spreek JaHWeH.
21 En Ek sal jou red uit die handpalms van die besoedelde en jou verlos uit die handpalms van die tiranne.
Voorspelling van JisraEl se gevangenskap en herstel.
1Â EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
2 Jy mag vir jou geen vrou neem nie, en jy mag geen seuns of dogters hĂȘ in hierdie plek nie.
3 Want so sĂȘ JaHWeH van die seuns en die dogters wat in hierdie plek gebore word, en van hulle moeders wat hulle baar, en van hulle vaders wat hulle verwek in hierdie Aarde:
4 Aan dodelike siektes sal hulle sterwe, hulle sal nie beklaag of begrawe word nie, hulle sal soos mis op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] wees; en hulle sal deur die swaard en die hongersnood verteer word, en hulle lyke sal dien as voedsel vir die vlieënde wesens in die lug en die wilde wesens van die Aarde.
5 Want so sĂȘ JaHWeH: Kom nie in die klaaghuis en gaan nie om te rouklaag nie, en betuig geen deelneming met hulle nie; want Ek het My Vrede van hierdie volk weggeneem, spreek JaHWeH, die Medelye en die Barmhartigheid.
6 Groot sowel as klein sal sterwe in hierdie Aarde; hulle sal nie begrawe word nie, en niemand sal hulle beklaag en homself stukkend kerwe of vir hom ân kaal plek skeer om hulle ontwil nie.
7 Ook sal niemand vir hulle treurbrood breek om iemand te troos oor ân dooie, of aan hulle die troosbeker gee om te drink oor iemand se vader of oor iemand se moeder nie.
8 Kom ook nie in ân huis van maaltye om met hulle saam aan te sit nie, om te eet en te drink nie.
9 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek laat uit hierdie plek ophou voor julle oĂ« en in julle dae die stem van Vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid.
10 En as jy al hierdie woorde aan hierdie volk bekend maak en hulle jou vra: Waarom het JaHWeH al hierdie groot besoedeling oor ons gespreek? En wat is ons ongeregtigheid en ons oortredinge wat ons teen JaHWeH onse Elohey begaan het? -
11 dan moet jy vir hulle sĂȘ: Omdat julle vaders My verlaat het, spreek JaHWeH, en agter gode van andere aan geloop en hulle gedien en voor hulle neergebuig het, maar My verlaat het en My Wet nie gehou het nie,
12 en julle nog meer besoedel gehandel het as julle vaders; want kyk, julle wandel elkeen na die verhardheid van sy besoedelde hart, om na My nie te luister nie.
13 Daarom sal Ek julle wegslinger uit hierdie Aarde na ân deel van die Aarde wat julle nie geken het, julle en julle vaders nie; en daar sal julle gode van andere dien dag en nag, omdat Ek julle geen Barmhartigheid sal bewys nie.
14 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat daar nie meer gesĂȘ sal word: So waar as JaHWeH leef, wat die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte laat optrek het nie;
15 maar: So waar as JaHWeH leef, wat die kinders van JisraEl laat optrek het uit die Aarde van die Noorde en uit al die dele van die Aarde waarheen Hy hulle verdryf het. Ja, Ek sal hulle terugbring in hulle  Adamah [die adamiet se Aarde] wat Ek aan hulle vaders gegee het.
16 Kyk, Ek stuur baie vissers, spreek JaHWeH, wat hulle sal vang, en daarna sal Ek baie jagters stuur wat hulle sal opjaag, van elke berg en van elke heuwel en uit die klipskeure. [JeségiEl 28:26]
17 Want My Oë is op al hulle weë, sy is nie voor My Aangesig bedek nie, en hulle ongeregtigheid is nie voor My Oë verborge nie.
18 Daarom sal Ek eers hulle ongeregtigheid en hulle oortredinge dubbel vergelde, omdat hulle My Aarde vermeng het, My Erfenis gevul het met die lyke van hulle verfoeisels en  met hulle gruwels.
19 JaHWeH, My Sterkte en My laer en My toevlug in die dag van benoudheid, tot U sal volke van die eindes van die Aarde af kom en sĂȘ: Net leuens het ons vaders geĂ«rwe, nietighede, en daaronder was niks wat voordeel kon bring nie.
20 Sal ân adamiet vir hom gode daarstel wat tog geen elohim is nie?
21 Daarom, kyk, Ek laat hulle hierdie keer voel, voel My Hand en My Mag; en hulle sal weet dat My Naam JaHWeH is.
1 DIE oortredinge van JeHĂ»Wdah is geskrywe met ân ystergriffel, met ân diamantpunt; hy is gegrif op die tafel van hulle hart en op die horings van julle altare -
2 telkens as hulle kinders aan hulle altare dink en aan hulle Houtkruise by die groen bome, op die hoë heuwels.
3 My Berg in die veld, jou rykdom, al jou skatte sal Ek as buit gee [saam met] jou Hoogtes, weens die oortredinge in jou hele grondgebied.
4 En jy sal uitval - en dit deur jouself - uit jou Erfenis wat Ek jou gegee het, en Ek sal jou vyande laat dien in ân Aarde wat jy nie ken nie; want julle het ân vuur aangesteek in My Toorn, tot in ewigheid sal Hy brand.
5 So sĂȘ JaHWeH: Vervloek is die krygsman wat op die adamiet vertrou en vlees sy arm maak, terwyl sy hart van JaHWeH afwyk.
6 En hy sal wees soos ân kaal bos in die woestyn, en hy sal nie sien as die Suiwerheid kom nie, maar dor streke van die wildernis bewoon, ân brak, onbewoonde Aarde.
7 Geseënd is die krygsman wat op JaHWeH vertrou, en wie se vertroue JaHWeH is.
8 Want hy sal wees soos ân Boom wat by die water geplant is en sy wortels uitskiet by die stroom en nie vrees as daar hitte kom nie, maar sy blad bly groen; en in ân jaar van droogte is hy nie besorg nie en hou nie op om vrugte te dra nie.
9 Bedrieglik is die hart bo alle dinge, ja, verdorwe is sy; wie kan haar ken?
10 Ek - JaHWeH, deursoek die hart, toets die niere, om aan elkeen te gee na sy weë, volgens die vrug van sy handelinge.
11 ân VoĂ«l wat eiers uitbroei sonder dat sy dit gelĂȘ het, is hy wat rykdom verwerf maar nie met Reg nie; in die helfte van sy dae moet hy dit laat agterbly, en in sy einde sal hy ân dwaas wees.
12 ân Troon van Glansrykheid, verhewe van die begin af, is die plek van ons Apartheid.
13 o JaHWeH, Verwagting van JisraEl! almal wat U verlaat, sal beskaamd staan; wie van my afwyk, sal in die Aarde geskryf word; want hulle het JaHWeH, die Fontein van lewende water, verlaat.
14 Maak my gesond, JaHWeH, dan sal ek gesond word; verlos my, dan sal ek verlos word; want U is my Lof.
15 Daar sĂȘ hulle vir my: Waar is die Woord van JaHWeH? Laat Hy tog kom!
16 Wat my aangaan, ek het my nie onttrek om U as herder te volg nie, en die ongelukkige dag het ek nie begeer nie. U weet dit. Wat uit my lippe uitgegaan het, was voor U Aangesig.
17 Wees my nie tot ân verskrikking nie; U is my toevlug in die dag van besoedeling.
18 Laat my vervolgers beskaamd staan, maar laat my nie beskaamd staan nie; laat hulle verskrik wees, maar laat my nie verskrik wees nie. Bring oor hulle die dag van besoedeling, en verbreek hulle met ân dubbele verbreking.
Julle moet die Sabbatdag apart hou.
19 SO het JaHWeH vir my gesĂȘ: Gaan staan in die Poort van die kinders van die volk, waardeur die konings van JeHĂ»Wdah ingaan en waardeur hulle uitgaan, ja, al die Poorte van Jerusalem;
20 en sĂȘ vir hulle: Luister na die Woord van JaHWeH, konings van JeHĂ»Wdah en die hele JeHĂ»Wdah en al die inwoners van Jerusalem wat deur hierdie Poorte ingaan:
21 So spreek JaHWeH: Neem julle in ag om julle siele ontwil, dat julle geen las dra op die Sabbatdag en dit inbring deur die Poorte van Jerusalem nie.
22 Ook mag julle geen las uit julle huise op die Sabbatdag uitdra of enige werk doen nie; maar julle moet die Sabbatdag apart hou soos Ek julle vaders beveel het.
23 Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar hul nek verhard om nie te luister nie en geen Tugtiging aan te neem nie.
24 As julle dan aandagtig na My luister, spreek JaHWeH, om geen las deur die Poorte van hierdie Stad op die Sabbatdag in te bring nie en om die Sabbatdag af te sonder deur daarop géén werk te doen nie,
25 dan sal deur die Poorte van hierdie Stad konings en vorste ingaan wat op die Troon van Dawid sit, wat op strydwaens en op perde ry, hulle en hulle vorste, die manne van JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem; en hierdie Stad sal ewig bewoon word.
26 En hulle sal kom uit die stede van JeHûWdah en uit die omstreke van Jerusalem en uit die Aarde van Benjamin en uit die Laeveld en uit die Gebergte en uit die Suidland, hulle wat brandoffer en slagdier en spysbydrae en wierook aanbring, en danksegging bring in die Huis van JaHWeH.
27 Maar as julle nie na My luister om die Sabbatdag apart te stel nie en om geen las te dra of deur die Poorte van Jerusalem op die Sabbatdag in te gaan nie, sal Ek ân Vuur in haar Poorte aansteek, wat die paleise van Jerusalem sal verteer en nie uitgeblus sal word nie.
Die werk van die pottebakker. Die onboetvaardigheid van die volk.
1 DIE Woord wat van JaHWeH na JirmeJaHûW gekom het:
2 Maak jou klaar en gaan af na die huis van die pottebakker, en daar sal Ek jou My woorde laat hoor.
3 Toe het ek afgegaan na die huis van die pottebakker, en hy was juis besig om ân stuk werk op die skywe te maak.
4 En die voorwerp wat hy besig was om te maak, het misluk - soos dit gaan met klei in die hand van die pottebakker - maar hy het daaruit weer ân ander voorwerp gemaak soos dit in die oĂ« van die pottebakker reg was om dit te maak.
5 Toe het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
6 Sal Ek nie soos hierdie pottebakker met julle kan maak nie, o huis van JisraEl? spreek JaHWeH. Kyk, soos klei in die hand van die pottebakker, so is julle in My Hand, o huis van JisraEl!
7 In een oomblik sal Ek spreek oor ân nasie en oor ân koninkryk om haar uit te ruk en om te gooi en te vernietig;
8 maar as diĂ© nasie waaroor Ek gespreek het, hulle bekeer van hul besoedeling, sal Ek berou hĂȘ oor die besoedeling wat Ek van plan was om hulle aan te doen.
9 En in ân ander oomblik sal Ek spreek oor ân nasie en oor ân koninkryk om haar te bou en te plant;
10 maar as hulle doen wat besoedel is in My OĂ« deur na My Stem nie te luister nie, dan sal Ek berou hĂȘ oor die suiwere waarmee Ek gesĂȘ het dat Ek aan hulle goed sal doen.
11 SĂȘ dan nou tog aan die manne van JeHĂ»Wdah en die inwoners van Jerusalem dit: So spreek JaHWeH: Kyk, Ek maak besoedeling gereed teen julle, en Ek dink ân plan uit teen julle; bekeer julle tog, elkeen van sy besoedelde weg, en maak julle weĂ« en julle handelinge goed.
12 Maar hulle sĂȘ: Dit is tevergeefs; want ons sal na ons gedagtes wandel, en ons sal elkeen volgens die verhardheid van sy besoedelde hart handel.
13 Daarom, so spreek JaHWeH: Vra tog onder die volke: Wie het sulke dinge gehoor? Die Maagd van JisraEl het ân baie afskuwelike ding gedoen.
14 Verdwyn die sneeu van die Libanon ooit van die rots in die veld? Of word die koue, stromende waters van verbastering uitgeroei?
15 Nogtans het My volk My vergeet, hulle laat rook opgaan vir leuenagtige idolary; dié het hulle laat struikel in al hul gebruike, die ou paaie, om te wandel op weë, wat nie verhoog is nie;
16 om hulle Aarde te maak ân voorwerp van verbasing, van bespotting vir ewig. Elkeen wat oor haar verbytrek, sal hom verbaas en sy hoof skud.
17 Met ân gees vanuit die ooste sal Ek hulle verstrooi voor die vyand; met die nek, en nie met die aangesig nie, sal Ek hulle aankyk in die dag van hulle ondergang.
18 Toe het hulle gesĂȘ: Kom, laat ons planne teen JirmeJaHĂ»W beraam; want die Wet sal nie ontbreek by die priester of raad by die wyse of ân woord by die profeet nie. Kom, laat ons hom slaan met die tong, en laat ons nie luister na een van sy woorde nie.
19 JaHWeH, luister tog na my, en hoor na die stem van die wat met my twis.
20 Sal suiwer dan met besoedel vergeld word? - want hulle het vir my ân kuil gegrawe. Gedenk hoe ek voor U Aangesig gestaan het om suiwer vir hulle te op te tree, om U Grimmigheid van hulle af te keer.
21 Daarom, gee hulle kinders oor aan die hongersnood, en lewer hulle oor in die mag van die swaard, en laat hulle vroue kinderloos en weduwees word, en laat hulle manne omkom deur die pes, hulle jongmanne verslaan word deur die swaard in die geveg.
22 Laat daar ân geskreeu uit hulle huise gehoor word as U skielik ân bende oor hulle bring. Want hulle het ân kuil gegrawe om my te vang en vangnette voor my voete gespan.
23 Maar U, JaHWeH, ken hulle hele plan teen my om my dood te maak; doen geen versoening oor hulle ongeregtigheid en delg hulle oortredinge nie uit voor U Aangesig nie, ja, laat hulle tot ân val kom voor U Aangesig, tree teen hulle op in die tyd van U Toorn. [Psalm 139:21]
Verbreking van die pottebakkerskruik; verwoesting van Jerusalem.
1Â SO sĂȘ JaHWeH: Gaan koop vir jou ân pottebakkerskruik, saam met oudstes uit die volk en oudstes uit die priesters.
2 En gaan uit na die Vallei van die seun van Verbranding wat voor die ingang van die Potskerwepoort lĂȘ, en roep daar uit die woorde wat Ek met jou sal spreek.
3 En jy moet sĂȘ: Luister na die Woord van JaHWeH, o konings van JeHĂ»Wdah en inwoners van Jerusalem! So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek bring besoedeling oor hierdie plek waarvan elkeen wat haar hoor, se ore sal tuit;
4 omdat hulle My verlaat het en hierdie plek onherkenbaar gemaak het en vir gode van andere, wat hulle nie geken het nie, daarin rook laat opgaan het - hulle en hulle vaders en die konings van JeHûWdah; en hulle het hierdie plek gevul met die bloed van onskuldiges.
5 En hulle het die Hoogtes van die Here (BaÀl) gebou om hulle seuns met vuur te verbrand as brandoffers aan die Here (BaÀl) - iets wat Ek nie beveel of uitgespreek het nie, of wat in My Hart nie opgekom het nie.
6 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat hierdie plek nie meer sal genoem word Tofet en die Vallei van die seun van Verbranding nie, maar Vallei van Slagting.
7 En Ek sal die plan van JeHûWdah en Jerusalem in hierdie plek uitskud, en Ek sal hulle voor hul vyande deur die swaard laat val en deur die hand van die wat hulle siel soek; en Ek sal hulle lyke gee as voedsel vir die vlieënde wesens in die lug en die wilde wesens van die Aarde.
8 En Ek sal hierdie Stad maak ân voorwerp van verbasing en bespotting; elkeen wat op haar verbytrek, sal hom verbaas en spot met al sy plae.
9 En Ek sal hulle die vlees van hul seuns en die vlees van hul dogters laat eet, en hulle sal elkeen die vlees van sy naaste eet, in die beleëring en in die benoudheid waarmee hulle vyande en die wat hulle siel soek, hulle benoud sal maak.
10 Dan moet jy die kruik breek voor die oë van die manne wat saam met jou gegaan het,
11 en vir hulle sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Net so sal Ek hierdie volk en hierdie Stad verbreek, soos ân mens ân erdepot breek, wat nie meer heelgemaak kan word nie; en hulle sal in Tofet begrawe, omdat daar geen plek sal wees om te begrawe nie.
12 So sal Ek met hierdie plek maak, spreek JaHWeH, en met sy inwoners, en hierdie Stad maak soos Tofet.
13 En die huise van Jerusalem en die huise van die konings van JeHûWdah sal word soos die plek Tofet, besoedel; naamlik al die huise op die dakke waarvan hulle rook laat opgaan het vir die hele leër van die Hemele en drank uitgegiet het vir gode van andere.
14 Toe het JirmeJaHĂ»W uit Tofet gekom, waarheen JaHWeH hom gestuur het om te profeteer, en hy het gaan staan in die voorhof van die Huis van JaHWeH en aan die hele volk gesĂȘ:
15 So spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek bring oor hierdie Stad en al haar stede al die besoedeling wat Ek oor haar gespreek het, omdat hulle hul nek verhard het om na My Woorde nie te luister nie.
JirmeJaHûW word deur die priester Pashur geslaan en in die blok gesit.
1 EN Pashur, die seun van Immer, die priester wat hoof-opsigter was in die Huis van JaHWeH - het JirmeJaHûW hierdie woorde hoor profeteer.
2 Toe het Pashur die profeet JirmeJaHûW geslaan en hom in die blok gesit wat in die Boonste Poort van Benjamin was, by die Huis van JaHWeH.
3 Maar die volgende dag het Pashur JirmeJaHĂ»W uit die blok laat uithaal. Toe sĂȘ JirmeJaHĂ»W vir hom: JaHWeH noem jou nie Pashur nie, maar Skrik-rondom!
4 Want so spreek JaHWeH: Kyk, Ek maak jou ân skrik vir jouself en vir al jou vriende; en hulle sal val deur die swaard van hul vyande, terwyl jou oĂ« dit sien, en die hele JeHĂ»Wdah sal Ek gee in die hand van die koning van Babel, wat hulle in ballingskap sal wegvoer na Babel en hulle met die swaard sal verslaan.
5 Ook sal Ek die hele besitting van hierdie Stad en al haar moeite en al haar kosbare dinge gee, ja, al die skatte van die konings van JeHûWdah sal Ek gee in die hand van hulle vyande, en hulle sal dit buitmaak en saamneem en na Babel bring.
6 En jy, Pashur, en al die inwoners van jou huis sal in gevangenskap gaan; en jy sal in Babel kom en daar sterwe en daar begrawe word, jy en al jou vriende vir wie jy vals geprofeteer het.
7 JaHWeH, U het my oorgehaal, en ek het my laat oorhaal; U was te sterk vir my en het oorwin; ek was ân belagging die hele dag, almal saam spot met my.
8 Want elke keer as ek spreek, moet ek dit uitskreeu, moet ek roep: Geweld en verdrukking! - omdat die Woord van JaHWeH vir my ân smaad en spot geword het die hele dag.
9 En as ek sĂȘ: Ek sal aan Hom nie dink nie en in Sy Naam nie meer spreek nie, dan word dit in my hart soos ân brandende vuur, opgesluit in my gebeente. En ek het my moeg gemaak om uit te hou, maar kon nie.
10 Want ek het die skindertaal van baie gehoor - Skrik-rondom! - Klaag aan, en ons sal hom aanklaag! Al die mense wat met my in Reg lewe, loer op my val; [hulle sĂȘ]: Miskien laat hy hom verlei, dan kan ons hom oorweldig en ons wraak op hom neem.
11 Maar JaHWeH is met my soos ân geweldige dappere; daarom sal my vervolgers struikel en nie oorwin nie; hulle staan diep beskaamd, omdat hulle nie geslaag het nie, ân ewige smaad wat nie vergeet sal word nie.
12 Maar, JaHWeH van die skeppings-leërmag, wat die regverdige toets, wat die niere en die hart sien - laat my U wraak sien op hulle, want aan U het ek my regsaak toevertrou.
13 Sing tot Eer van JaHWeH, prys JaHWeH! Want Hy het die siel van die behoeftige uit die hand van die kwaaddoeners verlos.
14 Vervloek is die dag waarop ek gebore is; laat die dag waarop my moeder my gebaar het, nie geseënd wees nie.
15 Vervloek is die man wat aan my vader berig gebring en gesĂȘ het: Vir jou is ân seun gebore waardeur hy hom grootliks verbly het.
16 Ja, laat dié man wees soos die stede wat JaHWeH omgekeer het sonder dat dit Hom berou het; en laat hom in die mÎre angsgeroep hoor en op die middagtyd krygsgeskreeu,
17 omdat hy my nie gedood het van die moederskoot af, sodat my moeder my graf geword het en haar skoot vir ewig swanger gebly het nie.
18 Waarom het ek tog uit die moederskoot voortgekom om moeite en kommer te sien, sodat my dae in skande verdwyn?
Aankondiging van die verwoesting van Jerusalem deur Nebukadnésar.
1 DIE Woord wat van JaHWeH tot JirmeJaHûW gekom het toe SedekiJaHûW, die koning, Pashur, die seun van MalkiJaH, en TsefånJaH, die seun van Maà seiJùH, die priester, na hom gestuur het met die woorde:
2 Raadpleeg tog JaHWeH vir ons, want Nebukadnésar, die koning van Babel, voer oorlog teen ons; miskien sal JaHWeH met ons handel volgens al Sy wonders, sodat hy van ons af wegtrek.
3 Toe het JirmeJaHĂ»W vir hulle gesĂȘ: So moet julle vir SedekiJaHĂ»W sĂȘ:
4 So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek laat die oorlogswapens terugdraai wat in julle hande is, waarmee julle oorlog voer buitekant die muur teen die koning van Babel en teen die Chaldeërs wat julle beleër; en Ek sal dit binne-in hierdie Stad versamel.
5 En Ek self sal teen julle oorlog voer met ân Uitgestrekte Hand en ân Sterke Arm, ja, in Toorn en in Grimmigheid en in groot gramskap.
6 En Ek sal die inwoners van hierdie Stad verslaan, die adamiet sowel as die wilde wesens - aan ân groot pes sal hulle sterwe.
7 En daarna, spreek JaHWeH, sal Ek SedekiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, en sy dienaars en die volk - die wat in hierdie Stad oorgebly het van die pes, die swaard en die hongersnood - oorgee in die hand van NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, en in die hand van hulle vyande en in die hand van die wat hulle siel soek; en hy sal hulle verslaan met die skerpte van die swaard; hy sal geen Medelye met hulle hĂȘ of hulle spaar of hom ontferm nie.
8 En aan hierdie volk moet jy sĂȘ: So spreek JaHWeH: Kyk, Ek hou julle die Weg van die lewe voor Ă©n die weg van die Dood:Â [Psalm 18:30]
9 hy wat in hierdie Stad bly, sal sterwe deur die swaard of die hongersnood of die pes; maar hy wat uitgaan en oorloop na die ChaldeĂ«rs wat julle beleĂ«r, sal lewe, en sy siel sal vir hom ân buit wees.
10 Want Ek het My Aangesig teen hierdie Stad gerig om te besoedel en nie om te suiwer nie, spreek JaHWeH. Sy sal oorgegee word in die hand van die koning van Babel, en hy sal haar met vuur verbrand.
11 En aan die huis van die koning van JeHĂ»Wdah [moet jy sĂȘ]: Luister na die Woord van JaHWeH,
12 o huis van Dawid! So spreek JaHWeH: Verskaf Reg in die mĂŽre en red die beroofde uit die hand van die verdrukker, sodat My Grimmigheid nie uitgaan en brand soos ân vuur sonder dat iemand kan blus nie, weens die besoedeling van julle handelinge.
13 Kyk, Ek het dit teen jou, o inwoner van die dal, rots van die vlakte, spreek JaHWeH. Julle wat sĂȘ: Wie sal kan afkom teen ons, of wie sal in ons skuilplekke indring?
14 En Ek sal oor julle besoeking doen volgens die vrug van julle handelinge, spreek JaHWeH; en Ek sal ân Vuur aansteek in haar bos, en sy sal alles verteer wat rondom haar lĂȘ.
Profesie teen die koninklike huis van JeHûWdah.
1 SO sĂȘ JaHWeH: Gaan af in die huis van die koning van JeHĂ»Wdah en spreek daar hierdie Woord
2 en sĂȘ: Luister na die Woord van JaHWeH, o koning van JeHĂ»Wdah, wat sit op die Troon van Dawid; jy en jou dienaars en jou volk wat deur hierdie Poorte ingaan.
3 So spreek JaHWeH: Doen Reg en Geregtigheid, en red die beroofde uit die hand van die verdrukker; en doen geen skade, geen geweld aan besoeker, wees en weduwee nie, en vergiet geen onskuldige bloed in hierdie plek nie.
4 Want as julle hierdie saak sorgvuldig doen, sal deur die Poorte van hierdie Huis konings ingaan wat op die Troon van Dawid sit, wat op strydwaens en op perde ry, hy en sy dienaars en sy volk.
5 Maar as julle na hierdie woorde nie luister nie, dan sweer Ek by Myself, spreek JaHWeH, dat hierdie huis ân puinhoop sal word.
6 Want so sĂȘ JaHWeH aangaande die huis van die koning van JeHĂ»Wdah: ân GĂlead is jy vir My, die top van die LĂbanon. Waarlik, Ek sal jou ân wildernis maak, stede wat nie bewoon word nie!
7 En Ek sal verwoesters teen jou aanwys, elkeen met sy wapens, en hulle sal jou beste seders afkap en in die vuur gooi.
8 Dan sal baie nasies by hierdie Stad verbytrek en die een aan die ander vra: Waarom het JaHWeH so gedoen met hierdie groot Stad?
9 En hulle sal sĂȘ: Omdat hulle die Verbond van JaHWeH hulle Elohey verlaat het en voor gode van andere hulle neergebuig en diĂ© gedien het.
10 Ween nie oor die dooie en beklaag hom nie; ween liewer oor hom wat heengegaan het, want hy sal nie meer terugkom nie en die Aarde van sy geboorte nie sien nie.
11 Want so sĂȘ JaHWeH aangaande Sallum, die seun van JoshiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, wat in die plek van sy vader JoshiJaHĂ»W regeer het, wat uit hierdie plek uitgegaan het: Hy sal daar nie meer terugkom nie;
12 want in die plek waarheen hulle hom as gevangene weggevoer het, sal hy sterwe, en hierdie Aarde sal hy nie meer sien nie.
13 Wee hom wat sy huis bou met ongeregtigheid en sy dakkamers sonder Reg; wat sy naaste laat werk vir niks en hom sy loon nie gee nie;
14 wat sĂȘ: Ek sal vir my ân groot huis bou en ruim dakkamers - en hy bou vir hom sy vensters in; en hy oordek hom met sederhout en bestryk hom met rooiklip.
15 Is jy ân koning, omdat jy wedywer in sederhout? Het jou vader nie geĂ«et en gedrink en in Reg en Geregtigheid opgetree nie? Toe het dit goed met hom gegaan.
16 Hy oordeel die regsaak van die ellendige en behoeftige; toe het dit goed gegaan. Ken My? spreek JaHWeH.
17 Maar jou oë en jou hart is net op jou onregverdige wins en op onskuldige bloed, om dit te vergiet, en op verdrukking en afpersing, om dit uit te voer.
18 Daarom sĂȘ JaHWeH so van JeHĂŽWjakim, die seun van JoshiJaHĂ»W, koning van JeHĂ»Wdah: Hulle sal hom nie beklaag met: Ag, my broer! of - ag, suster! nie. Hulle sal hom nie beklaag met: Ag, meester! of - ag, hoogedele! nie.
19 Met ân eselsbegrafnis sal hy begrawe word - weggesleep en neergegooi ver van die Poorte van Jerusalem af.
20 Klim op die LĂbanon en skreeu, en laat in Basan jou stem hoor, ja, skreeu van [die gebergte] AbĂĄrim af, want al jou minnaars is verbreek.
21 Ek het met jou gespreek in jou sorgelose rus, [maar] jy het gesĂȘ: Ek wil nie luister nie. Dit was jou weg van jou jeug af, dat jy na My Stem nie geluister het nie.
22 Die [besoedelde] gees sal al jou herders verstrooi, en jou minnaars sal in gevangenskap gaan; ja, dan sal jy beskaamd staan en in die skande kom weens al jou besoedeling.
23 Jy wat sit op die LĂbanon, vasgenestel in die seders - hoe sal jy sug as weĂ« oor jou kom, smart soos van een wat baar!
24 So waar as Ek leef, spreek JaHWeH, al was KonJaHĂ»W, die seun van JeHĂŽWjakim, koning van JeHĂ»Wdah, ân seĂ«lring aan My regterhand, tog sal Ek jou daar afruk,
25 en Ek sal jou gee in die hand van hulle wat jou siel soek en in die hand van hulle vir wie jy bang is, naamlik in die hand van Nebukadnésar, die koning van Babel, en in die hand van die Chaldeërs.
26 En Ek sal jou wegslinger, saam met jou moeder wat jou gebaar het, na ân ander deel van die Aarde waar julle nie gebore is nie, en daar sal julle sterwe.
27 Maar na die Aarde waar hulle siel na verlang om daarin terug te kom, daarheen sal hulle nie teruggaan nie.
28 Is hierdie man KonJaHĂ»W ân veragte, verbryselde voorwerp, of ân ding waar ân mens geen behae in het nie? Waarom is hy en sy saadlyn weggeslinger en weggewerp in ân deel van die Aarde wat hulle nie ken nie?
29 o Aarde, Aarde, Aarde, luister na die Woord van JaHWeH!
30 So sĂȘ JaHWeH: Skryf hierdie man op as kinderloos, ân vegter wat nie voorspoedig sal wees in sy dae nie; want dit sal niemand van sy saadlyn te beurt val om te sit op die Troon van Dawid en nog oor JeHĂ»Wdah te heers nie.
1 WEE die herders wat die skape van My weide laat omkom en hulle verstrooi, spreek JaHWeH. [JeségiEl 34:5]
2 Daarom, so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl, aangaande die herders wat My volk oppas: Julle het My skape verstrooi en hulle verdrywe en hulle nie opgesoek nie. Kyk, Ek besoek oor julle die besoedeling van julle handelinge, spreek JaHWeH.
3 En Ek self sal die oorblyfsel van My skape versamel uit al die dele van die Aarde waarheen Ek hulle verdryf het; en Ek sal hulle terugbring na hulle weiveld, en hulle sal vrugbaar wees en vermenigvuldig. [JeHÎWganan 10:11]
4 En Ek sal herders oor hulle verwek wat hulle sal oppas; en hulle sal nie meer bevrees of verskrik wees of vermis word nie, spreek JaHWeH.
Die Spruit van Dawid.
5 KYK, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek vir Dawid ân regverdige Spruit sal verwek, en as Koning sal Hy regeer en verstandig handel en Reg en Geregtigheid doen in die Aarde.
6 In Sy dae sal JeHûWdah verlos word en JisraEl veilig woon; en dit is Sy Naam waarmee Hy genoem sal word: JaHWeH ONS GEREGTIGHEID. [JirmeJaH 33:16]
7 Daarom kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat hulle nie meer sal sĂȘ: So waar as JaHWeH leef wat die kinders van JisraEl uit die Aarde van Egipte laat optrek het nie,
8 maar: So waar as JaHWeH leef wat die saadlyn van die huis van JisraEl laat optrek en laat kom het uit die Aarde van die Noorde en uit al die dele van die Aarde waarheen Ek hulle verdryf het. En hulle sal woon in hulle Adamah [die adamiet se Aarde].
Teen die valse profete en teen die wat sĂȘ: JaHWeH het ân las op ons gelĂȘ.
9 WAT die profete betref- My Hart is gebreek in My binneste, My hele gebeente sidder; ek is soos ân dronk man en soos ân sterk man wat deur die wyn oorweldig is, vanweĂ« JaHWeH en die woorde van Sy Apartheid.
10 Want die Aarde is vol vermenging; want die Aarde treur weens die vloek, die weivelde van die wildernis verdor; ja, waar hulle na strewe, is besoedel, en waar hulle hul krag in soek, onreg.
11 Want profeet sowel as priester is wetteloos; selfs in My Huis het Ek hulle besoedeling gevind, spreek JaHWeH.
12 Daarom sal hulle weg vir hulle wees soos glyerige plekke in die donkerheid; hulle sal neergestoot word en in haar val. Want Ek sal besoedeling oor hulle bring in die jaar van hulle straf, spreek JaHWeH.
13 Ek het wel by die profete van SamarĂa aanstootlike dinge gesien: hulle profeteer deur die Here (BaĂ€l) en verlei My volk JisraEl;
14 maar by die profete van Jerusalem het Ek gesien wat afskuwelik is: hulle vermeng en gaan om met leuens, en hulle versterk die hande van die besoedeldes, sodat hulle hul nie bekeer elkeen van sy besoedeling nie. Hulle het almal vir My geword soos Sodom, en haar inwoners soos Gomorra.
15 Daarom, so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag aangaande die profete: Kyk, Ek laat hulle Alsem eet en laat hulle water met gif drink; want van die profete van Jerusalem het besoedeling in die hele Aarde uitgegaan.
16 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Luister nie na die woorde van die profete wat vir julle profeteer nie; hulle vul julle met ydele verwagtinge; gesigte uit hul eie hart verkondig hulle, nie uit die Mond van JaHWeH nie.
17 Hulle sĂȘ gedurig aan My veragters: JaHWeH het gespreek: Julle sal Vrede hĂȘ; en aan elkeen wat wandel in die verharding van sy hart, sĂȘ hulle: Geen besoedeling sal oor julle kom nie.
18 Want wie het in die Raad van JaHWeH gestaan, dat hy die Woord sou sien en hoor? Wie het die Woord beluister en gehoor?
19 Kyk, ân storm van JaHWeH, Grimmigheid het uitgegaan, ja, ân dwarrelstorm! Op die hoof van die besoedeldes breek sy los.
20 Die Toorn van JaHWeH sal nie afgewend word nie, totdat Hy uitgevoer en tot stand gebring het die vernietiging van Sy Hart; aan die einde van die dae sal julle verstaan deur Haar Insig.
21 Ek het die profete nie gestuur nie, tog het hulle geloop; Ek het nie met hulle gespreek nie, tog het hulle geprofeteer.
22 Maar as hulle in My Raad gestaan het, moet hulle My volk My woorde laat hoor en hulle terugbring van hul verkeerde weg en van die besoedeling van hul handelinge.
23 Ek is ân Elohey van naby, spreek JaHWeH, en nie ân Elohey van ver weg nie?
24 Sou iemand hom in skuilplekke kan wegsteek dat Ek hom nie sien nie? spreek JaHWeH. Vervul Ek nie die Hemele en die Aarde nie? spreek JaHWeH.
25 Ek het gehoor wat die profete sĂȘ, wat in My Naam vals profeteer met die woorde: Ek het gedroom, ek het gedroom!
26 Hoe lank nog? Is dit in die hart van die profete wat leuens profeteer en profete is van die bedrieëry van hulle hart -
27 is hulle daarop bedag om My volk My Naam te laat vergeet deur hulle drome wat hulle die een aan die ander vertel, soos hulle vaders My Naam vergeet het deur die Here (BaÀl)?
28 Die profeet by wie ân droom is, laat hom ân droom vertel; en by wie My Woord is, laat hom My woorde spreek in Waarheid. Wat het die strooi met die koring te doen? spreek JaHWeH.
29 Is My Woord nie sĂł, soos ân Vuur, spreek JaHWeH, en soos ân hamer wat ân rots vermorsel nie?
30 Daarom, kyk, Ek het dit teen die profete, spreek JaHWeH, wat My woorde steel, die een van die ander.
31 Kyk, Ek het dit teen die profete, spreek JaHWeH, wat hulle eie tong gebruik en sĂȘ: [JaHWeH] spreek!
32 Kyk, Ek het dit teen hulle wat leuenagtige drome profeteer, spreek JaHWeH, en dit rondvertel en My volk verlei met hulle leuens en hulle grootpratery, terwyl Ek hulle nie gestuur en aan hulle geen bevel gegee het nie, en hulle vir hierdie volk hoegenaamd geen voordeel bring nie, spreek! JaHWeH.
33 As hierdie volk of profeet of priester vir jou dan vra en sĂȘ: Wat het JaHWeH gelas? - dan moet jy vir hulle sĂȘ: JĂșlle is die las. En Ek sal julle uitlos, spreek JaHWeH.
34 En wat betref die profeet of die priester of die volk wat sĂȘ: JaHWeH het gelas - oor diĂ© man en oor sy huis sal Ek besoeking doen.
35 So moet julle sĂȘ, elkeen vir sy naaste en elkeen vir sy broer: Wat het JaHWeH geantwoord? En wat het JaHWeH gespreek?
36 Maar van: JaHWeH het gelas - mag julle nie meer melding maak nie; want vir elkeen sal sy eie woord die las wees: dat julle die woorde verdraai van die lewende Elohim, van JaHWeH van die skeppings-leërmag, onse Elohey.
37 So moet jy aan die profeet sĂȘ: Wat het JaHWeH jou geantwoord? En wat het JaHWeH gespreek?
38 Maar as julle sĂȘ: JaHWeH het gelas - daarom, so spreek JaHWeH: Omdat julle hierdie woord sĂȘ: JaHWeH het gelas - alhoewel Ek na julle gestuur het met die woorde: Julle mag nie sĂȘ: JaHWeH het gelas nie -
39 daarom, kyk, Ek sal julle sekerlik totaal mislei en julle, saam met die Stad wat Ek aan julle en julle vaders gegee het, van My Aangesig af wegwerp;Â [Psalm 18:26]
40 en Ek sal julle ân ewige smaad oplĂȘ en ân ewige skande wat nie vergeet sal word nie.
Die twee mandjies vye; die toekoms van die volk.
1 JaHWeH het my laat sien, en daar was twee mandjies met vye, reg- gesit voor die Tempel van JaHWeH - nadat Nebukadrésar, die koning van Babel, JekónJaHûW, die seun van JeHÎWjakim, die koning van JeHûWdah, en die vorste van JeHûWdah en die smede en die slotmakers uit Jerusalem in ballingskap weggevoer en hulle in Babel gebring het.
2 In die een mandjie was baie suiwer vye soos die voorvye; maar in die ander mandjie was baie besoedelde vye, te besoedel om te eet.
3 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Wat sien jy, JirmeJaHĂ»W? En ek het geantwoord: Vye; die suiwer vye is baie suiwer en die besoedeldes baie besoedel, te besoedel om te eet.
4 Toe het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
5 So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Soos hierdie suiwer vye, so sal Ek aansien die ballinge van JeHûWdah wat Ek uit hierdie plek na die Aarde van die Chaldeërs weggestuur het;
6 en Ek sal My Oog op hulle slaan om te suiwer en hulle terugbring in hierdie Aarde; en Ek sal hulle bou en nie afbreek nie, en hulle plant en nie uitruk nie.
7 En Ek sal hulle ân hart gee om My te ken, dat Ek - JaHWeH is; en hulle sal vir My ân volk wees, en Ek sal vir hulle ân Elohim wees, want hulle sal na My terugkeer met hul hele hart.
8 En soos die besoedelde vye wat te besoedel is om te eet - waarlik, so sĂȘ JaHWeH - sĂł sal Ek SedekiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, maak en sy vorste en die oorblyfsel van Jerusalem wat in hierdie Aarde oorgebly het en die wat in die Aarde van Egipte woon;
9 en Ek sal hulle ân skrikbeeld maak, besoedeling vir al die koninkryke van die Aarde, ân smaad en ân spreekwoord, ân spot en ân vervloeking in al die plekke waarheen Ek hulle verdrywe;
10 en Ek sal onder hulle stuur die swaard, die hongersnood en die pes, totdat hulle omgekom het vanaf die Adamah[adamiet se Aarde] wat Ek aan hulle en hul vaders gegee het.
Die Beker van die Toorn van Elohim waaruit Babel en die volke op die ry af moet drink nĂĄ die ballingskap.
1 DIE Woord wat tot JirmeJaHûW gekom het aangaande die hele volk van JeHûWdah, in die vierde jaar van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah - dit was die eerste jaar van Nebukadrésar, die koning van Babel -
2 waarmee die profeet JirmeJaHĂ»W die hele volk van JeHĂ»Wdah en al die inwoners van Jerusalem toegespreek en gesĂȘ het:
3 Vanaf die dertiende jaar van JoshiJaHûW, die seun van Amon, die koning van JeHûWdah, tot op hierdie dag - nou drie-en-twintig jaar lank - het die Woord van JaHWeH na my gekom; en ek het julle toegespreek, vroeg en laat, maar julle het nie geluister nie.
4 Ook het JaHWeH al Sy knegte, die profete, na julle gestuur, vroeg en laat - maar julle het nie geluister of julle oor geneig om te hoor nie -
5 met die woorde: Bekeer julle tog elkeen van sy besoedelde weg en van die besoedeling van julle handelinge, en woon op die Adamah[adamiet se Aarde] wat JaHWeH aan julle en julle vaders gegee het, van eeu tot eeu;
6 en loop nie agter gode van andere aan om hulle te dien en julle voor hulle neer te buig nie, en tart My nie met die werk van julle hande nie, dat Ek julle geen kwaad aandoen nie.
7 Maar julle het na My nie geluister nie, spreek JaHWeH - om My te tart met die werk van julle hande, julle tot besoedeling.
8 Daarom, so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Omdat julle na My woorde nie geluister het nie,
9 laat Ek al die stamme van die Noorde haal, spreek JaHWeH, en NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, My dienaar; en Ek sal hulle bring oor hierdie Aarde en haar inwoners en oor al hierdie nasies rondom, en Ek sal hulle met die banvloek tref en hulle maak ân voorwerp van verbasing en van bespotting en ewige puinhope.
10 En Ek sal vernietig uit hulle die stem van Vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid, die geluid van die handmeul en die Lig van die lamp.
11 En hierdie hele Aarde sal in droogte lĂȘ, en ân woesteny word; en hierdie nasies sal die koning van Babel sewentig jaar lank dien.
12 En as sewentig jaar vol is, sal Ek oor die koning van Babel en oor diĂ© nasie, spreek JaHWeH, hulle ongeregtigheid besoek, en oor die Aarde van die ChaldeĂ«rs, en sal haar ân ewige verwoesting maak.
13 En Ek sal oor dié deel van die Aarde bring al My woorde wat Ek oor haar gespreek het - alles wat geskrywe is in hierdie Boekrol, wat JirmeJaHûW geprofeteer het oor al die nasies.
14 Want hulle sal ook diensbaar gemaak word deur magtige nasies en groot konings, en Ek sal hulle vergelde ooreenkomstig hul dade en die werk van hul hande.
15 Want so het JaHWeH, die Elohey van JisraEl, vir my gesĂȘ: Neem hierdie Beker van die wyn van Grimmigheid uit My Hand en gee haar om te drink aan al die nasies na wie Ek jou stuur,
16 dat hulle kan drink en waggel en rasend word weens die Swaard wat Ek onder hulle stuur.
17 En ek het die Beker uit die Hand van JaHWeH geneem en al die volke laat drink na wie JaHWeH my gestuur het;
18 [naamlik] Jerusalem en die stede van JeHĂ»Wdah en haar konings en haar vorste, om hulle te maak ân puinhoop, ân voorwerp van verbasing, van bespotting en van vervloeking soos dit vandag is;
19 Farao, die koning van Egipte, en sy dienaars en sy vorste en sy hele volk;
20 en die hele donker bevolking en al die konings van die Aarde Us; en al die konings van die Aarde van die Filistyne, en Askelon en Gasa en Ekron en die oorblyfsel van Asdod;
21 Edom en Moab en die kinders van Ammon;
22 en al die konings van Tirus en al die konings van Sidon en al die konings van die kusland wat oorkant die see is;
23 Dedan en Tema en Bus en almal wat die rand [van hulle hare] wegskeer;
24 en al die konings van Arabië en al die konings van die donker bevolking wat in die wildernis woon;
25 en al die konings van Simri en al die konings van Elam en al die konings van Médië;
26 en al die konings van die Noorde wat naby en ver is, ân man nĂĄ sy broer; ja, al die koninkryke van die Aarde wat op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] is. En die koning van Sesag sal nĂĄ hulle drink.
27 En jy moet vir hulle sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Drink en word dronk en spuug en val neer en staan nie weer op nie weens die Swaard wat Ek onder julle stuur.
28 En as hulle weier om die Beker uit jou hand te neem om te drink, moet jy vir hulle sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Drink sĂĄl julle!
29 Want kyk, Ek begin die Stad te vergruis, oor haar is My Naam uitgeroep, - sal julle in die suiwering ongestraf bly? Julle sal nie ongestraf bly nie, want Ek roep die Swaard op teen al die inwoners van die Aarde, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag.
30 Jy moet dan al hierdie woorde vir hulle profeteer en aan hulle sĂȘ: JaHWeH sal brul uit die hoogte en Sy Stem verhef uit die woning van Sy Apartheid! Geweldig sal Hy brul oor Sy woonplek; soos druiwetrappers sal Hy ân vreugdegeroep aanhef teen al die inwoners van die Aarde.
31 Oorlogsrumoer het gekom tot by die Einde van die Aarde, want JaHWeH het ân twis met die nasies, Hy hou gerig oor alle vlees. Die besoedelde - aan die Swaard het Hy hulle oorgegee, spreek JaHWeH.
32 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Kyk, besoedeling gaan uit van nasie tot nasie, en ân groot storm word opgewek uit die agterhoeke van die Aarde.
33 En die wat deur JaHWeH verslaan is, sal diĂ© dag lĂȘ van die een einde van die Aarde tot die ander einde van die Aarde; hulle sal nie beklaag of versamel of begrawe word nie; hulle sal mis op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] wees.
34 Huil, o herders, en skreeu, en wentel julle [in die as], julle leiers van die kudde; want vol is julle dae om geslag te word, en Ek sal julle verbrysel, en julle sal val soos ân kosbare voorwerp.
35 Dan sal daar geen toevlug wees vir die herders en geen ontkoming vir die leiers van die kudde nie.
36 Hoor! Geskreeu van die herders en gehuil van die leiers van die kudde, omdat JaHWeH hulle kudde verwoes.
37 En die weivelde van Vrede word verwoes deur die brandende Woede van JaHWeH.
38 Hy het soos ân jong Leeu Sy lĂȘplek verlaat; want hulle Aarde het skrikwekkend geword weens die gewelddadige verdrukker, ja, weens Sy brandende Woede.
JirmeJaHûW voorspel die verwoesting van Tempel en Stad. Hieroor meen hulle dat hy tot die dood veroordeel moet word.
1 IN die begin van die regering van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah, het hierdie Woord van JaHWeH gekom:
2 So sĂȘ JaHWeH: Gaan staan in die voorhof van die Huis van JaHWeH, en spreek tot al die stede van JeHĂ»Wdah wat kom om in die Huis van JaHWeH neer te buig, al die woorde wat Ek jou beveel het om aan hulle te sĂȘ; laat geen woord weg nie.
3 Miskien sal hulle luister en hulle bekeer elkeen van sy besoedelde weg; dan sal Ek berou hĂȘ oor die besoedeling wat Ek van plan is om hulle aan te doen weens die besoedeling van hulle handelinge.
4 SĂȘ dan vir hulle: So spreek JaHWeH: As julle na My nie luister nie, om in My Wet te wandel wat Ek julle voorgehou het,
5 om te luister na die woorde van My knegte, die profete, wat Ek na julle stuur, vroeg Ă©n laat, sonder dat julle geluister het,
6 dan sal Ek hierdie Huis maak soos Silo, en hierdie Stad sal Ek maak ân vervloeking vir al My nasies van die Aarde.
7 En die priesters en die profete en die hele volk het JirmeJaHûW hierdie woorde hoor spreek in die Huis van JaHWeH.
8 En toe JirmeJaHĂ»W klaar gespreek het alles wat JaHWeH beveel het om aan die hele volk te sĂȘ, het die priesters en die profete en die hele volk hom gegryp en gesĂȘ: Jy moet sekerlik sterwe!
9 Waarom het jy in die Naam van JaHWeH geprofeteer en gesĂȘ: Hierdie Huis sal soos Silo word, en hierdie Stad sal verwoes word, sonder inwoner? En die hele volk het bymekaargekom teen JirmeJaHĂ»W in die Huis van JaHWeH.
10 Toe die vorste van JeHûWdah hierdie woorde hoor, het hulle uit die huis van die koning opgegaan na die Huis van JaHWeH; en hulle het gaan sit by die ingang van die Nuwe Poort van die Huis van JaHWeH.
11 En die priesters en die profete het met die vorste en met die hele volk gespreek en gesĂȘ: Die Regspraak oor hierdie man is die dood, want hy het geprofeteer teen hierdie Stad, soos julle met jul ore gehoor het.
12 Maar JirmeJaHĂ»W het al die vorste en die hele volk toegespreek en gesĂȘ: JaHWeH het my gestuur om teen hierdie huis en teen hierdie Stad te profeteer al die woorde wat julle gehoor het.
13 Maak dan nou julle weë en julle handelinge goed, en luister na die Stem van JaHWeH julle Elohey; dan sal dit JaHWeH berou oor die besoedeling wat Hy teen julle gespreek het.
14 Maar ek, kyk, ek is in julle hand; maak met my soos dit goed en reg is in julle oë.
15 Maar weet verseker as julle my doodmaak dat julle onskuldige bloed bring op julleself en op hierdie Stad en oor haar inwoners; want JaHWeH het my in Waarheid na julle gestuur om al hierdie woorde voor julle ore te spreek.
16 Toe sĂȘ die vorste en die hele volk aan die priesters en die profete: Die Regspraak oor hierdie man moet nie die dood wees nie, want hy het met ons gespreek in die Naam van JaHWeH onse Elohey.
17 Ook het daar manne opgestaan uit die oudstes van die Aarde, en hulle het die hele vergadering van die volk toegespreek en gesĂȘ:
18 MikaJaH, die Morastiet, het as profeet opgetree in die dae van GizkiJaHĂ»W, koning van JeHĂ»Wdah, en met die hele volk van JeHĂ»Wdah gespreek en gesĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Sion sal soos ân land omgeploeg word, en Jerusalem sal puinhope word en die tempelberg bosrante.
19 Het GizkiJaHĂ»W, koning van JeHĂ»Wdah, en die hele JeHĂ»Wdah hom ooit gedood? Het hy nie JaHWeH gevrees en JaHWeH om Barmhartig-heid gesmeek, sodat dit JaHWeH berou het oor die besoedeling wat Hy teen hulle gespreek het nie? En ons is besig om ons siele ân groot skade te berokken!
20 En daar was ook ân man wat in die Naam van JaHWeH geprofeteer het, UriJaHĂ»W, die seun van ShemaJaHĂ»W, van Kirjat-JeĂĄrim; en hy het geprofeteer teen hierdie Stad en teen hierdie Aarde ooreenkomstig al die woorde van JirmeJaHĂ»W.
21 Maar toe koning JeHÎWjakim en al sy dapperes en al die vorste sy woorde hoor, het die koning probeer om hom dood te maak. Maar UriJaHûW het dit gehoor en bevrees geword en gevlug en in Egipte gekom.
22 Toe stuur koning JeHĂŽWjakim manne na Egipte, El-Natan, die seun van Akbor, en manne saam met hom, na Egipte toe.
23 Dié het UriJaHûW uit Egipte weggevoer en hom by die koning JeHÎWjakim gebring; en hy het hom met die swaard verslaan en sy lyk op die grafte van die gewone mense gegooi.
24 Maar die hand van AhĂkam, die seun van Safan, het JirmeJaHĂ»W beskerm, sodat hy nie oorgegee is in die hand van die volk om hom dood te maak nie.
JirmeJaHûW se raad is onderwerping aan die koning van Babel.
1 IN die begin van die regering van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, koning van JeHûWdah, het van JaHWeH hierdie Woord tot JirmeJaHûW gekom:
2 So het JaHWeH vir my gesĂȘ: Maak vir jou stroppe en jukke, en sit haar op jou nek;
3 en stuur hulle na die koning van Edom en na die koning van Moab en na die koning van die kinders van Ammon en na die koning van Tirus en na die koning van Sidon deur die hand van die Boodskappers wat in Jerusalem gekom het na SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah;
4 en gee hulle opdrag aan hul meesters, met die woorde: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: So moet julle aan jul meesters sĂȘ:
5 Ek het die Aarde, die adamiet en die diere wat op die Aarde is, gemaak deur My grote Krag en deur My Uitgestrekte Arm, en Ek gee haar aan wie dit Reg is in My OĂ«.
6 En nou het Ăk hierdie hele Aarde gegee in die hand van NebukadnĂ©sar, die koning van Babel, My dienaar; ja, selfs die wilde wesens van die veld het Ek aan hom gegee om hom te dien.
7 En al die nasies sal hom dien en sy seun en sy seun se seun, totdat die tyd van sy Aarde ook kom, dat sy diensbaar gemaak sal word deur magtige nasies en groot konings.
8 En die nasie en die koninkryk wat hom, Nebukadnésar, die koning van Babel, nie sal dien nie, en wat sy nek nie sal steek onder die juk van die koning van Babel nie - oor daardie nasie sal Ek, spreek JaHWeH, besoeking doen met die swaard en die hongersnood en die pes, totdat Ek hulle heeltemal in sy mag gebring het.
9 JĂșlle moet dan nie luister na julle profete en na julle waarsĂȘers en na julle dromers en na julle goĂ«laars en na julle towenaars nie, wat met julle spreek en sĂȘ: Julle sal die koning van Babel nie dien nie.
10 Want hulle profeteer leuens vir julle om julle ver te laat wees uit julle Adamah [die adamiet se Aarde], sodat Ek julle verdrywe en julle omkom.
11 Maar die nasie wat sy nek sal bring onder die juk van die koning van Babel en hom sal dien, die sal Ek in sy Adamah [die adamiet se Aarde] laat bly, spreek JaHWeH, en hulle sal haar bewerk en in haar woon.
12 Daarna het ek met SedekiJaH, die koning van JeHĂ»Wdah, volgens al hierdie woorde gespreek en gesĂȘ: Bring julle nekke onder die juk van die koning van Babel, en dien hom en sy volk, dat julle kan lewe.
13 Waarom moet julle sterwe, u en u volk, deur die swaard, die hongersnood en die pes, soos JaHWeH gespreek het van die nasie wat die koning van Babel nie sal dien nie?
14 Luister dan nie na die woorde van die profete nie, wat met julle spreek en sĂȘ: Julle sal die koning van Babel nie dien nie; want hulle profeteer leuens vir julle.
15 Want Ek het hulle nie gestuur nie, spreek JaHWeH, en hulle profeteer vals in My Naam, dat Ek julle kan verdrywe en dat julle kan omkom, julle en die profete wat vir julle profeteer.
16 Ook het ek met die priesters en hierdie hele volk gespreek en gesĂȘ: So spreek JaHWeH: Luister nie na die woorde van julle profete nie, wat vir julle profeteer en sĂȘ: Kyk, die voorwerpe van die Huis van JaHWeH sal nou gou uit Babel teruggebring word; want hulle profeteer leuens vir julle.
17 Luister nie na hulle nie, dien die koning van Babel, en lewe. Waarom moet hierdie Stad ân puinhoop word?
18 Maar as hulle profete is, en as die Woord van JaHWeH by hulle is, laat hulle tog JaHWeH van die skeppings-leërmag dringend smeek, dat die voorwerpe wat in die Huis van JaHWeH en die huis van die koning van JeHûWdah en in Jerusalem oorgebly het, nie in Babel kom nie.
19 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag van die pilare en van die bad en van die afspoelwaentjies en van die ander voorwerpe wat in hierdie Stad oorgebly het,
20 wat Nebukadnésar, die koning van Babel, nie weggeneem het nie toe hy JekónJaH, die seun van JeHÎWjakim, die koning van JeHûWdah, uit Jerusalem in ballingskap weggevoer het na Babel toe, saam met al die edeles van JeHûWdah en Jerusalem -
21 want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl, aangaande die voorwerpe wat in die Huis van JaHWeH en die huis van die koning van JeHĂ»Wdah en in Jerusalem oorgebly het:
22 Na Babel sal dit gebring word, en daar sal dit bly tot op die dag dat Ek daarop ag sal gee, spreek JaHWeH, en dit opvoer en terugbring na hierdie plek.
Stryd van JirmeJaHûW teen die valse profeet GanånJaH.
1 EN in diĂ© jaar, in die begin van die regering van SedekiJaH[Ă»W], die koning van JeHĂ»Wdah, in die vierde jaar, in die vyfde maand, het GanĂĄnJaH, die seun van Assur, die profeet, wat uit GĂbeon afkomstig was, met my gespreek in die Huis van JaHWeH in teenwoordigheid van die priesters en van die hele volk en gesĂȘ:
2 So spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, die Elohey van JisraEl: Ek het die juk van die koning van Babel verbreek.
3 In nog twee jaar bring Ek in hierdie plek terug al die voorwerpe van die Huis van JaHWeH wat Nebukadnésar, die koning van Babel, uit hierdie plek weggeneem en na Babel gebring het.
4 Ook JekónJaH, die seun van JeHÎWjakim, die koning van JeHûWdah, en al die ballinge van JeHûWdah wat na Babel gegaan het, bring Ek in hierdie plek terug, spreek JaHWeH; want Ek sal die juk van die koning van Babel verbreek.
5 Toe het die profeet JirmeJaH[Ă»W] aan die profeet GanĂĄnJaH gesĂȘ in teenwoordigheid van die priesters en van die hele volk wat in die Huis van JaHWeH gestaan het,
6 en die profeet JirmeJaH[Ă»W] het gesĂȘ: Amein, laat JaHWeH so doen! Laat JaHWeH vervul, jou woorde wat jy geprofeteer het, deur die voorwerpe van die Huis van JaHWeH en al die ballinge uit Babel na hierdie plek terug te bring!
7 Maar luister tog na hierdie woord wat ek spreek voor jou ore en voor die ore van die hele volk:
8 Die profete wat daar voor my en voor jou gewees het, van ouds af, het geprofeteer teen die magtige Aarde en teen groot koninkryke van oorlog en besoedeling en pes.
9 Die profeet wat profeteer van Vrede - as die woord van die profeet uitkom, sal die profeet bekend word wat JaHWeH in Waarheid gestuur het. [Deuteronómium 18:18]
10 Daarop het die profeet GanånJaH die juk van die nek van die profeet JirmeJaH[ûW] afgeneem en haar verbreek.
11 En GanĂĄnJaH het gespreek in teenwoordigheid van die hele volk en gesĂȘ: So spreek JaHWeH: So sal Ek verbreek die juk van NebukadnĂ©sar, die koning van Babel, in nog twee jaar, van die nek van al die nasies. En die profeet JirmeJaH[Ă»W] het weggegaan.
12 Maar die Woord van JaHWeH het tot JirmeJaH[Ă»W] gekom, nadat die profeet GanĂĄnJaH die juk van die nek van die profeet JirmeJaH[Ă»W] [afgeneem en] verbreek het, en gesĂȘ:
13 Gaan spreek met GanĂĄnJaH en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Houtjukke het jy verbreek, maar jy moet in die plek daarvan ysterjukke maak.
14 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Ek het ân ysterjuk gelĂȘ op die nek van al hierdie nasies om NebukadnĂ©sar, die koning van Babel, te dien, en hulle sal hom dien; ja, selfs die wilde wesens van die veld het Ek aan hom gegee.
15 En die profeet JirmeJaH[Ă»W] het aan die profeet GanĂĄnJaH gesĂȘ: Luister tog, GanĂĄnJaH! JaHWeH het jou nie gestuur nie, maar jy het hierdie volk op leuens laat vertrou.
16 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek werp jou van die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] af weg; hierdie jaar sal jy sterwe, omdat jy afval van JaHWeH verkondig het.
17 En die profeet GanånJaH het in dié jaar, in die sewende maand, gesterwe.
Brief van JirmeJaH[ûW] aan die manne van JeHûWdah wat saam met JekónJaH as ballinge na Babel weggevoer was.
1 EN dit is die woorde van die Boekrol wat die profeet JirmeJaH [ûW] gestuur het na die nog lewende oudstes van die ballinge en na die priesters en die profete en na die hele volk wat Nebukadnésar uit Jerusalem in ballingskap weggevoer het na Babel toe -
2 nå die uittog van die koning JekónJaH en die gebiedster en die hofdienaars, die vorste van JeHûWdah en Jerusalem, en die smede en die slotmakers, uit Jerusalem -
3 deur bemiddeling van El-Asah, die seun van Safan, en GhemarJaH, die seun van GielkiJaH, wat SedekiJaH[ûW], die koning van JeHûWdah, na Nebukadnésar, die koning van Babel, na Babel gestuur het, naamlik:
4 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl, aan al die ballinge wat Ek uit Jerusalem na Babel in ballingskap weggevoer het:
5 Bou huise en woon, en plant tuine aan en eet die vrugte daarvan;
6 neem vroue en verwek seuns en dogters, en neem vroue vir julle seuns en gee julle dogters aan mans, dat hulle seuns en dogters baar; en vermenigvuldig daar, en moenie verminder nie;
7 en soek die Vrede van die stad waarheen Ek julle in ballingskap weggevoer het, en bid vir haar tot JaHWeH; want in haar sal julle Vrede hĂȘ.
8 Want so spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Laat julle profete en julle waarsĂȘers wat onder julle is, julle nie bedrieg nie, en luister nie na julle dromers vir wie julle laat droom nie.
9 Want hulle profeteer vir julle vals in My Naam; Ek het hulle nie gestuur nie, spreek JaHWeH.
10 Want so sĂȘ JaHWeH: As eers sewentig jaar vir Babel verby is, sal Ek op julle ag gee en aan julle my suiwer woord vervul om julle na hierdie plek terug te bring.
11 Want Ăk weet watter gedagtes Ek aangaande julle koester, spreek JaHWeH, gedagtes van Vrede en nie van besoedeling nie, om julle ân hoopvolle toekoms te gee.
12 Dan sal julle My aanroep en heengaan en tot My bid, en Ek sal na julle luister.
13 En julle sal My soek en vind as julle na My vra met julle hele hart.
14 En Ek sal My deur julle laat vind, spreek JaHWeH, en julle lot verander en julle versamel uit al die nasies en uit al die plekke waarheen Ek julle verdryf het, spreek JaHWeH; en Ek sal julle terugbring na die plek vanwaar Ek julle in ballingskap weggevoer het.
15 As julle sĂȘ: JaHWeH het vir ons profete verwek in Babel -
16 nee, so sĂȘ JaHWeH aangaande die koning wat op die Troon van Dawid sit, en aangaande die hele volk wat in hierdie stad woon, julle broers wat nie saam met julle in ballingskap uitgetrek het nie,
17 so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Kyk, Ek stuur die swaard, die hongersnood en die pes onder hulle, en Ek sal hulle maak soos bedorwe vye wat te sleg is om te eet.
18 En Ek sal hulle agtervolg met die swaard, die hongersnood en die pes; en Ek sal hulle ân skrikbeeld maak vir al die koninkryke van die Aarde: ân voorwerp van vervloeking, van verbasing, van bespotting en van smaad onder al die nasies waarheen Ek hulle verdryf het;
19 omdat hulle na My woorde nie geluister het nie, spreek JaHWeH, waarmee Ek My knegte, die profete, na hulle gestuur het, vroeg en laat, sonder dat julle geluister het, spreek JaHWeH.
20 Luister dan na die Woord van JaHWeH, al julle ballinge wat Ek uit Jerusalem na Babel weggestuur het!
21 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl, aangaande Agab, die seun van KolĂĄJaH, en aangaande SedekiJaHĂ»W, die seun van MaĂ seiJĂąH, wat vir julle in My Naam leuens profeteer: Kyk, Ek gee hulle in die hand van NebukadnĂ©sar, die koning van Babel, en hy sal hulle voor julle oĂ« verslaan.
22 En aan hulle sal ân vloek ontleen word by al die ballinge van JeHĂ»Wdah wat in Babel is, deurdat gesĂȘ word: Mag JaHWeH jou maak soos SedekiJaHĂ»W en soos Agab, wat die koning van Babel in die vuur gebraai het!
23 omdat hulle vermenging in JisraEl gepleeg het en vermenging met die vroue van hulle volksgenote bedryf het en ân leuenwoord in My Naam gespreek het, wat Ek hulle nie beveel het nie; en Ek is die Een wat weet en getuie is, spreek JaHWeH.
24 En aan ShemaJaHĂ»W, die Nehelamiet, moet jy dit sĂȘ:
25 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Omdat jy ân brief in jou naam gestuur het na die hele volk wat in Jerusalem is, en na TsefĂĄnJaH, die seun van MaĂ seiJĂąH, die priester, en na al die priesters, met die woorde:
26 JaHWeH het jou as priester aangestel in die plek van die priester JeHĂŽWjada, dat daar opsigters kan wees in die Huis van JaHWeH oor elkeen wat kranksinnig is en as profeet optree, dat jy hom in die blok en in die nekyster kan sit -
27 waarom het jy dan nou JirmeJaHĂ»W, die Anatotiet, nie gekeer nie, wat by julle as ân profeet optree;
28 aangesien hy ons in Babel laat weet het: Dit sal lank duur; bou huise en woon, en plant tuine aan en eet die vrugte daarvan?
29 En TsefånJaH, die priester, het hierdie Boekrol voor die ore van die profeet JirmeJaHûW gelees.
30 Toe het die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W gekom en gesĂȘ:
31 Laat al die ballinge weet: So sĂȘ JaHWeH aangaande SemaJaH[Ă»W], die Nehelamiet. Omdat SemaJaH[Ă»W] vir julle geprofeteer het sonder dat hy deur My gestuur is, en hy julle op leuens laat vertrou het,
32 daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek doen besoeking oor SemaJaH[Ă»W], die Nehelamiet, en oor sy saad; hy sal niemand hĂȘ wat onder hierdie volk woon nie, en hy sal die suiwere nie sien wat Ek aan My volk sal doen nie, spreek JaHWeH; want hy het teen JaHWeH afval verkondig.
Opwekking van Sion.
1 DIE Woord wat van JaHWeH na JirmeJaHûW gekom het.
2 So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Skryf vir jou in ân Boekrol al die woorde wat Ek met jou gespreek het;
3 want kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek die lot van My volk JisraEl en JeHĂ»Wdah sal verander, sĂȘ JaHWeH; en Ek sal hulle terugbring in die Aarde wat Ek aan hulle vaders gegee het, en hulle sal haar in besit neem
4 En dit is die woorde wat JaHWeH gespreek het oor JisraEl en JeHûWdah:
5 Want so sĂȘ JaHWeH: Ons het ân Stem van verskrikking gehoor; daar is vrees en geen Vrede nie!
6 Vra tog, en kyk of ân manspersoon baar? Waarom sien ek elke sterk man met sy hande op sy heupe soos een wat baar, en is alle aangesigte in bleekheid verander?
7 Wee, want die dag is groot, sonder weerga! En dit is ân tyd van benoudheid vir Jakob; maar hy sal uit haar verlos word.
8 En op dié dag, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, sal Ek sy juk verbreek van jou nek af en jou stroppe stukkend ruk; en verbasterdes sal hulle nie meer diensbaar maak nie.
9 Maar hulle sal JaHWeH hulle Elohey dien en hulle koning Dawid wat Ek vir hulle sal verwek.
10 Jy dan, wees nie bevrees nie, o My kneg Jakob, spreek JaHWeH; en wees nie verskrik nie, o JisraEl! Want kyk, Ek verlos jou uit ver plekke en jou saad uit die Aarde van hulle gevangenskap; en Jakob sal terugkom en stil en gerus wees sonder dat iemand hom skrikmaak.
11 Want Ek is met jou, spreek JaHWeH, om jou te verlos. Want Ek sal ân einde maak aan al die nasies waarheen Ek jou verstrooi het; maar aan jou sal Ek geen einde maak nie, maar Ek sal jou tugtig met Reg, al sal Ek jou sekerlik nie ongestraf laat bly nie.
12 Want so sĂȘ JaHWeH: Jou verbreking is ongeneeslik, jou wond is smartlik.
13 Niemand verskaf Reg aan jou nie; daar is geen medisyne vir die sweer, geen genesing vir jou nie.
14 Al jou minnaars het jou vergeet, hulle vra nie na jou nie; want Ek het jou geslaan soos ân vyand slaan, met ân wrede Tugtiging, omdat jou ongeregtigheid groot is, geweldig jou oortredinge.
15 Wat skreeu jy vanweë jou verbreking, jou smart wat ongeneeslik is? Omdat jou ongeregtigheid groot is, geweldig jou oortredinge, het Ek jou hierdie dinge aangedoen.
16 Daarom, almal wat jou verslind, sal verslind word; en al jou teĂ«standers sal almal saam in gevangenskap gaan; en hulle wat jou plunder, sal geplunder word, en Ek sal almal wat jou buitmaak, oorgee as ân buit.
17 Want Ek sal genesing vir Jou tot stand laat kom en Jou van Jou wonde gesond maak, spreek JaHWeH; omdat hulle Jou noem: die Verworpene en sĂȘ. Jy is Sion na wie niemand soek nie.
18 So sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek verander die lot van die Tente van Jakob en sal My oor sy Tabernakels ontferm; en die Stad sal op Haar puinhoop herbou word, en die Tempel sal op die plek van Reg staan.
19 En danksegging gaan van hulle uit en ân stem van spelers; en Ek sal hulle vermenigvuldig, en hulle sal nie verminder nie; en Ek sal hulle agtingswaardig maak, en hulle sal nie gering word nie.
20 En hulle seuns sal wees soos in die voortyd, en hulle vergadering sal voor My Aangesig bestendig wees; en Ek sal besoeking doen oor al hulle verdrukkers.
21 En hulle maghebber sal uit hulle afkomstig wees, en hulle vors sal uit hul midde voortkom; en Ek sal hulle laat aankom, en hulle sal nader kom na My toe. Want wie is dit tog wat sy lewe daaraan waag om nader te kom na My toe? spreek JaHWeH.
22 En julle sal vir My ân volk wees, en Ek sal vir julle ân Elohim wees.
23 Kyk, ân storm van JaHWeH, Grimmigheid het uitgegaan, ân dwarrelstorm! Op die hoof van die besoedeldes breek sy los.
24 Die brandende Woede van JaHWeH sal nie afgewend word nie, totdat Hy uitgevoer en tot stand gebring het die raadslae van Sy Hart; aan die einde van die dae sal julle deur Haar verstaan.
JaHWeH spreek met die Maagd
1 IN diĂ© tyd, spreek JaHWeH, sal Ek vir al die families van JisraEl ân Elohim wees, en hulle sal vir My ân volk wees.
2 So sĂȘ JaHWeH: Die volk van diegene wat van die swaard oorgebly het, het Barmhartigheid gevind in die wildernis, op weg om sy rus te geniet, naamlik JisraEl.
3 JaHWeH het aan My verskyn uit die verte: Ja, Ek het Jou liefgehad met ân ewige liefde; daarom het Ek Jou getrek met Medelye.
4 Ek sal Jou weer bou, en Jy sal gebou word, o Maagd van JisraEl! Jy sal Jou weer versier met Jou tamboeryne en uittrek in die koordans van die spelers.
5 Jy sal weer Wingerde plant op die berge van SamarĂa; die planters sal plant en die vrugte geniet.
6 Want die dag is daar dat die oppassers op die berge van Efraim roep: Maak julle klaar en laat ons optrek na Sion, na JaHWeH onse Elohey.
7 Want so sĂȘ JaHWeH: Jubel oor Jakob van vreugde, en juig oor die Hoof van die nasies; laat Haar hoor, sing lof en sĂȘ: o JaHWeH, verlos U volk, die oorblyfsel van JisraEl!
8 Kyk, Ek bring hulle aan uit die Aarde van die Noorde en sal hulle bymekaar laat kom uit die agterhoeke van die Aarde; blindes en lammes, swangeres en barendes onder hulle, almal saam; in ân groot vergadering sal hulle terugkom hiernatoe. [MattithJaHĂ»W 22:9]
9 Hulle sal kom met geween, en met smekinge sal Ek hulle lei; Ek sal hulle bring by waterstrome, op ân gelyk pad in haar sal hulle nie struikel nie; want Ek is vir JisraEl ân Vader, en Efraim is My eersgeborene.
10 Luister na die Woord van JaHWeH, o nasies, en verkondig in die kuslande wat ver is, en sĂȘ: Hy wat JisraEl verstrooi het, sal hom vergader en hom bewaak soos ân Herder Sy kudde.
11 Want JaHWeH het Jakob losgekoop en hom verlos uit die hand van hom wat sterker was as hy.
12 En hulle sal kom en op die Hoogte van Sion jubel en toestroom na die seĂ«ninge van JaHWeH, na die koring en die vars wyn en die olie en na die jong skape en beeste; en hulle siel sal wees soos ân welbesproeide Tuin, en hulle sal verder nie meer kwyn nie.
13 Dan sal die Maagd Haar verheug in die koordans, ja, die jongmanne en die oues tesame; en Ek sal hulle rou in Vreugde verander en hulle troos en hulle tot blydskap bring uit hulle kommer.
14 En Ek sal die siel van die priesters verkwik met vettigheid, en My volk sal versadig word met My seëninge, spreek JaHWeH.
15 So sĂȘ JaHWeH: ân Stem word gehoor in Rama, geklaag, bitter geween; Ragel ween oor Haar kinders; Sy weier om getroos te word oor Haar kinders, omdat hulle daar nie is nie. [MattithJaHĂ»W 2:18]
16 So sĂȘ JaHWeH: Bedwing Jou stem van geween en Jou oĂ« van trane; want daar is loon vir Jou arbeid, spreek JaHWeH; en hulle sal uit die Aarde van die vyand terugkom.
17 Ja, daar is verwagting vir Jou nakomelingskap, spreek JaHWeH; en die kinders sal terugkom na hulle grondgebied.
18 Sekerlik het Ek Efraim hoor weeklaag: U het my getugtig en ek het my laat tugtig soos ân ongeleerde kalf. Draai my, dan sal ek my bekeer, want U is JaHWeH my Elohey.
19 Want nadat ek tot inkeer gekom het, het ek berou gehad; en nadat ek tot insig gekom het, het ek op die heup geslaan; ek het beskaamd gestaan, ja, ook in die skande gekom, omdat ek die smaad van my jeug dra.
20 Is Efraim vir My ân dierbare seun of ân troetelkind? Want so dikwels as Ek teen hom spreek, dink Ek nog altyd aan hom; daarom is My ingewande oor hom in beroering; Ek sal My sekerlik oor hom ontferm, spreek JaHWeH.
21 Rig vir Jou mylpale op, maak vir Jou padwysers, let op die grootpad, die pad wat Jy geloop het. Kom terug, o Maagd van JisraEl, kom terug na hierdie stede van Jou!
22 Hoe lank sal Jy bly aarsel, o afkerige Dogter? Want JaHWeH het iets nuuts op die Aarde geskape: Die Vrou sal die Krygsman omarm. [Odes van Salomo 12]
23 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Weer sal hulle hierdie woord sĂȘ in die Aarde van JeHĂ»Wdah en in die stede daarvan, as Ek hulle lot verander: Mag JaHWeH Jou seĂ«n, o Woning van Geregtigheid, berg van die Apartheid!
24 En JeHûWdah en al sy stede sal in Haar woon, almal saam; die landbouers en die wat met troppe vee rondtrek.
25 Want Ek verkwik die vermoeide siel en elke kwynende siel versadig Ek.
26 (Hierop het ek wakker geword en opgekyk, en my slaap was vir my soet.)
27 Kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH dat Ek die huis van JisraEl en die huis van JeHûWdah sal besaai met saad van adamiete en van wilde wesens. [Boekrol van Henog 89:56]
28 En soos Ek oor hulle wakker was om uit te ruk en om te gooi en te verwoes en te vernietig en skade aan te doen, so sal Ek oor hulle wakker wees om te bou en te plant, spreek JaHWeH.
29 In diĂ© dae sal hulle nie meer sĂȘ nie: Die vaders het groen druiwe geĂ«et, en die tande van die kinders het stomp geword.
30 Maar elkeen sal weens sy eie ongeregtigheid sterwe; elke adamiet wat die groen druiwe eet, sy tande sal stomp word.
31 Kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek met die huis van JisraEl en die huis van JeHĂ»Wdah ân nuwe Verbond sal sluit; [HebreĂ«rs 8:8]
32 nie soos die Verbond wat Ek met hulle vaders gesluit het op diĂ© dag toe Ek hulle hand gegryp het om hulle uit die Aarde van Egipte uit te lei nie - My Verbond wat hulle verbreek het, alhoewel Ăk hulle Besitter was, spreek JaHWeH. [HebreĂ«rs 8:9]
33 Maar Sy is die Verbond wat Ek nĂĄ diĂ© dae met die huis van JisraEl sal sluit, spreek JaHWeH: Ek gee My Wet in hulle binneste en skrywe Haar op hulle hart; en Ek sal vir hulle ân Elohim wees, en hulle sal vir My ân volk wees. [JeshaJaH 8:16; HebreĂ«rs 8:10]
34 En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer nie en sĂȘ: Ken JaHWeH; want hulle sal My almal ken, klein en groot onder hulle, spreek JaHWeH; want Ek sal hulle ongeregtigheid vergewe en aan hulle oortredinge nie meer dink nie.
35 So sĂȘ JaHWeH wat die son gee tot ân lig oordag, die ordeninge van die maan en van die Sterre tot ân lig in die nag; wat die see in beroering bring, sodat sy golwe bruis, JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag is Sy Naam:
36 As hierdie Verordeninge voor My Aangesig sal wyk, spreek JaHWeH, dan sal die saad van JisraEl ook ophou om ân nasie te wees voor My Aangesig vir altyd.
37 So sĂȘ JaHWeH: As die Hemele daarbo gemeet en die fondamente van die Aarde daaronder nagespeur kan word, dan sal Ek ook die hele saad van JisraEl verwerp weens alles wat hulle gedoen het, spreek JaHWeH.
38 Kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat die Stad vir JaHWeH herbou sal word, van die toring GanĂĄnEl af tot by die Hoekpoort.
39 En die meetsnoer sal verder reguit aanloop tot by die heuwel Gareb en swaai na Goa toe.
40 En die hele dal van die lyke en van die as, en al die velde tot by die spruit Kidron, tot by die hoek van die Perdepoort teen die ooste, sal Apartheid aan JaHWeH wees; dit sal nie weer uitgeruk of verwoes word in ewigheid nie.
Belofte en onderpand van JisraEl se herstel en van seëninge.
1 DIE Woord wat van JaHWeH tot JirmeJaHûW gekom het in die tiende jaar van SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah - hierdie jaar was die agtiende jaar van Nebukadrésar.
2 (Die leër van die koning van Babel het toe Jerusalem beleër, en die profeet JirmeJaHûW was opgesluit in die voorhof van bewaking wat in die huis van die koning van JeHûWdah is;
3 waar SedekiJaHĂ»W die koning van JeHĂ»Wdah, hom opgesluit het, met die woorde: Waarom profeteer jy en sĂȘ: So spreek JaHWeH: Kyk, Ek gee hierdie Stad in die hand van die koning van Babel, en hy sal haar inneem;
4 en SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah, sal uit die hand van die Chaldeërs nie ontvlug nie; maar hy sal sekerlik oorgegee word in die hand van die koning van Babel, en hy sal mond tot mond met hom spreek en oog in oog hom sien;
5 en hy sal SedekiJaHĂ»W na Babel bring, en daar sal hy wees totdat Ek op hom ag gee, spreek JaHWeH. Alhoewel julle teen die ChaldeĂ«rs veg, sal julle tog geen voorspoed hĂȘ nie.)
6 En JirmeJaHĂ»W het gesĂȘ: Die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
7 Kyk, GanmeEl, die seun van Sallum, jou oom, kom na jou toe met die woorde: Koop vir jou my stuk grond wat in Anatot lĂȘ, want jy het die Reg van lossing om te koop.
8 En GanmeEl, die seun van my oom, het na my gekom volgens die Woord van JaHWeH in die voorhof van bewaking en vir my gesĂȘ: Koop tog my stuk grond wat in Anatot in die Aarde van Benjamin lĂȘ, want jy het die Reg van besit en jy het die lossing; koop haar vir jou. Toe het ek gemerk dat dit die Woord van JaHWeH was.
9 Daarop het ek van GanmeEl, die seun van my oom, die stuk grond gekoop wat in Anatot lĂȘ, en vir hom die geld afgeweeg: sewentien sikkels silwer.
10 En ek het dit in die Boekrol geskrywe en dit verseĂ«l en getuies geneem en die geld afgeweeg op ân weegskaal.
11 Toe het ek die Boekrol van die koop geneem, die verseĂ«lde een â [volgens] die Gebooie en wetlike bepalinge - en die oop een,
12 en die Boekrol van die koop aan Barug, die seun van NeriJaH, die seun van MagséJaH, gegee voor die oë van GanmeEl, die seun van my oom, en voor die oë van die getuies wat die Boekrol van die koop onderteken het; voor die oë van al die manne van JeHûWdah wat in die voorhof van bewaking gesit het;
13 en ek het aan Barug voor hulle oĂ« bevel gegee en gesĂȘ:
14 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Neem hierdie briewe, hierdie Boekrol van die koop, die verseĂ«lde een sowel as hierdie oop Boekrol, en sit hulle in ân erdepot, dat hulle baie dae kan bly bestaan.
15 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Daar sal weer huise en gronde en Wingerde in hierdie Aarde gekoop word.
16 En nadat ek die Boekrol van die koop aan Barug, die seun van NeriJaH, gegee het, het ek tot JaHWeH gebid en gesĂȘ:
17 Ag, my Meester JaHWeH, kyk, U het die Hemele en die Aarde gemaak deur U grote Krag en deur U Uitgestrekte Arm; geen ding is vir U te wonderbaar nie.
18 U wat Medelye bewys aan duisende en die ongeregtigheid van die vaders vergeld in die skoot van hulle kinders nå hulle; die Grote!, die Magtige! El, Sy Naam [is] JaHWeH van die skeppings-leërmag,
19 groot van raad en magtig van daad, Wie se Oë oop is oor al die weë van die seuns van adamiete om aan elkeen te gee volgens sy weë en die vrug van sy handelinge;
20 wat tekens en wonders gedoen het in die Aarde van Egipte, tot vandag toe, in JisraEl sowel as onder die adamiete, en vir U ân Naam gemaak het soos dit vandag is,
21 en U volk JisraEl uitgelei het uit die Aarde van Egipte deur tekens en wonders en deur ân Sterke Hand en ân Uitgestrekte Arm en deur ân groot verskrikking,
22 en aan hulle vaders met ân eed beloof het om aan hulle te gee, ân Aarde wat oorloop van melk en heuning;
23 en hulle het gekom en haar in besit geneem, maar nie na U Stem geluister en in U Wet nie gewandel nie; alles wat U hulle beveel het om te doen, het hulle nie gedoen nie. Daarom het U al hierdie besoedeling oor hulle laat kom.
24 Kyk, die walle het gekom tot by die Stad, om haar in te neem; en die Stad is oorgegee in die hand van die Chaldeërs wat teen haar veg, vanweë die swaard en die hongersnood en die pes. Ja, wat U gespreek het, het gebeur; en kyk, U sien dit!
25 En tog het U, my Meester JaHWeH, self aan my gesĂȘ: Koop vir jou die stuk grond vir geld en neem getuies, terwyl die Stad in die hand van die ChaldeĂ«rs oorgegee is!
26 Toe het die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W gekom en gesĂȘ:
27 Kyk, Ek - JaHWeH, die Elohey van alle vlees; sou enige ding vir My te wonderbaar wees?
28 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek gee hierdie Stad oor in die hand van die ChaldeĂ«rs en in die hand van NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, en hy sal haar inneem.
29 En die Chaldeërs wat teen hierdie Stad veg, sal kom en hierdie Stad aan die brand steek en haar verbrand, saam met die huise op die dakke waarvan hulle vir die Here (BaÀl) rook laat opgaan het en vir gode van andere drank uitgegiet het om My te tart.
30 Want die kinders van JisraEl en die kinders van JeHûWdah het van hulle jeug af net gedoen wat besoedel is in My Oë; want die kinders van JisraEl het My deur die werk van hulle hande net getart, spreek JaHWeH.
31 Want ân oorsaak vir My Toorn en My Grimmigheid was hierdie Stad vir My van die dag af dat hulle haar gebou het tot vandag toe, sodat Ek haar van My Aangesig moet verwyder,
32 weens al die besoedeling van die kinders van JisraEl en van die kinders van JeHûWdah wat hulle gedoen het om My te tart, hulle, hulle konings, hulle vorste, hulle priesters en hulle profete en die manne van JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem,
33 dat hulle My die rug toegekeer het en nie die aangesig nie, alhoewel Ek hulle geleer het, vroeg en laat, sonder dat hulle geluister het om Tugtiging aan te neem.
34 Maar hulle het hul verfoeisels neergesit in die Huis waar My Naam oor uitgeroep is, om hom te besoedel;
35 en hulle het die Hoogtes van die Here (BaÀl) gebou wat in die Vallei van die seun van Verbranding is, om hulle seuns en hulle dogters vir Molog deur te laat gaan - iets wat Ek hulle nie beveel het nie en wat in My Hart nie opgekom het nie, dat hulle hierdie gruwel sou bedrywe om JeHûWdah te laat oortree.
36 Daarom, so spreek dan nou JaHWeH, die Elohey van JisraEl, aangaande hierdie Stad waarvan julle sĂȘ: Sy is in die hand van die koning van Babel oorgegee deur die swaard en die hongersnood en die pes
37 kyk, Ek laat hulle bymekaarkom uit die Aarde waarheen Ek hulle verdryf het in My Toorn en in My Grimmigheid en in groot gramskap; en Ek sal hulle na hierdie plek terugbring en hulle veilig laat woon.
38 En hulle sal vir My ân volk wees, en Ek sal vir hulle ân Elohim wees.
39 En Ek sal hulle een hart en een Weg gee om My altyd te vrees, tot suiwering vir hulle en hulle kinders nĂĄ hulle.
40 En Ek sal ân ewige Verbond met hulle sluit, dat Ek My van hulle nie sal afwend om aan hulle goed te doen nie; en Ek sal My Vrees in hulle hart gee, sodat hulle van My nie afwyk nie.
41 En Ek sal My oor hulle verheug om aan hulle goed te doen; en Ek sal hulle in die Waarheid in hierdie Aarde plant, met My hele hart en met My hele siel
42 Want so sĂȘ JaHWeH: Soos Ek oor hierdie volk gebring het al hierdie groot besoedeling, so bring Ek oor hulle al die suiwer dinge wat Ek hulle beloof het.
43 En daar sal gronde gekoop word in hierdie Aarde waarvan julle sĂȘ: Sy is ân verlatenheid, sonder adamiet of dier; sy is in die hand van die ChaldeĂ«rs oorgegee.
44 Gronde sal hulle vir geld koop en die Boekrol onderteken en verseël en getuies neem, in die Aarde van Benjamin en in die omstreke van Jerusalem en in die stede van JeHûWdah en in die stede van die Gebergte en in die stede van die Laeveld en in die stede van die Suidland; want Ek sal hulle lot verander, spreek JaHWeH.
1 VERDER het die Woord van JaHWeH vir die tweede keer tot JirmeJaHĂ»W gekom, terwyl hy nog op- gesluit was in die voorhof van bewaking, en gesĂȘ:
2 So spreek JaHWeH die Maker, JaHWeH die Formeerder wat dit bevestig het, JaHWeH is Sy Naam:
3 Roep My aan, en Ek sal jou antwoord en jou bekend maak groot en ondeurgrondelike dinge wat jy nie weet nie.
4 Want so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl, met betrekking tot die huise van hierdie Stad en die huise van die konings van JeHĂ»Wdah wat omgegooi is [as verdediging] teen die walle en die swaard -
5 hulle kom wel om te veg teen die Chaldeërs, maar dit is om dié huise te vul met die lyke van adamiete wat Ek verslaan het met My Toorn en met My Grimmigheid en oor al die besoedeling van diegene om wie Ek My Aangesig vir hierdie Stad verberg het.
6 Kyk, Ek laat vir haar genesing en gesondmaking tot stand kom en sal hulle gesond maak en aan hulle openbaar ân oorvloed van Vrede en Waarheid.
7 En Ek sal die lot van JeHûWdah en die lot van JisraEl verander en hulle bou soos tevore.
8 En Ek sal hulle suiwer van al hulle ongeregtigheid waarmee hulle teen My oortree het, en vergewe al hulle ongeregtigheid waarmee hulle teen My oortree het.
9 En die Stad sal vir My wees ân vreugdevolle roem, ân lof en ân sieraad by al My nasies van die Aarde wat sal hoor van al die suiwerheid wat Ek aan hulle doen; en hulle sal bewe en ontroer word oor al die suiwerheid en oor al die Vrede wat Ek aan haar bewys.
10 So spreek JaHWeH: In hierdie plek waarvan julle sĂȘ: Sy is woes, sonder adamiet en sonder dier - in die stede van JeHĂ»Wdah en op die strate van Jerusalem wat verwoes is, sonder adamiet en sonder inwoner en sonder dier, sal weer gehoor word
11 die stem van Vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid, die stem van die wat sĂȘ: Loof JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, want JaHWeH is suiwer, want Sy Medelye is tot in ewigheid! - van die wat danksegging doen in die Huis van JaHWeH; want Ek sal die lot van die Aarde verander soos tevore, sĂȘ JaHWeH.
12 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: In hierdie plek wat woes is, sonder adamiet of dier, en in al die stede van haar sal weer ân weiveld vir die herders wees wat troppe kleinvee laat lĂȘ en rus.
13 In die stede van die Gebergte, in die stede van die Laeveld en in die stede van die Suidland en in die Aarde van Benjamin en in die omstreke van Jerusalem en in die stede van JeHĂ»Wdah sal die troppe kleinvee weer by die teller verbygaan, sĂȘ JaHWeH.
14 Kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek die suiwer Woord in vervulling laat gaan wat Ek gespreek het aangaande die huis van JisraEl en die huis van JeHûWdah.
15 In diĂ© dae en in diĂ© tyd sal Ek vir Dawid ân Spruit van Geregtigheid laat uitspruit, en Hy sal Reg en Geregtigheid doen in die Aarde.
16 In dié dae sal JeHûWdah verlos word en Jerusalem veilig woon; en dit is die Naam waarmee Sy genoem sal word: JaHWeH ONS GEREGTIGHEID. [JirmeJaH 23:6]
17 Want so sĂȘ JaHWeH: Daar sal vir Dawid nie ân man ontbreek wat sit op die troon van die huis van JisraEl nie;
18 en daar sal vir die Levitiese priesters nooit voor My Aangesig ân man ontbreek wat altyddeur brandoffers bring en spysbydraes aan die brand steek en slagdiere berei nie.
19 En die Woord van JaHWeH het tot JirmeJaHĂ»W gekom en gesĂȘ:
20 So spreek JaHWeH: As julle My Verbond met die dag en My Verbond met die nag kan verbreek, dat daar geen dag of nag op hulle tyd is nie,
21 dan sal ook My Verbond met Dawid, My kneg, verbreek kan word, dat daar vir hom geen seun sal wees wat regeer op sy troon nie, en met die Leviete, die priesters, My dienaars.
22 Soos die leër van die Hemele nie getel en die sand van die see nie gemeet kan word nie, so sal Ek vermenigvuldig die saad van My kneg Dawid, en die Leviete wat My dien.
23 Verder het die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W gekom en gesĂȘ:
24 Het jy nie gemerk wat hierdie volk spreek nie as hulle sĂȘ: Die twee stamme wat JaHWeH uitverkies het, diĂ© het Hy verwerp? En hulle verag My volk, sodat hy geen nasie voor hulle meer is nie.
25 So sĂȘ JaHWeH: As Ek My Verbond met dag en nag, die Insettinge van Hemele en Aarde, nie vasgestel het nie,
26 dan sal Ek ook die saad van Jakob en van My kneg Dawid verwerp, dat Ek nie uit sy saad vorste sal neem oor die saad van Abraham, Isak en Jakob nie; want Ek sal hulle lot verander en My oor hulle ontferm.
Elohim laat SedekiJaHĂ»W aansĂȘ wat oor Jerusalem en oor hom sal kom.
1 DIE Woord wat van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W gekom het - toe NebukadnĂ©sar, die koning van Babel, en sy hele leĂ«r en al die koninkryke van die Aarde van sy heerskappy en al die volke teen Jerusalem en al haar stede oorlog gevoer het â
2 so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Gaan en spreek met SedekiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, en sĂȘ vir hom: So spreek JaHWeH: Kyk, Ek gee hierdie Stad in die hand van die koning van Babel, en hy sal haar met vuur verbrand.
3 En jy sal uit sy hand nie ontvlug nie, maar sekerlik gevang en in sy hand gegee word; en oog in oog sal jy die koning van Babel sien, en mond tot mond sal hy met jou spreek; en jy sal in Babel kom.
4 Maar luister na die Woord van JaHWeH, o SedekiJaHĂ»W, koning van JeHĂ»Wdah! So sĂȘ JaHWeH aangaande jou: Jy sal deur die swaard nie sterwe nie.
5 Jy sal in Vrede sterwe, en net so ân [wierook] brand as vir jou vaders, die vorige konings wat voor jou gewees het, sal hulle vir jou aansteek en jou beklaag met: Ag, meester! Want Ăk het die Woord gespreek, spreek JaHWeH.
6 En die profeet JirmeJaHûW het al hierdie woorde aan SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah, in Jerusalem meegedeel,
7 terwyl die leër van die koning van Babel oorlog voer teen Jerusalem en teen al die stede van JeHûWdah wat oorgebly het, teen Lagis en teen Aséka; want hulle het as versterkte stede oorgebly onder die stede van JeHûWdah.
Bedreiginge toe die slawe eers vrygestel en toe weer diensbaar gemaak is
8 DIE Woord van JaHWeH het tot JirmeJaHĂ»W gekom nadat koning SedekiJaHĂ»W ân Verbond gesluit het met die hele volk wat in Jerusalem was, om vir hulle ân vrylating uit te roep,
9 dat elkeen sy slaaf en sy slavin, ân Hebreeuse man of Hebreeuse vrou, vry moet laat weggaan, sodat niemand ân man van JeHĂ»Wdah, sy broer, vir hom diensbaar sou maak nie.
10 En al die vorste en die hele volk wat die Verbond aangegaan het, het gehoor gegee dat elkeen sy slaaf en sy slavin vry sou laat weggaan, sodat dié nie meer aan hulle diensbaar sou wees nie; ja, hulle het gehoor gegee en hulle laat weggaan.
11 Maar daarna het hulle weer die slawe en slavinne laat terugkom wat hulle vry laat weggaan het, en hulle het dié as slawe en slavinne onderdanig gemaak.
12 Toe het die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W vanaf JaHWeH gekom en gesĂȘ:
13 So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: Ek het ân Verbond gesluit met julle vaders op die dag toe Ek hulle uit die Aarde van Egipte, uit die slawehuis, uitgelei het, met die woorde:
14 Aan die einde van sewe jaar moet julle elkeen sy broer, die Hebreër wat aan jou verkoop is en jou ses jaar lank gedien het, laat weggaan; jy moet hom as vryman van jou af laat weggaan. Maar julle vaders het na My nie geluister en geen gehoor gegee nie.
15 En jĂșlle het vandag tot inkeer gekom en gedoen wat Reg is in My OĂ«, om ân vrylating uit te roep, elkeen vir sy naaste; en julle het ân Verbond gesluit voor My Aangesig, in die Huis waaroor My Naam uitgeroep is.
16 Maar julle het weer gedraai en My Naam besoedel, en elkeen het sy slaaf en sy slavin wat julle vry laat weggaan het volgens hulle begeerte, laat terugkom; en julle het hulle onderdanig gemaak om julle slawe en slavinne te wees.
17 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Julle het na My nie geluister om ân vrylating uit te roep elkeen vir sy broer en vir sy naaste nie; kyk, Ek roep ân vrylating uit, spreek JaHWeH, om julle [oor te gee] aan die swaard, die pes en die hongersnood, en Ek sal julle ân skrikbeeld maak vir al die koninkryke van die Aarde.
18 En Ek sal die manne wat My Verbond oortree het, wat die woorde van die Verbond nie gehou het wat hulle voor My Aangesig gesluit het nie, maak soos die kalf wat hulle in twee stukke gesny het en tussen die stukke waarvan hulle deurgegaan het:
19 Die vorste van JeHûWdah en die vorste van Jerusalem, die hofdienaars en die priesters en die hele volk van die Aarde wat tussen die stukke van die kalf deurgegaan het.
20 En Ek sal hulle gee in die hand van hulle vyande en in die hand van die wat hulle siel soek; en hulle lyke sal dien as voedsel vir die vlieënde wesens in die lug en die wilde wesens van die Aarde.
21 En SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah, en sy vorste sal Ek oorgee in die hand van hulle vyande en in die hand van die wat hulle siel soek, naamlik aan die leër van die koning van Babel wat van julle af opgetrek het.
22 Kyk, Ek gee bevel, spreek JaHWeH, en sal hulle na hierdie Stad terugbring; en hulle sal teen haar oorlog voer en haar inneem en met vuur verbrand; en Ek sal die stede van JeHĂ»Wdah ân verlatenheid maak, sonder inwoner.
Die getrouheid van die Regabiete as voorbeeld vir JeHûWdah.
1 DIE Woord wat van JaHWeH tot JirmeJaHûW gekom het in die dae van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah:
2 Gaan na die huis van die Regabiete en spreek met hulle en bring hulle in die Huis van JaHWeH, in een van die kamers en gee hulle wyn om te drink.
3 Toe het ek JaÀzanJaH, die seun van JirmeJaHûW, die seun van GabatzanJaH, geneem en sy broers en al sy seuns en die hele huis van die Regabiete;
4 en ek het hulle gebring in die Huis van JaHWeH, in die kamer van die seuns van Hanan, die seun van JighdålJaHûW, man van die Elohim, wat langs die kamer van die vorste is, bo die kamer van Maà seiJùH, die seun van Sallum, die drumpelwagter.
5 En ek het voor die kinders van die huis van die Regabiete kanne vol wyn en bekers neergesit en aan hulle gesĂȘ: Drink wyn.
6 Maar hulle het geantwoord: Ons sal geen wyn drink nie, want JĂŽWnadab, die seun van Regab, ons vader, het ons beveel en gesĂȘ: Julle mag geen wyn drink, julle en julle kinders, tot in ewigheid nie.
7 Ook mag julle geen huis bou of saad saai of Wingerd plant of Haar besit nie; maar julle moet in tente woon al julle dae, sodat julle baie dae mag lewe op die aangesig van die Adamah[adamiet se Aarde] waar julle as vreemdelinge vertoef.
8 En ons het geluister na die stem van ons vader JeHĂŽWnadab, die seun van Regab, in alles wat hy ons beveel het, om geen wyn te drink al ons dae nie, ons, ons vroue, ons seuns en ons dogters;
9 en geen huise te bou om in te woon nie, en geen Wingerd of landerye of saad te besit nie;
10 en ons het in tente gewoon en geluister en gedoen net soos ons vader JĂŽWnadab ons beveel het.
11 Maar toe NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, na ons Aarde opgetrek het, het ons gesĂȘ: Kom, laat ons na Jerusalem gaan vanweĂ« die leĂ«r van die ChaldeĂ«rs en die leĂ«r van die ArameĂ«rs. So het ons dan in Jerusalem gebly.
12 Toe kom die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W en sĂȘ:
13 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Gaan sĂȘ aan die manne van JeHĂ»Wdah en die inwoners van Jerusalem: Wil julle hieruit geen lering trek om na My Woorde te luister nie? spreek JaHWeH.
14 Die woorde van JeHĂŽWnadab, die seun van Regab, wat hy sy kinders beveel het om geen wyn te drink nie, het hulle gehou; want hulle het geen wyn gedrink tot vandag toe nie, maar het geluister na die bevele van hulle vader. En Ăk het met julle gespreek, vroeg en laat, maar julle het na My nie geluister nie.
15 En Ek het na julle gestuur al My knegte, die profete, vroeg en laat, om te sĂȘ: Bekeer julle tog elkeen van sy besoedelde weg en maak julle handelinge goed en loop nie agter gode van andere aan om hulle te dien nie; dan sal julle bly in die Adamah[adamiet se Aarde] wat Ek aan julle en julle vaders gegee het. Maar julle het geen gehoor gegee en na My nie geluister nie.
16 Ja, die kinders van JeHĂŽWnadab, die seun van Regab, het die bevele van hulle vader gehou wat hy hulle beveel het; maar hierdie volk luister nie na My nie.
17 Daarom, so sĂȘ JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek bring oor JeHĂ»Wdah en oor al die inwoners van Jerusalem al die besoedeling wat Ek teen hulle gespreek het; omdat Ek met hulle gespreek, maar hulle nie geluister en Ek hulle geroep, maar hulle nie geantwoord het nie.
18 En aan die huis van die Regabiete het JirmeJaHĂ»W gesĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Omdat julle geluister het na die bevel van julle vader JeHĂŽWnadab en al sy bevele gehou en gedoen het net soos hy julle beveel het,
19 daarom, so spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Daar sal vir JĂŽWnadab, die seun van Regab, nooit ân man ontbreek wat altyd voor My Aangesig sal staan nie.
Die Boekrol van die profesieë van JirmeJaHûW word in die Tempel gelees en deur die koning verbrand.
1 EN in die vierde jaar van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah, het van JaHWeH hierdie Woord tot JirmeJaHûW gekom:
2 Neem vir jou ân rol van ân Boekrol en skrywe op haar al die woorde wat Ek met jou gespreek het oor JisraEl en JeHĂ»Wdah en oor al die nasies, van die dag af dat Ek met jou gespreek het, van die dae van JoshiJaHĂ»W af, tot vandag toe.
3 Miskien sal die huis van JeHûWdah luister na al die besoedeling wat Ek van plan is om hulle aan te doen, sodat hulle hul bekeer elkeen van sy verkeerde weg en Ek hulle skuld vir ongeregtigheid en hulle oortredinge vergewe.
4 En JirmeJaHĂ»W het Barug, die seun van NeriJaH, geroep; en Barug het op ân rol van ân boekrol geskrywe, uit die mond van JirmeJaHĂ»W, al die woorde van JaHWeH wat Hy met hom gespreek het.
5 En JirmeJaHĂ»W het aan Barug bevel gegee en gesĂȘ: Ek is verhinder, ek kan nie gaan in die Huis van JaHWeH nie.
6 Gaan jy dan en lees uit die rol wat jy uit my mond beskrywe het, die woorde van JaHWeH voor die ore van die volk in die Huis van JaHWeH, op die vasdag; en jy moet haar ook lees voor die ore van die hele JeHûWdah wat uit hulle stede kom.
7 Miskien sal hulle smeking voor die Aangesig van JaHWeH kom en sal hulle hul bekeer elkeen van sy besoedelde weg; want groot is die Toorn en die Grimmigheid wat JaHWeH teen hierdie volk uitgespreek het.
8 En Barug, die seun van NeriJaH, het gedoen net soos die profeet JirmeJaHûW hom beveel het deur uit die Boekrol te lees die woorde van JaHWeH, in die Huis van JaHWeH.
9 Want in die vyfde jaar van JeHĂŽWjakim, die seun van JoshiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, in die negende maand, het hulle ân vasdag voor die Aangesig van JaHWeH uitgeroep - die hele volk in Jerusalem en die hele volk wat uit die stede van JeHĂ»Wdah in Jerusalem gekom het.
10 En Barug het uit die Boekrol gelees die woorde van JirmeJaHûW, in die Huis van JaHWeH, in die kamer van GhemarJaHûW, die seun van Safan, die skrywer, in die boonste voorhof by die ingang van die Nuwe Poort van die Huis van JaHWeH, voor die ore van die hele volk.
11 En toe MikaJeHûW, die seun van GhemarJaHûW, die seun van Safan, al die woorde van JaHWeH uit die Boekrol hoor,
12 gaan hy af na die huis van die koning, in die kamer van die skrywer, waar toe juis al die vorste gesit het: Eli-Shama, die skrywer, en DelåJaHûW, die seun van ShemaJaHûW, en El-Natan, die seun van Akbor, en GhemarJaHûW, die seun van Safan, en SedekiJaHûW, die seun van GanånJaHûW, en al die vorste.
13 Daarop maak MikaJeHûW aan hulle bekend al die woorde wat hy gehoor het toe Barug uit die Boekrol voor die ore van die volk gelees het.
14 Toe stuur al die vorste JeHûWdi, die seun van NethånJaHûW, die seun van ShelemJaHûW, die seun van Kusi, na Barug, met die boodskap: Die rol waaruit jy voor die ore van die volk gelees het, neem haar in jou hand en kom. Daarop neem Barug, die seun van NeriJaHûW, die Rol in sy hand, en hy het by hulle gekom.
15 En hulle sĂȘ vir hom: Sit tog en lees haar voor ons ore. En Barug het voor hulle ore gelees.
16 Toe hulle al die woorde hoor, het hulle mekaar verskrik aangekyk en vir Barug gesĂȘ: Ons moet al hierdie woorde sekerlik aan die koning bekend maak.
17 En hulle het Barug gevra. Vertel ons tog hoe het jy al hierdie woorde uit sy mond opgeskrywe?
18 Toe antwoord Barug hulle: Uit sy mond het hy my al hierdie woorde voorgesĂȘ, en ek het hulle met ink in die Boekrol geskrywe.
19 Daarop sĂȘ die vorste vir Barug: Gaan, verberg jou, jy en JirmeJaHĂ»W, en laat geen mens weet waar julle is nie.
20 En hulle het na die koning in die voorhof gegaan - die rol het hulle weggesit in die kamer van Eli-Shama, die skrywer - en al die woorde voor die ore van die koning gemeld.
21 Toe stuur die koning JeHûWdi om die Rol te gaan haal; en hy het haar gaan haal uit die kamer van Eli-Shama, die skrywer. En JeHûWdi het haar uitgeroep voor die ore van die koning en van al die vorste wat by die koning staan,
22 terwyl die koning gesit het in die winterpaleis, in die negende maand, met die brandende vuurpan voor hom.
23 En elke keer het hy, as JeHĂ»Wdi drie of vier kolomme gelees het, haar met die mes van ân skrywer stukkend gesny en in die vuur gegooi wat op die vuurpan was, totdat die hele Rol in die vuur op die vuurpan verteer was.
24 En hulle was nie verskrik nie en het hulle klere nie geskeur nie - die koning en al sy dienaars wat al hierdie woorde gehoor het;
25 alhoewel selfs El-Natan en DelåJaHûW en GhemarJaHûW by die koning daarop aangedring het om die Rol nie te verbrand nie; maar hy het na hulle nie geluister nie.
26 Toe gee die koning bevel aan JerågmeEl, die seun van die koning, en SeråJaHûW, die seun van AzriEl, en ShelemJaHûW, die seun van AbdeEl, om die skrywer Barug en die profeet JirmeJaHûW te vang. Maar JaHWeH het hulle verberg.
27 Toe kom die Woord van JaHWeH na JirmeJaHĂ»W - nadat die koning die Rol verbrand het met die woorde wat Barug uit die mond van JirmeJaHĂ»W opgeskrywe het - en sĂȘ:
28 Neem vir jou weer ân ander Rol en skrywe op haar al die vorige woorde wat op die eerste Rol was, wat JeHĂŽWjakim, die koning van JeHĂ»Wdah, verbrand het.
29 En aangaande JeHĂŽWjakim, die koning van JeHĂ»Wdah, moet jy sĂȘ: So spreek JaHWeH: Jy het hierdie Rol verbrand met die woorde: Waarom het jy op haar geskrywe en gesĂȘ: Die koning van Babel sal sekerlik kom en hierdie Aarde verwoes en adamiet en wilde wese uit haar uitroei?
30 Daarom, so spreek JaHWeH aangaande JeHĂŽWjakim, die koning van JeHĂ»Wdah: Hy sal nooit een hĂȘ wat op die Troon van Dawid sit nie, en sy lyk sal weggegooi lĂȘ, bedags in die hitte en snags in die koue.
31 En Ek sal aan hom en sy saadlyn en sy dienaars die straf van ongeregtigheid bring; en Ek sal oor hulle en die inwoners van Jerusalem en die manne van JeHûWdah al die besoedeling bring wat Ek teen hulle gespreek het sonder dat hulle geluister het.
32 Toe het JirmeJaHĂ»W ân ander Rol geneem en haar aan die skrywer Barug, die seun van NeriJaHĂ»W, gegee; en hy het op haar uit die mond van JirmeJaHĂ»W geskrywe al die woorde van die Boekrol wat JeHĂŽWjakim, die koning van JeHĂ»Wdah, met vuur verbrand het; en nog baie dergelike woorde is daaraan toegevoeg.
JirmeJaHûW in die gevangenis.
1 EN SedekiJaHûW, die seun van JoshiJaHûW, wat Nebukadrésar, die koning van Babel, koning gemaak het in die Aarde van JeHûWdah, het as koning geregeer in die plek van KonJaHûW, die seun van JeHÎWjakim.
2 Maar hy het nie geluister, hy en sy dienaars en die volk van die Aarde, na die woorde van JaHWeH wat Hy deur die diens van die profeet JirmeJaHûW gespreek het nie.
3 Nogtans het koning SedekiJaHûW met JeHûWkal, die seun van ShelemJaH, en TsefanJaHûW, die seun van Maà seiJùH, die priester, die profeet JirmeJaHûW laat weet: Bid tog tot JaHWeH onse Elohey vir ons.
4 Toe het JirmeJaHûW nog in- en uitgegaan onder die volk, en hulle het hom nog nie in die gevangenis gesit nie.
5 Ook het die leër van Farao uit Egipte uitgetrek; en toe die Chaldeërs wat besig was om Jerusalem te beleër, die tyding aangaande hulle hoor, het hulle van Jerusalem af opgetrek.
6 Daarop kom die Woord van JaHWeH tot die profeet JirmeJaHĂ»W en sĂȘ:
7 So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl: So moet julle sĂȘ aan die koning van JeHĂ»Wdah wat julle na My gestuur het om My te raadpleeg: Kyk, die leĂ«r van Farao wat uitgetrek het om julle te help, sal teruggaan na sy Aarde, na Egipte toe;
8 en die Chaldeërs sal terugkom en teen hierdie Stad oorlog voer en haar inneem en dit met vuur verbrand.
9 So spreek JaHWeH: Bedrieg julle siel nie deur te sĂȘ: Die ChaldeĂ«rs sal sekerlik van ons af wegtrek - want hulle sal nie wegtrek nie.
10 Want al sou julle die hele leër van die Chaldeërs wat teen julle oorlog voer, verslaan, sodat daar onder hulle net swaar gewondes oorbly, dan sou hulle elkeen in sy tent opstaan en hierdie Stad met vuur verbrand.
11 En toe die leër van die Chaldeërs van Jerusalem af opgetrek het vanweë die leër van Farao,
12 wou JirmeJaHĂ»W Jerusalem verlaat om in die Aarde van Benjamin te gaan, om daar te midde van die volk ân Erfdeel in ontvangs te neem.
13 Toe hy in die Benjaminspoort kom, was daar ân voorman van die wag met die naam JirĂJaH, die seun van ShelemJaH, die seun van GanĂĄnJaH; en hy het die profeet JirmeJaHĂ»W gevang, met die woorde: Jy wil na die ChaldeĂ«rs oorloop!
14 Maar JirmeJaHĂ»W het gesĂȘ: Leuens! Ek wil nie na die ChaldeĂ«rs oorloop nie. Maar hy het na hom nie geluister nie, en JirĂJaH het JirmeJaHĂ»W gevang en hom by die vorste gebring.
15 En die vorste het vir JirmeJaHĂ»W baie kwaad geword en hom geslaan en hom in die gevangenis gesit in die huis van die skrywer JeHĂŽWnathan; want hulle het daar ân gevangenis van gemaak.
16 Toe JirmeJaHûW in die kerker en in die gewelwe kom en JirmeJaHûW daar baie dae gebly het,
17 het koning SedekiJaHĂ»W gestuur en hom laat haal; en die koning het hom in sy huis in die geheim gevra en gesĂȘ: Is daar ân Woord van JaHWeH? Toe antwoord JirmeJaHĂ»W: Ja. Ook sĂȘ hy: U sal in die hand van die koning van Babel oorgelewer word.
18 Verder het JirmeJaHĂ»W aan die koning SedekiJaHĂ»W gesĂȘ: Wat het ek teen u of teen u dienaars of teen hierdie volk oortree, dat julle my in die gevangenis gesit het?
19 En waar is julle profete wat vir julle geprofeteer het met die woorde: Die koning van Babel sal nie teen julle of teen hierdie Aarde kom nie?
20 Luister dan nou tog, my meester die koning! Laat tog my smeking voor u kom en laat my nie terugbring in die huis van die skrywer JeHĂŽWnathan, dat ek daar nie sterwe nie.
21 Toe gee koning SedekiJaHĂ»W bevel dat hulle JirmeJaHĂ»W onder toesig moet hou in die voorhof van bewaking en aan hom daagliks ân skyf brood uit die Bakkerstraat moet gee, totdat al die brood van die Stad op was. So het JirmeJaHĂ»W dan in die voorhof van bewaking gebly.
JirmeJaHĂ»W word in ân diep modderput gegooi.
1 TOE ShefåtJaH, die seun van Mattan, en GhedalJaHûW, die seun van Pashur, en JÎWkal, die seun van ShelemJaHûW, en Pashur, die seun van MalkiJaH, die woorde hoor waarmee JirmeJaHûW die hele volk bly toespreek het, naamlik:
2 So spreek JaHWeH: Wie in hierdie Stad bly, sal sterwe deur die swaard, die hongersnood of die pes, maar wie na die ChaldeĂ«rs uitgaan, sal lewe, en sy siel sal vir hom ân buit wees, en hy sal lewe.
3 So spreek JaHWeH: Hierdie Stad sal sekerlik oorgegee word in die mag van die leër van die koning van Babel, en hy sal haar inneem.
4 Toe het die vorste aan die koning gesĂȘ: Laat hierdie man tog gedood word, want so maak hy die hande van die krygsmanne slap wat in hierdie Stad nog oor is en die hande van die hele volk deur sulke woorde tot hulle te spreek; want diĂ© man soek nie die Vrede vir hierdie volk nie, maar besoedeling.
5 En koning SedekiJaHĂ»W het gesĂȘ: Kyk, hy is in julle mag, want die koning kan niks teen julle doen nie.
6 Toe neem hulle JirmeJaHûW en gooi hom in die put van MalkiJaHûW, die seun van die koning, wat in die voorhof van bewaking was; en hulle het JirmeJaHûW met toue laat afsak. En in die put was geen water nie, maar modder; en JirmeJaHûW het in die modder gesak.
7 En toe Ebed-Meleg, die Kuwshiet, ân hofdienaar wat in die paleis van die koning was, hoor dat hulle JirmeJaHĂ»W in die put gegooi het - die koning het toe in die Benjaminspoort gesit -
8 het Ebed-Meleg uit die paleis van die koning gegaan en met die koning gespreek en gesĂȘ:
9 My meester die koning, hierdie manne het verkeerd gehandel in alles wat hulle die profeet JirmeJaHûW aangedoen het, wat hulle in die put gegooi het; hy sal tog sterwe van honger op die plek waar hy is; want daar is geen brood meer in die Stad nie.
10 Toe gee die koning aan Ebed-Meleg, die Kuwshiet, bevel en sĂȘ: Neem hiervandaan dertig manne met jou saam en trek die profeet JirmeJaHĂ»W uit die put op voordat hy sterwe.
11 Daarop het Ebed-Meleg die manne met hom saamgeneem en ingegaan in die paleis van die koning onder die voorraadkamer en daarvandaan verslyte en geskeurde lappe geneem wat hy na JirmeJaHûW in die put met toue laat afsak het.
12 En Ebed-Meleg, die Kuwshiet, het vir JirmeJaHĂ»W gesĂȘ: Sit tog die verslyte en geskeurde lappe onder jou armholtes onder die toue; en JirmeJaHĂ»W het so gedoen.
13 En hulle het JirmeJaHûW aan die toue opgetrek en hom uit die put uitgehaal. En JirmeJaHûW het in die voorhof van bewaking gebly.
14 Toe stuur koning SedekiJaHĂ»W en hy laat die profeet JirmeJaHĂ»W na hom bring in die derde ingang wat by die Huis van JaHWeH was; en die koning het vir JirmeJaHĂ»W gesĂȘ: Ek wil jou iets vra; steek vir my niks weg nie.
15 Maar JirmeJaHûW het SedekiJaHûW geantwoord: As ek u dit te kenne gee, sal u my nie sekerlik doodmaak nie? En as ek u raad gee, sal u na my nie luister nie.
16 Toe sweer koning SedekiJaHĂ»W vir JirmeJaHĂ»W in die geheim en sĂȘ: So waar as JaHWeH leef wat die siel aan ons gemaak het - ek sal jou nie doodmaak en jou nie oorgee in die hand van hierdie manne wat jou siel soek nie!
17 Daarop sĂȘ JirmeJaHĂ»W vir SedekiJaHĂ»W: So spreek JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: As u vrywillig uitgaan na die vorste van die koning van Babel, sal u siel lewe en sal hierdie Stad nie met vuur verbrand word nie; en u sal lewe, u en u huis.
18 Maar as u nie uitgaan na die vorste van die koning van Babel nie, sal hierdie Stad in die hand van die Chaldeërs oorgegee word, en hulle sal haar met vuur verbrand; en u self sal uit hulle hand nie vryraak nie.
19 Toe sĂȘ koning SedekiJaHĂ»W vir JirmeJaHĂ»W: Ek is bevrees dat hulle my in die hand van die manne van JeHĂ»Wdah wat na die ChaldeĂ«rs oorgeloop het, sal oorgee en dat diĂ© met my die spot sal drywe.
20 Maar JirmeJaHĂ»W antwoord: Hulle sal u nie oorgee nie. Luister tog na die Stem van JaHWeH in wat ek aan u sĂȘ; dan sal dit goed met u gaan en u siel sal lewe.
21 Maar as u weier om uit te gaan - dit is wat die Woord van JaHWeH my laat sien het:
22 Kyk, al die vroue wat in die paleis van die koning van JeHĂ»Wdah oorgebly het, is uitgelei na die vorste van die koning van Babel, terwyl hulle gesĂȘ het: Die manne met wie u vriendskap gehou het, het u verlei en u oorweldig; toe u voete in die modder ingesak het, het hulle agteruitgewyk.
23 Hulle sal dan al u vroue en u kinders na die Chaldeërs uitlei; ook sal u self uit hulle hand nie vryraak nie; maar u sal deur die hand van die koning van Babel gevang word, en hierdie Stad sal met vuur verbrand word.
24 Toe sĂȘ SedekiJaHĂ»W vir JirmeJaHĂ»W: Laat niemand van hierdie woorde weet nie, dat jy nie sterwe nie.
25 En as die vorste hoor dat ek met jou gespreek het en by jou kom en aan jou sĂȘ: Vertel ons tog wat jy met die koning gespreek het; steek dit nie vir ons weg nie, en ons sal jou nie doodmaak nie; en wat het die koning met jou gespreek? -
26 dan moet jy hulle antwoord: Ek het my smeking eerbiedig voor die koning gebring, dat hy my nie moet laat terugbring in die huis van JeHĂŽWnathan, om daar te sterwe nie.
27 Toe het al die vorste by JirmeJaHûW gekom en hom uitgevra; en hy het aan hulle mededeling gedoen volgens al hierdie woorde wat die koning hom beveel het. Toe het hulle hom met rus gelaat; want die saak het nie bekend geword nie.
Inneming van Jerusalem en verlossing van JirmeJaHûW.
28 EN JirmeJaHûW het in die voorhof van bewaking gebly tot op die dag dat Jerusalem ingeneem is. En toe Jerusalem ingeneem is -
1 In die negende jaar van SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah, in die tiende maand, het Nebukadrésar, die koning van Babel, met sy hele leër na Jerusalem gekom en hulle het teen haar beleër;
2 in die elfde jaar van SedekiJaHûW, in die vierde maand, op die negende van die maand, is in die Stad ingebreek -
3 toe het al die vorste van die koning van Babel gekom en gaan sit in die Middelste Poort, [naamlik] Nergal-Saréser, Samgar-Nebo, Sårsegim, die råbsaris, Nergal-Saréser, die rabmag, en al die ander vorste van die koning van Babel.
4 En toe SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah, en al die krygsmanne hulle sien, het hulle gevlug en in die nag uit die Stad getrek op pad na die koning se tuin, deur die poort tussen die twee mure; en hy het uitgetrek op pad na die Vlakte toe.
5 Maar die leër van die Chaldeërs het hulle agternagejaag en SedekiJaHûW in die vlaktes van Jérigo ingehaal en hom gevang en hom gebring na Nebukadrésar, die koning van Babel, na Ribla in die Aarde van Hamat; en hy het Regspraak oor hom uitgespreek.
6 En die koning van Babel het die seuns van SedekiJaHûW voor sy oë in Ribla laat doodbloei; ook het die koning van Babel al die edeles van JeHûWdah doodgebloei.
7 En hy het die oë van SedekiJaHûW laat verblind en hom met koperkettings geboei om hom na Babel te bring.
8 En die Chaldeërs het die paleis van die koning en die huise van die volk met vuur verbrand; en die mure van Jerusalem het hulle omgegooi.
9 En die deel van die volk wat nog in die Stad oorgebly het en die oorlopers wat na hom oorgeloop het, en die deel van die volk wat nog oorgebly het, het NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, in ballingskap weggevoer na Babel toe.
10 Maar van die arm mense wat niks gehad het nie, het Nebusarådan, die owerste van die lyfwag, in die Aarde van JeHûWdah laat agterbly en aan hulle wingerde en landerye in dié tyd gegee.
11 Maar aangaande JirmeJaHĂ»W het NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, bevel gegee deur middel van NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, en gesĂȘ:
12 Neem hom en hou jou oĂ« oor hom en doen hom geen kwaad nie; maar doen met hom soos hy jou sal sĂȘ.
13 Toe stuur Nebusarådan, die owerste van die lyfwag, en Nebusåsban, die råbsaris, en Nergal-Saréser, die rabmag, en al die bevelhebbers van die koning van Babel - hulle het gestuur
14 en JirmeJaHĂ»W uit die voorhof van bewaking laat haal en hom oorgegee aan GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, die seun van Safan, om hom huis toe te bring. So het hy dan onder die volk gebly.
15 Ook het die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHûW gekom, terwyl hy in die voorhof van bewaking opgesluit was, naamlik:
16 Gaan en spreek met Ebed-Meleg, die Kuwshiet, en sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek bring My woorde oor hierdie Stad tot besoedeling en nie tot suiwering nie, en dit sal voor jou oĂ« vervul word in diĂ© dag.
17 Maar Ek sal jou in dié dag red, spreek JaHWeH; en jy sal nie oorgegee word in die hand van die manne vir wie jy bang is nie.
18 Want Ek sal jou sekerlik laat vryraak, en jy sal deur die swaard nie val nie; maar jou siel sal vir jou ân buit wees, omdat jy op My vertrou het, spreek JaHWeH.
JirmeJaHûW gaan na GhedalJaHûW, by Mispa.
1 DIE Woord wat van JaHWeH tot JirmeJaHûW gekom het, nadat Nebusarådan, die owerste van die lyfwag, hom vrygelaat het uit Rama deur hom te laat haal, terwyl hy met kettings geboei was onder al die gevangenes van Jerusalem en JeHûWdah wat in ballingskap weggevoer sou word na Babel toe.
2 Die owerste van die lyfwag het naamlik JirmeJaHĂ»W laat haal en vir hom gesĂȘ: JaHWeH jou Elohey het hierdie besoedeling oor hierdie plek gespreek,
3 en JaHWeH het haar laat kom en gedoen soos Hy gespreek het, omdat julle oortree het teen JaHWeH en nie geluister het na Sy Stem nie; daarom het sy oor julle gekom.
4 Nou dan, kyk, ek ontslaan jou vandag uit die kettings wat aan jou hande is; as dit goed is in jou oĂ« om saam met my na Babel te gaan - kom, en ek sal my oog oor jou hou; maar as dit verkeerd is in jou oĂ« om saam met my na Babel te kom, laat dit staan. Kyk, die hele Aarde lĂȘ vir jou oop; waar dit suiwer en Reg is in jou oĂ« om te gaan, gaan daarheen.
5 En toe hy nog nie omgedraai het nie, [sĂȘ hy]: Gaan dan terug na GhedalJaH[Ă»W], die seun van AhĂkam, die seun van Safan, wat die koning van Babel oor die stede van JeHĂ»Wdah aangestel het, en woon by hom onder die volk, of gaan waar dit ook al reg is in jou oĂ« om te gaan. Daarop het die owerste van die lyfwag vir hom padkos en ân geskenk gegee, en hom laat gaan.
6 En JirmeJaHĂ»W het by GhedalJaH[Ă»W], die seun van AhĂkam, in Mispa gekom en by hom gewoon onder die volk wat in die Aarde oorgebly het.
7 Toe al die owerstes van die leĂ«rs wat in die veld was, hulle en hulle manskappe, hoor dat die koning van Babel GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, oor die deel van die Aarde aangestel het en dat hy aan hom manne en vroue en kinders toevertrou het, en van die arm mense van die deel van die Aarde, van die wat nie in ballingskap weggevoer is na Babel nie,
8 het hulle na GhedalJaH[ûW] gekom in Mispa, naamlik JismaEl, die seun van NethånJaHûW, en JÎWganan en JÎWnathan, die seuns van Karéag, en SeråJaH, die seun van Tånhumet, en die seuns van Efai, die Netofatiet, en JezånJaHûW, die seun van die MaÀgatiet, hulle en hulle manskappe.
9 En GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, die seun van Safan, het vir hulle en hulle manskappe gesweer en gesĂȘ: Wees nie bevrees om die ChaldeĂ«rs te dien nie; bly in die deel van die Aarde en dien die koning van Babel; dan sal dit goed met julle gaan.
10 En ek self, kyk, ek woon in Mispa om voor die Chaldeërs te staan wat na ons sal kom. Samel julle dan wyn en somervrugte en olie in en gooi dit in julle bakke, en woon in julle stede wat julle in besit kan neem.
11 En ook al die manne van JeHĂ»Wdah wat in Moab en onder die kinders van Ammon en in Edom en wat in al die Aarde was, het gehoor dat die koning van Babel vir JeHĂ»Wdah ân oorblyfsel nagelaat het; en dat hy GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, die seun van Safan, oor hulle aangestel het;
12 daarom het al die manne van JeHûWdah teruggekom uit al die plekke waarheen hulle verdryf was, en in die Aarde van JeHûWdah na GhedalJaHûW gekom, in Mispa; en hulle het groot hoeveelhede wyn en somervrugte ingesamel.
13 Maar JÎWganan, die seun van Karéag, en al die owerstes van die leërs wat in die veld was, het na GhedalJaHûW gekom in Mispa
14 en vir hom gesĂȘ: Weet u wel dat BĂĄĂ€lis, die koning van die kinders van Ammon, JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, gestuur het om u siel dood te slaan? Maar GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, het hulle nie geglo nie.
15 Toe het JĂŽWganan, die seun van KarĂ©ag, in die geheim met GhedalJaHĂ»W in Mispa gespreek en gesĂȘ: Laat my tog gaan en JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, verslaan sonder dat iemand dit weet. Waarom sou hy u siel doodslaan en al die manne van JeHĂ»Wdah wat by u versamel is, verstrooi word en die oorblyfsel van JeHĂ»Wdah tot niet gaan?
16 Maar GhedalJaH[Ă»W], die seun van AhĂkam, het vir JĂŽWganan, die seun van KarĂ©ag gesĂȘ: Doen hierdie ding nie, want jy spreek onwaarheid van JismaEl.
JismaEl vermoor GhedalJaHûW en ander manne van JeHûWdah en Chaldeërs.
1 MAAR in die sewende maand het JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, die seun van Eli-Shama, uit die konink- like saadlyn en [uit] die owerstes van die koning, en tien man saam met hom by GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, gekom in Mispa; en hulle het daar saam brood geĂ«et, in Mispa.
2 Toe het JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, opgestaan en die tien manne wat by hom was, en hulle het GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, die seun van Safan, met die swaard verslaan. So het hy hom dan gedood wat die koning van Babel oor die Aarde aangestel het.
3 Ook het JismaEl al die manne van JeHûWdah verslaan wat by hom, by GhedalJaHûW, in Mispa was, en die Chaldeërs, die krygsmanne, wat daar te vinde was.
4 En op die tweede dag, nadat hy GhedalJaHûW gedood het, sonder dat dit nog bekend was,
5 kom daar manne van Sigem, van Silo en van SamarĂa, tagtig man, met afgeskeerde baard en geskeurde klere, wat hulleself stukkend gekerwe het; en spysbydrae en wierook was in hulle hand om haar na die Huis van JaHWeH te bring.
6 Daarop gaan JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, hulle tegemoet uit Mispa, terwyl hy aldeur loop en huil; en toe hy hulle teĂ«kom, sĂȘ hy vir hulle: Kom na GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam!
7 Maar toe hulle binne-in die stad kom, het JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, hulle laat doodbloei in die put, hy en die manne wat by hom was.
8 Maar onder hulle was daar tien man wat vir JismaEl gesĂȘ het: Maak ons nie dood nie, want ons het verborge voorrade in die veld: koring en gars en olie en heuning. Toe het hy daarvan afgesien en hulle nie saam met hulle broers gedood nie.
9 En die put waar JismaEl al die lyke van die manne wat deur hom verslaan is, langs GhedalJaHûW ingegooi het, was dié wat koning Asa gemaak het [tot verdediging] teen Baésa, die koning van JisraEl - dié het JismaEl, die seun van NethånJaHûW, vol gemaak met die wat verslaan was.
10 En JismaEl het die hele oorblyfsel van die volk wat in Mispa was, as gevangenes weggevoer; die dogters van die koning en die hele volk wat in Mispa oorgebly het, wat NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, aan GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, toevertrou het - JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, het hulle as gevangenes weggevoer en hy het weggetrek om oor te gaan na die kinders van Ammon.
11 Toe JÎWganan, die seun van Karéag, en al die owerstes van die leërs wat by hom was, hoor al die besoedeling wat JismaEl, die seun van NethånJaH, aangerig het,
12 het hulle al die manne geneem en weggetrek om teen JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, te veg; en hulle het hom aangetref by die groot water wat by GĂbeon is.
13 En toe die hele volk wat by JismaEl was, JÎWganan, die seun van Karéag, sien en al die owerstes van die leërs saam met hom, was hulle bly;
14 en die hele volk wat JismaEl uit Mispa as gevangenes weggevoer het, het omgedraai en weer oorgeloop na JÎWganan, die seun van Karéag.
15 Maar JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, het van JĂŽWganan ontsnap saam met agt man en weggetrek na die kinders van Ammon
16 Toe het JĂŽWganan, die seun van KarĂ©ag, en al die owerstes van die leĂ«rs wat by hom was, die hele oorblyfsel van die volk geneem wat JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, uit Mispa as gevangenes weggevoer het, nadat hy GhedalJaH, die seun van AhĂkam, verslaan het â krygsmanne, manne van oorlog en vroue en kinders en hofdienaars, wat hy van GĂbeon teruggebring het.
17 En hulle het weggetrek en vertoef in Gerut-Kimham wat naby Betlehem lĂȘ, om verder na Egipte te trek,
18 vanweĂ« die ChaldeĂ«rs; want hulle was vir hulle bevrees, omdat JismaEl, die seun van NethĂĄnJaH, GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, verslaan het, wat deur die koning van Babel oor die Aarde aangestel was.
1 TOE het al die owerstes van die leërs aangekom, naamlik JÎWganan, die seun van Karéag, en JezånJaH, die seun van HoshiJaH, en die hele volk, klein en groot,
2 en aan die profeet JirmeJaHĂ»W gesĂȘ: Laat ons smeking tog voor u kom en bid tot JaHWeH u Elohey vir ons, vir hierdie hele oorblyfsel - want ons het as ân klein klompie uit baie oorgebly, soos u oĂ« ons sien -
3 dat JaHWeH jou Elohey ons bekend mag maak die pad wat ons moet trek, en die saak wat ons moet doen.
4 En die profeet JirmeJaHûW het hulle geantwoord: Ek hoor; kyk, ek sal tot JaHWeH julle Elohey bid volgens julle woorde; en alles wat JaHWeH julle antwoord, sal ek julle bekend maak; ek sal vir julle niks agterhou nie.
5 Toe sĂȘ hulle vir JirmeJaHĂ»W: Laat JaHWeH in Waarheid en Geloofwaardigheid ân Getuie teen ons wees as ons nie nougeset handel ooreenkomstig elke Woord waarmee JaHWeH u Elohey u na ons sal stuur nie.
6 Laat dit suiwer of besoedel wees - ons sal luister na die Stem van JaHWeH onse Elohey na wie ons u stuur, dat dit met ons goed kan gaan as ons luister na die Stem van JaHWeH onse Elohey.
7 En aan die einde van tien dae het die Woord van JaHWeH na JirmeJaHûW gekom,
8 en hy het JÎWganan, die seun van Karéag, geroep en al die owerstes van die leërs wat by hom was, en die hele volk, klein en groot,
9 en aan hulle gesĂȘ: So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl, na wie julle my gestuur het om julle smeking eerbiediglik voor Sy Aangesig te bring:
10 As julle rustig in hierdie deel van die Aarde bly, sal Ek julle bou en nie afbreek nie, en julle plant en nie uitruk nie; want Ek het berou oor die besoedeling wat Ek julle aangedoen het.
11 Vrees nie vir die koning van Babel vir wie julle bang is nie; wees nie vir hom bevrees nie, spreek JaHWeH, want Ek is met julle om julle te verlos en julle uit sy hand te red.
12 En Ek sal julle Barmhartigheid bewys, sodat hy hom oor julle sal ontferm en julle terugbring na julle Adamah [die adamiet se Aarde] toe.
13 Maar as julle sĂȘ: Ons wil in hierdie deel van die Aarde nie bly nie, sodat julle nie luister na die Stem van JaHWeH julle Elohey nie,
14 en sĂȘ: Nee, maar ons sal na die Aarde van Egipte trek waar ons geen oorlog sal sien of basuingeluid sal hoor of honger na brood sal hĂȘ nie, en daar wil ons woon -
15 daarom hoor dan nou die Woord van JaHWeH, o oorblyfsel van JeHĂ»Wdah! So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: As julle werklik julle aangesig rig om na Egipte te trek en weggaan om daar as vreemdelinge te vertoef,
16 dan sal die swaard van haar waar julle voor vrees uit haar [gaan], daar sal sy julle in die Aarde van Egipte inhaal; en die honger waar julle voor bang is, sal daar in Egipte kort agter julle aankom, en julle sal daar sterwe.
17 Ja, al die manne wat hulle aangesig gerig het om na Egipte te trek om daar as vreemdelinge te vertoef, sal sterwe deur die swaard, die hongersnood en die pes; en daar sal vir hulle niemand wees wat oorbly of ontvlug van die besoedeling wat Ek oor hulle bring nie.
18 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Soos My Toorn en My Grimmigheid uitgestort is oor die inwoners van Jerusalem, so sal My Grimmigheid oor julle uitgestort word as julle na Egipte trek; en julle sal wees ân voorwerp van verwensing, van verbasing, van vervloeking en van smaad, en julle sal hierdie plek nie meer sien nie.
19 JaHWeH het oor julle gespreek, o oorblyfsel van JeHûWdah: Trek nie na Egipte nie! Weet verseker dat ek julle vandag waarsku.
20 Want julle het gedwaal ten koste van julle siele, dat jĂșlle my na JaHWeH julle Elohey gestuur het, met die woorde: Bid tot JaHWeH onse Elohey vir ons; en net soos JaHWeH onse Elohey sal sĂȘ, maak dit ons so bekend en ons sal dit doen.
21 So het ek julle dit dan vandag bekend gemaak, en julle het nie geluister na die Stem van JaHWeH julle Elohey, naamlik na alles waarmee Hy my na julle gestuur het nie.
22 Weet dan nou verseker dat julle deur die swaard, die hongersnood en die pes sal sterwe in die plek waarheen julle verkies om te trek om daar as vreemdelinge te vertoef.
JirmeJaHûW word deur die volk saamgevoer na Egipte.
1 EN toe JirmeJaHûW geëindig het om die hele volk toe te spreek met al die woorde van JaHWeH hulle Elohey, waarmee JaHWeH hulle Elohey hom na hulle gestuur het, naamlik al hierdie woorde,
2 het AzarJaH, die seun van HoshiJaH, en JĂŽWganan, die seun van KarĂ©ag, en al die hoogmoedige manne gespreek en aan JirmeJaHĂ»W gesĂȘ: U spreek onwaarheid; JaHWeH onse Elohey het u nie gestuur om te sĂȘ: Julle mag nie na Egipte trek om daar as vreemdelinge te vertoef nie.
3 Maar Barug, die seun van NeriJaH, hits u teen ons op om ons oor te gee in die hand van die Chaldeërs, dat hulle ons kan doodmaak en ons in ballingskap na Babel kan wegvoer.
4 So het JÎWganan, die seun van Karéag, en al die owerstes van die leërs en die hele volk dan nie geluister na die Stem van JaHWeH om in die Aarde van JeHûWdah te bly nie.
5 Maar JÎWganan, die seun van Karéag, en al die owerstes van die leërs het die hele oorblyfsel van JeHûWdah geneem uit al die nasies waarheen hulle verdryf was, en teruggekom om in die Aarde van JeHûWdah te woon,
6 die krygsmanne en die vroue en die kinders en die dogters van die koning en al die siele wat NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, by GhedalJaHĂ»W, die seun van AhĂkam, die seun van Safan, laat staan het - ook die profeet JirmeJaHĂ»W en Barug, die seun van NeriJaHĂ»W -
7 en hulle het na die Aarde van Egipte getrek; want hulle het nie geluister na die Stem van JaHWeH nie. En hulle het tot by TagpĂĄnhes gekom.
Profesie van die verwoesting van die Aarde van Egipte deur Nebukadnésar.
8 TOE het die Woord van JaHWeH tot JirmeJaHĂ»W gekom in TagpĂĄnhes en gesĂȘ:
9 Neem groot klippe in jou hand en begrawe hulle in klei in die vierkant wat by die ingang van Farao se paleis in Tagpånhes is, voor die oë van die manne van JeHûWdah;
10 en sĂȘ vir hulle: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek stuur en laat My kneg NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, haal, en Ek sal sy troon neersit bo-op hierdie klippe wat Ek begrawe het; en hy sal sy pragtapyt daaroor uitspan.
11 En hy sal kom en die Aarde van Egipte verower: wie vir die pes bestem is, vir die pes; en wie vir die gevangenskap, vir die gevangenskap; en wie vir die swaard, vir die swaard!
12 En Ek sal ân vuur aansteek in die huise van die gode van Egipte; en hy sal hulle verbrand en hulle as gevangenes wegvoer; en hy sal hom wikkel in die Aarde van Egipte soos ân herder hom wikkel in sy kleed, en hy sal daarvandaan in Reg wegtrek.
13 En hy sal die kliptorings van Betsemes wat in die Aarde van Egipte is, verbreek en die huise van die gode van Egipte met vuur verbrand.
Die manne van JeHûWdah in Egipte word met straf bedreig.
1 DIE Woord wat tot JirmeJaHûW gekom het: Aan al die manne van JeHûWdah wat in die Aarde van Egipte woonagtig was, wat in Migdol en in Tagpånhes en in Nof en in die Aarde van Patros gewoon het:
2 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Julle het self gesien al die besoedeling wat Ek oor Jerusalem en oor al die stede van JeHĂ»Wdah gebring het; en kyk, hulle is vandag ân puinhoop, sonder dat daar iemand in woon;
3 weens hulle besoedeling wat hulle bedryf het, om My te tart deur heen te gaan om reukwerk te berei [en] gode van andere te dien wat hulle nie geken het, hulle, julle en julle vaders nie.
4 En Ek het na julle gestuur al My knegte, die profete, vroeg en laat, om te sĂȘ: Moet tog nie hierdie gruwelike saak wat Ek haat, doen nie.
5 Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee om hulle van hul besoedeling te bekeer nie, om vir gode van andere reukwerk te berei nie.
6 Daarom is My Grimmigheid en My Toorn uitgestort en het hy gebrand in die stede van JeHĂ»Wdah en op die strate van Jerusalem, sodat hulle ân puinhoop, ân verwoesting geword het soos sy vandag is.
7 So sĂȘ dan nou JaHWeH, die Elohey van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Waarom berokken julle julself die groot besoedeling om onder julle man en vrou, kind en suigling uit JeHĂ»Wdah uit te roei, om vir julle niemand te laat oorbly nie,
8 deurdat julle My tart met die werke van julle hande, om vir gode van andere rook te laat opgaan in die Aarde van Egipte waar julle gekom het om as vreemdelinge te vertoef, sodat julle julself uitroei en ân voorwerp van vervloeking en van smaad onder al My nasies van die Aarde word?
9 Het julle vergeet die besoedeling van julle vaders en die besoedeling van die konings van JeHûWdah en die besoedeling van hulle vroue en julle eie besoedeling en die besoedeling van julle vroue wat hulle bedryf het in die Aarde van JeHûWdah en op die strate van Jerusalem?
10 Hulle is tot vandag toe nie verbrysel [van hart] nie, en hulle was nie bevrees en het nie gewandel in My Wet en in My Insettinge wat Ek julle en jul vaders voorgehou het nie.
11 Daarom, so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek rig My Aangesig teen julle om te besoedel en om die hele JeHĂ»Wdah uit te roei.
12 En Ek sal die oorblyfsel van JeHĂ»Wdah wegneem, wat hulle aangesig gerig het om na die Aarde van Egipte te trek, om daar as vreemdelinge te vertoef; en hulle sal almal in die Aarde van Egipte omkom. Deur die swaard sal hulle val, deur die hongersnood sal hulle verteer word, groot sowel as klein; deur die swaard en die hongersnood sal hulle sterwe; en hulle sal ân voorwerp van verwensing, van verbasing en van vervloeking en smaad word.
13 En Ek sal besoeking doen oor die wat in die Aarde van Egipte woon, soos Ek besoeking gedoen het oor Jerusalem deur die swaard, die hongersnood en die pes;
14 sodat daar geeneen sal wees wat ontvlug of vryraak vir die oorblyfsel van JeHûWdah wat in die Aarde van Egipte gekom het om daar as vreemdelinge te vertoef nie, dat hulle kan teruggaan in die Aarde van JeHûWdah waar hulle siel na verlang om terug te gaan, om daar te woon; want hulle sal nie teruggaan behalwe [enkele] vlugtelinge nie.
15 En al die manne wat geweet het dat hulle vroue vir gode van andere rook laat opgaan, en al die vroue wat daar staan, ân groot menigte, en die hele volk wat in die Aarde van Egipte, in Patros gewoon het, het JirmeJaHĂ»W geantwoord en gesĂȘ:
16 Aangaande die Woord wat u ons in die Naam van JaHWeH verkondig het - ons sal na u nie luister nie.
17 Maar ons sal stellig alles doen wat uit ons mond uitgegaan het - om vir die hemelkoningin reukwerk te berei en vir haar drank uit te giet soos ons gedoen het, ons en ons vaders, ons konings en ons vorste, in die stede van JeHûWdah en op die strate van Jerusalem; toe is ons met brood versadig en was geseënd, en ons het geen besoedeling gesien nie.
18 Maar vandat ons opgehou het om vir die hemelkoningin reukwerk te berei en vir haar drank uit te giet, het ons aan alles gebrek gehad en het ons deur die swaard en die hongersnood omgekom.
19 En as ons vir die hemelkoningin rook laat opgaan en vir haar drank uitgiet - is dit dan sonder ons mans dat ons vir haar koeke maak om haar af te beeld en drank vir haar uitgiet?
20 Toe het JirmeJaHĂ»W gespreek met die hele volk, met die krygsmanne en die vroue en die hele volk wat hom antwoord gegee het, en gesĂȘ:
21 Aan die reukwerk wat julle berei het in die stede van JeHûWdah en op die strate van Jerusalem, julle en julle vaders, julle konings en julle vorste en die volk van die Aarde - het JaHWeH daaraan nie gedink nie en het dit nie in Sy hart opgekom nie? -
22 sodat JaHWeH dit nie langer kon verdra weens die besoedeling van julle handelinge, weens die gruwels wat julle bedryf het nie. So het julle deel van die Aarde dan ân puinhoop geword en ân voorwerp van verbasing en van vervloeking, sonder inwoners, soos dit vandag is;
23 omdat julle rook laat opgaan het en teen JaHWeH oortree en nie na die Stem van JaHWeH geluister het nie en in Sy Wet en in Sy Insettinge en in Sy Getuienisse nie gewandel het nie; daarom het hierdie besoedeling oor julle gekom soos sy vandag is.
24 Verder het JirmeJaHĂ»W aan die hele volk en al die vroue gesĂȘ: Luister na die Woord van JaHWeH, o hele JeHĂ»Wdah wat in die Aarde van Egipte is!
25 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl, en sĂȘ: Julle en julle vroue, julle het dan met julle mond gespreek en dit met julle hande in vervulling laat gaan, terwyl julle sĂȘ: Ons sal ons geloftes wat ons gedoen het, stellig hou om reukwerk te berei vir die hemelkoningin en vir haar drank uit te giet - bevestig dan nou maar julle geloftes, ja, hou nou maar julle geloftes!
26 Daarom, luister na die Woord van JaHWeH, o hele JeHĂ»Wdah wat in die Aarde van Egipte woon! Kyk, Ek sweer by My grote Naam, sĂȘ JaHWeH: Nooit sal My Naam meer aangeroep word deur die mond van enige man van JeHĂ»Wdah in die hele Aarde van Egipte nie, met die woorde: So waar as my Meester JaHWeH leef!
27 Kyk, Ek is wakker oor hulle om te besoedel en nie om te suwer nie; en al die manne van JeHûWdah wat in die Aarde van Egipte is, sal deur die swaard en die hongersnood omkom, totdat dit met hulle gedaan is.
28 Maar die wat van die swaard vryraak, sal uit die Aarde van Egipte terugkom in die Aarde van JeHĂ»Wdah, min in getal; so sal dan die hele oorblyfsel van JeHĂ»Wdah wat in die Aarde van Egipte gekom het om daar as vreemdelinge te vertoef, weet wie se woord sal bestaan, myne of hulle sân.
29 En sy sal vir julle die teken wees, spreek JaHWeH, dat Ek oor julle besoeking sal doen in hierdie plek, sodat julle kan weet dat My woorde sekerlik teen julle vervul word tot besoedeling -
30 so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek gee Farao Hofra, die koning van Egipte, in die hand van sy vyande en in die hand van die wat sy siel soek, soos Ek SedekiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah, gegee het in die hand van NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, sy vyand, wat ook sy siel gesoek het.
Barug word deur Elohim by monde van die profeet berispe en getroos.
1 DIE woord wat die profeet JirmeJaHĂ»W aan Barug, die seun van NeriJaH, meegedeel het toe hy hierdie woorde uit die mond van JirmeJaHĂ»W in ân Boekrol geskrywe het, in die vierde jaar van JeHĂŽWjakim, die seun van JoshiJaHĂ»W, die koning van JeHĂ»Wdah:
2 So spreek JaHWeH, die Elohey van JisraEl, aangaande jou, o Barug!
3 Jy sĂȘ: Wee my tog, want JaHWeH het kommer aan my smart toegevoeg; ek is moeg van my gesug en vind geen rus nie!
4 So moet jy vir hom sĂȘ: So spreek JaHWeH: Kyk, wat Ek gebou het, breek Ek self af; en wat Ek geplant het, ruk Ek self uit; en dit betref die hele Aarde.
5 En sou jy vir jou groot dinge soek? Soek dit nie; want kyk, Ek bring besoedeling oor alle vlees, spreek JaHWeH; maar Ek sal jou siel vir jou as buit gee in al die plekke waarheen jy sal gaan.
Profesieë teen verskillende volke. Onderwerping van die Aarde van Egipte.
1 DIE Woord van JaHWeH wat aangaande die volke tot die profeet JirmeJaHûW gekom het.
2 Oor Egipte. Oor die leër van Farao Nego, die koning van Egipte, wat by die Eufraatrivier by Kårkemis was, wat Nebukadrésar, die koning van Babel, verslaan het in die vierde jaar van JeHÎWjakim, die seun van JoshiJaHûW, die koning van JeHûWdah -
3 Hou die klein en die groot skild klaar, en kom aan na die geveg!
4 Span die perde in, en klim op, ruiters! En staan reg, met die helms op; maak blink die spiese, trek die pantsers aan.
5 Waarom sien ek - hulle is verslae, hulle wyk agteruit? Ja, hulle dapperes is verslaan en vlug al verder sonder om te draai. Daar is skrik rondom, spreek JaHWeH.
6 Die wat gou is, kan nie ontvlug nie, en die dappere kan nie ontkom nie; teen die Noorde, aan die kant van die Eufraatrivier, het hulle gestruikel en geval.
7 Wie is hy wat daar oprys soos die Nyl, waarvan die waters klots soos strome?
8 Egipte rys op soos die Nyl en sy waters klots soos strome; en hy sĂȘ: Ek sal optrek, die Aarde oordek, ek wil die stad verwoes en die wat in haar woon.
9 Trek op, perde, en raas, waens! En laat die dapperes uittrek: Kuwshiete en Putéërs wat die skild hanteer, en Ludiete wat die boog hanteer en span.
10 Maar diĂ© dag behoort aan my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, ân dag van wraak, om wraak te neem op sy teĂ«standers; en die swaard sal verslind en versadig en dronk word van hulle bloed; want my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag het ân slagdier in die Aarde van die Noorde, by die Eufraatrivier. [Boekrol van Henog 62:12]
11 Gaan op na GĂlead en gaan haal balsem, o maagd, dogter van Egipte! Tevergeefs vermenigvuldig jy medisyne, daar is geen genesing vir jou nie.
12 Die nasies het van jou skande gehoor en die Aarde is vol van jou geskreeu; want dappere het gestruikel teen dappere, hulle altwee het saam geval.
13 Die Woord wat JaHWeH tot die profeet JirmeJaHûW gespreek het aangaande die koms van Nebukadrésar, die koning van Babel, om die Aarde van Egipte te verower.
14 Verkondig Hom in Egipte en laat dit hoor in Migdol; ja, laat Hom hoor in Nof en in TagpĂĄnhes. SĂȘ: Staan reg, en maak jou klaar, want die swaard het verslind wat rondom jou is.
15 Waarom is jou ruitery neergewerp? Hy het nie bly staan nie, omdat JaHWeH hom omgestoot het.
16 Hy het baie laat struikel, ja, die een val oor die ander, sodat hulle gesĂȘ het: Staan op en laat ons teruggaan na ons volk en na die Aarde van ons geboorte weens die verdrukkende swaard.
17 Hulle het daar geroep: Farao, die koning van Egipte, is oorlogsrumoer; hy het die bepaalde tyd laat verbygaan.
18 So waar as Ek leef, spreek die Koning, wie se Naam JaHWeH van die skeppings-leërmag is, daar sal sekerlik een kom soos Tabor onder die berge en soos Karmel by die see.
19 Maak vir jou toebereidsels om in ballingskap te gaan, o inwoner, dogter van Egipte; want Nof sal ân woesteny word en sy sal aan die brand gesteek word, sonder inwoner wees.
20 Egipte is ân pragtige vers; ân steekvlieg kom, sy kom van die Noorde af.
21 Ook is haar huurlinge binne-in haar soos kalwers uit die stal; maar hulle het ook omgedraai, almal saam gevlug, hulle het nie bly staan nie; want die dag van hulle ondergang het oor hulle gekom, die tyd van hulle straf.
22 Haar stem is soos van ân Nagash/slang wat wegseil; want met ân leĂ«rmag trek hulle en kom na haar met byle soos houtkappers.
23 Hulle kap haar bos om, spreek JaHWeH; want hulle is onberekenbaar: want hulle is meer as sprinkane, sodat ân mens hulle nie kan tel nie.
24 Die dogter van Egipte staan beskaamd; sy is oorgegee in die hand van die volk uit die Noorde.
25 JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl, sĂȘ: Kyk, Ek doen besoeking oor Amon van No en oor Farao en oor Egipte en oor haar gode en oor haar konings, ja, oor Farao en die wat op hom vertrou;
26 en Ek sal hulle oorgee in die hand van die wat hulle siel soek, en in die hand van Nebukadrésar, die koning van Babel, en in die hand van sy dienaars. Maar daarna sal sy bewoon word soos in die dae van die voortyd, spreek JaHWeH.
27 Maar jy, My kneg Jakob, wees nie bevrees nie; en wees nie verskrik nie, o JisraEl! Want kyk, Ek verlos jou uit ver plekke en jou saad uit die Aarde van hulle gevangenskap; en Jakob sal terugkom en stil en gerus wees sonder dat iemand hom verskrik.
28 Jy, o My kneg Jakob, wees nie bevrees nie, spreek JaHWeH, want Ek is met jou. Want Ek sal ân einde maak aan al die nasies waarheen Ek jou verdryf het; maar aan jou sal Ek geen einde maak nie, maar Ek sal jou tugtig met Reg, al sal Ek jou sekerlik nie ongestraf laat bly nie.
Profesie teen die Filistyne.
1 DIE Woord van JaHWeH wat tot die profeet JirmeJaHûW gekom het aangaande die Filistyne voordat Farao Gasa verslaan het.
2 So sĂȘ JaHWeH: Kyk, die waters rys op uit die Noorde en hulle sal ân oorlopende stroom word; ja, hulle oorstroom die Aarde en sy volheid, die stad en die wat in haar woon; en die adamiete sal skreeu, en al die inwoners van die Aarde sal huil,
3 weens dié stampgeluid van sy perde se pote, weens die geraas van sy waens, die gedreun van sy wiele. Die vaders kyk nie om na die kinders nie - so slap is die hande -
4 weens die dag wat kom om al die Filistyne tot niet te maak, om van Tirus en Sidon die laaste een uit te roei wat kan help; want JaHWeH maak die Filistyne tot niet, die oorblyfsel van die eiland Kaftor.
5 ân Kaal plek het op Gasa gekom; Askelon is vernietig, die oorblyfsel van hulle dal. Hoe lank sal jy jou stukkend kerwe?
6 Wee, Swaard van JaHWeH, hoe lank sal sy geen rus hĂȘ nie? Keer terug in jou skede, rus en wees stil.
7 Hoe sal sy rus hĂȘ, terwyl JaHWeH aan haar bevel gegee het teen Askelon en teen die seekus? Daar het Hy haar bestel.
Profesie teen die Moabiete. Vervloek is hy wat die werk van JaHWeH met nalatigheid doen.
1 OOR Moab. So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Wee oor Nebo, want sy is verwoes; KirjatĂĄim staan beskaamd, sy is ingeneem; die rotsvesting is beskaamd en verskrik.
2 Uit is dit met die roem van Moab; in Hesbon het hulle besoedeling teen haar bedink [en gesĂȘ]: Kom laat ons haar uitroei, dat sy geen nasie meer is nie. Ook jy, Madmen, sal verwoes word, die swaard sal jou agtervolg.
3 Hoor! Geskreeu uit HoronĂĄim: verwoesting en ân groot vernieling.
4 Moab is verbreek; haar kleintjies laat ân geskreeu hoor.
5 Want die hoogte van Luhit gaan hulle op met geween by geween; want aan die hange van HoronĂĄim het hulle angsgeskreeu van verbreking gehoor.
6 Vlug, red julle siel, en word soos ân kaal bos in die wildernis!
7 Want omdat jy vertrou het op jou handelinge en op jou voorrade, sal jy ook ingeneem word; en Kamos sal uittrek in ballingskap, sy priesters en sy vorste almal saam.
8 En die Verwoester sal kom oor elke stad, sodat geen stad sal vryraak nie; en die dal sal te gronde gaan, en die gelyk veld sal verwoes word, soos JaHWeH gesĂȘ het.
9 Gee vlerke aan Moab, want sy sal moet wegvlieg; en haar stede sal verlate word, sonder ân bewoner.
10 Vervloek is hy wat die werk van JaHWeH met nalatigheid doen; ja, vervloek is hy wat sy swaard van bloed terughou!
11 Moab was gerus van haar jeug af en het stil gelĂȘ op haar afsaksel, sonder dat sy leeggemaak is van vat na vat: sy het nie in ballingskap gegaan nie; daarom het haar smaak in haar gebly en haar geur nie verander nie.
12 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek aftappers na haar sal stuur wat haar sal aftap en haar vate sal leegmaak en haar kruike stukkend slaan.
13 En Moab sal beskaamd staan deur Kamos, soos die huis van JisraEl beskaamd gestaan het deur BetEl waar hulle op vertrou het.
14 Hoe kan julle sĂȘ: Ons is dapperes en manne bekwaam om te veg?
15 Moab is verwoes, en hulle het opgegaan in haar stede, en haar beste jongmanne het afgegaan om geslag te word, spreek die Koning wie se Naam JaHWeH van die skeppings-leërmag is.
16 Die ondergang van Moab is naby om te kom, en haar besoedeling is spoedig.
17 Beklaag haar, almal wat rondom haar is en almal wat haar naam ken! SĂȘ: Hoe is die sterk staf, die sierlike stok gebreek!
18 Kom af uit [jou] glorie, en sit in die dorsland, o inwoner, dogter van Dibon! Want die Verwoester van Moab het teen jou opgetrek, hy het jou forte verwoes.
19 Gaan staan op die pad, en kyk uit, o inwoner van AroĂ«r! Vra vir hom wat vlug en vir haar wat ontkom; sĂȘ: Wat het gebeur?
20 Moab staan beskaamd, want sy is verslae. Huil en skreeu, verkondig dit by die Arnon dat Moab verwoes is!
21 Ja, Regspraak het gekom oor die Aarde van die gelykte, oor Holon en oor Jahas en oor MefĂĄĂ€t,
22 en oor Dibon en oor Nebo en oor Bet-DiblatĂĄim,
23 en oor KirjatĂĄim en oor Bet-Gamul en oor Bet-Meon,
24 en oor KĂ©rijot en oor Bosra, ja, oor al die stede van die Aarde van Moab, die wat ver en die wat naby is.
25 Die horing van Moab is afgekap en haar arm is verbreek, spreek JaHWeH.
26 Maak haar dronk, omdat sy haar groot gehou het teen JaHWeH, sodat Moab neerslaan in haar uitbraaksel en sy self ook ân belagging word.
27 Want was JisraEl vir jou nie ân bespotting nie? Of is hy onder die diewe betrap, dat jy die hoof geskud het so dikwels as jy van hom gespreek het?
28 Verlaat die stede en gaan woon in die rots, inwoners van Moab! En word soos ân duif wat haar nes maak oorkant die opening van die afgrond.
29 Ons het van die trotsheid van Moab gehoor - sy is baie trots! - van haar hoogheid en haar trotsheid en haar hoogmoed en die verheffing van haar hart.
30 Ek ken haar grimmigheid, spreek JaHWeH, en haar onbehoorlike grootpratery; onbehoorlik het hulle gehandel.
31 Daarom sal Ek oor Moab huil, ja, oor die hele Moab dit uitskreeu; oor die manne van Kir-Heres sug hulle.
32 Bo die geween van Jaéser sal Ek jou beween, o Wingerdstok van Sibma! Jou ranke het gegaan oor die see, tot by die see van Jaéser het hulle gekom - die Verwoester het jou somervrugte en jou druiweoes oorval.
33 Daarom is Vreugde en gejuig weggeneem uit die Aarde van tuine en uit die Aarde van Moab, en Ek het die wyn uit die parskuipe laat verdwyn; hulle sal hom nie trap met vreugdegeroep nie; die vreugdegeroep sal geen vreugdegeroep wees nie.
34 Weens die geskreeu van Hesbon tot by El-Aleh, tot by Jahas het hulle hul stem verhef, van Soar af tot by HoronĂĄim, Eglat-SelĂsia; want ook die waters van Nimrim sal verlate word.
35 En Ek sal in Moab ân einde maak, spreek JaHWeH, aan haar wat opgaan [na] die hoogte en rook laat opgaan vir haar gode.
36 Daarom klaag My Hart oor Moab soos fluite, ja, My Hart klaag oor die manne van Kir-Heres soos fluite; omdat die oorwins wat hulle verwerf het, verlore gegaan het.
37 Want al die hoofde is kaal en al die baarde is afgeskeer; op al die hande is snye en om die heupe is ân roukleed.
38 Op al die dakke van Moab en op haar pleine is net rouklag, want Ek het Moab verbreek soos ân ding waar geen behae in is nie, spreek JaHWeH.
39 Hoe is sy verslae! Hulle huil. Hoe het Moab die rug gedraai met skaamte! So sal Moab dan vir almal wat rondom haar is, ân belagging en ân verskrikking word.
40 Want so sĂȘ JaHWeH: Kyk, hy sal vlieg soos ân arend en sal Sy Vleuels oor Moab uitsprei.
41 Die stede is ingeneem, en die bergvestings is verower; en die hart van die dapperes van Moab sal in diĂ© dag wees soos die hart van ân vrou wat in nood is.
42 En Moab sal verdelg word, dat sy geen volk meer is nie, omdat sy haar groot gehou het teen JaHWeH.
43 Die skrik en die kuil en die strik oor jou, o inwoner van Moab, spreek JaHWeH.
44 Hy wat vlug vir die Vrees, sal val in die kuil; en hy wat uit die kuil klim, sal gevang word in die net; want Ek sal oor haar, oor Moab, bring die jaar van hulle straf, spreek JaHWeH.
45 In die beskutting van Hesbon staan vlugtelinge sonder krag; want ân Vuur het uitgegaan uit Hesbon en ân Vlam uit die huis van Sihon, en het die slape van die hoof van Moab en die kroontjie van die rumoermakers verteer.
46 Wee jou, Moab! Die volk van Kamos is verlore; want jou seuns is weggeneem as gevangenes en jou dogters in gevangenskap.
47 Maar aan die einde van die dae sal Ek die lot van Moab verander, spreek JaHWeH. Tot sover die Regspraak van Moab.
Profesie teen die Ammoniete.
1Â OOR die kinders van Ammon. So sĂȘ JaHWeH: Het JisraEl geen kinders nie? Het hy geen erfgenaam nie? Waarom het Milkom Gad uit sy besitting verdrywe en woon sy mense in die stede van haar?
2 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek teen Rabbah van die kinders van Ammon oorlogsgeskreeu sal laat hoor, en sy sal word ân woeste puinhoop, en haar onderhorige plekke sal met vuur verbrand word; dan sal JisraEl die wat haar in besit geneem het, in besit neem, sĂȘ JaHWeH.
3 Huil, o Hesbon, want Ai is verwoes; skreeu, o dogters van Rabbah! Omgord julle met rouklere, hef ân rouklag aan en swerf rond tussen die klipmure; want Milkom sal in ballingskap gaan, sy priesters en sy vorste almal saam.
4 Wat roem jy op die dale, op die oorvloed van jou dal, o afkerige dogter, wat op jou voorrade vertrou en sĂȘ: Wie sal aan my kom?
5 Kyk, Ek bring Vrees oor jou vir almal wat rondom jou is, spreek my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmag; en julle sal weggedryf word, elkeen reg voor hom uit, sonder dat iemand die swerwelinge vergader.
6 Maar daarna sal Ek die lot van die kinders van Ammon verander, spreek JaHWeH.
Profesie teen die Edomiete.
7 OOR Edom. So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Is daar geen Wysheid meer in Teman nie? Ontbreek Raad by die verstandiges? Is hulle Wysheid uitgeput?
8 Vlug, draai om, skuil diep weg, o inwoners van Dedan! Want Ek het die ondergang van Esau oor hom gebring, die tyd dat Ek oor hom besoeking doen.
9 As daar druiwesnyers na jou kom, sal hulle geen na-oes laat oorbly nie; of diewe in die nag - hulle sal verniel totdat hulle genoeg het.
10 Want Ek het Esau ontbloot, Ek het sy skuilplekke oopgemaak, sodat hy hom nie kan wegsteek nie; sy saadlyn is verwoes, ook sy broers en sy bure, en hy is daar nie.
11 Laat jou wese agterbly, en Ăk sal hulle in die lewe hou, en laat jou weduwees op My vertrou.
12 Want so sĂȘ JaHWeH: Kyk, hulle wat volgens Reg die Beker nie moes drink nie, moet sekerlik drink; en jy, sou jy heeltemal ongestraf bly? Jy sal nie ongestraf bly nie, maar sekerlik drink.
13 Want Ek het by Myself gesweer, spreek JaHWeH, dat Bosra ân voorwerp van verbasing, van smaad, ân woestheid en ân vervloeking sal word; en al haar stede sal ewige puinhope wees.
14 Ek het ân tyding van JaHWeH gehoor, en ân boodskapper is gestuur onder die nasies [om te sĂȘ]: Versamel julle en kom aan teen haar en maak julle gereed vir die oorlog.
15 Want kyk, Ek het jou klein gemaak onder die nasies, verag onder die adamiete.
16 Jou vreeslikheid het jou bedrieg, die hoogmoedigheid van jou hart, o jy wat woon in die rotsklowe, jy wat die top van die heuwel in besit hou! Al maak jy jou nes so hoog soos die arend - daarvandaan sal Ek jou neerwerp, spreek JaHWeH.
17 So sal Edom dan ân voorwerp van verbasing word; elkeen wat oor haar verbytrek, sal hom verbaas en spot oor al haar plae.
18 Soos die omkering van Sodom en Gomorra met hulle bure, sĂȘ JaHWeH, sal daar niemand woon en geen seun van adam in haar vertoef nie.
19 Kyk, soos ân leeu uit die pronkbosse van die Jordaan sal daar een optrek teen die vaste woning; want in ân oomblik sal Ek hulle van haar wegjaag; en hom wat uitgekies is, sal Ek by haar aanstel. Want wie is soos Ek? En wie sal My aankla? En wie is tog ân herder wat voor My Aangesig kan standhou?
20 Daarom, luister na die besluit van die Raad van JaHWeH wat Hy teen Edom geneem en sy planne wat Hy teen die inwoners van Teman beraam het: Waarlik, die kleinstes van die kudde sal weggesleep word; waarlik, hulle weiveld sal verlate wees.
21 Van die geluid van hulle val bewe die Aarde; daar is ân geskreeu - by die Skelfsee word haar stem gehoor.
22 Kyk, een sal opstyg en vlieg soos ân arend en sy vlerke oor Bosra uitsprei; en die hart van die dapperes van Edom sal in diĂ© dag wees soos die hart van ân vrou wat in nood is.
Profesie teen Damaskus.
23 OOR Damaskus. Beskaamd staan Hamat en Arpad, want hulle het slegte tyding gehoor; hulle beweeg, soos die see, in bekommernis, hulle kan nie tot ruste kom nie.
24 Damaskus is ontmoedig, sy het omgedraai om te vlug, en skrik het haar aangegryp; benoudheid en weë soos van een wat baar, het haar aangegryp.
25 Hoe is die roemryke stad nie verlaat nie, die vesting van My Vreugde!
26 Daarom sal haar jongmanne val op haar pleine, en al die krygsmanne in dié dag omkom, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag.
27 En Ek sal ân vuur aansteek in die muur van Damaskus, en Hy sal die paleise van BĂ©nhadad verteer.
Profesie teen Arabië.
28 OOR Kedar en oor die koninkryke van Hasor wat NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, verslaan het. So sĂȘ JaHWeH: Maak julle klaar, trek op teen Kedar, en verdelg die kinders van die Ooste.
29 Hulle sal hulle tente en kleinvee wegvoer, hulle tentdoeke en al hulle huisraad en hulle kamele meeneem, en oor hulle uitroep: Skrik rondom!
30 Vlug, vlug haastig, skuil diep weg, o inwoners van Hasor, spreek JaHWeH; want NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, het ân besluit teen julle geneem en ân plan teen julle beraam.
31 Maak julle klaar, trek op teen ân sorgelose nasie wat in gerustheid woon, spreek JaHWeH, wat geen Poorte of grendel het nie, wat alleen woon.
32 En hulle kamele sal ân roof en die menigte van hulle vee ân buit wees; en Ek sal hulle verstrooi na al die windstreke, die wat aan die rand [hulle baard] wegskeer; en Ek sal hulle ondergang van alle kante aanbring, spreek JaHWeH.
33 En Hasor sal word ân LĂȘplek van Drake, ân verlatenheid tot in ewigheid; niemand sal daar woon nie, en geen seun van adam sal daar vertoef nie.
Profesie teen Elam.
34 DIE Woord van JaHWeH wat tot die profeet JirmeJaHûW gekom het oor Elam, in die begin van die regering van SedekiJaH[ûW], die koning van JeHûWdah, naamlik:
35 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Kyk, Ek verbreek die boog van Elam, die keur van hulle krag.
36 En Ek sal vier Geeste uit die vier hoeke van die Hemele oor Elam aanbring en sal hulle na al hierdie windstreke verstrooi; en daar sal geen nasie wees waar die verjaagdes van Elam nie sal kom nie. [DaniEl 7:2]
37 En Ek sal Elam verskrik voor hulle vyande en voor die wat hulle siel soek, en Ek sal besoedeling oor hulle bring, die gloed van My brandende Woede, spreek JaHWeH; en Ek sal die Swaard agter hulle aan stuur totdat Ek hulle vernietig het.
38 En Ek sal My Troon in Elam vestig, en sal koning en vorste daaruit tot niet maak, spreek JaHWeH. [Boekrol van die Opregte 18:18; JeshaJaH 21:2; 22:6]
39 Maar aan die einde van die dae sal Ek die lot van Elam verander, spreek JaHWeH. [TsefånJaH 3:20]
Profesie teen Babel.
1 DIE Woord wat JaHWeH deur die profeet JirmeJaHûW gespreek het oor Babel, oor die Aarde van die Chaldeërs.
2 Verkondig onder die nasies en laat hoor, en steek ân Banier op, laat hoor; verberg dit nie; sĂȘ: Babel is ingeneem, Bel staan beskaamd, MerĂłdag is verskrik; haar afbeeldings staan beskaamd, haar stompe is verbreek.
3 Want ân nasie trek teen haar op uit die Noorde; hy sal haar Aarde ân afskuwelikheid maak, sodat daar geen inwoner in haar is nie; adamiet sowel as wilde wesens het gevlug, weggetrek.
4 In dié dae en in dié tyd, spreek JaHWeH, sal die kinders van JisraEl kom, hulle met die kinders van JeHûWdah saam; onder geween sal hulle voorttrek en JaHWeH hulle Elohey soek.
5 Hulle sal na Sion vra; op die pad hierheen sal hulle aangesig gerig wees; hulle sal kom en by JaHWeH aansluit in ân ewige Verbond wat nie vergeet sal word nie.
6 ân Kudde verlore skape was My volk; hulle herders het hulle laat dwaal, hulle weggevoer na die berge toe; hulle het gegaan van berg na heuwel, hulle het hul lĂȘplek vergeet.
7 Almal wat hulle kry, het hulle verslind; en hulle teĂ«standers het gesĂȘ: Ons maak ons nie skuldig nie, omdat hulle oortree het teen JaHWeH, die Woning van Geregtigheid en die verwagting van hulle vaders, JaHWeH.
8 Vlug uit Babel, en gaan uit die Aarde van die Chaldeërs, en wees soos bokke voor die trop kleinvee uit!
9 Want kyk, Ek verwek en laat teen Babel optrek ân menigte van groot nasies uit die Aarde van die Noorde; diĂ© sal hulle teen haar opstel - daarvandaan sal sy ingeneem word; hulle pyle sal wees soos diĂ© van ân voorspoedige dappere wat nie met leĂ« hande terugkom nie.
10 En ChaldĂ©a sal ân buit word; almal wat hom beroof, sal versadig word; spreek JaHWeH.
11 Al is julle verheug, al jubel julle, plunderaars van My Erfenis, al huppel julle soos ân vers wat graan dors, en runnik julle soos die hingste -
12 julle Moeder staan grootliks beskaamd; sy wat julle gebaar het, het gebloos. Kyk, sy is die agterste van die nasies, ân wildernis, ân dor landstreek en ân woestyn. [Psalm 35:13]
13 Weens die Toorn van JaHWeH sal sy nie bewoon word nie, maar alles van haar sal vernietig wees; elkeen wat by Babel verbygaan, sal verbaas wees en spot oor al haar wonde.
14 Stel julle op teen Babel rondom, julle almal wat die boog span! Skiet na haar, spaar die pyle nie! Want sy het teen JaHWeH oortree.
15 Skreeu teen haar van rondom - sy het haar hand gegee, haar pilare het geval, haar mure is afgebreek; want dit is die wraak van JaHWeH; wreek julle in haar, doen aan haar soos sy gedoen het!
16 Roei uit Babel uit die saaier en die wat die sekel hanteer in die oestyd; laat hulle vanweë die verdrukkende swaard elkeen na sy volk omdraai en elkeen na sy deel van die Aarde vlug!
17 JisraEl is ân rondgejaagde skaap wat die leeus weggedrywe het; eers het die koning van Assur hom verslind, en nou ten laaste het NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, sy gebeente afgeknaag.
18 Daarom, so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Kyk, Ek doen besoeking oor die koning van Babel en oor sy Aarde, soos Ek besoeking gedoen het oor die koning van Assur.
19 En Ek sal JisraEl na sy weiveld terugbring, en hy sal wei op Karmel en in Basan; en sy siel sal op die gebergte van Efraim en in Gilead versadig word.
20 In dié dae en in dié tyd, spreek JaHWeH, sal die skuld van ongeregtigheid van JisraEl gesoek word, maar sy sal daar nie wees nie; en die oortredinge van JeHûWdah, maar hulle sal nie gevind word nie; want Ek sal vergifnis skenk aan diegene wat Ek laat oorbly.
21 Teen die Aarde van MeratĂĄim, trek teen haar op en teen die inwoners van Pekod! Verwoes en tref met die banvloek agter hulle, spreek JaHWeH, en doen net soos Ek jou beveel het.
22 Daar is oorlogsgeskreeu in die Aarde en ân groot verbreking.
23 Hoe is die hamer van die hele Aarde afgekap en verbreek! Hoe het Babel geword ân voorwerp van verbasing onder die nasies!
24 Ek het vir jou ân strik gespan, en jy is ook gevang, o Babel, sonder dat jy dit geweet het; jy is betrap en ook gegryp, omdat jy jou teen JaHWeH in die stryd begeef het.
25 JaHWeH het sy wapenkamer oopgemaak en die Werktuie van Sy Grimmigheid uitgebring; want ân werk is dit wat my Meester JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag te doen het in die Aarde van die ChaldeĂ«rs.
26 Kom aan vir haar van alle kante, maak oop haar voorraadskure, stapel haar op soos koringmiede, en tref haar met die banvloek! Sy moet geen oorblyfsel hĂȘ nie.
27 Slaan dood al haar jong stiere, laat hulle afgaan om geslag te word. Wee hulle, want hulle dag het gekom, die tyd van hulle strafgerig.
28 Hoor! Vlugtelinge en mense wat vrygeraak het uit die Aarde van Babel, om in Sion te verkondig die wraak van JaHWeH onse Elohey, die wraak van Sy Tempel.
29 Roep teen Babel skutters op, almal wat die boog span; slaan laer op rondom vir haar, laat daar geen ontkoming wees nie! Vergeld haar na haar werk, doen met haar net soos sy gedoen het, want sy was vermetel teen JaHWeH, teen die Aparte Een van JisraEl.
30 Daarom sal haar jongmanne val op haar pleine en al haar krygsmanne in dié dag omkom, spreek JaHWeH.
31 Kyk, Ek het dit teen jou, o hoogmoedige, spreek my Meester JaHWeH van die skeppings-leërmag; want jou dag het gekom, die tyd dat Ek oor jou besoeking sal doen.
32 Dan sal die hoogmoedige struikel en val, en daar sal niemand wees wat hom optel nie; en Ek sal ân Vuur aansteek in sy stede, en Hy sal haar hele omgewing verteer.
33 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Die kinders van JisraEl en die kinders van JeHĂ»Wdah is saam verdruk; en almal wat hulle as gevangenes weggevoer het, hou hulle vas, weier om hulle te laat trek.
34 [Maar] hulle Verlosser is sterk, JaHWeH van die skeppings-leërmag Sy Naam; Hy sal hulle saak sekerlik verdedig, om die Aarde rus te gee en die inwoners van Babel in onrus te bring.
35 Die swaard oor die Chaldeërs, spreek JaHWeH, en oor die inwoners van Babel en oor haar vorste en oor haar wyse manne!
36 Die Swaard oor die grootpraters, dat hulle dwaas kan word! Die Swaard oor sy dapperes, dat hulle verskrik kan word!
37 Die Swaard oor sy perde en sy strydwaens en oor die hele donker bevolking wat daar in haar midde is, dat hulle verwyfd kan word! Die Swaard oor haar skatte, dat hulle geplunder kan word!
38 Droogte oor haar waters, dat hulle kan uitdroog! Want sy is die Aarde van gesnede afbeeldings, en deur die skrikgestaltes is hulle waansinnig.
39 Daarom sal die wesens van die woestyn saam met tjankende wesens bly; ook sal daar dogters van uile in haar bly; daarom sal daar in ewigheid nie meer gebly word nie en dit sal nie bewoon word van geslag tot geslag nie.
40 Soos Elohim Sodom en Gomorra met hulle bure omgekeer het spreek JaHWeH, sal daar niemand woon nie, en geen seun van adam sal in haar vertoef nie
41 Kyk, daar kom ân volk uit die Noorde, en ân groot nasie en magtige konings word opgewek uit die agterhoeke van die Aarde.
42 Boog en assegaai hanteer hulle; hulle is wreed en sonder Barmhartigheid; hulle geluid bruis soos die see, en hulle ry op perde gewapend soos ân man vir die oorlog, teen jou, o dogter van Babel!
43 Die koning van Babel het die gerug van hulle gehoor, en sy hande het slap geword; benoudheid het hom aangegryp, smart soos van een wat baar.
44 Kyk, soos ân leeu uit die pronkbosse van die Jordaan sal daar een optrek teen die vaste woning; want in ân oomblik sal Ek hulle uit haar wegjaag, en hom wat uitgekies is, sal Ek oor haar aanstel. Want wie is soos Ek? En wie sal My aankla? En wie is tog ân herder wat voor My Aangesig kan standhou?
45 Daarom, luister na die besluit van die Raad van JaHWeH wat Hy teen Babel geneem en Sy planne wat Hy teen die Aarde van die Chaldeërs beraam het: Waarlik, die kleinstes van die kudde sal weggesleep word; waarlik, hulle weiveld sal oor hulle verslae wees.
46 Van die tyding: Babel is ingeneem! bewe die Aarde, en geskreeu word onder die nasies gehoor.
1 SO sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek wek op teen Babel en teen die inwoners in die midde van My TeĂ«standers, die Gees van die Verwoester.
2 En Ek sal vir Babel verbasterdes stuur wat haar sal verstrooi en haar Aarde leegskud; want hulle lĂȘ rondom teen haar op die dag van besoedeling.
3 Laat die skutter sy boog span teen hom wat span, en teen die een wat hom in sy pantser verhef; en spaar haar jongmanne nie, tref haar ganse leër met die banvloek!
4 So sal daar dan gesneuweldes val in die Aarde van die Chaldeërs en die wat deurboor is, op haar strate.
5 Want JisraEl en JeHûWdah is nie in weduweeskap gelaat deur sy Elohey, deur JaHWeH van die skeppings-leërmag nie, al was hulle Aarde vol skuld voor die Aparte Een van JisraEl.
6 Vlug uit Babel uit, en red elke man sy siel; kom nie om in haar skandelikheid nie; want dit is die tyd van wraak vir JaHWeH: Hy gee haar verdiende loon.
7 Babel was in die Hand van JaHWeH ân goue beker wat die hele Aarde dronk gemaak het; die nasies het van haar wyn gedrink; daarom het die nasies rasend geword. [Openbaring 18:3]
8 Skielik het Babel geval en is verbreek. Huil oor haar; gaan haal balsem vir haar pyn! Miskien sal sy gesond word.
9 Ons het aan Babel medisyne gegee, maar sy het nie gesond geword nie; verlaat haar en laat Ons trek, elkeen na sy deel van die Aarde; want haar Regsaak raak tot aan die Hemele en verhef haar tot by die wolke.
10 JaHWeH het Ons dade van Geregtigheid te voorskyn gebring; kom en laat Ons in Sion vertel die werk van JaHWeH onse Elohey.
11 Maak skerp die pyle, vat die skilde. JaHWeH het die gees van die konings van Médië opgewek; want Sy voorneme is teen Babel om haar te verwoes; want dit is die wraak van JaHWeH, die wraak van Sy Tempel.
12 Hef ân Banier op teen die mure van Babel, versterk die wagposte, sit wagte uit, hou hinderlae klaar; want soos JaHWeH Hom voorgeneem het, so het Hy gedoen wat Hy oor die inwoners van Babel gespreek het.
13 Jy wat by die groot waters woon, wat skatryk is, jou einde het gekom, die maat van jou gierigheid is vol.
14 JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag het by Sy siel gesweer: Al het Ek jou vol adamiete gemaak soos sprinkane, tog sal hulle oor jou ân vreugdegeroep aanhef.
15 HY wat die Aarde gemaak het deur SY Krag, die wĂȘreld gegrond het deur SY Wysheid en die Hemele uitgespan het deur SY Verstand -
16 as HY SY Stem laat hoor, is daar ân geruis van waters in die Hemele; en HY laat dampe opgaan van die Einde van die Aarde, HY maak bliksems vir die reĂ«n en laat die Gees uitgaan uit SY wapenskure.
17 Elke adamiet word dom, sonder Kennis; elke goudsmid staan beskaamd deur die beeld; want sy gegote afbeelding is ân leuen, en daar is geen gees in hulle nie.
18 Nietighede is hulle, werk vir spotterny; in die tyd van hulle strafgerig gaan hulle tot niet.
19 Jakob se deel is nie soos hulle nie; want Hy is die Formeerder van alles, en is die Septer van Sy Erfenis; JaHWeH van die skeppings-leërmag is Sy Naam.
20 Jy is vir My ân hamer en oorlogswapens; en met jou verbrysel Ek nasies, en met jou verwoes Ek koninkryke.
21 En met jou verbrysel Ek die perd en sy ruiter; en met jou verbrysel Ek die strydwa en die wat daarop ry.
22 En met jou verbrysel Ek man en vrou; en met jou verbrysel Ek grysaard en seun; en met jou verbrysel Ek die jongman en die maagd.
23 En met jou verbrysel Ek die herder en sy trop; en met jou verbrysel Ek die landbouer en die juk van sy twee osse; en met jou verbrysel Ek goewerneurs en owerstes.
24 Maar Ek sal voor julle oë aan Babel en aan al die inwoners van Chaldéa vergelde al hulle besoedeling wat hulle in Sion gedoen het, spreek JaHWeH.
25 Kyk, Ek het dit teen jou, o berg wat verwoes, spreek JaHWeH; jy wat die hele Aarde verwoes. En Ek sal My Hand teen jou uitstrek en jou van die rotse afrol en sal jou maak ân afgebrande berg.
26 En hulle sal uit jou geen klip neem vir ân hoek of ân klip vir fondamente nie; want jy sal ewige wildernisse wees, spreek JaHWeH.
27 Hef ân Banier op oor die Aarde, blaas die ramshoring onder die nasies, wys nasies teen haar aan, roep teen haar op die koninkryke van Ararat, Minni en Ashkenaz, stel ân kommandant teen haar aan, laat perde optrek soos stekerige sprinkane!
28 Wys nasies teen haar aan, die konings van Médië, die goewerneurs en al die owerstes daarvan, ja, die hele Aarde van haar heerskappy.
29 Dan bewe die Aarde en krimp inmekaar; want die gedagtes van JaHWeH kom tot stand teen Babel, om die Aarde van Babel ân afskuwelikheid te maak, sonder inwoner.
30 Die dapperes van Babel het opgehou om te veg, hulle het gebly in die bergvestings; hulle mag het verdwyn, hulle het vroue geword. Hulle het haar Tabernakels aan die brand gesteek, haar grendels is verbreek.
31 Die een loper hardloop die ander tegemoet en die een boodskapper die ander, om aan die koning van Babel bekend te maak dat sy stad van alle kante ingeneem is;
32 en dat die driwwe beset is, en hulle die rietvleie met vuur verbrand het, en die krygsmanne verskrik is.
33 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Elohey van JisraEl: Die dogter van Babel is soos ân dorsvloer in die tyd as sy vasgetrap word; nog ân kort rukkie, dan kom die oestyd vir haar.
34 NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, het my verslind, my vernietig; hy het my neergesit soos ân leĂ« skottel; hy het my verslind soos die Draak; hy het sy buik met my lekkernye gevul; hy het my weggestoot.
35 Laat die inwoners van Sion sĂȘ: Die geweld wat my vlees aangedoen is, is op Babel! En laat Jerusalem sĂȘ: My bloed is op die inwoners van ChaldĂ©a!
36 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Kyk, Ek verdedig jou saak en sal vir jou wraak neem; en Ek sal haar see droogmaak en haar fontein laat opdroĂ«.
37 En Babel sal kliphope word, ân LĂȘplek van Drake, ân voorwerp van verbasing en bespotting, sonder inwoner.
38 Almal saam brul hulle soos jong leeus, brom soos klein leeutjies.
39 As hulle op hitte is, berei Ek hulle maaltyd en maak hulle dronk, sodat hulle uitgelate word en ân ewige slaap kan slaap en nie wakker word nie, spreek JaHWeH.
40 Ek sal hulle afbring soos lammers om geslag te word, soos ramme saam met bokke.
41 Hoe is Sesag ingeneem en die roem van die hele Aarde verower! Hoe het Babel ân voorwerp van verbasing geword onder die nasies!
42 Die see het oor Babel opgerys, deur die gebruis van sy golwe is sy oordek.
43 Haar stede het afskuwelik geword, ân dor Aarde en ân woestynstreek; ân Aarde waar niemand in woon nie, en waar geen seun van adam deurtrek nie.
44 En Ek sal besoeking doen oor Bel in Babel en uit sy mond uithaal wat hy verslind het; en geen nasies sal meer na hom toestroom nie. Ook val die muur van Babel.
45 Gaan uit haar midde uit, My volk, en red elke man sy siel uit die brandende Woede van JaHWeH!
46 En laat julle hart nie week wees, sodat julle bevrees word by die tyding wat in die Aarde gehoor word nie, as daar ân tyding kom in die [een] jaar, en daarna ân tyding in die [ander] jaar, en daar geweld is in die Aarde, heerser teen heerser.
47 Daarom, kyk, daar kom dae dat Ek besoeking sal doen oor die gesnede afbeeldings van Babel; en haar hele Aarde sal beskaamd staan, en al haar gesneuweldes sal in haar midde val.
48 Dan sal oor Babel juig Hemele en Aarde en alles wat in hulle is; want uit die Noorde kom die verwoesters na haar, spreek JaHWeH.
49 Ook Babel moet val, o gesneuweldes van JisraEl, soos ook vir Babel geval het die gesneuweldes van die hele Aarde.
50 Vrygeraaktes van die swaard, gaan weg, bly nie staan nie, dink aan JaHWeH uit die verte, en laat Jerusalem in julle hart opkom!
51 Ons staan beskaamd, want ons het smaadwoorde gehoor, skande het ons aangesig bedek; want verbasterdes het gekom op die Apartheidsplekke van die Huis van JaHWeH.
52 Daarom kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek besoeking sal doen oor haar gesnede afbeeldings, en die gewondes sal kerm in haar hele Aarde.
53 Al sou Babel in die Hemele opklim, en al sou sy die hoogte van haar sterkte versterk - van My af sal Verwoesters oor haar kom, spreek JaHWeH.
54 Hoor! Geskreeu uit Babel en groot verbreking uit die Aarde van die Chaldeërs;
55 want JaHWeH verwoes Babel en sal uit haar die groot geraas laat verdwyn; en hulle golwe sal bruis soos groot waters, die gedruis van hulle geluid sal weergalm.
56 Want die Verwoester teen haar, oorval Babel, en haar dapperes word gevang, hulle boĂ« word stukkend gebreek; want ân El van vergelding is JaHWeH; Hy sal gewis vergelde.
57 En Ek sal haar vorste en haar wyse manne, haar goewerneurs en haar owerstes en haar dapperes dronk maak; en hulle sal slaap ân ewige slaap en nie wakker word nie, spreek die Koning wie se Naam JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag is.
58 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Die breĂ« muur van Babel sal tot op die Aarde toe afgebreek en haar hoĂ« poorte sal met vuur verbrand word, sodat volke vir niks gearbei het en gemeenskappe vir die vuur; en hulle sal afgemat wees. [JeHĂŽWshua 6]
59 Die woord waarmee die profeet JirmeJaHûW bevel gegee het aan SeråJaH, die seun van NeriJaH, die seun van MagséJaH, toe hy saam met SedekiJaHûW, die koning van JeHûWdah, na Babel getrek het, in die vierde jaar van sy regering. En SeråJaH was laer-kommandant.
60 En JirmeJaHĂ»W het in ân Boekrol geskrywe al die besoedeling wat oor Babel sou kom, al hierdie woorde wat oor Babel geskrywe is.
61 En JirmeJaHĂ»W het vir SerĂĄJaH gesĂȘ: As jy in Babel kom, dink daaraan en lees al hierdie woorde;
62 en sĂȘ: o JaHWeH, U het oor hierdie plek gespreek om haar uit te roei, sodat daar geen inwoner, adamiet sowel as wilde wese, sal wees nie, maar dat sy ewige wildernisse sal wees.
63 En as jy hierdie Boekrol klaar gelees het, moet jy ân klip aan hom vasmaak en hom binne-in die Eufraat gooi
64 en sĂȘ: So sal Babel sink en nie weer opkom nie weens die besoedeling wat Ek oor haar bring; en hulle sal afgemat wees. Tot sover die woorde van JirmeJaHĂ»W.
Die beleg, inneming en verwoesting van Jerusalem.
1 SEDEKIJAHuW was een-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het elf jaar in Jerusalem regeer; en die naam van sy moeder was HamĂștal, ân dogter van JirmeJaHĂ»W uit Libna.
2 En hy het besoedeling gepleeg in die OĂ« van JaHWeH, net soos JeHĂŽWjakim gedoen het.
3 Want dit het oor Jerusalem en JeHûWdah gekom weens die Toorn van JaHWeH, totdat Hy hulle van Sy Aangesig af weggewerp het. En SedekiJaHûW het gerebelleer teen die koning van Babel;
4 en in die negende jaar van sy regering, in die tiende maand, op die tiende van die maand, het Nebukadnésar, die koning van Babel, teen Jerusalem gekom, hy en sy hele leër, en hulle het teen haar laer opgeslaan en teen haar skanse rondom gebou.
5 En die Stad is beleër tot die elfde jaar van die koning SedekiJaHûW.
6 In die vierde maand, op die negende van die maand, toe die hongersnood sterk was in die Stad en die mense van die deel van die Aarde geen brood gehad het nie,
7 is in die Stad ingebreek, en al die krygsmanne het gevlug en in die nag uit die Stad getrek deur die poort, tussen die twee mure wat by die koning se tuin is, terwyl die Chaldeërs rondom teen die Stad was; en hulle het getrek op pad na die Vlakte toe.
8 Maar die leër van die Chaldeërs het die koning agternagejaag en SedekiJaHûW in die vlaktes van Jérigo ingehaal, en sy hele leër is van hom af verstrooi.
9 Toe vang hulle die koning en bring hom op na die koning van Babel, na Ribla, in die Aarde van Hamat; en hy het Regspraak oor hom uitgespreek.
10 En die koning van Babel het die seuns van SedekiJaHûW voor sy oë laat doodbloei. En hy het ook al die vorste van JeHûWdah in Ribla doodgebloei.
11 En hy het die oë van SedekiJaHûW laat verblind en hom met koperkettings geboei; daarna het die koning van Babel hom na Babel gebring en hom in die gevangenis gesit tot die dag van sy dood toe.
12 En in die vyfde maand, op die tiende van die maand - dit was die negentiende jaar van koning Nebukadrésar, die koning van Babel - het Nebusarådan, die owerste van die lyfwag, wat voor die koning van Babel gestaan het, in Jerusalem gekom;
13 en hy het die Huis van JaHWeH en die paleis van die koning verbrand; ook al die huise van Jerusalem en elke groot huis met vuur verbrand.
14 En die hele leër van die Chaldeërs wat by die owerste van die lyfwag was, het al die mure van Jerusalem rondom omgegooi.
15 En uit die armes van die volk en die deel van die volk wat nog in die Stad oor was, en die oorlopers wat na die koning van Babel oorgeloop het - die oorblyfsel van die menigte, het NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, in ballingskap weggevoer.
16 Maar uit die armes van die Aarde het NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, sommige laat agterbly as wynboere en as landbouers.
17 Verder het die Chaldeërs die koperpilare wat in die Huis van JaHWeH was, en die afspoelwaentjies en die koperbad wat in die Huis van JaHWeH was, stukkend gebreek en al die koper daarvan na Babel weggevoer.
18 Ook het hulle weggeneem die potte en die skoppe en die messe en die sprinkelflesse en die panne en al die kopergereedskap waarmee die diens verrig is.
19 En die owerste van die lyfwag het weggeneem die skottels en die vuurtange en die sprinkelflesse en die potte en die kandelaars en die panne en die bekers - wat van pure goud en wat van pure silwer was;
20 die twee pilare, die een bad en die twaalf koperbeeste [daaronder]; die afspoelwaentjies wat koning Salomo vir die Huis van JaHWeH gemaak het - die koper van al hierdie voorwerpe kon nie geweeg word nie.
21 Wat betref die pilare, agtien voorarm was die hoogte van een pilaar, en ân lyn van twaalf voorarm kon haar omspan; en haar dikte was vier vinger; sy was hol.
22 En ân kapiteel van koper was op haar, en die hoogte van een kapiteel was vyf voorarm, met vlegwerk en granaatjies op die kapiteel rondom, alles van koper; en net so aan die tweede pilaar, met granaatjies.
23 En van die granaatjies was ses-en-negentig sigbaar; al die granaatjies was honderd op die vlegwerk rondom.
24 Verder het die owerste van die lyfwag SerĂĄJaH, die hoofpriester, geneem, en TsefĂĄnJaH, die tweede priester, en die drie drumpelwagters.
25 En uit die Stad het hy geneem een hofdienaar wat oor die krygsmanne aangestel was, en sewe man uit die wat die koning se aangesig gesien het, wat in die Stad aanwesig was; en die skrywer van die leërowerste wat die mense van die Aarde vir krygsdiens opgeroep het, en sestig man van die mense van die Aarde wat binne-in die Stad aanwesig was.
26 En NebusarĂĄdan, die owerste van die lyfwag, het hulle geneem en hulle na die koning van Babel, na Ribla gebring.
27 En die koning van Babel het hulle neergeslaan en hulle gedood in Ribla, in die Adamah [die adamiet se Aarde] Hamat. So is dan JeHûWdah uit sy Aarde in ballingskap weggevoer.
28 Dit is die mense wat Nebukadrésar in ballingskap weggevoer het: in die sewende jaar, drieduisend-drie-en-twintig manne van JeHûWdah;
29 in die agttiende jaar van Nebukadrésar, uit Jerusalem agthonderd-twee-en-dertig siele;
30 in die drie-en-twintigste jaar van Nebukadrésar het Nebusarådan, die owerste van die lyfwag, van die manne van JeHûWdah sewehonderd-vyf-en-veertig siele in ballingskap weggevoer. Al die siele is vierduisend-seshonderd.
31 En in die sewe-en-dertigste jaar van die ballingskap van JeHÎWjakin, die koning van JeHûWdah, in die twaalfde maand, op die vyf-en-twintigste van die maand, het Evil-Meródag, die koning van Babel, in die jaar van sy troonsbestyging die hoof van JeHÎWjakin, die koning van JeHûWdah, verhef en hom uit die gevangenis uitgebring.
32 En hy het vriendelik met hom gespreek en sy stoel gesit bokant die stoel van die konings wat by hom in Babel was.
33 En hy het sy gevangenisklere verwissel; en hy het voortdurend brood voor sy aangesig geëet, al die dae van sy lewe.
34 En aangaande sy spys, ân voortdurende spys is hom toegestaan deur die koning van Babel, na die dag tot dag woord, tot die dag van sy dood toe, al die dae van sy lewe.
Die Moeder treur oor Jerusalem.
1 [ae Alef.] AG, hoe verlate sit die Stad wat vol mense was! Sy het soos ân weduwee geword, Sy wat magtig was onder die nasies; die prinses onder die provinsies het dwangarbeid verrig.
2 [BÂ Bet.] Bitterlik ween Sy snags - Haar trane oor Haar wange! Sy het geen Trooster onder al Haar liefhebbers nie; al Haar vriende het verraad gepleeg teen Haar, Haar vyande geword.
3 [G:Ghimel.] JeHĂ»Wdah is ontvolk deur ellende en deur sware diensbaarheid; sy sit onder die nasies, sonder om ân rusplek te vind; al haar vervolgers het haar ingehaal tussen die engtes in.
4 [Dâ Dalet.] Die WeĂ« na Sion treur, omdat daar geen feesgangers is nie; al Haar poorte lĂȘ woes, Haar priesters sug, Haar maagde is bedroef, en Sy het dit bitter.
5 [h Hé.] Haar teëstanders het die oorhand gekry, Haar vyande lewe rustig; want JaHWeH het Haar droefheid aangedoen vanweë die menigte van Haar oortredinge; Haar kinders het in gevangenskap gegaan voor die teëstander uit.
6 [wâ Waw.] En van die Dogter van Sion het gewyk al Haar grootsheid; Haar vorste het geword soos takbokke wat geen weiveld vind nie en kragteloos heengegaan het voor die vervolger uit.
7 [zàZajin.] Jerusalem dink, in die dae van Haar ellende en Haar omswerwinge, aan al Haar kosbaarhede wat gewees het van die dae van die voortyd af. Toe Haar volk deur die hand van die teëstander geval het en daar vir Haar geen helper was nie, het die teëstanders Haar aanskou, hulle het gelag oor Haar uitwissing.
8 [je Get.] Jerusalem het swaar oortree, daarom het Sy ân voorwerp van afsku geword; almal wat Haar geĂ«er het, verag Haar, omdat hulle Haar naaktheid gesien het; Sy self sug en het Haar weggedraai.
9 [fu Tet.] Haar besoedeling kleef aan Haar some, Sy het aan Haar einde nie gedink nie, en Sy het wonderbaarlik gesink, sonder dat Sy ân Trooster het. Sien My ellende aan, JaHWeH, want die vyand hou hom groot.
10 [y Jod.] Die teëstander het sy hand uitgesteek na al Haar kosbaarhede; ja, Sy het gesien hoedat nasies in Haar Apartheidsplek ingekom het, van wie U bevel gegee het dat hulle in U vergadering nie mag kom nie. [Deuteronómium 23:2]
11 [KÂ Kaf.] Haar hele volk sug, hulle soek Brood, hulle het hul kosbaarhede vir voedsel gegee, om hul siel te verkwik. Aanskou, JaHWeH, en merk op dat Ek ân veragte geword het.
12 [l¿ Lamed.] Raak dit julle nie, julle almal wat met die pad verbygaan? Aanskou en kyk of daar ân smart is soos My smart wat My aangedoen is, waarmee JaHWeH My bedroef het op die dag van Sy brandende Woede.
13 [mi Mem.] Uit die hoogte het Hy Vuur gestuur in My gebeente en dit oorweldig, Hy het ân net voor My voet uitgesprei, Hy het My agteruit laat wyk, Hy het My woes gemaak, die hele dag ellendig.
14 [nI Noen.] Die juk van My oortredinge is vasgebind deur Sy Hand, sy is saamgevleg, sy het op My nek gekom, sy het My krag laat struikel. My Meester het My oorgegee in die hande van een teen wie ek geen teëstand kon bied nie.
15 [si Samek.] My Meester het al My magtiges binne-in My verwerp, Hy het teen My ân feestyd uitgeroep om My jongmanne te verbreek; My Meester het die parskuip getrap vir die Maagd, die Dogter van JeHĂ»Wdah.
16 [[Â Ajin.] Daarom ween Ek, My oog, My oog loop af in water, want ver van My is die Trooster wat My Siel verkwik; My kinders is verbyster, omdat die vyand die oorhand het.
17 [Pe PĂ©.] Sion brei Haar hande uit, Sy het geen Trooster nie; JaHWeH het die wat rondom hom was, teen Jakob ontbied as Sy teĂ«standers; Jerusalem het in hul midde geword soos ân vrou wat menstrueer.
18 [xâ TzadĂ©.] Regverdig is Hy, JaHWeH, want Ek het gerebelleer teen Sy Mond. Hoor tog, alle volke, en aanskou My smart; My maagde en My jongmanne het in gevangenskap gegaan.
19 [q Kof.] Ek het geroep na My liefhebbers - hulle het My in die steek gelaat; My priesters en My oudstes het in die Stad beswyk toe hulle voedsel vir hulle gesoek het om hulle siel te verkwik.
20 [r Resj.] Aanskou, JaHWeH, hoe benoud Ek is, My ingewande is in beroering, My Hart draai om in My binneste, want Ek was baie rebels; buitekant het die swaard berowe, binnekant is dit die pes. [Hooglied 11:6]
21 [v Sjin.] Hulle hoor dat Ek sug, Ek het geen Trooster nie; al My vyande hoor van My besoedeling, hulle is bly dat U dit gedoen het. U laat die dag kom wat U uitgeroep het, dat hulle kan wees soos Ek, [Klaagliedere 4:13]
22 [T Taw.] dat al hulle besoedeling voor U Aangesig kom; en doen aan hulle soos U aan My gedoen het vanweë al My oortredinge, want My versugtinge is baie, en My Hart is krank.
Beleëring en verwoesting van Jerusalem.
1 [ae Alef.] AG, hoe het my Meester in Sy Toorn die Dogter van Sion met ân donker wolk oordek! Hy het die Sieraad van JisraEl uit die Hemele op die Aarde neergewerp en nie gedink aan die Voetbank van Sy voete op die dag van Sy Toorn nie. [1 Kronieke 28:2; Openbaring van Henog 8:8; 2 Ezra 6:4 ; Hooglied 11:5]
2 [Bi Bet.] My Meester het al die woonplekke van Jakob sonder verskoning verslind; in Sy Grimmigheid het Hy die vestings van die Dogter van JeHûWdah verwoes, op die Aarde gewerp, die koninkryk en haar vorste vermeng.
3 [GÂ Ghimel.] Hy het in gloeiende Toorn elke horing van JisraEl afgekap; Hy het Sy Regterhand teruggetrek voor die vyand, en in Jakob het Hy gebrand soos ân vuurvlam wat rondom verteer.
4 [D Dalet.] Hy het Sy boog gespan soos ân vyand, Hy staan met Sy Regterhand soos ân teĂ«stander en het gedood alles wat ân lus was vir die oog in die Tent van die Dogter van Sion; Hy het Sy Grimmigheid uitgegiet soos vuur.
5 [h HĂ©.] My Meester het soos ân vyand geword, Hy het JisraEl verslind, al haar paleise verslind, haar vestings verwoes en geklaag en geklag by die dogter van JeHĂ»Wdah vermenigvuldig.
6 [wâ Waw.] En Hy het Sy eie omheining soos ân tuin verniel, Sy eie feesplek verwoes; JaHWeH het in Sion Feestyd en Sabbat laat vergeet, en in Sy grimmige Toorn koning en priester verwerp.
7 [zĂÂ Zajin.] My Meester het Sy altaar verwerp, Sy Apartheidsplek verwerp, die mure van Haar paleise in die hand van die vyand oorgelewer; hulle het gedruis gemaak in die Huis van JaHWeH soos op ân Feesdag.
8[je Get.] JaHWeH het Hom voorgeneem om die muur van die Dogter van Sion te verwoes; Hy het die meetsnoer gespan, Sy Hand nie teruggetrek van vernietiging nie; ja, Hy het voorskans en muur laat treur, saam sak hulle inmekaar.
9 [f Tet.] Haar Poorte het in die Aarde gesink, Hy het Haar grendels te gronde gerig en verbreek; Haar Koningin en Haar vorste is onder die nasies; daar is geen Wet nie, en Haar profete ontvang geen gesig van JaHWeH nie.
10 [yEÂ Jod.] Die oudstes van die Dogter van Sion sit en swyg op die Aarde, hulle het stof op hul hoof gegooi, rouklere aangegord; die maagde van Jerusalem het hulle hoof na die Aarde gebuig.
11 [K Kaf.] My oë teer weg in trane, My ingewande is in beroering, My lewer is op die Aarde uitgeskud vanweë die verbreking van die Dogter van My volk, omdat kind en suigling op die pleine van die Stad versmag,
12 [l Lamed.] wat aan hulle moeders sĂȘ: Waar is koring en wyn? terwyl hulle versmag soos gewondes op die pleine van die Stad, terwyl hulle siel uitgestort word aan die bors van hul moeders.
13 [m Mem.] Watter getuienis kan Ek vir Jou aflĂȘ, waarmee kan Ek Jou vergelyk, Dogter van Jerusalem? Waarmee sal ek Jou gelykstel, dat ek Jou kan troos, Maagd, Dogter van Sion? Want Jou verbrokenheid is so groot soos die see - wie kan Jou gesond maak?
14 [nĂÂ Noen.] Jou profete het vir Jou leuenagtige en smerige dinge gesien en Jou ongeregtigheid nie geopenbaar om Jou te laat terugkeer uit Jou gevangenskap nie, maar hulle het vir Jou nikswerd struikelblokke gesien wat verleiding bring.
15 [s Samek.] Almal wat met die pad verbygaan, slaan die handpalms saam oor Jou; hulle spot en skud hulle hoof oor die Dogter van Jerusalem: Is Sy die Stad waarvan hulle gesĂȘ het: Volmaak in skoonheid, Vreugde van die hele Aarde?
16 [PÂ Â PĂ©.] Al jou vyande rek hulle mond oop oor Jou, hulle spot en kners op die tande, hulle sĂȘ: Ons verslind, ja, dit is die dag wat ons verwag het; ons het dit bereik, dit belewe!
17 [[ Ajin.] JaHWeH het gedoen wat Hy Hom voorgeneem het, Sy Woord volbring wat Hy sedert die dae van die voortyd beveel het; Hy het sonder verskoning afgebreek en die vyand oor Jou bly gemaak, die horing van Jou teëstanders verhoog.
18 [x TzadĂ©.] Hulle hart roep na My Meester. Muur van die Dogter van Sion, laat trane afloop soos ân vloed, dag en nag; gun Jouself geen verposing nie, laat Jou oogappel nie rus nie.
19 [q Kof.] Staan op, skreeu in die nag by die begin van die nagwake, stort Jou hart uit soos water voor die Aangesig van My Meester, hef Jou handpalms op na Hom, ter wille van die siel van Jou kinders wat versmag van honger by die hoek van al die strate.
20 [r Resj.] Aanskou, JaHWeH, en merk op aan wie U so gedoen het! Moet vroue dan hulle vrug eet, kindertjies wat op die hande gedra word? Moet dan in die Apartheidsplek van my Meester priester en profeet gedood word?
21 [c Sjin.] Op die Aarde lĂȘ jonk en oud in die strate; My maagde en My jongmanne het deur die swaard geval; U het [hulle] gedood op die dag van U Toorn, U het geslag sonder verskoning.
22 [TÂ Taw.] U het soos op ân Feesdag My verskrikkinge geroep van rondom, en niemand het op die dag van JaHWeH se Toorn oorgebly of ontkom nie; die wat Ek op die hande gedra en grootgemaak het - My vyand het hulle omgebring.
Die Kneg van JaHWeH pleit vir Sy volk.
1 [a Alef.] EK is die Magtige wat ellende gesien het deur die Septer van Sy Grimmigheid.
2 My het Hy gelei en laat wandel in Duisternis sonder Lig.
3 Ja, altyd weer draai Hy die hele dag Sy Hand teen My.
4 [Bi Bet.] Hy het My vlees en My vel laat wegteer, My gebeente verbreek.
5 Hy het My met ân bouwerk omsingel van gif en moeite.
6 Hy het My in duister plekke laat sit soos die wat lankal dood is.
7 [GÂ Ghimel.] Hy het My toegemuur, sodat Ek nie kan uitkom nie, My koperboeie swaar gemaak.
8 Al skreeu Ek ook en al roep Ek om hulp, Hy laat My gebed onverhoord. [Spreuke 28:9]
9 Hy het My Weë toegemuur met gekapte klip, My Paaie onbegaanbaar gemaak.
10 [Do Dalet.] Hy is ân beer wat My voorlĂȘ, ân leeu in skuilplekke.
11 Hy het My WeĂ« laat wegdraai en My verskeur, My tot ân nietigheid gemaak.
12 Hy het Sy boog gespan en My as ân teiken vir die pyl opgestel.
13 [he Hé.] Hy het die pyle uit Sy pylkoker in My niere laat ingaan.
14 Ek het ân belagging geword vir My hele volk, hulle spotlied die hele dag.
15 Hy het My met bitterheid versadig, My genoeg Alsem laat drink.
16 [wâ Waw.] En Hy het My die tande op gruisklippertjies laat stukkend byt, My in die as neergedruk.
17 En U het My Siel van die Vrede verstoot, Ek het die suiwere vergeet.
18 Ja, Ek het gesĂȘ: My roem het vergaan en My hoop op JaHWeH.
19 [zĂÂ Zajin.] Dink aan My ellende en My omswerwing, aan die Alsem en die gif.
20 As My Siel terdeë daaraan dink, buig sy haar neer in My.
21 Haar sal Ek ter harte neem, daarom sal Ek hoop:
22 [jâ Get.] Die Medelye van JaHWeH het verhoed dat Ons nie omgekom het nie, want Sy dade van Barmhartigheid het geen einde nie;
23 Hulle is elke mĂŽre nuut; U Getrouheid is groot.
24 JaHWeH is My deel, sĂȘ My Siel, daarom sal Ek op Hom hoop.
25 [fo Tet.] JaHWeH is Suiwerheid vir die wat op Hom hoop, vir die siel wat Hom soek.
26 Dit is suiwer om in stilheid te hoop op die Hulp van JaHWeH.
27 Dit is suiwer vir ân Magtige dat Hy die juk in Sy jeug dra.
28 [yEÂ Jod.] Laat Hom eensaam sit en swyg, as Hy haar opgelĂȘ het.
29 Laat Hy Sy mond in die stof steek - miskien is daar hoop!
30 Laat Hy die wang gee vir die wat Hom slaan, laat Hy genoeg kry van smaad. [Lukas 22:63]
31 [Ki Kaf.] Want My Meester sal nie vir ewig verstoot nie.
32 Maar as Hy bedroef het, ontferm Hy Hom na die grootheid van Sy Medelye;
33 want nie van harte verdruk of bedroef Hy die kinders van diensknegte nie.
34 [l Lamed.] Dat hulle al die gevangenes van die Aarde onder hul voete vertrap,
35 dat hulle die Reg van ân Magtige verdraai voor die Aangesig van die Hoogste El,
36 dat hulle ân Adamiet onregverdig behandel in Sy Regsaak - het My Meester dit nie gesien nie?
37 [mi Mem.] Wie spreek daar, en dit gebeur? Het My Meester dit nie beveel nie?
38 Uit die Mond van die Hoogste El gaan nie besoedeling sowel as suiwerheid nie?
39 Wat klaag ân adamiet in sy lewe? ân kryger oor die straf van sy oortredinge?
40 [nâ Noen.] Laat Ons WeĂ« naspeur en deursoek en Ons tot JaHWeH bekeer;
41 laat Ons hart saam met die handpalms ophef tot El in die Hemele [en sĂȘ]:
42 Ons het oortree en Ons het gerebelleer - U het nie vergewe nie.
43 [sâ Samek.] U het U in Toorn gehul en Ons agtervolg, U het gedood sonder verskoning.
44 U het Uself in die Wolkkolom gehul, sodat daar geen gebed kon deurdring nie;
45 U het Ons ân uitvaagsel en ân wegwerpsel onder die volke gemaak.
46 [PÂ PĂ©.] Al Ons vyande het hulle mond teen Ons oopgerek;
47 skrik en kuil het Ons deel geword, ondergang en verbreking.
48 My oog loop af in waterstrome oor die verbreking van die Dogter van My Volk.
49 [[e Ajin.] My oog vloei rusteloos weg sonder ophou,
50 totdat JaHWeH uit die Hemele neersien en aanskou.
51 My oog ontstel My Siel oor al die dogters van My Stad.
52 [xo TzadĂ©.] Hulle het My soos ân voĂ«l rondgejaag, die wat sonder oorsaak My vyande is; [JeHĂŽWganan 15:25]
53 hulle het My lewe in ân kuil tot niet gemaak en klippe op My gegooi.
54 Water het oor My hoof gestroom, Ek het gesĂȘ: Dit is klaar met My!
55 [q Kof.] Ek roep U Naam aan, JaHWeH, uit die onderste kuil. [2Nikodemus ]
56 U hoor My stem; verberg U Oor nie vir My ontboeseming, vir My hulpgeroep nie.
57 U kom nader die dag as Ek U aanroep, U sĂȘ: Wees nie bevrees nie!
58 [râ Resj.] U stry, My Meester, U twis [met] My siel, U verlos My lewe.
59 U sien, JaHWeH, My verdrukking; verskaf My tog Reg.
60 U sien al hulle wraaksug, al hulle planne teen My.
61[c Sjin.] U hoor hulle smaadrede, JaHWeH, al hulle planne teen My,
62 die lippe van My teëstanders en hulle versinsels die hele dag teen My.
63 Aanskou tog hulle sit en hulle opstaan, Ek is hulle spotlied.
64 [TÂ Taw.] U sal hulle vergeld vir wat hulle gedoen het, JaHWeH.
65 U sal hulle gee verblinding van hart, U vervloeking oor hulle. [Lukas 23:34]
66 U Toorn sal hulle vervolg en hulle verdelg van onder die Hemele van JaHWeH uit.
Klagte oor die lot van die Hebreeuse volk.
1 [ae Alef.] AG, hoe is die goud verdonker, die suiwer goud verander, die stene van My Apartheid weggegooi op die hoek van al die strate! [JÎWEl 3:5; 1 Petrus 2]
2 [B Bet.] Die kinders van Sion, die kosbares, wat teen fyn goud geskat was, ag, hoe is hulle gereken soos erdekruike, die werk van pottebakkershande. [Psalm 12:6; 119:127; JÎWEl 3:5]
3 [GÂ Ghimel.] Selfs die Draak stoot die speen uit, en gee melk aan sy werpsel, maar die Dogter van My volk het wreed geword soos die volstruise in die wildernis.
4 [DÂ Dalet.] Die tong van die suigling kleef aan sy verhemelte van dors, kindertjies vra Brood, niemand breek Hom vir hulle nie.
5 [h Hé.] Hulle wat lekkernye geëet het, het versmag op die strate; die wat op purper gedra is, het die ashope omarm.
6 [wâ Waw.] Want die ongeregtigheid van die Dogter van My Volk was groter as die oortredinge van Sodom wat soos in ân oomblik omgekeer is, sonder dat iemand die hand in haar geslaan het.
7 [z Zajin.] Haar separatiste was skoner as sneeu, skitterend witter as melk, hulle liggaam rooier as robyne, hulle separatisme ân saffier. [Hooglied van Salomo 1:5]
8 [j;Â Get.] [Maar] hulle voorkoms het swarter as steenkool geword, hulle is nie herken op die strate nie; hulle vel kleef aan hul gebeente, hy het droog geword soos hout.
9 [fo Tet.] Die wat deur die swaard verslaan is, is gelukkiger as die wat deur die honger verslaan is, wat, deurboor, vergaan het uit gebrek aan veldvrugte.
10 [yĂÂ Jod.] Die hande van teerhartige vroue het hulle eie kinders gaargemaak; dit het hulle voedsel geword in die verbreking van die Dogter van My Volk.
11 [Ki Kaf.] JaHWeH het Sy Grimmigheid laat uitwoed, Sy brandende Woede uitgegiet en in Sion ân Vuur aangesteek wat Haar fondamente verteer het.
12 [l Lamed.] Hulle het dit nie geglo nie, die konings van die Aarde en al die inwoners van die wĂȘreld, dat ân teĂ«stander of ân vyand in die Poorte van Jerusalem sou kom nie.
13 [me Mem.] Dit was oor die oortredinge van Haar profete, die ongeregtigheid van Haar priesters wat daar binne-in Haar die bloed van die regverdiges vergiet het. [Klaagliedere 1:21]
14 [n Noen.] Blind het hulle deur die strate gewaggel, met beklad met bloed, sodat ân mens hulle klere nie kon aanraak nie.
15 [s Samek.] Staan opsy, verbaster! - het die mense hulle toegeroep. Staan opsy, staan opsy, moenie aanraak nie! As hulle vlug, ja waggel, is onder die nasies gesĂȘ: Hulle mag [hier] nie langer vertoef nie.
16 [PÂ PĂ©.] Die Aangesig van JaHWeH het hulle verstrooi, Hy sal hulle verder nie meer met welgevalle aansien nie. Vir die persoon van die priesters het hulle geen agting gehad, aan die grysaards het hulle geen barmhartigheid bewys nie.
17 [[o Ajin.] Nog altyddeur smag Ons oĂ« tevergeefs na hulp vir Ons; op Ons wagpos sien Ons met verwagting uit na ân nasie wat nie sal help nie.
18 [x; Tzadé.] Hulle het jag gemaak op Ons voetstappe, sodat Ons op Ons pleine nie kon loop nie; Ons einde het nader gekom, Ons dae was vol, ja, Ons einde het gekom.
19 [qâ Kof.] Ons vervolgers was vinniger as die arende van die Hemele, op die berge het hulle Ons hewig agtervolg, in die wildernis het hulle Ons voorgelĂȘ.
20 [r Resj.] Die Gees in Ons neusgate [van] die Gesalfde van JaHWeH, is in hulle kuile gevang, Sy Bedekking onder wie Ons gedink het om te lewe onder die nasies.
21 [ci Sjin.] Verbly en verheug jou, dogter van Edom, wat in die Aarde van Us woon; ook na jou sal die Beker kom, jy sal dronk word en jouself ontbloot.
22 [Tâ Taw.] Jou straf het sy einde bereik, Dogter van Sion, Hy sal Jou nie weer in ballingskap laat wegvoer nie. Hy straf jou skandelikheid, dogter van Edom, Hy openbaar jou oortredinge.
Leed van hede en verlede.
1Â DINK, JaHWeH, aan wat oor Ons gekom het, sien en aanskou Ons smaad.
2 Ons Erfdeel het na verbasterdes oorgegaan, Ons huise na uitlanders.
3 Ons het wese geword, sonder ân vader, Ons moeders is soos weduwees.
4 Ons water drink Ons vir geld, Ons hout kom teen betaling in.
5 Ons vervolgers is op Ons nek; Ons is afgemat sonder dat daar rus aan Ons gegun word.
6 Na Egipte het Ons die hand uitgestrek, na Assur om met brood versadig te word.
7 Ons vaders het oortree; hulle is daar nie meer nie, en Ons dra hulle skuld vir ongeregtigheid.
8 Knegte heers oor Ons, niemand ruk [Ons] uit hulle hand weg nie.
9 Met Ons siele bring Ons Ons brood in vanweë die swaard van die wildernis.
10 Ons vel was verbrand soos ân oond, van aangesig ontroerd van honger. [Hooglied 11:5]
11 Hulle het vroue in Sion besoedel, maagde in die stede van JeHûWdah.
12 Vorste is deur hulle hand opgehang, die persoon van die grysaards nie geëer nie.
13 Jongmanne dra die handmeul, en seuns struikel onder die drag hout.
14 Die oudstes is nie meer in die Poort nie, die jongmanne sonder hulle snarespel.
15 Die vreugde van Ons hart het opgehou, Ons koordans het in treurigheid verander.
16 Die Kroon van Ons hoof het geval; wee Ons, dat Ons oortree het.
17 Hierom het Ons hart krank geword, hierom is Ons oë verduister:
18 ter wille van die Berg van Sion wat woes lĂȘ, waar die jakkalse op rondloop.
19 U, JaHWeH, sit vir ewig, U Troon is van geslag tot geslag.
20 Waarom sou U Ons vir altyd vergeet, Ons verlaat tot in lengte van dae?
21 Draai Ons tot U, JaHWeH, dan sal Ons omdraai; vernuwe Ons dae soos in die voortyd.
22 Of het U Ons heeltemal verwerp, is U Toorn teen Ons alte groot? [JeshaJaH 26]
Geskiedkundige inleiding.
1 EN dit is die woorde van die Boekrol wat Barug, die seun van NeriJaH, die seun van MagsĂ©JaH, die seun van SedekiJaHĂ»W, die seun van HasĂĄdJaH, die seun van HilkĂJaH[Ă»W], in Babel geskryf het.
2 In die vyfde jaar, op die sewende dag van dieselfde maand waarin die Chaldeërs Jerusalem ingeneem en deur vuur verbrand het,
3 het Barug die woorde van hierdie Boekrol voorgelees ten aanhore van JekónJaH, die seun van JeHÎWjakim, die koning van JeHûWdah, en ten aanhore van al die volk wat na die lees van die Boekrol gekom het,
4 en ten aanhore van die vorste en die owerstes en die oudstes en van die hele volk, groot en klein, wat in Babel by die Soedrivier woon.
5 En hulle het geween en gevas en gebid voor die Aangesig van JaHWeH,
6 en ooreenkomstig elkeen se vermoë het hulle geld versamel
7 en dit na Jerusalem gestuur - na die priester JeHĂŽWjakim, die seun van HilkĂJaH[Ă»W], die seun van Sallum, en na die priesters en al die volk wat saam met hom in Jerusalem gewoon het.
8 Hulle het dit gegee, nadat hy die toerusting wat uit die Huis van JaHWeH geroof is, op die tiende dag van die maand Siwan ontvang het, om dit na die Aarde van JeHĂ»Wdah terug te bring - dit is die silwer toerusting wat SedekĂJaHĂ»W, die seun van koning JoshiJaHĂ»W van JeHĂ»Wdah, gemaak het,
9 nadat Nebukadnésar, die koning van Babel, JekónJaH en die vorste en die smede en die magtiges en die hele bevolking van die Aarde uit Jerusalem weggeneem en na Babel weggevoer het.
10 En hulle het gesĂȘ: Kyk, ons stuur geld na julle; koop vir die geld brandoffers en versoeningsbydraes en wierook, en berei spysbydraes; en slag op die altaar van JaHWeH onse Elohey.
11 Bid vir die welsyn van Nebukadnésar, die koning van Babel, en vir die welsyn van sy seun Béltsasar, dat hulle dae op Aarde so lank mag wees soos die dae van die Hemele.
12 Dat JaHWeH ons Krag mag gee en Lig aan ons oë, sodat ons kan lewe in die skaduwee van Nebukadnésar, die koning van Babel, en in die skaduwee van sy seun Bélsasar; dat ons hulle in lengte van dae sal dien, en dat ons barmhartigheid sal vind voor hulle aangesig.
13 Bid vir ons ook tot JaHWeH onse Elohey, omdat ons teen JaHWeH onse Elohey oortree het en Sy Woede en Grimmigheid tot vandag nie van ons afgewend is nie.
14 En lees hierdie Boekrol, wat ons na julle stuur om haar in die Huis van JaHWeH voor te lees op die feesdag en op geskikte dae.
Skuldbelydenis.
15 JULLE sal sĂȘ: Aan JaHWeH onse Elohey kom die Geregtigheid toe maar aan ons die beskaming van die aangesig, soos dit vandag is aan die hele JeHĂ»Wdah en aan die inwoners van Jerusalem
16 en aan ons konings, ons owerstes, ons priesters, ons profete en ons vaders.
17 Ons het oortree teenoor JaHWeH onse Elohey.
18 Ons het Hom nie gehoorsaam nie, en ons het nie geluister na die Stem van JaHWeH onse Elohey om te handel in die Wet wat Hy ons gegee het nie.
19 Vanaf die dag waarop JaHWeH ons vaders uit die Aarde van Egipte gelei het, tot vandag toe was ons voortdurend ongehoorsaam aan JaHWeH onse Elohey en het ons ligsinnig afgewyk om nie Sy Stem te hoor nie.
20 Aan ons kleef die besoedeling en die vloek wat JaHWeH deur Sy dienskneg MoshĂš verorden het op die dag waarop Hy ons vaders uit die Aarde van Egipte gelei het, om ons ân Adamah [die adamiet se Aarde] te gee wat oorloop van melk en heuning soos sy vandag is.
21 Maar ons het nie geluister na die Stem van JaHWeH onse Elohey, ondanks al die woorde van die profete wat Hy na ons gestuur het nie.
22 En ons het afgewyk, elkeen ooreenkomstig die gesindheid van sy besoedelde hart, om gode van vermenging te dien en te oortree voor die Aangesig van JaHWeH onse Elohey.
Vervolg van die skuldbelydenis.
1 DAAROM het JaHWeH Sy Woord in vervulling laat gaan wat Hy oor ons gespreek het en oor ons rigters, wat JisraEl geregeer het, en oor ons konings, ons vorste en die hele JisraEl en JeHûWdah:
2 Dat Hy groot besoedeling oor ons bring wat onder die ganse Hemele nie gebeur het soos in Jerusalem nie; dat, soos in die Wet van MoshĂš geskryf is,
3 elkeen van ons die vlees van sy seun en die vlees van sy dogter sal eet.
4 Hy het hulle oorgelewer in die mag van al die koninkryke wat ons omring, om ân voorwerp van spot en vervloeking te wees by al die omringende nasies, waaronder JaHWeH hulle verstrooi het.
5 Hulle het laer afgesak en nie hoër opgeklim nie, omdat ons oortree het teen JaHWeH onse Elohey deur nie te luister na Sy Stem nie.
6 Aan JaHWeH onse Elohey kom die Geregtigheid toe maar aan ons en aan ons vaders die beskaming van die aangesigte, soos dit vandag is.
7 JaHWeH het ons gedreig met al daardie besoedeling wat oor ons gekom het.
8 En ons het die Aangesig van JaHWeH nie gesoek deur ons almal te bekeer van die neigings van ons besoedelde hart nie.
9 Daarom was JaHWeH wakker oor die besoedeling om dit oor ons te bring; want JaHWeH is regverdig by al Sy werke wat Hy ons gebied.
10 Maar ons het nie na Sy Stem geluister om te wandel in die Wet van JaHWeH, wat Hy ons voorgehou het nie.
Smeekbede om Ontferming en om die vervulling van die belofte.
11 NOU dan, JaHWeH, die Elohey van JisraEl, wat U volk uit die Aarde van Egipte gelei het met ân Sterke Hand en met tekens, wonders en ân groot Krag en met ân Uitgestrekte Arm; wat vir Uself ân Naam gevestig het soos Hy vandag is! [Profesie van Barug 3:5]
12 Ons het oortree, ons was wetteloos, ons het verkeerd gedoen, JaHWeH onse Elohey, teen al U Gebooie.
13 Laat U Woede afgewend word van ons, want min van ons het oorgebly onder die nasies waarheen U ons verstrooi het.
14 Luister, JaHWeH, na ons gebed en ons smeking: lei ons uit om U ontwil, en laat ons Barmhartigheid vind voor die aangesig van diegene wat ons weggevoer het;
15 sodat die hele Aarde sal weet dat U JaHWeH onse Elohey is, en dat U Naam uitgeroep is oor JisraEl en sy nageslag.
16 JaHWeH, kyk neer van U Woning van U Apartheid, en gedenk ons. Neig U oor, JaHWeH, en hoor!
17 Open U OĂ«, o JaHWeH, en aanskou! Want nie die gestorwenes in die Doderyk/Sheol, wie se gees uit hulle binnenste weggeneem is, sal JaHWeH loof en verhoog nie,
18 maar die siel wat diep bedroef is; hy wat neergebuig gaan en swak is; die oë wat smag; die siel wat honger. Hulle loof en verhoog U, JaHWeH.
19 En ons, ons smeek U nie om U oor ons te ontferm vanweë die Geregtigheid van ons vaders en ons konings nie, JaHWeH onse Elohey,
20 maar vanweë U Woede en U Grimmigheid oor ons, ooreenkomstig die woorde wat U deur U diensknegte, die profete, gespreek het:
21 So spreek JaHWeH: Buig julle skouers, en dien die koning van Babel; dan sal julle in die Adamah [die adamiet se Aarde] bly wat Ek aan julle vaders gegee het;
22 maar as julle nie luister na die Stem van JaHWeH om die koning van Babel te dien nie,
23 dan laat Ek uit die stede van JeHĂ»Wdah en uit die omgewing van Jerusalem verdwyn die stem van Vreugde en die stem van Blydskap, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid; en die hele Aarde sal ân woesteny sonder bewoners wees.
24 Maar ons het nie geluister na U Stem om die koning van Babel te dien nie; en U het U woorde in vervulling laat gaan, wat U deur U diensknegte die profete gespreek het: dat die bene van ons konings en die bene van ons vaders uit hulle grafte sou uitgehaal word.
25 En kyk, hulle is blootgestel aan die warmte van die dag en aan die koue van die nag. En hulle het gesterf in die vreeslikste smarte, deur die honger, deur die swaard en die pes.
26 En die Huis waaroor U Naam uitgeroep is, het U gemaak soos Hy vandag is vanweë die skuld van ongeregtigheid van die huis van JisraEl en van die huis van JeHûWdah.
27 U het met ons gemaak, JaHWeH onse Elohey, ooreenkomstig die volheid van U Geregtigheid en die volheid van U groot Medelye,
28 soos U gespreek het deur U dienskneg MoshĂš op die dag toe U hom gebied het om U Wet op te skryf voor die kinders van JisraEl:
29 Wanneer julle nie na My Stem luister nie, sal hierdie groot en talryke menigte, die minste word van die volke waaronder Ek hulle sal verstrooi;
30 want Ek weet dat hulle nie na My sal luister nie, omdat die volk se nek verhard is. Maar in die Aarde van hulle ballingskap sal hulle tot bekering kom,
31 en hulle sal erken dat Ek JaHWeH, hulle Elohey is. Dan sal Ek hulle ân hart gee en ore wat verstaan,
32 en hulle sal My loof in die Aarde van hulle ballingskap en My Naam indagtig wees.
33 Hulle sal hulle bekeer van hulle hardnekkigheid en van hulle besoedelde werke, want hulle sal dink aan die pad van hulle vaders, wat teen JaHWeH oortree het.
34 Dan sal Ek hulle laat terugkeer na die Adamah [die adamiet se Aarde] wat Ek met ân eed beloof het aan hulle vaders Abraham, Isak en Jakob, en hulle sal haar besit. En Ek sal hulle vermeerder, en hulle sal nooit minder word nie.
35 Ook sal Ek ân ewige Verbond met hulle sluit, sodat Ek hulle Elohey en hulle My volk sal wees; en Ek sal My volk JisraEl nie meer wegvoer uit die Adamah [die adamiet se Aarde] wat Ek aan hulle gegee het nie.
1Â ALMAGTIGE JaHWeH, die Elohey van JisraEl, ân gebroke gees en ân verslae siel roep U aan.
2 Hoor, JaHWeH, en ontferm U, want ons het oortree teen U.
3 Omdat U sit tot in ewigheid, sal ons dan verwerp wees tot in ewigheid?
4 Almagtige JaHWeH, die Elohey van JisraEl, hoor die smeekbede van die gestorwenes van JisraEl en van die kinders van hulle wat teen U oortree het en wat nie na die Stem van JaHWeH hulle Elohey geluister het nie. Die besoedeling kleef aan ons.
5 Wees nie die oortredinge van ons vaders indagtig nie, maar dink in hierdie tyd aan U Mag en U Naam. [Profesie van Barug 2:11]
6 U is JaHWeH onse Elohey, en ons sal U loof, JaHWeH.
7 Want U het juis daarom die Vrees vir U in ons hart gelĂȘ dat ons U Naam sou aanroep; en ons prys U in ons ballingskap, omdat ons ons afgewend het van die ongeregtigheid van ons vaders, wat teen U oortree het.
8 Kyk, vandag is ons in die ballingskap waarin U ons verstrooi het tot ân skande en vloek en boete vanweĂ« al die oortredinge van ons vaders, wat afgewyk het van JaHWeH onse Elohey.
Die ellende is veroorsaak deur ân gebrek aan Wysheid.
9 HOOR, JisraEl, die Gebooie van die lewe; luister om die Wysheid te ken.
10 Waarom is dit, JisraEl, dat jy in die Aarde van die vyande is? Dat jy oud geword het in ân vreemde deel van die Aarde?
11 Waarom is jy besoedel soos lyke? Waarom word jy gereken onder hulle wat neergedaal het in die Doderyk/Sheol?
12 Jy het die Fontein van die Wysheid verlaat.
13 Wanneer jy sou gewandel het op die Weg van Elohim, dan sou jy in Vrede gewoon het tot in ewigheid. [Psalm 18:30]
14 Leer waar Wysheid is en waar Krag is en waar tegelyk die Verstand is om te weet waar lengte van lewe en lewensonderhoud is, en waar Lig van die OĂ« en Vrede is.
15 Wie het die Wysheid se plek gevind? En wie het in Haar skatkamers binne gegaan? [Job 28:12]
16 Waar is die vorste van die nasies, en waar is die wat oor die wilde diere van die Aarde heers?
17 Waar is die wat met die voëls van die Hemele speel? Waar is die wat die goud en silwer waarop die mense vertrou, opspaar en wat nie ophou met soek na besit nie?
18 Waar is die wat die silwer smeed en met sorg bewerk, en wie se werkstukke onnavolgbaar is?
19 Hulle het verdwyn en neergedaal in die Doderyk/Sheol; en ander het hulle plekke ingeneem.
20 ân Jonger geslag het die Lig gesien en op die Aarde gewoon, maar hulle het die Weg van die Wysheid nie geken nie;
21 hulle was ook nie op Haar Paaie nie en het Haar nie gekry nie; en hulle kinders het ver gebly van die Weg. [Psalm 18:30]
22 In KanaĂ€n hoor ân mens nie van Haar nie, en in Teman is Sy ook nie gesien nie.
23 Die seuns van Hagar wat die Kennis op die Aarde soek, en die koopmans van Merra en Teman, en die fabeldigters en die soekers van Insig - hulle het die Weg van die Wysheid nie geken nie, en hulle het geen wete gehad van Haar Paaie nie.
24 o JisraEl, hoe groot is die Huis van Elohim en hoe wyd die plek van Sy besit!
25 Hy is groot en Hy het geen einde nie; Hy is hoog en onmeetbaar.
26 Daar was die reuse, die manne van naam van die ou tyd, wat baie groot was en ervare in die stryd.
27 Maar JaHWeH het hulle nie uitverkies nie en aan hulle nie die Weg van die Wysheid gegee nie;
28 en hulle het omgekom, omdat hulle nie die Wysheid besit het nie; hulle het omgekom vanweë hulle onbedagsaamheid.
Openbaring van die Wysheid in die Wet.
29 WIE het opgeklim na die Hemele en Haar gekry en saamgebring uit die Wolkkolom?
30 Wie het oorgevaar na die ander kant van die see en Haar gevind en Haar vir uitgesoekte goud gekoop?
31 Daar is niemand wat die Weg van die Wysheid ken of wete het van Haar Paaie nie.
32 Maar Hy wat alles weet, ken Haar; Hy het Haar gevind deur Sy eie Insig. Hy wat die Aarde in die eindelose tyd toeberei het, Hy het haar ook volgemaak met viervoetige diere.
33 Hy stuur die Lig, en Sy gaan; Hy roep Haar, en Sy gehoorsaam en sidder vir Hom.
34 Die Sterre straal op hulle wagposte en jubel;
35 Hy roep Hulle, en Hulle sĂȘ: Hier is Ons. En met vreugde straal Hulle vir Hulle Maker.
36 Hy is Onse Elohey; geen ander is aan Hom gelyk nie.
37 Hy het die hele Weg van die Wysheid ontdek, en Hy het Haar meegedeel aan Sy dienskneg Jakob en aan JisraEl, wat Hy liefhet.
38 Daarna is Sy gesien op die Aarde, en Sy het met die adamiete omgegaan. [Wysheid van Sirah 24:8]
Die Wet en die Gebooie is lewe.
1Â DIT is die Boekrol van JaHWeH se Gebooie en die Wet wat tot in ewigheid is. Almal wat Haar aanneem, sal lewe; maar die wat Haar verlaat, sal sterf.
2 Bekeer jou, Jakob, en aanvaar Haar; wandel in die Glans van Haar Lig.
3 Moenie jou Glansrykheid aan ân verbasterde gee nie; en moenie Haar wat vir jou voordelig is, aan ân ander nasie gee nie.
4 Welgeseënd is ons, JisraEl, dat die dinge wat aan JaHWeH welgevallig is, aan ons bekend is.
Die Wysheid betreur Jerusalem se toestand.
5 HOU goeie moed, My volk! JisraEl, onthou!
6 Julle is verkoop aan die nasies, maar julle sal nie omkom nie, want julle is aan die vyande uitgelewer omdat julle Elohey vertoorn het.
7 Want julle het julle Maker verbitter deurdat julle aan duiwels bydraes gebring het en nie aan Elohim nie.
8 Julle het die Ewige El vergeet wat julle gevoed het; julle het Jerusalem, wat julle gevoed het, bedroef gemaak. [Hooglied van Salomo 1:5]
9 Want Sy het die Woede van Elohim oor julle sien kom en gesĂȘ: Hoor, inwoners van Sion, want JaHWeH het groot rou oor My gebring.
10 Ek het die gevangenskap aanskou van My seuns en dogters, en die Ewige het dit aan hulle gedoen.
11 Met Vreugde het Ek hulle gevoed; met geween en rou het Ek hulle laat gaan.
12 Laat niemand hom vrolik maak oor My, die Weduwee wat deur baie verlaat is; Ek is eensaam vanweë die oortredinge van My kinders, want hulle het afgewyk van die Wet van JaHWeH, [Psalm 60:1; 2 Ezra 2:2]
13 Hulle het Sy regte misken en nie gewandel op die Weg van JaHWeH se Gebooie nie en nie in Geregtigheid die Paaie van Sy Onderrig gevolg nie.
14 Inwoners van Sion, kom en gedenk die gevangenskap van My seuns en dogters, wat die Ewige oor hulle gebring het.
15 Van ver af het Hy oor hulle ân nasie laat kom - ân onbarmhartige nasie met ân vreemde taal, wat nie ân grysaard en ân seuntjie ontsien nie.
16 Hulle het die geliefde seuns van die Weduwee weggevoer en die Eensame van Haar dogters beroof.
17 Maar Ek, hoe kan Ek julle help?
18 Want Hy wat die besoedeling oor julle gebring het, kan julle verlos uit die hand van julle vyande.
19 Trek weg, kinders, trek weg; want Ek bly eensaam agter.
20 Ek het die kleed van die Vrede afgelĂȘ en die roukleed van die Smeking aangetrek; Ek sal die Ewige aanroep in My dae. [Profesie van Barug 5:1]
Trooswoorde van die Wysheid.
21 HOU goeie moed, kinders! Roep na JaHWeH, en Hy sal julle uitlei uit die oorheersing en uit die mag van die vyande.
22 Ek het My hoop gestel op die Ewige dat Hy julle uitred; en Vreugde het van die Aparte Een oor My gekom vanweë die Medelye wat met spoed na julle kom van die Ewige, julle Losser.
23 Want Ek het julle laat gaan met smart en jammerklagte, maar JaHWeH sal julle aan My teruggee met Vreugde en Blydskap vir altyd.
24 Want net soos die inwoners van Sion nou julle gevangenskap aanskou, so sal hulle spoedig ook julle Lossing deur Elohim sien, wanneer Hy vir julle kom met groot Glansrykheid. [JeségiEl 43]
25 Kinders, verdra met geduld die Woede wat van JaHWeH oor julle gekom het; die vyand het jou vervolg, maar spoedig sal jy sy ondergang sien, en dan sal jy jou voet op sy nek sit.
26 My teergevoelige kinders het op skurwe paaie gewandel; hulle is weggevoer soos ân trop vee wat deur vyande gesteel is.
27 Hou goeie moed, kinders! Roep na JaHWeH, want Hy wat julle weggevoer het, sal aan julle dink.
28 Want soos dit julle gesindheid gewees het om van Elohim af weg te dwaal, so sal julle tienmaal meer na Hom terugkeer en soek.
29 En Hy wat die besoedeling oor julle gebring het, sal ewige Vreugde oor julle bring saam met julle Lossing.
Vertroosting vir Jerusalem.
30 Hou goeie moed, Jerusalem! Hy wat jou ân naam gegee het, nooi jou uit.
31 Wee hulle wat jou gekwel het en hulle verheug het oor jou val!
32 Wee die stede waar jou kinders diensbaar was! Wee die koninkryk wat jou seuns geneem het!
33 Want soos sy haar oor jou ondergang verheug het en oor jou val gejubel het, so sal sy jammer oor haar eie verwoesting.
34 Ek sal ân einde stel aan haar vreugde oor haar menigtes, en haar trots sal in droefheid verander.
35 Want vanaf die Ewige sal Vuur oor haar kom in lengte van dae, en vir ân lang tyd sal duiwels in haar woon.
36 Slaan jou oë op na die ooste, Jerusalem, en aanskou die Vreugde wat vir jou van Elohim af kom.
37 Kyk, jou kinders kom wat jy laat gaan het; hulle kom, van die ooste tot die weste versamel deur die Woord van die Aparte Een, en hulle jubel oor die Glansrykheid van JaHWeH.
BIydskap van Jerusalem.
1 LĂ af, Jerusalem, die kleed van jou rou en verdrukking, en beklee jou vir altyd met die prag van JaHWeH se Glansrykheid. [Profesie van Barug 4:20]
2 Slaan die mantel om van die Geregtigheid wat uit Elohim is, en sit op jou hoof die hoofversiersel van die Glansrykheid van die Ewige. (Exodus 28:36)
3 Want JaHWeH sal aan die hele gebied onder die Hemele jou glans openbaar.
4 JaHWeH sal jou vir ewig by die naam noem: Vrede van Geregtigheid en Roem van Gehoorsaamheid. [JeshaJaH 60:14 - 17]
5 Staan op, Jerusalem, en klim op ân hoogte. Slaan jou oĂ« op na die ooste, en aanskou jou kinders wat van die weste af deur die Woord van die Aparte Een versamel is, en wat jubel omdat JaHWeH aan hulle gedink het. [Psalm 147]
6 Hulle het te voet van jou weggegaan, toe hulle deur die vyande weggevoer is; maar JaHWeH lei hulle na jou, terwyl hulle met eer gedra word soos ân koningstroon.
7 Want JaHWeH het bepaal dat elke hoë berg en die ewige heuwels laag gemaak word en dat die klowe gevul word totdat die Aarde gelyk is, sodat JisraEl veilig kan wandel in die Glansrykheid van JaHWeH.
8 En die bosse en al die geurige bome sal aan JisraEl skaduwee gee op die bevel van JaHWeH.
9 Want JaHWeH lei JisraEl met Vreugde deur die Lig van Sy Glansrykheid saam met Sy Medelye en Geregtigheid.
Die Brief van JirmeJaHûW
0Â AFSKRIF van die brief wat JirmeJaH gestuur het na die gevangenes toe hulle op die punt staan om deur die koning van die Babeliete na Babel weggevoer te word, om hulle te meld wat JaHWeH aan hom beveel het.
1 Vanweë die oortredinge wat julle teen JaHWeH gedoen het, sal julle as gevangenes na Babel weggevoer word deur Nebukadnésar, die koning van die Babeliete.
2 Wanneer julle in Babel aankom, sal julle daar baie jare bly - ân lang tyd, so lank soos sewe geslagte. Daarna sal Ek julle van haar uitlei in Vrede.
3 Nou sal julle in Babel gode van silwer en goud en hout sien, wat op die skouers rondgedra word en Vrees by die nasies aanjaag.
4 Neem julle in ag dat julle die vreemdelinge nie navolg en daardeur aan hulle gelyk word nie, sodat die Vrees vir hulle ook julle aangryp,
5 wanneer julle die menigte voor en agter hulle sien neerkniel, sĂȘ dan in julle harte: U behoort aanbid te word, JaHWeH.
6 Want My Boodskapper is onder julle om self julle geeste te ondersoek.
7 Die gode se tong is deur ân ambagsman gepolys, en hulle is met goud en silwer bedek, maar tog is hulle bedrog en kan nie praat nie.
8 En soos vir ân dogter wat van ornamente hou, neem hulle goud en maak krone vir die hoofde van hulle gode;
9 tensy die priesters die goud en silwer van hulle gode weghaal, om dit vir hulleself te gebruik en daarvan te gee aan die hoere in die bordele.
10 Hulle versier die gode van silwer en goud en hout ook soos mense met klere; maar hulle is nie gevrywaar teen roes en bederf nie.
11 En ook, al is hulle beklee met ân koningsblou gewaad, tog word hulle gesigte skoongemaak vanweĂ« die stof van die gebou wat dik op hulle lĂȘ.
12 Ook het hy ân septer, soos ân regter, van die platteland wat aan diegene wat hom aanrand nie die doodstraf kan oplĂȘ nie.
13 Hy hou ook wel ân swaard in sy regterhand, of ân byl; maar hy kan hom nie self help teen oorlog of diewe nie.
14 Daaruit blyk dat hulle nie elohim is nie; vrees hulle derhalwe nie?
15 Want soos ân mens se gebreekte gereedskap onbruikbaar is, so is ook die gode van hulle wat daar in die tempels neergesit is.
16 Hulle oë is vol stof van die voete van die wat inkom.
17 En ewenas vir iemand wat die koning beledig het, rondom die Poorte toegesluit is soos vir ân ter dood veroordeelde, so sluit die priesters hulle tempels met deur en grendels en sluitbalke, sodat hulle nie deur die diewe gesteel kan word nie.
18 Hulle brand lampe - en selfs baie vir hulle, maar hulle kan nie een daarvan sien nie.
19 Hulle is soos een van die balke van die Tempel, waarvan gesĂȘ word dat die hart weggevreet word: hulle bemerk dit nie dat die wurms uit die Aarde hulleself en hulle klere wegknaag nie.
20 Hulle gesigte is swart van die rook in die Tempel.
21 Vlermuise en swawels en ander voëls fladder op hulle lyf en hulle hoof; en ook is daar nog katte.
22 Julle weet daaruit dat hulle nie elohim is nie; vrees hulle daarom nie!
23 En die goud waarmee hulle vir versiering beklee is - as daar nie iemand is om die roes weg te neem nie, dan het dit geen glans nie; hulle bemerk selfs nie dat hulle gegiet word nie.
24 Vir die hoogste prys word hulle gekoop, en tog is daar in hulle nie ân siel nie.
25 Omdat hulle nie voete het nie, word hulle op die skouers rondgedra en toon so hulle eie skande aan die mense. Maar ook die wat hulle vereer, behoort hulle daaroor te skaam dat die gode nie uit hulleself kan opstaan, as hulle val nie.
26 En as iemand een regop sit, beweeg hy nie vanself nie; en as een oorhang, sal hy nie opkom nie. En tog word daar vir hulle slagdiere neergesit soos vir gestorwenes.
27 Die priesters verkoop van die slagdiere vir hulle eie voordeel, en hulle vroue sout ook wel daarvan in; maar hulle deel nie uit aan ân arme of ân gebreklike nie. Die slagdiere word trouens aangeraak deur vroue wat ân vloeiing het of onlangs gebaar het.
28 Daaraan sien julle dat hulle nie elohim is nie; vrees hulle nie!
29 Waarom sal hulle elohim genoem word? Want vroue bedien die gode van silwer en goud en hout.
30 En die priesters loop in hulle tempels rond met geskeurde klere en met geskeerde hare en baarde, terwyl hulle hoofde onbedek is.
31 Hulle huil en skreeu voor hulle gode soos sommige mense by ân dodemaal.
32 Die priesters neem ook van die klere van hul gode om hulle vroue en kinders aan te klee.
33 En of die gode nou kwaad of goed van iemand ondervind, hulle kan dit nie vergeld nie; hulle kan nie ân koning aanstel of afsit nie;
34 ewenas hulle nie rykdom of brons kan gee nie; en as iemand aan hulle ân gelofte doen wat hy nie hou nie, kan hulle nie wreek nie.
35 Hulle kan nie ân adamiet uit die Dood red nie, en hulle kan ân swakke nie uit die mag van ân sterke bevry nie.
36 Aan ân blinde kan hulle nie sy gesigsvermoĂ« teruggee nie; en ân adamiet wat in nood is, kan hulle nie uitred nie.
37 Hulle ontferm hulle nie oor ân weduwee nie, en hulle sal ân weeskind nie goeddoen nie.
38 Hulle is gelyk aan die klippe van ân berg - daardie hout en vergulde en versilwerde maaksels; en die wat hulle vereer, behoort hulle te skaam.
39 Hoe is dit dan moontlik om te meen of te beweer dat hulle elohim is?
40 Ook selfs sommige ChaldeĂ«rs onteer die elohim: wanneer hulle ân stomme sien, wat dus nie kan praat nie, dan haal hulle Bel en vra hom om die spraak, asof hy dit kan verneem.
41 En ofskoon hulle weet, tog hou hulle nie daarmee op nie, omdat hulle geen verstand het nie.
42 Die vroue sit met linte wat hulle omgebind het by die paaie en brand semels;
43 wanneer een van hulle deur een van die verbygangers saamgeneem word en sy met hom gemeenskap gehad het, dan verwyt sy die vrou naasaan dat sy nie geëer is soos syself nie en dat haar lint nie stukkend geskeur is nie.
44 Bedrog is alles wat daar vir hulle gebeur; hoe is dit dan moontlik om te meen of te beweer dat hulle elohim is?
45 Deur ambagsmanne en goudsmede is hulle gemaak, en hulle kan dus niks anders wees as wat die handwerksmanne wil nie.
46 Die wat hulle maak, word self nie oud nie; hoe kan dan die dinge wat deur hulle gemaak is, elohim wees?
47 So laat hulle bedrog en skande agter vir die wat na hulle kom.
48 Want wanneer daar ân oorlog en besoedeling oor hulle kom, dan beraadslaag die priesters met mekaar waar hulle met die gode sal wegskuil.
49 Hoe is dit dan moontlik om nie in te sien dat hulle nie elohim is nie, as hulle hulleself nie kan vrywaar teen ân oorlog en teen besoedeling nie?
50 Omdat dit hout en vergulde en versilwerde maaksels is, sal later ingesien word dat hulle bedrog is: vir al die nasies en konings sal dit duidelik wees dat hulle nie elohim is nie maar die werke van mensehande, en dat daar geen werk van Elohim onder hulle is nie.
51 Wie moet dan nog insien dat hulle nie elohim is nie?
52 Hulle stel nie ân koning oor die Aarde aan nie, en ook gee hulle aan die mense geen reĂ«n nie;
53 hulle kan hulleself ook geen Reg verskaf nie, en hulle is onmagtig om teen onreg te vrywaar; hulle is soos valke tussen die Hemele en die Aarde.
54 Want as die Tempel van die hout of vergulde of versilwerde gode deur vuur getref word, dan vlug wel hulle priesters en red hulleself, maar die gode brand dwarsdeur soos balke.
55 Ook aan ân koning en aan vyande kan hulle nie weerstand bied nie.
56 Hoe kan ân mens dan aanneem en glo dat hulle elohim is?
57 Ook teen diewe en rowers kan die hout en versilwerde en vergulde gode hulle nie vrywaar nie; en omdat hulle sterker as die gode is, neem hulle die goud en die silwer en die klere wat hulle bedek van hulle af en loop daarmee weg, sonder dat die gode hulleself kan help.
58 Daarom is dit beter om ân koning te wees wat sy mag kan toon, of ân nuttige werktuig waarmee die eienaar kan werk, as om die valse gode te wees; of selfs ân huisdeur wat beskerming bied aan al wat binnekant is, as die valse gode; of ân houtpilaar in ân koninklike paleis as die valse gode.
59 Want die son en die maan en die Sterre is ligte, wat tot nut gestuur word en gehoorsaam is.
60 Eweso die weerlig, wat goed sigbaar is, wanneer dit verskyn; net so waai die wind op die hele Aarde.
61 En as die Wolkkolom deur Elohim gebied word om oor die hele Aarde te trek, dan volbring hulle die bevel; en die vuur wat van omhoog gestuur word om die berge en die bosse te verteer, vervul sy opdrag.
62 Maar die maaksels is nĂČg in uiterlik nog in krag daaraan gelyk.
63 Daarom moet nie gemeen of beweer word dat hulle elohim is nie, want hulle het nie die regsmag om ân uitspraak te doen nie, en hulle kan die mense nie goeddoen nie.
64 Julle weet dus dat hulle nie elohim is nie; vrees hulle nie!
65 Want hulle kan ook nie ân vervloeking of seĂ«n oor konings uitspreek nie,
66 Aan die nasies kan hulle nie tekens in die Hemele gee nie, en hulle kan nie straal soos die son nie, en nie lig gee soos die maan nie.
67 Die diere is nog beter as hulle: die kan wegvlug in ân skuilplek en hulleself help.
68 Op geen enkele wyse is dit ons derhalwe duidelik dat hulle elohim is nie; vrees hulle dus nie?
69 Want soos ân voĂ«lverskrikker in ân komkommerland nie waghou nie, so is die hout en vergulde en versilwerde gode van hulle nie ân beveiliging nie.
70 Eweso is hulle gelyk aan ân doringboom in ân tuin, waarop die voĂ«ls gaan sit; net so aan ân lyk wat in die duister weggewerp word - daardie hout en vergulde en versilwerde gode van hulle.
71 Deurdat die koningsblou en die linneweefsel wat op hulle lĂȘ, vergaan, kan julle weet dat hulle nie elohim is nie. Oplaas word hulle self ook verteer, en hulle is ân skande in die Aarde.
72 Beter is derhalwe ân regverdige adamiet wat geen idole besit nie, want hy sal ver wees van die skande. Die Profesie van Barug.
Eerste gesig van die GĂ©rubs.
1Â IN die dertigste jaar, in die vierde [maand], op die vyfde van die maand, toe ek onder die ballinge by die Kebarrivier was, is die Hemele geopen en het ek gesigte van Elohim gesien.
2 Op die vyfde van die maand - dit was die vyfde jaar van die ballingskap van koning JĂŽWjakin -
3 het die Woord van JaHWeH uitdruklik gekom tot JeségiEl, die seun van Busi, die priester, in die Aarde van die Chaldeërs, by die Kebarrivier; en die Hand van JaHWeH was daar op hom. (Exodus 23:20)
4 Toe het ek gekyk - en daar het ân stormagtige Gees uit die noorde gekom, ân groot Wolkkolom met onophoudelike vuur; en ân glans was rondom Haar en uit Haar midde, OĂ« soos blinkende brons van vuur. [Wysheid van Sirah 24:4]
5 En uit Haar midde het die gestalte van vier Wesens gekom, en dit was hulle voorkoms: hulle het die gestalte van ân adamiet gehad;Â [Boekrol van Henog 40:9; Openbaring 4:6]
6 en elkeen het vier Aangesigte gehad en elkeen van hulle vier Vleuels;Â [Boekrol van Henog 40:2 - 10; JeshaJaH 37:16]
7 en hulle bene was reguit bene en hulle voetsole soos die sole van ân kalfspoot; en hulle het geglinster soos blink geskuurde koper;
8 en hande van ân adamiet was onder hulle Vleuels aan hulle vier kante. Maar aangaande die Aangesigte en die Vleuels van al vier,
9 hulle Vleuels was Vrou teen Haar Suster verbind. Hulle het nie weggedraai as hulle gaan nie; hulle het elkeen maar reguit vorentoe gegaan.
10 En die voorkoms van hulle gesigte het gelyk soos die gesig van ân adamiet; en al vier het die gesig van ân leeu gehad aan die regterkant en al vier het die gesig van ân kalf aan die linkerkant; ook het al vier die gesig van ân arend gehad. [Openbaring 4:7]
11 En hulle Vleuels het uitgesprei na boontoe; elkeen het twee gehad wat met mekaar verbind was, en twee wat hulle liggame bedek het.
12 En hulle het elkeen reguit vorentoe gegaan; waar die Gees ook heen wou gaan, het hulle gegaan; hulle het nie weggedraai as hulle gaan nie.
13 Aangaande die gestalte van die Wesens: hulle voorkoms was soos gloeiende vuurkole, soos die voorkoms van fakkels; die [vuur] het heen en weer beweeg tussen die Wesens, en die vuur het ân helder glans gehad, en uit die vuur het blitse uitgeslaan.
14 En die Wesens het heen en weer gesnel, in aansien soos ân bliksemstraal.
15 Ek het toe die Wesens nader bekyk: daar was een Wiel op die Aarde langs die Wesens aan elkeen van die vier voorkante.
16 Die voorkoms van die Wiele en hulle maaksel was soos diĂ© van ân chrisoliet; en al vier het dieselfde vorm gehad; daarby was hulle voorkoms en hulle maaksel asof daar ân Wiel binne-in ân Wiel was.
17 Na al vier kante het hulle gegaan as hulle gaan: hulle het nie gedraai as hulle gaan nie.
18 En hulle vellings - dié was hoog en dié was wonderbaar; en hulle vellings was by al vier rondom vol Oë.
19 En as die Wesens gaan, gaan die Wiele naasaan hulle; en as die Wesens hulle van die Aarde af ophef, word die Wiele opgehef. [Odes van Salomo 23:16]
20 Waar die Gees ook heen wou gaan, het hulle gegaan in die rigting wat die Gees wou gaan; en die Wiele is gelyktydig saam met hulle opgehef, want die Gees van die Wese was in die Wiele.
21 As Hulle gaan, gaan hulle; en as Hulle bly staan, staan hulle; en as Hulle hulle van die Aarde af ophef, word die Wiele gelyktydig saam met Hulle opgehef, want die Gees van die Wesens was in die Wiele. [1 Konings 7:32]
22 En oor die hoofde van die Wesens was iets in die vorm van ân Koepel wat glans soos die wonderbare kristal, bo-oor hulle hoofde uitgesprei. [Psalm 104:2]
23 En onder die Koepel heen was hulle Vleuels vrou teen suster uitgestrek; en elke man het twee gehad wat duskant en anderkant hul liggame bedek het. (Exodus 26:3)
24 En as hulle gaan, het ek die geruis van hulle Vleuels gehoor soos die geruis van baie waters, soos die Stem van die Almagtige - ân gedruis soos die gedreun van ân leĂ«r. As hulle staan, het hulle hul Vleuels laat sak. [JesĂ©giEl 10:5]
25 En daar het ân Stem gekom bo van die Koepel af wat oor hulle hoof was; as hulle staan, het hulle hul Vleuels laat sak.
26 En bokant die Koepel wat oor hulle hoof was, was iets wat soos saffiersteen gelyk het, in die vorm van ân Troon; en op die troon ân Gestalte wat ân beeld van 'n adamiet gehad het. [Psalm 99:1; Odes van Salomo 23:18]
27 Ek sien toe Iets met die uiterlike voorkoms van glansende brons; van wat soos Sy lendene gelyk het boontoe soos vuur, rondom in ân omhulsel; en van wat soos Sy lendene gelyk het ondertoe, het ek Iets gesien soos vuur met ân glans daaromheen.
28 Soos die voorkoms van die boog wat in die Wolkkolom is op ân reĂ«ndag, so het die glans rondom gelyk. So het die verskyning van die Beeld van dieGlansrykheid van JaHWeH gelyk. En toe ek Hom sien, het ek op my aangesig geval en die Stem gehoor van Een wat spreek. (Exodus 23:20-23) Boekrol van Henog 14:16]
Roeping van JeségiEl.
1Â EN Hy het vir my gesĂȘ: Seun van adam, staan op jou voete, dat Ek met jou kan spreek.
2 En die Gees het in my gekom sodra Hy met my gespreek het, en my op my voete laat staan; en ek het Hom gehoor wat met my gespreek het.
3 Hy sĂȘ toe vir my: Seun van adam, Ek stuur jou na die kinders van JisraEl, na die rebelse nasies wat teen My gerebelleer het; hulle en hul vaders het teen My oortree tot hierdie selfde dag toe.
4 En die kinders is hard van aangesig en verstok van hart. Ek stuur jou na hulle, en jy moet vir hulle sĂȘ: So spreek my Meester JaHWeH!
5 Maar of hulle nou al luister of nie - want hulle is ân wederstrewige huis - hulle sal moet erken dat daar ân profeet in hulle midde gewees het.
6 En jy, seun van adam, wees nie vir hulle of vir hulle woorde bevrees nie, omdat distels en dorings by jou is, en jy by skerpioene woon; wees nie bevrees vir hulle woorde en wees voor hulle aangesig nie verskrik nie, want hulle is ân wederstrewige huis. [Lukas 10:19 - 20]
7 Maar jy moet hulle My Woorde verkondig, of hulle al luister of nie; want hulle is wederstrewig.
8 Maar jy, seun van adam, luister na wat Ek jou sĂȘ; wees nie wederstrewig soos die wederstrewige huis nie; maak jou mond wyd oop, en eet wat Ek jou gee. [Openbaring 10]
9 Toe kyk ek, en daar was ân hand na my toe uitgesteek, en daarin ân Rol van ân Boekrol!
10 En Hy het haar voor my uitgesprei; en sy was beskrywe op die voor- en agterkant, en oor haar was geskrywe klaagliedere en gesug en wee.
1 DAARNA het Hy vir my gesĂȘ: Seun van adam, eet op wat jy vind; eet hierdie Rol op, en gaan spreek met die huis van JisraEl. [Openbaring 10:9]
2 Toe het ek my mond oopgemaak, en Hy het my dié rol laat eet
3 en vir my gesĂȘ: Seun van adam, laat jou buik eet, en vul jou ingewande met hierdie Rol wat Ek jou gee. En ek het haar geĂ«et, en sy was in my mond soos heuning so soet.
4 En Hy het vir my gesĂȘ: Seun van adam, kom, gaan na die huis van JisraEl, en spreek hulle aan met My Woorde;
5 want jy is nie gestuur na ân volk wat duister van spraak en swaar van tong is nie, [maar] na die huis van JisraEl;
6 nie na baie volke wat duister van spraak en swaar van tong is nie, wie se woorde jy nie kan verstaan nie; as Ek jou tog na hulle gestuur het, het hulle na jou geluister!
7 Maar die huis van JisraEl sal na jou nie wil luister nie, omdat hulle na My nie wil luister nie; want die hele huis van JisraEl het ân harde voorhoof en ân ongevoelige hart.
8 Kyk, Ek maak jou aangesig hard net soos hulle aangesig en jou voorhoof hard net soos hulle voorhoof.
9 Jou voorhoof maak Ek hard soos ân diamant, harder as ân rots; jy mag nie vir hulle bevrees of vir hulle verskrik wees nie, omdat hulle ân wederstrewige huis is.
10 Verder het Hy vir my gesĂȘ: Seun van adam, neem al My woorde wat Ek vir jou sal sĂȘ, in jou hart op, en hoor hulle met jou ore;
11 en kom, gaan na die ballinge, na die kinders van jou volk, en spreek met hulle en sĂȘ vir hulle: So spreek my Meester JaHWeH - of hulle al luister of nie.
12 Toe het die Gees my opgeneem en ek het agter my die geluid van ân groot gedreun gehoor [wat sĂȘ]: Geloofd sy die Glansrykheid van JaHWeH uit Sy woonplek!
13 En [ek het gehoor] die geluid van die Wesens se Vleuels wat Vrou teen Haar Suster verbind was, en die geluid van die Wiele gelyktydig daarmee en die geluid van ân groot gedreun.
14 Toe het die Gees my opgehef en my weggeneem en ek het gegaan verbitterd in die grimmigheid van my gees; maar die Hand van JaHWeH was sterk op my.
15 En ek het by die ballinge gekom in Tel-Abib, wat by die Kebarrivier gewoon het, en by die plek van hulle woning; en ek het daar sewe dae lank verstom in hulle midde gesit.
JeségiEl as wag aangestel.
16 EN aan die einde van sewe dae het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
17 Seun van adam, Ek het jou as wag vir die huis van JisraEl aangestel; en as jy ân Woord uit My Mond hoor, moet jy hulle van My kant waarsku.
18 As Ek aan die besoedelde sĂȘ: Jy sal sekerlik sterwe - en jy waarsku hom nie en spreek nie om die besoedelde vir sy verkeerde weg te waarsku om hom in die lewe te hou nie, dan sal hy, die besoedelde, deur sy ongehoorsaamheid sterwe; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis.
19 Maar as jy die besoedelde waarsku, en hy hom nie van sy besoedeldheid en van sy verkeerde weg bekeer nie, dan sal hy deur sy ongehoorsaamheid sterwe; maar jy het jou siel gered.
20 En as ân regverdige hom van sy geregtigheid afkeer en onreg doen, en Ek ân struikelblok voor hom gooi, dan sal hy sterwe; omdat jy hom nie gewaarsku het nie, sal hy deur sy oortreding sterwe, en aan sy geregtigheid wat hy beoefen het, sal nie gedink word nie; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis.
21 Maar as jy die regverdige waarsku, dat die regverdige nie moet oortree nie, en hy nie mistrap nie, dan sal hy sekerlik lewe, omdat hy hom laat waarsku het; en jy het jou siel gered.
22 En die Hand van JaHWeH was daar op my, en Hy het vir my gesĂȘ: Staan op, gaan uit na die laagte, en Ek sal daar met jou spreek.
23 Ek staan toe op en gaan na die laagte uit; en kyk, die Glansrykheid van JaHWeH het daar gestaan soos die Glansrykheid wat ek by die Kebarrivier gesien het. En ek het op my aangesig geval.
24 Toe kom die Gees in my en laat my op my voete staan; en Hy het met my gespreek en vir my gesĂȘ: Gaan in, sluit jou toe in jou huis.
25 En jy, seun van adam, kyk, hulle sit vir jou toue aan en bind jou daarmee, sodat jy nie onder hulle kan uitgaan nie.
26 En Ek sal jou tong aan jou verhemelte laat klewe, sodat jy stom sal word en vir hulle geen bestraffer sal wees nie; want hulle is ân wederstrewige huis.
27 Maar as Ek met jou spreek, sal Ek jou mond open, en jy moet aan hulle sĂȘ: So spreek my Meester JaHWeH. Wie hoor, laat hom hoor; en wie dit nalaat, laat hom dit nalaat; want hulle is ân wederstrewige huis.
Voorspelling van die toekomstige beleg van Jerusalem.
1Â EN jy, seun van adam, neem vir jou ân baksteen en sit haar voor jou neer, en teken op haar ân Stad, naamlik Jerusalem;
2 maak dan ân beleĂ«ring teen haar en bou forte teen haar en gooi ân wal teen haar op en stel laers teen haar op en lĂȘ stormramme teen haar aan rondom.
3 Verder, neem jy vir jou ân ysterpan en sit hom as ân ystermuur tussen jou en die Stad; en rig jou aangesig na haar, en sy sal beleĂ«r wees, en jy moet teen haar beleĂ«r. ân Teken is sy vir die huis van JisraEl.
4 Gaan lĂȘ ook op jou linkerkant, en sit daarop die skuld vir ongeregtigheid van die huis van JisraEl; [volgens] die getal dae dat jy daarop lĂȘ, moet jy hulle skuld vir ongeregtigheid dra.
5 En Ek lĂȘ jou die jare van hulle ongeregtigheid op volgens die getal dae, driehonderd-en-negentig dae, dat jy die straf vir ongeregtigheid van die huis van JisraEl moet dra.
6 En as jy met hierdie [dae] klaar is, moet jy, vir die tweede keer, op jou regterkant gaan lĂȘ en die straf vir ongeregtigheid van die huis van JeHĂ»Wdah dra, veertig dae lank - vir elke jaar lĂȘ Ek jou een dag op.
7 En op die beleëring van Jerusalem moet jy jou aangesig rig terwyl jou arm ontbloot is; en jy moet teen haar profeteer.
8 En kyk, Ek sit vir jou toue aan, sodat jy jou nie kan omdraai van die een kant na die ander nie, totdat jy klaar is met die dae van jou beleëring.
9 En neem jy vir jou koring en gars en boontjies en lensies en broodmanna en spelt, en gooi dit in een skottel, en maak vir jou daarvan brood; [volgens] die getal dae dat jy op jou sy lĂȘ, driehonderd-en-negentig dae, moet jy van hom eet.
10 En jou vleis wat jy moet eet, sal in gewig wees twintig sikkels elke dag; van tyd tot tyd moet jy hom eet.
11 Jy moet ook water by die maat drink, die sesde deel van ân hin; van tyd tot tyd moet jy hom drink.
12 En as garskoeke moet jy haar eet en haar op die drek, uitgeskei deur ân adamiet, bak voor hulle oĂ«.
13 Toe sĂȘ JaHWeH: So sal die kinders van JisraEl hulle brood besoedel eet onder die nasies waarheen Ek hulle sal verdrywe. [Odes van Salomo 23; Maleagi 3:16]
14 En ek sĂȘ: Ag, my Meester JaHWeH! Kyk, my siel is nooit besoedel nie, en ek het van my jeug af tot nou toe geen karkas of iets wat verskeur is, geĂ«et nie, en daar het geen besoedelde vleis in my mond gekom nie.
15 Toe sĂȘ Hy vir my: Kyk, Ek het vir jou beesmis gegee in plaas van adamietdrek; daarop moet jy jou brood klaarmaak.
16 Ook het Hy vir my gesĂȘ: Seun van adam, kyk, Ek verbreek die Staf van die Brood in Jerusalem, en hulle sal brood by die gewig en met kommer eet en water by die maat en in stomme smart drink;
17 sodat hulle gebrek aan Brood en water het, en ân man met sy broer verstom staan en verrot in hulle skuld van ongeregtigheid.
1Â EN jy, seun van adam, neem vir jou ân skerp swaard; as skeermes moet jy haar vir jou neem, en laat haar gaan oor jou hoof en oor jou baard; daarna moet jy vir jou ân weegskaal neem en die [hare] verdeel:
2 ân derde deel moet jy binne-in die Stad met vuur verbrand as die dae van die beleĂ«ring verby is; dan moet jy ân derde deel neem [en] met die swaard stukkend kap rondom die [Stad], en ân derde deel moet jy in die wind strooi; en Ek sal ân swaard agter hulle uittrek.
3 Jy moet ook ân klein bietjie daarvan neem en haar in jou slippe bind;
4 en van haar moet jy nog weer neem en haar binne-in die vuur gooi en haar met vuur verbrand; daar sal vuur van uitgaan in die hele huis van JisraEl.
5 So sĂȘ my Meester JaHWeH: Sy is Jerusalem. Ek het haar onder die nasies gestel, en die Aarde wat haar omsirkel.
6 Maar sy het gerebelleer teen My Reg, meer besoedel as die nasies, en teen My Insettinge meer as die Aarde daar rondom heen; want hulle het My Reg verwerp en in My Insettinge nie gewandel nie.
7 Daarom, so sĂȘ my Meester JaHWeH: Omdat julle opstandiger is as die nasies wat rondom julle is, in My Insettinge nie gewandel en My Reg nie betrag het nie - selfs na die reg van die nasies wat rondom julle is, nie gehandel het nie;
8 daarom, so sĂȘ my Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, ja, Ek! En Ek sal Reg in jou midde oefen, voor die oĂ« van die nasies;
9 en om al jou gruwels ontwil sal Ek aan jou doen wat Ek nooit gedoen het nie, en wat Ek sĂł nooit weer sal doen nie.
10 Daarom sal die vaders die kinders verslind in jou midde, en die kinders sal hulle vaders verslind; en Ek sal strafgerigte oefen in jou midde en sal jou oorblyfsel deur [besoedelde] geeste verstrooi.
11 Daarom, so waar as Ek leef, spreek my Meester JaHWeH: gewis, omdat jy My Apartheidsplek besoedel het met al jou verfoeisels en met al jou gruwels, sal Ăk My ook onttrek; My Oog sal nie verskoon nie, en Ăk sal ook nie spaar nie. [JeshaJaH 1:4]
12 ân Derde deel van jou sal aan die pes sterwe en deur hongersnood in jou omkom; en ân derde deel sal deur die swaard rondom jou val; en ân derde deel sal Ek deur geeste verstrooi, en Ek sal ân swaard agter hulle uittrek. [JesĂ©giEl 12:13]
13 So sal dan My Toorn uitwoed, en Ek sal My Grimmigheid tot rus bring teen hulle en aan My voldoening verskaf; en hulle sal weet omdat Ek - JaHWeH, in My ywer gespreek het as Ek My Grimmigheid teen hulle laat uitwoed.
14 En Ek sal jou ân puinhoop en ân voorwerp van smaad maak onder die nasies wat rondom jou is, voor die oĂ« van almal wat verbygaan.
15 En sy sal ân voorwerp van smaad en skimp wees, ân waarskuwing en ân voorwerp van verbasing vir die nasies wat rondom jou is, as Ek strafgerigte in jou oefen in Toorn en Grimmigheid en in grimmige strawwe; Ek - JaHWeH, het dit gespreek.
16 As Ek die besoedelde pyle van hongersnood teen hulle uitstuur wat tot verwoesting is, wat Ek uitstuur om julle te vernietig, dan sal Ek die hongersnood oor julle vermeerder, en julle Staf van die Brood sal Ek verbreek.
17 Ja, hongersnood en besoedelde wesens wat jou kinderloos sal maak, sal Ek oor julle stuur; ook sal pes en bloedvergieting in jou rondgaan, en Ek sal ân swaard oor jou bring. Ek - JaHWeH, het gespreek.
Profesie teen die berge [nasies] van JisraEl.
1Â EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, rig jou aangesig teen die berge van JisraEl, en profeteer teen hulle
3 en sĂȘ: Berge van JisraEl, luister na die Woord van my Meester JaHWeH! So sĂȘ my Meester JaHWeH vir die berge en vir die heuwels en vir die klowe en vir die dale: Kyk, Ek bring ân Swaard oor julle, en Ek sal julle Hoogtes vernietig;
4 en julle altare sal verwoes en julle sontorings verbreek word; en Ek sal die wat uit julle verslaan is, neerwerp voor julle drek-idole;
5 en Ek sal die lyke van die kinders van JisraEl voor hulle drek-idole werp en julle beendere rondom julle altare strooi.
6 In al julle woonplekke sal die stede vernietig en die Hoogtes ruĂŻnes word, sodat julle altare vernietig en verlate sal wees, en julle drek-idole verbreek sal word en verdwyn, en julle sontorings afgemaai en julle ondernemings vernietig sal word.
7 En die wat verslaan is, sal onder julle lĂȘ, sodat julle kan weet dat Ek - JaHWeH is.
8 Maar Ek sal ân oorblyfsel bewaar deurdat daar vir julle sommige sal wees wat onder die nasies die Swaard sal ontvlug, wanneer julle verstrooi word in die Aarde.
9 Dan sal die wat uit julle ontvlug het, aan My dink onder die nasies waarheen hulle as gevangenes weggevoer is, as Ek hulle ontugtige hart wat van My afgewyk het, en hulle oë wat agter hulle drek-idole aan hoereer, verbreek het; en hulle sal vir hulself walglik wees weens die besoedelde dinge wat hulle gedoen het volgens al hulle gruwels.
10 En hulle sal weet omdat Ek - JaHWeH is; Ek het nie tevergeefs gespreek dat Ek hulle hierdie besoedeling sal aandoen nie.
11 So sĂȘ my Meester JaHWeH: Slaan met jou handpalms, en stamp met jou voet, en sĂȘ: Wee oor al die besoedelde gruweldade van die huis van JisraEl, omdat hulle deur die swaard, die honger en die pes moet val.
12 Hy wat ver is, sal deur die pes sterwe; en hy wat naby is, sal deur die swaard val; en hy wat oorgebly het en gespaar is, sal deur die hongersnood sterwe. So sal Ek dan My Grimmigheid teen hulle laat uitwoed.
13 En julle sal weet omdat Ek - JaHWeH is, as die wat uit hulle verslaan is, onder hulle drek-idole lĂȘ rondom hulle altare op elke hoĂ« heuwel, op al die bergtoppe en onder elke groen boom en onder elke digte terpentynboom, die plek waar hulle aan al hulle drek-idole ân kalmerende aroma berei het.
14 En Ek sal My Hand teen hulle uitstrek en sal in die Aarde ân verwoesting aanbring en met afgryse vervul, van die Wildernis af tot by Dibla in al hulle woonplekke. En hulle sal weet omdat Ek - JaHWeH is.
Die einde kom! Die einde kom!
1Â DAARNA het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 En jy, seun van adam, so spreek my Meester JaHWeH tot die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl: Einde! Die einde het gekom oor die vier hoeke van die Aarde.
3 Nou is die einde oor jou, en Ek sal My Toorn teen jou uitstuur en jou oordeel volgens jou weë en al jou gruwels op jou laat neerkom;
4 en My Oog sal jou nie verskoon nie, en Ek sal nie spaar nie, maar Ek sal jou wandel op jou laat neerkom, en jou gruwels sal in jou midde wees; en julle sal weet omdat Ek - JaHWeH is.
5 So sĂȘ my Meester JaHWeH: besoedeling op besoedeling, kyk, sy kom!
6 ân Einde kom, die einde kom, hy word wakker teen jou; kyk, hy kom!
7 Die Krans kom teen jou, inwoner van die Aarde! Die tyd kom, die dag is naby! Rumoer en geen vreugde-geroep op die berge nie!
8 Nou sal Ek binnekort My Grimmigheid oor jou uitgiet en My Toorn teen jou laat uitwoed en jou oordeel volgens jou weë en al jou gruwels op jou laat neerkom.
9 En My Oog sal nie verskoon nie, en Ek sal nie spaar nie; Ek sal jou vergeld volgens jou weë, en jou gruwels sal in jou midde wees; en julle sal weet omdat Ek - JaHWeH is wat slaan.
10 Kyk, die dag, kyk, hy kom! Die Krans het uitgegaan, die Staf het gebot, die hoogmoed het uitgespruit.
11 Die geweld is opgestel tot ân roede van besoedeling; niks van hulle [sal oorbly] nie of van hulle menigte of van hulle gedruis, en niks glansryks sal aan hulle wees nie.
12 Die tyd het gekom, die dag is naby; laat die koper nie bly wees nie en die verkoper nie treur nie; want brandende Woede is daar oor haar hele menigte.
13 Want die verkoper sal nie teruggaan na wat verkoop is nie - ook as hy nog in die lewe is; want die gesig aangaande haar hele menigte sal nie herroep word nie, en ân man sal homself nie versterk deur sy ongeregtigheid in sy lewe nie.
14 Hulle blaas met die trompet en maak alles klaar, maar niemand trek na die oorlog toe nie; want My brandende Woede is oor haar hele menigte.
15 Die swaard buite, en die pes en die hongersnood binne; hy wat in die veld is, sal deur die swaard sterwe; en hy wat in die Stad is, hom sal die hongersnood en die pes verteer.
16 En die wat uit hulle ontvlug, sal ontvlug; maar hulle sal op die berge wees soos duiwe van die klowe wat almal klaag, elkeen vanweë sy skuld van ongeregtigheid.
17 Almal se hande sal slap word, en almal se knieë sal wegvloei [soos] water.
18 Ook sal hulle rouklere aangord, en angs sal hulle oordek; en oor al die aangesigte sal skaamte wees en op al hulle hoofde ân kaalte.
19 Hul silwer sal hulle op die strate gooi, en hulle goud sal ân voorwerp van onsuiwerheid wees; hul silwer en hul goud sal hulle nie kan red in die dag van die Grimmigheid van JaHWeH nie; hul siel sal hulle [daarmee] nie versadig of hul ingewande [daarmee] vul nie, want dit was die struikelblok tot hulle ongehoorsaamheid.
20 En die pragtige sieraad daarvan het hulle as voorwerp van trots opgestel, en die afbeeldings van hul gruwels, hul verfoeisels het hulle daarmee gemaak; daarom het Ek dit vir hulle tot ân voorwerp van vuilheid gemaak.
21 En Ek sal dit in die hand van verbasterdes oorgee as roof en aan die besoedeldes van die Aarde as buit, dat hulle dit besoedel.
22 Ook sal Ek My Aangesig van hulle afwend, en hulle sal My verborgenhede besoedel: rowers sal in haar inkom en haar besoedel.
23 Maak ân ketting klaar, want die Aarde is vol regsprake van bloed en die Stad is vol geweld.
24 Daarom sal Ek die besoedelste nasies laat kom, wat hulle huise in besit sal neem, en Ek sal die trots van die sterkes laat ophou, en hulle plekke van Apartheid sal besoedel word.
25 Die angs kom; en hulle soek Vrede, maar Hy is nie daar nie.
26 Verwoesting op verwoesting kom, en gerug op gerug is daar; en hulle sal ân gesig verlang van die profeet, maar die Wet sal verlore wees vir die priester en die raad vir die oudstes.
27 Die koning sal rou, en die vors sal hom beklee met verbasing, en die hande van die nasies van die Aarde sal deur skrik verlam wees. Ek sal met hulle handel volgens hulle weg, en volgens hulle regsprake sal Ek hulle oordeel; en hulle sal weet omdat Ek - JaHWeH is.
Son-aanbidding: âhulle gesig na die ooste, en hulle het hul voor die son neergebuig na die oosteâ
1 EN in die sesde jaar, in die sesde [maand], op die vyfde van die maand, terwyl ek in my huis sit en die oudstes van JeHûWdah voor my sit, het die Hand van my Meester JaHWeH daar op my geval.
2 Ek kyk toe - en daar was ân Gestalte wat soos vuur gelyk het; van wat soos Sy lendene gelyk het en ondertoe, was vuur, en van Sy lendene af en boontoe iets net soos ân hemelglans wat soos glansende metaal geskyn het.
3 Toe steek Hy iets uit wat die vorm van ân Hand het, en vat my aan die kuifhare van my hoof; en die Gees het my opgehef tussen die Aarde en die Hemele en my in gesigte van Elohim na Jerusalem gebring, by die ingang van die binneste poort wat na die Noorde toe kyk, waar die setel was waar die afbeelding van die jaloesie verkry kan word.
4 En kyk, die Glansrykheid van die Elohey van JisraEl was daar, ooreenkomstig die verskyning wat ek in die laagte gesien het.
5 En Hy sĂȘ vir my: Seun van adam, slaan tog jou oĂ« op in die rigting van die Noorde; en ek het my oĂ« opgeslaan in die rigting van die Noorde - en daar was aan die Noordekant van die altaarpoort daardie afbeelding van die jaloesie by die ingang!
6 En Hy sĂȘ vir my: Seun van adam, sien jy wat hulle doen, die groot gruwels wat die huis van JisraEl hier aanrig, dat Ek ver van My Apartheidsplek af moet weggaan? Maar jy sal nog ander groot gruwels sien.
7 Daarop bring Hy my by die ingang van die voorhof. Ek kyk toe - en daar was ân gat in die muur.
8 En Hy sĂȘ vir my: Seun van adam, breek tog deur die muur heen. En ek het deur die muur heen gebreek, en kyk, daar was ân deur.
9 Daarop sĂȘ Hy vir my: Gaan in, en kyk na die gruwels van besoedeling wat hulle hier doen.
10 Ek gaan toe in en kyk - en daar was allerhande modelle van afskuwelike kruipende en viervoetige wesens, en allerhande drek-idole van die huis van JisraEl wat al rondom op die muur uitgesny was.
11 En sewentig manne uit die oudstes van die huis van JisraEl het daarvoor gestaan, en JaÀzanJaHûW, die seun van Safan, onder hulle; en elkeen het sy wierookpan in sy hand gehad, en die geur van die Wolkkolom van reukwerk het opgegaan. [Boekrol van Henog 89:59]
12 Toe sĂȘ Hy vir my: Het jy gesien, seun van adam, wat die oudstes van die huis van JisraEl in die Duisternis doen, elkeen in sy kamers met beeldwerk? Want hulle dink: JaHWeH sien ons nie; JaHWeH het die Aarde verlaat.
13 En Hy sĂȘ vir my: Jy sal nog ander groot gruwels sien wat hulle doen.
14 Hy het my toe gebring na die Noordelike ingang van die Poort by die Huis van JaHWeH, en kyk, daar het die vroue gesit wat Tammus beween.
15 En Hy sĂȘ vir my: Het jy dit gesien, seun van adam? Jy sal nog ander gruwels, groter as hierdie, sien.
16 Toe bring Hy my na die binneste voorhof van die Huis van JaHWeH; en kyk, by die ingang van die Huis van JaHWeH, tussen die voorportaal en die altaar, was omtrent vyf-en-twintig man. met hulle rug na die Huis van JaHWeH en hulle gesig na die ooste, en hulle het hul voor die Son neergebuig na die ooste.
17 En Hy sĂȘ vir my: Het jy dit gesien, seun van adam? Is dit dan vir die huis van JeHĂ»Wdah te gering om die gruwels te doen wat hulle hier bedrywe, dat hulle die Aarde met geweld gevul en My nog meer getart het? En kyk hoe hulle die druiwetak by hulle neus hou!
18 Daarom sal Ăk ook in Grimmigheid handel; My Oog sal nie verskoon nie, en Ek sal nie spaar nie; en al roep hulle hardop voor My Ore, nogtans sal Ek na hulle nie luister nie.
Kastydinge oor Jerusalem.
1Â DAARNA het Hy hardop voor my ore geroep en gesĂȘ: Kom nader, Geregsdienaars van die Stad, en elkeen met Sy verwoestende wapen in Sy hand.
2 En kyk, ses Manne kom met die pad van die Boonste Poort wat na die Noorde toe lĂȘ, en elkeen met Sy wapen in Sy hand om mee te verbrysel; en onder hulle een Man wat met linne bekleed was, met ân skrywer se inkpot aan Sy heupe; en hulle het gekom en vlak by die koperaltaar gaan staan.
3 En die Glansrykheid van die Elohey van JisraEl het opgestyg van die Gérub waar Hy op was, na die drumpel van die huis toe; en Hy het na die Man geroep wat met linne bekleed was, wat die skrywer se inkpot aan Sy heupe gehad het. [Openbaring van Henog 13:102]
4 En JaHWeH sĂȘ vir Hom: Trek dwarsdeur die Stad, dwarsdeur Jerusalem, en maak ân merk op die voorhoofde van die manne wat sug en steun oor al die gruwels wat in haar midde gedoen word.
5 Maar aan die Ander sĂȘ Hy voor my ore: Trek agter Hom aan deur die Stad, en slaan; laat Julle oog nie verskoon nie, en moet nie spaar nie;
6 maak dood grysaards, jongmanne en maagde en kinders en vroue tot vernietiging toe; maar raak aan niemand op wie die merk is nie, en begin vanaf My Apartheidsplek. En Hulle het begin by die manne, die oudstes, wat voor die huis was.
7 En Hy sĂȘ vir Hulle: Besoedel die huis en maak die voorhowe vol met mense wat verslaan word. Trek uit! En Hulle het uitgetrek en geslaan in die Stad.
8 En toe Hulle besig was om neer te slaan en ek oorgebly het, het ek op my aangesig geval en uitgeroep en gesĂȘ: Ag, my Meester JaHWeH, gaan U die hele oorblyfsel van JisraEl vernietig deurdat U U Grimmigheid oor Jerusalem uitgiet?
9 Toe sĂȘ Hy vir my: Die skuld van ongeregtigheid van die huis van JisraEl en van JeHĂ»Wdah is buitengewoon groot, en die Aarde is vol bloedskuld, en die Stad is vol regsverbreking; want hulle sĂȘ: JaHWeH het die Aarde verlaat, en JaHWeH sien nie.
10 Daarom ook, wat My aangaan, My Oog sal nie verskoon nie, en Ek sal nie spaar nie; Ek sal hulle wandel op hulle hoof laat neerkom.
11 En kyk, die Man wat met linne bekleed was, aan wie se heupe die inkpot was, het berig gebring en gesĂȘ: Ek het gedoen soos U My beveel het.
Die tweede gesig van die GĂ©rubs.
1Â DAARNA het ek gekyk - en daar was op die Koepel, oor die hoof van die GĂ©rubs, iets soos ân saffiersteen; wat soos die vorm van ân Troon gelyk het, het oor hulle sigbaar geword.
2 En Hy het die Man aangespreek wat met linne bekleed was, en gesĂȘ: Gaan in tussen die ratwerk onder die GĂ©rub in, en vul jou twee hande met gloeiende kole tussen die GĂ©rubs vandaan, en strooi dit oor die Stad. Toe gaan Hy voor my oĂ« daar in.
3 En die GĂ©rubs het aan die regterkant van die Huis gestaan toe die Man daar ingaan, en die Wolkkolom het die binneste voorhof gevul.
4 Toe het die Glansrykheid van JaHWeH van die GĂ©rub af opgestyg oor die drumpel van die Huis; en die Huis is gevul met die Wolkkolom, en die voorhof was vol van die helderheid van JaHWeH se Glansrykheid.
5 En die geruis van die Gérubs se Vleuels is gehoor tot in die buitenste voorhof, soos die Stem van die Almagtige El as Hy spreek. [JeségiEl 1:24]
6 En toe Hy aan die Man wat met linne bekleed was, bevel gegee het deur te sĂȘ: Neem vuur tussen die ratwerk, tussen die GĂ©rubs uit, het Hy ingegaan en langs die Wiel gaan staan.
7 Toe steek die Gérub Sy hand uit, tussen die Gérubs uit, na die vuur wat tussen die Gérubs was; en Hy neem daarvan en gee dit in die twee hande van Hom wat met linne bekleed was; dié het dit geneem en uitgegaan.
8 En daar is aan die GĂ©rubs gesien die vorm van ân adamiet se hand onder hulle Vleuels.
9 Toe het ek gekyk - en daar was vier Wiele langs die Gérubs, telkens een Wiel langs elke Gérub; en die voorkoms van die Wiele was soos dié van chrisoliet.
10 En aangaande hulle voorkoms, al vier het dieselfde voorkoms gehad, asof daar ân Wiel binne-in ân Wiel was:
11 as hulle gaan, het hulle na al vier kante gegaan; hulle het nie gedraai as hulle gaan nie; maar daar waar die voorste heen draai, het hulle agter hom aan gegaan; hulle het nie gedraai as hulle gaan nie.
12 En hulle hele liggaam en hulle rûe en hulle hande en hulle Vleuels en die Wiele was vol Oë rondom, aan al die vier Wiele van hulle.
13 Aangaande die Wiele, hulle is voor my ore die ratwerk genoem.
14 En elkeen het vier Aangesigte gehad: die eerste aangesig was die aangesig van ân GĂ©rub en die tweede aangesig die aangesig van ân adamiet en die derde die aangesig van ân leeu en die vierde die aangesig van ân arend.
15 En die GĂ©rubs het opgestyg. Dit was die wese wat ek by die Kebarrivier gesien het.
16 En as die GĂ©rubs gaan, gaan die Wiele naasaan hulle; en as die GĂ©rubs hulle Vleuels ophef om van die Aarde af op te styg, het die Wiele ook nie weggedraai naasaan hulle nie.
17 As dié bly staan, staan hulle; en as dié opstyg, het hulle saam opgestyg; want die Gees van die Wese was in hulle.
18 En die Glansrykheid van JaHWeH het van die drumpel van die Huis af weggetrek en bo die GĂ©rubs gaan staan.
19 En die Gérubs het hulle Vleuels opgehef en voor my oë van die Aarde af opgestyg toe hulle weggetrek het, en die Wiele gelyktydig met hulle saam; en hulle het gaan staan by die ingang van die Oostelike Poort van die Huis van JaHWeH terwyl die Glansrykheid van die Elohey van JisraEl bo-oor hulle was.
20 Dit is die wese wat ek onder die Elohey van JisraEl by die Kebarrivier gesien het; ek merk toe dat Hulle GĂ©rubs was.
21 Elkeen het vier Aangesigte en elkeen vier Vleuels gehad; en iets in die vorm van hande van ân adamiet, was onder hulle Vleuels.
22 En wat die vorm van hulle Aangesigte betref, dit was die Aangesigte wat ek by die Kebarrivier gesien het, hulle voorkoms en hulle self; hulle het elkeen reguit vorentoe gegaan.
Die oordeel van Elohim teen die vernaamste voormanne in Jerusalem.
1 EN die Gees het my opgehef en my gebring na die Oostelike Poort van die Huis van JaHWeH wat na die Ooste kyk; en kyk, by die ingang van die Poort was daar vyf-en-twintig man, en onder hulle het ek gesien JaÀzanJaH, die seun van Assur, en PelatJaHûW, die seun van BenåJaHûW, vorste van die volk. [JeségiEl 43:3]
2 Toe sĂȘ Hy vir my: Seun van adam, dit is die manne wat ongeregtigheid bedink en besoedelde raad gee in hierdie Stad,
3 wat sĂȘ: Nie so gou kom om huise te bou nie: hierdie is die pot, en ons die vleis.
4 Daarom, profeteer teen hulle, profeteer, seun van adam!
5 Toe val die Gees van JaHWeH op my, en Hy sĂȘ vir my: Spreek, so sĂȘ JaHWeH: So het julle gespreek, o huis van JisraEl; en wat in julle gees opkom, weet Ăk.
6 Julle het die wat deur julle verslaan is, in hierdie Stad vermenigvuldig, en julle het haar strate vol gemaak met die wat verslaan is.
7 Daarom, so sĂȘ my Meester JaHWeH: Die wat deur julle verslaan is, wat julle in haar midde neergelĂȘ het, hulle is die vleis, en sy is die pot, maar julle sal Ek uit haar midde uitbring.
8 Julle is bevrees vir die swaard, maar die swaard sal Ek oor julle bring, spreek my Meester JaHWeH.
9 En Ek sal julle uit haar midde uitbring en julle oorgee in die hand van verbasterdes en strafgerigte onder julle oefen.
10 Julle sal deur die swaard val; by die grens van JisraEl sal Ek julle oordeel. En julle sal weet. Ek - JaHWeH.
11 Sy sal vir jĂșlle nie die pot, en julle sal in haar midde nie die vleis wees nie; by die grens van JisraEl sal Ek julle oordeel.
12 En julle sal weet. Ek - JaHWeH, omdat julle nie in My Insettinge gewandel en My Reg nie gehou het nie, maar gehandel het volgens regsprake van die nasies wat rondom julle is.
13 En terwyl ek profeteer, het PelatJaHĂ»W, die seun van BenĂĄJaH[Ă»W], gesterwe. Toe het ek op my aangesig geval en hardop uitgeroep en gesĂȘ: Ag, my Meester JaHWeH, wil U ân einde maak aan die oorblyfsel van JisraEl?
14 Toe het die Woord van JaHWeH tot my gekom en gesĂȘ:
15 Seun van adam, jou broers, jou broers, die manne wat aan jou verwant is, en die hele huis van JisraEl, almal saam, van wie die inwoners van Jerusalem sĂȘ: Bly ver van JaHWeH af, aan Ăłns is sy, die Aarde, as besitting gegee -
16 Daarom sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Omdat Ek hulle ver weggedryf het onder die nasies, en omdat Ek hulle verstrooi het in die Aarde en Ek vir hulle ân kort rukkie ân Apartheidsplek geword het in die Aarde waar hulle gekom het -
17 daarom sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Ek sal julle bymekaarmaak uit die volke en julle versamel uit die Aarde waarin julle verstrooi is, en Ek sal aan julle die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl gee.
18 En hulle sal daarnatoe kom en al haar verfoeisels en al haar gruwels uit haar verwyder.
19 En Ek sal hulle een hart gee, en ân nuwe gees in julle binneste gee; en Ek sal die hart van klip uit hulle vlees verwyder en hulle ân hart van vlees gee,
20 sodat hulle in My Insettinge kan wandel en My Regsprake kan hou en haar doen; en hulle sal vir My ân volk wees, en Ek sal vir hulle ân Elohim wees.
21 Maar hulle wie se hart agter die hart van hulle verfoeisels en hulle gruwels aan loop - hulle wandel laat Ek op hul hoof neerkom, spreek My Meester JaHWeH.
22 Toe het die GĂ©rubs hulle Vleuels opgehef en die Wiele gelyktydig met hulle saam, terwyl die Glansrykheid van die Elohim van JisraEl bo-oor hulle was.
23 En die Glansrykheid van JaHWeH het opgestyg uit die Stad uit weg en het gaan staan op die berg wat Oos van die Stad lĂȘ.
24 Daarna het die Gees my opgeneem en my, in ân gesig deur die Gees van Elohim, gebring na ChaldĂ©a, na die ballinge; en die gesig wat ek gesien het, het van my af opgetrek.
25 En ek het aan die ballinge verkondig wat die Woord van JaHWeH my laat sien het.
Die opening in die muur. Die gevangenskap en verstrooiing.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, jy woon onder die wederstrewige huis, wat oĂ« het om te sien, maar nie sien nie; ore het om te hoor, maar nie hoor nie, want hulle is ân wederstrewige huis.
3 Maar jy, seun van adam, maak vir jou toebereidsels om in ballingskap te gaan, en gaan oordag in ballingskap voor hulle oĂ«; vertrek soos ân balling voor hulle oĂ«, van jou woonplek af na ân ander plek toe - miskien sal hulle dit sien, want hulle is ân wederstrewige huis.
4 En jy moet jou goed oordag uitbring voor hulle oĂ« soos die goed wat vir ân ballingskap nodig is; maar self moet jy in die aand uitgaan voor hulle oĂ« soos die wat in ballingskap uitgaan.
5 Breek vir jou ân gat in die muur voor hulle oĂ«, en bring dit daardeur uit.
6 Voor hulle oĂ« moet jy dit op die skouer dra, in die pikdonker moet jy dit uitbring; jou aangesig moet jy bedek, sodat jy die Aarde nie sien nie; want Ek maak jou tot ân sinnebeeld vir die huis van JisraEl.
7 Ek het toe gedoen soos my beveel is: ek het my goed oordag uitgebring soos die goed wat vir ân ballingskap nodig is; en in die aand het ek met my hand vir my ân gat in die muur gebreek; in die pikdonker het ek dit uitgebring, dit op die skouer voor hulle oĂ« gedra.
8 Toe kom die Woord van JaHWeH na my in die mĂŽre en sĂȘ:
9 Seun van adam, het die huis van JisraEl, die wederstrewige huis, nie vir jou gesĂȘ: Wat maak jy daar nie?
10 SĂȘ vir hulle: So spreek my Meester JaHWeH: Hierdie las [sien op] die vors in Jerusalem en die hele huis van JisraEl wat onder hulle woon.
11 SĂȘ: Ek is julle sinnebeeld; soos ek gedoen het, so sal met hulle gedoen word: in ballingskap, in gevangenskap sal hulle gaan.
12 En die vors wat onder hulle is, sal [die goed] op die skouer dra, in die pikdonker, en hy sal uitgaan; hulle sal ân gat in die muur breek om daardeur uit te bring; hy sal sy aangesig bedek, omdat hy self die Aarde met die oog nie sal sien nie.
13 En Ek sal My net oor hom uitsprei, en in My strik sal hy gevang word; en Ek sal hom na Babel, na die Aarde van die Chaldeërs bring; maar hy sal haar nie sien nie, en daar sal hy sterwe. [JeségiEl 5:12]
14 En almal wat rondom hom is, sy hulp, en al sy leërs sal Ek na al die windstreke verstrooi en die swaard agter hulle uittrek.
15 Dan sal hulle weet. Ek - JaHWeH, as Ek hulle onder die nasies versprei en hulle in die Aarde verstrooi;
16 maar Ek sal van hulle ân klein klompie laat oorbly van die swaard, die hongersnood en die pes, sodat hulle al hĂșlle gruwels kan vertel onder die nasies waar hulle kom; en diĂ© sal weet: Ek - JaHWeH.
17 Daarna het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
18 Seun van adam, jy moet jou brood met bewing eet en jou water met siddering en kommer drink.
19 En jy moet aan die volke van die Adamah [die adamiet se Aarde] sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH aangaande die inwoners van Jerusalem, in die Aarde van JisraEl: Hulle sal hul brood met kommer eet en hul water in stomme smart drink, sodat haar Aarde, van haar volheid beroof, woes sal lĂȘ vanweĂ« die geweldpleging van almal wat in haar woon.
20 En die stede wat bewoon is sal ruĂŻnes word, en die Aarde sal ân verlatenheid wees; en julle sal weet Ek - JaHWeH.
Profesie teen die valse profete.
21 EN die Woord van JaHWeH het na my gekom en gesĂȘ:
22 Seun van adam, wat is dit vir ân spreekwoord wat julle het in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl, naamlik: Die dae gaan voort, en van al die gesigte kom niks nie.
23 Daarom, sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Ek maak ân einde aan hierdie spreekwoord, sodat hulle dit nie meer as spreekwoord in JisraEl sal gebruik nie. Maar sĂȘ vir hulle: Die dae kom nader, en die woord van elke gesig.
24 Want daar sal geen bedrieglike gesig of vleiende waarsĂȘery in die huis van JisraEl meer wees nie.
25 Want Ek - JaHWeH, Ek sal spreek - wat Ek as Woord spreek, dit sal gebeur; dit sal nie meer uitgestel word nie. Want in julle dae, o wederstrewige huis, sal Ek ân Woord spreek en dit uitvoer ook, spreek My Meester JaHWeH.
26 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
27 Seun van adam, kyk, die huis van JisraEl sĂȘ: Die gesig wat hy sien, is vir baie dae, en hy profeteer van tye wat ver is.
28 Daarom, sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Geeneen van My Woorde sal meer uitgestel word nie; wat Ek as Woord spreek, dit sal gebeur, spreek My Meester JaHWeH.
1Â EN die Woord van JaHWeH het na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, profeteer teen die profete van JisraEl wat profeteer, en sĂȘ aan die wat profete uit hulle eie hart is: Luister na die Woord van JaHWeH!
3 So spreek My Meester JaHWeH: Wee die dwase profete wat agter hulle eie gees aan wandel en [agter] dinge wat hulle nie gesien het nie.
4 Jou profete, o JisraEl, is soos jakkalse in puinhope.
5 Julle het in die bresse nie opgegaan nie en die muur nie gebou om die huis van JisraEl, om in die stryd pal te staan in die dag van JaHWeH nie. (Genésis17)
6 Hulle het bedrog gesien en leuenagtige waarsĂȘery, hulle wat daar sĂȘ: JaHWeH het gespreek - terwyl JaHWeH hulle nie gestuur het nie; en dan wag hulle op vervulling van die Woord !
7 Het julle nie ân bedrieglike gesig gesien en leuenagtige waarsĂȘery gespreek nie deurdat julle sĂȘ: JaHWeH spreek, terwyl Ek nie gespreek het nie?
8 Daarom, so spreek My Meester JaHWeH: Omdat julle valsheid gespreek en leuenagtige gesigte gesien het, daarom kyk, Ek het dit teen julle, spreek My Meester JaHWeH. [Boekrol van Henog 8:3]
9 En My Hand sal wees teen die profete wat bedrieglike gesigte sien en leuens waarsĂȘ: hulle sal in die vergadering van My volk nie wees nie en in die geskrifte van die huis van JisraEl nie opgeskryf word nie en in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl nie kom nie; en julle sal weet dat Ek: JaHWeH [is].
10 Omdat, ja, omdat hulle My volk verlei het deur te sĂȘ: Vrede! terwyl daar geen Vrede is nie; en as [die volk] ân muur bou, kyk, dan besmeer hulle hom met smerigheid;
11 sĂȘ vir hulle wat met smerighede smeer, dat dit sal afval; daar sal ân oorstromende stortreĂ«n kom; en julle, haelstene, sal val en ân Stormagtige Gees sal losbreek.
12 En kyk, daar val die muur! Sal dan nie vir julle gesĂȘ word: Waar is die smerigheid waarmee julle gesmeer het nie?
13 Daarom, so spreek My Meester JaHWeH: Ja, Ek sal ân Stormagtige Gees in My Grimmigheid laat losbreek, en daar sal ân oorstromende stortreĂ«n kom in My Toorn en haelstene in Grimmigheid tot vernietiging. [JĂŽWEl 2:28]
14 En Ek sal die muur afbreek wat julle met smerighede besmeer het, en hom op die Aarde gooi, sodat sy fondament blootgelĂȘ sal word; dan sal [die Stad] val, en julle sal in haar midde omkom; en julle sal weet: Ek - JaHWeH.
15 En Ek sal My Grimmigheid laat uitwoed teen die muur en teen hulle wat hom met smerighede besmeer het; en Ek sal vir julle sĂȘ: Weg is die muur! En weg is hulle wat hom besmeer het,
16 [naamlik] die profete van JisraEl wat profeteer aangaande Jerusalem en vir haar gesigte van Vrede sien, terwyl daar geen Vrede is nie, spreek My Meester JaHWeH.
17 En jy, seun van adam, rig jou aangesig teen die dogters van jou volk wat as profetesse optree uit hulle eie hart, en profeteer teen hulle
18 en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Wee die vroue wat bande vaswerk aan al die gewrigte van die hande en sluiers maak oor die hoof van elke hoogte, groot en klein, om siele te vang. Wil julle siele vang van My volk en siele vir julle voordeel in die lewe hou?
19 En julle besoedel My by My volk vir [ân paar] hande vol gars en vir [ân paar] stukke brood om siele dood te maak wat nie moes gesterf het nie, en om siele in die lewe te hou wat nie moes geleef het nie, deurdat julle My volk belieg wat na leuens luister.
20 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen julle bande waarmee julle die siele vang wat wil uitbot, en Ek sal hulle van julle arms afskeur; en Ek sal die siele losmaak, die siele wat julle vang wat wil uitbot.
21 Ek sal ook julle sluiers skeur en My volk uit julle hand red, sodat hulle nie meer ân buit in julle hand sal wees nie; en julle sal weet: Ek - JaHWeH.
22 Omdat julle met leuens die hart van die regverdige droewig gemaak het - terwyl Ek hom geen smart aangedoen het nie - en die hande van die besoedelde versterk het, dat hy van sy besoedelde weg nie sou terugkeer, om hom in die lewe te hou nie;
23 daarom sal julle geen bedrieglike gesigte meer sien en geen waarsĂȘery meer bedrywe nie; maar Ek sal My volk uit julle hand red, en julle sal weet: Ek - JaHWeH.
Straf oor die wettelose profete.
1Â DAAROP het manne uit die oudstes van JisraEl na my gekom en voor my gaan sit.
2 Toe het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
3 Seun van adam, hierdie manne het hulle drek-idole in hulle hart opgeneem en die struikelblok tot hulle ongeregtigheid voor hulle aangesig neergesit - sou Ek My dan werklik deur hulle laat raadpleeg?
4 Daarom, spreek met hulle en sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Elke man uit die huis van JisraEl wat sy drek-idole in sy hart opneem en die struikelblok tot sy ongeregtigheid voor sy aangesig neersit en na die profeet toe kom - Ek - JaHWeH, sal hom daarvolgens, volgens die menigte van sy drek-idole, antwoord gee;
5 sodat Ek die huis van JisraEl in hulle hart kan gryp, omdat hulle almal verbaster het deur hul drek-idole.
6 Daarom, sĂȘ aan die huis van JisraEl: So spreek My Meester JaHWeH: Bekeer julle en wend julle af van julle drek-idole en wend julle aangesig af van al julle gruwels.
7 Want elke man uit die huis van JisraEl en uit die besoekers wat in JisraEl vertoef, wat homself afskei om My nie na te volg nie en sy drek-idole in sy hart opneem en die struikelblokke tot sy ongeregtigheid voor sy aangesig neersit en na die profeet toe kom, dat dié My vir hom kan raadpleeg - hom sal Ek - JaHWeH, self antwoord gee.
8 Ek sal My Aangesig rig teen diĂ© man en hom tot ân teken en ân voorwerp van spot maak, en Ek sal hom uitroei uit die midde van My volk; en julle sal weet: Ek - JaHWeH.
9 En as die profeet hom laat verlei om ân Woord te spreek - Ek - JaHWeH, het diĂ© profeet verlei, en Ek sal My Hand teen hom uitstrek en hom verdelg uit die midde van My volk JisraEl.
10 En hulle moet hul straf dra: die straf vir ongeregtigheid moet die profeet ook dra;
11 sodat die huis van JisraEl nie meer agter My wegdwaal nie en hulle nie meer besoedel met al hul oortredinge nie. Dan sal hulle vir My ân volk wees, en Ek sal vir hulle ân Elohim wees, spreek My Meester JaHWeH.
Regverdigheid van die kastydinge van Elohim.
12 VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
13 Seun van adam, as ân deel van die Aarde teen My oortree deur troubreuk te begaan, en Ek My Hand teen haar uitstrek en die Staf van die Brood vir haar verbreek en ân hongersnood in haar stuur, en Ek uit haar adamiet en wilde wese uitroei -
14 al was hierdie drie manne, Noag, DaniEl en Job, in haar midde, dan sou hulle deur hul geregtigheid [net] hulle eie siel red, spreek My Meester JaHWeH.
15 As Ek besoedelde wesens in die Aarde laat rondswerf, dat hulle haar kinderloos maak en sy ân verwoesting word, sodat niemand daar deurgaan vanweĂ« die besoedelde wesens nie -
16 al was hierdie drie manne in haar midde, so waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, hulle sou geen seuns of dogters red nie; net hulle sou gered word, maar die Aarde sal ân verlatenheid wees.
17 Of as Ek die swaard bring oor daardie Aarde en sĂȘ: Laat die swaard deur die Aarde trek! en Ek uit haar adamiet en wilde wese uitroei -
18 al was hierdie drie manne in haar midde, so waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, hulle sou geen seuns of dogters red nie, maar net hulle sou gered word.
19 Of as Ek pes in daardie Aarde stuur en My Grimmigheid oor haar uitgiet in bloed, om uit haar midde adamiet en wilde wese uit te roei -
20 al was Noag, DaniEl en Job in haar midde, so waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, hulle sou geen seun of dogter red nie; hulle sou [net] hulle eie siel deur hul geregtigheid red.
21 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Hoeveel te meer as Ek My vier gerigte van besoedeling, swaard en hongersnood en besoedelde wesens en pes, op Jerusalem afstuur om uit haar midde adamiet en wilde wese uit te roei! [Openbaring 6:8]
22 Maar kyk, in haar sal oorbly wat ontvlug, wat uitgebring word, seuns en dogters; kyk, hulle kom uit na julle toe, dat julle hulle weg en hulle handelinge kan sien, en julle getroos kan word oor die besoedeling wat Ek oor Jerusalem gebring het, oor alles wat Ek oor haar gebring het.
23 Ja, hulle sal julle troos as julle hulle weg en hulle handelinge sien; en julle sal weet dat Ek nie tevergeefs alles gedoen het wat Ek in haar gedoen het nie, spreek My Meester JaHWeH.
Die nuttelose hout.
1Â EN die Woord van JaHWeH het na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, wat is die hout van die Wingerdstok meer as al die hout - die Wingerdrank wat onder die hout van die bos is?
3 Word daar hout van geneem om vir ân stuk werk te gebruik? Of neem ân mens daar ân pen van om allerhande goed aan op te hang?
4 Kyk, hy is aan die vuur oorgegee om verteer te word; as die vuur sy twee ente verteer het en sy middelste stuk geskroei is, sal hy deug vir ân stuk werk?
5 Kyk, toe hy heel was, kon daar niks van gemaak word nie; hoeveel minder, as die vuur hom verteer het en hy geskroei is, sal daar dan nog iets van gemaak kan word.
6 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Soos die hout van die Wingerdstok is onder die hout van die bos, wat Ek aan die vuur oorgegee het om verteer te word, so het Ek die inwoners van Jerusalem oorgegee:
7 Ek sal My Aangesig teen hulle rig: uit die vuur het hulle voortgekom, en die Vuur sal hulle verteer; en julle sal weet omdat Ek â JaHWeH is, as Ek My Aangesig teen hulle rig
8 en die Aarde verwoes, omdat hulle bedrieglik en gruwelik [gehandel] het, spreek My Meester JaHWeH.
Die hoer; afskuwelikhede van Jerusalem.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, maak aan Jerusalem haar gruwels bekend
3 en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH tot Jerusalem: Jou afkoms en jou geboorte is uit die Aarde van die KanaĂ€niete; jou vader was ân Amoriet en jou moeder ân Hetitiese vrou.
4 En wat jou geboorte aangaan - die dag toe jy gebore is, is jou naelstring nie afgesny nie; en jy is nie met water gewas om jou te skoon te maak nie; ook is jy nie met sout ingevrywe of in doeke toegedraai nie.
5 Geen Oog het Medelye met jou gehad om vir jou een van hierdie dinge te doen, om vir jou jammer te wees nie; maar jy is op die oop veld gegooi uit afsku vir jou siel, die dag toe jy gebore is.
6 En Ek het by jou verbygegaan en jou sien spartel in jou bloed; toe het Ek vir jou gesĂȘ in jou bloed: Leef! Ja, Ek het vir jou gesĂȘ in jou bloed: Leef!
7 Ontelbaar, soos die uitspruitsels van die veld, het Ek jou gemaak! En jy het gegroei en groot geword en die hoogste bot bereik; [jou] borste het styf geword, en jou hare het gegroei, maar jy was naak en bloot.
8 En Ek het by jou verbygegaan en jou gesien, en kyk, jou tyd was die tyd van liefde. Toe het Ek My Vleuel oor jou uitgesprei en jou naaktheid toegedek. Ja, Ek het vir jou gesweer en met jou ân Verbond aangegaan, spreek My Meester JaHWeH, en jy het Myne geword. [DeuteronĂłmium 26:17]
9 Daarop het Ek jou met water gewas en jou bloed van jou afgespoel en jou met olie gesalf.
10 Ook het Ek jou beklee met borduurwerk en vir jou skoene van wildsbokvelle gemaak, en Ek het jou gehul in fyn linne en jou oordek met sy. [Spreuke 31:13]
11 Verder het Ek jou met sierade versier en armbande aan jou hande gesit en ân ketting om jou hals.
12 En Ek het ân juweel aan jou voorkop gesit en oorringe aan jou ore en ân pragtige kroon op jou hoof.
13 Ja, jy het jou versier met goud en silwer, en jou klere was fyn linne en sy en veelkleurige stowwe; jy het fynmeel en heuning en olie geëet, en jy was buitengewoon mooi en so voorspoedig dat jy Koninklike waardigheid bereik het.
14 Daarby het daar ân naam van jou af uitgegaan onder die nasies vanweĂ« jou skoonheid, want dit was volmaak deur My versiersels wat Ek op jou aangebring het, spreek My Meester JaHWeH.
15 Maar jy het vertrou op jou skoonheid en gehoereer vanweë jou naam; en jy het gehoereer met elkeen wat verbygegaan het, syne was jy.
16 En jy het van jou klere geneem en vir jou keurige Hoogtes gemaak en op hulle gehoereer - dinge wat nie voorgekom het nie.
17 Daarby het jy jou versiersels uit My goud en My silwer geneem wat Ek jou gegee het, en jy het vir jou afbeeldings van manne gemaak en daarmee gehoereer.
18 En jy het jou borduurwerk geneem en dié [beelde] omhul; jy het ook My olie en My reukwerk voor hulle neergesit.
19 En My Brood wat Ek jou gegee het - fynmeel en olie en heuning waarmee Ek jou gespysig het - hy het jy voor hulle neergesit as ân welriekende reuk; ja, so was dit, spreek My Meester JaHWeH.
20 Verder het jy jou seuns en jou dogters geneem wat jy vir My gebaar het, en dié aan hulle geslag om geëet te word. Was dit nie genoeg met jou hoererye nie,
21 dat jy My kinders doodbloei en dié oorgegee het deurdat jy hulle as [een van] hulle laat deurgaan het?
22 Ook het jy by al jou gruwels en jou hoererye nie gedink aan die dae van jou jeug nie, toe jy naak en bloot was en gelĂȘ en spartel het in jou bloed.
23 En nĂĄ al jou besoedeling - wee, wee jou! spreek My Meester JaHWeH -
24 het jy vir jou ân gewelf(losie) gebou en vir jou ân hoogte gemaak op elke plein;
25 by elke uitdraaiplek het jy jou hoogte gebou en jou skoonheid geskend en jou sonder skaamte aangebied aan elkeen wat verbygaan, en jy het jou hoererye vermenigvuldig.
26 Jy het ontug gepleeg met die kinders van Egipte, jou bure, groot van vlees; en jy het jou hoereerdery vermenigvuldig om My te tart.
27 En kyk, Ek het My Hand teen jou uitgestrek en die vir jou bestemde deel verminder; en Ek het jou oorgegee aan die skandelikheid van die wat jou haat, die dogters van die Filistyne wat hulle geskaam het oor jou bloedvermenging.
28 Verder het jy ontug gepleeg met die kinders van Assur, omdat jy nie bevredig was nie; ja, jy het met hulle verbaster en is tog nie bevredig nie.
29 En jy het jou hoerery vermenigvuldig na die Aarde van KanaÀn, na Chaldéa; en ook daarmee is jy nie bevredig nie.
30 Hoe smagtend is jou hart, spreek My Meester JaHWeH, dat jy al hierdie dinge gedoen het, die werk van ân onbeskaamde hoer;
31 dat jy vir jou ân gewelf by elke uitdraaiplek gebou en jou hoogte op elke plein gemaak het! Maar jy was nie eens soos ân hoer nie, deurdat jy hoereloon gering geag het.
32 O die vrou wat vermenging bedrywe! Terwyl sy onder haar Man staan, het sy verbasterdes aangeneem.
33 Hulle gee geskenke aan al die hoere, maar jy het jou geskenke aan al jou minnaars gegee en hulle gifte aangebied om van alle kante na jou te kom in jou hoererye.
34 So was daar dan by jou in jou hoererye net die teendeel van die vroue, omdat hulle jou nie agterna geloop het om te hoereer nie, en deurdat jy hoereloon gegee het terwyl aan jou geen hoereloon gegee is nie; daarom was jy die teendeel.
35 Daarom, o hoer, luister na die Woord van JaHWeH.
36 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat jou koper uitgestort is en jou geslagsdele ontbloot is deur jou hoererye met jou minnaars en met al jou afskuwelike drek-idole, en vanweĂ« die bloed van jou kinders wat jy aan hulle gegee het,
37 daarom, kyk, Ek sal al jou minnaars versamel vir wie jy aangenaam was, en almal wat jy liefgehad het, saam met almal wat jy gehaat het; en Ek sal hulle van alle kante teen jou versamel en jou naaktheid vir hulle ontbloot, sodat hulle jou geslagsdele kan sien.
38 En Ek sal jou oordeel volgens die Regsprake van vroue wat vermeng en bloed vergiet, en sal jou bloed oorgee aan woede en jaloesie. [LevĂtikus 20:10]
39 En Ek sal jou in hulle hand oorgee, en hulle sal jou gewelf afbreek en jou verhewendheid vernietig en jou klere uittrek en jou versiersels wegneem en jou naak en bloot laat staan.
40 Dan sal hulle teen jou ân menigte laat optrek en jou stenig en jou met hulle swaarde stukkend kap.
41 Hulle sal ook jou huise met vuur verbrand en strafgerigte teen jou oefen voor die oĂ« van baie vroue; en Ek sal ân einde aan jou hoerery maak, en jy sal ook nie meer hoereloon gee nie.
42 En Ek sal My Grimmigheid tot rus bring teen jou - dan sal My Ywer van jou afwyk, en Ek sal stil word en nie meer toornig wees nie.
43 Omdat jy nie gedink het aan die dae van jou jeug nie en My Toorn opgewek het met al hierdie dinge - kyk, so sal Ek dan ook jou wandel op jou hoof laat neerkom, spreek My Meester JaHWeH; en het jy dan nie bloedvermenging gepleeg bo al jou gruwels nie?
44 Kyk, elkeen wat spreekwoorde maak, sal ân spreuk op jou toepas, naamlik: Soos die moeder, so haar dogter. [ZekarJaH 5:8 - 9]
45 Jy is die dogter van jou moeder, wat ân afsku gehad het van haar man en haar kinders; en jy is die suster van jou susters, wat ân afsku gehad het van hulle mans en hulle kinders: julle moeder was ân Hetitiese vrou, en julle vader ân Amoriet.
46 En jou groot suster is SamarĂa, sy met haar dogters wat woon aan jou linkerkant; maar jou suster wat kleiner as jy is, wat aan jou regterkant woon, is Sodom met haar dogters.
47 Maar jy het nie gewandel in hulle weĂ« en nie gehandel volgens hulle gruwels nie; net ân kort rukkie - en jy het verderfliker gehandel as hulle in al jou weĂ«.
48 So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, gewis, jou suster Sodom, sy met haar dogters, het nie gehandel soos jy gehandel het, jy met jou dogters nie.
49 Kyk, dit was die losbandigheid van jou suster Sodom: In trotsheid, oorvloed van brood en sorgelose rus het sy vir haar dogters geleef, maar sy het die hand van die arme en behoeftige nie versterk nie.
50 En toe hulle hoogmoedig was en gruwelikheid voor My Aangesig bedryf het, het Ek, toe Ek dit sien, hulle weggeruim.
51 SamarĂa het ook nie die helfte van jou oortredinge begaan nie: jy het gruwels vermenigvuldig, meer as hulle, en jy het jou susters geregverdig deur al jou gruwels wat jy gedoen het.
52 Dra dan ook jou skande, jy wat vir jou susters ingetree het: deur jou oortredinge wat jy gruweliker gemaak het as hulle, is hulle regverdiger as jy. Skaam jou dan ook, en dra jou skande, omdat jy jou susters geregverdig het.
53 En Ek sal hulle lot verander, die lot van Sodom en haar dogters, en die lot van SamarĂa en haar dogters; en Ek sal jou lot verander tussen diĂ© twee in;
54 dat jy jou skande kan dra en jou kan skaam oor alles wat jy gedoen het deur hulle te troos.
55 En jou susters, Sodom met haar dogters, sal na hulle vorige toestand terugkeer; en SamarĂa met haar dogters sal na hulle vorige toestand terugkeer; en jy met jou dogters sal na julle vorige toestand terugkeer.
56 Ja, [die naam van] jou suster Sodom is in jou mond nie gehoor in die dag van jou trotsheid nie,
57 voordat jou besoedeling geopenbaar is, soos in die tyd van versmading deur die dogters van Aram en deur almal wat daar rondom was - die dogters van die Filistyne - wat jou van alle kante verag het.
58 Jou bloedvermenging en jou gruwels moet jy dra, spreek JaHWeH.
59 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Ja, Ek doen aan jou soos jy gedoen het, wat die eedswering geminag het deur die Verbond te verbreek.
60 Ewenwel sal Ek dink aan My Verbond met jou in die dae van jou jeug, en Ek sal met jou ân ewige Verbond oprig. [DeuteronĂłmium 29:12]
61 Dan sal jy aan jou weë dink en skaam wees, as jy jou susters aanneem wat groter is as jy, by dié wat kleiner is as jy, en Ek hulle aan jou as dogters gee; al is dit nie kragtens die Verbond met jou nie.
62 En Ek sal My Verbond met jou oprig, en jy sal weet Ek - JaHWeH;
63 sodat jy kan nadink en beskaamd staan en jou mond nie meer oopmaak vanweë jou skande nie, as Ek vir jou versoening sal bewerk oor alles wat jy gedoen het, spreek  My Meester JaHWeH.
Gelykenis van die twee arende en van die Wingerdstok.
1Â EN die Woord van JaHWeH het na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, gee ân raaisel op aan die huis van JisraEl en dra ân gelykenis voor
3 en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Die groot arend met groot Vleuels, met lang Vleuels, vol vere wat veelkleurig was, het na die LĂbanon(wit) gekom en die top van die seder weggeneem.
4 Hy het die boonste van sy jong takkies afgepluk en haar na die Aarde van KanaÀn gebring; hy het haar neergesit in die stad van koopmans.
5 Hy het ook van die saad van die Aarde geneem en hom in ân Saailand geplant; hy het hom na baie waters weggeneem, hom as oewergewas geplant.
6 En Sy het uitgespruit en ân breĂ« Wingerdstok geword, laag van groei, sodat Haar ranke na die [arend] kon draai en Haar wortels onder hĂłm kon wees. So het Sy dan ân Wingerdstok geword, en Sy het lote gemaak en lootjies uitgeskiet.
7 En daar was [nog] ân groot arend met groot vleuels en baie vere; en kyk, hierdie Wingerdstok het Haar wortels na hĂłm toe gebuig en Haar ranke na hom toe uitgeskiet uit die beddings waar Sy geplant was, dat hulle Haar sou bevogtig.
8 Sy was in ân goeie grond by baie waters geplant om ranke te maak en vrugte te dra, om ân pragtige Wingerdstok te word.
9 SĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Sal Sy voorspoedig wees? Sal Hy nie Haar wortels uitruk en Haar vrugte afsny, sodat Sy verdroog, ja, verdroog in al Haar uitgespruite blaartjies nie? En dit nie deur ân Magtige Arm en baie mense om Haar van Haar wortels af uit te lig nie.
10 Ja, kyk, Sy is geplant - sal Sy voorspoedig wees? Sal Sy nie heeltemal verdroog as die gees van die ooste in Haar tref nie, sal Sy verdroog op die beddings waar Sy uitgespruit het nie? [JeségiEl 19:12]
11 Daarna het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
12 Spreek tog met die wederstrewige huis: Weet julle nie wat hierdie dinge beteken nie? SĂȘ: Kyk, die koning van Babel het na Jerusalem gekom en haar koning en haar vorste weggeneem en hulle na hom toe, na Babel gebring.
13 Toe het hy een uit die koninklike saad geneem en met hom ân verbond gesluit en hom ân eed opgelĂȘ, maar die magtiges van die deel van die Aarde het hy weggeneem;
14 sodat die koninkryk van geringe betekenis sou wees en haar nie sou verhef nie, [maar] dat sy, deur Sy Verbond te onderhou, in stand kon bly.
15 Maar hy het teen Hom gerebelleer deur sy boodskappers na Egipte te stuur, dat hulle hom perde en baie manskappe sou gee. Sal hy voorspoedig wees? Sal hy ontvlug wat sulke dinge doen? Sal hy die Verbond verbreek en tog ontvlug?
16 So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, gewis, in die plek waar die Koning woon wat hom koning gemaak het, wie se Eed hy geminag en wie se Verbond hy verbreek het, by hom, binne-in Babel, sal hy sterwe.
17 Ook sal Farao nie met hom saamspan in die oorlog met ân groot leĂ«r en met baie mense nie, as hulle ân wal opwerp en forte bou om baie siele uit te roei.
18 Want hy het die Eed geminag deur die Verbond te verbreek; en kyk, hy het sy hand gegee en tog al hierdie dinge gedoen; hy sal nie ontvlug nie.
19 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: So waar as Ek leef, Ek sal gewis My Eed wat hy geminag het, en My Verbond wat hy verbreek het, op sy hoof laat neerkom.
20 En Ek sal My net oor hom uitsprei, en in My strik sal hy gevang word; en Ek sal hom na Babel bring en daar met hom na die gereg gaan, weens die troubreuk wat hy teen My begaan het.
21 En al sy vlugtelinge in al sy leërs sal deur die swaard val, en die wat oorgebly het, sal deur die geeste verstrooi word; en julle sal weet dat Ek - JaHWeH, dit gespreek het.
22 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Dan sal Ek self van die verhewe top van die seder [ân steggie] neem en Haar insit - van die boonste van sy lootjies sal Ek ân teer puntjie afpluk en Haar self plant op ân hoĂ« en verhewe Berg.
23 Op die hoĂ« berg van JisraEl sal Ek Haar plant, en Sy sal takke voortbring en vrugte dra en ân groot seder word, sodat al die voĂ«ls van allerhande vere onder Haar kan woon; in die skaduwee van Haar takke sal hulle woon.
24 En al die bome van die veld sal weet dat Ek - JaHWeH, die hoë Boom verneder, en die nederige Boom verhoog; die groen Boom laat verdroog en die droë Boom laat bot. Ek - JaHWeH, het dit gespreek en gedoen.
Vereistes vir 'n regverdige.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Wat is dit met julle dat julle hierdie spreekwoord gebruik aangaande die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl, naamlik: Die vaders het groen druiwe geëet, en die tande van die kinders het stomp geword?
3 So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, dit sal julle nie meer in die gedagte kom om hierdie spreekwoord in JisraEl te gebruik nie.
4 Kyk, al die siele is Myne; soos die siel van die vader, so die siel van die seun - hulle is Myne; die siel wat oortree, sy moet sterwe.
5 Maar as ân man regverdig is en Reg en Geregtigheid doen;
6 nie eet op die berge en sy oĂ« nie opslaan na die drek-idole van die huis van JisraEl en die vrou van sy naaste nie besoedel en ân vrou nie nader as sy menstrueer nie,
7 en niemand verdruk nie; wat hy vir skuld as pand geneem het, teruggee; geen roof pleeg nie; aan die wat honger het, sy Brood gee en die wat naak is, met ân kleed toedek;
8 nie leen op rente en geen woeker neem nie; sy hand terughou van onreg, eerlike Regspraak oefen tussen man en man;
9 in My Insettinge wandel en My Regsprake onderhou om eerlik te handel - hy is regverdig, hy sal sekerlik lewe, spreek My Meester JaHWeH.
10 En het hy ân geweldenaar van ân seun verwek wat bloed vergiet en net maar een van hierdie dinge doen -
11 terwyl hy self dit alles nie gedoen het nie - as hy ook eet op die berge en die vrou van sy naaste besoedel,
12 die ellendige en behoeftige verdruk, roof pleeg, die pand nie teruggee nie en sy oë opslaan na die drek-idole, gruwelike dinge doen,
13 op rente leen en woeker neem - sal hy lewe? Hy sal nie lewe nie; al hierdie gruwels het hy gedoen; hy moet sekerlik gedood word; sy bloedskuld is op hom.
14 Maar kyk, as hy ân seun verwek wat al die oortredinge van sy vader sien wat hy begaan het - dit sien en sulke dinge nie doen nie:
15 nie eet op die berge en sy oë nie opslaan na die drek-idole van die huis van JisraEl nie, die vrou van sy naaste nie besoedel
16 en niemand verdruk nie, geen pand neem en geen roof pleeg nie, sy brood gee aan die wat honger het, en met ân kleed toedek die wat naak is,
17 sy hand van die ellendige afhou, geen rente of woeker neem nie, My Regsprake volbring en in My Insettinge wandel - hy sal nie sterwe weens die ongeregtigheid van sy vader nie, hy sal sekerlik lewe.
18 Sy vader sal, omdat hy aan verdrukking skuldig is, sy broer iets deur roof ontneem het en onder sy stamgenote gedoen het wat nie suiwer is nie - kyk, hy sal deur sy ongeregtigheid sterwe.
19 Maar julle sĂȘ: Waarom dra die seun nie saam die straf vir ongeregtigheid van die vader nie? Maar die seun het Reg en Geregtigheid gedoen [en] al My Insettinge onderhou en haar volbring - hy sal sekerlik lewe!
20 Die siel wat oortree, sy moet sterwe; die seun sal nie die ongeregtigheid van die vader help dra nie, en die vader sal nie die ongeregtigheid van die seun help dra nie, die Reg van die regverdige sal op hom wees, en die besoedeling van die besoedelde sal op hom wees.
21 Maar as die besoedelde hom bekeer van al sy oortredinge wat hy gedoen het, en al My Insettinge onderhou en Reg en Geregtigheid doen, sal hy sekerlik lewe, hy sal nie sterwe nie.
22 Al sy oortredinge wat hy begaan het, sal hom nie toegereken word nie; deur sy geregtigheid wat hy gedoen het, sal hy lewe.
23 Het Ek dan miskien ân behae in die dood van die besoedelde? spreek My Meester JaHWeH. Nie liewer daarin dat hy hom bekeer van sy weĂ« en lewe nie?
24 Maar as die regverdige afwyk van sy geregtigheid en onreg doen en handel volgens al die gruwels wat die besoedeldes doen - sal hy lewe? Aan al sy dade van Geregtigheid wat hy gedoen het, sal nie gedink word nie; om sy troubreuk wat hy begaan het, en om sy oortredinge wat hy begaan het, om hulle ontwil sal hy sterwe.
25 Tog sĂȘ julle: Die Weg van My Meester is nie gelyk nie. Hoor tog, o huis van JisraEl! Is My Weg nie gelyk nie? Is jĂșlle weĂ« nie ongelyk nie?
26 As die regverdige afwyk van sy geregtigheid en onreg doen, dan sterf hy ten gevolge daarvan; deur sy onreg wat hy gedoen het, sterf hy.
27 En as die besoedelde hom bekeer van sy besoedeling, en Reg en Geregtigheid doen - hy sal sy siel in die lewe behou;
28 hy het dit ingesien en hom bekeer van al sy oortredinge wat hy begaan het; hy sal sekerlik lewe, hy sal nie sterwe nie.
29 Tog sĂȘ die huis van JisraEl: Die Weg van My Meester is nie reguit nie. Is My WeĂ« nie reguit nie, o huis van JisraEl? Is jĂșlle weĂ« reguit?
30 Daarom sal Ek julle oordeel, o huis van JisraEl, elkeen volgens sy weĂ«, spreek My Meester JaHWeH. Bekeer julle en wend julle af van al julle oortredinge, sodat dit nie ân struikelblok tot ongeregtigheid vir julle mag wees nie.
31 Werp al julle oortredinge waardeur julle oortree het, van julle af weg en maak vir julle ân nuwe hart en ân nuwe gees; want waarom wil julle sterwe, o huis van JisraEl?
32 Want Ek het geen behae in die dood van hom wat sterwe nie, spreek My Meester JaHWeH. Bekeer julle dan en lewe. [2 Ezra 8:59]
ân Klaaglied.
1Â VERDER, hef jy ân klaaglied aan oor die vorste van JisraEl,
2 en sĂȘ: Wat was jou Moeder? ân Leeuin: tussen die leeus het Sy gelĂȘ, onder die jong leeus het Sy Haar kleintjies grootgemaak.
3 En Sy het een van Haar kleintjies opgevoed, ân jong leeu het hy geword; en hy het geleer om prooi te verskeur, hy het adamiete geĂ«et.
4 En die nasies het van hom gehoor; in hulle vangkuil is hy gevang, en hulle het hom met hake na die Aarde van Egipte gebring.
5 En toe Sy sien dat Sy teleurgestel is, Haar hoop verlore, het Sy ân [ander een] van Haar kleintjies geneem, hom ân jong leeu gemaak.
6 En hy het rondgeloop onder die leeus, het ân jong leeu geword en geleer om prooi te verskeur; hy het adamiete geĂ«et.
7 Hy het hulle weduwees beken en hulle stede verwoes; ja, die Aarde en haar volheid was verskrik vanweë die geluid van sy gebrul.
8 Toe het die nasies rondom uit die Aarde hulle teen hom opgestel en hul net oor hom uitgesprei; in hulle vangkuil is hy gevang.
9 En hulle het hom in ân hok gesit aan hake en hom na die koning van Babel gebring; hulle het hom in vestings gebring, dat sy stem nie meer gehoor sou word op die berge van JisraEl nie.
10 Jou Moeder was soos ân Wingerdstok in jou rustige tyd; by waters was Sy geplant; Sy was vrugbaar en vol ranke vanweĂ« die baie waters. [Openbaring 12:6]
11 En Sy het sterk takke gekry om as Septers vir heerskappye te dien, en Haar top was hoog tussen die digte takke in; en Sy het Haar vertoon in Haar hoogte, in die menigte van Haar ranke.
12 Maar Sy is deur Grimmigheid uitgeruk, teen die Aarde gegooi, en die gees vanuit die ooste het Haar vrugte laat verdroog; hulle is afgeruk en het verdroog; Haar sterk tak - die Vuur het Haar verteer. [JeségiEl 17:10]
13 En nou is Sy geplant in die wildernis, in ân dor en dorstige deel van die Aarde.
14 En Vuur het uitgegaan uit Haar tak vol lote, wat Haar vrugte verteer; en geen sterk tak is in Haar as Septer om te heers nie. ân Klaaglied is Sy, en ân klaaglied het [Sy] geword.
Die waarskuwende voorbeeld.
1Â EN in die sewende jaar, in die vyfde maand, op die tiende van die [maand], het daar manne uit die oudstes van JisraEl gekom om JaHWeH te raadpleeg; en hulle het voor my gaan sit.
2 Toe het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
3 Seun van adam, spreek met die oudstes van JisraEl en sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Kom julle om My te raadpleeg? So waar as Ek leef, gewis, Ek laat My deur julle nie raadpleeg nie, spreek My Meester JaHWeH.
4 Wil jy hulle oordeel, wil jy oordeel, seun van adam? Maak hulle dan die gruwels van hulle vaders bekend,
5 en sĂȘ aan hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Die dag toe Ek JisraEl uitverkies het, het Ek My Hand opgehef vir die saadlyn van die huis van Jakob en My aan hulle bekend gemaak in die Aarde van Egipte; ja, Ek het My Hand vir hulle opgehef en gesĂȘ: Ek - JaHWeH julle Elohey.
6 Op diĂ© dag het Ek My Hand vir hulle opgehef, om hulle uit die Aarde van Egipte uit te lei na ân deel van die Aarde wat Ek vir hulle uitgesoek het, wat oorloop van melk en heuning - ân sieraad is sy van die Aarde.
7 En Ek het aan hulle gesĂȘ: Gooi weg, elkeen die verfoeisels van sy oĂ«, en besoedel julle nie met die drek-idole van Egipte nie: Ek - JaHWeH julle Elohey.
8 Maar hulle het teen My gerebelleer en wou na My nie luister nie; niemand het die verfoeisels van sy oĂ« weggegooi of die drek-idole van Egipte laat staan nie. Toe het Ek gesĂȘ dat Ek My Grimmigheid oor hulle sal uitgiet, om My Toorn teen hulle te laat uitwoed in die Aarde van Egipte.
9 Maar Ek het gehandel ter wille van My Naam, dat Hy nie besoedel sou word voor die oë van die nasies onder wie hulle gewees het nie, voor wie se oë Ek My bekend gemaak het aan hulle, om hulle uit die Aarde van Egipte uit te lei.
10 En Ek het hulle uit die Aarde van Egipte uitgelei en hulle in die wildernis gebring.
11 En Ek het hulle My Insettinge gegee en My Regsprake aan hulle bekend gemaak, wat die adamiet moet doen, dat hy daardeur kan lewe.
12 Daarby het Ek ook My Sabbatte aan hulle gegee om ân Teken te wees tussen My en hulle, dat hulle kan weet dat Ek - JaHWeH, hulle apart hou.
13 Maar die huis van JisraEl het teen My gerebelleer in die wildernis; hulle het nie in My Insettinge gewandel nie en My Regsprake verwerp, wat die adamiet moet doen, dat hy daardeur kan lewe; en My Sabbatte het hulle baie besoedel. Toe het Ek gesĂȘ dat Ek My Grimmigheid oor hulle sal uitgiet in die wildernis om hulle te vernietig. [2 Ezra 8:56]
14 Maar Ek het gehandel ter wille van My Naam, dat Hy nie besoedel sou word voor die oë van die nasies voor wie se oë Ek hulle uitgelei het nie.
15 So het Ek dan ook My Hand vir hulle opgehef in die wildernis, dat Ek hulle nie sou bring in die deel van die Aarde wat Ek aan hulle gegee het nie, wat oorloop van melk en heuning - ân sieraad is sy van die Aarde;
16 omdat hulle My Regsprake verwerp het en in My Insettinge nie gewandel het nie en My Sabbatte besoedel het; want hulle hart het agter hul drek-idole aan geloop.
17 Maar My Oog het hulle verskoon, sodat Ek hulle nie verdelg het nie en geen einde aan hulle gemaak het in die wildernis nie.
18 Maar Ek het aan hulle kinders in die wildernis gesĂȘ: Wandel nie in die Insettinge van julle vaders nie en onderhou nie hulle regsprake nie en besoedel julle nie met hulle drek-idole nie.
19 Ek - JaHWeH julle Elohey; wandel in My Insettinge en onderhou My Regsprake en doen haar.
20 En stel My Sabbatte apart; en hulle sal ân Teken wees tussen My en julle, dat julle kan weet: Ek - JaHWeH julle Elohey.
21 Maar die kinders het teen My gerebelleer, hulle het nie gewandel in My Insettinge en My Regsprake nie onderhou om haar te doen nie - wat die adamiet moet doen, dat hy daardeur kan lewe; hulle het My Sabbatte besoedel. Toe het Ek gesĂȘ dat Ek My Grimmigheid oor hulle sal uitgiet, om My Toorn te laat uitwoed teen hulle in die wildernis.
22 Maar Ek het My Hand teruggetrek en gehandel ter wille van My Naam, dat Hy nie besoedel sou word voor die oë van die nasies voor wie se oë Ek hulle uitgelei het nie.
23 Tog het Ăk My Hand vir hulle opgehef in die wildernis, dat Ek hulle sal versprei onder die nasies en hulle sal verstrooi in die Aarde;
24 omdat hulle My Regsprake nie gehou het nie, maar My Insettinge verwerp het en My Sabbatte besoedel het en hulle oë agter die drek-idole van hulle vaders aan was.
25 So het Ăk dan ook aan hulle insettinge gegee wat nie suiwer was nie, en regsprake waardeur hulle nie sou lewe nie.
26 En Ek het hulle besoedel in hul eie omkoopgeskenke, omdat hulle [deur die vuur] laat deurgaan het alles wat die moederskoot open; sodat Ek hulle kon vernietig, dat hulle weet: Ek - JaHWeH.
27 Daarom, seun van adam, spreek met die huis van JisraEl en sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Verder het julle vaders My in hierdie saak smaadheid aangedoen, dat hulle troubreuk teen My begaan het:
28 toe Ek hulle in die Aarde gebring het waaroor Ek My Hand opgehef het om haar aan hulle te gee, het hulle uitgekyk na al die hoë heuwels en al die digte bome, en hulle het daar hul slagdiere geslag en daar hul aanstootlike aanbieding gegee en daar hul kalmerende aroma nader gebring en daar hulle dranke uitgegiet.
29 Toe het Ek aan hulle gesĂȘ: Wat is dit vir ân hoogte waarheen julle gaan? En hulle het dit Bamah/Hoogte genoem tot vandag toe.
30 Daarom, sĂȘ aan die huis van JisraEl: So spreek My Meester JaHWeH: Wat? Julle is besoedel in die weg van julle vaders, en julle hoereer agter hulle verfoeisels aan;
31 en wanneer julle jul geskenke dra, wanneer julle jul seuns deur die vuur laat gaan, jul besoedel julself met al jul drek-idole tot vandag toe - en sou Ek My deur julle laat raadpleeg, o huis van JisraEl? So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, Ek laat My deur julle nie raadpleeg nie!
32 En wat in julle gees opgeklim het, sal sekerlik nie gebeur nie - dat julle sĂȘ: Ons wil soos die nasies, soos die stamme van die Aarde wees, deur hout en klip te dien.
33 So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, Ek sal gewis met ân Sterke Hand en met ân Uitgestrekte Arm en met uitgestorte Grimmigheid oor julle regeer.
34 En Ek sal julle uit die volke uitlei en julle versamel uit die Aarde waarin julle verstrooi is, deur ân Sterke Hand en deur ân Uitgestrekte Arm en deur uitgestorte Grimmigheid.
35 En Ek sal julle bring in die wildernis van die volke, en Ek sal daar met julle in die gerig tree van Aangesig tot aangesig.
36 Soos Ek met julle vaders in die wildernis van die Aarde van Egipte in die gerig getree het, so sal Ek met julle in die gerig tree, spreek My Meester JaHWeH.
37 En Ek sal julle onder die Septer laat deurgaan en julle bring in die band van die Verbond. [Hebreërs 4:12]
38 En Ek sal uit julle afsonder die wat teen My rebelleer en die wat teen My oortree; Ek sal hulle uit die Aarde van hul vreemdelingskap uitlei, maar hulle sal in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl nie kom nie; en julle sal weet: Ek - JaHWeH.
39 Maar julle, o huis van JisraEl, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Gaan weg en dien elkeen sy idole; maar hiernĂĄ - sekerlik sal julle na My luister en [die] Naam van My Apartheid nie meer besoedel met julle omkoopgeskenke en julle idole nie.
40 Want op die Berg van My Apartheid, op die verhewe berg van JisraEl, spreek My Meester JaHWeH, daar sal die hele huis van JisraEl, hulle almal, My dien in die Aarde; daar sal Ek ân behae in hulle hĂȘ en daar sal Ek julle bydraes eis en die eerstelinge van julle aanbiedinge by al julle gewyde dinge.
41 Ek sal ân behae in die welriekende aroma van julle hĂȘ wanneer Ek julle uit die volke uitlei en julle uit die Aarde versamel waarin julle verstrooi was, en Ek sal My in julle as die Aparte Een laat ken voor die oĂ« van die nasies.
42 En julle sal weet: Ek - JaHWeH as Ek julle in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl bring, in die deel van die Aarde waar Ek My Hand oor opgehef het om haar aan julle vaders te gee.
43 Daar sal julle dan dink aan julle weë en al julle handelinge waarmee julle jul besoedel het, en julle sal vir julself walglik wees vanweë al jul besoedelde dinge wat julle gedoen het.
44 En julle sal weet: Ek - JaHWeH as Ek met julle handel ter wille van My Naam [en] nie volgens julle besoedelde weë of julle korrupte handelinge nie, o huis van JisraEl, spreek My Meester JaHWeH.
Vuur in JeHûWdah!
45 VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ.
46 Seun van adam, rig jou aangesig na die Suide en laat jou rede druppel teen die Suide en profeteer teen die bosveld, die Suidland,
47 en sĂȘ aan die bos van die Suidland: Luister na die Woord van JaHWeH: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek steek ân Vuur in jou aan wat in jou elke groen boom en elke droĂ« boom sal verteer; die uitslaande vlam sal nie uitgeblus word nie, maar in haar sal alle aangesigte verbrand word van die Suidland af tot die noorde toe;
48 en alle vlees sal sien dat Ek - JaHWeH, hom aangesteek het; hy sal nie uitgeblus word nie.
49 Toe sĂȘ ek: Ag,my Meester JaHWeH, hulle sĂȘ vir my: Spreek Hy nie altyd in gelykenisse nie?
Die swaard van Elohim.
1Â EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, rig jou aangesig teen Jerusalem en laat jou rede druppel teen die Apartheidsplekke en profeteer teen die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl,
3 en sĂȘ aan die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl: So spreek JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, en Ek sal My Swaard uit haar skede trek en uit jou uitroei die regverdige en die besoedelde.
4 Omdat Ek uit jou uitroei die regverdige en die besoedelde, daarom sal My Swaard uit haar skede uitgaan teen alle vlees, van die Suide tot die Noorde. [Hebreërs 4:12]
5 En alle vlees sal weet dat Ek - JaHWeH, My Swaard uit haar skede getrek het; sy sal nie meer [daarin] terugkeer nie.
6 Maar jy, o seun van adam, sug; sug voor hulle oë met verbreking van lendene en bitterheid.
7 En as hulle vir jou sĂȘ: Waarom sug jy? dan moet jy antwoord: Oor die tyding, want dit kom; en elke hart sal versmelt, en al die hande sal slap word en elke gees sal verstomp en al die knieĂ« sal wegvloei soos water. Kyk, dit kom, en dit sal gebeur, spreek My Meester JaHWeH.
8 En die Woord van JaHWeH het na my gekom en gesĂȘ:
9 Seun van adam, profeteer en sĂȘ: So spreek My Meester. SĂȘ: ân Swaard, ân swaard is skerpgemaak en ook geskuur;
10 om ân slagting te slag, is sy skerpgemaak, om haar soos weerlig te laat wees, is sy geskuur. (Of moet ons bly wees [deur te sĂȘ]: Die Septer van My Seun verag elke boom?)
11 En Hy het haar gegee om te skuur, dat Hulle haar in die hand kan vat; sy is skerpgemaak, die swaard, en sy is geskuur om haar in die hand te gee van die Slagter.
12 Skreeu en huil, seun van adam; want sy sal gaan in My volk, sy gaan teen al die vorste van JisraEl: aan die swaard is hulle oorgelewer saam met My volk; daarom, slaan op die heup.
13 Want die proef is gemaak - en hoe dan as ook die septer wat verag, daar nie meer sal wees nie? spreek My Meester JaHWeH.
14 En jy, seun van adam, profeteer en slaan handpalms saam, sodat die swaard verdubbel word, tot drievoudig toe, ân moordende swaard is sy, ân moorddadige swaard, die grote, wat hulle omsweef.
15 Ek het die slagbank van die swaard opgestel teen al hulle Poorte, dat die hart kan smelt en die struikelblokke baie kan wees. Ag, sy [is] gemaak tot ân weerligstraal, sy is glad gemaak om te slag.
16 Bly aanmekaar, [o Swaard]! Gaan regs, maak ân aanval, gaan links, waarheen jou snykant ook al gerig is.
17 So sal Ek dan ook My Handpalm teen My Handpalm slaan en My Grimmigheid tot rus bring; Ek - JaHWeH, het dit gespreek.
18 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
19 En jy, seun van adam, maak vir jou twee paaie waarlangs die swaard van die koning van Babel kan kom; uit een deel van die Aarde moet altwee uitgaan; en sny ân wegwyser uit; sny dit uit by die begin van die pad na ân stad;
20 jy moet ân pad maak, dat die swaard kan kom na Rabbah, van die kinders van Ammon, en na JeHĂ»Wdah, in die versterkte [Stad] Jerusalem.
21 Want die koning van Babel gaan staan waar die paaie uitmekaarloop, by die begin van die twee paaie, om van heksery gebruik te maak: hy skud die pyle, raadpleeg die huisidole, bekyk die lewer.
22 In sy regterhand is waarsĂȘery: Jerusalem, om stormramme op te stel, om die mond met geskreeu oop te maak, om die stem te verhef met krygsgeroep, om stormramme op te stel teen die Poorte, om ân wal op te werp, om forte te bou.
23 Maar sy is vir hulle soos ân bedrieglike heksery in hul oĂ« (die plegtigste eedsweringe tog is hulle sân!); maar hy bring die skuld vir ongeregtigheid in herinnering, dat hulle gegryp kan word.
24 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat julle jul ongeregtigheid in herinnering bring deurdat julle julself opstandig openbaar het, sodat julle oortredinge in al jul handelinge gesien word - omdat julle in herinnering gebring is, sal julle in die handpalm gegryp word.
25 En jy, dodelik gewonde, besoedelde vors van JisraEl, wie se dag sal kom in die tyd wanneer ongeregtigheid sal eindig -
26 so sĂȘ My Meester JaHWeH: Die tulband moet weg, en die kroon moet af! Sy bly nie so nie: Na bo met wat nederig is! Na onder met wat hoog is!
27 Puinhoop, puinhoop, puinhoop sal Ek haar maak. Ook sy sal nie bly nie - totdat Hy kom wat op haar Reg het, en aan Hom sal Ek haar gee.
28 En jy, seun van adam, profeteer en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH aangaande die kinders van Ammon en hulle smaadrede; en jy moet sĂȘ: ân Swaard, ân swaard is getrek om te slag; sy is geskuur tot die uiterste toe om soos ân weerligstraal te wees -
29 terwyl hulle vir jou valsheid profeteer, onderwyl hulle vir jou leuens voorspel - sodat jy gebring sou word onder die nekke van die wat gedood word, deur die besoedelde, wie se dag kom en wanneer ongeregtigheid sal eindig!
30 Steek haar weer in die skede. In die plek waar jy geskape is, in die Aarde van jou oorsprong, sal Ek jou oordeel.
31 En Ek sal oor jou My Toorn uitgiet; Ek sal op jou blaas met die vuur van My Grimmigheid en jou oorgee in die hand van barbare, mense wat verderf smee.
32 Voedsel sal jy wees vir die Vuur, jou bloed sal binne-in die Aarde wees; aan jou sal nie meer gedink word nie; want Ek - JaHWeH spreek.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 En jy, seun van adam, wil jy oordeel, wil jy die bloederige Stad oordeel? Maak haar dan al haar gruwels bekend
3 en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Stad wat in haar midde bloed vergiet, dat haar tyd kan kom, en drek-idole teen haarself maak, om haar te besoedel!
4 Deur die bloed wat jy vergiet het, het jy skuldig geword; en deur jou drek-idole wat jy gemaak het, is jy besoedel; en jy het jou dae verhaas en tot by jou jare gekom. Daarom maak Ek jou tot ân smaad vir die nasies en ân spot vir al die Aarde.
5 Die wat naby en die wat ver van jou af is, sal jou bespot, o besoedelde van naam, vol van rumoer!
6 Kyk, die vorste van JisraEl was in jou, elkeen na sy krag, om bloed te vergiet.
7 Hulle het vader en moeder in jou verag, die besoeker in jou met geweld behandel, wees en weduwee in jou verdruk.
8 My Apartheid het jy geminag en My Sabbatte besoedel.
9 Kwaadsprekers was daar in jou om bloed te vergiet, en by jou het hulle op die berge geëet en bloedvermenging in jou gepleeg.
10 Hulle het die geslagsdele van jou vader by jou ontbloot; hulle was besig met haar wat besoedel was deur menstruasie. [LevĂtikus 18:8]
11 Die een het ân gruwelike ding gedoen met die vrou van sy naaste, en die ander het sy skoondogter besoedel deur bloedvermenging, en ân derde was besig met sy suster, sy vader se dogter.
12 Hulle het omkoopgeskenke in jou aangeneem om bloed te vergiet; rente en woeker het jy geneem en jou naaste te veel laat betaal deur verdrukking, maar My het jy vergeet, spreek My Meester JaHWeH.
13 Kyk, so slaan Ek My Handpalm oor jou onregverdige wins wat jy gemaak het, en oor jou bloedskuld wat in jou is.
14 Sal jou hart standhou of jou hande sterk wees in die dae as Ek met jou handel? Ek - JaHWeH, spreek en doen.
15 En Ek sal jou verstrooi onder die nasies en jou versprei in die Aarde, en Ek sal jou besoedeling uit jou wegruim.
16 En jy sal deur jouself besoedel wees voor die oë van die nasies; en jy sal weet: Ek - JaHWeH.
17 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
18 Seun van adam, die huis van JisraEl het vir My skuim geword; hulle is almal koper en tin en yster en lood binne die smeltoond; silwerskuim het hulle geword.
19 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat julle almal skuim geword het, kyk, daarom sal Ek julle binne-in Jerusalem bymekaarmaak.
20 Soos silwer en koper en yster en lood en tin binne-in ân smeltoond bymekaargemaak word om daarteen ân vuur aan te blaas en dit te smelt, so sal Ek [julle] bymekaarmaak in My Toorn en in My Grimmigheid en julle ingooi en smelt.
21 Ja, Ek sal julle versamel en met die Vuur van My Grimmigheid teen julle blaas, dat julle in haar midde gesmelt kan word.
22 Soos silwer in die smeltoond gesmelt word, so sal julle in haar midde gesmelt word; en julle sal weet; Ek - JaHWeH het My Grimmigheid oor julle uitgegiet.
23 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
24 Seun van adam, sĂȘ vir haar: Jy is die  Aarde wat nie gesuiwer is nie, wat nie haar reĂ«n gekry het in die dag van Grimmigheid nie.
25 ân Sameswering van haar profete is in haar midde, soos ân leeu wat brul, wat prooi verskeur; hulle eet die siele op; skatte en kosbare dinge neem hulle weg; haar weduwees vermeerder hulle in haar midde.
26 Haar priesters verkrag My Wet en hulle besoedel My Apartheid; tussen Apartheid en vermenging maak hulle geen onderskeid nie, en die verskil tussen verbastering en rasegtheid gee hulle nie te kenne nie; daarby maak hulle hul oë toe vir My Sabbatte; ja, Ek word onder hulle besoedel. [JeségiEl 44:23]
27 Haar vorste is binne-in haar soos wolwe wat prooi verskeur, om bloed te vergiet [en] siele om te bring, dat hulle onregverdige wins kan maak.
28 En haar profete besmeer hulle met smerighede deur bedrieglike gesigte te sien en vir hulle leuens te voorspel met die woorde: So sĂȘ My Meester JaHWeH - terwyl JaHWeH nie gespreek het nie.
29 Die mense van die Aarde pleeg geweld en eien hulle geroofde goed toe; ook verdruk hulle die ellendige en behoeftige, en teenoor die besoeker pleeg hulle geweld sonder Reg.
30 En Ek het onder hulle ân man gesoek wat ân muur kan bou en voor My Aangesig in die bres kan staan vir die Aarde, sodat Ek haar nie sou verwoes nie; maar Ek het niemand gevind nie.
31 Daarom het Ek My Toorn oor hulle uitgegiet; deur die Vuur van My Grimmigheid het Ek hulle verteer; hulle wandel het Ek op hulle hoof laat neerkom, spreek My Meester JaHWeH.
OhĂłla en OhĂłliba.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, daar was twee vroue, dogters van een moeder.
3 En hulle het in Egipte ontug gepleeg; in hul jeug het hulle ontug gepleeg; daar is hul borste gedruk, en daar is hul tepels van maagdelikheid geskend.
4 En hulle name was: OhĂłla, die grootste, en OhĂłliba, haar suster; en hulle het Myne geword en seuns en dogters gebaar. En wat hulle name betref: SamarĂa is OhĂłla en Jerusalem OhĂłliba. [1 Konings 3:16]
5 En Ohóla het ontug gepleeg terwyl sy aan My onderwerp was, en het gesmag na haar minnaars, na die Assiriërs, wat naby was [Miga 1:5]
6 wat koningsblou aangetrek was, goewerneurs en owerstes, almal begeerlike jongmanne, ruiters te perd.
7 En sy het haar hoererye aan hulle weggegee, hulle almal, die beste uit die kinders van Assur; en met almal na wie sy gesmag het - met al hulle drek-idole het sy haar besoedel.
8 So het sy dan haar hoererye, uit Egipte afkomstig, nie laat staan nie; want hulle het in haar jeug met haar gemeenskap gehad en hulle het die tepels van haar maagdelikheid gedruk en hul hoerery oor haar uitgestort.
9 Daarom het Ek haar oorgegee in die hand van haar minnaars, in die hand van die kinders van Assur na wie sy gesmag het.
10 Hulle het haar geslagsdele ontbloot, haar seuns en haar dogters weggeneem; maar haar het hulle met die swaard gedood, sodat sy ân waarskuwende voorbeeld onder die vroue geword het, en hulle het strafgerigte in haar voltrek.
11 Alhoewel haar suster OhĂłliba dit gesien het, het sy dit tog met haar verliefdheid erger gemaak as sy, en met haar hoererye nog erger as haar suster.
12 Sy het gesmag na die seuns van Assur, goewerneurs en owerstes, krygshaftige mense, pragtig aangetrek, ruiters te perd, almal begeerlike jongmanne.
13 Toe het Ek gesien dat sy besoedel was: altwee het dieselfde weg bewandel.
14 Ja, sy het nog meer gehoereer; toe sy manne sien wat op die muur uitgegrafeer was, afbeeldinge van die Chaldeërs, gegrafeer op rooiklip;
15 omgord met ân gordel aan hulle heupe, met oorhangende tulbande op hulle hoofde, in hulle voorkoms almal offisiere, in die gestalte van die seuns van Babel wie se Aarde van geboorte ChaldĂ©a is -
16 net toe sy hulle sien, het sy na hulle gesmag en boodskappers na hulle gestuur, na Chaldéa toe.
17 Daarop kom die kinders van Babel by haar, na die bed van liefde, en besoedel haar met hulle hoerery, en sy het besoedel geword deur hulle; daarna het haar siel van hulle vervreemd geraak.
18 En toe sy haar hoererye geopenbaar en haar geslagsdele ontbloot het, het My Siel van haar vervreemd geraak, soos My Siel vervreemd geraak het van die teen haar suster. [LevĂtikus 18:8]
19 Ja, sy het haar hoererye baie gemaak deur te dink aan die dae van haar jeug toe sy ân hoer was in die Aarde van Egipte.
20 En sy het gesmag na hulle wellustelinge, wat sinlik soos esels en onstuimig van drif was soos perde.
21 En jy het na die bloedvermenging van jou jeug verlang, toe dié van Egipte jou tepels gedruk het om jou jeugdige borste ontwil.
22 Daarom, o OhĂłliba, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek verwek jou minnaars, van wie jou siel vervreemd geraak het, teen jou, en Ek sal hulle van alle kante teen jou aanbring:
23 die kinders van Babel en al die Chaldeërs, Pekod en Soa en Koa, al die kinders van Assur saam met hulle, begeerlike jongmanne wat almal goewerneurs en owerstes is, offisiere en aansienlike mense wat almal te perd ry.
24 En hulle sal teen jou kom met ân hoop strydwaens en wiele en met ân menigte van volke; groot skild en klein skild en helm sal hulle rondom teen jou rig; en Ek sal die regspraak aan hulle oorgee, en hulle sal jou vonnis volgens hulle reg.
25 En Ek sal My Ywer teen jou rig, dat hulle in grimmigheid met jou handel: hulle sal jou neus en jou ore afsny, en die wat van jou oorbly, sal deur die swaard val; hulle sal jou seuns en jou dogters wegneem, en wat van jou oorbly, sal deur vuur verteer word.
26 Hulle sal jou ook jou klere uittrek en jou versiersels wegneem.
27 So sal Ek dan by jou ân einde maak aan jou bloedvermenging en jou hoerery, uit die Aarde van Egipte afkomstig; en jy sal jou oĂ« nie na hulle opslaan en aan Egipte nie meer dink nie.
28 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek sal jou oorgee in die hand van hulle wat jy haat, in die hand van hulle van wie jou siel vervreemd geraak het.
29 En hulle sal jou as vyand behandel en al jou goed wegneem en jou naak en bloot laat staan, sodat jou skandelike geslagsdele ontbloot kan word. Ja, jou bloedvermenging en jou hoererye
30 het jou dit aangedoen deurdat jy agter nasies aan ontug gepleeg het en omdat jy met hulle drek-idole besoedel is.
31 In die weg van jou suster het jy gewandel; daarom sal Ek haar Beker in jou hand gee.
32 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Jy sal die Beker van jou suster drink wat diep en wyd is - jy sal tot ân belagging en ân spot word â [die Beker] wat so baie bevat.
33 Van dronkenskap en kommer sal jy vol word; die Beker van jou suster SamarĂa is ân Beker van huiwering en ontsetting.
34 En jy sal haar drink en uitsuig en aan haar skerwe knaag en jou borste oopskeur; want Ek het dit gespreek, spreek My Meester JaHWeH.
35 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat jy My vergeet het en My agter jou rug gewerp het, so dra jy dan ook nou jou bloedvermenging en jou hoererye.
36 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Seun van adam, wil jy OhĂłla en OhĂłliba oordeel? Maak hulle dan hul gruwels bekend.
37 Want hulle het vermeng, en daar is bloed aan hulle hande: deur hul drek-idole het hulle vermenging gepleeg en ook hul seuns wat hulle vir My gebaar het, as spys vir hulle [deur die vuur] laat deurgaan.
38 Verder het hulle My dit aangedoen: hulle het My Apartheidsplek op dieselfde dag besoedel en My Sabbatte geskend -
39 as hulle hul kinders vir hulle drek-idole doodgebloei het, kom hulle op dieselfde dag na My Apartheidsplek om hom te besoedel; en kyk, so het hulle gedoen binne-in My Huis.
40 Ja, hulle het selfs na manne gestuur wat van ver gekom het - aan wie ân boodskapper gestuur is, en kyk, hulle het gekom! - vir wie jy jou gewas, jou oĂ« geverf en sierade aangesit het.
41 En jy het gesit op ân pragtige bed en ân tafel voor haar aangesig berei waar jy My reukwerk en My olie op haar geplaas het;
42 en in haar was die stem van ân sorgelose menigte. En by manne uit die menigte van adamiete is daar wynsuipers aangebring uit die wildernis; diĂ© het armbande aan hulle hande gesit en ân pragtige kroon op hulle hoofde.
43 Toe vra ek aan die een wat oud geword het deur vermenging te bedryf. Sal julle met haar hoererye bedrywe?
44 En hulle het by haar ingegaan soos ân mens ingaan by ân hoer; sĂł het hulle ingegaan by OhĂłla en OhĂłliba, die vroue van bloedvermenging .
45 En regverdige manne, diĂ© sal hulle vonnis volgens die Reg van vermenging en volgens die Reg van vroue wat bloed vergiet; want hulle is vrouens wat vermeng, en bloed is aan hulle hande. [LevĂtikus 20:10]
46 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Laat hulle teen hulle ân vergadering oproep en hulle tot ân skrikbeeld maak en ân plundering.
47 En die vergadering moet hulle stenig en hulle met hul swaarde stukkend kap; hulle seuns en dogters moet hulle doodmaak en hulle huise met vuur verbrand.
48 So sal Ek dan die bloedvermenging uit die Aarde laat ophou, dat al die vroue hulle kan laat waarsku om geen bloedvermenging te begaan soos julle nie.
49 En hulle sal julle bloedvermenging op julle laat neerkom, en julle sal die oortredinge van julle drek-idole dra; en julle sal weet: dat Ek dié Meester JaHWeH is.
Laaste woorde teen Jerusalem.
1Â EN in die negende jaar, in die tiende maand, op die tiende van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, skrywe vir jou die naam van die dag, van hierdie selfde dag, op. Die koning van Babel het hom hierdie selfde dag op Jerusalem gewerp.
3 En dra aan die wederstrewige huis ân gelykenis voor en sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Sit die pot op, sit hom op, en gooi ook water in hom.
4 Sit haar stukke almal in hom, al die goeie stukke, die boud en die blad; maak [hom] vol met die beste bene.
5 Neem die beste van die kleinvee, en ook ân stapel hout onder hom; laat haar goed kook; ook moet die haar bene in hom gaargemaak word.
6 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Wee die Bloedstad, in die pot wie se roes in hom is en waarvan die roes nie uit hom gaan nie. Bring haar stuk vir stuk uit hom; laat geen lot oor haar gewerp word nie.
7 Want haar bloed is in haar midde; op ân kaal rots het sy hom neergesit; sy het hom nie op die Aarde uitgegooi om hom met stof te bedek nie.
8 Om grimmigheid te verwek, om wraak te neem, het Ek haar bloed op ân kaal rots neergesit, dat hy nie toegemaak sou word nie.
9 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Wee die Bloedstad! Ăk sal ook die houtstapel groot maak.
10 Dra baie hout aan, steek die vuur aan, maak gaar die vleis en roer die sous en laat die bene braai.
11 En laat hy leeg op sy kole staan, dat hy warm kan word en sy koper kan gloei en sy besoedeling kan smelt in sy midde - sy roes verteer kan word.
12 Sy oorlaai haarself met besoedeling, en baie van haar roes gaan nie van haar af nie. Haar roes [moet] in die vuur!
13 Oor jou besoedeling deur bloedvermenging, omdat Ek jou gesuiwer het en jy nie suiwer geword het van jou besoedeling nie, sal jy nie meer gesuiwer word totdat Ek My Grimmigheid teen jou tot rus gebring het nie.
14 Ek - JaHWeH, het dit gespreek; dit kom, en Ek doen dit; Ek sal nie ophou nie en sal nie verskoon of berou hĂȘ nie; volgens jou wandel en jou handelinge sal hulle jou oordeel, spreek My Meester JaHWeH.
15 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
16 Seun van adam, kyk, Ek neem die lus van jou oĂ« van jou af weg deur ân sware slag; nogtans mag jy nie rouklaag of ween nie, en jou trane mag nie kom nie.
17 Sug in stilte; oor die dooies mag jy geen rou bedryf nie; bind jou hoofdoek vir jou om en trek jou skoene aan jou voete; jy mag ook die baard nie bedek nie en die brood wat die mense bring, nie eet nie.
18 Toe het ek die mĂŽre met die mense gespreek, en die aand het my vrou gesterwe; en ek het die [volgende] mĂŽre gedoen soos dit my beveel was.
19 En die mense het vir my gesĂȘ: Sal u ons nie te kenne gee wat dit vir ons beteken dat u so maak nie?
20 Toe het ek hulle geantwoord: Die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
21 SĂȘ aan die huis van JisraEl: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek sal My Apartheidsplek wond, die trots van julle sterkte, die lus van julle oĂ«, die Medelye van julle siel; en julle seuns en julle dogters wat julle laat agterbly het, sal deur die swaard val.
22 Dan sal julle doen soos ek gedoen het: die baard sal julle nie bedek nie en die brood wat die mense bring, nie eet nie.
23 En jul hoofdoek sal op julle hoofde wees en jul skoene aan julle voete; julle sal nie rouklaag of ween nie, maar verrot in julle skandelikheid en sug, ân man teen sy broer.
24 En JesĂ©giEl sal vir julle ân sinnebeeld wees; net soos hy gedoen het, sal julle doen; as dit kom, sal julle weet dat Ek - My Meester JaHWeH is.
25 En wat jou aangaan, seun van adam, sekerlik, die dag as Ek hulle vesting van hulle af wegneem, die vreugde van hul sierlikhede, die lus van hulle oë en die verlange van hulle siel, hulle seuns en hulle dogters,
26 op diĂ© dag sal ân vlugteling na jou toe kom om jou dit te verkondig.
27 Op diĂ© dag sal jou mond geopen word tegelyk met diĂ© van die vlugteling, en jy sal spreek en nie meer stom wees nie. So sal jy dan vir hulle ân sinnebeeld wees, en hulle sal weet: Ek - JaHWeH. [JĂŽWEl 2]
Teen die Ammoniete.
1Â EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, rig jou aangesig teen die kinders van Ammon, en profeteer teen hulle.
3 En sĂȘ aan die kinders van Ammon: Luister na die Woord van My Meester JaHWeH. So spreek My Meester JaHWeH: Omdat jy ha, ha! geroep het oor My Apartheidsplek, omdat hy besoedel is, en oor die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl, omdat sy verwoes is, en oor die huis van JeHĂ»Wdah, omdat hulle in ballingskap gegaan het -
4 daarom, kyk, Ek gee jou oor aan die kinders van die Ooste as ân besitting, dat hulle hul laers in jou opslaan en hul tabernakels in jou maak; hulle sal jou vrugte eet, en hulle sal jou melk drink.
5 En Ek sal Rabbah ân weiveld maak vir kamele en die kinders van Ammon ân lĂȘplek vir kleinvee, en julle sal weet: Ek - JaHWeH.
6 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat jy in die hand geklap en met die voet gestamp het en bly was met volle veragting in die siel oor die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl -
7 daarom, kyk, Ek strek My Hand teen jou uit en gee jou as buit vir die nasies, en Ek sal jou uitroei uit die volke en jou uit die Aarde verdelg; Ek sal jou vernietig, en jy sal weet: Ek - JaHWeH.
Teen die Moabiete.
8 SO spreek My Meester JaHWeH: Omdat Moab en SeĂŻr sĂȘ: Kyk, die huis van JeHĂ»Wdah is soos al die nasies -
9 daarom, kyk, Ek maak die berghange van Moab oop, dat sy sonder stede is, sonder haar stede in haar hele gebied, die sieraad van die Aarde: Bet-Jésimot, BaÀl-Meon en tot Kirjatåim toe;
10 aan die kinders van die Ooste sal Ek haar, saam met die kinders van Ammon, as besitting gee, sodat die kinders van Ammon nie meer genoem sal word onder die nasies nie.
11 Ek sal ook in Moab strafgerigte voltrek; en hulle sal weet: Ek - JaHWeH.
Teen die Edomiete.
12 SO sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat Edom wraaksugtig gehandel het teen die huis van JeHĂ»Wdah en hom baie skuldig gemaak het en hom op hulle gewreek het -
13 daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Ek sal My Hand uitstrek teen Edom en uit haar adamiet en dier uitroei; en Ek sal haar ân puinhoop maak van Teman af, en tot by Dedan sal hulle deur die swaard val.
14 En Ek sal My Wraak op Edom in die hand van My volk JisraEl gee, en hulle sal met Edom handel volgens My Toorn en My Grimmigheid; so sal hulle dan My Wraak gewaar word, spreek My Meester JaHWeH.
Teen die Filistyne.
15 SO sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat die Filistyne wraaksugtig gehandel het en hulle erg gewreek het met veragting in die siel, om te verwoes met ewige vyandskap -
16 daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek strek My Hand uit teen die Filistyne en sal die KretiĂ«rs uitroei en die oorblyfsel van die seekus vernietig.
17 En Ek sal gedugte Wraak aan hulle oefen met grimmige strawwe; en hulle sal weet: Ek - JaHWeH, as Ek My wraak oor hulle bring.
1Â EN in die elfde jaar, op die eerste van die maand, het die Woord van JaHWeH tot my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, omdat Tirus oor Jerusalem geroep het: Ha, ha! die Poort van die volke is gebreek, sy is na my toe gedraai; Ă©k sal vol word, sy is verwoes -
3 daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, o Tirus! en Ek laat baie nasies teen jou optrek soos die see sy golwe laat optrek.
4 HĂșlle sal die mure van Tirus verwoes en haar torings afbreek; ja, Ek sal haar stof uit haar wegvee en haar ân kaal rots maak.
5 Sy sal binne-in die see ân droogmaakplek van nette wees; want Ek het dit gesĂȘ, spreek My Meester JaHWeH; en sy sal ân buit vir die nasies wees.
6 En haar dogters wat op die grond is, sal met die swaard gedood word; en hulle sal weet. Ek - JaHWeH.
7 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek laat NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, die koning van die konings, van die noorde af teen Tirus kom, met perde en strydwaens en ruiters en ân menigte en baie mense.
8 Hy sal jou dogters op die Aarde met die swaard doodmaak en forte teen jou opstel en ân wal teen jou opwerp en die skilddak teen jou oprig.
9 En hy sal die stoot van sy stormram teen jou mure rig en jou torings met sy breekysters afbreek.
10 VanweĂ« die menigte van sy perde sal hulle stofwolk jou oordek; jou mure sal bewe vanweĂ« die gedruis van ruiters en wiele en strydwaens as hy deur jou Poorte intrek, soos ân mens indring in ân stad wat oopgebreek is.
11 Hy sal met die hoewe van sy perde al jou strate vertrap; jou mense sal hy met die swaard doodmaak, en jou trotse kliptorings sal op die Aarde val.
12 En hulle sal jou rykdom buitmaak en jou koopware roof en jou mure afbreek en jou kosbare huise omgooi; en hulle sal jou klippe en jou houte en jou puin in die water slinger.
13 En Ek sal die geruis van jou liedere laat ophou, en die klank van jou siters sal nie meer gehoor word nie.
14 Ja, Ek sal jou ân kaal rots maak, ân droogmaakplek van nette sal jy wees en nooit herbou word nie; want Ek - JaHWeH, het dit gesĂȘ, spreek My Meester JaHWeH.
15 So sĂȘ My Meester JaHWeH aan Tirus: Sal die kuslande nie bewe van die geluid van jou val, as die gewondes kerm, as hulle ân moord in jou aanrig nie?
16 Dan sal al die vorste van die see van hulle trone afklim en hulle mantels afhaal en hulle borduurwerk uittrek; met siddering sal hulle beklee word, op die Aarde sal hulle sit en elke oomblik sidder en oor jou verbaas wees.
17 En hulle sal ân klaaglied oor jou aanhef en vir jou sĂȘ: Hoe het jy vergaan wat bewoon was uit die seĂ«, hoog geroemde stad; wat sterk was deur die see, voor al haar inwoners, wat die skrik vir hulle ingeboesem het by al die kusbewoners.
18 Nou sal die kuslande sidder op die dag van jou val; en die kuslande wat aan die see is, sal verskrik word oor jou uiteinde.
19 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: As Ek jou ân verwoeste stad maak, soos die stede wat nie bewoon is nie; as Ek die Afgrond oor jou laat opkom en die groot waters jou oordek;
20 dan sal Ek jou laat neerdaal saam met die wat in die put neergedaal het, na die persone van die voortyd; en Ek sal jou laat woon in die onderste plekke van die Aarde, in ewige woestyne, saam met die wat in die put neergedaal het, sodat jy nie bewoon word nie; en Ek sal voortreflikheid gee in die Aarde van die lewendes.
21 [Maar] jou sal Ek tot ân voorwerp van verskrikking maak, en jy sal daar nie wees nie; jy sal gesoek word, maar vir ewig nie meer gevind word nie, spreek My Meester JaHWeH.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Maar jy, seun van adam, hef ân klaaglied oor Tirus aan, [Openbaring 18]
3 en sĂȘ aan Tirus, wat woon by die ingange van die see, wat handel drywe met die volke na baie kuslande toe: So spreek My Meester JaHWeH: o Tirus, jy sĂȘ: Ek is volmaak in skoonheid.
4 In die hart van die seë is jou gebied; jou boumeesters het jou skoonheid volkome gemaak.
5 Van sipresse uit Senir het hulle vir jou al die plankwerk gebou; ân seder uit LĂbanon het hulle geneem om op jou ân mas te maak.
6 Van eikebome uit Basan het hulle jou roeispane gemaak; jou dek het hulle gemaak uit ivoor, [ingelĂȘ] in dennehout uit die kuslande van die KittiĂ«rs.
7 Veelkleurige fyn linne uit Egipte was jou seil, om vir jou as vlag te dien; koningsblou en purper stowwe uit die kuslande van Eli-Shah was jou hutbedekking.
8 Die inwoners van Sidon en Arwad was jou roeiers; jou wyse manne was in jou, o Tirus, hulle was jou stuurmanne.
9 Die oudstes van Gebal en sy wyse manne was in jou om jou lekplekke reg te maak; al die skepe van die see en hulle seevaarders was in jou om jou koopware te verhandel.
10 Perse en Ludiete en Putéërs was in jou leër, jou krygsmanne; skild en helm het hulle in jou opgehang; hulle het aan jou eer gegee.
11 Die kinders van Arwad en jou leër was op jou mure rondom, en die Gammadiete was op jou torings; hul skilde het hulle aan jou mure rondom gehang; hulle het jou skoonheid volkome gemaak.
12 Tarsis het handel gedrywe met jou weens die menigte van allerhande goed: silwer, yster, tin en lood het hulle as handelsartikels aan jou gelewer.
13 Jawan, Tubal en Meseg, hulle was jou koopmans; in die siele van adamiete en kopergoed het hulle as koopware aan jou gelewer. [Openbaring 18:13]
14 Uit die huis van Togarma het hulle perde en ryperde en muilesels as handelsware aan jou gelewer.
15 Die kinders van Dedan was jou koopmans, baie kuslande die handelsgebied wat tot jou beskikking gestaan het; olifantstande en ebbehout het hulle aan jou as betaling gebring.
16 Aram het met jou handel gedrywe weens die menigte van jou kunswerke: karbonkel, purper en veelkleurige stowwe en fyn linne en korale en robyne het hulle as handelsartikels aan jou gelewer.
17 JeHûWdah en die Aarde van JisraEl, hulle was jou koopmans; koring van Minnit en meel en heuning en olie en balsem het hulle as koopware aan jou gelewer.
18 Damaskus het met jou handel gedrywe weens die menigte van jou kunswerke, weens die menigte van allerhande goed: wyn van Helbon en wit wol.
19 Wedan en Jawan het uit Usal aan jou smee-yster as handelsartikel gelewer; kassie en kalmoes was onder jou koopware.
20 Dedan het met jou handel gedrywe in saalkleedjies om op te ry.
21 Arabië en al die vorste van Kedar, hulle was die koopmans wat tot jou beskikking gestaan het; lammers en ramme en bokke - daarin het hulle met jou handel gedrywe.
22 Die koopmans van Skeba en Raëma, hulle was jou koopmans; die fynste van allerhande speserye en allerhande edelgesteentes en goud het hulle as handelsartikels aan jou gelewer.
23 Haran en Kanne en Eden, die koopmans van Skeba, Assur [en] Kilmad het met jou handel gedrywe.
24 Hulle was jou koopmans in pragtige klerasie, in mantels van koningsblou stof en veelkleurige goed en in bont geweefde tapyte, in gevlegte en gedraaide toue, op jou mark.
25 Die skepe van Tarsis het jou koopware vir jou aangevoer, sodat jy vol en baie eerbaar geword het in die hart van die seë.
26 Die wat jou geroei het, het jou op groot waters gebring; die Gees vanuit die ooste het jou verbreek in die hart van die seë.
27 Jou goed en jou handelsartikels, jou koopware, jou seevaarders en jou stuurmanne, die wat jou lekplekke reggemaak het en die wat jou koopware verhandel het, en al jou krygsmanne wat in jou is, saam met jou hele menigte wat in jou is - hulle sal val in die hart van die seë op die dag van jou val.
28 Van die harde geskreeu van jou stuurmanne sal die oop velde bewe.
29 En almal wat die roeispaan hanteer, sal van hulle skepe afklim; die seevaarders, al die stuurmanne van die see, sal op die Aarde gaan staan. [Openbaring 18:15]
30 En hulle sal hul stem oor jou laat hoor en bitterlik skreeu; en hulle sal stof op hul hoofde gooi, hulle wentel in die as.
31 En hulle sal om jou ontwil ân kaal plek skeer en rouklere aangord en oor jou ween met bitterheid van siel, in ân bitter rouklag.
32 En hulle sal in hul weeklag oor jou ân klaaglied aanhef en oor jou sing: Wie was soos Tirus, die doodstille daar in die see?
33 Toe jou handelsware uit die see voortgekom het, het jy baie volke versadig; met die menigte van jou goed en jou koopware het jy die konings van die Aarde ryk gemaak.
34 Nou is jy verbreek van die see af in die dieptes van die waters; jou koopware en jou hele menigte het saam met jou weggesink.
35 Al die inwoners van die kuslande staan verbaas oor jou, en hulle konings huiwer van skrik, met donker aangesigte.
36 Die handelaars onder die volke spot oor jou; jy het ân verskrikking geword en sal daar nie meer wees tot in ewigheid nie.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, sĂȘ aan die vors van Tirus: So spreek My Meester JaHWeH: Omdat jou hart hoogmoedig was en jy gesĂȘ het: Ek is El, ek sit in die stoel van Elohim in die midde van die seĂ« - terwyl jy tog ân adamiet is en geen El nie - en jou hart gemaak het soos die hart van ân god; [JeshaJaH 14:20 - 21; 23:4]
3 kyk, jy is wyser as DaniEl, alles wat verborge is, is vir jou nie te duister nie!
4 Deur jou wysheid en deur jou verstand het jy vir jou rykdom verkry, ja, jy het goud en silwer in jou skatkamers verwerf;
5 deur die grootheid van jou wysheid in jou koophandel het jy jou rykdom vermeerder, en jou hart het hoogmoedig geword deur jou rykdom;
6 daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat jy jou hart gemaak het soos die hart van ân god,
7 daarom, kyk, Ek bring verbasterdes oor jou, die geweldigste nasies, en hulle sal hul swaarde trek teen die skoonheid wat jou wysheid verwerf het, en jou glansrykheid besoedel.
8 In die kuil sal hulle jou laat neerdaal, en jy sal in die hart van die seë die bittere dood sterwe van een wat verslaan is.
9 Sal jy werklik sĂȘ, in die aangesig van hom wat jou doodmaak: Ek is ân elohim! - terwyl jy tog ân adamiet is in die hand van hulle wat jou deurboor, en geen el nie?
10 Jy sal sterf, die dood van ân persoon wat nie besny is nie, deur die hand van verbasterdes ; want Ek het dit gesĂȘ, spreek My Meester JaHWeH.
11 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
12 Seun van adam, hef ân klaaglied aan oor die koning van Tirus, en sĂȘ vir hom: So spreek My Meester JaHWeH: Jy was die seĂ«lring van eweredigheid, vol Wysheid en volmaak in skoonheid.
13 Jy was in Eden, die Tuin van Elohim; allerhande edelgesteentes was jou bedekking: karneool, topaas en jaspis, chrisoliet, oniks, sardoniks, saffier, karbonkel en smarag; en van goud was die werk van jou kassies en groewe aan jou; op die dag toe jy geskape is, is hulle berei.
14 Jy was ân GĂ©rub met uitgespreide Vleuels wat beskut, en Ek het jou gestel in die berg van Apartheid van Elohim; jy het gewandel tussen die gesteentes van metaal.
15 Jy was raseg in jou lewenswandel van die dag af dat jy geskape is, totdat daar ongeregtigheid in jou gevind is.
16 Weens die grootheid van jou koophandel het hulle jou binneste met geweld gevul, en jy het oortree; daarom het Ek jou as besoedelde vanuit die Berg van Elohim verdryf, en Ek het jou tussen die gesteentes van metaal uit vernietig, o GĂ©rub wat beskut!
17 Hoogmoedig het jou hart geword oor jou skoonheid; jy het jou wysheid verderwe weens jou prag. Ek het jou op die Aarde gewerp, Ek het jou oorgegee voor die aangesig van konings, dat hulle op jou neer kan sien.
18 Weens die oorvloed van jou oortreding, deur die onreg van jou koophandel, het jy jou gewyde plekke besoedel; daarom het Ek ân vuur uit jou binneste laat uitgaan; dit het jou verteer, en Ek het jou tot as gemaak op die Aarde voor die oĂ« van almal wat jou gesien het. [Boekrol van Henog 84:6]
19 Al jou bekendes onder die volke is ontsteld oor jou; jy het ân verskrikking geword en sal daar nie meer wees tot in ewigheid nie.
Teen Sidon.
20 VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
21 Seun van adam, rig jou aangesig teen Sidon en profeteer teen haar
22 en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, o Sidon, en Ek sal My verhoog in jou midde; en hulle sal weet omdat Ek â JaHWeH [is], as Ek in haar strafgerigte voltrek en My in haar as die Aparte laat ken. [JesĂ©giEl 16:16]
23 En Ek sal die pes in haar stuur en bloed in haar strate, en die gewondes sal in haar midde val deur die swaard wat teen haar is van alle kante, en hulle sal weet. Ek - JaHWeH.
24 En daar sal vir die huis van JisraEl geen steekdoring en smartlike distel meer wees onder almal wat rondom hulle is nie, wat hulle verag; en hulle sal weet. dat Ek Meester JaHWeH is.
25 So sĂȘ My Meester JaHWeH: As Ek die huis van JisraEl versamel uit die volke onder wie hulle verstrooi is, en Ek My in hulle as die Aparte Een laat ken voor die oĂ« van die nasies, dan sal hulle in hul Adamah [die adamiet se Aarde] woon wat Ek aan My kneg Jakob gegee het.
26 En hulle sal veilig op haar woon en huise bou en Wingerde plant; ja, hulle sal veilig woon as Ek strafgerigte voltrek teen almal wat hulle van alle kante verag; en hulle sal weet. Ek - JaHWeH, hulle Elohey. [JirmeJaH 16:16]
Teen Egipte.
1Â IN die tiende jaar, in die tiende [maand], op die twaalfde van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, rig jou aangesig teen Farao, die koning van Egipte, en profeteer teen hom en oor Egipte [en] alles van haar.
3 Spreek en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, o Farao, koning van Egipte, die groot Draak wat in jou strome lĂȘ, wat sĂȘ: My stroom is myne, en ek het hom vir my gemaak. [Boekrol van die Opregte 79:51; JeshaJaH 27:1; 51:9]
4 Maar Ek sal hake in jou kakebene slaan en die visse van jou strome aan jou skubbe laat klewe; en Ek sal jou uit jou strome optrek, saam met al die visse van jou strome wat aan jou skubbe klewe.
5 En Ek sal jou wegwerp na die wildernis, jou en al die visse van jou strome; op die oop veld sal jy val; jy sal nie bymekaargemaak of versamel word nie; aan die wilde wesens van die Aarde en aan die vlieënde wesens in die lug gee Ek jou as voedsel.
6 En al die inwoners van Egipte sal weet omdat Ek - JaHWeH is, omdat hulle vir die huis van JisraEl ân steunende riet is -
7 wanneer hulle besit van jou neem met die handpalm, knak jy en skeur hulle hele skouer oop; en as hulle op jou leun, dan breek jy en laat al hulle lendene wankel.
8 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek bring die swaard oor jou en sal adamiet en dier uit jou uitroei.
9 En die Aarde van Egipte sal verwoes en verlate word, en hulle sal weet omdat Ek - JaHWeH [is]. Omdat hy sĂȘ: Die Nyl is myne, en ek het dit gemaak -Â [Boekrol van die Opregte 79:51]
10 daarom, kyk, Ek het dit teen jou en teen jou strome; en Ek sal aan Kuwsh droogte gee, ân verwoesting van Migdol af tot by SiĂ«ne, en tot by die grens van Kuwsh.
11 Geen adamiet se voet sal in haar deurgaan nie, en geen wese se voet sal in haar deurgaan nie, en sy sal veertig jaar lank onbewoond wees.
12 En Ek sal die Aarde van Egipte tot ân verwoesting maak tot verbasing van die Aarde in haar midde, en haar stede sal Ek in puin lĂȘ en in verlatenheid vir veertig jaar lank; en Ek sal die Egiptenaars verstrooi onder die nasies en hulle versprei in die Aarde.
13 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Aan die einde van veertig jaar sal Ek die Egiptenaars versamel uit die volke waarheen hulle verstrooi was.
14 En Ek sal die lot van die Egiptenaars verander en hulle laat teruggaan na die Aarde van Patros, na die Aarde van hulle oorsprong; en daar sal hulle ân koninkryk van geringe betekenis wees.
15 En sy sal geringer wees as die ander koninkryke en haar nie meer bo die nasies verhef nie; en Ek sal hulle klein maak, sodat hulle nie heers oor die nasies nie.
16 En sy sal vir die huis van JisraEl geen voorwerp van vertroue meer wees, wat die ongeregtigheid in gedagtenis bring as [JisraEl] omdraai agter hulle aan nie; en hulle sal weet: Ek â My Meester JaHWeH.
17 En in die sewe-en-twintigste jaar, in die eerste [maand], op die eerste van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
18 Seun van adam, NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, het sy leĂ«r ân swaar diens teen Tirus laat verrig: elke hoof het kaal geword en elke skouer is seer geskaaf. Maar hy en ook sy leĂ«r het van Tirus geen loon ontvang vir die krygsdiens wat hy teen haar verrig het nie.
19 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek gee die Aarde van Egipte aan NebukadrĂ©sar, die koning van Babel, en hy sal haar rykdom wegdra en haar buit buitmaak en haar roof rowe, en sy sal die loon vir sy leĂ«r wees.
20 As sy arbeidsloon waar hy voor gedien het, gee Ek hom die Aarde van Egipte, omdat hulle vir My gewerk het, spreek My Meester JaHWeH.
21 In diĂ© dag sal Ek vir die huis van JisraEl ân Horing laat uitspruit, en Ek sal vir jou opening van die mond gee onder hulle en hulle sal weet, dat Ek - JaHWeH [is].
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, profeteer en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Huil julle! Ag, die dag!
3 Want naby is ân dag, ja, naby is ân dag van JaHWeH, ân dag van die Wolkkolom; hierdie is die tyd van die nasies.
4 Dan sal ân Swaard in Egipte kom, en daar sal angs in Kuwsh wees as die wat verslaan is, val in Egipte, en as hulle haar rykdom wegneem en haar fondamente afgebreek word.
5 Kuwsh en Putéërs en Ludiete en die hele donker bevolking en Kub en die kinders van die daarmee verbonde Aarde sal saam met hulle val deur die swaard.
6 So sĂȘ JaHWeH: Ja, hulle sal val wat Egipte ondersteun, en haar trotse mag sal wegsink; van Migdol af tot by SiĂ«ne sal hulle in haar val deur die swaard, spreek My Meester JaHWeH.
7 En sy sal verwoes wees tussen die verwoeste Aarde in, en haar stede sal wees tussen die verwoeste stede in.
8 En hulle sal weet, omdat Ek - JaHWeH [is], sal Ek ân Vuur werp in Egipte en al sy helpers verbreek.
9 In dié dag sal daar boodskappers voor My uit wegvaar in skepe om die sorgelose Kuwsh te verskrik; en dan sal daar angs onder hulle wees soos in die dag van Egipte. Want kyk, dit kom!
10 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Ja, Ek sal aan die menigte van Egipte ân einde maak deur die hand van NebukadrĂ©sar, die koning van Babel.
11 Hy en sy volk saam met hom, die geweldigste nasies, word aangevoer om die Aarde te verwoes; en hulle sal hul swaarde teen Egipte uittrek en die Aarde vul met gesneuweldes.
12 En Ek sal die strome droë Aarde maak en die Aarde verkoop in die hand van besoedeldes en die Aarde met haar volheid verwoes deur die hand van verbasterdes . Ek - JaHWeH, het gespreek.
13 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Ek sal ook al die idole vernietig en hulle drek laat verdwyn uit Nof, en daar sal geen vors meer wees uit die Aarde van Egipte nie; en Ek sal Vrees in die Aarde van Egipte verwek.
14 En Ek sal Patros verwoes en ân Vuur werp in Soan en strafgerigte voltrek in No.
15 En Ek sal My Grimmigheid uitgiet oor Sin, die vesting van Egipte; en Ek sal die menigte van No uitroei.
16 En Ek sal ân Vuur werp in Egipte: Sin sal bewe van angs, en No sal oopgebreek word, en Nof - vyande oordag!
17 Die jongmanne van On en Pi-Beset sal deur die swaard val, maar hulle self sal in gevangenskap gaan.
18 En in TagpĂĄnhes word die dag duister as Ek daar die jukke van Egipte verbreek, en haar trotse mag in haar sal ophou; die Wolkkolom sal haar oordek, en haar dogters sal in gevangenskap gaan.
19 So sal Ek dan strafgerigte voltrek in Egipte; en hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
20 En in die elfde jaar, in die eerste [maand], op die sewende van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
21 Seun van adam, Ek het die arm van Farao, die koning van Egipte, gebreek; en kyk, sy is nie verbind tot genesing of met ân verband verbind, dat sy sterk kan word om die swaard te vat nie.
22 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen Farao, die koning van Egipte! En Ek sal sy arms verbreek, die sterk een en die gebreekte een, en sal die swaard uit sy hand laat val.
23 En Ek sal die Egiptenaars verstrooi onder die nasies en hulle versprei in die Aarde.
24 En Ek sal die arms van die koning van Babel versterk en My Swaard in sy hand gee, maar Farao se arms sal Ek breek, sodat hy voor hom sal kerm soos ân dodelike gewonde man kerm.
25 Ja, Ek sal die arms van die koning van Babel versterk, maar Farao se arms sal afval; en hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is], as Ek My Swaard in die hand van die koning van Babel gee, dat hy haar kan uitstrek oor die Aarde van Egipte.
26 En Ek sal die Egiptenaars verstrooi onder die nasies en hulle versprei in die Aarde. So sal hulle dan weet omdat Ek - JaHWeH is.
1Â EN in die elfde jaar, in die derde [maand], op die eerste van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, sĂȘ aan Farao, die koning van Egipte, en aan sy menigte: Na wie lyk jy in jou grootheid?
3 Kyk, Assur was ân seder op die LĂbanon(wit), skoon van takke en ân skaduryke bos en hoog van groei; en sy top was tussen die loof.
4 Waters het hom grootgemaak; die Afgrond het hom hoog laat groei, wat met sy strome gegaan het rondom die plek waar hy geplant was, en sy watervore uitgestuur het na al die bome van die veld.
5 Daarom het hy hoër gegroei as al die bome van die veld, en het sy takke baie geword en sy takkies lank, weens die groot waters toe hy uitgeskiet het.
6 Al die vlieënde wesens in die lug het nes gemaak in sy takke, en al die wilde wesens van die veld het onder sy takkies aangeteel, en allerhande groot volke het onder sy skaduwee gaan sit.
7 En hy het skoon geword in sy grootheid, in die lengte van sy takke, omdat sy wortel by groot waters was.
8 Seders het nie naby hom gekom in die Tuin van Elohim nie, sipresse was nie soos sy takke nie, en platane het nie gehaal by sy takwerk nie: geen Boom in die Tuin van Elohim was met hom te vergelyk in sy skoonheid nie.
9 Ek het hom mooi gemaak deur die menigte van sy takke, sodat al die bome van Eden wat in die Tuin van die Elohim was, hom beny het.
10 Daarom, so het My Meester JaHWeH gesĂȘ: Omdat hy hoog uitgegroei het, en hy sy top tussen die digte takke verhef het en hoogmoedig geword het oor sy hoogte,
11 sal Ek hom oorgee in die hand van die god onder die nasies; dié sal sekerlik met hom handel; vanweë sy besoedeling het Ek hom uitgedrywe.
12 Verbasterdes , die wreedste van die nasies, het hom afgekap en hom neergewerp; op die berge en in al die dale het sy takke geval, en sy takkies is stukkend gebreek in al die klowe van die Aarde; en al die volke van die Aarde het uit sy skaduwee weggegaan en hom so laat lĂȘ.
13 Al die vlieënde wesens in die lug het gaan sit op sy omgevalle stam, en al die wilde wesens van die veld was op sy takkies;
14 geen Boom by die water sal weer so hoog groei nie, nie een se top sal tot tussen die digte loof kom nie, geen Boom sal weer soveel water hĂȘ dat hy so hoog sal staan nie! Want hulle is almal oorgegee aan die Dood [om te gaan] na die onderste van die Aarde; tussen die seuns van adamiete, by die wat in die put neerdaal.
15 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Op die dag toe hy na die Doderyk/Sheol neergedaal het, het Ek laat treur: Ek het om sy ontwil die Afgrond oordek en die strome daarvan teruggehou, sodat die groot waters gestuit is; en Ek het om sy ontwil die LĂbanon in swart gehul, en al die bome van die veld het gesmag om sy ontwil.
16 Deur die geluid van sy val het Ek die nasies laat bewe, toe Ek hom na die Doderyk/Sheol laat neerdaal het saam met die wat in die put neerdaal; en al die bome van Eden, die uitgesoektes en suiwerstes van die LĂbanon, almal wat water drink, het hulleself getroos in die onderste van die Aarde.
17 Hulle het ook saam met hom neergedaal na die Doderyk/Sheol, na die wat verslaan is deur die swaard, ook sy helpers wat in sy skaduwee gesit het onder die nasies.
18 Na wie lyk jy so in glansrykheid en grootheid onder die bome van Eden? En tog sal jy neergewerp word saam met die bome van Eden na die onderste van die Aarde; tussen die wat nie besny is nie sal jy lĂȘ, saam met die wat verslaan is deur die swaard. Dit is Farao en sy hele menigte, spreek My Meester JaHWeH.
Die menigtes daal neer na die Doderyk.
1Â EN in die twaalfde jaar, in die twaalfde maand, op die eerste van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, hef ân klaaglied aan oor Farao, die koning van Egipte, en sĂȘ vir hom: Jong leeu onder die nasies, verlore is jy! En jy was soos die Draak in die groot water, en jy het uitgebreek in jou strome en die waters geroer met jou pote en die strome daarvan troebel gemaak.
3 So sĂȘ My Meester JaHWeH: So sal Ek dan My net oor jou uitsprei deur ân vergadering van baie volke, en hulle sal jou optrek in My vangnet.
4 Dan sal Ek jou neerwerp op die Aarde, jou wegslinger op die oop veld; en Ek sal al die vlieënde wesens in die lug op jou laat sit en die wilde wesens van die hele Aarde aan jou versadig.
5 En Ek sal jou vlees weggee op die berge en die dale vol maak met jou hoogheid.
6 En Ek sal jou Aarde natmaak met jou bloed tot by die berge; en die klowe sal vol word van jou.
7 En as Ek jou uitblus, sal Ek die Hemele oordek en sy Sterre verdonker; Ek sal die son met die Wolkkolom oordek, en die maan sal haar lig nie laat skyn nie.
8 Al die skynende ligte aan die Hemele, dié sal Ek om jou ontwil duister maak, en Ek sal Duisternis gee oor jou Aarde, spreek My Meester JaHWeH.
9 En Ek sal die hart van baie volke bekommerd maak as Ek jou verbreking onder die nasies uitbring, na Aarde wat jy nie geken het nie.
10 En Ek sal maak dat baie volke oor jou verstom staan en hulle konings sal oor jou gril van skrik as Ek My Swaard voor hulle swaai; en hulle sal elke oomblik sidder, ân man vir sy siel, op die dag van jou val.
11 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Die swaard van die koning van Babel sal oor jou kom.
12 Ek sal jou menigte laat val deur swaarde van dapperes - die geweldigste nasies, hulle almal; en hulle sal die prag van Egipte verwoes, en haar hele menigte sal verdelg word.
13 En Ek sal al haar vee laat omkom by die groot waters; en geen voet van ân adamiet sal hom weer laat roer nie en geen dier se kloue hom troebel maak nie.
14 Dan sal Ek hulle waters laat besink en hulle riviere laat vloei soos olie, spreek My Meester JaHWeH.
15 As Ek die Aarde van Egipte ân verwoesting maak en die Aarde woes lĂȘ, van haar volheid beroof, as Ek almal wat in haar woon, verslaan het, dan sal hulle weet dat Ek - JaHWeH [is].
16 ân Klaaglied is sy, en hulle moet haar sing; die dogters van die nasies moet haar sing; hulle moet haar sing oor Egipte en oor haar hele menigte, spreek My Meester JaHWeH.
17 En in die twaalfde jaar, op die vyftiende van die maand, het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
18 Seun van adam, weeklaag oor die menigte van Egipte, en laat hulle neerdaal (hy met die dogters van geweldige nasies) in die onderste plekke van die Aarde, by die wat in die put neergedaal het.
19 Bo wie is jy skoon? Daal af, en laat jou neerlĂȘ by die wat nie besny is nie.
20 Onder die wat deur die swaard verslaan is, sal hulle val; die swaard is aangegee; trek hom weg saam met sy hele menigte.
21 Die magtigste dapperes sal hom, met sy helpers, toespreek uit die Doderyk/Sheol uit: Hulle het neergedaal, hulle lĂȘ daar - die wat nie besny is nie, verslaan deur die swaard. (GenĂ©sis17)
22 Daar is Assur en sy hele menigte; hulle grafte is rondom hom; hulle is almal verslaan, geval deur die swaard;
23 haar grafte is gemaak in die uithoeke van die put, en haar vergadering is rondom haar graf; hulle is almal verslaan, geval deur die swaard, hulle wat skrik versprei het in die Aarde van die lewendes.
24 Daar is Elam en haar hele menigte rondom haar graf; hulle is almal verslaan, geval deur die swaard, hulle wat nie besny was nie, het neergedaal in die onderste plekke van die Aarde, wat skrik voor hulle versprei het in die Aarde van die lewendes en [nou] hulle skande dra by die wat in die put neergedaal het.
25 Onder die wat verslaan is, het hulle vir hom ân bed gemaak saam met haar hele menigte; rondom hom is haar grafte; hulle almal wat nie besny was nie, is verslaan deur die swaard, omdat skrik voor hulle versprei is in die Aarde van die lewendes; en nou dra hulle hul skande by die wat in die put neergedaal het. Onder die wat verslaan is, is hy neergelĂȘ.
26 Daar is Meseg-Tubal en haar hele menigte; rondom hom is hulle grafte; hulle almal wat nie besny was nie, is verslaan deur die swaard, omdat hulle skrik voor hulle versprei het in die Aarde van die lewendes.
27 Maar hulle lĂȘ nie by die dapperes wat geval het uit die wat nie besny is nie, wat na die Doderyk/Sheol neergedaal het saam met hulle oorlogswapens en wie se swaarde onder hulle hoofde gesit is nie; wie se ongeregtigheid nogtans op hulle gebeente is, omdat die skrik vir die dapperes in die Aarde van die lewendes was.
28 Jy sal ook in stukke verbreek word in die midde van die wat nie besny is nie, en jy sal lĂȘ by die wat deur die swaard verslaan is.
29 Daar is Edom, haar konings en al haar vorste, wat ondanks hulle dapperheid neergelĂȘ is by die wat verslaan is deur die swaard; hulle lĂȘ by die wat nie besny is nie, en by die wat in die put neergedaal het.
30 Daar is die vorste van die Noorde, hulle almal, en al die SidoniĂ«rs wat neergedaal het saam met die wat verslaan is, en beskaamd staan ondanks die skrik deur hulle verwek vanweĂ« hulle dapperheid; en nou lĂȘ hulle onbesnede by die wat verslaan is deur die swaard, en dra hulle skande by die wat in die put neergedaal het.
31 Farao sal hulle sien en hom troos oor sy hele menigte; deur die swaard verslaan is Farao en sy hele leër, spreek My Meester JaHWeH.
32 Want Ek het skrik vir hom versprei in die Aarde van die lewendes; daarom sal hy neerlĂȘ in die midde van die wat nie besny is nie, by die wat verslaan is deur die swaard - Farao en sy hele menigte, spreek My Meester JaHWeH.
Die brandwag.
1Â EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, spreek met die kinders van jou volk en sĂȘ vir hulle: As Ek die swaard oor ân Aarde bring, en die volk van die Aarde neem ân man uit hulle kring en stel hom as wag vir hulle aan,
3 en hy sien die swaard aankom oor die Aarde en blaas met die ramshoring en waarsku die volk -
4 as dan iemand die geluid van die ramshoring hoor, maar hom nie laat waarsku nie, en die swaard kom en neem hom weg, dan is sy bloed op sy hoof.
5 Hy het die geluid van die ramshoring gehoor, maar het hom nie laat waarsku nie: sy bloed is op hom. Maar as hy hom laat waarsku, dan red hy sy siel.
6 As daarenteen die wag die swaard sien kom en met die ramshoring nie blaas nie, sodat die mense nie gewaarsku is nie, en die swaard kom en neem ân siel uit hulle weg - dan is hy deur die wag se skuld weggeneem, maar sy bloed sal Ek van die hand van die wag eis.
7 En jy, o seun van adam, Ek het jou as wag oor die huis van JisraEl aangestel; en as jy ân Woord uit My Mond hoor, moet jy hulle van My kant waarsku.
8 As Ek aan die besoedelde sĂȘ: o besoedelde, jy sal sekerlik sterwe, en jy spreek nie om die besoedelde vir sy weg te waarsku nie, dan sal hy, die besoedelde, deur sy ongeregtigheid sterwe; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis.
9 Maar as jy die besoedelde waarsku vir sy weg, dat hy hom uit haar [moet] terugkeer, en hy hom nie terugkeer van sy weg nie, dan sal hy deur sy ongeregtigheid sterwe; maar jy het jou siel gered.
10 En jy, seun van adam, sĂȘ aan die huis van JisraEl: So het julle gesĂȘ: Gewis, ons oortredinge en ons skuld is op ons, en daardeur teer ons weg - hoe kan ons dan lewe?
11 SĂȘ vir hulle: So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, gewis, Ek het geen behae in die dood van die besoedelde nie, maar daarin dat die besoedelde hom bekeer van sy weg en lewe. Bekeer julle, bekeer julle van jul besoedelde weĂ«! Waarom tog wil julle sterwe, o huis van JisraEl?
12 En jy, seun van adam, sĂȘ aan die kinders van jou volk: Die geregtigheid van die regverdige sal hom nie red op die dag as hy oortree nie; en aangaande die besoedeling van die besoedelde, hy sal daardeur nie struikel op die dag as hy hom van sy besoedeling bekeer nie; en die regverdige sal deur sy [geregtigheid] nie kan lewe op die dag as hy oortree nie.
13 As Ek aan die regverdige sĂȘ dat hy sekerlik sal lewe, en hy vertrou op sy geregtigheid en oortree, dan sal aan al sy dade van Geregtigheid nie gedink word nie, maar deur sy onreg wat hy doen daardeur sal hy sterwe.
14 En as Ek aan die besoedelde sĂȘ: Jy sal sekerlik sterwe - en hy hom van sy oortredinge bekeer, en Reg en Geregtigheid doen -
15 gee die besoedelde die pand terug, vergoed hy wat geroof is, wandel hy in die Insettinge van die lewe, sodat hy nie oortree nie - dan sal hy sekerlik lewe, hy sal nie sterwe nie.
16 Al sy oortredinge wat hy gedoen het, sal hom nie toegereken word nie; hy het Reg en Geregtigheid gedoen, hy sal sekerlik lewe.
17 Maar die kinders van jou volk sĂȘ: Die Weg van My Meester is nie gelyk nie, terwyl tog julle eie weg ongelyk is.
18 As die regverdige afwyk van sy geregtigheid en onreg doen dan sal hy ten gevolge daarvan sterwe.
19 En as die besoedelde hom bekeer van sy besoedeling en Reg en Geregtigheid doen, dan sal hy ten gevolge daarvan lewe.
20 Tog sĂȘ julle: Die Weg van My Meester is ongelyk. Ek sal julle oordeel, elkeen volgens sy weĂ«, o huis van JisraEl!
Die Stad is ingeneem
21 EN in die twaalfde jaar van ons ballingskap, in die tiende [maand], op die vyfde van die [maand], het ân vlugteling uit Jerusalem na my gekom met die woorde: Die Stad is ingeneem!
22 En die Hand van JaHWeH was op my in die aand, voordat die vlugteling gekom het; en Hy het my mond geopen teen die tyd dat hy in die mĂŽre na my gekom het. So is dan my mond geopen en ek was nie meer stom nie.
23 Toe het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
24 Seun van adam, die bewoners van daardie puinhope in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl spreek en sĂȘ: Abraham was ân eenling, en tog het hy die Aarde as besitting ontvang; maar ons is baie; aan ons is die Aarde as besitting gegee!
25 Daarom, sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Julle eet [vleis] saam met die bloed en slaan julle oĂ« op na jul drek-idole en vergiet bloed - en sal julle die Aarde as besitting ontvang?
26 Julle steun op jul swaard, julle doen gruwels en besoedel elkeen die vrou van sy naaste- en sal julle die Aarde as besitting ontvang?
27 So moet jy vir hulle sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: So waar as Ek leef, die wat in die puinhope is, sal gewis deur die swaard val; en hom wat op die oop veld is, gee Ek aan die wilde wesens oor om verslind te word; en die wat in die vesting en in die spelonke is, sal deur die pes sterwe.
28 En Ek sal die Aarde ân afsku en ân verwoesting maak, en aan haar trotse mag sal ân einde kom; en die berge van JisraEl sal woes wees sonder dat iemand daar oorgaan.
29 Dan sal hulle weet dat Ek - JaHWeH [is], as Ek die Aarde ân afsku en ân verwoesting maak oor al hul gruwels wat hulle bedryf het.
30 En jy, seun van adam, die kinders van jou volk wat oor jou gesels langs die mure en in die deure van die huise - hulle spreek die een met die ander, elkeen met sy broer, en sĂȘ: Kom tog en hoor wat die Woord is wat van JaHWeH uitgaan.
31 En hulle kom na jou toe soos ân volk saamstroom en sit voor jou as My volk en hoor jou woorde, maar hulle doen dit nie; want hulle maak liefdesverklaringe met hulle mond, [maar] hulle hart gaan agter hulle onregverdige wins aan.
32 En kyk, jy is vir hulle soos ân minnelied, [soos een] skoon van stem, wat goed op die snare speel: hulle hoor jou woorde, maar hulle doen dit nie.
33 Maar as dit kom - kyk, dit kom! - dan sal hulle weet dat daar ân profeet onder hulle gewees het.
Wee die Herders wat nie aan die kudde weiding verskaf nie.
1 EN die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ: [ZekarJaH 11; MattithJaHĂ»W 23]
2 Seun van adam, profeteer teen die herders van JisraEl; profeteer en sĂȘ vir hulle, die herders: So spreek My Meester JaHWeH: Wee die herders van JisraEl wat aan hulleself weiding verskaf! Moet die herders nie die skape laat wei nie?
3 Julle eet die vet en beklee julle met die wol; julle slag die vettes, [maar] die skape laat julle nie wei nie;
4 julle versterk die swakkes nie en maak die siekes nie gesond nie en die wat gewond is, verbind julle nie en wat weggedryf is, bring julle nie terug nie en wat verlore is, soek julle nie; maar met strengheid heers julle oor hulle en met hardheid.
5 So het hulle dan verstrooid geraak, omdat daar geen Herder was nie; en hulle het die voedsel geword vir al die wilde wesens van die veld en het verstrooid geraak. [JirmeJaH 23:1; ZekarJaH 11:4; JeHÎWganan 10:11]
6 My skape dwaal rond op al die berge en op al die hoë heuwels; ja, oor die hele aangesig van die Aarde is My skape verstrooi, sonder dat iemand [na hulle] vra of [hulle] soek. [MattithJaHûW 9:36]
7 Daarom, o herders, luister na die Woord van JaHWeH:
8 So waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, gewis, omdat My skape ân prooi geword het en My skape as voedsel gedien het vir al die wilde wesens van die veld, omdat daar geen herder was nie, en My herders na My skape nie vra nie; en die herders aan hulleself weiding verskaf, maar My skape nie laat wei nie -
9 daarom, o herders, luister na die Woord van JaHWeH!
10 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen die herders! En Ek sal My skape van hulle hand eis en maak dat hulle geen skape meer oppas nie, sodat die herders aan hulleself nie meer weiding sal verskaf nie; en Ek sal My skape uit hulle mond uitruk, sodat dit hulle nie as voedsel sal dien nie.
11 Want so sĂȘ My Meester JaHWeH: Kyk, hier is Ek, en Ek sal na My skape vra en vir hulle sorg.
12 Soos ân herder vir sy trop skape sorg op die dag as hy onder sy verspreide skape is, so sal Ek vir My skape sorg; en Ek sal hulle red uit al die plekke waarheen hulle verstrooi is, op die dag van die Wolkkolom en donkerheid.
13 En Ek sal hulle uitlei uit die volke en versamel uit die Aarde en hulle bring in hul Adamah [die adamiet se Aarde]; en Ek sal hulle laat wei op die berge van JisraEl, in die klowe en in al die bewoonbare plekke van die Aarde.
14 Op ân goeie weiveld sal Ek hulle laat wei, en op die hoĂ« berge van JisraEl sal hulle weiplek wees. Daar sal hulle lĂȘ op ân goeie plek en wei in ân geil weiveld op die berge van JisraEl.
15 Ek self sal My skape oppas, en Ek self sal hulle laat lĂȘ en rus, spreek My Meester JaHWeH.
16 Die wat verlore is, sal Ek soek, en wat weggedryf is, sal Ek terugbring, en wat gewond is, sal Ek verbind, en die siekes sal Ek versterk; maar die vettes en die sterkes sal Ek verdelg: Ek sal hulle voed met Reg.
17 En wat julle aangaan, My skape, so sĂȘ My Meester JaHWeH, kyk, Ek sal oordeel tussen skape en skape, die ramme en die bokramme.
18 Is dit vir julle nie genoeg dat julle die goeie weiveld afwei nie? En moet julle die orige van jul weiveld met jul pote vertrap? En moet julle die helder water drink, terwyl julle die wat oorbly, met jul pote troebel maak?
19 En moet My skape afwei wat met julle pote vertrap is, en drink wat met julle pote troebel gemaak is?
20 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH vir hulle: Kyk, hier is Ek, en Ek sal oordeel tussen die vet skape en die maer skape. [JeHĂŽWganan 5:22]
21 Omdat julle al die swakkes met skof en skouer wegdruk en met julle horings stoot, totdat julle hulle uitgejaag het,
22 daarom sal Ek My skape red, sodat hulle nie meer ân prooi sal wees nie; en Ek sal oordeel tussen skape en skape.
23 En Ek sal een enkele herder oor hulle verwek, en hy sal hulle laat wei, [naamlik] My kneg Dawid; hy sal hulle laat wei, en hy sal vir hulle ân herder wees.
24 En Ek - JaHWeH, Ek sal vir hulle ân Elohim wees, en My kneg Dawid ân vors in hulle midde. Ek - JaHWeH, het dit gespreek.
25 En Ek sal ân Verbond van Vrede met hulle sluit en die besoedelde wesens uit die Aarde laat verdwyn; en hulle sal veilig bly in die wildernis en slaap in die bosse. [NĂșmeri 25:12]
26 En Ek sal hulle en die plekke rondom My heuwel tot ân seĂ«n maak en die stortreĂ«n laat val op sy tyd; stortreĂ«ns van seĂ«n sal dit wees. [JĂŽWEl 2]
27 En die bome van die veld sal hulle vrugte gee, en die Aarde sal haar opbrengs gee, en hulle sal veilig wees in hul Adamah [die adamiet se Aarde]; en hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is], as Ek hulle jukskeie stukkend breek en hulle red uit die hand van die wat hulle diensbaar gemaak het.
28 En hulle sal nie meer ân prooi vir die nasies wees nie, en die wilde wesens van die Aarde sal hulle nie verslind nie; maar hulle sal veilig woon sonder dat iemand hulle verskrik.
29 En Ek sal vir hulle plante van naam verwek, sodat hulle nie meer deur hongersnood in die Aarde weggeruk sal word nie en die smaad van die nasies nie meer sal dra nie.
30 Maar hulle sal weet Ek - JaHWeH hulle Elohey, is met hulle, en dat hulle, die huis van JisraEl, My volk is, spreek My Meester JaHWeH.
31 En julle is My skape, die skape van My weide; julle is adamiete, Ek is julle Elohey, spreek My Meester JaHWeH.
Wraak oor Seir, berg van Edom.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, rig jou aangesig teen die berg SeĂŻr en profeteer teen hom.
3 En sĂȘ vir hom: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, o berg SeĂŻr! En Ek sal My Hand teen jou uitstrek en jou ân afsku en ân verwoesting maak.
4 Ek sal jou stede ân puinhoop maak, en jy self sal ân verwoesting word; en jy sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
5 Omdat jy ân ewige haat koester deurdat jy die [bloed van] die kinders van JisraEl uitgiet deur die mag van die swaard in die tyd van hulle benoudheid, in die tyd dat ongeregtigheid sal eindig.
6 daarom, so waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, gewis, Ek sal jou tot bloed maak, en bloed sal jou vervolg; omdat jy bloed nie gehaat het nie, sal bloed jou vervolg.
7 En Ek sal die berg SeĂŻr ân verwoesting en ân verlatenheid maak, en uit hom uitroei die wat deurtrek en wat terugkom.
8 En Ek sal sy berge vol maak met die wat uit hom verslaan is; jou heuwels en jou dale en al jou klowe - die wat verslaan is deur die swaard, sal daarin val.
9 Ewige wildernisse sal Ek jou maak, en jou stede sal nie bewoon word nie; en julle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
10 Omdat jy sĂȘ: Die twee nasies daar en die twee dele van die Aarde sal myne wees, en ons sal hulle in besit neem - terwyl tog JaHWeH daar gewees het -
11 daarom, so waar as Ek leef, spreek My Meester JaHWeH, Ek sal handel volgens jou toorn en jou naywer waarmee jy uit jou haat teen hulle gehandel het; en Ek sal onder hulle bekend word as Ek jou oordeel.
12 En jy sal weet omdat Ek - JaHWeH, al jou lasterlike woorde gehoor het wat jy teen die berge van JisraEl gespreek het deur te sĂȘ: Hulle lĂȘ woes, hulle is aan ons gegee tot spys.
13 So het julle dan jul groot gehou teen My met julle mond en julle woorde teen My opgehoop; Ek het dit gehoor.
14 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Tot Vreugde van die hele Aarde sal Ek jou ân verwoesting maak.
15 Soos jy vrolik was oor die Erfdeel van die huis van JisraEl, omdat sy verwoes is, so sal Ek met jou maak: jy sal ân verwoesting word, o berg SeĂŻr en die hele Edom, alles van haar. En hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
JisraEl word herstel
1Â EN jy, seun van adam, profeteer tot die berge van JisraEl en sĂȘ: Berge van JisraEl, luister na die Woord van JaHWeH!
2 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Omdat die vyand ha, ha! oor julle roep; en: Die ewige Hoogtes het vir ons ân besitting geword! -
3 daarom profeteer en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Omdat, ja, omdat hulle julle van alle kante verwoes en vertrap het, sodat julle vir die oorblyfsel van die nasies ân besitting kan wees, en julle in opspraak gekom het en deur die mense beskinder is -
4 daarom, o berge van JisraEl, luister na die Woord van My Meester JaHWeH. So spreek My Meester JaHWeH tot die berge en die heuwels, tot die klowe en die dale, tot die verwoeste puinhope en die verlate stede wat ân buit en ân spot geword het vir die oorblyfsel van die nasies wat rondom is -
5 daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Waarlik, in die vuur van My ywer spreek Ek teen die oorblyfsel van die nasies en teen die hele Edom wat My Aarde vir hulleself as besitting bestem het - in volle vreugde van die hart, met veragting van siel - sodat die weiveld daarvan ân buit sou wees.
6 Daarom, profeteer oor die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl, en spreek tot die berge en die heuwels, tot die klowe en die dale: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek spreek in My Jaloersheid en in My Grimmigheid, omdat julle die smaad van die nasies gedra het.
7 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH, hef Ek My Hand op: Waarlik, die nasies wat rondom julle is - hulle sal hul smaad dra.
8 Maar julle, o berge van JisraEl, sal uitspruit en jul vrugte dra vir My volk JisraEl; want julle uitkoms is naby.
9 Want kyk, Ek kom na julle en wend My na julle toe, en julle sal bewerk en besaai word.
10 En Ek sal adamiete op julle vermenigvuldig, die hele huis van JisraEl, almal saam; en die stede sal bewoon en die puinhope opgebou word.
11 Ja, Ek sal adamiete en diere op julle vermenigvuldig, en hulle sal vermenigvuldig en vrugbaar wees; en Ek sal julle laat bewoon soos in jul voortyd en aan [julle] weldoen meer as in julle vroeër dae, en julle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
12 En Ek sal adamiete op julle laat loop, My volk JisraEl; en hulle sal jou in besit neem, en jy sal vir hulle ân erfenis wees en hulle verder nie meer kinderloos maak nie.
13 So spreek My Meester JaHWeH: Omdat hulle vir julle sĂȘ: ân verswelger van adamiete is jy en een wat sy eie nasie kinderloos maak -
14 daarom sal jy nie meer adamiete verslind en jou nasie nie meer laat struikel nie, spreek My Meester JaHWeH.
15 En Ek sal nie meer teen jou laat hoor die skimp van die nasies nie, en die smaad van die volke sal jy nie meer dra nie; en jy sal jou nasie nie meer laat struikel nie, spreek My Meester JaHWeH.
16 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
17 Seun van adam, toe die huis van JisraEl in hulle Adamah [die adamiet se Aarde] gewoon het, het hulle haar besoedel met hul wandel en met hul handelinge; hulle wandel was voor My Aangesig soos die besoedeling van menstruasie.
18 Daarom het Ek My Grimmigheid oor hulle uitgegiet, vanweë die bloed wat hulle in die Aarde vergiet het, terwyl hulle haar met hul drek-idole besoedel het.
19 En Ek het hulle verstrooi onder die nasies en hulle is versprei in die Aarde; Ek het hulle geoordeel volgens hul wandel en hul handelinge.
20 En toe hulle by die nasies kom waarheen hulle getrek het, het hulle die Naam van My Apartheid besoedel deurdat van hulle gesĂȘ is: Hierdie is die volk van JaHWeH, en hulle moes uit Sy Aarde uittrek.
21 En Ek sal meegevoel hĂȘ met [die] Naam van My Apartheid, wat die huis van JisraEl besoedel het onder die nasies waar hulle gekom het.
22 Daarom, sĂȘ vir die huis van JisraEl: So spreek My Meester JaHWeH: Ek doen dit nie om julle ontwil nie, o huis van JisraEl, maar ter wille van die Naam van My Apartheid wat julle besoedel het onder die nasies waar julle gekom het.
23 En Ek sal My grote Naam afsonder wat onder die nasies besoedel is, wat julle onder hulle besoedel het; en die nasies sal weet dat Ek - JaHWeH [is], spreek My Meester JaHWeH, as Ek My in julle voor hul oë as die Aparte Een laat ken. [Maleagi 3:16]
24 En Ek sal julle uit die nasies gaan haal en julle uit al die dele van die Aarde bymekaar laat kom, en Ek sal julle in jul Adamah [die adamiet se Aarde] bring.
25 Dan sal Ek suiwer water op julle uitgiet, sodat julle gesuiwer kan word; van al jul besoedeling en van al jul drek-idole sal Ek julle suiwer. [JeségiEl 37:24; Hebreërs 8]
26 En Ek sal julle ân nuwe hart gee en ân Nuwe Gees in jul binneste gee; en Ek sal die hart van klip uit julle vlees wegneem en julle ân hart van vlees gee. [JeHĂŽWganan 14:16,17,26]
27 En Ek sal My Gees in jul binneste gee en sal maak dat julle in My Insettinge wandel en My Regsprake onderhou en doen.
28 En julle sal woon in die Aarde wat Ek aan jul vaders gegee het; en julle sal vir My ân volk en Ek sal vir julle ân Elohim wees.
29 En Ek sal julle verlos van al jul besoedeling; en Ek sal roep na die koring en dit vermenigvuldig, en Ek sal geen hongersnood op julle lĂȘ nie.
30 En Ek sal die vrugte van die bome en die opbrengs van die veld vermenigvuldig, sodat julle die smaad van hongersnood nie meer hoef te verdra onder die nasies nie.
31 Dan sal julle dink aan jul besoedelde weë en aan jul handelinge wat nie suiwer was nie; en julle sal vir julleself walglik wees oor jul ongeregtigheid en oor jul gruwels.
32 Ek doen dit nie om julle ontwil nie, spreek My Meester JaHWeH; laat dit julle bekend wees! Skaam julle en bloos oor jul weë, o huis van JisraEl.
33 So sĂȘ My Meester JaHWeH: In die dag as Ek julle suiwer van al jul ongeregtigheid, sal Ek die stede laat bewoon, en die puinhope sal opgebou word.
34 En die verwoeste Aarde sal bewerk word, in plaas dat sy ân verlatenheid is voor die oĂ« van almal wat verbygaan.
35 En hulle sal sĂȘ: Hierdie Aarde wat verwoes was, het geword soos die Tuin van Eden; en die stede wat in puin gelĂȘ het en verwoes en afgebreek was, is versterk en bewoon.
36 Dan sal die nasies weet wat rondom julle oorgebly het, omdat Ek - JaHWeH, opgebou het wat afgebreek was, beplant het wat verwoes was; Ek - JaHWeH, het gespreek en sal dit doen.
37 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Ook dit sal Ek My laat vra deur die huis van JisraEl om dit vir hulle te doen: Ek sal hulle adamiete vermenigvuldig soos skape.
38 Soos skape van Aparthede, soos die skape van Jerusalem op sy Feestye, so sal die stede wat in puin lĂȘ, vol wees van kuddes van adamiete; en hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
JisraEl verenig.
1 DIE Hand van JaHWeH was op my, en Hy het my uitgebring deur die Gees van JaHWeH en my neergesit in die laagte; en sy was vol bene. [Psalm 104:30]
2 En Hy het my by hulle laat verbygaan na alle kante toe; en kyk, daar het ân groot menigte oor die laagte gelĂȘ, en kyk, hulle was baie dor.
3 Toe sĂȘ Hy vir my: Seun van adam, kan hierdie bene lewendig word? En ek antwoord: My Meester JaHWeH, U weet dit.
4 Daarop sĂȘ Hy vir my: Profeteer oor hierdie bene en sĂȘ vir hulle: Dor bene, hoor die Woord van JaHWeH!
5 So spreek My Meester JaHWeH tot hierdie bene: Kyk, Ek bring Gees in julle in, sodat julle lewendig kan word.
6 En Ek sal senings op julle lĂȘ en vlees oor julle laat opkom en ân vel oor julle trek en Gees in julle gee, sodat julle lewendig kan word; en julle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
7 Toe het ek geprofeteer soos my beveel was. En sodra ek geprofeteer het, was daar ân geruis, en kyk - ân beroering! En die bene het nader gekom, elke been na sy been.
8 Toe kyk ek en - daar was senings op hulle, en daar het vlees op gekom, en ân vel is bo-oor hulle getrek, maar daar was geen gees in hulle nie.
9 Daarop sĂȘ Hy vir my: Profeteer tot die Gees, profeteer, seun van adam, en sĂȘ aan die Gees: So spreek My Meester JaHWeH: Kom aan uit die vier windstreke, o Gees, en blaas in hierdie dooies, dat hulle lewendig kan word.
10 En ek het geprofeteer soos Hy my beveel het. Toe het die Gees in hulle gekom, en hulle het lewendig geword en op hulle voete gaan staan - ân ontsaglike groot leĂ«r! [Odes van Salomo 22:8-10; DaniEl 12:2; 2 Ezra 7:32]
11 Toe sĂȘ Hy vir my: Seun van adam, hierdie bene is die hele huis van JisraEl. Kyk, hulle sĂȘ: Ons bene is verdor, en ons verwagting is verlore; dit is klaar met ons!
12 Daarom, profeteer en sĂȘ aan hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek sal julle grafte oopmaak en julle uit jul grafte laat opkom, o My volk! En Ek sal julle bring in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl.
13 En julle sal weet dat Ek - JaHWeH [is], as Ek julle grafte oopmaak en julle uit jul grafte laat opkom, o My volk!
14 En Ek sal My Gees in julle gee, dat julle lewendig kan word; en Ek sal julle vestig in jul Adamah [die adamiet se Aarde]; en julle sal weet dat Ek - JaHWeH [is]. Ek het gespreek en gedoen, spreek JaHWeH.
15 Verder het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
16 En jy, seun van adam, neem vir jou ân stuk hout, en skrywe daarop: Vir JeHĂ»Wdah en vir die kinders van JisraEl, sy bondgenote; en neem ân ander stuk hout en skrywe daarop: Vir JĂŽWsef (die hout van Efraim) en die hele huis van JisraEl, sy bondgenote.
17 Voeg hulle dan vir jou bymekaar, die een by die ander, om een stuk hout te wees, en laat hulle een word in jou hand.
18 En as die kinders van jou volk met jou spreek en sĂȘ: Sal u ons nie te kenne gee wat u met hierdie dinge bedoel nie?
19 sĂȘ dan vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek sal die stuk hout van JĂŽWsef neem, wat in die hand van Efraim is, en die stamme van JisraEl, sy bondgenote, en Ek sal hulle by hom voeg, by die stuk van JeHĂ»Wdah, en hulle een stuk hout maak; en hulle sal een word in My Hand.
20 So moet dan die houte waar jy op skrywe, in jou hand wees voor hulle oë;
21 en sĂȘ vir hulle: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek gaan die kinders van JisraEl haal tussen die nasies uit waarheen hulle getrek het, en Ek sal hulle van alle kante bymekaar laat kom en hulle bring in hul Adamah [die adamiet se Aarde].
22 En Ek sal hulle een volk maak in die Aarde, op die berge van JisraEl; en een Koning sal vir hulle almal koning wees; en hulle sal nie meer twee nasies wees nie en verder nie meer in twee koninkryke verdeeld wees nie.
23 En hulle sal hul nie meer besoedel met hulle drek-idole en hulle verfoeisels en met al hulle oortredinge nie; en Ek sal hulle verlos uit al hulle woonplekke waarin hulle oortree het, en sal hulle suiwer. So sal hulle dan vir My ân volk wees, en Ek vir hulle ân Elohim wees.
24 En My kneg Dawid sal koning oor hulle wees, en hulle sal almal een herder hĂȘ; en hulle sal in My Regsprake wandel en My Insettinge onderhou en daarna handel. [JesĂ©giEl 36:25]
25 En hulle sal woon in die Aarde wat Ek aan My kneg Jakob gegee het, waar julle vaders in gewoon het; ja, hĂșlle sal op haar woon, hulle kinders en hulle kindskinders tot in ewigheid; en My kneg Dawid sal hulle vors wees vir ewig.
26 En Ek sal ân Verbond van Vrede met hulle sluit, sy sal ân ewige Verbond met hulle wees; en Ek sal hulle [daar] bring en hulle vermenigvuldig; en Ek sal My Apartheidsplek in hulle midde vestig vir ewig.
27 En My Tabernakel sal oor hulle wees, en Ek sal vir hulle ân Elohim wees en hulle vir My ân volk wees.
28 En die nasies sal weet dat Ek - JaHWeH [is] wat JisraEl apartgestel het wanneer My Apartheidsplek vir ewig in hulle midde sal wees.
Gog, die vors van Ros, Meseg en Tubal trek op teen JisraEl.
1Â VERDER het die Woord van JaHWeH na my gekom en gesĂȘ:
2 Seun van adam, rig jou aangesig teen Gog, in die Aarde van Magog, die vors van Ros, Meseg en Tubal, en profeteer teen hom
3 en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, o Gog, vors van Ros, Meseg en Tubal!
4 En Ek sal jou weglok en hake in jou kakebene sit en jou laat uittrek en jou hele leĂ«r, perde en ruiters, almal volkome toegerus, ân groot menigte met die groot en die klein skild, wat almal die swaard hanteer;
5 Perse, Kuwshiete en Putéërs saam met hulle, almal met skild en helm;
6 Gomer en al sy leërs, die huis van Togarma, in die uithoeke van die Noorde, en al sy leërs - baie volke saam met jou.
7 Hou jou reg en maak jou klaar, jy en al jou menigtes wat by jou vergader het; en wees vir hulle ân leidsman.
8 NĂĄ baie dae sal jy bevel ontvang; aan die einde van die jare sal jy die Aarde intrek wat van die swaard weer reggekom het, wat versamel is uit baie volke, op die berge van JisraEl wat voortdurend as puinhoop daar gelĂȘ het - ja, dit is uit die volke uitgebring, en hulle woon almal in veiligheid.
9 Dan sal jy optrek soos ân onweer wat aankom, jy sal wees soos die Wolkkolom wat die Aarde oordek, jy en al jou leĂ«rs en baie volke saam met jou.
10 So sĂȘ My Meester JaHWeH: In diĂ© dag sal daar gedagtes in jou hart opkom, en jy sal ân besoedelde plan beraam
11 en sĂȘ: Ek sal optrek teen die Aarde wat ooplĂȘ, ek sal kom by rustige mense wat in veiligheid woon; wat almal woon sonder muur en geen grendel of poorte het nie;
12 om buit te maak en roof te rowe, om jou hand uit te steek teen die puinhope wat [weer] bewoon is, en teen ân volk wat uit die nasies versamel is, wat vee en goed verwerf het, wat op die middelpunt van die Aarde woon.
13 Skeba en Dedan en die koopmans van Tarsis en al sy jong leeus sal vir jou sĂȘ: Kom jy om buit te maak? Het jy jou menigte bymekaar laat kom om roof te rowe? Om silwer en goud weg te dra, om vee en goed weg te neem, om ân groot buit te maak?
14 Daarom, profeteer, o seun van adam, en sĂȘ aan Gog: So spreek My Meester JaHWeH: Sal jy dit nie opmerk in diĂ© dag as My volk JisraEl veilig woon nie?
15 Dan sal jy kom uit jou woonplek, uit die agterhoeke van die Noorde, jy en baie volke saam met jou wat almal op perde ry, ân groot menigte en ân magtige leĂ«r;
16 en jy sal optrek teen My volk JisraEl soos die Wolkkolom wat die Aarde oordek. Aan die einde van die dae sal dit wees - dan sal Ek jou teen My Aarde laat aankom, sodat die nasies My kan ken as Ek My in jou, o Gog, apartstel voor hulle oë.
17 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Is jy van wie Ek in die voortyd gespreek het deur My knegte, die profete van JisraEl, wat in diĂ© dae geprofeteer het, jare lank, dat Ek jou teen hulle sal laat aankom?
18 Maar in dié dag, die dag as Gog teen die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl aankom, spreek My Meester JaHWeH, sal My Grimmigheid in My neus opkom.
19 Ja, in My Jaloersheid spreek Ek, in die Vuur van My Grimmigheid: Waarlik, in diĂ© dag sal daar ân groot aardbewing wees in die Adamah [die adamiet se Aarde] van JisraEl, [Openbaring 6:12]
20 sodat van My Aangesig af weg sal bewe die visse van die see en die vlieënde wesens in die lug en die wilde wesens van die veld en al die gedierte wat op die Adamah[adamiet se Aarde] kruip, en al die adamiete wat op die aangesig van die Adamah is; en die berge sal omvergegooi word en die kranse inmekaarstort en al die mure op die Aarde val.
21 En Ek sal die swaard oproep teen hom na al My berge, spreek My Meester JaHWeH; die swaard van ân man sal teen sy broer wees.
22 En Ek sal met hom in die gereg gaan deur pes en deur bloed; en oorstromende stortreën en haelstene, vuur en swawel op hom laat reën en op sy leërs en op baie volke wat saam met hom is.
23 So sal Ek My dan as groot en as afgesonder laat ken en Myself bekend maak voor die oë van baie nasies; en hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
Gog word vernietig.
1Â EN jy, seun van adam, profeteer teen Gog en sĂȘ: So spreek My Meester JaHWeH: Kyk, Ek het dit teen jou, o Gog, vors van Ros, Meseg en Tubal.
2 En Ek sal jou weglok en jou lei en jou laat optrek uit die agterhoeke van die Noorde en jou laat kom op die berge van JisraEl.
3 Maar Ek sal jou boog uit jou linkerhand slaan en jou pyle uit jou regterhand laat val.
4 Op die berge van JisraEl sal jy val, jy en al jou leërs en die volke wat saam met jou is; aan die roofvoëls van allerhande vere en aan die wilde wesens van die veld het Ek jou as voedsel gegee.
5 Op die oop veld sal jy val; want Ek het dit gesĂȘ, spreek My Meester JaHWeH.
6 En Ek sal ân Vuur slinger in Magog en onder hulle wat in die kuslande veilig woon; en hulle sal weet dat Ek - JaHWeH [is].
7 En [die] Naam van My Apartheid sal Ek bekend maak in die midde van My volk JisraEl en sal [die] Naam van My Apartheid nie meer laat besoedel nie; en die nasies sal weet dat Ek - JaHWeH [is], die Aparte Een in JisraEl. [Maleagi 3:16]
8 Kyk, dit kom en gebeur, spreek My Meester JaHWeH. Dit is die dag waarvan Ek gespreek het.
9 En die inwoners van die stede van JisraEl sal uitgaan en vuur maak en stook met die wapens: klein en groot skilde, met boë en pyle en knopkieries en spiese; en hulle sal daarmee vuur maak sewe jaar lank;
10 sodat hulle geen hout uit die veld sal dra of in die bosse sal kap nie, maar met die wapens vuur sal maak; en hulle sal plunder die wat hulle geplunder het, en berowe die wat hulle beroof het, spreek My Meester JaHWeH.
11 En in diĂ© dag sal Ek aan Gog ân plek gee waar ân graf sal wees in JisraEl, die dal van die trekkers aan die oostekant van die see, en hy sal vir die deurtrekkers die pad toemaak; en daar sal hulle Gog begrawe en sy hele menigte en dit noem: Die dal van Gog se menigte.
12 En die huis van JisraEl sal hulle begrawe om die Aarde te suiwer, sewe maande lank.
13 En al die stamme van die Aarde sal hulle begrawe, en dit sal hulle roem wees, die dag as Ek My gewigtig maak, spreek My Meester JaHWeH.
14 Ook sal hulle voortdurend manne afsonder wat die Aarde deurgaan en die trekkers begrawe wat bo-op die Aarde oorgebly het, om haar te suiwer Aan die einde van sewe maande sal hulle ân ondersoek instel,
15 en sien een van hulle wat deur die Aarde trek, ân been van ân adamiet, dan rig hy daarby ân merkteken op, totdat die begrawers dit begrawe het in die dal van Gog se menigte.
16 En ook sal die naam van ân stad wees HamĂłna. So sal hulle dan die Aarde suiwer.
17 En jy, seun van adam, so spreek My Meester JaHWeH: SĂȘ vir die vlieĂ«nde wesens van allerhande vere en vir al die wilde wesens van die veld: Kom bymekaar en kom aan, versamel julle van alle kante by My slagdiere wat Ek vir julle slag, ân menigte slagdiere op die berge van JisraEl; en eet vlees en drink bloed!
18 Vlees van die dapperes sal julle eet en bloed van die vorste van die Aarde drink - ramme, lammers en bokke en stiere, vetgemaakte [diere] van Basan almal saam -
19 vet sal julle eet totdat julle versadig is, en bloed drink totdat julle dronk is, vanaf My altaar- [waarop] Ek vir julle sal slag.
20 En julle sal aan My tafel versadig word van perde en ruiters, van dapperes en alle soorte krygsmanne, spreek My Meester JaHWeH.
21 En Ek sal My Glansrykheid onder die nasies bring, en al die nasies sal My Reg sien wat Ek voltrek het, en My Hand wat Ek op hulle gelĂȘ het.
22 En die huis van JisraEl sal weet: Ek is JaHWeH hulle Elohey, van dié dag af en verder.
23 En die nasies sal weet dat die huis van JisraEl vanweë hulle ongeregtigheid in ballingskap gegaan het; omdat hulle teen My troubreuk begaan het, het Ek My Aangesig vir hulle verberg en hulle in die hand van hul teëstanders oorgegee, sodat hulle almal deur die swaard geval het.
24 Volgens hulle besoedeling en hulle oortredinge het Ek met hulle gehandel en My Aangesig vir hulle verberg.
25 Daarom, so sĂȘ My Meester JaHWeH: Nou sal Ek die lot van Jakob verander en My ontferm oor die hele huis van JisraEl en ywer vir die Naam van My Apartheid.
26 En hulle sal hul smaad vergeet en al hul ontrou wat hulle teen My begaan het, as hulle in hul Adamah [die adamiet se Aarde] veilig woon en daar niemand is wat hulle verskrik nie.
27 As Ek hulle terugbring uit die volke en hulle versamel uit die Aarde van hulle vyande, sal Ek My in hulle as die Aparte Een laat ken voor die oë van baie nasies.
28 En hulle sal weet: Ek - is JaHWeH, hulle Elohey, en dat Ek hulle in ballingskap laat gaan het na die nasies, maar hulle [weer] versamel het in hulle Adamah [die adamiet se Aarde] en dĂĄĂĄr niemand meer uit hulle agter laat bly het nie.
29 En Ek sal My Aangesig nie meer vir hulle verberg nie, omdat Ek My Gees oor die huis van JisraEl uitgegiet het, spreek My Meester JaHWeH.
Die nuwe Tempel. Die voorhowe met die Poorte.
1Â IN die vyf-en-twintigste jaar van ons ballingskap, in die begin van die jaar, op die tiende van die [eerste] maand, in die veertiende jaar nadat die Stad ingeneem is, op daardie selfde dag, was die Hand van JaHWeH op my, en Sy het my daarheen gebring.
2 In gesigte van Elohim het Hy my in die Aarde van JisraEl gebring en my neergesit op ân baie hoĂ« berg, en daarop iets wat soos ân Stad gebou was, teen die Suide. [Boekrol van Henog 25:3]
3 En Hy het my daarheen gebring; en kyk, daar was ân Man wat in sy voorkoms soos koper gelyk het; en in sy hand was ân linnetou en ân meetroede; en hy het by die Poort gestaan.
4 En die Man het met my gespreek: Seun van adam, kyk met jou oë en hoor met jou ore en gee ag op alles wat Ek jou sal laat sien; want om jou dit te laat sien, is jy hierheen gebring. Verkondig aan die huis van JisraEl alles wat jy sien.
5 En kyk, daar was ân muur aan die buitekant van die Huis al rondom, en in die Man se hand was die meetroede van ses voorarm (elkeen was ân voorarm en ân handbreedte); en hy het die dikte van die bouwerk gemeet: een roede, en die hoogte: een roede.
6 Toe het hy gekom by ân Poort waarvan die voorkant na die ooste lĂȘ, en hy het met sy trappe opgegaan en die drumpel van die Poort gemeet: een roede die breedte, en die ander drumpel: een roede die breedte.
7 En [elke] sykamer: een roede die lengte en een roede die breedte; en tussen die sykamers: vyf voorarm; en die drumpel van die Poort langs die voorportaal van die Poort aan die binnekant: een roede.
8 Ook het hy die voorportaal van die Poort aan die binnekant gemeet: een roede.
9 Toe het hy die voorportaal van die Poort gemeet: agt voorarm, en sy deurposte: twee voorarm; die voorportaal van die Poort was aan die binnekant.
10 En die sykamers van die Poort na die ooste was drie aan die een en drie aan die ander kant; al drie het dieselfde afmeting gehad; ook het die deurposte aan weerskante dieselfde afmeting gehad.
11 Verder het hy die wydte van die Poort-ingang gemeet: tien voorarm; die lengte van die Poort: dertien voorarm.
12 En daar was ân afskorting voor die sykamers van een voorarm [aan die een kant], en ân afskorting van een voorarm aan die ander kant; en [elke] kamer was ses voorarm aan die een, en ses voorarm aan die ander kant.
13 Toe het hy die Poort gemeet van die dak van die een sykamer af na die dak van die ander toe: die breedte was vyf-en-twintig voorarm, deur teenoor deur.
14 Ook het hy die deurposte gemaak; sestig voorarm; en die voorhof, al rondom die Poort, het gekom tot by die deurposte.
15 En [van] die voorkant van die ingangspoort af tot by die voorkant van die voorportaal van die binneste Poort: vyftig voorarm.
16 En daar was vensters van latwerk in die sykamers [ingebou] en in hulle deurposte, na binne toe in die Poort al rondom; so ook in die voorportale; ja, vensters was al rondom na binne toe, en op die deurposte was palmbome.
17 Verder het hy my in die buitenste voorhof gebring, en kyk, daar was kamers, en rondom die voorhof was ân plaveisel gemaak; dertig kamers was op die plaveisel.
18 En die plaveisel was aan die sykant van die Poorte, ooreenkomstig die lengte van die Poorte; [dit was] die onderste plaveisel.
19 Toe het hy die breedte gemeet van die voorkant van die onderste Poort af tot by die buitenste voorkant van die binneste voorhof: honderd voorarm, aan die ooste- en aan die noordekant.
20 Aangaande die Poort wat na die noorde lĂȘ, by die buitenste voorhof - hy het sy lengte en sy breedte gemeet.
21 En sy sykamers was drie aan die een en drie aan die ander kant en sy deurposte en sy voorportaal het dieselfde afmeting gehad as by die eerste Poort: vyftig voorarm sy lengte en die breedte vyf-en-twintig voorarm.
22 En sy vensters en sy voorportaal en sy palmbome het dieselfde afmeting gehad as by die Poort waarvan die voorkant na die ooste lĂȘ: en ân mens kon daarin opklim met sewe trappe; en sy voorportaal was daarvoor.
23 En daar was ân Poort na die binneste voorhof teenoor die Poort na die noorde en na die ooste; en hy het gemeet van Poort tot Poort: honderd voorarm.
24 Daarop het hy my na die suide laat gaan; en kyk, daar was ân Poort na die suide; en hy het sy deurposte en sy voorportaal gemeet volgens die vorige afmetinge.
25 En hy het vensters gehad, ook sy voorportaal, al rondom soos die vorige vensters; die lengte was vyftig voorarm en die breedte vyf-en-twintig voorarm.
26 En sy trap het sewe trappies gehad, en sy voorportaal was daarvoor; en hy het palmbome gehad, een aan die een en een aan die ander kant, op sy deurposte.
27 Ook was daar ân Poort na die binneste voorhof na die suide; en hy het van Poort tot Poort gemeet, na die suide: honderd voorarm.
28 Verder het hy my deur die Suidpoort gebring na die binneste voorhof; en hy het die Suidpoort gemeet: hy het dieselfde afmetinge gehad.
29 En sy sykamers en sy deurposte en sy voorportaal was volgens dié mate; en hy het vensters gehad, ook sy voorportaal, al rondom; die lengte was vyftig voorarm en die breedte vyf-en-twintig voorarm.
30 En daar was voorportale al rondom; die lengte was vyf-en-twintig voorarm en die breedte vyf voorarm.
31 En sy voorportaal het na die buitenste voorhof gelĂȘ; ook was daar palmbome op sy deurposte, en sy trap het agt trappies gehad.
32 Daarom het hy my na die binneste voorhof gebring, na die ooste; en hy het die Poort gemeet: dit het dieselfde afmetinge gehad.
33 Ook sy sykamers en sy deurposte en sy voorportaal volgens die vorige afmetinge; en hy het vensters gehad, ook sy voorportaal, al rondom; die lengte was vyftig voorarm en die breedte vyf-en-twintig voorarm.
34 En sy voorportaal het na die buitenste voorhof gelĂȘ; ook was daar palmbome op sy deurposte aan weerskante; en sy trap het agt trappies gehad.
35 Daarop het hy my na die Noordpoort gebring; en hy het gemeet volgens die vorige afmetinge:
36 sy sykamers, sy deurposte en sy voorportaal; ook het hy vensters gehad al rondom; die lengte was vyftig voorarm en die breedte vyf-en-twintig voorarm.
37 En sy voorportaal was na die buitenste voorhof toe; ook was daar palmbome op sy deurposte aan weerskante; en sy trap het agt trappies gehad.
38 En ân kamer met haar ingang was by die deurposte by die Poorte; daar het hulle die brandoffer afgespoel.
39 En in die voorportaal van die Poort was twee tafels aan die een en twee tafels aan die ander kant om die brandoffer daarop dood te bloei vir oortreding en vir skuld.
40 En aan die buitenste symuur, noord van wie na die ingang van die Poort opgaan, was twee tafels; en aan die ander symuur wat by die voorportaal van die Poort was, twee tafels:
41 vier tafels aan die een en vier tafels aan die ander kant, by die symuur van die Poort: agt tafels waar hulle op geslag het.
42 En daar was vier tafels vir die brandoffer, van gekapte klippe, die lengte anderhalf voorarm, en die breedte anderhalf voorarm, en die hoogte een voorarm - daarop het hulle die gereedskap neergesit waarmee hulle die brandoffer en die slagdier doodgebloei het.
43 En die gaffelvormige hake van ân handbreedte was aan die binnekant al rondom bevestig; en op die tafels was die vleis wat nadergebring was.
44 En buitekant die binneste Poort was twee kamers in die binneste voorhof, een aan die symuur van die Noordpoort, met die voorkant na die suide toe; een was aan die symuur van die Suidpoort, met haar aangesig na die noorde toe.
45 En hy het vir my gesĂȘ: Hierdie kamer, waarvan haar aangesig na die suide lĂȘ, is vir die priesters wat die diens van die Huis waarneem.
46 En die kamer waarvan haar aangesig na die noorde lĂȘ, is vir die priesters wat die diens van die altaar waarneem; dit is die seuns van Sadok wat uit die kinders van Levi na JaHWeH mag naderkom om Hom te dien.
47 En hy het die voorhof gemeet: die lengte honderd voorarm en die breedte honderd voorarm, ân vierkant; en die altaar was voor die Huis.
48 Toe het hy my gebring in die voorportaal van die Huis; en hy het [elke] deurpos van die voorportaal gemeet: vyf voorarm aan die een en vyf voorarm aan die ander kant; en die breedte van die Poort: drie voorarm aan die een, en drie voorarm aan die ander kant.
49 Die lengte van die voorportaal was twintig voorarm, en die breedte elf voorarm, en dit by die trappe waarmee ân mens daarheen opgaan; ook was daar pilare by die deurposte, een aan die een en een aan die ander kant.
1Â VERDER het hy my in die hoofvertrek gebring; en hy het die deurposte gemeet: ses voorarm die breedte aan die een en ses voorarm die breedte aan die ander kant, die breedte van die tent.
2 En die breedte van die ingang: tien voorarm, en die symure van die ingang: vyf voorarm aan weerskante; ook het hy die lengte daarvan gemeet: veertig voorarm, en die breedte: twintig voorarm.
3 Daarop het hy ingegaan na die binneste, en hy het die deurpos van die ingang gemeet: twee voorarm, en die ingang: ses voorarm, en die breedte by die ingang: sewe voorarm.
4 Ook het hy die lengte daarvan gemeet: twintig voorarm, en die breedte: twintig voorarm na die kant van die hoofvertrek. En hy het vir my gesĂȘ: Hy is die Apartheid van die Aparthede.
5 En hy het die muur van die Huis gemeet: ses voorarm, en die breedte van die aanbouing: vier voorarm, aan alle kante rondom die Huis.
6 En die sykamers het in drie [verdiepinge] bo mekaar gelĂȘ, in rye van dertig; en daar was in die muur van die Huis rondom inspringinge vir die sykamers, om [daarop] te dra; maar hulle het nie gedra op die muur van die Huis nie;
7 en die omgewende sykamers het op elke verdieping breĂ«r geword; die ombou van die Huis het steeds hoĂ«r opgerys rondom die Huis; so het die Huis ân verbreding na boontoe gekry; en so is uit die onderste na die boonste opgegaan deur die middelste.
8 En ek het gesien aan die Huis rondom ân verhoging as onderbou van die sykamers; dit was ân volle roede hoog: ses voorarm, tot aan die verbinding.
9 Die breedte van die muur wat die sykamers buitentoe gehad het, was vyf voorarm, en so ook wat oopgelaat is, die ruimte vir die sykamers wat by die Huis behoort het.
10 En tussen die kamers was ân breedte van twintig voorarm, aan alle kante rondom die Huis.
11 En die deuropening van die sykamers was na die plek toe wat oopgelaat is: een deur na die noorde en een deur na die suide; en die breedte van die plek wat oopgelaat is: vyf voorarm al rondom.
12 En die bouwerk wat teenoor die afgeslote ruimte na die westekant toe lĂȘ, was sewentig voorarm breed, en die muur van die bouwerk vyf voorarm breed al rondom, en die lengte daarvan negentig voorarm.
13 Verder het hy die Huis gemeet: die lengte honderd voorarm; ook die afgeslote ruimte en die gebou en die mure van hom: die lengte honderd voorarm.
14 En die breedte van die voorkant van die Huis en van die afgeslote ruimte na die ooste toe: honderd voorarm.
15 So het hy dan gemeet die lengte van die gebou teenoor die afgeslote ruimte, wat aan haar agterkant lĂȘ, en haar galerye aan weerskante: honderd voorarm, en die binneste van die Tempel en die voorportale van die voorhof;
16 die drumpels en die vensters van latwerk en die galerye rondom al drie - teenoor die drumpel was geskaafde hout al rondom - en van die Aarde tot by die vensters en die vensters was bedek,
17 [die plek] bokant die deur tot in die binneste Huis sowel as buitekant, en op die hele muur al rondom, binnekant en buitekant â [oral] was daar [vaste] mate.
18 En aangebring is GĂ©rubs en palmbome, en daar was ân palmboom tussen GĂ©rub en GĂ©rub; en elke GĂ©rub het twee Aangesigte gehad:Â [1 Konings 6:29]
19 die aangesig van ân adamiet na die palmboom toe aan die een, en die aangesig van ân jong leeu na die palmboom toe aan die ander kant; in die hele Huis al rondom is dit aangebring;
20 van die Aarde af tot bokant die deur is die GĂ©rubs en die palmbome aangebring, en wel aan die muur van die hoofvertrek.
21 Die deurposte van die hoofvertrek was vierkantig; en die aangesig van die Apartheid het dieselfde voorkoms gehad.
22 Die altaar was van hout, drie voorarm hoog, en sy lengte twee voorarm, en hy het sy hoekstukke gehad; en sy voetstuk en sy sykante was van hout. En hy het vir my gesĂȘ: Dit is die tafel wat voor die Aangesig van JaHWeH is.
23 En die hoofvertrek en die Apartheid het [elkeen] twee deure gehad.
24 En die deure het twee vleuels gehad, twee vleuels wat kon draai; twee vir die een deur en twee vleuels vir die ander een.
25 En daarop, op die deure van die hoofvertrek, is GĂ©rubs en palmbome aangebring soos daar op die mure aangebring is; en daar was ân afdak van hout vooraan die voorportaal buitekant.
26 En daar was vensters van latwerk en palmbome aan weerskante aan die symure van die voorportaal; en [aan] die sykamers van die Huis en die afdakke.
Die apartgestelde kamers.
1Â DAARNA het hy my uitgebring na die buitenste voorhof op die weg na die noorde toe; en hy het my gebring na die kamers wat teenoor die afgeslote ruimte en wat teenoor die bouwerk teen die noorde lĂȘ,
2 oor ân lengte van honderd voorarm, langs die noordelike ingang, en ân breedte van vyftig voorarm.
3 Teenoor die twintig voorarm wat by die binneste voorhof behoort, en teenoor die plaveisel wat by die buitenste voorhof behoort, was galery teenoor galery in drie verdiepinge.
4 En voor die kamers was ân gang van tien voorarm breedte, na binnetoe, honderd voorarm lank; en hulle deure was teen die noorde.
5 En die boonste kamers was korter, want die galerye het ruimte van hulle weggeneem in vergelyking met die onderstes en die middelstes in die bouwerk;
6 want hulle het drie verdiepinge gehad, maar geen pilare soos die pilare van die voorhowe nie; daarom is daar ruimte weggeneem in vergelyking met die onderstes en die middelstes, vanaf die Aarde af.
7 En daar was ân muur wat buitekant ewewydig met die kamers geloop het, na die buitenste voorhof toe, vooraan die kamers, vyftig voorarm lank.
8 Want die lengte van die kamers wat na die buitenste voorhof lĂȘ, was vyftig voorarm; en kyk, teenoor die Tempel was honderd voorarm.
9 En onder hierdie kamers was die ingang van die oostekant af as iemand na hulle toe ingaan uit die buitenste voorhof uit.
10 In die breedte van die muur van die voorhof, na die suide toe, vooraan die afgeslote ruimte en vooraan die bouwerk, was daar kamers,
11 met ân weg voor hulle, soos die voorkoms van die kamers wat na die noorde toe lĂȘ, net so lank en so breed as hulle, en al die uitgange volgens verordening. En soos hulle ingange,
12 so was ook die ingange van die kamers wat na die suide lĂȘ: ân ingang by die begin van die weg, [naamlik] die weg voor die ooreenkomende muur, na die ooste toe, as ân mens na hulle toe aankom.
13 Toe het hy vir my gesĂȘ: Die noordelike kamers [en] die suidelike kamers wat aan die aangesig van die afgeskeide lĂȘ, hulle is die Apartheid se kamers waar die priesters wat na JaHWeH toe naderkom, die Aparthede van die apartheids[gawes] moet eet; daar moet hulle die Aparthede van die apartheids[gawes] neersit: die spysbydrae vir die oortreding en vir die skuld, want die plek [is] apart.
14 As die priesters ingaan, dan mag hulle nie uit die Apartheid uitgaan na die buitenste voorhof nie, maar daar moet hulle hul klere neersit waarin hulle diens gedoen het; want Apartheid is dit; hulle moet ander klere aantrek en dan nader kom na die ruimte wat vir die volk bestem is.
15 En toe hy klaar was met die mate van die binneste Huis, het hy my na die Poort toe uitgebring waarvan die voorkant na die ooste lĂȘ, en hom gemeet al rondom.
16 Hy het die Gees aan die oostekant met die meetroede gemeet: vyfhonderd roede, met die meetroede rondom.
17 Hy het die Gees aan die noordekant gemeet: vyfhonderd roede, met die meetroede rondom.
18 Die Gees aan die suidekant het hy gemeet: vyfhonderd roede, met die meetroede.
19 Hy het hom begewe na die Gees aan die westekant en gemeet: vyfhonderd roede, met die meetroede.
20 Hy het die vier Geeste gemeet; hulle het ân muur gehad rondom; die lengte was vyfhonderd en die breedte vyfhonderd, wat skeiding gemaak het tussen die Apartheid en die vermenging. [Boekrol van Henog 71:6]
Die Glansrykheid van JaHWeH trek in.
1 TOE het hy my gelei na die Poort, die Poort wat na die ooste kyk. [Boekrol van Henog 72:2]
2 En kyk, die Glansrykheid van die Elohey van JisraEl het van die oostekant af gekom; en die geruis daarvan was soos die geruis van baie waters, en die Aarde was Verlig deur Sy Glansrykheid. [JeshaJaH 59:19; 2 Ezra 1:38]
3 En die gesig wat ek gesien het, het gelyk soos die gesig wat ek gesien het by my koms om die Stad te verwoes; en dit was gesigte soos die gesig wat ek gesien het by die Kebarrivier; en ek het op my aangesig geval. [JeségiEl 1 en 10]
4 En die Glansrykheid van JaHWeH het in die Huis ingetrek deur die Poort waarvan die voorkant na die ooste lĂȘ. [Boekrol van Henog 90:29; 91:13]
5 En die Gees het my opgeneem en my in die binneste voorhof gebring; en kyk, die Glansrykheid van JaHWeH het die Huis gevul.
6 En ek het Een gehoor wat met my spreek uit die Huis, terwyl die Man by my staan. (Exodus 23:20)
7 En Hy het vir my gesĂȘ: Seun van adam, [dit is] die plek van My Troon en die plek van My Voetsole waar Ek vir ewig sal woon onder die kinders van JisraEl; en die huis van JisraEl sal [die] Naam van My Apartheid nie meer besoedel nie, hulle en hulle konings met hulle hoerery en met die lyke van hulle konings, by hulle dood;
8 deurdat hulle hul drumpel by My drumpel gemaak het en hul deurpos langs My deurpos, sodat [net] die muur tussen My en hulle was; en hulle het [die] Naam van My Apartheid besoedel met hulle gruwels wat hulle bedryf het, sodat Ek hulle in My Toorn verteer het.
9 Nou sal hulle hul hoerery en die lyke van hul konings ver van My af verwyder; en Ek sal vir ewig onder hulle woon. [Profesie van Barug 4:24]
10 Jy, o seun van adam, vertel die huis van JisraEl van die Huis, sodat hulle beskaamd kan staan vanweë hul ongeregtigheid, en laat hulle die voorbeeld nameet.
11 En as hulle beskaamd staan oor alles wat hulle gedoen het, maak hulle dan bekend die vorm van die Huis en sy inrigting en sy uitgange en sy ingange en al sy vorme en al sy Verordeninge, ja, al sy vorme en al sy Wette; en skrywe haar voor hulle oë op, sodat hulle sy hele vorm kan bewaar en al sy Verordeninge en dié kan uitvoer.
12 Sy is die Wet van die Huis: Op die top van die berg sal sy hele gebied al rondom Apartheid van Aparthede wees. Kyk, dit is die Wet van die Huis.
Die brandofferaltare en sy inwyding.
13 EN dit is die afmetinge van die altaar in voorarm (die voorarm is ân voorarm en ân handbreedte): die voetlaag ân voorarm [hoog] en ân voorarm die breedte; en haar rand aan haar buitekant rondom: een span; en dit is die onderbou van die altaar.
14 En van die voetlaag op die Aarde tot by die onderste omlysting: twee voorarm, en die breedte: een voorarm; en van die kleinste omlysting tot by die grootste omlysting: vier voorarm, en die breedte: een voorarm.
15 En die HarEl (altaar): vier voorarm; en van die AriEl af en boontoe die vier horings.
16 En die AriEl: [is] twaalf lank by twaalf breed, vierkantig na sy vier kante.
17 En die omlysting: [is] veertien lank by veertien breed na haar vier kante toe; en die grens rand daar rondom: ân half-voorarm; en die voetlaag na haar: ân voorarm rondom; en sy trappe het oos gekyk.
18 En hy het vir my gesĂȘ: Seun van adam, so spreek My Meester JaHWeH: Dit is die Verordeninge van die altaar: Op die dag as hy gemaak word om brandoffers op hom te bring en om bloed op hom te sprinkel,
19 moet jy aan die Levitiese priesters wat uit die saadlyn van Sadok is, wat na My mag nader kom - spreek My Meester JaHWeH - om My te dien, ân jong bul gee vir oortreding.
20 En jy moet van sy bloed neem en hom stryk aan die vier horings daarvan en aan die vier hoeke van die omlysting en aan die opstaande rand rondom; so moet jy hom dan suiwer van vuilheid en versoening daarvoor bewerk.
21 Dan moet jy die bul vir die oortreding neem, en hulle moet hom verbrand in die daarvoor bestemde plek van die Huis, buitekant die Apartheidsplek.
22 En op die tweede dag moet jy ân bokram sonder gebrek vir die oortreding nader bring; en hulle moet die altaar suiwer van besoedeling soos hulle hom met die bul van besoedeling gesuiwer het.
23 As jy klaar skoongemaak het, moet jy ân jong bul sonder gebrek en ân ram sonder gebrek uit die kleinvee nader bring.
24 En jy moet hulle nader bring voor die Aangesig van JaHWeH; en die priesters moet sout daarop strooi en dit as brandoffer aan JaHWeH bring.
25 Sewe dae lank moet jy daagliks die bok vir die oortreding gereedmaak; ook moet hulle ân jong bul en ân ram uit die kleinvee, altwee sonder gebrek, berei.
26 Sewe dae lank moet hulle vir die altaar versoening bewerk en hom suiwer en hom inwy.
27 En hulle moet die dae voleindig; dan moet die priesters op die agtste dag en verder julle brandoffers en julle vergoeding op die altaar berei; en Ek sal ân behae in julle hĂȘ, spreek My Meester JaHWeH.
Die dienaars van die gewyde plek.
1Â TOE het hy my teruggebring na die buitenste Poort van die Apartheidsplek wat na die ooste kyk; en hy was gesluit.
2 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Hierdie Poort moet toegesluit bly, hy mag nie oopgemaak word nie, en niemand mag deur hom ingaan nie, omdat JaHWeH, die Elohey van JisraEl, deur hom ingegaan het; daarom moet hy gesluit bly. (Exodus 23:21)
3 Wat betref die vors, hy moet as vors in hom sit om Brood te eet voor die Aangesig van JaHWeH; van die voorportaal van die Poort af moet hy ingaan en op dieselfde weg daar uitgaan.
4 Daarop het hy my gebring na die Noordpoort, aan die voorkant van die Huis; ek kyk toe en sien dat die Glansrykheid van JaHWeH die Huis van JaHWeH gevul het; toe het ek op my aangesig geval.
5 En JaHWeH het vir my gesĂȘ: Seun van adam, gee ag daarop en kyk met jou oĂ« en hoor met jou ore alles wat Ek jou sal sĂȘ aangaande al die Verordeninge van die Huis van JaHWeH en al die Wette daarvan; en gee ag op die ingang in die Huis deur al die uitgange van die Apartheidsplek.
6 En sĂȘ aan die wederstrewiges, aan die huis van JisraEl: So spreek My Meester JaHWeH: Laat dit genoeg wees met al julle gruwels, o huis van JisraEl!
7 Omdat julle seuns van die uitlander nader gebring het, onbesnedenes van hart en wat nie van die vlees besny is nie, om in My Apartheidsplek te wees, om My Huis te besoedel; toe julle My Brood, vet en bloed gebring en julle My Verbond verbreek het by al julle gruwels.
8 En julle het die diens van My Apartheid nie waargeneem nie, maar het bewakers aangestel om My diens in My Apartheidsplek vir julle waar te neem.
9 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Geen uitlander, onbesnede van hart en wat nie van die vlees besny is nie, mag in My Apartheidsplek ingaan, van al die uitlanders wat onder die kinders van JisraEl is nie.
10 Maar die Leviete wat ver van My afgewyk het by die afdwaling van JisraEl, wat van My af weggedwaal het agter hulle drek-idole aan, hulle moet hul straf vir ongeregtigheid dra:
11 hulle moet dienaars wees in My Apartheidsplek, as wagte by die Poorte van die Huis en bedienaars van die Huis; hulle moet die brandoffer en die slagdier vir die volk doodbloei en voor hulle staan om hulle te dien.
12 Omdat hulle hul gedien het voor hulle drek-idole en vir die huis van JisraEl ân struikelblok tot ongeregtigheid was, daarom het Ek My Hand teen hulle opgehef, spreek My Meester JaHWeH, sodat hulle hul straf vir ongeregtigheid moet dra.
13 En hulle mag nie nader kom na My toe om die priesteramp vir My te bedien nie en om nader te kom na al My Aparthede, na die Aparthede van die apartheids [gawes] nie; maar hulle moet hul skande dra en hul gruwels wat hulle bedryf het.
14 Dus sal Ek hulle aanstel om die diens van die Huis waar te neem, vir die hele bediening daarvan en vir alles wat daarin gedoen moet word.
15 Maar die Levitiese priesters, die kinders van Sadok, wat die diens van My Apartheidsplek waargeneem het toe die kinders van JisraEl van My af weggedwaal het, hulle moet na My toe nader kom om My te dien en voor My Aangesig staan om aan My die vet en die bloed nader te bring, spreek My Meester JaHWeH. [1 Konings 2:35]
16 Hulle moet in My Apartheidsplek ingaan, en hulle moet na My tafel toe nader kom om My te dien en My diens waarneem.
17 En as hulle na die Poorte van die binneste voorhof ingaan, moet hulle linneklere aantrek; maar wol mag op hulle nie kom as hulle dien in die Poorte van die binneste voorhof en daar binnekant nie.
18 Linne-hoofversiersels moet op hulle hoof wees en linnebroeke moet aan hulle heupe wees; hulle mag hul nie gord met [iets wat laat] sweet nie.
19 En as hulle uitgaan na die buitenste voorhof, na die buitenste voorhof na die volk toe, moet hulle hul klere uittrek waar hulle in gedien het, en dit neersit in die Apartheid se kamers, en hulle moet ander klere aantrek, sodat hulle die volk nie apartgestel maak met hul klere nie.
20 En hulle moet hul hoof nie kaal skeer of die hare lank laat groei nie; behoorlik moet hulle hul hoofde skeer.
21 Ook mag geen priester wyn drink as hy in die binneste voorhof ingaan nie.
22 Ook mag hulle geen weduwee of een wat verstoot is, vir hulle as vrou neem nie; maar maagde uit die saadlyn van die huis van JisraEl of ân weduwee wat deur ân priester as weduwee agtergelaat is, mag hulle neem.
23 En hulle moet My volk die [onderskeid] aandui tussen Apartheid en vermenging, en hulle bekend maak die onderskeid tussen wat raseg en verbasterd is. [JeségiEl 22:26]
24 En aangaande ân twis moet hulle optree om Reg te spreek, volgens My Verordeninge moet hulle dit uitoefen; en hulle moet My Wette en My Insettinge hou op al My Feestye en My Sabbatte apart hou.
25 En hy mag by ân lyk nie kom, sodat hy besoedel word nie; net maar aan ân vader of ân moeder of ân seun of ân dogter, aan ân broer of ân suster wat nie aan ân man toebehoort nie, aan die mag hulle raak.
26 En nĂĄ sy suiwering moet hulle vir hom sewe dae tel.
27 En in die dag as hy na die Apartheid gaan, in die binneste voorhof, om in die Apartheid te dien, moet hy vir sy oortreding naderbring, spreek My Meester JaHWeH.
28 En sy sal vir hulle ân Erfdeel wees: Ek is hulle Erfdeel; en julle mag aan hulle geen besitting in JisraEl gee nie: Ek is hulle Besitting. [Psalm 125:1 - 3]
29 Die spysbydrae vir oortreding en die skuld, moet hulle eet; en alles wat in JisraEl onder die ban is, moet vir hulle wees.
30 En die beste van al die eerstelinge van alles en elke bydrae van alles, van al julle bydraes, moet vir die priesters wees; ook moet julle die eerstelinge van julle growwe meel aan die priester gee, om ân seĂ«n op jou Huis te laat rus.
31 Geen karkas of iets wat verskeur is, van voëls of van vee, mag die priesters eet nie.
Verdeling van die Aarde. Die vors en sy pligte. Bydraes en Feeste.
1Â EN as julle die Aarde as erflike besitting verdeel, moet julle ân bydrae opdra aan JaHWeH, Apartheid uit die Aarde; aangaande die lengte: vyf-en-twintigduisend lank, en die breedte: twintigduisend; Apartheid moet sy in al haar grense rondom wees.
2 Hiervan moet daar vir die Apartheid vyfhonderd by vyfhonderd wees, ân vierkant rondom; en sy moet ân oop veld hĂȘ van vyftig voorarm rondom.
3 En van diĂ© stuk wat afgemeet is, moet jy meet ân lengte van vyf-en-twintigduisend, en ân breedte van tienduisend; en in haar moet die Apartheidsplek: [die] Apartheid van Aparthede lĂȘ.
4 Apartheid uit die Aarde is sy; sy moet wees vir die priesters wat die Apartheidsplek bedien, wat nader kom om JaHWeH te dien; en sy moet vir hulle dien as plek vir hulle huise en ân apartheidsplek vir die Apartheidsplek wees.
5 En vyf-en-twintigduisend in lengte en tienduisend in breedte moet [die stuk] vir die Leviete, die dienaars van die Huis, wees - ân besitting vir hulle, as stede om in te woon.
6 En as besitting van die Stad moet julle gee ân breedte van vyfduisend en ân lengte van vyf-en-twintigduisend parallel met die bydrae van die Apartheid; vir die hele huis van JisraEl moet sy wees.
7 En vir die vors: aan weerskante van die bydrae van die Apartheid en van die stadsbesitting, langs die bydrae van die Apartheid en langs die stadsbesitting, aan die westekant na die weste en aan die oostekant na die ooste; en die lengte moet wees ooreenkomstig een van die [stam]gedeeltes, van die westelike grens na die oostelike grens.
8 Aangaande die Aarde, sy sal aan hom behoort as besitting in JisraEl, en my vorste sal my volk nie meer verdruk nie, maar aan die huis van JisraEl die Aarde oorlaat volgens hulle stamme.
9 So sĂȘ My Meester JaHWeH: Dit is nou genoeg, o vorste van JisraEl! Verwyder geweld en verdrukking, doen Reg en Geregtigheid; hou op om My volk uit hulle besittings te verdring, spreek My Meester JaHWeH.
10 Julle moet ân regte weegskaal hĂȘ en ân regte efa en ân regte bat.
11 ân Efa en ân bat moet ân vaste maat hĂȘ, sodat ân bat die tiende van ân homer bevat; ook ân efa die tiende van ân homer; die reĂ«ling daarvan moet wees volgens die homer.
12 En die sikkel moet twintig gera wees; twintig sikkels, vyf-en twintig sikkels, vyftien sikkels moet vir julle ân mine wees.
13 Dit is die bydrae wat julle moet afgee: die sesde van ân efa van ân homer koring; ook die sesde van ân efa van ân homer gars.
14 En die bestemde deel van olie, van ân bat olie: die tiende van ân bat uit ân kor, dit is tien bat, ân homer; want tien bat is ân homer.
15 Verder van die kleinvee: een stuk uit tweehonderd, uit die waterryke weiveld van JisraEl - as spysbydraes en brandoffers as vergoeding om versoening vir hulle te doen, spreek My Meester JaHWeH.
16 Al die stamme van die Aarde moet deel hĂȘ aan hierdie bydrae vir die Vors in JisraEl.
17 En op die vors rus die verpligting van die brandoffers en die spysbydrae en die drank op die Feeste en op die vernuwings en op die Sabbatte, op al die Feestye van die huis van JisraEl; hy moet haar vir die oortreding en vir die spysbydrae en vir die brandoffer en vir die vergoeding berei, om versoening te doen vir die huis van JisraEl.
18 So sĂȘ My Meester JaHWeH: In die eerste [maand], op die eerste van die maand, moet jy ân jong bul sonder gebrek neem om die Apartheidsplek te suiwer.
19 En die priester moet van die bloed van hom vir die oortreding neem en hom aan die deurposte van die Huis stryk en aan die vier hoeke van die omlysting van die altaar en aan die deurposte van die Poort van die binneste voorhof.
20 So moet jy ook doen op die sewende in die maand ter wille van die wat hulle uit swakheid of uit onwetendheid misgaan het; so moet julle dan vir die Huis versoening doen.
21 In die eerste [maand], op die veertiende dag van die maand, moet vir julle die Pasga wees; op die sewedaagse Fees moet Ongesuurde Brode geëet word.
22 En die vors moet op diĂ© dag vir homself en vir die hele volk van die Aarde ân bul vir die oortreding berei.
23 En die sewe dae van die Fees moet hy daagliks as brandoffer aan JaHWeH gereedmaak sewe bulle en sewe ramme sonder gebrek, gedurende die sewe dae, en daagliks ân bokram vir oortreding.
24 Ook moet hy as spysbydrae berei ân efa vir ân bul en ân efa vir ân ram en ân hin olie vir ân efa.
25 In die sewende [maand], op die vyftiende dag van die maand, moet hy op die Fees dieselfde [bydraes] gereedmaak gedurende die sewe dae: dieselfde vir oortreding, dieselfde brandoffer en dieselfde spysbydrae en dieselfde olie.
1Â SO sĂȘ My Meester JaHWeH: Die Poort van die binneste voorhof wat na die ooste kyk, moet gedurende die ses werkdae gesluit wees; maar op die Sabbatdag moet hy oopgemaak word; ook moet hy op die dag van die maandsvernuwing oopgemaak word.
2 En die Vors moet deur die voorportaal van die Poort van buite af ingaan en by die deurpos van die Poort gaan staan, en die priesters moet Sy brandoffer en Sy vergoeding berei; en Hy moet aanbid by die drumpel van die Poort en dan uitgaan; maar die Poort moet nie gesluit word tot die aand toe nie.
3 Ook moet die volk van die Aarde neerval voor die ingang van dié Poort, op die Sabbatte en op die vernuwings, voor die Aangesig van JaHWeH.
4 En die brandoffer wat die Vors aan JaHWeH moet naderbring op die Sabbatdag, is ses lammers sonder gebrek en ân ram sonder gebrek;
5 en die spysbydrae: ân efa vir die ram; maar vir die lammers moet die spysbydrae wees wat sy hand kan gee; en ân hin olie vir ân efa.
6 Maar op die dag van die maandsvernuwing: ân jong bul sonder gebrek en ses lammers en ân ram - sonder gebrek moet hulle wees;
7 en as spysbydrae moet hy gereedmaak: ân efa vir die bul en ân efa vir die ram, maar vir die lammers volgens wat hy kan bekostig; en ân hin olie vir ân efa.
8 En as die Vors ingaan, moet hy deur die voorportaal van die Poort ingaan en met dieselfde weg [weer] uitgaan.
9 Maar as die volk van die Aarde voor die Aangesig van JaHWeH kom op die Feestye, moet hy wat deur die Noordpoort ingaan om neer te buig, deur die Suidpoort uitgaan; en hy wat deur die Suidpoort ingaan, moet deur die Noordpoort uitgaan; hy mag nie teruggaan deur die Poort waardeur hy ingegaan het nie, maar moet reguit vorentoe uitgaan.
10 En die Vors moet tussen hulle ingaan as hulle ingaan; en as hulle uitgaan, moet hy [saam] uitgaan.
11 Verder moet op die Feeste en op die Feestye die spysbydrae wees: ân efa vir ân bul en ân efa vir ân ram, maar vir die lammers, wat sy hand kan gee; en ân hin olie vir ân efa.
12 En as die Vors ân vrywillige gawe gereedmaak, ân brandoffer of vergoeding as vrywillige gawe aan JaHWeH, dan moet hulle vir Hom die Poort oopmaak wat na die ooste kyk; en Hy moet Sy brandoffer en Sy vergoeding berei soos Hy op die Sabbatdag doen; en as Hy uitgaan, moet hulle die Poort sluit nadat Hy uitgegaan het.
13 Verder moet jy ân jaaroud lam sonder gebrek daagliks berei as brandoffer aan JaHWeH; elke mĂŽre moet jy dit berei.
14 En jy moet elke mĂŽre daarby as spysbydrae gereedmaak: ân sesde van ân efa en ân derde van ân hin olie om die fynmeel te bevogtig, as spysbydrae aan JaHWeH - ewige Insettinge, voortdurend.
15 So moet hulle dan die lam en die spysbydrae en die olie elke mĂŽre berei as ân voortdurende brandoffer.
16 So sĂȘ My Meester JaHWeH: As die Vors aan een van Sy seuns ân geskenk gee [van] Sy erfdeel, dan moet sy vir Sy seuns wees: sy is hulle besitting as erfenis.
17 Maar as Hy van Sy erfdeel ân geskenk aan een van Sy dienaars gee, dan sal sy syne wees tot by die jaar van vrylating; dan moet sy aan die Vors terugval; net vir Sy seuns moet Sy erfdeel wees.
18 En die Vors mag niks neem van die Erfdeel van die volk om hulle uit hul besitting te verdring nie; van Sy besitting moet Hy aan Sy seuns ân erfdeel gee, sodat My volk nie verstrooi word elkeen uit sy besitting nie.
19 Daarop het Hy my gebring deur die ingang wat by die symuur van die Poort was, na die Apartheid se kamers vir die priesters wat na die noorde kyk; en kyk, daar was ân plek aan die agterkant, na die weste toe.
20 En Hy het vir my gesĂȘ: Dit is die plek waar die priesters vir die skuld en vir die oortreding moet gaarmaak, waar hulle die spysbydrae moet bak, dat hulle haar nie uitbring in die buitenste voorhof waardeur hulle die volk sou afsonder nie.
21 Toe het hy my uitgebring in die buitenste voorhof en my verder gelei na die vier hoeke van die voorhof; en kyk, in elke hoek van die voorhof was daar nog ân voorhof.
22 In die vier hoeke van die voorhof was daar afgeslote voorhowe, veertig lank en dertig breed; al vier die hoekruimtes het dieselfde afmeting gehad.
23 En daar was ân ringmuur in hulle rondom, om al vier, en daar is kookplekke gemaak onderaan die ringmure rondom.
24 En Hy het vir my gesĂȘ: Dit is die Huis waar die dienaars moet kook en die slagdier van die volk gaarmaak.
Die gewyde waters
1 DAARNA het Hy my teruggebring na die ingang van die Huis, en kyk, daar het waters uitgestroom onder die drumpel van die Huis uit, na die ooste toe; want die voorkant van die Huis was na die ooste toe; en die waters het weggevloei onder die regtersymuur van die Huis uit, suid van die altaar. [Odes van Salomo 6; JeshaJaH 35:6]
2 En hy het my uitgebring deur die Noordpoort en my buitekant om laat gaan na die buitenste Poort wat na die ooste kyk; en kyk, die waters het gekabbel uit die regtersymuur uit. [JÎWEl 3:18]
3 Toe die Man na die ooste uitgaan met ân meetsnoer in Sy hand, het Hy duisend voorarm gemeet; en Hy het my deur die waters laat deurgaan - waters tot aan die enkels.
4 Toe het Hy [nog] duisend gemeet en my deur die waters laat deurgaan - waters tot aan die knieë; en Hy het [nog] duisend gemeet en my laat deurgaan - waters tot aan die heupe.
5 Verder het Hy [nog] duisend gemeet - ân stroom wat ek nie kon deurgaan nie! Want die waters het opgerys - waters om in te swem, ân stroom waar ân mens nie deur kan loop nie.
6 En Hy het vir my gesĂȘ: Het jy dit gesien, seun van adam? Toe het Hy my weer terug laat loop aan die kant van die stroom.
7 Terwyl ek teruggaan, kyk, toe het ek aan die kant van die stroom ân menigte bome gesien, aan altwee kante.
8 En Hy het vir my gesĂȘ: Hierdie waters vloei weg na die oostelike landstreek en loop in die Vlakte af en gaan na die see; in die see word dit uitgelei, sodat die waters [daarvan] gesond kan word.
9 En elke lewende siel wat wemel, oral waar die dubbele stroom kom, sal lewe; en daar sal ân menigte visse wees, omdat hierdie waters daarheen gekom het; en [diĂ© waters] sal gesond word, en alles sal lewe waar die stroom kom.
10 Ook sal vissers daaraan staan, van Ăngedi af tot by En-Eglaim: ân droogmaakplek vir die nette sal dit wees; volgens hulle spesie sal daar visse in wees soos die visse van die Groot See, ân menigte. [Hooglied van Salomo 1:14]
11 Die moerasse en kuile daarvan - hĂșlle sal nie gesond word nie: vir sout is hulle bestem.
12 En by die stroom sal aan altwee kante allerhande bome groei om van te eet, waarvan die blare nie sal verdor en die vrugte nie sal opraak nie; elke maand sal hulle nuwe vrugte dra; want die waters waar hulle aan staan - uit die Apartheidsplek stroom hulle; en hulle vrugte sal wees om te eet en hulle blare om te genees. [Boekrol van Henog 25:5; 2 Ezra 2:18]
Die grense van die Aarde.
13 SO sĂȘ My Meester JaHWeH: Sy moet die grondgebied wees waarin julle die Aarde as Erfdeel sal verwerf volgens die twaalf stamme van JisraEl - vir JĂŽWsef [twee] dele.
14 En julle moet haar erwe, die een soos die ander, omdat Ek My Hand opgehef het om haar aan julle vaders te gee; en hierdie Aarde moet julle as erfenis toeval.
15 En sy moet die grens van die Aarde wees: aan die noordekant van die Groot See af, langs die weg van Hetlon, tot by die ingang na Sedad toe:
16 Hamat, Berota, Sibraim, wat tussen die gebied van Damaskus en die gebied van Hamat lĂȘ, die middelste Haser, wat op die grens van Hauran is.
17 So moet dan die grens van die See af wees tot by Hasar-Enon, die gebied van Damaskus, en wat die noorde betref noordwaarts, is Hamat die grens; dit is die noordekant.
18 En aan die oostekant: tussen Hauran en Damaskus en GĂlead en die Aarde van JisraEl uit - die Jordaan; van [diĂ©] grens af tot by die Oostelike See moet julle haar meet; dit is die oostekant.
19 En aan die suidekant na die suide toe van Tamar af tot by die twiswaters van Kadesh, [dan] na die spruit [van Egipte] tot by die Groot See; sy is die suidekant na die suide toe.
20 En aan die westekant die Groot See, van die grens af tot reg teenoor die plek waar die ingang na Hamat is; sy is die westekant.
21 En julle moet hierdie Aarde aan julle uitdeel volgens die stamme van JisraEl.
22 En julle moet haar as erfenis laat toeval aan julle en aan die besoekers wat onder julle vertoef, wat kinders onder julle verwek het; en hulle sal vir julle wees soos ân kind van die Aarde onder die kinders van JisraEl; saam met julle moet hulle ân erfdeel ontvang onder die stamme van JisraEl.
23 En in die stam waar die besoeker by vertoef, daar moet julle hom sy erfdeel gee, spreek My Meester JaHWeH.
Verdeling van die Aarde.
1Â EN dit is die name van die stamme. Aan die noordekant langs die weg van Hetlon na die ingang van Hamat [en] Hasar-Enan aan die grens van Damaskus, na die noorde toe langs Hamat - hy moet die ooste [en] die westekant hĂȘ - Dan een [deel].
2 En naas die gebied van Dan, van die oostekant af tot by die westekant: Aser een [deel].
3 En naas die gebied van Aser, van die oostekant af tot by die westekant: NĂĄftali, een.
4 En naas die gebied van NĂĄftali, van die oostekant af tot by die westekant: Manasse, een.
5 En naas die gebied van Manasse, van die oostekant af tot by die westekant: Efraim, een.
6 En naas die gebied van Efraim, van die oostekant af tot by die westekant: Ruben, een.
7 En naas die gebied van Ruben, van die oostekant af tot by die westekant: JeHûWdah, een.
8 En naas die gebied van JeHûWdah, van die oostekant af tot by die westekant, moet die bydrae wees wat julle moet afgee: vyf-en-twintigduisend breed en net so lank as een van die dele, van die oostekant af tot by die westekant; en die Apartheidsplek moet in die middel daarvan wees.
9 Die bydrae wat julle aan JaHWeH moet afgee, moet vyf-en-twintigduisend lank wees en tienduisend breed.
10 En aan hulle, aan die priesters, moet die bydrae van die Apartheid toebehoort: teen die noorde [ân lengte] van vyf-en-twintigduisend en teen die weste ân breedte van tienduisend en teen die ooste ân breedte van tienduisend en teen die suide ân lengte van vyf-en-twintigduisend; en die Apartheidsplek van JaHWeH moet in die middel van haar wees.
11 [Sy moet wees] vir die priesters wat afgesonder is, die seuns van Sadok, wat My Verordening onderhou het, wat nie afgedwaal het by die afdwaling van die kinders van JisraEl soos die Leviete afgedwaal het nie.
12 So moet sy dan vir hulle ân bydrae wees uit My bydraes van die Aarde, Apartheid van Aparthede, op die grens van die Leviete.
13 Verder moet die Leviete, ewewydig met die grens van die priesters, ontvang ân lengte van vyf-en-twintigduisend en ân breedte van tienduisend; die hele lengte moet wees vyf-en-twintigduisend en die breedte tienduisend.
14 En hulle mag niks van haar verkoop of verruil nie, en die beste van die Aarde mag nie in ander hande oorgaan nie; want sy is Apartheid aan JaHWeH.
15 Maar die vyfduisend wat in die breedte oorgebly het, langs die vyf-en-twintigduisend - sy sal gewone Aarde wees, [bestem] vir die Stad as woonplek en oop veld; en die Stad moet in die middel van haar wees.
16 En dit is die afmetinge in haar midde: die noordekant, vierduisend-vyfhonderd; en die suidekant, vierduisend-vyfhonderd; en die oostekant, vierduisend-vyfhonderd; en die westekant, vierduisend-vyfhonderd.
17 En as oop veld moet by die Stad behoort: Teen die noorde, tweehonderd-en-vyftig; en teen die suide, tweehonderd-en-vyftig; en teen die ooste tweehonderd-en-vyftig; en teen die weste, tweehonderd-en-vyftig.
18 En wat oorgebly het in die lengte, ewewydig met die bydrae van die Apartheid, tienduisend teen die ooste en tienduisend teen die weste - sy moet ewewydig wees met die bydrae van die Apartheid; en die opbrengs van haar sal as onderhoud dien vir die werksmense van die Stad.
19 En wat die werksmense van die Stad betref - uit al die stamme van JisraEl moet hulle haar bewerk.
20 Die hele bydrae moet wees vyf-en-twintigduisend by vyf-en-twintigduisend - vierkantig moet julle die bydrae van die Apartheid afgee saam met die stadsbesitting.
21 En wat oorbly, behoort aan die Vors, aan weerskante van die bydrae van die Apartheid en van die stadsbesitting, langs die vyf-en-twintigduisend, die bydrae, tot by die grens teen die ooste, en na die weste toe langs die vyf-en-twintigduisend tot by die grens teen die weste, net so lank as die [stam]gedeeltes - sy behoort aan die Vors; en die bydrae van die Apartheid en die Apartheidsplek van die Huis moet in die middel van haar wees.
22 En van die besitting van die Leviete en die besitting van die Stad af, wat in die middel lĂȘ van wat die Vors sân is, tussen die grens van JeHĂ»Wdah en die grens van Benjamin, moet [alles] aan die Vors behoort.
23 Verder die ander stamme. Van die oostekant af tot by die westekant: Benjamin een [deel].
24 En naas die gebied van Benjamin, van die oostekant af tot by die westekant: SĂmeon, een.
25 En naas die gebied van SĂmeon, van die oostekant af tot by die westekant: Issaskar, een.
26 En naas die gebied van Issaskar, van die oostekant af tot by die westekant: SĂ©bulon, een.
27 En naas die gebied van SĂ©bulon, van die oostekant af tot by die westekant: Gad, een.
28 En naas die gebied van Gad, aan die suidekant na die suide toe, moet die grens wees van Tamar af na die twiswaters van Kadesh [en] na die spruit [van Egipte] tot by die Groot See.
29 Sy is die Aarde wat julle as erfenis moet laat toekom aan die stamme van JisraEl, en sy is hulle gedeeltes, spreek My Meester JaHWeH.
30 En dit is die uitgange van die Stad: aan die noordekant vierduisend-vyfhonderd in mate.
31 En die Poorte van die Stad moet wees volgens die name van die stamme van JisraEl; drie Poorte teen die noorde: die Poort van Ruben, een; die Poort van JeHûWdah, een; die Poort van Levi, een.
32 En na die oostekant vierduisend-vyfhonderd; en drie Poorte, naamlik: die Poort van JĂŽWsef, een; die Poort van Benjamin, een; die Poort van Dan, een.
33 En die suidekant vierduisend-vyfhonderd lengtemaat; en drie Poorte: die Poort van SĂmeon, een; die Poort van Issaskar, een; die Poort van SĂ©bulon, een.
34 Die westekant vierduisend-vyfhonderd; hulle Poorte drie: die Poort van Gad, een; die Poort van Aser, een; die Poort van NĂĄftali, een;
35 rondom agttienduisend; en die naam van die Stad sal van vandag af wees: JaHWeH SHAMMAH (JaHWeH is daar teenwoordig)!
DaniEl en sy vriende aan die koninklike hof in Babel.
1 IN die derde jaar van die regering van JeHÎWjakim, die koning van JeHûWdah, het Nebukadnésar, die koning van Babel, na Jerusalem gekom en haar beleër.
2 En my Meester het JeHĂŽWjakim, die koning van JeHĂ»Wdah, in sy hand gegee, met ân gedeelte van die voorwerpe van die Huis van die Elohim, en hy het hulle na die Aarde van SĂnear gebring in die huis van sy gode, en die voorwerpe het hy in die skathuis van sy gode gebring. [ZekarJaH 5:11]
3 Daarop het die koning aan Ashpenaz, die owerste van sy hofdienaars, bevel gegee om uit die kinders van JisraEl, uit die koninklike saad sowel as uit die edeles, te bring:
4 Jong seuns wie nie gekleurd was nie, maar wat suiwer van aansien was en vernuftig in allerhande Wysheid en in besit van Kennis en Insig in wetenskap, en wat bekwaam was om in die paleis van die koning te dien; en om hulle die Boekrol en die taal van die Chaldeërs te leer.
5 En die koning het vir hulle na die dag tot dag woord bestem uit die spys van die koning en van die wyn wat hy gedrink het; om hulle so drie jaar lank op te voed, sodat hulle aan die einde daarvan voor die koning kan dien.
6 En onder hulle was uit die kinders van JeHûWdah: DaniEl, GanånJaH, MisahaEl en AzarJaH.
7 Maar die owerste van die hofdienaars het hulle [ander] name gegee: DaniEl het hy Béltsasar genoem, en GanånJaH Sadrag, en MisahaEl Mesag, en AzarJaH Abednégo.
8 En DaniEl het hom voorgeneem om hom nie te besoedel met die spys van die koning of met die wyn wat hy gedrink het nie; daarom het hy die owerste van die hofdienaars vergunning gevra dat hy hom nie hoef te besoedel nie.
9 En die Elohim het aan DaniEl Guns en Barmhartigheid verleen by die owerste van die hofdienaars.
10 En die owerste van die hofdienaars het aan DaniEl gesĂȘ: Ek vrees my meester die koning, wat julle voedsel en julle drank vasgestel het; want waarom moet hy sien dat julle aangesigte meer vervalle is as diĂ© van die jong seuns wat van julle leeftyd is, sodat julle my hoof by die koning met skuld sou belaai?
11 Maar DaniEl het aan die bediende gesĂȘ wat die owerste van die hofdienaars oor DaniEl, GanĂĄnJaH, MisahaEl en AzarJaH aangestel het;
12 Stel tog u dienaars tien dae lank op die proef, en laat hulle ons van die groente gee om te eet en water om te drink;
13 laat daarna ons voorkoms en die voorkoms van die jong seuns wat die spys van die koning eet, deur u besigtig word; handel dan met u dienaars soos u bevinding sal wees.
14 Hy het toe na hulle geluister in hierdie saak en hulle tien dae lank op die proef gestel.
15 En aan die einde van tien dae het hulle voorkoms beter en hulle voller van vlees gelyk as al die jong seuns wat die spys van die koning geëet het.
16 So het dan die bediende hulle spys en die wyn wat hulle moes drink, weggeneem en aan hulle groente gegee.
17 En hierdie vier jong seuns â die Elohim het aan hulle wetenskap en Verstand in allerhande Boekrolle en Wysheid gegee; ook het DaniEl Verstand gehad van allerhande gesigte en drome.
18 En aan die einde van die dae wat die koning vasgestel het om hulle in te bring, het die owerste van die hofdienaars hulle voor Nebukadnésar gebring.
19 En die koning het met hulle gespreek, en onder hulle almal is daar niemand gevind soos DaniEl, GanĂĄnJaH, MisahaEl en AzarJaH nie. So het hulle dan voor die koning gedien.
20 En in enige saak van wyse Insig waarin die koning hulle ondervra het, het hy bevind dat hulle al die geleerdes [en] besweerders in sy hele koninkryk tien maal oortref het.
21 En DaniEl was daar tot die eerste jaar van koning Kores.
Die beeld wat Nebukadnésar in sy droom gesien het, word deur DaniEl verklaar.
1 EN in die tweede jaar van die regering van NebukadnĂ©sar, het NebukadnĂ©sar ân droom gehad, sodat sy gees onrustig geword het en dit met sy slaap gedaan was.
2 Toe het die koning bevel gegee om die geleerdes en die besweerders en die towenaars en die ChaldeĂ«rs te roep, om vir die koning sy droom uit te lĂȘ. Toe hulle kom en voor die koning gaan staan,
3 sĂȘ die koning vir hulle: Ek het ân droom gehad, en my gees is onrustig om die droom te verstaan.
4 Toe het die Chaldeërs met die koning gespreek in Aramees: Mag die koning vir altyd lewe! Vertel u dienaars die droom, en ons sal die uitlegging te kenne gee.
5 Die koning het geantwoord en aan die ChaldeĂ«rs gesĂȘ: Die saak staan by my vas: as julle die droom en sy uitlegging nie aan my bekend maak nie, sal julle in stukke gekap en van julle huise mishope gemaak word.
6 Maar as julle die droom en sy uitlegging te kenne gee, sal julle geskenke en gawes en groot eer van my ontvang; gee my daarom die droom en sy uitlegging te kenne.
7 Hulle het vir die tweede maal geantwoord en gesĂȘ: Laat die koning die droom aan sy dienaars vertel; dan sal ons die uitlegging te kenne gee.
8 Die koning het geantwoord en gesĂȘ: Ek weet verseker dat julle tyd wil win, omdat julle sien dat die saak by my vasstaan;
9 want as julle my die droom nie bekend maak nie, o dan is daar maar een uitspraak oor julle; julle het naamlik afgespreek om ân leuenagtige en bedrieglike woord voor my te spreek totdat die tyd weer verander; daarom, vertel my die droom, dan sal ek weet of julle my sy uitlegging kan te kenne gee.
10 Die ChaldeĂ«rs het voor die koning geantwoord en gesĂȘ: Daar is geen persoon op die droĂ« [grond] wat die koning se saak sou kan te kenne gee nie; daarom het dan ook geen koning, groot of magtig, ooit so iets van enige geleerde of besweerder of ChaldeĂ«r verlang nie.
11 Ja, die saak wat die koning verlang, is swaar, en daar is niemand anders wat dit voor die koning sou kan te kenne gee nie, behalwe die Elohim wie se woning nie by die vlees is nie.
12 Hieroor het die koning toornig en baie kwaad geword en bevel gegee om al die wyse manne van Babel om te bring.
13 Toe die bevel uitgevaardig is en die wyse manne gedood sou word, het hulle ook DaniEl en sy metgeselle gesoek om gedood te word.
14 Daarop het DaniEl aan Ariog, die owerste van die koninklike lyfwag wat uitgetrek het om die wyse manne van Babel dood te maak, ân slim en verstandige antwoord gegee.
15 Hy antwoord en sĂȘ vir Ariog, die bevelhebber van die koning: Waarom is die bevel van die kant van die koning so streng? Toe het Ariog aan DaniEl die saak meegedeel.
16 Daarop het DaniEl ingegaan en die koning versoek dat hy hom tyd moes gee om die uitlegging aan die koning te kenne te gee.
17 Toe gaan DaniEl na sy huis en maak aan GanĂĄnJaH, MisahaEl en AzarJaH, sy metgeselle, die saak bekend,
18 en dat hulle Barmhartigheid van die Elohey van die Hemele moes afsmeek oor hierdie geheim, sodat hulle DaniEl en sy metgeselle saam met die orige wyse manne van Babel nie sou ombring nie.
19 Daarop is in ân naggesig die geheim aan DaniEl geopenbaar. Toe het DaniEl die Elohey van die Hemele geloof.
20 DaniEl het toe gespreek en gesĂȘ: Mag die Naam van Eloah geprys word van ewigheid tot ewigheid, want die Wysheid en die Krag is SYNE.
21 HY tog verander die tye en die geleenthede; HY sit konings af en stel konings aan; HY verleen Wysheid aan die wyse manne en Kennis aan die wat Insig het;
22 HY openbaar ondeurgrondelike en verborge dinge; HY weet wat in die duister is, en die Lig woon by HOM.
23 U, EloheyÂČ van my vaders, loof en prys ek, want U het my Wysheid en Krag verleen, en nou het U my bekend gemaak wat ons van U afgesmeek het, want die saak van die koning het U ons bekend gemaak.
24 Daarom het DaniEl ingegaan na Ariog, wat die koning aangestel het om die wyse manne van Babel om te bring; hy het gegaan en vir hom sĂł gesĂȘ: Moenie die wyse manne van Babel ombring nie; bring my in voor die koning, dan sal ek aan die koning die uitlegging te kenne gee.
25 Toe het Ariog DaniEl haastig voor die koning ingebring en so vir hom gesĂȘ: Ek het ân man onder die ballinge van JeHĂ»Wdah gevind wat die koning die uitlegging bekend sal maak.
26 Die koning het geantwoord en aan DaniEl, wie se naam BĂ©ltsasar was, gesĂȘ: Is jy in staat om aan my die droom wat ek gesien het, en sy uitlegging bekend te maak?
27 DaniEl het in teenwoordigheid van die koning geantwoord en gesĂȘ: Die geheim waarna die koning vra, kan die wyse manne, die besweerders, die geleerdes, die waarsĂȘers nie aan die koning te kenne gee nie.
28 Maar daar is ân Elohey in die Hemele wat geheime openbaar, en HY het koning NebukadnĂ©sar bekend gemaak wat aan die einde van die dae sal gebeur. U droom en die gesigte van u hoof op u bed was dit:
29 Wat u betref, o koning, u gedagtes op u bed het opgestyg oor wat hierna sal gebeur, en die Openbaarder van die geheime het u bekend gemaak wat sal gebeur.
30 En wat my betref, hierdie geheim is my geopenbaar, nie deur ân wysheid wat in my sou wees meer as in al die lewendes nie, maar met die bedoeling dat die uitlegging aan die koning bekend gemaak sal word en u die gedagtes van u hart kan ken.
31 U, o koning, het ân gesig gehad - kyk, daar was ân groot beeld; hierdie beeld was hoog, en sy helderheid was buitengewoon; hy het voor u gestaan en sy voorkoms was skrikwekkend.
32 Wat die beeld betref, sy hoof was van suiwer goud, sy bors en sy arms van silwer, sy buik en sy lendene van brons, [Boekrol van Henog 52:2; Hoséa 13:2]
33 sy bene van yster, sy voete gedeeltelik van yster en gedeeltelik van klei.
34 U het gekyk totdat daar sonder toedoen van [mense]hande ân klip losraak wat die beeld getref het aan sy voete van yster en van klei en hom fyn gestamp het. [JeshaJaH 44:8]
35 Toe is tegelykertyd die yster, die klei, die brons, die silwer en die goud fyn gestamp, en hy het soos kaf geword van die dorsvloere in die somer, wat die wind wegneem, sodat daar geen spoor van gevind is nie; maar die klip wat die beeld getref het, het ân groot rots geword wat die hele Aarde gevul het.
36 Dit is die droom; sy uitlegging sal ons nou voor die koning sĂȘ:
37 U, o koning, koning van die konings, aan wie die Elohey van die Hemele die koningskap, krag en sterkte en eer verleen het,
38 en in wie se hand HY in die hele bewoonde wĂȘreld, die seun van adam, die wilde wesens van die veld en die vlieĂ«nde wesens in die lug gegee het, sodat HY u as vors oor hulle almal aangestel het - Ăș is die hoof van goud.
39 En nĂĄ u sal daar ân ander koninkryk opstaan, geringer as diĂ© van u; daarna ân ander, ân derde koninkryk, van brons, wat oor die hele Aarde sal heers;
40 en die vierde koninkryk sal hard wees soos yster, juis omdat yster alles fyn stamp en verpletter; en soos die yster wat vergruis, sal hy dit alles fyn stamp en vergruis.
41 En dat die voete en die tone, soos u gesien het, deels van pottebakkersklei en deels van yster was - sy sal ân verdeelde koninkryk wees, en van die hardheid van die yster sal in haar wees, omdat u die yster met kleigrond gemeng gesien het.
42 En dat die tone van die voete deels van yster en deels van klei is - ân gedeelte van die koninkryk sal hard en ân gedeelte sal bros wees.
43 Dat u die yster gemeng met kleigrond gesien het - hulle saad sal deur menslike gemeenskap onder mekaar vermeng raak, maar hulle sal nie aanmekaar vasklewe nie, net soos yster nie met klei meng nie.
44 Maar in die dae van diĂ© konings sal die Elohey van die Hemele ân Koninkryk verwek wat in ewigheid nie vernietig sal word nie, en die heerskappy van Haar sal aan geen ander volk oorgelaat word nie; Sy sal al daardie koninkryke verbrysel en daar ân einde aan maak, maar self sal Sy vir ewig bestaan - [DaniEl 6:26]
45 net soos u gesien het dat sonder toedoen van [mense]hande ân klip van die berg af losgeraak het wat die yster, die brons, die klei, die silwer en die goud verbrysel het. Die grote Elohey het aan die koning bekend gemaak wat hierna sal gebeur; en die droom is waar en sy uitlegging betroubaar. [Boekrol van Henog 52:2; DaniEl 8:25]
46 Toe het koning Nebukadnésar op sy aangesig geval en uitgestrek voor DaniEl en bevel gegee om aan hom aanbiedinge uit te giet en kalmerende reukwerk te bring.
47 Die koning het DaniEl geantwoord en gesĂȘ: Waarlik, julle Elohey is die Elohey van die Elohim en Koning van die konings en die Openbaarder van geheimenisse, daarom was jy in staat om hierdie geheim te openbaar.
48 Toe het die koning DaniEl verhef en hom baie, groot geskenke gegee en hom aangestel as vors oor die hele provinsie Babel en as hoofowerste oor al die wyse manne van Babel.
49 En op versoek van DaniEl het die koning Sadrag, Mesag en Abednégo aangestel oor die bestuur van die provinsie Babel, maar DaniEl was in die paleis van die koning.
Die goue beeld van Nebukadnésar. Die drie vriende van DaniEl in die vuuroond.
1 KONING NebukadnĂ©sar het ân beeld van goud gemaak; sy hoogte was sestig voorarm, sy breedte ses voorarm; hy het hom opgerig in die dal Dura, in die provinsie Babel. [Miga 4:10]
2 Daarna het koning Nebukadnésar die landvoogde, die bevelhebbers en die goewerneurs, die raadsmanne, die skatmeesters, die regters, die hoofamptenare en al die bestuurders van die provinsies laat versamel, dat hulle moes kom na die inwyding van die beeld wat koning Nebukadnésar opgerig het.
3 Toe het die landvoogde, die bevelhebbers en die goewerneurs, die raadsmanne, die skatmeesters, die regters, die hoofamptenare en al die bestuurders van die provinsies bymekaargekom by die inwyding van die beeld wat koning Nebukadnésar opgerig het, en hulle het voor die beeld gaan staan wat Nebukadnésar opgerig het.
4 En ân uitroeper het hardop geroep: Julle word aangesĂȘ, o volke, nasies en tale,
5 sodra julle die geluid hoor van horing, fluit, siter, luit, harp, doedelsak en van allerhande musiekinstrumente, moet julle neerval en uitstrek vir die goue beeld wat koning Nebukadnésar opgerig het.
6 En hy wat nie neerval en uitstrek nie, sal op die daad binne-in die brandende vuuroond gegooi word.
7 Daarom het, op die oomblik toe al die volke die geluid van horing, fluit, siter, luit, harp en van allerhande musiekinstrumente hoor, al die volke, nasies en tale neergeval en uitgestrek vir die goue beeld wat koning Nebukadnésar opgerig het.
8 Daarvandaan het tegelykertyd Chaldese manne nader gekom en die manne van JeHûWdah aangeklaag.
9 Daarop het hulle met koning NebukadnĂ©sar gespreek en gesĂȘ: Mag die koning vir ewig lewe!
10 U, o koning, het ân bevel gegee dat elke persoon wat die geluid van horing, fluit, siter, luit, harp en doedelsak en van allerhande musiekinstrumente hoor, moet neerval en uitstrek vir die goue beeld;
11 en dat hy wat nie neerval en uitstrek nie, binne-in die brandende vuuroond gegooi moet word.
12 Daar is manne van JeHûWdah wat u oor die bestuur van die provinsie Babel aangestel het, Sadrag, Mesag en Abednégo; hierdie manne het hulle, o koning, aan u nie gesteur nie; hulle dien jou elohey nie en hulle strek nie uit vir die goue beeld wat u opgerig het nie.
13 Toe het Nebukadnésar, toornig en woedend, bevel gegee om Sadrag, Mesag en Abednégo te laat kom. Daarop is die manne voor die koning gebring.
14 En NebukadnĂ©sar het gespreek en vir hulle gesĂȘ: Is dit met opset, Sadrag, Mesag en AbednĂ©go, dat julle my gode nie dien en nie uitstrek vir die goue beeld wat ek opgerig het nie?
15 As julle dan nou, sodra julle die geluid van horing, fluit, siter, luit, harp en doedelsak en van allerhande musiekinstrumente hoor, bereid is om neer te buig en uit te strek vir die beeld wat ek gemaak het, maar as julle nie uitstrek nie, sal julle oombliklik binne-in die brandende vuuroond gegooi word, en wie is die Elohey wat julle uit my hand kan verlos?
16 Sadrag, Mesag en AbednĂ©go het geantwoord en aan koning NebukadnĂ©sar gesĂȘ: Ons ag dit nie nodig om u hierop ân antwoord te gee nie.
17 As onse Elohey wat ons dien, in staat is om ons te verlos, dan sal Hy ons uit die brandende vuuroond en uit u hand, o koning, verlos;
18 maar so nie, laat dit u dan bekend wees, o koning, dat ons jou godinne nie sal dien nie en nie sal uitstrek vir die goue beeld wat u opgerig het nie.
19 Toe het Nebukadnésar baie woedend geword en sy gelaatstrekke het verander teenoor Sadrag(GanånJaH), Mesag (MisaEl) en Abednégo(AzarJaH); as antwoord het hy bevel gegee om die oond sewe maal warmer te maak as wat eintlik nodig was.
20 En aan sommige van die sterkste manne wat in sy leër was, het hy bevel gegee om Sadrag, Mesag en Abednégo te boei, om [hulle] in die brandende vuuroond te gooi.
21 Toe is daardie manne geboei met hulle mantels, hulle broeke en hulle tulbande en hulle [ander] klere aan, en hulle is binne-in die brandende vuuroond gegooi. (Exodus 28:36) ZekarJaH 3:5]
22 Omdat dan nou die woord van die koning streng en die oond uitermate verhit was, het die vlam van die vuur daardie manne wat Sadrag, Mesag en Abednégo opgeneem het, doodgebrand.
23 Maar daardie drie manne, Sadrag, Mesag en Abednégo, het geboeid binne-in die brandende vuuroond geval.
Gebed van AsarJaH en die lofsang van die drie manne.
24 EN hulle het in die middel van die vuur gewandel terwyl hulle die lof van Elohim besing en JaHWeH geprys het.
25 Toe het AsarJaH opgestaan en soos volg gebid; binne-in die vuur het hy sy mond oopgemaak en gesĂȘ:
26 Geseënd is U, o JaHWeH, U die Elohey van ons vaders, en werd om geloof te word! En [mag] U Naam in ewigheid verhoog word!
27 Want U is Reg in alles wat U gedoen het, en al U werke is getrou en U Weë opreg, en al U oordele waaragtig.
28 In al die dinge wat U oor ons en oor die Stad van Apartheid van ons vaders, Jerusalem, gebring het, het U [ons] na Waarheid geoordeel; want volgens Waarheid en Reg het U al hierdie dinge vanweë ons oortredinge oor ons gebring.
29 Want ons het oortree en het verkeerd gehandel deur van U af te wyk;
30 ja, in alle dinge het ons gruwelik oortree, want ons het na U Gebooie nie geluister en hulle ook nie onderhou nie, en ons het nie gedoen wat U ons beveel het om te doen sodat dit met ons goed kon gaan nie.
31 Alles wat U oor ons laat kom het en alles wat U ons aangedoen het, het U in Geregtigheid gedoen.
32 U het ons oorgegee in die hande van wettelose vyande en van die mees veragtelike opstandelinge en aan ân roekelose koning, die mees wettelose in die hele wĂȘreld.
33 Tog durf ons ons mond nie oopmaak nie; smaad en skande het die deel geword van U knegte en van hulle wat U aanbid.
34 Moet ons ter wille van U Naam nie tot vernietiging oorgee en verbreek tog nie U Verbond nie.
35 En moenie U Barmhartigheid aan ons onttrek nie, ter wille van Abraham wat U liefgehad het, en ter wille van Isak, U kneg, en ter wille van JisraEl, U aparte, (Genésis17:1)
36 aan wie U beloof het dat U hulle nageslag sou vermeerder soos die Sterre van die Hemele en soos die sand wat op die seestrand is.
37 Want ons, o JaHWeH, het minder geword as al die nasies, en ons is oor die hele Aarde op hierdie dag verneder vanweë ons oortredinge.
38 Ook het ons in hierdie tyd geen vors of profeet of leidsman nie; ook nie brandoffer of slagoffer of spysbydrae of reukwerk nie; ook nie ân plek waar ons U ons Slagdier kan aanbied en Barmhartigheid kan vind nie.
39 Maar mag ons aanneemlik [voor U] wees op grond van ân berouvolle hart en ân ootmoedige gees,
40 asof dit geskied deur brandoffers van ramme en bulle en deur tienduisende vetgemaakte lammers. Laat ons aanbieding vandag sĂł voor U wees, en gee dat ons U volkome mag volg, want hulle wat op U vertrou sal nie beskaam staan nie!
41 En nou volg ons U met ons hele hart en ons vrees U en soek U Aangesig.
42 Laat ons nie beskaam staan nie, maar handel met ons na U goedgunstigheid en volgens die grootheid van U Ontferming.
43 Verlos ons dan volgens U wonderdade, en verhoog U Naam, o JaHWeH!
44 En laat almal wat U diensknegte leed aangedoen het, beskaam word; laat hulle tot skande word en laat hulle al hul heerskappy en mag verloor, en hulle krag verbreek word.
45 En laat hulle gewaarword dat U alleen JaHWeH onse Elohey is, verhoog oor die ganse Aarde!
46 Intussen het die knegte van die koning wat hulle daarin gewerp het, nie opgehou om die oond met hars, pik, tou en klein stukkies hout te verhit nie.
47 En die vlam het nege-en-veertig voorarm bo die oond uitgeslaan.
48 En hy het versprei en die Chaldeërs wat rondom die oond was, verbrand.
49 Maar die Boodskapper van JaHWeH het neergedaal en Hom by AsarJaH en sy metgeselle in die oond gevoeg, en Hy het die vlam van die vuur uit die oond uit verdryf,
50 en het die middel van die oond gemaak asof ân vogtige wind daardeur geruis het, en die vuur het hulle hoegenaamd nie aangeraak en hulle ook geen leed aangedoen of bekommernis veroorsaak nie. [1 Konings 19:11]
51 Toe het die drie [manne] in die oond as uit een mond Elohim geprys, verhoog, geloof en gesĂȘ:
52 Geseënd is U, JaHWeH, die Elohey van ons vaders, geprese en hoog verhewe tot in ewigheid! En geseënd is U glansryke en verhewe Naam, en grootliks geprese en hoog verhewe tot in ewigheid.
53 Geseënd is U in die Tempel van U aparte Glansrykheid, hoog geprese en grootliks verhoog tot in ewigheid.
54 Geseënd is U wat die dieptes deurskou en op Gerubs sit, geprese en hoog verhewe tot in ewigheid.
55 Geseënd is U op die Troon van U koninkryk, grootliks geprese en hoog verhewe tot in ewigheid.
56 Geseënd is U in die uitspansel van die Hemele, geprese en verhoog tot in ewigheid.
57 Loof JaHWeH, o al die werke van JaHWeH, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
58 Loof JaHWeH, o Hemele, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
59 Loof JaHWeH, o Boodskappers van JaHWeH, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
60 Loof JaHWeH, o al die waters wat bo aan die Hemele is, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid. (Genésis1:6)
61 Loof JaHWeH, o al die magte van JaHWeH, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
62 Loof JaHWeH, o son en maan, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
63 Loof JaHWeH, o Sterre van die Hemele, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
64 Loof JaHWeH, o elke reënbui en douval, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
65 Loof JaHWeH, o al die winde, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
66 Loof JaHWeH, o vuur en hitte, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
67 Loof JaHWeH, o koue en warmte, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
68 Loof JaHWeH, o Dou en sneeu, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
69 Loof JaHWeH, o nagte en dae, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
70 Loof JaHWeH, o lig en donkerheid, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
71 Loof JaHWeH, o ys en koue, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
72 Loof JaHWeH, o ryp en sneeu, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
73 Loof JaHWeH, o blitse en wolke, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
74 Laat die Adamah [die adamiet se Aarde] JaHWeH loof, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
75 Loof JaHWeH, o berge en heuwels, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
76 Loof JaHWeH, o alles wat op die Adamah [die adamiet se Aarde] groei, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
77 Loof JaHWeH, o Fonteine, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
78 Loof JaHWeH, o see en riviere, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
79 Loof JaHWeH, o Groot Drake en alles wat in die waters beweeg, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid, (Genésis1:26)
80 Loof JaHWeH, o voëls van die Hemele, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
81 Loof JaHWeH, o wilde en mak diere, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
82 Loof JaHWeH, o seuns van die Adam, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
83 Loof JaHWeH, o JisraEl, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
84 Loof JaHWeH, priesters van JaHWeH, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
85 Loof JaHWeH, o knegte van JaHWeH, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
86 Loof JaHWeH, o Geeste en siele van die regverdiges, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
87 Loof JaHWeH, o apartes en nederiges van hart, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid.
88 Loof JaHWeH, o Hananja, Asarja en Misael, sing en verhef Sy lof tot in ewigheid. Want Hy het ons uit die Doderyk/Sheol gered en ons uit die mag van die Dood verlos en ons uit die middel van die brandende oond gered, ja, uit die middel van die vuur het Hy ons gered!
89 Loof dan JaHWeH, want Hy is goed, want Sy goedgunstigheid duur tot in ewigheid.
90 Loof die Elohey van die Elohim, o almal wat JaHWeH dien, sing sy lof en dank Hom, want sy goedgunstigheid duur tot in ewigheid!
91{24} Toe het koning NebukadnĂ©sar verskrik geword en haastig opgestaan; hy het sy raadsmanne toegespreek en gesĂȘ: Het ons nie drie manne geboeid binne-in die vuur gegooi nie? Hulle antwoord en sĂȘ aan die koning: Sekerlik, o koning!
92{25} Hy antwoord en sĂȘ: Kyk, ek sien vier manne los binne-in die vuur wandel sonder dat daar ân letsel aan hulle is; en die voorkoms van die vierde lyk soos diĂ© van ân Seun van Elohim.
93{26} Toe het NebukadnĂ©sar nader gekom na die opening van die brandende vuuroond en daarop gesĂȘ: Sadrag, Mesag en AbednĂ©go, knegte van die Hoogste Eloah, gaan uit en kom hier! Toe het Sadrag, Mesag en AbednĂ©go uit die vuuroond uitgegaan.
94{27} Daarop het die landvoogde, die bevelhebbers en die goewerneurs en die raadsmanne van die koning vergader en aan daardie manne gesien dat die vuur geen mag oor hulle liggame gehad en die hare van hulle hoof nie geskroei het nie, en dat hulle mantels geen verandering ondergaan en die reuk van die vuur nie aan hulle gekom het nie.
95{28} Daarop het NebukadnĂ©sar gespreek en gesĂȘ: GeseĂ«nd [is] hulle Elohey, die van Sadrag, Mesag en AbednĂ©go, wat Sy Boodskapper gestuur en Sy knegte verlos het, wat hulle op Hom verlaat het en die bevel van die koning oortree het, en wat hulle liggame oorgegee het om geen gode van andere te dien of neer te buig nie, behalwe hulle Elohey.
96{29} Daarom word deur my bevel gegee dat enige volk, nasie of taal wat oneerbiedig spreek teen hulle Elohey van Sadrag, Mesag en AbednĂ©go, stukkend gekap en van sy huis ân mishoop gemaak sal word, omdat daar geen gode van andere is wat so kan verlos nie.
97{30} Toe het die koning, Sadrag, Mesag en Abednégo voorspoedig laat word in die provinsie Babel.
Bevelskrif van Nebukadnésar. Sy droom van die Boom. Sy kranksinnigheid.
1 KONING Nebukadnésar aan al die volke, nasies en tale wat op die hele Aarde woon: Mag julle vrede groot wees!
2 Dit behaag my om die tekens en wonders wat die Hoogste Eloah aan my gedoen het, te verkondig.
3 Hoe groot is Sy tekens, en hoe magtig Sy wonders! Sy Koninkryk is ân ewige Koninkryk, en Sy heerskappy is van geslag tot geslag!
4 Ek, Nebukadnésar, het rustig in my huis gelewe en was voorspoedig in my paleis.
5 Ek het ân droomgesig gesien wat my verskrik het - droombeelde op my bed en die gesigte van my hoof het my verontrus.
6 Daarop is deur my bevel gegee om al die wyse manne van Babel voor my te bring, dat hulle my die uitlegging van die droom bekend kan maak.
7 Toe het die geleerdes, die besweerders, die ChaldeĂ«rs en die waarsĂȘers gekom, en ek het hulle die droom vertel, maar hulle het sy uitlegging my nie bekend gemaak nie;
8 totdat eindelik DaniEl voor my ingekom het, wie se naam BĂ©ltsasar is, (na die naam van my god), en in wie die Gees van die Apartheid van Elohim is; en ek het hom die droom vertel:
9 BĂ©ltsasar, owerste van die geleerdes, van wie ek weet dat die Gees van die Apartheid van Elohim in jou is en dat geen enkele geheim jou kwel nie, vertel my die droomgesigte wat ek gesien het, naamlik die uitlegging daarvan.
10 Wat nou die gesigte van my hoof op my bed betref - ek het gesien, en kyk, daar was ân Boom in die middel van die Aarde, en sy hoogte was groot.
11 Die Boom het groot geword en sterk, en sy hoogte het tot aan die Hemele gereik, sodat hy tot aan die einde van die hele Aarde sigbaar was.
12 Sy blare was mooi en sy vrugte baie, en aan hom was vir alles voedsel; onder hom het die diere van die veld skaduwee gesoek, en in sy takke het die voëls van die Hemele gewoon, ja, alle vlees is deur hom gevoed.
13 Ek het in die gesigte van my hoof op my bed gesien, en kyk, ân Wagter, naamlik ân Aparte, het uit die Hemele neergedaal;
14 hy het hardop geroep en so gesĂȘ: Kap die Boom om en kap sy takke af, trek sy blare af en verstrooi sy vrugte; laat die diere onder hom uit wegvlug en die voĂ«ls uit sy takke.
15 Maar laat sy penwortel in die Aarde staan, en hom met ân band van yster en brons in die groen gras van die veld; en laat hy deur die Dou van die Hemele natgemaak word en saam met die diere deel hĂȘ aan die plante van die Aarde.
16 Laat sy hart anders word as diĂ© van ân adamiet en ân dierehart aan hom gegee word, en laat sewe tydperke oor hom heengaan.
17 Op ân besluit van die Wagters berus die bevel, en ân woord van die apartes is die saak, met die bedoeling dat die lewendes kan erken dat die Hoogste El mag het oor die koningskap van die mens en haar gee aan wie HY wil, en die nederige onder die mense oor haar aanstel.
18 Dit is die droomgesig wat ek, koning NebukadnĂ©sar, gehad het; en jy, BĂ©ltsasar, sĂȘ my die uitlegging, omdat al die wyse manne van my koninkryk my die uitlegging nie kon bekend maak nie; maar jy is daartoe in staat, want die Gees van die Apartheid van Elohim is in jou.
19 Toe het DaniEl, wie se naam BĂ©ltsasar was, ân oomblik verstom gestaan en sy gedagtes het hom verskrik. Die koning het daarop gespreek en gesĂȘ: BĂ©ltsasar, laat die droom en die uitlegging jou nie verskrik nie. BĂ©ltsasar het geantwoord en gesĂȘ: My meester, mag die droom u haters en sy uitlegging u teĂ«standers oorkom.
20 Die Boom wat u gesien het - wat groot en sterk geword het, en waarvan die hoogte tot aan die Hemele gereik het en wat vir die hele Aarde sigbaar was,
21 en waarvan die blare mooi en die vrugte baie gewees het, en waar voedsel vir alles aan was, waaronder die wilde wesens van die veld gehou en in die takke waarvan die voëls van die Hemele gewoon het -
22 hy is u, o koning, wat groot en sterk geword het, wie se grootheid toegeneem het en reik tot aan die Hemele en u heerskappy tot aan die Einde van die Aarde.
23 En dat die koning ân Wagter, naamlik ân Aparte, uit die Hemele sien neerdaal het met die woorde: Kap die Boom om en verwoes hom, maar laat sy penwortel in die Aarde staan, en hom met ân band van yster en brons in die groen gras van die veld, en laat hy deur die Dou van die Hemele natgemaak word en sy lot saam met die wilde wesens van die veld wees totdat sewe tydperke oor hom heengegaan het -
24 dit is die uitlegging, o koning, en dit is die besluit van die Hoogste El wat oor my meester die koning kom:
25 Hulle sal u uit die mensdom verstoot, en u woning sal saam met die wilde wesens van die veld wees, en hulle sal u soos die beeste plante laat eet; en u sal deur die dou van die Hemele natgemaak word, en sewe tydperke sal oor u heengaan totdat u erken dat die Hoogste El mag het oor die koningskap van die mens en haar gee aan wie HY wil. [MattithJaHûW 28:18]
26 En dat hulle bevel gegee het om die penwortel van die Boom te laat staan - u koningskap sal vir u bestendig wees vandat u erken het dat die Hemele heers.
27 Daarom, o koning, laat my raad u welgevallig wees en breek met u oortredinge deur regverdig te wees en met u ongeregtigheid deur barmhartigheid te bewys aan die ellendiges as daar verlenging van u rus moet wees.
28 Dit alles het oor koning Nebukadnésar gekom.
29 Aan die einde van twaalf maande terwyl hy op die koninklike paleis van Babel rondwandel,
30 het die koning aangehef en gesĂȘ: Is dit nie die groot Babel wat ek opgebou het tot ân koninklike verblyf, deur die sterkte van my vermoĂ«, en tot aansien van my eerbaarheid nie? [Miga 4:10]
31 Terwyl die woord nog in die mond van die koning was, val daar ân stem uit die Hemele: Koning NebukadnĂ©sar, jou word aangesĂȘ - die koningskap word jou ontneem;
32 en hulle sal jou uit die mensdom verstoot, en jou woning sal saam met die wilde wesens van die veld wees; hulle sal jou plante laat eet soos die beeste, en sewe tydperke sal oor jou heengaan, totdat jy erken dat die Hoogste El mag het oor die koningskap van die mens en dit gee aan wie HY wil.
33 Dieselfde oomblik het die woord in vervulling gegaan oor Nebukad-nésar - hy is uit die mensdom verstoot en het plante geëet soos die beeste, en deur die Dou van die Hemele is sy liggaam natgemaak, totdat sy hare lank geword het soos die vere van arende, en sy naels soos dié van voëls.
34 En nĂĄ verloop van tyd het ek, NebukadnĂ©sar, my oĂ« na die Hemele opgeslaan, en my verstand het in my teruggekeer, en ek het die Hoogste El geloof en HOM wat ewig lewe, geprys en geĂ«er, wie se heerskappy ân ewige mag en wie se koningskap van geslag tot geslag is.
35 En al die bewoners van die Aarde word as niks geag nie, en na SY wil handel HY met die LeĂ«r van die Hemele en die bewoners van die Aarde, en daar is niemand wat Sy Hand kan afslaan en vir HOM kan sĂȘ: Wat doen U nie?
36 In dié tyd het my verstand in my teruggekeer; en wat die eer van my koningskap betref - my eerbaarheid en my helderheid het in my teruggekeer, en my raadsmanne en my leiers het my opgesoek; en ek is in my koningskap herstel, en buitengewone grootheid is my toegevoeg.
37 Nou prys ek, Nebukadnésar, en ek roem en eer die Koning van die Hemele: al Sy werke is Waarheid en Sy Paaie is Reg, en Hy kan verneder die wat in hulle trotsheid wandel.
[Hoofstukke 7 en 8 pas kronologies hier in.]
Bélsasar, die seun van Nebukadnésar. Die hand teen die muur.
1Â KONING BĂ©lsasar het ân groot fees berei vir sy duisend maghebbers, en in teenwoordigheid van die duisend het hy wyn gedrink.
2 By die genot van die wyn het Bélsasar bevel gegee om die goue en silwervoorwerpe te bring wat sy vader Nebukadnésar uit die Tempel van Jerusalem weggevoer het, sodat die koning en sy maghebbers, sy vroue en sy byvroue daaruit kon drink.
3 Toe het hulle die goue voorwerpe gebring wat uit die Tempel, uit die Huis van Eloah in Jerusalem weggevoer was, en die koning en sy maghebbers, sy vroue en sy byvroue het daaruit gedrink.
4 Hulle het wyn gedrink en die gode van goud en silwer, koper, yster, hout en klip geprys.
5 Op dieselfde oomblik het daar vingers van ân mens se hand te voorskyn gekom en teenoor die kandelaar op die kalk van die muur van die koninklike paleis geskrywe, en die koning het die deel van die hand gesien wat geskrywe het.
6 Toe het die gelaatskleur van die koning verander, en sy gedagtes het hom verskrik, en die gewrigte van sy heupe het losgeraak, en sy knieë het teen mekaar geslaan.
7 Die koning het hardop uitgeroep om die besweerders, die ChaldeĂ«rs en die waarsĂȘers in te bring. Daarop het die koning gespreek en aan die wyse manne van Babel gesĂȘ: Enigeen wat hierdie skrif lees en my sy uitlegging te kenne gee, hy sal met purper beklee word, en ân goue ketting sal om sy hals wees, en as derde in rang sal hy in die koninkryk heers.
8 Toe het al die wyse manne van die koning ingekom, maar hulle was nie in staat om die skrif te lees en sy uitlegging aan die koning bekend te maak nie.
9 Toe het koning BĂ©lsasar baie verskrik geword, en sy gelaatskleur het aan hom verander, ook sy maghebbers was in verwarring.
10 Na aanleiding van die woorde van die koning en van sy maghebbers het die koningin in die eetsaal ingegaan; die koningin het begin spreek en gesĂȘ: Mag die koning in ewigheid lewe! Laat u gedagtes u nie verskrik en u gelaatskleur nie verander nie.
11 Daar is ân man in u koninkryk in wie die Gees van die Apartheid van Elohim is: in die dae van u vader is Lig en Insig en Wysheid soos die Wysheid van Elohim in hom gevind; daarom het u vader, koning NebukadnĂ©sar, hom as owerste van die geleerdes, die besweerders, die ChaldeĂ«rs, die waarsĂȘers aangestel - u vader, o koning! -
12 omdat in hom ân voortreflike Gees van Kennis en Verstand gevind is om drome uit te lĂȘ en raaisels op te los en knope los te maak - in DaniEl aan wie die koning die naam van BĂ©ltsasar gegee het; laat DaniEl nou geroep word, dan sal hy die uitlegging te kenne gee.
13 Toe is DaniEl voor die koning gebring; die koning het begin spreek en vir DaniEl gesĂȘ: Is jy DaniEl wat by die ballinge uit JeHĂ»Wdah behoort, wat die koning, my vader, uit JeHĂ»Wdah gebring het?
14 Ek het van jou gehoor dat die Gees van Elohim in jou is, en dat Lig en Verstand en voortreflike Wysheid in jou gevind word.
15 Nou net is die wyse manne, die besweerders, voor my gebring om hierdie skrif te lees en sy uitlegging aan my bekend te maak; maar hulle is nie in staat om die uitlegging van die woord te kenne te gee nie.
16 Maar ek het van jou gehoor dat jy uitlegginge kan gee en knope kan losmaak; as jy nou die skrif kan lees en sy uitlegging aan my bekend maak, sal jy met purper beklee word en ân goue ketting sal daar om jou hals wees, en jy sal as derde in rang in die koninkryk heers.
17 Toe het DaniEl geantwoord en voor die koning gesĂȘ: U kan u gawes maar vir uself hou en u geskenke aan ân ander gee; nogtans sal ek die skrif vir die koning lees en die uitlegging aan hom bekend maak.
18 Wat u betref, o koning, die Hoogste Eloah het aan u vader Nebukadnésar koningskap en oorvloedigheid en eer en grootsheid gegee.
19 En vanweë die grootheid wat HY hom gegee het, het al die volke, nasies en tale gebewe en vir hom gesidder; wie hy wou, het hy gedood, en wie hy wou, het hy laat lewe, en wie hy wou, het hy verhoog, en wie hy wou, het hy verneder.
20 Maar net toe sy hart hom verhef het en sy gees verhard is om oormoedig te wees, is hy van die troon van sy koningskap afgestoot, en die eer is hom ontneem.
21 En hy is uit die mense verstoot, en sy hart het soos dié van diere geword, en hy het saam met die wilde-esels gewoon; hulle het hom plante laat eet soos die beeste, en deur die Dou van die Hemele is sy liggaam natgemaak totdat hy erken het dat die Hoogste Eloah mag het oor die koningskap van die mens en daaroor kan aanstel wie HY wil.
22 Maar u, BĂ©lsasar, sy seun, het u hart nie verneder nie, alhoewel u dit alles weet;
23 maar u het u verhef teen die Koning van die Hemele, en die voorwerpe van Sy Huis het hulle voor u gebring; en u en u maghebbers, u vroue en u byvroue het wyn daaruit gedrink; en u het die gode van silwer en goud, koper, yster, hout en klip geprys, wat nie sien en nie hoor en nie weet nie, maar die Eloah in Wie se Hand u asem en voor wie al u paaie is, Hom het u nie vereer nie.
24 Toe is deur Hom die deel van die Hand gestuur en hierdie skrif geskrywe.
25 En dit is die skrif wat geskrywe is:Â @ysir]pâW lqeT] anEm] anEm]]]]]]]]]]]Â [MENĂ/Getel, MENĂ/Getel, TEKĂL/Geweeg, UFARSĂN/en verdeel].
26 Dit is die uitleg van die woord: MENĂ- Eloah het u koningskap getel en daar ân einde aan gemaak;
27 TEKĂL - U is op die weegskaal geweeg en te lig bevind;
28 PERES/VERDEEL - U koninkryk is verdeel en aan die Meders en Perse gegee.
29 Toe het BĂ©lsasar bevel gegee, en hulle het DaniEl met purper beklee, met ân goue ketting om sy hals, en aangaande hom openlik uitgeroep dat hy as derde in rang in die koninkryk sou heers.
30 In dieselfde nag is Bélsasar, die koning van die Chaldeërs, gedood.
31 En DarĂus, die Meder, was twee-en-sestig jaar oud toe hy die koningskap ontvang het.
[Hoofstuk 9 pas kronologies hier in.]
DaniEl in die leeukuil.
1Â DIT het DarĂus behaag om oor die koninkryk honderd-en-twintig landvoogde aan te stel wat in die hele koninkryk sou wees;
2 en oor hulle drie ministers, van wie DaniEl een was, aan wie dié landvoogde rekenskap moes gee, sodat die koning nie sou skade ly nie.
3 Toe het hierdie DaniEl bo die ministers en die landvoogde uitgemunt, omdat ân voortreflike Gees in hom was; daarom was die koning van plan om hom oor die hele koninkryk aan te stel.
4 Toe het die ministers en die landvoogde gesoek om ân grond vir ân aanklag teen DaniEl te vind met betrekking tot die regering, maar hulle kon geen enkele grond vir ân aanklag of verkeerde handeling vind nie, omdat hy getrou was en geen nalatigheid of verkeerde handeling by hom te vinde was nie.
5 Daarop het diĂ© manne gesĂȘ: Ons sal teen hierdie DaniEl geen enkele grond vir ân aanklag vind nie, tensy ons dit teen hom vind aangaande die Wet aan sy Elohey.
6 Toe het hierdie ministers en landvoogde die koning bestorm en sĂł vir hom gesĂȘ: Mag koning DarĂus vir ewig lewe!
7 Al die ministers van die koninkryk, die bevelhebbers en die landvoogde, die raadsmanne en die goewerneurs het beraadslaag dat die koning ân verordening moet uitvaardig en ân verbod bekragtig dat elkeen wat gedurende dertig dae ân versoek rig aan enige Elohey of man behalwe aan u, o koning, in die leeukuil gegooi sal word.
8 Stel nou ân verbod vas, o koning, en laat ân bevelskrif skrywe wat volgens die onveranderlike wet van Meders en Perse onherroeplik is.
9 Hierom het koning DarĂus die bevelskrif en die verbod geskrywe.
10 En net toe DaniEl verneem dat die bevelskrif geskrywe was, het hy in sy huis gegaan; en hy het in sy bo-kamer vensters gehad wat oop was in die rigting van Jerusalem, en hy het drie maal op ân dag op sy knieĂ« geval en gebid en lofprysinge uitgespreek voor sy Elohey, net soos hy tevore gedoen het.
11 Daarop het daardie manne aangestorm en DaniEl gevind terwyl hy bid en voor sy Elohey om Barmhartigheid smeek.
12 Hulle het toe nader gekom en voor die koning oor die koninklike verbod gespreek: Het u nie ân verbod geskrywe dat elkeen wat gedurende dertig dae ân versoek doen aan enige elohey of man behalwe aan u, o koning, in die leeukuil gegooi moet word nie? Die koning het geantwoord en gesĂȘ: Die saak staan vas volgens onherroeplike wet van Meders en Perse.
13 Toe het hulle geantwoord en voor die koning gesĂȘ: DaniEl, een van die ballinge uit JeHĂ»Wdah, het hom aan u, o koning, en aan u verbod wat u geskrywe het, nie gesteur nie, maar drie maal op ân dag doen hy sy gebed.
14 Toe die koning die woord hoor, het dit hom baie mishaag, en hy het planne beraam om DaniEl te verlos, ja, tot sonsondergang toe het hy moeite gedoen om hom te red.
15 Daarop het daardie manne die koning bestorm en aan die koning gesĂȘ: Weet, o koning, dat dit ân wet van Meders en Perse is dat elke verbod of verordening wat die koning vasgestel het, nie verander mag word nie.
16 Toe het die koning bevel gegee, en hulle het DaniEl gebring en in die leeukuil gegooi. Die koning het begin spreek en vir DaniEl gesĂȘ: Mag jou Elohey wat jy gedurigdeur vereer, jou verlos!
17 En ân klip is gebring en op die opening van die kuil gelĂȘ, en die koning het haar met sy ring en met die ring van sy maghebbers verseĂ«l, sodat niks anders met DaniEl sou gebeur nie.
18 Toe het die koning na sy paleis gegaan en met vas die nag deurgebring en die byvroue nie voor hom laat kom nie, en sy slaap het van hom weggevlug.
19 Daarop het die koning die mĂŽre vroeg toe dit lig word, opgestaan en haastig na die leeukuil gegaan.
20 En toe hy nader kom na die kuil, het hy met ân droewige stem na DaniEl geroep; die koning het gespreek en aan DaniEl gesĂȘ: DaniEl, kneg van die lewende Elohey, was jou Elohey wat jy gedurigdeur vereer, in staat om jou van die leeus te verlos?
21 Toe het DaniEl met die koning gespreek: Mag die koning vir ewig lewe!
22 My Elohey het SY Boodskapper gestuur en die bek van die leeus toegesluit, sodat hulle my geen leed aangedoen het nie, omdat ek voor Hom onskuldig bevind is en ek ook teen u, o koning, geen onreg gedoen het nie.
23 Toe het die koning baie bly geword en bevel gegee om DaniEl uit die kuil op te trek. So is DaniEl dan uit die kuil opgetrek sonder dat daar ân letsel aan hom gevind is, omdat hy op sy Elohey vertrou het.
24 En die koning het bevel gegee, en hulle het daardie manne gebring wat DaniEl aangeklaag het, en hulle, hulle kinders en hulle vroue in die leeukuil gegooi; en hulle het nog nie die bodem van die kuil bereik nie of die leeus het hulle oorweldig en al hulle bene vermorsel.
25 Toe het koning DarĂus aan al die volke, nasies en tale wat op die hele Aarde woon, geskrywe: Mag julle vrede groot wees!
26 Deur my word bevel gegee dat hulle in die hele magsgebied van my koninkryk moet bewe en sidder voor die Elohey van DaniEl, want Hy is die lewende Eloah en Hy bestaan in ewigheid en Sy Koninkryk is een wat nie vernietig kan word nie en Sy heerskappy duur tot die einde toe. [DaniEl 2:44; Openbaring 3:9]
27 Hy verlos en red en doen tekens en wonders in die Hemele en op Aarde, Hy wat DaniEl uit die mag van die leeus verlos het.
28 En hierdie DaniEl was voorspoedig onder die regering van DarĂus en onder die regering van Kores, die Pers.
1Â IN die eerste jaar van BĂ©lsasar, die koning van Babel, het DaniEl ân droomgesig gesien en gesigte van sy hoof op sy bed. Toe het hy die droom opgeskrywe, die hoofsaak vertel.
2 DaniEl het gespreek en gesĂȘ: Ek het in die nag in my gesig gesien, en kyk, die vier Geeste van die Hemele het die groot see in beroering gebring;Â [JirmeJaH 49:36]
3 en vier groot diere het uit die see opgeklim, die een verskillend van die ander.
4 Die eerste was soos ân leeu, en het vlerke van ân arend gehad; ek het bly kyk totdat haar vlerke uitgeruk is en sy van die Aarde af opgehef en soos ân mens op twee voete neergesit is en aan haar is ân mensehart gegee. [Openbaring 12:14]
5 En kyk, ân ander, ân tweede, het gelyk soos ân beer, en sy het haarself opgelig aan die een kant; en drie ribbes was in haar bek tussen haar tande; en sĂł het hulle vir haar gesĂȘ: Staan op, eet baie vleis.
6 Daarna het ek gesien, en kyk, daar was ân ander een soos ân luiperd, en sy het vier vlerke van ân voĂ«l op haar rug gehad; ook het die dier vier koppe gehad, en aan haar is heerskappy gegee.
7 Daarna het ek in die naggesigte gesien, en kyk, daar was ân vierde dier, vreeslik en skrikwekkend en baie sterk, en sy het groot ystertande gehad; sy het verslind en vermorsel en die oorskot met haar pote vertrap; en sy was verskillend van al die diere wat voor haar gewees het, en sy het tien horings gehad. [Openbaring 13:2]
8 Terwyl ek op die horings ag gee, kom daar ân ander horinkie tussen hulle op, en drie van die vorige horings is daarvoor ontwortel; en kyk, in hierdie horing was oĂ« soos mens-oĂ«, en ân mond wat groot dinge spreek.
9 Ek het bly kyk totdat trone reggesit is en ân OUE van dae gaan sit het; SY kleed was wit soos sneeu en die hare van SY hoof soos skoon wol; SY Troon was vuurvlamme, die Wiele van hom ân brandende vuur;
10 ân stroom van vuur het gevloei en voor HOM uit gegaan; duisend maal duisende het HOM gedien, en tienduisend maal tienduisende het voor HOM gestaan; die Gereg het gaan sit, en die Boekrolle is geopen.
11 Ek het toe bly kyk vanweë die stem van die groot woorde wat die horing gespreek het; ek het bly kyk totdat die dier gedood en haar liggaam vernietig en aan die verbranding deur vuur oorgegee is.
12 Ook aan die ander diere is hulle heerskappy ontneem, en verlenging van die lewe is aan hulle gegee tot op tyd en uur.
13 Ek het gesien in die naggesigte, en kyk, met die Wolkkolom van die Hemele het Een gekom soos die Seun van ân Mens, en Hy het gekom tot by die OUE van dae, en hulle het Hom nader gebring voor HOM. [Openbaring 5:5 - 9]
14 En aan Hom is gegee Heerskappy en Eer en Koningskap; en al die volke en nasies en tale het Hom vereer; Sy Heerskappy is ân Ewige Heerskappy wat nie sal vergaan nie, en Sy Koninkryk een wat nie vernietig sal word nie. [Boekrol van Henog 25:3; Lukas 1:32-33]
15 Die Gees van my, DaniEl, is in sy omhulsel verontrus, en die gesigte van my hoof het my verskrik.
16 Ek het nader gekom na Een van die wat daar gestaan het, en van Hom sekerheid gevra oor dit alles; en Hy het dit vir my gesĂȘ en die uitlegging van die dinge aan my bekend gemaak:
17 Hierdie groot diere wat vier is - vier konings sal uit die Aarde opstaan;
18 en die apartes van die Hoogste El sal die koningskap ontvang, en hulle sal die Koninkryk in besit neem tot in ewigheid, ja, tot in alle ewigheid.
19 Toe wou ek sekerheid verkry oor die vierde dier wat van al die ander verskillend was, buitengewoon vreeslik, met ystertande en met koperkloue, wat verslind, vermorsel en die oorskot met haar pote vertrap het,
20 en oor die tien horings wat op haar kop was, en die ander een wat opgekom het en waarvoor drie geval het, naamlik hierdie horing wat oĂ« en ân mond gehad het wat groot dinge gespreek het, terwyl haar gestalte groter was as van die ander.
21 Ek het gesien dat hierdie horing oorlog voer met die apartes en hulle oorwin, [Openbaring 13:7]
22 totdat die Oue van dae kom en aan die Apartes van die Hoogste El Reg verskaf is en die bepaalde tyd gekom het dat die Apartes die Koninkryk in besit geneem het.
23 SĂł het Hy gesĂȘ: Die vierde dier - die vierde koninkryk sal op die Aarde wees, wat verskil van al die koninkryke en die hele Aarde sal verslind en sy sal haar vertrap en sy sal haar verbrysel.
24 En die tien horings - uit daardie koninkryk sal tien konings opstaan, en ân ander een sal nĂĄ hulle opstaan, en hy sal verskillend wees van die voriges en drie konings neerwerp. [Prediker 4:13 - 16]
25 En hy sal woorde spreek teen die Hoogste El en die Apartes van die Hoogste El mishandel; en hy sal probeer om tye en Wet te verander, en hulle sal in sy hand oorgegee word gedurende ân tyd en tye en die helfte van ân tyd.
26 Maar die Gereg sal sit, en Hulle sal hom die heerskappy ontneem om haar vir goed te verdelg en te vernietig.
27 Dan word die koningskap en die heerskappy en die grootheid van die koninkryke onder die ganse Hemele gegee aan die volk van die Apartes van die Hoogste El; hulle Koninkryk is ân ewige Koninkryk, en al die heerskappye sal hulle vereer en gehoorsaam wees.
28 Hier is die einde van die saak. Wat my, DaniEl, betref, my gedagtes het my baie verskrik en my gelaatskleur het verander aan my, maar die saak het ek in my hart bewaar.
Tweeduisend-driehonderd aande en mĂŽres.
1 IN die derde jaar van die regering van koning BĂ©lsasar het aan my, DaniEl, ân gesig verskyn nĂĄ diĂ© een wat die vorige keer aan my verskyn het.
2 Ek het naamlik in die gesig gesien - terwyl ek kyk, was ek in die vesting Susan wat in die provinsie Elam lĂȘ; en ek het in die gesig gesien dat ek my aan die Ulairivier bevind het. [JirmeJaH 49:38 - 39]
3 En ek het my oĂ« opgeslaan en gesien, en kyk, daar staan ân ram voor die rivier; en hy het twee horings gehad, en die twee horings was hoog, ook was die een hoĂ«r as die ander, en die hoogste het laaste uitgekom. [Openbaring 13:1]
4 Ek het die ram sien stoot na die weste en na die noorde en na die suide, en al die diere kon voor hom nie standhou nie, en daar was niemand wat uit sy mag gered het nie; maar hy het gedoen volgens sy wil, en het magtig geword.
5 Terwyl ek daarop ag gee, kom daar ân bokram uit die weste aan oor die oppervlakte van die hele Aarde, sonder om aan die Aarde te raak; en die bok het ân aansienlike horing tussen sy oĂ« gehad.
6 En hy het na die ram met die twee horings aangekom wat ek voor die rivier sien staan het, en hom in die woede van sy krag stormgeloop.
7 En ek het hom gesien hoe hy tot by die ram kom en op hom verbitterd word en die ram stoot en sy twee horings verbreek; en daar was geen krag in die ram om voor hom stand te hou nie, sodat hy hom teen die Aarde gegooi en hom vertrap het, en daar was niemand wat die ram uit sy mag gered het nie.
8 En die bok het uitermate magtig geword; maar toe hy sterk was, het die groot horing afgebreek, en vier aansienlike [horings] het in sy plek uitgekom na die vier windstreke van die Hemele.
9 En uit een van diĂ© het ân horing, eers klein, uitgekom, maar hy het baie groot geword na die suide en na die ooste en na die Pragtige Land toe.
10 En hy het groot geword tot by die Leër van die Hemele en het [sommige] van die Leër, naamlik van die Sterre, op die Aarde laat val en hulle vertrap.
11 Selfs tot by die Vors van die skeppings-leërmag het hy groot geword, sodat die voortdurende Hom ontneem en Sy Apartheidsplek neergewerp is.
12 En hy het ân leĂ«r oorgegee teen die voortdurende deur ân opstand; en hy het die Waarheid op die Aarde neergewerp en in sy optrede sukses gehad.
13 Toe hoor ek ân apartgestelde spreek; en ân ander apartgestelde het aan die een wat spreek, gesĂȘ: Hoe lank duur die gesig aangaande die voortdurende en die opstand van verwoesting - waar die plek van Apartheid sowel as die leĂ«r aan vertrapping oorgegee sal word? [LevĂtikus 26]
14 En hy het vir my gesĂȘ: Tweeduisend-driehonderd aande en mĂŽres, en dan sal Apartheid regverdig word.
15 En toe ek, DaniEl, die gesig gesien het, het ek probeer om haar te verstaan, en kyk, daar het iemand voor my gestaan wat soos ân krygsman gelyk het.
16 En ek het ân stem van ân adamiet gehoor uit die Ulai wat geroep en gesĂȘ het: GabriEl, laat hierdie een die gesig verstaan!
17 Toe kom hy by my staanplek; en toe hy kom, het ek geskrik en op my aangesig geval. En hy het vir my gesĂȘ: Let op, seun van adam, want die gesig sien op die tyd van die einde.
18 En terwyl hy met my spreek, het ek bewusteloos met my aangesig op die Aarde geval; toe het hy my aangeroer en my op my staanplek opgerig
19 en gesĂȘ: Kyk, ek maak jou bekend wat aan die einde van die strafgerig sal gebeur, want sy sien op die bepaalde tyd van die einde.
20 Die ram wat jy gesien het met die twee horings, is die konings van die Meders en die Perse.
21 En die harige bok is die koning van Griekeland; en die groot horing wat tussen sy oë was, hy is die eerste koning.
22 En dat hy gebreek is en vier in sy plek ontstaan het - vier koninkryke sal uit sy nasie ontstaan, maar nie met sy krag nie.
23 Maar aan die einde van hulle heerskappy, as die opstandiges die maat volgemaak het, sal ân koning optree, hard van aangesig en wat raaisels verstaan.
24 En sy krag sal sterk word, maar nie deur sy krag nie; en hy sal [met] wonders vernietig en dit voorspoedig uitvoer; en hy sal magtiges vernietig en ook die volk van die apartes.
25 En op grond van sy slimheid sal hy met voorspoed bedrog pleeg, en hy sal groot dinge onderneem in sy hart en baie mense onverwags vernietig, ja, optree teen die Vors van die vorste, maar hy sal sonder toedoen van [mense]hand verbreek word. [DaniEl 2:45; 2 Ezra 11:40]
26 En die gesig van die aande en die mĂŽres waarvan gespreek is, sy is Waarheid; en jy, hou die gesig geheim, want sy sien op ân verre toekoms.
27 En ek, DaniEl, was gedaan en was dae lank siek; daarna het ek opgestaan en die werk van die koning gedoen; en ek was verstom oor die gesig, maar niemand het dit gemerk nie. [2 Ezra 5:14]
Gebed van DaniEl. Die sewentig sewetalle. Die Gesalfde.
1 IN die eerste jaar van DarĂus, die seun van AhasvĂ©ros, uit die saadlyn van die Meders, wat koning gemaak was oor die koninkryk van die ChaldeĂ«rs,
2 in die eerste jaar van sy regering het ek, DaniEl, in die Boekrolle gemerk dat die getal jare waaroor die Woord van JaHWeH tot die profeet JirmeJaH gekom het met betrekking tot die puinhope van Jerusalem, sewentig volle jare was.
3 En ek het my aangesig tot my Meester die Elohim gerig om met vas, en in roukleed en as, my aan gebed en smekinge te wy.
4 En ek het tot JaHWeH my Elohey gebid en belydenis gedoen en gesĂȘ: Ag, my Meester, grote en gedugte El, wat die Verbond en die Medelye hou vir die wat Hom liefhet en Sy Gebooie onderhou,
5 ons het oortree en verkeerd gedoen en besoedel gehandel en gerebelleer teen U deur van U Gebooie en Regsprake af te wyk.
6 En ons het nie geluister na U knegte, die profete, wat in U Naam gespreek het tot ons konings, ons owerstes en ons vaders en tot die hele volk van die Aarde nie.
7 Aan U, my Meester, kom die Geregtigheid toe, maar aan ons beskaming van die aangesig soos dit vandag is, aan die manne van JeHûWdah en aan die inwoners van Jerusalem en aan die hele JisraEl, die wat naby en die wat ver is in die Aarde waarheen U hulle verdryf het, oor hulle ontrou wat hulle teen U begaan het.
8 My Meester, aan ons kom toe beskaming van die aangesig, aan ons konings, aan ons owerstes en aan ons vaders, omdat ons teen U oortree het.
9 By my Meester onse Elohey is Barmhartigheid en vergewing, al het ons teen Hom gerebelleer
10 en na die Stem van JaHWeH onse Elohey nie geluister om te wandel in Sy Wette wat Hy ons deur die diens van Sy knegte, die profete, voorgehou het nie. [Deuteronómium 28]
11 Maar die hele JisraEl het U Wet oortree en afgewyk deurdat hulle nie na U Stem geluister het nie; daarom is die vloek en die eed oor ons uitgestort wat geskrywe is in die Wet van MoshĂš, die kneg van die Elohim, want ons het teen Hom oortree. [LevĂtikus 26]
12 En Hy het Sy Woorde in vervulling laat gaan wat Hy oor ons gespreek het en oor ons rigters wat ons bestuur het, deur groot besoedeling oor ons te bring wat onder die ganse Hemele nie gebeur het soos in Jerusalem nie;
13 soos in die Wet van MoshĂš geskrywe is - al hierdie besoedeling het oor ons gekom, en ons het die Aangesig van JaHWeH onse Elohey nie om Guns gesmeek deur ons te bekeer van ons ongeregtigheid en ag te gee op U Waarheid nie.
14 Daarom was JaHWeH wakker oor die besoedeling, om haar oor ons te bring; want JaHWeH onse Elohey is regverdig by al Sy werke wat Hy doen, maar ons het nie na Sy Stem geluister nie.
15 Nou dan,my Meester onse Elohey wat U volk uit die Aarde van Egipte met ân Sterke Hand uitgelei en vir U ân Naam gemaak het soos Hy vandag is, ons het oortree, ons was het besoedel geraak.
16 My Meester, laat tog volgens al U Geregtigheid U Toorn en U Grimmigheid van U Stad Jerusalem, berg van U Apartheid, afgewend word, want om ons oortredinge en die ongeregtigheid van ons vaders is Jerusalem en U volk ân voorwerp van versmading vir almal rondom ons.
17 Hoor dan nou, onse Elohey, na die gebed van U kneg en na sy smekinge, en laat U Aangesig skyn oor U Apartheidsplek wat verwoes lĂȘ; vir my Meester se onthalwe.
18 Neig U Oor, my Elohey, en hoor, open U OĂ« en aanskou ons verwoeste plekke en die Stad waar U Naam oor uitgeroep is; want nie op grond van ons geregtigheid werp ons ons smekinge voor U Aangesig neer nie, maar op grond van U grote Barmhartigheid.
19 My Meester, hoor! My Meester, vergeef! My Meester, merk op en doen dit, vertoef tog nie, om U ontwil, my Elohey; want U Naam is oor U Stad en U volk uitgeroep.
20 Terwyl ek nog spreek en bid en my oortredinge en die oortredinge van my volk JisraEl bely en my smeking voor die Aangesig van JaHWeH my Elohey neerwerp, ter wille van die berg van Apartheid van my Elohey,
21 terwyl ek nog spreek in die gebed, het die Man GabriEl wat ek, uitgeput van vermoeienis, ân vorige keer in die gesig gesien het, na my gekom omtrent die tyd van die aand spysbydrae.
22 En hy het my onderrig en met my gespreek en gesĂȘ: DaniEl, nou het ek heengegaan om jou Insig te gee. [2 Ezra 10:38]
23 By die begin van jou smekinge het ân Woord uitgegaan, en ek het gekom om Hom mee te deel, want jy is ân geliefde man; gee dan ag op die Woord en verstaan die gesig.
24 Sewentig sewetalle is oor jou volk en oor jou Stad van Apartheid bepaal, om die opstandigheid te voleindig en die oortredinge te beseël en om die maat vol te maak en om die ongeregtigheid te versoen en om ewige Geregtigheid aan te bring en om gesig en profeet te beseël en om wat Apartheid van Aparthede is, te salf.
25 Nou moet jy weet en verstaan: van die uitgang van die woord af om Jerusalem te herstel en op te bou tot op ân Gesalfde Regeerder, is sewe sewetalle; en twee-en-sestig sewetalle lank sal sy herstel en opgebou word, met pleine en slote, maar in tye van benoudheid. (Exodus 12:2)
26 En nĂĄ die twee-en-sestig sewetalle sal die Gesalfde afgesny word, maar sonder iets vir Hom; en die volk van [die] regeerder wat sal kom, sal die Stad en die Apartheid verwoes, maar sy einde sal met ân oorstroming wees, en tot die einde toe sal dit oorlog wees, vasbeslote verwoestings.
27 En Hy sal een week lank met baie ân sterk Verbond sluit, en gedurende die helfte van die week sal Hy slagdier en spysbydrae laat ophou; en op die vleuel van gruwels sal daar ân verwoester wees, en wel tot aan die einde; en wat vas besluit is, sal oor wat woes is, uitgestort word.
Daar verskyn ân Boodskapper aan DaniEl om hom in te lig oor die toekoms van die Hebreeuse volk.
1Â IN die derde jaar van Kores, die koning van die Perse, is ân woord geopenbaar aan DaniEl wat BĂ©ltsasar genoem is, en die woord is Waarheid maar groot swarigheid; en hy het die woord verstaan en Insig gehad in die gesig.
2 In daardie dae het ek, DaniEl, drie volle weke getreur.
3 Brood van begeerte het ek nie geëet en vleis en wyn het nie in my mond gekom nie; en ek het my glad nie gesalf nie, totdat drie volle weke om was.
4 En op die vier-en-twintigste dag van die eerste maand, terwyl ek op die wal van die groot rivier was, dit is die Hiddékel(ontstuimige),
5 het ek my oĂ« opgeslaan, en daar sien ek ân Man met linne bekleed, en Sy heupe was omgord met goud van Ufas. [JeHĂŽWshua 5:13, 14]
6 En Sy liggaam was soos chrisoliet, en Sy Aangesig soos die geflikker van bliksem en Sy oĂ« soos fakkels van vuur en Sy arms en Sy voete soos blink geskuurde koper en die geluid van Sy woorde soos die gedruis van ân menigte.
7 En ek, DaniEl, alleen het die gesig gesien, maar die manne wat saam met my was, het die gesig nie gesien nie; nogtans het ân groot skrik hulle oorval, sodat hulle gevlug het om hulle te verberg.
8 Toe het Ă©k alleen oorgebly en hierdie groot gesig gesien, en geen krag het in my oorgebly nie, en my gesonde kleur het aan my verander en verdwyn, en ek het geen krag oorgehou nie.
9 En ek het die geluid van Sy woorde gehoor, en toe ek die geluid van Sy woorde hoor, het ek bewusteloos op my aangesig, met my aangesig op die Aarde, geval.
10 En kyk, ân hand het my aangeraak en my op my knieĂ« en op die handpalms waggelend laat opstaan.
11 En Hy het vir my gesĂȘ: DaniEl, geliefde man, gee ag op die woorde wat Ek met jou spreek, en gaan staan op jou staanplek, want Ek is nou na jou gestuur. En terwyl Hy hierdie woord met my spreek, het ek in bewing gestaan.
12 Toe sĂȘ Hy vir my: Wees nie bevrees nie, DaniEl; want van die eerste dag af dat jy jou hart daarop gerig het om ag te gee en jou voor die Aangesig van jou Elohey te verootmoedig, is jou woorde gehoor, en om jou woorde ontwil het Ek gekom;
13 maar die vors van die koninkryk van die Perse het een-en-twintig dae lank teenoor My gestaan, en kyk, MikaEl, een van die vernaamste vorste, het gekom om My te help; en Ek het daar oorgebly by die konings van Persië.
14 Ek het dan gekom om jou inligting te gee oor wat jou volk aan die einde van die dae te beurt sal val, want die gesig sien nog op die verre toekoms.
15 En terwyl Hy hierdie woorde met my spreek, het ek my aangesig na die Aarde gedraai en stom geword.
16 En kyk, Een wat soos ân adamiet gelyk het, het my lippe aangeraak. Toe het ek my mond oopgemaak en gespreek en aan Hom wat teenoor my staan, gesĂȘ: My Meester, deur die gesig het krampe my oorval en het ek geen krag oorgehou nie.
17 Want hoe kan ân dienskneg van my Meester staande bly, terwyl hy met sy Meester spreek? Wat my aangaan, bestaan daar nou geen krag in my nie, en geen asem het in my oorgebly nie.
18 Toe het die een wat soos ân adamiet gelyk het, my weer aangeraak en my versterk
19 en gesĂȘ: Wees nie bevrees nie, geliefde man, Vrede vir jou, wees sterk, ja, sterk! En terwyl Hy met my spreek, het ek moed geskep en gesĂȘ: My Meester kan maar spreek, want U het my versterk.
20 Toe sĂȘ Hy: Weet jy waarom Ek na jou gekom het? Ek moet dan nou teruggaan om te veg met die vors van die Perse; en as Ek heengegaan het, kyk, dan kom die vors van Jawan (Griekeland).
21 Nogtans sal Ek jou te kenne gee wat geskrywe is in die Geskrifte van die Waarheid; en daar is nie een wat hom saam met My dapper gedra teen hulle nie, behalwe julle vors MikaEl.
1Â EN ek, in die eerste jaar van Darius,die Meder,het ek opgetree as ân versterking en beskutting vir hĂłm.
Voorspellings in verband met Jawan.
2 EN nou sal Ek jou die Waarheid te kenne gee. Kyk, nog drie konings sal opstaan vir die Perse, en die vierde sal groter rykdom verwerf as almal; en as hy sterk is deur sy rykdom, sal hy alles in beweging bring teen die koninkryk van Jawan (Griekeland).
3 Dan sal ân dapper koning opstaan wat groot heerskappy sal hĂȘ en sal maak net soos hy wil.
4 En as hy opgetree het, sal sy koninkryk verbreek word en na die vier windstreke van die Hemele verdeel word; en dit sal nie aan sy nakomelingskap behoort en nie wees soos die heerskappy wat hy gehad het nie - want sy koninkryk sal verwoes word en nie aan hulle behoort nie, maar aan ander.
5 En die koning van die Suide sal sterk word, maar van sy vorste sal sterker word as hy en heers; sy heerskappy sal ân groot heerskappy wees.
6 En nĂĄ verloop van jare sal hulle ân bondgenootskap met mekaar aangaan, en die dogter van die koning van die Suide sal na die koning van die Noorde kom om vrede te sluit; maar sy sal die krag van die arm nie behou nie - hy en sy mag sal nie standhou nie, en sy self sal prysgegee word saam met die wat haar gebring het, sowel as hy wat haar verwek het en haar in diĂ© tyd verwerf het.
7 Dan sal een uit die spruite van haar wortels in sy plek oprys en teen die leër optrek, en hy sal in die vesting(laer) van die koning van die Noorde indring en teen hulle optree en magtig wees;
8 ja, ook hulle gode en hulle dranke saam met hulle kosbare voorwerpe, silwer en goud, in gevangenskap na Egipte bring, en hy sal jare lank die koning van die Noorde met rus laat.
9 Dan sal dié in die koninkryk van die koning van die Suide intrek, maar hy sal na sy Adamah [die adamiet se Aarde] terugtrek.
10 En sy seuns sal hulle in die oorlog begewe en ân menigte groot leĂ«rs versamel; en hy sal sekerlik aankom en instroom en oorloop, en weer terugkom, en hulle sal oorlog voer tot by sy vesting(laer).
11 Dan sal die koning van die Suide verbitterd word en uittrek en teen hom, die koning van die Noorde, veg, wat [ook] ân groot menigte op die been sal bring, maar hierdie menigte sal in sy hand oorgegee word.
12 As die menigte vernietig is, sal sy hart hom verhef; en hy sal tienduisende neerslaan, maar nie sterk bly nie.
13 Dan sal die koning van die Noorde weer ân groter menigte op die been bring as die eerste, en nĂĄ verloop van tyd, van jare, sal hy sekerlik kom met ân groot leĂ«r en ân groot gevolg.
14 En in diĂ© tye sal baie teen die koning van die Suide opstaan, en die gewelddadige burgers van jou volk sal hulle verhef om ân gesig in vervulling te laat gaan, maar hulle sal omkom.
15 So sal dan die koning van die Noorde kom en ân wal opwerp en ân versterkte Stad inneem; en die leĂ«rs van die Suide sal nie standhou nie, selfs sy uitgesoekte manskappe nie, sodat daar geen krag sal wees om stand te hou nie.
16 En hy wat [uit die Noorde] teen hom kom, sal maak net soos hy wil, en niemand sal voor hom standhou nie; hy sal ook gaan staan in die Pragtige Aarde, terwyl daar verdelging in sy hand is.
17 En hy sal sy aangesig daarop rig om met die sterkte van sy hele koninkryk te kom, maar hy sal met hom vrede sluit; en hy sal vir hom ân jongedogter gee om te gronde te rig. Maar dit sal nie tot stand kom nie, en daar sal niks vir hom wees nie.
18 Daarna sal hy sy aangesig wend na die kuslande en baie daarvan verower; maar ân aanvoerder sal aan sy gesmaad ân einde maak, ja, hy sal sy gesmaad op homself laat terugval.
19 Dan sal hy sy aangesig wend na die vesting van sy Aarde, maar hy sal struikel en val en nie meer gevind word nie.
20 En in sy plek sal iemand optree wat ân geldinsamelaar deur die pragtigste deel van die koninkryk sal laat deurtrek, maar binne enkele dae sal hy verbreek word, maar nie deur toorn of deur oorlog nie.
21 Daarna sal ân veragtelike in sy plek optree op wie geen koninklike waardigheid gelĂȘ was nie, maar hy sal onverwags kom en met liste die koninkryk bemagtig.
22 En die leërs van die instromende mag sal voor hom weggespoel en verbreek word, en ook die Vors van die Verbond.
23 Want sodra ân bondgenootskap met hom aangegaan is, pleeg hy bedrog; en hy sal omhoog kom en met min manskappe sterk word.
24 Onverwags en in die vetste dele van die provinsie sal hy inkom, en hy sal doen wat sy vaders en sy grootvaders nie gedoen het nie: roof en buit en goed sal hy onder hulle uitstrooi en teen vestings planne beraam, maar net vir ân tyd.
25 En hy sal sy krag en sy hart opwek teen die koning van die Suide met ân groot leĂ«r; en die koning van die Suide sal hom in die oorlog begewe met ân groot en baie sterk leĂ«r, maar hy sal nie standhou nie, want hulle sal planne teen hom beraam.
26 En die wat sy spys eet, sal hom te gronde rig; en sy leĂ«r sal wegvloei, en daar sal baie gesneuweldes lĂȘ.
27 En wat die twee konings betref, hulle hart sal wees om te besoedel; en aan een tafel sal hulle leuens spreek, maar dit sal nie gebeur nie, want die einde sal eers op die vasgestelde tyd wees.
28 En hy sal na sy Aarde teruggaan met baie goed, en sy hart sal teen die Verbond van Apartheid wees, en hy sal optree en na sy Aarde teruggaan. [JeshaJaH 35:8]
29 Op die vasgestelde tyd sal hy terugkeer en in die Suide kom, maar dit sal die laaste keer nie wees soos die eerste keer nie.
30 Want skepe van die Kittiërs sal teen hom kom, en hy sal moedeloos word; dan sal hy teruggaan en sy toorn openbaar teen die Verbond van Apartheid en optree; en hy sal teruggaan en ag gee op die wat die Verbond van Apartheid versaak het.
31 En uitgestrekte arms sal van hulle opgaan en hulle sal die Apartheidsplek, die laer/vesting, besoedel, en hulle sal die voortdurende opsy stoot en die veragtelike gruwel oprig wat verlate maak. (Exodus 25:30)
32 En die wat besoedel handel teen die Verbond, sal hy met vleiery afvallig maak, maar die volk wat sy Elohey ken, sal vashou en optree.
33 En die verstandiges onder die volk sal baie tot insig bring; maar hulle sal struikel deur swaard en vlam, deur gevangenskap en berowing, dae lank.
34 En terwyl hulle struikel, sal hulle met ân klein Hulp ondersteun word; dan sal baie uit listigheid by hulle aansluit.
35 En sommige van die verstandiges sal faal, om hulself te veredel, om hulself uit te suiwer en om hulself te verblank tot die tyd van die einde - want dit sal nog duur tot op die vasgestelde tyd.
36 En die koning sal doen net soos hy wil en homself verhef en hom groot hou bo al die elim(elle), en teen die El van die elim(elle) sal hy wonderbaarlike dinge spreek; en hy sal voorspoedig wees, totdat die grimmigheid ten einde is; want wat vas besluit is, sal uitgevoer word.
37 En op die gode van sy vaders sal hy nie ag slaan nie, en op die begeertes van die vroue en op enige godin sal hy geen ag gee nie; want hy sal homself bo alles groot hou.
38 Maar in plaas daarvan sal hy die godin van die vestings vereer, en die godin wat sy vaders nie geken het nie, sal hy met goud en silwer en edelgesteente en kosbaarhede vereer.
39 So sal hy dan optree teen die versterkte vestings met behulp van ân vreemde godin; diegene wat hy erken, sal hy baie eer en hulle oor baie laat heers en die Adamah[adamiet se Aarde] as beloning uitdeel.
40 Maar in die tyd van die einde sal die koning van die Suide met hom in botsing kom, en die koning van die Noorde sal op hom afstorm met strydwaens en perderuiters en baie skepe, en hy sal daarmee in die Aarde inkom en instroom en haar oorvloei.
41 Hy sal ook kom in die Pragtige Land, en baie sal struikel; maar hierdie [volke] sal uit sy hand vryraak: Edom en Moab en die beste deel van die kinders van Ammon.
42 En hy sal sy hand uitsteek teen die Aarde; ook die Aarde van Egipte sal nie vrykom nie.
43 En hy sal mag hĂȘ oor die skatte van goud en silwer en oor al die kosbaarhede van Egipte, terwyl die LĂbiĂ«rs en die Kuwshiete sy voetstappe volg.
44 Maar gerugte uit die ooste en uit die noorde sal hom verskrik; daarom sal hy met groot woede uittrek om ân menigte te verdelg en met die banvloek te tref.
45 En hy sal sy paleistente opslaan tussen die see en die berg van apartheidsprag; maar hy sal aan sy einde kom, en daar sal vir hom geen helper wees nie.
Die laaste woorde. Die verseëlde woorde.
1 EN in diĂ© tyd sal MikaEl, die groot vors wat oor die kinders van jou volk staan, optree; en dit sal ân tyd van benoudheid wees soos daar nie gewees het vandat ân volk bestaan het tot op diĂ© tyd nie; maar in diĂ© tyd sal jou nasie gered word, elkeen wat in die Boekrol opgeskrywe staan. [Boekrol van Henog 20:5]
2 En baie van die wat in die stof van die Aarde slaap, sal ontwaak, sommige tot die Ewige Lewe en sommige tot groot skande, vir ewig afgryslik. [JeségiEl 37:10; 2 Ezra 7:32]
3 En die verstandiges sal glinster soos die glans van die Koepel, en die wat baie tot Geregtigheid lei, soos die Sterre vir ewig en ewig. [2 Ezra 7:134]
4 En jy, DaniEl, hou die woorde geheim en verseël die Boekrol tot die tyd van die einde toe; baie sal hom deursoek, en die Kennis sal vermeerder.
5 En ek, DaniEl, het gesien, en kyk daar het twee ander gestaan, die een duskant op die wal van die rivier en die ander oorkant op die wal van die rivier.
6 En een het aan die Man, met linne bekleed, wat bo-oor die water van die rivier was, gesĂȘ: Hoe lank sal die einde van hierdie wonderbaarlike dinge uitbly?
7 Toe hoor ek die Man, met linne bekleed, wat bo-oor die water van die rivier was, en Hy het Sy regterhand en Sy linkerhand na die Hemele opgehef en gesweer by die Ewig-Lewende: ân Tyd, tye en ân halwe tyd en as hulle die Hand van die volk van Apartheid geheel verstrooi het, sal al hierdie dinge vervul word.
8 En ek het dit gehoor, maar nie verstaan nie; daarom het ek gesĂȘ: My Meester, wat is die uiteinde van hierdie dinge?
9 En Hy het gesĂȘ: Gaan heen, DaniEl, want die woorde bly verborge en verseĂ«l tot die tyd van die einde toe.
10 Baie sal hulself veredel, hulself verblank en hulself uitsuiwer, maar die besoedelde sal meer besoedel word; en geeneen van die besoedeldes sal verstaan nie, maar die verstandiges sal verstaan. [Boekrol van Henog 38:4; Openbaring 22:11]
11 En van die tyd af dat die voortdurende afgeskaf en die veragtelike gruwel opgerig word wat lei tot die verwoesting, sal duisend-tweehonderd-en-negentig dae verloop.
12 Geseënd is hy wat bly verwag en duisend-driehonderd vyf-en-dertig dae bereik.
13 En jy, gaan heen na die einde; en jy sal rus en staan in jou roeping aan die einde van die dae.
Die verhaal van Susanna.
1Â DAAR het eenmaal in Babel ân man met die naam JeHĂŽWjakim gewoon.
2 Hy het in die huwelik getree met ân vrou wie se naam Susanna was, die dogter van HilkiJaH, ân besonder mooi vrou wat JaHWeH gevrees het. [Hooglied 2:2; 2 Ezra 5:24]
3 Haar ouers was vroom mense en het hulle dogter in die Wet van MoshĂš onderrig.
4 JeHĂŽWjakim was baie ryk en het ân pragtige tuin naas sy huis gehad; en die HebreĂ«rs was gewoond om hom te besoek omdat hy die aansienlikste van hulle almal was.
5 In daardie jaar is twee van die oudstes van die volk tot regters aangestel, mense van die soort van wie JaHWeH gesĂȘ het: Ongeregtigheid het uit Babel voortgekom, van oudstes wat regters was, wat veronderstel was om die volk te regeer.
6 Hierdie manne het gereeld in die huis van JeHĂŽWjakim verkeer, en almal wat ân regsaak gehad het, het hulle daar besoek.
7 Wanneer die mense dan in die namiddag vertrek het, het Susanna gewoonlik in die tuin van haar man gaan wandel.
8 En die twee oudstes wat haar daagliks sien ingaan en rondwandel het, is deur ân hartstogtelike begeerte na haar oorweldig.
9 So het hulle hul gedagtes besoedel en hulle oë afgewend om nie na die Hemele op te kyk en aan regverdige regsbeslissinge te dink nie.
10 En alhoewel albei smoorverlief op haar was, het hulle nie hul smart aan mekaar durf openbaar nie,
11 want hulle was skaam om hulle hartstog bekend te maak, want hulle het begeer om met haar gemeenskap te hĂȘ.
12 En daagliks het hulle met ywer elke geleentheid waargeneem om haar te sien.
13 En die een het vir die ander gesĂȘ: Laat ons huis toe gaan, want dit is tyd vir die middagete.
14 En toe hulle uitgaan, het hulle van mekaar geskei, maar in die stilligheid het hulle weer teruggekeer en by mekaar uitgekom. En toe hulle mekaar na ân verklaring uitvra, het hulle hul hartstog erken. Toe het hulle ooreengekom op ân tyd wanneer hulle haar alleen sou kon aantref.
15 Nou het dit gebeur dat terwyl hulle na ân geskikte geleentheid uitgesien het, sy volgens haar daaglikse gebruik met slegs twee diensmeisies in die tuin gegaan het met die bedoeling om haar te bad omdat dit so warm was. [Spreuke 9:3]
16 En daar was niemand nie, behalwe die twee oudstes wat hulleself verskuil het en besig was om haar te bespied.
17 En sy het vir haar diensmeisies gesĂȘ: Bring vir my Olyfolie en seep en maak die hekke van die tuin toe sodat ek kan bad.
18 En hulle het gedoen soos sy gesĂȘ het en die hekke van die tuin gesluit, en by die sydeure uitgegaan om die gevraagde goed te gaan haal; en hulle het die oudstes nie gesien nie, want hulle het hul skuilgehou.
19 En toe die diensmeisies uit is; het die twee oudstes opgespring en na [Susanna] toe gehardloop en gesĂȘ:
20 Kyk, die hekke van die tuin is gesluit, en niemand kan ons sien nie; ons begeer jou, daarom willig in en voldoen aan ons begeerte.
21 As jy dit nie doen nie, sal ons teen jou getuig dat daar ân jong man saam met jou was en dat dit die rede is waarom jy jou diensmeisies weggestuur het.
22 Toe het Susanna gesug en gesĂȘ: Ek is van alle kante vasgekeer, want as ek dit doen, sal dit my dood beteken, en as ek weier, kan ek uit julle hande nie ontvlug nie.
23 Dit is vir my egter verkiesliker om in julle hande te val en dit nie te doen nie, as om voor die Aangesig van JaHWeH te oortree.
24 Toe het Susanna hardop geskreeu, maar die oudstes het teen haar in geroep.
25 Die een het toe gehardloop en die tuinhekke oopgemaak.
26 Toe die huisbediendes die geskreeu in die tuin hoor, het hulle by die sydeur ingestorm om vas te stel wat met haar gebeur het.
27 Maar toe die oudstes hulle verhaal vertel het, was die bediendes baie skaam omdat so iets nog nooit in verband met Susanna gesĂȘ is nie.
28 En dit het gebeur toe die mense die volgende dag by haar eggenoot JeHĂŽWjakim byeengekom het dat die twee oudstes ook daar opgedaag het met die besoedelde bedoeling om Susanna om die lewe te laat bring.
29 En hulle het ten aanhore van die mense gesĂȘ: Laat Susanna, die dogter van HilkiJaH, die vrou van JeHĂŽWjakim, hier verskyn.
30 En hulle het gestuur. En sy het gekom saam met haar ouers en haar kinders en haar hele familie.
31 Nou was Susanna ân besonder beskeie vrou en mooi van aansien.
32 En hierdie wettelose manne het beveel dat haar sluier afgeneem moes word - want sy was gesluierd - sodat hulle hul in haar skoonheid kon verlustig. [2 Ezra 7:26]
33 Maar hulle wat by haar was en almal wat haar gesien het, het geween.
34 En die twee oudstes het te midde van die mense opgestaan en hul hande op haar hoof gelĂȘ.
35 Maar sy het terwyl sy huil, na die Hemele opgekyk, want haar hart het op JaHWeH vertrou.
36 Toe het die oudstes gesĂȘ: Terwyl ons alleen in die tuin rondgewandel het, het hierdie vrou saam met twee diensmeisies ingekom, die hekke van die tuin gesluit en die diensmeisies weggestuur.
37 Toe het ân jong man wat daar verskuil was, na haar toe gekom en met haar gemeenskap gehad.
38 En ons was juis in die hoek van die tuin, en toe ons hierdie skandelike daad sien, het ons na hulle toe gehardloop,
39 en alhoewel ons hulle saam gesien het, was ons nie in staat om hom vas te hou nie omdat hy sterker as ons was, en hy het die hekke oopgemaak en uitgehardloop.
40 Maar ons het hierdie vrou gegryp en haar gevra wie die jong man was, dog sy wou ons nie vertel nie. Dit is ons getuienis.
41 En die vergadering het hulle geglo omdat hulle oudstes van die volk en regters was, en hulle het haar tot die dood veroordeel.
42 Maar Susanna het met ân groot stem uitgeroep en gesĂȘ: 0 Ewige Elohim, U wat die verborge dinge ken en van alles weet voordat dit plaasgevind het;
43 U weet dat die dinge wat hulle teen my getuig het, vals is, en nou moet ek sterwe terwyl ek niks gedoen het van die dinge waarvan hulle my op kwaadwillige wyse beskuldig het nie.
44 En JaHWeH het haar geroep gehoor.
45 Want toe sy weggelei is om gedood te word, het Elohim die Gees van die Apartheid in ân jong man met die naam DaniEl opgewek,
46 en hy het hardop uitgeroep: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie vrou!
47 Toe het al die mense hulle na hom toe gekeer en gesĂȘ: Wat beteken die woord wat jy daar gespreek het?
48 En terwyl hy in die middel van hulle gestaan het, het hy gesĂȘ : O kinders van JisraEl, hoe is julle so dwaas dat julle ân dogter van JisraEl sonder behoorlike ondersoek en van ân bevestiging van die Waarheid, veroordeel het? [JeHĂŽWganan 16]
49 Gaan terug na die plek van die gereg, want hierdie manne het valse getuienis teen haar gelewer.
50 Daarop het al die mense haastig teruggekeer. En die oudstes het vir hom gesĂȘ: Kom, neem jou plek tussen ons in en onderrig ons, want Elohim het aan jou die eer van ân oudste gegee.
51 En DaniEl het vir hulle gesĂȘ: Laat hulle ver van mekaar af staan en ek sal hulle ondervra.
52 Toe hulle dan van mekaar geskei is, het hy een van hul nader geroep en vir hom gesĂȘ: O jy wat oud geword het in ongeregtigheid, hoe het die oortreding wat jy vantevore bedryf het, jou ingehaal
53 deurdat jy onwettige regsbeslissinge gevel het, die onskuldiges veroordeel en die skuldiges vry laat uitgaan het, ten spyte van die Woord van JaHWeH dat jy die onskuldige en die regverdige nie mag ombring nie.
54 En nou, as jy hierdie vrou gesien het, vertel ons onder watter boom het jy hulle bymekaar gesien? En hy het geantwoord: Onder ân mastikboom.
55 Toe sĂȘ DaniEl: Jy het ten koste van jou lewe ân leuen vertel, want ân Boodskapper van JaHWeH het reeds die oordeel van Elohim ontvang, en Hy sal jou middeldeur kap.
56 Daarop het hy hom opsy laat staan en beveel dat hulle die ander een moes inbring. En aan hom het hy gesĂȘ: 0 jou saadlyn van KanaĂ€n en nie van JeHĂ»Wdah nie, skoonheid het jou mislei en begeerte het jou hart bederf.
57 Dit is die wyse waarop jy die dogters van JisraEl wat hulle uit vrees aan jou oorgegee het, behandel het, maar hierdie dogter van JeHûWdah het haar nie aan jou besoedeling onderwerp nie.
58 Daarom vertel my onder watter boom het jy hulle betrap terwyl hulle mekaar omhels het? En hy het gesĂȘ: Onder ân akkerboom.
59 Toe het DaniEl vir hom gesĂȘ: Ook jy het ân leuen ten koste van jou lewe vertel, want ân Boodskapper van JaHWeH wag reeds met Sy swaard om jou middeldeur te kap en om julle albei te verdelg.
60 En die hele vergadering het hardop uitgeroep en JaHWeH geloof, omdat Hy hulle verlos wat op Hom hoop.
61 En hulle het hul gewerp op die twee oudstes wat deur DaniEl uit hulle eie mond as valse getuies ontmasker is,
62 en met hulle gehandel soos hulle op kwaadwillige wyse van plan was om met hulle naaste te doen; en hulle het hul ooreenkomstig die Wet van MoshĂš om die lewe gebring. En op daardie dag is die vergieting van onskuldige bloed voorkom.
63 En HilkiJaH en sy vrou het JaHWeH geloof vir hulle dogter Susanna, saam met haar eggenoot JeHÎWjakim en haar hele familie, omdat sy niks verkeerds gedoen het nie. [Openbaring 14]
64 En van daardie dag af en verder het DaniEl groot aansien in die oë van die volk geniet.
Bel en die draak.
1Â TOE koning Astyages by sy vaders versamel is, het die Pers, Cyrus, hom in sy koninkryk opgevolg.
2 En DaniEl was ân vertroueling van die koning en is meer as al sy vriende geĂ«er.
3 En nou het die Babel-inwoners ân idool met die naam van Bel gehad, waaraan hulle daagliks twaalf groot mate fynmeel, veertig skape en ses mate wyn bestee het.
4 Die koning het hierdie idool vereer en het daagliks heengegaan om hom te aanbid, maar DaniEl het sy eie Elohey aanbid. En die koning het vir hom gesĂȘ: Waarom aanbid jy Bel nie?
5 En hy antwoord: Omdat ek nie idole wat met die hande gemaak is, vereer nie, maar die lewende Elohim wat Hemele en Aarde geskape het en wat heerskappy het oor alle vlees.
6 Toe sĂȘ die koning vir hom: Glo jy nie dat Bel ân lewende el is nie? Sien jy dan nie hoeveel hy elke dag eet en drink nie?
7 Maar DaniEl lag en sĂȘ: Moenie u laat mislei nie, o koning, want hy bestaan slegs van klei van binne en koper van buite en hy het nog nooit enigiets geĂ«et of gedrink nie.
8 Toe word die koning kwaad en hy roep die priesters van Bel en sĂȘ vir hulle: As julle my nie kan vertel wie dit is wat hierdie voorrade opeet nie, sal julle sterwe,
9 maar as julle my kan bewys dat Bel dit eet, sal DaniEl sterwe, want hy het lasterlik teen Bel gespreek. En Daniel sĂȘ vir die koning: Laat dit geskied volgens u woord!
10 Nou was daar sewentig priesters van Bel, behalwe hulle vrouens en kinders. En die koning vergesel van DaniEl het na die tempel van Bel gegaan.
11 Toe sĂȘ die priesters van Bel: Kyk, ons sal buitentoe gaan, en plaas u self, o koning, die voedsel op die tafel en bied u self die gemengde wyn aan en grendel die deure en verseĂ«l dit met u seĂ«lring.
12 En as u in die mÎre terugkom en u vind dat Bel dit nie alles opgeëet het nie, sal ons sterwe, of anders sal DaniEl wat hierdie valse beskuldiginge teen ons gemaak het, [sterwe].
13 En hulle was onbevrees, want hulle het ân verborge ingang onder die tafel gemaak en daardeur het hulle gereeld ingegaan en hierdie dinge verteer.
14 En toe hulle uitgegaan het, gebeur dit dat die koning die voedsel vir Bel op die tafel plaas. Toe beveel DaniEl sy diensknegte om as te bring, en voor die aangesig slegs van die koning, strooi hulle dit oor die hele tempel. Daarna gaan hulle uit, sluit die deur en verseël dit met die koning se seëlring, en vertrek.
15 En die priesters het soos gewoonlik in die nag met hulle vrouens en kinders gekom en dit alles opgeëet en gedrink.
16 Die volgende mĂŽre staan die koning vroeg op, en DaniEl vergesel hom.
17 En die koning sĂȘ: DaniEl, is die seĂ«ls nog ongeskonde? En hy antwoord: Hulle is ongeskonde, o koning!
18 En nadat hy die deure oopgemaak het, kyk die koning na die tafel en roep hardop uit: Groot is u, o Bel, en daar is geen bedrog aan u nie!
19 Maar Daniel lag en hou die koning teĂ« sodat hy nie kan ingaan nie en sĂȘ: Let op die vloer en kyk wie se voetspore dit is.
20 Toe sĂȘ die koning: Ek sien die voetspore van manne, vroue en kinders!
21 En die koning het kwaad geword en die priesters en hulle vrouens en kinders gegryp, en hulle het hom die geheime ingang gewys waardeur hulle ingekom het om die dinge wat op die tafel was, te verteer.
22 Toe het die koning hulle om die lewe gebring en Bel aan DaniEl prysgegee, wat hom saam met sy tempel vernietig het.
23 Daar was ook ân groot draak wat die Babel-inwoners vereer het. [Odes van Salomo 22:5]
24 Toe sĂȘ die koning vir DaniEl: Van hom sal jy tog nie kan beweer dat hy van koper is nie. Kyk, hy leef, hy eet en drink. Van hom kan jy nie sĂȘ dat hy nie ân lewende el is nie, daarom, aanbid hom!
25 Maar DaniEl antwoord: Ek sal JaHWeH, my Elohey, aanbid, want Hy is ân lewende El.
26 Dog met u verlof, o koning, sal ek hierdie draak sonder swaard of stok verslaan. En die koning sĂȘ: Ek gee jou my verlof!
27 Toe neem DaniEl pik en vet en hare en kook dit deurmekaar, en nadat hy brokstukke daarvan gemaak het, steek hy dit in die bek van die draak, en hy [die draak] het dit geĂ«et en oopgebars. En hy [DaniEl] het gesĂȘ: Kyk, die voorwerpe van julle aanbidding!
28 Toe die Babel-inwoners dit hoor, het hulle baie kwaad geword en teen die koning saamgesweer en gesĂȘ: Die koning het ân HebreĂ«r geword! Hy het Bel vernietig, die draak doodgemaak en die priesters om die lewe gebring!
29 Daarop het hulle na die koning gegaan en gesĂȘ: Lewer DaniEl aan ons uit, of anders sal ons u en u huisgesin doodmaak.
30 Toe die koning sien dat hulle sterk by hom daarop aandring, het hy noodgedwonge DaniEl aan hulle uitgelewer.
31 En hulle het hom in die leeukuil gewerp, en daar het hy ses dae gebly.
32 En daar was sewe leeus in die kuil, en hulle het gewoonlik elke dag twee lyke en twee skape aan hulle gegee; maar toe het hulle hul niks gegee nie, sodat hulle DaniEl sou verslind.
33 Nou was daar in JeHĂ»Wdah die profeet Habakuk wat ete voorberei en brood in ân kom gebrokkel het en wat op die punt was om hom na oeswerkers op die landerye te neem.
34 Maar die Boodskapper van JaHWeH sĂȘ vir Habakuk: Bring die voedsel wat jy daar het na Babel, na DaniEl in die leeukuil.
35 Maar Habakuk antwoord: Meester, Babel het ek nog nooit gesien nie, en die kuil ken ek nie.
36 Toe gryp die Boodskapper van JaHWeH hom aan sy kop en tel hom aan die hare van sy hoof op en laat hom met die snelheid van wind in Babel reg bo die kuil neer.
37 En Habakuk roep uit: DaniEl, DaniEl! Neem die middagmaal wat Elohim jou gestuur het!
38 Toe sĂȘ DaniEl: U het aan my gedink, o JaHWeH, en het diegene wat U liefhet, nie verlaat nie.
39 Daarop staan DaniEl op en eet. En die Boodskapper van JaHWeH het Habakuk onmiddellik weer na sy eie plek teruggebring.
40 Op die sewende dag het die koning gekom om oor DaniEl rou te bedryf; en hy het tot by die kuil gekom en ingekyk, en daar sit DaniEl!
41 Toe roep die koning hardop uit: U is groot, JaHWeH, die Elohey van DaniEl, en daar is niemand soos U nie!
42 En hy het hom uitgehaal en die manne wat sy ondergang wou veroorsaak in die kuil gewerp, en in ân enkele oomblik is hulle voor sy oĂ« verslind.
1 Die boekrol DaniEl is uit Aramees vertaal. Die Naam en titels van die Elohim is egter in Hebreeus weergegee om verwarring te voorkom.
2 Aram. Elahh.
3 Vanaf 24-90 kom uit Vulgaat 3:24-90, âToevoegings tot die boek DaniElâ.
4 oorspronklike versnommer in hakies.
1 En JoshiJaHûW het die Pasga in Jerusalem vir sy Elohey gehou, en die Pasga op die veertiende dag van die eerste maand gebloei;
2 nadat hy die priesters wat in lang gewade gekleed was, geplaas het volgens hulle daaglikse dienste in die Huis van JaHWeH.
3 En hy het met die Leviete gespreek, die tempeldienaars van JisraEl, dat hulle hulself aan JaHWeH moes wy, dat hulle die Ark van Apartheid van JaHWeH in die huis wat koning Salomo, die seun van Dawid, gebou het, moes plaas; en gesĂȘ:
4 Julle sal die Ark nie langer op julle skouers moet dra nie; daarom, dien JaHWeH julle Elohey en slaan ag op Sy volk JisraEl, en berei alles voor volgens julle geslagte en stamme,
5 soos deur Dawid, die koning van JisraEl voorgeskryf is, en volgens die Glansrykheid van Salomo, sy seun; en staan in die Tempel volgens die onderskeie afdelings van julle families, die Leviete, wat voor die aangesig van julle broers die kinders van JisraEl dien,
6 Berei die Pasga ordelik, en maak die bydraes vir julle broers gereed en vier die Pasga ooreenkomstig die Bevel van JaHWeH, wat Hy aan MoshĂš gegee het.
JoshiJaHĂ»W hou ân baie groot Pasga
7 En aan die adamiete wat daar was, het JoshiJaHûW dertigduisend lammers en boklammers gegee en drieduisend kalwers. Dit is gegee uit die goed van die koning, volgens sy belofte, aan die volk, aan die priesters en aan die Leviete.
8 Maar GielkiJaHûW, ZekarJaHûW en Suëlus, die owerstes van die Tempel, het vir die Pasga aan die priesters tweeduisend-seshonderd skape gegee en driehonderd kalwers. [2 Kronieke 35:8]
9 En KownånJaHûW en ShemaJaHûW, en NethanEl sy broer, en GashabJaHûW, en Ogiel, en JeHÎWram, owerstes oor duisend, het vir die Pasga aan die Leviete vyfduisend skape gegee en sewehonderd kalwers. [2 Kronieke 35:9]
10 En toe hierdie dinge na behore gedoen is, het die priesters en die Leviete met die ongesuurde brode, in gepaste orde volgens hul stamme en volgens die onderskeie ampte van die vaders, voor die volk gestaan,
11 om aan JaHWeH te slag soos dit geskryf is in die Boekrol van MoshÚ, en ooreenkomstig die vroeë aanbieding.
12 En hulle het die Pasga op die vuur gerooster, soos dit gebruiklik was. En die bydraes het hulle in koperpotte en panne met suiwer reukwerk gekook
13 en dit voor die hele volk gebring. Daarna het hulle dit vir hulself voorberei, vir die priesters en vir hulle broers, die seuns van AĂ€ron.
14 Want die priesters het die harde vet/niervet tot die aand toe aangebied; en die Leviete het dit vir hulleself voorberei, en vir die priesters se broers, die kinders van AĂ€ron.
15 En die gewyde sangers, die kinders van Asaf, is in rangorde geplaas, volgens die bevel van Dawid, te wete Asaf, ZekarJaH en Jedutun wat uit die koning se gevolg was.
16 En deurwagters is by elke Poort geplaas; dit was nie vir enigeen geoorloof om sy daaglikse diens te verlaat nie; want hulle broers, die Leviete, het dit vir hulle voorberei.
17 So is dan op daardie dag volbring alles wat tot die bydraes aan JaHWeH behoort, sodat hulle die Pasga kon hou
18 en die slaggoed op die altaar van JaHWeH kon naderbring, volgens die bevel van koning JoshiJaHûW.
19 So het die kinders van JisraEl wat daar teenwoordig was, die Pasga en die Fees van Ongesuurde Brode vir sewe dae lank gevier.
20 En so ân Pasga is nie in JisraEl gehou sedert die tyd van die profeet ShemuEl nie.
21 Ja, al die konings van JisraEl het nie so ân Pasga gehou soos JoshiJaHĂ»W nie, en die priesters en die Leviete en die manne van JeHĂ»Wdah het hom gehou saam met die hele JisraEl wat in Jerusalem gewoon het.
22 In die agtiende jaar van die regering van JoshiJaHûW is hierdie Pasga gevier.
23 En die werke van JoshiJaHĂ»W was opreg voor die Aangesig van JaHWeH, met ân hart vol van ywer.
24 En wat betref die dinge wat in sy tyd gebeur het, hulle is beskryf in vorige tye - oor hulle wat oortree het en wat besoedeling gepleeg het teen JaHWeH, meer as enige ander volk en koninkryk, wat Hom bedroef het, en die Woorde van JaHWeH het opgegaan teen JisraEl.
JoshiJaHĂ»W kom in ân onnodige stryd teen die koning van Egipte
25 NA al hierdie handelinge van JoshiJaHûW het dit gebeur dat Farao [Nego], die koning van Egipte, oorlog verwek het teen As-Aram [Kargamis] aan die Eufraat, en JoshiJaHûW het teen hom opgetrek. [2 Konings 23:29]
26 Maar die koning van Egipte het ân boodskap na hom gestuur en gesĂȘ: Wat het ek met u te doen, o koning van JeHĂ»Wdah?
27 Ek is nie deur JaHWeH Elohim teen u uitgestuur nie; want my oorlog is aan die Eufraat: en nou, JaHWeH is met my en ek haas my voort: gaan weg van my en wees nie teen JaHWeH nie.
28 Nogtans het JoshiJaHûW nie met sy strydwaens teruggedraai nie, maar onderneem om teen hom te veg, en hy het nie ag geslaan op die woorde van die profeet JirmeJaHûW wat gespreek is uit die Mond van JaHWeH nie.
29 Maar hy het met hom ân stryd aangeknoop in die dal van Megiddo, en die owerstes het teen JoshiJaHĂ»W opgestaan.
30 Toe het die koning aan sy bediendes gesĂȘ: Dra my weg van die stryd; want ek is baie swak. En sy bediendes het hom dadelik weggeneem uit die stryd.
31 En hy het op sy tweede strydwa geklim en nadat hy na Jerusalem teruggebring is, het hy gesterf en is begrawe in sy vader se graf.
32 En die hele JeHĂ»Wdah het oor JoshiJaHĂ»W getreur, en JirmeJaHĂ»W die profeet het oor JoshiJaHĂ»W geweeklaag, en die hoofmanne met die vroue het oor hom geweeklaag tot hierdie dag toe: en daar is ân bevel uitgevaardig dat dit vir altyd deur die hele saadlyn van JisraEl moes geskied.
33 Hierdie dinge is beskryf in die Boek van die geskiedenis van die konings van JeHûWdah, en elkeen van die dinge wat JoshiJaHûW gedoen het, en sy glorie, en van sy kennis van die Wet van JaHWeH, en die dinge wat hy voorheen gedoen het, en die dinge wat nou vertel word, word beskryf in die Boek van die konings van JisraEl en JeHûWdah.
Nasate van JoshiJaHûW
34 EN die volk het JeHÎWagaz, die seun van JoshiJaHûW, geneem en hom koning gemaak in die plek van JoshiJaHûW sy vader, toe hy drie-en-twintig jaar oud was. [2 Kronieke 36:1,2]
35 En hy het drie maande lank in JeHûWdah en Jerusalem regeer. En toe het die koning van Egipte hom onttroon sodat hy in Jerusalem geen koning meer sou wees nie. [2 Kronieke 36:2]
36 En hy het die volk met eenhonderd talente silwer en een talent goud belas. [2 Kronieke 36:3]
37 Die koning van Egipte het sy broer, JeHÎWjakim as koning oor JeHûWdah en Jerusalem aangestel. [2 Kronieke 36:4]
38 En hy het JeHÎWjakim en die hooggeplaastes gebind; maar JÎWagaz°, sy broer, het hy geneem en uit Egipte gebring. °[2 Kronieke 36:4]
39 JeHÎWjakim was vyf-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het oor JeHûWdah en Jerusalem; en hy het gedoen wat verkeerd was voor Elohim.
40 Teen hom het opgestaan NebukadnĂ©sar, die koning van Babel, en hy het hom met ân metaalband gebind en hom na Babel toe weggevoer.
41 En Nebukadnésar het ook van die gewyde bakke van JaHWeH geneem en hulle weggedra en hulle in sy eie tempel in Babel geplaas.
42 Die verhaal oor sy besoedeling en ongeregtigheid, is geskryf in die Kronieke van die konings.
43 En JeHĂŽWjakim se seun het in sy plek regeer; hy, was net agtien jaar oud toe hy koning gemaak is;Â [2 Kronieke 36:9]
44 en hy het drie maande en tien dae lank in Jerusalem regeer; en gedoen wat besoedel was voor die Aangesig van JaHWeH.
45 En na ân jaar het NebukadnĂ©sar die saak geskik en hom na Babel toe laat bring, tesame met die gewyde bakke van JaHWeH;
46 en hy het SedekiJaHûW koning van JeHûWdah en Jerusalem gemaak toe hy een-en-twintig jaar oud was en hy het elf jaar lank regeer: [2 Kronieke 36:10,11]
47 en hy het gedoen wat besoedel was voor die Aangesig van JaHWeH, en hom nie gesteur aan die woorde wat deur die profeet JirmeJaHûW uit die Mond van JaHWeH tot hom gespreek is nie. [2 Kronieke 36:12]
48 En hoewel hy, in die Naam van JaHWeH, aan koning NebukadnĂ©sar ân eed afgelĂȘ het, het hy meineed gepleeg en afvallig geraak; en hy het sy nek verhard en sy hart, en hy het die Insettinge van JaHWeH, die Elohey van JisraEl oortree. [2 Kronieke 36:13]
49 En ook die owerstes van die volk en die priesters het vele besoedeling bedryf, volgens die gruwels van die nasies, en hulle het die Huis van JaHWeH besoedel, wat in Jerusalem deur Elohim apartgestel was. [2 Kronieke 36:13]
50 En die Elohey van hulle vaders het Sy boodskapper gestuur om hulle tot bekering te roep, omdat Hy hulle, asook Sy Tabernakel, sou vergewe. [2 Kronieke 36:15]
51 Maar hulle het Sy boodskappers gespot, en op die dag wat JaHWeH met hulle gespreek het, het hulle Sy profete uitgelag;Â [2 Kronieke 36:16]
52 totdat Hy, vertoorn vanweë Sy volk se besoedeling, die konings van die Chaldeërs beveel het om teen hulle op te staan. [2 Kronieke 36:17]
53 Die het hulle jongmanne met die swaard verslaan, selfs in die huis van hulle gewyde plek, en hulle het nóg jongman, nóg maagd, nóg ou man, nóg kind gespaar, want Hy het almal in hulle hand oorgegee. [2 Kronieke 36:17]
54 En toe het hulle al die gewyde bakke van JaHWeH geneem, beide groot en klein, tesame met die voorwerpe van JaHWeH, en die koninklike skatte, en dit weggevoer na Babel. [2 Kronieke 36:18]
55 En hulle het die Huis van JaHWeH verbrand, en die mure van Jerusalem afgebreek, en haar torings aan die brand gesteek, en wat in haar kosbaar was, het hulle vernietig. [2 Kronieke 36:19]
56 En diegene wat oorgebly het van die swaard, is na Babel [in Ballingskap] weggevoer [2 Kronieke 36:20]
57 en hulle was diensknegte vir hulle en hul kinders, totdat die Perse regeer het, om die Woord van JaHWeH wat deur die mond van JirmeJaHûW gespreek is, te vervul,
58 totdat die Aarde aan sy Sabbatte ân welbehae het, en die volle tyd van verwoesting gerus het, en totdat sewentig jaar vervul is. [2 Kronieke 36:21]
[Hier vind ons die geskiedenis van die terugkeer van die Jisraeliete uit Babel en die hindernisse wat deur die Samaritane in hulle weg gelĂȘ is met die herbouing van die Tempel - soos dit in Ezra I en 2 vermeld word].
Kores deur Elohim gewek om die Tempel te herbou
1 En in die eerste jaar van Kores, die koning van Persië - sodat die Woord van JaHWeH volbring sou word wat Hy deur die mond van JirmeJaHûW gespreek het,
2 het Elohim die gees van Kores, die koning van PersiĂ« opgewek, en hy het ân proklamasie uitgevaardig dwarsdeur sy hele koninkryk, asook deur ân skrywe, [2 Kronieke 36:22]
3 en hy het gesĂȘ: So sĂȘ Kores, die koning van PersiĂ«; JaHWeH, die Elohey van JisraEl, die Hoogste El, het my koning oor al die koninkryke van die Aarde gemaak,
4 en my beveel om vir Hom ân Huis te bou in Jerusalem wat in JeHĂ»Wdah is. [2 Kronieke 36:23]
Kores verskaf die middele.
5 AS daar dus enige van julle is wat van Sy volk is, laat JaHWeH sy Elohey met hom wees, en laat hom opgaan na Jerusalem wat in JeHûWdah is, en die Huis van JaHWeH sy Elohey van JisraEl herbou, Hy is JaHWeH wat in Jerusalem woon. [2 Kronieke 36:23]
6 Wie ook al dan in verskillende plekke woon, laat hulle wat in sy eie plek is mekaar help, met goud en met silwer,
7 met geskenke, met perde en ook met vee en ander dinge wat met geloftes toegebring is in die Huis van JaHWeH wat in Jerusalem is.
8 Toe het die vernaamstes uit die stamme van JeHĂ»Wdah en Benjamin opgestaan; ook die priesters en die Leviete, en almal wie se gees deur JaHWeH beweeg is om te gaan om ân Huis vir JaHWeH in Jerusalem te bou.
9 En die wat rondom hulle woonagtig was, het hulle in allerlei dinge gehelp, met silwer en goud, met perde en vee, en met baie geskenke, groot in getal, wie se gees daartoe beweeg is.
10 Koning Kores het ook die gewyde bakke van Elohim te voorskyn gebring wat Nebukadnésar uit Jerusalem weggevoer en in sy gode se tempel opgestel het.
Kores gee die bakke terug
11 EN toe Kores, die koning van Persië hulle te voorskyn gebring het, het hy hulle gegee aan Mitridates, sy skatmeester;
12 en deur hom is hulle oorgegee aan Sanabassar, die goewerneur van JeHûWdah.
13 En die getal daarvan was: eenduisend goue bekers, en ân duisend silwer bekers, nege-en-twintig silwer wierookbakke, dertig goue flesse, en tweeduisend-vierhonderd-en-tien silwer, en ân duisend ander houers.
14 Al die houers van goud en silwer wat weggedra is, was vyf-duisend-vierhonderd-nege-en-sestig.
15 Dit is saam met hulle van die ballingskap af teruggebring deur Sanabassar uit Babel na Jerusalem.
16 Maar in die tyd van Artasåsta, die koning van die Persië, het Belemus en Mitridates, en Tabellius, en Rathymus, en Baltemus, en Samellius, die sekretaris, wat saam met hulle opdrag gegee is, en in Samaria en ander plekke gewoon het, die volgende briewe aan hom geskryf teen hulle wat in JeHûWdah en Jerusalem gewoon het:
17 Aan koning ArtasĂĄsta ons meester, u diensknegte, Rathymus die storieskrywer, en Samellius die skrywer, en die res van hulle raadsvergadering, en die regters wat in Celo-Aram en FenĂciĂ« is.
18 Laat dit aan ons meester die koning bekend wees dat die manne van JeHĂ»Wdah van u af na ons in Jerusalem gekom het om weer die besoedelde en opstandige Stad te kom herbou, om die markpleine en die mure van haar te herstel, en die fondament van die Tempel te lĂȘ.
19 As hierdie Stad dan nou herbou word en die mure van haar weer opgerig is, sal hulle nie alleen weier om belasting te betaal nie, maar hulle sal ook teen die koning rebelleer.
20 En terwyl hulle dan nou met die werk aan die Tempel besig is, het ons dit goed gedink om nie te versuim nie,
21 maar dat ons ons meester en koning moet laat weet, dat as dit u sou behaag, daar [hieroor] gesoek moet word in die boekrolle van u vaders;
22 en u sal in die kronieke waaroor daar oor hierdie dinge geskrywe is, vind en verstaan dat die Stad afvallig was en aan beide konings en stede moeite besorg het;
23 en dat die manne van JeHûWdah in haar opstandig was en altyd oorloë veroorsaak het; as gevolg waarvan hierdie Stad dan ook verwoes is.
24 Daarom verklaar ons nou aan u, o meester die koning, dat as hierdie Stad herbou word, en die mure van haar nuut opgerig word, sal u van nou af aan geen toegang hĂȘ tot Celo-Aram en FenĂciĂ« nie.
ArtasĂĄsta verhinder die opbou
25 TOE het die koning weer die volgende teruggeskryf aan Rathymus die storieskrywer, aan Balthemus, aan Semellius die skrywer, en aan die res wat in die afvaardiging was, en die inwoners van Samaria en Aram en FenĂciĂ«:
26 Ek het die brief gelees wat julle aan my gestuur het, daarom het ek beveel dat daar ondersoek ingestel moes word, en dit is bevind dat daardie Stad van ouds af teen die konings gekant was
27 en dat die manne in haar geneig was tot rebellie en oorlog: dat magtige en gewelddadige konings in Jerusalem regeer het, en belasting afgedwing het in Celo-Aram en FenĂciĂ«.
28 Daarom het ek bevel gegee dat daardie manne verhinder moet word om die Stad te herbou, en dat daarop ag gegee moet word dat niks gedoen moet word wat teenstrydig is met hierdie bevel nie;
29 en dat daardie besoedelde werke nie verder mag voortgaan tot die ergernis van konings nie.
30 En nadat ArtasĂĄsta se briewe gelees is, het Rathymus en Semellius, die skrywer, en die res wat saam met hulle in die afvaardiging was, haastig weggegaan na Jerusalem met ân troep perderuiters en ân menigte voetvolk in oorlogsgewaad,
31 en hulle het begin om die bouers te verhinder. So het die bou van die Tempel in Jerusalem dan tot stilstand gekom tot in die tweede jaar van die regering van Darius, die koning van Persië.
Wie is die sterkste?
1 Darius het ân groot fees vir al sy onderdane gehou, en vir sy hele huishouding, en vir al die prinse van MediĂ« en PersiĂ«,
2 en vir al sy vorste en kapteins en luitenante wat onder hom was, vanaf Indië tot Kuwsh, in die honderd sewe-en-twintig provinsies.
3 En toe hulle geëet en gedrink het, en versadig was en huis toe gegaan het, het Darius die koning in sy slaapkamer ingegaan en geslaap en uit sy slaap wakker geword.
4 Toe het die drie jongmanne wat van die koning se lyfwagte was, met mekaar gepraat en gesĂȘ:
5 Laat elkeen van ons een spreuk spreek - WIE IS DIE STERKSTE - en hy wie sân wyser sal wees as die ander, aan hom sal koning Darius groot geskenke gee en groot dinge as teken van oorwinning:
6 Hy sal hom met purper beklee, en uit goue bekers laat drink en op ân goue bed laat slaap, en ân strydwa gee wat deur perde met goue tooms getrek word, en ân hooftooisel van fyn linne en ân ketting om sy nek:
7 en hy sal langs Darius sit vanweë sy wysheid en hy sal genoem word Darius se bloedvriend.
Antwoord van die jongelinge
8 EN toe het elkeen sy spreuk neergeskryf, dit verseël, en dit onder koning Darius se kussing geplaas;
9 en gesĂȘ dat wanneer die koning opstaan, sal hulle aan hom die geskrifte gee; en die koning en die drie prinse van PersiĂ« sou dit beoordeel om te sien wie sân die wysste is, en aan hom sal die oorwinning gegee word, soos dit geskryf is.
10 Die eerste het geskryf, Wyn is die sterkste
11 Die tweede het geskryf, Die koning is die sterkste.
12 Die derde het geskryf, Die vrou is die sterkste; maar bowe alles sal die Waarheid oorwin.
Die eerste jongeling verklaar sy antwoord
13 TOE die koning opgestaan het, het hulle die geskrifte geneem en dit aan hom gegee, en hy het dit gelees;
14 en toe het hy uitgestuur en al die prinse van Persië en Medië laat roep, en die goewerneurs, en die kapteins, en die luitenante, en die burgermeesters;
15 en hy het gaan sit op die koninklike regterstoel; en die geskrifte is voor hulle gelees.
16 En hy het gesĂȘ: Roep die jongmanne, en laat hulle hul spreuke verklaar. Toe is hulle geroep en hulle het ingekom.
17 En hy het aan hulle gesĂȘ: Verklaar aan ons wat julle geskrywe het.
18 Toe het die eerste begin, die een wat gepraat het van die krag van die wyn, en hy het so gesĂȘ: O julle manne, hoe buitengewoon sterk is wyn! Hy verlei alle mense wat hom drink;
19 hy maak die verstand van die koning en die wilde wese eenders; ook maak hy die verstand van die slaaf en die vryman gelyk, van die dienskneg en die vrye, ook van die arme en die ryke;
20 en hy verander elke gedagte in joligheid en pret, sodat ân man nie meer aan droefheid of skuld sal dink nie;
21 en hy maak elke hart ryk, sodat ân man nie meer aan die koning of vors sal dink nie; en hy veroorsaak dat almal van talente [silwer] praat;
22 en wanneer hulle met hul bekers sit, vergeet hulle hul liefde vir beide hulle vriende en broers, en sommer gou-gou trek hulle die swaard;
23 maar wanneer hulle van die wyn herstel het, onthou hulle nie wat hulle gedoen het nie.
24 O menere, is die wyn nie die sterkste terwyl hy ons dwing om hierdie dinge te doen nie? En nadat hy so gespreek het, het hy stil gebly.
Die tweede verklaar sy antwoord
1Â TOE het die tweede, hy wat gepraat het van die sterkte van die koning, begin praat en gesĂȘ,
2 O menere, is die manne wat die see regeer en die Aarde en alles wat in haar is, nie die sterkste nie?
3 Maar tog is die koning magtiger: want hy is meester van al hierdie dinge en het heerskappy oor hulle; en wat hy hulle ook al beveel, dit doen hulle.
4 As hy hulle vra om die een teen die ander oorlog te maak, doen hulle dit; as hy hulle teen die vyand uitstuur, gaan hulle en oorkom berge, mure en torings.
5 Hulle verslaan en word verslaan, en oortree nie die koning se bevel nie; as hulle die oorwinning behaal, bring hulle alles na die koning, sowel die buit as al die ander dinge.
6 En almal wat nie slagveld toe gaan nie en nie oorlog voer nie, maar die boerdery behartig, wanneer hulle gesaai en geoes het, bring hulle dit na die koning, en verplig mekaar om ân skatting te betaal aan die koning. En tog is hy maar net een man.
7 As hy beveel dat daar doodgemaak moet word, maak hulle dood; en as hy beveel dat verskoon moet word, verskoon hulle;
8 as hy beveel dat verslaan moet word, verslaan hulle; as hy beveel dat daar verwoes moet word, dan verwoes hulle; as hy beveel dat daar gebou moet word, bou hulle;
9 as hy beveel dat afgebreek moet word, breek hulle af; as hy beveel dat geplant moet word, plant hulle.
10 Al sy onderdane en sy leërs gehoorsaam hom;
11 verder nog gaan lĂȘ hy, eet hy en drink hy, en neem hy sy rus; en staan daar wagte rondom hom, ook mag niemand weggaan om sy eie sake te doen nie, en ook is niemand ongehoorsaam aan hom nie.
12 O menere, hoe kan die koning nie die magtigste wees as hy op so ân manier gehoorsaam word nie? En hy het stil gebly.
Die derde verklaar sy antwoord
13 TOE het die derde, die een wat oor die vroue en van die Waarheid gespreek het dit was SerubbĂĄbel - begin praat.
14 O menere, is die koning nie groot, of die manne ân menigte nie, en die wyn sterk nie? Wie is dit dan wat hulle regeer of wat heerskappy oor hulle het? Is hulle nie vroue nie?
15 Die vrou het die koning gebaar, en ook die hele volk wat die see en die Aarde regeer, is uit haar gebore.
16 Sy het selfs diegene opgevoed wat die Wingerd aanplant en waarvandaan die wyn kom.
17 En sy self het ook die klere vir die manne gemaak; hulle bring eer aan die mans, maar sonder vroue kan die man nie bestaan nie.
18 Ja, en as die manne goud en silwer versamel het, of enige ander mooi ding, en hulle sien ân vrou wat aanvallig in voorkoms en gestalte is,
19 dan verlaat hulle dit alles en wend die oog op haar en hulle aanskou haar oopmond, hulle oë vasgenael op haar; en het meer begeerte na haar as na silwer of goud of enige mooi ding.
20 ân Man verlaat sy eie vader wat hom grootgemaak het, sy eie deel van die Aarde, en kleef sy vrou aan.
21 En by sy vrou eindig sy dae, en onthou hy nie meer sy vader of sy moeder of sy deel van die Aarde nie.
22 Hierdeur moet julle ook weet dat die vrou heerskappy oor julle het:
23 arbei en swoeg julle nie en bring en gee dit alles vir die vrou nie? Ja, ân man neem sy swaard, en gaan uit om te roof en te steel, om op die see en op riviere te vaar;
24 en hy sien ân leeu en loop in die donker; en wanneer hy gesteel, gebuit en geroof het, bring hy dit na sy beminde.
25 Waardeur ân man sy vrou meer liefhet as sy vader of sy moeder.
26 Ja, daar is baie wat hulle verstand verloor het deur ân vrou en slawe geword het ter wille van haar.
27 Baie het ook omgekom, en vergaan en oortree ter wille van die vrou.
28 En nou glo julle my nie? Is die koning nie groot in sy mag nie? En vrees alle konings nie om hom aan te val nie?
29 Tog het ek hom en Apame gesien, die koning se houvrou en dogter van die bewonderenswaardige Bartacus, terwyl sy aan die regterkant van die koning gesit het;
30 en sy het die kroon van die koning se kop afgehaal en dit op haar eie kop gesit, sy het die koning ook met haar linkerhand geklap.
31 En tog, ten spyte hiervan, het die koning hom vergaap en oopmond na haar gestaar; wanneer sy vir hom gelag het, het hy ook gelag, maar as sy enige misnoeë met hom gehad het, was hy gewillig om haar te vlei sodat sy weer met hom versoen sou raak.
32 O menere, hoe kan dit anders wees as dat vroue sterk is, terwyl hulle so doen?
Die Gees van Waarheid oorwin uiteindelik. [JeHĂŽWganan 14:16]
33 TOE het die koning en prinse na mekaar gekyk; en hy het begin praat oor die Waarheid.
34 O menere, is vroue nie sterk nie? Groot is die Aarde, hoog is die Hemele, snel is die son op sy baan, want hy omsirkel die Hemele op sy kringloop, en hy keer weer terug na sy plek in een dag.
35 Is Hy nie groot wat al hierdie dinge gemaak het nie? Maar die Waarheid is groter en sterker as alle ander dinge.
36 Die hele Aarde roep uit na die Waarheid en die Hemele seën Haar; alle werke skud en bewe vir Haar en by Haar is geen onreg te vind nie.
37 Wyn is onreg, die koning is onreg, vroue is onreg, al die kinders van die adam is wetteloos, en so is al hulle besoedelde dade; en daar is geen Waarheid in hulle nie; en deur hulle ongeregtigheid sal hulle ook vergaan.
38 Maar die Waarheid bly, en Sy is sterk tot in ewigheid; en Sy leef en heers tot in alle ewigheid.
39 En by Haar is daar geen aanneming van die persoon nie; Sy maak ook geen onderskeid nie en doen wat Reg is, en weerhou Haar van alles wat onregverdig en besoedel is; En almal het ân welbehae in Haar werke.
40 Daar is in Haar oordeel ook geen onreg nie; en Sy is die Krag, en die Koninkryk, en die Mag en Majesteit van alle tye. Geseënd is die Elohey van Waarheid!
Tempelwerk hervat deur die wyse wat die Waarheid verhoog het.
41 EN daarmee het hy stilgebly. En die hele volk het toe uitgeroep en gesĂȘ: Groot is die Waarheid en magtig bo alle dinge.
42 Toe het die koning aan hom gesĂȘ: Vra wat jy wil, meer as wat daar geskrywe is en ons sal dit aan jou gee, want jy is die wysste gevind; en jy sal langs my sit en sal my bloedvriend genoem word.
43 Toe het hy aan die koning gesĂȘ: Onthou tog u belofte wat u belowe het om Jerusalem te herbou in die dae toe u u koninkryk ontvang het,
44 en dat u al die voorwerpe wat weggeneem is uit Jerusalem, wat Kores eenkant gesit het toe hy gesweer het om Babel te vernietig, weer daarheen terug sal stuur.
45 U het belowe om die Tempel te herbou wat die Edomiete verbrand het toe JeHûWdah verslaan is deur die Chaldeërs.
46 En nou, o meester, die koning, dit is wat ek verlang en wat ek van u begeer; en dit is die prinslike vryheid wat deur my van u geëis word: Ek vra daarom dat u die belofte sal nakom, die vervulling waarvan u met u eie mond aan die Koning van die Hemele belowe het.
SerubbĂĄbel ontvang briewe van Darius
47 TOE het Darius die koning opgestaan en hom gekus en vir hom briewe geskryf aan al die rentmeesters en landvoogde en krygsowerstes en vorste, dat hy hom geleide sou doen en almal saam met hom sal opgaan om Jerusalem te herbou.
48 Hy het ook briewe geskryf aan al die landvoogde wat in Celo-Aram en FenĂciĂ« is, en aan hulle in Libanon, dat hulle sederhout moes saambring van die Libanonberg na Jerusalem en dat hulle die Stad saam met hom moes herbou.
49 Verder nog het hy vir al die manne van JeHûWdah geskryf wat uit sy koninkryk vry sou wees om op te gaan na JeHûWdah, en dat geen vors of landvoog of rentmeester, met geweld by hulle deure sou ingaan nie;
50 en dat die hele Aarde wat hulle bewoon, vry sou wees van belasting; en dat die Edomiete die dorpe van die manne van JeHûWdah wat hulle in besit geneem het, sou verlaat;
51 en dat daar jaarliks twintig talente gegee sou word vir die bou van die Tempel totdat hy voltooi is;
52 en dat hulle nog tien talente jaarliks sou bydra vir elke dag se brandoffers op die altaar, aangesien hulle ân bevel gehad het om sewentien te slag;
53 en dat almal wat van Babel af gekom het om die Stad te bou, volle vryheid sou hĂȘ, sowel hulle as hul saadlyn, en al die priesters wat gekom het.
54 Hy het ook geskryf oor die onderhoud van die priesters en van die priestersgewaad waarin hulle diens sou doen;
55 dieselfde het gegeld vir die onderhoud van die Leviete, om aan hulle gegee te word tot op die dag wat die Huis [van Elohim] voltooi en Jerusalem herbou is.
56 En hy het beveel dat almal wat die Stad bewaak, grond en lone gegee moet word.
57 Hy het ook teruggestuur al die bakke van Babel, wat Kores eenkant gehou het, asook alles wat Kores beveel het om te doen, het hy ook beveel om te doen en na Jerusalem terug te stuur
SerubbĂĄbel dank Elohim
58 EN toe hierdie jongman uitgegaan het, het hy sy aangesig opgehef na die Hemele in die rigting van Jerusalem, en die Koning van die Hemele geloof en gesĂȘ:
59 Van U kom die oorwinning, en van U kom die Wysheid, aan U behoort die Glansrykheid en ek is U dienskneg.
60 Geseënd is U wat aan my die Wysheid gegee het, en aan U gee ek my dank, o JaHWeH van ons vaders.
SerubbĂĄbel trek op na Babel
61 EN toe het hy die briewe geneem en weggetrek na Babel en alles aan sy broers vertel.
62 En hulle het die Elohim van hulle vaders geloof omdat Hy aan hulle vryheid en Verlossing gegee het
63 om op te gaan en Jerusalem te herbou, en die Tempel waaroor Sy Naam uitgeroep is; en hulle het fees gevier met vreugde en snaarinstrumente, sewe dae lank.
Die manne van JeHûWdah gaan na Jerusalem. Darius gee hulle geleide
1Â HIERNA is die owerstes van die huise volgens hul stamme gekies om op te gaan met hulle vroue en kinders en dogters, met hulle diensknegte en diensmaagde en hulle vee.
2 En Darius het saam met hulle ân duisend perderuiters gestuur om hulle in vrede geleide te doen na Jerusalem, met musiek, tromme en fluite.
3 En al hulle broers het gespeel, en hy het hulle gedwing om saam met hulle te gaan.
Name van die wat teruggekeer het
4 EN dit is die name van die manne wat opgegaan het na die huise van hul vaders in die stamme, na die verdeling van hulle heerskappy.
5 Die priesters, die kinders van PĂnehas, die seun van AĂ€ron: JeHĂŽWshua die seun van JĂŽWtsadak, die seun van SerĂĄJaH, en JeHĂŽWjakin, die seun van SerubbĂĄbel, die seun van SalathiEl van die huis van Dawid uit die genelyn van Fares van die stam van JeHĂ»Wdah;
6 hy wat die wyse woorde gespreek het voor Darius die koning van Persië in die tweede jaar van sy heerskappy, in die maand Nisan(Abib) wat die eerste maand is.
7 Dit is hulle wat uit JeHûWdah opgetrek het uit gevangeskap waar hulle as vreemdelinge gewoon het, en wat deur Nebukadnésar, die koning van Babel, weggevoer is na Babel.
8 En hulle het na Jerusalem teruggekeer en ook na die ander dele van JeHûWdah, elke man na sy eie Stad, wat saam met Serubbåbel gekom het met JeHÎWshua, NegemJaH en ZebådJaH, en ResaJaH, Enenius, Mardocheus, Belsarus, Asfarasus, Reëlius, Rorinus en Baanas, hulle owerstes.
9 Die getal van hulle wat van die volk was, saam met hulle owerstes was: die kinders van Parosch tweeduisend en honderd-twee-en-sewentig;
10 die kinders van Safat, vierhonderd-twee-en-sewentig: die kinders van Ares sewehonderd-ses-en-vyftig;
11 die kinders van Pahat-Moab: uit die kinders van JeHĂŽWshua en JĂŽWab tweeduisend-agthonderd-en-twaalf;
12 die kinders van Elam ân duisend-tweehonderd vier-en-vyftig; die kinders van SathaĂŻ negehonderd-vyf-en-veertig; die kinders van Chorvas sewehonderd-en-vyf; die kinders van Bani seshonderd-agt-en-veertig;
13 die kinders van Babai seshonderd-drie-en-dertig; die kinders van Argas drieduisend-tweehonderd-twee-en-twintig;
14 die kinders van AdonĂkam seshonderd-sewe-en-dertig; die kinders van BagoĂ« tweeduisend-ses-en-sestig; die kinders van JĂŽWab vierhonderd-vier-en-vyftig;
15 die kinders van Ater uit EsekiJaH twee-en-negentig; die kinders van Cilas en Azenas sewe-en-sestig; die kinders van Asar vierhonderd-twee-en-dertig;
16 die kinders van Amri honderd-en-een; die kinders van Arom twee-en-dertig; en die kinders van Basse driehonderd-drie-en-twintig; die kinders van Asefurit ân honderd-en-twee;
17 die kinders van Beter drieduisend-en-vyf;
18 die kinders van Bethlomon ân honderd-drie-en-twintig; die van Nethofas vyf-en-vyftig; die van Anathoth ân honderd-agt-en-vyftig; hulle van Bethasmon twee-en-veertig;
19 die van Cariathiri vyf-en-twintig; die van Cathiras en Berogh sewehonderd-drie-en-veertig; die van Pira sewehonderd; Gadiasiete en Ammidiërs vierhonderd-twee-en-twintig;
20 die van Kiramas en Gabbes seshonderd-een-en-twintig; die van Makalon ân honderd-twee-en-twintig; die van BetoliĂ« twee-en-vyftig;
21 die kinders van Nifis ân honderd-ses-en-vyftig; die kinders van Kalamelali en Onus sewehonderd-vyf-en-twintig;
22 die kinders van Jerechu tweehonderd-vyf-en-veertig;
23 die kinders van Sanaas drieduisend-driehonderd-en-dertig.
24 Die priesters; die kinders van Jeddu die seun van JeHĂŽWshua onder die kinders van Lanasib negehonderd-twee-en-sewentig; die kinders van Emeruth ân duisend-twee-en-vyftig;
25 die kinders van Fassur ân duisend-vierhonderd-en-sewe; die kinders van Eharmi ân duisend-en-sewentien.
26 Die Leviete: die kinders van Jusua en Kadoëli en Banni en Sudi vier-en-sewentig.
27 Die gewyde sangers: die kinders van Asaf ân honderd-agt-en-twintig.
28 Die deurwagters: die kinders van Sallum, die kinders van Atar, die kinders van Tolman, die kinders van Dahub, die kinders van Ateta, die kinders van Tobi altesaam ân honderd-nege-en-dertig.
29 Die diensknegte van die Tempel: die kinders van Hesai, die kinders van Asifa, die kinders van Tabaoth, die kinders van Ceras, die kinders van Suda, die kinders van Faleas,
30 die kinders van Labana, die kinders van Agraba, die kinders van Akud, die kinders van Uta, die kinders van Cetab, die kinders van Akaba, die kinders van Sjiba, die kinders van Anan, die kinders van Cathua,
31 die kinders van Geddur, die kinders van Laïr, die kinders van Desan, die kinders van Noëba, die kinders van Chaseba, die kinders van Casera, die kinders van Osia, die kinders van Finoë, die kinders van Asara,
32 die kinders van BasthaĂŻ, die kinders van Assana, die kinders van Mavi, die kinders van Nafis, die kinders van Akuf, die kinders van Achiba, die kinders van Asub, die kinders van Farenaces, die kinders van Basalot, die kinders van Meeda, die kinders van Kouta, die kinders van Charea, die kinders van Charkus, die kinders van Aserer, die kinders van Tomoi, die kinders van Nasit, die kinders van Atifa.
33 Die kinders van die diensknegte van Salomo; die kinders van Asapfioth, die kinders van Farera, die kinders van Jejeli, die kinders van Loson, die kinders van IsdaEl, die kinders van Safni,
34 die kinders van HagiJaH, die seuns van Sachareth, die kinders van SabiJaH, die kinders van Saroth, die kinders van Misaje, die kinders van Gas, die kinders van Addus, die kinders van Suba, die kinders van Aferra, die kinders van Barod, die kinders van Safag, die kinders van Allom.
35 Die volgende het almal gedien in die Tempel, en was die kinders van die diensknegte van Salomo, driehonderd twee-en-sewentig.
36 Die volgende het opgetrek van Thermeleth en Thelersa, deur Charnatalan gelei, en Aalar;
37 maar hulle kon ook nie hulle stede of families uitwys of hoe hulle uit JisraEl stam nie; die kinders van Dalan, die seun van Baëma, die kinders van Nehoda seshonderd-twee-en-vyftig.
38 En uit die priesters wat die priesterskap bedien en wie se geslagsregister nie gevind kon word nie; die kinders van Obdie, die kinders van Akbos, die kinders van Jaddu wat met Augia, een van die dogters van Faëseldeus, getrou het en na sy naam vernoem is.
39 En as die geslagsgeskrif in die register gesoek is en nie gevind is nie, is hulle van die priesteramp onthef:
40 En Nehemia en Attaria het aan hulle gesĂȘ dat hulle geen deel sou hĂȘ aan die aparte dinge totdat daar ân hoĂ«priester opgestaan het wat geklee is met die Openbaring en Waarheid nie.
41 Al die Jisraeliete van twaalf jaar en ouer, sonder die diensknegte en diensmaagde, was in getal twee-en-veertigduisend-driehonderd-en-sestig.
42 Hulle knegte en diensmaagde was seweduisend-driehonderd-sewe-en-dertig; die sangers en sangeresse tweehonderd-vyf-en-veertig;
43 vierhonderd-vyf-en-dertig kamele, seweduisend-ses-en-dertig perde, tweehonderd-vyf-en-veertig muilesels, vyfduisend-vyfhonderd-vyf-en-twintig esels.
44 En enigeen onder die owerstes van hulle families, toe hulle in die Tempel van Elohim in Jerusalem kom, het belowe om weer die Huis van Elohim te bou op sy eie plek en volgens hulle vermoëns.
45 En om aan die gewyde skatkis van die werke, ân duisend talente goud te gee, vyfduisend silwer en ân honderd priesterlike gewade.
46 En die priesters en die Leviete van die volk het in Jerusalem gewoon en in die landelike gebiede, en die gewyde sangers, asook die deurwagters; en die hele JisraEl in hulle dorpe.
47 Maar toe die sewende maand op hande was, en die kinders van JisraEl elkeen in sy eie woonplek was, het hulle almal eendragtig saamgekom in die voorhof van die eerste Poort wat na die ooste was.
48 Toe het JeHĂŽWshua, die seun van JĂŽWtsadak, opgestaan asook sy broers, die priesters, en SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, en sy broers,
49 en hulle het die altaar van die Elohim van JisraEl gereedgemaak om brandoffers op hom te slag soos dit uitdruklik beveel is in die Boek van MoshĂš, die man van Elohim.
Die altaar word opgerig
50 EN hulle het die altaar opgerig op sy plek, hoewel daar van die ander volke van die Aarde teen hulle versamel het, want al die volke van die Aarde was in vyandskap met hulle.
51 Want al die volke wat op die Aarde was, het hulle versterk. En hulle het slagdiere geslag volgens die tyd en brandoffers aan JaHWeH, beide oggend en aand.
52 Ook het hulle die Fees van Takskuilings gevier soos wat dit in die Wet beveel word, en hulle het daaglikse [vuurbereidings] gebring volgens voorskrif; en daarna die voortdurende spysbydrae en die bydrae van die Sabbatte, en van die vernuwings, en van al die ander feesdae, voor hulle wat gewy was. [LevĂtikus 23:37,38]
53 En almal van hulle wat ân belofte aan Elohim gemaak het, het begin om slagdiere aan Elohim te slag vanaf die eerste dag van die sewende maand, alhoewel die Tempel van Elohim nog nie herbou was nie.
54 En hulle het aan die bouers en skrynwerkers silwer gegee, spys en drank.
55 Aan die Sidoniërs en ook Tiriërs het hulle rytuie gegee sodat hulle sederbome van Libanon kon bring om op vlotte oor te vaar na die hawe van Jafo, soos wat hulle beveel was deur Kores, koning van Persië.
56 En in die tweede jaar en tweede maand na sy koms na die Tempel van Elohim in Jerusalem, het SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, en JeHĂŽWshua die seun van JĂŽWtsadak en hulle broers en die priesters en die Leviete, en almal hulle wat na Jerusalem gekom het uit gevangeskap, daarmee begin.
Fondasie van die Tempel word gelĂȘ
57 EN hulle het die fondament vir die Huis van Elohim gelĂȘ op die eerste dag van die tweede maand in die tweede jaar nadat hulle na JeHĂ»Wdah en Jerusalem gekom het.
58 En hulle het die Leviete van twintig jaar en ouer aangestel oor die werke van JaHWeH. En JeHĂŽWshua het opgestaan met sy seuns en sy broers, en KadmiEl sy broer, en die seuns van Emadabus, met die kinders van Joda die seun van EliJaHdad met hulle seuns en broer, al hierdie Leviete, het eenparig voortgegaan met die werk, en geswoeg om die werke in die Huis van Elohim te bevorder.
59 En die bouers het die Huis van JaHWeH gebou. En die priesters het uitgedos in hulle kledingstukke gestaan met snarespel en basuine; en die Leviete, die kinders van Asaf, het simbale gehad
60 terwyl hulle liedere van danksegging sing, en JaHWeH geprys het volgens wat Dawid, die koning van JisraEl, verordineer het.
61 En hulle het hulle stemme verhef met liedere tot eer van JaHWeH, en JaHWeH geloof, dat Sy Barmhartigheid en Sy Majesteit vir ewig oor die hele JisraEl sal wees.
62 En die hele volk het op trompette geblaas en met ân harde stem geroep en liedere van danksegging tot JaHWeH gesing oor die oprigting van die Huis van JaHWeH.
63 Dog elkeen van die priesters en Leviete, en van die owerstes van hulle families, wat oud was en die Huis wat voor hierdie een was, gesien het,
64 het die bou van hierdie Huis genader met geween en met groot geroep en baie basuine en vreugde in luide stem,
65 sodat die volk die basuine nie kon hoor weens die geween van die volk nie; want die skare het so luid uitgeroep dat dit van ver gehoor kon word.
66 En toe die vyande van die stam van JeHûWdah en Benjamin dit hoor, het hulle gekom om uit te vind wat daardie geluid van basuine kon beteken.
67 En hulle het verstaan dat hulle wat in gevangeskap was, die Tempel vir JaHWeH die Elohey van JisraEl gebou het.
68 Toe het hulle na SerubbĂĄbel en JeHĂŽWshua gegaan, en na die owerste van die families en aan hulle gesĂȘ: Laat ons saam met julle bou.
69 Want ons behoort aan julle Elohey, soos julle, en ons slag aan Hom sedert die dae van Asbakaf, die koning van die Aramiërs, wat ons hierheen gebring het.
70 Toe het SerubbĂĄbel en JeHĂŽWshua en die owerste van die families van JisraEl aan hulle gesĂȘ:
71 Dit is nie vir ons en julle om saam ân Huis vir JaHWeH ons Elohey te bou nie.
72 Ons sal alleen vir die Elohey van JisraEl bou, volgens wat Kores die koning van Persië ons beveel het.
Die bou van die Tempel word verhinder
73 Maar die nasies van die Aarde het hulle opgedring aan die inwoners van JeHûWdah, en hulle beset en hulle verhinder om te bou;
74 en deur hinderlae, sameswering en oorlopery, het hulle die voltooiing van die bouwerk gedurende koning Kores se leeftyd verhinder, en so is die bouwerk twee jaar lank vertraag totdat Darius se koningskap aangebreek het.
Bouwerk van die Tempel word aangemoedig. SerubbĂĄbel en JeHĂŽWshua begin daarmee
1 NOU in die tweede jaar van die heerskappy van Darius, het Haggai en ZekarJaH, [die seun van BerekJaHûW] die seun van Addo, geprofeteer oor die manne van JeHûWdah in JeHûWdah en Jerusalem in die Naam van JaHWeH die Elohey van JisraEl wat op hulle was.
2 Toe het SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, en JeHĂŽWshua, die seun van JĂŽWtsadak, opgestaan en die Huis van JaHWeH in Jerusalem begin bou, die profete van JaHWeH was met hulle en het hulle gehelp.
Sisinnes probeer die bou verhinder
3 OP dieselfde tyd het na hulle gekom Sisinnes, die onder-goewerneur van Aram en FenĂciĂ« en Satrabusan en sy metgeselle, en hy het aan hulle gesĂȘ:
4 Deur wie se opdrag bou julle hierdie Huis en hierdie dak, en doen julle al die ander dinge en voltooi dit? En wie is die werkers wat hierdie dinge doen?
5 En nadat die ondersoek gedoen is oor die gevangenisse, het die oudstes van die manne van JeHĂ»Wdah Barmhartigheid gevind in die OĂ« van JaHWeH, en hulle is nie van die bouwerk verhinder nie totdat Darius hiervan laat weet is, en die mense â n antwoord kon bekom.
6 Die afskrif van die briewe wat Sisinnes geskryf het en na Darius gestuur het, is soos volg:
7 Sisinnes, die goewerneur van Aram en FenĂciĂ«, en Satrabusan en sy metgeselle wat in Aram en FenĂciĂ« owerstes is, wens Darius die koning voorspoed toe.
8 Laat alle dinge bekend wees aan ons meester die koning, dat na ons in die landstreek van JeHûWdah gekom het en die Stad van Jerusalem ingegaan het, dat ons in die Stad van Jerusalem die oudstes van die manne van JeHûWdah gevind het wat uit gevangeskap gekom het,
9 en wat ân nuwe en groot Huis vir Elohim aan die bou was, met gekapte kosbare steen en die houtwerk in die mure gelĂȘ.
10 En daardie werke is gedoen met groot haas, en dit gaan voorspoedig daarmee in hulle hande en met alle eer en ywer word dit gedoen.
11 Toe het ons hierdie oudstes gevra en gesĂȘ: Deur wie se bevel bou julle hierdie Huis en lĂȘ die fondasies van hierdie werke?
12 En ons het dit aan hulle gevra met die voorneme om u daaroor in te lig deur te skrywe watter manne daaroor aangestel is; en ons het dan ook skriftelik van hulle die name van hulle owerstes geëis.
13 Maar hulle het ons geantwoord en gesĂȘ: Ons is die kinders van JaHWeH wat Hemele en Aarde gemaak het.
14 En wat hierdie Huis betref, hy was baie jare gelede gebou deur ân groot en sterk koning van JisraEl, wat hom voltooi het.
15 Maar toe ons vaders teen die Elohey van JisraEl wat in die Hemele is, oortree het, en Hom verbitter het, het Hy hulle oorgegee aan die mag van Nebukadnésar, koning van Babel van die Chaldeërs
16 wat die Huis afgebreek en hom verbrand het en die mense in gevangeskap weggevoer het na Babel.
17 Maar in die eerste jaar wat koning Kores oor die Aarde van Babel regeer het, het koning Kores geskryf dat hierdie Huis weer herbou sal word.
18 En die gewyde goue en silwer voorwerpe wat Nebukadnésar weggevoer het uit die Huis in Jerusalem en in sy eie tempel geplaas het, het Kores die koning weer uitgeneem met die tempel in Babel en dit aan Serubbåbel en aan Sabanasser die onder-goewerneur gegee,
19 met die bevel dat hy hierdie selfde bakke sou wegneem en hulle in die Tempel in Jerusalem terugplaas; en dat die Huis van JaHWeH op hierdie plek herbou moes word.
20 Toe Sabanasser daar aankom, het hy die fondasies gelĂȘ van die Huis van JaHWeH in Jerusalem; en van toe af tot nou toe word dit steeds gebou en is hy nog nie heeltemal voltooi nie.
21 Daarom, as dit goed is in die oë van die koning, laat daar ondersoek ingestel word in die rekords van koning Kores;
22 en as dit bevind word dat die herbou van die Huis van JaHWeH gedoen is met die toestemming van koning Kores, en as ons meester, die koning, dit so wil, laat hom ons daarvan in kennis stel.
23 Toe het koning Darius beveel dat daar in die geskrifte van Babel gesoek moet word, en daar is by Ecbatana die paleis, wat in die Aarde van Media was, ân rol gevind waarin hierdie dinge opgeteken is.
24 In die eerste jaar van die heerskappy van Kores het koning Kores beveel dat die Huis van JaHWeH weer herbou moes word in Jerusalem, waar hulle met voortdurende vuur geslag het;
25 die hoogte van hom sou sestig voorarm wees en die breedte sestig voorarm met drie wande gekapte steen en een wand van nuwe hout van daardie deel van die Aarde; en die uitgawes van hom moes kom uit die Huis van koning Kores
26 en dat die gewyde bakke van die Huis van JaHWeH, beide goud en silwer, wat Nebukadnésar uit die Huis in Jerusalem geneem het, weer teruggebring sou word na die Huis in Jerusalem en weer op die plek gesit word waar hulle voorheen was.
Darius bevorder die bou van die Tempel
27 EN hy het ook beveel dat Sisinnes die onder-goewerneur van Aram en FenĂciĂ«, en Satrabusan en hulle metgeselle en ander landvoogde, wat in Aram en FenĂciĂ« aangestel was, versigtig moet wees om nie in te meng met die plek nie, maar toe te laat dat SerubbĂĄbel, die dienskneg van JaHWeH, en owerste van JeHĂ»Wdah, en die oudstes van die manne van JeHĂ»Wdah, die Huis van JaHWeH op daardie plek bou.
28 Ek het ook beveel dat dit gestaak moet word; en dat hulle moet toesien dat die manne van JeHûWdah wat uit die gevangeskap gekom het, gehelp word totdat die Huis van JaHWeH voltooi is:
29 En ook dat die inkomste uit Celo-Aram en FenĂciĂ« met ywer en oorleg aan SerubbĂĄbel, die owerste gegee word vir hierdie mense as ân slagdier aan JaHWeH van osse, ramme en lammers;
30 en ook koring, sout, wyn en olie, gedurende elke jaar gegee word sonder verdere vrae, volgens wat die priesters in Jerusalem sal aantoon wat elke dag gebruik sou word.
31 Want dranke sal gemaak word aan die Hoogste El vir die koning en vir sy kinders, en dat hulle mag bid vir ân lang lewe.
32 En hy het beveel dat wie ook al oortree, of enigiets wat tevore gespreek of geskryf is, verontagsaam, moet aan ân balk uit sy eie huis opgehang word, en dat al sy goedere die koning sal toekom.
33 Daarom sal JaHWeH, Wie se Naam daar aangeroep word, elke koning en volk heeltemal vernietig wat sy hand uitsteek om die bou van die Huis van JaHWeH in Jerusalem te verhinder of hom te beskadig.
34 Ek, Darius, die koning, het dit goed gevind dat hierdie dinge gedoen sal word met ywer volgens hierdie voorskrifte.
[Vgl. Ezra 5 en 6:1-12].
Sisinnes en ander bevorder die bou van die Tempel
1 TOE het Sisinnes die goewerneur van Celo-Aram en FenĂciĂ« en Satrabusan en hulle metgeselle, die bevele van koning Darius uitgevoer,
2 en ywerig oor die gewyde werke toesig gehou, en die oudstes van die manne van JeHûWdah en owerstes van die Tempel bygestaan.
3 En so het die gewyde werk gefloreer soos Aggeus en ZekarJaH die profete geprofeteer het.
4 En hulle het hierdie dinge voltooi volgens die Bevel van JaHWeH, die Elohey van JisraEl en met die toestemming van Kores, Darius en Artasåsta, die konings van Persië.
Die Tempel word voltooi
5 EN so is die Huis van Apartheid voltooi in die derde dag van die maand Adar, in die sesde jaar van Darius se koningskap.
6 En die kinders van JisraEl, die priesters en die Leviete en ander wat in gevangeskap was en wat by hulle gevoeg is, het gedoen volgens wat geskryf is in die Boekrolle van MoshĂš.
Die Tempel word ingewy
7 EN vir die inwyding van die Huis van JaHWeH het hulle honderd jong osse geslag, tweehonderd ramme, vierhonderd lammers;
8 en twaalf bokke vir die oortredinge van die hele JisraEl, volgens die getal van die stamme van JisraEl.
9 Die priesters en die Leviete het ook gestaan volgens die stamme, uitgedos in hulle gewade in diens van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, volgens die Boek van MoshĂš, en die deurwagters was by elke Poort.
Die manne van JeHûWdah hou die Pasga
10 EN die kinders van JisraEl wat uit gevangeskap gekom het, het die Pasga gevier op die veertiende dag van die eerste maand, daarna is die priesters en die Leviete ingewy.
11 Hulle wat uit die gevangeskap was, is nie almal saam ingewy nie, maar die Leviete is almal saam ingewy.
12 En so het hulle die Pasga aangebied vir almal uit gevangeskap, en vir hulle broers, die priesters en vir hulleself.
13 En die kinders van JisraEl wat uit gevangeskap gekom het, het geëet, almal wat hulleself afgesonder het van die verfoeilikhede [gruwels] van die mense van die Aarde, en hulle het JaHWeH gesoek.
Die manne van JeHûWdah verbly hulle in Elohim
14 EN hulle het die Fees van die Ongesuurde Brode gevier, sewe dae lank en was vrolik voor die Aangesig van JaHWeH,
15 omdat Hy die raad van die koning van Assirië in hulle guns gedraai het om hulle hande te versterk in die werke van JaHWeH die Elohey van JisraEl.
[Vgl. Ezra 6:13-22]
Ezra na Jerusalem
1 EN hierna, toe Artasåsta die koning van Persië regeer het, het Ezra gekom, die seun van SeråJaH, die seun van AzarJaH, die seun van GielkiJaH, die seun van Sallum,
2 die seun van Sadok, die [seun van] AhĂtub, die seun van AmarJaH, die seun van AzarJaH, die seun van MĂ©rajot, die seun van ZeragJaH, die seun van Ussi, die seun van Bukki, die seun van AbisĂșa, die seun van PĂnehas, die seun van El-Azar, die seun van AĂ€ron, die hoĂ«priester. [Ezra 7:1-5]
3 Hierdie Ezra het van Babel gekom as ân skrifgeleerde, baie geleerd in die Wet van MoshĂš wat deur die Elohey van JisraEl gegee is. [Ezra 7:6]
4 En die koning het aan hom eer bewys; want hy het barmhartigheid in sy oë gevind in al sy versoeke.
5 Daar het ook saam met hom opgegaan sekere van die kinders van JisraEl, en die priesters, en die Leviete, en van die sangers, deurwagters, en dienaars van die Apartheidsplek. [Ezra 7:7]
6 In die sewende jaar van die heerskappy van ArtasĂĄsta, in die vyfde maand, dit was die koning se sewende jaar, het hulle uit Babel gegaan op die eerste dag van die eerste maand,
7 en na Jerusalem gekom na die voorspoedige reis wat JaHWeH hulle gegee het. [Ezra 7:10]
8 Want Ezra het groot vaardigheid gehad sodat hy niks uitgelaat het van dit wat in die Wet van JaHWeH was nie, en van die Gebooie, om aan die hele JisraEl die Verordeninge en oordele te onderrig. [Ezra 7:11]
9 Hierby was ook ân skriftelike opdrag van die koning ArtasĂĄsta aan Ezra, die priester en leermeester van die Wet van JaHWeH, waarvan die afskrif soos volg is:
Briefrol aan die skrifgeleerde Ezra
10 KONING Artasåsta wens aan Ezra, die priester en leser van die Wet van JaHWeH, groete te stuur. [Ezra 7:12]
11 Aangesien ek my voorgeneem het om medelye te betoon, het ek bevel gegee dat diegene van die volk van [JeHûWdah] en van die priesters en Leviete wat in ons gebied is en wat gewillig en begerig is, saam met u na Jerusalem moet gaan. [Ezra 7:13]
12 Soveel van hulle wat graag wil gaan, laat hulle saam met u vertrek, aangesien dit goed gelyk het vir my en my sewe vriende, die raadgewers;
13 sodat hulle kan omsien na die sake van JeHûWdah en Jerusalem wat in die Wet van [jou] Elohey vervat is, [Ezra 7:14]
14 en hulle die geskenke aan die Elohey van JisraEl kan dra na Jerusalem wat ek en my vriende belowe het en al die goud en die silwer wat in die Aarde van Babel gevind kan word, dat hulle dit weer kan bring na hulle Elohey in Jerusalem, [Ezra 7:15]
15 Saam met dit wat deur u volk gegee word vir die Huis van hulle Elohey wat in Jerusalem is; en die silwer en goud wat bymekaargemaak kan word vir jong osse, ramme, lammers en dinge wat daaraan toebehoort;Â [Ezra 7:16]
16 met die doel dat hulle spysbydraes mag naderbring vir hulle Elohey op die altaar van hulle Elohey wat in Jerusalem is. [Ezra 7:17]
17 En wat jy en jou broers ook al met die silwer en goud doen, doen dit volgens die wil van julle Elohey. [Ezra 7:18]
18 En die bakke van JaHWeH wat aan jou gegee word vir gebruik in die Huis van jou Elohey wat in Jerusalem is. [Ezra 7:19]
19 Dit sal jy gee uit die skatkamer van die koning.
20 En ek, ArtasĂĄsta, het ook beveel dat hulle wat aangestel is oor die skatte van Aram en FenĂciĂ«,
21 en wat Ezra die priester en leermeester van die Wet van die Hoogste El sal vra, dit sal spoedig aan hom gegee word
22 tot die som van ân honderd talente silwer, so ook koring, selfs tot ân honderd mud, en ân honderd dele wyn en ander dinge in oorvloed.
23 Laat alle dinge gedoen word volgens die Wet van Elohim, ywerig aan die Hoogste El, sodat gramskap nie kom op die koninkryk van die koning en sy kinders nie.
24 Ek het jou ook beveel dat jy geen belastings moet hef of laste op enige van die priesters of Leviete of gewyde sangers of deurwagters of skrifge-leerdes van die Tempel, of van enigeen wat werk in hierdie Tempel het, mag lĂȘ nie.
 25 Ook dat geen man die outoriteit het om enigiets op hulle op te lĂȘ nie.
26 En jy, Ezra, volgens die Wysheid van die Elohim, beĂ«dig die regters en skeidsregters sodat hulle in die hele Aram en FenĂciĂ« kan oordeel almal wat die Wet van jou Elohey ken; en hulle wat haar nie ken nie, sal jy onderrig.
27 En wie ook al die Wet van jou Elohey oortree, en van die koning, sal streng gestraf word, of dit deur die dood is of deur ander lyfstraf of deur geldboete of gevangenisneming.
28 Toe sĂȘ Ezra die skrifgeleerde: GeseĂ«nd is JaHWeH en Hy alleen wat hierdie dinge in die hart van die koning gelĂȘ het om hierdie Huis wat in Jerusalem is te verhoog;
29 en Hy het my vereer in die aangesig van die koning en sy raadgewers, en al sy vriende en edelliede.
30 Daarom is ek aangemoedig deur die hulp van my Meester JaHWeH, en het ek manne van JisraEl bymekaargemaak om op te trek saam met my.
Die name van diegene wat saam met Ezra gegaan het
31 EN dit is die owerstes volgens hulle geslagregister en die verdeling van die heerskappy, wat saam met my opgetrek het van Babel onder die ryk van die koning, ArtasĂĄsta:Â [Ezra 8:1]
32 Uit die kinders van PĂnehas, Gersom; uit die kinders van Itamar, GamaliĂ«; van die kinders van Dawid, Gattush die seun van ShekanJaH; [Ezra 8:1]
33 van die kinders van PĂĄrhos, ZekarJaH; en saam met hom is getel ân honderd-en-vyftig manne;Â [Ezra 8:3]
34 van die kinders van Pahat-Moab, ElJeHĂŽWeynay, die seun van ZeragJaH en saam met hom tweehonderd man;Â [Ezra 8:4]
35 van die kinders van Sattu, ShekanJaH die seun van JahaziEl JehiEl, en saam met hom driehonderd man;Â [Ezra 8:5]
36 uit die kinders van Adin, Ebed, die seun van JĂŽWnathan, en saam met hom tweehonderd-en-vyftig man;Â [Ezra 8:6]
37 van die kinders van Elam, JeshaJaH seun van AtĂĄlJaH en saam met hom sewentig man; van die kinders van ShafĂĄtJaH, ZebĂĄdJaH, die seun van MikaEl, en saam met hom sewentig man;Â [Ezra 8:8]
38 van die kinders van JĂŽWab, ObadJaH seun van JehiEl, en saam met hom tweehonderd-en-twaalf man;Â [Ezra 8:9]
39 van die kinders van Bani: SĂ©lomit seun van JĂŽwsifJaH, en saam met hom ân honderd-en-sestig man;Â [Ezra 8:10]
40 van die kinders van BĂ©bai, ZekarJaH seun van BĂ©bai, en saam met hom agt-en-twintig man;Â [Ezra 8:11]
41 van die kinders van Asgad, JĂŽWganan seun van HakkĂĄtan en saam met hom ân honderd-en-tien man [Ezra 8:12]
42 van die kinders van AdonĂkam, die laaste, en hierdie is hulle name: EliFelet, die seun van JeiEl, en ShemaJaH, en saam met hulle sewentig man [Ezra 8:13]; van die kinders van Bigwai, Utai en Sabbud en saam met hulle sewentig man. [Ezra 8:14]
43 En hierdie het ek bymekaar gebring by die rivier Ahawa, waar ons ons tente vir drie dae opgeslaan het; en ek het hulle ondersoek.
44 Maar toe ek daar geen priesters en Leviete vind nie, [Ezra 8:15]
45 het ek EliEzer gestuur, en AriEl, en ShemaJaH, en Masma en El-Natan, en Jarib, en JĂŽWjarib, en Natan, El-Natan, ZekarJaH, en MesĂșllam, hoofmanne en geleerd. [Ezra 8:16]
46 En ek het hulle gevra dat hulle na Iddo, die owerste, moes gaan wat in die plek van die skatkamer was,
47 en hulle beveel dat hulle met KasĂfJaH, sy broers, en met die rentmeesters in daardie plek moes praat, om aan ons manne te stuur wat die priesters se amp in die Huis van onse Elohey kon uitvoer. [Ezra 8:17]
48 En deur die magtige hand van onse Elohey het hulle vaardige manne van die kinders van Magli die seun van Levi, die seun van JisraEl na ons gebring, SerébJaH en sy seuns en sy broers wat reeds agtien was. [Ezra 8:18]
49 En GashabJaH en JeshaJaH en Hosea, sy broer, van die kinders van Meråri en hulle kinders, twintig man. [Ezra 8:18]
50 En van die diensknegte van die Tempel wat Dawid en die owerstes verordineer het tot die diens van die Leviete, tweehonderd-en-twintig dienaars in die Tempel, hulle almal se name is skriftelik aangeteken. [Ezra 8:20]
51 En daar het ek ân vas aanbeveel vir die jong manne voor onse Elohey, om van Hom ân voorspoedige reis te vra, beide vir ons en vir hulle wat met ons was, vir ons kinders en ons vee;Â [Ezra 8:21]
52 want ek was skaam om vir die koning se huisknegte en ruiters te vra om op te tree as beskerming teen ons teenstanders.
53 Want ons het aan die koning gesĂȘ dat die Krag van ons Elohey met hulle is wat Hom in alle opregtheid soek. [Ezra 8:22]
54 En weer het ons onse Elohey gesmeek aangaande hierdie dinge en het Hom gunstig teenoor ons gevind. [Ezra 8:23]
55 Toe het ek twaalf van die owerstes van die priesters afgesonder, SerébJaH, en GashabJaH en nog tien manne van hulle broers saam met hulle; [Ezra 8:24]
56 en ek het die silwer en die goud vir hulle geweeg, die bydraes, en die gewyde bakke van die Huis van onse Elohey, wat die koning en sy raadgewers en die prinse en die hele JisraEl gegee het. [Ezra 8:24]
57 En nadat ek dit geweeg het, het ek aan hulle gegee seshonderd-en-vyftig talente silwer en goue bakke van ân honderd talente en ân honderd talente goud, [Ezra 8:26]
58 en twintig goue drinkbekers en twaalf bakke van fyn geelkoper, wat soos goud geglinster het. [Ezra 8:27]
59 En ek het aan hulle gesĂȘ: Albei van julle is apartgestel vir JaHWeH, en die bakke is apartgestel, en die goud en die silwer is ân eed aan JaHWeH, die Elohey van ons vaders. [Ezra 8:28]
60 Hou wag en pas hulle op totdat julle hulle aan die owerste van die priesters en die Leviete gegee het en aan die owerste van die stamme van JisraEl in Jerusalem, in die kamers van die Huis van JaHWeH. [Ezra 8:29]
61 Toe het die priesters en Leviete die silwer en goud en die bakke ontvang om dit na Jerusalem in die Huis van JaHWeH te bring. [Ezra 8:30]
Aankoms in Jerusalem
62 EN ons het op die twaalfde van die eerste maand van die Ahawarivier af weggetrek en by Jerusalem gekom deur die Magtige Hand van onse Elohey wat met ons was;Â [Ezra 8:31-32]
63 en vanaf die begin van ons reis het Hy ons van elke vyand verlos en so het ons by Jerusalem gekom. En toe ons daar drie dae was, is die goud en die silwer, wat afgeweeg was, op die vierde dag in die Huis van onse Elohey afgelewer aan Méremot, die priester en seun van UriJaH. [Ezra 8:31]
64 En saam met hom was El-Azar, die seun van PĂnehas, en saam met hulle was JĂŽWzabad, die seun van Jehshua, en NoadJaH, die seun van BĂnnuĂŻ, en die Leviete: alles is, volgens getal en gewig, aan hulle gegee. [Ezra 8:33]
65 En die volle gewig daarvan is opgeskryf in dieselfde uur. [Ezra 8:34]
66 En hulle wat uit ballingskap gekom het, het aan JaHWeH, die Elohey van JisraEl geslag, twaalf jong osse vir die hele JisraEl,
67 ses-en-negentig ramme, twee-en-sewentig lammers, twaalf bokke vir die oortreding; alles as ân brandoffer aan JaHWeH. [Ezra 8:35]
68 En hulle het die koning se bevele oorgedra aan die koning se rentmeesters en aan die landvoogde van Celo-Aram en FenĂciĂ«; en hulle het die volk en die Huis van JaHWeH vereer. [Ezra 8:36]
Baie van die volk van JisraEl trou met verbasterde vroue
69 NA hierdie dinge gedoen is, het die owerstes na my gekom en gesĂȘ: Die volk van JisraEl, die owerstes, die priesters en Leviete, het hulle nie afgeskei van die verbasterde volke van die Aarde nie, ook nie van hulle gruwels nie;
70 van hierdie volke, die KanaÀniete, Hetiete, Feresiete, Jebusiete en die Moabiete, Egiptenare en Edomiete nie. [Ezra 9:1]
71 Want hulle en hul seuns het met die dogters van hierdie volke getrou, en so het die saadlyn van Apartheid, vermeng geraak met die verbasterde volke van die Aarde; en die owerstes en regeerders het hulle van die begin af aan hierdie wetsoortreding skuldig gemaak en eerste daaraan deel gehad. [Ezra 9:2]
72 En sodra ek dit gehoor het, het ek my klere geskeur, en ook my gewyde kleed, en ek het my hare uit my kop gepluk en ook my baard, en ek het bedroef en baie treurig gaan sit. [Ezra 9:3]
73 Toe het almal wat deur die Woord van die Elohim van JisraEl beweeg is, by my vergader terwyl ek getreur het oor die ongeregtigheid; maar ek het stil en droewig tot die skemerspysbydrae daar gesit. [Ezra 9:4]
74 En ek het opgestaan uit die vas met my geskeurde klere en gewyde kleed, en ek het neergekniel, en my handpalms na JaHWeH my Elohey en gesĂȘ:Â [Ezra 9:5]
75 O, JaHWeH, ek is beskaamd en bevrees voor U Aangesig,
76 want ons ongeregtigheid het bo ons hoofde vermenigvuldig en ons skuld reik op tot in die Hemele, van die tyd van ons vaders af. [Ezra 9:6]
77 En ons was in groot oortreding tot op hierdie dag.
78 En as gevolg van ons ongeregtigheid en ons vaders sân, is ons met ons broers en ons konings en ons priesters met skande oorgegee aan die konings van die Aarde, aan die swaard, en aan ballingskap, en as ân buit tot op hierdie dag. [Ezra 9:7]
79 En nou was daar vir ân klein oomblik Barmhartigheid van die kant van JaHWeH onse Elohey betoon, dat daar ân oorblyfsel en ân Naam oorgebly het in die plek van U Apartheid;Â [Ezra 9:7]
80 om vir ons ân Lig te wees in die Huis van onse Elohey, en om aan ons Brood te gee in die tyd van ons slawerny. [Ezra 9:8]
81 Ja, toe ons knegte was, was ons nie deur ons Elohey verlaat nie; maar Hy het aan ons Medelye betoon voor die konings van Persië sodat hulle aan ons lewensbehoud gegee het;
82 en om die Huis van onse Elohey te verhoog en die verlatenheid van Sion op te hef, en om ons ân vastigheid te gee in JeHĂ»Wdah en Jerusalem. [Ezra 9:9]
83 En nou, o JaHWeH, wat sal ons sĂȘ noudat ons hierdie dinge het? Want ons het U Bevele oortree wat U aan ons gegee het deur die hand van U diensknegte, die profete, wat gesĂȘ het
84 dat die Aarde wat ons binnegaan om as ân besitting en ân erflating te neem, is ân Aarde wat besoedel is deur die besoedelinge van die verbasterde volke van die Aarde, want hulle het haar gevul met hulle vuilheid. [Ezra 9:11]
85 Daarom sal julle nou nie julle dogters verbind aan hulle seuns nie, ook sal julle nie hulle dogters neem vir julle seuns nie.
86 Meer nog, julle sal nooit hulle vrede [voorspoed] soek nie, sodat julle sterk sal wees en die suiwer dinge van die Aarde sal eet en sodat julle die erflating van die Aarde sal kan nalaat vir julle kinders vir ewig. [Ezra 9:12]
87 En alles wat ons oorgekom het, is die gevolg van ons besoedelde werke en groot skuld;
88 want U, o JaHWeH, het ons oortredinge lig gemaak en aan ons ân wortel gegee, maar ons het weer teruggedraai en U Wet oortree deur onsself te vermeng met die besoedeling van die gruwelike volke van die Aarde. [Ezra 9:13,14]
89 Sou U dan nie oor ons vertoorn wees totdat ons vernietig is nie? Sodat U aan ons geen wortel, saad of naam kan oorlaat nie? [Ezra 9:14]
90 O Elohey van JisraEl, U is getrou: want daar is vir ons hierdie dag ân wortel oorgelaat. [Ezra 9:15]
91 Kyk, nou is ons voor U met ons ongeregtigheid, want ons kan as gevolg daarvan nie langer voor U staan nie.
92 En toe Ezra bid en hul oortreding bely, en ween en plat op die Aarde voor die Tempel lĂȘ, het daar uit Jerusalem ân groot menigte manne en vroue en kinders vergader; want daar was ân groot geween onder die skare. [Ezra 10:1]
93 Toe het ShekanJaH, die seun van JehiEl, een van die seuns van Elam, uitgeroep en gesĂȘ: O Ezra, ons het oortree teen JaHWeH, ons het verbasterde vroue uit die volke van hierdie Aarde as vroue geneem, [Ezra 10:2]
94 nou is die hele JisraEl in twyfel, maar laat ons daaroor ân eed aan JaHWeH sweer dat ons al ons vroue wat ons uit die nasies geneem het, saam met hulle kinders, onder ons sal uitdryf.
95 Na jou goeddunke, en aan soveel as wat die Wet van JaHWeH gehoorsaam, staan op, en doen so! [Ezra 10:3]
96 Want aan jou behoort hierdie saak, en ons sal by jou staan, met die krag om dit te doen.
97 En Ezra het opgestaan en ân eed gesweer namens die hoofpriesters en Leviete van die hele JisraEl om hierdie dinge te doen; en hulle het so gesweer. [Ezra 10:4,5]:
Ezra vergader die volk in Jerusalem
1 TOE het Ezra opgestaan in die voorhof van die Tempel en gegaan na die kamer van JeHÎWganan, die seun van El-Jashib. [Ezra 10:3]
2 En hy het daar gebly en nie brood geëet of water gedrink nie, en getreur oor die groot ongeregtigheid van die menigte. [Ezra 10:6]
3 En daar is ân proklamasie uitgevaardig deur die hele JeHĂ»Wdah en Jerusalem, aan almal wat uit die ballingskap gekom het, dat hulle in Jerusalem bymekaar moes kom; [Ezra 10:7]
4 en wie ook al nie daar was binne twee of drie dae nie, volgens dit wat die owerste ouderlinge bepaal het, hulle vee sou verban word en hulleself van die bannelinge geskei word. [Ezra 10:8]
5 En in drie dae het almal van die stam van JeHûWdah en Benjamin bymekaar gekom in Jerusalem op die twintigste dag van die negende maand.
6 En die hele menigte het in die voorhof van die Tempel gesit en van koue gebewe as gevolg van die saak en die reën. [Ezra 10:9]
Volksvreemde vroue weggestuur
7 TOE het Ezra opgestaan en aan hulle gesĂȘ: Julle het die Wet oortree deur verbasterde vroue te trou en daardeur die skuld van JisraEl vermeerder. [Ezra 10:10]
8 En nou, bely dit en verhoog JaHWeH, die Elohey van ons vaders, [Ezra 10:11]
9 en doen Sy Wil en skei julle af van die volke van die Aarde en van die verbasterde vroue.
10 Toe het die hele menigte uitgeroep en met ân harde stem gesĂȘ: Soos u gespreek het, so sal ons doen. [Ezra 10:12]
11 Maar die menigte is groot en dis winter, en ons kan nie onder die blote Hemele bly staan nie, en dit is geen werk vir ons van een of twee dae nie, want ons het hierin baie oortree. [Ezra 10:13]
12 Laat dus die voorgangers van die menigte agterbly en laat almal uit ons streek wat verbasterde vroue het,
13 op die aangewese tyd bymekaar kom, en saam met hulle die heersers en regters van elke gebied totdat ons die brandende Woede van JaHWeH in hierdie saak van ons, afgewend het. [Ezra 10:14]
14 Toe het JĂŽWnathan die seun van AsaEl en JaksĂ©JaH die seun van Tikwa die saak volgens daardie bepaling op hulle geneem: en MesĂșllam die Leviet en SĂĄbbetai was hulle mede-regters. [2 Ezra 7:40; Ezra 10:15]
15 En hulle wat uit ballingskap kom, het hulle hierin gevolg.
16 En Ezra, die priester, het vir hom die hoofmanne van hulle vadershuise gekies, almal volgens hulle name: op die eerste dag van die tiende maand het hulle vergader om die saak te ondersoek. [Ezra 10:16]
17 En die saak aangaande die manne wat verbasterde vroue aangehou het, is op die eerste dag van die eerste maand tot ân einde gebring. [Ezra 10:17]
18 Onder die priesters is daar gevind wat verbasterde vroue gehad het.
19 Van die kinders van JeHÎWshua, die seun van JÎWtsadak en sy broers, Maà seiJùH en El-Azar en Jarib en GhedalJaH. [Ezra 10:18]
20 En hulle het hul hande uitgesteek om hulle vroue weg te stuur en om ramme nader te bring as versoening vir hulle skuld. [Ezra 10:19]
21 En van die kinders van Immer: Hanåni en ZebådJaH en Manes en Lameos en Hiereël en Azarias.
22 En van die kinders van Fesur; ElJĂŽWeynay, MaĂ seiJĂąH, Mijamin JisMijamin en NethanEl en JĂŽWzabad en El-Asah.
23 En van die Leviete: JĂŽWzabad en SĂmeĂŻ en KelĂĄJaH, wat genoem was KelĂta, en PetagJaH en JeHĂ»Wdah en EliEzer.
24 Van die gewyde sangers; El-Jashib en Uri.
25 Van die deurwagters; Sallum en Telem.
26 Van die JisraEliete, uit die kinders van PĂĄrhos; Hiermas en JesawJaH en MalkiJah en Mijamin en El-Azar en MalkiJah en BenĂĄJaH.
27 Van die kinders van Elam; MattĂĄnJaH, ZekarJaH en JehiEl en Abdi en JĂ©remot en EliJaH.
28 En van die kinders van Samot; OtAzarJaH, Jarimoi en Labath en Seralias.
29 Van die kinders van BĂ©bai; JeHĂŽWganan en GanĂĄnJaH en Sabbai en Atlai.
30 Van die kinders van Bani; MesĂșllam, Mallug, AdĂĄJaH, Jasub, Seal en JĂ©remot.
31 En van die kinders van Addi; Naath en Moosias, Laerum en Naid en Matthanias en Sesthel, Balim en Manasse.
32 En uit die kinders van Anan; Elionas en Asajas en MalkiJah en Sabbeus en Simon Chosameus.
33 En van die kinders van Asom; Altaneus en Matthatias en Sabbaneus, en EliFelett en Manasses en Semer.
34 En van die kinders van Baani; Hieremias, Momdi, Ismaer, Juel, Mabdai en Pedias en Anos, Rabasion en Enasis en Mammitanem, El-Jashib, Bannus, Eliali, Sameis; Selemias, Natanius: En van die kinders van Ezora; Sesis, Esril, AsaEl, Samatus, Zamvre, JĂŽWsef.
35 En van die kinders van Nebo; [JeiEl] MattithJaH, Sabad, [SebĂna], JĂĄddai, JĂŽWEl, BenĂĄJaH.
36 Hulle almal het verbasterde vroue geneem en hulle het hul met hulle kinders weggestuur.
37 En die priesters en Leviete en die ander uit JisraEl, het in Jerusalem en omgewing gaan woon op die eerste dag van die sewende maand; en die kinders van JisraEl was in hulle woongebiede.
Ezra verklaar die Wet van MoshĂš
38 EN die hele menigte het eendragtig saamgekom op die groot ruimte wat voor die gewyde Poort na die ooste was;
39 en hulle het aan Ezra die priester en leermeester gesĂȘ dat hy die Wette van MoshĂš moes bring wat JaHWeH aan JisraEl gegee het. [NegemJaH 8:1-2]
40 En Ezra, die hoëpriester, het die Wet na die hele menigte gebring, aan mans sowel as vroue, en aan al die priesters, om die Wet op die eerste dag van die sewende maand te hoor. [NegemJaH 8:2-3]
41 En hy het in die groot plek voor die Waterpoort van die oggend tot die middag gelees, voor die aangesig van beide manne en vroue; en die hele menigte het na die Wet geluister. [NegemJaH 8:4]
42 En Ezra, die priester en leermeester van die Wet, het op ân verhewe houtstoel wat vir daardie doel gemaak is, gesit.
43 En daar het by hom gestaan MattithJaH, Sema, AnaJaH, Asarias, UriJaH, GielkiJaH en MaĂ seiJĂąH aan die regterkant;
44 en aan die linkerkant het gestaan PedahJaH, MisahaEl, MalkiJah, Hasum en HasbaddĂĄna, ZekarJaH en MesĂșllam. [NegemJaH 8:5]
45 Toe het Ezra die Boekrol van die Wet voor die hele menigte geneem, en hy het eervol in die teenwoordigheid van hulle almal gesit.
46 En toe hy die Wet uitlĂȘ, het hulle almal regop gestaan. [NegemJaH 8:6] Toe het Ezra, Majesteit JaHWeH die Hoogste El geloof, die Elohey van die SkeppingsleĂ«rmag, die Almagtige.
47 En die hele volk het daarop geantwoord, Amein; en hulle hande opgelig en na die Aarde neergebuig en JaHWeH aanbid. [NegemJaH 8:7]
48 Ook Jehshua, Bani, SerĂ©bJaH, Jamin, Akkub, SĂĄbbetai, HodiJaH, MaĂ seiJĂąH en KelĂta, AzarJaH en JĂŽWzabad en Hanan PelaJaH, die Leviete, het hulle in die Wet van Elohim onderrig. [NegemJaH 8:8]
49 En hulle het die Wet van Elohim voor die menigte gelees sodat almal haar kon verstaan. [NegemJaH 8:9]
50 Toe het NegemJaH met Ezra, die hoĂ«priester en voorleser, gepraat en met die Leviete wat die menigte onderrig het en gesĂȘ:
51 Hierdie dag is apartgestel aan JaHWeH julle Elohey; en hulle het almal geween toe hulle die Wet hoor:Â [NegemJaH 8:10]
52 Gaan dan heen en eet en drink soet dranke en stuur ân deel daarvan as geskenke aan hulle wat niks het nie;Â [NegemJaH 8:11]
53 want hierdie dag is apartgestel vir JaHWeH: en wees nie bedroef nie, want JaHWeH sal julle verhoog. [NegemJaH 8:12]
Die volk verheug hulle
54Â TOE het die Leviete die hele volk beveel en gesĂȘ: Hierdie dag is apartgestel vir JaHWeH, wees nie bedroef nie.
55 Toe het almal op hulle weg gegaan, elkeen om te gaan eet en drink en vrolik te wees en om geskenke te gee aan hulle wat niks het nie, en om hulle grootliks op te vrolik,
56 want hulle het die woorde verstaan waarin hulle onderrig is en waarvoor hulle bymekaargekom het.
Ezra word deur Elohim gelas om die volk hulle oortredinge voor te hou
1Â DIE tweede boek van die profeet Ezra, die seun van Barajas, die seun van AsariJaH, die seun van HelkiJaH, die seun van SadaniJaH, die seun van Sadok, die seun van Ahitob,
2 die seun van AmarJaH, die seun van Hasaria, die seun van Merasoth die seun van Sargia, die seun van Hazzi, die seun van Bukki, die seun van Abisua, die seun van PĂnehas, die seun van El-Azar;
3 Die seun van AÀron, uit die stam van Levi; wat gevangene was in die Aarde van die Mede, in die heerskappy van Artasåsta, koning van die Persië.
4 En die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:Â (Exodus 23:31)
5 Gaan heen en verkondig aan My volk hulle ongeregtigheid en hulle kinders se wetsverbrekinge wat hulle teen My gedoen het; sodat hulle aan hulle kinders se kinders kan vertel
6 dat die oortredinge van hulle vaders in hulle vermenigvuldig is; want hulle het My vergeet en aan verbasterde gode geslag.
7 Is dit nie Ek wat julle uit die Aarde van Egipte uit die slawehuis gelei het nie? Maar julle het My Woede verwek en My Raad verag. [2 Ezra 2:1]
8 Trek dus die hare uit jou hoof en werp alle besoedeling op hulle, omdat hulle nie aan My Wette gehoorsaam was nie, want hulle is ân volk wat hulle nie laat tugtig nie.
9 Hoe lank sal Ek hulle nog verdra, aan wie Ek soveel weldade bewys het?
10 Ek het baie konings om hulle ontwil vernietig; Ek het Farao met al sy diensknegte en sy ganse leër verslaan.
11 Ek het al die nasies voor hulle aangesig verdelg en in die ooste het Ek al die volke van die twee provinsies, Tirus en Sidon, verstrooi, en Ek het al hulle vyande omgebring.
12 Praat dus daarom met hulle en sĂȘ: So spreek Elohim;
13 Ek het julle deur die see gelei, en in die begin aan julle ân groot en veilige deurgang gegee; Ek het MoshĂš aan julle gegee as julle leier en AĂ€ron as ân priester.
14 Ek het aan julle die Lig gegee deur die Vuurkolom, en groot wonders het Ek onder julle gedoen; en tog het julle My vergeet, spreek JaHWeH.
15 So sĂȘ die Almagtige JaHWeH, die kwartels was vir julle ân teken gewees; Ek het aan julle ân leĂ«r gegee om julle te beskerm, en tog het julle daar gemurmureer.
16 En het julle nie in My Naam oor die verdelging van julle vyande getriomfeer nie? Maar tot nou toe het julle steeds gemurmureer.
17 Waar is die weldade wat Ek aan julle bewys het? Toe julle honger en dors was in die wildernis, het julle nie na My geroep en gesĂȘ nie:
18 Hoekom het U ons in hierdie wildernis gebring om ons dood te maak? Dit was vir ons beter om die Egiptenare te dien as om in hierdie wildernis om te kom.
19 Toe het Ek My oor julle klaagliedere ontferm en manna aan julle gegee om te eet; julle het Brood van Boodskappers geëet. [Psalm 78:25]
20 Toe julle dors was, het Ek nie die rots gekloof en die water daaruit laat vloei tot julle versadiging nie? Teen die hitte het Ek julle met blare van die bome bedek.
21 Ek het ân vrugbare deel van die Aarde tussen julle verdeel, Ek het KanaĂ€niete, die Feresiete en die Filistyne voor julle uitgedryf; wat sal Ek dan meer vir julle doen? spreek JaHWeH.
22 So sĂȘ die Almagtige JaHWeH: Toe julle in die wildernis was, aan die rivier van die Amoriete, terwyl julle dors was en My Naam gelaster het,
23 het Ek julle nie Vuur gegee vir julle lastering nie, maar Ek het ân boom in die rivier gegooi en die water soet gemaak. (Exodus 15:23-25)
Straf vir oortreding
24 WAT sal Ek aan jou doen, o Jakob? Jy, JeHûWdah, wil My nie gehoorsaam nie; Ek sal My na My ander nasies wend en aan hulle sal Ek My Naam gee, sodat hulle My Insettinge sal bewaar.
25 Aangesien julle My verlaat het, sal Ek julle ook verlaat; as julle Barmhartigheid van My verlang, sal Ek aan julle geen Barmhartigheid betoon nie.
26 Wanneer julle My aanroep, sal Ek julle nie verhoor nie; want julle het julle hande met bloed bevlek, en julle voete is haastig om besoedeling te doen. [Spreuke 6:17, 18]
27 Julle het My nie verlaat nie, maar julleself, sĂȘ JaHWeH.
28 So sĂȘ die Almagtige JaHWeH, het Ek julle nie gebied soos ân vader sy seuns, soos ân Moeder haar dogters, en ân oppaster haar jong babas nie?
29 Sodat julle vir My ân volk sou wees en Ek vir julle ân Elohim, en dat julle My kinders moet wees en Ek vir julle ân Vader?
30 Ek het julle bymekaargemaak soos ân hen haar kuikens onder haar vlerke bymekaarmaak; maar nou, wat sal Ek aan julle doen? Ek sal julle van My Aangesig verwerp. [MattithJaHĂ»W 23:37]
31 Wanneer julle aan My slag, sal Ek My Aangesig van julle wegdraai; want julle plegtige feesdae, julle vernuwings, en julle besnydenisse het Ek verwerp. [JeshaJaH 1:14]
32 Ek het My diensknegte, die profete, na julle gestuur, maar julle het hulle geneem en doodgemaak, en hulle liggame aan stukke geskeur; wie se bloed Ek van julle hande sal eis, spreek JaHWeH. [MattithJaHûW 23:35]
33 So spreek El, die Almagtige, Jou huis is verlate, Ek sal julle wegdryf soos die wind strooi wegdryf. [Henog 14:10]
34 En julle kinders sal nie vrugbaar wees nie; want hulle het My Gebod verag en gedoen wat besoedel is voor My.
35 Julle huise sal Ek gee aan ân volk wat nog sal kom; wat nog nie van My gehoor het nie, en tog sal hulle My glo; aan wie Ek geen tekens getoon het nie, tog sal hulle doen wat Ek hulle beveel. [1 Petrus 2:10]
36 Hulle het geen profete gesien nie, en tog sal hulle hul oortredinge in herinnering roep en dit beken.
37 Ek betuig van die welwillendheid van die volk wat nog sal kom, wie se kleintjies hulle met Blydskap verheug; en alhoewel hulle My nie met vleeslike oog gesien het nie, tog in die gees sal glo wat Ek sĂȘ.
38 En nou, broeder, kyk watter Glansrykheid, en aanskou die volk wat uit die ooste aankom. [Boekrol van Henog 60:8; JeségiEl 43:2]
39 Aan wie Ek as leiers sal gee Abraham, Isak en Jakob, Hosea, Amos en Miga, JĂŽWEl, Abdia en Jona,
40 Nahum en Habakuk, TsefĂĄnJaH, Haggai, ZekarJaH en Maleagi, wat ook noem van ân Boodskapper van JaHWeH. [MaleĂĄgi 2:7]
Die Wysheid roep die Vader as Getuie.
1 SO spreek JaHWeH: Ek het hierdie volk uit gevangeskap gebring en aan hulle My Wette gegee deur My diensknegte die profete; na wie hulle nie wou luister nie, maar My Raad verag het. [2 Ezra 1:7]
2 Die Moeder wat hulle gebaar het, het aan hulle gesĂȘ: Gaan weg, julle kinders; want Ek is ân Weduwee en verlate. [Profesie van Barug 4:12]
3 Ek het julle met Vreugde grootgemaak; maar met droefheid en hartseer het Ek julle verloor: want julle het voor die Aangesig van JaHWeH julle Elohey oortree en gedoen wat besoedel is voor HOM. [JeshaJaH 54:6]
4 Maar wat sal Ek nou met julle doen? Ek is ân Weduwee en verlate; gaan heen, o My kinders, en vra Barmhartigheid van JaHWeH.
5 Wat My betref, o VADER, Ek roep na U as ân getuie, as die Moeder van hierdie kinders wat nie U Verbond wil hou nie.
6 Dat U hulle in skande sal bring omdat hulle hul Moeder verag het, sodat daar geen saadlyn vir hulle sal wees nie. [Spreuke van Salomo 1:8; Wysheid van Sirah 15:2]
7 Laat hulle tussen die nasies verstrooi word, laat hulle name van die Adamah [die adamiet se Aarde] verwyder word; want hulle het U Verbond verbreek.
8 Wee jou, Assur, jy wat die ongeregtigheid in jou versteek! O jou besoedelde volk, onthou wat Ek aan Sodom en Gomorra gedoen het; (Genésis19:24,25)
9 Wie se Aarde in piksooie en ashope lĂȘ; net so sal Ek aan hulle doen wat nie na My luister nie, spreek JaHWeH die Almagtige.
Straf deur Ezra aangekondig
10 SO sĂȘ JaHWeH aan Ezra: SĂȘ aan My volk dat Ek aan hulle sal gee die Koninkryk van Jerusalem wat Ek aan JisraEl sou gegee het.
11 Die Glansrykheid sal Ek ook vir Myself neem en aan hulle die Ewige Takskuiling gee wat Ek vir hulle voorberei het.
12 Die Boom van die Lewe sal vir hulle wees tot ân welriekende salf; hulle sal nie arbei of vermoeid raak nie. (Exodus 30:25); Wysheid van Sirah 24:15]
13 Gaan heen en jy sal ontvang; bid vir jou, dat die dae verkort mag word; die Koninkryk is reeds vir jou voorberei; ja, waak!
14 Neem die Hemele en Aarde as getuies; want die besoedelde het Ek verbreek en die suiwere het Ek geskape: want dit is sowaar as Ek leef spreek JaHWeH.
15 Moeder, omhels U kinders, en maak hulle groot met Blydskap, soos ân Duif, vestig hulle voete stewig soos ân pilaar; want Ek het U verkies, spreek JaHWeH. [Hooglied 5:2]
16 En die dooies sal Ek weer opwek uit hulle plekke en hulle uit hulle grafte bring; want Ek het My Naam aan JisraEl bekend gemaak.
17 Moenie bevrees wees nie, Moeder van die kinders, want Ek het U uitverkies, spreek JaHWeH.
18 Ek sal My diensknegte, JeshaJaHĂ»W en JirmeJaHĂ»W, as Hulp stuur, volgens My Raad het Ek vir julle twaalf bome met ân verskeidenheid vrugte gewy en voorberei. [Boekrol van Henog 25:2; JesĂ©giEl 47:12]
19 En net soveel Fonteine wat vloei met melk en heuning, en sewe magtige berge waarop daar rose en lelies groei, waarmee Ek U kinders met Blydskap sal vervul.
20 Spreek regverdig vir die Weduwee, doen Reg aan die wese, gee aan die armes, beskerm die wat verlate is, klee die wat naak is.
21 Genees die wat verwond en krank is, spot nie met die verlamde man nie, verdedig die verminkte, en laat die blinde man kom voor die Aangesig van My Glansrykheid.
22 Versorg die oue en die jonge tussen jou mure.
23 Waar jy ook al die dooie mag vind, neem hulle en begrawe hulle, en Ek sal jou die eerste plek in My Opstanding gee.
24 Wees stil en wag, o My volk, want julle rus sal kom.
25 Voed U kinders op, o goeie Oppasster; versterk hulle voete.
26 En wat betref die diensknegte wat Ek aan U gegee het, nie een van hulle sal omkom nie; want Ek sal hulle uit U getal eis.
27 Moenie bekommerd wees nie; want wanneer die dag van angs en nood aanbreek, sal ander ween en bedroef wees, maar U sal vrolik wees en oorvloed hĂȘ.
28 Die nasies sal U beny, maar hulle sal niks teen U kan doen nie, spreek Elohim.
29 My Hande sal U bedek, sodat U kinders nie die Doderyk sal sien nie.
30 Wees vrolik, jy, o Moeder met U kinders; want Ek sal julle verlos, sĂȘ JaHWeH.
31 Onthou U kinders wat slaap, want Ek sal hulle uit die geheime plekke van die Aarde bring en Barmhartigheid aan hulle betoon: want Ek is barmhartig, sĂȘ JaHWeH die Almagtige. [HebreĂ«rs 2:10]
32 Omhels U kinders totdat Ek kom en betoon Barmhartigheid aan hulle: want My Fonteine loop oor, en My Barmhartigheid sal nie ontbreek nie.
33 Ek Ezra, het ân bevel van Elohim ontvang op die berg Horeb, dat ek na JisraEl moes gaan; maar toe ek by hulle kom, het hulle my verwerp en die Gebod van JaHWeH verag.
34 En daarom sĂȘ ek aan julle, o julle nasies, wat hoor en verstaan, soek na julle Herder, Hy sal aan julle ewige rus gee; want Hy is naby wat aan die einde van die wĂȘreld sal kom.
35 Wees gereed vir die beloning van die Koninkryk, want die ewige Lig sal vir altyd op julle skyn. [JeHÎWganan 1:9]
36 Vlug uit die skaduwee van hierdie wĂȘreld, ontvang die Vreugde van jou Glansrykheid: ek betuig openlik my Verlosser.
37 Ontvang die gawe wat aan julle gegee word en verheug julle, gee dank aan Hom wat julle na die hemelse Koninkryk geroep het.
38 Staan op, en kyk die getal van hulle wat verseël is vir die feesmaal van JaHWeH; [Openbaring 7:4-8 en 14:1]
39 Die wat oorgegaan het uit die skaduwee van die wĂȘreld, wat sierlike klere van JaHWeH ontvang het.
40 Neem U getal, o Sion, en maak die getal op uit U wat in wit geklee is, die wat die Wet van JaHWeH onderhou het. [Openbaring 3:18; 7:4]
41 Die getal van U kinders na wie U verlang het, is vol: smeek dat die Koninkryk van JaHWeH sal kom, sodat U volk, wat van die begin af geroep is, apartgestel mag word. [Boekrol van Henog 47:4]
Ezra sien die Seun van Elohim
42 EK, Ezra, het op die Berg van Sion ân groot volk gesien, wat ek nie kon tel nie, en hulle het almal Elohim geloof met liedere. [Openbaring 14:3]
43 En in hulle midde was daar ân Jong Man van hoĂ« gestalte, groter as al die ander, en op elkeen se hoof het Hy krone geplaas, en Hy was meer verglans; sodat ek my grootliks verwonder het. [Wysheid 6:21; Boekrol van Henog 45:4; Openbaring 22:4 - 5]
44 Daarom het ek aan die Boodskapper gevra en gesĂȘ: meester, wat is hierdie?
45 Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Hierdie is hulle wat die sterflike klere uitgetrek het en die onsterflike aangetrek het en die Naam van JaHWeH bely het: nou word hulle gekroon en ontvang palmtakke. [Openbaring 6:11]
46 En ek het aan die Boodskapper gesĂȘ: Wie is die Jong Man wat hulle kroon en palmtakke in die hand gee?
47 Toe antwoord hy my en sĂȘ: Hy is die Seun van die Elohim, vir wie hulle op die Aarde bely het. Toe het ek hulle grootliks begin prys, diegene wat so dapper gestaan het vir JaHWeH se Naam. [Openbaring 6:9]
48 Toe sĂȘ die Boodskapper aan my: Gaan en verkondig aan My volk hoedanige en watter groot wonderwerke jy van JaHWeH jou Elohey gesien het.
Ezra ontroerd oor die ellende van sy volk
1Â In die dertigste jaar na die verwoesting van die Stad was ek in Babel, en het bekommerd op my bed gelĂȘ en my gedagtes het in my hart opgekom.
2 Want ek het die verwoesting van Sion gesien en die rykdom van hulle wat in Babel gewoon het.
3 En my gees was erg ontsteld, ek het met vrees tot die Hoogste El begin praat en gesĂȘ:
4 O Almagtige JaHWeH, wat regeer, U het aan die begin gespreek toe U die Aarde geplant het, U alleen, en toe U die volk Gebooie gegee het.
5 En ân liggaam sonder gees aan Adam gegee het, wat die vakmanskap van U hande was, en in hom geblaas het die asem van die lewe en hy het lewend voor U geword. (GenĂ©sis2:7)
6 En U het hom in die Paradys geplaas wat U Regterhand geplant het, voordat hy uit die Aarde gekom het. (Genésis2:8)
7 En aan hom het U bevel gegee om U WeĂ« lief te hĂȘ; wat hy oortree het en onmiddellik dood oor hom, asook oor sy saadlyn laat kom het, uit wie daar nasies, stamme, volke en bloedverwante sonder tal, voortgekom het.
8 En elke volk het volgens hulle eie wil gewandel en het teen U oortree, en U Gebooie verag.
9 Toe het U, met verloop van tyd, die Vloed oor hulle gebring wat op die Aarde gewoon het en U het hulle vernietig. (Genésis 6)
10 En soos die Dood oor Adam gekom het, net so het oor elkeen van hulle die Sondvloed gekom.
11 Nogtans het U een van hulle laat oorbly, naamlik Noag met sy huisgesin, en uit hom het die regverdiges gekom.
12 En dit het gebeur dat toe hulle die Aarde bewoon en begin vermeerder, en vir hulleself baie kinders verwek, en baie volke en nasies geword het, het hulle weer begin om selfs meer wetteloos te wees as die eerstes.
13 En terwyl hulle ongeregtigheid voor U bedryf, het U vir Uself een man onder hulle uitverkies wie se naam Abraham was.
14 Hom het U liefgehad, en aan hom alleen het U U wil getoon:
15 En U het met hom ân ewige Verbond gesluit, waarin U belowe het dat U sy saadlyn nooit weer sou verlaat nie. En aan hom het U Isak gegee en aan Isak het U ook Jakob en Esau gegee. (GenĂ©sis17:0) JirmeJaH 31:37
16 En wat Jakob betref, U het hom vir Uself uitverkies, maar Esau het hom van U afgesonder, en so het Jakob ân groot menigte geword.
17 En dit het gebeur dat toe U sy saadlyn uit Egipte gelei het, het U hulle gebring by die berg SinaĂŻ.
18 Daar het U die Hemele gebuig en die Aarde geskud; U het die hele aardbodem beweeg en dieptes laat beef en U het die wĂȘreld verskrik.
19 En U Glansrykheid het deur vier Poorte gegaan: die Poort van vuur, aardbewing, wind en koue; sodat U aan die saadlyn van Jakob die Wet kon gee, aan die saadlyn van JisraEl ywer. [Boekrol van Henog 76]
20 En tog het U nie van hulle weggeneem die besoedelde hart sodat U Wet in hulle vrug sou voortbring nie.
21 Want die eerste Adam, wyl hy ân besoedelde hart gehad het, het die gebod oortree; en is oorwin; en so almal wat uit hom gebore is.
22 En dit het ân ingewortelde swakheid geword; alhoewel die Wet in die hart van die volk gebly het, so het ook besoedeling as die wortel van alle kwaad in die hart gebly; sodat dit wat goed was, tot niet gegaan het, en die besoedeling agtergebly het.
23 So het die tyd verloop en die jare verbygegaan, en U het U kneg, Dawid, verwek.
24 En U het aan hom bevel gegee om ân Stad te bou tot U Eer, en dat hulle in haar wierook en slagdiere moes naderbring.
25 Dit is vir baie jare gedoen, maar toe het diegene wat in die Stad woon, teen U oortree.
26 En dit was net soos met Adam en al sy nageslagte, want hulle het ook ân besoedelde hart gehad;
27 En so het U die Stad oorgegee in die hande van U vyande.
Ezra kla dat die besoedelde nasies oor hulle heers
28 lS diegene wat Babel bewoon se dade dan enigsins beter dat hulle daarom heerskappy oor Sion moet hĂȘ?
29 Ja, toe ek hierheen gekom het en die ontelbare ongeregtigheid sien [want my siel het in hierdie dertigste jaar vele oortreders gesien] wou my hart my verlaat.
30 Want ek het gesien hoe U hulle oortredinge verdra en die besoedeldes gespaar het - en U volk het U vernietig, en U vyande gered, en U het dit nie te kenne gegee nie.
31 Ek kan nie dink hoe hierdie weg so moet bly nie: Het hulle van Babel dan beter gedoen as Sion?
32 Of is daar dan ân ander volk wat U ken, behalwe JisraEl? Of watter saadlyn het U Verbonde geglo soos Jakob?
33 En tog is daar geen beloning vir hulle nie en hulle arbeid het geen vrug nie; want ek het heen en weer deur die nasies gegaan en ek sien dat hulle oorvloed het in rykdom en glad nie aan U Gebooie dink nie.
34 Weeg dan nou ons ongeregtigheid in die skaal en hulle wat op die Aarde leef sân ook; en so sal U Naam nĂȘrens gevind word behalwe in JisraEl nie.
35 Of wanneer het hulle wat op die Aarde woon, nie voor U oë oortree nie? Of watter volk het U Gebooie so onderhou?
36 U sal vind dat JisraEl by name U Gebooie onderhou het; maar by die nasies sal U haar nie vind nie.
UriEl wys Ezra op sy onkunde
1Â EN die Boodskapper wat na my gestuur is wie se naam UriEl is, het my geantwoord
2 en aan my gesĂȘ: Jou hart gaan te ver in hierdie wĂȘreld dat jy die Weg van die Hoogste El kan verstaan.
3 Toe het ek gesĂȘ, Ja, my meester. En hy het my geantwoord en gesĂȘ: Ek is gestuur om aan jou drie weĂ« te toon en om drie gelykenisse aan jou te gee: [Openbaring 9:12]
4 As jy my daarvan een kan verklaar sal ek jou ook die weg wys wat jy wil sien, en ek sal aan jou wys waarvandaan die besoedelde hart kom.
5 En ek het gesĂȘ, Gaan voort, my meester. Toe het hy aan my gesĂȘ: Gaan heen en weeg vir my die gewig van die vuur of meet vir my die geloei van die wind of roep vir my terug die dag wat verby is.
6 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: Wie is daar gebore wat kan doen wat u van my vra?
7 En hy het aan my gesĂȘ: As ek aan jou moet vra hoeveel wonings is daar in die hart van die see, of hoeveel waterstrome is daar by die fontein se oog in die dieptes, of hoeveel strome bo die uitspansel, of waar is die uitgang van die Paradys?
8 Miskien sal jy aan my sĂȘ ek het nog nooit in die dieptes neergedaal nie, ook nog nie in die Doderyk/Sheol nie, ook het ek nog nooit in die Hemele opgeklim nie.
9 Nogtans het ek aan jou net oor die vuur en die wind en van die dag waardeur jy gegaan het, uitgevra - dinge waarvan jy nie geskei kan word nie, en tog kan jy my geen antwoord oor hulle gee nie.
10 Hy het verder aan my gesĂȘ: Jou eie dinge, dit waarmee jy groot geword het, ken jy nie.
11 Hoe sal jou verstand dan daartoe in staat wees om die WeĂ« van die Hoogste El te verstaan en, terwyl die wĂȘreld dan bedorwe is, hoe sal jy die bedorwenheid verstaan wat aan my geopenbaar is?
12 Toe het ek aan hom gesĂȘ: Dit sou beter gewees het as ons glad nie bestaan het nie, as wat ons steeds in besoedeling moet lewe, en sou ly en nie te weet waarom nie.
13 Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Ek het in ân bos op ân vlakte gegaan en die bome het saamgesweer
14 en gesĂȘ: kom, laat ons gaan en oorlog maak teen die see sodat hy voor ons sal weggaan sodat ons meer woude kan maak.
15 Die stroming van die see het ook op dieselfde manier saamgesweer en gesĂȘ: Laat ons opgaan en die woude van die vlakte onderwerp sodat ons vir onsself daar ook nog ân landskap kan maak.
16 Die voorneme van die woud was tevergeefs, want die vuur het gekom en hom verteer.
17 So ook het die voorneme van die strome van die see tot niks gekom nie, want die sand het opgehoop en hulle verhinder.
18 As jy die regter was tussen hierdie twee, wie sou jy regverdig verklaar? Of wie sou jy veroordeel?
19 Ek het geantwoord en gesĂȘ: Voorwaar dit is ân dwase ding wat hulle albei bedink het, want die Aarde is aan die woud gegee en die see het ook sy plek om sy strome te dra.
20 Toe het hy my geantwoord en gesĂȘ: Jy het die regte oordeel gevel, maar waarom oordeel jy nie ook jouself nie?
21 Want soos wat die droë grond aan die woud gegee is, en die see vir sy eie strome, so kan hulle wat op die Aarde woon, alleen ook verstaan dit wat op die Aarde is; en hy wat bo die Hemele woon, dit wat bo die hoogte van die Hemele is.
22 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: Ek smeek U, o meester, laat my verstaan.
Ezra vra baie vrae en ontvang antwoorde
23 WANT ek wou nie nuuskierig wees oor Sy hoĂ« dinge nie, maar oor die dinge wat daagliks by ons verbygaan, naamlik waarom JisraEl oorgegee is as ân smaad aan die nasies en om watter rede die volk wat Hy liefhet, oorgegee is aan besoedelde nasies, en hoekom die Wet van ons voorvaders tot niet gegaan het en die geskrewe Verbonde sonder trefkrag is.
24 En waarom ons deur die wĂȘreld gaan soos sprinkane en ons lewe in verbystering en angs, en ons nie waardig is om Barmhartigheid te ontvang nie.
25 Wat sal Hy dan doen omtrent Sy Naam wat oor ons uitgeroep is? Oor hierdie dinge het ek gevra.
26 Toe het hy my geantwoord en gesĂȘ: Hoe meer jy soek, hoe meer sal jy verstom wees; want die wĂȘreld haas hom vinnig om verby te gaan.
27 En kan nie die dinge verstaan wat in die toekoms aan die regverdiges belowe is nie: want hierdie wĂȘreld is vol ongeregtigheid en krankheid.
28 Maar wat betref die dinge wat jy van my gevra het. Ek sal jou vertel; want die besoedeling is gesaai, maar die vernietiging van hom het nog nie gekom nie.
29 Daarom as hy wat gesaai is nie omgekeer word nie, en as die plek waar die besoedeling gesaai is nie verbygaan nie, dan kan die suiwer wat gesaai is nie daar kom nie.
30 Want die korrel van besoedelde saad is gesaai in die hart van Adam van die begin af, en hoeveel besoedeling het hy nie gebring tot nou toe nie? En hoeveel sal hy nog voortbring tot die tyd van die oes?
31 Dink tog daaraan - wat ân groot vrug van besoedeling die korrel van besoedelde saad voortgebring het.
32 En wanneer die are afgesny word, wat ontelbaar is, hoe ân groot oes sal hy nie oplewer nie? [MattithJaHĂ»W 13:30]
33 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: Hoe en wanneer sal hierdie dinge gebeur? Hoekom is ons jare min en besoedel?
34 En hy het my geantwoord en gesĂȘ: Moet jou nie haas om bo die Hoogste El te wees nie; want jou haas om bo Hom te wees, is tevergeefs, en jy het jou reeds te buite gegaan.
35 Vra die siele van die regverdiges nie ook oor hierdie dinge in hulle binnekamers nie en sĂȘ: Hoe lank sal ek so hoop? Wanneer kom die vrug van die oes van ons beloning? [Openbaring 6:10]
36 En UriEl, die Hoofboodskapper, antwoord daarop en sĂȘ: Wanneer dan die getal van jou nageslagte vol is, want Elohim het die wĂȘreld op die skaal geweeg.
37 En Hy het die tye met ân maat gemeet en met getalle het Hy die tye genommer; en Hy beweeg of verander hulle nie totdat die gemelde maat vol is. [LevĂtikus 25:2; JeshaJaH 29:1; 63:4]
38 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: O meester en regeerder, ons is almal vol ongeregtigheid.
39 En miskien is dit ter wille van ons dat die dorsvloer van die regverdige nie gevul is nie, as gevolg van die oortredinge van hulle wat op die Aarde woon.
40 Toe het hy my geantwoord en gesĂȘ: Gaan heen na ân moeder wat swanger is en vra haar wanneer sy haar nege maande vervul het, of haar baarmoeder die geboorte nog langer kan hou.
41 Toe het ek gesĂȘ: Nee, meester, dit kan sy nie. En hy het aan my gesĂȘ: In die graf is die stoorkamers van siele soos die Baarmoeder van ân Vrou.
42 Want soos ân vrou wat baar, haastig is om van die nood van die baring te ontsnap; net so is die plekke haastig om te bevry dit wat aan hulle toevertrou is.
43 Van die begin af sal aan jou getoon word wat jy begeer om te sien.
44 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: As ek guns in u oĂ« gevind het, en as dit moontlik is, en as ek daarom tegemoetgekom word,
45 wys my dan of daar meer is wat moet kom as wat verby is, of meer verby as wat nog moet kom.
46 Wat verby is, ken ek, maar wat nog sal kom, weet ek nie.
47 En hy het aan my gesĂȘ: Staan op aan die regterkant en ek sal dit aan jou deur ân gelykenis verklaar.
48 En ek het daar gestaan en ân gloeiende oond het voor my verbygegaan; en toe die vlam verby is, sien ek dat die rook stil bly hang.
49 Hierna het voor my ân wolk vol water verbygegaan, en hy het baie reĂ«n met onstuimigheid gebring; en toe die reĂ«n verby was, het net die druppels daarin oorgebly.
50 Toe het hy aan my gesĂȘ: Dink ân bietjie: die reĂ«n was meer as die druppels en die vuur groter as die rook; maar die druppels en die rook het agtergebly; dus het die hoeveelheid wat verbygegaan het dit ver oortref.
51 Toe het ek gebid en gesĂȘ: Bedoel U dat ek tot daardie tyd sal leef? Of wat sal in daardie dae gebeur?
52 Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Wat die tekens betref waarvoor jy my gevra het, mag ek drie van hulle gedeeltelik vertel; maar wat jou lewe betref, ek is nie gestuur om dit aan jou te toon nie; want ek weet dit ook nie.
Die tekens van die tye
1Â WAT die tekens betref, kyk, die dae sal kom dat hulle wat op die Aarde woon vasgevang sal wees deur groot rykdom en die Weg van die Waarheid verborge sal wees en die Aarde sal sonder geloof wees.
2 Die ongeregtigheid sal vermeerder bo haar wat jy nou sien, en bo haar wat jy lank gelede gehoor het. [MattithJaHûW 24:12]
3 En dan sal die Aarde waarna jy nou kyk en wat tans die wĂȘreld regeer, ân verlate woestyn word voor die mense se oĂ«.
4 Maar as die Hoogste El gee dat jy lewe, sal jy universele wanorde sien; - die son sal skielik in die nag skyn en die maan in die dag.
5 En bloed sal uit die hout drup en die klippe sal uitroep en die mense sal benoud wees en die weg van die Sterre sal verander.
6 En ân onwelkome koning sal heers op die Aarde, en die voĂ«ls sal wegtrek;
7 En die see van Sodom [Dooie see] sal sy vis uitgooi en ân geluid in die nag maak, wat baie nie sal ken nie; maar hulle sal almal die geluid daarvan hoor. [Openbaring 9:3]
8 Die Aarde sal oopgaan op baie plekke en onophoudelike vuur sal uitspuit. Die wilde wesens sal hul prooi gaan soek sodat maandstondige vroue wandrogtige monsters sal baar.
9 En varswaterfonteine sal in bitter als verander, en orals sal vriende oorlog maak en mekaar vernietig; dan sal Kennis verborge wees en Insig sal Haar in Haar binnekamer verberg, [Openbaring 8:11]
10 en Sy sal deur baie gesoek word, maar nie gevind word nie; dan sal besoedeling en onkuisheid vermenigvuldig word op die Aarde.
11 Een sal ook ân ander vra en sĂȘ: Het regverdigheid of ân man wat regverdig is, deur jou gegaan? En hulle sal antwoord: Nee.
12 Op dieselfde tyd sal die adamiete hoop, maar niks verkry nie; hulle sal werk, maar hulle weë sal nie voorspoedig wees nie.
13 Ek het toestemming om hierdie tekens aan jou te toon; en as jy weer sal bid, en ween soos nou, en vir sewe dae lank vas, dan sal jy selfs groter dinge hoor.
14 Toe het ek wakker geword en ân uiterste angs het deur my hele liggaam gegaan en my verstand was gekwel sodat ek flou geword het. [DaniEl 8:27]
15 Toe het ân Boodskapper met my kom praat, my vasgehou en my getroos en my opgehelp op my voete.
16 En in die tweede nag het dit gebeur dat SalatiEl, die hoofman van die volk, na my gekom en gesĂȘ het:
17 Waar was jy gewees? En waarom is jou aangesig so bedroef? Weet jy nie dat JisraEl aan jou toevertrou is in hulle Aarde van gevangeskap nie?
18 Staan dan op, en eet brood en verlaat ons nie soos die herder wat sy kudde laat in die hande van die wrede wolwe nie.
19 Toe het ek aan hom gesĂȘ: Gaan weg van my en kom nie naby my nie. En hy het geluister wat ek sĂȘ en van my af weggegaan.
20 Toe het ek sewe dae lank gevas, en geween en getreur, soos die Boodskapper, UriEl, my beveel het.
21 En dit gebeur dat na sewe dae die gedagtes van my hart my weer baie gekwel het.
22 En my siel het weer besit geneem van my verstand en ek het weer met die Hoogste El begin praat.
Ezra vra waarom Elohim net een volk uitverkies het
23 EN ek het gesĂȘ: O Almagtige JaHWeH wat regeer, uit elke woud op die Aarde en uit die bome van haar het U vir Uself net een Wingerdstok gekies.
24 En uit al die Aarde van die hele wĂȘreld het U vir U een Adamah gekies; en van al die blomme van die Aarde een Lelie;Â [Hooglied 2:2]
25 En van al die dieptes van die see het U vir Uself een rivier gevul; en uit al die beboude stede het U Sion vir Uself apart gestel.
26 En uit al die voëls wat geskep is, het U vir Uself een Duif geneem; en uit al die vee wat gemaak is, het U vir U een Lam voorsien.
27 En tussen al die menigtes van volke het U vir U een volk verkry; en aan hierdie volk wat U liefhet, het U ân Wet gegee wat bo alle ander goedgekeur word.
28 En nou, o my Meester, waarom het U hierdie een volk oorgegee aan die menigtes? En op die een wortel het U baie ander voorberei, en waarom het U U enigste volk tussen baie verstrooi?
29 En hulle wat U beloftes verwerp het, vertrap die volk wat in U Verbonde geglo het.
30 As U U volk so erg haat, dan moet U hulle eiehandig tugtig.
Die Boodskapper van JaHWeH dra ân direkte boodskap oor aan Ezra.
31 EN dit het gebeur dat toe ek hierdie woorde spreek, die Boodskapper wat die vorige nag na my gekom het, na my gestuur is.
32 En Hy het aan my gesĂȘ: Luister na My en Ek sal jou onderrig; luister na My, en Ek sal meer aan jou verduidelik.
33 En ek het gesĂȘ: Spreek, my Meester. En Hy het aan my gesĂȘ: Jy is baie bekommerd oor JisraEl; het jy daardie volk liewer as HY wat hulle gemaak het?
34 En ek het gesĂȘ: Nee, my Meester, maar ek het uit groot droefheid gespreek, want my niere bring my elke uur pyn, terwyl ek soek om die WeĂ« van die Almagtige te verstaan en om ân deel van Sy oordeel te deurgrond.
35 En Hy het aan my gesĂȘ: Jy kan nie. En ek het gesĂȘ: Waarom, my Meester? Waarvoor was ek dan gebore, of hoekom was die skoot van my moeder nie vir my ân graf nie, sodat ek nie die barensweĂ« van Jakob sou sien nie en die moeisame werk van die afstammelinge van JisraEl?
36 En Hy het aan my gesĂȘ: Tel vir My die dinge wat nog nie gekom het nie, versamel vir My die druppels wat oral verstrooi is, maak die blomme wat verwelk het, weer groen.
37 Maak die binnekamers oop wat gesluit is, en bring vir My voort die winde wat in hulle opgesluit is, toon My die beeld van ân stem en dan sal Ek aan jou dit toon wat jy My vra om te sien.
38 En ek het gesĂȘ: O, Almagtige JaHWeH, wie kan hierdie dinge weet, behalwe Hy wat nie Sy woonplek tussen mense het nie?
39 Ek is onwys; hoe kan ek dus spreek van hierdie dinge waaroor U my vra? [Psalm 73:22]
40 Toe het Hy aan my gesĂȘ: Soos wat jy niks kan doen van hierdie dinge waaroor Ek gespreek het nie, net so min sal jy ook My oordeel verstaan, of die ware liefde wat Ek aan My volk toegesĂȘ het nie.
41 En ek het gesĂȘ: O my Meester, tog is U naby hulle wat bewaar sal word tot die einde toe; en wat sal hulle doen wat voor my was, of ons wat nou is, of hulle wat na ons sal kom?
42 En Hy het aan my gesĂȘ: Ek sal My oordeel vergelyk met ân sirkel; soos wat die laaste een nie te laat sal wees nie, so sal die eerste ook nie te vroeg wees nie.
43 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: Kan U hulle wat was, en nou is, en hulle wat nog moet kom, nie op een slag geskape het nie, sodat U U oordeel gouer kon voltrek nie?
44 Toe het Hy geantwoord en gesĂȘ: Die skepsel mag nie haastiger as die Maker wees nie; ook kan die wĂȘreld nie op een slag die wat daarop geskape sou word, onderhou nie.
45 En ek het gesĂȘ: Soos wat U aan U dienaar gesĂȘ het, dat U die skepsels wat U geskape het opeens lewe gee en die skepsels gedra het, so ook kan dit hulle wat nou teenswoordig is, gelyktydig dra.
46 En Hy het aan my gesĂȘ: Gaan heen en vra die moederskoot van ân vrou en sĂȘ aan haar: As jy tien kinders baar, hoekom baar jy nie almal tegelyk nie, maar op verskillende tye? Vra haar dan om tien kinders gelyktydig te baar.
47 En ek het gesĂȘ: Dit kan tog nie, sy moet dit oor ân tydperk doen.
48 Toe sĂȘ Hy aan my: Net so het Ek ook die Moederskoot van die Aarde gegee aan hulle wat in haar gesaai sal word op verskillende tye. [JeshaJaH 66:1]
49 Want soos wat ân jong kind nie kan baar nie, en ook ân vrou wat verby haar tyd is, net so het Ek vir die Aarde wat Ek formeer het, beskik.
50 En ek het gevra en gesĂȘ: Terwyl U my nou die Weg getoon het, sal ek voortgaan om voor U Aangesig te spreek. Ons Moeder, van wie U my vertel het, is sy jonk, of nader sy nou die jare van hoĂ« ouderdom?
51 Toe antwoord hy my en sĂȘ: Vra ân vrou wat kinders baar en sy sal jou kan vertel.
52 Vra haar ook: Hoekom is die kinders wat jy nou voortgebring het nie soos die van vroeër nie, maar kleiner van gestalte?
53 En sy sal jou antwoord: Hulle wat gebore word in die krag van die jeug is verskillend van hulle wat gebore word in die tyd van die ouderdom wanneer die baarmoeder nie meer sterk is nie.
54 Daarom sal jy ook sien dat jy kleiner van postuur is as hulle wat voor jou gebore is.
55 En so sal hulle wat na jou kom, kleiner as jy wees, net soos die skepping wat nou begin oud word reeds die krag van die jeug agtergelaat het.
56 Toe het ek gesĂȘ: O my Meester, ek smeek U, as ek Guns in U oĂ« gevind het, toon aan U dienskneg deur wie U U skepping besoek.
Elohim se doel is ewig van voor die skepping van die Aarde af
1Â EN Hy het aan my gesĂȘ: In die begin, toe die Aarde geskape is, voordat die grense van die Aarde gestaan het, of die versamelde winde gewaai het,
2 voordat die stemme van die donder geluid gehad het en voordat die lig van die bliksems geskyn het, en voordat die fondamente van die Paradys gelĂȘ is,
3 en voordat die blommeprag gesien is, of voordat die bewegende kragte bepaal is, voordat die onmeetbare leërskare van Boodskappers bymekaar gemaak is,
4 of voordat die hoogtes van die lug opgehys is, voordat die mates van die uitspansel bekend gemaak is, of voordat Sion gekies is as die Voetbank van Elohim. [1 Kronieke 28:2; Boekrol van Henog 8:8; JeshaJaH 66:1; Klaagliedere 2:1]
5 en voordat die adamiet die huidige jare bereken het, en voordat die kennis van oortreding daar was, en voordat opgeteken is wie die vertroue as ân skat vergader het.
6 Toe al het Ek hierdie dinge bedink en hulle is deur My alleen gemaak en deur geen ander nie; deur My alleen ook sal hulle beëindig word en deur geen ander nie.
7 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: Wat sal die skeiding van die tye wees? Of wanneer sal die einde van die eerste wees en die begin van dit wat daarop volg?
8 En Hy het aan my gesĂȘ: Van Abraham tot Isak, toe Jakob en Esau vir hom gebore is, het Jakob se hand eerste die hakskeen van Esau vasgehou. (GenĂ©sis25:26)
9 Want Esau is die einde van die eerste tydperk, en Jakob se hand die begin van die volgende tydperk.
10 Die hand van die adamiet is sy begin en die hakskeen sy einde, en, Ezra, jy moet nie na ân ander gebeurtenis kyk nie.
11 Ek het toe geantwoord en gesĂȘ: Almagtige JaHWeH wat regeer, as ek Guns in U oĂ« gevind het,
12 ek smeek U, toon aan U dienskneg die einde van U tekens waarvan U my ân gedeelte verlede nag getoon het.
13 Toe het Hy geantwoord en aan my gesĂȘ: Staan op jou voete, en jy sal ân magtige Stem hoor.
14 En daar sal ân groot beweging wees; maar die plek waarop jy staan, sal nie beweeg nie.
15 En wanneer die Stem spreek, moenie bevrees wees nie; want die Woord is oor die einde, en die fondamente van die Aarde sal dan ook verstaan
16 dat as adamiet van hierdie dinge spreek, beef die Aarde en word bewoë, want sy weet dat haar einde ook moet verander.
17 En toe ek dit hoor, het ek op my voete gestaan en geluister, en kyk, daar was ân Stem wat gespreek het en die geluid daarvan was soos die geluid van baie waters. [Openbaring 14:2]
18 En die Stem het gesĂȘ: Kyk, die dae kom en dit sal gebeur dat Ek sal nader kom om hulle te besoek wat op die Aarde woon.
19 En Ek sal begin om hulle te ondersoek, hulle wat ander onregverdig beledig het, wanneer die beproewing van Sion vervul sal wees.
Die laaste oordeel
20 EN wanneer die wĂȘreld, wat begin om te vergaan, verseĂ«l sal wees, dan sal Ek hierdie tekens toon: die boekrolle sal voor die uitspansel geopen word en hulle almal saam sal hom sien. [Openbaring 5:9]
21 Suigelinge van ân jaar oud sal met hulle eie stemme spreek; die swanger vroue sal ontydige kinders baar van drie of vier maande oud en hulle sal lewe en opgewek wees. [Psalm 8:2]
22 En die gesaaide plekke sal skielik soos ongesaai lyk, en die vol stoorkamers sal skielik leeg gevind word.
23 En die ramshoring sal blaas en elke mens wat hom hoor, skrik sal hulle oorval. [Openbaring 8:6]
24 In daardie tyd sal vriend teen vriend soos vyande veg, en die Aarde en die wat op haar woon, sal verskrik staan; die strome en fonteine sal stil staan en vir drie uur lank nie loop nie. [MattithJaHûW 24:7]
25 Wie ook al oorbly van al hierdie dinge waarvan Ek jou vertel het, sal ontvlug en My Redding sien en die einde van julle wĂȘreld.
26 En die adamiete wat aangeneem is, hulle wat nie die Dood sedert hulle geboorte gesmaak het nie, sal dit alles sien; en die hart van die bewoners sal verander word, en ân heel ander betekenis kry.
27 Want besoedeling sal dan uitgeroei wees, en bedrog geblus.
28 Maar die Geloof sal bloei, en verdorwenheid oorwin wees, en die Waarheid, Sy wat so lank sonder vrug was, sal ge-openbaar word. [JeHÎWganan 14:26]
29 En terwyl Hy met my gepraat het, het ek opgekyk na Hom voor wie ek gestaan het.
30 En Hy het hierdie woorde aan my gesĂȘ: Ek het gekom om aan jou die tyd van die toekomende nag te wys.
Ezra word meer kennis belowe
31 INDIEN jy nou weer sewe dae lank sal bid en vas, sal Ek nog groter dinge as hierdie aan jou bekend maak op die dag wat Ek jou aanhoor,
32 want jou stem is deur die Hoogste El gehoor: want die Almagtige het jou gesindheid gesien, HY het ook jou kuisheid gesien wat jy sedert jou jeug behou het.
33 En daarom het HY My gestuur om jou al hierdie dinge te wys en aan jou te sĂȘ: Hou goeie moed en moenie vrees nie.
34 En moenie haastig wees om oor die tye wat verby is, ydele dinge te bedink nie, sodat jy jou nie in die laaste dae haas nie.
35 En dit het hierna gebeur dat ek weer geween en op dieselfde manier gevas het vir sewe dae lank sodat ek die drie weke moes vol maak wat hy my aangesĂȘ het.
36 En op die agtste nag was my hart weer ontsteld in my en ek het voor die Hoogste El begin praat.
37 Want my gees was grootliks aangevuur en my siel was in benoud-heid.
Die werke van die skepping
38 EN ek het gesĂȘ: O my Meester, U het aan die begin van die skepping af op die eerste dag gespreek en gesĂȘ: Laat die Hemele en Aarde geskape word; en U Woord was ân volmaakte werk. (GenĂ©sis1:1) JeHĂŽWganan 1:1 v.v]
39 En toe het die Gees daar gesweef, en die Duisternis en stilte was aan elke kant; want die geluid van die adamiet se stem was nog nie deur U geskep nie. [Wysheid van Sirah 24:3]
40 Toe het U ân straal van Lig uit die skatkamers geroep om U werke sigbaar te maak.
41 Op die tweede dag het U die ruimte van die uitspansel gemaak en dit beveel om uitmekaar te gaan en skeiding te maak tussen die waters sodat die een deel mag opstyg en die ander benede sou bly.
42 Op die derde dag het U die waters beveel om op ân sewende deel van die Aarde te versamel; maar ses dele het U drooggelĂȘ en hulle behou, sodat sy deur Elohim geplant en bewerk kon word, en U tot diens kon wees.
43 Want toe U Woord uitgegaan het, was die werk dadelik voltooi.
44 En oombliklik was daar wonderbaarlike en ontelbare vrugte met verskillende en geurige smake, en blomme met talryke kleure wat die adamiet nie kon namaak nie en welriekende dinge met ân onnaspeurlike geur, en dit alles is op die derde dag voltooi.
45 Op die vierde dag het U beveel dat die son moet skyn, die maan sy lig moet gee en die Sterre georden moet word;
46 En U het aan hulle opdrag gegee om tot diens te wees vir die adamiet wat nog geskape moes word.
47 Op die vyfde dag het U aan die sewende deel, waar die waters versamel was, beveel om lewende wesens, en voëls en visse voort te bring, en dit het so geskied.
48 Want die lewelose waters het voortgebring lewende gediertes soos deur U beveel, sodat die volke daarin U wonders kon aanskou.
49 Toe het U twee lewende wesens verordineer; die een het U Behemot genoem en die ander LeviĂĄtan;Â [Job 40:15; Job 41:1; Boekrol van Henog 60:7 - 8]
50 En U het die een van die ander geskei: want die sewende Hemele waar die water versamel was, kon hulle nie albei huisves nie.
51 Aan Behemot het U een gedeelte gegee wat op die derde dag drooggelĂȘ is sodat hy in daardie dieselfde deel sou bly waarin daar ân duisend heuwels was.
52 Maar aan Leviatan het U die sewende gedeelte van die water gegee, wat hom bewaar het om verslind te word deur wie U wil en wanneer U wil.
53 Op die sesde dag het U die Aarde beveel dat sy voor U moes voortbring groot en klein diere, vee en kruipende gediertes;
54 En hierna het U Adam aangestel oor al U skepsele; uit hom kom ons, die volk wat U uitverkies het.
55 Al hierdie dinge het ek voor U gespreek, o my Meester, want ter wille van ons, het U die Aarde gemaak.
Elohim se volk word verdruk
56 MAAR oor die ander nasies wat ook uit Adam gekom het, U het gesĂȘ dat hulle niks is nie en hulle met spuug vergelyk; en hulle menigtes het U vergelyk met ân druppel wat uit ân emmer val. [JeshaJaH 40:15]
57 En nou, o my Meester, hierdie nasies wat as niks gereken was nie, het begin om ons te oorheers en ons te verteer.
58 Maar ons, U volk, wat U U eersgeborene genoem het, U eniggeborene en U vurige liefde, is in hulle hande oorgegee. (Exodus 4:22)
59 As die wĂȘreld dan nou gemaak is ter wille van ons, waarom besit en erf ons nie met die wĂȘreld nie? Hoe lank sal dit so aanhou?
Die weg waarop die volk moet gaan, is smal
1Â EN dit het gebeur dat toe ek opgehou het om hierdie woorde te spreek, is daar die Boodskapper na my gestuur wat die vorige nagte ook na my gestuur is.
2 En Hy het aan my gesĂȘ: Staan op, Ezra, en hoor die woorde wat Ek gekom het om aan jou te sĂȘ.
3 En ek het gesĂȘ: Spreek voort, my Meester. Toe het Hy aan my gesĂȘ: Die see is geplaas in ân wye plek omdat hy diep en groot is.
4 Maar sy ingang is op ân smal plek geplaas, sodat hy soos die riviere sou wees.
5 Wie sou dan graag in die see wou gaan om hom te sien of oor hom te heers? As hy nie deur die smal weg gaan nie, hoe kan hy die breë weg bereik?
6 Daar is ook ân ander gelykenis: ân Stad is gebou en op ân oop veld geplaas en is vol van allerhande waardevolle dinge;
7 Die ingang van haar is smal en is op ân steilte geleĂ«, sodat aan die regterkant ân vuur is en aan die linkerkant diep water;
8 En net een paadjie tussen hulle albei, naamlik tussen die vuur en die water, so smal dat daar net een man op ân keer daarop kan gaan.
9 As hierdie Stad nou aan ân man as ân erflating gegee word, en hy nooit by gevare wat daar geplaas is, verbykom nie, hoe sal hy sy erflating bekom?
10 En ek het gesĂȘ: Dit is so, my Meester. Toe het Hy aan my gesĂȘ: Net so is JisraEl se deel.
11 Want ter wille van hulle het Ek die Aarde gemaak: en toe Adam oortree het teen My Verordeninge, is die dinge wat nou geskied, bepaal.
12 En toe het die ingange na hierdie wĂȘreld smal geword, vol droefheid en barensweĂ«; hulle is maar min en besoedel, vol van gevare en baie pynlik.
13 Want die ingange van die ou wĂȘreld was wyd en veilig en het onsterflike vrug voortgebring.
14 As hulle wat dan leef nie poog om in te gaan in hierdie dinge wat eng en ydel is nie, kan hulle ook nie dit wat vir hulle weggelĂȘ is, verkry nie.
15 Waarom dan is jy so bekommerd, terwyl jy verderflik is? En waarom is jy ontroerd, terwyl jy tog maar sterflik is?
16 Waarom het jy nie in jou hart die toekomstige dinge oordink nie, maar die teenswoordige?
17 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: O Almagtige JaHWeH, U het in U Wet verorden dat die regverdige al hierdie dinge sou erf, maar dat die wettelose sou vergaan.
18 Nogtans sal die regverdige die noute verduur, want sy hoop is op die wye ruimtes; ja, die wat wetteloos geleef het, het ook die noutes geken, en tog sal hulle die wydtes nie sien nie.
19 En Hy het aan my gesĂȘ: Daar is geen regter bo JaHWeH nie, en geen wyser as JaHWeH, die Hoogste El nie.
20 Want daar is baie wat in hierdie lewe verlore sal gaan, omdat hulle die Wet van Elohim wat voor hulle geplaas is, verag het.
21 Want JaHWeH het nougesette Gebooie gegee vir almal wat sou kom [gebore word], selfs terwyl hulle hier was; wat hulle moes doen om te lewe, en wat hulle moes onderhou om nie gestraf te word nie.
22 Nogtans was hulle nie gehoorsaam nie, en het HOM weerspreek en het net ydele gedagtes bedink,
23 en hulleself met hul besoedelde dade bedrieg, aan die Hoogste El gesĂȘ dat HY nie bestaan nie, en hulle het SY WeĂ« nie geken nie.
24 Maar SY Wet het hulle verag en SY Verbonde verloën; in SY Verordeninge was hulle nie getrou nie, en SY werke het hulle nie gedoen nie.
25 En daarom, Ezra, is die leë dinge vir die wat leeg is, en die vol dinge vir die wat vol is.
26 Kyk, die tyd sal kom dat die tekens waarvan Ek jou vertel het sal gebeur; die Bruid sal verskyn, en Sy sal openlik vertoon word, Sy wat nou vir die wĂȘreld verborge is. [Psalm 98:2; Odes van Salomo 23:18; 30:6; 41:8; Hooglied van Salomo 3:11; Job 28:20; Boekrol van Henog 46:3; JĂŽWEl 2:16; JeshaJaH 40:5; 52:10; 66:14; DaniEl 13:32; 1 Petrus 1:5; Judit 10:7; Openbaring 11:19]
27 En elkeen wat van hierdie besoedeling gered word, sal My wonders sien.
Die Gesalfde moet openbaar word
28 WANT My Seun, die Gesalfde, sal geopenbaar word saam met die wat by Hom is, en die oorblyfsel sal hulle vierhonderd jaar lank verheug.
29 Na hierdie jare sal My Seun die Gesalfde sterf, en ook al wat asem het.
30 En die wĂȘreld sal terugkeer na die eerste stiltes, sewe dae lank, soos dit was in die vorige oordele; sodat geen mens sal oorbly nie.
31 En na sewe dae sal dit gebeur dat die wĂȘreld, wat nog nie ontwaak het nie, opgewek sal word en dit wat verdorwe is, sal sterwe.
Die dode word opgewek
32 EN die Aarde sal teruggee dié wat in haar slaap, en so ook die stof, hulle wat in stilte in haar woon, en die geheime plekke sal teruggee die siele wat aan hulle toevertrou is. [JeségiEl 37:9 - 10; DaniEl 12:2; Openbaring 20:13]
33 En die Hoogste El sal geopenbaar word op die Regterstoel, en die ellende sal verbygaan, en die lankmoediges sal versamel word.
34 Maar net die Reg sal oorbly, die Waarheid sal staan, en Geloof sal sterk groei; [Hebreërs 11:1]
35 En die werke sal hulle navolg, en die beloning sal getoon word, en die goeie dade sal kragtig wees, en ongeregtigheid sal nie meer regeer nie.
36 Toe het ek gesĂȘ: Abraham het eers vir die Sodomiete gebid, en MoshĂš vir die vaders wat in die wildernis oortree het,
37 En die wat na hom was vir JisraEl in die tyd van Agan en een_shemuel;
38 Dawid vir die groot slagting; en Salomo vir hulle wat moes kom om apart gestel te word;Â [1 Konings 8:22 v.v]
39 En EliJaHûW vir hulle wat reën ontvang het; en vir die dooies dat hy mag lewe; [1 Konings 18:19, v.v]
40 En JakséJah vir die volk in die tyd van Sanherib en ander; en vele vir vele. [1 Ezra 9:14]
41 En nou dan, terwyl hulle sien hoe die verdorwenheid groot word, die ongeregtigheid vermeerder, en die regverdige bid vir die wettelose; waarom sal dit nie nou ook so wees nie?
42 En Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Hierdie teenswoordige lewe is nie die einde waar daar ân kragtige Glansrykheid sal wees nie; daarom het hulle vir die swakkes gebid.
43 Maar die dag van oordeel sal die einde wees van hierdie tyd, en is die begin van die tyd van onsterflikheid wat sal kom, waarin die verdorwenheid verbygegaan het,
44 Oordadigheid is op ân einde, ongeloof is afgesny, maar Geregtigheid sal toeneem en die Waarheid sal opstaan.
45 Dan sal geen adamiet hom wat verlore is, kan red nie, nog hom wat die oorwinning het, tot ân val kan bring.
46 Ek het geantwoord en gesĂȘ: Dit is my eerste en my laaste rede, dat dit beter was om nie die wĂȘreld aan Adam te gegee het nie; of anders, toe sy aan hom gegee is, om hom van oortreding te weerhou.
47 Want wat baat dit die adamiet om nou in hierdie teenswoordige tyd in droefheid te leef, en as hy dood is, straf te verwag?
48 Die plek van marteling sal verskyn teenoor die Plek van Rus, die vuuroond van hel sal verskyn teenoor die Paradys van Vreugde.
49 Dan sal die Hoogste El aan die nasies wat uit die Dood opgewek word sĂȘ: Kyk en besef Wie Sy is virWie julle verwerp het en geweier het om te dien, Wie se Wette julle verwerp het.
50 Kyk na hierdie kant en na die oorkant: Hier is daar Vreugde en Rus, daar vuur en marteling. Dit is hoe Hy met hulle sal spreek op die dag van oordeel.
51 Daardie dag sal wees sonder son, maan of Sterre, sonder wolke, donderweer of weerlig, wind, water of lug, donkerheid, aand of oggend, sonder somer, lente of winter, sonder hitte, ryp of koue, sonder hael, reën of dou.
52 sonder namiddag, aand of skemer, sonder helderheid, lig of glans. Net die Hoogste El se verblindende Glansrykheid, wat aan almal sal toon wat voorlĂȘ.
53 Soos dit was, sal dit aanhou vir een week van jare.
54 Dit is die Bevel wat Ek uitgevaardig het vir die oordeel, maar net aan jou het Ek hierdie openbaring gegee. [Openbaring van Henog 11:62]
55 Toe antwoord ek: My Meester, ek sĂȘ weer wat ek vantevore gesĂȘ het â hoe geseĂ«nd is die wat gedurende hulle lewe, U Bevele gehoorsaam het.
56 Maar die vir wie ek gebid het, het daar ooit ân man gelewe wat nie oortree het nie, wat nooit U Verbond geskend het nie?
57 Ek besef dan nou dat die toekomstige wĂȘreld net vir ân paar vreugde sal bring, maar marteling vir die menigtes.
58 Want ons besoedelde harte het sterk gegroei, dit het ons van ons Elohey se Gebooie vervreem, het ons op die pad van bedrog en Dood laat wandel, het vir ons die pad van vernietiging oopgemaak, en het ons ver weggevoer van die lewe. Dit het nie net so aan ân paar gedoen nie, maar aan feitlik almal wat geskape is.
59 Toe sĂȘ die Boodskapper: Luister na My en Ek sal jou verder teregwys en inlig. Die Hoogste El het om hierdie rede nie net een wĂȘreld gemaak nie, maar twee:Â [Openbaring van Henog 11:10]
60 Soos wat jy kan sien is daar min wat aan die Wet gehoorsaam is, terwyl die wat ongehoorsaam is, ân menigte is in getal; daarom luister na die verduideliking.
61 Veronderstel jy het ân paar waardevolle gesteentes; Sal hulle getal kan vermeerder deur gewone lood en klei daar by te sit?
62 Ek sĂȘ toe: Nee my Meester, niemand sal dit doen nie.
63 Hy sĂȘ toe: Kyk so daarna; doen navraag by die Aarde, vra haar nederig, dan sal sy jou antwoord.
64 SĂȘ aan haar; jy produseer goud, silwer en koper, yster, lood en klei.
65 Daar is meer silwer as goud, meer koper as silwer, meer yster as koper, meer yster as lood en meer klei as lood
66 Oordeel dan vir jouself watter dinge waardevol en begeerlik is â die wat volop is of die wat skaars is.
67 Ek sĂȘ toe: Almagtige JaHWeH, wat volop is, is goedkoper, hoe skaarser hoe waardevoller.
68 Hy antwoord toe: Oordeel dan wat die gevolg is; Die eienaar van die wat moeilik verkrygbaar is, sal meer vreugde hĂȘ as die eienaar van dit wat maklik verkrygbaar is.
69 So sal dit dan wees as Ek My beloftes aan die Skepping vervul het, Ek sal vreugde hĂȘ in die paar wat gered sal word, want dit is hulle wat nou My Glansrykheid sal uitdra en deur hulle is My Naam bekend gemaak.
70 Ek sal nie treur oor diegene wat verlore is nie, want hulle is niks meer as ân miswolk nie, hulle is soos ân vlam wat rook, hulle vat vlam, brand en verdwyn dan.
71 Toe sĂȘ ek; Moeder Aarde, as die menslike verstand, soos die res van die skepping dan net stof is, waarom het u haar voortgebring?
72 Dit sou beter gewees het as daardie stof nooit bestaan het nie, dan sou die verstand nooit te voorskyn gekom het nie.
73 Maar soos dit nou is, groei ons verstand saam met ons en word ons daardeur gepynig omdat ons besef dat ons sal sterf.
74 Wat ân jammerte vir die mensdom; watter vreugde vir die wilde diere! Watter jammerte vir elke vrou se seun; watter vreugde vir die beeste en die kuddes.
75 Hoeveel beter is hulle lot as ons sân! Hulle verwag geen oordeel nie, geen afwagting van pyniging nie, hulle dra geen kennis dat enige redding aan hulle belowe word na die dood nie.
76 Wat beteken ân belofte van ân toekomstige lewe anders as ân marteling.
77 Almal wat lewe is beswaar en besoedel met bedrog, deur en deur vol oortredinge.
78 Sou dit nie vir ons beter gewees het, as daar na die dood, geen oordeel vir ons gewag het nie?
79 Toe sĂȘ die Boodskapper: Toe die Hoogste El die wĂȘreld gemaak het, vir Adam en sy nageslag, het Hy heel eerste die oordeel beplan en alles wat daarmee sou saamgaan.
80 Volgens jou eie woorde, toe jy gesĂȘ het dat ân man se verstand saam met hom groei, sal dit jou die antwoord gee.
81 Ten spyte van verstand het die mense van hierdie wĂȘreld oortree; hulle het die Gebooie ontvang, maar haar nie onderhou nie, hulle het die Wet aangeneem, maar toe verwerp.
82 Wat sal hulle as verdediging kan aanvoer met die oordeel, wat sal hulle antwoord in die finale dag.
83 Hoe verdraagsaam was die Hoogste El met die inwoners van hierdie wĂȘreld, en vir hoe lank nog! â nie ter wille van hulle nie, maar terwille van die toekomstige bedeling.
84 Ek vra toe: As ek dan nou Guns by U ontvang het, my Meester; maak dan ook hierdie aan my bekend: Wanneer elkeen van ons met die dood ons lewe teruggee, sal ons dan in Vrede bewaar word tot op ân tyd wat U ân nuwe wĂȘreld skep, of begin ons marteling onmiddelik.
85 Toe sĂȘ Hy: Dit sal Ek ook aan jou verduidelik. Moet jouself egter nie reken saam met hulle wat My Wet verwerp het nie, moet jouself ook nie tel by die wat gemartel gaan word nie.
86 Na alles het jy ân skat van goeie werke wat bewaar word by die Hoogste El, maar dit sal nie aan jou getoon word voor die tyd van die einde nie.
87 Maar om nou van die dood te praat: Wanneer die Hoogste El die finale opdrag gee dat ân persoon moet sterf, dan verlaat die gees die liggaam en keer terug na die Een wat haar oorspronklik gegee het, na die Eer van die Glansrykheid van die Hoogste El.
88 Soos hulle wat die Weë van die Hoogste El met minagting verwerp het, hulle wat Sy Wet verwerp het en diegene gehaat het wat Elohim gevrees het. (Exodus 20)
89 Hulle siele gaan na geen vasgestelde woning nie, maar moet van dan af wandel in pyniging, eindelose smart en verdriet. En dit om sewe redes:
90 Eerstens, het hulle die Wet van die Hoogste El verag.
91 Tweedens het hulle hul kans om ten volle berou te toon, verloor om so die lewe te verkry.
92 Derdens kon hulle die beloning sien wat wag op hulle wat vertrou het op die Verbonde van die Hoogste El.
93 Vierdens sal hulle begin dink aan die marteling wat teen die einde vir hulle wag.
94 Vyfdens kan hulle sien dat die Boodskappers oor die woonplek van die ander siele waghou in onversteurde rus.
95 Sesdens sien hulle dat hulle binnekort gemartel sal word.
96 Die sewende oorsaak van smart, die grootste van almal, is dit dat met die aanskouing van die Glansrykheid van die Hoogste El, hulle sal verkrummel in beskaamdheid, verval in selfverwyt en lewe in vrees, dan onthou hulle hoe hulle teen HOM oortree het gedurende hulle lewe, en hoe hulle binnekant voor HOM gebring sal word, vir die oordeel in die laaste dag.
97 Maar vir hulle wat gewandel het in die Weë van die Hoogste El, dit is wat vir hulle sal wag wanneer die tyd vir hulle sal aanbreek om hulle vleeslike liggame te verlaat.
98 Gedurende hulle verblyf op Aarde, het hulle ten spyte van groot verdrukking en volgehoue gevaar, die Hoogste El gedien, en die Wet tot die laaste letter gehou soos wat die Wetgewer haar gegee het.
99 Daarom is die volgende besluit:
100 Hulle sal baie verheug wees om die Glansrykheid van die Hoogste El te aanskou, Wie hulle as hul eie sal aanneem en hulle sal met sewe aangewese stappe die ewige rus ingaan.
101 Die eerste stap is hulle oorwinning oor die lang geveg teen die innerlike begeerte na die Besoedeling, omdat sy hulle nie van die lewe na die dood verlei het nie. [Spreuke van Salomo 9:13-15; Boekrol van Henog 42:3]]
102 Die tweede is om die wetteloses doelloos te sien rondwandel en die straf wat op hulle wag.
103 Ten derde sal hulle sien watter suiwer getuienis hulle Maker oor hulle gee, omdat hulle terwyl hulle geleef het, die Wet onderhou het wat aan hulle toevertrou was.
104 Die vierde is om die res te verstaan wat hulle nou in die Plek van Bewaring gaan deel, beskerm deur Boodskappers in onverstoorde rus, en die Glansrykheid wat op hulle wag in die toekomende tyd.
105 Die vyfde is die kontras tussen die bedorwe wĂȘreld, waarvan hulle geseĂ«nd was om te ontkom, en die toekomstige lewe wat hulle gaan besit, tussen die beknopte en veeleisende bestaan, waarvan hulle nou bevry is en die uitgestrekte lewe wat binnekort hulle deel sal wees om hulle vir ewig en ewig te verbly.
106 Die sesde sal die openbaring wees dat hulle sal skitter soos Sterre, om nooit te verdof of te vergaan nie, met gesigte stralend soos die son. (Genésis15:5)
107 Die sewende stap is die grootste van almal naamlik die vertroue en vreugdevolle versekering wat hulle sal hĂȘ, vry van alle vrees en skande as hulle voortstu om van aangesig tot aangesig te sien die Een vir wie hulle gedien het gedurende hulle leeftyd, en van wie hulle nou hulle glansryke beloning sal ontvang.
108 Wat Ek hier aangedui het, is die aangewese bestemming van die siele wat gehoorsaam was aan die Wet, die marteling waarvan ek gespreek het, sal die wat ongehoorsaam was aan die Wet, ontvang.
109 Toe vra ek vir Hom: Wanneer die siele van die liggaam geskei word, sal hulle die geleentheid hĂȘ om te sien wat U aan my beskryf het?
110 Hy antwoord toe: Hulle sal vir sewe dae toegelaat word, vir sewe dae sal hulle toegelaat word om die dinge te sien waarvan Ek jou vertel het, en daarna sal hulle aansluit by die ander siele in hul woonplek.
111 Ek sĂȘ toe: Ag, my Meester, as ek Guns by U gevind het, vertel my nog net een ding. Sal die gehoorsames aan die Wet op die oordeelsdag kan pleit vir die ongehoorsames of deur gebed verskoning kan vra by die Hoogste El?
112 Kan die vaders so vir hulle seuns doen of die seuns vir hulle vaders? Kan broers vir broers bid, familielede en vriende vir hulle geliefdes en naasbestaandes?
113 Toe sĂȘ die Boodskapper: Omdat jy Guns by My gevind het sal ek ook dit aan jou bekend maak. Die oordeelsdag is beslissend en verseĂ«l die Waarheid vir almal om te sien. In die huidige bedeling kan ân vader nie sy seun in sy plek stuur nie, ook nie die werkgewer sy werknemer, ook nie ân man sy beste vriend, om vir hom siek te wees, te gaan slaap, om te eet, of vir hom gesond te word nie.
114 Net so sal niemand vir ân ander om verskoning vra nie, elkeen sal vir sy eie ongehoorsaamheid aan die Wet verantwoordelik gehou word, of vir sy gehoorsaamheid wanneer die dag aanbreek.
115 Daarop het ek geantwoord: Maar hoekom lees ons van voorbidding in die Skrifte? Eerstens het Abraham voorbidding gedoen vir die mense van Sodom; toe het MoshĂš voorbidding gedoen vir ons voorvaders wat in die wildernis oortree het.
116 Dan is daar JeHĂŽWshua, wat in die tyd van Agar, vir die JisraEliete gebid het.
117 so het een_shemuel gedoen in die tyd van Saul, Dawid ter wille van die plaag, Salomo vir hulle wat by die inwyding teenwoordig was.
118 EliJaHĂ»W het gebid vir reĂ«n vir die mense, en hy het vir ân dooie gebid om teruggebring te word na die lewe.
119 GizkiJaHûW het in die tyd van Sanherib vir die volk gebid, en daar is nog vele meer.
120 Daarom dan, in ân bedeling waar bedrog versprei en ongeregtigheid toeneem en die gehoorsames vir die ongehoorsames voorbidding doen, hoekom kan dieselfde nie gedoen word op die oordeelsdag nie?
121 Die antwoord wat Hy my gegee het, was: Die teenswoordige wĂȘreld is nie die einde nie en die Glansrykheid van JaHWeH bly nie vir ewig in haar nie. Dit is waarom die sterkes vir die swakkes voorbidding gedoen het.
122 Maar die oordeelsdag sal die einde wees van die teenswoordige wĂȘreld en die begin van die ewigdurende wĂȘreld wat gaan kom, in ân wĂȘreld waar bedrog sal verdwyn,
123 alle gruweldade vernietig en ongeloof uitgedelg, waarin Geregtigheid tot volle wasdom sal kom en die Waarheid sal verskyn soos die son. [JeshaJaH 60:17]
124 Daarom kan daar op die oordeelsdag geen Barmhartigheid wees vir hulle wat hulle saak verloor het nie, en geen terugkeer vir hulle wat oorwin het nie.
125 Toe antwoord ek. Maar dit is my stelling, my eerste en laaste; hoeveel beter sou dit gewees het as die Aarde nooit vir Adam voortgebring het nie, of as sy dan het, hom weerhou het om te oortree?
126 wat is dan die goed in haar vir ons om nou ellendig te lewe en slegs straf te verwag vir die Dood?
Oortreding het uit Adam voortgekom
127 O ADAM, wat het jy gedoen? Want alhoewel dit jy was wat oortree het, het jy nie alleen geval nie, maar ons almal wat uit jou is.
128 Want wat baat dit ons as daar aan ons ân tyd van onsterflikheid belowe is terwyl ons die dinge doen wat Dood bring?
129 En dat daar aan ons ân ewige hoop belowe is, terwyl onsself baie besoedel is en ydel?
130 En dat daar vir ons gereedgemaak word wonings van welsyn en veiligheid, terwyl ons besoedel leef?
131 En dat die Glansrykheid van die Hoogste El gehou word vir die verdediging van hulle wat ân versigtige lewe gelei het, terwyl ons op die mees besoedelde weĂ« gewandel het?
Die Paradys is nie tevergeefs gemaak nie
132 EN dat daar ân Paradys getoon moet word waarvan die vrugte bly bestaan vir ewig, waarin daar veiligheid en heilsaamheid is, aangesien ons dit nie sal binnegaan nie?
133 Want ons het gewandel in onaangename plekke.
134 En dat die aangesigte van hulle wat onthou het, sal skyn bo die Sterre, terwyl ons gesigte swarter as die Duisternis sal wees? [DaniEl 12:3]
135 Want terwyl ons leef en ongeregtigheid bedryf, dink ons nie daaraan dat ons na die dood daarvoor sal ly nie.
136 Toe het Hy my geantwoord en gesĂȘ: Dit is die toestand van die stryd wat die adamiet wat op die Aarde gebore is, moet stry;Â [Job 7:1]
137 As hy oorval word, sal hy ly soos jy gesĂȘ het; maar as hy oorwin, sal hy ontvang waarvan Ek gepraat het.
138 Want dit is die lewe waarvan MoshĂš met die volk gespreek het toe hy nog geleef en gesĂȘ het: Kies julle die Lewe, dat julle mag leef.
139 Nogtans het hulle hom nie geglo nie, ook nie die profete na hom nie, ook nie vir My wat met hulle gespreek het nie,
140 dat daar nie soveel droefheid sal wees oor hulle verderf nie, as wat daar vreugde sal wees oor hulle wat oortuig is tot redding. [Lukas 15:7]
Elohim is barmhartig141 EK het geantwoord en gesĂȘ: Ek weet, o my Meester, dat die Hoogste El barmhartig genoem word omdat HY HOM ontferm oor hulle wat nog nie in hierdie wĂȘreld gekom het nie,
142 En dat HY HOM ontferm oor hulle wat terugkeer na SY Wet;
143 En dat HY lankmoedig is, want HY bewys Barmhartigheid aan hulle wat oortree het as SY skepsele;
144 En dat HY oorvloedig is, want HY is gereed om te gee waar dit nodig is;
145 En dat HY groot van Barmhartigheid is, want HY bewys menigvuldige Barmhartigheid aan hulle wat nou is, hulle wat was, en ook aan hulle wat nog moet kom.
146 Want as HY nie SY menigvuldige Barmhartigheid bewys nie, sal die wĂȘreld nie lewend gemaak kon word met hulle wat in haar moet erf nie.
147 En HY vergewe; want as HY dit nie doen uit SY Suiwerheid sodat hulle wat ongeregtigheid bedryf daarvan verlos kan word nie, sou ân tienduisendste deel van die adamiet nie bly leef het nie.
148 En as HY as Regter hulle wat deur SY Woord genees is, nie vergewe het nie, en hulle menigte twiste uitwis nie,
149 sou daar miskien baie min oorgebly het uit ân ontelbare menigte.
Baie is geskape, maar min word gered
1Â EN Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Die Hoogste El het hierdie wĂȘreld vir baie gemaak, maar die toekomende wĂȘreld vir bitter min.
2 Ek sal aan jou ân gelykenis vertel, Ezra, sou jy die Aarde daaroor vra, sal sy aan jou sĂȘ dat sy baie meer stof gee waarvan erdekruike gemaak word, as waaruit goud kom; net so is die Weg van hierdie huidige wĂȘreld.
3 Daar word baie geskape, maar min sal gered word.
4 Toe het ek geantwoord en gesĂȘ: o my siel, drink diep aan die Insig en versadig jou met die Wysheid.
5 Sonder jou wil is jy hier, sonder jou wil sal jy vertrek; net ân kort lewensspan is jou gegun.
6 My Meester, sal U U dienskneg nie toelaat om voor U te bid nie, en sal U nie saad in ons hart en uitbreiding van ons sinne gee, sodat dit vrug mag dra nie? Waarvan sal ân man lewe wat bedorwe is, en die plek van ân adamiet moet volstaan?
7 Want U is alleen, en ons is maar net ân skepping van U Hand, volgens U Woord. [Wysheid van Salomo 11:17; Openbaring van Henog 11:14]
8 Want soos die liggaam in die moederskoot geskape word, en U daaraan ledemate skenk, so word U skepping soos in vuur en water bewaar, en nege maande lank dra U handewerk die skepsel wat U in haar geskape het.
9 Maar die moederskoot en hom wat behou word, sal albei bewaar word; en wanneer die moederskoot se tyd kom, sal sy baar wat in haar gegroei het.
10 Want U het ook die dele van die liggaam, naamlik die borste beveel om melk te gee aan die vrug van die borste, [Odes van Salomo 8:6]
11 dat hy wat gevorm is, gevoed kan word vir ân tyd lank totdat U hom in Barmhartigheid aansien.
12 U maak hom groot deur U Geregtigheid, en onderrig hom in U Wet, en tugtig hom deur U Wysheid.
13 En U sal hom doodmaak as U skepsel en weer lewend maak as U werk.
14 As U hom dan kan vernietig wat met soveel moeite gevorm is, is dit tog baie maklik om deur U Gebooie georden te word dat die dinge wat gemaak is, bewaar word.
15 Nou daarom, Meester, sal ek spreek: Wat die adamiet in die algemeen betref, weet U die beste; maar veeleer wil ek praat van U volk oor wie ek treur,
16 en U Erfgenaam, ter wille van wie ek rou; en van JisraEl, oor wie ek beswaard is; en van Jakob, ter wille van wie ek bedroef is.
17 Daarom sal ek voor U Aangesig vir myself en vir hulle wil begin bid, want ek sien die oortredinge van ons wat op die Aarde woon.
18 Maar ek het gehoor van die snelheid waarmee die Regters sal kom.
19 Daarom, hoor my stem, en verstaan my woorde, en ek sal voor U spreek.Â
Dit is die begin van die woorde van Ezra voordat hy opgeneem is, en ek het gesĂȘ:
20 O my Meester, U wat in die ewigheid woon, Wie se OĂ« in die hoogtes verhewe is en uit die lug neersien,
21 Wie se Troon onmeetbaar is, Wie se Glansrykheid onbegryplik is; voor Wie die leërskare van Boodskappers in bewing staan;
22 Wie se diens in Gees en Vuur omgekeer word; Wie se Woord waaragtig is, en Wie se spreuke onveranderlik is, [Psalm 104:4]
23 Wie se Gebod sterk is, en Wie se Verordeninge ontsagwekkend is; Wie se blik die dieptes laat opdroog, en Wie se Woede die berge laat wegsmelt, en waarvan die Waarheid getuig.
24 O my Meester hoor die gebed van U dienaar, en luister na die smeking van U skepsel.
25 Want terwyl ek leef, wil ek spreek en so lank as wat ek begrip het, sal ek antwoord.
Ezra bid tot Elohim om Barmhartigheid met Sy volk te hĂȘ wat Hom alleen dien
26 O, SIEN nie op die oortredinge van U volk nie; maar op hulle wat U in Waarheid dien.
27 En let nie op die besoedeling van die nasies nie, maar op hulle wat U Getuienis in verdrukking bewaar.
28 Dink nie aan hulle wat geveins voor U gewandel het nie, maar aan hulle wat volgens U wil U gevrees het.
29 Laat hulle wat soos diere geleef het, nie verdelg word nie, maar sien hulle aan wat U Wet duidelik geleer het.
30 Wees nie vertoorn op hulle wat erger as diere geleef het nie, maar bemin hulle wat altyd hulle vertroue in U Geregtigheid en Glansrykheid geplaas het.
31 Want ons en ons vaders kwyn weg oor sulke gebreke; maar ter wille van ons wat oortree het, word U barmhartig genoem.
32 Want as U begeer om Barmhartigheid aan ons te bewys, so sal U barmhartig genoem word teenoor ons wat geen werke van Geregtigheid het nie.
33 Want die regverdiges, wat baie suiwer werke gedoen het, sal deur hulle eie dade beloning ontvang. [Boekrol van Henog 47:3; Openbaring 20:12]
34 Maar wat is die adamiet dat U oor hom vertoorn sal wees? Of ân verbasterde saadlyn dat U so verbitter teenoor hulle sal wees?
35 Want in der waarheid is daar geen adamiet wat gebore word sonder dat hy wetteloos handel nie, en onder die getroues is daar niemand wat niks verkeerd gedoen het nie.
36 Want daarin, o my Meester, sal U Geregtigheid en U Suiwerheid verkondig word, wanneer U barmhartig sal wees teenoor hulle wat die vertroue in suiwer werke nie het nie.
37 Toe het Hy my geantwoord en gesĂȘ: Sommige dinge het jy reg gespreek, en volgens jou woorde sal dit geskied.
38 Want Ek sal waarlik nie dink aan die werke van hulle wat oortree het of oor hulle dood, of oor hulle oordeel of oor hulle verderf nie;
39 maar Ek sal My verbly oor die pogings van die regverdiges, en Ek sal ook hulle vreemdelingskap, aan hulle redding, en die beloning wat hulle sal kry.
40 Soos wat Ek nou spreek, so sal dit gebeur.
41 Want soos wat die landbouer baie saad op die lande saai en baie bome plant, en tog sal nie alles wat gesaai is, opkom nie, ook skiet alles wat geplant is nie wortel nie; so ook word nie alles wat in die wĂȘreld gesaai word, behou nie.
42 Ek het toe geantwoord en gesĂȘ: As ek Guns gevind het, laat my spreek.
43 Soos die saad van die landbouer sal vergaan as hy nie opkom of U reën betyds ontvang nie, of as daar te veel reën is en hy verrot op die lande,
44 net so sal ook die adamiet vergaan wat deur U Hande geskape is en U ewebeeld genoem word omdat hy soos U lyk, om wie se ontwil U alles gemaak het en met die landbouer se saad vergelyk. [MattithJaHûW 13:24-30]
45 Sekerlik nie, O my Meester! Moenie toornig met ons wees nie, maar spaar U volk en ontferm U oor U Erfdeel, want U is barmhartig teenoor U skepsele.
46 Toe het Hy my geantwoord en gesĂȘ: Die teenswoordige dinge is vir die huidige, en die toekomende dinge is vir dit wat nog moet kom.
47 Want jy skiet ver te kort dat jy daartoe in staat sal wees om My skepsele meer lief te hĂȘ as Ek; maar jy het jou gereeld vergelyk met die onregverdige. Moenie so maak nie.
48 Maar ook hierin is jy wonderbaar voor die Hoogste El:
49 Dit is dat jy jouself nederig gehou het soos dit jou betaam, en jouself nie waardig geag het om onder die regverdiges uitermate verhoog te word nie.
50 Want veel en groot ellende sal kom oor hulle wat in die laaste dae die Aarde sal bewoon, want hulle het in groot hoogmoed gewandel.
51 Maar jy wat hierdie dinge uit jouself verstaan, ondersoek die Glansrykheid van hulle wat soos jy lyk.
Die Paradys is vir diegene wat Elohim reg dien
52 WANT vir julle is die Paradys oopgemaak, die Boom van die Lewe geplant, die toekomende tyd voorberei, die oorvloed gereedgemaak, ân Stad gebou en die rus beproef; ja, volmaakte Suiwerheid en volkome Wysheid.
53 Die Wortel van die Kwaad is ver van julle verseël, die swakheid en die mot word vir julle verberg, en die Ontugtige het na die Doderyk/Sheol gevlug om vergeet te word.
54 Die smarte het verbygegaan en aan die einde word die skat van onsterflikheid getoon.
55 En daarom vra nie nog vrae oor die menigte van hulle wat nie sal verstaan nie.
56 Want hulle het hulle vryheid gehad, en die Hoogste El verag, Sy Wette gehoon en Sy Weë verlaat. [JeségiEl 20:13]
57 Meer nog, hulle het Sy regverdiges onder hulle voete vertrap,
58 en in hulle harte gesĂȘ dat daar geen Elohim is nie; terwyl hulle nogtans geweet het dat hulle moet sterf. [Psalm 14:1]
59 Want soos die dinge wat voorheen vermeld is, na jou sal terugkeer, so sal die dors en smart terugkeer wat vir hulle toeberei is; want dit was nie Sy wil dat die adamiet tot niet moes gaan nie. [JeségiEl 18:32]
60 Maar ook hulle wat geskape is, het die Naam van Hom wat hulle gemaak het, besoedel, en was ondankbaar teenoor Hom wat vir hulle die lewe voorberei het. [Boekrol van Henog 104:10; JeshaJaH 43:27]
61 En daarom is My oordeel nou op hande.
62 Hierdie dinge het Ek nie aan alle mense getoon nie, maar aan jou en weinig ander soos jy. Toe het ek geantwoord en gesĂȘ:
63 Kyk, my Meester, nou het U my die menigte van wonders getoon wat U sal begin doen in die laaste dae, maar U het my nie gewys wanneer en op watter tyd dit sal gebeur nie.
Alles op Aarde het ân begin en ân einde
1Â HY het my toe geantwoord en gesĂȘ: Meet jy die tyd self sonder versuim, en die dinge sal gebeur as ân deel van die tekens waarvan Ek jou tevore vertel het, verbygegaan het;
2 dan sal jy verstaan dat dit die tyd is wanneer die Hoogste El sal begin om die Aarde wat Hy geskape het, te besoek.
3 En wanneer daar aardskuddings en opstande onder die volke op Aarde is, [MattithJaHûW 24:7]
4 dan sal jy begryp dat die Hoogste El hiervan gespreek het sedert die dae wat voor jou was, selfs van die begin af.
5 Want soos wat alles wat op Aarde gemaak is, ân begin en ân einde het, en die einde geopenbaar is,
6 net so het die tye van die Hoogste El ook ân duidelike begin wat betref die wonders en magtige werke, en hulle eindes in werkinge en tekens.
Wie verdoem en wie gered word
7 EN almal wat gered sal word, en daarin slaag om deur hul werke te ontvlug, en deur die geloof waarmee hulle geglo het, [MattithJaHûW 24:13]
8 bewaar te word van die gemelde gevare, sal My Verlossing in My Adamah [die adamiet se Aarde] en binne My grense sien, want hulle het Ek vir My deur al die eeue heen apart gestel.
9 Dan sal daar geen Ontferming wees vir hulle wat My Weë geskend het nie. En hulle wat haar verwerp het, sal in smarte verkeer;
10 want hulle wat My nie geken het terwyl hulle in die lewe weldade ontvang het nie,
11 en wat My Wet verag het, toe hulle vry was [Openbaring 6:15; 13:6; 19:18]
12 toe daar vir hulle nog geleentheid vir berou was en hulle haar nie wou verstaan nie, maar verag het, hulle moet haar na die dood deur pyn erken.
13 En daarom, wees jy nie nuuskierig oor hoe die wettelose gestraf sal word en wanneer nie, maar vra hoe die regverdige gered sal word, aan wie die wĂȘreld behoort en vir wie die wĂȘreld geskape is.
14 Toe het ek geantwoord en gespreek: Ek het vantevore gesĂȘ en ek sĂȘ dit nou, en ek sal dit ook hierna sĂȘ -
Die getal van die verlorenes is groter
15 DAT daar baie meer is wat sal vergaan as wat gered sal word. Soos wat ân golf groter is as ân druppel.
16 En Hy het my geantwoord en gesĂȘ:
17 Soos wat die Aarde is, so is ook die saad; soos wat die blomme is, so is die kleure ook; soos wat die vakman is, so is ook sy werk, en soos wat die landbouer is, so is die landbou, want dit was die tyd van die Aarde.
18 Waarlik, toe Ek die Aarde voorberei het vir hulle wat nou leef om in haar te woon, het geen adamiet teen My gepraat nie.
19 Want toe was almal gehoorsaam, maar nou het die sedes van hulle wat in hierdie wĂȘreld geskape is, verdorwe geraak deur ân ewigdurende oes en deur ân Wet wat ondeurgrondelik is.
20 Dus het Ek die wĂȘreld aanskou, en kyk, daar was gevaar as gevolg van die gedagtes wat in haar gekom het.
21 En Ek het haar gesien en haar grootliks gespaar, en vir Myself ân Wingerd gehou en ân Plant uit baie geslagte. [JeHĂŽWganan 15:1]
22 Laat die menigte wat tevergeefs gebore is daarom maar vergaan en laat My Wingerd en My Plant, behoue bly; want met groot moeite het Ek haar raseg gemaak.
23 Maar jy, as jy nog ân verdere sewe dae vertoef, [maar jy sal nie in daardie tyd vas nie],
24 gaan dan in ân veld met blomme waar geen huis gebou is nie en eet slegs die blomme van die veld; en proe aan geen vleis nie, drink ook geen wyn nie en eet slegs blomme.
25 En bid gedurig deur tot die Hoogste El, dan sal Ek kom en met jou praat.
26 Toe het ek heengegaan in ân veld wat genoem word Ardat, soos Hy my beveel het, en daar het ek tussen die blomme gaan sit en van die kruie van die veld geĂ«et en ek het versadig geraak.
27 En dit het gebeur dat nadat ek sewe dae lank op die gras gesit het, was my hart in my ontsteld soos vantevore:
28 En ek het my mond geopen en voor die Hoogste El gespreek en gesĂȘ:
29 O my Meester, U wat Uself aan ons vertoon het, U is ook aan ons vaders in die wildernis geopenbaar, in ân onvrugbare plek waar geen adamiet nog geloop het toe hulle uit Egipte gekom het nie, en U ernstig [met hulle] gepraat en gesĂȘ het:
30 Luister na My, o JisraEl, en gee ag op My Woorde, saadlyn van Jakob,
31 want kyk, Ek saai My Wet in jou en sy sal in jou vrug dra en jy sal vir ewig in haar verhoog word.
32 Maar ons vaders wat die Wet ontvang het, het U Verordeninge nie onderhou en haar bewaar nie, hoewel die vrug van die Wet nie vergaan het nie, sy kon ook nie, want sy was van U.
33 Want wat hulle ontvang het, gaan verlore omdat hulle nie bewaar het wat in hulle gesaai is nie.
34 En kyk, dit is normaal dat as die Aarde saad ontvang, of die see ân skip, of enige houer voedsel of drank, dat as sy waarin gesaai of gegooi word, breek,
35 dan sal wat gesaai is of in haar gegooi is, of ontvang is, ook vergaan en nie met ons bly nie,
36 maar met ons het dit nie so gebeur nie, want ons wat die Wet ontvang het, vergaan wel as ons die Wet oortree en ook ons hart wat haar ontvang het.
37 Nogtans vergaan die Wet nie, maar bly in haar Krag.
ân Wenende vrou in die oop veld
38 EN toe ek hierdie dinge in my hart gespreek het, het ek met my oĂ« omgekyk en aan die regterkant het ek ân vrou gesien en kyk, sy het geweeklaag en geween met ân groot stem, en was baie bedroef in haar hart en haar klere was geskeur en daar was as op haar hoof.
39 Toe laat ek my gedagtes vaar en wend myself tot haar, en ek het aan haar gesĂȘ:
40 Waarom ween jy? Waarom is jy so bedroef in jou gees? En sy het aan my gesĂȘ:
41 My meester, laat my alleen dat ek myself kan betreur en by my droefheid byvoeg, want ek is baie ontsteld in my gees en terneergedruk.
42 En ek het aan haar gesĂȘ: Wat pla jou? Vertel my.
43 Sy het aan my gesĂȘ: Ek, u diensmaagd, was onvrugbaar en het geen kinders gehad nie, al het ek ân man vir dertig jaar lank gehad.
44 En in daardie dertig jaar het ek niks anders gedoen as om dag-en-nag en elke uur tot die Hoogste El te bid nie.
45 En dit het na dertig jaar gebeur dat Elohim my, u diensmaagd, gehoor en my ellende raakgesien het, Hy het my vernedering gesien en my benoudheid aanskou en aan my ân seun gegee: En ons was baie bly oor hom, ek en my man en al ons bure; en ons het groot Eer aan die Almagtige gegee.
46 En ek het hom met groot sorg opgevoed.
47 Toe hy volwasse was en die tyd kom dat hy ân vrou moes neem, het ek ân groot maaltyd voorberei. [Psalm 48]
Die bedroefde vrou word vertroos
1 EN dit het so gekom dat toe my seun in sy huwelikskamer ingaan, hy geval en gesterf het. [Hooglied van Salomo 5:6]
2 Toe het ons al die ligte uitgedoof en al my bure het opgestaan om my te troos; en ek het my stilgehou tot die volgende dag teen die aand.
3 Toe hulle almal opgehou het om my te troos, omdat ek so rustig was, het ek in die nag opgestaan en gevlug en hierheen na hierdie veld gekom, soos u kan sien.
4 Ek is nou van voorneme om nie weer terug te gaan Stad toe nie, maar hier te bly en nie te eet of te drink nie, maar om aanhoudend te weeklaag en te vas totdat ek sterf.
5 Toe het ek die gesprek waarin ek was, laat staan en haar in woede aangespreek en gesĂȘ:
6 Jou dwase vrou bo al die ander vroue, sien jy nie ons geweeklaag en wat met ons gebeur nie?
7 Want Sion, ons Moeder, is vol van droefheid en met nederigheid verneder, en baie treurig.
8 En nou, terwyl ons almal weeklaag en hartseer is, want ons verkeer almal in droefheid, is jy bedroef oor een seun?
9 Want vra die Aarde en sy sal jou sĂȘ dis sy wat behoort te rou oor die ondergang van so baie wat op haar leef.
10 Want uit haar is almal gebore en uit haar sal al die ander kom, en kyk, hulle wandel is tot verderwing en ân menigte van hulle tot vernietiging.
11 Wie sal dan meer moet treur as sy wat so ân groot menigte verloor het, want jou hartseer is maar net oor een?
12 As jy nou aan my sĂȘ: My weeklaag is nie soos die van die Aarde nie, want ek het die vrug van my moederskoot, wat ek met smart gebaar en met droefheid voortgebring het, verloor,
13 want met die Aarde is dit soos dit met die Aarde is, die teenswoordige menigte in haar keer terug na haar soos wat hulle uit haar voortgekom het.
14 Dan sĂȘ ek aan jou: Soos jy met moeite voortgebring het, net so het die Aarde ook haar vrug voortgebring, naamlik die adamiet wat Hy van die begin af gemaak het.
15 Hou dus jou droefheid vir jouself en verdra met goeie moed die ellende wat oor jou gekom het;
16 want soos jy die bepalinge van Elohim regverdig ag, en Sy raad aanneem, so sal jy ook in sulke sake geprys word onder die vroue.
17 Gaan dus terug Stad toe na jou man toe.
18 En sy het aan my gesĂȘ: Dit sal ek nie doen nie! Ek sal nie in die Stad ingaan nie, maar hier sal ek sterf.
19 Toe het ek verder met haar gespreek en gesĂȘ:
20 Moenie doen soos jy gesĂȘ het nie, maar volg die raad wat aan jou gegee is, want hoeveel is die teenspoed van Sion? En wees getroos oor die smarte van Jerusalem.
21 Want jy sien ons Apartheid is vernietig, ons altaar is afgebreek, ons Tempel verwoes,
22 ons siters lĂȘ op die Aarde, ons liedere is stilgemaak, ons Vreugde op ân einde, die lig van ons kandelaar is geblus, en die Ark van ons Verbond weggeneem, ons dinge van Apartheid is besoedel, en die Naam wat oor ons uitgeroep is, is byna tot niet; ons kinders het smaad gely, ons priesters is verbrand, ons Leviete weg in gevangeskap, ons maagde is besoedel en ons vroue verkrag; ons regverdige manne is weggeneem, ons kindertjies is verlore, ons jongelinge in slawerny weggevoer, en ons sterk manne het swak geword;
23 En die ergste van alles is, die Seël van Sion het nou Haar Glansrykheid verloor; want Sy is oorgelewer in die hande van hulle wat Haar haat.
24 Daarom stoot jou groot terneergedruktheid eenkant toe en lĂȘ jou smarte af sodat die sterke Elohim jou weer barmhartig kan wees, en die Hoogste El jou rus kan gee en verligting van jou arbeid.
25 En dit het gebeur dat terwyl ek met haar praat, het haar gedaante skielik baie helder geskyn, en haar gesig het geglinster sodat ek bang was vir haar en gewonder het wat sy kon wees.
26 En kyk, skielik het sy ân harde kreet gegee, baie angswekkend, sodat die Aarde van die geluid van die vrou se stem gebeef het.
27 En ek het opgekyk, en kyk, die vrou was nie meer voor my nie, maar daar was ân Stad gebou en ân plek met groot fondamente is vertoon: toe was ek bang, en het met ân groot stem uitgeroep en gesĂȘ:Â (Exodus 23:21)
28 Waar is UriEl, die Boodskapper, wat van die begin af na my toe gekom het? Want hy het veroorsaak dat ek deur my baie gedagtes tot hierdie verrukking van sinne gekom het en my einde het tot verderfenis gekom en my gebed tot smaad.
UriEl vertroos Ezra
29 EN terwyl ek hierdie woorde gespreek het, kyk, hy het na my gekom en my aangesien.
30 En ek het gelĂȘ soos een wat dood was; en my verstand was my ontneem, en hy het my aan die regterhand geneem en my versterk en my op my voete getel en aan my gesĂȘ:
31 Wat makeer jou? En hoekom is jy so ontsteld? En waarom is jou verstand so verward en ook die gedagtes van jou hart?
32 En ek het gesĂȘ: Omdat jy my verlaat het, hoewel ek gedoen het soos jy gesĂȘ het, en ek het in die veld ingegaan en kyk, ek het gesien en sien steeds wat ek nie kan beskryf nie.
33 En hy het aan my gesĂȘ: Staan op soos ân man en ek sal jou onderrig. Toe het ek gesĂȘ:
34 Spreek tot my, my meester; moet my net nie verlaat nie sodat ek nie sonder oorsaak sal sterf nie.
35 Want ek het gesien wat ek nie geweet het nie en gehoor wat ek nie ken nie.
36 Of word my sinne bedrieg, en droom my siel?
37 Daarom smeek ek u dat u aan u dienskneg bekend sal maak wat hierdie verrukking van sinne beteken. Toe het hy my geantwoord en gesĂȘ:
38 Luister na my en ek sal jou onderrig, en jou vertel waarom jy bang is: want die Hoogste El het baie geheime aan jou geopenbaar. [DaniEl 9:22, 23]
39 Hy het gesien dat jou weg Reg is omdat jy sonder ophou oor jou volk treur en oor Sion geweeklaag het.
40 Dit dan is die betekenis van die visioen wat jy kort tevore gesien het:
41 Die Vrou wat jy sien rou het en wat jy begin troos het,
42 maar nou sien jy nie meer die beeld van die Vrou nie, maar daar het voor jou ân geboude Stad verskyn.
43 En aangaande wat sy jou vertel het van die dood van haar seun, is dit die verklaring:
44 Hierdie Vrou wat jy gesien het, is Sion; wat jy ook [soos Sy aan jou bekend gemaak het] as ân geboude Stad gesien het. [2 Konings 4:37]
45 En dat Sy aan jou gesĂȘ het Sy was vir dertig jaar lank onvrugbaar, beteken dat daar vir drieduisend jaar lank geen slagdiere in Haar geslag is nie.
46 En dit het gebeur dat Salomo na drieduisend jaar, die Stad gebou en diere geslag het: en toe was dit dat die onvrugbare Vrou ân seun gebaar het. [1 Konings 6:1]
47 En dat Sy jou vertel het dat Sy hom met moeite opgevoed het. Hy was die Tempel in Jerusalem.
48 En dat Sy aan jou gesĂȘ het dat Haar seun, terwyl Hy in Sy huwelikskamer ingegaan het, geval en gesterf het, was die vernietiging wat Jerusalem oorgekom het.
49 En kyk, jy het Haar beeld gesien terwyl Sy oor Haar seun treur, en jy het Haar begin troos. En hierdie dinge wat gebeur het, moes aan jou verklaar word.
50 Want nou sien die Hoogste El dat jy van harte bedroef is, en omdat jy met jou hele hart ly ter wille van Haar, daarom het Hy jou die glans van Haar Glansrykheid getoon en die aanvalligheid van Haar skoonheid.
51 En daarom het ek jou gevra om te bly in die veld waar geen huis gebou is nie.
52 Want ek het geweet dat die Hoogste El hierdie dinge aan jou sou toon.
53 Daarom het ek jou beveel om in te gaan in die veld waar geen fondament van enige gebou is nie.
54 Want op die plek waar die Stad van die Hoogste El getoon sou word, kon geen menslike bouwerk ook staan nie.
55 Daarom vrees nie, laat jou hart nie verskrik wees nie, maar gaan in en aanskou die skoonheid en grootheid van die gebou soveel as wat jou oë in staat sal wees om te sien.
56 En dan sal jy hoor soveel as wat jou ore in staat is om te hoor.
57 Want jy is geseën bo baie ander en is geroep deur die Hoogste El, soos wat min geroep is.
58 Maar jy sal tot mĂŽrenag hier bly.
59 En dan sal die Hoogste El aan jou gesigte van die hoogste dinge toon wat die Hoogste El sal doen aan hulle wat op die Aarde in die laaste dae sal woon.
60 En ek het daardie nag geslaap en die volgende een soos Hy my beveel het.
Die gesigte van die laaste dae.
1Â TOE het ek ân droom gehad, en kyk, daar het ân arend uit die see opgekom wat twaalf geveerde vlerke gehad het en drie koppe.
2 En ek het gesien en kyk, sy het haar vlerke oor die hele Aarde uitgesprei en al die winde van die Hemele het daarop gewaai en wolke is versamel rondom haar.
3 En ek het gekyk, en uit haar vere het daar ander, opponerende vere gegroei en hulle het min vere geword en klein.
4 Maar haar koppe het gerus; die kop in die middel was groter as die ander, en hy het saam met hulle gerus.
5 Verder het ek gesien, en kyk, die arend het met haar vere gevlieg en op die Aarde regeer en oor almal wat daarop gewoon het.
6 En ek het gesien dat alle dinge onder die Hemele aan haar onderdanig was en niemand het haar teengepraat nie, ja, nie een skepsel op die Aarde nie.
7 En ek het gesien, en kyk, die arend het op haar kloue opgestaan en met haar vere gepraat en gesĂȘ:
8 Moenie almal gelyktydig waak nie, slaap elkeen op sy eie plek en waak op sy tyd,
9 maar laat die koppe tot op die laaste behoue bly.
10 En ek het gesien, en kyk, die stemme het nie van haar koppe gekom nie, maar uit die middel van haar liggaam.
11 En ek het haar opponerende vere getel, en kyk, daar was agt van hulle.
12 En ek het gesien, en kyk, aan die regterkant het daar een veer orent gestaan en oor die hele Aarde geheers.
13 En dit gebeur toe dat terwyl sy regeer, het haar einde gekom, en die plek van haar was daar nie meer nie. Toe het die volgende een opgestaan en regeer, en dit was vir ân lang tyd.
14 En dit het gebeur dat terwyl sy regeer, het haar einde ook gekom soos met die eerste sodat dit nie meer daar was nie.
15 Toe het ân stem na haar gekom en sĂȘ:
16 Luister, jy wat so lank oor die Aarde regeer het, dit sĂȘ ek aan jou voordat jy begin om te verdwyn:
17 Daar sal niemand na jou wees wat so lank soos jy sal regeer nie, ja, nie eers die helfte van haar nie.
18 Toe het die derde opgestaan en regeer soos die ander voor haar en sy het ook verdwyn.
19 So het dit met al die ander gegaan, en hulle het elkeen regeer en weer verdwyn.
20 Toe het ek gesien, en kyk, die volgende vleuels het mettertyd aan die regterkant opgestaan sodat hulle self ook mag regeer; en sommige van hulle het regeer, maar na ân kort tydjie weer verdwyn.
21 En sommige van hulle het opgestaan, maar het nie die heerskappy gekry nie.
22 Hierna het ek gesien, en kyk, die twaalf vere was nie meer daar nie, ook nie die twee kleiner vere nie;
23 en daar was niks meer op die arend se liggaam nie behalwe die drie koppe wat gerus het en ses klein vlerkies.
24 Toe het ek gesien, en kyk, van die ses klein vere het twee hulleself afgeskei en onder die hoof aan die regterkant gebly, maar die vier het op hulle plek gebly.
25 En ek het gesien, en kyk, die vere wat onder die vlerk was, het daaraan gedink om op te staan en te regeer.
26 En ek het gesien, en kyk, daar was een wat opgestaan het, maar sy het gou verdwyn.
27 En die tweede was gouer weg as die eerste.
28 En ek het gesien, en kyk, die twee wat oorgebly het, het ook daaraan gedink om self te regeer.
29 En kyk, toe hulle nog so dink, het een van die koppe wat gerus het, wakker geword, sy was die een in die middel, want sy was groter as die ander twee.
30 En toe het ek gesien dat die ander twee koppe aan haar verbind was.
31 En kyk, die kop het gedraai met hulle wat by haar was en die twee vere wat onder die vlerk was en wou regeer, verslind.
32 Maar hierdie kop het vrees oor die hele wĂȘreld gebring en met groot verdrukking regeer oor almal wat op die Aarde gewoon het, en sy het groter heerskappy oor die wĂȘreld gehad as al die ander vlerke wat was.
33 En hierna het ek gesien, en kyk, die kop wat in die middel was, het skielik verdwyn soos wat dit met die vlerke was.
34 Maar daar het die twee koppe oorgebly wat ook op dieselfde manier op die Aarde regeer het en oor hulle wat daarop gewoon het.
35 En ek het gesien, en kyk, die kop aan die regterkant het die een wat aan die linkerkant was, verslind.
36 Toe het ek ân stem gehoor wat aan my sĂȘ: Kyk voor jou en bedink dit wat jy sien.
ân Leeu bestraf die arend
37 EN ek het gesien, en kyk, dit was soos ân brullende leeu wat uit die woud gejaag is en ek het gesien dat hy ân mens se stem uiter aan die arend en sĂȘ:
38 Luister, Ek sal met jou praat, die Hoogste El sal aan jou sĂȘ:
39 Is jy nie die een wat oorgebly het van die vier wesens aan wie ek heerskappy op my Aarde gegee het nie, omdat na hulle die einde van die tye sou kom nie?
40 En die vierde een wat gekom het, het al die wesens van die verlede oorweldig en deur sy heerskappy het hy die wĂȘreld met groot vrees regeer, en die ganse Aarde met swaar verdrukking, en hy het dit ân lang tyd met bedrog onderwerp. [DaniEl 8:25]
41 Want jy het die Aarde nie met Waarheid geoordeel nie.
42 En jy het die sagmoediges verdruk, die wat in die rus was, beledig, jy het leuenaars liefgehad, die wonings van hulle wat vrug ingebring het, afgebreek, en die mure van hulle wat jou geen kwaad aangedoen het nie, het jy omgestamp.
43 Daarom het jou verkeerde handelinge voor die Hoogste El gekom en jou trots voor die Almagtige.
44 Die Hoogste El het ook op die trotse tye gesien, en kyk, hulle is beëindig, en hulle besoedelde dade is vervul.
45 En daarom, arend, verskyn nie meer nie, nog jou afskuwelike vlerke, nog jou besoedelde vere, nog jou besoedelde koppe, of jou pynigende kloue, of jou hele nuttelose liggaam.
46 Sodat die hele Aarde verkwik kan word, en nadat sy van jou geweld bevry is, mag terugkeer en mag hoop op die oordeel en Barmhartigheid van Hom wat haar gemaak het.
Die arend word vernietig
1Â EN dit het so gebeur dat terwyl die leeu hierdie woorde aan die arend gespreek het, het ek gesien,
2 en kyk, die kop wat oorgebly het en die vier vlerke wat hulleself gereedgemaak het om te regeer, het verdwyn en hulle koninkryk was klein en vol oproer.
3 En ek het gesien, en kyk, hulle het nie meer te voorskyn gekom nie en die hele liggaam van die arend was aan die brand en die Aarde was in groot angs; toe het ek wakker geword uit die verrukking van my sinne en van die groot gewoel en die groot vrees, en ek het aan my gees gesĂȘ:
4 Kyk, dit het jy aan my gedoen omdat jy die Weë van die Hoogste El ondersoek.
5 Kyk, my verstand is uitgeput en baie swak in my gees, en daar is geen krag meer in my nie, vanweë die groot vrees wat my hierdie nag verskrik het.
6 Daarom sal ek nou by die Hoogste El pleit dat Hy my tot die einde toe sal versterk.
7 En ek het gesĂȘ: O Almagtige JaHWeH, as ek Barmhartigheid in U OĂ« gevind het, en as ek tot U geregverdig is voor baie ander, en as my gebed inderdaad voor U Aangesig gekom het,
8 versterk my dan en toon aan my, U dienskneg, die verklaring en onderskeid van hierdie vreesaanjaende visioen, sodat U my gees ten volle mag versterk,
9 Want U het my waardig geag om aan my die eindtye te openbaar.
Die gesig word aan Ezra uitgelĂȘ10 EN Hy het aan my gesĂȘ: Dit is die verklaring van die visioen:
11 Die arend wat jy uit die see sien opkom het, is die vierde koninkryk wat in die visioen van jou broer, DaniEl, gesien is.
12 Maar sy was nie aan hom uitgelĂȘ nie, daarom verklaar ek haar nou aan jou.
13 Kyk, die dae sal kom dat daar ân koninkryk op Aarde sal verrys en dit sal vreesliker wees as al die koninkryke wat vantevore was.
14 In dieselfde koninkryk sal daar twaalf konings regeer, die een na die ander:
15 Wanneer die tweede sal begin regeer, sal hy langer heers as enige van die ander twaalf.
16 Dit is wat die twaalf vlerke beteken wat jy gesien het.
17 En wat betref die stem wat jy hoor spreek het en wat nie uit die koppe gekom het nie, maar vanuit die middel van die liggaam,
18 dit is die verklaring: Dat na die tyd van daardie koninkryk sal daar groot worsteling wees en sy sal gevaar loop om tot ân val te kom, nogtans sal sy nie val nie, maar weer herstel word na wat sy vroeĂ«r was.
19 En dat jy die agt klein ondervere gesien het wat aan hulle vlerke geheg was,
20 dit is die verklaring: Daar sal in hom agt konings verrys wie se tye kort en hul jare vinnig sal wees. En twee van hulle sal vergaan,
21 maar wanneer die middeltyd aanbreek, sal vier behou word totdat hulle eindes nader kom, maar die twee sal tot die einde toe bewaar word.
22 En die drie rustende koppe wat jy gesien het,
23 dit is die verklaring: In die laaste dae sal die Hoogste El drie koninkryke opwek en baie dinge daarin nuut maak en hulle sal heerskappy oor die Aarde hĂȘ,
24 en oor diegene wat daarop woon, met groter verdrukking as almal wat voor hulle was: daarom is hulle die koppe van arende.
25 Want hierdie is hulle wat hulle ongeregtigheid tesame te voorskyn sal bring en tot die uiterste toe sal volbring.
26 En dat jy gesien het die groot kop is nie meer daar nie, dit beteken dat een van hulle op sy bed en ook in pyn sal sterf.
27 Want die twee wat oorbly, sal met die swaard verslaan word.
28 Want die swaard van die een sal die wat by hom is verteer, maar ten laaste sal hy self ook deur die swaard val.
29 En die twee vere wat jy gesien het en wat onder die vlerke oor die kop aan die regterkant verbygegaan het,
30 dit beteken dit is hulle wat deur die Hoogste El bewaar word tot die einde toe, dis ân klein koninkryk, maar vol oproer. [Boekrol van Henog 57:2]
31 En die leeu wat jy uit die woud sien kom het en wat gebrul en met die arend gepraat en haar bestraf het oor al haar ongeregtigheid, soos jy gehoor het,
32 dit is die Gesalfde wat die Hoogste El vir hulle bewaar het tot die einde toe. En Hy sal hulle bestraf en verwyt oor al hulle wrede dade.
33 Want Hy sal hulle voor Hom lewendig laat staan in oordeel, en nadat Hy hulle tereggewys het, sal Hy hulle vernietig.
34 Want die oorblyfsel van my volk sal Hy met Barmhartigheid bevry van die ellende, hulle wat dwarsdeur my grense bewaar is, en Hy sal hulle vol Vreugde maak tot die koms van die einde, tot op die dag van Oordeel waarvan ek met jou van die begin af gespreek het.
35 Dit is die droom wat jy gesien het en dit is die verklarings.
36 Jy alleen is waardig geag om hierdie verborgenheid van die Hoogste El te ken.
Opdrag om die uitleg aan te teken
37 DAAROM skryf al hierdie dinge wat jy gesien het in ân boek en versteek dit;
38 en leer dit aan die wyse manne van die volk wie se harte jy weet hierdie geheime kan begryp en bewaar.
39 Maar bly jy nog vir sewe dae lank hier dat wat die Hoogste El ook al goeddink om aan jou te toon, aan jou vertoon sal word.
40 En daarmee het hy weggegaan. En toe die hele volk hoor dat die sewe dae verby was en ek nog nie in die Stad ingekom het nie, het hulle almal bymekaargekom, van die kleinste tot die grootste, en hulle het na my gekom en gesĂȘ:
41 Waarin het ons u aanstoot gegee en watter onreg het ons u aangedoen dat u ons verlaat het en op hierdie plek bly sit?
42 Van al die profete is u die enigste wat vir ons oorgebly het, soos ân druiwetros van die nadruiwe en soos ân kers in ân donker plek en soos ân hawe, en soos ân skip wat in die storm bewaar is.
43 Of is die ellende wat oor ons gekom het nie genoeg nie?
44 As u ons dan ook verlaat, hoeveel beter sou dit nie vir ons gewees het as ons ook met Sion verbrand het nie?
45 Want ons is nie beter as hulle wat daar gesterf het nie. En hulle het met ân groot stem geween.
Die bedroefde word vertroos
46 TOE het ek hulle geantwoord en gesĂȘ: Wees bemoedig, o JisraEl, en moenie beswaard wees nie, huis van Jakob,
47 want die Hoogste El het jou onthou, en die Almagtige het jou nie vergeet in die versoeking nie.
48 En wat my betref, ek het julle nie verlaat nie, en ek het ook nie van julle gewyk nie, maar na hierdie plek toe gekom om te bid vir Sion in Haar verwoesting en omdat ek Barmhartigheid gesoek het vir die verval van die Apartheid.
49 En nou, gaan elkeen terug na sy huis en na hierdie dae sal ek na julle toe kom.
50 Toe het die volk teruggegaan na die Stad soos ek hulle beveel het,
51 maar ek het steeds in die veld gebly vir sewe dae soos die Boodskapper my beveel het, en ek het in daardie dae net die blomme van die veld geëet en kruie het my spys geword.
Die droom van ân man wat uit die see opkom
1Â EN dit het gebeur dat na sewe dae het ek ân droom in die nag gehad.
2 En kyk, daar het ân wind uit die see opgekom wat al die golwe daarin beweeg het. Terwyl ek bly kyk het, het die wind iets soos ân figuur van ân Man laat opkom vanuit die see. En ek het gesien hoe Hy met die Wolkkolom van die Hemele vlieg.
3 En ek het gesien, en kyk, daardie Man is versterk met die duisende van die Hemele, en waar Hy Sy Aangesig gedraai het om te kyk, daar het alles wat onder Sy blik is, gebewe.
4 En waarheen Sy Stem uit Sy Mond gegaan het, dan het almal wat Haar gehoor het, gesmelt soos was wat smelt as dit die vuur voel.
5 En hierna het ek gesien, en kyk, daar het ân groot menigte mense, wat nie getel kan word nie, saam vergader, vanuit die vier winde van die Hemele, om teen die Man wat uit die see opgekom het, oorlog te voer,
6 Maar ek het gesien, en kyk, Hy het vir Homself ân groot berg uitgebeitel en daarheen opgevlieg.
7 Maar ek het die plek of streek probeer sien waaruit die heuwel gebeitel was en ek kon nie.
8 En daarna het ek gesien, en kyk, almal van hulle wat saam vergader was om Hom te onderwerp, was baie bang, maar nogtans het hulle geveg.
9 En kyk, toe Hy die geweld van die menigte sien wat aankom, het Hy nie Sy Hand gelig of ân swaard gevat nie, ook nie enige oorlogswapens nie,
10 maar ek het gesien dat Hy uit Sy Mond ân vurige Gees laat gaan en oor Sy Lippe ân gloeiende asem, en van Sy Tong af het Hy vonke en storms gewerp. En dit is alles saam gemeng: die rukwinde, die vlammende asem en die groot storm,
11 en dit het met geweld geval op die menigte wat gereed was om te veg en dit het elkeen van hulle verbrand sodat daar van die ontelbare menigte niks te merk was nie, maar net stof en die reuk van rook. Toe ek dit sien, was ek bang. [Openbaring 19:2]
12 Daarna het ek dieselfde Man gesien afkom van die berg af en ân ander menigte van ân vreedsame volk na Hom roep. [Openbaring 19:4 - 9]
13 En daar het baie mense na Hom gekom van wie sommige verheug was en ander treurig, sommige van hulle was vasgebind en sommige het hulle wat gebloei sou word, gelei. Toe was ek siek vanweĂ« ân groot vrees en ek het wakker geword en gesĂȘ: [JirmeJaH 31:8; MattithJaHĂ»W 22:9-10]
14 U het aan U dienskneg hierdie wonderlike dinge van die begin af getoon en U het my waardig geag dat U my gebed sou beantwoord.
15 Toon my nou tog die verklaring van die droom.
16 Want soos ek dit verstaan, wee hulle wat sal oorbly in daardie dae? En nog meer, wee aan hulle wat nie agtergelaat word nie!
17 Want hulle wat nie agtergelaat is nie, was treurig.
18 Nou verstaan ek die dinge wat gereedgemaak word vir die laaste dae, wat met hulle sal gebeur en ook met hulle wat agter gelaat word.
19 Want hulle sal in groot gevare en baie nood verkeer soos wat hierdie drome wys.
20 Tog is dit draagliker vir die adamiet om in hierdie gevare te verkeer, en die dinge te sien wat in die laaste tyd sal gebeur, as om deur die wĂȘreld te gaan soos ân wolk. En Hy het my geantwoord en gesĂȘ:
21 Die verklaring van die visioen sal Ek aan jou toon, en Ek sal aan jou openbaar waarvan jy gespreek het.
22 Wat jy gespreek het oor hulle wat agtergelaat word, dit is die verklaring:
23 Die wat die gevare van daardie tyd sal deurmaak, sal Hy bewaar; hulle wat die werke en die vertroue in die Almagtige bewaar.
24 Weet dus dat hulle wat oorbly, meer geseënd is as hulle wat dood is.
Uitleg van die droom
25 DIT is die betekenis van die visioen, toe jy die Man uit die middel van die see sien opkom het:
26 Dit is Hy wat die Hoogste El vir ân lang tyd bewaar het, deur Hom sal HY die wĂȘreld bevry wat HY gemaak het en Hy sal rigting gee aan hulle wat oorgebly het.
27 En dat jy uit Sy Mond Gees van Vuur en storms sien kom het,
28 en dat Hy nie ân swaard gehad het nie, ook nie enige oorlogswapens nie, maar dat Sy storm nogtans die hele menigte wat Hom kom onderwerp het, vernietig het. Dit is die verklaring:
29 Kyk, die dae kom wanneer die Hoogste El hulle wat op Aarde is, sal begin verlos.
30 En Hy sal ân verrukking van sinne laat kom oor hulle wat op die Aarde woon. [Openbaring 16 - 18]
31 En die een sal teen die ander opstaan, die een stad teen die ander, een volk teen die ander en een koninkryk teen ân ander. [Lukas 21:10]
32 En wanneer hierdie dinge gebeur, en die tekens wat Ek jou getoon het, plaasvind, dan sal My Seun geopenbaar word, Hom wat jy gesien het as die Man wat opstaan.
33 En wanneer al die volke Sy stem hoor, sal elke mens in sy eie deel van die Aarde die onderlinge stryd laat vaar.
34 En ân ontelbare menigte sal versamel asof hulle wil kom om Hom te beveg.
35 Maar Hy sal op die kruin van die Berg van Sion staan.
36 En Sion sal kom en aan alle mense getoon word, gebou en voorberei, soos wat jy gesien het die heuwel sonder mensehande gebeitel word. [Openbaring 7:4]
37 Maar My Seun sal die volke bestraf vir die dinge wat hulle gedoen het en vir hulle besoedeling, en hulle pyniginge waarmee Hy hulle sal begin pynig.
38 Hy sal hulle pynig oor hul besoedelde gedagtes; en Hy sal hulle moeiteloos vernietig deur die Wet.
39 En dat jy gesien het hoe Hy ân ander vreedsame menigte by Hom versamel het, [Openbaring 7:9]
40 dit is die tien stamme wat uit hulle deel van die Aarde as gevangenes weggevoer is, uit hulle eie Adamah [die adamiet se Aarde] in die tyd van koning Hosea, wat SalmanĂ©ser, die koning van AssiriĂ«, in gevangeskap weggelei het, en hy het hom oor die water geneem en so het hulle in ân ander Aarde gekom. [2 Konings 17:6]
41 Maar hulle het besluit dat hulle die menigte nasies sou verlaat en weggaan na ân ver deel van die Aarde waar geen adamiet nog ooit gewoon het nie.
42 Sodat hulle daar hulle Verordeninge kon hou wat hulle nooit in hulle eie deel van die Aarde gehou het nie.
43 En hulle het ingegaan deur die nou deurgange van die Eufraatrivier.
44 Want die Hoogste El het toe tekens aan hulle getoon en het die strome teruggehou totdat hulle deurgegaan het.
45 Want deur daardie Aarde was daar ân lang pad van een en ân halwe jaar om te gaan, en daarom word die landstreek Aszareth genoem.
46 Toe het hulle daar gewoon tot die laaste tye. En wanneer hulle weer begin terugkom,
47 sal die Hoogste El weer die strome terughou dat hulle mag deurgaan, daarom het jy die menigte mense vreedsaam gesien.
48 Maar hulle wat van jou volk sal agterbly, is hulle wat binne My grense gevind word.
49 En wanneer Hy die menigte van nasies wat hulle uit die volke versamel het, begin vernietig, sal Hy Sy volk wat oorgebly het, beskerm.
50 En dan sal Hy aan hulle groot wonderwerke toon.
51 Toe het ek gesĂȘ: O Almagtige JaHWeH, toon my dit: Waarom het ek die Man sien opkom uit die middel van die see?
52 En Hy het aan my gesĂȘ: Soos wat jy nie die dinge kan deurgrond of ken wat in die middel van die see is nie, net so kan niemand op Aarde My Seun sien of hulle wat saam met Hom is nie, behalwe op die dag.
53 Dit is die verklaring van die droom wat jy gesien het en waardeur jy hier verlig is.
54 Want jy het jou eie dinge verlaat en jou ywer tot My Wet aangewend en haar gesoek.
55 Jou lewe het jy in Wysheid georden en het Verstand jou Moeder genoem.
56 En daarom het Ek aan jou getoon die skatte van die Hoogste El. Na nog drie dae sal Ek oor ander dinge met jou spreek en aan jou magtige en wonderlike dinge verklaar.
57 Toe het ek in die veld ingegaan en die Hoogste El geloof en grootliks gedank vir SY wonders wat HY van tyd tot tyd doen,
58 en omdat HY so regeer en sulke dinge in hulle tyd laat gebeur, en daar het ek vir drie dae gesit.
ân Stem uit ân bos roep na Ezra
1Â EN dit het op die derde dag gebeur dat ek onder ân eik gesit het
2 en kyk, daar het ân stem uit ân bos teen my gekom en gesĂȘ: Ezra, Ezra. En ek het gesĂȘ: Hier is ek, my Meester. En ek het opgestaan op my voete. Toe het Hy aan my gesĂȘ:
3 In die doringbos het Ek aan MoshÚ verskyn en met hom gepraat toe My volk in Egipte gedien het. (Exodus 3)
4 Ek het My volk uit Egipte uitgelei en hom opgebring na die berg Sinai waar Ek hom vir vele dae by My gehou het, (Exodus 24:18)
5 en Ek het aan hom baie wonderlike dinge vertel, en aan hom die verborgenhede van die tyd van die einde getoon, en hom beveel en gesĂȘ:
6 Hierdie Woorde sal jy openbaar maak, en hierdie sal jy verberg.
7 En nou sĂȘ Ek aan jou:
8 Dat jy in jou hart sal bewaar die tekens wat Ek aan jou getoon het en die drome wat jy gesien het, en die verklarings wat jy gehoor het,
9 want jy sal van alles weggeneem word en sal van nou af in My Raad bly en met ander wat soos jy is, totdat die tye eindig.
Die Stem vertel dat die wĂȘreld oud word
10 WANT die Aarde het haar jeug verloor en die tye begin oud word.
11 Want die wĂȘreld is in twaalf dele verdeel en die tien dele is reeds weg, en ân halwe van ân tiende deel.
12 En daar bly nog oor dit wat na die tiende en ân halwe deel volg.
13 Nou daarom, kry jou huis in orde en bestraf jou volk, troos die wat verneder is, en lĂȘ alle verderflikheid af.
14 En doen weg met sterflike gedagtes, werp van jou af die laste van die adamiet, trek uit die swakke natuur, en stoot opsy die gedagtes in jou wat vir jou die heel swaarste is, en haas jou om van hierdie tye weg te vlug.
15 Want selfs groter besoedeling as wat jy gesien gebeur het, sal hierna gedoen word.
16 Want soveel as wat die Aarde verswak sal word deur ouderdom, soveel sal die besoedeling toeneem oor hulle wat in haar woon.
17 Want die Waarheid het ver weg gevlug, en die leuen het naby gekom, want nou haas die visioen om te kom by wat jy gesien het.
18 En ek het geantwoord en gesĂȘ: Laat ek in U Teenwoordigheid spreek, my Meester.
19 Want kyk, ek sal gaan soos U my beveel het, en die mense wat hier is, bestraf, maar hulle wat hierna gebore sal word, wie sal hulle vermaan?
20 Daarom lĂȘ die wĂȘreld in die Duisternis en hulle wat op haar woon, is sonder Lig.
21 Omdat U Wet verbrand is, daarom weet niemand van die dinge wat deur U gedoen is nie of van die werke wat voltrek sal word nie.
Ezra vra dat die Wet weer geskryf moet word
22 MAAR as ek Barmhartigheid voor U gevind het, stuur U Gees van Apartheid na my, en ek sal neerskryf alles wat in die wĂȘreld gedoen is sedert die begin, wat geskryf was in U Wet, dat die adamiet haar pad mag vind en dat hulle wat in die laaste dae sal wil lewe, ook mag leef.
23 En Hy het my geantwoord en gesĂȘ: Gaan heen, maak die volk bymekaar en sĂȘ aan hulle dat hulle jou nie moet soek vir veertig dae nie.
24 Maar berei jy vir jou baie tablette voor en neem saam met jou Saria, Dabria, Salemia, Ethanus en Asiël, hierdie vyf wat bereid is om vinnig te skryf.
25 En kom hierheen en Ek sal die Lig in jou hart aansteek wat nie uitgedoof sal word nie totdat die dinge volbring is waaroor jy sal begin skryf.
26 En wanneer jy klaar is, sal jy sommige dinge bekend maak en ander dinge in die geheim aan die wyse manne toon, want mĂŽre hierdie tyd, sal jy begin skryf.
27 Toe het ek uitgegaan soos Hy my beveel het en die volk bymekaargemaak en gesĂȘ:
28 Hoor hierdie woorde, o JisraEl!
29 Ons vaders was aan die begin vreemdelinge in Egipte waaruit hulle bevry is,
30 en hulle het die Wet van die lewe ontvang wat hulle nie gehou het nie, wat julle ook na hulle oortree het.
31 En die Adamah [die adamiet se Aarde] van Sion is aan julle as ân Erfdeel gegee; maar julle vaders en julleself was wetteloos en het nie die WeĂ« bewaar wat die Hoogste El julle beveel het nie.
32 En omdat Hy ân regverdige Regter is, het Hy met verloop van tyd Haar wat Hy aan julle gegee het van julle weggeneem.
33 En nou is julle hier, en julle broers is onder julle.
34 Indien julle dan jul gemoedere gehoorsaam maak, en julle verstand laat onderrig, sal julle die lewe behou, en na die dood sal julle Barmhartigheid ontvang.
35 Want na Dood sal die oordeel kom, wanneer ons weer lewend sal word. En dan sal die name van die regverdiges bekend gemaak word en die werke van die wettelose sal geopenbaar word.
36 Laat niemand dus nou na my toe kom, of na my soek vir die volgende veertig dae nie.
37 Toe het ek die vyf manne geneem soos Hy my beveel het, en in die veld ingegaan en daar gebly.
Ezra ontvang die Wysheid
38 EN kyk, die volgende dag het ân Stem na my geroep en gesĂȘ: Ezra, open jou mond en drink wat Ek jou gee om te drink.
39 Toe het ek my mond geopen en kyk, Hy het aan my ân vol Beker gegee, wat gevul was asof met water, maar die kleur daarvan was soos die van vuur.
40 En ek het haar geneem en gedrink, en toe ek van haar gedrink het, was my hart met Kennis gevul en die Wysheid het in my bors gegroei, en my gees het my geheue versterk.
41 En my mond was geopen en het nie weer toegegaan nie.
42 Die Hoogste El het toe Verstand aan die vyf manne gegee en hulle het die dinge neergeskryf wat in verrukking van my sinne aan my gesĂȘ is, hoewel hulle niks daarvan geweet het nie.
43 Snags het hulle geëet, maar in die dag het ek gespreek en in die nagte het ek nie geswyg nie.
Die Wet word in veertig dae geskryf
44 IN veertig dae het hulle tweehonderd en vier boekrolle geskryf.
45 En dit het gebeur dat toe die veertig dae vervul was, die Hoogste El tot my gespreek en gesĂȘ het: Die eerste dinge wat jy geskryf het, moet jy in die openbaar bekend maak sodat die waardige en onwaardige hom mag lees.
46 Maar bewaar die laaste sewentig boekrolle, sodat jy hom net aan die wyses onder die volk kan oordra.
47 Want in hulle is die bron van Kennis, die Fontein van Wysheid en die stroom van die wetenskap. En ek het so gedoen.
Ezra se profesie is waaragtig
1Â KYK, jy sal in die ore van My volk die woorde van profesie spreek wat Ek in jou mond sal lĂȘ, spreek JaHWeH.
2 En sorg dat hulle geskryf word op papirus, want hulle is betroubaar en waaragtig.
3 En vrees nie die gedagtes teen jou nie, laat die ongelowigheid van hulle wat teen jou spreek jou nie hinder nie.
4 Want al die ongelowiges sal sterf in hulle ongelowigheid.
Wraak oor die wettelose
5 KYK, spreek JaHWeH, Ek sal rampe oor die wĂȘreld bring, die swaard, hongersnood, dood en verwoesting.
6 Want besoedeling het die oorhand oor die Aarde gekry, en hulle skadelike werke is voltooi.
7 Daarom, spreek my Meester:
8 Ek sal nie swyg oor hulle ongeregtigheid wat hulle roekeloos pleeg nie, ook sal Ek hulle nie verdra dit wat hulle onregverdig doen nie. Kyk, die onskuldige en regverdige bloed roep tot My en die siele van die regverdiges roep onophoudelik. (Genésis4:10) Openbaring 6:9,10
9 Ek sal hulle sekerlik wreek, spreek JaHWeH, en Ek sal al die onskuldige bloed onder hulle ontvang.
10 Kyk, My volk word soos ân kudde skape ter slagting gelei, en Ek sal dit nou nie meer duld dat hulle in die Aarde van Egipte woon nie.
11 Maar Ek sal hulle bring met ân Sterke Hand en ân Uitgestrekte Arm, en Ek sal daardie Aarde met plae tref soos voorheen en die hele Aarde weer vernietig.
12 Egipte sal weeklaag en sy fondament sal met plae geslaan word en met straf wat JaHWeH daaroor sal bring.
13 Hulle wat die grond bewerk, sal treur, want hulle saad sal deur brand en hael en met ân vreesaanjaende stormwind verwoes word.
14 Weë die Aarde en hulle wat daarop woon!
15 Want die swaard en hulle vernietiging kom nader, en een volk sal opstaan en veg teen ân ander en die swaard wat hulle sal vernietig, is nie ver nie.
16 Want daar sal opstoking onder die mense wees, en die een sal die ander oorweldig, en hulle sal hul konings en prinse nie ag nie, en die vorste sal die pad van hulle handelinge met geweld af meet.
17 En ân mens sal begeer om by ân stad in te gaan, maar sal nie daartoe in staat wees nie.
18 Want vanweë hulle hoogmoed sal die stede in chaos wees, die huise sal vernietig word en die mens sal in vrees lewe.
19 Die een mens sal geen deernis met ân ander hĂȘ nie, maar sal hulle huise met die swaard vernietig, en hulle goed roof vanweĂ« die honger na brood en die baie benoudhede.
20 Kyk, sĂȘ Elohim, Ek sal al die konings van die Aarde saamroep om My te vrees - die wat daar is vanuit die weste, die suide, die ooste, en van die Libanon; om hulleself die een teen die ander te draai en te vergeld dit wat aan hulle gedoen is.
21 Soos wat hulle tot vandag toe aan My uitverkorenes doen, so sal Ek aan hulle doen, en Ek sal dit in hulle skoot vergeld; so spreek My Meester JaHWeH.
22 My Hand sal die oortreders nie spaar nie, en My Swaard sal nie tot ân einde kom oor hulle wat onskuldige bloed op Aarde vergiet het nie.
23 Die vuur van Sy Woede het uitgegaan, en die fondamente van die Aarde verteer en die oortreders soos strooi wat aangesteek is.
24 WeĂ« hulle wat die Wet oortree en nie My Gebooie bewaar nie, sĂȘ JaHWeH.
25 Ek sal hulle nie spaar nie. Gaan weg julle kinders uit hulle mag, besoedel nie My Apartheid nie.
26 Want Elohim ken almal van hulle wat teen Hom oortree, en daarom gee Hy hulle oor aan dood en verwoesting.
27 Want nou kom die plae oor die hele Aarde, en julle sal in hulle bly, want Elohim sal julle nie bevry nie, want julle het teen Hom oortree.
Die gesig van die draak uit Arabië
28 KYK na die verskriklike visioen en sy aankoms is uit die Ooste:
29 Daar sal nasies van Drake uit ArabiĂ« kom met baie rytuie en soos ân wind sal hul menigte oor die Aarde gedryf word, sodat almal wat hulle sal hoor, sal vrees en bewe.
30 Ook die Karmeliete raas in hulle woede, en hulle sal kom soos wildevarke uit die bos, en hulle sal met groot mag kom, en teen hulle oorlog maak, en hulle sal ân deel van die Aarde van AssiriĂ« verwoes met hulle tande.
31 En dan sal die Drake die oorhand kry, en hulle oorsprong onthou; en hulle sal omdraai, en as ân groot mag saamsweer om hulle te vervolg.
32 Dan sal die wat agtervolg word, ontsteld wees en stilbly deur die mag teen hulle en op die vlug slaan.
33 En van die Aarde van die Assiriërs sal die vyand hulle beleër en sommige van hulle doodmaak, en daar sal vrees en skrik in hulle geledere wees, en tweedrag onder hulle konings.
34 Kyk daar kom wolke vanuit die ooste en die noorde na die suide en hulle is verskriklik om na te kyk, vol van toorn en storms.
35 Hulle sal teen mekaar stamp en ân groot storm op die Aarde neerslinger, en die bloed wat deur die swaard vergiet is, sal tot by ân perd se buik reik. [Openbaring 14:20]
36 En die mis van mense sal reik tot aan die gordels van die kamele, en daar sal groot vrees en bewing op die Aarde wees;
37 en hulle wat die onstuimigheid sien, sal verskrik wees en bewing sal hulle oorval.
38 En daarna sal geweldige storms kom uit die suide en uit die noorde en ân ander deel uit die weste.
39 En die sterk winde uit die ooste sal die oorhand kry en sal dit wat hy in sy onstuimigheid opgewek het, in die wolk opsuig, en die Ster wat opgekom het om verskrikking na die ooste- en suidewind te bring, sal vernietig word. [Openbaring 8:10 en 9:1]
40 En daar sal groot en magtige wolke, vol onstuimigheid, saam met die Ster opkom sodat hulle oor die hele Aarde en die wat op haar woon, vernietiging sal bring; en ook sal hulle oor elke hoĂ« en verhewe plek ân afgryslike storm uitgiet.
41 [Ook] vuur en hael en vlieënde swaarde en watervloede, totdat al die velde vol is, en alle riviere deur die water oorstroom word.
42 En hulle sal die stede afbreek, en die mure, en die berge en die heuwels, en die bome van die bosse en die gras van die weivelde, en hulle vrugte.
Babel en Asië word bedreig
43 EN hulle sal onstuitbaar na Babel toe gaan om haar uit te wis. [Openbaring 18]
44 Hulle sal haar omsingel en haar beleër, en sal die Ster en al sy onstuimige verwoesting op haar uitgiet; dan sal die stof en die rook opgaan tot in die Hemele en almal wat om haar is, sal haar betreur.
45 En die wat in haar oorbly, sal diegene dien wat die verskrikking gebring het.
46 En jy, Asië, wat eens deel gehad het aan die hoop van Babel, en die glorie van haar persoon is,
47 wee jou, jou ellendeling, want jy het jouself aan haar gelykgemaak en het jou dogters getooi in hoerery dat hulle hulle mag verheug en verlustig in jou geliefdes wat altyd begeer het om met jou te hoereer.
48 Jy het die gehate stad altyd nagevolg in al haar werke en uitvindings. Daarom, sĂȘ Elohim,
49 sal Ek plae oor jou stuur: weduweeskap, armoede, hongersnood, die swaard en pes, om jou huise met geweld en dood te verwoes.
50 En die glorie van jou krag sal soos ân blom verwelk wanneer die hitte sal opstyg wat oor jou gestuur word.
51 Jy sal verswak word soos ân arme wat geslaan en getugtig word deur die vroue, sodat die magtiges en die geliefdes jou nie sal kan ontvang nie.
52 Sou Ek ook so jaloers op jou wees, vra JaHWeH,
53 as jy nie altyd My uitverkorenes gedood het nie, en jou hande nie oor hulle opgehef het om hulle te slaan nie, en jy nie, toe jy dronk was van wyn, oor hulle dooies gesĂȘ het nie:
54 Versier nou die skoonheid van jou aangesig!
55 Die loon van jou verbastering is in jou skoot, daarom sal jy vergelding ontvang.
56 Soos wat jy aan My uitverkorenes gedoen het, sĂȘ JaHWeH, net so sal Elohim aan jou doen en jou aan besoedeling oorgee.
57 Jou kinders sal van honger sterf en jy sal deur die swaard val; jou stede sal afgebreek word en almal wat aan jou behoort, sal vergaan deur die swaard in die veld.
58 Hulle wat op die berge is, sal van honger omkom en hulle eie vlees eet en hulle eie bloed drink deur verskriklike honger vir Brood en dors na water.
59 O ongelukkige, jy sal oor die see uitwyk en daar sal jy weer plae ontvang.
60 En met die deurtrek sal hulle op die verslane stad aanstorm, ân gedeelte van jou Aarde verwoes en ân gedeelte van jou glorie verteer en na die verwoeste Babel terugkeer.
61 En jy sal deur hulle neergewerp word as stoppels, en hulle sal teenoor jou wees soos vuur;
62 En hulle sal jou verteer; en jou stede, jou deel van die Aarde en jou berge, al jou woude en jou vrugbare bome sal deur vuur verbrand word.
63 Jou kinders sal hulle in gevangeskap wegvoer, en kyk, wat jy besit, sal hulle verniel en die skoonheid van jou aangesig skend.
Ook Egipte en Sirië word bedreig met swaar plae en vernietiging.
1 WEE jou, Babel en Asië! Wee jou Egipte en Sirië!
2 Trek sakke en harige klere aan, beween julle kinders en treur, want julle vernietiging is op hande.
3 ân Swaard word oor jou uitgestuur en wie sal haar kan wegkeer?
4 ân Vuur is oor julle aangesteek en wie sal hom kan blus?
5 Plae word na julle gestuur en wie sal hulle kan afweer?
6 Kan iemand ân honger leeu in die bos verdryf? Of die vuur in ân stoppelland blus wanneer hy begin vlamvat?
7 Kan ân mens die pyl weer draai wat afgeskiet is deur ân sterk boogskutter?
8 JaHWeH Elohim stuur die plae en wie is hy wat hulle sal kan verdryf?
9 Vuur van Sy Woede sal voortkom, en wie is hy wat hom sal kan blus?
10 Hy sal weerligte werp en wie sal nie bevrees wees nie? Hy sal donder en wie sal nie bewe nie?
11 JaHWeH sal dreig en wie sal nie heeltemal vermorsel word in Sy aanskyn nie?
12 Die Aarde se fondamente bewe; die see bruis op uit die dieptes en die golwe kom in beroering en ook die visse, voor die Aangesig van JaHWeH en voor die Glansrykheid van Sy Krag.
13 Want sterk is Sy Regterhand wat die boog span, Sy pyle wat Hy afskiet, is skerp en sal nie mis wanneer hulle geskiet word na die eindes van die Aarde nie.
14 Kyk, die plae is gestuur en sal nie weer terugkeer totdat hulle op die Aarde gekom het nie.
15 Die Vuur is aangesteek en sal nie geblus word voordat Hy die fondamente van die Aarde verteer het nie.
16 Net soos die pyl wat deur ân magtige boogskutter geskiet word, nie terugkeer nie, net so sal die plae nie terugkeer wat na die Aarde gestuur word nie.
17 Wee my! Wee my! Wie sal my in daardie dae verlos?
18 Die begin van die smarte en die groot geweeklaag; die begin van die hongersnood en baie sterftes; die begin van oorloë, en die magtige sal bevrees word; die begin van plae, en julle sal almal bewe!
19 Wat sal ek hierin doen wanneer die plae sal kom?
20 Kyk, hongersnood en pes, verdrukking en benoudheid word gestuur as kastyding tot verandering.
21 Maar onder al hierdie dinge sal hulle hul nie bekeer van hulle ongeregtigheid nie, en sal ook nie altyd dink aan die kastyding nie.
22 Kyk, lewensmiddele sal so goedkoop op Aarde wees dat hulle sal dink dat daar vir hulle voorspoed gegee is, maar dan sal die plae op die Aarde uitspruit: die swaard, hongersnood en groot verwarring.
23 Want baie van hulle wat op die Aarde woon, sal vergaan van hongersnood en die ander wat die honger vryspring, sal deur die swaard vernietig word.
24 En die dooies sal soos drek uitgewerp word en daar sal niemand wees om hulle te vertroos nie; want die Aarde sal woes en die stede afgebreek wees.
25 Daar sal geen man oorbly om die grond te bewerk en te saai nie.
26 Die bome sal vrugte dra en wie sal dit versamel?
27 Die druiwe sal ryp word, en wie sal dit trap? Want al die plekke sal verlate wees.
28 En een mens sal begeer om ân ander mens te sien of sy stem te hoor.
29 Ja, van ân stad sal daar net tien oorbly, en in die veld net twee wat hulleself sal versteek in die digte bosse en in die rotsskeure.
30 Soos daar in ân vrugteboord drie of vier olywe aan elke Boom oorbly,
31 of soos wanneer ân druiweoes ingesamel word en daar net ân paar trosse gelaat word deur hulle wat ywerig deur die Wingerd soek,
32 net so sal daar in daardie dae drie of vier gelaat word deur hulle wat hulle huise met die swaard deursoek.
33 En die Aarde sal verwoes wees en haar velde sal oud word en die weë en al die Paaie sal met dorings bedek wees, want geen mens sal daardeur reis nie.
34 Die maagde sal treur omdat hulle geen bruidegom sal hĂȘ nie; die vroue sal treur omdat hulle geen mans sal hĂȘ nie; hulle dogters sal treur omdat daar vir hulle geen hulp is nie.
35 In die oorloë sal hulle bruidegomme omkom, en hulle mans sal weens hongersnood vergaan.
36 Luister nou na hierdie dinge en verstaan dit, julle dienaars van JaHWeH.
37 Hierdie is die Woord van JaHWeH, neem Hom ter harte en moenie twyfel wat Hy sĂȘ nie, glo nie die gode waarvan Elohim gespreek het nie.
38 Kyk, die plae kom nader en word nie vertraag nie.
39 Soos wanneer ân swanger vrou na nege maande haar seun moet baar, omdat die tyd van haar barensnood naby is, en die barensweĂ« een, twee of drie uur vantevore begin, en nie ân oomblik lank verslap nie,
40 net so sal die plae wat oor die Aarde kom ook nie verslap nie, en die Aarde sal treur en smarte sal van alle kante daarop toesak. [Lukas 21]
Ezra vermaan die regverdiges
41 O My volk, hoor my woord: Maak julle gereed vir die geveg teen daardie besoedeling, gedra julle soos vreemdelinge op die Aarde.
42 Hy wat verkoop, laat hom wees soos een wat wegvlug, en hy wat koop, soos een wat sal verloor;
43 Hy wat koopware het, soos een wat geen wins daaruit maak nie; en hy wat bou, soos een wat dit nie sal bewoon nie; [MattithJaHûW 24:18]
44 Hy wat saai, soos een wat nie sal oes nie; so ook hy wat ân Wingerd plant, soos een wat nie die druiwe sal insamel nie;
45 Hulle wat trou, soos hulle wat geen kinders sal hĂȘ nie; en hulle wat nie trou nie, soos weduwees en wewenaars.
46 En daarom hulle wat arbei, arbei tevergeefs.
47 Want vreemdelinge sal hulle vrugte oes en hulle goedere roof, hulle huise omgooi en hulle kinders gevange neem, want in gevangeskap en hongersnood sal hulle kinders hĂȘ.
48 En hulle wat hulle koopware met rowery bedryf, hoe meer hulle hul stede versier, hulle huise, hulle besittings en hulle persone,
49 hoe meer sal Ek kwaad word vir hulle oor hulle oortredinge, sĂȘ JaHWeH.
50 Soos ân eerlike en deugsame vrou ân hoer haat,
51 so sal Geregtigheid die ongeregtigheid haat wanneer Sy haarself versier en Sy sal haar in haar aangesig beskuldig wanneer Hy kom om diegene te verdedig wat ywerig elke oortreding op Aarde ondersoek het.
52 En daarom, wees jy nie soos hulle nie, en ook nie soos hulle werke nie;
53 want nog ân klein tydjie en die ongeregtigheid sal weggeneem word van die Aarde af, en die regverdige sal oor julle heers.
54 Laat die wetsverbreker nie sĂȘ dat hy nie oortree het nie, want vurige kole sal Hy op diegene se kop laat brand wat sĂȘ: Ek het nie oortree voor Elohim en teen Sy Glansrykheid nie.
55 Kyk, JaHWeH ken al die werke en planne van die mens, hulle gedagtes en hulle harte.
56 Want Hy het gesĂȘ: die Aarde is, en die Aarde was daar, en laat die Hemele wees, en dit was so.
57 Deur Sy Woord is die Sterre gemaak en Hy ken hulle getal.
58 Hy deurgrond die dieptes en die skatte van haar; Hy het die see gemeet en alles wat in hom is.
59 Hy het die see in die middel van die water gesluit en deur Sy Woord het Hy die Aarde op die water gehang. [Job 26:7]
60 Hy het die Hemele soos ân Koepel gespan; op die waters het Hy hom gegrondves. [Psalm 104:2]
61 In die wildernis het Hy waterfonteine gemaak, en mere op die kruine van die berge sodat die riviere sal afvloei van die hoë rotse en die Aarde benat. [Psalm 104:10, 11]
62 Hy het die adamiet gemaak en sy hart in die middel van sy liggaam gesit en hom asem gegee, lewe en verstand
63 en die Gees van die Almagtige Elohim wat alle dinge gemaak het, en wat al die verborge dinge in die diepte van die Aarde deurgrond.
64 Hy ken sekerlik julle raadsplanne en wat julle in jul harte bedink wanneer julle oortree en julle oortredinge probeer bedek.
65 Daarom sal JaHWeH al julle werke ernstig deursoek en Hy sal alles te voorskyn bring.
66 En wanneer jou oortredinge openbaar word, sal jy beskaamd staan voor die mense en jou ongeregtigheid sal op daardie dag jou aanklaers wees.
67 Wat sal jy doen? Of hoe sal jy jou oortredinge voor Elohim en Sy Boodskappers verdoesel?
68 Kyk, Elohim is self die Regter, vrees Hom; laat los jou oortreding en vergeet jou ongeregtigheid om jou vir ewig nie weer met hulle te bemoei nie, so sal Elohim jou uitlei en jou verlos van al jou ellendes. [Psalm 75:8]
69 Want kyk, die brandende Woede van ân groot menigte word oor julle aangesteek en hulle sal sommiges onder julle wegneem, en hulle doodmaak om vir julle gode tot spys te wees.
70 En hulle wat met hulle saamstem, sal deur hulle gespot word en met veragting bejeën word en onder die voete vertrap word.
71 Want dan sal daar in elke plek en in die omliggende stede groot opstande wees teen hulle wat JaHWeH vrees.
72 Hulle sal soos waansinniges wees en niemand spaar nie, om die wat JaHWeH vrees, te vernietig en te beroof.
73 Want hulle sal hulle aanval, hulle goed beroof en vernietig en hulle uit hulle huise verjaag.
Verlossing vir die regverdiges
74 DAN sal die beproewing van My uitverkorenes geopenbaar word, en hulle sal wees soos goud wat deur vuur getoets is. [1 Petrus 1:7]
75 Luister, o jy My geliefde, sĂȘ JaHWeH: Kyk, die dae van die verdrukking is naby, maar Ek sal jou daarvan verlos.
76 En wees nie bevrees nie, wees ook nie beangs nie, want JaHWeH is jou Leidsman, [Deuteronómium 31:6]
77 En die van hulle wat My Gebooie en My Insettinge bewaar, sĂȘ My Meester JaHWeH, laat jou oortredinge jou nie oorval nie, en laat jou ongeregtigheid haarself nie ophef nie.
78 WeĂ« hulle wat deur hulle oortredinge gebind is en deur besoedeling bedek word soos ân veld bedek word deur bosse en die pad daardeur bedek is met dorings dat geen man daarop kan gaan nie! Dit word onbewerk gelaat en in die vuur gegooi om daardeur verteer te word.
Kores, die Persiese koning, gee die manne van JeHûWdah verlof om na hulle Aarde terug te gaan.
1 EN in die eerste jaar van Kores, die koning van PersiĂ«, het JaHWeH, sodat die Woord van JaHWeH vervul kon word wat deur die mond van JirmeJaH gespreek is - die gees van Kores, die koning van PersiĂ«, opgewek, dat hy ân oproep deur sy hele koninkryk laat gaan het, selfs ook skriftelik, om te sĂȘ:
2 So sĂȘ Kores, die koning van PersiĂ«: Al die koninkryke van die Aarde het JaHWeH, die Elohey van die Hemele, aan my gegee; en Hy het my opgedra om vir Hom ân Huis te bou in Jerusalem wat in JeHĂ»Wdah is.
3 Enigeen onder julle wat aan Sy volk behoort - mag sy Elohey met hom wees, en laat hom optrek na Jerusalem wat in JeHûWdah is, en die Huis van JaHWeH, die Elohey van JisraEl, bou! Hy is die Elohim wat in Jerusalem is.
4 En enigeen wat oorgebly het, in enige plek waar hy as vreemdeling vertoef- hom moet die manne van sy woonplek ondersteun met silwer en goud en met goed en vee, en met die vrywillige skenkings vir die Huis van die Elohim wat in Jerusalem is.
5 Toe het die hoofde van die vaders van JeHûWdah en Benjamin klaargemaak, en die priesters en die Leviete - elkeen wie se gees die Elohim opgewek het om op te trek, om die Huis van JaHWeH wat in Jerusalem is, te bou.
6 En almal wat rondom hulle was, het hul hande versterk met silwervoorwerpe, met goud, met goed en vee en kosbare geskenke, behalwe alles wat hulle as vrywillige skenkings aangebring het.
7 En koning Kores het die voorwerpe van die Huis van JaHWeH uitgelewer wat Nebukadnésar uit Jerusalem weggevoer en in die huis van sy gode gesit het.
8 En Kores, die koning van PersiĂ«, het dit uitgelewer onder toesig van MĂtredat, die skatmeester; en diĂ© het dit aan SĂ©sbassar, die vors van JeHĂ»Wdah, voorgetel.
9 En dit was hulle getal: dertig goue drinkbekers, duisend silwer drinkbekers, nege-en-twintig messe;
10 dertig goue bekers; verder vierhonderd-en-tien silwerbekers, duisend ander voorwerpe.
11 Al die voorwerpe van goud en silwer was: vyfduisend-vierhonderd; dit alles het SĂ©sbassar saamgebring toe die ballinge uit Babel na Jerusalem opgetrek het.
Lys van die eerste manne van JeHûWdah wat saam met Serubbåbel in JeHûWdah teruggekom het.
1 EN dit is die inwoners van die provinsie [JeHûWdah] wat opgetrek het uit die gevangenskap van die ballinge wat Nebukadnésar, die koning van Babel, na Babel weggevoer het, wat na Jerusalem en JeHûWdah teruggekeer het, elkeen na sy stad;
2 wat saam met Serubbåbel, Jehshua, NegemJaH, SeråJaH, ReelaJaH, Mórdegai, Bilsan, Mispar, Bigwai, Rehum, BaÀna gekom het; die aantal manne van die volk van JisraEl was:
3 die kinders van Parhos, tweeduisend-eenhonderd-twee-en-sewentig;
4 die kinders van ShafĂĄtJaH, driehonderd-twee-en-sewentig;
5 die kinders van Arag, sewehonderd-vyf-en-sewentig;
6 die kinders van Pahat-Moab, van die kinders van Jehshua [en] JĂŽWab, tweeduisend-agthonderd-en-twaalf;
7 die kinders van Elam, duisend-tweehonderd-vier-en-vyftig;
8 die kinders van Sattu, negehonderd-vyf-en-veertig;
9 die kinders van Sakkai, sewehonderd-en-sestig;
10 die kinders van Bani, seshonderd-twee-en-veertig;
11 die kinders van BĂ©bai, seshonderd-drie-en-twintig;
12 die kinders van Asgad, duisend-tweehonderd-twee-en-twintig;
13 die kinders van AdonĂkam, seshonderd-ses-en-sestig;
14 die kinders van Bigwai, tweeduisend-ses-en-vyftig;
15 die kinders van Adin, vierhonderd-vier-en-vyftig;
16 die kinders van Ater, van JegizkiJaH, agt-en-negentig;
17 die kinders van BĂ©sai, driehonderd-drie-en-twintig;
18 die kinders van Jora, honderd-en-twaalf;
19 die kinders van Hasum, tweehonderd-drie-en-twintig;
20 die kinders van Gibaar, vyf-en-negentig;
21 die kinders van Betlehem, honderd-drie-en-twintig;
22 die manne van NetĂłfa, ses-en-vyftig;
23 die manne van Anatot, honderd-agt-en-twintig;
24 die kinders van AsmĂĄwet, twee-en-veertig;
25 die kinders van Kirjat-Arim, KefĂra en BĂ©Ă«rot, sewehonderd-drie-en-veertig;
26 die kinders van Rama en Geba, seshonderd-een-en-twintig;
27 die manne van Migmas, honderd-twee-en-twintig;
28 die manne van BetEl en Ai, tweehonderd-drie-en-twintig;
29 die kinders van Nebo, twee-en-vyftig;
30 die kinders van Magbis, honderd-ses-en-vyftig;
31 die kinders van die ander Elam, duisend-tweehonderd-vier-en-vyftig;
32 die kinders van Harim, driehonderd-en-twintig;
33 die kinders van Lod, Hadid en Ono, sewehonderd-vyf-en-twintig;
34 die kinders van JĂ©rigo, driehonderd-vyf-en-veertig;
35 die kinders van SénaÀ, drieduisend-seshonderd-en-dertig.
36 Die priesters: die kinders van JedaJaH, van die huis van Jehshua, negehonderd-drie-en-sewentig;
37 die kinders van Immer, duisend-twee-en-vyftig;
38 die kinders van Pasgur, duisend-tweehonderd-sewe-en-veertig;
39 die kinders van Harim, duisend-en-sewentien.
40 Die Leviete: die kinders van Jehshua en KadmiEl, van die kinders van HodawJaH, vier-en-sewentig.
41 Die sangers: die kinders van Asaf, honderd-agt-en-twintig.
42 Die kinders van die poortwagters: die kinders van Sallum, die kinders van Ater, die kinders van Talmon, die kinders van Akkub, die kinders van HatĂta, die kinders van Sobai, almal saam honderd-nege-en-dertig.
43 Die tempeldienaars: die kinders van SĂha, die kinders van HasĂșfa, die kinders van TĂĄbbaot;
44 die kinders van Keros, die kinders van SĂaha, die kinders van Padon;
45 die kinders van LebĂĄna, die kinders van HagĂĄba, die kinders van Akkub;
46 die kinders van Hagab, die kinders van Samlai, die kinders van Hanan;
47 die kinders van Giddel, die kinders van Gahar, die kinders van ReĂĄJaH;
48 die kinders van Resin, die kinders van NekĂłda, die kinders van Gassam;
49 die kinders van Ussa, die kinders van Paséag, die kinders van Bésai;
50 die kinders van Asna, die kinders van die MeĂŒniete, die kinders van die Nefisiete;
51 die kinders van Bakbuk, die kinders van HakĂșfa, die kinders van Harhur;
52 die kinders van Baslut, die kinders van MehĂda, die kinders van Harsa;
53 die kinders van Barkos, die kinders van SĂsera, die kinders van Temag;
54 die kinders van NesĂag, die kinders van HatĂfa;
55 die kinders van die dienaars van Salomo: die kinders van Sotai, die kinders van HassofĂ©ret, die kinders van PerĂșda;
56 die kinders van JĂĄĂ€la, die kinders van Darkon, die kinders van Giddel;
57 die kinders van ShafåtJaH, die kinders van Hattil, die kinders van Pogéret-Hassebåim, die kinders van Ami -
58 al die tempeldienaars en die kinders van die dienaars van Salomo was driehonderd-twee-en-negentig.
59 En dit is hulle wat uit Tel-Melag, Tel-Harsa, Kerub, Addan, Immer opgetrek het, maar wat nie hulle familie en hulle saadlyn kon aanwys of hulle van JisraEl afkomstig was nie -
60 die kinders van DelĂĄJaH, die kinders van TobiJaH, die kinders van NekĂłda, ses-honderd-twee-en-vyftig.
61 En van die kinders van die priesters: die kinders van KabĂĄJaH, die kinders van Hakkos, die kinders van BarsĂllai, wat uit die dogters van BarsĂllai, die Gileadiet, ân vrou geneem het en na hulle naam genoem is.
62 Hulle het hul stamboom gesoek onder die wat in die register opgeneem is, maar dit was nie te vinde nie; daarom is hulle gekleurd verklaar, onbevoeg vir die priesterskap.
63 En die goewerneur het aan hulle gesĂȘ dat hulle nie mag eet van die Apartheid van die Aparthede nie, totdat ân priester sou optree met Urim en Tummim.
64 Die hele vergadering saam was twee-en-veertigduisend-driehonderd-en-sestig,
65 behalwe hulle slawe en hulle slavinne; dié was seweduisend-driehonderd-sewe-en-dertig. En hulle het tweehonderd sangers en sangeresse gehad.
66 Hulle perde was sewehonderd-ses-en-dertig; hulle muile, tweehonderd-vyf-en-veertig;
67 hulle kamele, vierhonderd-vyf-en-dertig; esels, sesduisend-sewehonderd-en-twintig.
68 En van die hoofde van die vaders het, toe hulle by die Huis van JaHWeH kom wat in Jerusalem is, vrywillig gegee vir die Huis van die Elohim om dit weer op te rig op sy plek.
69 Na hul vermoë het hulle bygedra tot die fonds van die werk: in goud een-en-sestigduisend dragmes, en in silwer vyfduisend mines en honderd priesterrokke.
70 So het dan die priesters en die Leviete en van die volk en die sangers en die poortwagters en die tempeldienaars in hulle stede gaan woon, en die hele JisraEl in hĂșlle stede.
ReĂ«ling van die erediens. Die tempelfondamente word gelĂȘ.
1Â EN toe die sewende maand aankom en die kinders van JisraEl in die stede was, het die volk soos een man in Jerusalem byeengekom.
2 En Jehshua, die seun van JĂŽWtsadak, met sy broers, die priesters, en SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, met sy broers, het klaargemaak en die altaar van die Elohey van JisraEl gebou om daar brandoffers op te dra soos geskrywe staan in die Wet van MoshĂš, die man van die Elohim.
3 En hulle het die altaar op sy grondveste opgerig, omdat die skrik vir die volke van die Aarde op hulle gekom het; en hulle het daar brandoffers opgedra aan JaHWeH, brandoffers smĂŽrens en saans.
4 En hulle het die Fees van die Takskuilings gehou soos geskrywe staan, en brandoffers dag vir dag volgens die getal, na die eis van elke dag, soos voorgeskrywe was;
5 en daarna die voortdurende brandoffer en diĂ© van die vernuwings en van al die aangewyste Feestye van JaHWeH en van elkeen wat aan JaHWeH ân vrywillige skenking gebring het.
6 Van die eerste dag van die sewende maand af het hulle begin om brandoffers aan JaHWeH te bring, alhoewel die fondament van die Huis van JaHWeH nog nie gelĂȘ was nie.
7 Maar hulle het silwer gegee aan die klipkappers en die skrynwerkers, en aan die SidoniĂ«rs en TiriĂ«rs voedsel en drank en olie om sederhout van die LĂbanon te bring na die see, na Jafo, volgens die verlof van Kores, die koning van PersiĂ«, aan hulle.
8 En in die tweede jaar nĂĄ hulle aankoms by die Huis van die Elohim in Jerusalem, in die tweede maand, het SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, ân begin gemaak, hy en Jehshua, die seun van JĂŽWtsadak, en hulle ander broers, die priesters en die Leviete en almal wat uit die gevangenskap na Jerusalem gekom het: hulle het die Leviete van twintig jaar oud en daarbo aangestel om toesig te hou oor die werk aan die Huis van JaHWeH.
9 En Jehshua het opgetree, sy seuns en sy broers, KadmiEl met sy seuns, die seuns van JeHûWdah, soos een man, om toesig te hou oor die wat die werk gedoen het aan die Huis van die Elohim, [met] die seuns van Hénadad, hulle seuns en hulle broers, die Leviete.
10 Toe die bouers dan die fondament van die Huis van JaHWeH lĂȘ, het hulle die priesters in ampsgewaad met trompette, en die Leviete, die seuns van Asaf, met simbale opgestel om JaHWeH te loof volgens die instelling van Dawid, die koning van JisraEl.
11 En hulle het aangehef met lof en dank aan JaHWeH, want Hy is suiwer, want Sy Medelye met JisraEl is ewig! En die hele volk het gejuig met groot gejuig toe hulle JaHWeH loof, omdat die fondament van die Huis van JaHWeH gelĂȘ was.
12 Maar baie van die priesters en die Leviete en die hoofde van die vaders, van die oues wat die eerste Huis gesien het, het hardop gehuil toe die fondament van hierdie Huis voor hulle oĂ« gelĂȘ is, terwyl baie met gejuig, met Blydskap die stem verhef het.
13 En die volk kon die geluid van blye gejuig nie onderskei van die geluid van gehuil van die volk nie, want die volk het gejuig met groot gejuig, sodat die geluid tot ver weg gehoor is.
Die Samaritane verhinder die bou van die Tempel.
1 EN toe die teĂ«standers van JeHĂ»Wdah en Benjamin hoor dat die ballinge ân Tempel bou vir JaHWeH, die Elohey van JisraEl,
2 het hulle aangekom na SerubbĂĄbel en na die hoofde van die vaders en aan hulle gesĂȘ: Laat ons saam met julle bou, want net soos julle soek ons julle Elohey, en aan Hom slag ons van die dae van Esar-Haddon af, die koning van AssiriĂ«, wat ons hierheen laat optrek het.
3 Maar SerubbĂĄbel en Jehshua en die ander hoofde van die vaders van JisraEl het aan hulle gesĂȘ: Dit sal nie gaan dat julle saam met ons ân Huis vir ons Elohey bou nie, maar Ăłns alleen sal vir JaHWeH, die Elohey van JisraEl, dit bou soos koning Kores, die koning van PersiĂ«, ons beveel het.
4 Toe het die volk van die Aarde die hande van die volk van JeHûWdah laat verslap en hulle afgeskrik om nie te bou nie.
5 En hulle het raadgewers teen hulle gehuur om hulle plan te verydel al die dae van Kores, die koning van Persië, tot op die regering van Darius, die koning van Persië.
6 En onder die regering van AhasvĂ©ros, in die begin van sy regering, het hulle ân aanklag geskrywe teen die inwoners van JeHĂ»Wdah en Jerusalem.
7 En in die dae van ArtasĂĄsta het Bislam, MĂtredat, TabeEl en sy ander partygenote aan ArtasĂĄsta, die koning van PersiĂ«, geskrywe; en die skrif van die brief was Aramees geskrywe en in Aramees vertaal.
8 Rehum, die bevelhebber, en Simsai, die skrywer, het ân brief geskrywe teen Jerusalem aan ArtasĂĄsta, die koning, van die volgende inhoud:
9 Rehum, die bevelhebber, en Simsai, die skrywer, en hulle ander partygenote, die Dinaïete, die Afarsatgiete, die Tarpeliete, die Afarsiete, die Arkewiete, die Babiloniërs, die Susangiete, naamlik die Elamiete,
10 en die ander volke wat die groot en beroemde Asnappar weggevoer en in die stad SamarĂa en die orige gebied wes van die Eufraat laat woon het. En nou -
11 dit is ân afskrif van die brief wat hulle aan hom gestuur het: Aan koning ArtasĂĄsta, u dienaars, die manne wes van die Eufraat. En nou -
12 aan die koning word bekend gemaak dat die manne van JeHûWdah wat van u af na ons opgetrek het, in Jerusalem aangekom het. Hulle is besig om die rebelse en slegte Stad op te bou: die mure voltooi hulle en die fondamente herstel hulle.
13 Laat dit nou aan die koning bekend wees dat hulle, as dié Stad opgebou en die mure voltooi is, geen belasting, opbrengs of tol sal gee nie - wat aan die inkomste van die konings skade sal doen.
14 Aangesien ons nou die sout van die paleis geëet het en dit ons nie pas om die smaad van die koning aan te sien nie, daarom stuur ons en laat die koning weet,
15 dat hulle kan soek in die Boekrol van die Geskiedenis van u vaders; dan sal u in die Boekrol van die Geskiedenis vind en [daaruit] verneem dat diĂ© Stad ân rebelse Stad was wat aan konings en provinsies skade gedoen het, en dat hulle van ouds af binne-in haar oproer verwek het; daarom is diĂ© Stad verwoes.
16 Ons maak die koning bekend dat, as diĂ© Stad opgebou en die mure voltooi word, u daardeur geen deel sal hĂȘ wes van die Eufraat nie.
17 Die koning het as antwoord gestuur: Aan Rehum, die bevelhebber, en Simsai, die skrywer, en hulle ander partygenote wat in SamarĂa en in die orige gebied wes van die Eufraat woon: Voorspoed in sulke tye -
18 die brief wat julle aan ons gestuur het, is aan my in vertaling voorgelees.
19 En deur my is bevel gegee, en hulle het gesoek en gevind dat dié Stad van ouds af hom teen konings versit, en dat rebellie en oproer in haar verwek is.
20 En magtige konings was daar oor Jerusalem wat geheers het oor die hele gebied wes van die Eufraat, en belasting, opbrengs en tol is aan hulle gegee.
21 Gee nou bevel dat dié manne moet ophou en hierdie Stad nie opgebou mag word totdat deur my bevel gegee sal word nie.
22 En wees gewaarsku om hierin geen nalatigheid te begaan nie, dat daar nie groter skade tot nadeel van die konings ontstaan nie.
23 Net toe die afskrif van die brief van Artasåsta, die koning, aan Rehum en Simsai, die skrywer, en hulle partygenote voorgelees is, het hulle haastig na Jerusalem, na die manne van JeHûWdah gegaan en hulle met geweld en mag laat ophou.
24 Toe het die werk aan die Huis van Eloah wat in Jerusalem is, opgehou; en dit is gestaak tot op die tweede jaar van die regering van DarĂus, die koning van PersiĂ«.
Die tempelbou word hervat en voltooi onder DarĂus.
1 MAAR Håggai, die profeet, en ZekarJaH, die seun van Iddo, die profete, het vir die manne van JeHûWdah wat in JeHûWda en Jerusalem was, geprofeteer in die Naam van die Elohey van JisraEl wat oor hulle was.
2 Toe het SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, en Jehshua, die seun van JĂŽWtsadak, klaargemaak, en hulle het begin om die Huis van Eloah wat in Jerusalem was, te bou, en saam met hulle was die profete van Eloah wat hulle ondersteun het.
3 In diĂ© tyd het Tattenai, die goewerneur wes van die Eufraat, en Setar-Bosenai en hulle partygenote na hulle gekom en sĂł aan hulle gesĂȘ: Wie het julle bevel gegee om hierdie Huis te bou en hierdie muur te voltooi?
4 SĂł het ons dan vir hulle gesĂȘ wat die name was van die manne wat hierdie gebou oprig.
5 Maar die Oog van hulle Eloah was oor die oudstes van die manne van JeHĂ»Wdah, sodat hulle hul nie verhinder het nie, totdat die berig voor DarĂus sou kom, en dan daaroor ân brief teruggebring sou word.
6 ân Afskrif van die brief wat Tattenai, die goewerneur wes van die Eufraat, en Setar-Bosenai en sy partygenote, die AfarsegaĂŻete wat wes van die Eufraat was, aan koning DarĂus gestuur het.
7 Hulle het aan hom ân berig gestuur, en sĂł was binne-in haar geskrywe: Aan koning DarĂus - alle voorspoed!
8 Aan die koning word bekend gemaak dat ons na die provinsie JeHĂ»Wda, na die Huis van die grote Eloah, gegaan het; en hy word van groot klippe gebou, en hout word teen die mure gelĂȘ, en daardie werk word sorgvuldig gedoen en vorder goed onder hulle hande.
9 Toe het ons daardie oudstes gevra; sĂł het ons aan hulle gesĂȘ: Wie het julle bevel gegee om hierdie Huis te bou en hierdie muur te voltooi?
10 Verder het ons vir hulle ook hul name gevra om u bekend te maak, dat ons die name van die manne wat aan hul hoof staan, kan skrywe.
11 En hulle het ons die volgende antwoord gegee en gesĂȘ: Ons is knegte van die Elohey van Hemele en Aarde, en ons herbou die Huis wat baie jare gelede gebou is, wat ân groot koning van JisraEl gebou en voltooi het.
12 Maar omdat ons vaders die Elohey van die Hemele vertoorn het, het Hy hulle oorgegee in die hand van Nebukadnésar, die koning van Babel, die Chaldeër; hy het hierdie Huis verwoes en die volk na Babel weggevoer.
13 Maar in die eerste jaar van Kores, die koning van Babel, het koning Kores bevel gegee om hierdie Huis van Eloah te bou.
14 En ook die goue en silwervoorwerpe van die Huis van Eloah wat Nebukadnésar uit die Tempel in Jerusalem weggevoer en in die tempel van Babel gebring het, dit het koning Kores uit die tempel van Babel uitgehaal, en dit is oorhandig aan een, met die naam van Sésbassar, wat hy as goewerneur aangestel het;
15 en hy het vir hom gesĂȘ: Neem hierdie voorwerpe, gaan sit dit in die Tempel in Jerusalem, en laat die Huis van Eloah gebou word op sy plek.
16 Toe het hierdie SĂ©sbassar gekom, hy het die fondamente van die Huis van Eloah in Jerusalem gelĂȘ, en van toe af tot nou toe is daar gebou, maar hy is nog nie voltooi nie.
17 As die koning dit nou goedvind, laat dan nagesoek word in die skathuis van die koning daar in Babel, of dit so is dat deur koning Kores bevel gegee is om hierdie Huis van Eloah in Jerusalem te bou; en mag die koning sy beslissing hieroor aan ons stuur.
1Â TOE het koning DarĂus bevel gegee, en hulle het nagesoek in die Huis van die boekrolle waar hulle in Babel die skatte wegbĂȘre.
2 En in AgmĂ©ta, in die vesting wat in die provinsie MĂ©diĂ« lĂȘ, is ân Boekrol van die geskiedenis gevind, en sĂł was binne-in haar geskrywe:
3 In die eerste jaar van koning Kores het koning Kores bevel gegee: Die Huis van Eloah - in Jerusalem - diĂ© Huis moet gebou word as ân plek waar hulle slagdiere bring, en sy fondamente moet gelĂȘ word; sy hoogte moet sestig voorarm, sy breedte sestig voorarm wees;
4 met drie lae groot klippe en een laag nuwe hout; en die onkoste sal deur die huis van die koning gedra word.
5 En ook die goue en silwervoorwerpe van die Huis van Eloah wat Nebukadnésar uit die Tempel in Jerusalem weggevoer en na Babel gebring het, moet hulle teruggee, dat dit in die Tempel in Jerusalem op hulle plek kan kom, en jy moet dit in die Huis van Eloah sit.
6 Tattenai, goewerneur wes van die Eufraat, Setar-Bosenai met hulle partygenote, die Afarsegaiete wes van die Eufraat - julle moet daar nou ver van af bly.
7 Laat die werk aan daardie Huis van Eloah toe; die goewerneur van die manne van JeHûWdah en die oudstes van die manne van JeHûWdah mag daardie Huis van Eloah op sy plek bou.
8 En deur my word bevel gegee hoe julle met hierdie oudstes van die manne van JeHûWdah moet handel om daardie Huis van Eloah te bou, naamlik: Uit die inkomste van die koning, uit die belasting van die westelike gebied van die Eufraat moet die onkoste aan daardie manne sorgvuldig vergoed word sonder vertraging.
9 En wat nodig is, jong bulle sowel as ramme en lammers vir brandoffers aan die Elohey van die Hemele, koring, sout, wyn en olie moet aan hulle volgens opgawe van die priesters in Jerusalem sonder versuim dag vir dag gelewer word,
10 dat hulle welgevallig kan wees en reukwerk bring aan die Elohey van die Hemele en bid vir die lewe van die koning en van sy seuns.
11 En deur my word bevel gegee dat van elkeen wat hierdie bevel oortree, ân balk uit sy huis geruk sal word, en dat hy daaraan opgehang en vasgeslaan sal word, en van sy huis hieroor ân puinhoop gemaak sal word.
12 En mag Eloah wat Sy Naam daar laat woon het, elke koning en volk neerwerp wat sy hand uitsteek om dit te oortree, om naamlik die Huis van Eloah in Jerusalem te verwoes. Ek, DarĂus, gee bevel; sorgvuldig moet dit uitgevoer word.
13 Toe het Tattenai, die goewerneur wes van die Eufraat, Setar-Bosenai en hulle partygenote sorgvuldig net so gehandel soos koning DarĂus laat weet het.
14 En die oudstes van die manne van JeHĂ»Wdah het gebou en goed gevorder deur die profetiese werksaamheid van die profeet HĂĄggai en ZekarJaH, die seun van Iddo; en hulle het gebou en voltooi op bevel van die Elohey van JisraEl en op bevel van Kores en DarĂus en ArtasĂĄsta, koning van PersiĂ«.
15 En hierdie Huis was klaar op die derde dag van die maan[d] van Adar; dit was die sesde jaar van die regering van koning DarĂus.
Tempelwyding en Pasgafees.
16 EN die kinders van JisraEl, die priesters en die Leviete en die ander, uit die ballingskap afkomstig, het die inwyding van hierdie Huis van Eloah met vreugde gevier.
17 En hulle het by die inwyding van die Huis van Eloah nadergekom met honderd bulle, tweehonderd ramme, vierhonderd lammers en twaalf bokke opgedra vir die oortredings wat begaan is vir die hele JisraEl volgens die getal van die stamme van JisraEl.
18 En hulle het die priesters aangestel volgens hulle afdelings en die Leviete volgens hulle afdelings vir die diens van Eloah in Jerusalem, volgens die voorskrif in die Boekrol van MoshĂš.
19 En die ballinge het die Pasga gehou op die veertiende van die eerste maand.
20 Want die priesters en die Leviete het hulle soos een man gesuiwer en hulle almal was skoon - en die Pasga is doodgebloei vir al die ballinge en vir hulle broers, die priesters, en vir hulleself.
21 En die kinders van JisraEl wat uit die ballingskap teruggekeer het, het hom geëet en elkeen wat hom van die besoedeling van die nasies van die Aarde afgesonder het om saam met hulle JaHWeH, die Elohey van JisraEl, te soek.
22 Hulle het ook die Fees van die Ongesuurde Brode met Blydskap sewe dae lank gehou; want JaHWeH het hulle verbly en die hart van die koning van Assirië na hulle omgewend, om hul hande te versterk in die werk aan die Huis van die Elohim, die Elohey van JisraEl.
Koning ArtasĂĄsta stuur Ezra na Jerusalem om die diens van Elohim te herstel.
1 EN nå hierdie gebeurtenisse, onder die regering van Artasåsta, die koning van Persië, het Ezra, die seun van SeråJaH, die seun van AzarJaH, die seun van GielkiJaH,
2 die seun van Sallum, die seun van Sadok, die seun van AhĂtub,
3 die seun van AmarJaH, die seun van AzarJaH, die seun van MĂ©rajot,
4 die seun van ZeragJaH, die seun van Ussi, die seun van Bukki,
5 die seun van AbisĂșa, die seun van PĂnehas, die seun van El-Azar, die seun van AĂ€ron, die hoĂ«priester, [1 Ezra 8:1-2]
6 het hierdie Ezra opgetrek uit Babel; en hy was ân skrifgeleerde, vaardig in die Wet van MoshĂš wat JaHWeH, die Elohey van JisraEl, gegee het; en die koning het, omdat die hand van JaHWeH sy Elohey oor hom was, al sy begeertes ingewillig. [1 Ezra 8:3]
7 Ook van die kinders van JisraEl en van die priesters en die Leviete en die sangers en die poortwagters en die tempeldienaars het na Jerusalem opgetrek in die sewende jaar van koning ArtasĂĄsta.
8 En hy het in Jerusalem gekom in die vyfde maand; dit was die sewende jaar van die koning. [1 Ezra 8:5]
9 Want op die eerste vanaf die eerste maand het hy die optog uit Babel gereël, en op die eerste vanaf die vyfde maand het hy in Jerusalem aangekom, omdat die suiwer Hand van sy Elohey oor hom was. [1 Ezra 8:6-7]
10 Want Ezra het sy hart daarop gerig om die Wet van JaHWeH te ondersoek en te betrag, en om JisraEl die Insettinge en Regsprake te leer. [1 Ezra 8:8]
11 En dit is die afskrif van die brief wat koning ArtasĂĄsta gegee het aan Ezra, die priester-skrifgeleerde, wat skrifgeleerd was in die woorde van die Gebooie en Insettinge van JaHWeH oor JisraEl:Â [1 Ezra 8:9]
12 ArtasĂĄsta, die koning van die konings, aan die priester Ezra, skrifgeleerde in die Wet van die Elohey van die Hemele, volkome [Vrede]! En nou -Â [1 Ezra 8:10]
13 deur my is bevel gegee dat elkeen van die volk van JisraEl en van sy priesters en Leviete wat in my koninkryk gewillig is om na Jerusalem te trek, met jou mag saamtrek;Â [1 Ezra 8:11]
14 omdat jy vanweë die koning en sy sewe raadsmanne gestuur is om oor JeHûWdah en in Jerusalem ondersoek te doen volgens die Wet van jou Elohey wat in jou hand is, [1 Ezra 8:13]
15 en om die silwer en goud weg te bring wat die koning en sy raadsmanne vrywillig gee aan die Elohey van JisraEl wie se woning in Jerusalem is,
16 en al die silwer en goud wat jy sal vind in die hele provinsie Babel saam met die vrywillige gawes van die volk en die priesters wat vrywillig gee vir die Huis van hulle Eloah wat in Jerusalem is. [1 Ezra 8:14-15]
17 Daarom moet jy sorgvuldig met hierdie silwer koop bulle, ramme, lammers met die spysbydraes en drank wat daarby behoort, en dit op die altaar van die Huis van julle Eloah in Jerusalem naderbring. [1 Ezra 8:16]
18 En wat jy en jou broers goedvind om met die orige silwer en goud te doen, kan julle doen volgens die wil van julle Eloah. [1 Ezra 8:17]
19 Maar die voorwerpe wat aan jou gegee word vir die diens van die Huis van jou Elohey, moet jy aflewer voor die Elohey van Jerusalem. [1 Ezra 8:18]
20 En die ander benodigdhede vir die Huis van jou Elohey wat jy sal moet gee, mag jy gee uit die skathuis van die koning.
21 En deur my, koning ArtasĂĄsta, is bevel gegee aan al die skatmeesters wat wes van die Eufraat is, dat alles wat Ezra, die priester, die skrifgeleerde in die Wet van die Elohey van die Hemele, van julle vra, sorgvuldig gedoen moet word,
22 tot honderd talente silwer en tot honderd kor koring en tot honderd bat wyn en tot honderd bat olie toe en sout sonder beperking.
23 Alles wat volgens die bevel van die Elohey van die Hemele is, moet stiptelik uitgevoer word vir die Huis van die Elohey van die Hemele; want waarom sou daar ân Woede kom oor die koninkryk van die koning en sy seuns?
24 En ons maak julle bekend dat wat betref al die priesters en Leviete, sangers, poortwagters, tempeldienaars of dienaars van hierdie Huis van Eloah, niemand gemagtig is om hulle belasting, opbrengs of tol op te lĂȘ nie.
25 En jy, Ezra, volgens die Wysheid van jou Elohey wat jy besit, stel owerhede en regters aan om vir die hele volk wat wes van die Eufraat is, Reg te spreek, almal wat die Wette van jou Elohey ken; en wie dit nie ken nie, moet julle dit leer.
26 En elkeen wat die Wet van jou Elohey en die wet van die koning nie doen nie, teen hom moet geregtelik opgetree word, hetsy ter dood of tot verbanning of konfiskering van eiendom of gevangenisstraf.
27 Geloofd sy JaHWeH, die Elohey van ons vaders, wat so iets in die hart van die koning gegee het, om die Huis van JaHWeH wat in Jerusalem is, te versier;
28 en wat met my Medelye gehad het voor die koning en sy raadsmanne en voor al die magtige vorste van die koning. Toe het ek moed geskep, omdat die hand van JaHWeH my Elohey oor my was, en ek het die hoofde uit JisraEl versamel om saam met my op te trek.
Register van JeHûWdah wat saam met Ezra teruggegaan het. Hulle reis.
1Â EN dit is hulle hoofde van die vaders, met hulle geslagregister, wat saam met my onder die regering van koning ArtasĂĄsta uit Babel opgetrek het:Â [1 Ezra 8:31-32]
2 van die kinders van PĂnehas: Gersom; van die kinders van Itamar: DaniEl; van die kinders van Dawid: Gattush,
3 van die kinders van ShekanJaH; van die kinders van PĂĄrhos: ZekarJaH, en saam met hom in die register opgeneem, aan manspersone, honderd-en-vyftig;Â [1 Ezra 8:33]
4 van die kinders van Pahat-Moab: ElJeHĂŽWeynay, die seun van ZeragJaH, en saam met hom tweehonderd man;Â [1 Ezra 8:34]
5 van die kinders van [Sattu]: ShekanJaH, die seun van JahaziEl, en saam met hom driehonderd man;Â [1 Ezra 8:35]
6 en van die kinders van Adin: Ebed, die seun van JĂŽWnathan, en saam met hom vyftig manspersone;Â [1 Ezra 8:36]
7 en van die kinders van Elam: JeshaJaH, die seun van AtĂĄlJaH, en saam met hom sewentig manspersone;Â [1 Ezra 8:37]
8 en van die kinders van ShafĂĄtJaH: ZebĂĄdJaH, die seun van MikaEl, en saam met hom tagtig manspersone;
9 van die kinders van JĂŽWab: ObadJaH, die seun van JehiEl, en saam met hom tweehonderd-en-agttien manspersone;Â [1 Ezra 8:38]
10 en van die kinders van [Bani]: SĂ©lomit, die seun van JĂŽwsifJaH, en saam met hom honderd-en-sestig manspersone;Â [1 Ezra 8:39]
11 en van die kinders van BĂ©bai: ZekarJaH, die seun van BĂ©bai, en saam met hom agt-en-twintig manspersone;Â [1 Ezra 8:40]
12 en van die kinders van Asgad: JĂŽWganan, die seun van HakkĂĄtan, en saam met hom honderd-en-tien manspersone;Â [1 Ezra 8:41]
13 en van die kinders van AdonĂkam wat later [gekom het], en dit was hulle name: EliFelet, JeiEl en ShemaJaH, en saam met hulle sestig manspersone;Â [1 Ezra 8:42]
14 en van die kinders van Bigwai: Utai en Sabbud, en saam met hom sewentig manspersone. [1 Ezra 8:42]
15 En ek het hulle versamel by die rivier wat na Ahawa loop, en ons het daar drie dae laer opgeslaan; en ek het op die volk en die priesters ag gegee, maar van die kinders van Levi daar nie aangetref nie. [1 Ezra 8:43-44]
16 Daarom het ek EliEzer, AriEl, ShemaJaH en El-Natan en Jarib en El-Natan en Natan en ZekarJaH en MesĂșllam, die hoofde, en JĂŽWjarib en El-Natan, die leraars, gestuur [1 Ezra 8:45]
17 en hulle bevel gegee aan Iddo, die hoof in die plek KasĂfJaH; en ek het die woorde in hulle mond gelĂȘ wat hulle met Iddo, [en] sy broers, die tempeldienaars in die plek KasĂfJaH, moes spreek, dat hulle vir ons dienaars vir die Huis van onse Elohey moes bring. [1 Ezra 8:47]
18 En hulle het vir ons, omdat die suiwer Hand van onse Elohey oor ons was, verstandige manne uit die kinders van Magli, die seun van Levi, die seun van JisraEl, gebring, naamlik SerébJaH met sy seuns en sy broers, agttien; [1 Ezra 8:48]
19 en GashabJaH, en saam met hom JeshaJaH, van die kinders van MerĂĄri, sy broers en hulle seuns, twintig;Â [1 Ezra 8:49]
20 en van die tempeldienaars wat Dawid en die owerstes vir die diens van die Leviete gegee het, tweehonderd-en-twintig tempel-dienaars wat almal met hulle name aangewys was. [1 Ezra 8:50]
21 Toe het ek daar ân vastyd uitgeroep aan die rivier Ahawa, om ons te verootmoedig voor die Aangesig van onse Elohey ten einde van Hom ân voorspoedige reis te vra vir ons en ons families en al ons goed. [1 Ezra 8:51]
22 Want ek was skaam om van die koning ân leĂ«r en perderuiters te vra om ons te help teen vyande op die pad, omdat ons met die koning gespreek en gesĂȘ het: Die Hand van onse Elohey is ten goede oor almal wat Hom soek, maar Sy Krag en Sy Woede oor almal wat Hom verlaat. [1 Ezra 8:52-53]
23 So het ons dan gevas en onse Elohey dit gevra, en Hy het ons verhoor.
24 Toe het ek van die priesterowerstes twaalf afgesonder: SerébJaH, GashabJaH en tien van hulle broers saam met hulle.
25 En ek het vir hulle die silwer en die goud en die voorwerpe afgeweeg, die bydraes aan die Huis van onse Elohey wat die koning en sy raadsmanne en sy vorste en die hele JisraEl wat aanwesig was, aangebied het. [1 Ezra 8:55-56]
26 En ek het in hulle hand afgeweeg: seshonderd-en-vyftig talente silwer en silwervoorwerpe van honderd talente, honderd talente in goud,
27 en twintig goue drinkbekers van duisend darieke en twee mooi goudgeel voorwerpe van koper, kosbaar soos goud. [1 Ezra 8:57-58]
28 En ek het vir hulle gesĂȘ: Julle is Apartheid aan JaHWeH, en die implemente is Apartheid, en die silwer en die goud is vrywillige skenkings aan JaHWeH, die Elohey van julle vaders. [1 Ezra 8:59]
29 Waak daaroor en bewaar dit, totdat julle dit afweeg voor die owerstes van die priesters en die Leviete en die familie-owerstes van JisraEl in Jerusalem, in die vertrekke van die Huis van JaHWeH. [1 Ezra 8:60]
30 Toe het die priesters en die Leviete die gewig van die silwer en die goud en die voorwerpe ontvang om dit na Jerusalem, na die Huis van onse Elohey te bring. [1 Ezra 8:61]
31 Daarna het ons weggetrek van die rivier Ahawa af op die twaalfde vanaf die eerste maand, om na Jerusalem te gaan; en die Hand van onse Elohey was oor ons, sodat Hy ons gered het uit die handpalms van die vyand en die wat ons voorlĂȘ op die pad.
32 En ons het in Jerusalem aangekom en daar drie dae gebly. [1 Ezra 8:62-63]
33 En op die vierde dag is die silwer en die goud en die voorwerpe in die Huis van onse Elohey afgeweeg onder bewaring van die priester MĂ©remot, die seun van UriJaH, en by hom was El-Azar, die seun van PĂnehas, en by hulle JĂŽWzabad, die seun van Jehshua, en NoadJaH, die seun van BĂnnuĂŻ, die Leviete -
34 volgens getal en gewig van alles; en tegelykertyd is die hele gewig opgeskrywe. [1 Ezra 8:64-65]
35 Hulle wat uit die gevangenskap gekom het, die seuns van die ballingskap, het brandoffers nadergebring aan die Elohey van JisraEl: twaalf bulle vir die hele JisraEl, ses-en-negentig ramme, sewe-en-sewentig lammers, twaalf bokke vir die oortreding - dit alles as brandoffer aan JaHWeH.
36 En hulle het die bevelskrifte van die koning gegee aan die landvoogde van die koning en die goewerneurs wes van die Eufraat, en dié het die volk en die Huis van die Elohim ondersteun. [1 Ezra 8:66-68]
Rou en gebed van Ezra oor die volksoortredinge van verbastering met die vreemde nasies.
1 EN toe dit klaar was, het die owerstes na my gekom en gesĂȘ: Die volk van JisraEl en die priesters en die Leviete het hulle nie afgeskei van die volke van die Aarde, wat hulle gruwels betref nie, naamlik van die KanaĂ€niete, Hetiete, Feresiete, Jebusiete, Ammoniete, Moabiete, Egiptenaars en Amoriete.
2 Want hulle het van hĂșlle dogters vir hulleself en vir hul seuns geneem, sodat die saad van die Apartheid hom met die volke van die Aarde vermeng het; en die owerstes en die leiers het in hierdie ontrou eerste die hand gehad.
3 En toe ek dit hoor, het ek my kleed en my mantel geskeur en van die hare van my hoof en my baard uitgepluk en verslae neergesit.
4 En by my het byeengekom almal wat gebeef het vir die Woorde van die Elohey van JisraEl, oor die ontrou van die ballinge; maar ek het verslae bly sit tot die skemerspysbydrae toe.
5 Maar op die tyd van die skemerspysbydrae het ek opgestaan uit my verootmoediging; en terwyl ek my kleed en my mantel skeur, het ek op my knieë my gebuig en my handpalms uitgestrek na JaHWeH my Elohey
6 en gesĂȘ: My Elohey, ek voel te beskaamd en verleĂ« om my aangesig tot U, my Elohey, op te hef, want ons ongeregtigheid het oor ons hoof gegroei, en ons skuld is hemelhoog.
7 Van die dae van ons vaders af tot vandag toe is ons in ân groot skuld, en oor ons ongeregtigheid is ons self, asook konings en ons priesters oorgegee in die hand van die konings van die Aarde, aan die swaard, aan gevangenskap en aan plundering en beskaming van die aangesig soos dit vandag is.
8 En nou was daar vir ân klein oomblik Barmhartigheid van die kant van JaHWeH onse Elohey, om ân oorblyfsel vir ons te laat oorbly en ons ân pen te gee in die plek van Sy Apartheid, sodat onse Elohey ons oĂ« verhelder het en ons ân bietjie lewensbehoud geskenk het in ons slawerny.
9 Want slawe is ons; in ons slawerny egter het ons Elohey ons nie verlaat nie, maar Hy het Medelye met ons gehad voor die konings van PersiĂ«, sodat hulle ons lewensbehoud geskenk het om die Huis van ons Elohey weer op te rig en sy puinhope te herstel en ons ân muur te gee in JeHĂ»Wdah en Jerusalem.
10 En wat sal ons nou nĂĄ hierdie dinge sĂȘ, onse Elohey? Want ons het U Gebooie verlaat
11 wat U deur U knegte, die profete, beveel het deur te sĂȘ: Die Aarde waar julle inkom om haar in besit te neem, is ân besoedelde Aarde vanweĂ« die onsuiwerheid van die volke van die Aarde, deur hulle gruwels waarmee hulle haar van die een end tot die ander vervul het deur hulle vuilheid.
12 Gee dan nou julle dogters nie aan hulle seuns en neem hulle dogters nie vir julle seuns nie, en soek tot in ewigheid nie hulle vrede en voorspoed nie, sodat julle kan sterk word en die suiwere van die Aarde geniet en haar aan julle kinders as besitting kan gee tot in ewigheid.
13 En nå alles wat oor ons gekom het vanweë ons besoedelde dade en ons groot skuld - want U, onse Elohey, het ons minder toegereken as wat ons ongeregtigheid verdien het, en aan ons nog ontkoming gegee het-
14 sal ons weer U Gebooie verbreek en ons verswaer met hierdie gruwelike volke? Sal U nie op ons vertoorn wees, totdat ons vernietig is, sodat daar geen oorblyfsel of vrygeraakte meer is nie? (Exodus 20:14)
15 JaHWeH, Elohey van JisraEl, U is regverdig; want ons het as vrygeraaktes oorgebly soos dit vandag is. Hier is ons in ons skuld voor U Aangesig, want niemand kan om sulke dinge voor U Aangesig bestaan nie.
[Vgl:Â Â 1 Ezra 8:69-91]
Die vreemde vroue word weggestuur.
1Â EN terwyl Ezra bid en hy wenende neerval en belydenis doen voor die Huis van die Elohim, kom daar uit JisraEl ân baie groot vergadering van manne en vroue en kinders by hom bymekaar; want die volk het geween met ân groot geween.
2 Toe het ShekanJaH, die seun van JehiEl, van die seuns van Elam, begin spreek en aan Ezra gesĂȘ: Ons het ontrou gehandel teen onse Elohey, dat ons volksvreemde vroue uit die volke van die Aarde getrou het; maar tog is daar nog hoop vir JisraEl in hierdie saak.
3 Laat ons dan nou ân Verbond met onse Elohey sluit om al die vroue en wat uit hulle gebore is, weg te stuur volgens die raad van my meester en van die wat beef vir die Gebod van onse Elohey, en laat volgens die Wet gehandel word.
4 Staan op, want die saak rus op u, en ons staan by u; wees sterk en handel!
5 Toe het Ezra opgestaan en hy het die owerstes van die priesters, die Leviete en die hele JisraEl laat sweer om volgens hierdie woord te handel; en hulle het gesweer.
6 En Ezra het hom opgerig van voor die Huis van die Elohim en weggegaan na die kamer van JeHÎWganan, die seun van El-Jashib. En hy het daar gekom; geen brood het hy geëet en geen water gedrink nie, want hy het rou bedrywe oor die ontrou van die ballinge.
7 Toe het hulle ân oproep deur JeHĂ»Wdah en Jerusalem laat gaan aan al die ballinge om in Jerusalem saam te kom.
8 En elkeen wat nie binne drie dae inkom nie, dié se hele besitting sou volgens besluit van die owerstes en die oudstes deur die banvloek getref word, en hy self uit die vergadering van die ballinge uitgesluit word.
9 Daarop het al die manne van JeHûWdah en Benjamin binne drie dae in Jerusalem saamgekom; dit was die negende maand, op die twintigste vanaf die maand; en die hele volk het op die plein van die Huis van die Elohim gesit en bewe vanweë die saak self en vanweë die reënbuie.
10 En die priester Ezra het opgestaan en vir hulle gesĂȘ: Julle was ontrou en het volksvreemde vroue getrou om die skuld van JisraEl te vermeerder.
11 Gee dan nou aan JaHWeH, die Elohey van julle vaders, die danksegging en doen wat Hom vreugde verskaf en skei julle af van die volke van die Aarde en van die volksvreemde vroue.
12 Toe antwoord die hele vergadering en sĂȘ hardop: SĂł, volgens u woorde, is ons verplig om te handel;
13 maar die mense is baie, en dit is die reĂ«ntyd - dit is onmoontlik om buite te staan; en dit is nie ân werk van een dag en nie van twee nie, want ons het in hierdie saak swaar oortree.
14 Laat tog ons owerstes vir die hele vergadering optree, dan kan almal in ons stede wat volksvreemde vroue getrou het, op vasgestelde tye kom, en die oudstes en die regters van elkeen se stad saam met hulle, om die brandende Woede van onse Elohey, wat hierdie saak betref, van ons af te wend.
15 Net JĂŽWnathan, die seun van AsaEl, en JaksĂ©JaH, die seun van Tikwa, het hierteen opgetree, en MesĂșllam en die Leviet SĂĄbbetai het hulle gesteun.
16 Maar die seuns van die ballingskap het so gedoen; en afgesonder is: Ezra, die priester, [saam met] manne, hoofde van die vaders volgens die huis van hul vaders, en hulle is almal by hul naam [genoem]; en hulle het op die eerste dag vanaf die tiende maand sitting gehou om die saak te ondersoek,
17 en met al die manne wat volksvreemde vroue getrou het, was hulle gereed op die eerste dag vanaf die eerste maand.
18 En van die seuns van die priesters wat volksvreemde vroue getrou het, was daar van die seuns van Jehshua, die seun van JĂŽWtsadak, en sy broers: MaĂ seiJĂąH en EliEzer en Jarib en GhedalJaH.
19 Maar hulle het hulle hand daarop gegee dat hulle hul vroue sou wegstuur en dat hulle ân ram skuldig sou wees vir hulle skuld.
20 En van die seuns van Immer: HanĂĄni en ZebĂĄdJaH;
21 en van die seuns van Harim: MaĂ seiJĂąH en EliJaH en ShemaJaH en JehiEl en UzziJaH;
22 en van die seuns van Pasgur: ElJĂŽWeynay, MaĂ seiJĂąH, JismaEl, NethanEl, JĂŽWzabad en El-Asah.
23 En van die Leviete: JĂŽWzabad en SĂmeĂŻ en KelĂĄJaH (dit is KelĂta), PetagJaH, JeHĂ»Wdah en EliEzer.
24 En van die sangers: El-Jashib; en van die poortwagters: Sallum en Telem en Uri.
25 En uit JisraEl, van die seuns van PĂĄrhos: RamJaH en JizziJaH en MalkiJaH en MĂjamin en El-Azar en MalkiJaH en BenĂĄJaH;
26 en van die seuns van Elam: MattĂĄnJaH, ZekarJaH en JehiEl en Abdi en JĂ©remot en EliJaH;
27 en van die seuns van Sattu: ElJĂŽWenay, El-Jashib, MattĂĄnJaH en JĂ©remot en Sabad en AsĂsa;
28 en van die seuns van BĂ©bai: JeHĂŽWganan, GanĂĄnJaH, Sabbai en Atlai;
29 en van die seuns van Bani: MesĂșllam, Mallug en AdĂĄJaH, Jasub en Seal, JĂ©remot;
30 en van die seuns van Pahat-Moab: Adna en Kelal, BenĂĄJaH, MaĂ seiJĂąH, MattĂĄnJaH, BesalEl en BĂnnuĂŻ en Manasse;
31 en van die seuns van Harim: EliEzer, JishiJaH, MalkiJaH, ShemaJaH, SĂmeon,
32 Benjamin, Mallug, SemarJaH;
33 van die seuns van Hasum: MĂĄtnai, MattĂĄtta, Sabad, EliFelet, JerĂ©mai, Manasse, SĂmeĂŻ;
34 van die seuns van Bani: MĂĄĂ€dai, Amram en UwEl,
35 BenĂĄJaH, BedeJaH, KelĂșhu,
36 WanJaH, MĂ©remot, El-Jashib,
37 MattĂĄnJaH, MĂĄtnai en JĂĄĂ€sai
38 en Bani en BĂnnuĂŻ, SĂmeĂŻ
39 en ShelemJaH en Natan en AdĂĄJaH,
40 MagnĂĄdbai, SĂĄsai, SĂĄrai,
41 AzarEl en ShelemJaHûW, SemarJaH,
42 Sallum, AmarJaH, JĂŽWsef;
43 van die seuns van Nebo: JeiEl, MattithJaH, Sabad, SebĂna, JĂĄddai en JĂŽWEl, BenĂĄJaH.
44 Hulle almal het volksvreemde vroue getrou, en daaronder was vroue wat kinders voortgebring het.
[Vgl:Â Â 1 Ezra 8:92-97; 9:1-36]
Teen Edom
1Â DIE gesig van ObadJaH. So sĂȘ my Meester JaHWeH aangaande Edom: Ons het ân tyding van JaHWeH gehoor, en ân boodskapper is uitgestuur onder die nasies [om te sĂȘ]: Staan op, en laat ons klaarmaak om teen haar te veg!
2 Kyk, Ek het jou klein gemaak onder die nasies, jy is baie verag.
3 Die hoogmoedigheid van jou hart het jou bedrieg, o jy wat woon in die rotsklowe, op hoĂ« plekke bly, [en] in jou hart sĂȘ: Wie sal my op die Aarde neerwerp?
4 Al woon jy so hoog soos die arend en al was jou nes tussen die Sterre/Prinse gestel - daarvandaan sal Ek jou neerwerp, spreek JaHWeH.
5 As daar diewe, as daar nagrowers na jou gekom het - hoe is jy vernietig! - sou hulle nie net soveel gesteel het as wat vir hulle genoeg was nie? As daar druiwesnyers na jou gekom het, sou hulle nie die na-oes laat oorbly het nie?
6 Hoe is Esau se verborgenhede bevraagteken (deursoek)!
7 Al jou bondgenote het jou tot by die grens gestuur; die manne met wie jy vriendskap gehou het, het jou bedrieg, jou oorweldig; hulle lĂȘ ân strik onder jou as jou brood. Daar is geen verstand in hom nie!
8 Sal Ek nie in dié dag, spreek JaHWeH, die wyse manne uit Edom verdelg nie en die verkreë wysheid uit die gebergte van Esau?
9 En jou dapperes sal verskrik wees, o Teman, sodat elkeen deur moord uit die gebergte van Esau uitgeroei sal word.
10 Weens die geweld teen jou broer Jakob gepleeg, sal skande jou bedek, en jy sal uitgeroei word vir ewig.
11 Die dag toe jy daarby gestaan het, die dag toe verbasterdes sy rykdom weggevoer en uitlanders deur sy Poorte gedring en die lot oor Jerusalem gewerp het - toe was jy ook soos een van hulle!
12 En tog moes jy nie met genot die dag van jou broer aanskou het nie, die dag van sy teëspoed, en jou nie verheug het oor die kinders van JeHûWdah op die dag van hulle ondergang nie en nie gespog het op die dag van benoudheid nie!
13 Tog moes jy nie die Poort van My volk binnegegaan het in die tyd van hulle verdrukking nie, in die tyd van sy verdrukking moes jy nie sy besoedeling aanskou het nie, in die tyd van sy verdrukking nie [die hand] uitgesteek het na sy rykdom nie!
14 En jy moes nie gestaan het op die kruispad om sy vlugtelinge uit te roei nie en nie sy oorblyfsel uitgelewer het op die dag van benoudheid nie.
15 Want die Dag van JaHWeH is naby oor al die nasies; soos jy gedoen het, sal aan jou gedoen word, jou daad sal op jou hoof neerkom.
16 Want net soos julle gedrink het op [die] Berg van My Apartheid, sal al die nasies voortdurend drink, ja, hulle sal drink en swelg en word asof hulle nooit bestaan het nie.
17 Maar op die Berg van Sion sal die oorblyfsel vrykom, en daar sal Apartheid wees; en die huis van Jakob sal sy besittings in besit neem.
18 Dan sal die huis van Jakob ân vuur wees en die huis van JĂŽWsef ân vlam, maar die huis van Esau ân stoppel; en diĂ© sal hulle aan die brand steek en hulle verteer, sodat daar geen oorblyfsel vir die huis van Esau sal wees nie, want JaHWeH het dit gespreek.
19 En die Suidland sal die gebergte van Esau in besit neem, en die van die laeland: die Filistyne, en hulle sal die veld van Efraim in besit neem en die veld van SamarĂa, Benjamin en GĂlead.
20 Die ballinge van hierdie leërmag van die kinders van JisraEl sal die wat KanaÀniete is, tot by Sarfat [verower]; en die ballinge van Jerusalem, wat in Sefårad is, sal die stede van die Suidland in besit neem.
21 Dan sal daar verlossers die Berg van Sion opgaan om die gebergte van Esau te oordeel, en die Koninkryk sal aan JaHWeH toebehoort.
Aansporing om die Tempel te herbou.
1 IN die tweede jaar van koning DarĂus, op die eerste dag van die sesde maand, het die Woord van JaHWeH deur die diens van die profeet Haggai gekom tot SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, die goewerneur van JeHĂ»Wdah, en tot JeHĂŽWshua, die seun van JeHĂŽWtsadok, die hoĂ«priester, en gesĂȘ:
2 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Hierdie volk sĂȘ: Nog het die tyd nie gekom, die tyd dat die Huis van JaHWeH gebou moet word nie.
3 So het die Woord van JaHWeH dan gekom deur die diens van die profeet Haggai en gesĂȘ:
4 Is dit vir julle self wel tyd om in julle betimmerde huise te woon, terwyl hierdie Huis in puin lĂȘ?
5 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag dan nou: Gee ag op wat julle wedervaar het:
6 julle het baie gesaai, maar min ingebring; julle het geĂ«et, maar nie tot versadiging nie; julle het gedrink, maar nie genoeg gekry nie; julle het jul geklee, maar nie warm geword nie; en wie hom vir loon verhuur, verhuur hom om dit in ân stukkende beurs te steek. [Boekrol van die Opregte 2:19 - 21]
7 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Gee ag op wat julle wedervaar het!
8 Klim op die berg en bring hout aan en bou die Huis; dan sal Ek ân welgevalle daaraan hĂȘ en My gewigtig maak, sĂȘ JaHWeH.
9 Julle het uitgesien na baie, en kyk, sy het min geword; en julle het haar in die Huis gebring, maar Ek het haar weggeblaas. Waarom? spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag. Ter wille van My Huis wat in puin lĂȘ, terwyl elkeen van julle vir sy eie huis hardloop.
10 Daarom het die Hemele bo julle die Dou ingehou en die Aarde het haar opbrengs teruggehou.
11 En Ek het droogte oor die Aarde geroep en oor die berge en oor die koring en oor die wyn en oor die olie en oor alles wat die Adamah[adamiet se Aarde] oplewer; en oor die adamiete en oor die diere en oor alle arbeid van die handpalms.
12 Toe het Serubbåbel, die seun van ShealtiEl, en JeHÎWshua, die seun van JeHÎWtsadok, die hoëpriester, en die hele oorblyfsel van die volk gehoor gegee aan die Stem van JaHWeH hulle Elohey en aan die woorde van Haggai, die profeet, volgens die opdrag waarmee JaHWeH hulle Elohey hom gestuur het en die volk was gevul met Vrees voor die Aangesig van JaHWeH.
13 Daarop het Haggai, die boodskapper van JaHWeH, kragtens die boodskap van JaHWeH, met die volk gespreek en gesĂȘ: Ek is met julle, spreek JaHWeH.
14 En JaHWeH het die gees van Serubbåbel, die seun van ShealtiEl, die goewerneur van JeHûWdah, en die gees van JeHÎWshua, die seun van JeHÎWtsadok, die hoëpriester, en die gees van die hele oorblyfsel van die volk opgewek. En toe het hulle gekom en die werk begin aan die Huis van JaHWeH van die skeppings-leërmag, hulle Elohey.
15 Dit was op die vier-en-twintigste dag van die sesde maand, in die tweede jaar van koning DarĂus.
1Â OP die een-en-twintigste dag van die sewende [maand] het die Woord van JaHWeH deur die diens van die profeet Haggai gekom en gesĂȘ:
2 Spreek tog met SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, die goewerneur van JeHĂ»Wdah, en met JeHĂŽWshua, die seun van JeHĂŽWtsadok, die hoĂ«priester, en met die oorblyfsel van die volk en sĂȘ:
3 Wie is onder julle nog oor wat hierdie Huis in sy vroeëre Glansrykheid gesien het? En hoedanig sien julle hom nou? Lyk hy nie net soos niks in julle oë nie?
4 Nou dan, skep moed, Serubbåbel, spreek JaHWeH, en skep moed, JeHÎWshua, hoëpriester, seun van JeHÎWtsadok, en skep moed, julle almal, volk van die Aarde, spreek JaHWeH, en werk! Want Ek is met julle, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag,
5 met betrekking tot die Verbond wat Ek met julle gesluit het by julle uittog uit die Aarde van Egipte, en My Gees sal in julle midde bestendig bly; wees nie bevrees nie!
6 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: ân Rukkie nog, ân kort tydjie, dan sal Ek die Hemele en die Aarde en die see en die droĂ« grond laat bewe.
Belofte omtrent die Glansrykheid van die herboude Tempel.
7 EK sal ook al die nasies laat bewe, sodat die skatte van al die nasies sal toevloei; en Ek sal hierdie Huis met Glansrykheid vul, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
8 Aan My behoort die silwer en aan My die goud, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag.
9 Die toekomstige Glansrykheid van hierdie Huis sal groter wees as die vroeĂ«re, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag; en op hierdie plek sal Ek Vrede gee, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
10 Op die vier-en-twintigste van die negende [maand] in die tweede jaar van DarĂus, het die Woord van JaHWeH gekom deur die diens van die profeet Haggai en gesĂȘ:
11 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Vra tog aan die priesters inligting uit die Wet en sĂȘ:
12 As iemand vleis van Apartheid in die slip van sy kleed dra, en hy sou met sy slip aan brood raak of iets wat gekook is, of wyn of olie of watter spys ook al, sal dit gewy word? En die priesters het geantwoord en gesĂȘ: Nee.
13 Daarop sĂȘ Haggai: As iemand wie se siel besoedel is, aan al hierdie dinge sou raak, sal dit besoedel wees? En die priesters het geantwoord en gesĂȘ: Dit sal besoedel wees.
14 Toe antwoord Haggai en sĂȘ: SĂł is in My OĂ« hierdie volk en sĂł hierdie nasie, spreek JaHWeH, en so is al die werk van hulle hande en wat hulle daar nader bring, is besoedel.
15 Merk dan nou tog op, van hierdie dag af aan! Voordat hulle steen op steen gelĂȘ het in die Huis van JaHWeH, [1 Petrus 2:5]
16 in diĂ© tyd het iemand gekom by ân koringmied van twintig [maat], en daar was maar tien; hy het gekom by die parskuip om vyftig emmers te skep, en daar was maar twintig.
17 Ek het julle swaar getref met brandkoring en heuningdou en hael - al die werk van julle hande - nogtans het niemand van julle hom tot My gewend nie, spreek JaHWeH.
18 Merk tog op, van hierdie dag af aan, van die vier-en-twintigste dag van die negende [maand], naamlik van die dag af toe hulle die fondament van die Huis van JaHWeH gelĂȘ het; merk op:
19 Is daar nog saad in die skuur? Ja, selfs die Wingerdstok en die Vyeboom en die granaatboom en die Olyfboom het niks opgelewer nie. Van hierdie dag af sal Ek seën.
20 Vir die tweede maal het die Woord van JaHWeH tot Haggai gekom op die vier-en-twintigste van die [maand] en gesĂȘ:
21 Spreek met SerubbĂĄbel, die goewerneur van JeHĂ»Wdah, en sĂȘ: Ek sal die Hemele en die Aarde laat bewe.
22 En Ek sal die koningstrone omverwerp en die mag van die nasies se koninkryke verdelg; en Ek sal die strydwaens en die wat daarop ry, omverwerp, en die perde en hulle ruiters sal val, ân man deur die swaard van sy broer.
23 In diĂ© dag, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, sal Ek jou neem, SerubbĂĄbel, seun van ShealtiEl, My kneg, spreek JaHWeH, en jou maak tot ân seĂ«lring, want jou het Ek verkies, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag. [Hooglied van Salomo 8:6]
Die profeet spoor die manne van JeHûWdah tot wetsonderhouding aan.
1 IN die agtste maand, in die tweede jaar van DarĂus, het die Woord van JaHWeH gekom tot ZekarJaH, die seun van BerekJaH[Ă»W], die seun van Iddo, die profeet, en gesĂȘ:
2 JaHWeH was baie vertoornd op julle vaders.
3 So moet jy dan aan hulle sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Keer terug na My, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, en Ek sal na julle terugkeer, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
4 Moenie soos julle vaders wees nie, tot wie die vroeĂ«re profete geroep en gesĂȘ het: So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Bekeer julle tog van julle besoedelde weĂ« en julle besoedelde werke; maar hulle het nie gehoor en na My nie geluister nie, spreek JaHWeH.
5 Julle vaders - waar is hulle? En sal die profete vir ewig lewe?
6 Maar My woorde en My Insettinge wat Ek My knegte, die profete, beveel het, het sy julle vaders nie ingehaal nie, sodat hulle tot inkeer gekom en gesĂȘ het: Soos JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag Hom voorgeneem het om aan ons te doen ooreenkomstig ons weĂ« en ons werke, so het Hy met ons gedoen?
Eerste gesig: die perde.
7 OP die vier-en-twintigste dag van die elfde maand, dit is die maand Sebat, in die tweede jaar van DarĂus, het die Woord van JaHWeH tot die profeet ZekarJaH, die seun van BerekJaHĂ»W, die seun van Iddo, gekom en gesĂȘ:
8 Ek het in die nag ân gesig gesien - daar was ân Man wat op ân rooi perd ry, en hy het gestaan tussen die mirtebome wat in ân kloof was; en agter hom was daar perde: rooies, gespikkeldes en wittes.
9 Toe sĂȘ ek: Wat beteken dit, my meester? En die Boodskapper wat met my gespreek het, antwoord my: Ek sal jou toon wat dit beteken.
10 En die Man wat tussen die mirtebome gestaan het, het aangehef en gesĂȘ: Dit is Hulle wat JaHWeH gestuur het om die Aarde te deurkruis.
11 Daarop het Hulle die Boodskapper van JaHWeH, wat tussen die mirtebome gestaan het, toegespreek en gesĂȘ: Ons het die Aarde deurkruis, en kyk, die ganse Aarde is stil en rustig.
12 Daarop het die Boodskapper van JaHWeH aangehef en gesĂȘ: JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, hoe lank nog bly U sonder Ontferming oor Jerusalem en oor die stede van JeHĂ»Wdah waarop U alreeds sewentig jaar vertoornd was?
13 Toe antwoord JaHWeH die Boodskapper wat met my gespreek het, suiwer woorde, troosvolle woorde.
14 Daarop sĂȘ die Boodskapper wat met my gespreek het: Roep en sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Ek ywer oor Jerusalem en oor Sion met ân groot ywer;
15 maar Ek is grootliks vertoornd oor die sorglose nasies wat, terwyl Ek ân weinig vertoornd was, die besoedeling aangehelp het.
16 Daarom, so sĂȘ JaHWeH: Ek wend My met Ontferming tot Jerusalem; My Huis sal in haar gebou word, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, en ân meetsnoer sal oor Jerusalem gespan word.
17 Roep verder en sĂȘ: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: My stede sal weer oorstroom wees van suiwer dinge, en JaHWeH sal Sion weer vertroos, en Hy sal Jerusalem weer verkies.
Tweede gesig: die horings en die smede.
18 EN ek het my oë opgeslaan en gekyk - daar was vier horings.
19 Toe sĂȘ ek aan die Boodskapper wat met my gespreek het: Wat beteken dit? En Hy antwoord my: Dit is die horings wat JeHĂ»Wdah, JisraEl en Jerusalem verstrooi het.
20 Daarop toon JaHWeH my vier graveerders.
21 Toe sĂȘ ek: Wat kom hulle maak? En Hy antwoord en sĂȘ: Dit is die horings wat JeHĂ»Wdah sĂł verstrooi het dat niemand sy hoof opgehef het nie; maar hierdie [manne] het gekom om hulle skrik aan te jaag, om die horings van die nasies neer te werp wat die horing teen die Aarde van JeHĂ»Wdah opgesteek het om dit te verstrooi.
Derde gesig: Jerusalem met ân meetsnoer gemeet.
1 EN ek het my oĂ« opgehef en gekyk - daar was ân Man met ân meetsnoer in sy hand.
2 Toe sĂȘ ek: Waar gaan u heen? En hy antwoord my: Om Jerusalem te meet, om te sien wat haar breedte en wat haar lengte is.
3 En meteens kom die Boodskapper wat met my gespreek het, vorentoe; en ân ander Boodskapper het te voorskyn gekom, hom tegemoet,
4 aan wie hy sĂȘ: Loop gou, spreek met hierdie jongman en sĂȘ: Jerusalem sal lĂȘ soos ân oop Stad weens die menigte van adamiete en wilde wesens in haar midde.
5 En Ek sal vir haar wees, spreek JaHWeH, ân Vurige Muur rondom, vir haar en tot Glansrykheid daar in haar midde. [Openbaring 21:17]
6 Op, op, vlug uit die Aarde van die Noorde, spreek JaHWeH! Want Ek het julle na die vier windstreke van die Hemele verstrooi, spreek JaHWeH.
7 Op, o Sion, red jouself, jy wat woon by die dogter van Babel!
8 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Hy het My gestuur agter glorie aan na die nasies wat julle uitgebuit het; want wie julle aanraak, raak Sy oogappel aan. [Boekrol van Henog 100:5]
9 Want kyk, Ek sal My Hand oor hulle swaai, sodat hulle ân buit word vir hulle knegte. Dan sal julle weet dat JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag My gestuur het.
10 Jubel, en wees bly, o Dogter van Sion! Want kyk, Ek kom om in Jou midde te woon, spreek JaHWeH.
11 En baie nasies sal hulle in diĂ© dag by JaHWeH aansluit, en hulle sal My tot ân volk wees; en Ek sal in Jou midde woon. Dan sal Jy weet dat JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag My na Jou gestuur het.
12 En JaHWeH sal besit neem van JeHûWdah as Sy Erfdeel oor die Adamah [die adamiet se Aarde] van die Apartheid en Jerusalem weer verkies.
13 Swyg alle vlees voor die Aangesig van JaHWeH! Want Hy verhef Hom uit die woning van Sy Apartheid.
Die vierde gesig: JeHÎWshua, die hoëpriester, deur die Satan beskuldig, maar deur JaHWeH geregverdig.
1 DAARNA het Hy my JeHÎWshua, die hoëpriester, laat sien, terwyl hy voor die Boodskapper van JaHWeH staan, en die Satan aan Sy regterhand staan om hom aan te klae.
2 Toe sĂȘ JaHWeH [aan] die Satan: Mag JaHWeH jou teregwys, o Satan! Ja, mag JaHWeH, wat Jerusalem verkies het, jou teregwys! Is hierdie een nie ân brandhout wat uit die vuur geruk is nie?
3 En JeHĂŽWshua was bekleed met vuil klere, terwyl hy voor die Boodskapper staan.
4 Daarop het Hy aangehef en gesĂȘ aan die wat voor Hom staan: Neem die vuil klere van hom weg. Toe sĂȘ Hy vir hom: Kyk, Ek het die skuld van jou ongeregtigheid weggeneem, en Ek beklee jou met feesklere. [Odes van Salomo 1]
5 Daarop sĂȘ ek: Laat hulle ân suiwer tulband op sy hoof sit. En hulle het die suiwer tulband op sy hoof gesit en hom die klere aangetrek, terwyl die Boodskapper van JaHWeH daarby staan. (Exodus 28:36) Odes van Salomo 9:8 - 9; DaniEl 3:21]]
6 En die Boodskapper van JaHWeH het JeHĂŽWshua plegtig verseker en gesĂȘ:
7 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: As jy in My WeĂ« wandel en as jy My Verordening onderhou, dan sal jy My Huis bestuur sowel as My voorhowe bewaak, en Ek sal jou vrye toegang verleen onder diegene wat [hier] staan.
8 Luister tog, o JeHÎWshua, jy wat die hoëpriester is, jy en jou vriende wat voor jou sit - ja, wondertekens is hulle. Want kyk, Ek sal My Kneg, die Spruit, laat kom!
9 Want kyk, die Steen wat Ek voor JeHĂŽWshua neergelĂȘ het - op die een Steen is daar sewe OĂ«; kyk, Ek sal haar gravering oopmaak, spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, en Ek sal die skuld van ongeregtigheid van hierdie Aarde op een dag uitdelg. (Exodus 28:38)
10 In dié dag, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, sal julle mekaar uitnooi onder die Wingerdstok en onder die Vyeboom.
Vyfde gesig: die goue kandelaar en die twee Olyfbome.
1Â EN die Boodskapper wat met my gespreek het, het teruggekom en my gewek soos ân man wat uit die slaap opgewek word.
2 En hy het vir my gesĂȘ: Wat sien jy? Toe antwoord ek: Ek sien daar ân kandelaar, alles van haar [is] van goud, en haar oliekan bo-oor haar en haar sewe lampe op haar; telkens sewe aanvoerpype loop na die lampe wat bo-oor haar is.
3 Ook twee Olyfbome teen haar, een aan die regterkant van die oliekan en een aan haar linkerkant. [Openbaring 11:4]
4 Daarop het ek begin spreek en aan die Boodskapper wat met my gespreek het, gesĂȘ: Wat beteken dit, my meester?
5 En die Boodskapper wat met my gespreek het, antwoord en sĂȘ vir my: Weet jy dan nie wat dit beteken nie? En ek het gesĂȘ: Nee, my meester.
6 Toe antwoord hy en sĂȘ vir my: Dit is die Woord van JaHWeH aan SerubbĂĄbel, naamlik: Nie deur krag of deur geweld nie, maar deur My Gees, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
7 Wie is jy, groot berg? Voor SerubbĂĄbel sal jy tot ân gelykte word! En hy sal die Hoofsteen te voorskyn bring onder uitroepe van: Barmhartigheid, Barmhartigheid vir haar!
8 En die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
9 Die hande van SerubbĂĄbel het die fondament van hierdie Huis gelĂȘ, en sy hande sal hom voltooi; dan sal jy weet dat JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag My na julle gestuur het.
10 Want wie verag die dag van klein dinge, terwyl daardie sewe - die OĂ« van JaHWeH wat die ganse Aarde deurloop - met Blydskap die Steen wat smelt aanskou in die hand van SerubbĂĄbel?
11 Daarop het ek begin spreek en aan hom gesĂȘ: Wat beteken hierdie twee Olyfbome aan die regterkant van die kandelaar en aan haar linkerkant?
12 En ek het toe nogmaals gespreek en vir hom gesĂȘ: Wat beteken die twee Olyftakkies aan die kant van die twee goue pype wat goud uit hulle laat uitstroom?
13 Toe antwoord hy my en sĂȘ: Weet jy nie wat dit beteken nie? En ek het gesĂȘ: Nee, my meester.
14 En hy sĂȘ: Dit is die twee gesalfdes wat by My Meester van die ganse Aarde staan. [NegemJaH 9:20, 30; Openbaring 11]
Sesde gesig: die versluierde rol.
1 EN ek het my oĂ« weer opgeslaan en gekyk - daar was ân versluierde [Boek]rol. [JeshaJaH 25:7]
2 En hy het vir my gesĂȘ: Wat sien jy? Toe antwoord ek: Ek sien ân versluierde [Boek]rol, haar lengte is twintig voorarm en haar breedte tien voorarm. [JeshaJaH 29:10 - 21]
3 Daarop sĂȘ hy vir my: Sy is die vervloeking wat uitgaan oor die ganse Aarde; want ooreenkomstig daarmee sal al die wat steel hiervandaan weggeruim word, en ooreenkomstig daarmee sal al die wat vals sweer hiervandaan weggeruim word. [TsefĂĄnJaH 3:13]
4 En laat haar uitgaan, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, en sy sal kom in die huis van die wat steel en in die huis van hom wat vals sweer by My Naam; en sy [hierdie rol] sal binne-in sy huis vernag en hom verteer saam met sy hout en sy boustene. [ZekarJaH 9:15]
Sewende gesig: die vrou in die efa.
5 DAAROP kom die Boodskapper vorentoe wat met my gespreek het, en sĂȘ vir my: Slaan tog jou oĂ« op, en kyk wat daar te voorskyn kom.
6 Toe sĂȘ ek: Wat beteken dit? En hy antwoord: Dit is die efa wat te voorskyn kom. Verder het hy gesĂȘ: So lyk hulle in die ganse Aarde.
7 En meteens word daar ân talent lood opgelig, en daar was ân vrou wat in die middel van die efa(houer met inhoudsmaat gelyk aan ân efa) sit.
8 En hy sĂȘ: Sy is die Besoedeling. En hy het haar binne-in die efa teruggewerp en die steen van lood oor haar mond gegooi. [JesĂ©giEl 16:44]
9 Toe slaan ek my oĂ« op en kyk - daar kom twee vroue te voorskyn met gees/wind in hulle Vleuels; en hulle het Vleuels gehad soos die Vleuels van ân groot ooievaar, en hulle het die efa weggevoer tussen die Aarde en die Hemele.
10 Daarop sĂȘ ek aan die Boodskapper wat met my gespreek het: Waarheen bring hulle die efa?
11 En hy antwoord my: Om vir haar ân huis te bou in die Aarde van SĂnear; en is hy klaar, dan word sy daar op haar plek neergesit. [Boekrol van die Opregte 7:45; DaniEl 1:2]
Agtste gesig: die vier strydwaens.
1 EN ek het weer my oë opgeslaan en gekyk - daar was vier strydwaens wat tussen die twee berge uit te voorskyn kom, en die berge was berge van koper.
2 Voor die eerste wa was perde met rooi vlekke, en voor die tweede wa swart perde,
3 en voor die derde wa wit perde en voor die vierde wa gespikkelde en bont perde.
4 Daarop het ek aangehef en aan die Boodskapper wat met my gespreek het, gesĂȘ: Wat beteken dit, my meester?
5 En die Boodskapper het geantwoord en vir my gesĂȘ: Dit is die vier Geeste van die Hemele wat uitgaan nadat hulle hul gestel het by My Meester van die ganse Aarde.
6 Dié swart perde trek uit na die Aarde van die noorde, en die wittes trek uit agter hulle aan; en die gespikkeldes trek uit na die Aarde van die suide.
7 En toe die bontes uittrek, het hulle begeer om weg te trek om die Aarde te deurkruis; en Hy het gesĂȘ: Trek weg, deurkruis die Aarde! En hulle het die Aarde deurkruis.
8 Toe het Hy my geroep en aan my dit gesĂȘ: Kyk, die wat uittrek na die Aarde van die noorde, hulle bring My Gees tot rus in die Aarde van die noorde.
9 En die Woord van JaHWeH het tot my gekom en gesĂȘ:
10 Neem aan van die ballinge, [uit die hand] van Heldai, TobiJaH en JedaJaH - kom jy op dieselfde dag en gaan na die huis van JoshiJaH, die seun van TsefĂĄnJaH, waar hulle uit Babel aangekom het -
11 neem dan aan silwer en goud, en maak ân kroon en sit dit op die hoof van JeHĂŽWshua, die seun van JeHĂŽWtsadok, die hoĂ«priester,
12 en sĂȘ vir hom dit: So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Kyk, daar kom ân Man wie se Naam is SPRUIT, en Hy sal uit Sy plek uitspruit, en Hy sal die Huis van JaHWeH bou.
13 Ja, Hy sal die Huis van JaHWeH bou, en Hy sal Majesteit verkry en sit en heers op Sy Troon; ook sal Hy ân priester wees op Sy Troon, en die Raad van Vrede sal tussen hulle twee bestaan. [ZekarJaH 8:12]
14 En die kroon moet as herinnering bly aan Helem en TobiJaH en JedaJaH, en aan Hen die seun van TsefĂĄnJaH in die Huis van JaHWeH.
15 En die wat ver is, sal kom en aan die Huis van JaHWeH bou. Dan sal julle weet dat JaHWeH van die skeppings-leërmag my na julle gestuur het. En dit sal so wees, as julle nougeset luister na die Stem van JaHWeH julle Elohey.
Geregtigheid te oefen, is beter as om te vas.
1Â EN in die vierde jaar van koning DarĂus het die Woord van JaHWeH tot ZekarJaH gekom, op die vierde dag van die negende maand, in [die maand] Kislew.
2 Bet-El het toe Saréser en Regem-Meleg met sy manne gestuur om die Aangesig van JaHWeH om Barmhartigheid te smeek
3 deur aan die priesters wat by die Huis van JaHWeH van die skeppings-leërmag was, en aan die profete die vraag te stel: Moet ek in die vyfde maand ween en myself afsonder soos ek nou al so baie jare gedoen het?
4 Daarop het die Woord van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag tot my gekom en gesĂȘ:
5 Spreek tot die hele volk van die Aarde en tot die priesters dit: As julle, nou sewentig jaar lank, in die vyfde en in die sewende gevas en getreur het, het julle toe werklik ter wille van My gevas?
6 En as julle eet en as jĂșlle drink, is dit dan nie jĂșlle wat eet en jĂșlle wat drink nie?
7 Is dit nie so met die woorde wat JaHWeH deur die diens van die vroeëre profete verkondig het nie, toe Jerusalem en haar omliggende stede nog bewoond en rustig was, en ook die Suidland en die Laeveld nog bewoond was?
8 Verder het die Woord van JaHWeH tot ZekarJaH gekom en gesĂȘ:
9 So het JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag gespreek en gesĂȘ: Spreek eerlike Reg uit en bewys medelye en barmhartigheid; soos ân man teenoor sy broer.
10 En moet nie die weduwee en die wees, die besoeker en die arme verdruk nie en besoedeling in julle hart teenoor mekaar bedink nie.
11 Maar hulle het geweier om te luister en wederstrewig die skouer afgewend en hulle ore toegestop om nie te hoor nie.
12 Ook het hulle hul hart soos ân diamant gemaak, om nie die Wet te verneem nie en die woorde wat JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag deur Sy Gees, deur die diens van die vroeĂ«re profete gestuur het nie. So het daar dan van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag ân groot Toorn gekom.
13 Daarom, soos Hy geroep en hulle nie gehoor het nie - so sal hulle roep, maar Ek nie hoor nie, het JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag gesĂȘ.
14 Maar Ek sal hulle verstrooi [met ân] warrelwind onder al die nasies wat hulle nie geken het nie, terwyl die Aarde agter hulle verwoes is, sodat niemand meer heen en weer trek nie. So het hulle dan die aangename Aarde tot ân verskrikking gemaak.
Belofte van groot seëninge.
1 EN die Woord van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag het gekom en gesĂȘ:
2 So spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Ek ywer oor Sion met ân groot ywer, ja, Ek ywer met groot Grimmigheid vir Haar.
3 So sĂȘ JaHWeH: Ek keer terug na Sion en sal midde-in Jerusalem woon; en Jerusalem sal genoem word: Die Stad van Waarheid, en die Berg van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag; Berg van die Apartheid.
4 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Daar sal weer ou manne en ou vroue op die pleine van Jerusalem sit - elkeen met sy stok in sy hand vanweĂ« die veelheid van hulle dae.
5 En die pleine van die Stad sal vol wees van seuntjies en dogtertjies wat op haar pleine speel.
6 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: As sy te wonderbaar is in die oĂ« van die oorblyfsel van hierdie volk in diĂ© dae, sal sy ook in My oĂ« te wonderbaar wees? spreek JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
7 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Kyk, Ek gaan My volk verlos uit die Aarde in die ooste en uit die Aarde in die weste
8 en hulle aanbring; en hulle sal midde-in Jerusalem woon. Dan sal hulle vir My ân volk wees, en Ăk sal vir hulle ân Elohim wees, in beslistheid en Geregtigheid.
9 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Laat julle hande sterk wees, julle wat in hierdie dae sulke woorde gehoor het uit die mond van die profete op die dag toe die fondament gelĂȘ is van die Huis van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, die Tempel, om gebou te word.
10 Want vóór hierdie dae het die adamiete geen loon getrek nie, ook vir die wilde wesens was daar geen loon nie; en vir die wat uit- en ingaan, was daar weens die teëstander geen veiligheid nie; want Ek het al die adamiete die een teen die ander losgelaat.
11 Maar nou sal Ek vir die oorblyfsel van hierdie volk nie wees soos in vroeër dae nie, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag.
12 Want die Saad van Vrede, die Wingerdstok, sal Haar vrug gee, en die Aarde haar opbrengs lewer, en die Hemele sal sy Dou skenk; en die oorblyfsel van hierdie volk sal Ek al hierdie dinge laat beërwe. [Psalm 128:3; ZekarJaH 6:13; JeHÎWganan 15; Openbaring 12:17]
13 En soos julle ân vloek gewees het onder die nasies, o huis van JeHĂ»Wdah en huis van JisraEl, so sal Ek julle verlos, dat julle ân seĂ«n kan wees. Wees nie bevrees nie, laat julle hande sterk wees.
14 Want so sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Soos Ek My voorgeneem het om julle kwaad aan te doen, toe julle vaders My vertoorn het, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, en Ek daar geen berou van gehad het nie -
15 so het Ek My weer voorgeneem om in hierdie dae goed te doen aan Jerusalem en die huis van JeHûWdah. Wees nie bevrees nie.
16 Dit is die dinge wat julle moet doen: Spreek die Waarheid met mekaar; beoefen Waarheid en ân Regspraak van Vrede in julle Poorte!
17 En laat niemand van julle besoedeling teen jou naaste in jul hart bedink nie, en moenie ân valse eed liefhĂȘ nie. Want dit alles haat Ek, spreek JaHWeH.
18 En die Woord van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag het tot my gekom en gesĂȘ:
19 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Die vasdag in die vierde en die vasdag in die vyfde en die vasdag in die sewende en die vasdag in die tiende [maand] moet vir die huis van JeHĂ»Wdah ân Vreugde en Blydskap wees en suiwer Feestye, maar julle moet die Waarheid en die Vrede liefhĂȘ.
20 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: Nog sal volke aankom en die inwoners van baie stede.
21 En die inwoners van die een [stad] sal gaan na die ander en sĂȘ: Kom, laat ons heengaan om die Aangesig van JaHWeH om Guns te smeek en om JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag te soek. Ek wil ook gaan!
22 So sal dan baie volke en magtige nasies kom om JaHWeH van die skeppings-leërmag in Jerusalem te soek en die Aangesig van JaHWeH om Barmhartigheid te smeek.
23 So sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag: In diĂ© dae sal tien man uit al die tale van die nasies die slip van ân man van JeHĂ»Wdah gryp en har vashou en sĂȘ: Ons wil met julle saamgaan, want ons het gehoor dat Elohim met julle is.
Die volk sal die Bousteen van Separatisme verhef. [Maleagi 3:16]
1Â DIE las van die Woord van JaHWeH teen die Aarde van Hadrag, en op Damaskus bly hy rus - want JaHWeH hou die Oog op die adamiete en op al die stamme van JisraEl.
2 En ook [teen] Hamat wat aan haar grens; [teen] Tirus saam met Sidon, want sy is baie slim.
3 Ja, Tirus het vir haar ân vesting gebou; ook het sy silwer opgehoop soos stof en goud soos modder van die strate.
4 Kyk, My Meester sal haar in besit neem en haar skans in die see werp, en sy sal deur Vuur verteer word.
5 Askelon sal haar sien en vrees; ook Gasa, wat sal sidder van angs; ook Ekron, omdat haar verwagting teleurgestel het; en uit Gasa verdwyn die koning, en Askelon bly onbewoond;
6 en die baster sal in Asdod woon - so sal Ek dan aan die trotsheid van die Filistyn ân einde maak -
7 en Ek sal die bloed uit sy mond verwyder en sy verfoeisels tussen sy tande uit; so sal hy dan ook vir onse Elohey oorbly en wees soos ân vriend vir JeHĂ»Wdah, en Ekron soos ân Jebusiet.
8 En Ek sal om My Huis ân laer trek teen die leĂ«rmag, teen die wat heen en weer trek, sodat geen oorheerser hulle weer sal oorrompel nie; want nou het Ek dit met My eie oĂ« gesien.
9 Verheug jou grootliks, o Dogter van Sion! Juig, o Dogter van Jerusalem! Kyk, Jou Koning kom na Jou; regverdig en ân oorwinnaar is Hy, nederig en Hy ry op ân esel - op ân jong esel, die vul van ân eselin. [2 Konings 4:22]
10 En Ek sal die strydwaens uit Efraim en die perde uit Jerusalem afsny, en die strydboog sal vernietig word. Dan sal Hy aan die nasies Vrede verkondig, en Sy heerskappy sal wees van see tot see, en van die rivier tot aan die eindes van die Aarde.
11 Ook sal Ek, wat jou betref, kragtens die bloed van jou Verbond jou gevangenes loslaat uit die put sonder water.
12 Keer terug na die vesting, o hoopvolle gevangenes! Ook kondig Ek vandag aan dat Ek jou dubbel sal vergoed.
13 Want Ek span JeHĂ»Wdah vir My as boog, lĂȘ Efraim as pyl daarop; en Ek vuur Jou seuns, o Sion, aan teen jou seuns, o Jawan(Griekeland), en Ek maak Jou soos die Swaard van ân Magtige.
14 Dan sal JaHWeH oor hulle verskyn, en soos weerlig sal Sy pyl uitskiet; en My Meester JaHWeH sal met die ramshoring blaas en intrek met die storms uit die suide.
15 JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag sal hulle beskut; en hulle sal verslind, ja, boustene vertrap; ook sal hulle drink, ân gedruis maak soos deur wyn en vol wees soos die sprinkelflesse, soos die hoeke van ân altaar. [ZekarJaH 5:4]
16 En JaHWeH hulle Elohey sal hulle in diĂ© dag verlos as die kudde wat Sy volk is; want [hulle] verhef die Bousteen van Separatisme soos ân banier oor Sy Adamah [die adamiet se Aarde]. [JeshaJaH 11:12; 18:3; JirmeJaH 4:5]
17 Want hoe groot is hulle voortreflikheid, en hoe groot hulle skoonheid! Die koring laat jongmanne en die druiwesap laat die maagde groei.
ân Groot toesegging aan JisraEl.
1 VRA van JaHWeH reĂ«n in die tyd van die laat reĂ«ns; JaHWeH maak weerligte, en Hy sal aan hulle ân stortreĂ«n gee, groenigheid aan elke man in die veld.
2 Want die huisidole spreek bedrog, en die waarsĂȘers sien leuens en verkondig nietige drome, hulle troos met gees. Daarom het hulle weggeswerwe soos ân kudde; hulle verkeer in verdrukking, omdat daar geen herder is nie.
3 Teen die herders het My Toorn ontvlam, en oor die voorbokke sal Ek besoeking bring; want JaHWeH van die skeppings-leërmag gee ag op Sy kudde, op die huis van JeHûWdah, en maak hulle tot Sy pragtige Perd in die stryd. [Openbaring 6:2-8]
4 Uit hom sal die Hoeksteen, uit hom die muurpen, uit hom die strydboog, uit hom die vorste almal saam uitgaan.
5 En hulle sal wees soos dapperes wat in die oorlog die modder van die strate vertrap; en hulle sal veg, want JaHWeH is met hulle; en die ruitery sal beskaamd uitkom.
6 En Ek sal die huis van JeHĂ»Wdah sterk maak en aan die huis van JĂŽWsef hulp verleen en hulle ân woonplek aanwys, want Ek ontferm My oor hulle; en hulle sal wees asof Ek hulle nie verwerp het nie, want Ek â JaHWeH hulle Elohey, en Ek sal hulle verhoor. [TsefĂĄnJaH 2:7; ZekarJaH 12:8]
7 En Efraim sal wees soos ân dappere, en hulle hart sal vrolik wees soos deur wyn, en hulle kinders sal dit sien en hulle verbly, hulle hart sal juig in JaHWeH.
8 Ek wil vir hulle fluit en hulle vergader, want Ek het hulle losgekoop; en hulle sal net so talryk wees soos tevore. [Hebreërs 7:22]
9 En Ek sal hulle saai onder die volke, en in die verafgeleë streke sal hulle aan My dink; en hulle sal saam met hul kinders in die lewe bly en terugkom.
10 En Ek sal hulle terugbring uit die Aarde van Egipte en uit Assur hulle vergader en hulle na die Aarde van GĂlead en die LĂbanon bring; maar dit sal vir hulle nie voldoende wees nie.
11 En Hy sal deur die see van benoudheid trek en die golwe in die see slaan, en al die dieptes van die Nyl sal opdroog; ook sal die trotsheid van AssĂriĂ« neergewerp word, en die septer van Egipte wyk.
12 En Ek sal hulle sterk maak in JaHWeH, en hulle sal in Sy Naam wandel, spreek JaHWeH.
1Â OPEN jou deure, o LĂbanon, sodat vuur jou sederbome verteer!
2 Huil, o sipres, omdat die seder geval het, omdat die pragtige [bome] verwoes is! Huil, eike van Basan, omdat die ontoeganklike woud afgekap is.
3 Hoor! die gejammer van die herders, want hulle oorvloed is verwoes. Hoor! die geknor van die jong leeus, want die pronkbosse van die Jordaan is verwoes.
Die goeie en die slegte herder.
4 SO sĂȘ JaHWeH my Elohey: Wees Herder van die skape wat doodgemaak word - [JesĂ©giEl 34]
5 hulle kopers maak hulle dood, sonder om skuldig te voel; hulle verkopers sĂȘ: Geloofd sy JaHWeH; ek word ryk! En hulle herders het geen medelye met hulle nie.
6 Want Ek sal met die inwoners van die Aarde geen Medelye meer hĂȘ nie, spreek JaHWeH; maar kyk, Ek gaan die adamiete oorlewer, elkeen in die hand van sy naaste en in die hand van sy koning; en hulle sal die Aarde verwoes, en Ek sal uit hulle hand nie red nie.
7 En Ek het die slagskape - waarlik ellendige skape! - opgepas; en Ek het vir My twee stawe geneem. Die een het Ek genoem: Lieflikheid, en die ander het Ek genoem: Samebinding; en Ek het die skape opgepas.
8 En Ek het die drie herders in een maan vernietig. Toe het My Siel ongeduldig geword oor hulle, terwyl hulle siel ook van My afkerig geword het.
9 Daarop het Ek gesĂȘ: Ek wil julle nie meer oppas nie - wat sterwend is, laat sterwe; en wat verlore gaan, laat verlore wees, en laat die wat oorbly, sy naaste se vleis verslind!
10 Toe het Ek My Staf Lieflikheid geneem en hom verbreek, om My Verbond wat Ek met al die volke gesluit het, te verbreek.
11 En hy is op dié dag verbreek. En so het die ellendiges onder die skape wat op My ag gegee het, bemerk dat dit die Woord van JaHWeH was.
12 Daarop sĂȘ Ek vir hulle: As dit goed is in julle oĂ«, gee dan My loon; en so nie, laat dit dan staan. Toe het hulle My loon afgeweeg: dertig silwerstukke.
13 Hierop sĂȘ JaHWeH vir My: Gooi dit vir die pottebakker - die duursame prys waarmee Ek deur hulle gewaardeer is! En Ek het die dertig silwerstukke geneem en dit in die Huis van JaHWeH vir die pottebakker gegooi.
14 Toe het Ek My tweede Staf, Samebinding, verbreek, om die broederskap tussen JeHûWdah en JisraEl te verbreek.
15 Daarop sĂȘ JaHWeH vir My: Neem weer vir jou die gereedskap van ân herder, van ân dwase.
16 Want kyk, Ek sal ân herder verwek in die Aarde; na wat verlore is, sal hy nie omkyk nie; wat verstrooi is, nie opsoek nie; en wat gebroke is, nie genees nie; en wat [nog] regop staan, nie versorg nie. Maar die vleis van die vettes sal hy eet en selfs hulle kloue afruk.
17 Wee die drek herder wat die skape in die steek laat! Mag die swaard sy arm tref en sy regteroog! Mag sy arm verdor en verdroog en sy regteroog verdof en verduister word!
Voorspoed en seën vir die volk van JaHWeH in die verre toekoms.
1Â DIE las van die Woord van JaHWeH oor JisraEl. JaHWeH spreek, wat die Hemele uitsprei en die Aarde grondves en die gees van die adamiet in sy binneste formeer:
2 Kyk, Ek maak Jerusalem vir al die volke rondom tot ân Beker van bedwelming, en ook teen JeHĂ»Wdah sal sy wees tydens die beleĂ«ring teen Jerusalem.
3 En in diĂ© dag maak Ek Jerusalem tot ân baie swaar Klip vir al die volke: elkeen wat haar optel, sal hom daarmee sekerlik seer maak; en al My nasies van die Aarde sal teen haar vergader word.
4 In dié dag, spreek JaHWeH, sal Ek al die perde met verwarring slaan en hulle ruiters met waansin; maar oor die huis van JeHûWdah sal Ek My Oë oophou, terwyl Ek al die perde van die volke met blindheid slaan.
5 Dan sal die stamhoofde van JeHĂ»Wdah in hulle hart sĂȘ: Die inwoners van Jerusalem is vir my ân sterkte deur JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, hulle Elohey.
6 In diĂ© dag sal Ek die stamhoofde van JeHĂ»Wdah maak soos ân pan met vuur onder ân hoop hout en soos ân brandende fakkel onder gerwe - hulle sal regs en links al die volke rondom verteer; maar Jerusalem sal nog bewoond wees op haar plek in Jerusalem.
7 En JaHWeH sal eers die tente van JeHûWdah verlos, sodat die roem van die huis van Dawid en die roem van die inwoners van Jerusalem dié van JeHûWdah nie sal oortref nie.
8 In dié dag sal JaHWeH die inwoners van Jerusalem rondom beskut, en die struikelende onder hulle sal in dié dag wees soos Dawid, en die huis van Dawid soos Elohim, soos die Boodskapper van JaHWeH voor hulle uit. [TsefånJaH 2:7; ZekarJaH 10:6]
9 Ook sal Ek in dié dag daarna soek om al die nasies wat teen Jerusalem aankom, te verdelg.
10 Maar oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem sal Ek uitgiet die Gees van Barmhartigheid en Smekinge; en hulle sal kyk na My vir wie hulle deurboor het, en hulle sal oor Hom rouklaag soos ân iemand rouklaag oor ân enigste Seun en bitterlik oor Hom ween soos ân mens bitterlik ween oor ân eersgebore Kind.
11 In dié dag sal die rouklag groot wees in Jerusalem, soos die rouklag van Hadad-Rimmon in die laagte van Megiddon.
12 En die Aarde sal treur, elke familie op sy eie; die familie van die huis van Dawid op sy eie, en hulle vroue op hul eie; die familie van die huis van Natan op sy eie, en hulle vroue op hul eie;
13 die familie van die huis van Levi op sy eie, en hulle vroue op hul eie; die familie van SimeĂŻ op sy eie, en hulle vroue op hul eie.
14 Al die ander families - elke familie op sy eie, en hulle vroue op hul eie.
Die volk van JaHWeH word gesuiwer.
1 IN diĂ© dag sal daar ân geopende Fontein wees vir die huis van Dawid en vir die inwoners van Jerusalem teen oortreding en onsuiwerheid.
2 En in dié dag, spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag, sal Ek die name van die idole uit die Aarde uitroei, sodat aan hulle nie meer gedink sal word nie; en ook die profete en die gees van besoedeling sal Ek uit die Aarde laat wegtrek.
3 En as iemand nog wil profeteer, sal sy vader en sy moeder wat hom verwek het, vir hom sĂȘ: Jy mag nie langer lewe nie, want jy het leuens in die Naam van JaHWeH verkondig; en sy vader en sy moeder wat hom verwek het, sal hom deurboor as hy wil profeteer.
4 En in dié dag sal elkeen van die profete, as hy profeteer, hom skaam oor sy visioen; en hulle sal die harige mantel nie aantrek om te lieg nie.
5 Maar hy sal sĂȘ: Ek is geen profeet nie, ek is ân man wat die Adamah[adamiet se Aarde] bewerk; want iemand het my van my jeug af as slaaf gekoop.
6 En as iemand vir hom sĂȘ: Watter wonde is daardie tussen jou hande? dan sal hy antwoord: So is ek geslaan in die huis van my vriende.
7 Ontwaak, o swaard, teen My Herder, en teen die sterk man wat My metgesel is! spreek JaHWeH van die skeppings-leërmag. Slaan die Herder, sodat die skape verstrooi word; en Ek sal My Hand weer uitstrek oor die geringes.
8 En in die ganse Aarde, spreek JaHWeH - twee-derdes sal in haar uitgeroei word, sal sterwe, maar een-derde sal in haar oorbly. [Boekrol van die Opregte 9:39; JeshaJaH 10:23]
9 Dan sal Ek die derde deel in die vuur bring en hulle smelt soos ân mens silwer smelt en hulle toets soos ân mens goud toets. Hulle sal My Naam aanroep, en Ek sal hulle verhoor. Ek sĂȘ: Dit is My volk! En hulle sal sĂȘ: JaHWeH, my Elohey! [LevĂtikus 2:14; Boekrol van die Opregte 9:38]
En in dié dag sal daar geen Lig wees nie.
1Â KYK, die dag van JaHWeH kom; dan sal wat van jou buitgemaak is, binne-in jou verdeel word.
2 Want Ek sal al die nasies versamel om oorlog te voer teen Jerusalem; en die Stad sal ingeneem en die huise geplunder en die vroue onteer word, en die helfte van die Stad sal uitgaan in ballingskap; maar die orige deel van die bevolking sal nie uit die Stad uitgeroei word nie.
3 En JaHWeH sal uittrek en stryd voer teen dié nasies soos op die dag van Sy stryd, die dag van oorlog.
4 En in diĂ© dag sal Sy voete staan op die Berg van die Olywe wat voor Jerusalem lĂȘ, aan die oostekant; en die Berg van die Olywe sal middeldeur gesplyt word van oos na wes [tot] ân baie groot dal; en die een helfte van die berg sal wegwyk na die noorde en die ander helfte na die suide.
5 En julle sal vlug in die dal van My berge - want die dal van die berge sal loop tot by Azel - en julle sal vlug soos julle gevlug het vir die aardbewing in die dae van UzziJaH, die koning van JeHûWdah. Dan sal JaHWeH my Elohey kom, en al die apartes saam met U!
6 En in dié dag sal daar geen Lig wees nie, die Sterre sal duister wees.
7 En dit sal ân enige dag wees wat aan JaHWeH bekend is - geen dag en geen nag nie; maar teen die aand sal dit Lig word. [JeshaJaH 40:2]
8 En in dié dag sal daar lewende waters uit Jerusalem uitvloei, die een helfte daarvan na die Oostelike en die ander helfte daarvan na die Westelike See; somer en winter sal dit so wees.
9 En JaHWeH sal Koning wees oor die hele Aarde; in dié dag sal JaHWeH een wees, en Sy Naam een.
10 Die hele Aarde sal soos die Vlakte word, van Geba tot by Rimmon, suid van Jerusalem; maar sy sal onder haar hoog wees en woon op haar plek, van die Poort van Benjamin af tot by die plek van die vorige Poort, tot by die Hoekpoort, en van die toring GanĂĄnEl tot by die parskuipe van die koning.
11 En hulle sal in haar woon, en daar sal geen banvloek meer wees nie, en Jerusalem sal in veiligheid woon.
12 En sy sal die plaag wees waarmee JaHWeH al die volke sal tref wat opgetrek het om teen Jerusalem te veg: Hy sal hulle vlees laat wegteer, terwyl hulle nog op hul voete staan; en hulle oë sal wegteer in hulle holtes, en hulle tong wegteer in hulle mond. [TsefånJaH 1:11]
13 En in diĂ© dag sal ân groot verwarring van JaHWeH onder hulle kom, sodat die een die hand van die ander sal gryp, en die hand van die een hom sal verhef teen die hand van die ander. [JeshaJaH 19:2]
14 En JeHĂ»Wdah sal ook in Jerusalem veg, en die rykdom van al die nasies rondom sal ingesamel word: goud en silwer en klere - ân groot hoeveelheid.
15 En soos hierdie plaag is, sal die plaag wees van die perde, die muile, die kamele en die esels en van al die diere wat in daardie laers is.
16 En almal wat oorbly uit al die nasies wat teen Jerusalem aangekom het, sal jaar na jaar optrek om neer te val voor Koning JaHWeH van die skeppings-leërmag, en om die Fees van die Takskuilings te vier.
17 En wie uit die stamme van die Aarde nie na Jerusalem optrek om voor My Meester JaHWeH van die skeppings-leërmag, neer te buig nie - hulle sal geen reën kry nie.
18 En as die familie van Egipte nie optrek en nie kom nie, op wie geen [reën] sal val nie, dan sal tog die plaag hulle tref waarmee JaHWeH die nasies tref wat nie opgaan om die Fees van die Takskuilings te vier nie.
19 Dit sal die straf van Egipte wees en die straf van al die nasies wat nie optrek om die Fees van die Takskuilings te vier nie.
20 In dié dag sal op die klokke van die perde staan: APARTHEID AAN JaHWeH! En die potte in die Huis van JaHWeH sal wees soos die sprinkelflesse voor die altaar.
21 Ja, al die potte in Jerusalem en JeHûWdah sal Apartheid aan JaHWeH van die skeppings-leërmag wees; en almal wat wil slag, sal kom en daarvan neem en daarin gaarmaak; en in dié dag sal daar geen KanaÀniet in die Huis van JaHWeH meer wees nie.
Gebed van NegemJaH vir die kinders van JisraEl.
1Â DIE geskiedenis van NegemJaH, die seun van HagalJaH. En in die maand Kislew van die twintigste jaar toe ek in die vesting Susan was,
2 het Hanåni, een van my broers, gekom, hy en manne uit JeHûWdah; en ek het hulle gevra na die manne van JeHûWdah, die vrygeraaktes wat oorgebly het uit die gevangenskap, en na Jerusalem.
3 En hulle het vir my gesĂȘ: Die oorgeblewenes wat vrygekom het uit die gevangenskap daar in die provinsie, verkeer in groot besoedeling en in smaad, en die muur van Jerusalem lĂȘ stukkend en haar Poorte is met vuur verbrand.
4 En toe ek hierdie woorde hoor, het ek gesit en ween, en ek het dae lank getreur; en ek het gevas en gebid voor die Aangesig van die Elohey van die Hemele
5 en gesĂȘ: Ag, JaHWeH, Elohey van die Hemele, grote en gedugte El, wat die Verbond hou en Medelye het met die wat U liefhet en U Gebooie onderhou -
6 laat U Oor tog opmerksaam en U OĂ« oop wees, om te luister na die gebed van U kneg wat ek vandag voor U Aangesig bid, dag en nag, vir die kinders van JisraEl, U knegte, terwyl ek die oortredinge van die kinders van JisraEl bely wat ons teen U gedoen het; ook ek en my familie het oortree.
7 Ons het baie verkeerd gehandel teenoor U, en ons het die Gebooie en Insettinge en Regsprake wat U aan MoshĂš, U kneg, beveel het, nie gehou nie.
8 Dink tog aan die Woord wat U aan MoshĂš, U kneg, beveel het, naamlik: As julle ontrou is, sal Ek julle onder die volke verstrooi;
9 maar as julle jul tot My bekeer en My Gebooie onderhou en haar doen - al was julle verjaagdes aan die einde van die Hemele, dan sal Ek hulle daarvandaan versamel en hulle bring na die plek wat Ek verkies het om My Naam daar te laat woon.
10 Hulle is tog U knegte en U volk wat U verlos het deur U grote Krag en deur U Sterke Hand.
11 Ag, my Meester, laat U oor tog opmerksaam wees op die gebed van U kneg en op die gebed van U knegte wat verlang om U Naam te vrees; en laat dit tog vandag U kneg toegereken word, en verleen hom barmhartigheid voor die oë van hierdie man. Ek was naamlik skinker van die koning.
ArtasĂĄsta gee NegemJaH verlof om Jerusalem te gaan herbou.
1Â EN in die maand Nisan van die twintigste jaar van koning ArtasĂĄsta toe daar wyn voor hom was, het ek die wyn opgehef en aan die koning gegee; en omdat ek nooit voor hom bedroef was nie,
2 het die koning my gevra: Waarom is jou aangesig so bedroef; jy is tog nie siek nie? Dit is niks anders as hartseer nie. En ek het baie bevrees geword
3 en aan die koning gesĂȘ: Mag die koning ewig lewe! Waarom sou my aangesig nie bedroef wees nie, terwyl tog die Stad waar my vaders begrawe is, woes lĂȘ en haar Poorte deur vuur verteer is?
4 Daarop vra die koning my: Wat is dan jou begeerte? En ek het tot die Elohey van die Hemele gebid
5 en aan die koning gesĂȘ: As die koning dit goedvind en as u dienaar welgevallig is in u oĂ«, stuur my dan na JeHĂ»Wdah, na die Stad waar my vaders begrawe lĂȘ, dat ek haar kan opbou.
6 Toe vra die koning my, terwyl die koningin langs hom sit: Hoe lank sal jou reis duur, en wanneer sal jy terugkom? En die koning het dit goedgevind om my te stuur. En ek het hom ân bepaalde tyd aangegee
7 en aan die koning gesĂȘ: As die koning dit goedvind, kan hulle vir my briewe saamgee aan die goewerneurs wes van die Eufraat, dat hulle my laat deurtrek totdat ek in JeHĂ»Wdah kom;
8 en ân brief aan Asaf, opsigter van die park van die koning, dat hy aan my hout lewer om die Poorte van die vesting wat by die Tempel behoort, met balke uit te lĂȘ, en vir die muur van die Stad en vir die huis waar ek sal intrek. En die koning het my dit toegestaan volgens die suiwer Hand van my Elohey oor my.
9 En ek het by die goewerneurs gekom wes van die Eufraat en die briewe van die koning aan hulle gegee. Ook leërowerstes en perderuiters het die koning met my saamgestuur.
10 Maar toe SanbĂĄllat, die Horoniet, en TobiJaH, die Ammonitiese kneg, hoor dat ân adamiet gekom het om vir die kinders van JisraEl iets goeds te soek, was hulle daaroor erg ontstemd.
11 En toe ek in Jerusalem kom en daar drie dae was,
12 het ek my in die nag gereedgemaak, ek en enkele manne saam met my; maar ek het aan geen adamiet meegedeel wat my Elohey in my hart gegee het om vir Jerusalem te doen nie; daar was ook geen dier by my nie, behalwe die dier waar ek op gery het.
13 En ek het in die nag deur die Dalpoort uitgery en na die kant van die Fontein van die Draak en na die poort van vullis toe; en ek het die mure van Jerusalem besigtig wat stukkend lĂȘ, en haar Poorte wat deur vuur verteer was.
14 En ek het verder gegaan na die Fonteinpoort en na die Koningsvywer. Maar daar was geen plek vir die dier om onder my verder te gaan nie.
15 Daarna het ek in die nag in die dal opgeklim en die muur besigtig. Toe het ek weer deur die Dalpoort ingekom en teruggegaan.
16 Maar die leiers het nie geweet waar ek heengegaan het en wat ek doen nie; want ek het tot nog toe die manne van JeHûWdah en die priesters en die edeles en die leiers en die ander wat die werk moes doen, niks te kenne gegee nie.
17 Daarop sĂȘ ek vir hulle: Julle sien die besoedeling waar ons in is, dat Jerusalem woes lĂȘ en haar Poorte met vuur verbrand is; kom, laat ons die muur van Jerusalem opbou, dat ons nie langer ân voorwerp van smaad kan wees nie.
18 En ek vertel hulle van die Hand van my Elohey wat goed was oor my, en ook van die woorde van die koning wat hy my gesĂȘ het. En hulle sĂȘ: Ons sal ons klaarmaak en bou! En hulle het hulle hande sterk gemaak vir die goeie [werk].
19 Maar toe SanbĂĄllat, die Horoniet, en TobiJaH, die Ammonitiese kneg, en Gesem, die Arabier, dit hoor, het hulle ons bespot en ons verag en gesĂȘ: Wat is dit vir ân ding wat julle doen? Wil julle teen die koning rebelleer?
20 Toe antwoord ek hulle en sĂȘ vir hulle: Die Elohey van die Hemele, Hy sal ons dit laat slaag, en ons, Sy knegte, sal ons klaarmaak en bou; maar julle het geen deel of Geregtigheid of herinnering in Jerusalem nie.
Herbouing van die mure en Poorte van Jerusalem.
1 EN El-Jashib, die hoëpriester, het hom klaargemaak met sy broers, die priesters, en hulle het die Skaapspoort gebou; hulle het hom aangewys en sy deure ingesit; verder tot by die toring Hamméa wat hulle afgemeet het, tot by die toring GanånEl.
2 En naas hom het die manne van JĂ©rigo gebou; en daarnaas het Sakkur, die seun van Imri, gebou.
3 En die Vispoort het die seuns van SĂ©naĂ€ gebou; hulle het hom met balke uitgelĂȘ en sy deure, sy sluitbalke en sy grendels ingesit.
4 En naas hulle het MĂ©remot, die seun van UriJaH, die seun van Hakkos, herstel; en naas hulle het MesĂșllam, die seun van BerekJaH, die seun van MeshezabEl, herstel; en naas hulle het Sadok, die seun van BaĂ€na, herstel.
5 En naas hulle het die TekoĂŻete herstel; maar hulle vername manne het hulle nek nie gebuig onder die diens van hulle meesters nie.
6 En die Ou Poort het JĂŽWjada, die seun van PasĂ©ag, en MesĂșllam, die seun van BesodJaH, herstel; hulle het hom met balke uitgelĂȘ en sy deure en sy sluitbalke en sy grendels ingesit.
7 En naas hulle het MelĂĄtJaH, die Gibeoniet, en Jadon, die Meronotiet, die manne van GĂbeon en Mispa, herstel by die setel van die goewerneur van die gebied wes van die Eufraat.
8 Naas hom het UzziEl, die seun van HarhaJaH, [van] die goudsmede, herstel; en naas hom het HananJaH, ân lid van die salfmengers, herstel; en hulle het Jerusalem onaangeroerd gelaat tot by die breĂ« muur.
9 En naas hulle het RafaJaH, die seun van Hur, owerste van die halwe distrik Jerusalem, herstel.
10 En naas hulle het JedaJaH, die seun van HarĂșmaf, herstel - teenoor sy huis; en naas hom het Gattush, die seun van HasabneJaH, herstel.
11 ân Tweede stuk het MalkiJaH, die seun van Harim, en Hassub, die seun van Pahat-Moab, herstel, ook die Bakoondtoring.
12 En naas hom het Sallum, die seun van HallĂłhes, owerste van die halwe distrik Jerusalem, herstel, hy met sy dogters.
13 Die Dalpoort het Hanun en die inwoners van SanĂłag herstel; hulle het hom opgebou en sy deure, sy sluitbalke en sy grendels ingesit, ook duisend voorarm aan die muur tot by die Aspoort.
14 En die Aspoort het MalkiJaH, die seun van Regab, owerste van die distrik Bet-Hakkerem, herstel; hy het hom opgebou en sy deure, sy sluitbalke en sy grendels ingesit.
15 En die Fonteinpoort het Shilóag, die seun van Kol-Hosé, owerste van die distrik Mispa, herstel; hy het hom opgebou en hom oordek, en hy het sy deure, sy sluitbalke en sy grendels ingesit, ook die muur van die dam van die waterleiding by die koning se tuin, en tot by die trappe wat van die Stad van Dawid afloop.
16 NĂĄ hom het NegemJaH, die seun van Asbuk, owerste van die halwe distrik Bet-Sur, tot teenoor die Dawidsgrafte herstel en tot by die kunstig aangelegde dam en tot by die huis van die dapperes.
17 NĂĄ hom het die Leviete - Rehum, die seun van Bani, herstel; naas hom het GashabJaH, die owerste van die halwe distrik KehĂla, vir sy distrik herstel.
18 NĂĄ hom het hulle broers, BĂĄwai, die seun van HĂ©nadad, die owerste van die [ander] halwe distrik KehĂla, herstel.
19 En naas hom het Eser, die seun van Jehshua, die owerste van Mispa, ân tweede stuk herstel teenoor die opgang na die wapenhuis, die Winkelhaak.
20 NĂĄ hom het Barug, die seun van SĂĄbbai, ân tweede stuk ywerig herstel; van die Winkelhaak af tot by die huisdeur van die hoĂ«priester El-Jashib.
21 NĂĄ hom het MĂ©remot, die seun van UriJaH, die seun van Hakkos, ân tweede stuk herstel, van die huisdeur van El-Jashib af tot by die end van El-Jashib se huis.
22 En nĂĄ hom het die priesters, die manne van die [Jordaan]streek, herstel.
23 NĂĄ hom het Benjamin en Hassub teenoor hulle huis herstel; nĂĄ hom het AzarJaH, die seun van MaĂ seiJĂąH, die seun van AnanJaH, langs sy huis herstel.
24 NĂĄ hom het BĂnnuĂŻ, die seun van HĂ©nadad, ân tweede stuk herstel; van die huis van AzarJaH af tot by die Winkelhaak en tot by die Hoek.
25 Palal, die seun van Usai, teenoor die Winkelhaak en die boonste toring wat uit die huis van die koning uitsteek, by die voorhof van bewaking; nĂĄ hom PedahJaH, die seun van PĂĄrhos.
26 En die tempeldienaars het gewoon op die Heuwel tot teenoor die Waterpoort, teen die ooste, en die Toring wat uitsteek.
27 NĂĄ hom het die TekoĂŻete ân tweede stuk herstel, van teenoor die groot Toring af wat uitsteek, tot by die Heuwel-muur.
28 Bokant die Perdepoort het die priesters herstel, elkeen teenoor sy huis.
29 Daarnaas het Sadok, die seun van Immer, teenoor sy huis herstel; en nĂĄ hom het ShemaJaH, die seun van ShekanJaH, die bewaker van die Oospoort, herstel.
30 NĂĄ hom het HananJaH, die seun van ShelemJaH, en Hanun, die sesde seun van Salaf, ân tweede stuk herstel; daarnaas het MesĂșllam, die seun van BerekJaH, teenoor sy kamer herstel.
31 NĂĄ hom het MalkiJaH, lid van die goudsmede, herstel tot by die huis van die tempeldienaars en die koopmans, teenoor die Wagpoort en tot by die bo-kamer op die Hoek.
32 En tussen die bo-kamer op die Hoek en die Skaapspoort het die goudsmede en die koopmans herstel.
Sameswering van die vyande. NegemJaH bewapen die volk.
1 MAAR toe Sanbållat hoor dat ons die muur bou, het hy kwaad geword en hom baie geërg, en hy het met die manne van JeHûWdah gespot
2 en voor sy broers en die leĂ«r van SamarĂa gespreek en gesĂȘ: Wat maak die magtelose manne van JeHĂ»Wdah? Sal ân mens hulle laat begaan? Sal hulle slag? Sal hulle haar vandag nog voltooi? Sal hulle die klippe uit die grondhope lewendig maak, al is hulle deur brand verniel?
3 En TobiJaH, die Ammoniet, het langs hom gestaan en gesĂȘ: Wat hulle ook al bou - as ân jakkals teen haar opspring, sal hy hulle klipmuur omgooi!
4 Hoor, onse Elohey, dat ons ân veragting geword het; en bring hulle smaad op hulle hoof terug en gee hulle oor aan plundering in die Aarde van gevangenskap.
5 En dek hulle ongeregtigheid nie toe nie, en laat hulle oortredinge nie uitgedelg word voor U Aangesig nie; want hulle het U getart teenoor die bouers.
6 Maar ons het die muur opgebou, en die hele muur is tot op haar helfte herstel; en die volk was met hulle hart in die werk.
7 Maar toe SanbĂĄllat en TobiJaH en die Arabiere en die Ammoniete en die Asdodiete hoor dat die verbetering aan die mure van Jerusalem vorder, dat die skeure begin toeraak, het hulle baie kwaad geword.
8 En hulle het almal met mekaar ân sameswering gesmee om teen Jerusalem te gaan veg en daar verwarring te stig.
9 Maar ons het tot onse Elohey gebid en om hulle ontwil ân wag teen hulle uitgesit, dag en nag.
10 Maar JeHĂ»Wdah het gesĂȘ: Die krag van die lasdraers beswyk, en die puinhoop is groot, sodat ons nie aan die muur kan bou nie.
11 En ons teĂ«standers het gesĂȘ: Hulle mag niks weet en sien nie totdat ons tussen hulle inkom en hulle doodslaan en ân einde maak aan die werk.
12 En toe die manne van JeHĂ»Wdah wat by hulle gewoon het, inkom en wel tien maal, uit al die plekke, aan ons sĂȘ: Julle moet na ons toe terugkom -
13 het ek op die laagste plekke agter die muur, op die kaal plekke, [manskappe] opgestel - ek het die volk opgestel volgens hulle families met hul swaarde, hul spiese en hul boë.
14 En ek het dit gesien en my opgerig en aan die edeles en die leiers en die ander mense gesĂȘ: Julle moet nie bang wees vir hulle nie; onthou my Meester, die Grote en die Gedugte, en veg vir julle broers, julle seuns en julle dogters, julle vroue en julle huise.
15 En toe ons vyande hoor dat dit aan ons bekend geword het, en die Elohim hulle plan verydel het, het ons almal teruggegaan na die muur, elkeen na sy werk.
16 En van dié dag af was die helfte van my mense besig met die werk, en die ander helfte het die spiese en die skilde en die boë en die pantsers gehou, terwyl die owerstes agter die hele huis van JeHûWdah gestaan het.
17 Van die bouers aan die muur het die lasdraers hulle werk so gedoen dat hulle met die een hand die werk verrig het, terwyl die ander hand die werpspies vashou,
18 en die bouers het elkeen sy swaard aan sy heupe gegord en gebou, terwyl die ramshoringblaser by my gestaan het.
19 En ek het aan die edeles en die leiers en die ander mense gesĂȘ: Die werk is groot en uitgestrek, en ons is uitmekaar op die muur, die een ver van die ander af.
20 Op die plek waar julle die geluid van die ramshoring hoor, daar moet julle by ons bymekaarkom; onse Elohey sal vir ons stry.
21 En ons het die werk gedoen, terwyl die helfte van hulle die spiese vashou vandat die rooidag uitkom totdat die Sterre verskyn.
22 Ook het ek in diĂ© tyd aan die volk gesĂȘ: Elkeen moet met sy kneg binnekant Jerusalem vernag, sodat hulle vir ons in die nag ân wag kan wees en oordag ân werkkrag.
23 Maar ek self en my broers en my mense en die manne van die wag wat my gevolg het, het nooit ons klere uitgetrek nie - elkeen met sy wapen en water.
NegemJaH verlig die skuldlas van die armes.
1 EN daar het ân groot geroep van die volk en van hulle vroue ontstaan teen hulle broers, die manne van JeHĂ»Wdah;
2 en sommige het gesĂȘ: Ons seuns en ons dogters, ons is baie; ons wil koring hĂȘ, dat ons kan eet en lewe!
3 En ander het gesĂȘ: Ons landerye en ons wingerde en ons huise moes ons verpand, sodat ons koring kon koop in die hongersnood!
4 En ander weer het gesĂȘ: Ons het op ons landerye en ons wingerde silwer geleen vir die belasting aan die koning.
5 En nou, ons vlees is soos die vlees van ons broers en ons kinders soos hulle kinders, en tog moet ons nou ons seuns en ons dogters tot slawe verneder, en van ons dogters is al verneder sonder dat ons daar iets aan kan doen, en ons  landerye en ons wingerde behoort aan ander.
6 En ek was baie verontwaardig toe ek hulle geroep en hierdie woorde hoor.
7 En ek het by myself beraadslaag en met die edeles en die leiers getwis en aan hulle gesĂȘ: Julle leen uit op woeker, elkeen aan sy broer! En ek het ân groot vergadering teen hulle belĂȘ
8 en aan hulle gesĂȘ: Ons het ons broers uit JeHĂ»Wdah wat aan die nasies verkoop was, na ons vermoĂ« losgekoop; en tog verkoop julle jul broers, sodat hulle hul aan ons moet verkoop. En hulle het geswyg en geen antwoord gevind nie.
9 Verder het ek gesĂȘ: Dit is nie suiwer wat julle doen nie. Moet julle nie in die Vrees van onse Elohey wandel ter wille van die skande van die nasies, ons vyande, nie?
10 Ek self, my broers en my mense het ook aan hulle silwer en koring geleen; laat ons tog hierdie lening kwytskeld.
11 Gee dan vandag nog hulle landerye, hulle wingerde, hulle olyfbome en hulle huise aan hulle terug, en die honderdste deel van die silwer en die koring, die druiwesap en die olie wat julle aan hulle geleen het.
12 Daarop sĂȘ hulle: Ons sal dit teruggee en niks van hulle vorder nie; ons sal net so handel soos u gesĂȘ het. En ek het die priesters geroep en hulle laat sweer om volgens hierdie woord te handel.
13 Ook het ek my boesem uitgeskud en gesĂȘ: Mag die Elohim so elke man uitskud wat hierdie woord nie bevestig nie, uit sy huis en uit sy besitting; en mag hy so uitgeskud en leeg wees! Toe sĂȘ die hele vergadering: Amein! en hulle het JaHWeH geprys. En die volk het volgens hierdie woord gehandel.
14 Ook van die dag af dat ek aangestel is om hulle goewerneur te wees in die Aarde van JeHûWdah, van die twintigste jaar af tot die twee-en-dertigste jaar van koning Artasåsta, twaalf jaar lank, het ek en my broers die brood van goewerneurs nie geëet nie;
15 terwyl die vorige goewerneurs wat voor my was, die volk swaar belas het en van hulle brood en wyn geneem het, daarna veertig sikkels silwer. Hulle mense het ook heerskappy gevoer oor die volk; maar so het ek uit vrees vir Elohim nie gedoen nie.
16 En ook by die werk aan hierdie muur het ek volhard sonder dat ons  landerye aangeskaf het, terwyl tog al my mense daar by die werk versamel was.
17 En die manne van JeHûWdah, die leiers, honderd-en-vyftig man, sowel as die wat uit die nasies rondom ons na ons toe gekom het, was aan my tafel.
18 En wat vir elke dag berei is - een bees, ses uitgesoekte stuks kleinvee en voëls - is berei op my koste, en elke tien dae allerhande soorte wyn in oorvloed; en daarby het ek tog die brood van goewerneurs nie begeer nie, omdat die diens swaar was op hierdie volk.
19 Dink, my Elohey, aan my suiwerheid, aan alles wat ek aan hierdie volk gedoen het!
Sameswering teen NegemJaH; sy geloof en sy volharding.
1 EN toe Sanbållat en TobiJaH en Gesem, die Arabier, en ons ander vyande verneem dat ek die muur gebou het en dat daar geen skeur in oorgebly het nie, alhoewel ek tot dié tyd toe geen deure in die Poorte gesit het nie,
2 laat SanbĂĄllat en Gesem my weet: Kom laat ons bymekaarkom in [een van] die dorpe, in die laagte van Ono; maar hulle het gemeen om my kwaad aan te doen.
3 Toe stuur ek boodskappers na hulle om te sĂȘ: Ek doen ân groot werk, sodat ek nie kan afkom nie. Waarom moet die werk ophou sodra ek dit verlaat om na julle af te kom?
4 Nog vier keer het hulle op dieselfde manier na my gestuur, en ek hulle op dieselfde manier geantwoord.
5 Daarop stuur SanbĂĄllat op dieselfde manier vir die vyfde keer sy dienaar na my met ân ope brief in sy hand.
6 In haar was geskrywe: Die gerug gaan rond onder die nasies, en Gasmu sĂȘ: Jy en die manne van JeHĂ»Wdah is van plan om te rebelleer; daarom bou jy die muur, en jy sal hulle koning word - dergelike dinge.
7 Ook het jy profete aangestel om van jou in Jerusalem uit te roep en te sĂȘ: Koning in JeHĂ»Wdah! En nou, sulke dinge sal deur die koning gehoor word; kom dan nou en laat ons saam beraadslaag!
8 Maar ek het hom laat weet: Daar het nie sulke dinge gebeur as dié waar jy van spreek nie, maar jy het dit self versin.
9 Want hulle almal wou ons bang maak en het gedink: Hulle hande sal die werk laat lĂȘ, sodat dit nie gedoen word nie. Versterk dan nou my hande!
10 En toe ek in die huis van ShemaJaH, die seun van DelĂĄJaH, die seun van MehetabEl kom, terwyl hy verhinder was, sĂȘ hy: Laat ons saamkom in die huis van die Elohim, binne-in die Tempel, en laat ons die deure van die Tempel toesluit; want hulle kom om u dood te maak, ja, hulle sal in die nag kom om u dood te maak.
11 Maar ek het gesĂȘ: Sal ân man soos ek vlug? En hoe durf een soos ek die Tempel ingaan en in die lewe bly? Ek sal nie ingaan nie.
12 Want ek het duidelik gemerk dat Elohim hom nie gestuur het nie, maar dat hy die profesie oor my gespreek het, omdat TobiJaH en SanbĂĄllat hom gehuur het.
13 Daarvoor was hy gehuur, dat ek bang sou word en so sou maak en oortree, sodat dit hulle as besoedelde gerug kon dien om my smaadheid aan te doen.
14 Dink, my Elohey, aan TobiJaH en aan SanbĂĄllat volgens hierdie werke van hom, en ook aan NoadJaH, die profetes, en die ander profete wat my wou bang maak.
15 En die muur is voltooi op die vyf-en-twintigste van Elul, in twee-en-vyftig dae.
16 En toe al ons vyande dit hoor, het al die nasies rondom ons bevrees geword en neerslagtig gevoel, en hulle het erken dat hierdie werk deur onse Elohey gedoen is.
17 Ook het in dié dae die edeles van JeHûWdah baie briewe geskrywe wat na TobiJaH gegaan het, en dié van TobiJaH het na hulle gekom.
18 Want baie in JeHĂ»Wdah was deur ân eed aan hom verbonde, omdat hy die skoonseun was van ShekanJaH, die seun van Arag, en sy seun JeHĂŽWganan die dogter van MesĂșllam, die seun van BerekJaH, getrou het.
19 Ook het hulle voor my sy goeie bedoelings verhaal en my woorde na hom uitgebring. TobiJaH het briewe gestuur om my bang te maak.
NegemJaH stel wagte op in die Stad. Geslagslys van die wat saam met SerubbĂĄbel uit die gevangenskap gekom het.
1Â EN toe die muur gebou was, het ek die deure ingesit en die poortwagters en die sangers en die Leviete is aangestel.
2 En ek het my broer HanĂĄni en HananJaH, die owerste van die vesting, oor Jerusalem aangestel - want hy was ân man van Waarheid en het die Elohim gevrees bo baie -
3 en ek het vir hulle gesĂȘ: Die Poorte van Jerusalem mag nie oopgemaak word voordat die son warm is nie; en terwyl hulle nog [op wag] staan, moet die deure toegesluit word, en julle moet dit dig grendel; en julle moet van die inwoners van Jerusalem wagte uitsit, elkeen op sy pos en elkeen teenoor sy huis.
4 En die Stad was wyd uitgestrek en groot, maar die mense in haar midde was min, en die huise was nie opgebou nie.
5 Toe het my Elohey in my hart gegee dat ek die edeles en die leiers en die volk bymekaar laat kom het om ân geslagslys aan te lĂȘ; en ek het die geslagslys gekry van die wat eerste opgetrek het, en daarin geskrywe gevind:
6 Dit is die inwoners van die provinsie wat opgetrek het uit die gevangenskap van die ballinge, wat Nebukadnésar, die koning van Babel, weggevoer het, en teruggekom het na Jerusalem en JeHûWdah, elkeen na sy stad;
7 wat saam met Serubbåbel, Jehshua, NegemJaH, AzarJaH, RaamJaH, Nahamåni, Mórdegai, Bilsan, Mispéret, Bigwai, Nehum, BaÀna gekom het; die getal manne van die volk van JisraEl was:
8 die kinders van PĂĄrhos, tweeduisend-eenhonderd-twee-en-sewentig;
9 die kinders van ShafĂĄtJaH, driehonderd-twee-en-sewentig;
10 die kinders van Arag, seshonderd-twee-en-vyftig;
11 die kinders van Pahat-Moab, van die kinders van Jehshua en JĂŽWab, tweeduisend-agthonderd-en-agttien;
12 die kinders van Elam, duisend-tweehonderd-vier-en-vyftig;
13 die kinders van Sattu, agthonderd-vyf-en-veertig;
14 die kinders van Sakkai, sewehonderd-en-sestig;
15 die kinders van BĂnnuĂŻ, seshonderd-agt-en-veertig;
16 die kinders van BĂ©bai, seshonderd-agt-en-twintig;
17 die kinders van Asgad, tweeduisend-driehonderd-twee-en-twintig;
18 die kinders van AdonĂkam, seshonderd-sewe-en-sestig;
19 die kinders van Bigwai, tweeduisend-sewe-en-sestig;
20 die kinders van Adin, seshonderd-vyf-en-vyftig;
21 die kinders van Ater, van GizkiJaH, agt-en-negentig;
22 die kinders van Hasum, driehonderd-agt-en-twintig;
23 die kinders van BĂ©sai, driehonderd-vier-en-twintig;
24 die kinders van Harif, honderd-en-twaalf;
25 die kinders van GĂbeon, vyf-en-negentig;
26 die manne van Betlehem en NetĂłfa, honderd-agt-en-tagtig;
27 die manne van Anatot, honderd-agt-en-twintig;
28 die manne van Bet-AsmĂĄwet, twee-en-veertig;
29 die manne van Kirjat-JeĂĄrim, KefĂra en BĂ©Ă«rot, sewehonderd-drie-en-veertig;
30 die manne van Rama en Geba, seshonderd-een-en-twintig;
31 die manne van Migmas, honderd-twee-en-twintig;
32 die manne van BetEl en Ai, honderd-drie-en-twintig;
33 die manne van die ander Nebo, twee-en-vyftig;
34 die kinders van die ander Elam, duisend-tweehonderd-vier-en-vyftig;
35 die kinders van Harim, driehonderd-en-twintig;
36 die kinders van JĂ©rigo, driehonderd-vyf-en-veertig;
37 die kinders van Lod, Hadid en Ono, sewehonderd-een-en-twintig;
38 die kinders van SénaÀ, drieduisend-negehonderd-en-dertig.
39 Die priesters: die kinders van JedaJaH, van die huis van Jehshua, negehonderd-drie-en-sewentig-
40 die kinders van Immer, duisend-twee-en-vyftig;
41 die kinders van Pasgur, duisend-tweehonderd-sewe-en-veertig
42 die kinders van Harim, duisend-en-sewentien.
43 Die Leviete: die kinders van Jehshua, van KadmiEl, van die kinders van HodWaH, vier-en-sewentig.
44 Die sangers: die kinders van Asaf, honderd-agt-en-veertig.
45 Die poortwagters: die kinders van Sallum, die kinders van Ater, die kinders van Talmon, die kinders van Akkub, die kinders van HatĂta, die kinders van Sobai, honderd-agt-en-dertig.
46 Die tempeldienaars: die kinders van SĂha, die kinders van HasĂșfa, die kinders van TĂĄbbaot;
47 die kinders van Keros, die kinders van Sia, die kinders van Padon;
48 die kinders van LebĂĄna, die kinders van HĂĄgaba, die kinders van Salmai;
49 die kinders van Hanan, die kinders van Giddel, die kinders van Gahar;
50 die kinders van ReĂĄJaH, die kinders van Resin, die kinders van NekĂłda;
51 die kinders van Gassam, die kinders van Ussa, die kinders van Paséag;
52 die kinders van BĂ©sai, die kinders van die MeĂŒniete, die kinders van die Nefisiete;
53 die kinders van Bakbuk, die kinders van HakĂșfa, die kinders van Harhur;
54 die kinders van Baslut, die kinders van MehĂda, die kinders van Harsa;
55 die kinders van Barkos, die kinders van SĂsera, die kinders van Temag;
56 die kinders van NesĂag, die kinders van HatĂfa.
57 Die kinders van die dienaars van Salomo: die kinders van Sotai, die kinders van SofĂ©ret, die kinders van PerĂda;
58 die kinders van JĂĄĂ€la, die kinders van Darkon, die kinders van Giddel;
59 die kinders van ShafåtJaH, die kinders van Hattil, die kinders van Pogéret-Hassebåim, die kinders van Amon
60 al die tempeldienaars en die kinders van die dienaars van Salomo: driehonderd-twee-en-negentig.
61 En dit is hulle wat opgetrek het uit Tel-Melag, Tel-Harsa, Kerub, Addon en Immer, maar wat nie hul familie en hul saad kon aanwys, of hulle uit JisraEl afkomstig was nie -
62 die kinders van DelĂĄJaH, die kinders van TobiJaH, die kinders van NekĂłda: seshonderd-twee-en-veertig.
63 En van die priesters: die kinders van KabĂĄJaH, die kinders van Hakkos, die kinders van BarsĂllai, wat uit die dogters van BarsĂllai, die Gileadiet, ân vrou geneem het en na hulle naam genoem is.
64 Hulle het hul stamboom gesoek onder die wat in die register opgeneem is, maar dit was nie te vinde nie; daarom is hulle gekleurd verklaar, onbevoeg vir die priesterskap.
65 En die goewerneur het aan hulle gesĂȘ dat hulle nie mag eet van die Apartheid van die Aparthede nie, totdat die priester sou optree met Urim en Tummim.
66 Die hele vergadering saam was twee-en-veertigduisend-driehonderd-en-sestig;
67 behalwe hulle slawe en hulle slavinne; dié was seweduisend-driehonderd-sewe-en-dertig. En hulle het tweehonderd-vyf-en-veertig sangers en sangeresse gehad.
68 Hulle perde was sewehonderd-ses-en-dertig; hulle muile tweehonderd-vyf-en-veertig;
69 kamele, vierhonderd-vyf-en-dertig; esels, sesduisend-sewehonderd-en-twintig.
70 En ân deel van die hoofde van die vaders het bygedra vir die werk; die goewerneur se bydrae tot die fonds was: in goud duisend dragmes, vyftig sprinkelflesse, vyfhonderd-en-dertig priesterrokke.
71 En van die hoofde van die vaders het gegee vir die boufonds: in goud twintigduisend dragmes, en in silwer tweeduisend-tweehonderd mines.
72 En wat die res van die volk gegee het, was: in goud twintigduisend dragmes, en in silwer tweeduisend mines, en sewe-en-sestig priesterrokke.
73 So het dan die priesters en die Leviete en die poortwagters en die sangers en van die volk en die tempeldienaars en die hele JisraEl in hulle stede gaan woon en toe die sewende maand aankom, terwyl die kinders van JisraEl in hulle stede was,
Ezra lees die Wet voor. Die Fees van Takskuilings word gevier.
1Â EN toe die sewende maand aankom, terwyl die kinders van JissraEl in hulle stede was,
2 het die hele volk soos een man op die plein voor die Waterpoort bymekaargekom en aan Ezra, die skrifgeleerde, gesĂȘ om die Boekrol van die Wet van MoshĂš, wat JaHWeH JisraEl beveel het, te bring.
3 En Ezra, die priester, het die Wet voor die vergadering gebring, manne sowel as vroue en almal wat met verstand kon luister, op die eerste dag vanaf die sewende maand.
4 En hy het uit haar voorgelees voor die plein wat voor die Waterpoort was, vandat dit lig geword het tot die middag, in teenwoordigheid van die manne en die vroue en die wat kon verstaan; en die ore van die hele volk was op die Boekrol van die Wet gerig.
5 En Ezra, die skrifgeleerde, het op ân houtverhoog gestaan wat hulle vir die geleentheid gemaak het, en langs hom het aan sy regterhand gestaan: MattithJaH en Sema en AnaJaH en UriJaH en GielkiJaH en MaĂ seiJĂąH; en aan sy linkerhand: PedahJaH en MisahaEl en MalkiJaH en Hasum en HasbaddĂĄna, ZekarJaH, MesĂșllam.
6 En Ezra het die Boekrol oopgemaak voor die oë van die hele volk, want hy het bokant die hele volk gestaan; en toe hy hom oopmaak, het die hele volk opgestaan.
7 En Ezra het JaHWeH, die Elohim die Grote, geloof, en die hele volk het geantwoord: Amein, amein! met opheffing van hulle hande; en hulle het hul gebuig en tot JaHWeH neergebuig met die gesig na die Aarde toe.
8 En Jehshua en Bani en SerĂ©bJaH, Jamin, Akkub, SĂĄbbetai, HodiJaH, MaĂ seiJĂąH, KelĂta, AzarJaH, JĂŽWzabad, Hanan, PelaJaH en die Leviete het die volk in die Wet onderrig onderwyl die volk op hulle plek bly staan.
9 En hulle het uit die Boekrol van die Wet van die Elohim, duidelik voorgelees en haar verklaar, sodat hulle verstaan het wat voorgelees is.
10 Daarop het NegemJaH - hy was die goewerneur - en Ezra, die priester, die skrifgeleerde, en die Leviete wat die volk onderrig, aan die hele volk gesĂȘ: Die dag - apart gestel is sy aan JaHWeH julle Elohey; treur nie en ween nie! Want die hele volk het geween toe hulle die Woorde van die Wet hoor.
11 Verder het hy vir hulle gesĂȘ: Gaan, eet lekker spys en drink soet dranke en stuur porsies aan hulle vir wie niks berei is nie; want hierdie dag is apart gestel aan onse Meester. Wees dan nie bedroef nie, want die Blydskap in JaHWeH - sy is julle beskutting.
12 En die Leviete het die hele volk tot bedaring gebring en gesĂȘ: Wees stil! want hierdie dag is apart gestel; wees dus nie bedroef nie.
13 Toe het die hele volk weggegaan om te eet en te drink en porsies te stuur en groot vreugde te bedrywe; want hulle het ag gegee op die Woorde wat aan hulle bekend gemaak is.
14 En op die tweede dag het die hoofde van die vaders van die hele volk, die priesters en die Leviete by Ezra, die skrifgeleerde, vergader om naamlik die woorde van die Wet te ondersoek.
15 Toe vind hulle uit dat in die Wet wat JaHWeH deur die diens van MoshĂš beveel het, geskrywe was dat die kinders van JisraEl op die Fees in die sewende maand in ân takskuiling moes woon,
16 en dat hulle moes afkondig en rondstuur deur al hulle stede en in Jerusalem om te sĂȘ: Trek uit op die gebergte en bring olyftakke en oliewenhouttakke en mirtetakke en palmtakke en takke van digte bome om takskuilings te maak soos geskrywe is.
17 En die volk het uitgetrek en dit gebring en vir hulle takskuilings gemaak, elkeen op sy dak en op hulle erwe en in die voorhowe van die Huis van die Elohim en op die plein van die Waterpoort en op die plein van die Efraimspoort.
18 En die hele vergadering wat uit die gevangenskap teruggekom het, het takskuilings gemaak en in die takskuilings gewoon; want van die dae van JeHĂŽWshua af, die seun van Nun, tot op daardie dag het die kinders van JisraEl nie sĂł gedoen nie; en daar was baie groot blydskap.
19 En hy het dag vir dag, van die eerste dag af tot die laaste dag toe, voorgelees uit die Boekrol van die Wet van die Elohim; en hulle het sewe dae lank Fees gehou en op die agtste dag ân Feestyd volgens Verordening.
[Vgl:Â Â 1 Ezra 9:38-56]
⊠JisraEl het hulle afgeskei van al die volksvreemdes âŠ
1Â EN op die vier-en-twintigste dag vanaf hierdie maand het die kinders van JisraEl vergader en gevas in rouklere en met Adamah[adamiet se Aarde] op hulle hoof.
2 En die saad van JisraEl het hulle geskei van al die seuns van die uitlanders, en hulle het gaan staan en belydenis gedoen van hulle oortredinge en die skandelikheid van hulle vaders.
3 En hulle het van hulle plek opgestaan, en gedurende ân vierde deel van die dag gelees uit die Boekrol van die Wet van JaHWeH hulle Elohey, en gedurende ân vierde deel belydenis gedoen en neergebuig tot JaHWeH hulle Elohey.
4 En op die verhoog van die Leviete het Jehshua en Bani, KadmiEl, SebanJaH, Bunni, SerĂ©bJaH, Bani, KenĂĄni opgestaan en met ân groot stem JaHWeH hulle Elohey aangeroep.
5 En die Leviete Jehshua en KadmiEl, Bani, HasabneJaH, SerĂ©bJaH, HodiJaH, SebanJaH, PetagJaH het gesĂȘ: Staan op, loof JaHWeH julle Elohey van ewigheid tot in ewigheid! En laat hulle U Glansryke Naam loof wat bo alle lof en prys verhewe is!
6 U is alleen JaHWeH, U het die Hemele, die hoogste Hemele en al sy leërmagte, gemaak, die Aarde en alles wat op haar is, die seë en alles wat in hom is, en U hou dit alles in die lewe, en die leërmagte van die Hemele buig hulle voor U neer.
7 Hy [is] JaHWeH, die Elohim van julle, wat Abram uitverkies het en hom uit Ur van die Chaldeërs uitgelei het en sy naam tot Abraham gemaak het.
8 En U het sy hart getrou bevind voor U Aangesig, en U het met hom die Verbond gesluit om die Aarde te gee van die KanaÀniete, Hetiete, Amoriete en Feresiete en Jebusiete en Girgasiete, om haar aan sy saad te gee; en U het U Woorde vervul, want U is regverdig.
9 En U het die ellende van ons vaders in Egipte aangesien en hulle geroep by die Skelfsee gehoor,
10 en U het tekens en wonders gedoen aan Farao en aan al sy dienaars en aan die hele volk van sy Aarde; want U het geweet dat hulle vermetel teen hulle gehandel het, en U het vir U ân Naam gemaak soos Hy vandag is.
11 En die see het U voor hulle geklowe, sodat hulle op droĂ« grond dwarsdeur die see getrek het; maar hulle vervolgers het U in die kolke gewerp soos ân klip in sterk waters.
12 En U het hulle gelei met die Wolkkolom bedags en met die Vuurkolom snags om die pad vir hulle te verlig waar hulle in haar moes trek.
13 En op die berg Sinai het U neergedaal en met hulle gespreek uit die Hemele, en U het aan hulle suiwer Reg en Wette van Waarheid, suiwer Insettinge en Gebooie gegee.
14 En die Sabbat van U Apartheid het U aan hulle bekend gemaak, en Gebooie en Insettinge en ân Wet deur die diens van U kneg MoshĂš hulle beveel.
15 En U het hulle Brood gegee uit die Hemele vir hulle honger en water vir hulle uit die rots laat uitkom vir hulle dors, en aan hulle gesĂȘ om die Aarde in besit te gaan neem waaromtrent U U hand opgehef het om hulle haar te gee.
16 Maar hulle, naamlik ons vaders, het vermetel gehandel en hulle nek verhard en nie na U Gebooie geluister nie;
17 ja, hulle het geweier om te luister en nie gedink aan U wonders wat U by hulle gedoen het nie; maar hulle het hul nek verhard en in hul wederstrewigheid ân hoof aangestel om terug te gaan na hulle slawerny. Maar U is ân Eloah van vergewing, welwillend en barmhartig, stadig om kwaad te word en groot van Medelye, en U het hulle nie verlaat nie.
18 Selfs toe hulle ân gegote kalf vir hulle gemaak en gesĂȘ het: Dit is jou gode wat jou uit Egipte laat optrek het! - en hulle groot, afskuwelike dinge gedoen het,
19 het U in U grote Barmhartigheid hulle tog nie verlaat in die wildernis nie; die Wolkkolom het nie bedags van hulle gewyk om hulle op die pad te lei nie, en die Vuurkolom ook nie snags om vlr hulle die pad te verlig waar hulle in haar moes trek nie.
20 En U Gees van Suiwerheid het U gegee om hulle te onderrig, en U manna het U nie van hulle mond teruggehou nie en aan hulle water gegee vir hulle dors.
21 En veertig jaar lank het U hulle onderhou in die wildernis; hulle het nie gebrek gehad nie; hulle klere het nie verslyt en hulle voete nie geswel nie.
22 En U het aan hulle koninkryke en volke gegee en dié volgens [bepaalde] grense verdeel; en hulle het die Aarde van Sihon, ja, die Aarde van die koning van Hesbon, en die Aarde van Og, die koning van Basan, in besit geneem.
23 En U het hulle kinders vermenigvuldig soos die Sterre aan die Hemele en hulle in die Aarde ingebring waarvan U aan hulle vaders gesĂȘ het dat hulle sou ingaan om haar in besit te neem.
24 En die kinders het ingegaan en die Aarde in besit geneem, en U het die inwoners van die Aarde, die KanaÀniete, voor hulle onderwerp en dié in hulle hand gegee, hulle konings sowel as die volke van die Aarde, om met hulle te handel soos hulle dit goedvind.
25 En hulle het versterkte stede en vet Adamah[adamiet se Aarde] ingeneem, en huise in besit geneem vol allerhande goeie dinge, uitgekapte putte, Wingerde en Olyfbome en vrugtebome in menigte, en hulle het geëet en versadig en vet geword en weelderig gelewe deur U voortreflike Suiwerheid.
26 Maar hulle het wederstrewig en rebels geword teen U en U Wet agter hulle rug gewerp; en U profete wat hulle gewaarsku het, om hulle na U terug te bring, het hulle gedood en groot, afskuwelike dinge gedoen.
27 Daarom het U hulle oorgegee in die hand van hulle teëstanders, dat dié hulle in benoudheid sou bring. Maar wanneer hulle in die tyd van hulle benoudheid U aangeroep het, het U uit die Hemele gehoor en na U grote Barmhartigheid aan hulle verlossers gegee, dat dié hulle uit die hand van hul teëstanders kon verlos.
28 Maar sodra hulle rus gehad het, het hulle weer besoedel gehandel voor U Aangesig, en U het hulle oorgelewer in die hand van hul vyande, dat dié oor hulle sou heers; as hulle U dan weer aanroep, het U uit die Hemele gehoor en hulle na U Barmhartigheid baie keer gered.
29 En U het hulle gewaarsku om hulle na U Wet terug te bring, maar hulle het vermetel gehandel en nie geluister na U Gebooie nie, en teen U Regsprake, teen haar het hulle oortree, waarvan geld dat ân adamiet haar moet doen, dat hy deur haar kan lewe; en hulle het ân wederstrewige skouer gegee en hulle nek verhard en nie geluister nie.
30 En U was baie jare lankmoedig oor hulle, en U het hulle gewaarsku deur U Gees, deur middel van U profete; maar hulle het geen gehoor gegee nie. Daarom het U hulle oorgegee in die hand van die volke van die Aarde.
31 Maar in U grote Barmhartigheid het U hulle nie volkome vernietig en hulle nie verlaat nie, want U is ân innemende en barmhartige El.
32 Onse Elohey, groot, dapper en gedugte El, wat die Verbond hou en Medelye het met ons, laat dan nou al die moeilikheid nie gering wees voor U Aangesig nie wat ons, ons konings, ons owerstes en ons priesters en ons profete en ons vaders en U hele volk oorgekom het van die dae van die konings van Assur af tot vandag toe.
33 Maar U is regverdig in alles wat oor ons gekom het; want U het in Waarheid gehandel, maar ons het besoedeld gehandel;
34 en ons konings, ons owerstes, ons priesters en ons vaders het U Wet nie volbring en na U Gebooie en U Getuienisse waarmee U hulle gewaarsku het, nie geluister nie.
35 En hulle het in hul koninkryk en by U groot seën wat U hulle geskenk het, en in die wye en vet Aarde wat U aan hulle oorgegee het, U nie gedien nie en hulle nie van hul besoedelde handelinge bekeer nie.
36 Ons is vandag slawe, en die Aarde wat U aan ons vaders gegee het om haar vrug en die suiwere van haar te geniet - op haar is ons slawe.
37 En sy vermeerder haar opbrengs vir die konings wat U oor ons gestel het om ons oortredinge ontwil, en hulle heers oor ons liggame en oor ons vee na hulle vreugde, en ons is in ân groot benoudheid.
Die volk sluit ân Verbond met JaHWeH.
38 MAAR op grond van dit alles sluit ons ân vaste Verbond en beskryf haar; en op die verseĂ«lde stuk het ons owerstes, ons Leviete, ons priesters geteken.
1 EN op die verseëlde stukke het geteken: NegemJaH, die goewerneur, die seun van HagalJaH, en SedekiJaH,
2 SerĂĄJaH, AzarJaH, JirmeJaH,
3 Pasgur, AmarJaH, MalkiJaH,
4 Gattush, SebanJaH, Mallug,
5 Harim, MĂ©remot, ObadJaH,
6 DaniEl, Ginneton, Barug,
7 MesĂșllam, AbiJaH, MĂjamin,
8 MaĂ€zJaH, BĂlgai, ShemaJaH; dit was die priesters.
9 En die Leviete: Jehshua, die seun van AzanJaH, BĂnnuĂŻ van die seuns van HenĂĄdad, KadmiEl,
10 en hulle broers: SebanJaH, HodiJaH, KelĂta, PelaJaH, Hanan,
11 Mika, Rehob, GashabJaH,
12 Sakkur, SerébJaH, SebanJaH,
13 HodiJaH, BanĂ, Beninu.
14 Die hoofde van die volk: PĂĄrhos, Pahat-Moab, Elam, Sattu, Bani,
15 Bunni, Asgad, BĂ©bai,
16 AdĂłnia, Bigwai, Adin,
17 Ater, GizkiJaH, Assur,
18 HodiJaH, Hasum, BĂ©sai,
19 Harif, Anatot, Nobai,
20 MagpĂas, MesĂșllam, Hesir,
21 MeshezabEl, Sadok, JĂĄddua,
22 PelatJaH, Hanan, AnaJaH,
23 Hoséa, HananJaH, Hassub,
24 HallĂłhes, Pilha, Sobek,
25 Rehum, HasĂĄbna, MaĂ seiJĂąH,
26 en AgiJaH, Hanan, Anan,
27 Mallug, Harim, BaÀna.
28 En die res van die volk, die priesters, die Leviete, die poortwagters, die sangers, die tempeldienaars en almal wat hulle afgesonder het van die volke van die Aarde tot die Wet van die Elohim, hulle vroue, hulle seuns en hulle dogters, almal wat enigsins kon verstaan,
29 het by hulle broers, die vername manne onder hulle, aangesluit, en hulle het onder eed en met beswering hulleself verplig om te wandel in die Wet van die Elohim, wat deur die diens van MoshĂš, die kneg van die Elohim, gegee is, en om te hou en te doen al die Gebooie van JaHWeH onse Meester, en Sy Regsprake en Sy Insettinge;
30 verder dat ons ons dogters nie sou gee aan die volke van die Aarde, en hulle dogters nie sou neem vir ons seuns nie;
31 en as die volke van die Aarde koopware en allerhande soorte koring bring om op die Sabbatdag te verkoop, dat ons niks van hulle sou neem op die Sabbat of op ân dag van Apartheid nie; en dat ons in die sewende jaar sal los die las van elke hand.
32 En ons het vir ons die verpligting aangegaan om ons ân derde van ân sikkel in die jaar op te lĂȘ vir die diens van die Huis van onse Elohey,
33 vir die toonbrode en die voortdurende spysbydrae en die voortdurende brandoffer, van die Sabbatte, van die vernuwings, vir die Feestye en vir die Aparthede en vir oortreding om vir JisraEl versoening te doen, en vir enige dienswerk in die Huis van onse Elohey.
34 En ons, die priesters, die Leviete en die volk het die lot gewerp oor die bydrae van die hout, om dit volgens ons families op vasgestelde tye jaar vir jaar te bring na die Huis van onse Elohey om vuur te maak op die altaar van JaHWeH onse Elohey soos geskrywe staan in die Wet;
35 en om die eerstelinge van ons Adamah [die adamiet se Aarde] en die eerstelinge van allerhande vrugtebome jaar vir jaar in die Huis van JaHWeH te bring;
36 en om die eersgeborenes van ons seuns en ons vee, soos geskrywe staan in die Wet, en die eersgeborenes van ons grootvee en ons kleinvee te bring in die Huis van onse Elohey vir die priesters wat diens doen in die Huis van onse Elohey;
37 en dat ons die eerstelinge van ons growwe meel en van ons bydraes en van die vrugte van allerhande bome, van druiwesap en olie, sou bring vir die priesters in die kamers van die Huis van onse Elohey en die tiendes van ons  Adamah [die adamiet se Aarde] vir die Leviete, terwyl hulle, die Leviete, die tiendes sou invorder in al ons landboustede.
38 En die priester, die seun van AĂ€ron, moet by die Leviete wees as die Leviete die tiendes invorder, en die Leviete moet ân tiende van die tiendes na die Huis van onse Elohey bring, in die kamers van die skathuis.
39 Want in die kamers moet die kinders van JisraEl en die kinders van Levi die bydrae van koring, druiwesap en olie bring, omdat die gereedskap van die Apartheidsplek en die diensdoenende priesters en die poortwagters en die sangers daar is; want ons wou die Huis van onse Elohey nie verwaarloos nie.
Verdeling van die nuwe inwoners tussen Jerusalem en die ander dele van die Aarde.
1Â EN die owerstes van die volk het in Jerusalem gewoon, maar die res van die volk het die lot gewerp om een uit tien daartoe te bring om in Jerusalem; Stad van die Apartheid te woon, en nege dele in die stede.
2 En die volk het al die manne geseën wat hulle vrywillig aangebied het om in Jerusalem te woon.
3 En dit is die hoofde van die provinsie wat in Jerusalem gewoon het. In die stede van JeHûWdah het hulle elkeen in sy besitting in hulle stede gewoon: JisraEliete, die priesters en die Leviete en die tempeldienaars en die kinders van die dienaars van Salomo.
4 En in Jerusalem het van die kinders van JeHûWdah en van die kinders van Benjamin gewoon. Van die kinders van JeHûWdah: AtaJaH, die seun van UzziJaH, die seun van ZekarJaH, die seun van AmarJaH, die seun van ShafåtJaH, die seun van MahalalEl, van die seuns van Peres;
5 en MaĂ seiJaH, die seun van Barug, die seun van KolhĂłse, die seun van HazaJaH, die seun van AdĂĄJaH, die seun van JĂŽWjarib, die seun van ZekarJaH, die Selaniet.
6 Al die seuns van Peres wat in Jerusalem gewoon het, was vierhonderd-agt-en-sestig, krygs-manne.
7 En dit is die kinders van Benjamin: Sallu, die seun van MesĂșllam, die seun van JĂŽWed, die seun van PedahJaH, die seun van KolĂĄJaH, die seun van MaĂ seiJaH, die seun van IthiEl, die seun van JeshaJaH;
8 en nĂĄ hom GĂĄbbai-SĂĄllai, negehonderd-agt-en-twintig.
9 En JÎWEl, die seun van Sigri, was opsigter oor hulle; en JeHûWdah, die seun van Hassénua, was tweede in rang oor die Stad.
10 Van die priesters: JedaJaH, die seun van JĂŽWjarib, Jagin,
11 SerĂĄJaH, die seun van GielkiJaH, die seun van MesĂșllam, die seun van Sadok, die seun van MĂ©rajot, die seun van AhĂtub, die vors van die Huis van die Elohim.
12 En hulle broers wat die werk verrig het in die Tempel, was agthonderd-twee-en-twintig; en AdĂĄJaH, die seun van JerĂłham, die seun van PalalJaH, die seun van Amsi, die seun van ZekarJaH, die seun van Pasgur, die seun van MalkiJaH,
13 en sy broers, hoofde van die vaders, was tweehonderd-twee-en-veertig; en AmĂĄsai, die seun van AzarEl, die seun van Agsai, die seun van MesĂllemot, die seun van Immer,
14 en hulle broers, dapper dapperes, was honderd-agt-en-twintig, en opsigter oor hulle was ZabdiEl, die seun van HaggedĂłlim.
15 En van die Leviete: ShemaJaH, die seun van Hassub, die seun van AsrĂkam, die seun van GashabJaH, die seun van Bunni,
16 en SĂĄbbetai en JĂŽWzabad, van die hoofde van die Leviete, was oor die buitewerk van die Huis van die Elohim.
17 En MattĂĄnJaH, die seun van Mika, die seun van Sabdi, die seun van Asaf, leier van die lofsang, wat die Loof [Hom] aanhef by die gebed; en BakbukJaH, die tweede in rang onder sy broers; en Abda, die seun van SĂĄmmua, die seun van Galal, die seun van JedĂștun.
18 Al die Leviete in die Stad van die Apartheid was tweehonderd-vier-en tagtig.
19 En die poortwagters: Akkub, Talmon, en hulle broers wat wag gehou het by die poorte, was honderd-twee-en-sewentig.
20 En die ander JisraEliete, priesters en Leviete, was in al die stede van JeHûWdah, elkeen in sy erfdeel.
21 En die tempeldienaars het gewoon op die Heuwel; en Siha en Gispa was oor die tempeldienaars.
22 En opsigter van die Leviete in Jerusalem was Ussi, die seun van Bani, die seun van GashabJaH, die seun van MattĂĄnJaH, die seun van Mika, van die seuns van Asaf, die sangers, vir die werk in die Huis van die Elohim;
23 want daar was ân bevel van die koning aangaande hulle: ân vaste ordening vir die sangers, na die eis van elke dag.
24 En PetagJaH, die seun van MeshezabEl, van die seuns van Serag, die seun van JeHûWdah, was verteenwoordiger van die koning in enige saak van die volk.
25 En wat die dorpe in hulle buiteveld betref, van die kinders van JeHûWdah het gewoon in Kirjat-Arba en sy onderhorige plekke, en in Dibon en sy onderhorige plekke, en in JekabtzeEl en sy dorpe,
26 en in Jehshua en in MolĂĄda en in Bet-Pelet
27 en in Hasar-Sual en in Berséba en sy onderhorige plekke,
28 en in Siklag en in MegĂłna en sy onderhorige plekke,
29 en in En-Rimmon en in Sorea en in Jarmut,
30 SanĂłag, AdĂșllam en hulle dorpe, Lagis en sy buiteveld, AsĂ©ka en sy onderhorige plekke; en hulle het in laers gestaan van BersĂ©ba af tot by die Vallei van Verbranding.
31 En die kinders van Benjamin: van Geba af in Migmas en Aja en BetEl en sy onderhorige plekke,
32 Anatot, Nob, AnanJaH,
33 Hasor, Rama, GĂttaim,
34 Hadid, SebĂłim, NebĂĄllat,
35 Lod en Ono, die Handwerkersdal.
36 En van die Leviete het afdelings van JeHûWdah by Benjamin behoort.
Lys van priesters en Leviete.
1Â EN dit is die priesters en die Leviete wat saam met SerubbĂĄbel, die seun van ShealtiEl, en Jehshua opgetrek het: SerĂĄJaH, JirmeJaH, Ezra,
2 AmarJaH, Mallug, Gattush,
3 ShekanJaH, Rehum, MĂ©remot,
4 Iddo, GĂnnetoi, AbiJaH,
5 MĂjamin, MaadJaH, Bilga,
6 ShemaJaH en JĂŽWjarib, JedaJaH,
7 Sallu, Amok, GielkiJaH, JedaJaH; dit was die hoofde van die priesters en van hulle broers in die dae van Jehshua.
8 En die Leviete was: Jehshua, BĂnnuĂŻ, KadmiEl, SerĂ©bJaH, JeHĂ»Wdah, MattĂĄnJaH wat met sy broers die leiding by die kore gehad het.
9 En BakbukJaH en Unni, hulle broers, het by die dienste teenoor hulle gestaan.
10 En Jehshua was die vader van JĂŽWjakim; en JĂŽWjakim was die vader van Ăliasib, en El-Jashib die vader van JĂŽWjada,
11 en JĂŽWjada die vader van JĂŽWnathan, en JĂŽWnathan die vader van JaddĂșa.
12 En in die dae van JĂŽWjakim was die priesters, die hoofde van die vaders: van SerĂĄJaH, MerĂĄja; van JirmeJaH, HananJaH;
13 van Ezra, MesĂșllam; van AmarJaH, JeHĂŽWganan;
14 van Mallugi, JĂŽWnathan; van SebanJaH, JĂŽWsef;
15 van Harim, Adna; van MĂ©rajot, HĂ©lkai;
16 van Iddo, ZekarJaH; van GĂnneton, MesĂșllam;
17 van AbiJaH, Sigri; van MĂnjamin, van MowadJaH, PĂltai;
18 van Bilga, SĂĄmmua; van ShemaJaH, JeHĂŽWnathan;
19 en van JĂŽWjarib, MĂĄttenai; van JedaJaH, Ussi;
20 van SĂĄllai, KĂĄllai; van Amok, Heber;
21 van GielkiJaH, GashabJaH; van JedaJaH, NethanEl.
22 Wat die Leviete betref - in die dae van El-Jashib, JĂŽWjada en JĂŽWganan en JaddĂșa is die hoofde van die vaders opgeskrywe, en die priesters tot aan die regering van DarĂus, die Pers.
23 Die kinders van Levi, die hoofde van die vaders, is opgeskrywe in die Boekrol van die kronieke tot die dae van JĂŽWganan, die seun van El-Jashib.
24 En die hoofde van die Leviete was: GashabJaH, SerébJaH en Jehshua, KadmiEl, en hulle broers was teenoor hulle om te loof [en] te dank volgens die bevel van Dawid, die man van die Elohim, wag naas wag:
25 MattĂĄnJaH en BakbukJaH, ObadJaH, MesĂșllam, Talmon, Akkub was poortwagters wat wag gehou het by die voorraadkamers van die poorte.
26 Hulle was in die dae van JĂŽWjakim, die seun van Jehshua, die seun van JĂŽWtsadak, en in die dae van NegemJaH, die goewerneur, en van die priester Ezra, die skrifgeleerde.
Inwyding van die muur van Jerusalem.
27 EN by die inwyding van die muur van Jerusalem is die Leviete uit al hulle woonplekke gesoek, om hulle na Jerusalem te bring ten einde die inwyding te hou met danksegging en met sang - simbale, harpe en siters.
28 Toe het die seuns van die sangers byeengekom uit die streek rondom Jerusalem sowel as uit die dorpe van die Netofatiete,
29 en uit Bet-Gilgal en uit die buiteveld van Geba en AsmĂĄwet, want die sangers het vir hulle dorpe rondom Jerusalem gebou.
30 En die priesters en die Leviete het hulleself gesuiwer , en die volk en die poorte en die muur gesuiwer .
31 En ek het die owerstes van JeHûWdah bo-op die muur laat klim en twee groot dankseggings[groepe] opgestel en optogte, een na regs bo-op die muur na die Aspoort toe;
32 en agter hulle aan het geloop: HoshiJaH en die helfte van die owerstes van JeHûWdah,
33 en AzarJaH, Ezra en MesĂșllam,
34 JeHûWdah en Benjamin en ShemaJaH en JirmeJaH,
35 en van die seuns van die priesters met trompette, ZekarJaH, die seun van JĂŽWnathan, die seun van ShemaJaH, die seun van MattĂĄnJaH, die seun van MikaJaH, die seun van Sakkur, die seun van Asaf,
36 en sy broers ShemaJaH en AzarEl, MĂlalai, GĂlalai, MaĂ€i, NethanEl en JeHĂ»Wdah, HanĂĄni, met die musiekinstrumente van Dawid, die man van die Elohim; en Ezra, die skrifgeleerde, voor hulle uit.
37 En by die Fonteinpoort het hulle, reg voor hulle uit, met die trappe van die Stad van Dawid opgegaan, waar die muur opgaan bo die huis van Dawid, tot by die Waterpoort teen die ooste.
38 En die tweede [groep] dankbetuigers het in teenoorgestelde rigting getrek, en ek met die helfte van die volk agteraan, bo-op die muur by die Bakoond-toring langs tot by die Breë Muur;
39 verder by die Efraimspoort langs en die Ou Poort en die Vispoort en die toring GanånEl en die toring Hamméa tot by die Skaapspoort; en hulle het bly staan by die Gevangenispoort.
40 Toe het die twee [groepe] dankbetuigers in die Huis van die Elohim gaan staan, en ek en die helfte van die leiers met my saam;
41 en die priesters El-Jakim, MaĂ seiJĂąH, MĂnjamin, MikaJaH, ElJĂŽWeynay, ZekarJaH, GanĂĄnJaHmet trompette,
42 en MaĂ seiJĂąH en ShemaJaH en El-Azar en Ussi en JeHĂŽWganan en MalkiJaH en Elam en Eser. En die sangers het hulle laat hoor, en JizragJaH was die leier.
43 En op dié dag het hulle baie slagdiere geslag en was vrolik; want die Elohim het hulle groot Vreugde verskaf, en ook die vroue en kinders was vrolik, sodat die Vreugde van Jerusalem tot ver weg gehoor is.
Herstelling van die tiendes.
44 EN op dié dag is manne aangestel oor die kamers vir die voorrade, die bydraes, die eerstelinge en die tiendes, om daarin die wetlike bydraes volgens die landerye van die stede vir die priesters en die Leviete te versamel; want JeHûWdah was bly oor die priesters en die Leviete wat in die diens gestaan het.
45 En hulle het die Ordening van hulle Elohey en die ordening van die suiwering onderhou; ook die sangers en die poortwagters, volgens die bevel van Dawid [en] sy seun Salomo.
46 Want in die dae van Dawid en Asaf, van die voortyd af, lĂȘ die oorsprong van die sangers en [leiers van] die lofsang en die danksegging aan Elohim.
47 En die hele JisraEl het in die dae van SerubbĂĄbel en in die dae van NegemJaH die aandele van die sangers en van die poortwagters gegee, na die eis van elke dag; en hulle het die apartgesteldes afgegee aan die Leviete, en die Leviete het die apartgesteldes afgegee aan die seuns van AĂ€ron.
Ja, julle vermeerder die toorngloed oor JisraEl deur die Sabbat te besoedel!
1 OP dié dag is daar voor die ore van die volk voorgelees uit die Boekrol van MoshÚ, en daarin het geskrywe gestaan dat geen Ammoniet of Moabiet tot in ewigheid in die vergadering van die Elohim mag kom nie,
2 omdat hulle die kinders van JisraEl nie teĂ«gekom het met brood en water nie, en BĂleam teen hulle gehuur het om hulle te vervloek; maar onse Elohey het die vloek in ân seĂ«n verander.
3 En toe hulle die Wet hoor, het hulle al die mense van gemengde bloed uit JisraEl afgesonder. (Exodus 20:14)
4 Maar tevore het El-Jashib, die priester wat oor die kamers van die Huis van onse Elohey aangestel was, ân verwant van TobiJaH,
5 vir hom ân groot kamer ingerig waar hulle vroeĂ«r die spysbydrae, die wierook en die gereedskap en die tiendes van koring, druiwesap en olie, die bydrae volgens die Wet vir die Leviete en die sangers en die poortwagters, en die bydrae aan die priesters neergesit het.
6 Maar gedurende dit alles was ek nie in Jerusalem nie; want in die twee-en-dertigste jaar van ArtasĂĄsta, die koning van Babel, het ek by die koning gekom; en nĂĄ verloop van tyd het ek verlof gevra van die koning
7 en na Jerusalem gekom. Toe het ek die kwaad opgemerk wat El-Jashib gedoen het deur vir TobiJaH ân kamer in die voorhowe van die Huis die van Elohim in te rig.
8 En ek was erg ontstemd, sodat ek al die huisraad van TobiJaH uit die kamer buitentoe gegooi het,
9 met die bevel dat hulle die kamers moes suiwer; en ek het die stukke gereedskap van die Huis van die Elohim, die spysbydrae en die wierook daarin teruggebring.
10 Ook het ek verneem dat die aandele van die Leviete nie gegee is nie, sodat die Leviete en die sangers wat die dienswerk moes verrig, elkeen na sy landerye gevlug het.
11 En ek het met die leiers getwis en gesĂȘ: Waarom is die Huis van die Elohim in verwaarlosing? En ek het hulle bymekaar laat kom en hulle weer op hulle pos aangestel.
12 En die hele JeHûWdah het die tiendes van koring en druiwesap en olie na die voorraadkamers gebring.
13 En oor die voorraadkamers het ek SelemJaH, die priester, en Sadok, die skrywer, en PedahJaH, uit die Leviete, as skatmeesters aangestel; en as hulp vir hulle: Hanan, die seun van Sakkur, die seun van MattĂĄnJaH, omdat hulle vertroubaar geag is; en hulle moes aan hulle broers uitdeel.
14 Dink hierom aan my, my Elohey, en delg tog my dade van Medelye nie uit wat ek aan die Huis van my Elohey en aan die instellinge daarvan bewys het nie.
15 In diĂ© dae het ek in JeHĂ»Wdah parskuipe gesien wat op die Sabbat getrap word â vragte koring wat op esels gelaai en ingebring word, en ook wyn, druiwe en vye en allerhande vragte, en dit is op die Sabbatdag in Jerusalem ingebring; en ek het teen hulle geprotesteer op die dag toe hulle wildsvleis verkoop het.
16 Ook die Tiriërs wat in haar gewoon het, het vis en allerhande koopware ingebring en op die Sabbat aan die kinders van JeHûWdah selfs in Jerusalem verkoop.
17 En ek het met die edeles van JeHĂ»Wdah getwis en vir hulle gesĂȘ: Watter besoedelde ding is dit wat julle doen, dat julle die Sabbatdag besoedel het?
18 Het julle vaders nie so gehandel, sodat onse Elohey oor ons en oor hierdie Stad al hierdie rampe gebring het nie? Ja, julle vermeerder die brandende Woede oor JisraEl deur die Sabbat te besoedel!
19 En sodra dit in die Poorte van Jerusalem voor die Sabbat donker was, het ek gesĂȘ dat die deure gesluit moes word; en ek het gesĂȘ dat hulle dit nie mag oopmaak tot na die Sabbat nie, en van my kinders het ek by die Poorte aangestel: geen vrag mag op die Sabbatdag inkom nie.
20 Toe het die koopmans en handelaars in allerhande koopware ân paar keer buitekant Jerusalem vernag.
21 Maar ek het hulle gewaarsku en vir hulle gesĂȘ: Waarom vernag julle voor die muur? As julle dit weer doen, sal ek die hand aan julle slaan. Van diĂ© tyd af het hulle nie meer op die Sabbat gekom nie.
22 Verder het ek aan die Leviete gesĂȘ dat hulle hul moes suiwer en die Poorte kom bewaak om die Sabbatdag apart te stel. Dink ook hierom aan my, my Elohey, en ontferm U oor my na die grootheid van U Medelye.
23 In dié dae het ek ook manne van JeHûWdah gesien wat Asdodiese, Ammonitiese, Moabitiese vroue getrou het.
24 En van hulle kinders het die helfte Asdodies gepraat, of die taal van watter volk ook al; maar hulle kon geen Hebreeus praat nie.
25 Daarom het ek met hulle getwis en hulle gevloek, en sommige van hulle geslaan en die hare uitgepluk en hulle by Elohim besweer: Julle mag julle dogters nie aan hulle seuns gee, en julle mag nie van hulle dogters vir julle seuns of vir julleself neem nie!
26 Het Salomo, die koning van JisraEl, nie deur hulle oortree nie? Alhoewel daar onder baie nasies nie ân koning gewees het soos hy nie en hy ân liefling van sy Elohey was, sodat Elohim hom as koning aangestel het oor die hele JisraEl, het die uitlandse vroue hom tog laat oortree.
27 Moet ons nou van julle hoor dat julle hierdie menigte besoedelde dade pleeg, om te oortree teen onse Elohey deur bastervroue te trou?
28 En een van die seuns van JĂŽWjada, die seun van die hoĂ«priester El-Jashib, was ân skoonseun van Sanballat, die Horoniet; daarom het ek hom van my af weggejaag.
29 Dink aan hulle, my Elohey, oor die verswarting van die priesterskap en van die Verbond met die priesterskap en met die Leviete.
30 So het ek hulle dan gesuiwer van al wat baster was, en die diensordeninge vir die priesters en die Leviete vasgestel vir elkeen in sy werk,
31 ook vir die bydrae van die hout op vasgestelde tye en vir die eerstelinge. Dink aan my, my Elohey, aan my suiwer dade!
Die liefde van JaHWeH vir sy volk.
1Â DIE las van die Woord van JaHWeH aan JisraEl deur die diens van MaleĂĄgi.
2 Ek het julle liefgehad, sĂȘ JaHWeH. Nogtans vra julle: Waarin het U ons liefgehad? Is Esau nie die broer van Jakob nie? spreek JaHWeH. Tog het Ek Jakob liefgehad,
3 maar Esau het Ek gehaat en sy gebergte ân verwoesting gemaak en sy erfdeel aan die jakkalse van die wildernis [prysgegee]. [Wysheid van Salomo 11:24; Wysheid van Sirah 15:11]
4 As Edom sĂȘ: Ons is wel verwoes, maar ons sal die puinhope weer opbou - dan sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag dit: Laat hulle bou, Ek breek haar tog af; en die mense sal haar noem: Grondgebied van besoedeling, en: Die volk waarop JaHWeH vertoornd is tot in ewigheid!
5 En julle oĂ« sal haar aanskou, en julle sal sĂȘ: Groot is JaHWeH oor die gebied van JisraEl!
6 ân Seun eer sy vader, en ân slaaf sy eienaar. As Ek dan ân Vader is, waar is My Eer? En as Ek die Meester is, waar is die Vrees vir My? sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag aan julle, o priesters, wat My Naam verag! Maar julle sĂȘ: Waardeur het ons U Naam verag?
7 Julle bring besoedelde Brood na My altaar, en dan vra julle: Waardeur het ons U besoedel? Deurdat julle sĂȘ: Die tafel van JaHWeH is veragtelik.
8 En as julle ân blinde [dier] nader bring om te slag, is dit nie besoedel nie! En as julle ân lam of ân siek dier bring, is dit nie besoedel nie! Bring haar tog nader vir jou goewerneur! Sal hy ân welgevalle aan jou hĂȘ of jou goedgesind wees? sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
9 Smeek dan nou tog die Aangesig van El, dat Hy Ons goedgunstig kan wees! Sulke dinge is deur julle gedoen - sal Hy dan om julle ontwil goedgesind wees? sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
10 Ag, was daar maar iemand onder julle wat die deure wou sluit, sodat julle nie tevergeefs vuur op My altaar kan aansteek nie! Ek het in julle geen welgevalle nie, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, en in ân spysbydrae uit julle hand het Ek geen behae nie.
11 Want van die opgang van die son tot sy ondergang toe is My Naam groot onder die nasies; en in elke plek word tot Eer van My Naam reukwerk gebring en ân suiwer spysbydrae; want My Naam is groot onder die nasies, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
12 Julle daarenteen besoedel Hom as julle sĂȘ: Die tafel van my Meester is vermeng, en die opbrengs, selfs die vleis is veragtelik.
13 En julle sĂȘ: Kyk, wat ân moeite! En julle verag hom, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag; en julle bring geroofde en lam en siek [diere] - so bring julle dan die spysbydrae! Kan Ek haar met welgevalle uit julle hand aanneem? sĂȘ JaHWeH.
14 Vervloek is ook die bedrieĂ«r wat, terwyl daar onder sy kleinvee ân manlike dier is, ân Gelofte doen en tog iets wat vermink is, aan die Meester slag; want Ek is ân groot Koning, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, en My Naam is gevrees onder die nasies.
Straf oor die priesters aangekondig.
1Â EN nou, priesters, tot julle kom hierdie Gebod.
2 As julle nie gehoor gee nie, en as julle dit nie ter harte neem om My Naam Eer te bewys nie, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, dan sal Ek die vloek onder julle stuur en julle seĂ«ninge in ân vloek verander; ja, Ek het haar alreeds vervloek, omdat julle niks ter harte neem nie.
3 Kyk, Ek sal julle saad bedreig, en Ek sal mis op julle gesigte strooi, die mis van julle feeste; en hulle sal julle na die [mishoop] dra.
4 En julle sal gewaar word dat Ek julle hierdie Gebod gestuur het, dat sy My Verbond kan wees met Levi, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
5 My Verbond met hom was die Lewe en die Vrede; en Ek het haar aan hom gegee tot Vrees; en hy het My gevrees en vir My Naam gebewe. [NĂșmeri 25:12]
6 Die Wet van Waarheid was in sy mond, en onreg is op sy lippe nie gevind nie; in Vrede en Geregtigheid het hy met My gewandel, en baie het hy van ongeregtigheid teruggebring.
7 Want die lippe van ân priester moet Kennis bewaar, en uit sy mond word die Wet gesoek, want hy is ân boodskapper van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag. [2 Ezra 1:40]
8 Maar jĂșlle het van die Weg afgewyk, julle het baie teen die Wet laat struikel, julle het die Verbond met Levi verbreek, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
9 So maak Ek julle dan ook veragtelik en gering by die hele volk, omdat julle My Weë nie hou nie en draai teen die Wet.
10 Het Ons nie almal een Vader nie? Het een El Ons nie geskape nie? Waarom handel Ons dan verraderlik met mekaar, deur die Verbond van Ons vaders te besoedel?
11 JeHĂ»Wdah het verraderlik gehandel, en 'n gruwel is in JisraEl en in Jerusalem gepleeg; want JeHĂ»Wdah het die Apartheid van JaHWeH, wat Hy liefhet, vermeng, en hy is besitter van die dogter van ân volksvreemde god. [JirmeJaH 3:8]
12 Mag JaHWeH van die man wat so iets doen, uitroei hom wat roep en hom wat antwoord gee uit die tente van Jakob, en hom wat ân spysbydrae aan JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag bring.
13 En boonop doen julle dit: julle bedek die altaar van JaHWeH met trane, met geween en versugting, omdat Hy Hom nie meer wend na die spysbydrae nie en haar van julle hand nie aanneem as welgevallig nie.
14 En julle vra: Waarom? Omdat JaHWeH getuie is tussen jou en die Vrou van jou jeug wie jy verraai het, terwyl sy tog jou metgesel is en die Vrou van jou Verbond.
15 Het Hy dan nie een [adamiet] gemaak nie, hoewel Hy gees oorgehad het? En waarom die een? Hy het ân saadlyn van Elohim gesoek. Neem julle dan in ag ter wille van julle gees en verraai nie die Vrou van jou jeug nie. (GenĂ©sis1:27)
16 Want Ek haat om weg te stuur, sĂȘ JaHWeH, die Elohey van JisraEl, en dat elkeen sy kleed met geweldpleging bedek, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag. Neem julle dan in ag ter wille van julle gees en pleeg nie verraad nie.
17 Julle vermoei JaHWeH met julle woorde. Nogtans vra julle: Waarmee vermoei ons [Hom]? Deurdat julle sĂȘ: Elkeen wat besoedeling doen, is suiwer in die OĂ« van JaHWeH, en in hulle het Hy ân behae; of waar is [anders] die Elohey van die Reg?
Die dag van JaHWeH.
1 KYK, Ek stuur My Boodskapper wat die Weg voor My uit sal baan; dan sal skielik na Sy Tempel kom die Meester na wie julle soek, naamlik die Boodskapper van die Verbond, na wie julle ân begeerte het. Kyk, Hy kom, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag. [JĂŽWEl 2:23]
2 Maar wie kan die dag van Sy koms verdra? En wie kan standhou as Hy verskyn? Want Hy sal wees soos die vuur van die smelter en soos die loog van die wassers.
3 En Hy sal sit: ân smelter en suiweraar van silwer, en Hy sal die seuns van Levi suiwer en hulle louter soos goud en soos silwer, sodat hulle aan JaHWeH in Geregtigheid ân spysbydrae sal bring.
4 Dan sal die spysbydrae van JeHûWdah en Jerusalem vir JaHWeH aangenaam wees soos in die ou dae en soos in die jare van die voortyd.
5 En Ek sal tot julle nader om Regspraak te hou, en Ek sal ân haastige getuie wees teen die towenaars en teen die wat vermeng en teen die meinediges en teen die wat die dagloner in sy loon, die weduwee en die wees verdruk; en teen die wat die besoeker wegstoot en My nie vrees nie, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
6 Want Ek - JaHWeH, het nie verander nie; en julle, kinders van Jakob, is nie verteer nie.
7 Sedert die dae van julle vaders het julle van My Insettinge afgewyk en haar nie onderhou nie. Keer terug na My, en Ek wil na julle terugkeer, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag. Maar julle vra: Waarin moet ons terugkeer?
8 Mag ân adamiet Elohim beroof? Want julle beroof My, en julle sĂȘ: Waarin het ons U beroof? In die tiendes en die bydraes.
9 Met die vloek is julle belaai, en tog beroof julle My, julle, die hele nasie!
10 Bring die hele tiende na die skathuis, sodat daar spys in My Huis kan wees; en beproef My tog hierin, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, of Ek vir julle nie die vensters van die Hemele sal oopmaak en op julle ân oorvloedige seĂ«n sal uitstort nie.
11 Ek sal ook die sprinkaan vir julle afweer, sodat hy die opbrengs van julle Adamah[adamiet se Aarde] nie sal verwoes nie; ook die wynstok op die land sal vir julle nie onvrugbaar wees nie, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
12 En al die nasies sal julle geseĂ«nd noem, omdat julle Aarde Vreugdevol sal wees, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
13 Vermetel is julle woorde teen My, sĂȘ JaHWeH. Maar julle vra: Wat het ons onder mekaar teen U gespreek?
14 Julle het gesĂȘ: Dit is tevergeefs om Elohim te dien, en watter wins is dit vir ons om Sy Verordening te onderhou en in rou voor die Aangesig van JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag te wandel?
15 En nou prys ons die hoogmoediges geseënd; ja hulle wat besoedeling bewerkstellig! [Hulle] tart Elohim en raak vry?
16 Toe het die wat JaHWeH vrees, met mekaar gespreek; en JaHWeH het dit opgemerk en gehoor, en daar is ân Boek van Herinnering voor Sy Aangesig geskrywe vir die wat JaHWeH vrees en Sy Naam Eer. [Odes van Salomo 23; Boekrol van Henog 99:3; JeshaJaH 29:18, 23; 66:4; JesĂ©giEl 4:13; 36:23; 38:7]
17 En hulle sal My tot ân eiendom wees, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag, op die dag wat Ek herstel, en Ek sal met hulle Medelye hĂȘ soos ân man medelye het met sy seun wat hom dien.
18 Dan sal julle weer die onderskeid sien tussen die regverdige en die besoedelde, tussen die wat Elohim dien en die wat Hom nie dien nie.
1 WANT kyk, die Dag kom, en hy brand soos ân oond. Dan sal al die hoogmoediges en almal wat besoedeling bedrywe, ân stoppel wees; en die Dag wat kom, sal hulle aan die brand steek, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag; sodat sy vir hulle geen wortel of tak sal oorlaat nie.
2 Maar vir julle wat My Naam vrees, sal die son van Geregtigheid opgaan, en daar sal genesing onder Sy Vleuels wees; en julle sal uittrek en huppel soos kalwers uit die stal.
3 En julle sal die besoedelde vertrap, want hulle sal soos stof wees onder julle Voetsole op die dag wat Ek herstel, sĂȘ JaHWeH van die skeppings-leĂ«rmag.
4 Dink aan die Wet van MoshĂš, My kneg, wat Ek hom beveel het op Horeb vir die hele JisraEl - Insettinge en Regsprake.
5 Kyk, Ek stuur julle die profeet EliJaH[ûW] voordat die groot en ontsagwekkende dag van JaHWeH aanbreek.
6 En hy sal die hart van die vaders terugbring tot die kinders, en die hart van die kinders tot hulle vaders, sodat Ek nie hoef te kom en die Aarde met die ba
JĂŽWjakim bedroef oor sy kinderloosheid.
1Â IN die geskiedenisse van die twaalf stamme van JisraEl was daar ene JĂŽWjakim, ân baie ryk man.
1a en hy was gewoond om sy gawes dubbeld nader te bring en het gesĂȘ:
1b Wat uit my oorvloed is, sal gaan vir die hele volk, en wat vir my vergifnis van die oortredinge is, sal vir JaHWeH wees tot versoening vir my.
2 Toe het die groot dag van JaHWeH aangebreek en die kinders van JisraEl het hul gawes kom aanbied.
2a En Ruben het teen hom opgetree en gesĂȘ: Jy mag nie eerste jou gawes aanbied nie, aangesien jy geen nageslag in JisraEl verwek het nie.
3 En ek was baie bedroef en het na [die geslagsregisters van] die twaalf stamme van die volk gegaan en gesĂȘ:
3a Ek sal nakyk in die twaalf stamme [se registers] of ek die enigste is wat geen nageslag in JisraEl verwek het nie.
3b En hy het ondersoek ingestel en gevind dat alle regverdiges ân nageslag in JisraEl verwek het.
3c En hy het Abraham, die aartsvader, in herinnering gebring, dat Elohim hom in sy laaste dae ân seun geskenk het, naamlik Isak.
4 En JĂŽWjakim was baie bedroef en het hom nie aan sy vrou vertoon nie, maar hom na die wildernis begewe en daar sy tent opgeslaan.
4a En hy het veertig dae en veertig nagte gevas en by homself gesĂȘ: Ek sal nie afgaan Ăłf vir spyse Ăłf vir drank totdat JaHWeH my Elohey my besoek het nie, en my gebed sal vir my spyse en drank wees.
Anna bedroef oor haar kinderloosheid.
1 TOE het sy vrou Anna tweĂ«rlei klaaglied en tweĂ«rlei treursang aangehef en gesĂȘ: Ek wil my weduweeskap betreur ⊠ek wil my kinderloosheid betreur!
2 En die groot dag van JaHWeH het aangebreek en Judit, haar diensmaagd, sĂȘ:
2a Hoe lank buig u u siel terneer? Kyk, die groot dag van JaHWeH het aangebreek en dan mag u nie treur nie,
2b maar neem hierdie krans wat my werkgeefster my gegee het; ek mag haar nie aansit nie, omdat ek maar ân diensmaagd is en sy ân koninklike voorkoms het. [Opregte 15:31-33 ; Spreuke 4:9]
3 En Anna sĂȘ: Gaan weg van my! Kyk, ek het niks gedoen nie, en JaHWeH het my grootliks verneder; miskien het ân slegte mens haar vir jou gegee en het jy gekom om my ân deelgenoot in jou oortreding te maak.
3a En Judit antwoord: Waarom sal ék u vervloek aangesien JaHWeH u moederskoot toegesluit het om u geen vrug te gee in JisraEl nie!  (Genésis 21:9)
4 En Anna was diep bedroef en het haar rouklere afgelĂȘ en haar hoof gewas en haar bruidsklere aangetrek, en omstreeks die negende uur het sy afgegaan na die tuin om daar te wandel.
4a En sy het ân lourierboom gesien en daaronder gaan sit en tot JaHWeH gebid en gesĂȘ: O Elohey van ons vaders, seĂ«n my en hoor my gebed net soos u die moederskoot van Sarah geseĂ«n en haar ân seun Isak gegee het.
Anna betreur haar lot.
1Â EN terwyl sy opkyk na die Hemele, sien sy ân mossienes in die lourierboom. En sy het by haarself ân klaaglied aangehef en gesĂȘ: Wee my, wie het my verwek? En watter moederskoot het my voortgebring?
3a Want ek het ân vloek geword voor die kinders van JisraEl, en ek is gesmaad, en hulle het my weggespot uit die Huis van JaHWeH!
2 Wee my, aan wie het ek gelyk geword? Nie aan die voëls van die Hemele het ek gelyk geword nie, want selfs die voëls van die Hemele is vrugbaar voor U, o JaHWeH!
2a Wee my, aan wie het ek gelyk geword? Nie aan die diere van die Aarde het ek gelyk geword nie, want selfs die diere van die Aarde is vrugbaar voor U, o JaHWeH!
3 Wee my, aan wie het ek gelyk geword? Nie aan hierdie waters het ek gelyk geword nie, want selfs hierdie waters is vrugbaar voor U, o JaHWeH!
3a Wee my, aan wie het ek gelyk geword? Nie aan hierdie Aarde het ek gelyk geword nie, want selfs die Aarde bring op tyd haar vrugte voort, en loof U o JaHWeH!
Die Boodskapper besoek Anna.
1Â EN kyk, daar staan ân Boodskapper van JaHWeH voor haar en sĂȘ: Anna, Anna, JaHWeH het jou smeekgebed gehoor, en jy sal ontvang en baar en oor jou saad sal in die hele wĂȘreld gespreek word.
1a En Anna sĂȘ: So waaragtig as JaHWeH, my Elohey, leef, as ek baar, of dit manlik of vroulik is, ek sal dit bring as ân gawe aan JaHWeH, my Elohey, en sal Hom dien al die dae van my lewe. [Lukas 2:36-37]
2 En kyk, daar kom twee boodskappers wat vir haar sĂȘ: Kyk, JĂŽWjakim, jou man, kom met sy kuddes.
2a Want ân Boodskapper van JaHWeH het tot hom afgekom en gesĂȘ: JĂŽWjakim, JĂŽWjakim, JaHWeH, jou Elohey het jou gebed gehoor; gaan dan af van hier, want kyk, jou vrou Anna sal ontvang.
3 En JĂŽWjakim het afgedaal en sy herders geroep en gesĂȘ: Bring vir my hier tien lammers, raseg en sonder gebrek, en hulle sal wees vir JaHWeH my Elohey; en bring vir my twaalf jong kalwers, en hulle sal wees vir die priesters en die raad van die oudstes; en honderd bokke vir die hele volk.
4 En kyk, JĂŽWjakim kom met sy kuddes, en Anna staan by die poort en sien JĂŽWjakim kom, en sy hardloop en val hom om die hals en sĂȘ:
4a Nou weet ek dat JaHWeH my Elohey my grootliks geseën het, want kyk, die weduwee is geen weduwee meer nie en die kinderlose sal ontvang. En JÎWjakim het die eerste dag in sy huis gerus.
Mirjam word gebore.
1Â EN die volgende dag kom hy om sy gawes nader te bring en sĂȘ by homself: As JaHWeH my barmhartig is, sal die borstas van die priester dit aan my openbaar.
1a En JĂŽWjakim het sy gawes aangebied en aandagtig gelet op die borstas van die priester toe hy opgaan na die altaar van JaHWeH, en hy het geen oortreding in homself gesien nie.
1b En JĂŽWjakim sĂȘ: Nou weet ek dat JaHWeH my barmhartig is en al my oortredinge vergewe het. En hy het geregverdig uit die Huis van JaHWeH afgekom en na sy eie huis gegaan.
2 En haar maande is vervul en in die negende maand het Anna gebaar. En sy sĂȘ vir die vroedvrou: Wat het ek gebaar? En sy sĂȘ: ân Dogter!
2a Toe sĂȘ Anna: My siel verhef haar op hierdie dag! En sy het haar neergelĂȘ. En toe die dae verval is, het Anna haarself gesuiwer en die kind laat drink. En sy het haar Mirjam genoem.
Mirjam word geseën.
1Â EN die kind het by die dag sterker geword en toe sy ses maande oud was, het haar moeder haar op die grond neergesit om te kyk of sy al kon staan, en sy het sewe stappe in die rondte gedoen en na haar skoot teruggekom.
1a En sy neem haar op en sĂȘ: So waaragtig as JaHWeH my Elohey leef, sal jy hierdie Aarde nie meer betree vóór ek jou na die Huis van JaHWeH bring nie.
1b En sy het ân aparte ruimte in haar slaapvertrek afgeskort en nie toegelaat dat sy iets gemeens of besoedelds inneem nie. En sy het die onbesoedelde dogters van die HebreĂ«rs geroep en hulle het haar opgepas.
2 En toe sy ân jaar oud was, het JĂŽWjakim ân groot feesmaal aangerig en hy het die priesters en die skrywers en die raad van oudstes en die hele volk van JisraEl uitgenooi.
2a En JĂŽWjakim het die kind na die priesters gebring, en hulle het haar geseĂ«n en gesĂȘ: Elohey van ons vaders, seĂ«n hierdie kind en gee haar ân groot naam vir altyd onder alle geslagte.
2b En die hele volk het gesĂȘ: Mag dit so wees! Mag dit so wees! Amein!
2c En hulle bring haar toe na die hoĂ«priesters, en hulle seĂ«n haar en sĂȘ: O Elohey uit die hoogte, sien neer op hierdie kind en seĂ«n haar met die uiterste seĂ«n, waarnĂĄ daar geen seĂ«n meer kom nie.
3 En haar moeder het haar geneem na die aparte ruimte van haar slaapvertrek en haar die bors gegee. En Anna het ân lied voor die Aangesig van JaHWeH haar Elohey gemaak en gesĂȘ:
3a Ek sal ân lied sing voor die Aangesig van JaHWeH my Elohey,
3b want Hy het my besoek en van my die smaad van my vyande weggeneem;
3c en JaHWeH het my gegee ân vrug van Sy Geregtigheid, eenvoudig en baie oorvloedig voor Hom.
3d Wie vertel dit aan die seuns van Ruben dat Anna laat drink? (Genésis31:7)
3e Hoor, hoor, twaalf stamme van JisraEl: Anna laat drink!
3f En sy lĂȘ haar te ruste in die aparte ruimte van haar slaapvertrek en gaan uit en bedien hulle. En toe die maaltyd beĂ«indig was, het hulle verheug afgegaan en die Elohey van JisraEl geprys.
Mirjam gaan na die Tempel.
1Â EN aan die kind is haar maande toegevoeg.
1a En die kind het twee jaar oud geword en JĂŽWjakim sĂȘ: Laat ons haar na die Tempel van JaHWeH bring, dat ons die geloftes kan betaal wat ons beloof het voordat JaHWeH na ons stuur en ons gawe onaanneemlik word.
1b Maar Anna sĂȘ: Laat ons wag tot die derde jaar sodat die kind nie na haar vader en moeder verlang nie.
1c Toe sĂȘ JĂŽWjakim. Laat ons dan maar wag!
2 En toe die kind drie jaar oud geword het, sĂȘ JĂŽWjakim: Roep die onbesoedelde dogters van die HebreĂ«rs en laat elkeen ân lamp neem, en laat diĂ© aan die brand wees sodat die kind nie omdraai en haar hart weggelok word uit die Huis van JaHWeH nie.
2a En so het hulle gedoen totdat hulle opgegaan het na die Huis van JaHWeH. En die priester het haar ontvang en gesoen en geseĂ«n en gesĂȘ: JaHWeH het jou naam groot gemaak onder alle geslagte, in jou sal JaHWeH in die laaste dae Sy Lossing openbaar aan die kinders van JisraEl.
3 En hy het haar laat sit op die derde trap van die altaar. En JaHWeH het grasie oor haar uitgestort en sy het gedans op haar voete, en die hele huis van JisraEl het haar liefgehad.
Mirjam word twaalf jaar oud.
1Â EN haar ouers het afgekom en hulle verwonder en JaHWeH hulle Elohey geprys aangesien die kind haar nie agtertoe omgedraai het na hulle nie.
1a En Mirjam was in die Tempel van JaHWeH soos ân pikkende duifie en sy het voedsel ontvang uit die hand van ân Boodskapper.
2 Toe sy nou twaalf jaar oud geword het, het die priesters raad gehou en gesĂȘ: Kyk, Mirjam het twaalf jaar geword in die Huis van JaHWeH, wat sal ons nou met haar doen sodat sy nie die Apartheid van JaHWeH besoedel nie?
2a En hulle sĂȘ vir die hoĂ«priester: U staan voor die altaar van JaHWeH, gaan in en bid oor haar en wat JaHWeH ook al aan u openbaar, laat ons dit doen.
3 En die hoëpriester neem die [kleed met die] twaalf klokkies, tree die Apartheid van die Aparthede binne en bid oor haar.
3a En kyk, ân Boodskapper van JaHWeH verskyn en sĂȘ vir hom: ZekarJaH, ZekarJaH, gaan uit en maak die wewenaars van die volk bymekaar en laat elkeen van hulle ân staf meebring, en aan wie JaHWeH ân teken sal gee, sĂœ vrou sal sy wees.
3b En die boodskappers het oor die Aarde rondom JeHûWdah uitgegaan, en die Ramshoring van JaHWeH het geklink en almal het daarheen geloop.
JĂŽWsef gekies as man vir Mirjam.
1Â EN JĂŽWsef het sy byl neergegooi en uitgegaan om hulle te ontmoet.
1a En toe hulle saam vergader was, het hulle na die hoëpriester gegaan en hul stawwe saamgeneem.
1b Hy neem toe almal se stawwe en gaan in die Tempel en bid. En nadat hy sy gebed beëindig het, neem hy die stawwe en gaan na buite en gee dit aan hulle terug, en daar was geen enkele teken aan hulle nie.
1c JĂŽWsef neem egter die laaste Staf in ontvangs, en kyk, ân duif kom uit die Staf te voorskyn en vlieg op die hoof van JĂŽWsef.
1d En die priester sĂȘ vir JĂŽWsef: Jy is deur die lot aangewys om die maagd van JaHWeH te neem en onder jou beskerming te hou.
2 Maar JĂŽWsef het geweier en gesĂȘ: Ek het seuns en ek is ân ou man, maar sy is ân jong meisie; ek vrees dat ek uitgelag sal word deur die kinders van JisraEl.
2a En die priester sĂȘ vir JĂŽWsef: Vrees JaHWeH, jou Elohey, en dink aan wat Elohim gedoen het aan Datan, Abiram en Korag, hoe die Aarde oopgeskeur het en hulle verslind is weens hul teĂ«spraak. Vrees dus, JĂŽWsef, dat dit nie jou huis oorkom nie.
3 En JĂŽWsef het bevrees geword en haar onder sy bewaring geneem.
3a En JĂŽWsef het vir Mirjam gesĂȘ: Kyk, ek het jou ontvang uit die Huis van JaHWeH en nou laat ek jou in my huis agter, en ek gaan weg om my bouery verder uit te voer en dan kom ek weer na jou toe. JaHWeH sal oor jou die wag hou!
Mirjam keer terug na die Tempel.
1Â EN die priesters het beraadslaag en gesĂȘ: Laat ons ân voorhangsel maak vir die Tempel van JaHWeH.
1a En die priester sĂȘ: Roep vir my die onbesoedelde maagde uit die geslag van Dawid. En die dienaars het vertrek en gesoek en sewe maagde gevind.  (Exodus 35:35) (Exodus 39:25) Henog 48:1]
1b En die priesters het gedink aan die meisie Mirjam dat sy uit die geslag van Dawid was en onbesoedeld voor Elohim. En die dienaars het gegaan en haar gehaal.
2 En hulle bring hulle in die Huis van JaHWeH. En die priester sĂȘ: Werp vir my die lot, wie die goud sal spin en die wit, en die fyn linne en die sy en die koningsblou en die skarlakenrooi en die egte koningsblou.
2a En die lot vir die egte koningsblou en die skarlakenrooi het op Mirjam geval, en sy het dit geneem en huis toe gegaan. Mirjam het toe die skarlaken geneem en begin spin.
Die Boodskapper besoek Mirjam.
1 EN sy neem die kruik en gaan om haar met water te vul. En kyk, daar sĂȘ ân Stem: Wees gegroet, goedgunstige een! JaHWeH is met jou; geseĂ«nd is jy onder die vroue!
1a En sy kyk rond, na regs en na links, om te sien waar die Stem vandaan gekom het. En met bewing het sy weer na haar huis gegaan en die kruik weggesit, en sy het die koningsblou geneem, op haar stoel gaan sit en haar gespin.
2 En kyk, ân Boodskapper van JaHWeH staan voor haar en sĂȘ: Moenie vrees nie, Mirjam, want jy het Guns gevind by JaHWeH van alle dinge, en uit SY Woord sal jy swanger word.
2a En toe sy dit hoor, het sy by haarself getwyfel en gesĂȘ: Ai, sal ek swanger word van JaHWeH, die lewende El, en sal ek soos alle vrouens baar?
3 En die Boodskapper van JaHWeH sĂȘ: Nie sĂł nie, Mirjam, want die Gees [Boodskap van Jakobus 14:2] van JaHWeH sal jou oorskadu, daarom ook sal die Aparte Een wat uit jou gebore word, Seun van die Hoogste El genoem word.
3a En jy sal Sy Naam JaHWĂšshua noem, want Hy sal Sy volk red van hul oortredinge. En Mirjam sĂȘ: Kyk, die diensmaagd van JaHWeH is voor Sy aangesig, laat dit met my gaan volgens U woord.  [Ode 19]
Mirjam besoek EliSheba.
1Â EN sy het die koningsblou en die skarlaken klaar gemaak en dit na die priester gebring.
1a En die priester het haar geseĂ«n en gesĂȘ: Mirjam, JaHWeH jou Elohey het jou naam groot gemaak en jy sal geseĂ«nd wees onder al die nasies van die Aarde! (GenĂ©sis18:18)
2 En met vreugde het Mirjam na haar bloedverwant EliSheba gegaan en aan die deur geklop. En toe EliSheba dit hoor, gooi sy die skarlaken neer en hardloop na die deur, en toe sy dit oopmaak en Mirjam sien, het sy haar geseĂ«n en gesĂȘ:
2a Vanwaar het dit my oorgekom dat die moeder van my Meester na my toe kom? Want kyk, wat in my is, het opgespring en jou geseën.
2b Maar Mirjam het die geheimenisse vergeet waaroor die Hoofboodskapper GabriEl tot haar gespreek het, en sy het opgekyk na die Hemele en gesĂȘ: Wie is ek, JaHWeH, dat al die geslagte van die Aarde my seĂ«n?
3 En sy het drie maande by EliSheba gebly. Van dag tot dag het haar buik egter in omvang toegeneem.
3a Toe het sy bevrees geword en huis toe gegaan en haarself verberg vir die kinders van JisraEl. Mirjam was sestien jaar oud toe hierdie geheimenisse plaasgevind het.
JĂŽWsef bevind Mirjam swanger.
1Â EN sy was in haar sesde maand en kyk, JĂŽWsef keer terug van sy bouwerke en toe hy sy huis binnetree, vind hy haar ver heen in swangerskap.
1a En hy slaan homself op sy aangesig en werp homself neer op die Aarde in roukleed en ween bitterlik en sĂȘ: Met hoe ân gesig sal ek opkyk na JaHWeH my Elohey? En wat sal ek bid ten opsigte van daardie meisie? Want ek het haar as ân maagd ontvang uit die Tempel van JaHWeH en ek het haar nie bewaak nie.
1b Wie is hy wat my bedrieg het? Wie het hierdie slegte ding gedoen in my huis en hierdie maagd besoedel? Word die geskiedenis van Adam tog nie by my herhaal nie? Want soos Adam in die uur van sy gebed afwesig was en Nagash/slang gekom en Eva alleen aangetref en bedrieg het, so het dit my ook oorgekom.
2 En JĂŽWsef het opgestaan van sy roukleed en Mirjam geroep en vir haar gesĂȘ: O jy, wat die voorwerp van Elohim se tere sorg was, waarom het jy dit gedoen en JaHWeH jou Elohey vergeet?
2a Waarom het jy jou siel verlaag, jy wat opgevoed is in die Apartheid deur apartes en voedsel ontvang het uit die hand van ân Boodskapper?
3 Maar sy het bitterlik geween en gesĂȘ: Ek is skoon en ken geen man nie.
3a En JĂŽWsef sĂȘ vir haar: Vanwaar kom dit dan wat in jou skoot is?
3b En sy sĂȘ: So waaragtig as JaHWeH my Elohey leef, ek weet nie vanwaar dit tot my gekom het nie.
Die Boodskapper stel JĂŽWsef gerus.
1Â EN JĂŽWsef het bevrees geword en haar alleen gelaat. En hy het oorweeg wat hy met haar sou doen.
1a En JĂŽWsef het [by homself] gesĂȘ: As ek haar oortreding verberg, dan sal ek bevind word as een wat stry teen die Wet van JaHWeH.
1b Maar as ek haar [oortreding] openbaar maak aan die kinders van JisraEl, dan vrees ek dat wat in haar is, miskien van ân Boodskapper afkomstig kan wees, en dan sal ek bevind word as een wat onskuldige bloed aan die doodstraf oorlewer.
1c Wat sal ek dan met haar doen? In die geheim sal ek haar van my laat weggaan. En die nag het hom oorval.
2 En kyk, ân Boodskapper van JaHWeH verskyn aan hom in ân droom en sĂȘ: Moenie vrees aangaande hierdie kind nie, want wat in haar is, is van die Gees van die Apartheid; en sy sal ân Seun baar en jy sal hom JaHWĂšshua noem, want Hy sal Sy volk van hul oortredinge verlos.
2a En JĂŽWsef het opgestaan uit sy slaap en die Elohey van JisraEl geprys wat hom hierdie Barmhartigheid betoon het, en hy het oor haar gewaak.
JÎWsef en Mirjam kry teenstand van die hoëpriester.
1Â EN Annas, die skrywer, het na hom gekom en vir hom gesĂȘ; Waarom het jy nie in ons vergadering verskyn nie?
1a En JĂŽWsef sĂȘ vir hom: Omdat ek moeg was van my reis en die eerste dag uitgerus het. En Annas draai hom om en merk dat Mirjam swanger is.
2 En hy het haastig na die priester gehardloop en vir hom gesĂȘ: JĂŽWsef, vir wie jy ingestaan het [dat hy regverdig is], het swaar oortree. En die priester sĂȘ: Hoe so?
2a En hy sĂȘ: Die maagd wat hy uit die Huis van JaHWeH ontvang het, het hy besoedel en stilletjies met haar getrou, en hy het dit nie aan die kinders van JisraEl gesĂȘ nie.
2b En die priester antwoord en sĂȘ: Het JĂŽWsef dit gedoen?
2c En Annas, die skrywer, sĂȘ: Stuur dienaars en julle sal vind dat die maagd swanger is.
2d En die dienaars het gegaan en dinge gevind soos hy gesĂȘ het en hulle het haar met JĂŽWsef voor die gerig gebring.
3 En die priester sĂȘ: Mirjam, waarom het jy dit gedoen? En waarom het jy jou siel verlaag en JaHWeH jou Elohey vergeet? Jy wat opgevoed is in die Apartheid deur apartgesteldes en voedsel uit die hand van ân Boodskapper ontvang het, en die lofsange gehoor en voor Sy aangesig gedans het, waarom het jy dit gedoen?  [Spreuke 8:30-31]
3a En sy het bitterlik geween en gesĂȘ: So waaragtig as JaHWeH my Elohey leef, ek is skoon voor Hom en ek het geen man beken nie.
4 En die priester sĂȘ vir JĂŽWsef: Waarom het jy dit gedoen?
4a En JĂŽWsef antwoord: So waaragtig as JaHWeH leef, ek is skoon ten opsigte van haar.
4b En die priester sĂȘ: Gee geen valse getuienis nie, maar spreek die waarheid! Jy het met haar die huwelik voltrek en dit nie aan die kinders van JisraEl te kenne gegee nie, en jy het jou hoof nie onder die magtige Hand [van Elohim] gebuig sodat jou nageslag geseĂ«n sou word nie! En JĂŽWsef het stilgebly.
JĂŽWsef en Mirjam word getoets.
1Â EN die priester sĂȘ: Gee terug die maagd wat jy uit die Huis van JaHWeH ontvang het.
1a En JĂŽWsef het in trane uitgebars. En die priester sĂȘ: Ek sal jou die toetswater van JaHWeH laat drink en dit sal jou oortredinge voor jou oĂ« openbaar maak. [NĂșmeri 5:17â28]
2 En die priester neem dit en laat JĂŽWsef dit drink en stuur hom heen na die gebergte. En hy het gesond teruggekeer.
2a En hy het Mirjam ook laat drink en haar na die gebergte gestuur. En sy het gesond teruggekeer.
2b En die hele volk het hulle daaroor verwonder dat geen oortreding by hulle geblyk het nie.
3 En die priester sĂȘ: As JaHWeH julle oortredinge nie geopenbaar het nie, dan oordeel ek julle ook nie. En hy het hulle laat gaan.
3a En JĂŽWsef het Mirjam saamgeneem en met blydskap na sy huis gegaan en die El van JisraEl geprys.
JĂŽWsef gaan om hul te laat inskryf.
1 EN ân bevel het uitgegaan van keiser Augustus dat almal wat in Betlehem in JeHĂ»Wdah behoort het, ingeskrywe moes word.
1a En JĂŽWsef sĂȘ: Ek sal my seuns laat inskryf, maar hierdie meisie, wat sal ek met haar maak? Hoe sal ek haar laat inskryf? As my vrou? Maar ek is skaam! As my dogter? Maar al die kinders van JisraEl weet dat sy nie my dogter is nie. Die dag van JaHWeH self sal dit bewerk soos JaHWeH dit wil.
2 En hy het die eselin opgesaal en haar daarop laat sit, en sy seun het haar gelei en JĂŽWsef het gevolg.
2a En hulle het tot op drie myl [van Betlehem] genader en JĂŽWsef het hom omgedraai en gesien dat sy treurig was, en hy sĂȘ by homself: Miskien is dit wat in haar is wat haar terneerdruk.
2b En JĂŽWsef draai hom weer om en hy sien haar lag. En hy sĂȘ vir haar: Mirjam, wat is dit dat ek jou gesig nou laggend en dan weer treurig sien?â
2c En Mirjam sĂȘ vir JĂŽWsef: Omdat my oĂ« twee volke sien; een wat ween en rouklaag en ân ander wat jubel en vreugde bedryf. (GenĂ©sis25:23)
3 En toe hulle halfpad kom, sĂȘ Mirjam vir hom: Tel my af van die eselin, want wat in my is, pers my omdat dit te voorskyn wil kom.
3a En hy het haar van die esel afgeneem en hy sĂȘ vir haar: Waarheen sal ek jou nou neem om jou skande te verberg? Want die plek is verlate!
Die Skepping verstar.
1Â EN hy vind daar ân grot en bring haar daarin en laat sy seuns by haar, en hy het uitgegaan en ân vroedvrou in die omgewing van Betlehem gaan soek.
2 En ek, JĂŽWsef, het rondgeloop, en ook nie rondgeloop nie. Ek kyk op in die lug en ek sien die lug verstar.
2a En ek kyk op na die hemelgewelf en ek sien hom stilstaan, en die voëls van die Hemele bewegingloos.
2b En ek kyk na die Aarde en ek sien ân voedselskottel staan en arbeiders wat daaromheen aansit, en hul hande was uitgesteek na die skottel; en hulle wat gekou het, het nie gekou nie; en hulle wat voedsel geneem het, het nie geneem nie; en hulle wat dit na hul mond gebring het, het dit nie na hul mond gebring nie.
2c En almal se aangesigte was na bo gerig.
2d En kyk, daar was skape wat voortgedryf is, en die skape het stilgestaan, en die herder het sy hand opgelig om hulle te slaan en sy hand het opgerig bly staan.
2e En ek kyk na die stromende rivier en ek sien die bekke van die bokkies op die water en tog drink hulle nie... En ineens het alle dinge weer hul natuurlike loop geneem.
Die Verlosser van JisraEl gebore.
1Â EN ek sien ân vrou afkom van die gebergte, en sy sĂȘ vir my: Man, waar gaan jy heen?
1a En ek sĂȘ: Ek soek ân Hebreeuse vroedvrou! En sy antwoord en sĂȘ vir my: Is jy uit JisraEl? En ek sĂȘ vir haar: Ja!
1b En sy sĂȘ: En wie is sy wat daar in die grot geboorte gee?
1c En ek sĂȘ: Sy wat aan my verloof is.
1d En sy sĂȘ vir my: Is sy nie jou vrou nie?
1e En ek sĂȘ vir haar: Dit is Mirjam wat in die Huis van JaHWeH opgevoed is en deur die lot aan my as vrou toegewys is, tog is sy nie my vrou nie, maar sy het ontvang van die Gees van die Apartheid.
1f En die vroedvrou sĂȘ vir hom: Is dit waar?
1g En JĂŽWsef sĂȘ vir haar: Kom kyk! En die vroedvrou het met hom saamgegaan.
2 Hulle staan toe op die plek van die grot, en kyk, ân ligtende Wolkkolom oorskadu die grot.
2a En die vroedvrou sĂȘ: Vandag is my siel groot gemaak omdat my oĂ« wonderlike dinge aanskou het, want Lossing is vir JisraEl gebore.
2b En meteens trek die Wolkkolom weg van die grot en daar verskyn ân groot Lig in die grot, sodat hul oĂ« haar nie kon verdra nie.
2c En geleidelik het daardie Lig verminder totdat die Kindjie te voorskyn kom en die bors van Sy moeder Mirjam neem.
2d En die vroedvrou roep uit en sĂȘ: Vandag is dit ân groot dag vir my deurdat ek hierdie ongewone skouspel gesien het.
3 En toe die vroedvrou uit die grot gaan, ontmoet SalĂłme haar. En sy sĂȘ vir haar: SalĂłme, SalĂłme, ek het ân buitengewone skouspel om aan jou te vertel.
3a ân Maagd het geboorte gegee â iets wat haar natuur tog nie toelaat nie.
3b En SalĂłme sĂȘ: So waaragtig as JaHWeH my Elohey leef, as ek my vinger nie in haar steek en haar natuurlike toestand ondersoek nie, sal ek nie glo dat ân maagd geboorte gegee het nie. [Odes van Salomo 19:9]
Die Kind genees SalĂłme.
1Â EN die vroedvrou het na binne gegaan en vir Mirjam gesĂȘ: Maak jouself reg, want daar het geen geringe stryd oor jou ontbrand nie.
1a En SalĂłme het haar vinger in haar skoot gesteek en ân skreeu gegee en gesĂȘ: Wee my oor my ongeregtigheid en my ongeloof omdat ek die lewende El versoek het, en kyk, my hand is aan die brand en wil afval!
2 En sy buig haar knieĂ« voor die Aangesig van JaHWeH en sĂȘ: O Elohey van my vaders, onthou dat ek ân nakomeling is van Abraham, Isak en Jakob, stel my nie tot ân voorbeeld vir die kinders van JisraEl nie,
2a maar gee my terug aan die armes, want U weet, o JaHWeH, dat ek in U Naam my dienste [aan hulle] verrig en van U my loon ontvang.
3 En kyk, ân Boodskapper van JaHWeH verskyn en sĂȘ vir haar: SalĂłme, SalĂłme, JaHWeH het jou verhoor, neem die Kind in jou hand en dra Hom en jy sal genesing en Vreugde verkry.
4 En SalĂłme het nader getree en Hom opgeneem en gesĂȘ: Ek sal Hom vereer omdat ân groot Koning vir JisraEl gebore is.
4a En kyk, onmiddellik is SalĂłme genees en sy het geregverdig uit die grot gegaan. En kyk, ân stem sĂȘ [vir haar]: SalĂłme, SalĂłme, moenie vertel watter wonderlike dinge jy gesien het voordat die Kind in Jerusalem kom nie.
Die wyse manne.
1 EN kyk, JĂŽWsef het hom klaargemaak om na JeHĂ»Wdah te gaan. En daar het ân groot opskudding in Betlehem in JeHĂ»Wdah ontstaan.
1a Want wyse manne het aangekom en gesĂȘ: Waar is die pasgebore Koning van JeHĂ»Wdah? Want ons het Sy Ster in die Ooste gesien en gekom om Hom te vereer.
2 En toe Herodes dit hoor, het hy vreesbevange geraak en dienaars na die wyse manne gestuur. En hy het die hoĂ«priesters ontbied en by hulle navraag gedoen en gesĂȘ: Hoe staan daar geskryf oor die Gesalfde? Waar word Hy gebore?
2a Hulle antwoord hom: In Betlehem, in JeHûWdah, want so staan dit geskrywe. En hy laat hulle gaan.
2b En toe het hy by die wyse manne navraag gedoen, en vir hulle gesĂȘ: Watter Teken het julle gesien aangaande die gebore Koning?
2c En die wyse manne antwoord: Ons het ân besonder groot Ster gesien wat tussen hierdie Sterre skitter en hulle verduister sodat die [gewone] Sterre nie skyn nie, en daardeur het ons geweet dat daar vir JisraEl ân Koning gebore is en ons het gekom om Hom te vereer.
2d En Herodes sĂȘ: Gaan en soek na Hom en as julle [Hom] gevind het, laat my weet sodat ek ook kan kom en Hom hulde bewys.
3 En die wyse manne het vertrek. En kyk, die Ster wat hulle in die Ooste gesien het, het voor hulle uitgegaan totdat hulle by die grot gekom het en Hy het bo die dak van die grot bly staan.
3a En die wyse manne het die Kindjie met Sy moeder Mirjam gesien en het uit hul reissak geskenke te voorskyn gebring, goud en wierook en mirre. [Wysheid van Sirah 24:15; Klaagliedere 4:1-2]
4 En, gewaarsku deur ân Boodskapper om nie na JeHĂ»Wdah [terug] te gaan nie, het hulle langs ân ander pad na hul deel van die Aarde gereis.
Herodes maak die seuntjies dood.
1Â TOE Herodes egter sien dat hy deur die wyse manne om die bos gelei is, het hy woedend geword en moordenaars gestuur en vir hulle gesĂȘ
1a Maak dood die kinders van twee jaar oud en jonger.
2 En toe Mirjam hoor dat die kindertjies vermoor word, het sy bang geword en sy het die Kindjie geneem en Hom in doeke gewikkel en in ân beeskrip neergelĂȘ.
3 Maar toe EliSheba hoor dat JeHĂŽWganan gesoek word, het sy hom geneem en na die gebergte opgegaan en rondgekyk waar sy hom kon wegsteek, maar daar was geen skuilplek nie.
3a En EliSheba het gesteun en met luide stem gesĂȘ: Berg van Elohim, neem moeder en kind tog op! En meteens het die berg oopgegaan en haar opgeneem. En daar het ân Lig vir hulle geskyn, want ân Boodskapper van JaHWeH was met hulle en het hul beskerm. [Openbaring 12:16 ; Boekrol van die Opregte 67:55-58]
Herodes vermoor vir ZekarJaH.
1Â TOE soek Herodes vir JeHĂŽWganan en stuur na ZekarJaH dienaars wat sĂȘ: Waar het jy jou seun versteek?
1a En hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Ek is ân dienaar van Elohim en verkeer gedurig in die Huis van JaHWeH, ek weet nie waar my seun is nie.
2 En die dienaars het vertrek en dit alles aan Herodes vermeld.
2a En Herodes was woedend en het gesĂȘ: Sy seun sal koning wees in JisraEl! En hy stuur weer na hom en sĂȘ: Praat die waarheid, waar is jou seun? Jy weet tog dat ek jou lewe in my hand het!
3 En ZekarJaH sĂȘ: Ek is ân martelaar van Elohim as jy my bloed vergiet, want JaHWeH sal my gees ontvang omdat jy onskuldige bloed vergiet in die voorhof van die Huis van JaHWeH.
3a En teen dagbreek is ZekarJaH vermoor. Maar die kinders van JisraEl het nie geweet dat hy vermoor is nie. [MattithJaHûW 23:35]
ZekarJaH se bloed sal gewreek word.
1 MAAR toe die priesters op die uur van begroeting kom, het hulle nie soos na gewoonte die seën van ZekarJaH ontvang nie.
1a En die priesters het gestaan en wag op ZekarJaH om hom met die gebed te begroet en die Hoogste El te loof en prys.
2 Maar toe hy nie opdaag nie, het almal bevrees geword.
2a En een van hulle het dit gewaag en na binne gegaan en hy sien gestolde bloed naas die altaar, en ân Stem sĂȘ: ZekarJaH is vermoor, en sy bloed sal nie uitgewis word totdat sy Wreker kom nie. En toe hy diĂ© woord hoor, het hy bevrees geword en uitgegaan en dit aan die priesters bekend gemaak.
3 En hulle het dit gewaag om binne te gaan en het gesien wat gebeur het. En die panele van die Tempel het ân klaende geluid laat hoor, en hulle self het [hul klere] van bo na onder geskeur.
3a En hulle het die liggaam nie gevind nie, maar hulle het sy bloed gevind wat soos klip geword het. En bevrees het hulle na buite gegaan en aan die volk vertel dat ZekarJaH vermoor is.
3b En al die stamme van JisraEl het dit gehoor en het drie dae en drie nagte oor hom gerou en geweeklaag.
4 En na drie dae het die priesters beraadslaag wie hulle in sy plek sou aanstel, en die lot het op Simeon geval.
4a Want dit was hy wat ân openbaring van die Gees van die Apartheid ontvang het, dat hy die dood nie sou sien voordat hy die Gesalfde in die vlees gesien het nie.
1 EN ek, Jakobus, wat hierdie geskiedenis geskrywe het, het my, toe daar by die dood van Herodes verwarring in Jerusalem ontstaan het, in die wildernis teruggetrek totdat die verwarring in Jerusalem beëindig is, en het JaHWeH my Elohey geprys wat my die gawe van die Wysheid gegee het om hierdie geskiedenis op skrif te stel.
2 En die Barmhartigheid sal wees met hulle wat onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde vrees, aan wie die Glansrykheid toekom tot in alle ewigheid. Amein.
Die verhale van Thomas die JisraEliet, aangaande die kindergeskiedenis van JaHWĂšshua.
1EK, Thomas die JisraEliet, gaan aan julle vertel, ja, aan al die broers uit die nasies, en aan julle bekend maak die geskiedenisse van die kindertyd van ons Meester JaHWĂšshua die Gesalfde en Sy magtige dade wat Hy alles gedoen het toe Hy in ons deel van die Aarde gebore is. Die begin daarvan is as volg:
JaHWÚshua maak twaalf voëltjies uit klei.
2 TOE die Kindjie JaHWĂšshua vyf jaar oud was, was Hy [na ân reent]] aan die speel by die drif van ân spruit. En die lopende water het Hy bymekaargekeer in damme en hulle onmiddellik helder laat word, op Sy blote woord het Hy hulle daartoe beveel. [JesĂ©giEl 34:18]
2 En nadat Hy sagte klei gemaak het, het Hy uit haar twaalf mossies gevorm. En dit was op die Sabbat toe Hy dit gedoen het. En daar was ook baie ander kindertjies wat saam met Hom gespeel het.
3 En toe ân sekere man van JeHĂ»Wdah sien wat JaHWĂšshua gemaak het terwyl Hy op die Sabbatdag speel, het hy dadelik heengegaan en vir Sy vader JĂŽWsef gesĂȘ: Kyk, jou Kind is by die spruit en Hy het klei geneem en van haar twaalf voĂ«ltjies gemaak en so die Sabbat geskend.
4 En JĂŽWsef gaan na die plek en sien dit en hy roep na Hom en sĂȘ: Waarom doen Jy op die Sabbat hierdie dinge wat nie geoorloof is om te doen nie? Maar JaHWĂšshua het Sy hande geklap en na die mossies geroep en gesĂȘ: Gaan! en die mossies het opgevlieg en tjirpend weggegaan.
5 En toe die manne van JeHûWdah dit sien, was hulle verbaas en hulle het teruggegaan en aan hul owerstes vertel wat hulle JaHWÚshua sien doen het.
JaHWĂšshua laat die besoedelde slangsaad-kinders verdor.
3Â MAAR die seun van Annas, die skrywer, het daar by JĂŽWsef gestaan, en hy het ân wilgertak geneem en die waters laat wegvloei wat JaHWĂšshua bymekaargemaak het.
2 En toe JaHWĂšshua sien wat gebeur het, het Hy kwaad geword en vir hom gesĂȘ: Slegte, besoedelde en onnosele mens! Watter kwaad het die damme en die waters aan jou gedoen? Kyk, nou sal jy ook opdroog soos ân boom en jy sal gân blare dra, of wortel of vrug nie!  [MattithJaHĂ»W 21:19]
3 En onmiddellik het die seun heeltemal verdor, en JaHWĂšshua het vertrek en na JĂŽWsef se huis gegaan. Maar die ouers van hom wat verdor is, het hom opgetel en sy jeug beween en hom na JĂŽWsef gebring en hom uitgeskel: Omdat jy so ân kind het wat sulke dinge doen.
Alles wat JaHWĂšshua sĂȘ, word ân volkome daad.
4 NA dit het Hy weer deur die dorp gegaan, en ân seun het aangehardloop en Hom teen die skouer gestamp. En JaHWĂšshua het Hom vererg en vir hom gesĂȘ: Jy sal nie jou loop voltooi nie! En onmiddellik het hy neergeval en gesterwe. En party van die wat dit sien gebeur het, het gesĂȘ: Vanwaar is hierdie Kind gebore dat elke woord van Hom ân volkome daad is? [JeshaJaH 8:14]
2 En die ouers van die gestorwene het na JĂŽWsef gekom en hom beskuldig en gesĂȘ: Jy wat so ân kind het, kan nie by ons op die dorp bly woon nie! Of anders moet jy Hom leer om te seĂ«n en nie te vervloek nie, want Hy maak ons kinders dood!
5Â EN JĂŽWsef het die jong Seun eenkant toe geroep en vermaan en gesĂȘ: Waarom doen Jy sulke dinge dat hierdie mense moet ly en ons haat en vervolg? Maar JaHWĂšshua sĂȘ: Ek weet dat hierdie woorde van u nie u woorde is nie, nietemin sal Ek om u ontwil stilbly â maar hulle sal hul straf dra! En ineens is hulle wat Hom aangekla het, met blindheid geslaan.
2 En diĂ© wat dit gesien het, het baie bevrees geword en was dronkgeslaan en het aangaande Hom gesĂȘ: Elke woord wat Hy gespreek het, of dit goed was of sleg, was ân daad en het ân wonder geword. En toe JĂŽWsef sien dat Hy so ân ding gedoen het, het hy opgestaan en Hom aan Sy oor beetgekry en dit hard getrek.
3 En die seun het toornig geword en vir hom gesĂȘ: Dit is vir u genoeg om te soek en nie te vind nie, en u het sekerlik nie wys gehandel nie. Weet u nie dat Ek aan u behoort nie? Bedroef My dan nie!  [JeHĂŽWganan 10:38]
JaHWĂšshua verduidelik die Hebreeuse alfabet.
6 EN ân sekere leermeester, SaggĂ©ĂŒs van naam, het daar rondgestaan en JaHWĂšshua hierdie dinge tot Sy vader hoor spreek en hy het hom grootliks daaroor verbaas dat Hy, wat maar ân jong kind was, sulke dinge geuiter het.
2 En na ân paar dae het hy na JĂŽWsef gekom en vir hom gesĂȘ: Jy het ân Kind met Verstand en Hy het Insig.
2a Kom, gee Hom aan my sorg oor dat ek Hom letters kan leer. En ek sal Hom met die letters ook in alle kennis onderrig, hoe Hy alle oudstes moet begroet en hulle as voorvaders en vaders moet eer, en hoe Hy diĂ© van Sy eie leeftyd moet liefhĂȘ.
3 En hy het Hom al die letters gesĂȘ, van alef [a] af tot by taw [T], duidelik en met presiesheid.
3a Maar Hy het Sy leermeester SaggĂ©ĂŒs aangekyk en gesĂȘ: U wat nie eens die alef [a] na sy natuur ken nie, hoe kan u aan ander die beth [B] leer? Huigelaar, leer eers die alef [a] â as u dit weet âen dan sal ons u glo wat die beth [B] betref.
3b En toe begin Hy die meester uit te vra oor die eerste letter, en hy kon nie volhou om Hom te antwoord nie.
4 En ten aanhore van baie sĂȘ die Seuntjie vir SaggĂ©ĂŒs: Hoor, meester, die ordening van die eerste letter en gee ag daarop hoe dit lyne het en ân middelstreep wat, soos u sien, heengaan deur albei die lyne wat saam hoort; [lyne] wat saamgaan, hulle verhef, draaie maak, uit drie tekens bestaan, van dieselfde soort, ewewigtig en gelyk in maat. Daar het u die lyne van die alef. [a]
SaggĂ©ĂŒs word ân les geleer.
7 TOE die meester SaggĂ©ĂŒs nou sulke en soveel simboliese voorstellinge van die eerste letter deur die jeugdige Kind hoor spreek, was hy verleĂ« oor so ân antwoord en oor Sy groot onderrig. En hy sĂȘ vir die wat daar teenwoordig was: Wee my, ellendige wat ek is, ek is oorbluf! Ek het my skande op die hals gehaal deur hierdie Kind na my te laat bring.
2 Neem Hom dus weg, broer JĂŽWsef, ek smeek jou! Ek kan nie die strengheid van Sy blik verdra nie, ek kan nie eenmaal Sy woord deurgrond nie. Hierdie kind is nie aardsâgebore nie, Hy is een wat selfs vuur kan tem. Moontlik is Hy een wat gebore is voordat die wĂȘreld gemaak is.
2a Watter buik het Hom gedra, watter moederskoot het Hom gevoed? Ek weet dit nie! Wee my, my vriend, Hy bring my buite my sinne, ek kan Sy Verstand nie peil nie. Ek het myself bedrieg, ek, drie maal ellendige mens!
2b Ek het my beywer om ân leerling te werf en nou vind ek dat ek ân Leermeester gekry het!
3 Ek dink, my vriende, aan my skande dat ek, wat ân grysaard is, deur ân kind oorwin is. Daar bly niks vir my oor nie as om maar in te gee en om hierdie Kind ontwil te sterwe, want ek is nie in staat om Hom op hierdie uur in die gesig te kyk nie.
3a En as almal sĂȘ dat ek deur ân klein seuntjie oorwin is, wat kan ek dan sĂȘ? En wat kan ek verduidelik van die lyne van die eerste letter waaroor Hy met my gepraat het? Ek is onkundig, my vriende, want ek kan gân begin of end daarvan uitmaak nie.
3b Daarom, broer JĂŽWsef, neem Hom huis toe, smeek ek jou! Want Hy is iets groots, ân El of ân Boodskapper, of wat ek moet sĂȘ, weet ek nie!
JaHWĂšshua genees die vervloektes.
8 EN toe die Jode vir SaggĂ©ĂŒs wil bemoedig, lag die Knapie hardop en sĂȘ: Nou sal die onvrugbares vrug dra, en die wat blind van hart is, sal sien. Ek het van bo gekom dat Ek hulle kan vervloek en dat hulle kan roep tot die dinge wat daarbo is, soos HY beveel het wat My om julle ontwil gestuur het. [Psalm 69 ; Lukas 23:34]
2 En toe die Kind ophou om te praat, het almal onmiddellik gesond geword wat deur Sy vloek getref was. En niemand het daarna gewaag om Hom kwaad te maak nie, sodat Hy hom nie sou vervloek en hy vermink sou word nie.
JaHWĂšshua laat die dode opstaan.
9Â EN na enkele dae het JaHWĂšshua bo-op die dak van ân sekere huis gespeel en een van die seuntjies wat met Hom speel, val bo van die dak af na onder en sterwe. En toe die ander kinders dit sien, hardloop hulle weg en JaHWĂšshua bly alleen staan.
2 En die ouers van die gestorwe seuntjie kom en beskuldig Hom dat Hy hom afgestoot het. En JaHWĂšshua sĂȘ: Ek het hom nie afgegooi nie! maar hulle het aangehou om Hom sleg te sĂȘ.
3 Toe spring JaHWĂšshua van die dak af en gaan staan by die liggaam van die seun en roep met ân harde stem uit en sĂȘ: Zeno [want so was sy naam], staan op en sĂȘ vir My, het Ek jou afgegooi?
3a En dadelik staan hy op en sĂȘ: Nee, Meester, U het my nie afgegooi nie, maar opgewek! En toe hulle dit sien, was hulle verskrik. En die ouers van die kindjie het Elohim geprys oor die Teken wat geskied het, en het aan JaHWĂšshua hulde bewys.
JaHWĂšshua genees ân man se voet.
10 NA ân paar dae was ân sekere jong man besig om hout te kap in die omgewing, en die byl glip uit sy hande en kloof sy voetsool oop, en vanweĂ« die groot bloedverlies het hy gesterf.
2 En toe daar ân opskudding en toeloop ontstaan, het die Seuntjie JaHWĂšshua ook daarheen gehardloop. En met geweld het Hy deur die skare gedring en die verwonde voet van die jong man gegryp, en dadelik het dit genees. Toe sĂȘ Hy vir die jong man: Staan nou op en kloof die hout en dink aan My!
Maar toe die skare sien wat gebeur het, het hulle die Kindjie vereer, en gesĂȘ: Waarlik, die Gees van Elohim woon in hierdie Kind!
JaHWĂšshua dra water in Sy oorkleed.
11 TOE Hy ses jaar oud was, het Sy moeder Hom, nadat sy Hom ân waterkruik gegee het, gestuur om water te skep en huis toe te dra. In die gedrang het Hy haar egter [teen ân ander] gestamp, en die kruik het gebreek. [Prediker 12:6]
2 Maar JaHWĂšshua het die oorkleed wat Hy aangehad het, oopgesprei en hom met water gevul en hom so aan Sy moeder gebring. En toe Sy moeder die wonder sien wat geskied het, het sy Hom gesoen en in haar hart die geheimenisvolle dinge bewaar wat sy Hom sien doen het.
Een koringkorrel oes honderd sakke.
12Â EN weer in die saaityd het die Knapie saamgegaan met Sy vader om koring in hul land te gaan saai. En terwyl Sy vader aan die saai was, het die Kind JaHWĂšshua ook Ă©Ă©n koringkorrel gesaai. [JehĂŽWganan 12:24]
2 En toe Hy hom geoes en uitgedors het, het Hy honderd mud van hom gekry. En Hy het al die armes van die dorp na die dorsvloer geroep en hulle die koring gegee. En JÎWsef het geneem wat daar van die koring oorgebly het. Hy [JaHWÚshua] was agt jaar oud toe Hy hierdie Teken verrig het. (Genésis26:12) Lukas 3:17
JaHWĂšshua verleng ân hout.
13 SY vader was ân timmerman en het in diĂ© tyd [houtâ] ploeĂ« en jukke gemaak. Deur ân ryk man is dit toe aan hom opgedra om vir hom ân rusbank te maak. Maar omdat die een plank, wat die wisselplank genoem word, korter as die ander was en hy nie wis wat hy sou maak nie, het die Kind JaHWĂšshua aan Sy vader JĂŽWsef gesĂȘ: Sit die twee stukke hout langs mekaar neer en maak hulle gelyk aan die punt naaste aan u.
2 En JĂŽWsef het gedoen soos die Seuntjie gesĂȘ het. Toe gaan staan JaHWĂšshua aan die ander kant en gryp die kortste stuk hout en rek dit uit en maak dit gelyk aan die ander. En Sy vader JĂŽWsef het dit gesien en hom verwonder, en hy omhels die Seuntjie en soen Hom en sĂȘ: Hoe geseĂ«nd is ek dat Elohim my hierdie Kindjie gegee het!  [JesĂ©giEl 37:16]
JaHWĂšshua weer na ân nuwe leermeester.
14Â EN toe JĂŽWsef die verstand van die Kindjie sien op Sy leeftyd, dat Hy begin om volwasse te word, het hy weer by Homself gedink dat Hy nie onkundig moes bly wat die letters betref nie, en hy het Hom geneem en aan die sorg van ân ander leermeester oorgegee.
1a En die meester sĂȘ vir JĂŽWsef: Eers sal ek Hom onderrig in die Griekse letters en daarna in die Hebreeuse. Want die meester het van die bekwaamheid van die Knapie geweet en het Hom gevrees. Nietemin het hy toe die alfabet neergeskryf en dit vir ân lang tyd met Hom behandel. Maar JaHWĂšshua het hom nie geantwoord nie.
2 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: As u werklik ân leermeester is, en as u letters goed ken, sĂȘ dan vir My wat die krag is van alef [a], dan sal Ek u sĂȘ wat die krag is van beth [B].
2a Maar die meester het vererg geraak en Hom op Sy hoof geslaan. En die Knapie het seergekry en Hom vervloek, en ineens het hy flou geword en op sy gesig teen die Aarde geval.
3 Die Seuntjie het toe na die huis van JĂŽWsef teruggekeer. En JĂŽWsef was ontstem en het Sy moeder opdrag gegee dat sy Hom nie buite die deur moes laat uitgaan nie, omdat almal sterwe wat Hom tot toorn verwek.
JaHWĂšshua word skool toe gestuur.
15Â EN ân tyd daarna het ân ander onderwyser, wat ân getroue vriend van JĂŽWsef was, weer vir hom gesĂȘ:Bring die Kind na my in die skool. Miskien sal ek Hom met vriendelike woorde die letters kan leer.
1a En JĂŽWsef sĂȘ vir hom: As jy die moed daartoe het, broer, neem Hom saam met jou. En hy het Hom onder vrese en bewing met hom saamgeneem. Maar die Knapie het plesierig met hom meegegaan.
2 En toe Hy moedig in die skool ingaan, vind Hy ân boek wat op die lessenaar lĂȘ, en Hy neem hom en lees nie die letters wat daarin staan nie, maar Hy open Sy mond en spreek deur die Gees van die Apartheid en onderrig die Wet aan hulle wat om Hom heen staan.
2a En ân groot menigte vergader en staan by en luister na Hom en verwonder hulle oor die rypheid van Sy onderrig en oor die gepastheid van Sy woorde en dat Hy, wat maar nog ân kind was, sulke dinge kon spreek.
3 En JĂŽWsef het daarvan gehoor en gevrees en het hom na die skool gehaas, menende dat hierdie leermeester miskien ook onmagtig was, maar die meester sĂȘ vir JĂŽWsef: Jy moet weet, my broer, dat ek hierdie Kind opgeneem het as ân leerling, maar Hy is vol van Barmhartigheid en Wysheid, en nou versoek ek jou, broer, neem Hom maar weer huis toe.
4 En toe die Knapie dit hoor, het Hy vir hom geglimlag en gesĂȘ: Aangesien u reg gesĂȘ het en ân regte getuienis afgelĂȘ het, sal hy wat getref is, om u ontwil weer gesond word. En onmiddellik is die ander leermeester genees. En JĂŽWsef het die Seuntjie geneem en na sy huis vertrek.
JaHWĂšshua genees Jakobus se slangbyt.
16Â JĂWSEF het sy seun Jakobus uitgestuur om hout bymekaar te maak en huis toe te dra. En die Knapie JaHWĂšshua het met hom saamgegaan. En terwyl Jakobus die dragte bymekaarmaak, byt ân slang Jakobus se hand.
2 En toe hy baie pyn verduur en op die punt was om te beswyk, het JaHWÚshua na hom gekom en op die bytplek geblaas. En onmiddellik het die pyn bedaar, en die slang het oopgebars, en Jakobus was van dié oomblik af gesond.
JaHWĂšshua wek ân kind op uit die dode.
17Â EN na hierdie dinge het daar in die buurt van JĂŽWsef ân kindjie siek geword en gesterwe, en sy moeder het bitterlik geween. En JaHWĂšshua hoor dat daar ân groot weeklag en rumoer ontstaan en
1a Hy hardloop daarheen en vind die kindjie dood. En Hy raak sy bors aan en sĂȘ: Kindjie, Ek sĂȘ vir jou, moenie sterwe nie, maar lewe en bly by jou moeder! En dadelik het hy opgekyk en gelag. En Hy sĂȘ vir die vrou: Tel hom op en gee hom melk, en dink aan My!
2 En die menigte wat daar by gestaan het, het dit gesien en was verwonderd en het gesĂȘ: Waarlik, hierdie jong Kind is Ăłf El Ăłf ân Boodskapper van Elohim, want elke woord van Hom is ân voltooide daad. En JaHWĂšshua het daarvandaan weggegaan en met ander kinders gaan speel.
JaHWĂšshua wek ân man op uit die dood.
18 En na ân tyd, terwyl daar ân huisbouery aan die gang was, het daar ân hele opskudding ontstaan en JaHWĂšshua het opgestaan en daarheen gegaan. En toe Hy ân man daar dood sien lĂȘ, vat Hy sy hand en sĂȘ: Man, Ek sĂȘ vir jou, staan op en doen jou werk! En onmiddellik het hy opgestaan en Hom hulde bewys. [1 Petrus 2:9]
2 En toe die menigte dit sien, was hulle verbaas en sĂȘ: Hierdie jong Kind is van die Hemele. Baie siele het Hy van die dood gered, en kan Hy Sy hele lewe lank red.
JaHWĂšshua in die Tempel.
19Â En toe Hy twaalf jaar oud was, het Sy ouers volgens gewoonte met hul reisgeselskap vir die Pasga na Jerusalem opgegaan. En na die Pasga het hulle teruggekeer huis toe. En terwyl hulle op pad terug was, het die Kind JaHWĂšshua na Jerusalem teruggegaan, maar Sy ouers het gemeen dat Hy by die reisgeselskap was.
2 En toe hulle ân dagreis ver gegaan het, het hulle onder hul familie na Hom gesoek, en toe hulle Hom nie vind nie, was hulle baie bekommerd en het na die Stad teruggekeer en Hom gaan soek.
2a En na die derde dag vind hulle Hom in die Tempel, waar Hy in die midde van die leraars na die Wet sit en luister en hulle ondervra.
2b En almal het op Hom ag gegee en gewonder hoe Hy, wat maar ân kind was, die monde van die oudstes en die leraars van die volk kon stop, terwyl Hy die hoofdele van die Wet en die gelykenisse van die profete uiteensit.
3 En Sy moeder Mirjam het nader gekom en vir Hom gesĂȘ: Kind, waarom het Jy ons dit aangedoen? Kyk, met smart het ons Jou gesoek! En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Waarom soek u My? Weet u nie dat Ek in die dinge van My Vader moet wees nie?
4 Toe sĂȘ die skrywers en FariseĂ«rs: Is jy die moeder van hierdie Seuntjie? En sy sĂȘ: Ek is dit.
4a En hulle sĂȘ vir haar: GeseĂ«nd is jy onder die vroue, omdat Elohim die Vrug van jou skoot geseĂ«n het. Want sulke Glansrykheid en sulke Deug en Wysheid het ons nog nooit gesien of gehoor nie.
5 En JaHWĂšshua het opgestaan en Sy moeder gevolg en was aan Sy ouers onderdanig. Maar Sy moeder het alles wat gebeur het, [in haar hart] bewaar.
5a En JaHWĂšshua het toegeneem in Wysheid en Grootheid en Barmhartigheid. Aan Hom kom toe die Glansrykheid tot in alle ewigheid. Amein.
1Â AANGESIEN baie onderneem het om ân verhaal op te stel oor die dinge wat onder ons al vervul is,
2 soos hulle wat van die begin af ooggetuies en dienaars van die Woord was, dit aan ons oorgelewer het,
3 het ek ook dit goedgedink, hooggeagte TheĂłfilus, nadat ek van voor af alles noukeurig ondersoek het, om dit in volgorde aan u te skrywe,
4 sodat u met volle sekerheid kan weet die dinge waaromtrent u onderrig is.
Geboorte van JeHĂŽWganan aangekondig.
5 DAAR was in die dae van Herodes, koning van JeHĂ»Wdah, ân sekere priester met die naam van ZekarJaH, uit die afdeling van AbiJaH; en sy vrou was uit die dogters van AĂ€ron, en haar naam was EliSheba.
6 En hulle was altwee regverdiges voor die Aangesig van die Elohim en het in al die Gebooie en regte van JaHWeH onberispelik gewandel.
7 En hulle het geen kind gehad nie, omdat EliSheba onvrugbaar was en albei op ver gevorderde leeftyd.
8 En terwyl hy besig was om die priesteramp voor die aangesig van die Elohim te bedien in die beurt van sy afdeling,
9 het die lot volgens priesterlike gewoonte op hom geval om in te gaan in die Huis van JaHWeH en reukwerk te brand.
10 En die hele menigte van die volk was buite, besig om te bid op die uur van die reukwerk.
11 Toe verskyn daar aan hom ân Boodskapper van JaHWeH, wat aan die regterkant van die altaar vir die reukwerk, staan.
12 En toe ZekarJaH hom sien, was hy ontsteld, en Vrees het hom oorval.
13 Maar die Boodskapper sĂȘ vir hom: Moenie vrees nie, ZekarJaH, want jou gebed is verhoor, en jou vrou EliSheba sal vir jou ân seun baar, en jy moet hom JeHĂŽWganan noem.
14 En hy sal blydskap en verheuging vir jou wees, en baie sal oor sy geboorte bly wees;
15 want hy sal groot wees voor die Aangesig van JaHWeH. En wyn en sterk drank sal hy nooit drink nie, en hy sal vervul word met die Gees van die Apartheid reeds van die skoot van sy moeder af.
16 En hy sal baie van die kinders van JisraEl bekeer tot JaHWeH hulle Elohey.
17 En hy sal voor Hom uit gaan in die Gees en die Krag van EliJaHĂ»W, om die harte van die vaders terug te bring tot die kinders en die ongehoorsames tot die gesindheid van die regverdiges, om vir JaHWeH ân toegeruste volk te berei. [MaleĂĄgi 4:5,6]
18 Toe sĂȘ ZekarJaH vir die Boodskapper: Waaraan sal ek dit weet? Want ek is ân ou man, en my vrou is op ver gevorderde leeftyd.
19 En die Boodskapper antwoord en sĂȘ vir hom: Ek is GabriEl wat voor die aangesig van die Elohim staan, en ek is gestuur om met jou te spreek en jou hierdie goeie nuus te bring. [Boekrol van Henog 20:7]
20 En kyk? jy sal swyg en nie kan praat nie tot op die dag dat hierdie dinge gebeur, omdat jy my woorde wat op hulle tyd vervul sal word, nie geglo het nie.
21 En die volk het op ZekarJaH bly wag en was verwonderd dat hy so lank in die Tempel vertoef.
22 Maar toe hy uitkom, kon hy met hulle nie praat nie; hulle bemerk toe dat hy ân visioen in die Tempel gesien het. En hy het aanhoudend vir hulle beduie en stom gebly.
23 En toe die dae van sy diens vervul was, het hy huis toe gegaan.
24 En na hierdie dae het EliSheba, sy vrou, ontvang en haar vyf maande lank verberg en gesĂȘ:
25 So het JaHWeH met my gedoen in die dae toe Hy my aangesien het om my smaad onder die mense weg te neem.
Die aankoms van die Verlosser van JisraEl bekend gemaak.
26 EN in die sesde maand is die Boodskapper, GabriEl deur JaHWeH gestuur na ân stad in GalilĂ©a met die naam van NĂĄsaret,
27 na ân maagd wat verloof was aan ân man met die naam van JĂŽWsef, uit die huis van Dawid; en die naam van die maagd was Mirjam.
28 En die Boodskapper het by haar binnegekom en gesĂȘ: Wees gegroet, barmhartige! JaHWeH is met jou; geseĂ«nd is jy onder die vroue.
29 En toe sy Hom sien, was sy baie ontsteld oor Sy woord, en sy het daaroor nagedink wat hierdie groet tog kon beteken.
30 En die Boodskapper sĂȘ vir haar: Moenie vrees nie, Mirjam, want jy het Barmhartigheid by JaHWeH gevind.
31 En kyk, jy sal swanger word en ân Seun baar, en jy moet Hom JaHWĂšshua noem.
32 Hy sal groot wees en die Seun van die Hoogste El genoem word; en JaHWeH Elohim sal aan Hom die Troon van Sy vader Dawid gee,
33 en Hy sal koning wees oor die huis van Jakob tot in ewigheid, en aan Sy Koninkryk sal daar geen einde wees nie. [Boekrol van Henog 25:3; DaniEl 7:13-14]
34 Toe sĂȘ Mirjam vir die Boodskapper: Hoe kan dit wees aangesien ek geen man het nie?
35 En die Boodskapper antwoord en sĂȘ vir haar: Die Gees van die Apartheid sal oor jou kom en die Krag van die Hoogste El sal jou oorskadu. Daarom ook sal die Aparte Een wat gebore word, Seun van Elohim genoem word.
36 En kyk, EliSheba, jou bloedverwant, het self ook ân seun ontvang in haar ouderdom, en hierdie maand is die sesde vir haar wat onvrugbaar genoem is.
37 Want geen ding sal by Elohim onmoontlik wees nie.
38 En Mirjam sĂȘ: Hier is die diensmaagd van JaHWeH. Laat dit met my gaan volgens u Woord. En die Boodskapper het van haar weggegaan.
JeHĂŽWganan met vreugde vervul.
39 EN in daardie dae het Mirjam opgestaan en haastig na die bergstreek gegaan, na ân stad van JeHĂ»Wdah;
40 en sy het in die huis van ZekarJaH gekom en EliSheba gegroet.
41 En toe EliSheba die groet van Mirjam hoor, het die kindjie in haar moederskoot opgespring; en EliSheba is vervul met die Gees van die Apartheid
42 en het met ân groot stem uitgeroep en gesĂȘ: GeseĂ«nd is jy onder die vroue, en geseĂ«nd is die vrug van jou moederskoot!
43 En wat het my oorgekom dat die moeder van my Meester na my toe kom?
44 Want kyk, toe die geluid van jou groet in my ore klink, het die kindjie in my moederskoot van vreugde opgespring.
45 En geseĂ«nd is sy wat geglo het, want die dinge wat deur JaHWeH aan haar gesĂȘ is, sal vervul word.
Lofsang van Mirjam.
46 EN Mirjam het gesĂȘ: My siel maak JaHWeH groot,
47 en my gees is verheug in Elohey, my Verlosser;
48 omdat Hy die nederige toestand van Sy diensmaagd aangesien het; want kyk, van nou af sal al die geslagte my geseënd noem.
49 Want Hy wat magtig is, het groot dinge aan my gedoen, en apartgestel is Sy Naam.
50 En Sy Barmhartigheid is van geslag tot geslag vir die wat Hom vrees.
51 Hy het deur Sy Arm kragtige dade gedoen. Hoogmoediges in die gedagtes van hulle hart het Hy verstrooi.
52 Maghebbers het Hy van trone afgeruk en nederiges verhoog.
53 Hongeriges het Hy met suiwer dinge vervul en rykes met leë hande weggestuur.
54 Hy het Sy kneg JisraEl bygestaan, sodat Hy aan Sy Barmhartigheid sou dink -
55 soos Hy tot ons vaders gespreek het - aan Abraham en sy saad tot in ewigheid.
56 En Mirjam het by haar omtrent drie maande gebly; en sy het teruggegaan na haar huis toe.
Geboorte van JeHĂŽWganan die Wasser/Doper.
57 EN die tyd dat sy moeder moes word, is vir EliSheba vervul, en sy het ân seun gebaar.
58 En toe haar bure en bloedverwante hoor dat JaHWeH SY Barmhartigheid aan haar groot gemaak het, was hulle saam met haar bly.
59 En op die agtste dag het hulle gekom om die kindjie te besny, en hulle wou hom ZekarJaH noem, na die naam van sy vader.
60 Toe antwoord sy moeder en sĂȘ: Nee, maar hy moet JeHĂŽWganan genoem word.
61 En hulle sĂȘ vir haar: Daar is niemand in jou familie wat diĂ© naam het nie.
62 En hulle beduie vir sy vader hoe hy wou hĂȘ dat hy genoem moes word.
63 Hy vra toe ân skryfbordjie en skryf: JeHĂŽWganan is sy naam. En almal was verwonderd.
64 En onmiddellik is sy mond geopen en het sy tong losgeraak, en hy het gepraat en die Elohim geloof.
65 En daar het Vrees gekom oor almal wat rondom hulle gewoon het, en daar is baie gepraat oor al hierdie dinge in die hele bergstreek van JeHûWdah.
66 En almal wat dit gehoor het, het dit ter harte geneem en gesĂȘ: Wat sal tog van hierdie kindjie word? En die Hand van JaHWeH was met hom.
67 EN ZekarJaH, sy vader, is vervul met die Gees van die Apartheid en het geprofeteer en gesĂȘ:
68 Geloofd sy JaHWeH die Elohey van JisraEl, omdat Hy Sy volk besoek het en vir hulle Lossing teweeggebring het, [2 een_shemuel 22:3 ; Psalm 18:2 ; Henog 90:16 ; JeségiEl 29:21]
69 en ân Horing van Lossing vir Ons opgerig het in die huis van Dawid, Sy kneg -
70 soos Hy gespreek het deur die Mond van Sy Profete, die Apartes van begin van tyd af -
71 Lossing van Ons vyande en uit die hand van almal wat Ons haat,
72 om Barmhartigheid te bewys aan Ons vaders en aan SY Verbond van die Apartheid te dink,
73 aan die Eed wat HY gesweer het vir Abraham, Ons vader, om aan Ons te gee
74 dat Ons, verlos uit die hand van Ons vyande, HOM sonder vrees kan dien,
75 deur Apartheid en Geregtigheid voor HOM, al die dae van Ons lewe.
76 En jy, kindjie, sal ân profeet van die Hoogste El genoem word, want jy sal voor die Aangesig van JaHWeH uitgaan om Sy WeĂ« reg te maak; [Maleagi 3]
77 om Kennis van Verlossing aan Sy volk te gee in die vergifnis van hulle oortredinge,
78 deur die innige Barmhartigheid van onse Elohey waarmee die opgaande Lig uit die hoogte ons besoek het,
79 om te skyn oor die wat in Duisternis en doodskaduwee sit, om ons voete na die Weg van Vrede te rig. [JeshaJaH 9:6]
80 En die kindjie het gegroei en sterk geword in die Gees; en hy was in die wildernisse tot op die dag van sy vertoning aan JisraEl.
Die aankoms van JaHWĂšshua die Gesalfde.
1Â EN in daardie dae het daar ân bevel uitgegaan van keiser Augustus dat die hele wĂȘreld ingeskryf moes word.
2 Hierdie eerste inskrywing het plaasgevind toe CirĂ©nius goewerneur van SĂriĂ« was.
3 En almal het gegaan om ingeskryf te word, elkeen na sy eie stad.
4 En JÎWsef het ook opgegaan van Galiléa, uit die stad Nåsaret, na JeHûWdah, na die Stad van Dawid, wat Betlehem genoem word, omdat hy uit die huis en saadlyn van Dawid was,
5 om hom te laat inskrywe saam met Mirjam, die vrou aan wie hy hom verloof het, wat swanger was.
6 En terwyl hulle daar was, is die dae vervul dat sy moes baar;Â [Boodskap van Jakobus 17-19]
7 en sy het haar eersgebore Seun gebaar en Hom toegedraai in doeke en Hom in die krip neergelĂȘ, omdat daar vir hulle geen plek in die herberg was nie.
Die herders van Betlehem.
8 EN daar was herders in dieselfde landstreek, wat in die oop veld gebly en in die nag oor hulle skape wag gehou het.
9 En meteens staan daar ân Boodskapper van die Meester by hulle, en die Glansrykheid van JaHWeH het rondom hulle geskyn en groot Vrees het hulle oorweldig.
10 En die Boodskapper sĂȘ vir hulle: Moenie vrees nie, want kyk, ek bring julle ân goeie nuus van groot blydskap wat vir die hele volk sal wees,
11 dat vir julle vandag in die Stad van Dawid gebore is die Verlosser wat die Gesalfde, die Koning, is.
12 En dit is vir julle die Teken: julle sal ân Kindjie vind wat in doeke toegedraai is en wat in die krip lĂȘ.
13 En skielik was daar saam met die Boodskapper ân menigte van die Skeppings-leĂ«rmagte wat Elohim prys en sĂȘ:
14 Eer aan Elohim in die hoogste en Vrede op Aarde, in die adamiete ân welbehae!
15 En toe die Boodskappers van hulle weggegaan het na die Hemele, sĂȘ die herders vir mekaar: Laat ons dan na Betlehem gaan en hierdie ding sien wat gebeur het, wat JaHWeH aan ons bekend gemaak het.
16 En hulle het met haas gegaan en Mirjam en JĂŽWsef gevind en die Kindjie wat in die krip lĂȘ.
17 En toe hulle Hom gesien het, het hulle oral die woord bekend gemaak wat aan hulle van dié Kindjie vertel is.
18 En almal wat dit gehoor het, was verwonderd oor wat deur die herders aan hulle vertel is;
19 maar Mirjam het al hierdie woorde bewaar en in haar hart oordink.
20 En die herders het teruggegaan en Elohim vereer en geprys oor alles wat hulle gehoor en gesien het, net soos aan hulle gesĂȘ is.
21 En toe agt dae vervul was, en die Kindjie besny is, het hulle Hom JaHWÚshua genoem, die Naam wat deur die Boodskapper gegee is voor Sy ontvangenis in die moederskoot. [Odes van Salomo 19:4]
22 En nadat die dae van haar besoedeling volgens die Wet van MoshĂš vervul was, het hulle Hom na Jerusalem gebring om Hom aan JaHWeH voor te stel,
23 soos geskrywe is in die Wet van JaHWeH: Elke manlike kind wat die moederskoot open, sal aan JaHWeH afgegee word;Â (Exodus 13:12) LevĂtikus 12]
24 en om die slagdier te gee volgens wat gesĂȘ is in die Wet van JaHWeH: ân paar tortelduiwe of twee jong duiwe.
SĂmeon en Anna
25 EN daar was ân man in Jerusalem met die naam van SĂmeon; en hierdie man was regverdig en opreg en het die Vertroosting van JisraEl verwag, en die Gees van die Apartheid was op hom. [2 NikodĂ©mus 1:1a]
26 En aan hom was dit deur die Gees van die Apartheid geopenbaar dat hy die dood nie sou sien voordat hy die Gesalfde van JaHWeH gesien het nie.
27 En hy het deur die Gees in die Tempel gekom; en toe die ouers die Kindjie JaHWĂšshua inbring om met Hom te handel volgens die gebruik van die Wet,
28 het hy Hom in sy arms geneem en die Elohim geloof en gesĂȘ:
29 Nou laat U, Hoogste El, U dienskneg gaan in Vrede volgens U Woord,
30 omdat my oë U Oorwinning gesien het,
31 wat U berei het voor die oë van al die volke -
32 ân Lig tot Verligting van die nasies en tot Glansrykheid van U volk JisraEl.
33 En JĂŽWsef en sy moeder het hulle verwonder oor die dinge wat van Hom gesĂȘ is.
34 En SĂmeon het hulle geseĂ«n en aan Mirjam, Sy moeder, gesĂȘ: Kyk, hierdie Kind is bestemd tot ân val en ân opstanding van baie in JisraEl en tot ân Teken wat weerspreek sal word - [Psalm 86:17]
35 ja, ân swaard sal deur jou eie siel gaan - sodat die gedagtes uit baie harte openbaar kan word.
36 En daar was Anna, ân profetes, die dogter van PeniEl, uit die stam van Aser. Sy was op baie ver gevorderde leeftyd en het van haar maagdelikheid af sewe jaar lank met haar man saamgelewe;Â [Boodskap van Jakobus 4:1]
37 en sy was ân weduwee van omtrent vier-en-tagtig jaar. Sy het nie weggebly van die Tempel nie, en met vas en gebed die Elohim gedien, nag en dag. [Boodskap van Jakobus 4:1a]
38 En sy het in dieselfde uur daar gekom en die Meester geprys en van Hom gespreek met almal in Jerusalem wat die Verlossing verwag het.
39 En toe hulle alles volbring het wat volgens die Wet van JaHWeH was, het hulle teruggegaan na Galiléa, na hulle stad Nåsaret.
40 En die Kindjie het gegroei en sterk geword in die Gees en vol van Wysheid. En die Barmhartigheid van Elohim was op Hom.
Verstommende Wysheid van JaHWĂšshua.
41 EN Sy ouers was gewoond om elke jaar met die fees van die Pasga na Jerusalem te gaan.
42 En toe Hy twaalf jaar oud was, het hulle, volgens die gebruik van die Fees, na Jerusalem opgegaan.
43 En nadat die Feesdae vir hulle voltooi was, en terwyl hulle teruggaan, het die Kind JaHWĂšshua in Jerusalem agtergebly; en JĂŽWsef en Sy moeder het dit nie geweet nie.
44 Maar omdat hulle gedink het dat Hy by die reisgeselskap was, het hulle ân dagreis ver gegaan en Hom onder die familie en onder die bekendes gesoek.
45 En toe hulle Hom nie vind nie, het hulle teruggegaan na Jerusalem en Hom gesoek.
46 En nĂĄ drie dae het hulle Hom in die Tempel gevind, terwyl Hy in die midde van die leraars sit en na hulle luister en hulle uitvra.
47 En almal wat Hom gehoor het, was verbaas oor Sy verstand en Sy antwoorde.
48 En toe hulle Hom sien, was hulle verslae. En Sy moeder sĂȘ vir Hom: Kind, waarom het Jy so met ons gemaak? Kyk, Jou vader en ek het Jou met angs gesoek.
49 En Hy sĂȘ vir hulle: Waarom het u My gesoek? Het u nie geweet dat Ek in die dinge van My VADER moet wees nie?
50 En hulle het die Woord wat Hy aan hulle gesĂȘ het, nie verstaan nie.
51 En Hy het saam met hulle gegaan en in NĂĄsaret gekom, en Hy was hulle onderdanig. En Sy moeder het al hierdie dinge in haar hart bewaar.
52 En JaHWĂšshua het toegeneem in Wysheid en Grootheid en in Guns by Elohim en die adamiete.
Lering van JeHĂŽWganan die Wasser/Doper. âEn hulle sal sĂȘ: Vul op, vul op, berei die Weg, verwyder die struikelblok uit die Weg van my volk.â [JeshaJaHĂ»W 57:14]
1 EN in die vyftiende jaar van die regering van keiser Tiberius, toe Pontius Pilatus goewerneur was van JeHĂ»Wdah en Herodes viervors van GalilĂ©a, en Filippus, sy broer, viervors van IturĂ©a en die Aarde TrachonĂtus, en LisĂĄnias viervors van AbilĂ©ne,
2 tydens die hoëpriesterskap van Annas en Kåjafas, het die Woord van Elohim gekom tot JeHÎWganan, die seun van ZekarJaH, in die wildernis.
3 En hy het gekom in die hele omtrek van die Jordaan en die wassing/doop van bekering tot vergifnis van oortredinge verkondig;
4 soos geskrywe is in die boek van die woorde van JeshaJaHĂ»W, die Profeet, waar hy sĂȘ: ân Stem van een wat roep in die wildernis. Berei die Weg van JaHWeH; maak gelyk in die woestyn ân grootpad vir onse Elohey! [JeshaJaHĂ»W 40:3, MaleĂĄgi 3:1].
5 Elke dal moet opgevul word en elke berg en heuwel wegsak; en die verdraaide weg sal ân reguit pad word en die skurwe plekke gelyk WeĂ«.
6 En die Glansrykheid van JaHWeH sal geopenbaar word, en alle vlees tesame sal hom sien: [want die Mond van JaHWeH het dit gespreek]. [JeshaJaHûW 40:3-5]
7 Toe sĂȘ hy vir die skare wat uitgegaan het om deur hom gewas/gedoop te word: Genetiese nageslag van Nagash/slang, wie het julle aangewys om te vlug vir die toorn wat aan kom is?
8 Dra dan vrugte wat by die bekering pas, en moenie by julleself begin sĂȘ: Ons het Abraham as vader nie; want ek sĂȘ vir julle dat Elohim mag het om uit hierdie klippe kinders vir Abraham te verwek.
9 Maar die byl lĂȘ ook al teen die wortel van die bome. Elke Boom dan wat geen suiwer vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi.
10 En die skare het hom gevra en gesĂȘ: Wat moet ons dan doen?
11 En hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Wie twee kledingstukke het, moet uitdeel aan hom wat nie het nie; en wie voedsel het, moet dieselfde doen.
12 En tollenaars het ook gekom om gewas/gedoop te word, en vir hom gesĂȘ: Meester, wat moet ons doen?
13 En hy antwoord hulle: Moenie meer invorder as wat julle voorgeskrywe is nie.
14 En die soldate het hom ook gevra en gesĂȘ: En ons, wat moet ons doen? En hy sĂȘ vir hulle: Julle moet niemand geweld aandoen of iets afpers nie; en wees tevrede met julle soldy.
15 En terwyl die volk in verwagting was, en almal in hulle hart oorweeg het aangaande JeHĂŽWganan of hy nie miskien die Gesalfde was nie,
16 antwoord JeHĂŽWganan almal en sĂȘ: Ek was/doop julle wel in water, maar Hy kom wat sterker is as ek, wie se skoenriem ek nie waardig is om los te maak nie - Hy sal julle was/doop met die Gees van die Apartheid en met Vuur. [Boekrol van Henog 2:3; JeHĂŽWganan 21:22]
17 Sy skop is in Sy Hand, en Hy sal Sy dorsvloer deur en deur skoonmaak en Sy koring saambring in Sy skuur, maar die kaf met onuitbluslike vuur verbrand. [Thomas 12]
18 Hy het dan ook met baie ander vermaninge die goeie nuus aan die volk verkondig.
19 Maar toe Herodes, die viervors, deur hom bestraf is oor HerĂłdias, die vrou van Filippus, sy broer, en oor al die besoedelde dinge wat Herodes gedoen het,
20 het hy by alles nog dit gevoeg, dat hy JeHĂŽWganan in die gevangenis opgesluit het.
JaHWĂšshua gewas en gesalf met die Gees van die Apartheid
21 EN nadat JahwĂšshua en hulle wat teenwoordig was, gewas/gedoop is, het die Hemele oopgegaan terwyl Hy besig was om te bid;
22 en die Gees van die Apartheid het in liggaamlike gedaante soos ân Duif op Hom neergedaal; en ân Stem het uit die Hemele gekom wat sĂȘ: U IS MY GELIEFDE SEUN; IN U HET EK âN WELBEHAE. [Odes van Salomo 24:1-2]
Die saadlyn van JawĂšshua in JisraEl.
23 EN Hy, JaHWĂšshua, was omtrent dertig jaar oud toe Hy begin leer het; en Hy was, soos hulle gemeen het, die seun van JĂŽWsef, die seun van Eli,
24 die seun van Mattat, die seun van Levi, die seun van Melgi, die seun van Janna, die seun van JĂŽWsef,
25 die seun van MattithJaH, die seun van Amos, die seun van Nahum, die seun van ElJĂŽWeynay, die seun van Noga,
26 die seun van MaĂ€t, die seun van MattithJaH, die seun van SĂmeĂŻ, die seun van JĂŽWsef, die seun van JeHĂ»Wdah,
27 die seun van GanånJaH, die seun van Rafa-JaH, die seun van Serubbåbel, die seun van ShealtiEl, die seun van NearJaH, [1Kronieke 3:17-22]
28 die seun van Meleg, die seun van Addi, die seun van Kosam, die seun van AlmĂłdad, die seun van Er,
29 die seun van Joses, die seun van EliEzer, die seun van Jorim, die seun van Mattat, die seun van Levi,
30 die seun van SĂmeon, die seun van JeHĂ»Wdah, die seun van JĂŽWsef, die seun van Jonan, die seun van El-Jakim,
31 die seun van Meléas, die seun van Mainan, die seun van Måttata, die seun van Natan, die seun van Dawid,
32 die seun van Isai, die seun van Obed, die seun van Boas, die seun van Salmon, die seun van Nagson, [JeshaJaH 11:1, 2]
33 die seun van AmmĂnadab, die seun van Ram, die seun van Hesron, die seun van Peres, die seun van JeHĂ»Wdah,
34 die seun van Jakob, die seun van Isak, die seun van Abraham, die seun van Tera, die seun van Nahor,
35 die seun van Serug, die seun van Rehu, die seun van Peleg, die seun van Heber, die seun van Selag,
36 die seun van Kainan, die seun van ArpĂĄgsad, die seun van Sem, die seun van Noag, die seun van Lameg,
37 die seun van MetĂșsalag, die seun van Henog, die seun van Jered, die seun van MahalalEl, die seun van Kenan,
38 die seun van Enos, die seun van Set, die seun van Adam, die seun van Elohim.
âWant HY sal SY Boodskappers aangaande U bevel gee om U te bewaar op al U WeĂ«.â [Psalm 91:11]
1Â EN JaHWĂšshua het vol van die Gees van die Apartheid teruggekeer van die Jordaan af, en is deur die Gees in die wildernis gelei,
2 waar Hy veertig dae lank deur die Satan versoek is; en Hy het niks geëet in dié dae nie; en toe hulle verby was, het Hy naderhand honger geword.
3 Toe sĂȘ die Satan vir Hom: As U die Seun van Elohim is, sĂȘ vir hierdie klip dat hy brood moet word.
4 Maar JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Daar is geskrywe: dat die adamiet nie van brood alleen lewe nie, maar dat die adamiet lewe van alles wat uit die Mond van JaHWeH uitgaan. [DeuteronĂłmium 8:3]
5 Toe bring die Satan Hom op ân hoĂ« berg en wys Hom al die koninkryke van die wĂȘreld in ân oomblik se tyd.
6 En die Satan sĂȘ vir Hom: Ek sal U al hierdie mag gee en hulle glansrykheid, want sy is aan my oorgegee, en ek gee haar aan wie ek wil.
7 As U neerval voor my, dan sal alles aan U behoort.
8 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Gaan weg agter My, Satan, want daar is geskrywe: Jy moet JaHWeH jou Elohey vrees en Hom dien; en by Sy Naam moet jy sweer. [DeuteronĂłmium 6:13, 10:20]
9 Toe bring hy Hom na Jerusalem en stel Hom op die dak van die Tempel en sĂȘ vir Hom: As U die Seun van Elohim is, werp Uself hiervandaan neer.
10 Want daar is geskrywe: want HY sal SY Boodskappers aangaande U bevel gee om U te bewaar op al U Weë. [Psalm 91:11; MattithJaHûW 4:6]
11 Hulle sal U op die handpalms dra, sodat U U voet teen geen klip stamp nie. [Psalm 91:11,12]
12 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Daar is gesĂȘ: Julle mag JaHWeH julle Elohey nie versoek nie. [DeuteronĂłmium 6:16]
13 En toe die Satan elke versoeking geĂ«indig het, het hy ân tyd lank van Hom gewyk.
âDie Gees van JaHWeH is op My, omdat HY My gesalf het om die blye boodskap te bring aan die ootmoediges; âŠâ [JeshaJaHĂ»W 61:1,2 ]
14 EN JaHWĂšshua het in die Krag van die Gees na GalilĂ©a teruggekeer, en daar het ân gerug aangaande Hom deur die hele omtrek uitgegaan;
15 en Hy het in hulle vergaderings geleer en is deur almal geprys.
16 Toe kom Hy in NĂĄsaret waar Hy opgevoed was; en soos Hy gewoond was, gaan Hy op die Sabbatdag in die vergadering en staan op om te lees.
17 En die Boekrol van die Profeet JeshaJaHûW is aan Hom oorhandig; en toe Hy die Boekrol oopmaak, kry Hy die plek waar geskrywe is:
18 Die Gees van JaHWeH is op My, omdat HY My gesalf het om die blye boodskap te bring aan die neergedruktes. HY het My gestuur om te verbind die gebrokenes van hart, om in die gevangenis ân vrylating uit te roep en vir die geboeides opening van die gevangenis;
19 om uit te roep ân jaar van Vreugde van JaHWeH en ân dag van wraak van Onse Elohey; om al die treurendes te troos;Â [JeshaJaH 61:1, 2]
20 En Hy het die Boekrol toegerol en aan die dienaar teruggegee, en Hy het gaan sit, en die oë van almal in die vergadering was op Hom gevestig.
21 Toe begin Hy vir hulle te sĂȘ: Vandag is hierdie Skrif in julle ore vervul.
22 En almal het vir Hom getuienis gegee en was verwonderd oor die aangename woorde uit Sy mond; en hulle sĂȘ: Is Hy nie die seun van JĂŽWsef nie? [JeshaJaH 50:4]
23 En Hy antwoord hulle: Julle sal My ongetwyfeld hierdie spreekwoord toevoeg: Geneesheer, genees uself! Alles wat ons hoor wat in KapĂ©rnaĂŒm gebeur het, doen dit hier in U vaderstad ook.
24 En Hy sĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, geen Profeet is aangenaam in sy vaderland nie.
25 Maar Ek sĂȘ vir julle met Waarheid, daar was baie weduwees in JisraEl in die dae van EliJaHĂ»W toe die Hemele toegesluit was drie jaar en ses maande lank, toe daar ân groot hongersnood gekom het in die hele Aarde, [1 Konings 17:1]
26 en na nie een van hulle is EliJaHĂ»W gestuur nie, behalwe na Sarfat in Sidon, na ân weduwee.
27 En daar was baie melaatses in JisraEl in die tyd van ElĂshua, die Profeet, en nie een van hulle is gesuiwer nie, behalwe NaĂ€man, die SĂriĂ«r. [2 Konings 5]
28 En almal in die vergadering is met woede vervul toe hulle dit hoor;
29 en hulle het opgestaan en Hom uit die stad uitgedryf en Hom gebring tot op die rand van die berg waarop hulle stad gebou was om Hom van die krans af te gooi.
30 Maar Hy het tussen hulle deur geloop en weggegaan.
31 En Hy het afgekom na KapĂ©rnaĂŒm, ân stad van GalilĂ©a, en hulle op die Sabbat geleer.
32 En hulle was verslae oor Sy leer, want Sy Woord was met gesag.
Demone erken die Verlosser van JisraEl.
33 EN in die vergadering was daar ân man met die gees van besoedeling van ân demoon, en hy het met ân groot stem uitgeskreeu
34 en gesĂȘ: Ha! wat het ons met U te doen, JaHWĂšshua, NasarĂ©ner? Het U gekom om ons te verdelg? Ek ken U, wie U is: die Aparte Een van JaHWeH!
35 En JaHWĂšshua het hom bestraf en gesĂȘ: Bly stil, en gaan uit hom uit! En die demoon het hom tussen hulle neergegooi en uit hom uitgegaan sonder om hom seer te maak.
36 Toe kom daar verbaasdheid oor almal, en hulle praat met mekaar en sĂȘ: Wat vir ân Woord is dit, dat Hy met gesag en mag die geeste van besoedeling gebied, en hulle gaan uit!
37 En daar het ân gerug aangaande Hom uitgegaan na elke plek van die omgewing.
Demone raak verbouereerd.
38 EN Hy het opgestaan uit die vergadering en in die huis van Simon gekom. En Simon se skoonmoeder was aangetas deur ân hewige koors, en hulle het Hom geraadpleeg oor haar.
39 Toe gaan Hy oor haar staan en bestraf die koors, en dit het haar verlaat, en sy het onmiddellik opgestaan en hulle bedien.
40 En toe die son ondergaan, het almal hulle siekes, mense met allerhande kwale, na Hom gebring, en Hy het een vir een van hulle die hande opgelĂȘ en hulle gesond gemaak.
41 En demone het ook uit baie uitgegaan en geskreeu en gesĂȘ: U is die Gesalfde, die Seun van Elohim! En Hy het hulle bestraf en nie toegelaat om te praat nie, omdat hulle geweet het dat Hy die Gesalfde was.
42 En toe dit dag geword het, het Hy uitgegaan en na ân verlate plek vertrek; en die skare het Hom gesoek en by Hom gekom en Hom teĂ«gehou, dat Hy nie van hulle sou weggaan nie.
43 Maar Hy het vir hulle gesĂȘ: Ek moet aan die ander stede ook die goeie nuus van die Koninkryk van Elohim bring, want Ek is daarvoor gestuur.
44 En Hy het verder in die vergaderings van Galiléa verkondig.
Die wonderlike visvangs. Eerste studente.
1 EN toe die skare by Hom aandring om die Woord van die Elohim te hoor, gaan Hy by die meer Gennésaret staan
2 en sien twee skuite aan die kant van die meer lĂȘ; maar die vissers het van hulle af weggegaan en was besig om die nette uit te spoel.
3 Toe klim Hy in een van die skuite wat aan Simon behoort het, en vra hom om ân entjie van die land af weg te vaar, en Hy het gaan sit en die skare vanuit die skuit geleer.
4 En toe Hy ophou met spreek, sĂȘ Hy vir Simon: Vaar uit na die diep water en laat julle nette sak om te vang.
5 En Simon antwoord en sĂȘ vir Hom: Meester, ons het die hele nag deur hard gewerk en niks gevang nie; maar op U woord sal ek die net laat sak.
6 En toe hulle dit gedoen het, het hulle ân groot menigte visse ingesluit; en hulle net wou skeur.
7 Daarop wink hulle vir hul maats in die ander skuit om hulle te kom help. En hulle het gekom en altwee die skuite vol gemaak, sodat hulle amper gesink het.
8 En toe Simon Petrus dit sien, val hy neer aan die knieĂ« van JaHWĂšshua en sĂȘ: Gaan weg van my, Meester, want ek is ân man wat oortree!
9 Want verbaasdheid het hom aangegryp en almal wat by hom was, oor die vangs van visse wat hulle gemaak het;
10 en net so ook vir Jakobus en JeHĂŽWganan, die seuns van SebedĂ©ĂŒs, wat Simon se maats was. En JaHWĂšshua sĂȘ vir Simon: Moenie vrees nie; van nou af sal jy adamiete vang.
11 En nadat hulle die skuite aan land gebring het, het hulle alles verlaat en Hom gevolg.
Melaatse JisraEliet genees en gered.
12 EN terwyl Hy in een van die stede was, kom daar ân man vol van melaatsheid; en toe hy JaHWĂšshua sien, val hy op sy aangesig en smeek Hom en sĂȘ: Meester, as U wil en U die mag het om te suiwer, kan U my suiwer maak.
13 Daarop steek Hy die hand uit en raak hom aan en sĂȘ: Ek wil, word gesuiwer! En dadelik het die melaatsheid hom verlaat.
14 Toe gee Hy hom bevel om dit aan niemand te vertel nie; maar, sĂȘ Hy, gaan vertoon jou aan die priester en bring [ân aanbieding] nader vir jou suiwering, soos MoshĂš voorgeskrywe het, vir hulle tot ân getuienis.
15 Maar die gerug aangaande Hom is nog meer versprei, en groot menigtes het bymekaargekom om te luister en deur Hom van hulle siektes genees te word.
16 Maar Hy het Hom in verlate plekke teruggetrek en gebid.
Verlamde JisraEliet genees en gered.
17 EN op een van dié dae was Hy besig om te leer; en Fariseërs en wetsvertolkers wat gekom het uit elke dorp van Galiléa en JeHûWdah en uit Jerusalem, het daar gesit, en daar was Krag van die Meester om hulle te genees.
18 En daar het manne ân adamiet wat verlam was, op ân bed gebring, en hulle het probeer om hom in te bring en voor Hom neer te sit.
19 En toe hulle vanweë die skare geen kans sien om hom in te bring nie, klim hulle op die dak en laat hom met die bed afsak deur die panne tussen die mense in en voor JaHWÚshua.
20 En toe Hy hulle geloof sien, sĂȘ Hy vir hom: Adamiet, jou oortredinge is jou vergewe.
21 En die skrywers en die FariseĂ«rs het begin redeneer en sĂȘ: Wie is Hy wat so lasterlik praat? Wie kan oortredinge vergewe behalwe die Elohim alleen?
22 Maar JaHWĂšshua het hulle redeneringe gemerk, en Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Wat redeneer julle in jul harte?
23 Wat is makliker, om te sĂȘ: Jou oortredinge is jou vergewe; of om te sĂȘ: Staan op en loop?
24 Maar dat julle kan weet dat die Seun van die Adam mag het om op Aarde oortredinge te vergewe - sĂȘ Hy vir die verlamde man: Ek sĂȘ vir jou, staan op, neem jou bed op en gaan na jou huis toe.
25 Hy staan toe onmiddellik voor hulle op, neem die bed op waar hy op gelĂȘ het, en gaan na sy huis, terwyl hy Elohim vereer.
26 En verbasing het almal aangegryp, en hulle het Elohim vereer en is met Vrees vervul en het gesĂȘ: Ons het vandag ongelooflike dinge gesien.
Een uit die stam van Levi gered.
27 EN nĂĄ hierdie dinge het Hy uitgegaan en ân tollenaar met die naam van Levi by die tolhuis sien sit en vir hom gesĂȘ:Â VOLG MY.
28 En hy het alles verlaat en opgestaan en Hom gevolg.
29 En Levi het ân groot feesmaal vir Hom in sy huis gegee; en daar was ân groot menigte van tollenaars en ander wat saam met hulle aan tafel was.
30 En hulle skrywers en die FariseĂ«rs het by Sy studente gemurmureer en gesĂȘ: Waarom eet en drink julle saam met die tollenaars en oortreders?
31 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Die wat gesond is, het die geneesheer nie nodig nie, maar die wat ongesteld is.
32 Ek het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar oortreders tot bekering.
Geen vas voor die aangesig van die Bruidegom van JisraEl nie.
33 TOE sĂȘ hulle vir Hom: Waarom vas die studente van JeHĂŽWganan dikwels en doen gebede; so ook diĂ© van die FariseĂ«rs; maar U studente eet en drink?
34 En Hy sĂȘ vir hulle: Kan julle die seuns wat die Bruidskamer voorberei dan laat vas solank as die Bruidegom by hulle is?
35 Maar daar sal dae kom wanneer die Bruidegom van hulle weggeneem word; dan sal hulle vas, in daardie dae.
36 En Hy het ook aan hulle ân gelykenis vertel: Niemand sit ân lap van ân nuwe kleed op ân ou kleed nie; anders skeur hy die nuwe ook, en die lap wat van die nuwe af kom, pas nie by die oue nie.
37 En niemand gooi nuwe wyn in ou leersakke nie; anders sal die nuwe wyn die sakke skeur, en hy sal uitloop, en die sakke sal vergaan.
38 Maar nuwe wyn moet in nuwe sakke gegooi word, en altwee word saam behou.
39 En niemand wat ou wyn gedrink het, wil dadelik nuwe hĂȘ nie; want hy sĂȘ: Die oue is beter.
JaHWĂšshua bevestig die Sabbat en dat Hy die Besitter van die hele Aarde is.
1 EN op die tweede Sabbat na die Pasga het Hy deur die gesaaides geloop, en Sy studente het die are gepluk en met hulle hande uitgevrywe en geëet.
2 Toe sĂȘ sommige van die FariseĂ«rs vir hulle: Waarom doen julle wat nie ge-oorloof is om op die Sabbat te doen nie?
3 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Het julle dan nie gelees wat Dawid gedoen het nie - toe hy honger gehad het, hy en die wat by hom was -
4 hoe hy in die Huis van Elohim gegaan en die toonbrode geneem en geëet het, en ook aan die wat by hom was, gegee het, wat hulle nie geoorloof was om te eet nie, maar net vir die priesters alleen? [een_shemuel 21:6]
5 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Die Seun van die Adam is Meester óók van die Sabbat.
Genesing en redding van die JisraEliet met die verdorde hand.
6 EN op ân ander Sabbat het Hy in die vergadering gegaan en geleer. En daar was ân man, en sy regterhand was uitgedor.
7 En die skrywers en die FariseĂ«rs het Hom in die oog gehou, of Hy op die Sabbat gesond maak, sodat hulle ân aanklag teen Hom kon vind.
8 Maar Hy het hulle gedagtes geken en vir die man met die verdorde hand gesĂȘ: Staan op hier in hul midde. En hy het opgestaan.
9 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle: Ek sal aan julle ân vraag stel: wat is geoorloof op die Sabbat - om goed te doen of kwaad te doen; om ân siel te red of Ăłm te bring?
10 En nadat Hy almal rondom aangekyk het, sĂȘ Hy vir die man: Steek jou hand uit! En hy het dit gedoen; en sy hand is herstel, gesond soos die ander een.
11 En hulle is met woede vervul en het met mekaar gepraat wat hulle aan JaHWĂšshua sou doen.
Kiesing van die twaalf volgelinge vir JisraEl.
12 EN Hy het in daardie dae uitgegaan na die berg om te bid en die nag in die gebed tot Elohim deurgebring.
13 En toe dit dag geword het, het Hy Sy studente na Hom geroep en twaalf van hulle uitgekies, wat Hy Apostels genoem het:
14 Simon wat Hy Petrus genoem het, en AndrĂ©as, sy broer; Jakobus en JeHĂŽWganan; Filippus en BartholomĂ©ĂŒs;
15 MattithJaHĂ»W en Thomas; Jakobus, die seun van AlfĂ©ĂŒs, en Simon wat Yweraar genoem word;
16 Judas, die seun van Jakobus, en Judas IskĂĄriot, wat die verraaier geword het.
Die bergrede â kragtige onderwysing aan JeHĂ»Wdah.
17 EN Hy het met hulle afgeklim en op ân gelyk plek gaan staan, en daar was ân skare van Sy studente en ân groot menigte van die volk van die hele JeHĂ»Wdah en Jerusalem en die kusstreek van Tirus en Sidon af,
18 wat gekom het om Hom te hoor en van hulle kwale genees te word; en die wat gekwel was deur geeste van besoedeling , is ook genees.
19 En die hele skare het probeer om Hom aan te raak, omdat Krag van Hom uitgegaan het, en Hy het almal gesond gemaak.
20 Toe slaan Hy Sy oĂ« op oor Sy studente en sĂȘ: GeseĂ«nd is julle, armes, want aan julle behoort die Koninkryk van die Elohim.
21 Geseënd is julle wat nou honger het, want julle sal versadig word. Geseënd is julle wat nou ween, want julle sal lag.
22 Geseënd is julle wanneer die mense julle haat, en wanneer hulle julle verstoot en beledig en jul naam weggooi soos iets wat besoedel is, ter wille van die Seun van die Adam.
23 Wees bly in daardie dag en spring op, want kyk, julle loon is groot in die Hemele, want hiervolgens het hulle vaders aan die Profete gedoen.
24 Maar wee julle, rykes, want julle het jul troos weg.
25 Wee julle wat vol is, want julle sal honger ly. Wee julle wat nou lag, want julle sal treur en ween.
26 Wee julle wanneer al die mense goed van julle praat, want hiervolgens het hulle vaders aan die valse profete gedoen.
27 Maar Ek sĂȘ vir julle wat luister: Julle moet jul teĂ«standers liefhĂȘ en goed doen aan die wat vir julle haat.
28 Seën die wat vir julle vervloek, en bid vir die wat julle beledig.
29 Aan hom wat jou op die wang slaan, moet jy ook die ander een aanbied; en aan hom wat jou bo-kleed neem, moet jy ook die onderkleed nie weier nie.
30 Maar gee aan elkeen wat jou iets vra, en eis jou goed nie terug van hom wat dit neem nie.
31 En soos julle wil hĂȘ dat die adamiete aan julle moet doen, so moet julle ook aan hulle doen.
32 En as julle diĂ© liefhĂȘt wat vir julle liefhet, watter dank het julle? Want die oortreders het ook diĂ© lief wat vir hulle liefhet.
33 En as julle goed doen aan die wat aan julle goed doen, watter dank het julle? Want die oortreders doen ook dieselfde.
34 En as julle leen aan dié van wie julle hoop om terug te ontvang, watter dank het julle? Want die oortreders leen ook aan die oortreders, om net soveel terug te ontvang.
35 Maar julle moet jul teĂ«standers liefhĂȘ en goed doen en leen sonder om iets terug te verwag, en julle loon sal groot wees; en julle sal kinders van die Hoogste El wees; want HY self is hard op die ondankbares en besoedeldes.
36 Wees dan barmhartig, soos julle VADER ook barmhartig is.
37 En julle moet nie oordeel nie, dan sal julle nooit geoordeel word nie. Julle moet nie veroordeel nie, dan sal julle nooit veroordeel word nie. Spreek vry, en julle sal vrygespreek word. [Spreuke 17:9]
38 Gee, en aan julle sal gegee word. ân Goeie maat wat ingedruk en geskud en oorlopend is, sal hulle in jul skoot gee, want met dieselfde maat waarmee julle meet, sal weer vir julle gemeet word.
39 En Hy het vir hulle ân gelykenis uitgespreek: ân Blinde kan tog nie ân blinde lei nie! Sal hulle nie altwee in die sloot val nie?
40 ân Leerling is nie bo sy meester nie; maar elkeen wat volleerd is, sal soos sy meester wees.
41 En waarom sien jy die splinter in die oog van jou broeder, maar die balk wat in jou eie oog is, merk jy nie op nie?
42 Of hoe kan jy vir jou broeder sĂȘ: Broeder, laat my toe om die splinter wat in jou oog is, uit te haal, terwyl jy self die balk wat in jou oog is, nie sien nie? Tweegesig, haal eers die balk uit jou oog uit, en dan sal jy goed sien om die splinter wat in jou broeder se oog is, uit te haal.
43 Want dit is nie ân opregte boom wat verbasterde vrugte voortbring nie, en ook nie ân verbasterde boom wat egte vrugte voortbring nie.
44 Want elke boom word geken aan sy eie vrugte. Van dorings pluk ân mens tog nie vye nie, en ân mens sny ook nie druiwe van ân doringbos nie.
45 Die suiwer adamiet bring uit die suiwer skat van sy hart te voorskyn wat suiwer is; en die besoedelde adamiet bring uit die besoedelde skat van sy hart te voorskyn wat besoedeld is; want uit die oorvloed van die hart spreek sy mond.
46Â En wat noem julle My: Meester, Meester! en doen nie wat Ek sĂȘ nie?
47 Elkeen wat na My toe kom en na My Woorde luister en dit doen - Ek sal julle wys soos wie hy is.
48 Hy is soos ân man wat ân huis bou, wat gegrawe en diep ingegaan en die fondament op die Rots gelĂȘ het; en toe die vloedwater kom en die stroom teen daardie huis losbreek, kon hy hom nie beweeg nie, omdat sy fondament op die Rots was.
49 Maar wie dit hoor en dit nie doen nie, is soos ân man wat ân huis sonder fondament op die Aarde bou, en die stroom het teen hom losgebreek en hy het dadelik geval, en die instorting van daardie huis was groot.
Genesing van ân vreemdeling.
1 EN nadat Hy voor die ore van die volk al Sy Woorde beĂ«indig het, het Hy in KapĂ©rnaĂŒm ingegaan.
2 En die dienskneg van ân sekere hoofman oor honderd, wat vir hom baie werd was, was ongesteld en het op sterwe gelĂȘ.
3 Toe hy dan van JaHWÚshua hoor, het hy oudstes van JeHûWdah na Hom gestuur met die versoek aan Hom dat Hy moes kom en sy dienskneg gesond maak.
4 En toe hulle by JaHWĂšshua kom, het hulle Hom dringend gesmeek en gesĂȘ: Hy is dit werd dat U dit vir hom doen;
5 want hy het ons volk lief en het self die vergaderplek vir ons gebou.
6 En JaHWĂšshua het saam met hulle gegaan; maar toe Hy nie meer ver van die huis af was nie, stuur die hoofman oor honderd vriende na Hom om vir Hom te sĂȘ: Meester, moenie moeite doen nie, want ek is nie werd dat U onder my dak inkom nie.
7 Daarom het ek my ook nie waardig geag om na U te gaan nie; sĂȘ dit maar met ân woord, en my kneg sal gesond word.
8 Want ek is ook ân man wat aan gesag onderworpe is, en ek het soldate onder my; en vir hierdie een sĂȘ ek: Gaan! en hy gaan; en vir ân ander een: Kom! en hy kom; en vir my dienskneg: Doen dit! en hy doen dit.
9 Toe JaHWĂšshua dit hoor, was Hy oor hom verwonderd, en Hy draai Hom om en sĂȘ vir die skare wat Hom volg: Ek sĂȘ vir julle, selfs in JisraEl het Ek so ân groot geloof nie gevind nie.
10 En toe die wat gestuur was, teruggaan na die huis, vind hulle die siek dienskneg gesond.
Die opwekking van die seun van die weduwee van Nain.
11 EN die dag daarna was Hy op weg na ân stad met die naam van Nain; en baie van Sy studente en ân groot menigte het saam met Hom gegaan.
12 En toe Hy naby die Poort van die stad kom, word daar net ân dooie uitgedra, die enigste seun van sy moeder, en sy was ân weduwee; en ân groot menigte van die stad was by haar.
13 En toe die Meester haar sien, het Hy innig jammer vir haar gevoel en vir haar gesĂȘ: Moenie ween nie!
14 En Hy het nader gegaan en die baar aangeraak. Daarop staan die draers stil. En Hy sĂȘ: Jongman, Ek sĂȘ vir jou, staan op! [2Konings 4:32-37]
15 En die dooie het regop gaan sit en begin praat; en Hy het hom aan sy moeder teruggegee.
16 En Vrees het almal aangegryp terwyl hulle die Elohim vereer en sĂȘ: ân Groot Profeet het onder ons opgestaan; en: Elohim het Sy volk besoek.
17 En hierdie Woord aangaande Hom het uitgegaan in die hele JeHûWdah en in die hele omtrek.
JeHĂŽWganan stuur twee studente na JaHWĂšshua.
18 EN die studente van JeHĂŽWganan het hom van al hierdie dinge berig gebring.
19 En JeHĂŽWganan het sekere twee van sy studente na hom geroep en hulle na JaHWĂšshua gestuur en gesĂȘ: Is U die Een wat sou kom, of moet ons ân ander een verwag?
20 En toe die manne by Hom kom, sĂȘ hulle: JeHĂŽWganan die Wasser het ons na U gestuur en gesĂȘ: Is U die Een wat sou kom, of moet ons ân ander een verwag?
21 En in dieselfde uur het Hy baie mense genees van siektes en kwale en geeste van besoedeling, en aan baie blindes die gesig geskenk.
22 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Gaan vertel aan JeHĂŽWganan wat julle sien en hoor: blindes sien weer, kreupeles loop, melaatses word gesuiwer, dowes hoor, dooies word opgewek, aan armes word die goeie nuus verkondig.
23 En geseënd is elkeen wat aan My nie aanstoot neem nie.
24 En nadat die boodskappers van JeHĂŽWganan weggegaan het, begin Hy vir die skare aangaande JeHĂŽWganan te sĂȘ: Wat het julle uitgegaan in die wildernis om te aanskou? ân Riet wat deur die wind beweeg word?
25 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? ân Man met sagte klere aan? Kyk, die wat pragtige klere dra en in weelde lewe, is in die paleise.
26 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? ân Profeet? Ja, Ek sĂȘ vir julle, nog baie meer as ân profeet!
27 Dit is hy van wie daar geskrywe is: Kyk, Ek stuur My boodskapper wat die Weg voor My uit sal baan. [JeshaJaH 40:3, Maleågi 3:1]
28 Want Ek sĂȘ vir julle, onder die wat uit vroue gebore is, is daar geen Profeet groter as JeHĂŽWganan die Wasser nie; maar die kleinste in die Koninkryk van die Elohim is groter as hy.
29 En toe die hele volk en die tollenaars dit hoor, het hulle Elohim geregverdig deur hulle te laat was/doop met die wassing/doop van JeHĂŽWganan.
30 Maar die Fariseërs en die wetsvertolkers het die raad van Elohim aangaande hulle verwerp deur hulle nie deur hom te laat was/doop nie.
31 Toe sĂȘ die Meester: Waarmee sal Ek dan die mense van hierdie saadlyn vergelyk, en waaraan is hulle gelyk?
32 Hulle is net soos kinders wat op die mark sit en na mekaar roep en sĂȘ: Ons het vir julle op die fluit gespeel, en julle het nie gedans nie; ons het vir julle ân klaaglied gesing, en julle het nie gehuil nie.
33 Want JeHĂŽWganan die Wasser het gekom en het nie brood geĂ«et of wyn gedrink nie, en julle sĂȘ: Hy het ân demoon.
34 Die Seun van die Adam het gekom en Hy eet en drink, en julle sĂȘ: Daar is ân adamiet wat ân vraat en ân wynsuiper is, ân vriend van tollenaars en oortreders.
35 Maar die Wysheid word geregverdig deur al Haar kinders. [Deuteronómium 6:25]
Ongehoorsame vrou salf JaHWĂšshua se voete.
36 EN een van die Fariseërs het Hom genooi om by hom te eet; en Hy het in die huis van die Fariseër gekom en aan tafel gegaan.
37 En toe ân vrou in die stad, wat ân oortreder was, verneem dat Hy in die FariseĂ«r se huis aan tafel was, het sy ân albasterfles met salf gebring
38 en agter by Sy voete gaan staan en geween; en sy het Sy voete begin natmaak met haar trane en hulle afgedroog met die hare van haar hoof; en sy het Sy voete gesoen en met salf gesalf.
39 Toe die FariseĂ«r wat Hom genooi het, dit sien, sĂȘ hy by homself: Hy, as Hy ân Profeet was, sou geweet het wie en watter soort vrou sy is wat Hom aanraak; want sy is ân oortreder.
40 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Simon, Ek het iets om aan jou te sĂȘ. En hy antwoord: Meester, spreek.
41 Hy sĂȘ toe: ân Sekere geldskieter het twee skuldenaars gehad; die een het vyfhonderd pennings geskuld en die ander een vyftig;
42 en omdat hulle niks gehad het om te betaal nie, het hy dit aan altwee geskenk. SĂȘ nou, wie van hulle sal hom die meeste liefhĂȘ?
43 En Simon antwoord en sĂȘ: Ek veronderstel diĂ© een aan wie hy die meeste geskenk het. En Hy antwoord hom: Jy het reg geoordeel. [Hooglied van Salomo 1:6]
44 Daarop draai Hy om na die vrou en sĂȘ vir Simon: Sien jy hierdie vrou? Ek het in jou huis gekom - water het jy nie vir My voete gegee nie; maar sy het met haar trane My voete natgemaak en met die hare van haar hoof afgedroog.
45 ân Soen het jy My nie gegee nie; maar sy het, vandat sy ingekom het, nie opgehou om My voete te soen nie.
46 Met olie het jy My hoof nie gesalf nie; maar sy het My voete met salf gesalf.
47 Daarom sĂȘ Ek vir jou: Haar oortredinge wat baie is, is vergewe, want sy het baie liefgehad; maar hy vir wie weinig vergewe is, het weinig lief.
48 En Hy sĂȘ vir haar: Jou oortredinge is vergewe.
49 Toe begin die wat aan tafel was, by hulleself te sĂȘ: Wie is hierdie man wat selfs die oortredinge vergewe?
50 En Hy sĂȘ vir die vrou: Jou Geloof het jou gered; gaan in Vrede.
Vroue uit JisraEl waarvan JaHWĂšshua geeste van besoedeling uitgedryf het.
1Â EN daarna het Hy die een stad en dorp nĂĄ die ander deurgereis en verkondig en die goeie nuus van die Koninkryk van die Elohim verkondig; en die twaalf was saam met Hom,
2 ook sekere vroue wat genees was van besoedelde geeste en siektes: Mirjam die Migdalieth, uit wie sewe demone uitgegaan het,
3 en JĂŽWhana, die vrou van Gusa, ân bestuurder van Herodes, en Susanna en baie ander wat Hom almal met hulle besittings gedien het.
Gelykenis van die Saaier.
4 EN toe daar ân groot menigte vergader, en die wat uit die verskillende stede by Hom aangesluit het, sĂȘ Hy aan hulle deur ân gelykenis:
5 ân Saaier het uitgegaan om sy saad te saai; en toe hy saai, val ân deel langs die pad en is vertrap, en die voĂ«ls van die Hemele het hom opgeĂ«et.
6 En ân ander deel het op die rots geval; en nadat hy opgeskiet het, het hy verdroog, omdat hy geen vogtigheid gehad het nie.
7 En ân ander deel het tussen die dorings in geval; en die dorings het met hom saamgegroei en hom verstik.
8 En ân ander deel het in die skoon Adamah [die adamiet se Aarde] geval en gegroei en honderdvoudige vrug opgelewer. Toe Hy dit gesĂȘ het, roep Hy uit: Wie ore het om te hoor, laat hom hoor!
9 En Sy studente het Hom gevra en gesĂȘ: Wat beteken hierdie gelykenis tog?
10 En Hy antwoord: Aan julle is dit gegee om die verborgenhede van die Koninkryk van die Elohim te ken; maar aan die ander deur gelykenisse, sodat hulle, terwyl hulle sien, nie sien nie, en terwyl hulle hoor, nie verstaan nie.
11 Dit is dan die gelykenis: Die saad is die Woord van die Elohim.
12 Dié langs die pad is die hoorders. Daarna kom die Satan en neem die Woord uit hul harte weg, sodat hulle nie sou glo en gered word nie.
13 En diĂ© op die rots is hulle wat die Woord met Blydskap ontvang wanneer hulle hom hoor; en hulle het geen wortel nie, aangesien hulle net vir ân tyd glo, en in die tyd van versoeking val hulle af.
14 En wat in die dorings geval het - dit is die wat gehoor het, en hulle gaan weg en word verstik deur die sorge en rykdom en genietinge van die lewe en dra geen ryp vrug nie.
15 En wat in die gesuiwerde Adamah [die adamiet se Aarde] val - hulle is die wat, nadat hulle gehoor het, die Woord in ân edele en suiwer hart hou en met volharding vrug dra.
Die gelykenis van die lamp.
16 EN niemand steek ân lamp op en maak hom met iets toe of sit hom onder ân bed nie; maar hy sit hom op ân staander, sodat die wat inkom, die lig kan sien.
17 Want daar is niks verborge wat nie openbaar sal word nie, of weggesteek wat nie bekend sal word en in die lig sal kom nie.
18 Pas dan op hoe julle hoor; want elkeen wat het, aan hom sal gegee word; en elkeen wat nie het nie, van hom sal weggeneem word ook wat hy dink dat hy het.
âMy moeder en My broers is die wat die Woord van JaHWeH hoor en dit doen.â
19 EN Sy moeder en broers het na Hom gekom, en weens die skare kon hulle Hom nie bereik nie.
20 Toe bring hulle Hom die boodskap en sĂȘ: U moeder en U broers staan buite en wil U sien.
21 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: My moeder en My broers is die wat die Woord van die Elohim hoor en hom doen.
JaHWĂšshua maak die storm stil.
22 EN op een van daardie dae het Hy en Sy studente in ân skuit gegaan; en Hy het vir hulle gesĂȘ: Laat ons oorvaar na die oorkant van die see. En hulle het weggevaar.
23 En terwyl hulle seil, raak Hy aan die slaap. Toe kom daar ân stormwind op die see af en die skuit het begin vol word, en hulle was in gevaar.
24 En hulle het na Hom gegaan en Hom wakker gemaak en gesĂȘ: Meester, Meester, ons vergaan! Hy staan toe op en bestraf die wind en die watergolwe, en hulle het bedaar en daar het ân stilte gekom.
25 En Hy sĂȘ vir hulle: Waar is julle Geloof? Maar hulle was bang en verwonderd en het vir mekaar gesĂȘ: Wie is Hy tog, dat Hy selfs die winde en die water gebied en hulle Hom gehoorsaam is!
Besetenheid lei tot selfvernietiging.
26 EN hulle het geseil na die Aarde van die Gadaréners, wat reg anderkant Galiléa is.
27 En toe Hy aan wal uitklim, kom ân sekere man uit die stad Hom tegemoet, wat vir ân geruime tyd van demone besete was en geen klere gedra het nie; hy het ook nie in ân huis gewoon nie, maar in die grafte.
28 En toe hy JaHWĂšshua sien, skreeu hy uit en val voor Hom neer en sĂȘ met ân groot stem: Wat het ons met U te doen, JaHWĂšshua, Seun van die Hoogste El? Ek smeek U, moet my nie pynig nie -
29 want Hy het aan die gees van besoedeling bevel gegee om uit die man uit te gaan. Want baiekeer het hy hom saamgesleep; en hulle het hom gebind met kettings en voetboeie om oor hom wag te hou; maar hy het die boeie uitmekaar geruk, en die gees van besoedeling het hom in die wildernis gedrywe.
30 Daarop vra JaHWĂšshua hom en sĂȘ: Wat is jou naam? En hy antwoord: Legio - want baie demone het in hom ingevaar.
31 En hulle het Hom gesmeek dat Hy hulle nie sou beveel om in die onderwĂȘreld af te vaar nie.
32 En daar het ân groot trop varke op die berg gewei. Toe smeek hulle Hom dat Hy hulle sou toelaat om in diĂ© varke in te vaar. En Hy het hulle toegelaat.
33 Daarop gaan die demone uit die man uit en vaar in die varke in, en die trop het van die krans af in die see gestorm en verdrink.
34 En toe die wagters sien wat gebeur het, het hulle gevlug en dit in die stad en in die buitewyke gaan vertel.
35 Daarop het hulle uitgegaan om te sien wat gebeur het; en hulle het by JaHWĂšshua gekom en die man gevind uit wie die demone uitgevaar het, terwyl hy aan die voete van JaHWĂšshua sit, gekleed en by sy verstand. En hulle het gevrees.
36 En die wat ooggetuies was, het ook aan hulle vertel hoe die besetene genees is.
37 En die hele menigte van die omtrek van die GadarĂ©ners het Hom gevra om van hulle weg te gaan, omdat hulle deur ân groot Vrees bevang was. Toe het Hy in die skuit geklim en teruggegaan.
38 En die man uit wie die demone uitgevaar het, het Hom gebid om by Hom te kan bly. Maar JaHWĂšshua het hom laat gaan en gesĂȘ:
39 Gaan terug na jou huis en vertel watter groot dinge Elohim aan jou gedoen het. En hy het gegaan en deur die hele stad verkondig watter groot dinge JaHWĂšshua aan hom gedoen het.
Die dogtertjie van JaĂŻrus. Die vrou wat aan bloedvloeiing gely het â JaHWĂšshua genees Sy volksgenote.
40 EN toe JaHWĂšshua terugkom, het die skare Hom verwelkom; want almal was Hom te wagte.
41 En daar kom ân man wie se naam JaĂŻrus was, en hy was ân owerste van die vergadering; en hy val voor die voete van JaHWĂšshua neer en smeek Hom om na sy huis te kom;
42 want sy enigste dogter van omtrent twaalf jaar het op sterwe gelĂȘ. En terwyl Hy gaan, het die skare Hom verdring.
43 En ân vrou wat twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely het, en wat haar hele vermoĂ« aan geneeshere uitgegee het en deur niemand gesond gemaak kon word nie,
44 het van agter af gekom en die soom van Sy kleed aangeraak, en haar bloedvloeiing het onmiddellik opgehou.
45 Daarop sĂȘ JaHWĂšshua: Wie is sy wat My aangeraak het? En toe almal dit ontken, sĂȘ Petrus en die wat by hom was: Meester, die skare druk en verdring U, en U sĂȘ: Wie is sy wat My aangeraak het?
46 Maar JaHWĂšshua antwoord: Iemand het My aangeraak, want Ek het gemerk dat Krag van My uitgegaan het.
47 En toe die vrou sien dat sy nie verborge gebly het nie, kom sy bewende en val voor Hom neer en vertel Hom voor die hele volk om watter rede sy Hom aangeraak het en hoe sy onmiddelik gesond geword het.
48 En Hy sĂȘ vir haar: Hou goeie moed, dogter, jou Geloof het jou gered. Gaan in Vrede.
49 Terwyl Hy nog spreek, kom daar iemand van die owerste van die vergadering se huis en sĂȘ vir hom: U dogter is dood, moenie die Meester lastig val nie.
50 Maar toe JaHWĂšshua dit hoor, antwoord Hy hom en sĂȘ: Moenie vrees nie. Glo net, en sy sal gered word.
51 En toe Hy in die huis kom, het Hy niemand toegelaat om in te gaan nie, behalwe Petrus en Jakobus en JeHĂŽWganan en die vader en die moeder van die meisie.
52 En almal het gehuil en oor haar rou bedryf. Maar Hy sĂȘ: Moenie huil nie; sy is nie dood nie, maar slaap.
53 En hulle het Hom uitgelag, want hulle het geweet dat sy dood was.
54 En toe Hy almal na buite uitgejaag het, gryp Hy haar hand en roep uit en sĂȘ: Dogtertjie, staan op! [Hooglied 18:8]
55 En haar gees het teruggekom, en sy het onmiddellik opgestaan; en Hy het beveel dat hulle haar iets te ete moes gee.
56 En haar ouers was verbaas, maar Hy het hulle bevel gegee om aan niemand te sĂȘ wat gebeur het nie.
JaHWĂšshua stuur die twaalf Apostels uit na hul eie.
1Â EN Hy het Sy twaalf studente saamgeroep en aan hulle mag en gesag gegee oor al die demone en om siektes te genees.
2 En Hy het hulle uitgestuur om die Koninkryk van die Elohim te verkondig en die siekes gesond te maak
3 en vir hulle gesĂȘ: Neem niks vir die pad nie, geen stokke of reissak of brood of geld nie, en geeneen van julle moet twee [soorte] kledingstukke hĂȘ nie. [DeuteronĂłmium 22:11]
4 En in watter huis julle ook mag ingaan, bly dĂĄĂĄr en gaan dĂĄĂĄrvandaan verder.
5 En almal wat julle nie ontvang nie - as julle van daardie stad weggaan, skud selfs die stof van julle voete af, tot ân getuienis teen hulle.
6 En hulle het uitgegaan en dorp vir dorp deurgegaan en oral die goeie nuus verkondig en siekes gesond gemaak.
Herodes, die viervors en JeHĂŽWganan die Wasser.
7 HERODES, die viervors, hoor toe van al die dinge wat deur Hom gedoen is; en hy was met die saak verleĂ«, omdat deur sommige gesĂȘ is: JeHĂŽWganan is uit die dode opgewek;
8 en deur ander: EliJaHûW het verskyn; en deur ander: Een van die ou Profete het opgestaan.
9 En Herodes het gesĂȘ: JeHĂŽWganan het ek onthoof; maar wie is hierdie man van wie ek sulke dinge hoor? En hy het probeer om Hom te sien.
Eerste vermeerdering van die brode.
10 EN toe die Apostels terugkom en Hom alles vertel wat hulle gedoen het, het Hy hulle saamgeneem en in die eensaamheid gegaan na ân verlate plek van ân stad met die naam van BetsĂĄida.
11 Maar die skare het dit te wete gekom en Hom gevolg; en Hy het hulle ontvang en met hulle gespreek oor die Koninkryk van die Elohim, en die wat genesing nodig gehad het, gesond gemaak.
12 Toe die dag begin daal, kom die twaalf na Hom en sĂȘ vir Hom: Stuur die skare weg, sodat hulle na die dorpe en buitewyke in die omtrek kan gaan en herberg en voedsel kry; want ons is hier in ân verlate plek.
13 Maar Hy sĂȘ vir hulle: Gee julle vir hulle iets om te eet. Maar hulle antwoord: Ons het nie meer as vyf brode en twee visse nie, tensy ons voedsel gaan koop vir al hierdie mense.
14 Want daar was omtrent vyfduisend manne. Maar Hy sĂȘ vir Sy studente: Laat hulle in groepe van vyftig sit.
15 En hulle het dit gedoen en almal laat sit.
16 Toe neem Hy die vyf brode en die twee visse, en nadat Hy opgekyk het na die Hemele, seën Hy hulle en breek hulle en gee hulle aan die studente om hulle aan die skare voor te sit.
17 En hulle het geëet en is almal versadig, en van wat vir hulle van die brokstukke oorgebly het, is daar twaalf mandjies vol opgetel.
Die belydenis van Petrus.
18 EN toe Hy besig was om alleen te bid, was die studente by Hom, en Hy vra hulle en sĂȘ: Wie sĂȘ die skare is Ek?
19 En hulle antwoord en sĂȘ: JeHĂŽWganan die Wasser, en ander: EliJaHĂ»W, en ander dat een van die ou Profete opgestaan het.
20 En Hy sĂȘ vir hulle: Maar julle, wie sĂȘ julle is Ek? En Petrus antwoord en sĂȘ: U is die Gesalfde van die Elohim!
21 Toe gee Hy hulle ân streng bevel en gebied hulle om dit aan niemand te vertel nie.
22 En Hy sĂȘ: Die Seun van die Adam moet baie ly en verwerp word deur die oudstes en owerpriesters en skrywers en gedood word en op die derde dag opstaan.
JisraEliete moet nie skaam wees vir hulle Verlosser nie.
23 EN Hy sĂȘ vir almal: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself ontsĂȘ en sy folterpaal elke dag opneem en My volg.
24 Want elkeen wat sy siel wil red, sal haar verloor; maar elkeen wat sy siel om My ontwil verloor, hy sal haar red.
25 Wat baat dit ân adamiet tog as hy die hele wĂȘreld win, maar homself verloor of skade aandoen?
26 Want elkeen wat hom skaam vir My en My woorde, vir hom sal die Seun van die Adam Hom skaam wanneer Hy kom in Sy Glansrykheid en dié van die VADER en van die Boodskappers van die Aparthede.
27 Ek sĂȘ vir julle met Waarheid: Daar is sommige van die wat hier staan, wat die Dood sekerlik nie sal smaak voordat hulle die Koninkryk van Elohim gesien het nie.
Die Glansrykheid van JaHWĂšshua en Sy uitgang uit die wĂȘreld bespreek.
28 EN omtrent agt dae nĂĄ hierdie Woorde het Hy Petrus en JeHĂŽWganan en Jakobus saamgeneem en op die berg geklim om te bid.
29 En terwyl Hy bid, het die voorkoms van Sy aangesig anders geword en Sy klere skitterend wit.
30 En daar was twee manne in gesprek met Hom; dit was MoshÚ en EliJaHûW.
31 Hulle het in Glansrykheid verskyn en van Sy uitgang gespreek wat Hy in Jerusalem sou volbring.
32 En Petrus en die wat saam met hom was, was deur die slaap oorweldig. Maar toe hulle wakker word, sien hulle Sy Glansrykheid en die twee manne wat by Hom staan. [JeségiEl 1 en 2]
33 En toe hulle van Hom weggaan, sĂȘ Petrus vir JaHWĂšshua: Meester, dit is goed dat ons hier is; laat ons dan drie takskuilings maak, een vir U en vir MoshĂš een en een vir EliJaHĂ»W - hy het nie geweet wat hy sĂȘ nie.
34 Maar toe hy dit sĂȘ, kom daar die Wolkkolom en oordek hulle, en hulle het bang geword toe daardie manne in die Wolkkolom ingaan. (Exodus 19) JesĂ©giEl 1]
35 En daar kom ân Stem uit die Wolkkolom wat sĂȘ: Hy is My geliefde Seun; luister na Hom!
36 En nadat die Stem gekom het was JaHWĂšshua daar alleen. En hulle het geswyg en aan niemand in daardie dae iets vertel van wat hulle gesien het nie.
Genesing van die maansieke kind.
37 EN op die volgende dag toe hulle van die berg afklim, kom ân groot skare Hom tegemoet.
38 En daar roep ân man uit die skare en sĂȘ: Meester, ek smeek U, kyk tog na my seun, want hy is my enigste.
39 En kyk, ân gees gryp hom, en meteens skreeu hy, en hy laat hom stuiptrekkings kry met skuim in die mond en gaan amper nie van hom weg nie en verniel hom.
40 En ek het U studente gebid om hom uit te drywe, en hulle kon nie.
41 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ: o Ongelowige en verdraaide geslag, hoe lank sal Ek by julle wees en julle verdra? Bring jou seun hier.
42 En toe hy nog aankom, skeur die demoon hom en laat hom stuiptrekkings kry. Maar JaHWĂšshua het die gees van besoedeling bestraf en die seun genees en hom aan sy vader teruggegee.
43 En almal was verslae oor die Meester van die Elohim. En toe almal verwonderd was oor alles wat JaHWĂšshua gedoen het, sĂȘ Hy vir Sy studente:
44 Bewaar hierdie Woorde in julle ore; want die Seun van die Adam sal oorgelewer word in die hande van die adam.
45 Maar hulle het hierdie Woord nie verstaan nie, en dit was vir hulle bedek, sodat hulle dit nie sou begryp nie; en hulle was bang om Hom iets te vra oor hierdie Woord.
Die grootste in die Koninkryk van die Hemele.
46 EN daar het ân redenering onder hulle ontstaan oor wie van hulle dan tog die grootste was.
47 En toe JaHWĂšshua die redenering van hulle hart opmerk, neem Hy ân kindjie en laat diĂ© by Hom staan
48 en sĂȘ vir hulle: Elkeen wat hierdie kindjie ontvang in My Naam, ontvang My; en elkeen wat My ontvang, ontvang HOM wat My gestuur het; want wie die kleinste onder julle almal is, hy sal groot wees.
âDie wat nie teen ons is nie, is vir ons.â
49 EN JeHĂŽWganan het geantwoord en gesĂȘ: Meester, ons het iemand gesien wat in U Naam die demone uitdryf; en ons het hom belet, omdat hy U nie saam met ons volg nie.
50 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Moet hom nie belet nie, want wie nie teen ons is nie, is vir ons.
Die Samaritane wys JaHWĂšshua af omdat Hy nie hulle Verlosser is nie.
51 EN toe die dae van Sy opneming nader kom, het Hy Sy aangesig gerig om na Jerusalem te reis,
52 en boodskappers voor Hom uit gestuur; en hulle het vertrek en in ân dorp van die Samaritane gekom om vir Hom klarigheid te maak.
53 En hulle het Hom nie ontvang nie, omdat Hy na Jerusalem op reis was.
54 En toe Sy studente, Jakobus en JeHĂŽWganan, dit sien, sĂȘ hulle: Meester, wil U hĂȘ ons moet sĂȘ dat Vuur van die Hemele afdaal en hulle verteer, soos EliJaHĂ»W ook gedoen het?
55 Maar Hy draai Hom om en bestraf hulle en sĂȘ: Julle weet nie watter Gees julle het nie;
56 want die Seun van die Adam het nie gekom om die adamiete se siel te verderf nie, maar te red. En hulle het na ân ander dorp vertrek.
âNiemand wat sy hand aan die ploeg slaan en agtertoe kyk, is geskik vir die Koninkryk van Elohim nie.â
57 EN terwyl hulle op reis was, sĂȘ iemand op die pad vir Hom: Meester, ek sal U volg, waar U ook mag gaan!
58 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: Die jakkalse het gate en die voĂ«ls van die Hemele neste, maar die Seun van die Adam het geen plek waar Hy Sy hoof kan neerlĂȘ nie.
59 En Hy sĂȘ aan ân ander een: VOLG MY. Maar hy antwoord: Meester, laat my toe om eers my vader te gaan begrawe.
60 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Laat die dooies hul eie dooies begrawe; maar gaan jy en verkondig die Koninkryk van die Elohim.
61 En ân ander een het ook gesĂȘ: Meester, ek sal U volg, maar laat my eers toe om afskeid te neem van die wat in my huis is.
62 En JaHWĂšshua antwoord hom: Niemand wat sy hand aan die ploeg slaan en agtertoe kyk, is geskik vir die Koninkryk van die Elohim nie.
Die sending van die sewentig studente na die JisraEliete.
1Â EN nĂĄ hierdie dinge het die Meester weer sewentig ander aangestel, en hulle twee-twee voor Hom uit gestuur na elke stad en plek waar Hy sou kom.
2 Hy sĂȘ toe vir hulle: Die oes is wel groot, maar die arbeiders min. Smeek dan die Meester van die oes dat Hy arbeiders in Sy oes uitstuur.
3 Gaan dan; kyk, Ek stuur julle soos lammers onder wolwe.
4 Moenie ân beurs of ân reissak of skoene dra nie, en groet niemand op die pad nie.
5 En in watter huis julle ook al mag ingaan, sĂȘ eers: Vrede vir hierdie huis!
6 En as dĂĄĂĄr ân man van Vrede is, sal julle vrede op hom rus; anders sal dit tot julle terugkeer.
7 Bly dan in daardie selfde huis en eet en drink wat hulle het, want die arbeider is sy loon werd. Moenie van huis tot huis gaan nie.
8 En in watter stad julle ook al mag ingaan en hulle jul ontvang, eet wat aan julle voorgesit word.
9 En maak die siekes gesond wat in haar is, en sĂȘ vir hulle: Die Koninkryk van die Elohim het naby julle gekom.
10 Maar in watter stad julle ook al mag ingaan en hulle jul nie ontvang nie, gaan uit op haar strate en sĂȘ:
11 Selfs die stof wat uit julle stad aan ons kleef, vee ons vir julle af; maar tog moet julle dit weet dat die Koninkryk van die Elohim naby julle gekom het.
12 En Ek sĂȘ vir julle: Vir Sodom sal dit verdraagliker wees in diĂ© dag as vir daardie stad.
13 Wee jou, GĂłrasin, wee jou, BetsĂĄida! want as in Tirus en Sidon die kragtige dade plaasgevind het wat in julle plaasgevind het, sou hulle lankal in sak en as gesit en hulle bekeer het.
14 Maar vir Tirus en Sidon sal dit in die oordeel verdraagliker wees as vir julle.
15 En jy, KapĂ©rnaĂŒm, wat tot die Hemele toe verhoog is, in die Doderyk/Sheol sal jy neergewerp word, in die diepste plekke van die put! [JeshaJaH 14:15]
16 Wie na julle luister, luister na My; en wie julle verwerp, verwerp My; en wie My verwerp, verwerp HOM wat My gestuur het.
17 En die sewentig het met blydskap teruggekom en gesĂȘ: Meester, ook die demone onderwerp hulle aan ons in U Naam. [Boekrol van Henog 44; 86:1]
18 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Ek het die Satan soos ân bliksem uit die Hemele sien val. [Boekrol van Henog 44:86; JeshaJaH 14:12; JesĂ©giEl 28]
19 Kyk, Ek gee aan julle die mag om op slange en skerpioene te trap, en oor al die krag van die vyand; en niks sal julle ooit skade doen nie. [JeségiEl 2:6]
20 Maar julle moenie daaroor bly wees dat die geeste aan julle onderworpe is nie, maar wees liewer bly dat julle name in die Hemele opgeskrywe is.
21 In dieselfde uur het JaHWĂšshua Hom in die gees verheug en gesĂȘ: Ek loof U, VADER, Hoogste El van die Hemele en die Aarde, dat U hierdie dinge verberg het vir wyse en verstandiges en dit aan kindertjies geopenbaar het. Ja, VADER, want so was dit U welbehae.
22 Alles is aan My oorgegee deur My VADER; en niemand weet wie die Seun is nie, behalwe die VADER, en wie die VADER is nie, behalwe die Seun en hy aan wie die Seun dit wil openbaar.
23 En Hy het Hom omgedraai na Sy studente en afsonderlik aan hulle gesĂȘ. GeseĂ«nd is die oĂ« wat sien wat julle sien;
24 want Ek sĂȘ vir julle, baie profete en konings het gewens om te sien wat julle sien, en het dit nie gesien nie, en om te hoor wat julle hoor, en het dit nie gehoor nie.
Gelykenis van die barmhartige Samaritaan. JaHWĂšshua bevestig die onderhouding van die Wet.
25 EN daar het ân sekere wetsvertolker opgestaan wat Hom versoek het deur te sĂȘ: Meester, wat moet ek doen om die Ewige Lewe te beĂ«rwe?
26 En Hy antwoord hom: Wat is in die Wet geskrywe? Hoe lees jy?
27 En hy antwoord en sĂȘ: Jy moet JaHWeH jou Elohey liefhĂȘ uit jou hele hart en uit jou hele siel en uit jou hele krag en uit jou hele verstand; en jou volksgenote soos jouself. [LevĂtikus 19:18, DeuteronĂłmium 6:5]
28 Toe sĂȘ Hy vir hom: Jy het reg geantwoord; doen dit, en jy sal lewe.
29 Maar hy wou homself regverdig, en sĂȘ vir JaHWĂšshua: En wie is my naaste?
30 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ: ân Sekere man het afgegaan van Jerusalem na JĂ©rigo en onder rowers verval, en nadat hulle hom uitgetrek en geslaan het, gaan hulle weg en laat hom half dood lĂȘ.
31 En bygeval het ân priester met daardie pad afgekom, en toe hy hom sien, gaan hy anderkant verby.
32 En net so het ook ân Leviet by diĂ© plek gekom en hom gesien en anderkant verbygegaan.
33 Maar ân sekere Samaritaan wat op reis was, het op hom afgekom; en toe hy hom sien, het hy innig jammer gevoel,
34 en na hom gegaan, sy wonde verbind en olie en wyn daarop gegooi. Hy het hom toe op sy eie pakdier gehelp en hom na ân herberg geneem en vir hom gesorg.
35 En toe hy die volgende mĂŽre weggaan, haal hy twee pennings uit en gee dit aan die eienaar van die herberg en sĂȘ vir hom: Sorg vir hom, en enige onkoste wat jy nog meer mag hĂȘ, sal ek jou betaal as ek terugkom.
36 Wie dan van hierdie drie, dink jy, was die naaste van hom wat onder die rowers verval het?
37 En hy antwoord: Hy wat Barmhartigheid aan hom bewys het. Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: Gaan en doen jy net so.
Martha en Mirjam.
38 EN op hulle reis het Hy in ân sekere dorp gekom, en ân vrou met die naam van Martha het Hom in haar huis ontvang.
39 En sy het ân suster gehad met die naam van Mirjam; diĂ© het aan die voete van JaHWĂšshua gesit en na Sy woord geluister.
40 Maar Martha was baie besig om alles klaar te maak. Sy kom toe daar staan en sĂȘ: Meester, gee U nie om dat my suster my alleen laat bedien nie? SĂȘ dan vir haar dat sy my moet help.
41 Maar JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir haar: Martha, Martha, jy is besorg en verontrus oor baie dinge;
42 maar een ding is nodig; en Mirjam het die suiwer deel uitgekies wat van haar nie weggeneem sal word nie.
JaHWĂšshua leer Sy studente hoe om te bid â die Onse VADER.
1Â EN toe Hy op ân sekere plek besig was om te bid, sĂȘ een van Sy studente vir Hom nadat Hy opgehou het: Meester, leer ons bid, soos JeHĂŽWganan ook sy studente geleer het.
2 En Hy sĂȘ vir hulle: Wanneer julle bid, sĂȘ: Onse VADER wat in die Hemele is, laat U NAAM Apartgestel word; laat U Koninkryk kom; laat U wil geskied, soos in die Hemele net so ook op die Aarde;
3 gee ons elke dag ons daaglikse Brood;
4 en vergeef ons ons oortredinge, want ons vergewe ook elkeen wat teenoor ons oortree het; en laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die besoedeling. [NOTA: oorspronklike teks slegs tot hier]
Gelykenis van die onbeskaamde vriend.
5 EN Hy het vir hulle gesĂȘ: Wie van julle sal ân vriend hĂȘ en sal middernag na hom gaan en vir hom sĂȘ: Vriend, leen my drie brode,
6 want ân vriend van my het van ân reis by my aangekom, en ek het niks om aan hom voor te sit nie -
7 en diĂ© van binnekant sal antwoord en sĂȘ: Moenie my lastig val nie; die deur is al gesluit, en my kinders is saam met my al in die bed; ek kan nie opstaan om vir jou te gee nie.
8 Ek sĂȘ vir julle, al sou hy ook nie opstaan en vir hom gee omdat hy sy vriend is nie, sal hy tog ter wille van sy ordentlikheid opstaan en hom gee soveel as hy nodig het.
9 En Ek sĂȘ vir julle: Vra, en vir julle sal gegee word; soek, en julle sal vind; klop, en vir julle sal oopgemaak word.
10 Want elkeen wat vra, ontvang; en hy wat soek, vind; en vir hom wat klop, sal oopgemaak word.
11 En vir watter vader onder julle sal sy seun van hom brood vra, en hy sal die seun ân klip gee; of ook ân vis, en hy sal hom in plaas van ân vis ân slang gee;
12 of ook as hy ân eier vra, hom ân skerpioen gee?
13 As julle dan wat besoedeld is, weet om goeie suiwer dinge aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal die VADER van die Hemele die Gees van die Apartheid gee aan die wat HOM bid?
Lastering van die addergeslag Fariseërs.
14 EN Hy het ân demoon uitgedryf, en diĂ© was stom. En toe die demoon uitgaan, het die stom man gepraat; en die skare het hulle verwonder.
15 Maar sommige van hulle sĂȘ: Deur BeĂ«lsebul, die Prins van die demone, dryf Hy die demone uit.
16 En ander het Hom versoek en van Hom ân Teken uit die Hemele begeer.
17 Maar Hy het hulle gedagtes geken en vir hulle gesĂȘ: Elke koninkryk wat teen homself verdeeld is, word verwoes; en ân huis wat teen homself is, val.
18 En as die Satan ook teen homself verdeeld is, hoe sal sy koninkryk bly staan? Want julle sĂȘ dat Ek deur BeĂ«lsebul die demone uitdryf.
19 En as Ek deur Beëlsebul die demone uitdryf, deur wie dryf julle seuns hulle uit? Daarom sal hulle jul regters wees.
20 Maar as Ek, met die Vinger van Elohim die demone uitdryf, dan het die Koninkryk van die Elohim waarlik by julle gekom. (Exodus 31:18)
JaHWĂšshua se leringe aangaande besetenheid.
21 WANNEER ân Magtige wat goed gewapend is, sy huis bewaak, is sy besittings in veiligheid.
22 Maar as een hom oorval wat magtiger is as hy en hom oorwin, neem hy sy volle Wapenrusting weg waar hy op vertrou het, en deel sy buit uit.
23 Hy wat nie met My is nie, is teen My; en hy wat nie saam met My versamel nie, verstrooi.
24 Wanneer die gees van besoedeling uit die mens uitgegaan het, gaan hy deur waterlose plekke en soek rus; en as hy dit nie vind nie, sĂȘ hy: Ek sal teruggaan na my huis waar ek uitgegaan het.
25 En hy kom en vind hom uitgevee en versierd.
26 Dan gaan hy en neem sewe ander geeste, meer besoedel as hy self, en hulle kom in en woon daar; en die laaste van daardie mens word erger as die eerste.
27 En terwyl Hy dit spreek, het ân vrou uit die skare haar stem verhef en vir Hom gesĂȘ: GeseĂ«nd is die moederskoot wat U gedra het, en die borste wat U gesoog het.
28 En Hy sĂȘ: Ja, maar geseĂ«nd is hulle wat die Woord van die Elohim hoor en Hom onderhou.
Die Teken van Jona die enigste Teken vir die Nagash/slanggeslag.
29 EN toe die skare saamstroom, begin Hy te sĂȘ: Hierdie saadlyn is besoedel; hy soek na ân teken, en geen teken sal aan hom gegee word nie, behalwe die Teken van die Profeet Jona.
30 Want soos Jona ân Teken was vir die Nineviete, so sal die Seun van die Adam ook wees vir hierdie saadlyn.
31 Die koningin van die Suide sal in die oordeel opstaan saam met die manne van hierdie saadlyn en hulle veroordeel; want sy het gekom van die eindes van die Aarde af om die Wysheid van Salomo te hoor, en - meer as Salomo is hier!
32 Die manne van Ninevé sal in die oordeel opstaan saam met hierdie saadlyn en hulle veroordeel; want hulle het hul op die prediking van Jona bekeer, en - meer as Jona is hier!
Die lamp van die liggaam.
33 EN niemand steek ân lamp op en sit hom in ân verborge plek of onder die maatemmer nie, maar op die staander, sodat die wat binnekom, die lig kan sien.
34 Die lamp van die liggaam is die oog. As jou oog dan suiwer is, is jou hele liggaam ook verlig; maar as sy besoedel is, is jou liggaam ook donker.
35 Pas dan op dat die lig in jou nie Duisternis is nie.
36 As jou hele liggaam dan verlig is en nie enige deel het wat donker is nie, sal dit heeltemal verlig wees, net soos wanneer die lamp met sy skynsel jou verlig.
JaHWÚshua bestraf die skrywers en die Fariseërs.
37 EN onderwyl Hy besig was om te spreek, het ân sekere FariseĂ«r Hom uitgenooi om by hom te kom eet; en Hy het ingekom en aan tafel gegaan.
38 En toe die Fariseër dit sien, het hy hom verwonder dat Hy nie voor die maaltyd eers gewas het nie.
39 Maar die Meester sĂȘ vir hom: Ja, julle FariseĂ«rs, julle suiwer die buitekant van die beker en die bord, maar van binne is julle vol roof en besmetlikheid.
40 Onverstandiges, het Hy wat die buitekant gemaak het, nie die binnekant ook gemaak nie?
41 Maar gee wat daarin is, as aalmoes, en dan is alles vir julle skoon.
42 Maar wee julle, Fariseërs, want julle gee tiendes van die kruisement en die wynruit en elke groentesoort, en julle verwaarloos die Reg en die Liefde tot die Elohim. Hierdie dinge behoort julle te doen sonder om die ander na te laat.
43 Wee julle, Fariseërs, want julle hou van die voorste banke in die vergaderings en die begroetinge op die markte.
44 Wee julle, skrywers en Fariseërs, tweegesigte, want julle is soos grafte wat onherkenbaar is, en die adamiete wat daaroor loop, weet dit nie.
45 Toe antwoord een van die wetsvertolkers en sĂȘ vir Hom: Meester, as U sĂł spreek, beledig U ons ook.
46 En Hy sĂȘ: Wee julle ook, wetsvertolkers, want julle lĂȘ laste op die mense wat swaar is om te dra, en self roer julle die laste nie met een van julle vingers aan nie.
47 Wee julle, want julle bou die grafte van die Profete, en julle vaders het hulle gedood.
48 Julle gee dus getuienis vir die werke van julle vaders en het saam welbehae daarin, want hulle het hul gedood en julle bou hul grafte. [1 Konings 19:10 - 14]
49 Daarom het die Wysheid van die Elohim ook gesĂȘ: Ek sal Profete en Apostels na hulle stuur, en van diĂ© sal hulle doodmaak en vervolg, [Openbaring 16:16; 18:18]
50 sodat van hierdie saadlyn afgeĂ«is kan word die bloed van al die Profete wat vergiet is van die grondlegging van die wĂȘreld af,
51 van die bloed van Abel af tot op die bloed van ZekarJaH wat omgekom het tussen die altaar vir soet geur en die Tempel. Ja, Ek sĂȘ vir julle, hy sal afgeĂ«is word van hierdie saadlyn.
52 Wee julle, wetsvertolkers, want julle het die Sleutel van die Kennis weggeneem; self het julle nie ingegaan nie, en vir die wat wou ingaan, het julle verhinder. [Openbaring 3:7]
53 En toe Hy dit aan hulle sĂȘ, begin die skrywers en die FariseĂ«rs Hom skerp in die oog te hou en Hom uit te vra oor baie dinge,
54 om vir Hom ân strik te stel en te probeer om iets uit Sy mond op te vang, sodat hulle Hom kon beskuldig.
1 TOE duisende van die skare ondertussen saamkom, sodat hulle mekaar vertrap het, begin Hy aan Sy studente te sĂȘ: Pas veral op vir die suurdeeg van die FariseĂ«rs, dit is toneelspel.
2 En daar is niks bedek wat nie geopenbaar sal word nie, en verborge wat nie bekend sal word nie.
3 Daarom, alles wat julle in die donker gesĂȘ het, sal in die Lig gehoor word; en wat julle in die oor gepraat het in die binnekamers, sal op die dakke verkondig word.
Wie gevrees moet word.
4 EN Ek sĂȘ vir julle, My vriende: Moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak en daarna niks meer kan doen nie;
5 maar Ek sal julle wys wie julle moet vrees: vrees Hom wat, nadat Hy doodgemaak het, by magte is om in die hel te werp; ja, Ek sĂȘ vir julle, vrees Hom!
6 Word vyf mossies nie vir twee stuiwers verkoop nie? En nie een van hulle is voor Elohim vergeet nie.
7 Maar selfs die hare van julle hoof is almal getel. Wees dan nie bevrees nie: julle is meer werd as baie mossies.
8 En Ek sĂȘ vir julle: Elkeen wat vir My sal getuig voor die mense, vir hom sal die Seun van die Adam ook getuig voor die Boodskappers van die Elohim.
9 Maar hy wat teen My getuig voor die mense, sal teen getuig word voor die Boodskappers van JaHWeH.
10 En elkeen wat ân woord teen die Seun van die Adam sal spreek, dit sal hom vergewe word; maar vir hom wat gelaster het teen die Gees van die Apartheid, sal dit nie vergewe word nie.
11 En wanneer hulle jul sal bring voor die vergaderings en die owerhede en die gesaghebbers, moet julle jul nie kwel oor hoe of waarmee julle jul sal verdedig, of wat julle sal sĂȘ nie;
12 want die Gees van die Apartheid sal julle in dieselfde uur leer wat julle moet sĂȘ.
Gelykenis van die ryk dwaas.
13 EN een van die skare sĂȘ vir Hom: Meester, sĂȘ vir my broer dat hy die erfenis met my moet deel.
14 Maar Hy antwoord hom: Mens, wie het My as ân regter of deler oor julle aangestel?
15 En Hy sĂȘ vir hulle: Pas op en wees op julle hoede vir die hebsug, want iemand se lewe bestaan nie uit die oorvloed van sy besittings nie.
16 Toe vertel Hy hulle hierdie gelykenis: ân Ryk man se land het goed gedra. -
17 En hy het by homself geredeneer en gesĂȘ: Wat sal ek doen, want ek het geen plek waar ek my oes kan insamel nie?
18 Toe sĂȘ hy: Dit sal ek doen: ek sal my skure afbreek en groter bou, en ek sal daar al my opbrengste en my goedere insamel.
19 En ek sal vir my siel sĂȘ: Siel, jy het baie goed wat weggesit is vir baie jare; neem rus, eet, drink, wees vrolik.
20 Maar Elohim het aan hom gesĂȘ: Jou dwaas, in hierdie nag sal hulle jou siel van jou afeis; en wat jy gereedgemaak het, wie sân sal dit wees? [Psalm 49:18]
21 So gaan dit met hom wat vir homself skatte vergader en nie ryk is in die Elohim nie.
JisraEl, soek eers die Koninkryk van JaHWeH.
22 EN Hy het aan Sy studente gesĂȘ: Daarom sĂȘ Ek vir julle: Moenie julle kwel oor jul siel, wat julle sal eet, of oor jul liggaam, wat julle sal aantrek nie.
23 Die lewe is meer as die voedsel en die liggaam as die klere.
24 Kyk na die kraaie, want hulle saai nie en hulle maai nie; hulle het geen voorraadkamer of skuur nie, en tog voed die Elohim hulle. Hoeveel meer is julle nie werd as die voëls nie!
25 En wie onder julle kan, deur hom te kwel, een voorarm by sy lengte voeg?
26 As julle dan selfs nie die geringste kan doen nie, waarom kwel julle jul oor die ander dinge?
27 Kyk na die lelies, hoe hulle groei: hulle arbei nie en hulle spin nie; en Ek sĂȘ vir julle, selfs Salomo in al sy glansrykheid was nie bekleed soos een van hulle nie.
28 As JaHWeH dan die gras van die veld wat vandag daar is en mĂŽre in ân oond gegooi word, so beklee, hoeveel meer vir julle, kleingelowiges!
29 Julle moet ook nie soek wat julle sal eet of wat julle sal drink nie, en julle nie ongerus maak nie;
30 want al hierdie dinge soek die nasies van die wĂȘreld, en julle VADER weet dat julle hierdie dinge nodig het.
31 Maar soek die Koninkryk van Elohim, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.
32 Moenie vrees nie, klein kuddetjie, want julle VADER het ân welbehae daarin gehad om aan julle die Koninkryk te gee.
33 Verkoop julle besittings en gee aalmoese; maak vir julle beurse wat nie oud word nie, ân skat in die Hemele wat onuitputlik is, waar geen dief by kom of mot verteer nie.
34 Want waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees.
JisraEl, wees wakker!
35 LAAT julle heupe omgord wees en julle lampe aan die brand.
36 En julle moet wees soos adamiete wat op hulle Meester wag wanneer Hy van die Bruilof terugkom, sodat hulle dadelik vir Hom kan oopmaak as Hy kom en aanklop.
37 GeseĂ«nd is daardie diensknegte vir wie die Meester wakker sal vind as Hy kom. Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, Hy sal hom omgord en hulle aan tafel laat gaan en hulle kom bedien.
38 En as Hy in die tweede of in die derde nagwaak kom, en dit so vind - geseënd is daardie diensknegte.
39 Maar weet dit: as die eienaar geweet het in watter uur die dief sou kom, sou hy gewaak het en nie in sy huis laat inbreek het nie.
40 Julle moet dan ook gereed wees, omdat die Seun van die Adam kom op ân uur dat julle dit nie verwag nie.
41 Toe sĂȘ Petrus vir Hom: Meester, vertel U hierdie gelykenis vir ons of ook vir almal?
42 En die Meester antwoord: Wie is dan die getroue en verstandige bestuurder wat die meester oor sy diensvolk sal aanstel om hulle rantsoen op tyd te gee?
43 Geseënd is daardie dienskneg vir wie sy Meester, as Hy kom, só besig sal vind.
44 Waarlik, Ek sĂȘ vir julle, Hy sal hom oor al Sy besittings aanstel.
45 Maar as daardie dienskneg in sy hart sĂȘ: My Meester talm om te kom, en hy die diensknegte en diensmaagde begin slaan, en begin eet en drink en dronk word,
46 dan sal die Meester van daardie dienskneg kom op ân dag dat hy dit nie verwag nie, en op ân uur dat hy dit nie weet nie, en sal hom pynig en hom ân deelgenoot maak van die ontroues.
47 En daardie dienskneg wat die wil van sy Meester geken het en nie klaargemaak of volgens sy wil gedoen het nie, sal met baie slae geslaan word;
48 maar hy wat nie geweet het nie en gedoen het wat slae verdien, sal met min slae geslaan word. En elkeen aan wie veel gegee is, van hom sal veel gevorder word; en aan wie hulle veel toevertrou het, van hom sal hulle oorvloediger eis.
JaHWĂšshua bring vuur en verdeeldheid op die Aarde.
49 EK het gekom om Vuur op die Aarde te werp, en hoe wens Ek dat Hy al aangesteek was!
50 Maar Ek het ân wassing/doop om mee gewas/gedoop te word, en hoe benoud word Ek totdat dit volbring is! [LevĂtikus 8:6]
51 Dink julle dat Ek gekom het om vrede op die Aarde te gee? Nee, sĂȘ Ek vir julle, maar eerder verdeeldheid.
52 Want van nou af sal daar vyf in een huis verdeeld wees, drie teen twee en twee teen drie. [LevĂtikus 8:6 - 17]
53 Die vader sal verdeeld wees teen die seun en die seun teen die vader, die moeder teen die dogter en die dogter teen die moeder, die skoonmoeder teen haar skoondogter en die skoondogter teen haar skoonmoeder.
Die tekens van die tye.
54 EN Hy het ook aan die skare gesĂȘ: Wanneer julle ân wolk in die weste sien opkom, sĂȘ julle dadelik: Daar kom reĂ«n! en dit gebeur ook.
55 En wanneer julle die suidewind sien waai, sĂȘ julle: Dit sal gloeiend warm wees! en dit gebeur.
56 Tweegesigte, die voorkoms van die Aarde en die lug weet julle te beoordeel, maar hoe is dit dat julle hierdie tyd nie kan beoordeel nie?
57 En waarom oordeel julle ook nie uit julleself wat regverdig is nie?
58 Want terwyl jy met jou teëstander na die owerheid gaan, doen moeite op die pad om van hom los te kom; sodat hy jou nie miskien voor die Regter sleep en die Regter jou oorgee aan die Geregsdienaar en die Geregsdienaar jou in die gevangenis werp nie. [Ode van Salomo 33:11]
59 Ek sĂȘ vir jou, jy sal daar sekerlik nie uitkom voordat jy ook die laaste oortjie betaal het nie.
Die moord op die Galileërs. Die toring van Silóam.
1 EN in dieselfde tyd was daar mense teenwoordig wat Hom berig gebring het van die Galiléërs wie se bloed Pilatus met hulle spysbydraes gemeng het.
2 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Dink julle dat hierdie GalilĂ©Ă«rs groter oortreders was as al die GalilĂ©Ă«rs, omdat hulle sulke dinge gely het?
3 Nee, sĂȘ Ek vir julle; maar as julle jul nie bekeer nie, sal julle almal net so omkom.
4 Of daardie agttien op wie die toring van Silóam geval en hulle gedood het - dink julle dat hulle meer skuldig was as al die mense wat in Jerusalem woon? [JeshaJaH 8:6]
5 Nee, sĂȘ Ek vir julle; maar as julle jul nie bekeer nie, sal julle almal net so omkom.
Gelykenis van die onvrugbare Vyeboom.
6 EN Hy het hierdie gelykenis uitgespreek: ân Man het ân Vyeboom gehad wat in Sy Wingerd geplant was, en Hy het gekom en vrugte aan Haar gesoek en niks gekry nie. [JeshaJaH 27:3; 38:21]
7 Toe sĂȘ Hy vir die Tuinier: Kyk, drie jaar kom Ek om vrugte aan hierdie Vyeboom te soek en Ek kry niks nie; kap Haar uit. Waarvoor maak Sy die Aarde nog onvrugbaar?
8 Maar Sy antwoord en sĂȘ vir Hom: Meester, laat Haar nog hierdie jaar staan totdat ek om Haar gespit en mis gegooi het. [JeshaJaH 48:9]
9 As Sy dan vrugte dra, goed; maar so nie, dan kan U Haar anderjaar uitkap.
Genesing van ân dogter van Abraham.
10 EN Hy was besig om op die Sabbat in een van die vergaderings te leer.
11 En daar was ân vrou wat ân gees van krankheid agttien jaar lank gehad het, en sy was inmekaargetrek en glad nie in staat om regop te kom nie.
12 En toe JaHWĂšshua haar sien, roep Hy haar en sĂȘ: Vrou, jy is van jou krankheid verlos.
13 En Hy het haar die hande opgelĂȘ, en onmiddellik het sy regop gestaan en Elohim vereer.
14 Maar die owerste van die vergadering, wat verontwaardig was dat JaHWĂšshua op die Sabbat genees het, antwoord en sĂȘ vir die skare: Daar is ses dae waarop ân mens behoort te werk; kom dan op diĂ© dae en laat julle genees en nie op die Sabbatdag nie.
15 Toe antwoord die Meester hom en sĂȘ: Jou vals tweegesig, maak elkeen van julle nie op die Sabbat sy os of esel van die krip los en lei hom weg om hom te laat drink nie? [Openbaring 12:14]
16 Maar hierdie vrou wat ân dogter van Abraham is, wat die Satan - dink daaraan! - agttien jaar lank gebind het, moes sy nie van hierdie band op die Sabbatdag verlos word nie?
17 En toe Hy dit sĂȘ, het al sy teĂ«standers beskaamd geword, en die hele skare was bly oor al die glorieryke dinge wat deur Hom gebeur het.
Gelykenisse van die mosterdsaad en die suurdeeg.
18 EN Hy het gesĂȘ: Hoedanig is die Koninkryk van die Elohim en waarmee sal Ek Haar vergelyk?
19 Sy is soos ân mosterdsaad wat ân man geneem en in sy tuin gesaai het; en Sy het gegroei en ân groot Boom geword, en die voĂ«ls van die Hemele het nes gemaak in Haar takke.
20 En weer het Hy gesĂȘ: Waarmee sal Ek die Koninkryk van die Elohim vergelyk?
21 Sy is soos suurdeeg wat ân Vrou neem en in drie mate meel inwerk totdat Sy heeltemal ingesuur is.
Die nou Poort. Gaan weg julle Satanskinders!
22 EN onderwyl Hy geleer het en op reis was na Jerusalem, het Hy stede en dorpe deurgegaan.
23 Toe sĂȘ iemand vir Hom: Meester, is die wat gered word, min? En Hy antwoord hulle:
24 Stry hard om in te gaan deur die nou Poort, want baie, sĂȘ Ek vir julle, sal probeer om in te gaan en sal nie in staat wees nie.
25 Wanneer die Eienaar van die Huis opgestaan en die deur gesluit het, en julle begin buitekant te staan en aan die deur te klop en te sĂȘ: Meester, Meester, maak vir ons oop - sal Hy antwoord en vir julle sĂȘ: Ek ken julle nie waar julle vandaan is nie. [MattithJaHĂ»W 25:1 - 13]
26 Dan sal julle begin sĂȘ: Ons het in U teenwoordigheid geĂ«et en gedrink, en U het op ons strate geleer.
27 En Hy sal sĂȘ: Ek sĂȘ vir julle, Ek ken julle nie waar julle vandaan is nie. Gaan weg van My, al julle werkers van die Ongeregtigheid! [JirmeJaH 1:5]
28 Daar sal geween wees en gekners van die tande, wanneer julle Abraham en Isak en Jakob en al die Profete in die Koninkryk van die Elohim sal sien, maar julle self uitgedryf buitentoe.
29 En hulle sal kom van oos en wes en van noord en suid en aansit in die Koninkryk van die Elohim.
30 En daar is laastes wat eerste sal wees, en daar is eerstes wat laaste sal wees.
JaHWĂšshua word teen Herodes gewaarsku.
31 EN op dieselfde dag het sommige van die FariseĂ«rs na Hom gekom en vir Hom gesĂȘ: Gaan weg en vertrek hiervandaan, want Herodes wil U om die lewe bring.
32 En Hy het vir hulle gesĂȘ: Gaan vertel daardie jakkals: Kyk, Ek dryf demone uit en maak gesond, vandag en mĂŽre, en op die derde dag sal Ek vervolmaak.
33 Maar Ek moet vandag en mĂŽre en die volgende dag verder gaan, want dit kan nie gebeur dat ân Profeet buitekant Jerusalem omkom nie. [LevĂtikus 9:11; DeuteronĂłmium 18:15]
34 Jerusalem, Jerusalem, jy wat die Profete doodmaak en die wat na jou gestuur is, stenig, hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak, soos ân hen haar kuikens onder die vlerke, en julle wou nie. [2Ezra 2:30]
35 Kyk, julle Huis word vir julle woes gelaat. Voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat julle My sekerlik nie sal sien nie totdat die dag kom wanneer julle sal sĂȘ: GeseĂ«nd is Hy wat kom in die NAAM van JaHWeH! [Ons seĂ«n julle uit die Huis van JaHWeH] [Psalm 118:26]
JaHWĂšshua genees op die Sabbat ân man wat die water het.
1 EN toe Hy in die huis van een van die owerstes van die Fariseërs gegaan het om brood te eet op die Sabbat, het hulle Hom in die oog gehou.
2 En daar was voor Hom ân man wat die water gehad het.
3 En JaHWĂšshua het gespreek en aan die wetsvertolkers en FariseĂ«rs gesĂȘ: Is dit geoorloof om op die Sabbat te genees?
4 Maar hulle het stilgebly. Toe neem Hy hom en maak hom gesond en laat hom gaan.
5 En Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Wie van julle se esel of os sal in ân put val, wat hom nie dadelik op die Sabbatdag sal uittrek nie?
6 En hulle kon Hom daarop nie antwoord nie.
Gelykenis van die genooides en die voorste plekke.
7 EN toe Hy merk hoe hulle die voorste plekke uitkies, vertel Hy aan die genooides ân gelykenis en sĂȘ vir hulle:
8 Wanneer jy deur iemand na ân bruilof uitgenooi is, moenie die voorste plek inneem nie, ingeval daar nie miskien een wat waardiger is as jy deur hom uitgenooi is nie, [Spreuke 25:7]
9 en hy wat jou en hom genooi het, kom en vir jou sĂȘ: Maak plek vir hierdie man. En dan sal jy met skaamte die agterste plek begin inneem.
10 Maar wanneer jy genooi is, gaan en neem die agterste plek in; sodat wanneer hy kom wat jou genooi het, hy vir jou kan sĂȘ: Vriend, gaan hoĂ«r op! Dan sal jy eer hĂȘ voor die wat saam met jou aan tafel is.
11 Want elkeen wat homself verhoog, sal verneder word, en wat homself verneder, sal verhoog word.
12 En Hy sĂȘ ook vir die man wat Hom genooi het: Wanneer jy ân mĂŽre- of middagete gee, moenie jou vriende nooi, of jou broers of bloedverwante of ryk bure nie, sodat hulle jou nie miskien ook eendag weer uitnooi en jy vergelding ontvang nie.
13 Maar wanneer jy ân feesmaal gee, nooi armes, verminktes, kreupeles, blindes,
14 en jy sal geseënd wees, omdat hulle niks het om jou te vergoed nie; want dit sal jou vergoed word in die opstanding van die regverdiges.
Gelykenis van die groot maaltyd.
15 EN toe een van die wat saam aan tafel was, dit hoor, sĂȘ hy vir Hom: GeseĂ«nd is hy wat Brood eet in die Koninkryk van die Elohim.
16 Maar Hy antwoord hom: ân Sekere man het ân groot maaltyd gegee en baie adamiete uitgenooi.
17 En op die uur van die maaltyd het hy sy dienskneg uitgestuur om vir die genooides te sĂȘ: Kom, want alles is nou gereed.
18 En hulle het hul almal eenparig begin verontskuldig. Die eerste het vir hom gesĂȘ: Ek het ân stuk grond gekoop en ek moet noodsaaklik uitgaan om na haar te kyk. Ek vra u, verskoon my tog.
19 En ân ander een het gesĂȘ: Ek het vyf paar osse gekoop en gaan hulle probeer. Ek vra u, verskoon my tog.
20 En ân ander een het gesĂȘ: Ek het ân vrou getrou en daarom kan ek nie kom nie.
21 En daardie dienskneg het gekom en diĂ© dinge aan sy meester vertel. Toe het die eienaar van die huis kwaad geword en vir sy dienskneg gesĂȘ: Gaan gou uit in die strate en die gangetjies van die stad en bring die armes en verminktes en kreupeles en blindes hier in.
22 En die dienskneg het gesĂȘ: Meester, wat u beveel het, is gedoen, en daar is nog plek.
23 Toe sĂȘ die meester vir die dienskneg: Gaan uit op die paaie en na die lanings en dwing hulle om in te kom, sodat my huis vol kan word.
24 Want ek sĂȘ vir julle dat nie een van daardie manne wat genooi is, my maaltyd sal smaak nie.
Jy moet jou eie lewe minder liefhĂȘ as vir JaHWĂšshua.
25 EN groot menigtes het saam met Hom gegaan, en Hy het Hom omgedraai en vir hulle gesĂȘ:
26 As iemand na My toe kom en hy het nie sy vader en moeder en vrou en kinders en broers en susters, ja, selfs ook sy eie siel minder lief nie, kan hy My student nie wees nie.
27 En elkeen wat sy folterpaal nie dra en agter My aan kom nie, kan My student nie wees nie.
28 Want wie van julle wat ân toring wil bou, gaan nie eers sit en die koste bereken, of hy die middele het om dit uit te voer nie? -
29 sodat as hy die fondament gelĂȘ het en nie in staat is om dit te voltooi nie, almal wat dit sien, nie miskien met hom sal begin spot
30 en sĂȘ: Hierdie man het begin bou en kon nie klaarkry nie.
31 Of watter koning wat optrek om teen ân ander koning slag te lewer, gaan nie eers sit en beraadslaag of hy in staat is om met tienduisend die een te ontmoet wat met twintigduisend teen hom kom nie?
32 Anders stuur hy ân gesantskap as die ander een nog ver is, en vra vredesvoorwaardes.
33 So kan dan ook niemand van julle wat nie afsien van al sy besittings, My student wees nie.
34 Die sout is goed, maar as die sout laf geword het, waarmee sal sy smaaklik gemaak word?
35 Sy is nie bruikbaar vir die Aarde of vir die ashoop nie. Hulle gooi haar buitekant weg. Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.
Blydskap in die Hemele oor die bekering van elke JisraEliet.
1Â EN al die tollenaars en die oortreders het die gewoonte gehad om na Hom te kom en na Hom te luister.
2 En die FariseĂ«rs en die skrywers het baie gemurmureer en gesĂȘ: Hierdie man ontvang oortreders en eet saam met hulle.
3 Toe vertel Hy aan hulle hierdie gelykenis en sĂȘ:
4 Watter man onder julle wat honderd skape het en een van hulle verloor, laat nie die nege-en-negentig in die wildernis staan en gaan agter die een aan wat verlore is totdat hy hom kry nie?
5 En as hy hom kry, sit hy hom met blydskap op sy skouers.
6 En as hy by die huis kom, roep hy sy vriende en bure bymekaar en sĂȘ vir hulle: Wees saam met my bly, want ek het my skaap gekry wat verlore was.
7 Ek sĂȘ vir julle dat daar net so blydskap sal wees in die Hemele oor een oortreder wat hom bekeer, meer as oor nege-en-negentig regverdiges wat die bekering nie nodig het nie. [2 Ezra 7:140]
8 Of watter vrou wat tien pennings het, as sy een penning verloor, steek nie ân lamp op en vee die huis uit en soek sorgvuldig totdat sy dit kry nie?
9 En as sy dit kry, roep sy haar vriendinne en buurvroue bymekaar en sĂȘ: Wees saam met my bly, want ek het die penning gekry wat ek verloor het. [Psalm 119:162]
10 So, sĂȘ Ek vir julle, is daar Blydskap voor die Boodskappers van Elohim oor een oortreder wat hom bekeer.
Gelykenis van die verlore seun.
11 HY het ook gesĂȘ: ân Man het twee seuns gehad.
12 En die jongste van hulle het vir sy vader gesĂȘ: Vader, gee my die deel van die eiendom wat my toekom. En hy het die goed tussen hulle verdeel.
13 En nie baie dae daarna nie het die jongste seun alles bymekaargemaak en weggereis na ân ver deel van die Aarde. En daar het hy sy eiendom verkwis deur losbandig te lewe.
14 En toe hy alles deurgebring het, kom daar ân swaar hongersnood in daardie deel van die Aarde, en hy het begin gebrek ly.
15 Toe het hy hom by een van die burgers van daardie deel van die Aarde gaan voeg. En dié het hom in sy veld gestuur om varke op te pas.
16 En hy het verlang om sy maag te vul met die peule wat die varke eet, en niemand het dit aan hom gegee nie.
17 Maar hy het tot homself gekom en gesĂȘ: Hoe baie huurlinge van my vader het oorvloed van brood, en ek vergaan van honger!
18 Ek sal opstaan en na my vader gaan, en ek sal vir hom sĂȘ: Vader, ek het oortree teen die Hemele en voor u,
19 en ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie; maak my soos een van u huurlinge.
20 En hy het opgestaan en na sy vader gegaan. En toe hy nog ver was, het sy vader hom gesien en innig jammer vir hom gevoel en gehardloop en hom omhels en hartlik gesoen.
21 En die seun sĂȘ vir hom: Vader, ek het oortree teen die Hemele en voor u en ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie.
22 Maar die vader sĂȘ vir sy diensknegte: Bring die beste kleed en trek hom dit aan, en gee ân ring vir sy hand en skoene vir sy voete.
23 En bring die vetgemaakte kalf en slag hom, en laat ons eet en vrolik wees.
24 Want hierdie seun van my was dood en het weer lewendig geword; en hy was verlore en is gevind. En hulle het begin vrolik word.
25 En sy oudste seun was in die veld, en terwyl hy al nader na die huis kom, hoor hy musiek en beurtsange.
26 En hy roep een van die diensknegte na hom toe en vra wat dit beteken.
27 DiĂ© sĂȘ toe vir hom: U broer het gekom, en u vader het die vetgemaakte kalf geslag, omdat hy hom gesond teruggekry het.
28 En hy het kwaad geword en wou nie binnegaan nie. Sy vader gaan toe uit en smeek hom.
29 Maar hy antwoord en sĂȘ vir sy vader: Kyk, ek dien u so baie jare en ek het nooit u gebod oortree nie, en vir my het u nooit ân bokkie gegee, sodat ek saam met my vriende vrolik kon wees nie.
30 Maar toe hierdie seun van u kom, wat u goed met hoere deurgebring het, het u vir hom die vetgemaakte kalf geslag.
31 Toe sĂȘ hy vir hom: Kind, jy is altyd by my, en al wat myne is, is joue.
32 Ons moet tog vrolik en bly wees, want hierdie broer van jou was dood en het weer lewendig geword, en hy was verlore en is gevind.
Gelykenis van die skelm bestuurder.
1Â EN Hy het ook aan Sy studente gesĂȘ: Daar was ân ryk man wat ân bestuurder gehad het; en hy is by hom aangeklaag as een wat sy besittings verkwis.
2 En hy het hom geroep en vir hom gesĂȘ: Wat is dit wat ek van jou hoor? Gee verslag van jou bestuur van sake; want jy sal nie meer bestuurder kan wees nie.
3 Toe sĂȘ die bestuurder by homself: Wat sal ek doen? Want my meester neem die bestuurderskap van my weg. Spit kan ek nie; om te bedel, skaam ek my.
4 Ek weet wat ek sal doen, sodat wanneer ek van die bestuurderskap afgesit is, hulle my in hulle huise kan ontvang.
5 Toe roep hy die skuldenaars van sy meester, een vir een, en sĂȘ vir die eerste: Hoeveel skuld jy aan my meester?
6 En hy antwoord: Honderd vat olie. En hy sĂȘ vir hom: Neem jou skuldbewys, gaan sit en skryf gou vyftig.
7 Daarna sĂȘ hy vir ân ander een: En jy, hoeveel skuld jy? En hy antwoord: Honderd mud koring. Toe sĂȘ hy vir hom: Neem jou skuldbewys en skryf tagtig.
8 En die meester het die onregverdige bestuurder geprys, omdat hy verstandig gehandel het; want die kinders van hierdie wĂȘreld is verstandiger teenoor hulle eie saadlyn as die kinders van die Lig.
9 En Ek sĂȘ vir julle: Maak maar vir julle vriende deur die onregverdige Mammon, sodat wanneer julle faal, hulle jul in [hul] ewige tente kan ontvang. [Psalm 15:5]
10 Hy wat getrou is in die minste, is ook in die grote getrou; en hy wat onregverdig is in die minste, is ook in die grote onregverdig.
11 As julle dan nie getrou was in die onregverdige Mammon nie, wie sal aan julle die ware toevertrou?
12 En as julle nie getrou was in ân ander se goed nie, wie sal aan julle jul eie gee?
13 Geen huiskneg kan twee meesters dien nie; want hy sal ĂČf die een haat en die ander een liefhĂȘ, ĂČf die een aanhang en die ander een verag. Julle kan nie die Elohim Ă©n Mammon dien nie.
Die gesag van die Wet.
14 EN die Fariseërs, wat geldgierig was, het ook al hierdie dinge gehoor en Hom beskimp.
15 En Hy het vir hulle gesĂȘ: Dit is julle wat julself regverdig voor die adamiete, maar Elohim ken julle harte; want wat by die adamiet hoog geag word, is ân gruwel voor Elohim.
16 Die Wet en die Profete was tot op JeHĂŽWganan; daarna is die goeie nuus van die Koninkryk van die Elohim verkondig, en elkeen forseer [hom] daarin.
17 Maar dit is makliker dat die Hemele en die Aarde verbygaan as dat een tittel van die Wet sou val.
18 Elkeen wat van sy vrou skei en die ander een trou, pleeg vermenging; en elkeen wat trou met die vrou wat van haar man geskei is, pleeg vermenging.
Verhaal van El-Azar (Lasarus) en die ryk man.
19 EN daar was ân ryk man, en hy het purper en fyn linne gedra en elke dag vrolik en weelderig gelewe.
20 En daar was ân bedelaar met die naam van El-Azar wat vol swere voor sy Poort gelĂȘ het.
21 En hy het verlang om hom te versadig met die krummels wat van die ryk man se tafel val. Ja, selfs die honde het gekom en sy swere gelek.
22 En toe die bedelaar sterf, is hy deur die Boodskappers weggedra na die boesem van Abraham.
23 En die ryk man het ook gesterwe en is begrawe. En toe hy in die Doderyk/Sheol sy oë ophef, terwyl hy in smarte was, sien hy Abraham van ver af en El-Azar aan sy boesem. [Boekrol van Henog 39:5]
24 En hy roep en sĂȘ: Vader Abraham, wees my barmhartig en stuur El-Azar, dat hy die punt van sy vinger in water kan insteek en my tong verkoel; want ek ly smarte in hierdie vlam.
25 Maar Abraham antwoord: Kind, onthou dat jy jou goeie dinge in jou lewe ontvang het, en so ook El-Azar die slegte. En nou word hy getroos, maar jy ly smarte.
26 En by dit alles is daar tussen ons en julle ân groot Afgrond gevestig, sodat die wat hiervandaan wil oorgaan na julle, nie kan nie; en die wat dĂĄĂĄr is, nie na ons kan oorkom nie. [Boekrol van Henog 22:9]
27 En hy sĂȘ: Ek versoek u dan, vader, om hom na my vader se huis te stuur -
28 want ek het vyf broers - om hulle dringend te waarsku, sodat hulle nie ook in hierdie plek van pyniging kom nie.
29 Toe sĂȘ Abraham vir hom: Hulle het MoshĂš en die Profete, laat hulle na diĂ© luister.
30 Maar hy antwoord: Nee, vader Abraham, maar as iemand uit die dode na hulle gaan, sal hulle hul bekeer.
31 Maar hy sĂȘ vir hom: As hulle na MoshĂš en die Profete nie luister nie, sal hulle nie oortuig word nie, al sou iemand ook uit die dode opstaan.
Die struikelblokke
1Â EN Hy het vir Sy studente gesĂȘ: Dit is onvermydelik dat die struikelblokke kom, maar wee hom deur wie hulle kom.
2 Dit is beter vir hom as ân meulsteen aan sy nek gehang en hy in die see gegooi word, as dat hy een van hierdie kleintjies sou laat struikel.
3 Pas op vir julleself. En as jou broeder teen jou oortree, bestraf hom; en as hy berou kry, vergewe hom.
4 En as hy sewe maal op ân dag teen jou oortree en sewe maal op ân dag na jou terugkom en sĂȘ: Ek het berou - moet jy hom vergewe.
5 Toe het die Apostels aan die Meester gesĂȘ: Gee ons meer Geloof.
6 En die Meester sĂȘ: As julle Geloof gehad het soos ân mosterdsaad, sou julle vir hierdie moerbeiboom sĂȘ: Word ontwortel en in die see geplant - en sy sou julle gehoorsaam wees.
7 En wie is daar van julle wat ân dienskneg het wat ploeg of vee oppas, en as hy inkom van die veld vir hom sal sĂȘ: Kom dadelik hier aan tafel?
8 Sal hy nie eerder vir hom sĂȘ nie: Maak vir my die aandete klaar en omgord jou en bedien my totdat ek geĂ«et en gedrink het; en daarna kan jy eet en drink?
9 Bedank hy daardie dienskneg, omdat hy gedoen het wat hom beveel is? Ek glo nie.
10 So ook julle, wanneer julle alles gedoen het wat julle beveel is, sĂȘ dan: Ons is onverdienstelike diensknegte, want ons het gedoen wat ons verplig was om te doen.
Genesing van tien melaatses.
11 EN op Sy reis na Jerusalem het Hy deur SamarĂa en GalilĂ©a gegaan.
12 En toe Hy in ân sekere dorp ingaan, kom tien melaatse manne Hom tegemoet, wat op ân afstand bly staan het.
13 En hulle het hul stem verhef en gesĂȘ: JaHWĂšshua, Meester, wees ons barmhartig!
14 En toe Hy hulle sien, sĂȘ Hy vir hulle: Gaan vertoon julle aan die priesters. En onderwyl hulle weggaan, is hulle gesuiwer.
15 En een van hulle, toe hy sien dat hy gesond was, het omgedraai en die Elohim met ân groot stem vereer.
16 En hy het op sy aangesig neergeval by Sy voete en Hom gedank. En hy was ân inwoner van SamarĂa.
17 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ: Is tien nie gesuiwer nie? En waar is die nege?
18 Was daar niemand onder hulle te vinde wat omgedraai het om Elohim te eer behalwe hierdie vreemdeling nie?
19 En Hy sĂȘ vir hom: Staan op en gaan; jou Geloof het jou gered.
Koninkryk van Elohim in Sy nageslag.
20 EN toe Hy deur die FariseĂ«rs gevra is wanneer die Koninkryk van die Elohim sal kom, het Hy hulle geantwoord en gesĂȘ: Die Koninkryk van die Elohim kom nie met sigbare tekens nie.
21 En hulle sal nie sĂȘ: Kyk hier! of: Kyk daar! nie; want die Koninkryk van die Elohim is in julle midde.
22 En Hy sĂȘ vir Sy studente: Daar sal dae kom wanneer julle sal begeer om een van die dae van die Seun van die Adam te sien, en julle sal dit nie sien nie.
23 En hulle sal vir julle sĂȘ: Kyk hier! of: Kyk daar! Moenie gaan nie en moenie agterna loop nie.
24 Want soos die weerlig wat van die een kant onder die Hemele blits en tot by die ander kant onder die Hemele skyn, so sal die Seun van die Adam ook in Sy dag wees.
25 Maar eers moet Hy baie ly en deur hierdie saadlyn verwerp word.
26 En soos dit gebeur het in die dae van Noag, so sal dit ook wees in die dae van die Seun van die Adam:
27 hulle het geëet en gedrink, hulle het getrou en is in die huwelik gegee tot op die dag dat Noag in die Ark ingegaan het, en die vloed gekom en almal vernietig het.
28 Net soos dit ook gebeur het in die dae van Lot: hulle het geëet en gedrink, gekoop en verkoop, hulle het geplant en gebou.
29 Maar op die dag toe Lot van Sodom uitgaan, het vuur en swawel van die Hemele af gereën en almal vernietig.
30 Net so sal dit wees in die dag wanneer die Seun van die Adam geopenbaar word.
31 In daardie dag moet hy wat op die dak sal wees, terwyl sy huisraad in die huis is, nie afkom om dit weg te neem nie; en so ook moet hy wat op die land sal wees, nie omdraai na wat agter is nie.
32 Dink aan die vrou van Lot!
33 Elkeen wat probeer om sy siel te red, sal haar verloor; en elkeen wat haar verloor, sal haar behou.
34 Ek sĂȘ vir julle: In daardie nag sal daar twee op een bed wees; die een sal aangeneem en die ander verlaat word.
35 Twee vroue sal saam maal; die een sal aangeneem en die ander verlaat word.
36 Twee sal op die land wees; die een sal aangeneem en die ander verlaat word.
37 En hulle antwoord en sĂȘ vir Hom: Waar, Meester? En Hy sĂȘ vir hulle: Waar die liggaam lĂȘ, daar sal die aasvoĂ«ls saamkom.
Elohim doen reg aan Sy uitverkorenes.
1Â EN Hy het ook aan hulle ân gelykenis vertel met die oog daarop dat ân mens gedurig moet bid en nie moedeloos word nie,
2 en gesĂȘ: Daar was ân regter in ân stad wat die Elohim nie gevrees en geen mens gespaar het nie.
3 En daar was in daardie stad ân weduwee, en sy het gedurig na hom gekom en gesĂȘ: Doen reg aan my teenoor my teĂ«party.
4 En ân tyd lank wou hy nie; maar daarna het hy by homself gesĂȘ: Al vrees ek die Elohim ook nie en al spaar ek geen mens nie,
5 tog sal ek, omdat hierdie weduwee my moeite gee, aan haar reg doen, sodat sy nie eindelik kom en my in die gesig slaan nie.
6 Toe sĂȘ die Meester: Hoor wat die onregverdige regter sĂȘ.
7 En sal Elohim dan nie Reg doen aan SY uitverkorenes wat dag en nag tot HOM roep nie, al is HY ook lankmoedig in hulle geval?
8 Ek sĂȘ vir julle dat HY gou aan hulle Reg sal doen; maar as die Seun van die Adam kom, sal Hy wel die geloof op die Aarde vind?
Moenie jouself verhef nie.
9 EN Hy het ook met die oog op sommige wat op hulleself vertrou dat hulle regverdig is en die ander verag, hierdie gelykenis vertel.
10 Twee manne het na die Tempel opgegaan om te bid, die een ân FariseĂ«r en die ander ân tollenaar.
11 En die Fariseër het gaan staan en by homself so gebid: o my Elohey, ek dank U dat ek nie soos die ander mense is nie - rowers, onregverdiges, vermengers, of ook soos hierdie tollenaar nie.
12 Ek vas twee keer in die week, ek gee tiendes van alles wat ek verkry.
13 En die tollenaar het ver weg gestaan en wou selfs nie sy oĂ« na die Hemele ophef nie, maar het op sy bors geslaan en gesĂȘ: o Elohim, wees my barmhartig, want [ek is] ân oortreder!
14 Ek sĂȘ vir julle, hierdie laaste een het geregverdig na sy huis gegaan eerder as die eerste een; want elkeen wat homself verhoog, sal verneder word, en hy wat homself verneder, sal verhoog word.
JisraEliete, ontvang die Koninkryk soos kindertjies.
15 EN hulle het ook die klein kindertjies na Hom gebring, sodat Hy hulle kon aanraak; en toe die studente dit sien, het hulle hul bestraf.
16 Maar JaHWĂšshua het hulle na Hom geroep en gesĂȘ: Laat die kindertjies na My toe kom en verhinder hulle nie, want aan sulkes behoort die Koninkryk van die Elohim.
17 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, elkeen wat die Koninkryk van die Elohim nie soos ân kindjie ontvang nie, sal daar nooit ingaan nie.
Lewe ter wille van die Koninkryk van Elohim.
18 EN ân sekere owerste vra Hom en sĂȘ: Goeie Meester, wat moet ek doen om die Ewige Lewe te beĂ«rwe?
19 En JaHWĂšshua antwoord hom: Waarom noem jy My goed? Niemand is goed nie behalwe EEN, naamlik Elohim.
20 Jy ken die Gebooie: Jy mag nie vermeng nie; Jy mag nie moor nie; Jy mag nie steel nie; jy mag geen valse getuienis [teen jou naaste] spreek nie; eer jou vader en jou moeder. (Exodus 20) Deuteronómium 5]
21 En hy sĂȘ: Al hierdie dinge het ek onderhou van my jeug af.
22 En toe JaHWĂšshua dit hoor, antwoord Hy hom: Nog een ding ontbreek jou - verkoop alles wat jy het, en verdeel dit onder die armes, en jy sal ân skat in die Hemele hĂȘ; kom dan hier, VOLG MY.
23 Toe hy dit hoor, het hy diep bedroef geword, want hy was baie ryk.
24 En toe JaHWĂšshua sien dat hy diep bedroef geword het, sĂȘ Hy: Hoe beswaarlik sal hulle wat goed besit, in die Koninkryk van die Elohim ingaan.
25 Want dit is makliker vir ân skeepstou om deur die oog van ân naald te gaan as vir ân ryk man om in die Koninkryk van die Elohim in te gaan.
26 Daarop sĂȘ die wat dit gehoor het: Wie kan dan gered word?
27 Maar Hy antwoord: Die dinge wat by adamiete onmoontlik is, is by die Elohim moontlik.
28 Toe sĂȘ Petrus: Kyk, ons het alles verlaat en U gevolg.
29 En Hy sĂȘ vir hulle: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, daar is niemand wat huis of ouers of broers of vrou of kinders verlaat het ter wille van die Koninkryk van die Elohim,
30 wat nie baiemaal soveel in hierdie tydperk sal ontvang nie en die Ewige Lewe in die tydperk wat kom.
Ons Verlosser JaHWĂšshua voorspel Sy lyde.
31 EN Hy het die twaalf by Hom geneem en vir hulle gesĂȘ: Kyk, ons gaan op na Jerusalem, en alles wat deur die Profete geskrywe is, sal aan die Seun van die Adam vervul word. [Boekrol van Henog 46:4]
32 Want Hy sal oorgelewer word aan die nasies en bespot en mishandel word, en op Hom sal gespuug word;
33 en nadat hulle Hom gegésel het, sal hulle Hom doodmaak; en op die derde dag sal Hy opstaan.
34 Maar hulle het niks hiervan begryp nie, en hierdie Woord was vir hulle bedek, en hulle het nie verstaan wat gesĂȘ is nie.
Die JisraEliet van JĂ©rigo word genees en gered.
35 EN terwyl Hy naby JĂ©rigo kom, sit daar ân blinde man langs die pad en bedel;
36 en toe hy ân skare hoor verbygaan, vra hy wat dit is.
37 En hulle vertel hom: JaHWÚshua die Nasaréner gaan verby.
38 Toe roep hy uit en sĂȘ: JaHWĂšshua, Seun van Dawid, wees my barmhartig!
39 En die wat voor loop, bestraf hom dat hy moet stilbly. Maar hy het al harder uitgeroep: Seun van Dawid, wees my barmhartig!
40 En JaHWĂšshua het gaan staan en bevel gegee dat hy na Hom gebring moes word; en toe hy naby kom, vra Hy hom
41 en sĂȘ: Wat wil jy hĂȘ moet Ek vir jou doen? En hy antwoord: Meester, dat ek kan sien.
42 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Sien! Jou Geloof het jou gered.
43 En onmiddellik het hy gesien en Hom gevolg, terwyl hy die Elohim vereer. En toe die hele volk dit sien, het hulle aan die Elohim die lof gegee.
Redding vir ân seun van Abraham.
1Â EN Hy het in JĂ©rigo gekom en daar deurgegaan.
2 En daar was ân man met die naam van SaggĂ©ĂŒs, ân hoof van die tollenaars en ân ryk man.
3 En hy het probeer om JaHWÚshua te sien, wie Hy was; maar vanweë die skare kon hy nie, omdat hy klein van persoon was.
4 En hy het vooruit gehardloop en in ân wildevyeboom geklim, sodat hy Hom kon sien, want Hy sou daarlangs verbygaan.
5 En toe JaHWĂšshua by die plek kom, kyk Hy op en sien hom en sĂȘ vir hom: SaggĂ©ĂŒs, maak gou en klim af, want Ek moet vandag in jou huis bly.
6 Hy maak toe gou en klim af en het Hom met blydskap ontvang.
7 En toe almal dit sien, het hulle gemurmureer en gesĂȘ: Hy het by ân man wat oortree, tuisgegaan.
8 Maar SaggĂ©ĂŒs het gaan staan en aan die Meester gesĂȘ: Meester, kyk, die helfte van my goed gee ek vir die armes; en as ek van iemand iets afgepers het, gee ek dit vierdubbel terug.
9 Toe sĂȘ JaHWĂšshua aan hom: Vandag het daar Verlossing vir hierdie huis gekom, omrede hierdie man ook ân seun van Abraham is.
10 Want die Seun van die Adam het gekom om te soek en te red wat verlore was.
Die voorstelling van die terugkeer van ons Verlosser.
11 EN terwyl hulle na hierdie dinge luister, vertel Hy daar nog ân gelykenis by, omdat Hy naby Jerusalem was en hulle gedink het dat die Koninkryk van Elohim onmiddellik sou verskyn.
12 Hy het dan gesĂȘ: ân Man van hoĂ« geboorte het na ân ver deel van die Aarde gereis om vir homself ân koningskap te ontvang en dan terug te kom.
13 En nadat hy tien van sy diensknegte geroep het, gee hy hulle tien geldstukke en sĂȘ vir hulle: Dryf handel daarmee totdat ek kom.
14 Maar sy medeburgers het hom gehaat en ân gesantskap agter hom aan gestuur om te sĂȘ: Ons wil nie hĂȘ dat hierdie man koning oor ons moet wees nie.
15 En toe hy terugkom, nadat hy die koningskap ontvang het, sĂȘ hy dat daardie diensknegte aan wie hy die geld gegee het, by hom geroep moes word, sodat hy kon weet wat elkeen met handel verdien het.
16 En die eerste het verskyn en gesĂȘ: Meester, u geldstuk het tien geldstukke wins gemaak.
17 En hy sĂȘ vir hom: Mooi so, suiwer dienskneg; omdat jy in die minste getrou gewees het, moet jy gesag hĂȘ oor tien stede.
18 En die tweede kom en sĂȘ: Meester, u geldstuk het vyf geldstukke verdien.
19 En hy sĂȘ ook vir hierdie een: En jy moet wees oor vyf stede.
20 En ân ander een kom en sĂȘ: Meester, hier is u geldstuk wat ek in ân doek weggesit het;
21 want ek was bang vir u, omdat u ân strawwe man is; u neem weg wat u nie uitgesit het nie, en maai wat u nie gesaai het nie.
22 Toe sĂȘ hy vir hom: Uit jou mond sal ek jou oordeel, besoedelde dienskneg! Jy het geweet dat ek ân strawwe man is wat wegneem wat ek nie uitgesit het nie, en maai wat ek nie gesaai het nie.
23 Waarom het jy dan nie my geld aan die wisselaars gegee nie? Dan kon ek dit by my koms met rente ingevorder het.
24 En aan die wat daarby staan, sĂȘ hy: Neem die geldstuk van hom weg en gee dit aan hom wat die tien geldstukke het -
25 en hulle sĂȘ vir hom: Meester, hy het tien geldstukke -
26 want ek sĂȘ vir julle: Aan elkeen wat het, sal gegee word, maar van hom wat nie het nie, sal weggeneem word ook wat hy het.
27 Maar daardie vyande van My wat nie wou hĂȘ dat Ek koning oor hulle sou wees nie, bring hulle hier en slaan hulle voor My dood.
28 En toe Hy dit gesĂȘ het, gaan Hy vooruit op weg na Jerusalem.
Die intog van JaHWĂšshua in Jerusalem.
29 EN toe Hy naby Bétfagé en Betånië kom, by die berg wat die Berg van die Olywe genoem word, het Hy twee van Sy studente uitgestuur
30 en gesĂȘ: Gaan in die dorp reg voor julle; en as julle daar inkom, sal julle ân eselsvul vind wat vasgemaak is, waar geen adamiet ooit op gesit het nie. Maak hom los en bring hom.
31 En as iemand julle vra: Waarom maak julle hom los? - moet julle so vir hom sĂȘ: Die Meester het hom nodig.
32 En die wat gestuur was, gaan toe en vind hom soos Hy aan hulle gesĂȘ het.
33 En terwyl hulle die vul losmaak, sĂȘ die eienaars aan hulle: Waarom maak julle die vul los?
34 En hulle antwoord: Die Meester het hom nodig.
35 Toe bring hulle hom na JaHWĂšshua toe, en hulle lĂȘ hul klere op die vul en laat JaHWĂšshua daarop sit.
36 En terwyl Hy voortgaan, gooi hulle hul klere oop op die pad.
37 En toe Hy al naby die afdraand van die Berg van die Olywe kom, begin die hele menigte studente die Elohim met blydskap te prys met ân groot stem oor al die kragtige dade wat hulle gesien het,
38 terwyl hulle sĂȘ: GeseĂ«nd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH, Vrede in die Hemele en Glansrykheid in die Hoogste El! [Psalm 118:26; ZekarJaH 9:9-15]
39 En sommige van die FariseĂ«rs uit die skare sĂȘ vir Hom: Meester, bestraf U studente!
40 En Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Ek sĂȘ vir julle, as hulle swyg, sal die klippe uitroep.
41 En toe Hy naby kom en die Stad sien, het Hy oor Haar geween
42 en gesĂȘ: As Jy tog maar geweet het, ja, ook in hierdie dag van Jou, die dinge wat tot Jou Vrede dien! Maar nou is dit vir Jou oĂ« bedek.
43 Want daar sal dae oor Jou kom dat Jou vyande ân skans rondom Jou sal opwerp en Jou omsingel en Jou van alle kante insluit.
44 En hulle sal Jou en Jou kinders in Jou teen die Aarde verpletter; en hulle sal in Jou nie een klip op die ander laat bly nie, omdat Jy die gunstige tyd toe JaHWeH Jou besoek het, nie opgemerk het nie.
JaHWĂšshua verwilder die addergeslag.
45 EN toe Hy in die Tempel ingegaan het, begin Hy die wat daarin verkoop en koop, uit te jaag.
46 En Hy sĂȘ vir hulle: Daar is geskrywe: My Huis sal ân Huis van gebed genoem word vir al die stamme. Maar julle het hom ân rowerspelonk gemaak. [JeshaJaH 56:7, JirmeJaH 7:11]
47 En elke dag was Hy besig om in die Tempel te leer; en die owerpriesters en die skrywers en die vernaamstes van die volk het probeer om Hom om te bring-
48 en hulle het niks gevind wat hulle kon doen nie, want die hele volk het Hom aangehang en na Hom geluister.
Die was/doop van JeHĂŽWganan.
1 EN op een van dié dae, terwyl Hy besig was om die volk in die Tempel te leer en die goeie nuus te verkondig, kom die owerpriesters en die skrywers saam met die oudstes by Hom staan,
2 en hulle spreek met Hom en sĂȘ: Vertel ons deur watter gesag U hierdie dinge doen, of wie dit is wat U hierdie gesag gegee het?
3 En Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Ek sal julle ook een ding vra - sĂȘ vir My:
4 die was/doop van JeHĂŽWganan, was dit uit die Hemele of uit mense?
5 Toe het hulle onder mekaar geredeneer en gesĂȘ: As ons sĂȘ: Uit die Hemele - sal Hy sĂȘ: Waarom het julle hom dan nie geglo nie?
6 En as ons sĂȘ: Uit mense - sal die hele volk ons stenig, want hulle is daarvan oortuig dat JeHĂŽWganan ân profeet is.
7 Toe antwoord hulle dat hulle nie weet waarvandaan nie.
8 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Dan vertel Ek julle ook nie deur watter gesag Ek hierdie dinge doen nie.
Voorstelling van hoe die addergeslag ons Gesalfde verwerp.
9 TOE begin Hy aan die volk hierdie gelykenis te vertel: ân Sekere Man het ân Wingerd geplant en Haar aan landbouers verhuur en vir ân geruime tyd op reis gegaan. [Wysheid van Sirah 24:17]
10 En op die regte tyd het Hy ân dienskneg na die landbouers gestuur, dat hulle Hom van die vrug van die Wingerd sou gee. Maar die landbouers het hom geslaan en met leĂ« hande weggestuur. [JeshaJaH 32:16]
11 En Hy het weer ân ander dienskneg gestuur, en hulle het hom ook geslaan en skandelik behandel en met leĂ« hande weggestuur.
12 En Hy het weer ân derde gestuur, en hulle het ook hierdie een gewond en uitgedryf.
13 Toe sĂȘ die Eienaar van die Wingerd: Wat sal Ek doen? Ek sal My geliefde Seun stuur; miskien sal hulle ontsag hĂȘ as hulle Hom sien.
14 Maar toe die landbouers Hom sien, het hulle onder mekaar geredeneer en gesĂȘ: Hy is die Erfgenaam; kom laat ons Hom doodmaak, sodat die Erfdeel ons sân kan wees. [DeuteronĂłmium 18:2]
15 En hulle het Hom uit die Wingerd gewerp en Hom doodgemaak. Wat sal die Eienaar van die Wingerd dan aan hulle doen?
16 Hy sal kom en daardie landbouers ombring en die Wingerd aan ander gee. En toe hulle dit hoor, sĂȘ hulle: Nee, definitief nie!
17 Maar Hy het hulle aangekyk en gesĂȘ: Wat beteken dan hierdie Skrifwoord: die Klip wat die bouers verwerp het, Sy het ân Hoeksteen geword? [1 Petrus 2:9]
18 Elkeen wat op dié Klip val, sal verpletter word; maar elkeen op wie Sy val, dié sal Sy vermorsel. [Psalm 118:22, 23]
19 Toe probeer die owerpriesters en die skrywers in daardie selfde uur om die hande aan Hom te slaan, maar hulle het die volk gevrees; want hulle het geweet dat Hy hierdie gelykenis met die oog op hulle self uitgespreek het.
20 En hulle het Hom in die oog gehou en spioene gestuur wat voorgegee het dat hulle regverdig was, sodat hulle Hom op ân woord kon betrap, om Hom oor te lewer aan die owerheid en aan die gesag van die goewerneur.
21 En hulle het Hom gevra en gesĂȘ. Meester, ons weet dat U reguit praat en leer en die persoon nie aanneem nie, maar die Weg van die Elohim in Waarheid leer -
22 is dit ons geoorloof om aan die keiser belasting te betaal of nie?
23 Maar Hy het hulle listigheid bemerk en vir hulle gesĂȘ: Waarom versoek julle My?
24 Wys My ân penning. Wie se beeld en opskrif het dit? Hulle antwoord en sĂȘ: Die keiser sân.
25 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Betaal dan aan die keiser wat die keiser toekom, en aan Elohim wat Elohim toekom.
26 En hulle kon Hom nie voor die volk op ân woord betrap nie, en verwonderd oor Sy antwoord, het hulle geswyg.
Sy kinders soos Boodskappers in die Hemele.
27 EN sommige van die SadduseĂ«rs het gekom - hulle wat ontken dat daar ân opstanding is - en Hom gevra
28 en gesĂȘ: Meester, MoshĂš het ons voorgeskrywe: As iemand se getroude broer sterwe en hy sterf sonder kinders, dan moet sy broer die vrou neem en vir sy broer ân nageslag grootmaak.
29 Nou was daar sewe broers, en die eerste het ân vrou geneem en kinderloos gesterwe.
30 En die tweede het die vrou geneem, en hy het ook kinderloos gesterwe.
31 En die derde het haar geneem; en net so al sewe. En hulle het geen kinders nagelaat nie en het gesterwe.
32 En ten laaste het die vrou ook gesterwe.
33 In die opstanding dan, wie van hulle se vrou sal sy wees? - want al sewe het haar as vrou gehad.
34 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ vir hulle: Die kinders van hierdie tyd trou en word in die huwelik uitgegee;
35 maar die wat waardig geag word om daardie tydperk en die opstanding uit die dode te verkry, trou nie en word nie in die huwelik gegee nie. [Openbaring 20:6]
36 Want hulle kan ook nie meer sterwe nie, want hulle is soos die Boodskappers en is kinders van Elohim, omdat hulle kinders van die opstanding is.
37 En dat die dode opgewek word, het MoshÚ ook in die gedeelte oor die doringbos aangedui, waar hy JaHWeH noem die Elohey van Abraham en die Elohey van Isak en die Elohey van Jakob. (Exodus 3:1-6)
38 En die Elohim is nie ân Elohey van die dooies nie, maar ân Elohey van die lewendes, want almal leef vir Hom.
39 En sommige van die skrywers antwoord en sĂȘ: Meester, U het goed gespreek.
40 En hulle het Hom nie meer iets durf vra nie.
Die Gesalfde, die Seun van Dawid.
41 TOE sĂȘ Hy vir hulle: Hoe is dit dat hulle sĂȘ dat die Gesalfde die seun van Dawid is?
42 En Dawid self sĂȘ in die boek van die Psalms: JaHWeH het tot My Meester gespreek: Sit aan My regterkant [Openbaring 5:6]
43 totdat Ek U vyande maak maak ân Voetbank vir U voete. [Psalm 110:1]
44 Dawid noem Hom dan Meester, en hoe is Hy sy seun?
JaHWĂšshua waarsku teen die skrywers.
45 EN terwyl die hele volk luister, sĂȘ Hy vir Sy studente:
46 Pas op vir die skrywers wat graag in lang klere rondloop en van die begroetinge op die markte hou en van die voorste banke in die vergaderings en die voorste plekke by die maaltye.
47 Hulle eet die huise van die weduwees op en doen vir die skyn lang gebede. Hulle sal ân swaarder oordeel ontvang.
Die klein gawe van die arm weduwee.
1Â EN toe Hy opkyk, sien Hy die rykes wat hulle gawes in die skatkis gooi.
2 En Hy het ook ân arm weduwee daar twee geldstukkies sien ingooi.
3 En Hy sĂȘ: Waarlik, Ek sĂȘ vir julle dat hierdie arm weduwee meer as almal ingegooi het. [2 Konings 4:1-7]
4 Want hulle almal het uit hul oorvloed by die gawes van die Elohim ingegooi, maar sy het uit haar gebrek ingegooi alles wat sy gehad het om van te lewe.
Die profetiese rede. Begin van die smarte.
5 EN toe sommige oor die Tempel praat, dat hy met mooi klippe en gewyde geskenke versierd was, sĂȘ Hy:
6 Hierdie dinge wat julle sien - daar sal dae kom wanneer daar nie een klip op die ander gelaat sal word wat nie afgebreek sal word nie.
7 En hulle vra Hom en sĂȘ: Meester, wanneer sal dit dan wees, en wat is die Teken wanneer dit gaan gebeur?
8 En Hy antwoord: Pas op dat julle nie mislei word nie; want baie sal onder My Naam kom en dit sĂȘ:Â Ek Is! en: Die tyd is naby! Gaan dan nie agter hulle aan nie.
9 En wanneer julle hoor van oorloë en opstande, moenie skrik nie; want dié dinge moet eers plaasvind, maar dit is nie dadelik die einde nie.
10 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Die een nasie sal teen die ander opstaan en die een koninkryk teen die ander. [2 Ezra 13:31]
11 En daar sal groot aardbewings op verskillende plekke wees en hongersnode en pessiektes; en daar sal verskriklike dinge en groot tekens van die Hemele kom.
12 Maar voor al hierdie dinge sal hulle die hande aan julle slaan en julle vervolg en oorlewer in vergaderings en gevangenisse en julle voor konings en goewerneurs bring ter wille van My Naam.
13 En dit sal vir julle uitloop op ân getuienis.
14 Neem julle dan in jul harte voor om nie vooraf oor julle verdediging te dink nie.
15 Want Ek sal aan julle woorde en Wysheid gee wat al julle teëstanders nie sal kan teëspreek of weerstaan nie.
16 Maar julle sal oorgelewer word ook deur ouers en broers en bloedverwante en vriende, en hulle sal van julle doodmaak.
17 En julle sal gehaat wees deur almal ter wille van My Naam.
18 En geen haar van julle hoof sal ooit verlore gaan nie.
19 Deur geduldigheid moet julle jul siel in besit kry.
Die profetiese rede. Die groot verdrukking.
20 EN wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat haar verwoesting naby is.
21 Dan moet die wat in JeHûWdah is, na die berge vlug; en die wat in die Stad is, moet uitgaan; en die wat in die buitewyke is, moet nie daar inkom nie.
22 Want dit sal ân dag van wraak wees, sodat alles wat geskrywe is, vervul kan word. [JeshaJaHĂ»W 34:8, 61:2]
23 Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog in daardie dae; want daar sal ân groot nood op die Aarde wees en toorn oor hierdie volk.
24 En hulle sal deur die skerpte van die swaard val en as krygsgevangenes geneem word na al die nasies, en Jerusalem sal vertrap word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is.
Die koms van die Seun van die Adam.
25 EN daar sal tekens wees aan son en maan en Sterre, en op die Aarde benoudheid van nasies in hulle radeloosheid, wanneer see en branders dreun,
26 en mense se harte beswyk van vrees en verwagting van die dinge wat oor die wĂȘreld kom. Want die kragte van die Hemele sal geskud word. [JeshaJaHĂ»W 13:9-13]
27 En dan sal hulle die Seun van die Adam sien kom in die Wolkkolom, met groot Krag en Glansrykheid.
28 En as hierdie dinge begin gebeur, kyk dan na bo en hef julle hoofde op, omdat julle Verlossing naby is.
29 Toe vertel Hy hulle ân gelykenis: Let op die Vyeboom en al die bome.
30 Net soos hulle bot, weet julle vanself, as julle haar sien, dat die somer al naby is.
31 So moet julle ook weet dat die Koninkryk van die Elohim naby is wanneer julle hierdie dinge sien gebeur.
32 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hierdie saadlyn sal sekerlik nie tot niet gaan voordat alles gebeur het nie.
33 Die Hemele en die Aarde sal verbygaan, maar My woorde sal nooit verbygaan nie.
Profetiese rede. Waaksaamheid.
34 MAAR pas op vir julleself, dat julle harte nie miskien beswaar word deur swelgery en dronkenskap en sorge van die lewe nie, en dié Dag julle nie skielik oorval nie.
35 Want soos ân strik sal Hy kom oor almal wat op die hele Aarde woon.
36 Waak dan en smeek altyddeur, sodat julle waardig geag mag word om al hierdie dinge wat kom, te ontvlug en voor die Seun van die Adam te staan.
Judas verraai ons Gesalfde.
37 EN Hy was oordag in die Tempel besig om te leer, en snags het Hy uitgegaan en vernag op die berg wat die Berg van die Olywe genoem word.
38 En die hele volk het vroeg in die mĂŽre na Hom in die Tempel gekom om na Hom te luister.
1Â EN die Fees van die Ongesuurde Brode, wat Pasga genoem word, was naby.
2 En die owerpriesters en die skrywers het gesoek hoe hulle Hom kon ombring, want hulle het die volk gevrees.
3 En die Satan het in Judas gevaar, wat IskĂĄriot genoem word en wat uit die getal van die twaalf was.
4 Toe het hy gegaan en met die owerpriesters en hoofde beraadslaag hoe hy Hom aan hulle kon oorlewer.
5 En hulle was bly en het met hom ooreengekom om hom geld te gee.
6 En hy het toegestem en na ân goeie geleentheid gesoek om Hom sonder oproer aan hulle oor te lewer.
âKyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat EK met die huis van JisraEl en die huis van JeHĂ»Wdah ân Nuwe Verbond sal sluit;â [JirmeJaHĂ»W 31:31]
7 EN die dag voor die Ongesuurde Brode het gekom waarop die Pasga doodgebloei moes word.
8 Toe stuur Hy Petrus en JeHĂŽWganan en sĂȘ: Gaan berei die Pasga vir ons, dat ons hom kan eet.
9 En hulle sĂȘ vir Hom: Waar wil U hĂȘ moet ons hom berei?
10 En Hy antwoord hulle: Kyk, as julle in die Stad ingaan, sal ân man julle ontmoet wat ân kruik water dra; volg hom na die huis waar hy ingaan.
11 En julle moet vir die eienaar van die huis sĂȘ: Die Meester vra u - waar is die kamer waar Ek die Pasga met My studente kan eet?
12 En hy sal julle ân groot bovertrek wys wat reggemaak is; daar moet julle hom berei.
13 En hulle het gegaan en dit gevind soos Hy vir hulle gesĂȘ het, en die Pasga berei.
14 En toe die uur kom, het Hy aan tafel gegaan en die twaalf Apostels saam met Hom.
15 En Hy sĂȘ vir hulle: Ek het baie sterk daarna verlang om hierdie Pasga met julle te eet voordat Ek ly.
16 Want Ek sĂȘ vir julle: Ek sal sekerlik nie meer van hom eet voordat hy in die Koninkryk van die Elohim vervul is nie.
17 En toe Hy ân Beker geneem het, dank Hy en sĂȘ: Neem Haar en deel Haar onder julle.
18 Want Ek sĂȘ vir julle: Ek sal sekerlik nie drink van die vrug van die Wingerdstok voordat die Koninkryk van die Elohim gekom het nie.
19 Daarop neem Hy Brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy Hom en gee Hom aan hulle en sĂȘ: Hy is My liggaam wat vir julle gegee word; doen dit [eet] tot My gedagtenis.
20 Net so neem Hy ook die Beker nĂĄ die maaltyd en sĂȘ: Hierdie Beker is die Nuwe Verbond in My Bloed wat vir julle uitgestort word.
21 Maar kyk, die hand van hom wat My verraai, is by My aan tafel.
22 Die Seun van die Adam gaan wel heen volgens wat bepaal is, maar wee daardie man deur wie Hy verraai word!
23 Toe begin hulle onder mekaar te vra wie van hulle dit tog kon wees wat dit sou doen.
Twaalf Apostels sal op twaalf trone sit.
24 EN daar het ook twis onder hulle ontstaan oor wie van hulle die grootste geag moet wees.
25 En Hy het vir hulle gesĂȘ: Die konings van die nasies heers oor hulle, en die wat gesag voer oor hulle, word weldoeners genoem.
26 Maar so moet julle nie wees nie; maar die oudste onder julle moet word soos die jongste, en wie ân leier is, soos een wat dien.
27 Want wie is groter: die een wat aan tafel is, of die een wat dien? Is dit nie hy wat aan tafel is nie? Maar Ek is onder julle soos een wat dien.
28 En dit is julle wat altyddeur by My gebly het in My versoekinge.
29 En Ek beskik vir julle ân Koninkryk soos My VADER haar vir My beskik het,
30 sodat julle kan eet en drink aan My tafel in My Koninkryk en op trone sit om die twaalf stamme van JisraEl te oordeel.
Petrus word gewaarsku.
31 EN die Meester sĂȘ: Simon, Simon, kyk, die Satan het vurig begeer om julle soos koring te sif.
32 Maar Ek het vir jou gebid, dat jou Geloof nie ophou nie; en as jy eendag terugkom, moet jy jou broers versterk.
33 En hy het vir Hom gesĂȘ: Meester, ek is gereed om saam met U selfs in die gevangenis en in die dood te gaan.
34 Maar Hy antwoord: Ek sĂȘ vir jou, Petrus, die haan sal vannag nie kraai voordat jy drie maal getuig het dat jy My nie ken nie.
Die twee swaarde.
35 EN Hy sĂȘ vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beurs en reissak en skoene, het julle iets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie.
36 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Maar nou, wie ân beurs het, laat hom dit neem en so ook die reissak; en wie dit nie het nie, moet sy kleed verkoop en ân swaard koop.
37 Want Ek sĂȘ vir julle dat dit wat geskrywe is, nog aan My vervul moet word: Omdat Hy Sy siel uitgestort het in die Dood en saam met die opstandiges gereken was. Want ook aan die dinge wat betrekking het op My, kom daar ân einde. [JeshaJaH 53:12]
38 Hulle sĂȘ vir Hom: Meester, kyk hier is twee swaarde. En Hy antwoord hulle: Dit is genoeg.
JaHWÚshua in Getsémané.
39 EN Hy het vertrek en volgens gewoonte na die Berg van die Olywe gegaan. En ook Sy studente het Hom gevolg.
40 En toe Hy op die plek kom, sĂȘ Hy vir hulle: Bid dat julle nie in versoeking kom nie.
41 En Hy het Hom van hulle afgesonder omtrent so ver as ân mens met ân klip kan gooi, en neergekniel en gebid
42 en gesĂȘ: VADER, as U tog maar hierdie Beker van My wil wegneem! Laat nogtans nie My wil nie, maar U wil geskied!
43 En ân Boodskapper uit die Hemele het aan Hom verskyn en Hom versterk.
44 En toe Hy in ân sware stryd kom, het Hy met groter inspanning gebid, en Sy sweet het geword soos bloeddruppels wat op die Aarde val.
45 Toe staan Hy van die gebed op en kom by Sy studente en vind hulle aan die slaap van droefheid.
46 En Hy sĂȘ vir hulle: Wat slaap julle? Staan op en bid, dat julle nie in versoeking kom nie.
JaHWĂšshua word gevange geneem.
47 EN terwyl Hy nog spreek, kom daar ân skare; en hy wat Judas genoem word, een van die twaalf, het voor hulle uit geloop en nader gekom na JaHWĂšshua om Hom te soen.
48 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Judas, verraai jy die Seun van die Adam met ân kus?
49 En toe die wat rondom Hom was, sien wat gaan gebeur, sĂȘ hulle vir Hom: Meester, moet ons met die swaard slaan?
50 En een van hulle het die dienskneg van die hoëpriester getref en sy regteroor afgekap.
51 Maar JaHWĂšshua het geantwoord en gesĂȘ: Hou op, dit is genoeg! En Hy het sy oor aangeraak en hom gesond gemaak.
52 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir die owerpriesters en hoofde van die Tempel en oudstes wat teen Hom gekom het: Het julle uitgetrek soos teen ân rower met swaarde en stokke?
53 Dag vir dag was Ek saam met julle in die Tempel, en julle het nie die hande teen My uitgesteek nie. Maar dit is julle uur en die mag van die Duisternis.
Petrus getuig teen JaHWĂšshua.
54 EN hulle het Hom gevange geneem en weggelei en Hom gebring in die huis van die hoëpriester. En Petrus het van ver af gevolg.
55 En toe hulle ân vuur in die middel van die binneplaas van die paleis gemaak en bymekaar gaan sit het, het Petrus onder hulle gesit.
56 En ân diensmeisie het hom daar by die vuur sien sit; en nadat sy hom vas aangekyk het, sĂȘ sy: Hierdie man was ook saam met Hom.
57 Maar hy het teen Hom getuig en gesĂȘ: Vrou, ek ken Hom nie. [Psalm 69:8]
58 En kort daarna sien iemand anders hom en sĂȘ: Jy is ook een van hulle. Maar Petrus sĂȘ: Man, ek is nie.
59 En nĂĄ verloop van omtrent een uur het ân ander een dit verseker en gesĂȘ: Sowaar, hierdie man was ook saam met Hom, want hy is ook ân GalilĂ©Ă«r.
60 Maar Petrus antwoord: Man, ek weet nie wat jy sĂȘ nie. En onmiddellik, terwyl hy nog praat, het die haan gekraai.
61 En die Meester het Hom omgedraai en Petrus aangekyk, en Petrus het die Woord van die Meester onthou wat Hy vir hom gesĂȘ het: Voordat die haan kraai, sal jy drie maal teen My getuig.
62 En Petrus het buitentoe gegaan en bitterlik geween.
JaHWĂšshua voor die SĂĄnhedrin.
63 EN die manne wat JaHWĂšshua gevange gehou het, het Hom bespot en geslaan.
64 En hulle het Hom geblinddoek en Hom in die aangesig geslaan en Hom gevra en gesĂȘ: Profeteer wie dit is wat U geslaan het.
65 En baie ander dinge het hulle lasterlik teen Hom gespreek.
66 En toe dit dag word, het die oudstes van die volk - die owerpriesters en skrywers - vergader en Hom voor hulle Raad gebring
67 en gesĂȘ: As U die Gesalfde is, sĂȘ vir ons. En Hy antwoord hulle: As Ek vir u sĂȘ, sal u tog nie glo nie.
68 En as Ek vra, sal u My tog nie antwoord of loslaat nie.
69 Van nou af sal die Seun van die Adam sit aan die regterkant van die Krag van die Elohim.
70 En hulle sĂȘ almal: Is U dan die Seun van die Elohim? En Hy antwoord hulle: Julle sĂȘ dat [dit]Â Ek Is.
71 Daarop sĂȘ hulle: Wat het ons nog getuienis nodig! Want ons het dit self uit Sy mond gehoor.
JaHWĂšshua voor Pilatus en voor Herodus.
1Â EN die hele menigte van hulle het opgestaan en Hom na Pilatus gelei.
2 En hulle het Hom begin beskuldig en sĂȘ: Ons het gevind dat hierdie man die volk verlei en verbied om aan die keiser belasting te betaal, terwyl Hy sĂȘ dat Hy self die Gesalfde, die Koning, is.
3 Toe vra Pilatus Hom en sĂȘ: Is U die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah? En Hy antwoord hom en sĂȘ: U sĂȘ dit.
4 En Pilatus sĂȘ vir die owerpriesters en die skare: Ek vind geen skuld in hierdie man nie.
5 Maar hulle het aangehou en gesĂȘ: Hy maak die volk oproerig met Sy leer die hele JeHĂ»Wdah deur, vandat Hy in GalilĂ©a begin het tot hiertoe.
6 En toe Pilatus van GalilĂ©a hoor, vra hy of die man ân GalilĂ©Ă«r is.
7 En nadat hy verneem het dat Hy uit die magsgebied van Herodes was, stuur hy Hom na Herodes wat self ook in daardie dae in Jerusalem was.
8 En toe Herodes JaHWĂšshua sien, was hy baie bly, want hy was al geruime tyd begerig om Hom te sien, omdat hy veel van Hom gehoor het; en hy het gehoop om een of ander Teken te sien wat deur Hom gedoen sou word.
9 En hy het Hom met baie woorde uitgevra, maar Hy het hom niks geantwoord nie.
10 En die owerpriesters en die skrywers het Hom heftig staan en beskuldig.
11 En nadat Herodes saam met sy soldate Hom met veragting behandel en bespot het, werp hy Hom ân blink kleed om en stuur Hom terug na Pilatus.
12 En Pilatus en Herodes het op daardie dag goeie vriende geword, want hulle was vantevore in vyandskap teenoor mekaar.
13 Toe roep Pilatus die owerpriesters en die owerstes en die volk bymekaar en sĂȘ vir hulle:
14 Julle het hierdie man na my gebring as een wat die volk afvallig maak. En nou het ek in julle teenwoordigheid ondersoek ingestel en in hierdie man geen skuld gevind aan die dinge waarvan julle Hom beskuldig nie;
15 ja, ook Herodes nie, want ek het julle na hom gestuur; en daar is deur Hom niks gedoen wat die dood verdien nie.
16 Nadat ek Hom dan gekasty het, sal ek Hom loslaat.
17 En hy was verplig om vir hulle op die Fees een los te laat.
18 Maar die hele menigte skreeu en sĂȘ: Weg met Hom, en laat vir ons BarĂĄbbas los!
19 DiĂ© was oor ân sekere opstand wat in die Stad plaasgevind het, en oor ân moord in die gevangenis gewerp.
20 Daarop spreek Pilatus hulle weer toe, omdat hy JaHWĂšshua wou loslaat;
21 maar hulle het aangehou roep en sĂȘ: Folter, folter Hom! [DeuteronĂłmium 21:22]
22 En vir die derde keer sĂȘ hy vir hulle: Watter kwaad het Hy dan gedoen? Ek het in Hom niks gevind wat die dood verdien nie. Ek sal Hom dan kasty en loslaat.
23 Maar hulle het aangehou met ân harde geroep en geĂ«is dat Hy gefolter moes word; en hulle geroep en die van die owerpriesters het die oorhand gekry.
24 Toe gee Pilatus uitspraak dat aan hulle eis voldoen moet word.
25 En hy het die een vir hulle losgelaat wat oor opstand en moord in die gevangenis gewerp was, die een wat hulle geëis het. Maar JaHWÚshua het hy aan hulle wil oorgelewer.
JaHWĂšshua op weg na Ghulgholeth
26 EN toe hulle Hom weglei, neem hulle ân sekere Simon van CirĂ©ne wat van die veld af gekom het, en sit die folterpaal op hom om hom agter JaHWĂšshua aan te dra.
27 En ân groot menigte van die volk het Hom gevolg, en vroue wat rou bedryf en Hom beklaag het.
28 Maar JaHWĂšshua het Hom omgedraai en vir hulle gesĂȘ: Dogters van Jerusalem, moenie oor My ween nie, maar ween oor julleself en oor julle kinders;
29 want daar kom dae waarin hulle sal sĂȘ: GeseĂ«nd is die onvrugbares en die moederskote wat nie gebaar en die borste wat nie gesoog het nie.
30 Dan sal hulle vir die berge begin sĂȘ: Val op ons! en vir die heuwels: Bedek ons!
31 Want as hulle dit doen aan die groen hout, wat sal met die droë gebeur!
32 En daar is nog twee ander, kriminele, weggelei om saam met Hom tereggestel te word.
En JaHWĂšshua sĂȘ: âVADER, vergeef hulle nie, want hulle weet wat hulle doen.â
33 EN toe hulle op die plek kom wat Hoofskedel genoem word, het hulle Hom daar gefolter, en die kriminele, een aan die regter en een aan die linkerkant.
34 En JaHWĂšshua sĂȘ: VADER, vergeef hulle nie, want hulle weet wat hulle doen. En hulle het Sy klere verdeel en die lot daaroor gewerp. [Psalm 22:18, Psalm 69:21-28 Klaagl van JirmeJaH 3:63-66]]
35 En die volk het dit staan en aanskou. En die owerstes het saam met hulle ook geskimp en gesĂȘ: Ander het Hy verlos; laat Hy Homself verlos as Hy die Gesalfde, die uitverkorene van die Elohim, is. [Psalm 22:16]
36 En die soldate het Hom ook bespot en gekom en vir Hom asyn gebring [Psalm 69:21; JeHÎWganan 19:29]
37 en gesĂȘ: As U die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah is, verlos Uself.
38 En daar was ook ân opskrif bokant Hom geskrywe in Griekse en Romeinse en Hebreeuse letters: !ydiWhyĂhâ &l,m, aWh hz ÂČ - HY IS DIE KONING VAN DIE MANNE VAN JEHĂ»WDAH.
39 En een van die kriminele wat opgehang is, het Hom gesmaad en gesĂȘ: As U die Gesalfde is, verlos Uself en ons.
40 Maar die ander een antwoord en bestraf hom en sĂȘ: Vrees jy nie ook die Elohim nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is? -
41 ons tog regverdiglik, want ons ontvang die verdiende loon vir ons dade, maar Hy het niks verkeerds gedoen nie.
42 En hy sĂȘ vir JaHWĂšshua: Dink aan my, Meester, wanneer U in U Koninkryk kom.
43 En JaHWĂšshua antwoord hom: Voorwaar Ek sĂȘ vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees. [Nikodemus 10]
44 En dit was omtrent die sesde uur, en daar het duisternis oor die hele Aarde gekom tot die negende uur toe;
45 en die son is verduister; en die voorhangsel van die Tempel het middeldeur geskeur. (Exodus 26:31) Boodskap van Jakobus 10:1]
46 En JaHWĂšshua het met ân groot stem uitgeroep en gesĂȘ: VADER, in U Hande gee Ek My Gees oor! En toe Hy dit gesĂȘ het, blaas Hy die laaste asem uit.
47 En toe die hoofman oor honderd sien wat daar gebeur, het hy die Elohim vereer en gesĂȘ: Waarlik, hierdie man was regverdig.
48 En die hele skare wat vir hierdie skouspel bymekaar was, het op hulle borste geslaan toe hulle sien wat gebeur het, en hulle het teruggegaan.
49 En al Sy bekendes het ver weg gestaan; ook die vroue wat Hom van Galiléa gevolg het, het hierdie dinge gesien.
Die begrafnis.
50 EN daar was ân man met die naam van JĂŽWsef, ân lid van die Raad, ân suiwer en regverdige man
51 - hy het nie met hulle raad en handelwyse saamgestem nie - van ArimathĂ©a, ân stad van JeHĂ»Wdah, [Hy het] ook self die Koninkryk van die Elohim verwag.
52 Hy het na Pilatus gegaan en die Liggaam van JaHWĂšshua gevra
53 en Hom afgehaal en in linne toegedraai en Hom neergelĂȘ in ân graf wat uit ân rots gekap was, waar nog nooit iemand in gelĂȘ het nie.
54 En dit was die dag van voorbereiding, en die Sabbat het nader gekom.
55 En die vroue wat saam met Hom van GalilĂ©a gekom het, het ook gevolg en die graf gesien en hoe Sy liggaam neergelĂȘ was.
56 Daarop het hulle teruggegaan en speserye en salf berei om op die Sabbat te rus volgens die Gebod.
JaHWĂšshua oorwin Satan.
1Â EN baie vroeg in die mĂŽre, op die eerste dag van die week, het hulle en ander saam met hulle by die graf gekom en die speserye gebring wat deur hulle berei was.
2 En hulle het die steen van die graf afgerol gevind.
3 En toe hulle ingaan, het hulle nie die Liggaam van die Meester JaHWĂšshua gekry nie.
4 En terwyl hulle hieroor in verleentheid was, staan daar twee Manne by hulle in glansende klere.
5 En toe hulle baie bevrees word en met hulle aangesigte na die Aarde buig, sĂȘ die Manne vir hulle: Waarom soek julle die Lewende by die dooies?
6 Hy is nie hier nie, maar Hy het opgestaan. Onthou hoe Hy vir julle gesĂȘ het toe Hy nog in GalilĂ©a was:
7 Die Seun van die Adam moet oorgelewer word in die hande van sterflinge [en] die oortreders en gefolter word en op die derde dag opstaan.
8 En hulle het Sy woorde onthou.
9 Hulle gaan toe terug van die graf en vertel dit alles aan die elf en aan al die ander.
10 En dit was Mirjam die Migdalieth en JĂŽWhana en Mirjam, [die moeder] van Jakobus, [en die ander vroue] saam met hulle wat dit aan die Apostels vertel het.
11 En hul woorde het vir hulle na onsinnige praatjies gelyk, en hulle het hul nie geglo nie.
12 Maar Petrus het opgestaan en na die graf gehardloop; en toe hy neerbuk, sien hy die doeke alleen lĂȘ. En hy het weggegaan huis toe, vol verwondering oor wat gebeur het.
Die EmmaĂŒsgangers.
13 EN twee van hulle was dieselfde dag op pad na ân dorp wat agt myl van Jerusalem af was, met die naam van ĂmmaĂŒs.
14 En hulle was in gesprek met mekaar oor al hierdie dinge wat voorgeval het.
15 En terwyl hulle praat en mekaar ondervra, kom JaHWĂšshua self nader en loop met hulle saam.
16 Maar hulle oë is weerhou, sodat hulle Hom nie kon herken nie.
17 En Hy sĂȘ vir hulle: Watter woorde is dit wat julle met mekaar loop en wissel, en waarom is julle bedroef?
18 En die een wie se naam KlĂ©opas was, antwoord en sĂȘ vir Hom: Is U alleen ân vreemdeling in Jerusalem en weet U nie van die dinge wat in hierdie dae in haar gebeur het nie?
19 En Hy sĂȘ vir hulle: Watter dinge? En hulle antwoord Hom: Die dinge aangaande JaHWĂšshua, die NasarĂ©ner, wat ân Profeet was, kragtig in werk en Woord voor die Aangesig van JaHWeH en die hele volk;
20 en hoe ons owerpriesters en owerstes Hom oorgelewer het tot die doodstraf en Hom gefolter het.
21 En ons het gehoop dat dit Hy was wat JisraEl sou verlos; maar nou is dit vandag, reeds al drie dae vandat dit plaasgevind het.
22 Maar sommige vroue uit ons het ons ook ontstel nadat hulle vroeër by die graf was;
23 en toe hulle Sy Liggaam nie kry nie, het hulle gekom en gesĂȘ dat hulle ook ân gesig gesien het van Boodskappers wat sĂȘ dat Hy lewe.
24 En sommige van die wat saam met ons was, het na die graf gegaan en dit net so gevind soos die vroue ook gesĂȘ het; maar Hom het hulle nie gesien nie.
25 En Hy sĂȘ vir hulle: o Onverstandiges, met harte wat traag is om te glo alles wat die Profete gespreek het!
26 Moes die Gesalfde nie hierdie dinge ly en in Sy Glansrykheid ingaan nie?
27 En Hy het begin van MoshĂš en al die Profete af en vir hulle uitgelĂȘ in al die Skrifte die dinge wat op Hom betrekking het.
28 Daarop kom hulle naby die dorp waarheen hulle op reis was, en Hy het gemaak of Hy verder wou gaan;
29 maar hulle het by Hom aangedring en gesĂȘ: Bly by ons, want dit is amper aand en die dag het gedaal; en Hy het ingegaan om by hulle te bly.
30 En toe Hy met hulle aan tafel was, neem Hy die Brood en dank; en Hy breek Hom en gee Hom aan hulle.
31 Toe is hulle oë geopen en hulle het Hom herken, en Hy het uit hulle gesig verdwyn.
32 En hulle sĂȘ vir mekaar: Was ons hart nie brandende in ons toe Hy met ons op die pad gepraat en vir ons die Skrifte uitgelĂȘ het nie?
33 Toe staan hulle in dieselfde uur op en gaan na Jerusalem terug en vind die elf en die wat saam met hulle bymekaar was,
34 wat sĂȘ: die Meester het waarlik opgestaan en het aan Simon verskyn.
35 Toe vertel hulle wat op die pad gebeur het en hoe Hy aan hulle bekend geword het by die breking van die Brood.
Verskyning van JaHWĂšshua aan die Apostels.
36Â EN terwyl hulle hieroor praat, staan JaHWĂšshua self in hul midde en sĂȘ vir hulle: Vrede vir julle!
37 Toe het hulle verskrik en baie bang geword en gemeen dat hulle ân gees sien.
38 En Hy sĂȘ vir hulle: Waarom is julle ontsteld en waarom kom daar twyfel in julle hart op?
39 Kyk na My hande en My voete, want Ek Is. Voel aan My en kyk; want ân gees het nie vlees en bene soos julle sien dat Ek het nie.
40 En terwyl Hy dit sĂȘ, wys Hy hulle Sy hande en Sy voete.
41 En toe hulle van blydskap nog nie kon glo nie en hulle verwonder, sĂȘ Hy vir hulle: Het julle hier iets om te eet?
42 Daarop gee hulle Hom ân stuk gebraaide vis en ân stuk heuningkoek.
43 En Hy het dit geneem en voor hulle oë geëet.
44 En Hy sĂȘ vir hulle: Dit is die Woorde wat Ek met julle gespreek het toe Ek nog by julle was, dat alles wat oor My geskrywe is in die Wet van MoshĂš en die Profete en die Psalms, vervul moet word. [DeuteronĂłmium 18:15]
45 Toe open Hy hulle verstand om die Skrifte te verstaan.
46 En Hy sĂȘ vir hulle: So is dit geskrywe, en so moes die Gesalfde ly en op die derde dag uit die dode opstaan,
47 en bekering en vergewing van oortredinge in Sy Naam verkondig word aan al die nasies, van Jerusalem af en verder.
48 En julle is getuies van hierdie dinge.
49 En kyk, Ek stuur die Belofte van My VADER op julle. Maar julle moet in die Stad Jerusalem bly totdat julle toegerus is met Krag uit die hoogte.
50 En Hy het hulle uitgelei tot by Betånië. En Hy het Sy hande opgehef en hulle geseën.
51 En terwyl Hy hulle seën, het Hy van hulle geskei en is in die Hemele opgeneem.
52 En hulle het Hom vereer en na Jerusalem teruggegaan met groot blydskap.
53 En hulle was gedurig in die Tempel en het die Elohim geprys en gedank. Amein.
Saadlyn van JaHWĂšshua die Gesalfde, na die vlees.
1Â DIE genelyn van JaHWĂšshua die Gesalfde, die seun van Dawid, die seun van Abraham:
2 Abraham was die vader van Isak, en Isak die vader van Jakob, en Jakob die vader van JeHûWdah en sy broers;
3 en JeHûWdah was die vader van Peres en Serag by Tamar, en Peres was die vader van Hesron, en Hesron die vader van Ram,
4 en Ram die vader van AmmĂnadab, en AmmĂnadab die vader van Nagson, en Nagson die vader van Salmon,
5 en Salmon die vader van Boas by Ragab, en Boas die vader van Obed by Rut, en Obed die vader van Isai,
6 en Isai die vader van koning Dawid, en koning Dawid die vader van Salomo by die vrou van UriJaH,
7 en Salomo die vader van RehĂĄbeam, en RehĂĄbeam die vader van AbiJaH, en AbiJaH die vader van Asa,
8 en Asa die vader van JeHÎWshafat, en JeHÎWshafat die vader van JÎWram, en JÎWram die vader van UzziJaHûW,
9 en UzziJaHûW die vader van JÎWtham, en JÎWtham die vader van Agas, en Agas die vader van GizkiJaHûW,
10 en GizkiJaHûW die vader van Manasse, en Manasse die vader van Amon, en Amon die vader van JoshiJaHûW,
11 en JoshiJaHûW die vader van JeHÎWjakim en sy broers in die tyd van die Babelse ballingskap.
12 En nĂĄ die Babelse ballingskap het JeHĂŽWjakim die vader geword van ShealtiEl, en ShealtiEl was die vader van SerubbĂĄbel,
13 en SerubbĂĄbel die vader van AbĂhud, en AbĂhud die vader van El-Jakim, en El-Jakim die vader van Asor,
14 en Asor die vader van Sadok, en Sadok die vader van JĂŽWkim, en JĂŽWkim die vader van ElĂhud,
15 en ElĂhud die vader van El-Azar, en El-Azar die vader van Mattan, en Mattan die vader van Jakob,
16 en Jakob die vader van JĂŽWsef, die man van Mirjam uit wie gebore is JaHWĂšshua wat die Gesalfde genoem word.
17 Al die geslagte dan van Abraham tot Dawid is veertien geslagte, en van Dawid tot die Babelse ballingskap veertien geslagte, en van die Babelse ballingskap tot die Gesalfde veertien geslagte.
â⊠Kyk die maagd sal swanger word en ân seun baar en Hom ImmĂĄnu El noem.â [JeshaJaHĂ»W 7:14]
18 DIE geboorte van JaHWĂšshua die Gesalfde was dan sĂł: Toe Sy moeder Mirjam verloof was aan JĂŽWsef, voordat hulle saamgekom het, is sy swanger bevind uit die Gees van die Apartheid.
19 En JĂŽWsef, haar man, omdat hy regverdig was en onwillig was om haar openbaar te maak, het hom voorgeneem om in die geheim van haar te skei.
20 Maar terwyl hy dit in die gedagte gehad het, verskyn daar ân Boodskapper van die Elohim in ân droom aan hom en sĂȘ: JĂŽWsef, seun van Dawid, wees nie bevrees om Mirjam, jou vrou, by jou te neem nie, want wat in haar verwek is, is uit die Gees van die Apartheid;
21 en sy sal ân seun baar, en jy moet Hom JaHWĂšshua noem, want dit is Hy wat Sy volk van hulle oortredinge sal verlos.
22 En dit het alles gebeur, sodat die Woord vervul sou word wat JaHWeH deur die Profeet gespreek het:
23 Kyk, die maagd sal swanger word en ân seun baar, en Hom ImmĂĄnuEl noem, dit is, as dit [uit Hebreeus] vertaal word: El met ons. [JeshaJaHĂ»W 7:14]
24 En toe JĂŽWsef uit die slaap wakker word, het hy gedoen soos die Boodskapper van JaHWeH hom beveel het en sy vrou by hom geneem;
25 en hy het haar nie beken totdat sy haar eersgebore Seun gebaar het nie; en hy het Hom JaHWĂšshua genoem.
âEn jy, Betlehem Efrata, klein om te wees onder die duisende van JeHĂ»Wdah, uit jou sal daar vir MY een uitgaan wat ân Vors in JisraEl sal wees; en Sy uitgange is uit die voortyd, uit die dae van die ewigheid. [Miga 5:2]
1 EN toe JaHWÚshua te Betlehem in JeHûWdah gebore is, in die dae van koning Herodes, het daar wyse manne uit die Ooste in Jerusalem aangekom
2 en gesĂȘ: Waar is die Koning van JeHĂ»Wdah, wat gebore is? Want ons het Sy Ster in die Ooste gesien en gekom om Hom hulde te bewys.
3 En toe koning Herodes dit hoor, was hy ontsteld en die hele Jerusalem saam met hom;
4 en hy het al die owerpriesters en die skrywers van die volk bymekaar laat kom en by hulle navraag gedoen waar die Gesalfde gebore sou word.
5 En hulle het vir hom gesĂȘ: Te Betlehem in JeHĂ»Wdah, want so is daar deur die Profeet geskrywe:
6 En jy, Betlehem Efrata, klein om te wees onder die duisende van JeHĂ»Wdah, uit jou sal daar vir MY een uitgaan wat ân Vors in JisraEl sal wees; en Sy uitgange is uit die voortyd, uit die dae van die ewigheid. [Miga 5:2]
7 Toe het Herodes die wyse manne in die geheim geroep en hulle na die tyd van die Ster se verskyning uitgevra;
8 en hy het hulle na Betlehem gestuur en gesĂȘ: Gaan doen noukeurig ondersoek na die Kindjie, en as julle Hom vind, laat my weet, sodat ek ook kan gaan en Hom hulde bewys.
9 En nadat hulle die koning aangehoor het, het hulle vertrek. En kyk, die Ster wat hulle in die Ooste gesien het, gaan voor hulle uit totdat Hy kom en bly staan bo-oor die plek waar die Kindjie was. [Boekrol van die Opregte 8:2]
10 En toe hulle die Ster sien, het hulle hul met baie groot blydskap verheug.
11 En hulle het in die huis gegaan en die Kindjie by Mirjam, Sy moeder, gevind en neergeval en Hom hulde bewys. Daarop maak hulle hul skatte oop en bring vir Hom geskenke: goud en wierook en mirre.
12 En omdat hulle in ân droom ân waarskuwing ontvang het om nie na Herodes terug te keer nie, het hulle met ân ander pad na hul deel van die Aarde teruggegaan.
Die vlug na Egipte. Die kindermoord.
13 EN toe hulle teruggegaan het, verskyn daar ân Boodskapper van JaHWeH in ân droom aan JĂŽWsef en sĂȘ: Staan op, neem die Kindjie en Sy moeder en vlug na Egipte, en bly daar totdat ek jou sĂȘ; want Herodes gaan die Kindjie soek om Hom dood te maak. [Boekrol van die Opregte 8:16]
14 Hy het toe opgestaan, die Kindjie en Sy moeder in die nag geneem en na Egipte vertrek.
15 En Hy was daar tot die dood van Herodes, sodat die Woord vervul sou word wat JaHWeH gespreek het deur die Profeet: Uit Egipte het Ek My Seun geroep. [Hoséa 11:1]
16 Toe Herodes sien dat hy deur die wyse manne mislei was, het hy baie woedend geword en gestuur en in Betlehem en in al die omstreke daarvan al die seuntjies van twee jaar en daaronder laat ombring, ooreenkomstig die tyd wat hy van die wyse manne uitgevra het.
17 Toe is vervul wat deur JirmeJaH, die Profeet, gespreek is toe hy gesĂȘ het:
18 ân Stem word gehoor in Rama, geklaag, bitter geween; Ragel ween oor haar kinders; sy weier om getroos te word oor haar kinders, omdat hulle daar nie is nie. [JirmeJaH 31:15]
Die terugkeer uit Egipte.
19 EN nĂĄ die dood van Herodes het daar ân Boodskapper van Elohim in ân droom aan JĂŽWsef in Egipte verskyn
20 en gesĂȘ: Staan op, neem die Kindjie en Sy moeder, en gaan na die Aarde van JisraEl; want hulle is dood wat die siel van die Kindjie gesoek het.
21 En hy het opgestaan, die Kindjie en Sy moeder geneem en in die Aarde van JisraEl gekom.
22 Maar toe hy hoor dat ArchelĂĄĂŒs oor JeHĂ»Wdah koning was in die plek van sy vader Herodes, was hy bevrees om daarheen te gaan. En hy het ân waarskuwing in ân droom ontvang en na die streke van GalilĂ©a teruggekeer.
23 En hy het gaan woon in ân stad met die naam van NĂĄsaret, sodat vervul sou word wat deur die Profete gespreek is, dat Hy NasarĂ©ner [of ânetzerâ wat loot beteken] genoem sou word. [JeshaJaH 11:1]
JeHĂŽWganan die Wasser.
1 IN daardie dae het JeHĂŽWganan die Wasser opgetree en in die wildernis van JeHĂ»Wdah verkondig en gesĂȘ:
2 Bekeer julle, want die Koninkryk van die Hemele het naby gekom.
3 Want dit is hy van wie deur die Profeet JeshaJaHĂ»W gespreek is toe hy gesĂȘ het: Die stem van een wat roep in die wildernis: Maak gelyk in die woestyn ân grootpad [vir onse Elohey]! [JeshaJaH 40:3]
4 En hy, JeHĂŽWganan, het ân kleed gedra van kameelhare en ân leergord om sy heupe, en sy voedsel was sprinkane en wilde heuning.
5 En Jerusalem en die hele JeHûWdah en die hele omtrek van die Jordaan het uitgegaan na hom toe.
6 En hulle is deur hom in die Jordaan gewas/gedoop met belydenis van hulle oortredinge.
7 Maar toe hy baie van die FariseĂ«rs en SadduseĂ«rs na sy wassing/doopseremonie sien kom, sĂȘ hy vir hulle: Genetiese nageslag van Nagash/slang, wie het julle aangewys om te vlug vir die Toorn wat aan kom is?
8 Dra dan vrugte wat by die bekering pas.
9 En moenie dink om by julleself te sĂȘ: ons het Abraham as vader nie; want ek sĂȘ vir julle dat Elohim mag het om uit hierdie klippe kinders vir Abraham op te wek.
10 Maar die byl lĂȘ ook al teen die wortel van die bome. Elke Boom wat geen suiwer vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi.
11 Ek was/doop julle wel in water tot bekering; maar Hy wat nĂĄ my kom, is sterker as ek, Wie se skoene ek nie waardig is om aan te dra nie. Hy sal julle was/doop met die Gees van die Apartheid en met Vuur.
12 Sy skop is in Sy Hand, en Hy sal Sy dorsvloer deur en deur skoonmaak en Sy koring in die skuur saambring, maar die kaf sal Hy met onuitbluslike vuur verbrand. [Thomas 12:1]
Die wassing van JaHWĂšshua die Gesalfde, die Seun van die Elohim van JisraEl.
13 TOE het JaHWĂšshua van GalilĂ©a na die Jordaan, na JeHĂŽWganan gekom om deur hom gewas/gedoop te word. [LevĂtikus 16:26]
14 Maar JeHĂŽWganan het Hom ernstig teĂ«gegaan en gesĂȘ: Ek het nodig om deur U gewas/gedoop te word, en kom U na my toe?
15 Maar JaHWĂšshua het geantwoord en vir hom gesĂȘ: Laat dit nou toe, dit kom Ons toe om alle Geregtigheid te vervul. Daarna het hy Hom toegelaat. [JeHĂŽWganan 4:10]
16 En nadat hy JaHWĂšshua gewas/gedoop het, het Hy dadelik uit die water opgeklim, en meteens gaan die Hemele vir Hom oop, en Hy sien die Gees van Elohim soos ân duif neerdaal en op Hom kom.
17 En daar kom ân Stem uit die Hemele wat sĂȘ: DIT IS MY GELIEFDE SEUN IN WIE EK âN WELBEHAE HET. [Odes van Salomo 24:1-2; Profeet Miga 6:7]
âWant HY sal SY Boodskappers aangaande U bevel gee om U te bewaar op al U WeĂ«.â [Psalm 91:11]
1 TOE is JaHWĂšshua deur die Gees weggelei die wildernis in om versoek te word deur die Satan. [LevĂtikus 16:26]
2 En nadat Hy veertig dae en veertig nagte gevas het, het Hy naderhand honger geword.
3 En die versoeker het na Hom gekom en gesĂȘ: As U die Seun van die Elohim is, sĂȘ dat hierdie klippe brode word.
4 Maar Hy antwoord en sĂȘ: Daar is geskrywe: dat die adamiet nie van brood alleen lewe nie, maar dat die adamiet lewe van alles wat uit die Mond van JaHWeH uitgaan. [DeuteronĂłmium 8:3]
5 Toe neem die Satan Hom saam na die Stad van die Apartheid en laat Hom op die dak van die Tempel staan
6 en sĂȘ vir Hom: As U die Seun van die Elohim is, werp Uself af; want daar is geskrywe: want Hy sal Sy Boodskappers aangaande U bevel gee om U te bewaar op al U WeĂ«. Hulle sal U op die handpalms dra, sodat U U voet teen geen klip stamp nie. [Psalm 91:11,12]
7 JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Daar is óók geskrywe: Julle mag JaHWeH julle Elohey nie versoek [soos julle Hom by Massa versoek het] nie. [DeuteronĂłmium 6:16]
8 Weer neem die Satan Hom saam na ân baie hoĂ« berg en wys Hom al die koninkryke van die wĂȘreld en hulle glorie,
9 en sĂȘ vir Hom: Al hierdie dinge sal ek aan U gee as U neerval en my vereer.
10 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: Gaan weg, Satan! want daar is geskrywe: Jy moet JaHWeH jou Elohey vrees en Hom dien; en by Sy Naam moet jy sweer. [DeuteronĂłmium 6:13, 10:20]
11 Daarna het die Satan Hom laat staan, en daar het Boodskappers gekom en Hom gedien.
âDie volk wat in die Duisternis wandel, het die groot Lig gesien; die wat woon in die Aarde van die doodskaduwee, oor hulle het die Lig geskyn.â [JeshaJaHĂ»W 9:2]
12 EN toe JaHWÚshua hoor dat JeHÎWganan in die gevangenis gesit was, het Hy na Galiléa teruggegaan.
13 En Hy het NĂĄsaret verlaat en gaan woon in KapĂ©rnaĂŒm aan die see, in die gebied van SĂ©bulon en NĂĄftali,
14 sodat vervul sou word wat gespreek is deur JeshaJaHĂ»W, die Profeet, toe hy gesĂȘ het:
15 [In die eerste tyd het Hy] die Aarde van Sébulon en die Aarde van Naftåli in veragting gebring, en in die laaste tyd bring Hy tot eer die Weg na die see, die oorkant van die Jordaan, die streek van die nasies. [JeshaJaH 9:1]
16 DIE volk wat in Duisternis wandel, het ân groot Lig gesien; die wat woon in die Aarde van die doodskaduwee, oor hulle het ân Lig geskyn. [JeshaJaH 9:2]
17 Van toe af het JaHWĂšshua begin om te verkondig en te sĂȘ: Bekeer julle, want die Koninkryk van die Hemele het naby gekom.
18 En terwyl JaHWĂšshua langs die see van GalilĂ©a loop, sien Hy twee broers, Simon wat genoem word Petrus, en AndrĂ©as, sy broer, besig om ân net in die see uit te gooi; want hulle was vissers.
19 En Hy sĂȘ vir hulle: Kom agter My aan, en Ek sal julle vissers van adamiete maak.
20 En hulle het dadelik die nette laat staan en Hom gevolg.
21 En toe Hy daarvandaan verder gaan, sien Hy twee ander broers, Jakobus, die seun van SebedĂ©ĂŒs, en JeHĂŽWganan, sy broer, in die skuit saam met hulle vader SebedĂ©ĂŒs, besig om hulle nette heel te maak; en Hy het hulle geroep.
22 En hulle het dadelik die skuit en hulle vader verlaat en Hom gevolg.
23 En JaHWÚshua het deur die hele Galiléa rondgegaan en in hulle vergaderings geleer en die goeie tyding van die Koninkryk verkondig en elke siekte en elke kwaal onder die volk genees. (Exodus 15:26)
24 En die gerug aangaande Hom is versprei oor die hele SĂriĂ«; en hulle het na Hom gebring almal wat ongesteld was, wat gekwel was deur allerhande siektes en pyne en wat van demone besete was, en maansiekes en verlamdes; en Hy het hulle gesond gemaak.
25 En groot menigtes het Hom gevolg van Galiléa en Dekåpolis en Jerusalem en JeHûWdah en van oorkant die Jordaan af.
Die bergpredikasie. Die seënsprekinge.
1Â EN toe Hy die skare sien, het Hy op die berg geklim; en nadat Hy gaan sit het, het Sy studente na Hom gekom;
2 en Hy het Sy mond geopen en hulle geleer en gesĂȘ:
3 Geseënd is die wat bedelaars van die Gees is, want aan hulle behoort die Koninkryk van die Hemele.[Prediker 1:17]
4 Geseënd is die wat treur, want hulle sal vertroos word.
5 Geseënd is die sagmoediges, want hulle sal die Aarde beërwe.
6 Geseënd is die wat honger en dors na die Geregtigheid, want hulle sal versadig word.
7 Geseënd is die barmhartiges, want aan hulle sal Barmhartigheid bewys word.
8 Geseënd is die wat suiwer van hart is, want hulle sal Elohim in verwondering sien.
9 Geseënd is die vredemakers, want hulle sal kinders van Elohim genoem word.
10 Geseënd is die wat vervolg word ter wille van die Geregtigheid, want aan hulle behoort die Koninkryk van die Hemele.
11 Geseënd is julle wanneer die mense julle beledig en vervolg en valslik allerhande besoedeling teen julle spreek om My ontwil. [Openbaring van Henog 13:85]
12 Verbly en verheug julle omdat julle loon groot is in die Hemele; want so het hulle die Profete vervolg wat voor julle gewees het. [Openbaring van Henog 13:45]
âBehoort julle nie te weet dat JaHWeH die Elohey van JisraEl die koningskap oor JisraEl aan Dawid vir ewig gegee het, aan hom en sy seuns as ân Soutverbond nie?â [2 Kronieke 13:5]
13 JULLE is die sout van die Aarde, maar as die sout laf geword het, waarmee sal sy gesout word? Sy deug nĂȘrens meer voor as om buite gegooi en deur die mense vertrap te word nie. [LevĂtikus 2:11-13; NĂșmeri 18:19; 2 Konings 2:20; 2 Kronieke 13:5; Markus 9:50]
14 Julle is die lig van die wĂȘreld. ân Stad wat bo-op ân berg lĂȘ, kan nie weggesteek word nie;
15 en ân mens steek ook nie ân lamp op en sit hom onder die maatemmer nie, maar op die staander, en hy skyn vir almal wat in die huis is.
16 Laat julle lig sĂł skyn voor die mense, dat hulle julle suiwer werke kan sien en julle Vader wat in die Hemele is, verhoog.
âWie sy oor wegdraai om nie na die Wet te luister nie, selfs sy gebed is ân gruwel.â [Spreuke 28:9]
17 MOENIE dink dat Ek gekom het om die Wet of die Profete te ontbind nie. Ek het nie gekom om te ontbind nie, maar om te vervul.
18 Want voorwaar Ek sĂȘ vir julle, voordat die Hemele en die Aarde verbygaan, sal nie een jod[y]1 of een tittel[.] van die Wet ooit verbygaan totdat alles gebeur het nie. [Odes van Salomo 23:19]
19 Elkeen dus wat een van die minste van hierdie Gebooie breek en die adamiete sĂł leer, sal die minste genoem word in die Koninkryk van die Hemele; maar elkeen wat haar doen en leer, hy sal groot genoem word in die Koninkryk van die Hemele.
20 Want Ek sĂȘ vir julle dat, as julle geregtigheid nie oorvloediger is as die van die skrywers en FariseĂ«rs nie, julle nooit in die Koninkryk van die Hemele sal ingaan nie.
21 Julle het gehoor dat aan die adamiete van die ou tyd gesĂȘ is: Jy mag nie doodslaan nie, maar elkeen wat doodslaan, moet verantwoording doen voor die gereg.
22 Maar Ek sĂȘ vir julle dat elkeen wat vir sy broeder sonder rede kwaad is, verantwoording moet doen voor die Gereg; en elkeen wat vir sy broeder sĂȘ: Domkop! moet verantwoording doen voor die GROOT RAAD; en elkeen wat sĂȘ: Jou dwaas! moet verantwoording doen in die helse vuur.
23 As jy dan jou bydrae na die altaar bring en dit jou daar byval dat jou broeder iets teen jou het,
24 laat jou bydrae daar voor die altaar bly en gaan versoen jou eers met jou broeder, en kom dan en bring jou bydrae.
25 Wees gou goedgesind teenoor jou teëparty so lank as jy nog saam met hom op die pad is, sodat die teëparty jou nie miskien oorgee aan die Regter en die Regter jou oorgee aan die Geregsdienaar en jy in die Gevangenis gewerp word nie. [JeségiEl 9:1 ; Ode van Salomo 33:11]
26 Voorwaar Ek sĂȘ vir jou, jy sal daar sekerlik nie uitkom voordat jy die laaste oortjie betaal het nie.
27 Julle het gehoor dat aan die adamiete van die ou tyd gesĂȘ is: Jy mag nie vermeng nie. (Exodus 20:14) DeuteronĂłmium 5:18]
28 Maar Ek sĂȘ vir julle dat elkeen wat na ân vrou kyk om haar te begeer, reeds in sy hart met haar vermeng het.
29 As jou regteroog jou dan laat struikel, ruk haar uit en gooi haar weg van jou af; want dit is vir jou beter dat een van jou lede vergaan en nie jou hele liggaam in die hel gewerp word nie.
30 En as jou regterhand jou laat struikel, kap haar af en gooi haar weg van jou af; want dit is vir jou beter dat een van jou lede vergaan en nie jou hele liggaam in die hel gewerp word nie.
31 Daar is ook gesĂȘ: Elkeen wat van sy vrou skei, moet haar ân brief van skeiding gee. [DeuteronĂłmium 24:1]
32 Maar Ek sĂȘ vir julle dat elkeen wat van sy vrou skei, behalwe omrede van verbastering, maak dat sy vermeng, en elkeen wat die geskeie vrou trou, vermeng.
33 Verder het julle gehoor dat aan die adamiete van die ou tyd gesĂȘ is: Jy mag nie vals sweer nie, maar jy moet jou eed aan JaHWeH hou. [NĂșmeri 30:2]
34 Maar Ek sĂȘ vir julle: Sweer hoegenaamd nie - nie by die Hemele nie, omdat hy die Troon van Elohim is;
35 ook nie by die Aarde nie, omdat sy die Voetbank van Sy voete is; ook nie by Jerusalem nie, omdat Sy die Stad is van die groot Koning;Â [1 Kronieke 28:2; JeshaJaH 66:1; Handelinge 7:49]
36 ook by jou hoof mag jy nie sweer nie, omdat jy nie een haar wit of swart kan maak nie.
37 Maar laat julle woord wees: Ja ja, nee nee. Wat meer as dit is, is uit die Besoedeling.
38 Julle het gehoor dat daar gesĂȘ is: Oog vir oog en tand vir tand. [LevĂtikus 24:19, 20, DeuteronĂłmium 19:21]
39 Maar Ek sĂȘ vir julle dat julle ân besoedelde adamiet nie moet weerstaan nie; maar as iemand jou op jou regterwang slaan, draai ook die ander een na hom toe.
40 En hy wat met jou na die gereg wil gaan en jou onderkleed wil neem, laat hom ook die bo-kleed kry.
41 En elkeen wat van jou een myl afdwing, loop met hom twee myl saam.
42 Gee aan hom wat jou iets vra, en wys hom nie af wat van jou wil leen nie.
43 Julle het gehoor dat daar gesĂȘ is: Jy moet jou volksgenote liefhĂȘ en jou teĂ«stander moet jy haat.
44 Maar Ek sĂȘ vir julle: Julle moet jul teĂ«standers liefhĂȘ; seĂ«n die wat vir julle vervloek, doen goed aan die wat vir julle haat, en bid vir die wat julle beledig en julle vervolg; [Wysheid van Sirah 28:1]
45 sodat julle kinders kan word van julle Vader wat in die Hemele is; want Hy laat Sy son opgaan oor besoedeldes en suiweres, en Hy laat reën op regverdiges en onregverdiges.
46 Want as julle liefhet die wat vir julle liefhet, watter loon het julle? Doen die tollenaars nie ook dieselfde nie?
47 En as julle net jul vriende groet, wat besonders doen julle dan? Doen die tollenaars nie ook so nie?
48 Wees julle dan volmaak soos julle Vader in die Hemele volmaak is.
Bergpredikasie (vervolg). Liefdadigheid aan jou eie, gebed en vas.
1Â PAS OP dat julle nie jul liefdadigheid voor die adamiete bewys om deur hulle gesien te word nie; anders het julle geen loon by julle Vader wat in die Hemele is nie.
2 Wanneer jy dan liefdadigheid bewys, moenie ân trompet voor jou blaas soos die tweegesigte in die vergaderings en op die strate doen, dat hulle deur die adamiete geĂ«er kan word nie. Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hulle het hul loon weg.
3 Maar jy, as jy liefdadigheid bewys, laat jou linkerhand nie weet wat jou regterhand doen nie,
4 sodat jou liefdadigheid in die verborgene kan wees; en jou Vader wat in die verborgene sien, Hy sal jou in die openbaar vergelde.
5 En wanneer julle aanbid, moet jy nie wees soos die tweegesigte nie; want hulle hou daarvan om in die vergaderings en op die hoeke van die strate te staan en bid, om deur die adamiete gesien te word. Voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat hulle hul loon weg het.
6 Maar julle, wanneer julle bid, gaan in jou binnekamer, sluit jou deur en bid jou Vader wat in die verborgene is; en julle Vader wat in die verborgene sien, sal jou in die openbaar vergelde.
7 En as julle bid, gebruik nie ân ydele herhaling van woorde soos die inboorlinge nie, want hulle dink dat hulle deur hul baie woorde verhoor sal word.
8 Moet dan nie soos hulle word nie, want jul Vader weet wat julle nodig het voordat julle Hom vra.
9 SĂł moet julle dan bid: Onse VADER wat in die Hemele is, laat U Naam apart gestel word;
10 laat U Koninkryk kom; laat U wil geskied, soos in die Hemele net so ook op die Aarde;
11 gee ons vandag ons daaglikse Brood;
12 en vergeef ons ons skulde, soos ons ook ons skuldenaars vergewe;
13 en lei ons: Nie in versoeking nie, maar verlos ons van die besoedeling. Want aan U behoort die Koninkryk en die Krag en die Glansrykheid tot in ewigheid. Amein.
14 Want as julle die adamiete hulle oortredinge vergewe, sal julle Hemelse Vader julle ook vergewe.
15 Maar as julle die adamiete hulle oortredinge nie vergewe nie, sal julle Vader julle oortredinge ook nie vergewe nie.
16 En wanneer julle vas, moenie lang gesigte trek soos die tweegesigte nie; want hulle mismaak hul gesigte, sodat dit deur die adamiete gesien kan word dat hulle vas. Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hulle het hul loon weg.
17 Maar jy? as jy vas, salf jou hoof en was jou gesig,
18 sodat jy nie die adamiete laat sien dat jy vas nie, maar jou Vader wat in die verborgene is; en jou Vader wat in die verborgene sien, sal jou in die openbaar vergelde.
Bergpredikasie (vervolg). Die skat in die Hemele. Die gesonde oog. Die twee meesters. Die kwelling oor die lewe.
19 MOENIE vir julle skatte bymekaarmaak op die Aarde, waar mot en roes verniel en waar diewe inbreek en steel nie;
20 maar maak vir julle skatte bymekaar in die Hemele, waar geen mot of roes verniel nie en waar diewe nie inbreek en steel nie;
21 want waar julle skat is, daar sal julle hart ook wees.
22 Die lamp van die liggaam is die oog. As jou oog dan suiwer is, sal jou hele liggaam verlig wees.
23 Maar as jou oog besoedel is, sal jou hele liggaam donker wees. As dan die lig in jou donkerheid is, hoe groot is die donkerheid nie!
24 Niemand kan twee meesters dien nie; want ĂČf hy sal die een haat en die ander liefhĂȘ, ĂČf hy sal die een aanhang en die ander verag. Julle kan nie die Elohim Ă©n Mammon dien nie!
25 Daarom sĂȘ Ek vir julle: Moenie julle kwel oor jul siel - wat julle sal eet en wat julle sal drink nie; of oor jul liggaam - wat julle sal aantrek nie. Is die siel nie meer as die voedsel en die liggaam as die klere nie?
26 Kyk na die voëls van die Hemele; hulle saai nie en hulle maai nie en hulle bring nie bymekaar in skure nie, en tog voed julle Hemelse Vader hulle. Is julle nie baie meer werd as hulle nie?
27 Wie tog onder julle kan, deur hom te kwel, een voorarm by sy lengte voeg?
28 En wat kwel julle jul oor klere? Let op die lelies van die veld, hoe hulle groei; hulle arbei nie en hulle spin nie;
29 en Ek sĂȘ vir julle dat selfs Salomo in al sy glansrykheid nie bekleed was soos een van hulle nie.
30 As Elohim dan die gras van die veld, wat vandag daar is en mĂŽre in ân oond gegooi word, so beklee, hoeveel te meer vir julle, kleingelowiges?
31 Daarom moet julle jul nie kwel en sĂȘ: Wat sal ons eet, of wat sal ons drink, of wat sal ons aantrek nie?
32 Want na al hierdie dinge soek die nasies; want julle Hemelse Vader weet dat julle al hierdie dinge nodig het.
33 Maar soek eers die Koninkryk van Elohim en Sy Geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.
34 Kwel julle dus nie oor mĂŽre nie, want mĂŽre sal hom oor sy eie dinge kwel. Elke dag het genoeg aan sy eie besoedeling.
Bergpredikasie (einde). Die oordeel uit die hoogte. Die aanhoudende gebed. Die nou en die wye Poort. Valse profete. Hoor en doen. JisraEl, moenie jou Brood vir die honde gee nie.
1Â MOENIE oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie.
2 Want met die oordeel waarmee julle oordeel, sal julle geoordeel word; en met die maat waarmee julle meet, sal weer vir julle gemeet word.
3 En waarom sien jy die splinter in die oog van jou broeder, maar die balk in jou eie oog merk jy nie op nie?
4 Of hoe sal jy vir jou broeder sĂȘ: Laat my toe om die splinter uit jou oog uit te haal, en kyk, in jou eie oog is die balk!
5 Tweegesig, haal eers die balk uit jou oog uit, en dan sal jy goed sien om die splinter uit die oog van jou broeder uit te haal.
6 Moenie wat van die Apartheid is, aan die honde gee nie; en gooi julle pĂȘrels nie voor die varke nie, sodat hulle dit nie miskien met hulle pote vertrap en omdraai en julle verskeur nie. [Spreuke 5:15 - 17]
7 Vra, en vir julle sal gegee word; soek, en julle sal vind; klop, en vir julle sal oopgemaak word.
8 Want elkeen wat vra, ontvang; en hy wat soek, vind; en vir hom wat klop, sal oopgemaak word.
9 Of watter adamiet is daar onder julle wat, as sy seun hom brood vra, aan hom ân klip sal gee;
10 en as hy ân vis vra, aan hom ân slang sal gee?
11 As julle wat besoedel is, dan weet om suiwer gawes aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die Hemele is, suiwer dinge gee aan die wat Hom vra!
12 Alles wat julle dan wil hĂȘ dat die adamiete aan julle moet doen, net so moet julle aan hulle ook doen; want sy is die Wet en die Profete.
13 Gaan in deur die nou Poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat deur hom ingaan.
14 Want die Poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat hom vind.
15 Maar pas op vir die valse profete wat in skaapsklere na julle kom en van binne roofsugtige wolwe is.
16 Aan hulle vrugte sal julle hulle ken. ân Mens pluk tog nie druiwe van dorings of vye van distels nie!
17 So dra elke egte boom suiwer vrugte; maar ân verbasterde boom dra besoedelde vrugte.
18 ân Egte boom kan geen besoedelde vrugte dra nie, en ân verbasterde boom ook geen suiwer vrugte nie.
19 Elke boom wat nie suiwer vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi.
20 So sal julle hulle dan aan hul vrugte ken.
21 Nie elkeen wat vir My sĂȘ: Meester, Meester! sal ingaan in die Koninkryk van die Hemele nie, maar hy wat die Wil doen van My VADER wat in die Hemele is.
22 Baie sal in daardie dag vir My sĂȘ: Meester, Meester, het ons nie in U Naam geprofeteer en in U Naam demone uitgedrywe en in U Naam baie kragte gedoen nie?
23 En dan sal Ek aan hulle sĂȘ: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My, julle wat die Ongeregtigheid bedryf!
24 Elkeen dan wat na hierdie Woorde van My luister en dit doen, hom sal Ek vergelyk met ân verstandige Man wat Sy Huis op die Rots gebou het.
25 En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie Huis aangestorm, en Hy het nie geval nie, want Sy fondament was op die Rots. [Deuteronómium 32:4; Psalm 94:22]
26 En elkeen wat na hierdie Woorde van My luister en dit nie doen nie, sal vergelyk word met ân dwase man wat sy huis op die sand gebou het. (GenĂ©sis32:12)
27 En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie huis aangestorm en hy het geval, en sy val was groot.
28 En toe JaHWÚshua hierdie woorde geëindig het, was die skare verslae oor Sy leer;
29 want Hy het hulle geleer soos een wat gesag het, en nie soos die skrywers nie.
ân Melaatse JisraEliet genees en gered.
1Â EN toe Hy van die berg afkom, het groot menigtes Hom gevolg;
2 en daar het ân melaatse man gekom en voor Hom neergeval en gesĂȘ: Meester, as U wil en U die mag het om te suiwer, kan U my suiwer maak.
3 Daarop steek JaHWĂšshua die hand uit en raak hom aan en sĂȘ: Ek wil; word gesuiwer! En dadelik is hy van sy melaatsheid gesuiwer.
4 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Pas op dat jy dit aan niemand vertel nie, maar gaan vertoon jou aan die priester en bring nader die bydrae wat MoshĂš voorgeskrywe het, tot ân getuienis vir hulle.
Die genesing van ân vreemdeling.
5 EN nadat JaHWĂšshua in KapĂ©rnaĂŒm ingegaan het, kom daar ân hoofman oor honderd na Hom toe en smeek Hom
6 en sĂȘ: Meester, my kneg lĂȘ tuis verlam en hy ly hewige pyne.
7 Daarop sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: Ek sal kom en hom gesond maak.
8 En die hoofman oor honderd antwoord en sĂȘ: Meester, ek is nie werd dat U onder my dak inkom nie; maar spreek net ân woord, en my kneg sal gesond word.
9 Want ek is ook ân man onder gesag, en ek het soldate onder my. En vir hierdie een sĂȘ ek: Gaan! en hy gaan; en vir ân ander een: Kom! en hy kom; en vir my dienskneg: Doen dit! en hy doen dit.
10 Toe JaHWĂšshua dit hoor, het Hy Hom verwonder en aan sy volgelinge gesĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, selfs in JisraEl het Ek so ân groot Geloof nie gevind nie.
11 Maar Ek sĂȘ vir julle dat baie sal kom van ooste en weste en saam met Abraham en Isak en Jakob sal aansit in die Koninkryk van die Hemele.
12 Maar die seuns van die Koninkryk sal uitgedryf word in die buitenste Duisternis. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
13 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir die hoofman oor honderd: Gaan, en laat dit vir jou wees soos jy geglo het. En sy kneg het gesond geword in daardie uur.
âNogtans het Hy Ăłns krankhede op Hom geneem, en Ăłns smarte â diĂ© het Hy gedra; maar ons het Hom gehou as een wat geplaag, deur Elohim geslaan en verdruk was,â [JeshaJaHĂ»W 53:4]
14 EN toe JaHWĂšshua in die huis van Petrus kom, sien Hy sy skoonmoeder siek lĂȘ aan die koors.
15 En Hy het haar hand aangeraak, en die koors het haar verlaat, en sy het opgestaan en hulle bedien.
16 En toe dit aand geword het, het hulle baie na Hom gebring, wat van demone besete was; en Hy het die geeste met ân woord uitgedrywe; en almal wat ongesteld was, het Hy gesond gemaak,
17 sodat vervul sou word wat gespreek is deur JeshaJaHĂ»W, die Profeet, toe hy gesĂȘ het: Hy het ons krankhede op Hom geneem en ons smarte gedra. [JeshaJaH 53:4]
Hoe JaHWĂšshua gevolg moet word.
18 EN toe JaHWĂšshua groot menigtes rondom Hom sien, het Hy bevel gegee om te vertrek na die oorkant.
19 En ân sekere skrywer het gekom en vir Hom gesĂȘ: Meester, ek sal U volg waar U ook al mag gaan.
20 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Die jakkalse het gate en die voĂ«ls van die Hemele neste, maar die Seun van die Adam het geen plek waar Hy Sy hoof kan neerlĂȘ nie.
21 En ân ander een van Sy studente het vir Hom gesĂȘ: Meester, laat my toe om eers te gaan en my vader te begrawe.
22 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hom:Â VOLG MY, en laat die dooies hul eie dooies begrawe.
JaHWĂšshua maak die storm stil.
23 EN toe Hy in die skuit klim, het Sy studente Hom gevolg. [Boekrol van die Opregte 6:31-32]
24 En daar het ân groot storm op die see gekom, sodat die skuit toe was onder die golwe; maar Hy was aan die slaap.
25 Daarop kom Sy studente en maak Hom wakker en sĂȘ: Meester, red ons, ons vergaan!
26 En Hy sĂȘ vir hulle: Waarom is julle bang, kleingelowiges? Toe staan Hy op en bestraf die winde en die see, en daar het ân groot stilte gekom.
27 En die manne het hulle verwonder en gesĂȘ: Wat vir ân Adamiet is Hy, dat selfs die winde en die see Hom gehoorsaam is?
Besetenheid lei tot selfvernietiging.
28 EN toe Hy aan die oorkant kom, in die Aarde van die Gergeséners, het twee wat van Satan besete was Hom ontmoet, wat uit die grafte uitgekom het en baie kwaai was, sodat niemand met daardie pad kon verbygaan nie.
29 En meteens skreeu hulle en sĂȘ: Wat het ons met U te doen, JaHWĂšshua, Seun van die Elohim? Het U hier gekom om ons voor die tyd te pynig?
30 En ver van hulle af het ân groot trop varke gewei.
31 En die geeste van besoedeling het Hom gesmeek en gesĂȘ: As U ons uitdryf, laat ons toe om in die trop varke te vaar.
32 En Hy sĂȘ vir hulle: Gaan! Toe gaan hulle uit en vaar in die trop varke in; en daar storm die hele trop varke van die krans af die see in en kom in die water om.
33 En die wagters het gevlug; en toe hulle in die stad kom, het hulle alles vertel, ook wat met die besetenes gebeur het.
34 En kyk, die hele stad het uitgekom, JaHWĂšshua tegemoet; en toe hulle Hom sien, smeek hulle dat Hy uit hulle gebied moet weggaan.
ân Verlamde JisraEliet genees en gered.
1Â EN nadat Hy in die skuit geklim het, het Hy oorgevaar en in Sy eie stad gekom.
2 En hulle het ân verlamde man wat op ân bed lĂȘ, na Hom gebring. En toe JaHWĂšshua hulle geloof sien, sĂȘ Hy aan die verlamde: Seun, hou goeie moed, jou oortredinge is jou vergewe.
3 En sommige van die skrywers het by hulleself gesĂȘ: Hierdie man praat lasterlik.
4 En toe JaHWĂšshua merk wat hulle gedagtes was, sĂȘ Hy: Waarom bedink julle besoedelde dinge in julle harte?
5 Want wat is makliker, om te sĂȘ: Jou oortredinge is jou vergewe, of om te sĂȘ: Staan op en loop?
6 Maar dat julle kan weet dat die Seun van die Adam mag het om op Aarde oortredinge te vergewe - toe sĂȘ Hy vir die verlamde man: Staan op, neem jou bed op en gaan na jou huis toe.
7 En hy het opgestaan en huis toe gegaan.
8 En toe die skare dit sien, was hulle verwonderd en het Elohim vereer wat so ân mag aan die adamiete gegee het.
Een uit die stam van Levi gered.
9 EN toe JaHWĂšshua daarvandaan verder gaan, sien Hy ân man met die naam van MattithJaHĂ»W by die tolhuis sit; en Hy sĂȘ vir hom: VOLG MY. En hy het opgestaan en Hom gevolg.
10 En terwyl Hy in die huis aan tafel was, het daar baie tollenaars en oortreders saam met JaHWĂšshua en Sy studente aan tafel gegaan.
11 En toe die FariseĂ«rs dit sien, sĂȘ hulle vir Sy studente: Waarom eet julle Meester saam met tollenaars en oortreders?
12 Maar toe JaHWĂšshua dit hoor, sĂȘ Hy vir hulle: Die wat gesond is, het die geneesheer nie nodig nie, maar die wat ongesteld is.
13 Maar gaan leer wat dit beteken: Ek wil Medelye hĂȘ en nie in ân slagdier nie; want Ek het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar die oortreders tot bekering. [HosĂ©a 6:6]
Geen vas voor die aangesig van die Bruidegom van JisraEl nie.
14 DAARNA kom die studente van JeHĂŽWganan na Hom en sĂȘ: Waarom vas ons en die FariseĂ«rs dikwels, maar U studente vas nie?
15 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Kan die seuns wat die Bruidskamer voorberei dan treur so lank as die Bruidegom by hulle is? Maar daar sal dae kom wanneer die Bruidegom van hulle weggeneem word, en dan sal hulle vas.
16 En niemand sit ân nuwe stuk lap op ân ou kleed nie; want die aangelapte stuk skeur van die kleed af en daar kom ân erger skeur.
17 ân Mens gooi ook nie nuwe wyn in ou leersakke nie; anders bars die sakke en die wyn loop uit en die sakke vergaan. Maar ân mens gooi nuwe wyn in nuwe sakke en altwee bly behoue.
JaHWĂšshua genees Sy volksgenote.
18 TERWYL Hy vir hulle dit sĂȘ, kom daar ân sekere owerste en val voor Hom neer en sĂȘ: My dogter het nou net gesterwe, maar kom en lĂȘ U hand op haar, en sy sal lewe.
19 En JaHWĂšshua het opgestaan en hom gevolg, en ook Sy studente.
20 En daar het ân vrou wat twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely het, van agter gekom en die soom van Sy kleed aangeraak.
21 Want sy het by haarself gesĂȘ: As ek maar net Sy kleed kan aanraak, sal ek gesond word.
22 En JaHWĂšshua het omgedraai en haar gesien en gesĂȘ: Hou goeie moed, dogter, jou Geloof het jou gered. En die vrou het gesond geword van daardie uur af.
23 En toe JaHWĂšshua in die huis van die owerste kom en die fluitspelers sien, en die skare wat te kere gaan,
24 sĂȘ Hy vir hulle: Gaan weg, want die dogtertjie is nie dood nie, maar sy slaap. En hulle het Hom uitgelag.
25 En nadat die skare uitgedryf was, het Hy ingegaan en haar hand gegryp; en die dogtertjie het opgestaan.
26 En die gerug hiervan het deur daardie deel van die Aarde versprei.
Twee blindes en ân stomme gesond gemaak.
27 EN toe JaHWĂšshua daarvandaan verder gaan, het twee blindes Hom gevolg, terwyl hulle uitroep en sĂȘ: Wees ons barmhartig, Seun van Dawid!
28 En nadat Hy in die huis gegaan het, kom die blindes na Hom toe. En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Glo julle dat Ek dit kan doen? Hulle antwoord Hom: Ja, Meester.
29 Toe raak Hy hulle oĂ« aan en sĂȘ: Laat dit vir julle wees volgens julle geloof.
30 En hulle oĂ« het oopgegaan. En JaHWĂšshua het hulle skerp aangespreek en gesĂȘ: Pas op, laat niemand dit te wete kom nie.
31 Maar hulle het heengegaan en Hom in daardie deel van die Aarde bekend gemaak.
32 En terwyl hulle weggaan, bring die adamiete ân stom man wat van die demoon besete was, na Hom toe.
33 En nadat die demoon uitgedryf was, het die stomme gepraat. En die skare het hulle verwonder en gesĂȘ: So iets is nog nooit in JisraEl gesien nie!
34 Maar die FariseĂ«rs het gesĂȘ: Deur die prins van die demone dryf Hy die demone uit.
JaHWĂšshua genees siektes onder Sy volk.
35 EN JaHWĂšshua het by al die stede en dorpe rondgegaan en in hulle vergaderings geleer en die goeie tyding van die Koninkryk verkondig en elke siekte en elke kwaal onder die volk genees.
36 En toe Hy die skare sien, het Hy innig jammer gevoel vir hulle, omdat hulle moeg en uitgeput was, soos skape wat geen herder het nie. [JeségiEl 34:6]
37 Toe sĂȘ Hy vir Sy studente: Die oes is wel groot, maar die arbeiders min. [Spreuke 10:5]
38 Smeek dan die Meester van die oes, dat Hy arbeiders in Sy oes mag uitstuur.
Die twaalf Apostels word slegs uitgestuur na die verlore skape van JisraEl.
1Â EN Hy het Sy twaalf studente na Hom geroep en aan hulle mag gegee oor geeste van besoedeling, om hulle uit te dryf en om elke siekte en elke kwaal te genees.
2 En dit is die name van die twaalf Apostels: die eerste Simon wat Petrus genoem word, en AndrĂ©as, sy broer; Jakobus, die seun van SebedĂ©ĂŒs, en JeHĂŽWganan, sy broer;
3 Filippus en BartholomĂ©ĂŒs; Thomas en MattithJaHĂ»W, die tollenaar; Jakobus, die seun van AlfĂ©ĂŒs, en LebbĂ©ĂŒs wat genoem word ThaddĂ©ĂŒs;
4 Simon KananĂtes en Judas IskĂĄriot, die een wat Hom verraai het.
5 JaHWĂšshua het hierdie twaalf uitgestuur en hulle bevel gegee en gesĂȘ: Moenie gaan op die weg van die nasies nie, en moenie ingaan in ân stad van die Samaritane nie;
6 maar gaan veel eerder na die verlore skape van die huis van JisraEl.
7 En gaan verkondig en sĂȘ: Die Koninkryk van die Hemele het naby gekom.
8 Maak siekes gesond, suiwer melaatses, wek dooies op, dryf demone uit. Julle het dit verniet ontvang, verniet moet julle dit gee.
9 Moenie vir julle goud of silwer of koper in julle beurse aanskaf nie;
10 geen reissak vir die pad of twee kledingstukke of skoene of ân stok nie; want die arbeider is sy voedsel werd.
11 En in watter stad of dorp julle ook al mag ingaan, ondersoek wie in haar waardig is, en bly dĂĄĂĄr totdat julle vertrek.
12 En as julle die huis ingaan, groet hom;
13 en as die huis dit waardig is, laat julle Vrede op hom kom, maar as hy nie waardig is nie, laat julle Vrede na julle terugkeer.
14 En as iemand julle nie ontvang nie en na julle woorde nie luister nie, gaan uit daardie huis of daardie stad uit en skud die stof van julle voete af.
15 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, dit sal vir die Aarde van Sodom en Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir daardie stad.
16 Kyk, Ek stuur julle soos skape onder die wolwe in; wees dan versigtig soos die slange en opreg soos die duiwe.
17 Maar pas op vir die mense; want hulle sal jul oorlewer aan regbanke, en in hulle vergaderings sal hulle julle gésel.
18 En ook voor goewerneurs en konings sal julle gebring word om My ontwil tot ân Getuienis vir hulle en vir die nasies.
19 Maar wanneer hulle jul oorlewer, moenie julle kwel oor hoe of wat julle sal spreek nie, want dit sal julle in daardie uur gegee word wat julle moet spreek;
20 want dit is nie julle wat spreek nie, maar die Gees van julle Vader wat in julle spreek.
21 Maar die een broer sal die ander tot die dood oorlewer en die vader sy kind, en die kinders sal teen hulle ouers opstaan en hulle doodmaak.
22 En julle sal deur almal gehaat word ter wille van My Naam. Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word.
23 En wanneer hulle julle vervolg in die een stad, vlug na die ander toe. Want voorwaar Ek sĂȘ vir julle, julle sal met die stede van JisraEl sekerlik nie klaar kry voordat die Seun van die Adam kom nie.
24 ân Leerling is nie bo die leermeester nie en ân dienskneg ook nie bo sy werkgewer nie.
25 Dit is vir die leerling genoeg dat hy soos sy leermeester word en die dienskneg soos sy werkgewer. As hulle die Meester van die huis Beëlsebul(Satan) genoem het, hoeveel te meer sy huisgenote!
26 Vrees hulle dan nie; want daar is niks bedek wat nie ontdek sal word nie, en verborge wat nie bekend sal word nie.
27 Wat Ek vir julle in die donker sĂȘ, vertel dit in die lig; en wat julle in die oor hoor, verkondig dit op die dakke.
28 En moenie vrees vir die wat die liggaam doodmaak, maar die siel nie kan doodmaak nie; maar vrees Hom liewer wat die siel sowel as die liggaam kan verderwe in die hel.
29 Word twee mossies nie vir ân stuiwer verkoop nie? En nie een van hulle sal op die Aarde val sonder julle Vader nie.
30 En van julle is selfs die hare van die hoof almal getel.
31 Wees dan nie bevrees nie: julle is meer werd as baie mossies.
32 Elkeen dan wat My sal bely voor die mense, hom sal Ek ook bely voor My VADER wat in die Hemele is.
33 Maar elkeen wat teen My getuig voor die mense, teen hom sal Ek ook getuig voor My VADER wat in die Hemele is.
34 Moenie dink dat Ek gekom het om vrede op die Aarde te bring nie. Ek het nie gekom om vrede te bring nie, maar die swaard.
35 Want Ek het gekom om tweedrag te verwek tussen ân man en sy vader, en tussen ân dogter en haar moeder, en ân skoondogter en haar skoonmoeder.
36 En ân adamiet se huisgenote sal sy vyande wees.
37 Wie vader of moeder bo My liefhet, is My nie waardig nie; en wie seun of dogter bo My liefhet, is My nie waardig nie.
38 En wie sy folterpaal nie neem en agter My volg nie, is My nie waardig nie.
39 Wie sy siel vind, sal haar verloor; en wie sy siel verloor om My ontwil, sal haar vind.
40 Wie julle ontvang, ontvang My; en wie My ontvang, ontvang HOM wat My gestuur het.
41 Wie ân Profeet ontvang omdat hy ân Profeet is, sal die loon van ân Profeet ontvang; en wie ân regverdige ontvang omdat hy ân regverdige is, sal die loon van ân regverdige ontvang.
42 En elkeen wat een van hierdie kleintjies net ân Beker koue water laat drink, omdat hy ân student is, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.
JeHĂŽWganan stuur twee studente na JaHWĂšshua.
1Â EN toe JaHWĂšshua klaar was om bevele aan Sy twaalf studente te gee, het Hy daarvandaan weggegaan om te leer en te verkondig in hulle stede.
2 En JeHĂŽWganan het in die gevangenis gehoor van die werke van die Gesalfde, en twee van Sy studente gestuur
3 en vir Hom gesĂȘ: Is U die Een wat sou kom, of moet ons ân ander een verwag?
4 En JaHWĂšshua het geantwoord en vir hulle gesĂȘ: Gaan vertel aan JeHĂŽWganan wat julle hoor en sien:
5 blindes sien weer en kreupeles loop, melaatses word gesuiwer en dowes hoor, dooies word opgewek en aan armes word die goeie nuus verkondig.
6 En geseënd is elkeen wat aan My nie aanstoot neem nie.
7 En toe hulle vertrek, begin JaHWĂšshua vir die skare aangaande JeHĂŽWganan te sĂȘ: Wat het julle uitgegaan om in die wildernis te aanskou? ân Riet wat deur die wind beweeg word.
8 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? ân Adamiet met sagte klere aan? Kyk, die wat sagte klere dra, is in die huise van konings.
9 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? ân Profeet? Ja, Ek sĂȘ vir julle, ook baie meer as ân profeet!
10 Want dit is hy van wie daar geskrywe is: Kyk, Ek stuur My boodskapper wat die Weg voor My uit sal baan. [JeshaJaH 40:3, Maleagi 3:1]
11 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, onder die wat uit vroue gebore is, het daar nie een opgestaan wat groter is as JeHĂŽWganan die Wasser nie; maar die kleinste in die Koninkryk van die Hemele is groter as hy.
12 Maar van die dae van JeHĂŽWganan die Wasser af tot nou toe word die Koninkryk van die Hemele bestorm, en bestormers gryp haar met geweld.
13 Want al die profete en die Wet het tot op JeHĂŽWganan geprofeteer.
14 En as julle dit wil aanneem: hy is EliJaHûW wat sou kom.
15 Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.
16 Maar waarmee sal Ek hierdie saadlyn vergelyk? Dit is net soos kindertjies wat op die markte sit en na hulle maats roep
17 en sĂȘ: Ons het vir julle op die fluit gespeel, en julle het nie gedans nie; ons het vir julle ân klaaglied gesing, en julle het nie getreur nie.
18 Want JeHĂŽWganan het gekom en nie geĂ«et of gedrink nie, en hulle sĂȘ: Hy het ân demoon.
19 Die Seun van die Adam het gekom - Hy eet en drink, en hulle sĂȘ: DĂĄĂĄr is ân adamiet wat ân vraat en ân wynsuiper is, ân vriend van tollenaars en oortreders. Maar die Wysheid is geregverdig deur Haar kinders.
Die drie onboetvaardige stede.
20 TOE het Hy die stede waarin die meeste van Sy kragtige dade plaasgevind het, begin verwyt, omdat hulle hul nie bekeer het nie:
21 Wee jou, GĂłrasin, wee jou, BetsĂĄida! want as in Tirus en Sidon die kragtige dade plaasgevind het wat in julle plaasgevind het, sou hulle hul lankal in sak en as bekeer het.
22 Maar Ek sĂȘ vir julle, dit sal vir Tirus en Sidon verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir julle.
23 En jy, KapĂ©rnaĂŒm, wat tot die Hemele toe verhoog is, jy sal tot die Doderyk/Sheol toe neergestoot word; want as in Sodom die kragtige dade plaasgevind het wat in jou plaasgevind het, sou hy bly staan het tot vandag toe.
24 Maar Ek sĂȘ vir julle dat dit vir die Aarde van Sodom verdraagliker sal wees in die oordeelsdag.
JaHWĂšshua openbaar net aan wie Hy wil.
25 IN daardie tyd het JaHWĂšshua gespreek en gesĂȘ: Ek loof U, VADER, JaHWeH van die Hemele en die Aarde, dat U hierdie dinge verberg het vir wyse en geleerdes en dit aan kindertjies geopenbaar het.
26 Ja, VADER, want so was dit U welbehae.
27 Alles is aan My oorgegee deur My VADER, en niemand ken die Seun nie, behalwe die VADER; ook ken niemand die VADER nie, behalwe die Seun en elkeen aan wie die Seun dit wil openbaar.
28 Kom na My toe, almal wat vermoeid en belas is, en Ek sal julle rus gee.
29 Neem My juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus vind vir julle siele;
30 want My juk is sag en My las is lig.
JaHWĂšshua bevestig die Sabbat en dat Hy die Besitter van die hele Aarde is.
1Â IN daardie tyd het JaHWĂšshua op die Sabbat deur die gesaaides geloop, en Sy studente het honger geword en are begin pluk en eet.
2 Maar toe die FariseĂ«rs dit sien, sĂȘ hulle vir Hom: Kyk, U studente doen wat nie geoorloof is om op die Sabbat te doen nie.
3 Maar Hy sĂȘ vir hulle: Het julle nie gelees wat Dawid gedoen het nie - toe hy en die wat saam met hom was, honger gehad het -
4 hoe hy in die Huis van die Elohim gegaan en die toonbrode geëet het wat vir hom en die wat saam met hom was, nie geoorloof was om te eet nie, maar net vir die priesters alleen?
5 Of het julle nie in die Wet gelees dat die priesters op die Sabbat in die Tempel die Sabbat skend en onskuldig is nie?
6 En Ek sĂȘ vir julle: Een wat groter is as die Tempel, is hier. [Psalm 50:12]
7 Maar as julle geweet het wat dit beteken: Want Ek het ân behae in Medelye en nie in ân slagdier nie, sou julle die onskuldiges nie veroordeel het nie; [HosĂ©a 6:6]
8 want die Seun van die Adam is Meester óók van die Sabbat. (Genésis2:3)
Genesing en redding van die JisraEliet met die verdorde hand.
9 EN Hy het daarvandaan weggegaan en in hulle vergadering gekom.
10 En daar was ân man met ân verdorde hand, en hulle het Hom gevra en gesĂȘ: Is dit geoorloof om op die Sabbat gesond te maak? - sodat hulle Hom sou kan aankla.
11 Maar Hy sĂȘ vir hulle: Watter mens sal daar onder julle wees wat een skaap het, en as hy op die Sabbat in ân sloot val, hom nie sal gryp en uithaal nie?
12 Hoeveel meer is ân adamiet dan nie werd as ân skaap nie! So is dit dan geoorloof om op die Sabbat goed te doen.
13 Toe sĂȘ Hy vir die man: Steek jou hand uit! En hy het haar uitgesteek, en sy is herstel, gesond soos die ander een.
14 Daarop het die Fariseërs uitgegaan en saam raad gehou teen Hom, sodat hulle Hom sou kan ombring.
15 Toe JaHWĂšshua dit bemerk, het Hy daarvandaan weggegaan, en groot menigtes het Hom gevolg, en Hy het hulle almal gesond gemaak,
16 en hulle ân streng bevel gegee dat hulle Hom nie bekend moes maak nie,
17 sodat vervul sou word die Woord wat gespreek is deur JeshaJaHûW, die Profeet:
18 Kyk, My Kneg wat Ek ondersteun het, My Uitverkorene in wie My siel ân welbehae het! Ek het My Gees op Hom gelĂȘ, Hy sal oordeel laat uitgaan na die nasies. [JeshaJaH 42:1]
19 Hy sal nie murmureer of uitroep of Sy stem op die straat laat hoor nie. [JeshaJaH 42:2]
20 Die geknakte riet sal Hy nie verbreek, en die dowwe lamppit nie uitblus nie, Hy sal deur Waarheid die Reg laat uitgaan. [JeshaJaH 42:3; Psalm 102:17]]
21 En vir Sy Naam sal die heidene vrees
Die lastering teen die Gees van die Apartheid.
22 TOE het hulle ân satanbesetene wat blind en stom was, na Hom gebring; en Hy het hom gesond gemaak, sodat die blinde en stomme kon praat en sien.
23 En die hele menigte was verbaas en het gesĂȘ: Is Hy nie miskien die seun van Dawid nie?
24 Maar toe die FariseĂ«rs dit hoor, sĂȘ hulle: Hy dryf die demone nie anders uit as deur BeĂ«lsebul, die prins van die demone, nie.
25 Maar JaHWĂšshua het hulle gedagtes geken en vir hulle gesĂȘ: Elke koninkryk wat teen homself verdeeld is, word verwoes; en elke stad of huis wat teen homself verdeeld is, sal nie bly staan nie.
26 En as die Satan die Satan uitdryf, dan is hy teen homself verdeeld. Hoe sal sy koninkryk dan bly staan?
27 En as Ek deur Beëlsebul die demone uitdryf, deur wie dryf julle seuns hulle uit? Daarom sal hulle jul regters wees.
28 Maar as Ek deur die Gees van Elohim die demone uitdryf, dan het die Koninkryk van Elohim by julle gekom.
29 Of hoe kan iemand in die huis van ân Magtige ingaan en sy goed roof, as hy nie eers die Magtige geboei het nie? En dan sal hy sy huis beroof.
30 Hy wat nie met My is nie, is teen My; en hy wat nie saam met My versamel nie, verstrooi.
31 Daarom sĂȘ Ek vir julle: Elke lastering en oortreding sal die adamiete vergewe word, maar die lastering teen die Gees sal die adamiete nie vergewe word nie. [Boekrol van Henog 12:5]
32 En elkeen wat ân woord spreek teen die Seun van die Adam, dit sal hom vergewe word; maar elkeen wat spreek teen die Gees van die Apartheid, dit sal hom nie vergewe word nie, in hierdie tyd nie en ook in die toekomstige tyd nie.
Net JaHWĂšshua se saad kan goeie vrugte dra.
33 JULLE moet ĂČf die boom eg beskou en sy vrugte eg, ĂČf julle moet die boom verbaster beskou en sy vrugte verbaster; want aan die vrugte word die boom geken.
34 Genetiese nageslag van Nagash/slang, hoe kan julle suiwer dinge praat terwyl julle besoedel is? Want uit die oorvloed van die hart praat die mond.
35 Die suiwer adamiet bring uit die suiwer skat van sy hart suiwer dinge te voorskyn, en die besoedelde adamiet bring uit die besoedelde skat besoedelde dinge te voorskyn.
36 Maar Ek sĂȘ vir julle dat van elke ydele woord wat die adamiete praat, daarvan moet hulle rekenskap gee in die oordeelsdag.
37 Want uit jou woorde sal jy geregverdig word, en uit jou woorde sal jy veroordeel word.
Die slangsaad sal slegs die Teken van Jona kry.
38 TOE spreek sommige van die skrywers en FariseĂ«rs en sĂȘ: Meester, ons wil graag ân Teken van U sien.
39 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: ân Besoedelde en verbasterde saadlyn soek na ân teken, en geen teken sal aan hom gegee word nie, behalwe die Teken van die Profeet Jona.
40 Want soos Jona drie dae en drie nagte in die buik van die groot vis was, só sal die Seun van die Adam drie dae en drie nagte in die hart van die Aarde wees. [Profeet Jona 1:17; Boekrol van die Opregte 12:6]
41 Die manne van Ninevé sal in die oordeel opstaan saam met hierdie saadlyn en hom veroordeel; want hulle het hul op die prediking van Jona bekeer, en - meer as Jona is hier!
42 Die Koningin van die Suide sal in die oordeel opstaan saam met hierdie saadlyn en hom veroordeel; want Sy het gekom van die eindes van die Aarde af om die Wysheid van Salomo te hoor, en - meer as Salomo is hier! [Psalm 72:15]
43 En wanneer die gees van besoedeling uit die adamiet uitgegaan het, gaan hy deur waterlose plekke en soek rus en vind dit nie.
44 Dan sĂȘ hy: Ek sal teruggaan na my huis waar ek uitgegaan het. En hy kom en vind hom leeg, uitgevee en versier.
45 Dan gaan hy en neem sewe ander geeste meer besoedel as hy self met hom saam, en hulle kom in en woon daar; en die laaste van daardie adamiet word erger as die eerste. Só sal dit ook wees met hierdie besoedelde saadlyn.
Wie is die familie van JaHWĂšshua?
46 EN terwyl Hy nog met die skare spreek, staan Sy moeder en broers daarbuite en wou graag met Hom praat.
47 Toe sĂȘ iemand vir Hom: DĂĄĂĄr staan U moeder en U broers buite en wil graag met U praat.
48 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir die een wat Hom dit vertel het: Wie is My moeder? En wie is My broers?
49 En Hy steek Sy hand oor Sy studente uit en sĂȘ: DĂĄĂĄr is My moeder en My broers.
50 Want elkeen wat die wil doen van My VADER wat in die Hemele is, dié is My broer en suster en moeder.
JaHWĂšshua verduidelik die twee saadlyne van GĂ©nesis 3:15 aan die menigtes.
1Â EN op daardie dag het JaHWĂšshua uit die huis uitgegaan en by die see gaan sit.
2 En groot menigtes het by Hom vergader, sodat Hy in ân skuit geklim en gaan sit het. En die hele skare het op die strand gestaan.
3 En Hy het baie dinge deur gelykenisse tot hulle gespreek en gesĂȘ: ân Saaier het uitgegaan om te saai;
4 en terwyl hy saai, val ân deel langs die pad, en die voĂ«ls het gekom en hom opgeĂ«et.
5 En ân ander deel het op rotsagtige plekke geval waar daar nie baie grond was nie; en dadelik het hy opgekom, omdat daar geen diepte van grond was nie;
6 maar toe die son opgaan, is hy verskroei, en omdat hy geen wortel gehad het nie, het hy verdroog.
7 En ân ander deel het in die dorings geval, en die dorings het opgekom en hom verstik.
8 En ân ander deel het in die gesuiwerde Adamah [die adamiet se Aarde] geval en vrug opgelewer: die een honderd-, die ander sestig-, die ander dertigvoudig.
9 Wie ore het om te hoor, laat hom hoor!
10 En die studente het gekom en vir Hom gesĂȘ: Waarom spreek U tot hulle deur gelykenisse?
11 Toe antwoord Hy en sĂȘ vir hulle: Omdat dit aan julle gegee is om die verborgenhede van die Koninkryk van die Hemele te ken, maar aan hulle is dit nie gegee nie.
12 Want hy wat het, aan hom sal gegee word, en hy sal oorvloed hĂȘ; maar hy wat nie het nie, van hom sal weggeneem word ook wat hy het.
13 Daarom spreek Ek tot hulle deur gelykenisse, omdat hulle, terwyl hulle sien, nie sien nie, en terwyl hulle hoor, nie hoor of verstaan nie.
14 En aan hulle word die profesie van JeshaJaHĂ»W vervul wat sĂȘ: Met die gehoor sal julle hoor en glad nie verstaan nie, en julle sal kyk en kyk, en glad nie sien nie.
15 Want die hart van hierdie volk het stomp geword, en met die ore het hulle beswaarlik gehoor; en hul oë het hulle toegesluit, sodat hulle nie miskien met die oë sou sien en met die ore hoor en met die hart verstaan en hulle bekeer en Ek hulle genees nie. [JeshaJaH 6:9,10]
16 Maar julle oë is geseënd, omdat hulle sien; en julle ore, omdat hulle hoor.
17 Want, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, baie profete en regverdiges het begeer om te sien wat julle sien, en het dit nie gesien nie, en om te hoor wat julle hoor, en het dit nie gehoor nie.
18 Luister julle dan na die gelykenis van die saaier.
19 As iemand die Woord van die Koninkryk hoor en nie verstaan nie, kom die besoedeling en roof wat in sy hart gesaai is - dit is hy by wie langs die pad gesaai is.
20 En by wie op rotsagtige plekke gesaai is - dit is hy wat die Woord hoor en Hom dadelik met blydskap aanneem;
21 maar hy het geen wortel in homself nie, dit is net vir ân tyd, en as daar verdrukking en vervolging kom ter wille van die Woord, struikel hy dadelik.
22 En by wie in die dorings gesaai is - dit is hy wat die Woord hoor, maar die sorg van hierdie tyd en die verleiding van die rykdom verstik die Woord, en hy word onvrugbaar.
23 En by wie op die gesuiwerde Adamah [die adamiet se Aarde] gesaai is - dit is hy wat die Woord hoor en verstaan, wat dan ook vrug dra en oplewer: die een honderd-, die ander sestig-, die ander dertigvoudig.
Addergeslag en JisraEl lyk dieselfde, maar lewer uiteenlopende opbrengs.
24 âN ANDER gelykenis het Hy hulle voorgehou en gesĂȘ: Die Koninkryk van die Hemele is soos ân Man wat egte saad in Sy land gesaai het;Â [2 Ezra 8:44]
25 maar terwyl die adamiete slaap, het Sy vyand gekom en basterkoring [lyk soos koring, maar die korrel is swart en bitter] onder die koring gesaai en weggegaan.
26 En toe die spruitjies opgeskiet en vrug gevorm het, toe verskyn die basterkoring ook.
27 En die diensknegte van die Besitter het gekom en vir hom gesĂȘ: Meester, het U dan nie suiwer saad in U land gesaai nie? Waar kry sy dan die basterkoring vandaan?
28 En Hy antwoord hulle: ân Vyandige man het dit gedoen. Toe sĂȘ die diensknegte vir Hom: Wil u dan hĂȘ dat ons hulle moet gaan bymekaarmaak?
29 Maar hy antwoord: Nee, dat julle nie miskien, as julle die basterkoring bymekaarmaak, die koring daarmee saam uittrek nie.
30 Laat altwee saam groei tot die oes toe, en in die oestyd sal Ek vir die maaiers sĂȘ: Maak eers die basterkoring bymekaar en bind hulle in bondels om hulle te verbrand, maar bring die koring bymekaar in My Skuur. [2 Ezra 4:32]
âHet HY dan nie een gemaak nie, alhoewel HY Gees oorgehad het? En waarom die een? HY het ân saadlyn van Elohim gesoek âŠâ [MaleĂĄgi 2:15]
31 âN ANDER gelykenis het Hy hulle voorgehou en gesĂȘ: Die Koninkryk van die Hemele is soos ân Mosterdsaad wat ân Man neem en in Sy land saai;
32 wat wel die kleinste is van al die soorte saad, maar as Sy gegroei het, groter is as die groentesoorte en ân Boom word, sodat die voĂ«ls van die Hemele kom en nes maak in Haar takke.
33 ân Ander gelykenis het Hy hulle vertel: Die Koninkryk van die Hemele is soos suurdeeg wat ân Vrou neem en in drie mate meel inwerk totdat sy heeltemal ingesuur is.
34 Al hierdie dinge het JaHWĂšshua deur gelykenisse vir die skare gesĂȘ, en sonder gelykenis het Hy vir hulle niks gesĂȘ nie;
35 sodat vervul sou word die Woord wat gespreek is deur die Profeet: Ek wil My Mond open met ân gelykenis, raaisels uit die voortyd laat borrel. [Psalm 78:2]
âEn julle is My skape, die skape van My weide, julle is adamiete, Ek is julle Elohey, spreek My Meester JaHWeH.â [EsĂ©giEl 34:31]
36 NADAT Hy die skare weggestuur het, het JaHWĂšshua huis toe gegaan; en Sy studente het na Hom gekom en gesĂȘ: Verklaar vir ons die gelykenis van die basterkoring in die saailand.
37 En Hy het geantwoord en vir hulle gesĂȘ: Hy wat die egte saad saai, is die Seun van die Adam,
38 en die saailand is die wĂȘreld. Die egte saad - hulle is die seuns van die Koninkryk, en die basterkoring is die seuns van die besoedeling,
39 en die vyand wat hulle gesaai het, is die Satan. Die oes is die voleinding van die tyd, en die maaiers is die Boodskappers.
40 Net soos die basterkoring dan bymekaargemaak en met vuur verbrand word, so sal dit wees in die voleinding van hierdie tyd:
41 die Seun van die Adam sal Sy Boodskappers uitstuur, en hulle sal uit Sy Koninkryk bymekaarmaak al die struikelblokke en die wat ongeregtigheid doen,
42 en sal hulle in die vuuroond gooi. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
43 Dan sal die regverdiges skyn soos die son in die Koninkryk van hulle Vader. Wie ore het om te hoor, laat hom hoor. [DaniEl 12:3, Openbaring 13:9]
Gelykenis van die verborge skat, van die pĂȘrel en van die visnet.
44 VERDER is die Koninkryk van die Hemele soos ân skat wat verborge is in ân saailand, wat ân man kry en wegsteek; en uit blydskap daaroor gaan hy en verkoop alles wat hy het, en koop daardie saailand. [Boekrol van Henog 93:10]
45 Verder is die Koninkryk van die Hemele soos ân handelaar wat egte pĂȘrels soek;
46 en toe hy een baie kosbare pĂȘrel kry, gaan hy weg en verkoop alles wat hy het, en koop haar.
47 Verder is die Koninkryk van die Hemele soos ân net wat in die see gegooi word en van elke spesie bymekaarbring;
48 en as sy vol geword het, trek hulle haar op die strand uit en gaan sit en maak die suiweres in bakke bymekaar, maar gooi die besoedeldes weg.
49 So sal dit wees in die voleinding van die tyd: die Boodskappers sal uitgaan en die besoedelde mense onder die regverdiges uit afskei
50 en hulle in die vuuroond gooi. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
51 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Het julle ĂĄl hierdie dinge verstaan? Hulle antwoord Hom: Ja, Meester!
52 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Daarom is elke skrywer wat ân student geword het in die Koninkryk van die Hemele, soos ân eienaar wat uit sy skat nuwe en ou dinge te voorskyn bring.
JaHWĂšshua word in NĂĄsaret verag. â ⊠ân dwase volk het U Naam verag.â [Psalm 74:18]
53 EN toe JaHWÚshua hierdie gelykenisse geëindig het, het Hy daarvandaan weggegaan.
54 En Hy het in Sy vaderstad gekom en hulle geleer in hul vergadering, sodat hulle verslae was en gesĂȘ het: Waar kry Hy hierdie Wysheid en Kragte vandaan?
55 Is Hy nie die seun van die timmerman nie? Is die naam van Sy moeder nie Mirjam en dié van Sy broers Jakobus en Joses en Simon en Judas nie?
56 En Sy susters, is hulle nie almal by ons nie? Waar kry Hy dan al hierdie dinge vandaan?
57 En hulle het aanstoot aan Hom geneem. Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: ân Profeet is nie ongeĂ«erd nie, behalwe in sy vaderland en in sy huis.
58 En Hy het daar vanweë hulle wantroue nie baie kragtige dade gedoen nie.
Die onthoofding van JeHĂŽWganan die Wasser deur die Jood Herodes.
1Â EN in daardie tyd het Herodes, die viervors, die gerug van JaHWĂšshua gehoor
2 en aan sy knegte gesĂȘ: Hierdie man is JeHĂŽWganan die Wasser. Hy het uit die dode opgestaan, en daarom werk diĂ© kragte in hom.
3 Want Herodes het JeHÎWganan gevang, hom geboei en in die gevangenis gesit vanweë Heródias, die vrou van Filippus, sy broer.
4 Want JeHĂŽWganan het vir hom gesĂȘ: Dit is u nie geoorloof om haar te hĂȘ nie.
5 En hoewel hy hom wou doodmaak, het hy die skare gevrees, omdat hulle hom vir ân Profeet gehou het.
6 Maar by die viering van die verjaarsdag van Herodes het die dogter van HerĂłdias voor hulle gedans en Herodes behaag.
7 Daarom het hy met ân eed beloof om haar enigiets te gee wat sy sou vra.
8 Toe sĂȘ sy, nadat sy deur haar moeder aangehits was: Gee my hier op ân skottel die hoof van JeHĂŽWganan die Wasser.
9 En die koning het treurig geword, maar ter wille van die eed en die feesgenote het hy beveel dat dit gegee moes word.
10 En hy het gestuur en JeHĂŽWganan in die gevangenis onthoof.
11 Sy hoof is toe op ân skottel gebring en aan die meisie gegee, en sy het dit na haar moeder gebring.
12 En sy studente het gekom en sy liggaam weggeneem en hom begrawe; en hulle het gegaan en dit aan JaHWĂšshua vertel.
13 En toe JaHWĂšshua dit hoor, het Hy daarvandaan in ân skuit vertrek na ân verlate plek alleen. En die skare het dit gehoor en Hom van die stede af te voet gevolg.
Eerste vermeerdering van die brode.
14 EN toe JaHWĂšshua uitgaan, het Hy ân groot skare gesien en innig jammer vir hulle gevoel, en Hy het hulle siekes gesond gemaak.
15 En toe dit aand geword het, kom Sy studente na Hom en sĂȘ: Die plek is verlate, en dit is al oor die tyd; stuur die skare weg, sodat hulle na die dorpe kan gaan en vir hulle voedsel koop.
16 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Hulle hoef nie weg te gaan nie; gee julle vir hulle iets om te eet.
17 Maar hulle antwoord Hom: Ons het hier net vyf brode en twee visse.
18 En Hy sĂȘ: Bring dit hier vir My.
19 Toe gee Hy die skare bevel om op die gras te gaan sit; en Hy neem die vyf brode en die twee visse, kyk op na die Hemele en dank; en nadat Hy die brode gebreek het, gee Hy dit aan die studente en die studente aan die skare.
20 En almal het geëet en versadig geword, en hulle het die oorskot van die brokstukke opgetel, twaalf mandjies vol.
21 En dit was omtrent vyfduisend manne wat geëet het, buiten die vroue en kinders.
JaHWĂšshua loop op die see.
22 EN JaHWĂšshua het dadelik Sy studente gedwing om in die skuit te gaan en voor Hom uit te vaar na die oorkant, terwyl Hy die skare wegstuur.
23 En nadat Hy die skare weggestuur het, klim Hy op die berg om in die eensaamheid te bid. En toe dit aand geword het, was Hy daar alleen.
24 En die skuit was al in die middel van die see, geteister deur die golwe; want die wind was teen hulle.
25 Maar in die vierde nagwaak het JaHWĂšshua na hulle gekom, al wandelende op die see.
26 En toe die studente Hom op die see sien loop, word hulle ontsteld en sĂȘ: Dit is ân spook! En hulle het geskreeu van vrees.
27 Maar JaHWĂšshua het dadelik met hulle gespreek en gesĂȘ. Hou goeie moed, Ek Is! Moenie vrees nie.
28 En Petrus antwoord Hom en sĂȘ: Meester, as dit U is, beveel my om op die water na U te kom.
29 En Hy sĂȘ: Kom! Petrus klim toe van die skuit af en loop op die water om na JaHWĂšshua te gaan.
30 Maar toe hy die sterk wind sien, het hy bang geword; en toe hy begin sink, roep hy uit en sĂȘ: Meester, red my!
31 En JaHWĂšshua het dadelik Sy hand uitgesteek en hom gegryp en vir hom gesĂȘ: Kleingelowige, waarom het jy getwyfel?
32 Daarop klim hulle in die skuit, en die wind het gaan lĂȘ.
33 Toe kom die wat in die skuit was, en val voor Hom neer en sĂȘ: Waarlik, U is die Seun van Elohim!
34 En hulle het oorgevaar en in die landstreek van Gennésaret gekom.
35 En die manne van daardie plek het Hom herken en in daardie hele omtrek uitgestuur en almal wat ongesteld was, na Hom gebring;
36 en hulle het Hom gesmeek dat hulle net maar die soom van Sy kleed mag aanraak; en almal wat hom aangeraak het, het gesond geword.
JaHWĂšshua waarsku teen die leringe wat gebooie van mense is.
1 TOE kom daar skrywers en FariseĂ«rs van Jerusalem na JaHWĂšshua en sĂȘ:
2 Waarom oortree U studente die oorlewering van die oues? Want hulle was nie hul hande as hulle brood eet nie.
3 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Waarom oortree julle ook die Gebod van Elohim ter wille van julle oorlewering?
4 Want Elohim het Bevel gegee en gesĂȘ: Eer jou Vader en Moeder; en: Hy wat vader of moeder vloek, moet sekerlik gedood word. (Exodus 20:12) 21:17]
5 Maar julle sĂȘ: Elkeen wat aan vader of moeder sĂȘ: enige voordeel wat u van my sou kan geniet, is ân bydrae - diĂ© hoef sy vader of sy moeder glad nie te eer nie.
6 So het julle dan die Gebod van Elohim kragteloos gemaak ter wille van julle oorlewering.
7 Tweegesigte, tereg het JeshaJaHĂ»W oor julle geprofeteer toe hy gesĂȘ het:
8 Omdat hierdie volk nader kom met hulle mond en My eer met die lippe, terwyl hulle hul hart ver van My hou,
9 sodat hulle vrees vir My ân aangeleerde gebod van sterflinge is. [JeshaJaH 29:13]
10 En Hy het die skare na Hom geroep en vir hulle gesĂȘ: Luister en verstaan!
11 Nie wat in die mond ingaan, maak die adamiet vuil nie; maar wat uit die mond uitgaan, dit maak die adamiet vuil.
12 Daarop kom Sy studente nader en sĂȘ vir Hom: Weet U dat die FariseĂ«rs, toe hulle hierdie woord hoor, aanstoot geneem het?
13 Maar Hy antwoord en sĂȘ: Elke plant wat My Hemelse VADER nie geplant het nie, sal ontwortel word.
14 Laat hulle staan; hulle is blinde leiers van blindes. En as ân blinde ân ander blinde lei, sal altwee in die sloot val.
15 En Petrus antwoord en sĂȘ vir Hom: Verklaar vir ons hierdie gelykenis.
16 Maar JaHWĂšshua sĂȘ: Is julle dan ook nog sonder verstand?
17 Begryp julle nog nie dat alles wat in die mond ingaan, in die maag kom en in die heimlikheid uitgewerp word nie?
18 Maar die dinge wat uit die mond uitgaan, kom uit die hart, en dit is dié wat die adamiet vuil maak.
19 Want uit die hart kom daar besoedelde gedagtes, moord, vermenging, hoerery, diewery, valse getuienis, lasterlike spraak tot Elohim.
20 Dit is hierdie dinge wat die adamiet vuil maak; maar om met ongewaste hande te eet, maak die adamiet nie vuil nie.
JaHWĂšshua sĂȘ: âEk is net gestuur na die verlore skape van die huis van JisraEl.â Hy bied slegs genesing aan vir die Kananese vrou.
21 EN JaHWĂšshua het daarvandaan weggegaan en na die streke van Tirus en Sidon vertrek.
22 En ân Kananese vrou het van daardie gebied gekom en na Hom geroep en gesĂȘ: Wees my barmhartig, Meester, Seun van Dawid! My dogter is erg van die Satan besete.
23 Maar Hy het haar nie ân woord geantwoord nie. Toe kom Sy studente nader en vra Hom en sĂȘ: Stuur haar weg, want sy roep agter ons aan.
24 Maar Hy antwoord en sĂȘ: Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van JisraEl.
25 Daarop kom sy en val voor Hom neer en sĂȘ: Meester, help my!
26 Maar Hy antwoord en sĂȘ: Dit is nie suiwer om die Brood van die kinders te neem en Hom vir die honde te gooi nie.
27 En sy sĂȘ: Ja, Meester, maar die honde eet darem van die krummels wat van die tafel van hulle base afval.
28 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ vir haar: o Vrou, groot is jou geloof; laat dit vir jou wees soos jy wil hĂȘ. En haar dogter het gesond geword van daardie uur af.
Tweede vermeerdering van die brode.
29 TOE gaan JaHWÚshua daarvandaan weg en kom by die see van Galiléa; en Hy het op die berg geklim en daar gaan sit.
30 En ondertussen kom daar groot menigtes na Hom met kreupeles, blindes, stommes, gebreklikes en baie ander by hulle, en hulle het dié by die voete van JaHWÚshua neergesit, en Hy het hulle gesond gemaak,
31 sodat die skare verbaas was om te sien dat stommes praat, gebreklikes gesond word, kreupeles loop en blindes sien; en hulle het die Elohey van JisraEl vereer.
32 Toe het JaHWĂšshua Sy studente na Hom geroep en gesĂȘ: Ek voel innig jammer vir die skare, omdat hulle al drie dae by My bly en niks het om te eet nie; en Ek wil hulle nie graag honger wegstuur nie, sodat hulle nie miskien op die pad beswyk nie.
33 En Sy studente sĂȘ vir Hom: Waar sal ons in die wildernis soveel brode vandaan kry om so ân groot skare te versadig?
34 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle. Hoeveel brode het julle? En hulle antwoord: Sewe, en ân paar vissies.
35 En Hy het bevel gegee aan die skare om op die grond te gaan sit.
36 Toe neem Hy die sewe brode en die visse, en nadat Hy gedank het, breek Hy dit en gee dit aan Sy studente, en die studente aan die skare.
37 En hulle het almal geëet en versadig geword; en hulle het die oorskot van die brokstukke opgetel, sewe mandjies vol.
38 En die wat geëet het, was vierduisend manne buiten die vroue en kinders.
39 En nadat Hy die skare weggestuur het, het Hy in die skuit gegaan en in die gebied van MĂĄgdala gekom.
JaHWĂšshua is die Brood van die Lewe. Eet hierdie brood sonder suurdeeg.
1 EN die FariseĂ«rs en SadduseĂ«rs het nader gekom om Hom te versoek en het Hom gevra om hulle ân Teken uit die Hemele te laat sien.
2 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: In die aand sĂȘ julle: Mooi weer, want die lug is rooi.
3 En in die mÎre: Stormweer vandag, want die lug is donkerrooi. Tweegesigte, julle weet wel om die voorkoms van die lug te onderskei, en kan julle nie die tekens van die tye onderskei nie? [Profeet JÎWEl 2:28]
4 ân Besoedelde en verbasterde saadlyn soek na ân teken, en geen teken sal aan hom gegee word nie, behalwe die Teken van Jona, die Profeet. En Hy het hulle verlaat en weggegaan.
5 En toe Sy studente na die oorkant gegaan het, het hulle vergeet om brode saam te neem.
6 Daarop sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle: Pas op en wees op julle hoede vir die suurdeeg van die FariseĂ«rs en SadduseĂ«rs.
7 En hulle het onder mekaar geredeneer en gesĂȘ: Dit is omdat ons geen brode saamgeneem het nie.
8 Maar JaHWĂšshua het dit opgemerk en vir hulle gesĂȘ: Wat redeneer julle onder mekaar, kleingelowiges, dat julle geen brode saamgeneem het nie?
9 Begryp julle nog nie, en onthou julle nie die vyf brode van die vyfduisend, en hoeveel mandjiesvol julle opgetel het nie?
10 Of die sewe brode van die vierduisend, en hoeveel mandjiesvol julle opgetel het nie?
11 Hoe is dit dat julle nie begryp dat Ek nie in verband met brood vir julle gesĂȘ het om op te pas vir die suurdeeg van die FariseĂ«rs en SadduseĂ«rs nie?
12 Toe het hulle begryp dat Hy nie gesĂȘ het dat hulle moes oppas vir die suurdeeg van die brood nie, maar vir die leer van die FariseĂ«rs en SadduseĂ«rs.
Die belydenis van Petrus.
13 EN toe JaHWĂšshua in die streke van CesarĂ©a-Filippi kom, vra Hy Sy studente en sĂȘ: Wie sĂȘ die adamiete is Ek, wat die Seun van die Adam, is?
14 En hulle antwoord: Sommige JeHÎWganan die Wasser, en sommige EliJaHûW, en ander JirmeJaHûW of een van die Profete.
15 Hy sĂȘ vir hulle: Maar julle, wie sĂȘ julle is Ek?
16 En Simon Petrus antwoord en sĂȘ: U is die Gesalfde, die Seun van die lewende Elohim.
17 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ vir hom: GeseĂ«nd is jy, Simon Bar-Jona, want vlees en bloed het dit nie aan jou geopenbaar nie, maar My VADER wat in die Hemele is.
18 En Ek sĂȘ ook vir jou: Jy is Petrus, en op hierdie rots van My sal Ek die gemeente bou, en die poorte van die Doderyk/Sheol sal hom nie oorweldig nie.
19 En Ek sal jou die sleutels van die Koninkryk van die Hemele gee; en wat jy ook op die Aarde mag bind, sal in die Hemele gebonde wees, en wat jy ook op die Aarde mag ontbind, sal in die Hemele ontbonde wees.
20 Daarop het Hy Sy studente bevel gegee dat hulle vir niemand moes sĂȘ dat Hy JaHWĂšshua die Gesalfde is nie.
21 Van toe af het JaHWĂšshua begin om Sy studente te toon dat Hy na Jerusalem moes gaan en veel van die oudstes en owerpriesters en skrywers moes ly, en gedood en op die derde dag opgewek word.
22 Toe neem Petrus Hom opsy en begin Hom bestraf en sĂȘ: Mag die Hemelse VADER dit verhoed, Meester, dit sal U nooit oorkom nie!
23 Maar Hy het omgedraai en vir Petrus gesĂȘ: Gaan weg agter My, Satan! Jy is vir My ân struikelblok, omdat jy nie die dinge van die Elohim bedink nie, maar die dinge van die mense.
JisraEliete, VOLG MY!
24 TOE sĂȘ JaHWĂšshua vir Sy studente: As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself ontsĂȘ en sy folterpaal opneem en My volg.
25 Want elkeen wat sy siel wil red, sal haar verloor; maar elkeen wat sy siel om My ontwil verloor, sal haar vind.
26 Want wat baat dit ân adamiet as hy die hele wĂȘreld win, maar aan sy siel skade ly? Of wat sal ân adamiet gee as losprys vir sy siel?
27 Want die Seun van die Adam staan gereed om met Sy Boodskappers in die Glansrykheid van Sy VADER te kom, en dan sal Hy elkeen vergeld volgens sy dade.
28 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, daar is sommige van die wat hier staan, wat die Dood sekerlik nie sal smaak voordat hulle die Seun van die Adam in Sy Koninkryk sien kom het nie.
Die besoek van die voorgeslag van JisraEl â MoshĂš en EliJaHĂ»W. JahwĂšshua toon Sy Glansrykheid wat Hy by Sy VADER sal hĂȘ.
1 EN nĂĄ ses dae het JaHWĂšshua vir Petrus en Jakobus en JeHĂŽWganan, sy broer, saamgeneem en hulle op ân hoĂ« berg in die eensaamheid gebring.
2 En Hy het voor hulle van gedaante verander, en Sy Aangesig het geglans soos die son, en Sy klere het wit geword soos die Lig.
3 En kyk, daar verskyn aan hulle MoshÚ en EliJaHûW in gesprek met Hom.
4 Toe begin Petrus vir JaHWĂšshua te sĂȘ: Meester, dit is goed dat ons hier is; as U wil, laat ons hier drie takskuilings maak: vir U een en vir MoshĂš een en een vir EliJaHĂ»W.
5 Terwyl hy nog spreek, oordek ân helder-verligte Wolkkolom hulle meteens en daar sĂȘ ân Stem uit die Wolkkolom: DIT IS MY GELIEFDE SEUN IN WIE EK âN WELBEHAE HET. LUISTER NA HOM!
6 En toe die studente dit hoor, het hulle op hul aangesig geval en was baie bevrees.
7 En JaHWĂšshua het nader gekom en hulle aangeraak en gesĂȘ: Staan op en moenie vrees nie.
8 Toe slaan hulle hul oë op en sien niemand meer nie, behalwe JaHWÚshua alleen.
9 En onderwyl hulle van die berg afklim, het JaHWĂšshua hulle bevel gegee en gesĂȘ: Julle moet vir niemand iets van die gesig sĂȘ voordat die Seun van die Adam uit die dode opgestaan het nie.
10 En Sy studente vra Hom en sĂȘ: Waarom sĂȘ die skrywers dan dat EliJaHĂ»W eers moet kom?
11 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Dit is die Waarheid, EliJaHĂ»W kom eers en sal alles herstel; [1 Konings 17:21]
12 maar Ek sĂȘ vir julle dat EliJaHĂ»W al gekom het, en hulle het hom nie erken nie, maar aan hom alles gedoen wat hulle wou. So sal die Seun van die Adam ook deur hulle ly. [1 Konings 17]
13 Toe verstaan die studente dat Hy met hulle van JeHĂŽWganan die Wasser gespreek het.
ân Maansieke kind gesond gemaak.
14 EN toe hulle by die skare kom, gaan daar ân man na Hom en val voor Hom op die knieĂ« en sĂȘ:
15 Meester, ontferm U oor my seun, want hy is maansiek en ly swaar; want dikwels val hy in die vuur en dikwels in die water.
16 En ek het hom na U studente gebring, en hulle kon hom nie gesond maak nie.
17 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ: o Ongelowige en vermengde geslag, hoe lank sal Ek by julle wees, hoe lank sal Ek julle verdra? Bring hom hier vir My.
18 Daarop bestraf JaHWĂšshua hom; en die demoon het van hom uitgegaan, en die seun het gesond geword van daardie uur af.
19 Toe kom die studente na JaHWĂšshua afsonderlik en sĂȘ: Waarom kon ons hom nie uitdryf nie?
20 En JaHWĂšshua antwoord hulle: Deur julle wantroue; want, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, as julle Geloof het soos ân mosterdsaad sal julle vir hierdie berg sĂȘ: Gaan weg hiervandaan daarnatoe! en hy sal weggaan, en niks sal vir julle onmoontlik wees nie.
21 Maar hierdie tipe [gees] gaan nie uit behalwe deur gebed en vas nie.
22 En terwyl hulle in GalilĂ©a rondgaan, het JaHWĂšshua vir hulle gesĂȘ: Die Seun van die Adam sal oorgelewer word in die hande van die mense;
23 en hulle sal Hom doodmaak, en op die derde dag sal Hy opstaan. En hulle het baie bedroef geword.
JaHWĂšshua oor tempelbelasting.
24 EN toe hulle in KapĂ©rnaĂŒm kom, het die wat die tempelbelasting ontvang, na Petrus gegaan en gesĂȘ: Betaal julle Meester nie die tempelbelasting nie?
25 Hy antwoord: Ja. En toe hy in die huis inkom, was JaHWĂšshua hom voor en sĂȘ: Wat dink jy, Simon? Van wie neem die konings van die Aarde tol of belasting - van hulle seuns of van die vreemdelinge?
26 Petrus antwoord Hom: Van die vreemdelinge. JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Dan is die seuns vry.
27 Maar dat ons hulle geen aanstoot mag gee nie, gaan na die see toe, gooi ân hoek uit en neem die eerste vis wat opkom; en as jy sy bek oopmaak, sal jy ân geldstuk kry; neem dit en gee dit aan hulle vir My en vir jou.
Die vernaamste in die Koninkryk van die Hemele.
1Â IN daardie uur het die studente na JaHWĂšshua gekom en gesĂȘ: Wie is tog die grootste in die Koninkryk van die Hemele?
2 Toe roep JaHWĂšshua ân kindjie na Hom en laat hom in hulle midde staan
3 en Hy sĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, as julle nie verander en soos die kindertjies word nie, sal julle nooit in die Koninkryk van die Hemele ingaan nie!
4 Elkeen dan wat homself verneder soos hierdie kindjie, hy is die grootste in die Koninkryk van die Hemele.
5 En elkeen wat een van sulke kindertjies in My Naam ontvang, ontvang My;
6 maar elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in My glo, laat struikel, dit is vir hom beter dat ân meulsteen aan sy nek gehang word en hy wegsink in die diepte van die see. [Openbaring 18:21]
7 Wee die wĂȘreld weens die struikelblokke! Want dit is noodsaaklik dat daar struikelblokke kom, maar wee die adamiet deur wie die struikelblok kom.
8 En as jou hand of jou voet jou laat struikel, kap haar af en gooi haar weg van jou af; dit is vir jou beter om in die lewe in te gaan, kreupel of vermink, as om twee hande of voete te hĂȘ en in die ewige vuur gewerp te word.
9 En as jou oog jou laat struikel, ruk haar uit en werp haar weg van jou af. Dit is vir jou beter om met een oog in die lewe in te gaan, as om twee oĂ« te hĂȘ en in die helse vuur gewerp te word.
10 Pas op dat julle nie een van hierdie kleintjies verag nie; want Ek sĂȘ vir julle dat hulle Boodskappers in die Hemele altyd die Aangesig sien van My VADER wat in die Hemele is.
11 Want die Seun van die Adam het gekom om te red wat verlore is.
12 Wat dink julle? As ân man honderd skape het en een van hulle verdwaal, sal hy nie die nege-en-negentig laat staan en op die berge die verdwaalde een gaan soek nie?
13 En as hy hom kry, voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat hy blyer is oor hom as oor die nege-en-negentig wat nie verdwaal het nie.
14 So is dit nie die Wil van julle Vader wat in die Hemele is, dat een van hierdie kleintjies verlore gaan nie.
Die vergifnis. Gelykenis van die onbarmhartige skuldeiser.
15 EN as jou broeder teen jou oortree, gaan bestraf hom tussen jou en hom alleen. As hy na jou luister, dan het jy jou broeder gewin;
16 maar as hy nie luister nie, neem nog een of twee met jou saam, sodat in die mond van twee of drie getuies elke woord kan vasstaan.
17 En as hy na hulle nie luister nie, sĂȘ dit aan die gemeente; en as hy na die gemeente ook nie luister nie, laat hom vir jou wees soos die inboorling en die tollenaar.
18 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, alles wat julle op die Aarde bind, sal in die Hemele gebonde wees; en alles wat julle op die Aarde ontbind, sal in die Hemele ontbonde wees.
19 Weer sĂȘ Ek vir julle: As twee van julle saamstem op die Aarde oor enige saak wat hulle mag vra, dit sal hulle ten deel val van My VADER wat in die Hemele is.
20 Want waar twee of drie in My Naam vergader, daar is Ek in hul midde.
21 Toe kom Petrus na Hom en sĂȘ: Meester, hoe dikwels sal my broeder teen my oortree en ek hom vergewe? Tot sewe maal toe?
22 JaHWĂšshua antwoord hom: Ek sĂȘ vir jou, nie tot sewe maal toe nie, maar tot sewentig maal sewe toe.
23 Daarom word die Koninkryk van die Hemele vergelyk met ân sekere meester wat met sy diensknegte wou afreken.
24 En toe hy begin afreken, word daar een na hom gebring wat tienduisend talente skuldig was.
25 En omdat hy nie kon betaal nie, gee sy meester bevel dat hy verkoop moet word, en sy vrou en sy kinders en alles wat hy het, en dat betaal moet word.
26 Toe val die dienskneg neer en buig voor hom en sĂȘ: meester wees lankmoedig met my, en ek sal u alles betaal.
27 En die meester van daardie dienskneg het innig jammer vir hom gevoel en hom losgelaat en hom die skuld kwytgeskeld.
28 Maar toe daardie dienskneg uitgaan en een van sy medediensknegte vind wat hom honderd pennings skuldig was, het hy hom aan die keel gegryp en gesĂȘ: Betaal my wat jy skuld.
29 Sy mededienskneg val toe voor sy voete neer en smeek hom en sĂȘ: Wees lankmoedig met my, en ek sal jou alles betaal.
30 En hy wou nie, maar het gegaan en hom in die gevangenis gewerp totdat hy die skuld sou betaal het.
31 En toe sy medediensknegte sien wat gebeur het, was hulle baie bedroef, en hulle het gegaan en aan hulle meester meegedeel alles wat gebeur het.
32 Daarop roep sy meester hom en sĂȘ vir hom: Jou besoedelde dienskneg, al daardie skuld het ek jou kwytgeskeld, omdat jy my gesmeek het;
33 moes jy nie jou mededienskneg ook barmhartig wees soos ek jou ook barmhartig gewees het nie?
34 En sy meester het hom in toorn oorgegee aan die pynigers totdat hy sou betaal het alles wat hy hom skuldig was.
35 So sal ook My Hemelse VADER aan julle doen as julle nie elkeen sy broeder van harte sy oortredinge vergewe nie.
JaHWĂšshua oor egskeiding.
1 EN toe JaHWÚshua hierdie Woorde geëindig het, het Hy van Galiléa vertrek en in die gebied van JeHûWdah oorkant die Jordaan gekom.
2 En groot menigtes het Hom gevolg, en Hy het hulle daar gesond gemaak.
3 Toe kom die FariseĂ«rs na Hom om Hom te versoek, en sĂȘ vir Hom: Is dit ân man geoorloof om oor allerhande redes van sy vrou te skei?
4 En Hy antwoord hulle en sĂȘ: Het julle nie gelees dat Hy wat hulle gemaak het, hulle van die begin af man en vrou gemaak het nie,
5 en gesĂȘ het: Om hierdie rede sal die man sy vader en sy moeder verlaat en sy vrou aankleef, en hulle twee sal een vlees wees; (GenĂ©sis2:24)
6 sodat hulle nie meer twee is nie, maar een vlees? Wat Elohim dan saamgevoeg het, mag geen adamiet skei nie.
7 Hulle sĂȘ vir Hom: Waarom het MoshĂš dan beveel om ân skeibrief te gee en van haar te skei?
8 Hy antwoord hulle: Omdat MoshĂš weens die hardheid van jul harte julle toegelaat het om van julle vroue te skei; maar van die begin af was dit nie so nie.
9 Maar Ek sĂȘ vir julle, elkeen wat van sy vrou skei, behalwe oor verbastering, en die ander een trou, pleeg [die oortreding van] vermenging; en die wat die geskeie vrou trou, vermeng. (Exodus 20:14)
10 Sy studente sĂȘ vir Hom: As die saak van ân man met ân vrou so is, dan is dit nie wenslik om te trou nie.
11 Maar Hy sĂȘ vir hulle: Almal vat hierdie Woord nie, maar net diĂ© aan wie dit gegee is.
12 Want daar is ontmandes wat onbekwaam is om te trou, wat van die moederskoot af so gebore is, en daar is ontmandes wat deur die mense onbekwaam gemaak is, en daar is ontmandes wat hulleself onbekwaam gemaak het ter wille van die Koninkryk van die Hemele. Wie dit kan vat, laat hom dit vat. [JeshaJaH 56:3]
JaHWÚshua seën die kindertjies.
13 TOE bring hulle kindertjies na Hom, dat Hy hulle die hande sou oplĂȘ en bid; en die studente het hulle bestraf.
14 Maar JaHWĂšshua sĂȘ: Laat die kindertjies staan en verhinder hulle nie om na My te kom nie; want aan sulkes behoort die Koninkryk van die Hemele.
15 En Hy het hulle die hande opgelĂȘ en daarvandaan vertrek.
Die twaalf Apostels sal op twaalf trone sit en die twaalf stamme van JisraEl oordeel.
16 EN daar kom een na Hom en sĂȘ vir Hom: Goeie Meester, watter goeie ding moet ek doen, dat ek die Ewige Lewe kan hĂȘ?
17 En Hy sĂȘ vir hom: Waarom noem jy My goed? Niemand is goed nie, behalwe EEN, naamlik die Elohim. Maar as jy in die lewe wil ingaan, onderhou die Gebooie. [NegemJaH 1:7]
18 Hy vra Hom: Watter? En JaHWĂšshua sĂȘ - dit: Jy mag nie moor nie, Jy mag nie vermeng nie, Jy mag nie steel nie, jy mag geen valse getuienis spreek nie;Â (Exodus 20:13-16) DeuteronĂłmium 5:17, 18, 20]
19 eer jou vader en moeder; en: Jy moet jou naaste liefhĂȘ soos jouself. (Exodus 20:13) LevĂtikus 19:18]
20 Die jongman sĂȘ vir Hom: Al hierdie dinge het ek onderhou van my jeug af. Wat kom ek nog kort?
21 JaHWĂšshua antwoord hom: As jy volmaak wil wees, gaan verkoop jou goed en gee dit aan die armes, en jy sal ân skat in die Hemele hĂȘ; en kom hier, VOLG MY.
22 Maar toe die jongman dié Woord hoor, het hy bedroef weggegaan; want hy het baie besittings gehad.
23 En JaHWĂšshua sĂȘ vir Sy studente: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat ân ryk man beswaarlik in die Koninkryk van die Hemele sal ingaan.
24 En verder sĂȘ Ek vir julle, dit is makliker vir ân skeepstou om deur die oog van ân naald te gaan as vir ân ryk man om in die Koninkryk van die Elohim in te gaan.
25 Toe Sy studente dit hoor, was hulle baie verslae en sĂȘ: Wie kan dan gered word?
26 Maar JaHWĂšshua het hulle aangekyk en vir hulle gesĂȘ: By mense is dit onmoontlik, maar by Elohim is alle dinge moontlik.
27 Daarop antwoord Petrus en sĂȘ vir Hom: Kyk, ons het alles verlaat en U gevolg. Wat sal daar dan vir ons wees?
28 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat julle wat My gevolg het, in die wederoprigting van die wĂȘreld wanneer die Seun van die Adam op Sy Glansryke Troon gaan sit, julle ook op twaalf trone sal sit en die twaalf stamme van JisraEl sal oordeel. [Psalm 122:5; Openbaring 4:11; 20:4]
29 En elkeen wat huise of broers of susters of vader of moeder of vrou of kinders of grond ter wille van My Naam verlaat het, sal honderd maal soveel ontvang en die Ewige Lewe beërwe.
30 Maar baie wat eerste is, sal laaste wees, en wat laaste is, eerste.
Baie is geroep, maar min is uitverkies.
1Â WANT die Koninkryk van die Hemele is soos ân Man wat ân Eienaar is wat vroeg in die mĂŽre uitgegaan het om arbeiders vir Sy Wingerd te huur.
2 En nadat Hy met die arbeiders ooreengekom het vir ân penning op ân dag, stuur Hy hulle in Sy Wingerd.
3 En omtrent die derde uur gaan Hy uit en sien ander ledig op die mark staan.
4 En Hy sĂȘ vir hulle: Gaan julle ook in die Wingerd, en wat reg is, sal Ek aan julle gee. En hulle het gegaan.
5 Weer het Hy omtrent die sesde en die negende uur uitgegaan en net dieselfde gedoen.
6 En omtrent die elfde uur gaan Hy uit en vind ander ledig staan en sĂȘ vir hulle: Wat staan julle hier die hele dag ledig?
7 Hulle antwoord Hom: Omdat niemand ons gehuur het nie. Hy sĂȘ vir hulle: Gaan julle ook in die Wingerd, en wat reg is, sal julle ontvang.
8 En toe dit aand geword het, sĂȘ die Meester van die Wingerd vir Sy Opsigter: Roep die arbeiders en betaal hulle hul loon; en begin van die laastes af tot by die eerstes.
9 En die wat omtrent die elfde uur begin het, het gekom en elkeen ân penning ontvang.
10 Die eerstes kom toe en dink dat hulle meer sal ontvang, en hulle het ook elkeen ân penning ontvang.
11 En toe hulle dit ontvang, protesteer hulle by die Eienaar
12 en sĂȘ: Hierdie laastes het een uur gewerk, en U het hulle gelykop behandel met ons wat die las van die dag en die hitte gedra het.
13 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir een van hulle: Vriend, Ek doen jou geen onreg aan nie. Het jy nie met My ooreengekom vir ân penning nie?
14 Neem dan wat joune is, en gaan heen. Ek wil aan hierdie laaste een gee net soos aan jou.
15 Of staan dit My nie vry om met My eie goed te maak wat Ek wil nie? Of is jou oog besoedel, omdat Ek goed is?
16 So sal die wat laaste is, eerste wees, en die wat eerste is, laaste; want baie is geroep, maar min uitverkies.
JaHWĂšshua gee Sy lewe as losprys vir baie, nie vir almal nie.
17 EN toe JaHWĂšshua opgaan na Jerusalem, het Hy die twaalf studente op die pad alleen geneem en vir hulle gesĂȘ:
18 Kyk, ons gaan op na Jerusalem, en die Seun van die Adam sal oorgelewer word aan die owerpriesters en skrywers en hulle sal Hom tot die dood veroordeel
19 en Hom oorlewer aan die nasies om Hom te bespot en te gésel en te folter; en op die derde dag sal Hy opstaan.
20 Toe kom die moeder van die seuns van SebedĂ©ĂŒs met haar seuns na Hom en buig voor Hom neer om iets van Hom te vra.
21 En Hy sĂȘ vir haar: Wat wil jy hĂȘ? Sy antwoord Hom: SĂȘ dat hierdie twee seuns van my in U Koninkryk mag sit, een aan U regter- en een aan U linkerhand.[Wysheid van Sirah 7:4]
22 Maar JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ: Julle weet nie wat julle vra nie. Kan julle die Beker drink wat Ek aanstons gaan drink, en gewas/gedoop word met die wassing/doop waarmee Ek gewas/gedoop word? Hulle sĂȘ vir Hom: Ons kan.
23 En Hy sĂȘ vir hulle: Dit is die Waarheid, My Beker sal julle drink en met die wassing/doop waarmee Ek gewas/gedoop word, sal julle gewas/gedoop word; maar om te sit aan My regter- en aan My linkerhand berus nie by My om te gee nie, maar is vir hulle vir wie dit deur My VADER berei is.
24 En toe die tien dit hoor, was hulle verontwaardig oor die twee broers.
25 Maar JaHWĂšshua het hulle na Hom geroep en gesĂȘ. Julle weet dat die owerstes van die nasies oor hulle heers en die magtiges oor hulle gesag uitoefen;
26 maar sĂł moet dit onder julle nie wees nie; maar elkeen wat onder julle groot wil word, moet julle dienaar wees.
27 En elkeen wat onder julle die eerste wil word, moet julle dienskneg wees;
28 net soos die Seun van die Adam nie gekom het om gedien te word nie, maar om te dien en Sy Siel te gee as ân losprys vir baie.
Die twee blindes van Jérigo se oë geopen.
29 EN toe hulle uit JĂ©rigo uitgaan, het ân groot menigte Hom gevolg.
30 En daar het twee blindes langs die pad gesit; en toe hulle hoor dat JaHWĂšshua verbygaan, roep hulle uit en sĂȘ: Wees ons barmhartig, Meester, Seun van Dawid!
31 En die skare het hulle bestraf, dat hulle moes stilbly; maar hulle het al harder geroep en gesĂȘ: Wees ons barmhartig, Meester, Seun van Dawid!
32 Toe gaan JaHWĂšshua staan en roep hulle en sĂȘ: Wat wil julle hĂȘ moet Ek vir julle doen?
33 Hulle antwoord Hom: Meester, dat ons oë geopen mag word.
34 En JaHWÚshua het innig jammer vir hulle gevoel en hulle oë aangeraak, en dadelik het hulle oë gesien, en hulle het Hom gevolg.
Intog van JaHWĂšshua in Jerusalem.
1 EN toe hulle naby Jerusalem gekom en BĂ©tfagĂ© aan die Berg van die Olywe bereik het, stuur JaHWĂšshua twee studente uit en sĂȘ vir hulle:
2 Gaan na daardie dorp reg voor julle, en dadelik sal julle ân eselin vind wat vasgemaak is, en ân vul by haar. Maak haar los en bring hulle vir My.
3 En as iemand vir julle iets sĂȘ, moet julle antwoord: Die Meester het hulle nodig; en dadelik sal hy hulle stuur.
4 En dit het alles gebeur, sodat vervul sou word die Woord wat deur die Profeet gespreek is:
5 SĂȘ vir die Dogter van Sion: Kyk, Jou Koning kom na Jou; regverdig en ân oorwinnaar is Hy, nederig en Hy ry op ân esel - op ân jong esel, die vul van ân eselin. [ZekarJaH 9:9]
6 En die studente het gegaan en gedoen soos JaHWĂšshua hulle beveel het;
7 hulle het die esel en die vul gebring en hulle klere daarop gelĂȘ, en Hy het daarop gaan sit.
8 En die grootste deel van die skare het hulle klere op die pad oopgegooi, en ander het takke van die bome afgekap en op die pad gestrooi.
9 En die skare wat voor geloop en die wat gevolg het, het uitgeroep en gesĂȘ: JashĂ -na vir die Seun van Dawid! GeseĂ«nd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH! JashĂ -na in die Hoogste El! [Psalm 118:26]
10 En toe Hy in Jerusalem inkom, het die hele Stad in opskudding geraak en gesĂȘ: Wie is hierdie man?
11 En die skare sĂȘ: Dit is JaHWĂšshua, die Profeet, van NĂĄsaret in GalilĂ©a.
JaHWĂšshua verwilder die addergeslag.
12 EN JaHWĂšshua het in die Tempel van die Elohim ingegaan en almal wat in die Tempel verkoop en koop, uitgejaag en die tafels van die geldwisselaars en die stoele van die duiweverkopers omgegooi.
13 En Hy sĂȘ vir hulle: Daar is geskrywe: My Huis sal ân Huis van gebed genoem word. Maar julle het hom ân rowerspelonk gemaak. [JeshaJaHĂ»W 56:7, JirmeJaHĂ»W 7:11]
14 En daar het blindes en kreupeles na Hom gekom in die Tempel, en Hy het hulle gesond gemaak.
15 En toe die owerpriesters en skrywers die wonderwerke sien wat Hy gedoen het, en die kinders wat in die Tempel uitroep en sĂȘ: JashĂ -na vir die Seun van Dawid! was hulle verontwaardig
16 en sĂȘ vir Hom: Hoor U wat hulle daar sĂȘ? En JaHWĂšshua antwoord hulle: Ja, het julle nooit gelees: Uit die mond van kinders en suigelinge het U sterkte gegrondves [om U teĂ«standers ontwil, om die vyand en wraakgierige stil te maak]. [Psalm 8:2]
17 En Hy het hulle verlaat en uit die Stad uitgegaan na Betånië en daar vernag.
Die verdroogde Vyeboom.
18 EN vroeg in die mĂŽre toe Hy teruggaan na die Stad, het Hy honger gehad;
19 en Hy sien ân Vyeboom langs die pad en gaan daarnatoe; maar Hy het niks aan haar gevind nie as net blare alleen; en Hy sĂȘ vir haar: Laat daar uit jou tot in ewigheid nooit weer ân vrug kom nie! En onmiddellik het die Vyeboom verdroog.
20 En toe die studente dit sien, was hulle verwonderd en sĂȘ: Hoe het die Vyeboom so onmiddellik verdroog?
21 Maar JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, as julle Geloof het en nie twyfel nie, sal julle nie alleen doen wat met die Vyeboom gebeur het nie; maar al sĂȘ julle ook vir hierdie berg: Hef jou op en werp jou in die see - sal dit gebeur.
22 En alles wat julle in die gebed vra, sal julle ontvang as julle glo.
23 EN toe Hy in die Tempel gegaan het, kom die owerpriesters en die oudstes van die volk na Hom terwyl Hy besig was om te leer, en hulle sĂȘ: Deur watter gesag doen U hierdie dinge, en wie het U hierdie gesag gegee?
24 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Ek sal julle ook een ding vra, en as julle dit vir My sĂȘ, sal Ek julle ook vertel deur watter gesag Ek hierdie dinge doen.
25 Die wassing/doop van JeHĂŽWganan, waar was dit vandaan, uit die Hemele of uit mense? En hulle het by hulleself geredeneer en gesĂȘ: As ons sĂȘ: Uit die Hemele - dan sal Hy ons vra: Waarom het julle hom dan nie geglo nie?
26 En as ons sĂȘ: Uit mense - dan moet ons oppas vir die menigte, want almal hou JeHĂŽWganan vir ân Profeet.
27 Toe antwoord hulle JaHWĂšshua en sĂȘ: Ons weet nie. Hy sĂȘ toe ook vir hulle: Dan vertel Ek julle ook nie deur watter gesag Ek hierdie dinge doen nie.
28 Maar wat dink julle? ân Man het twee Kinders gehad, en Hy gaan na die eerste en sĂȘ: Kind, gaan werk vandag in My Wingerd.
29 En hy antwoord en sĂȘ: Ek wil nie; maar later het hy berou gekry en gegaan.
30 Toe het Hy na die tweede gegaan en vir hom net so gesĂȘ; en hy antwoord en sĂȘ: Ja, Vader. En hy het nie gegaan nie.
31 Wie van die twee het die wil van die Vader gedoen? Hulle antwoord Hom: Die eerste. JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, die tollenaars en die hoere gaan julle voor in die Koninkryk van die Elohim.
32 Want JeHĂŽWganan het na julle gekom in die Weg van Geregtigheid, en julle het hom nie geglo nie; maar die tollenaars en die hoere het hom geglo. En julle het dit gesien en tog nie later berou gekry om hom te glo nie.
Voorstelling van hoe die addergeslag ons Gesalfde verwerp.
33 LUISTER na ân ander gelykenis: Daar was ân Man wat ân Eienaar van ân Huis was, wat ân Wingerd geplant het; en Hy het ân heining om Haar gesit en ân parskuip in Haar gegrawe en ân Wagtoring gebou, en Hy het Haar aan landbouers verhuur en op reis gegaan. [JeshaJaHĂ»W 5]
34 En toe die vrugtetyd nader kom, stuur Hy Sy diensknegte na die landbouers om Sy vrugte te ontvang.
35 Maar die landbouers het Sy diensknegte geneem en een geslaan en ân ander een doodgemaak en ân ander een gestenig.
36 Weer het Hy ander diensknegte gestuur, meer as die eerstes, en hulle het met dié net so gemaak.
37 Oplaas het Hy Sy Seun na hulle gestuur en gesĂȘ: Hulle sal My Seun hoogag.
38 Maar toe die landbouers die Seun sien, het hulle onder mekaar gesĂȘ: Hy is die Erfgenaam; kom laat ons hom doodmaak en Sy Erfdeel in besit neem.
39 En hulle het Hom geneem en buitekant die Wingerd uitgewerp en doodgemaak.
40 Wanneer die Eienaar van die Wingerd dan kom, wat sal Hy met daardie landbouers doen?
41 Hulle antwoord Hom: Hy - Hy sal daardie verbasterde mense met ân siekte vernietig en die Wingerd verhuur aan ander landbouers wat Hom die vrugte op die regte tyd sal gee.
42 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Het julle nooit in die Skrifte gelees nie: Die Klip wat die bouers verwerp het, Sy het ân Hoeksteen geword. Sy het van JaHWeH gekom, Sy is wonderbaar in ons oĂ«? [Psalm 118:22,23]
43 Daarom sĂȘ Ek vir julle: Die Koninkryk van die Elohim sal van julle weggeneem en aan ân volk gegee word wat die vrugte van Haar sal dra.
44 En hy wat op hierdie Klip val, sal verpletter word; maar elkeen op wie Sy val, dié sal Sy verpoeier. [Deuteronómium 4:13 ; JeshaJaHûW 8:14,15]
45 En toe die owerpriesters en die Fariseërs Sy gelykenisse hoor, het hulle begryp dat Hy van hulle spreek.
46 En hulle het probeer om Hom in hulle mag te kry, maar hulle was bang vir die skare, omdat diĂ© Hom vir ân Profeet gehou het.
Gelykenis van die Bruilof â geen toelating sonder ân bruilofskleed.
1Â EN JaHWĂšshua het weer deur gelykenisse met hulle begin spreek en gesĂȘ:
2 Die Koninkryk van die Hemele is soos ân Koning wat ân Bruilof vir Sy Seun berei het
3 en Sy diensknegte uitgestuur het om die genooides na die Bruilof te roep, en hulle wou nie kom nie.
4 Weer het Hy ander diensknegte uitgestuur met die boodskap: SĂȘ vir die genooides: Kyk, My maaltyd het Ek berei, My beeste en vetgemaakte vee is geslag en alles is gereed. Kom na die Bruilof.
5 Maar hulle het hul daaraan nie gesteur nie en weggegaan, een na sy eie stuk grond en ân ander na sy handelsaak.
6 En die oorblyfsel het Sy diensknegte gegryp en mishandel en doodgemaak.
7 Toe die Koning dit hoor, het Hy kwaad geword en Sy manskappe gestuur en daardie moordenaars omgebring en hulle Stad aan die brand gesteek.
8 Daarop sĂȘ Hy vir Sy diensknegte: Die Bruilof is wel gereed, maar die genooides was haar nie werd nie.
9 Gaan dan op die paaie en nooi almal wat julle mag vind, na die Bruilof. [JirmeJaH 31:8; 2 Ezra 13:13]
10 En daardie diensknegte het uitgegaan op die Paaie en almal versamel wat hulle gevind het, besoedelde sowel as suiweres, en die Bruilofsaal het vol gaste geword.
11 En toe die Koning ingaan om na die gaste te kyk, sien Hy daar ân adamiet wat nie ân bruilofskleed aan het nie.
12 En Hy sĂȘ vir hom: Vriend, hoe het jy hier ingekom sonder ân bruilofskleed aan? En hy kon geen woord sĂȘ nie.
13 Toe sĂȘ die Koning vir Sy dienaars: Bind sy hande en voete, neem hom weg en werp hom in die buitenste Duisternis. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
14 Want baie is geroep, maar min uitverkies.
Gee aan Elohim wat Hom toekom.
15 TOE gaan die Fariseërs saam raad hou hoe om Hom in Sy woord te verstrik.
16 En hulle stuur hul studente saam met die Herodiane na Hom en sĂȘ: Meester, ons weet dat U waaragtig is en die Weg van Elohim in Waarheid leer en U aan niemand steur nie, want U sien nie die persoon van mense aan nie -
17 sĂȘ dan vir ons, wat dink U: Is dit geoorloof om aan die keiser belasting te betaal of nie?
18 Maar JaHWĂšshua het hulle verdorwenheid bemerk en gesĂȘ: Tweegesigte, waarom versoek julle My?
19 Wys My die belastingmunt. En hulle het vir Hom ân penning gebring.
20 En Hy sĂȘ vir hulle: Wie se beeld en opskrif is dit?
21 Hulle antwoord Hom: Die keiser sân. Daarop sĂȘ Hy vir hulle. Betaal dan aan die keiser wat die keiser toekom, en aan Elohim wat Elohim toekom.
22 En toe hulle dit hoor, was hulle verwonderd en het Hom verlaat en weggegaan.
Sy kinders soos Boodskappers in die Hemele.
23 DIESELFDE dag kom daar na Hom SadduseĂ«rs, hulle wat sĂȘ dat daar geen opstanding is nie, en vra Hom
24 en sĂȘ: Meester, MoshĂš het gesĂȘ: As iemand sonder kinders sterwe, moet sy broer sy vrou trou en ân nageslag grootmaak vir sy broer.
25 Nou was daar by ons sewe broers, en die eerste het getrou en gesterwe; en omdat hy geen nageslag gehad het nie, het hy sy vrou vir sy broer agtergelaat.
26 So ook die tweede en die derde tot die sewende toe.
27 En laaste van almal het die vrou ook gesterwe.
28 In die opstanding dan, van watter een van die sewe sal sy die vrou wees - want hulle almal het haar gehad?
29 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ vir hulle: Julle dwaal, omdat julle die Skrifte nie ken nie en ook nie die Krag van Elohim nie.
30 Want in die opstanding trou hulle nie en word ook nie in die huwelik uitgegee nie, maar is soos Boodskappers van die Elohim in die Hemele. [Boekrol van Henog 15:7]
31 En wat die opstanding van die dode betref - het julle nie die Woord gelees wat tot julle deur die Elohim gespreek is nie:
32 Ek [is] die Elohey van Abraham die Elohey van Isak en Elohey van Jakob? En JaHWeH is nie ân Elohey van dooies nie, maar ân Elohey van lewendes. (Exodus 3:6)
33 En toe die skare dit hoor, was hulle verslae oor Sy leer.
JaHWĂšshua bevestig die geldigheid van die Wet.
34 EN toe die Fariseërs hoor dat Hy die Sadduseërs die mond gestop het, het hulle almal saam vergader.
35 En een van hulle, ân wetsvertolker, het ân vraag gestel om Hom te versoek en gesĂȘ:
36 Meester, wat is die groot Gebod in die Wet?
37 En JaHWĂšshua antwoord hom: Jy moet jou Elohey liefhĂȘ met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand.
38 Dit is die eerste en groot Gebod.
39 En die tweede wat hiermee gelykstaan: Jy moet jou naaste liefhĂȘ soos jouself.
40 Aan hierdie twee Gebooie hang die hele Wet en die Profete.
JaHWÚshua, die Priesterkoning.     [Psalm 110]
41 EN toe die Fariseërs saamgekom het, vra JaHWÚshua hulle
42 en sĂȘ: Wat dink julle van die Gesalfde? Wie se seun is Hy? Hulle antwoord Hom: Dawid sân.
43 Hy sĂȘ vir hulle: Hoe is dit dan dat Dawid Hom in die Gees my Meester noem as hy sĂȘ:
44 JaHWeH het tot my Meester gespreek: Sit aan My regterkant, totdat Ek U vyande maak ân Voetbank vir U voete. [Psalm 110:1]
45 As Dawid Hom dan my Meester noem, hoe is Hy sy seun?
46 En niemand kon Hom ân woord antwoord nie; ook het geeneen van daardie dag af dit meer gewaag om Hom vrae te stel nie.
JaHWÚshua waarsku teen die geveinsdheid van die skrywers en Fariseërs.
1 TOE het JaHWÚshua die skare en Sy studente toegespreek [JeségiEl 34]
2 en gesĂȘ: Die skrywers en die FariseĂ«rs sit op die stoel van MoshĂš.
3 Alles wat hulle dan vir julle mag sĂȘ om te onderhou, onderhou en doen dit; maar volgens hulle werke moet julle nie doen nie, want hulle praat en doen nie.
4 Want hulle bind pakke saam wat swaar en moeilik is om te dra, en sit dit op die skouers van die mense, maar self wil hulle dit nie met hulle vinger verroer nie. [JirmeJaH 8:17]
5 En hulle doen al hul werke om deur die mense gesien te word, en hulle maak hul gedenkseëls breed en die some van hul klere groot.
6 En hulle hou van die voorste plekke by die maaltye en die voorste banke in die vergaderings
7 en die begroetinge op die markte en om deur die mense genoem te word: my Rabbi(leermeester), my Rabbi!
JaHWĂšshua verbied die gebruik van titels soos: Dominee, pastoor of vader.
8 MAAR julle, laat julle jul nie my agbare noem nie, want een is julle leermeester: Die Gesalfde, en julle is almal broers.
9 En julle moet niemand op die Aarde julle vader noem nie, want een is julle Vader, Hy wat in die Hemele is. (Exodus 20:12)
10 Julle moet julle ook nie leermeesters laat noem nie, want een is julle leermeester: Die Gesalfde.
11 Maar die grootste van julle moet jul dienaar wees.
12 Wie homself verhoog, sal verneder word, en wie homself verneder, sal verhoog word.
JaHWĂšshua waarsku die leraars wat Sy opdrag oor titels verontagsaam.
13 MAAR wee julle, skrywers en Fariseërs, tweegesigte, want julle sluit die Koninkryk van die Hemele toe voor die adamiete, want julle gaan self nie in nie, en die wat sou ingaan, laat julle nie toe om in te gaan nie.
14 Wee julle, skrywers en FariseĂ«rs, tweegesigte, want julle eet die huise van die weduwees op, en doen vir die skyn lang gebede. Daarom sal julle ân swaarder oordeel ontvang.
15 Wee julle, skrywers en FariseĂ«rs, tweegesigte, want julle trek rond oor see en Aarde om een bekeerling te maak; en as hy dit geword het, maak julle hom ân kind van die hel, twee maal erger as julle self.
16 Wee julle, blinde leiers, julle wat sĂȘ: Elkeen wat sweer by die Tempel - dit is niks nie; maar elkeen wat sweer by die goud van die Tempel, hy is gebonde.
17 Julle dwase en blindes, want wat is meer: die goud, of die Tempel wat die goud wy?
18 En: Elkeen wat sweer by die altaar - dit is niks nie; maar elkeen wat sweer by die gawe daar bo-op, hy is gebonde.
19 Julle dwase en blindes, want wat is meer: die bydrae, of die altaar wat die bydrae wy?
20 Wie dan sweer by die altaar, sweer dĂĄĂĄrby en by alles wat daarop is;
21 en wie sweer by die Tempel, sweer dĂĄĂĄrby en by Hom wat daarin woon;
22 en wie sweer by die Hemele, sweer by die Troon van Elohim en by HOM wat daarop sit.
23 Wee julle, skrywers en Fariseërs, tweegesigte, want julle gee tiendes van kruisement en anys en koljander, en die swaarste van die Wet laat julle nå: die Reg en die Barmhartigheid en die Geloof. Hierdie dinge behoort julle te doen sonder om die ander na te laat.
24 Blinde leiers, julle wat die muggie uitsif, maar die kameel insluk!
25 Wee julle, skrywers en Fariseërs, tweegesigte, want julle suiwer die buitekant van die beker en die skottel, maar binnekant is sy vol roof en sonder selfbeheersing.
26 Blinde Fariseër, suiwer eers die binnekant van die beker en die skottel, sodat ook die buitekant van haar skoon kan word.
27 Wee julle, skrywers en Fariseërs, tweegesigte, want julle is net soos gewitte grafte wat van buite wel fraai lyk, maar van binne vol doodsbene en allerhande besmetlikheid is.
28 So lyk julle ook van buite vir die adamiete wel opreg, maar van binne is julle vol bedrog en ongeregtigheid.
29 Wee julle, skrywers en Fariseërs, tweegesigte, want julle bou die grafte van die profete en versier die grafstene van die regverdiges;
30 en julle sĂȘ: As ons in die dae van ons vaders geleef het, sou ons geen deel met hulle gehad het aan die bloed van die Profete nie.
31 Julle gee dus teen julself getuienis dat julle kinders is van die wat die Profete vermoor het.
32 Maak die maat van julle vaders dan vol!
33 Slange, genetiese nageslag van Nagash/slang, hoe sal julle die oordeel van die hel ontvlug?
34 Daarom, kyk, Ek stuur Profete en wyse manne en skrywers na julle toe, en julle sal sommige van hulle doodmaak en folter en sommige van hulle in jul vergaderings gésel en van die een stad na die ander vervolg,
35 sodat oor julle kan kom al die regverdige bloed, wat vergiet is op die Aarde, van die bloed van die regverdige Abel af tot op die bloed van ZekarJaH, die seun van BeregJah, wat julle vermoor het tussen die Tempel en die altaar. [2 Ezra 1:32]
36 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, al hierdie dinge sal oor hierdie saadlyn kom.
37 Jerusalem, Jerusalem, jy wat die Profete doodmaak en stenig diĂ© wat na jou gestuur is, hoe dikwels wou Ek jou kinders bymekaarmaak net soos ân hen haar kuikens onder die vlerke bymekaarmaak, en julle wou nie! [2 Ezra 1:30]
38 Kyk, julle Huis word vir julle woes gelaat!
39 Want Ek sĂȘ vir julle: Julle sal My van nou af sekerlik nie sien nie totdat julle sal sĂȘ: GeseĂ«nd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH! [Psalm 118:26]
Die profetiese rede. Die begin van die smarte.
1Â EN JaHWĂšshua het uitgegaan en van die Tempel vertrek, en Sy studente het nader gekom om Hom die geboue van die Tempel te wys.
2 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Sien julle al hierdie dinge? Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, daar sal hier sekerlik nie een klip op die ander gelaat word, wat nie afgebreek sal word nie.
3 En toe Hy op die Berg van die Olywe gaan sit het, kom die studente alleen na Hom en sĂȘ: Vertel ons, wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die Teken van U koms en van die voleinding van die tyd?
4 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Pas op dat niemand julle mislei nie.
5 Want baie sal onder My Naam kom en sĂȘ: Ek is die Gesalfde! en hulle sal baie mislei.
6 En julle sal hoor van oorloë en gerugte van oorloë. Pas op, moenie verskrik word nie, want alles moet plaasvind, maar dit is nog nie die einde nie.
7 Want die een nasie sal teen die ander opstaan en die een koninkryk teen die ander; en daar sal hongersnode wees en pessiektes en aardbewings op verskillende plekke. [2 Ezra 6:24; 9:3]
8 Maar al hierdie dinge is ân begin van die smarte. [Boekrol van Henog 1:1]
9 Dan sal hulle jul aan verdrukking oorgee en julle doodmaak; en julle sal deur al die nasies gehaat word ter wille van My Naam.
10 En dan sal baie tot struikel gebring word en mekaar verraai en mekaar haat.
11 En baie valse profete sal opstaan en baie mense mislei.
12 En omdat die ongeregtigheid vermeerder word sal die liefde van die meeste verkoel. [2 Ezra 5:2]
13 Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word. [2 Ezra 9:7]
14 En hierdie goeie tyding van die Koninkryk sal verkondig word in die hele wĂȘreld tot ân getuienis vir al die nasies; en dan sal die einde kom.
Die profetiese rede (vervolg). Die groot verdrukking.
15 WANNEER julle dan die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die Profeet DaniEl, sien staan in die Apartheidsplek - laat hy wat lees, verstaan -Â [DaniEl 11:31]
16 dan moet die wat in JeHûWdah is, na die berge vlug;
17 wie op die dak is, moet nie afkom om iets uit sy huis weg te neem nie;
18 en wie op die land is, moet nie omdraai om sy klere weg te neem nie. [Ezra 16:43]
19 Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog, in daardie dae.
20 En bid dat julle vlug nie in die winter of op die Sabbat mag plaasvind nie.
21 Want dan sal daar groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wĂȘreld af tot nou toe nie gewees het en ook nooit sal wees nie.
22 En as daardie dae nie verkort was nie, sou geen vlees gered word nie; maar ter wille van die uitverkorenes sal daardie dae verkort word.
23 As iemand dĂĄn vir julle sĂȘ: Kyk, hier is die Gesalfde! of: Daar! - moet dit nie glo nie.
24 Want daar sal valse gesalfdes en valse profete opstaan, en hulle sal groot tekens en wonders doen om, as dit moontlik was, ook die uitverkorenes te mislei.
25 Kyk, Ek het dit vir julle vooruit gesĂȘ.
26 As hulle dan vir julle sĂȘ: Kyk, Hy is in die wildernis - moenie uitgaan nie; kyk, Hy is in die binnekamer - moet dit nie glo nie.
27 Want soos die weerlig uit die ooste uitslaan en tot in die weste skyn, so sal ook die koms van die Seun van die Adam wees.
28 Want oral waar die dooie liggaam lĂȘ, daar sal die aasvoĂ«ls saamkom.
Die profetiese rede (vervolg). âDan skep JaHWeH oor elke woonplek van die Berg van Sion en oor Sy plekke van samekoms die Wolkkolom bedags en rook met die glans van vuurvlamme in die nag;âŠâ [JeshaJaHĂ»W 4:5]
29 EN dadelik nĂĄ die verdrukking van daardie dae sal die son verduister word, en die maan sal haar glans nie gee nie, en die Sterre sal van die Hemele val, en die kragte van die Hemele sal geskud word.
30 En dan sal die Teken van die Seun van die Adam in die Hemele verskyn, en dan sal al die stamme van die Aarde rou bedryf en die Seun van die Adam sien kom op die Wolkkolom van die Hemele met groot Krag en Glansrykheid. [JeségiEl 1 en 10]
31 En Hy sal Sy Boodskappers uitstuur met harde geluid van ramshoring, en hulle sal Sy uitverkorenes versamel uit die vier windstreke, van die een einde van die Hemele af tot die ander einde daarvan.
32 En leer van die Vyeboom hierdie gelykenis: Wanneer Haar tak al sag word en Haar blare uitbot, weet julle dat die somer naby is. [NĂșmeri 17:8; Hooglied van Salomo 2:13]
33 So weet julle ook, wanneer julle ĂĄl hierdie dinge sien, dat sy naby is, voor die deur.
34 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hierdie saadlyn sal sekerlik nie tot niet gaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.
35 Die Hemele en die Aarde sal verbygaan, maar My Woorde sal nooit verbygaan nie.
Die profetiese rede (vervolg). Vermaning om waaksaam te wees.
36 MAAR van dié dag en dié uur weet niemand nie, ook die Boodskappers van die Hemele nie, maar net My VADER alleen.
37 En net soos die dae van Noag was, so sal ook die koms van die Seun van die Adam wees. [Boekrol van Henog 83:9]
38 Want net soos hulle was in die dae voor die vloed toe hulle geëet en gedrink het, getrou en in die huwelik uitgegee het, tot op die dag dat Noag in die Ark gegaan het,
39 en dit nie verstaan het voordat die vloed gekom en almal weggevoer het nie, so sal ook die koms van die Seun van die Adam wees. [Boekrol van Henog 7:5]
40 Dan sal daar twee op die Aarde wees; die een word aangeneem en die ander word verlaat.
41 Twee vroue sal by die meul maal; die een word aangeneem en die ander word verlaat.
42 Waak dan, omdat julle nie weet watter uur julle Meester kom nie.
43 Maar weet dit: as die eienaar geweet het in watter nagwaak die dief sou kom, sou hy gewaak en nie toegelaat het dat in sy huis ingebreek word nie.
44 Daarom moet julle ook gereed wees, want die Seun van die Adam kom op ân uur dat julle dit nie verwag nie.
Die profetiese rede (vervolg). Arbei hard tot aan die einde.
45 WIE is dan die getroue en wyse dienskneg vir wie sy Meester oor Sy diensvolk aangestel het om hulle hul voedsel op tyd te gee?
46 Geseënd is daardie dienskneg vir wie sy Meester, as Hy kom, op hierdie manier besig sal vind.
47 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, Hy sal hom oor al Sy besittings aanstel.
48 Maar as daardie verdraaide dienskneg in sy hart sĂȘ: My Meester talm om te kom -
49 en hy sy medediensknegte begin slaan en saam met die dronkaards begin eet en drink,
50 dan sal die Meester van diĂ© dienskneg kom op ân dag dat hy dit nie verwag nie en op ân uur dat hy dit nie weet nie;
51 en sal hom pynig en hom ân deelgenoot van die tweegesigte maak. Daar sal geween wees en gekners van die tande.
Die profetiese rede (vervolg). Gelykenis van die tien maagde.
1 DAN sal die Koninkryk van die Hemele wees soos tien maagde wat hulle lampe geneem en uitgegaan het om die Bruidegom te ontmoet. [Psalm 45:15]
2 En vyf van hulle was wys en vyf dwaas.
3 En toe die wat dwaas was, hul lampe neem, het hulle geen olie met hulle saamgeneem nie.
4 Maar die wyses het olie in hulle kanne saam met hul lampe geneem.
5 En terwyl die Bruidegom talm om te kom, het hulle almal vaak geword en aan die slaap geraak.
6 En middernag was daar ân geroep: Daar kom die Bruidegom; gaan uit hom tegemoet!
7 Toe staan al daardie maagde op en maak hulle lampe gereed.
8 En die wat dwaas was, sĂȘ aan die verstandiges: Gee vir ons van julle olie, want ons lampe gaan uit.
9 Maar die verstandiges antwoord en sĂȘ: Miskien sal daar nie genoeg wees vir ons en vir julle nie. Maar gaan liewer na die verkopers en koop vir julleself.
10 En onderwyl hulle gaan om te koop, het die Bruidegom gekom. En die wat gereed was, het saam met hom ingegaan na die Bruilof, en die deur is gesluit.
11 Later toe kom die ander maagde ook en sĂȘ: Meester, Meester, maak vir ons oop!
12 Maar hy antwoord en sĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, Ek ken julle nie.
13 Waak dan, omdat julle die dag en die uur nie weet waarop die Seun van die Adam kom nie. [Psalm 37:7]
Die profetiese rede (vervolg). Gelykenis van die talente.
14 WANT dit is soos ân Man wat op reis wou gaan en Sy diensknegte roep en aan hulle Sy besittings toevertrou.
15 En aan die een gee Hy vyf talente en aan die ander twee en aan die ander een, aan elkeen na sy vermoë; en Hy het dadelik op reis gegaan.
16 En die een wat die vyf talente ontvang het, het daarmee gaan werk en vyf ander talente gewin.
17 Net so het die een wat die twee ontvang het, self ook twee ander verdien.
18 Maar hy wat die een ontvang het, het in die Aarde gaan grawe en die geld van sy Meester weggesteek.
19 En nĂĄ ân lang tyd het die Meester van daardie diensknegte gekom en met hulle afgereken.
20 En die een wat die vyf talente ontvang het, kom en bring vyf ander talente en sĂȘ: Meester, vyf talente het U aan my toevertrou; hier het ek vyf ander talente daarby verdien.
21 En sy Meester sĂȘ vir hom: Mooi so, suiwer en getroue dienskneg, oor weinig was jy getrou, oor veel sal Ek jou aanstel. Gaan in in die Vreugde van jou Meester.
22 En die een wat die twee talente ontvang het, kom ook en sĂȘ: Meester, twee talente het U aan my toevertrou; hier het ek twee ander talente daarby verdien.
23 Sy Meester sĂȘ vir hom: Mooi so, suiwer en getroue dienskneg, oor weinig was jy getrou, oor veel sal Ek jou aanstel. Gaan in in die Vreugde van jou Meester.
24 En die een wat die een talent ontvang het, kom ook en sĂȘ: Meester, ek het U geken, dat U ân harde Man is wat maai waar U nie gesaai het nie, en bymekaarmaak waar U nie uitgestrooi het nie;
25 omdat ek bang was, het ek gegaan en U talent in die Aarde weggesteek. Hier het U wat aan U behoort.
26 Maar sy Meester antwoord en sĂȘ vir hom: Jou besoedelde en luie dienskneg, jy het geweet dat Ek maai waar Ek nie gesaai het nie, en bymekaarmaak waar Ek nie uitgestrooi het nie.
27 Daarom moes jy My geld by die wisselaars gestort het, en Ek sou by My koms wat aan My behoort, met rente ontvang het.
28 Neem dan die talent van hom weg en gee dit aan die een wat die tien talente het;
29 want aan elkeen wat het, sal gegee word, en hy sal oorvloed hĂȘ; maar van hom wat nie het nie, van hom sal weggeneem word ook wat hy het.
30 En werp die nuttelose dienskneg uit in die buitenste Duisternis; daar sal geween wees en gekners van die tande.
Die profetiese rede (slot). Die Ewige Lewe en die ewige straf.
31 EN wanneer die Seun van die Adam in Sy Glansrykheid kom en al die Apartes [en] Boodskappers saam met Hom, dan sal Hy op Sy glansryke Troon sit; [Boekrol van Henog 55:4; MattithJaHûW 28:18; JeHÎWganan 5:22; Openbaring 20:11]
32 en voor Hom sal al die nasies versamel word, en Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei;
33 en Hy sal die skape aan Sy regterkant en die bokke aan Sy linkerkant sit. [JeségiEl 34:20]
34 Dan sal die Meester vir die wat aan Sy regterkant is, sĂȘ: Kom, julle geseĂ«ndes van My VADER, beĂ«rf die Koninkryk wat vir julle berei is van die grondlegging van die wĂȘreld af.
35 Want Ek het honger gehad, en julle het My te ete gegee; Ek het dors gehad, en julle het My te drinke gegee; Ek was ân vreemdeling, en julle het My herberg gegee;
36 Ek was naak, en julle het My geklee; Ek was siek, en julle het My besoek; in die gevangenis was Ek, en julle het na My gekom.
37 Dan sal die regverdiges Hom antwoord en sĂȘ: Meester, wanneer het ons U honger gesien en gevoed; of dors, en te drinke gegee?
38 En wanneer het ons U ân vreemdeling gesien, en herberg gegee; of naak, en geklee?
39 En wanneer het ons U siek gesien of in die gevangenis, en na U gekom?
40 En die Meester sal antwoord en vir hulle sĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringstes van hierdie broers van My, het julle dit aan My gedoen.
41 Dan sal Hy ook vir diĂ© aan Sy linkerhand sĂȘ: Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die Satan en sy boodskappers.
42 Want Ek het honger gehad, en julle het My nie te ete gegee nie; Ek het dors gehad, en julle het My nie te drinke gegee nie.
43 Ek was ân vreemdeling, en julle het vir My nie herberg gegee nie; naak, en julle het My nie geklee nie; siek en in die gevangenis, en julle het My nie besoek nie.
44 Dan sal hulle Hom ook antwoord en sĂȘ: Meester, wanneer het ons U honger gesien of dors of ân vreemdeling of naak of siek of in die gevangenis, en U nie gedien nie?
45 Dan sal Hy hulle antwoord en sĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, vir sover julle dit nie gedoen het aan een van hierdie geringstes nie, het julle dit aan My ook nie gedoen nie.
46 En hulle sal weggaan in die ewige straf, maar die regverdiges in die Ewige Lewe.
Die owerstes van die Jode hou saam raad.
1 EN toe JaHWĂšshua al hierdie Woorde geĂ«indig het, sĂȘ Hy vir Sy studente:
2 Julle weet dat oor twee dae die Pasga kom, dan word die Seun van die Adam oorgelewer om gefolter te word.
3 Toe kom die owerpriesters en die skrywers en die oudstes van die volk bymekaar in die paleis van die hoëpriester wat Kåjafas genoem word,
4 en hou saam raad om JaHWĂšshua met lis gevange te neem en om die lewe te bring.
5 Maar hulle het gesĂȘ: Nie op die Fees nie, sodat daar nie miskien oproer onder die volk kom nie.
Die maaltyd in Betånië.
6 EN toe JaHWÚshua in Betånië was in die huis van Simon, die melaatse,
7 kom ân vrou na Hom met ân albasterfles met baie kosbare salf, en sy gooi haar op Sy hoof uit terwyl Hy aan tafel was.
8 En toe Sy studente dit sien, was hulle verontwaardig en sĂȘ: Waarvoor is hierdie verkwisting?
9 Want hierdie salf kon duur verkoop en die geld aan die armes gegee geword het.
10 Maar toe JaHWĂšshua dit merk, sĂȘ Hy vir hulle: Waarom val julle die vrou lastig? Want sy het ân goeie werk aan My gedoen.
11 Want die armes het julle altyd by julle, maar My het julle nie altyd nie.
12 Want toe sy hierdie salf op My liggaam uitgegooi het, het sy dit gedoen met die oog op My begrafnis.
13 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, oral waar hierdie goeie tyding verkondig sal word in die hele wĂȘreld, sal ook gespreek word van wat sy gedoen het, tot ân gedagtenis aan haar.
Die saad van Satan verraai ons Gesalfde.
14 TOE gaan een van die twaalf, met die naam van Judas IskĂĄriot, na die owerpriesters
15 en sĂȘ: Wat wil u my gee, en ek sal Hom aan u oorlewer? En hulle het vir hom dertig silwerstukke afgeweeg.
16 En van toe af het hy ân goeie geleentheid gesoek om Hom oor te lewer.
Die Verbond vir JisraEl vernuwe.
17 EN voor die Fees van die Ongesuurde Brode kom die studente na JaHWĂšshua en sĂȘ vir Hom: Waar wil U hĂȘ moet ons vir U klaarmaak om die Pasga te eet?
18 En Hy antwoord: Gaan na die Stad na ân sekere iemand en sĂȘ vir hom: Die Meester laat weet: My tyd is naby. By jou sal Ek die Pasga hou met My studente.
19 Daarop het die studente gedoen soos JaHWĂšshua hulle beveel het, en hulle het die Pasga berei.
20 En toe dit aand geword het, was Hy met die twaalf aan tafel.
21 En terwyl hulle eet, sĂȘ Hy: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, een van julle sal My verraai.
22 Toe word hulle baie bedroef en begin elkeen van hulle aan Hom te sĂȘ: Is dit miskien ek, Meester?
23 Toe antwoord Hy en sĂȘ: Hy wat saam met My sy hand in die skottel insteek, hy sal My verraai.
24 Die Seun van die Adam gaan wel heen soos daar van Hom geskrywe is, maar wee daardie man deur wie die Seun van die Adam verraai word! Dit sou vir hom goed gewees het as daardie man nie gebore was nie. [Psalm 69]
25 En Judas, wat Hom sou verraai, antwoord en sĂȘ: Is dit miskien ek, my Meester? Hy antwoord hom: Jy het dit gesĂȘ.
26 En terwyl hulle eet, neem JaHWĂšshua die Brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy Hom en gee Hom aan Sy studente en sĂȘ: Neem, eet, Hy is My liggaam. [Boekrol van die Opregte 16:11]
27 Toe neem Hy die Beker, en nadat Hy gedank het, gee Hy Haar aan hulle en sĂȘ: Drink almal uit Haar.
28 Want Sy is My Bloed, die Bloed van die Nuwe Verbond, wat vir baie uitgestort word tot vergifnis van oortredinge. [Psalm 30:9]
29 Maar Ek sĂȘ vir julle: Ek sal van nou af nooit meer van hierdie Vrug van die Wingerdstok drink nie, tot op daardie dag wanneer Ek Haar met julle nuut sal drink in die Koninkryk van My VADER.
30 En nadat hulle die lofsang gesing het, het hulle uitgegaan na die Berg van die Olywe.
Petrus gewaarsku.
31 TOE sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle: Julle sal almal in hierdie nag aanstoot neem aan My, want daar is geskrywe: Slaan die Herder, sodat die skape verstrooi word, [en Ek sal My Hand weer uitstrek oor die geringes]. [ZekarJaH 13:7]
32 Maar nadat Ek opgestaan het, sal Ek voor julle uit na Galiléa gaan.
33 Daarop antwoord Petrus en sĂȘ vir Hom: Al sal almal ook aanstoot aan U neem, ek sal nooit aanstoot neem nie.
34 JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Voorwaar Ek sĂȘ vir jou, in hierdie nag, voordat die haan gekraai het, sal jy drie maal teen My getuig.
35 Petrus sĂȘ vir Hom: Al moes ek ook saam met U sterwe, ek sal nooit teen U getuig nie! So het ook al die studente gesĂȘ.
JaHWÚshua in Getsémané.
36 TOE kom JaHWĂšshua met hulle in ân plek met die naam van GetsĂ©manĂ©, en Hy sĂȘ vir die studente: Sit hier onderwyl Ek daar gaan bid.
37 En Hy neem Petrus en die twee seuns van SebedĂ©ĂŒs saam en begin bedroef en benoud word.
38 Toe sĂȘ Hy vir hulle: My Siel is diep bedroef tot die dood toe; bly hier en waak saam met My.
39 En Hy het ân bietjie verder gegaan en op Sy aangesig geval en gebid en gesĂȘ: My VADER, as dit moontlik is, laat hierdie Beker by My verbygaan; nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil.
40 En Hy kom by die studente en vind hulle aan die slaap, en Hy sĂȘ vir Petrus: So was julle dan nie in staat om een uur saam met My te waak nie?
41 Waak en bid, dat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is wel gewillig, maar die vlees is swak.
42 Weer het Hy vir die tweede maal gaan bid en gesĂȘ: My VADER, as hierdie beker nie by My kan verbygaan sonder dat Ek haar drink nie, laat U wil geskied.
43 Toe kom Hy en vind hulle weer aan die slaap, want hulle oë was swaar.
44 En Hy het hulle met rus gelaat en weer vir die derde maal gaan bid en dieselfde Woorde gesĂȘ.
45 Daarop kom Hy by Sy studente en sĂȘ vir hulle: Slaap maar voort en rus. Kyk, die uur is naby, en die Seun van die Adam word oorgelewer in die hande van oortreders.
46 Staan op, laat ons gaan; kyk, hy is naby wat My verraai.
JaHWĂšshua word gevange geneem.
47 EN terwyl Hy nog spreek, daar kom Judas, een van die twaalf, en saam met hom ân groot menigte met swaarde en stokke, gestuur deur die owerpriesters en oudstes van die volk.
48 En Sy verraaier het vir hulle ân teken gegee en gesĂȘ: Die een wat ek sal soen, dit is Hy, gryp Hom!
49 En dadelik gaan hy na JaHWĂšshua en sĂȘ: Gegroet, my Meester! en hy het Hom gesoen.
50 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Vriend, waarvoor is jy hier? Toe kom hulle nader en slaan die hande aan JaHWĂšshua en gryp Hom.
51 En een van die wat saam met JaHWÚshua was, het meteens sy hand uitgesteek en sy swaard getrek; en hy het die dienskneg van die hoëpriester geslaan en sy oor afgekap.
52 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: Sit jou swaard in sy plek terug; want almal wat die swaard neem, sal deur die swaard vergaan.
53 Of dink jy dat Ek nie nou in staat is om My VADER te smeek en HY vir My meer as twaalf legioene van Boodskappers beskikbaar sal stel nie?
54 Hoe sou die Skrifte dan vervul word dat dit so moet gebeur?
55 In daardie uur het JaHWĂšshua vir die skare gesĂȘ: Het julle soos teen ân rower uitgekom met swaarde en stokke om My gevange te neem? Dag vir dag het Ek by julle gesit en leer in die Tempel, en julle het My nie gegryp nie.
56 Maar dit het alles gebeur, dat die Skrifte van die Profete vervul sou word. Toe het al die studente Hom verlaat en gevlug. (Genésis3:15)
JaHWĂšshua voor die Joodse Raad.
57 EN die wat JaHWÚshua gevange geneem het, het Hom weggelei na Kåjafas, die hoëpriester, waar die skrywers en die oudstes vergader het.
58 En Petrus het Hom van ver af gevolg tot by die paleis van die hoëpriester, en hy het ingegaan en by die dienaars gaan sit om die einde te sien.
59 En die owerpriesters en die oudstes en die hele Raad het valse getuienis teen JaHWĂšshua gesoek om Hom dood te maak, en niks gevind nie.
60 En alhoewel daar baie valse getuies gekom het, het hulle niks gevind nie.
61 Maar oplaas kom daar twee valse getuies en sĂȘ: Hierdie man het gesĂȘ: Ek kan die Tempel van die Elohim afbreek en dit in drie dae opbou.
62 Daarop staan die hoĂ«priester op en sĂȘ vir Hom: Antwoord U niks nie? Wat getuig hierdie manne teen U?
63 Maar JaHWĂšshua het stilgebly. En die hoĂ«priester antwoord en sĂȘ vir Hom: Ek besweer U by die lewende Elohim dat U vir ons sĂȘ of U die Gesalfde, die Seun van die Elohim, is?
64 JaHWĂšshua antwoord hom: U het dit gesĂȘ. Maar Ek sĂȘ vir u almal: Van nou af sal u die Seun van die Adam sien sit aan die regterkant van die Krag, en kom met die Wolkkolom van die Hemele.
65 Toe verskeur die hoĂ«priester Sy klere en sĂȘ: Hy het lasterlike dinge tot Elohim gespreek, wat het ons nog getuies nodig? Kyk, nou het julle Sy besoedelde en oneervolle uitsprake gehoor!
66 Wat dink julle? En hulle antwoord en sĂȘ: Hy is die Dood skuldig.
67 Toe het hulle in Sy aangesig gespuug en Hom met die vuis geslaan,
68 en ander het Hom met stokke geslaan en gesĂȘ: Profeteer vir ons, Gesalfde! Wie is dit wat Jou geslaan het?
Petrus getuig teen JaHWĂšshua.
69 EN Petrus het buitekant gesit in die binneplaas van die paleis, en ân sekere diensmeisie het na hom gekom en gesĂȘ: Jy was ook by JaHWĂšshua, die GalilĂ©Ă«r!
70 Maar hy het dit voor almal ontken en gesĂȘ: Ek weet nie wat jy sĂȘ nie.
71 En terwyl hy uitgaan na die poort toe, sien ân ander diensmeisie hom en sĂȘ aan die wat daar was: Hierdie een was ook by JaHWĂšshua, die NasarĂ©ner.
72 En met ân eed ontken hy dit weer: Ek ken die man nie.
73 Maar ân bietjie later kom die wat daar staan, en sĂȘ vir Petrus: Waarlik, jy is ook een van hulle, want ook jou spraak maak jou bekend.
74 Toe begin hy homself te verwens en te sweer: Ek ken die man nie.
75 En dadelik het die haan gekraai, en Petrus het die Woord van JaHWĂšshua onthou wat Hy vir hom gesĂȘ het: Voor die haan kraai, sal jy drie maal teen My getuig. En hy het buitentoe gegaan en bitterlik geween.
âEn hulle het die dertig silwerstukke geneem, die prys van die gewaardeerde wat hulle gewaardeer het vanweĂ« die kinders van JisraEl.â [ZekarJaH 11:13]
1Â En toe dit dag geword het, het al die owerpriesters en die oudstes van die volk saam raad gehou teen JaHWĂšshua om Hom dood te maak.
2 En hulle het Hom geboei en weggelei en Hom oorgelewer aan Pontius Pilatus, die goewerneur.
3 Daarna het Judas, Sy verraaier, toe hy sien dat Hy veroordeel was, berou gekry en die dertig silwerstukke teruggebring na die owerpriesters en die oudstes
4 en gesĂȘ: Ek het oortree deur onskuldige bloed te verraai. Maar hulle sĂȘ: Wat gaan dit ons aan? Jy kan toesien!
5 En hy het die silwerstukke in die Tempel neergegooi en weggeloop en homself gaan ophang.
6 En die owerpriesters het die silwerstukke geneem en gesĂȘ: Dit is nie geoorloof om dit in die skatkis te stort nie, omdat dit bloedgeld is.
7 En nadat hulle saam raad gehou het, het hulle die stuk grond van die pottebakker daarmee gekoop as ân begraafplaas vir vreemdelinge.
8 Daarom is dié stuk grond genoem Bloedgrond, tot vandag toe.
9 Toe is vervul wat gespreek is deur ZekarJaH, die Profeet, toe hy gesĂȘ het: Toe het hulle My loon afgeweeg: dertig silwerstukke - die duursame prys waarmee Ek deur hulle gewaardeer is! - vanweĂ« die kinders van JisraEl; [ZekarJaH 11:12,13]
10 en hulle het dit gegee vir die deel van die grond van die pottebakker, soos JaHWeH my beveel het. [ZekarJaH 11:13]
âEn AĂ€ron moet oor die twee bokke die lot werp, een lot vir JaHWeH en een lot vir AzĂĄzel.â [LevĂtikus 16:8.]
11 EN JaHWĂšshua het voor die goewerneur gestaan, en die goewerneur het Hom die vraag gestel en gesĂȘ: Is U die Koning van die JeHĂ»Wdah? En JaHWĂšshua antwoord hom: U sĂȘ dit.
12 En terwyl Hy deur die owerpriesters en die oudstes beskuldig word, het Hy niks geantwoord nie.
13 Toe sĂȘ Pilatus vir Hom: Hoor U nie hoe baie dinge hulle teen U getuig nie?
14 En Hy het hom op geen enkele woord geantwoord nie, sodat die goewerneur hom baie verwonder het.
15 En op die Fees was die goewerneur gewoond om een gevangene, die een wat hulle wou hĂȘ, vir die skare los te laat.
16 En in daardie tyd het hulle ân berugte gevangene gehad met die naam van BarĂĄbbas. [LevĂtikus 16:16]
17 Nadat hulle dan byeengekom het, sĂȘ Pilatus vir hulle: Wie wil julle hĂȘ moet ek vir julle loslaat: BarĂĄbbas, of JaHWĂšshua wat genoem word die Gesalfde? [LevĂtikus 16]
18 Want hy het geweet dat hulle Hom uit nydigheid oorgelewer het.
19 En terwyl hy op die regbank sit, het sy vrou na hom gestuur en gesĂȘ: Moet tog niks te doen hĂȘ met diĂ© regverdige Man nie, want ek het vandag in ân droom baie gely om Sy ontwil.
20 Maar die owerpriesters en die oudstes het die skare oorgehaal dat hulle BarĂĄbbas moes kies en JaHWĂšshua ombring.
21 Toe antwoord die goewerneur en sĂȘ vir hulle: Wie van die twee wil julle hĂȘ moet ek vir julle loslaat? En hulle antwoord: BarĂĄbbas!
22 Pilatus sĂȘ vir hulle: Wat moet ek dan doen met JaHWĂšshua wat genoem word die Gesalfde? Hulle sĂȘ almal vir hom: Laat Hom gefolter word!
23 En die goewerneur sĂȘ: Wat het Hy dan verkeerd gedoen? Maar hulle skreeu nog harder en sĂȘ: Laat Hom gefolter word!
24 En toe Pilatus sien dat niks help nie, maar dat daar eerder ân oproer kom, het hy water geneem en sy hande voor die skare gewas en gesĂȘ: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie regverdige Man; julle kan toesien!
Die bloed van JaHWĂšshua is op die Jode en hul nageslag.
25 EN die hele volk antwoord en sĂȘ: Laat Sy bloed op ons en op ons kinders kom!
26 Toe laat hy vir hulle Baråbbas los, maar JaHWÚshua het hy laat gésel en oorgelewer om gefolter te word.
27 Daarop neem die soldate van die goewerneur JaHWÚshua met hulle saam in die goewerneur se paleis en bring die hele leërafdeling teen Hom bymekaar.
28 Toe trek hulle Sy klere uit en werp ân rooi mantel om Hom;
29 en hulle vleg ân kroon van dorings en sit haar op Sy hoof, en ân riet in Sy regterhand; en hulle val op hul knieĂ« voor Hom en bespot Hom en sĂȘ: Wees gegroet, Koning van die JeHĂ»Wdah!
30 En hulle spuug op Hom en neem die riet en slaan Hom op Sy hoof. [Psalm 129:3; JeshaJaH 50:6; Markus 14:65; Boodskap van Petrus 1:9]
31 En nadat hulle Hom bespot het, trek hulle Hom die mantel uit en trek Hom Sy klere aan en lei Hom weg om gefolter te word. [Psalm 22:13]
Die Jode vermoor ons Gesalfde.
32 EN toe hulle uitgaan, kry hulle ân man van CirĂ©ne, met die naam van Simon; hom het hulle gedwing om Sy folterpaal te dra.
33 En hulle het gekom op ân plek wat Ghulgholeth genoem word - dit beteken: Plek van die Hoofskedel -
34 en vir Hom wyn, met gal gemeng, gegee om te drink; en toe Hy dit proe, wou Hy nie drink nie.
35 En nadat hulle Hom gefolter het, het hulle Sy klere verdeel deur die lot te werp, sodat vervul sou word wat deur die Profeet gespreek is: Hulle verdeel My klere onder mekaar en werp die lot oor My gewaad. [Psalm 22:18]
36 En hulle het gaan sit en Hom daar bewaak.
37 En bokant Sy hoof het hulle Sy beskuldiging in skrif opgestel: DIT is JAHWĂSHUA, DIE KONING VAN DIE MANNE VAN JEHĂWDAH.
38 Toe word daar saam met Hom twee rowers gefolter, een aan die regter- en een aan die linkerkant.
39 En die verbygangers het Hom gesmaad terwyl hulle hul hoofde skud [Psalm 22:8]
40 en sĂȘ: U wat die Tempel afbreek en in drie dae opbou, red Uself! As U die Seun van Elohim is, kom af van die folterpaal!
41 En so het ook die owerpriesters saam met die skrywers en oudstes gespot en gesĂȘ:
42 Ander het Hy verlos, Homself kan Hy nie verlos nie. As Hy die Koning van JisraEl is, laat Hom nou van die folterpaal afkom, en ons sal in Hom glo.
43 Hy het Elohim vertrou; laat HY Hom nou verlos as HY behae in Hom het; want Hy het gesĂȘ: Ek is die Seun van die Elohim.
44 En op dieselfde manier het die rowers wat saam met Hom gefolter was, Hom ook beledig.
45 En van die sesde uur af het daar duisternis gekom oor die hele Aarde tot die negende uur toe;
46 en omtrent die negende uur het JaHWĂšshua met ân groot stem geroep en gesĂȘ: Eli, Eli, LAMMA AZABAGTANI ? Dit is: My El, My El, waarom het U My verlaat? [Psalm 22:1; 143:7]
47 En sommige van die wat daar staan, hoor dit en sĂȘ: Hy roep EliJaHĂ»W.
48 Toe hardloop daar dadelik een van hulle en neem ân spons en maak dit vol asyn, en sit dit op ân riet en laat Hom drink.
49 Maar die ander sĂȘ: Wag, laat ons sien of EliJaHĂ»W kom om Hom te verlos.
50 Daarop het JaHWĂšshua weer met ân groot stem geroep en die gees gegee.
51 En kyk, die voorhangsel van die Tempel het in twee geskeur, van bo tot onder, en die Aarde het gebewe en die rotse het geskeur; (Exodus 26:31) Hebreërs 10:10]
52 en die grafte het oopgegaan en baie liggame van die ontslape Apartes het opgestaan.
53 En nĂĄ Sy opstanding het hulle uit die grafte uitgegaan en in die Stad van Apartheid ingekom en aan baie verskyn.
54 En toe die hoofman oor honderd en die wat saam met hom JaHWĂšshua bewaak het, die aardbewing sien en die dinge wat daar gebeur, het hulle baie bevrees geword en gesĂȘ: Waarlik, Hy was die Seun van die Elohim.
55 En daar was baie vroue wat dit van ver af aanskou het, wat vir JaHWÚshua van Galiléa af gevolg en Hom gedien het.
56 Onder hulle was daar Mirjam die Migdalieth2 en Mirjam, die moeder van Jakobus en Joses, en die moeder van die seuns van SebedĂ©ĂŒs.
Die begrafnis van JaHWĂšshua.
57 EN toe dit aand geword het, het daar ân ryk man van ArimathĂ©a gekom met die naam van JĂŽWsef, wat self ook ân student van JaHWĂšshua was.
58 Hy het na Pilatus gegaan en die liggaam van JaHWĂšshua gevra. Toe beveel Pilatus dat die liggaam afgegee moes word.
59 En JĂŽWsef het die liggaam geneem en dit met skoon linne toegedraai
60 en dit in sy nuwe graf gelĂȘ wat hy in die rots uitgekap het; en nadat hy ân groot steen teen die opening van die graf gerol het, het hy weggegaan.
61 En Mirjam die Migdalieth was daar en die ander Mirjam, en hulle het reg voor die graf gesit.
62 Die volgende dag - dit is die dag nå die voorbereiding - kom die owerpriesters en die Fariseërs by Pilatus saam
63 en sĂȘ: My meester, ons herinner ons dat diĂ© verleier, toe hy in die lewe was, gesĂȘ het: Oor drie dae staan Ek op.
64 Gee dan bevel dat die graf verseker word tot die derde dag toe, dat Sy studente nie miskien in die nag kom en Hom steel nie, en vir die volk sĂȘ: Hy het opgestaan uit die dode. En die laaste dwaling sal erger wees as die eerste.
65 Daarop sĂȘ Pilatus vir hulle: Julle sal ân wag kry; gaan verseker dit soos julle dit verstaan.
66 En hulle het gegaan en die graf verseker deur die steen te verseël in teenwoordigheid van die wag.
JaHWĂšshua oorwin Satan en sy saad.
1Â EN laat nĂĄ die sabbat toe dit begin lig word, teen die eerste [dag] van die week, kom Mirjam die Migdalieth en die ander Mirjam om na die graf te gaan kyk.
2 En daar kom ân groot aardbewing, want ân Boodskapper van JaHWeH het uit die Hemele neergedaal en gekom en die steen van die opening weggerol en daarop gaan sit.
3 En sy gedaante was soos weerlig en sy kleding wit soos sneeu.
4 En uit vrees vir hom het die wagte gebewe en soos dooies geword.
5 Maar die Boodskapper antwoord en sĂȘ vir die vroue: Moenie vrees nie, want ek weet julle soek JaHWĂšshua wat gefolter is.
6 Hy is nie hier nie, want Hy het opgestaan soos Hy gesĂȘ het. Kom kyk na die plek waar die Meester gelĂȘ het;
7 en gaan haastig, sĂȘ vir Sy studente: Hy het opgestaan uit die dode en gaan voor julle uit na GalilĂ©a. Daar sal julle Hom sien. Kyk, ek het julle dit gesĂȘ.
8 En hulle het haastig weggegaan van die graf met vrees en groot blydskap, en gehardloop om dit aan Sy studente te vertel.
9 En terwyl hulle op weg was om dit aan Sy studente te vertel, kom JaHWĂšshua hulle meteens teĂ« en sĂȘ: Wees gegroet! Toe kom hulle nader aan Hom en val neer en gryp Sy voete.
10 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Moenie vrees nie. Gaan heen en vertel My broers dat hulle na GalilĂ©a moet gaan; en daar sal hulle My sien.
Die leuen wat onder die Jode versprei is.
11 EN terwyl hulle op weg was, kom daar sommige van die wag in die stad en vertel die owerpriesters alles wat gebeur het.
12 En nadat hulle saam met die oudstes vergader en raad gehou het, het hulle die soldate baie geld gegee
13 en gesĂȘ: Julle moet sĂȘ: Sy studente het in die nag gekom en Hom gesteel terwyl ons aan die slaap was.
14 En as dit by die goewerneur gehoor word, sal ons hom tevrede stel en maak dat julle sonder sorg is.
15 Hulle het toe die geld geneem en gedoen soos hulle geleer was. En hierdie verhaal is versprei onder die Jode, tot vandag toe.
Die verskyning van JaHWÚshua in Galiléa.
16 EN die elf studente het na Galiléa gegaan, na die berg waar JaHWÚshua hulle bestel het.
17 En toe hulle Hom sien, het hulle neergeval voor Hom; maar sommige het getwyfel.
18 En JaHWĂšshua het nader gekom en met hulle gespreek en gesĂȘ: Aan My is gegee alle mag in die Hemele en op Aarde. [Boekrol van Henog 55:4; 69:27; DaniEl 4:25; MattithJaHĂ»W 25:31; JeHĂŽWganan 5:22; 13:10; 1 JeHĂŽWganan 3:3]
19 Gaan dan heen, maak studente van al die [My3] nasies, en was/doop hulle in die Naam4 van die VADER en die Seun en die Gees van die Apartheid; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het. [Psalm 51:2; JeshaJaH 1:16]
20 En kyk, Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die tyd. Amein.
1 Tiende letter van die Hebreeuse\Afrikaanse alfabet.
2 Vroulik van Mighdaliet.
3.[Vergelyk met GĂ©nesis 18:18, 22:18, 26:4,5, ZekarJaH 12:3,4].
4.Naam in Exodus 3:3-15, JeshaJaHûW 42:8, JeHÎWganan 8:58].
JeHĂŽWganan die Wasser.
1Â DIE begin van die goeie tyding van JaHWĂšshua, die Gesalfde, die Seun van die Elohim.
2 KYK, Ek stuur My boodskapper wat die Weg voor My uit sal baan. [Maleagi 3:1]
3 ân Stem van een wat roep in die wildernis: Berei die Weg van JaHWeH; maak gelyk [in die woestyn ân grootpad vir onse Elohey!]. [JeshaJaH 40:3]
4 JeHĂŽWganan het gekom en was besig om in die wildernis te was/doop en het die wassing/doop van bekering tot vergifnis van oortredinge verkondig.
5 En die hele Aarde van JeHûWdah en die inwoners van Jerusalem het uitgegaan na hom toe, en almal is deur hom gewas/gedoop in die Jordaanrivier met belydenis van hulle oortredinge.
6 En JeHĂŽWganan was gekleed met kameelhare en ân leergord om sy heupe, en hy het sprinkane en wilde heuning geĂ«et.
7 En hy het verkondig en gesĂȘ: Hy wat sterker is as ek, kom na my, en ek is nie waardig om neer te buk en Sy skoenriem los te maak nie.
8 Ek het julle wel in water gewas/gedoop, maar Hy sal julle vervul met die Gees van die Apartheid.
Wassing en versoeking van JaHWĂšshua.
9 EN in daardie dae het JaHWÚshua van Nåsaret in Galiléa gekom en is deur JeHÎWganan in die Jordaan gewas/gedoop.
10 En dadelik toe Hy opklim uit die water, sien Hy die Hemele skeur en die Gees soos ân duif op Hom neerdaal.
11 En daar het ân Stem uit die Hemele gekom: U IS MY GELIEFDE SEUN IN WIE EK âN WELBEHAE HET. [Odes van Salomo 24:1-2]
12 En dadelik het die Gees Hom uitgedryf in die wildernis.
13 En Hy was daar in die wildernis veertig dae lank, terwyl Hy deur die Satan versoek is; en Hy was saam met die wilde diere, en die Boodskappers het Hom gedien.
Roeping van die eerste studente.
14 EN nadat JeHÎWganan oorgelewer was, het JaHWÚshua in Galiléa gekom en die goeie tyding van die Koninkryk van die Elohim verkondig
15 en gesĂȘ: Die tyd is vervul en die Koninkryk van die Elohim het naby gekom; bekeer julle en glo die goeie tyding.
16 En terwyl Hy langs die see van GalilĂ©a loop, sien Hy Simon en AndrĂ©as, sy broer, besig om ân net in die see uit te gooi; want hulle was vissers.
17 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Kom agter My aan, en Ek sal maak dat julle vissers van adamiete word.
18 En dadelik het hulle hul nette laat staan en Hom gevolg.
19 En toe Hy daarvandaan ân bietjie verder gaan, sien Hy Jakobus, die seun van SebedĂ©ĂŒs, en JeHĂŽWganan, sy broer, wat besig was om die nette in die skuit heel te maak.
20 En dadelik het Hy hulle geroep, en hulle het hul vader SebedĂ©ĂŒs met die gehuurde mense in die skuit laat staan en Hom gevolg.
Genesing van ân besetene in KapĂ©rnaĂŒm.
21 EN hulle het in KapĂ©rnaĂŒm gekom, en dadelik op die Sabbat het Hy in die vergadering ingegaan en begin leer.
22 En hulle was verslae oor Sy Leer, want Hy het hulle geleer soos een wat gesag het en nie soos die skrywers nie.
23 En daar was in hulle vergadering ân man met ân gees van besoedeling; en hy het uitgeskreeu
24 en gesĂȘ: Hou op! Wat het ons met U te doen, JaHWĂšshua, NasarĂ©ner? Het U gekom om ons te verdelg? Ek ken U, wie U is: die Aparte Een van die Elohim!
25 En JaHWĂšshua het hom bestraf en gesĂȘ: Bly stil en gaan uit hom uit!
26 En die gees van besoedeling het hom stuiptrekkings laat kry en met ân groot stem geskreeu en uit hom uitgegaan.
27 En almal was verbaas, sodat hulle onder mekaar vra en sĂȘ: Wat is dit? Watter nuwe leer is dit, dat Hy met gesag ook aan die geeste van besoedeling bevel gee en hulle Hom gehoorsaam is?
28 En die gerug aangaande Hom is dadelik versprei in die hele omtrek van Galiléa.
Genesing van die skoonmoeder van Petrus en ander siekes.
29 EN dadelik toe hulle uit die vergadering uitgegaan het, kom hulle saam met Jakobus en JeHÎWganan in die huis van Simon en Andréas.
30 En die skoonmoeder van Simon het siek gelĂȘ aan die koors; en dadelik het hulle Hom van haar gesĂȘ.
31 Daarop gaan Hy na haar, neem haar hand en rig haar op, en dadelik het die koors haar verlaat, en sy het hulle bedien.
32 En toe dit aand geword het en die son onder was, het hulle na Hom gebring almal wat ongesteld en van demone besete was.
33 En die hele stad het by die deur saamgekom.
34 En baie wat aan allerhande siektes gely het, het Hy gesond gemaak en baie demone uitgedryf en die demone nie toegelaat om te praat nie, omdat hulle Hom geken het.
35 En vroeg in die mĂŽre, nog diep in die nag, het Hy opgestaan en uitgegaan en na ân eensame plek vertrek en daar gebid.
36 En Simon en die wat by Hom was, het Hom gevolg.
37 En toe hulle Hom vind, sĂȘ hulle vir Hom: Almal soek U.
38 En Hy sĂȘ vir hulle: Laat ons na die naburige dorpe gaan, sodat Ek ook daar kan verkondig; want daarvoor het Ek uitgegaan.
39 En Hy het die hele Galiléa deur in hulle vergaderings verkondig en die demone uitgedryf.
Melaatse JisraEliet genees en gered.
40 EN daar kom ân melaatse na Hom toe wat Hom smeek en voor Hom op die knieĂ« val en vir Hom sĂȘ: As U wilen U die mag het om te suiwer, kan U my suiwer maak.
41 En JaHWĂšshua het vir hom innig jammer gevoel en die hand uitgesteek en hom aangeraak en vir hom gesĂȘ: Ek wil, word gesuiwer!
42 En toe Hy dit sĂȘ, het die melaatsheid hom dadelik verlaat, en hy is gesuiwer.
43 En nadat Hy hom ernstig aangespreek het, stuur Hy hom dadelik weg
44 en sĂȘ vir hom: Pas op dat jy aan niemand iets vertel nie, maar gaan vertoon jou aan die priester en bring nader vir jou wassing wat MoshĂš voorgeskryf het, tot ân getuienis vir hulle.
45 Maar hy het uitgegaan en begin om baie dinge rond te verkondig en die saak rugbaar te maak, sodat Hy nie meer openlik in ân stad kon ingaan nie; maar Hy was buite in verlate plekke, en hulle het van alle kante na Hom gekom.
Verlamde JisraEliet genees en gered.
1 EN nĂĄ ân paar dae het Hy weer in KapĂ©rnaĂŒm gekom, en die mense het gehoor dat Hy in die huis was.
2 En dadelik het baie saamgekom, sodat daar selfs by die deur nie meer plek was nie; en Hy was besig om aan hulle die Woord te verkondig.
3 En daar kom mense na Hom met ân verlamde man wat deur vier gedra word.
4 En toe hulle vanweĂ« die skare nie naby Hom kon kom nie, maak hulle die dak oop waar Hy was, en nadat hulle dit oopgebreek het, het hulle die bed waar die verlamde op lĂȘ, laat afsak.
5 En toe JaHWĂšshua hulle Geloof sien, sĂȘ Hy vir die verlamde: Seun, jou oortredinge is jou vergewe!
6 En sommige van die skrywers het daar gesit en in hulle harte geredeneer:
7 Waarom praat hierdie man sulke lasterlike dinge? Wie kan oortreding uitvee behalwe EEN, naamlik JaHWeH? [JeshaJaH 43:25]
8 En JaHWĂšshua het dadelik in Sy Gees geweet dat hulle by hulleself so redeneer, en Hy sĂȘ vir hulle: Wat redeneer julle oor hierdie dinge in jul harte?
9 Wat is makliker, om vir die verlamde te sĂȘ: Die oortredinge is jou vergewe! of om te sĂȘ: Staan op en neem jou bed op en loop?
10 Maar dat julle kan weet dat die Seun van die Adam mag het om op die Aarde oortredinge te vergewe - sĂȘ Hy vir die verlamde man:
11 Ek sĂȘ vir jou: Staan op, neem jou bed op en gaan na jou huis toe.
12 En dadelik staan hy op en neem sy bed op en gaan voor die oĂ« van almal uit, sodat almal verbaas was en Elohim vereer en sĂȘ: So iets het ons nog nooit gesien nie!
JaHWĂšshua bring die adamiete terug na die Wet.
13 EN Hy het weer uitgegaan langs die see, en die hele skare het na Hom gekom, en Hy het hulle geleer.
14 En toe Hy verbygaan, sien Hy Levi, die seun van AlfĂ©ĂŒs, by die tolhuis sit en sĂȘ vir hom: VOLG MY. En hy het opgestaan en Hom gevolg.
15 En terwyl Hy in sy huis aan tafel was, kom daar baie tollenaars en oortreders saam met JaHWĂšshua en Sy studente aan tafel; want daar was baie, en hulle het Hom gevolg.
16 En toe die skrywers en die FariseĂ«rs Hom saam met die tollenaars en oortreders sien eet, sĂȘ hulle vir Sy studente: Wat is dit dat Hy saam met die tollenaars en oortreders eet en drink?
17 En toe JaHWĂšshua dit hoor, sĂȘ Hy vir hulle: Die wat gesond is, het die geneesheer nie nodig nie, maar die wat ongesteld is. Ek het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar oortreders tot bekering.
Wat dit beteken om te vas.
18 EN die studente van JeHĂŽWganan en diĂ© van die FariseĂ«rs was besig om te vas. Toe kom hulle en sĂȘ vir Hom: Waarom vas die studente van JeHĂŽWganan en diĂ© van die FariseĂ«rs, maar U studente vas nie?
19 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Kan die seuns wat die Bruidskamer voorberei dan vas terwyl die Bruidegom by hulle is? So lank as hulle die Bruidegom by hulle het, kan hulle nie vas nie.
20 Maar daar sal dae kom wanneer die Bruidegom van hulle weggeneem word, en dan sal hulle vas, in daardie dae.
21 En niemand werk ân nuwe stuk lap op ân ou kleed nie; anders skeur sy nuwe aangelapte stuk van die oue af, en daar kom ân erger skeur.
22 En niemand gooi nuwe wyn in ou leersakke nie; anders sal die nuwe wyn die sakke laat bars, en die wyn loop uit en die sakke vergaan. Maar nuwe wyn moet in nuwe sakke gegooi word.
JaHWĂšshua, die Besitter van die Aarde, laat Sy studente Sy eiendom eet op die Sabbat.
23 EN terwyl Hy op die Sabbat deur die gesaaides loop, het Sy studente al gaande are begin pluk.
24 Toe sĂȘ die FariseĂ«rs vir Hom: Kyk, waarom doen hulle op die Sabbat wat nie geoorloof is nie?
25 En Hy sĂȘ vir hulle: Het julle nooit gelees wat Dawid gedoen het nie - toe hy in die nood was, en hy en die wat by hom was, honger gehad het -
26 hoe hy in die Huis van die Elohim gegaan het in die tyd van Abjater, die hoĂ«priester, en die toonbrode geĂ«et het wat vir niemand behalwe die priesters geoorloof is om te eet nie; en ook aan die wat saam met hom was, gegee het? [een_shemuel 21:6; LevĂtikus 24:5-9]
27 En Hy sĂȘ vir hulle: Die Sabbat is gemaak vir die adamiet, nie die adamiet vir die Sabbat nie.
28 Daarom is die Seun van die Adam Meester ook van die Sabbat.
Die man met die verdorde hand.
1Â EN Hy het weer in die vergadering gegaan, en dĂĄĂĄr was ân man met ân verdorde hand.
2 En hulle het Hom in die oog gehou, of Hy hom op die Sabbat gesond sou maak, sodat hulle Hom kon aankla.
3 En Hy sĂȘ vir die man met die verdorde hand: Staan op in hul midde.
4 Daarop sĂȘ Hy vir hulle: Is dit geoorloof om op die Sabbat goed of kwaad te doen, ân siel te red of dood te maak? Maar hulle het stilgebly.
5 En nadat Hy hulle rondom met toorn aangekyk het en tegelykertyd bedroef was oor die hardheid van hulle hart, sĂȘ Hy vir die man: Steek jou hand uit! En hy het haar uitgesteek, en sy hand is herstel, gesond soos die ander een.
6 Toe gaan die Fariseërs uit en hou dadelik raad met die Herodiane teen Hom, sodat hulle Hom sou kan ombring.
7 En JaHWĂšshua het met Sy studente teruggegaan na die see toe, en ân groot menigte het Hom gevolg uit GalilĂ©a en JeHĂ»Wdah
8 en Jerusalem en IdumĂ©a en van oorkant die Jordaan af. En die wat om Tirus en Sidon gewoon het, ân groot menigte, het na Hom gekom toe hulle hoor wat Hy alles doen.
9 En Hy het aan Sy studente gesĂȘ dat ân skuitjie altyd vir Hom moes klaar lĂȘ vanweĂ« die skare, sodat hulle Hom nie miskien sou verdring nie.
10 Want Hy het baie gesond gemaak, sodat almal wat vol kwale was, op Hom toegeloop het om Hom aan te raak.
11 En elke keer as die geeste van besoedeling Hom sien, het hulle voor Hom neergeval en geskreeu en gesĂȘ: U is die Seun van die Elohim!
12 En Hy het hulle herhaaldelik streng gebied om Hom nie bekend te maak nie.
Roeping van die twaalf Apostels.
13 EN Hy het op die berg geklim en na Hom geroep die wat Hy wou hĂȘ, en hulle het na Hom gekom.
14 En Hy het twaalf aangestel, sodat hulle saam met Hom kon wees en Hy hulle kon uitstuur om te verkondig
15 en mag te hĂȘ om siektes te genees en die demone uit te dryf.
16 En aan Simon het Hy die bynaam Petrus gegee;
17 en verder Jakobus, die seun van SebedĂ©ĂŒs, en JeHĂŽWganan, die broer van Jakobus - aan hulle het Hy die bynaam BoanĂ©rges gegee, dit is, seuns van die donder -
18 en AndrĂ©as en Filippus, en BartholomĂ©ĂŒs en MattithJaHĂ»W, en Thomas en Jakobus, die seun van AlfĂ©ĂŒs, en ThaddĂ©ĂŒs en Simon KananĂtes,
19 en Judas IskĂĄriot, hy wat Hom verraai het.
Lastering van die skrywers.
20 EN hulle het in ân huis gegaan, en ân skare het weer saamgekom, sodat hulle selfs nie brood kon eet nie.
21 Toe Sy mense dit hoor, gaan hulle uit om Hom in die hande te kry; want hulle het gesĂȘ: Hy is buite Sy sinne.
22 En die skrywers wat van Jerusalem af gekom het, het gesĂȘ: Hy het BeĂ«lsebul! en: Deur die prins van die demone dryf Hy die demone uit.
23 En Hy het hulle na Hom geroep en vir hulle deur gelykenisse gesĂȘ: Hoe kan die Satan die Satan uitdryf?
24 En as ân koninkryk teen homself verdeeld is, kan daardie koninkryk nie bly staan nie;
25 en as ân huis teen homself verdeeld is, kan daardie huis nie bly staan nie;
26 en as die Satan teen homself opstaan en verdeeld is, kan hy nie bly staan nie, maar hy kom tot ân einde.
27 Niemand kan in die huis van ân magtige ingaan en sy goed roof as hy nie eers die magtige boei nie; en dan sal hy sy huis berowe.
28 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, al die oortredinge sal die kinders van die adamiete vergewe word en al die lasterlike spraak wat hulle ookal uitgespreek het;
29 maar wie teen die Gees van die Apartheid gelaster het, het geen vergifnis tot in ewigheid nie, maar is skuldig aan die ewige oordeel -
30 omdat hulle gesĂȘ het: Hy het ân gees van besoedeling.
âWant elkeen wat die wil van Die Hemelse VADER doen, diĂ© is My broer en My suster en moeder.â
31 SY broers en Sy moeder het toe gekom, en terwyl hulle buite staan, stuur hulle na Hom om Hom te roep.
32 En ân skare het rondom Hom gesit. Hulle sĂȘ toe vir Hom: U moeder en U broers soek U daarbuite.
33 En Hy antwoord hulle en sĂȘ: Wie is My moeder of My broers?
34 En Hy kyk rond na die wat rondom Hom sit, en sĂȘ: DĂĄĂĄr is My moeder en My broers!
35 Want elkeen wat die Wil van die Elohim doen, dié is My broer en My suster en moeder.
Gelykenis van die saaier.
1Â EN Hy het nog ân maal by die see begin leer; en ân groot menigte het by Hom saamgekom, sodat Hy in die skuit geklim en op die see gaan sit het, en die hele skare was op die land by die see.
2 En Hy het hulle baie dinge geleer deur gelykenisse en vir hulle in Sy lering gesĂȘ:
3 Luister! ân Saaier het uitgegaan om te saai.
4 En terwyl hy saai, het ân deel langs die pad geval, en die voĂ«ls van die Hemele het gekom en hom opgeĂ«et.
5 En ân ander deel het op ân rotsagtige plek geval waar hy nie baie grond gehad het nie; en dadelik het hy opgekom, omdat hy geen diepte van grond gehad het nie.
6 En toe die son opgaan, is hy verskroei; en omdat hy geen wortel gehad het nie, het hy verdroog.
7 En ân ander deel het in die dorings geval, en die dorings het opgekom en hom verstik; en hy het geen vrug opgelewer nie.
8 En ân ander deel het in die gesuiwerde Adamah [die adamiet se Aarde] geval, en hy het vrug opgelewer; want hy het opgekom, en gegroei, en hy het gedra: een dertig- en een sestig- en een honderdvoudig. (GenĂ©sis26:12)
9 En Hy sĂȘ vir hulle: Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.
JaHWĂšshua verklaar die gelykenis van die saaier.
10 EN toe Hy alleen was, het die wat saam met die twaalf rondom Hom was, Hom na die gelykenis gevra.
11 En Hy sĂȘ vir hulle: Aan julle is dit gegee om die verborgenheid van die Koninkryk van die Elohim te ken, maar vir hulle wat buite is, kom alles deur gelykenisse,
12 sodat hulle nie sien met hul oë en met hul ore nie hoor en hul hart nie verstaan nie, en hulle hul nie bekeer en gesond word nie. [JeshaJaH 6:9, 10]
13 En Hy sĂȘ vir hulle: Begryp julle nie hierdie gelykenis nie? En hoe sal julle al die gelykenisse verstaan?
14 Die saaier saai die Woord.
15 En dit is hulle wat langs die pad is - waar die Woord gesaai word, maar sodra hulle Hom gehoor het, kom die Satan dadelik en neem die Woord weg wat in hulle harte gesaai is.
16 Net so ook is hulle by wie op rotsagtige plekke gesaai word - wat, as hulle die Woord hoor, Hom dadelik met blydskap aanneem,
17 maar geen wortel in hulleself het nie; hulle is net vir ân tyd. Later as daar verdrukking of vervolging kom ter wille van die Woord, struikel hulle dadelik.
18 En hulle by wie in die dorings gesaai word - dit is hulle wat die Woord hoor, [Spreuke 22:5]
19 en die sorge van hierdie tyd en die verleiding van die rykdom en die begeerlikhede in verband met die ander dinge kom in en verstik die Woord, en hy word onvrugbaar.
20 En dit is hulle by wie in die gesuiwerde Adamah [die adamiet se Aarde] gesaai is - hulle wat die Woord hoor en Hom aanneem en vrugte dra: een dertig- en een sestig- en een honderdvoudig.
Gelykenis van die lamp.
21 EN Hy het vir hulle gesĂȘ: Die lamp kom tog nie om onder die maatemmer of onder die bed gesit te word nie. Is hy nie om op die staander gesit te word nie?
22 Want daar is niks verborge wat nie openbaar sal word nie, en daar is niks weggesteek nie of dit moet in die lig kom. [Boekrol van Henog 9:5]
23 As iemand ore het om te hoor, laat hom hoor.
24 En Hy het vir hulle gesĂȘ: Pas op wat julle hoor; met die maat waarmee julle meet, sal vir julle gemeet word, en daar sal bygevoeg word vir julle wat hoor.
25 Want wie het, vir hom sal gegee word; en wie nie het nie, van hom sal weggeneem word ook wat hy het.
Gelykenis van die saad.
26 EN Hy het gesĂȘ: So is die Koninkryk van Elohim, soos wanneer ân adamiet die saad in die Adamah [die adamiet se Aarde] gooi;
27 en hy gaan slaap en staan op, nag en dag, en die saad spruit uit en word groot - hoe, weet hy self nie.
28 Want vanself bring die Aarde vrug voort, eers ân halm, dan ân aar, dan die volle koring in die aar.
29 En wanneer die vrug dit toelaat, steek hy die sekel dadelik in, omdat die oes daar is.
Gelykenis van die mosterdsaad.
30 EN Hy het gesĂȘ: Waarmee moet ons die Koninkryk van die Elohim vergelyk, of met watter soort gelykenis moet ons haar voorstel?
31 Sy is soos ân mosterdsaad, wat die kleinste is van al die soorte saad op die Aarde wanneer Sy in die Adamah [die adamiet se Aarde] gesaai is;
32 en wanneer Sy gesaai is, kom Sy op en word groter as al die groentesoorte en maak groot takke, sodat die voëls van die Hemele onder Haar skaduwee nes kan maak.
33 En met baie sulke gelykenisse het Hy die Woord tot hulle gespreek volgens wat hulle kon verstaan;
34 en sonder gelykenis het Hy tot hulle nie gespreek nie; maar afsonderlik het Hy vir Sy studente alles uitgelĂȘ.
JaHWĂšshua maak die storm stil.
35 EN toe dit aand geword het op daardie dag, het Hy vir hulle gesĂȘ: Laat ons oorvaar na die ander kant.
36 En hulle het die skare verlaat en Hom, net soos Hy was, saamgeneem in die skuit; en daar was ook ander skuitjies by Hom.
37 En ân groot stormwind het opgekom, en die golwe het in die skuit geslaan, sodat sy al vol wou word.
38 Maar Hy was agter op die skuit aan die slaap op die kussing. En hulle het Hom wakker gemaak en vir Hom gesĂȘ: Meester, gee U nie om dat ons vergaan nie?
39 En Hy het opgestaan en die wind bestraf en vir die see gesĂȘ: Swyg, wees stil! En die wind het gaan lĂȘ, en daar het ân groot stilte gekom. [Psalm 107:29]
40 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Waarom is julle so bang? Hoe het julle dan geen Geloof nie?
41 En ân groot Vrees het hulle oorweldig, en hulle het vir mekaar gesĂȘ: Wie is Hy tog, dat selfs die wind en die see Hom gehoorsaam is!
Die besetene van GĂĄdara.
1 EN hulle het aan die oorkant van die see gekom in die Aarde van die Gadaréners.
2 En toe Hy uit die skuit gaan, kom daar dadelik uit die grafte Hom tegemoet ân man met ân gees van besoedeling,
3 wat sy verblyf in die grafte gehad het. En niemand kon selfs met kettings hom bind nie;
4 want hy was dikwels met voetboeie en kettings gebind, en die kettings is deur hom uitmekaar geruk en die voetboeie stukkend gebreek; en niemand was in staat om hom te tem nie.
5 En altyd, nag en dag, het hy aangehou om te skreeu op die berge en in die grafte en homself met klippe stukkend te slaan.
6 En toe hy JaHWĂšshua van ver af sien, hardloop hy en val voor Hom neer
7 en skreeu met ân groot stem en sĂȘ: Wat het ek met U te doen, JaHWĂšshua, Seun van El die Hoogste El? Ek besweer U by Elohim om my nie te pynig nie.
8 Want Hy het vir hom gesĂȘ: Gees van besoedeling , gaan uit die man uit!
9 En Hy vra hom: Wat is jou naam? En hy antwoord en sĂȘ: Legio is my naam, want ons is baie.
10 Toe smeek hy Hom dringend om hulle nie uit die Aarde weg te stuur nie.
11 En dĂĄĂĄr teen die berge het ân groot trop varke gewei,
12 en al die geeste van besoedeling het Hom gesmeek en gesĂȘ: Stuur ons in die varke, sodat ons in hulle kan vaar.
13 En JaHWĂšshua het hulle dit dadelik toegelaat; en die geeste van besoedeling het uitgegaan en in die varke gevaar, en die trop - daar was omtrent tweeduisend - het van die krans af in die see gestorm en in die see verdrink.
14 En die wagters van die varke het gevlug en dit in die stad en in die buitewyke vertel; en hulle het uitgekom om te sien wat daar gebeur het.
15 Toe kom hulle by JaHWĂšshua en sien die besetene sit, gekleed en by sy verstand - die een wat die legioen gehad het. En hulle was bevrees.
16 Die wat dit gesien het, vertel toe aan hulle hoe dit met die besetene gegaan het, en ook van die varke.
17 En hulle het Hom begin smeek om weg te gaan uit hulle gebied.
18 En toe Hy in die skuit klim, het die man wat van die demone besete gewees het, Hom gesmeek om by Hom te kan bly.
19 Maar JaHWĂšshua het hom dit nie toegelaat nie, maar vir hom gesĂȘ: Gaan na jou huis na jou mense toe, en vertel hulle watter groot dinge JaHWeH aan jou gedoen het, en dat Hy jou barmhartig was.
20 En hy het weggegaan en in DekĂĄpolis begin verkondig watter groot dinge JaHWĂšshua aan hom gedoen het, en almal was verwonderd.
JaHWĂšshua genees ân vrou van bloedvloeiing. JaĂŻrus se dogter word opgewek.
21 EN toe JaHWĂšshua weer in die skuit oorgevaar het na die ander kant, het ân groot menigte by Hom vergader. En Hy was by die see.
22 En daar kom een van die owerstes van die vergadering met die naam van JaĂŻrus; en toe hy Hom sien, val hy aan Sy voete neer
23 en smeek Hom dringend en sĂȘ: My dogtertjie is op haar uiterste; kom lĂȘ haar die hande op, sodat sy gesond kan word, en sy sal lewe.
24 En Hy het saam met hom gegaan. En ân groot menigte het Hom gevolg en Hom verdring.
25 En ân sekere vrou wat twaalf jaar lank bloedvloeiing gehad het
26 en veel onder baie geneeshere gely en al haar besittings uitgegee het sonder om enige baat te vind, maar eerder erger geword het,
27 het van JaHWĂšshua gehoor en onder die skare van agter gekom en Sy kleed aangeraak;
28 want sy het gesĂȘ: As ek maar Sy klere kan aanraak, sal ek gesond word.
29 En dadelik het die fontein van haar bloed opgedroog, en sy het aan haar liggaam bemerk dat sy van haar kwaal genees was.
30 En dadelik toe JaHWĂšshua in Homself die Krag gewaar word wat van Hom uitgegaan het, draai Hy Hom om onder die skare en sĂȘ: Wie het My klere aangeraak?
31 En Sy studente antwoord Hom: U sien dat die skare U verdring, en U sĂȘ: Wie het My aangeraak?
32 Toe kyk Hy rond om haar te sien wat dit gedoen het.
33 Die vrou, wat gevrees en gebeef het omdat sy wis wat met haar gebeur het, kom toe en val voor Hom neer en vertel Hom die hele waarheid.
34 En Hy sĂȘ vir haar: Dogter, jou Geloof het jou gered. Gaan in vrede en wees van jou kwaal genees.
35 Terwyl Hy nog spreek, kom daar mense van die owerste van die vergadering se huis en sĂȘ: U dogter is dood. Waarom val u die Meester nog lastig?
36 Maar dadelik, toe JaHWĂšshua die woord hoor wat gespreek is, sĂȘ Hy vir die owerste van die vergadering: Moenie vrees nie; glo net.
37 En Hy het niemand toegelaat om saam met Hom te gaan nie, behalwe Petrus en Jakobus en JeHĂŽWganan, die broer van Jakobus.
38 En Hy kom in die huis van die owerste van die vergadering en sien ân rumoer: mense wat baie ween en huil.
39 En toe Hy binnegaan, sĂȘ Hy vir hulle: Waarom gaan julle so te kere en ween julle? Die kind is nie dood nie, maar slaap.
40 En hulle het Hom uitgelag. Maar Hy het almal uitgedryf en die vader van die kind saamgeneem en die moeder en die wat by Hom was, en ingegaan waar die kind lĂȘ.
41 Toe gryp Hy die hand van die kind en sĂȘ vir haar: Talita, kuwm! wat, as dit vertaal [uit Aramees] word, beteken: Dogtertjie, Ek sĂȘ vir jou, staan op!
42 En die dogtertjie het dadelik opgestaan en begin rondloop, want sy was twaalf jaar oud. En hulle was uitermate verbaas.
43 En Hy het hulle met nadruk beveel dat niemand dit moes weet nie, en gesĂȘ dat daar vir haar iets te ete gegee moes word.
JaHWĂšshua in NĂĄsaret verag.
1Â EN Hy het daarvandaan weggegaan en in Sy vaderstad gekom, en Sy studente het Hom gevolg.
2 En toe dit Sabbat geword het, begin Hy in die vergadering te leer, en baie wat Hom gehoor het, was verslae en sĂȘ: Waar kry Hy hierdie dinge vandaan, en watter Wysheid is aan Hom gegee, dat ook sulke kragte deur Sy hande plaasvind?
3 Is Hy nie die timmerman, die seun van Mirjam, en die broer van Jakobus en Joses en Judas en Simon nie? En is Sy susters nie hier by ons nie? En hulle het aanstoot aan Hom geneem.
4 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: ân Profeet is nie ongeĂ«erd nie, behalwe in Sy vaderland en onder Sy familie en in Sy huis.
5 En Hy kon daar geen Krag doen nie, behalwe dat Hy ân paar siekes die hande opgelĂȘ en hulle gesond gemaak het.
6 En Hy was verwonderd oor hulle wantroue. Daarop het Hy die dorpe rondom deurgegaan en geleer.
Die sending van die twaalf.
7 EN Hy het die twaalf na Hom geroep en hulle twee-twee begin uitstuur en het hulle mag gegee oor die geeste van besoedeling ,
8 en hulle bevel gegee om niks vir die pad saam te neem nie as net ân stok alleen - geen reissak, geen brood, geen geld in die beurs nie,
9 maar skoene aan die voete; en: Julle moet nie twee kledingstukke aantrek nie. [Deuteronómium 22:11]
10 En Hy het vir hulle gesĂȘ: Waar julle ook al in ân huis mag kom, bly dĂĄĂĄr totdat julle daarvandaan vertrek.
11 En almal wat julle nie ontvang of na julle luister nie, gaan daarvandaan weg en skud die stof onder julle voete af tot ân getuienis teen hulle. Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, dit sal vir Sodom en Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag as vir daardie stad.
12 En hulle het uitgegaan en verkondig dat die adamiete hulle moes bekeer.
13 En hulle het baie demone uitgedryf en baie siekes met olie gesalf en gesond gemaak.
Herodes vermoor JeHĂŽWganan die Wasser.
14 TOE koning Herodes dit hoor - want Sy naam het bekend geword - het hy gesĂȘ: JeHĂŽWganan die Wasser het uit die dode opgestaan, en daarom werk diĂ© kragte in Hom.
15 Ander het gesĂȘ: Hy is EliJaHĂ»W, en ander weer het gesĂȘ: Hy is ân Profeet of soos een van die Profete.
16 Maar toe Herodes dit hoor, sĂȘ hy: JeHĂŽWganan wat ek onthoof het, dit is hy; hy het uit die dode opgestaan.
17 Want Herodes self het gestuur en JeHÎWganan gevange geneem en hom in die gevangenis geboei, vanweë Heródias, die vrou van Filippus, sy broer, omdat hy met haar getrou het.
18 Want JeHĂŽWganan het aan Herodes gesĂȘ: Dit is u nie geoorloof om u broer se vrou te hĂȘ nie.
19 En HerĂłdias het ân oog op hom gehad en wou hom om die lewe bring en sy kon nie.
20 Want Herodes was bang vir JeHĂŽWganan, omdat hy wis dat hy ân regverdige en ân man van Apartheid was, en hy het hom beskerm; en nadat hy hom gehoor het, het hy baie dinge gedoen en graag na hom geluister.
21 En op die geskikte dag, toe Herodes op sy verjaarsdag vir sy groot manne en die owerstes oor duisend en die vernaamstes van GalilĂ©a ân maaltyd gegee het;
22 en toe die dogter van dieselfde HerĂłdias inkom en dans, en Herodes en die wat saam aan tafel was, behaag, sĂȘ die koning vir die meisie: Vra my net wat jy wil, en ek sal dit aan jou gee.
23 En hy het vir haar gesweer: Net wat jy my vra, sal ek jou gee, al was dit ook die helfte van my koninkryk.
24 Daarop gaan sy uit en sĂȘ vir haar moeder: Wat sal ek vra? Toe antwoord sy: Die hoof van JeHĂŽWganan die Wasser.
25 En dadelik gaan sy haastig in na die koning en vra en sĂȘ: Ek wil hĂȘ dat u my op die daad die hoof van JeHĂŽWganan die Wasser op ân skottel gee.
26 Toe word die koning baie bedroef, maar ter wille van die eed en die wat saam aan tafel was, wou hy haar nie afwys nie.
27 En die koning stuur dadelik een van sy lyfwag met die bevel om sy hoof te bring; en hy het gegaan en hom in die gevangenis onthoof
28 en sy hoof op ân skottel gebring en dit aan die meisie gegee, en die meisie het dit aan haar moeder gegee.
29 En toe sy studente dit hoor, het hulle gekom en sy lyk weggeneem en hom in ân graf neergelĂȘ.
Eerste vermeerdering van die brode.
30 EN die Apostels het by JaHWĂšshua saamgekom en Hom alles vertel wat hulle gedoen sowel as wat hulle geleer het.
31 En Hy sĂȘ vir hulle: Kom julle self in die eensaamheid na ân verlate plek en rus ân bietjie. Want daar was baie wat kom en gaan, en hulle het selfs geen geskikte tyd gehad om te eet nie.
32 En hulle het met die skuit vertrek na ân verlate plek in die eensaamheid.
33 En die skare het hulle sien weggaan, en baie het Hom herken en te voet van al die stede af daar saamgestroom en voor hulle uit gegaan en by Hom vergader.
34 En toe JaHWĂšshua uitklim, sien Hy ân groot menigte, en Hy het vir hulle innig jammer gevoel, omdat hulle soos skape sonder herder was, en Hy het hulle baie dinge begin leer.
35 En toe dit reeds laat geword het, kom Sy studente na Hom en sĂȘ: Die plek is verlate en dit is reeds laat.
36 Stuur hulle weg, sodat hulle na die buitewyke en dorpe rondom kan gaan om brood vir hulleself te koop, want hulle het niks om te eet nie.
37 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Gee julle aan hulle iets om te eet. En hulle sĂȘ vir Hom: Moet ons gaan en vir tweehonderd pennings brood koop en aan hulle gee om te eet?
38 En Hy sĂȘ vir hulle: Hoeveel brode het julle? Gaan kyk. En toe hulle dit te wete gekom het, sĂȘ hulle: Vyf, en twee visse.
39 En Hy het hulle beveel om almal klompies-klompies op die groen gras te laat sit.
40 En hulle het gaan sit in groepe van honderd en van vyftig.
41 Hy neem toe die vyf brode en die twee visse, kyk op na die Hemele en dank; en Hy breek die brode en gee hom aan Sy studente om hom aan hulle voor te sit. Ook die twee visse het Hy onder almal verdeel.
42 En almal het geëet en versadig geword;
43 en hulle het van die brokstukke twaalf mandjies vol opgetel, en van die visse.
44 En die wat van die brood geëet het, was omtrent vyfduisend manne.
JaHWĂšshua wandel op die see.
45 EN dadelik het Hy Sy studente gedwing om in die skuit te gaan en vooruit te vaar na die oorkant, na BetsĂĄida, onderwyl Hy die skare sou wegstuur.
46 En nadat Hy van hulle afskeid geneem het, het Hy na die berg gegaan om te bid.
47 En toe dit aand geword het, was die skuit in die middel van die see en Hy alleen op die land.
48 En Hy het gesien dat hulle swaar kry met roei, want die wind was teen hulle. En omtrent die vierde nagwaak het Hy na hulle gekom, al wandelende op die see. En Hy wou by hulle verbygaan.
49 En toe hulle Hom op die see sien loop, het hulle gemeen dat dit ân spook was en hard uitgeskreeu;
50 want hulle het Hom almal gesien en was ontsteld. Toe spreek Hy dadelik met hulle en sĂȘ vir hulle: Hou goeie moed, Ek Is; moenie vrees nie.
51 En Hy het by hulle in die skuit geklim, en die wind het gaan lĂȘ; en hulle was by hulleself uitermate verbaas en verwonderd.
52 Want hulle het by die wonder van die brode nie verstandig geword nie, omdat hulle hart verhard was.
53 En nadat hulle oorgevaar het, het hulle by die Aarde van GennĂ©saret aangekom en daar aan wal gaan lĂȘ.
54 En toe hulle uit die skuit gaan, het die adamiete Hom dadelik herken.
55 en hulle het in daardie hele omtrek rondgeloop en die wat ongesteld was, op bedde begin ronddra na die plek waar hulle hoor dat Hy is.
56 En waar Hy ook al ingegaan het in dorpe of stede of buitewyke, het hulle die wat ongesteld was, op die markpleine neergesit en Hom gesmeek om, al was dit maar die soom van Sy kleed, aan te raak; en almal wat Hom aangeraak het, het gesond geword.
Pasop vir die oorleweringe van die ou mense.
1 EN die Fariseërs en sommige van die skrywers wat van Jerusalem gekom het, het by Hom saamgekom;
2 en toe hulle sommige van Sy studente met vuil, dit is met ongewaste, hande sien brood eet, het hulle dit afgekeur.
3 Want die Fariseërs en al die Jode eet nie as hulle nie deeglik die hande gewas het nie, omdat hulle vashou aan die oorlewering van die oues.
4 En wanneer hulle van die mark kom, eet hulle nie as hulle nie gewas het nie; en baie ander dinge is daar wat hulle aangeneem het om te onderhou: die wassery van bekers en kanne en kopergoed en bedde.
5 Daarop stel die Fariseërs en die skrywers Hom die vraag: Waarom wandel U studente nie ooreenkomstig die oorlewering van die oues nie, maar eet brood met ongewaste hande?
6 En Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Tereg het JeshaJaHĂ»W oor julle, tweegesigte, geprofeteer soos geskrywe is: Omdat hierdie volk nader kom met hulle mond en My eer met hulle lippe, terwyl hulle hul hart ver van My hou,
7 sodat hulle vrees vir My ân aangeleerde gebod van sterflinge is. [JeshaJaH 29:13]
8 Want terwyl julle die Gebod van Elohim nalaat, hou julle aan die oorlewering van die sterflinge vas: die wassery van kanne en bekers, en ander dergelike dinge van dieselfde aard doen julle baie.
9 En Hy sĂȘ vir hulle: Julle verstaan dit goed om die Gebod van Elohim opsy te sit en so julle oorlewering te onderhou.
10 Want MoshĂš het gesĂȘ: Eer jou vader en jou moeder; en: Hy wat vader of moeder vloek, moet sekerlik sterwe. (Exodus 20:12) (Exodus 21:17) LevĂtikus 20:9]
11 Maar julle sĂȘ: As ân adamiet aan vader of moeder sĂȘ: Enige voordeel wat u van my mag geniet, is ân korban, dit is ân bydrae -
12 dan laat julle hom nie meer toe om iets vir sy vader of sy moeder te doen nie.
13 So maak julle dan die Woord van Elohim kragteloos deur julle oorlewering wat julle onderhou het; en dergelike dinge van dieselfde aard doen julle baie.
14 En Hy het die hele skare na Hom geroep en vir hulle gesĂȘ: Luister almal na My en verstaan.
15 Daar is niks wat van buite af in die adamiet ingaan wat hom vuil kan maak nie; maar die dinge wat van hom uitgaan, dĂt is die dinge wat die adamiet vuil maak.
16 As iemand ore het om te hoor, laat hom hoor!
17 En toe Hy van die skare af in ân huis gekom het, vra Sy studente Hom oor die gelykenis.
18 En Hy sĂȘ vir hulle: Is julle ook so sonder verstand? Begryp julle nie dat alles wat van buite af in die adamiet ingaan, hom nie vuil kan maak nie,
19 omdat dit nie ingaan in sy hart nie, maar in die maag, en dit gaan in die heimlikheid uit en suiwer al die voedsel ?
20 En Hy sĂȘ: Wat uit die adamiet uitgaan, dit maak die adamiet vuil.
21 Want van binne, uit die hart van die mense, kom die besoedelde gedagtes, vermenging, verbastering, moord,
22 diewery, hebsug, vuilheid, bedrog, ontug, ân besoedelde oog, laster [teen Elohim], hoogmoed, dwaasheid.
23 Al hierdie besoedeling kom van binne uit en sy maak die adamiet vuil.
Die Siro-Feniciese vrou se dogter word genees.
24 EN Hy het opgestaan en daarvandaan na die gebied van Tirus en Sidon vertrek. En toe Hy in die huis gegaan het, wou Hy nie dat iemand dit sou weet nie; maar Hy kon nie verborge bly nie.
25 Want ân vrou wie se dogtertjie ân gees van besoedeling gehad het, het van Hom gehoor en gekom en voor Sy voete neergeval.
26 En sy was ân Griekse vrou, ân Siro-Feniciese van ras, en sy het Hom gevra om die demoon uit haar dogter uit te dryf.
27 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Laat eers die kinders versadig word; want dit is nie suiwer om die Brood van die kinders te neem en vir die honde te gooi nie.
28 En sy antwoord en sĂȘ vir Hom: Ja, Meester, maar die honde eet darem onder die tafel van die kinders se krummels.
29 En Hy sĂȘ vir haar: Ter wille van hierdie woord kan jy gaan; die demoon het uit jou dogter uitgevaar.
30 En toe sy huis toe gaan, vind sy dat die demoon uitgevaar het en dat haar dogter op die bed lĂȘ.
Genesing van ân doofstomme in DekĂĄpolis.
31 EN Hy het weer uit die gebied van Tirus en Sidon vertrek en na die see van Galiléa gegaan, deur die gebied van Dekåpolis.
32 Toe bring hulle na Hom ân dowe wat swaar praat, en smeek Hom om hom die hande op te lĂȘ.
33 En Hy neem hom opsy, weg van die skare, en steek Sy vingers in sy ore, en spuug en raak sy tong aan;
34 en nadat Hy opgekyk het na die Hemele, sug Hy en sĂȘ aan hom: Ăpathag, dit is: Gaan oop!
35 En dadelik het sy ore oopgegaan en die band van sy tong losgeraak, en hy het reg gepraat.
36 En Hy het hulle beveel om dit aan niemand te sĂȘ nie; maar hoe meer Hy hulle dit beveel, hoe meer het hulle dit verkondig.
37 En hulle was uitermate verslae en het gesĂȘ: Hy het alles goed gedoen: die dowes laat Hy hoor en die stommes praat.
Tweede vermeerdering van die brode.
1 IN diĂ© dae toe daar ân baie groot menigte was en hulle niks gehad het om te eet nie, het JaHWĂšshua Sy studente na Hom geroep en vir hulle gesĂȘ:
2 Ek voel innig jammer vir die skare, omdat hulle al drie dae by My bly en niks het om te eet nie.
3 En as Ek hulle honger huis toe stuur, sal hulle op die pad beswyk, want sommige van hulle kom van ver.
4 En Sy studente antwoord Hom: Waarvandaan sal ân mens hulle hier in die wildernis kan versadig met brood?
5 Toe vra Hy hulle: Hoeveel brode het julle? En hulle sĂȘ: Sewe.
6 En Hy gee aan die skare bevel om op die grond te gaan sit; daarop neem Hy die sewe brode, en nadat Hy gedank het, breek Hy hom en gee hom aan Sy studente om hom voor te sit; en hulle sit hom aan die skare voor.
7 Hulle het ook ân paar vissies gehad; en nadat Hy gedank het, sĂȘ Hy dat hulle haar ook moet voorsit.
8 En hulle het geëet en versadig geword en die oorskot van die brokstukke opgetel, sewe mandjies vol.
9 En die wat geëet het, was omtrent vierduisend. En Hy het hulle weggestuur.
Die suurdeeg van die Joodse Fariseërs.
10 EN dadelik het Hy met Sy studente in die skuit geklim en in die streke van DalmanĂșta gekom.
11 En die FariseĂ«rs het uitgegaan en met Hom begin redetwis en van Hom ân Teken uit die Hemele gevra om Hom te versoek.
12 Toe sug Hy swaar in Sy gees en sĂȘ: Waarom begeer hierdie saadlyn ân teken? Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, aan hierdie saadlyn sal sekerlik geen teken gegee word nie.
13 En Hy het hulle verlaat en weer in die skuit geklim en na die oorkant gegaan.
14 En hulle het vergeet om brode saam te neem, en het net een Brood by hulle in die skuit gehad.
15 En Hy het hulle beveel en gesĂȘ: Pas op, wees op julle hoede vir die suurdeeg van die FariseĂ«rs en die suurdeeg van Herodes.
16 Toe redeneer hulle onder mekaar en sĂȘ: Dit is omdat ons geen brode het nie.
17 En JaHWĂšshua merk dit en sĂȘ vir hulle: Waarom redeneer julle dat julle geen brode het nie? Begryp julle nie en verstaan julle nie? Het julle nog jul verharde hart?
18 Het julle oë en sien julle nie? En het julle ore en hoor julle nie?
19 En onthou julle nie toe Ek die vyf brode vir die vyfduisend gebreek het, hoeveel mandjies vol brokstukke julle opgetel het nie? Hulle sĂȘ vir Hom: Twaalf.
20 En die sewe vir die vierduisend - hoeveel mandjies vol brokstukke het julle opgetel? En hulle sĂȘ: Sewe.
21 Toe sĂȘ Hy vir hulle: Hoe verstaan julle dan nie!
Genesing van die blinde man in BetsĂĄida.
22 EN Hy het in BetsĂĄida gekom, en hulle het ân blinde man na Hom gebring en Hom gesmeek om hom aan te raak.
23 Hy neem toe die blinde by die hand en lei hom uit buitekant die dorp; en nadat Hy in sy oĂ« gespuug en hom die hande opgelĂȘ het, vra Hy hom of hy iets sien.
24 En hy kyk op en sĂȘ: Ek sien die mense, want ek sien hulle soos bome rondloop.
25 Daarna lĂȘ Hy weer die hande op sy oĂ« en laat hom opkyk, en hy is herstel en het almal van ver af duidelik gesien.
26 En Hy het hom na sy huis gestuur en gesĂȘ: Moenie in die dorp gaan of dit aan iemand in die dorp vertel nie.
Belydenis van Petrus.
27 EN JaHWĂšshua en Sy studente het uitgegaan na die dorpe van CesarĂ©a-FilĂppi; en op die pad vra Hy Sy studente en sĂȘ vir hulle: Wie sĂȘ die adamiete is Ek?
28 En hulle antwoord: JeHÎWganan die Wasser, en ander: EliJaHûW, en ander: Een van die Profete.
29 En Hy sĂȘ vir hulle: Maar julle, wie sĂȘ julle is Ek? En Petrus antwoord en sĂȘ vir Hom: U is die Gesalfde.
30 En Hy het hulle streng beveel om niemand van Hom te vertel nie.
31 Toe het Hy hulle begin leer dat die Seun van die Adam baie moet ly en verwerp word deur die oudstes en owerpriesters en skrywers en gedood word en nĂĄ drie dae opstaan.
32 En hierdie woord het Hy ronduit gespreek. En Petrus het Hom opsy geneem en Hom begin bestraf.
33 Maar Hy het Hom omgedraai, en terwyl Hy Sy studente aankyk, het Hy Petrus bestraf en gesĂȘ: Gaan weg agter My, Satan! Want jy bedink nie die dinge vir die Elohim nie, maar diĂ© van die adamiete.
Die JisraEliete nie skaam vir hulle Verlosser.
34 EN toe Hy die skare saam met Sy studente na Hom geroep het, sĂȘ Hy vir hulle: Wie agter My aan wil kom, moet homself ontsĂȘ en sy folterpaal opneem en My volg.
35 Want elkeen wat sy siel wil red, sal haar verloor; maar elkeen wat sy siel om My ontwil en om die goeie tyding ontwil verloor, hy sal haar red.
36 Want wat sal dit ân adamiet baat as hy die hele wĂȘreld win en aan sy siel skade ly?
37 Of wat sal ân adamiet gee as losprys vir sy siel?
38 Want elkeen wat hom vir My en My Woorde skaam in hierdie verbasterde en wettelose saadlyn, vir hom sal die Seun van die Adam Hom ook skaam wanneer Hy kom in die Glansrykheid van Sy VADER met Sy Boodskappers, die Apartes.
1Â EN Hy sĂȘ vir hulle: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, daar is sommige van die wat hier staan, wat die Dood sekerlik nie sal smaak voordat hulle die Koninkryk van Elohim met Krag sien kom het nie.
ân Besoek van die voorgeslag van JisraEl â MoshĂš en EliJaHĂ»W.
2 EN nĂĄ ses dae het JaHWĂšshua vir Petrus en Jakobus en JeHĂŽWganan saamgeneem en hulle alleen op ân hoĂ« berg in die eensaamheid geneem; en Hy het voor hulle van gedaante verander,
3 en Sy klere het geglans, baie wit soos sneeu, wit soos geen bleiker op Aarde dit kan maak nie.
4 En daar het aan hulle verskyn EliJaHûW saam met MoshÚ, en hulle was in gesprek met JaHWÚshua.
5 Toe spreek Petrus en sĂȘ vir JaHWĂšshua: my Meester, dit is goed dat ons hier is. Laat ons dan drie takskuilings maak: vir U een en vir MoshĂš een en vir EliJaHĂ»W een.
6 Want hy het nie geweet wat om te sĂȘ nie, want hulle was heeltemal verskrik.
7 En daar kom die Wolkkolom wat hulle oordek; en uit die Wolkkolom kom ân Stem wat sĂȘ: DIT IS MY GELIEFDE SEUN. LUISTER NA HOM!
8 En meteens kyk hulle rond en sien niemand meer by hulle nie, behalwe JaHWĂšshua alleen.
9 En onderwyl hulle van die berg afklim, gee Hy aan hulle bevel om aan niemand te vertel wat hulle gesien het voordat die Seun van die Adam uit die dode opgestaan het nie.
10 En hulle het die Woord vir hulleself gehou en onder mekaar gevra wat dit beteken om uit die dode op te staan.
11 En hulle vra Hom en sĂȘ: Waarom sĂȘ die skrywers dat EliJaHĂ»W eers moet kom?
12 Toe antwoord Hy en sĂȘ vir hulle: Sy is die Waarheid, EliJaHĂ»W kom eers om alles te herstel; en tog, hoe staan daar dan van die Seun van die Adam geskrywe dat Hy baie moet ly en verag word? [JeshaJaHĂ»W 53:3]
13 Maar Ek sĂȘ vir julle dat EliJaHĂ»W al gekom het, en hulle het aan hom gedoen alles wat hulle wou, soos van hom geskrywe is.
Die seun wat maansiek was.
14 EN toe Hy by die studente kom, sien Hy ân groot menigte om hulle, en skrywers wat met hulle redetwis.
15 En dadelik toe die hele skare Hom sien, was hulle baie verbaas en het na Hom gehardloop en Hom gegroet.
16 Daarop vra Hy die skrywers: Waarom redetwis julle met hulle?
17 En een uit die skare antwoord en sĂȘ: Meester, ek het my seun wat ân stomme gees het, na U gebring;
18 en waar hy hom ook aangryp, skeur hy hom; en hy kry skuim in die mond, en hy kners met sy tande en word styf; en ek het U studente gevra om hom uit te dryf, en hulle kon nie.
19 Toe antwoord Hy hom en sĂȘ: o Ongelowige geslag, hoe lank sal Ek by julle wees, hoe lank sal Ek julle verdra? Bring hom na My toe.
20 En hulle bring hom na Hom toe; en toe hy Hom sien, laat die gees hom dadelik stuiptrekkings kry, en hy val op die Aarde neer en rol rond met skuim in die mond.
21 Daarop vra Hy sy vader: Hoe lank is dit al dat dit hom oorgekom het? En hy sĂȘ: Van sy kindsdae af;
22 en dikwels het hy hom selfs in die vuur en in die water gegooi om hom dood te maak. Maar as U iets kan doen, ontferm U oor ons en help ons.
23 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Wat dit betref - as jy kan glo, alle dinge is moontlik vir die een wat glo.
24 En dadelik roep die vader van die kind met trane uit en sĂȘ: Ek glo, Meester, kom my wantroue te hulp!
25 En toe JaHWĂšshua sien dat ân skare bymekaar stroom, het Hy die gees van besoedeling bestraf en vir hom gesĂȘ: Jou stom en dowe gees, Ek gebied jou, gaan uit hom uit en kom nooit weer in hom nie.
26 En nadat hy geskreeu en hom baie stuiptrekkings laat kry het, het hy uitgegaan. En die seun het soos ân dooie geword, sodat baie gesĂȘ het: Hy is dood.
27 Maar JaHWĂšshua het hom by die hand gegryp en hom opgerig; en hy het opgestaan.
28 En toe Hy in die huis kom, vra Sy studente Hom afsonderlik: Waarom kon ons hom nie uitdrywe nie?
29 En Hy sĂȘ vir hulle: Hierdie tipe [gees] kan deur niks anders uitgaan as deur gebed en vas nie.
Die grootste in die Koninkryk van die Hemele.
30 EN hulle het daarvandaan weggegaan en verbygetrek deur GalilĂ©a; en Hy wou nie hĂȘ dat iemand dit moes weet nie.
31 Want Hy het Sy studente geleer en vir hulle gesĂȘ: Die Seun van die Adam word oorgelewer in die hande van die mense, en hulle sal Hom doodmaak; en nadat Hy gedood is, sal Hy die derde dag opstaan.
32 En hulle het die gesegde nie verstaan nie en was bang om Hom uit te vra.
33 En Hy het in KapĂ©rnaĂŒm gekom; en toe Hy in die huis was, vra Hy hulle: Wat het julle op die pad met mekaar geredeneer?
34 Maar hulle het stilgebly; want hulle het op die pad met mekaar gepraat oor wie die grootste is.
35 En toe Hy gaan sit het, roep Hy die twaalf en sĂȘ vir hulle: As iemand die eerste wil wees, moet hy die laaste van almal en almal se dienaar wees.
36 En Hy neem ân kindjie en laat hom in hul midde staan en slaan Sy arms om hom en sĂȘ vir hulle:
37 Elkeen wat een van sulke kindertjies ontvang in My Naam, ontvang My. En elkeen wat My ontvang, ontvang nie My nie, maar HOM wat My gestuur het.
âWie nie teen ons is nie, is vir ons.â
38 TOE antwoord JeHĂŽWganan Hom en sĂȘ: Meester, ons het iemand gesien wat in U Naam demone uitdryf en wat ons nie volg nie; en ons het hom belet, omdat hy ons nie volg nie.
39 Maar JaHWĂšshua sĂȘ: Moet hom nie belet nie, want daar is niemand wat ân Krag in My Naam sal doen en gou van My sal kan kwaadspreek nie;
40 want wie nie teen ons is nie, is vir ons.
41 Want elkeen wat vir julle in My Naam ân Beker water gee om te drink, omdat julle aan die Gesalfde behoort, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.
â⊠Dit is ân ewige Soutverbond voor die Aangesig van JaHWeH, vir jou en jou saad saam met jou.â [NĂșmeri 18:19]
42 EN elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in My glo, laat struikel, dit is beter vir hom as ân meulsteen om sy nek gehang en hy in die see gegooi word.
43 En as jou hand jou laat struikel, kap haar af. Dit is beter vir jou om vermink die lewe in te gaan, as om twee hande te hĂȘ en in die hel te gaan in die onuitbluslike vuur,
44 waar hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie.
45 En as jou voet jou laat struikel, kap haar af. Dit is beter vir jou om kreupel die lewe in te gaan, as om twee voete te hĂȘ en in die hel gewerp te word in die onuitbluslike vuur,
46 waar hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie.
47 En as jou oog jou laat struikel, pluk haar uit. Dit is beter vir jou om met een oog die Koninkryk van die Elohim in te gaan, as om twee oĂ« te hĂȘ en in die helse vuur gewerp te word,
48 waar hulle wurm nie sterf en die vuur nie uitgeblus word nie.
49 Want elkeen sal met Vuur gesout word en elke Slagdier sal met sout gesout word.
50 Die sout is goed, maar as die sout souteloos word, waarmee sal julle Hom smaaklik maak? Julle moet sout in julle hĂȘ en Vrede hou met mekaar. [NĂșmeri 18:19; 25:12; 2 Kronieke 13:5]
Oor die egskeiding.
1 EN Hy het opgestaan en daarvandaan deur die oorkant van die Jordaan na die gebied van JeHĂ»Wdah gegaan; en weer het ân skare by Hom vergader; en soos Hy gewoond was, het Hy hulle weer geleer.
2 Toe kom die FariseĂ«rs na Hom; en om Hom te versoek, stel hulle Hom die vraag of dit ân man geoorloof is om van sy vrou te skei?
3 Maar Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Wat het MoshĂš julle beveel?
4 En hulle sĂȘ: MoshĂš het toegelaat om ân skeibrief te skrywe en van haar te skei.
5 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: VanweĂ« die hardheid van julle harte het hy vir julle hierdie Gebod geskrywe,
6 maar van die begin van die skepping af het Elohim hulle man en vrou gemaak.
7 Om hierdie rede sal die man sy vader en moeder verlaat en sy vrou aankleef,
8 en hulle twee sal een vlees word, sodat hulle nie meer twee is nie, maar een vlees. (Genésis2:24)
9 Wat Elohim dan saamgevoeg het, mag geen adamiet skei nie.
10 En in die huis het Sy studente Hom weer oor dieselfde saak gevra.
11 En Hy sĂȘ vir hulle: Elkeen wat van sy vrou skei en die ander een trou, pleeg [die oortreding van] vermenging teen haar;Â (Exodus 20:14)
12 en as ân vrou van haar man skei en met die ander een trou, pleeg sy vermenging.
JaHWÚshua seën die kindertjies.
13 EN hulle het kindertjies na Hom gebring, dat Hy hulle kon aanraak; en die studente het die wat hulle gebring het, bestraf.
14 Maar toe JaHWĂšshua dit sien, het Hy hulle dit baie kwalik geneem en vir hulle gesĂȘ: Laat die kindertjies na My toe kom en verhinder hulle nie, want aan sulkes behoort die Koninkryk van die Elohim.
15 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, elkeen wat die Koninkryk van die Elohim nie soos ân kindjie ontvang nie, sal nooit in haar ingaan nie.
16 En Hy het Sy arms om hulle geslaan, Sy hande op hulle gelĂȘ en hulle geseĂ«n.
Lewe ter wille van die Koninkryk van Elohim.
17 EN toe Hy op die pad uitgaan, hardloop daar een na Hom toe en val voor Hom op die knieë en vra Hom: Goeie Meester, wat moet ek doen om die Ewige Lewe te beërwe?
18 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Waarom noem jy My goed? Niemand is goed nie, behalwe EEN, naamlik die Elohim.
19 Jy ken die Gebooie: Jy mag nie verbaster nie, Jy mag nie moor nie, Jy mag nie steel nie, jy mag geen valse getuienis teen jou naaste spreek nie, Jy mag jou [naaste nie verdruk] of beroof nie; eer jou vader en jou moeder. (Exodus 20) LevĂtikus 19:13, DeuteronĂłmium 5]
20 Maar hy antwoord en sĂȘ vir Hom: Meester, al hierdie dinge het ek onderhou van my jeug af.
21 En JaHWĂšshua het hom aangekyk en hom liefgekry en vir hom gesĂȘ: Een ding kom jy kort - gaan verkoop alles wat jy het, en gee dit aan die armes, en jy sal ân skat in die Hemele hĂȘ; kom dan hier, neem die folterpaal op en VOLG MY.
22 Maar hy het treurig geword oor dié Woord en bedroef weggegaan, want hy het baie besittings gehad.
23 Toe kyk JaHWĂšshua rond en sĂȘ vir Sy studente: Hoe beswaarlik sal hulle wat goed besit, in die Koninkryk van Elohim ingaan!
24 En die studente was verbaas oor Sy Woorde; maar JaHWĂšshua antwoord weer en sĂȘ vir hulle: Kinders, hoe swaar is dit vir die wat op hulle goed vertrou, om in die Koninkryk van die Elohim in te gaan!
25 Dit is makliker vir ân skeepstou om deur die oog van ân naald te gaan as vir ân ryk man om in die Koninkryk van die Elohim in te gaan.
26 En hulle was uitermate verslae en het vir mekaar gesĂȘ: Wie kan dan gered word?
27 Maar JaHWĂšshua het hulle aangekyk en geantwoord: By mense is dit onmoontlik, maar nie by Elohim nie; want by Elohim is alle dinge moontlik.
28 Toe begin Petrus vir Hom te sĂȘ: Kyk, ons het alles verlaat en U gevolg.
29 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, daar is niemand wat huis of broers of susters of vader of moeder of vrou of kinders of grond ter wille van My en van die Goeie Boodskap verlaat het nie,
30 of hy ontvang nou in hierdie tyd honderd maal soveel: huise en broers en susters en moeders en kinders en grond, saam met vervolginge, en in die tyd wat kom, die Ewige Lewe.
31 Maar baie wat eerste is, sal laaste wees, en die wat laaste is, eerste.
JaHWĂšshua gee Sy lewe as losprys vir baie, nie vir almal nie.
32 EN hulle was op die pad terwyl hulle opgaan na Jerusalem, en JaHWĂšshua het voor hulle uit gegaan, en hulle was verbaas; en terwyl hulle volg, het hulle gevrees. En Hy het weer die twaalf by Hom geneem en aan hulle begin vertel die dinge wat met Hom sou gebeur.
33 Kyk, sĂȘ Hy, ons gaan op na Jerusalem, en die Seun van die Adam sal oorgelewer word aan die owerpriesters en die skrywers, en hulle sal Hom tot die dood veroordeel en Hom oorlewer aan die nasies;
34 en hulle sal Hom bespot en Hom gésel en op Hom spuug en Hom doodmaak; en op die derde dag sal Hy opstaan. [JeshaJaH 50:6]
35 En Jakobus en JeHĂŽWganan, die seuns van SebedĂ©ĂŒs, het na Hom gekom en gesĂȘ: Meester, ons wil hĂȘ dat U vir ons moet doen wat ons U ook al mag vra.
36 En Hy sĂȘ vir hulle: Wat wil julle hĂȘ moet Ek vir julle doen?
37 En hulle antwoord Hom: Gee aan ons dat ons mag sit in U Glansrykheid, een aan U regter- en een aan U linkerhand.
38 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Julle weet nie wat julle vra nie. Kan julle die Beker drink wat Ek drink, en gewas/gedoop word met die wassing/doop waarmee Ek gewas/gedoop word?
39 En hulle antwoord Hom: Ons kan. Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Dis waar, die Beker wat Ek drink, sal julle drink, en met die was/doop waarmee Ek gewas/gedoop word, sal julle gewas/gedoop word;
40 maar om te sit aan My regter- en aan My linkerhand, berus nie by My om te gee nie, maar dit is vir hulle vir wie dit berei is.
41 En toe die tien dit hoor, begin hulle verontwaardig te word oor Jakobus en JeHĂŽWganan.
42 Maar JaHWĂšshua het hulle na Hom geroep en vir hulle gesĂȘ: Julle weet dat die wat gereken word as owerstes van die nasies, oor hulle heers, en dat hulle magtiges oor hulle gesag uitoefen;
43 maar so moet dit onder julle nie wees nie, maar elkeen wat onder julle groot wil word, moet julle dienaar wees.
44 En elkeen wat onder julle die eerste wil word, moet almal se dienskneg wees.
45 Want die Seun van die Adam het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en Sy Siel te gee as ân losprys vir baie.
Die blinde man van Jérigo se oë geopen.
46 EN hulle het in JĂ©rigo gekom. En toe Hy en Sy studente en ân aansienlike skare uit JĂ©rigo uitgaan, sit die blinde man, BartimĂ©ĂŒs, die seun van TimĂ©ĂŒs, langs die pad en bedel.
47 En toe hy hoor dat dit JaHWĂšshua die NasarĂ©ner was, begin hy om uit te roep en te sĂȘ: Seun van Dawid, JaHWĂšshua, wees my barmhartig!
48 En baie het hom bestraf, dat hy moet stilbly; maar hy het al harder uitgeroep: Seun van Dawid, wees my barmhartig!
49 Toe gaan JaHWĂšshua staan en sĂȘ dat hy geroep moes word; en hulle roep die blinde man en sĂȘ vir hom: Hou goeie moed, staan op! Hy roep jou.
50 En hy gooi sy oorkleed af, staan op en kom na JaHWĂšshua toe.
51 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Wat wil jy hĂȘ moet Ek vir jou doen? En die blinde man sĂȘ vir Hom: RabbĂłni, dat ek mag sien.
52 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Gaan, jou Geloof het jou gered. En dadelik het hy gesien en JaHWĂšshua op die pad gevolg.
âVerheug jou grootliks, o Dogter van Sion! Juig, o Dogter van Jerusalem! Kyk, U Koning kom na U; regverdig en ân oorwinnaar is Hy, nederig en Hy ry op ân esel - op ân jong esel, die vul van ân eselin.â [ZekarJaH 9:9]
1 EN toe hulle naby Jerusalem kom, by Bétfagé en Betånië, aan die Berg van die Olywe, stuur Hy twee van Sy studente uit
2 en sĂȘ vir hulle: Gaan na daardie dorp reg voor julle; en dadelik as julle in haar inkom, sal julle ân eselsvul vind wat vasgemaak is, waar geen adamiet op gesit het nie. Maak hom los en bring hom.
3 En as iemand vir julle sĂȘ: Waarom doen julle dit? moet julle antwoord: Die Meester het hom nodig; en dadelik sal hy hom hierheen stuur.
4 En hulle het gegaan en die vul by die deur, buite op die straat, vasgemaak gevind en hom losgemaak.
5 Daarop sĂȘ sommige van die wat daar staan, vir hulle: Wat maak julle dat julle die vul losmaak?
6 En hulle antwoord hul soos JaHWĂšshua beveel het. Toe laat hulle hul begaan.
7 En hulle het die vul na JaHWĂšshua gebring en hulle klere daarop gelĂȘ, en Hy het op hom gaan sit.
8 Toe gooi baie mense hulle klere op die pad oop, en ander kap takke van die bome af en strooi dit op die pad.
9 En die wat voor geloop en die wat gevolg het, het uitgeroep en gesĂȘ: JashĂ -na! GeseĂ«nd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH!
10 Geseënd is die Koninkryk wat kom in die Naam van JaHWeH, die koninkryk van ons vader Dawid! Jashà -na in die Hoogste El! [Psalm 118:25, 26]
11 En JaHWÚshua het in Jerusalem gekom en in die Tempel. En nadat Hy alles rondom bekyk het, en omdat dit al aand was, het Hy met die twaalf uitgegaan na Betånië.
Die verdroogde Vyeboom. JaHWĂšshua verwilder die Nagash/slanggeslag.
12 EN die volgende dag, onderwyl hulle uit Betånië gaan, het Hy honger gehad;
13 en toe Hy op ân afstand ân Vyeboom met blare sien, het Hy daarheen gegaan in die hoop om iets aan haar te vind; en toe Hy by haar kom, vind Hy niks as blare nie, want dit was nie die tyd van vye nie.
14 En JaHWĂšshua spreek en sĂȘ vir haar: Laat niemand ooit in der ewigheid van jou ân vrug eet nie! En Sy studente het dit gehoor.
15 En hulle het in Jerusalem gekom; en toe JaHWĂšshua in die Tempel ingaan, begin Hy om die wat in die Tempel verkoop en koop, uit te jaag; en die tafels van die geldwisselaars en die stoele van die duiweverkopers het Hy omgegooi;
16 en Hy het niemand toegelaat om enige voorwerp deur die Tempel te dra nie.
17 En Hy het geleer en vir hulle gesĂȘ: Is daar nie geskrywe: My Huis sal ân Huis van gebed genoem word vir al die stamme. Maar julle het hom ân rowerspelonk gemaak. [JeshaJaH 56:7, JirmeJaH 7:11]
18 En die skrywers en die owerpriesters het dit gehoor en gesoek hoe hulle Hom kon ombring; want hulle was bang vir Hom, omdat die hele skare verslae was oor Sy leer.
19 En toe dit laat word, het Hy uitgegaan buitekant die stad.
20 En toe hulle vroeg in die mĂŽre verbygaan, sien hulle die Vyeboom, verdroog van die wortels af.
21 En Petrus het onthou en vir Hom gesĂȘ: My Meester, kyk, die Vyeboom wat U vervloek het, is verdroog.
22 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Julle moet Geloof in die Elohim hĂȘ.
23 Want, voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat elkeen wat vir hierdie berg sĂȘ: Hef jou op en werp jou in die see - en nie in sy hart twyfel nie, maar glo dat wat hy sĂȘ, sal gebeur - hy sal verkry net wat hy sĂȘ.
24 Daarom sĂȘ Ek vir julle: Alles wat julle in die gebed vra, glo dat julle dit sal ontvang, en julle sal dit verkry.
25 En wanneer julle staan en bid, vergeef as julle iets teen iemand het, sodat julle Vader wat in die Hemele is, ook julle oortredinge mag vergewe.
26 Maar as julle nie vergewe nie, sal julle Vader wat in die Hemele is, ook julle oortredinge nie vergewe nie.
Die wassing van JeHĂŽWganan â die Nagash/slanggeslag mag nie weet nie.
27 EN hulle het weer in Jerusalem gekom. En terwyl Hy in die Tempel rondwandel, kom die owerpriesters en die skrywers en die oudstes na Hom
28 en sĂȘ vir Hom: Deur watter gesag doen U hierdie dinge, en wie het U diĂ© gesag gegee om dit te doen?
29 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Ek sal julle ook een ding vra, en antwoord julle My, dan sal Ek julle vertel deur watter gesag Ek hierdie dinge doen.
30 Die wassing/doop van JeHĂŽWganan, was dit uit die Hemele of uit mense? Antwoord My.
31 En hulle het by hulleself geredeneer en gesĂȘ: As ons sĂȘ: Uit die Hemele - sal Hy sĂȘ: Waarom het julle hom dan nie geglo nie?
32 Maar as ons sĂȘ: Uit mense - dan was hulle vir die volk bang, want almal het gedink dat JeHĂŽWganan werklik ân Profeet was.
33 En hulle antwoord en sĂȘ vir JaHWĂšshua: Ons weet nie. En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Dan vertel Ek julle ook nie deur watter gesag Ek hierdie dinge doen nie.
Voorstelling van hoe die Nagash/slanggeslag ons Gesalfde verwerp.
1Â TOE begin Hy deur gelykenisse vir hulle te sĂȘ: ân Man het ân Wingerd geplant en ân heining om Haar gesit en ân parskuip gegrawe en ân wagtoring gebou, en Hy het Haar aan landbouers verhuur en op reis gegaan.
2 En op die regte tyd het Hy ân dienskneg na die landbouers gestuur om van die landbouers uit die vrug van die Wingerd te ontvang;
3 maar hulle het hom geneem en geslaan en hom met leë hande weggestuur.
4 En weer het Hy ân ander dienskneg na hulle gestuur; en hom het hulle gestenig en aan die hoof gewond, hom skandelik behandel en teruggestuur.
5 En weer het Hy ân ander een gestuur, en hom het hulle doodgemaak; ook baie ander - sommige het hulle geslaan en ander doodgemaak.
6 Hy het toe nog een Seun gehad, Sy Geliefde, en Hom die laaste na hulle gestuur en gesĂȘ: Hulle sal My Seun hoogag.
7 Maar daardie landbouers het by hulleself gesĂȘ: Hy is die Erfgenaam; kom laat ons Hom doodmaak, en die Erfdeel sal ons sân wees.
8 En hulle het Hom geneem en doodgemaak en buitekant die Wingerd uitgewerp.
9 Wat sal die Eienaar van die Wingerd dan doen? Hy sal kom en die landbouers ombring en die Wingerd aan ander gee.
10 Het julle nie ook hierdie Skrifwoord gelees nie: Die Klip wat die bouers verwerp het, Sy het ân Hoeksteen geword? [Psalm 118:22]
11 Sy het van JaHWeH gekom en is wonderbaar in ons oë.
12 En hulle het probeer om Hom in die hande te kry, maar was bang vir die skare, want hulle het begryp dat Hy die gelykenis met die oog op hulle uitgespreek het. Daarop het hulle Hom verlaat en weggegaan.
Gee aan Elohim wat Hom toekom.
13 TOE stuur hulle na Hom sommige van die FariseĂ«rs en van die Herodiane om Hom op ân woord te betrap.
14 En hulle kom en sĂȘ vir Hom: Meester, ons weet dat U waaragtig is en U aan niemand steur nie; want U sien nie die persoon van mense aan nie, maar U leer die Weg van Elohim in Waarheid. Is dit geoorloof om aan die keiser belasting te betaal of nie? Moet ons betaal of moet ons nie betaal nie?
15 Maar Hy het hulle geveinsdheid geken en vir hulle gesĂȘ: Waarom versoek julle My? Bring vir My ân penning, dat Ek dit kan sien.
16 En hulle het dit gebring. En Hy sĂȘ vir hulle: Wie se beeld en opskrif is dit? En hulle antwoord Hom: Die keiser sân.
17 Toe antwoord JaHWĂšshua en sĂȘ vir hulle: Betaal aan die keiser wat die keiser toekom, en aan Elohim wat Elohim toekom. En hulle was verwonderd oor Hom.
JaHWeH die Elohey van die lewendes
18 TOE kom daar SadduseĂ«rs na Hom, die wat sĂȘ dat daar geen opstanding is nie, en hulle vra Hom en sĂȘ:
19 Meester, MoshĂš het ons voorgeskrywe: As iemand se broer sterwe en ân vrou agterlaat en geen kinders nalaat nie, moet sy broer sy vrou neem en ân nageslag vir sy broer verwek.
20 Nou was daar sewe broers, en die eerste het ân vrou geneem en gesterwe sonder om ân nageslag na te laat.
21 En die tweede het haar geneem en gesterwe, en hy het ook geen nageslag nagelaat nie; en die derde net so.
22 En al sewe het haar geneem en geen nageslag nagelaat nie. Laaste van almal het die vrou ook gesterwe.
23 In die opstanding dan, wanneer hulle opstaan, wie van hulle se vrou sal sy wees? - want al sewe het haar as vrou gehad.
24 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Is dit nie daarom dat julle dwaal dat julle die Skrifte en ook die Krag van El nie ken nie?
25 Want wanneer hulle uit die dode opstaan, trou hulle nie en word hulle nie in die huwelik uitgegee nie, maar is soos Boodskappers wat in die Hemele is.
26 En wat die dode betref, dat hulle opstaan - het julle nie gelees in die boek van MoshĂš, in die gedeelte oor die doringbos, hoe Elohim vir hom gesĂȘ het: Ek [is] die Elohey van Abraham en die Elohey van Isak en die Elohey van Jakob nie? (Exodus 3:6)
27 Hy is nie ân Elohey van dooies nie, maar ân Elohey van lewendes. Julle dwaal dus grootliks.
JaHWĂšshua bevestig dat die Gebooie nog steeds geldig is
28 EN toe een van die skrywers wat bygekom het, hulle hoor redetwis, en wis dat Hy hulle goed geantwoord het, vra hy vir Hom: Wat is die eerste Gebod van almal?
29 En JaHWĂšshua antwoord hom: Die eerste van al die Gebooie is: Hoor, JisraEl, JaHWeH, onse Elohey, JaHWeH [is] EEN;Â [DeuteronĂłmium 6:4]
30 en jy moet JaHWeH jou Elohey liefhĂȘ uit jou hele hart en uit jou hele siel en uit jou hele verstand en uit jou hele krag. Sy is die eerste Gebod. [DeuteronĂłmium 6:5]
31 En die tweede, hieraan gelyk, is dit: Jy moet jou naaste liefhĂȘ soos jouself. Daar is geen ander Gebod groter as sy nie. [LevĂtikus 19:18]
32 En die taalkundige sĂȘ vir Hom: Goed, Meester, U het met Waarheid gesĂȘ dat Elohey een is en daar geen ander is as Hy nie;
33 en om Hom lief te hĂȘ uit die hele hart en uit die hele verstand en uit die hele siel en uit die hele krag, en om die naaste lief te hĂȘ soos jouself, is meer as al die brandoffers en die slagdiere.
34 Toe JaHWĂšshua sien dat hy verstandig geantwoord het, sĂȘ Hy vir hom: Jy is nie ver van die Koninkryk van Elohim nie. En niemand het dit meer gewaag om Hom vrae te stel nie.
JaHWĂšshua die Priesterkoning.
35 EN terwyl JaHWĂšshua in die Tempel leer, antwoord Hy en sĂȘ: Hoe sĂȘ die skrywers dat die Gesalfde die seun van Dawid is?
36 Want Dawid self het deur die Gees van die Apartheid gesĂȘ: JaHWeH het tot My Meester gespreek: Sit aan My regterkant totdat Ek U vyande gemaak het ân Voetbank vir U voete. [Psalm 110:1]
37 Dawid self noem Hom dus Meester; waarvandaan is Hy dan sy seun? En die groot menigte het graag na Hom geluister.
Waarskuwing teen die skrywers.
38 EN Hy het aan hulle in Sy onderrig gesĂȘ: Pas op vir die skrywers wat graag in lang klere rondloop en van begroetinge op die markte hou
39 en van die voorste banke in die vergaderings en die voorste plekke by die maaltye -
40 hulle wat die huise van die weduwees opeet en vir die skyn lang gebede doen. Hulle sal ân swaarder oordeel ontvang.
Die aalmoes van die arm weduwee.
41 EN JaHWĂšshua het reg voor die skatkis gaan sit en gekyk hoe die skare geld in die skatkis gooi. En baie rykes het veel ingegooi.
42 En daar kom een arm weduwee en gooi twee geldstukkies in, dit is ân oortjie.
43 Toe roep Hy Sy studente na Hom en sĂȘ vir hulle: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hierdie arm weduwee het meer ingegooi as almal wat in die skatkis gegooi het.
44 Want hulle het almal uit hulle oorvloed ingegooi; maar sy het uit haar gebrek ingegooi alles wat sy gehad het, haar hele lewensonderhoud.
Die profetiese rede. Die begin van die smarte.
1Â EN toe Hy uit die Tempel uitgaan, sĂȘ een van Sy studente vir Hom: Meester, kyk watter klippe en watter geboue!
2 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Sien jy hierdie groot geboue? Daar sal sekerlik nie een klip op die ander gelaat word wat nie afgebreek sal word nie!
3 En toe Hy gaan sit het op die Berg van die Olywe, regoor die Tempel, vra Petrus en Jakobus en JeHÎWganan en Andréas Hom afsonderlik:
4 Vertel ons, wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die Teken wanneer al hierdie dinge volbring word?
5 En JaHWĂšshua antwoord hulle en begin te sĂȘ: Pas op dat niemand julle mislei nie.
6 Want baie sal onder My Naam kom en dit sĂȘ:Â Ek Is! En hulle sal baie adamiete mislei.
7 Maar wanneer julle hoor van oorloë en gerugte van oorloë, moet julle nie verskrik word nie, want dit moet kom. Maar dit is nog nie die einde nie.
8 Want die een nasie sal teen die ander opstaan, en die een koninkryk teen die ander; en daar sal aardbewings wees op verskillende plekke, en daar sal hongersnode wees en beroeringe. Hierdie dinge is ân begin van die smarte.
9 Maar wees julle vir julleself op die hoede, want hulle sal julle oorlewer aan regbanke, en in vergaderings sal julle geslaan word en voor goewerneurs en konings gebring word om My ontwil, vir hulle tot ân getuienis.
10 En die goeie tyding moet eers aan al die nasies verkondig word.
11 En wanneer hulle jul weglei om julle oor te lewer, moenie julle vooraf kwel oor wat julle sal spreek nie, en moenie daaroor dink nie; maar wat julle in dié uur gegee word, dit moet julle spreek; want dit is nie julle wat spreek nie, maar die Gees van die Apartheid.
12 En die een broer sal die ander tot die Dood oorlewer, en die vader sy kind, en die kinders sal teen hulle ouers opstaan en hulle doodmaak.
13 En julle sal deur almal gehaat word ter wille van My Naam. Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word.
âSelfs tot by die Vors van die skeppings-leĂ«rmag het dit groot geword, sodat die Voortdurende Hom ontneem en die fondament van sy Apartheidsplek neergewerp is.â [DaniEl 8:11]
14 EN wanneer julle die gruwel van die verwoesting, waarvan gespreek is deur die Profeet DaniEl, sien staan waar dit nie behoort nie - laat hom wat lees, oplet - dan moet die wat in JeHûWdah is, na die berge vlug;
15 en wie op die dak is, moet nie afkom in die huis en ook nie ingaan om iets uit sy huis weg te neem nie;
16 en wie op die grond is, moet nie omdraai na wat agter is om sy kleed weg te neem nie.
17 Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog, in daardie dae!
18 En bid dat julle vlug nie in die winter mag plaasvind nie.
19 Want daardie dae sal daar ân verdrukking wees soos daar nie gewees het van die begin van die skepping af wat Elohim geskape het tot nou toe, en ook nooit sal wees nie.
20 En as JaHWeH dié dae nie verkort het nie, sou geen vlees gered word nie; maar ter wille van die uitverkorenes wat Hy uitverkies het, het Hy dié dae verkort.
21 En as iemand dan vir julle sĂȘ: Kyk, hier is die Gesalfde! of: Kyk, daar! - moet dit nie glo nie.
22 Want daar sal valse gesalfdes en valse profete opstaan, en hulle sal tekens en wonders doen om, as dit moontlik was, ook die uitverkorenes te mislei.
23 Maar julle moet op jul hoede wees. Kyk, Ek het alles vir julle vooruit gesĂȘ.
Die profetiese rede (vervolg).
24 MAAR in daardie dae, nå dié verdrukking, sal die son verduister word, en die maan sal sy glans nie gee nie,
25 en die Sterre van die Hemele sal val, en die kragte wat in die Hemele is, sal geskud word. [JeshaJaH 24:20]
26 En dan sal hulle die Seun van die Adam op die Wolkkolom sien kom met groot Krag en Glansrykheid.
27 En dan sal Hy Sy Boodskappers uitstuur, en Hy sal Sy uitverkorenes uit die vier windstreke versamel, van die Einde van die Aarde af tot by die einde van die Hemele.
28 En leer van die Vyeboom hierdie gelykenis: Wanneer Haar tak al sag word en Haar blare uitbot, weet julle dat die somer naby is.
29 So weet julle ook, wanneer julle hierdie dinge sien gebeur, dat dit naby is, voor die deur.
30 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, hierdie saadlyn sal sekerlik nie tot niet gaan voordat al hierdie dinge gebeur het nie.
31 Die Hemele en die Aarde sal verbygaan, maar My Woorde sal nooit verbygaan nie.
32 Maar van daardie dag en dié uur weet niemand nie, ook nie die Boodskappers in die Hemele of die Seun nie, maar net die VADER.
Die profetiese rede (slot). Die waaksaamheid.
33 PAS op, waak en bid, want julle weet nie wanneer die tyd daar is nie.
34 Dit is soos ân man wat op reis is wat sy huis agtergelaat en sy diensknegte volmag gegee het, en vir elkeen sy werk, en aan die deurwagter bevel gegee het om te waak.
35 Waak dan, want julle weet nie wanneer die eienaar van die huis kom nie: in die aand of middernag of met die haangekraai of vroeg in die mĂŽre nie;Â [Psalm 102:14]
36 dat hy nie miskien skielik kom en julle aan die slaap vind nie.
37 En wat Ek vir julle sĂȘ, sĂȘ Ek vir almal: Waak!
Die owerpriesters hou raad.
1Â EN die Pasga en die Fees van die Ongesuurde Brode sou oor twee dae wees; en die owerpriesters en die skrywers het gesoek hoe hulle Hom met lis gevange kon neem en doodmaak.
2 Maar hulle het gesĂȘ: Nie op die Fees nie, sodat daar nie miskien ân oproer onder die volk kom nie.
Die maaltyd in Betånië.
3 EN toe Hy in BetĂĄniĂ« was, in die huis van Simon, die melaatse, terwyl Hy aan tafel was, kom daar ân vrou met ân albasterfles met egte, baie kosbare nardussalf; en sy breek die albasterfles en gooi haar op Sy hoof uit.
4 En daar was sommige wat by hulleself verontwaardig was en gesĂȘ het: Waarvoor het hierdie verkwisting van die salf plaasgevind?
5 Want sy kon vir meer as driehonderd pennings verkoop en die geld aan die armes gegee geword het. En hulle het teen haar uitgevaar.
6 Maar JaHWĂšshua sĂȘ: Laat haar staan; waarom val julle haar lastig? Sy het ân goeie werk aan My gedoen.
7 Want die armes het julle altyd by julle, en wanneer julle wil, kan julle aan hulle goed doen; maar My het julle nie altyd nie.
8 Wat sy kon, het sy gedoen. Sy het vooruit al My liggaam vir die begrafnis gesalf.
9 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, oral waar hierdie goeie tyding oor die hele wĂȘreld verkondig word, daar sal ook gespreek word van wat sy gedoen het, tot ân gedagtenis aan haar.
Saad van die Satan verraai ons Gesalfde.
10 EN Judas IskĂĄriot, een van die twaalf, het na die owerpriesters gegaan om Hom aan hulle oor te lewer.
11 En toe hulle dit hoor, was hulle bly en het belowe om hom geld te gee. En hy het na ân goeie geleentheid gesoek om Hom oor te lewer.
Die Verbond vir JisraEl vernuwe. âEn hierdie dag moet vir julle ân herinnering wees, en julle moet dit as ân Fees tot eer van JaHWeH vier. Julle moet dit in julle geslagte as ân ewige Instelling vier.â [Exodus 12:14]
12 EN op die dag voor die Fees van die Ongesuurde Brode, wanneer hulle gewoonlik die Pasga doodgebloei het, sĂȘ Sy studente vir Hom: Waar wil U hĂȘ moet ons hom gaan voorberei, dat U die Pasga kan eet?
13 En Hy stuur twee van Sy studente en sĂȘ vir hulle: Gaan na die stad toe; en ân man wat ân kruik water dra, sal julle tegemoetkom. Volg hom,
14 en waar hy ook mag ingaan, moet julle vir die eienaar van die huis sĂȘ: Die Meester laat weet: Waar is die kamer waar Ek met My studente die Pasga kan eet?
15 En hy sal julle ân groot bo-vertrek wys, in gereedheid gebring. Daar moet julle vir ons klaarmaak.
16 En Sy studente het gegaan en in die stad gekom en dit gevind soos Hy vir hulle gesĂȘ het; en hulle het die Pasga gereedgemaak.
17 En toe dit aand geword het, kom Hy met die twaalf.
18 En terwyl hulle aan tafel was en eet, sĂȘ JaHWĂšshua: Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, een van julle sal My verraai, een wat saam met My eet.
19 Toe het hulle begin om bedroef te word en een vir een aan Hom te sĂȘ: Is dit miskien ek? En ân ander een: Is dit miskien ek?
20 En Hy antwoord en sĂȘ vir hulle: Dit is een van die twaalf wat saam met My sy hand in die skottel insteek.
21 Die Seun van die Adam gaan wel heen soos daar van Hom geskrywe is; maar wee daardie man deur wie die Seun van die Adam verraai word! Dit sou vir hom goed gewees het as daardie man nie gebore was nie.
22 En terwyl hulle eet, neem JaHWĂšshua Brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy Hom en gee Hom aan hulle en sĂȘ: Neem, eet, Hy is My liggaam.
23 Toe neem Hy die Beker, en nadat Hy gedank het, gee Hy Haar aan hulle, en hulle het almal uit Haar gedrink.
24 En Hy sĂȘ vir hulle: Sy is My Bloed, die Bloed van die Nuwe Verbond, wat vir baie uitgestort word.
25 Voorwaar Ek sĂȘ vir julle, Ek sal nooit meer van die Vrug van die Wingerdstok drink nie, tot op daardie dag wanneer Ek Haar nuut sal drink in die Koninkryk van die Elohim.
26 En toe hulle die lofsang gesing het, het hulle uitgegaan na die Berg van die Olywe.
Petrus gewaarsku.
27 TOE sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle: Julle sal almal in hierdie nag aanstoot neem aan My; want daar is geskrywe: Slaan die Herder, sodat die skape verstrooi word [en Ek sal My Hand weer uitstrek oor die geringes]. [ZekarJaH 13:7]
28 Maar nadat Ek opgestaan het, sal Ek voor julle uit na Galiléa gaan.
29 En Petrus sĂȘ vir Hom: Al sal almal ook aanstoot neem, dan tog nie ek nie.
30 Daarop sĂȘ JaHWĂšshua vir hom: Voorwaar Ek sĂȘ vir jou, vandag, in hierdie nag, voordat die haan twee maal gekraai het, sal jy drie maal teen My getuig.
31 Maar hy het nog baie meer aangehou en gesĂȘ: Al moes ek saam met U sterwe, ek sal nooit teen U getuig nie! En net so het almal ook gesĂȘ.
JaHWÚshua in Getsémané.
32 TOE kom hulle in ân plek waarvan die naam GetsĂ©manĂ© was. En Hy sĂȘ vir Sy studente: Sit hier onderwyl Ek gaan bid.
33 En Hy neem Petrus en Jakobus en JeHĂŽWganan saam met Hom en begin ontsteld en benoud te word.
34 En Hy sĂȘ vir hulle: My Siel is diep bedroef tot die dood toe; bly hier en waak.
35 En toe Hy ân bietjie verder gegaan het, val Hy op die grond en bid dat, as dit moontlik was, diĂ© uur by Hom sou verbygaan.
36 En Hy sĂȘ: ABBA, VADER, alle dinge is vir U moontlik; neem hierdie Beker van My weg; nogtans nie wat Ek wil nie, maar wat U wil.
37 En Hy kom en vind hulle aan die slaap en sĂȘ vir Petrus: Simon, slaap jy? Was jy nie in staat om een uur te waak nie?
38 Waak en bid, dat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is wel gewillig, maar die vlees is swak.
39 Hy gaan toe weer weg en bid dieselfde woorde.
40 En toe Hy terugkom, vind Hy hulle weer aan die slaap, want hulle oë was swaar; en hulle het nie geweet wat om Hom te antwoord nie.
41 En Hy kom vir die derde keer en sĂȘ aan hulle: Slaap maar voort en rus. Dit is genoeg; die uur het gekom. Kyk, die Seun van die Adam word oorgelewer in die hande van die oortreders.
42 Staan op, laat ons gaan; kyk, hy is naby wat My verraai.
JaHWĂšshua word gevange geneem.
43 EN dadelik, terwyl Hy nog spreek, verskyn Judas wat een van die twaalf was, en saam met hom ân groot menigte met swaarde en stokke, gestuur deur die owerpriesters en die skrywers en die oudstes.
44 En Sy verraaier het ân teken met hulle afgespreek en gesĂȘ: Die een wat ek sal soen - dit is Hy; gryp Hom en neem Hom met sekerheid weg.
45 En toe hy kom, gaan hy dadelik na Hom en sĂȘ: My Meester, my Meester! en soen Hom.
46 Daarop slaan hulle hul hande aan Hom en gryp Hom.
47 En een van die wat daar gestaan het, het sy swaard uitgetrek en die dienskneg van die hoëpriester geslaan en sy oor afgekap.
48 En JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Het julle soos teen ân rower uitgetrek met swaarde en stokke om My gevange te neem?
49 Dag vir dag was Ek by julle in die Tempel besig om te leer, en julle het My nie gegryp nie. Maar die Skrifte moes vervul word.
50 Toe het almal Hom verlaat en gevlug.
51 En ân sekere jongman met ân linnedoek om sy naakte lyf het Hom gevolg; en die jongmanne het hom gegryp;
52 maar hy het die linnedoek laat staan en naak van hulle weggevlug.
JaHWĂšshua voor die Joodse Raad.
53 EN hulle het JaHWÚshua weggelei na die hoëpriester. En al die owerpriesters en die oudstes en die skrywers het by hom vergader.
54 En Petrus het Hom van ver af gevolg tot binne-in die paleis van die hoëpriester, en het saam met die dienaars gesit en hom by die vuur warm gemaak.
55 En die owerpriesters en die hele Raad het getuienis teen JaHWĂšshua gesoek om Hom dood te maak, en hulle het niks gevind nie;
56 want baie het vals teen Hom getuig en die getuienisse was nie eenders nie.
57 En sommige het opgestaan en vals teen Hom getuig en gesĂȘ:
58 Ons het Hom hoor sĂȘ: Ek sal hierdie Tempel wat met hande gemaak is, afbreek en in drie dae ân ander een opbou wat nie met hande gemaak is nie.
59 En selfs so was hulle getuienis nie eenders nie.
60 Toe staan die hoĂ«priester in hul midde op en vra JaHWĂšshua en sĂȘ: Antwoord U niks nie? Wat getuig hierdie manne teen U?
61 Maar Hy het stilgebly en geen antwoord gegee nie. Weer stel die hoĂ«priester Hom die vraag en sĂȘ vir Hom: Is U die Gesalfde, die Seun van die GeseĂ«nde?
62 En JaHWĂšshua sĂȘ:Â Ek Is. En u almal sal die Seun van die Adam aan die regterkant van die Krag sien sit en kom met die Wolkkolom van die Hemele.
63 Toe skeur die hoĂ«priester sy klere en sĂȘ: Wat het ons nog getuies nodig!
64 Julle het die laster teen Elohim gehoor; wat dink julle? En hulle het almal Hom veroordeel dat Hy die dood skuldig was.
65 En sommige het begin om op Hom te spuug en Sy aangesig toe te maak en Hom met die vuis te slaan en vir Hom te sĂȘ: Profeteer! En die dienaars het Hom met stokke geslaan. [Psalm 129:3; JeshaJaH 50:6; Boodskap van Petrus 1:9; MattithJaHĂ»W 27:30]
Petrus getuig teen JaHWĂšshua
66 EN terwyl Petrus onder in die binneplaas was, kom daar een van die diensmeisies van die hoëpriester,
67 en toe sy Petrus sien, besig om hom warm te maak, kyk sy na hom en sĂȘ: Jy was ook by die NasarĂ©ner, JaHWĂšshua.
68 Maar hy het dit ontken en gesĂȘ: Ek weet nie en begryp nie wat jy sĂȘ nie. En hy het buite na die voorplein gegaan; en die haan het gekraai.
69 En toe die diensmeisie hom weer sien, begin sy aan die wat daar staan, te sĂȘ: Hierdie man behoort by hulle.
70 Maar hy het dit weer ontken. En ân bietjie later weer sĂȘ die wat daar staan vir Petrus: Waarlik, jy behoort by hulle, want jy is ook ân GalilĂ©Ă«r en jou spraak is net so.
71 Toe begin hy homself te verwens en te sweer: Ek ken nie daardie Man van Wie julle praat nie.
72 En vir die tweede keer het die haan gekraai; en Petrus het die woord onthou wat JaHWĂšshua vir hom gesĂȘ het: Voor die haan twee maal gekraai het, sal jy drie maal teen My getuig het. En hy het in trane uitgebars.
JaHWĂšshua voor Pilatus.
1Â EN dadelik, vroeg in die mĂŽre, het die owerpriesters saam met die oudstes en skrywers en die hele Raad ân besluit geneem; en nadat hulle JaHWĂšshua geboei het, het hulle Hom weggelei en aan Pilatus oorgelewer.
2 En Pilatus het Hom gevra: Is U die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah? En Hy het geantwoord en vir hom gesĂȘ: U sĂȘ dit.
3 En die owerpriesters het baie beskuldigings teen Hom ingebring.
4 En Pilatus het Hom weer gevra en gesĂȘ: Antwoord U niks nie? Kyk hoe baie getuienisse hulle teen U inbring.
5 Maar JaHWĂšshua het niks meer geantwoord nie, sodat Pilatus hom verwonder het.
6 En op die Fees was hy gewoond om een gevangene, die een wat hulle gevra het, vir hulle los te laat.
7 En daar was ân sekere BarĂĄbbas wat met mede-oproermakers in die gevangenis was; en hulle het in die opstand ân moord begaan.
8 En die skare het geskreeu en begin vra dat hy vir hulle sou doen soos altyd.
9 Toe antwoord Pilatus en sĂȘ vir hulle: Wil julle hĂȘ dat ek vir julle die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah moet loslaat?
10 Want hy het geweet dat die owerpriesters Hom uit nydigheid oorgelewer het.
11 Maar die owerpriesters het die skare aangehits dat hy liewer BarĂĄbbas vir hulle moes loslaat.
12 Toe antwoord Pilatus weer en sĂȘ vir hulle: Wat wil julle dan hĂȘ moet ek doen met Hom wat julle Koning van die manne van JeHĂ»Wdah noem?
13 En hulle skreeu weer: Folter Hom!
14 Maar Pilatus sĂȘ vir hulle: Wat het Hy dan verkeerd gedoen? Hulle skreeu toe nog harder: Folter Hom!
15 En omdat Pilatus aan die skare hulle sin wou gee, het hy Baråbbas vir hulle losgelaat; en nadat hy JaHWÚshua laat gésel het, het hy Hom oorgelewer om gefolter te word.
16 Toe lei die soldate Hom weg in die binneplaas, dit is die goewerneur se paleis, en hulle roep die hele leërafdeling bymekaar
17 en trek Hom ân purperkleed aan en vleg ân kroon van dorings en sit haar vir Hom op;
18 en hulle begin Hom begroet: Wees gegroet, Koning van JeHûWdah!
19 En hulle slaan Hom met ân riet op die hoof en spuug op Hom en val op die knieĂ« en bring Hom hulde.
20 En toe hulle Hom bespot het, trek hulle Hom die purperkleed uit en trek Hom Sy eie klere aan; en hulle lei Hom weg om Hom te folter.
Slangsaad vermoor ons Gesalfde.
21 EN hulle het ân sekere Simon van CirĂ©ne wat van die veld af gekom het, die vader van Alexander en Rufus, gedwing om Sy folterpaal te dra.
22 En hulle het Hom gebring op die plek Ghulgholeth, dit is, as dit [uit Aramees] vertaal word: Plek van die Hoofskedel.
23 Toe gee hulle Hom wyn met mirre gemeng om te drink, maar Hy het dit nie geneem nie.
24 En nadat hulle Hom gefolter het, het hulle Sy klere verdeel deur die lot te werp oor wat elkeen moes kry.
25 En dit was die derde uur toe hulle Hom gefolter het.
26 En die opskrif van Sy beskuldiging was bokant Hom geskrywe: DIE KONING VAN DIE MANNE VAN JEHĂWDAH.
27 Hulle het ook twee rowers saam met Hom gefolter, een aan Sy regter- en een aan Sy linkerkant.
28 En die Skrif is vervul wat sĂȘ: [omdat Hy Sy siel uitgestort het in die Dood] en saam met die oortreders gereken was, terwyl Hy tog die skuld van baie gedra [en vir die opstandiges ingetree het]. [JeshaJaHĂ»W 53:12]
29 En die verbygangers het Hom gesmaad, terwyl hulle hul hoof skud en sĂȘ: Ha, U wat die Tempel afbreek en in drie dae opbou,
30 verlos Uself en kom af van die folterpaal!
31 En so het ook die owerpriesters saam met die skrywers gespot en vir mekaar gesĂȘ: Ander het Hy verlos, Homself kan Hy nie verlos nie.
32 Laat die Gesalfde, die Koning van JisraEl, nou van die folterpaal afkom, sodat ons kan sien en glo! Ook die wat saam met Hom gefolter is, het Hom beledig.
33 En toe dit die sesde uur was, kom daar duisternis oor die hele Aarde tot die negende uur toe.
34 En die negende uur het JaHWĂšshua met ân groot stem uitgeroep en gesĂȘ: Eli, Eli, LAMMA AZABAGTANI? wat, as dit [uit Aramees] vertaal word, beteken: My El, My El, waarom het U My verlaat? [Psalm 22:1]
35 En sommige van die wat daar staan, hoor dit en sĂȘ: Kyk, Hy roep na EliJaHĂ»W.
36 Toe hardloop een en maak ân spons vol asyn en sit dit op ân riet en laat Hom drink; en hy sĂȘ: Wag, laat ons sien of EliJaHĂ»W kom om Hom af te haal.
37 Maar JaHWĂšshua het met ân groot stem geroep en die laaste asem uitgeblaas.
38 En die voorhangsel van die Tempel het in twee geskeur van bo tot onder.
39 En toe die hoofman oor honderd wat daar reg voor Hom staan, sien dat Hy so uitgeroep en die laaste asem uitgeblaas het, sĂȘ hy: Waarlik, Hy was die Seun van Elohim.
40 En daar was ook vroue wat van ver af dit aanskou het. Onder hulle was Mirjam die Migdalieth ook, en Mirjam, die moeder van Jakobus, die kleine, en van Joses, en SalĂłme -
41 hulle wat Hom gevolg en Hom gedien het toe Hy in Galiléa was - en baie ander vroue wat saam met Hom opgegaan het na Jerusalem.
Die begrafnis.
42 EN toe dit aand geword het, omdat dit die voorbereiding was, dit is die dag voor die Sabbat,
43 kom daar ân vername raadslid, JĂŽWsef van ArimathĂ©a, wat self ook die Koninkryk van die Elohim verwag het; en hy waag dit om na Pilatus in te gaan en die liggaam van JaHWĂšshua te vra.
44 En Pilatus was verwonderd dat Hy al dood was, en hy het die hoofman oor honderd geroep en hom gevra of Hy al lank dood was.
45 En toe hy dit van die hoofman oor honderd verneem het, het hy die liggaam aan JĂŽWsef geskenk.
46 En hy het linne gekoop, en Hom afgehaal en in die linne toegedraai, en Hom neergelĂȘ in ân graf wat in ân rots uitgekap was. En hy het ân steen teen die opening van die graf gerol.
47 En Mirjam die Migdalieth en Mirjam, die moeder van Joses, het gesien waar Hy neergelĂȘ word.
JaHWĂšshua oorwin Satan en sy saad.
1Â EN toe die Sabbat verby was, het Mirjam die Migdalieth en Mirjam, die moeder van Jakobus, en SalĂłme reukwerk gekoop om Hom te gaan salf.
2 En baie vroeg op die eerste [dag] van die week, net na sonop, kom hulle by die graf.
3 En hulle sĂȘ vir mekaar: Wie sal vir ons die steen voor die opening van die graf wegrol?
4 En toe hulle opkyk, sien hulle dat die steen weggerol was, want sy was baie groot.
5 En toe hulle in die graf ingegaan het, sien hulle ân jongman, met ân lang wit kleed om, aan die regterkant sit, en hulle het baie geskrik.
6 En hy sĂȘ vir hulle: Moenie verskrik wees nie. Julle soek JaHWĂšshua die NasarĂ©ner wat gefolter is. Hy het opgestaan. Hy is nie hier nie. DĂĄĂĄr is die plek waar hulle Hom neergelĂȘ het.
7 Maar gaan sĂȘ vir Sy studente en vir Petrus dat Hy voor julle uit gaan na GalilĂ©a. Daar sal julle Hom sien soos Hy vir julle gesĂȘ het.
8 Toe gaan hulle haastig uit en vlug van die graf af weg. En bewing en ontsetting het hulle aangegryp. En hulle het vir niemand iets gesĂȘ nie, want hulle het gevrees.
Amein
[Vers 9-20 is ân invoeging wat nie in die oudste manuskripte voorkom nie nl. Codex Siniaticus, Vaticanus, Alexandrinus, Ephraemi Rescriptus]
Die vleeswording van die Woord, JaHWĂšshua.
1 IN die begin was die Woord, en die Woord was by die Elohim, en die Woord was Elohim. (Genésis1:1) 2 Ezra 6:38]
2 Hy was in die begin by die Elohim.
3 Alle dinge het deur Hom ontstaan, en sonder Hom het nie een ding ontstaan wat ontstaan het nie.
4 In Hom was lewe, en die lewe was die Lig van die adam.
5 En die Lig skyn in die Duisternis, en die Duisternis het Hom nie oorweldig nie.
6 Daar was ân man van die Elohim gestuur, wie se naam JeHĂŽWganan was.
7 Hy het tot ân getuienis gekom om van die Lig te getuig, sodat almal deur hom sou glo.
8 Hy was nie die Lig nie, maar hy moes van die Lig getuig.
9 Die ware Lig wat elke adamiet verlig, was aan kom in die wĂȘreld. [2 Ezra 2:35]
10 Hy was in die wĂȘreld, en die wĂȘreld het deur Hom ontstaan, en die wĂȘreld het Hom nie geken nie.
11 Hy het na Sy Eiendom gekom, en Sy Eiendom het Hom nie aangeneem nie.
12 Maar soveel van die wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van Elohim te word, aan hulle wat in Sy Naam glo;
13 wat nie uit die bloed of uit die wil van die vlees of uit die wil van ân man nie, maar uit Elohim gebore is.
14 En die Woord het Vlees geword en het onder ons vertoef - en ons het Sy Glansrykheid aanskou, ân Glansrykheid soos van die Eniggeborene wat van die VADER kom - vol van Barmhartigheid en Waarheid.
Die Getuienis van JeHĂŽWganan die Wasser.
15 JEHĂWGANAN getuig van Hom en roep en sĂȘ: Dit was Hy van wie ek gesĂȘ het: Hy wat nĂĄ my kom, het voor my geword, want Hy was eerder as ek.
16 En uit Sy volheid het ons almal ontvang, ja, Barmhartigheid op Barmhartigheid.
17 Want die Wet is deur MoshĂš gegee; die Barmhartigheid en die Waarheid het deur JaHWĂšshua die Gesalfde gekom.
18 Niemand het ooit die Elohim gesien nie; die eniggebore Seun wat in die Boesem van die VADER is, dié het HOM verklaar. (Exodus 33:20)
19 En dit is die getuienis van JeHÎWganan, toe die manne van JeHûWdah uit Jerusalem priesters en Leviete gestuur het om hom te vra: Wie is u?
20 En hy het erken en nie ontken nie, maar het erken: Ek is nie die Gesalfde nie.
21 Toe vra hulle hom: Wat dan? Is u EliJaHĂ»W? En hy sĂȘ: Ek is nie. Is u die Profeet? En hy antwoord: Nee.
22 Toe sĂȘ hulle vir hom: Wie is u? - dat ons antwoord kan gee aan die wat ons gestuur het. Wat sĂȘ u van uself?
23 Hy antwoord: Ek is die stem van een wat roep in die wildernis: Berei die Weg van JaHWeH maak gelyk [in die woestyn ân grootpad vir onse Elohey] soos JeshaJaHĂ»W, die Profeet, gesĂȘ het. [JeshaJaH 40:3]
24 En die wat gestuur was, was uit die Fariseërs.
25 En hulle vra hom en sĂȘ vir hom: Waarom was/doop u dan as u nie die Gesalfde of EliJaHĂ»W of die Profeet is nie?
26 JeHĂŽWganan antwoord hulle en sĂȘ: Ek was/doop in water, maar onder julle staan Hy vir wie julle nie ken nie -
27 dit is Hy wat nĂĄ my kom, wat voor my geword het, Wie se skoenriem ek nie waardig is om los te maak nie.
28 Dit het gebeur in BetĂĄbara, oorkant die Jordaan, waar JeHĂŽWganan besig was om te was/doop.
29 Die volgende dag sien JeHĂŽWganan, JaHWĂšshua na hom toe kom, en hy sĂȘ: DĂĄĂĄr is die Lam van die Elohim wat die oortredinge van die wĂȘreld sal dra!
30 Dit is Hy van wie ek gesĂȘ het: NĂĄ my kom ân Man wat voor my geword het, want Hy was eerder as ek.
31 En ek het Hom nie geken nie; maar dat Hy aan JisraEl openbaar sou word, daarom het ek gekom en in water gewas/gedoop.
32 En JeHĂŽWganan het getuig en gesĂȘ: Ek het die Gees soos ân Duif uit die Hemele sien neerdaal, en Sy het op Hom gebly.
33 En ek het Hom nie geken nie; maar HY wat my gestuur het om in water te was/doop, HY het aan my gesĂȘ: Op wie jy die Gees sien neerdaal en op Hom bly, dit is Hy wat met die Gees van die Apartheid was/doop. [Odes van Salomo 24:1-2]
34 En ek het gesien en getuig dat Hy die Seun van die Elohim is.
Die eerste studente van JaHWĂšshua.
35 DIE volgende dag het JeHĂŽWganan weer daar gestaan en twee van sy studente;
36 en toe hy JaHWĂšshua sien wandel, sĂȘ hy: DĂĄĂĄr is die Lam van die Elohim!
37 En die twee studente het hom dit hoor sĂȘ en JaHWĂšshua gevolg.
38 En toe JaHWĂšshua Hom omdraai en hulle sien volg, sĂȘ Hy vir hulle: Wat soek julle? En hulle antwoord Hom: Rabbi - dit wil sĂȘ, as dit [uit Aramees] vertaal word, my Leermeester- waar is U tuis?
39 Hy sĂȘ vir hulle: Kom kyk. Hulle het gegaan en gesien waar Hy tuis was en diĂ© dag by Hom gebly. En dit was omtrent die tiende uur.
40 Andréas, die broer van Simon Petrus, was een van die twee wat dit van JeHÎWganan gehoor en Hom gevolg het.
41 Hy het eers sy eie broer Simon gekry en vir hom gesĂȘ: Ons het die Mashiag gevind - dit is, as dit [uit Hebreeus] vertaal word, die Gesalfde.
42 En hy het hom na JaHWĂšshua gelei. Toe kyk JaHWĂšshua hom aan en sĂȘ: Jy is Simon, die seun van Jona; jy sal genoem word KĂ©f[as], wat [uit Aramees] vertaal word Petrus.
43 Die volgende dag wou JaHWĂšshua na GalilĂ©a vertrek; en Hy het Filippus gekry en vir hom gesĂȘ: VOLG MY.
44 En Filippus was van Betsåida, uit die stad van Andréas en Petrus.
45 Filippus het NethanEl gekry en vir hom gesĂȘ: Ons het Hom gevind van wie MoshĂš in die Wet en ook die Profete geskrywe het: JaHWĂšshua, die seun van JĂŽWsef van NĂĄsaret.
46 En NethanEl sĂȘ vir hom: Kan daar uit NĂĄsaret iets goeds wees? Filippus antwoord hom: Kom kyk.
47 Daarop sien JaHWĂšshua NethanEl na Hom toe kom en sĂȘ van hom: Hier is waarlik ân JisraEliet in wie daar geen bedrog is nie.
48 NethanEl sĂȘ vir Hom: Waarvandaan ken U my? JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Voordat Filippus jou geroep het toe jy onder die Vyeboom was, het Ek jou gesien.
49 NethanEl antwoord en sĂȘ vir Hom: My Meester, U is die Seun van die Elohim, U is die Koning van JisraEl!
50 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Glo jy omdat Ek vir jou gesĂȘ het: Ek het jou onder die Vyeboom gesien? Jy sal groter dinge sien as dit.
51 En Hy sĂȘ vir hom: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, van nou af sal julle die Hemele geopend sien en die Boodskappers van Elohim opklim en neerdaal na die Seun van die Adam.
JaHWĂšshua verander water in wyn.
1 EN op die derde dag was daar ân bruilof te Kana in GalilĂ©a, en die moeder van JaHWĂšshua was daar.
2 En JaHWĂšshua en Sy studente was ook na die bruilof genooi.
3 En toe daar wyn kortkom, sĂȘ die moeder van JaHWĂšshua vir Hom: Hulle het geen wyn nie.
4 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Vrou, wat het Ek met u te doen? My uur het nog nie gekom nie.
5 Sy moeder sĂȘ vir die dienaars: Net wat Hy vir julle sĂȘ, moet julle doen.
6 En daar het volgens die wassingsgebruike van die manne van JeHûWdah ses klipkanne gestaan, wat elkeen twee of drie ankers hou.
7 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Maak die kanne vol water. En hulle het hul tot bo toe volgemaak.
8 En Hy sĂȘ aan hulle: Skep nou uit en bring haar vir die hoofdienaar. En hulle het haar gebring.
9 En toe die hoofdienaar die water proe wat wyn geword het - en hy het nie geweet waarvandaan dit was nie, maar die dienaars wat die water geskep het, het geweet - roep die hoofdienaar die bruidegom
10 en sĂȘ vir hom: Elke man sit eers die goedbeleĂ« wyn op en, wanneer hulle goed gedrink het, dan die jongste; maar u het die goedbeleĂ« wyn tot nou toe bewaar.
11 Hierdie eerste een van Sy tekens het JaHWÚshua te Kana in Galiléa gedoen; en Hy het Sy Majesteit geopenbaar, en Sy studente het in Hom geglo.
12 Daarna het Hy na KapĂ©rnaĂŒm afgegaan, Hy en Sy moeder en Sy broers en Sy studente, en hulle het daar nie baie dae gebly nie.
âDie ywer vir U Huis, het My verteerâ. [Psalm 69:9]
13 EN die Pasga van die manne van JeHûWdah was naby, en JaHWÚshua het opgegaan na Jerusalem.
14 En Hy het in die Tempel gevind die wat beeste en skape en duiwe verkoop, en die geldwisselaars wat daar sit.
15 En Hy het ân sweep van toutjies gemaak en almal uit die Tempel uitgedrywe, ook die skape en die beeste, en die kleingeld van die wisselaars het Hy uitgegooi en hulle tafels omgekeer.
16 En vir die duiweverkopers het Hy gesĂȘ: Neem daardie dinge hier weg; moenie die Huis van My VADER ân handelshuis maak nie.
17 En Sy studente het onthou dat daar geskrywe is: Die ywer vir U Huis het My verteer. [Psalm 69:9 ; Psalm 119;39]
18 Toe antwoord die manne van JeHĂ»Wdah en sĂȘ vir Hom: Watter Teken toon U aan ons, dat U hierdie dinge doen?
19 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Breek hierdie Tempel af, en in drie dae sal Ek hom oprig.
20 En die manne van JeHĂ»Wdah sĂȘ: Ses-en-veertig jaar lank is aan hierdie Tempel gebou, en U, sal U hom in drie dae oprig?
21 Maar Hy het oor die Tempel van Sy Liggaam gespreek.
22 En toe Hy opgestaan het uit die dode, het Sy studente onthou dat Hy dit vir hulle gesĂȘ het; en hulle het die Skrif geglo en die woorde wat JaHWĂšshua gespreek het.
23 En toe Hy in Jerusalem was op die Pasga gedurende die Fees, het baie in Sy Naam geglo, omdat hulle die tekens gesien het wat Hy doen.
24 Maar JaHWĂšshua self het Hom aan hulle nie toevertrou nie, omdat Hy almal geken het
25 en omdat Hy nie nodig gehad het dat iemand van die adam sou getuig nie; want Hy self het geweet wat in die adam is.
Nikodémus word onderrig oor die saadlyne.
1 EN daar was ân man uit die FariseĂ«rs met die naam van NikodĂ©mus, ân owerste van die manne van JeHĂ»Wdah.
2 Hy het in die nag na JaHWĂšshua gekom en vir Hom gesĂȘ: My Meester, ons weet dat U ân Leraar is wat van Elohim gekom het, want niemand kan hierdie tekens doen wat U doen as Elohim nie met hom is nie.
3 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir jou, as iemand nie van Bo gebore word nie, kan hy die Koninkryk van die Elohim nie sien nie.
4 NikodĂ©mus sĂȘ vir Hom: Hoe kan ân adamiet as hy oud is, gebore word? Hy kan tog nie ân tweede keer in die moederskoot van sy moeder ingaan en gebore word nie?
5 JaHWĂšshua antwoord: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir jou, as iemand nie gebore word uit water en Gees nie, kan hy in die Koninkryk van die Elohim nie ingaan nie.
6 Wat uit die vlees gebore is, is vlees; en wat uit die Gees gebore is, is gees.
7 Moenie jou verwonder dat Ek vir jou gesĂȘ het, julle moet van Bo gebore word nie.
8 Die Gees waai waar Sy wil, en jy hoor Haar geluid, maar jy weet nie vanwaar Sy kom en waarheen Sy gaan nie. So is elkeen wat uit die Gees gebore is.
9 NikodĂ©mus antwoord en sĂȘ vir Hom: Hoe kan hierdie dinge gebeur?
10 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Jy is die leraar van JisraEl en jy weet hierdie dinge nie?
11 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir jou, ONS spreek wat ONS weet en ONS getuig van wat ONS gesien het, en julle neem ONS getuienis nie aan nie.
12 As Ek julle van die aardse dinge vertel en julle nie glo nie, hoe sal julle glo as Ek julle van die Hemelse vertel?
13 En niemand het opgevaar in die Hemele nie, behalwe Hy wat uit die Hemele neergedaal het, naamlik die Seun van die Adam wat in die Hemele is.
14 En soos MoshĂš die slang/Nagash in die wildernis verhoog het, so moet die Seun van die Adam verhoog word,
15 sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die Ewige Lewe kan hĂȘ.
16 Want so lief het JaHWeH die wĂȘreld gehad, dat HY SY eniggebore Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die Ewige Lewe kan hĂȘ.
17 Want Elohim het SY Seun in die wĂȘreld gestuur nie om die wĂȘreld te veroordeel nie, maar dat die wĂȘreld deur Hom gered kan word.
18 Hy wat in Hom glo, word nie veroordeel nie; maar hy wat nie glo nie, is alreeds veroordeel omdat hy nie geglo het in die Naam van die eniggebore Seun van Elohim nie.
19 En dit is die oordeel: dat die Lig in die wĂȘreld gekom het, en die adamiete het die Duisternis liewer gehad as die Lig; want hulle werke was besoedel.
20 Want elkeen wat besoedel, haat die Lig en kom nie na die Lig nie, dat sy werke nie bestraf mag word nie.
21 Maar hy wat die Waarheid gehoorsaam, kom na die Lig, sodat sy werke openbaar kan word, dat hulle in Elohim gedoen is.
Hy wat in die Seun glo het die Ewige Lewe.
22 HIERNA het JaHWÚshua en Sy studente na die Aarde van JeHûWdah gegaan, en Hy het daar met hulle vertoef en gewas/gedoop.
23 En JeHĂŽWganan was ook besig om te was/doop in Enon naby Salim, omdat daar baie water was. En die adamiete het daar gekom en is gewas/gedoop.
24 Want JeHĂŽWganan was nog nie in die gevangenis gewerp nie.
25 Daar het toe van die kant van die studente van JeHĂŽWganan ân redenasie met die Jode ontstaan oor die wassing/doop.
26 En hulle het na JeHĂŽWganan gekom en vir hom gesĂȘ: My meester, Hy wat saam met u oorkant die Jordaan was, van wie u getuig het, kyk, Hy was/doop, en almal gaan na Hom toe.
27 JeHĂŽWganan antwoord en sĂȘ: ân Adamiet kan niks aanneem as dit hom nie uit die Hemele gegee is nie.
28 Julle is self my getuies dat ek gesĂȘ het: Ek is nie die Gesalfde nie; maar dat ek voor Hom uitgestuur is.
29 Hy wat die Bruid het, is die Bruidegom; maar die vriend van die Bruidegom wat na Hom staan en luister, verbly hom baie oor die stem van die Bruidegom. So is dan hierdie blydskap van my volkome.
30 Hy moet meer word, maar ek minder.
31 Hy wat van BO kom, is bo almal; hy wat uit die Aarde is, is uit die Aarde en praat uit die Aarde. Hy wat uit die Hemele kom, is bo almal.
32 En wat Hy gesien en gehoor het, dit getuig Hy; en niemand neem Sy getuienis aan nie.
33 Wie Sy getuienis aangeneem het, het Sy Seël daarop gesit dat die Elohim waaragtig is.
34 Want Hy wat Elohim gestuur het, spreek die Woorde van Elohim; want Elohim gee Hom die Gees nie met mate nie. [Deuteronómium 18:18]
35 Die VADER het die Seun lief en het alles in Sy Hand gegee. [Psalm 72:1; JeHÎWganan 5:22]
36 Hy wat in die Seun glo, het die Ewige Lewe; maar hy wat die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie sien nie, maar die Toorn van Elohim bly op hom.
Die Samaritaanse vrou.
1 TOE die Gesalfde dan verneem dat die Fariseërs gehoor het dat Hy, JaHWÚshua, meer studente maak en was/doop as JeHÎWganan -
2 alhoewel JaHWĂšshua self nie gewas/gedoop het nie, maar Sy studente -
3 het Hy JeHûWdah verlaat en weer na Galiléa gegaan.
4 En Hy moes deur SamarĂa gaan.
5 Hy kom toe by ân stad van SamarĂa wat SĂgar genoem word, naby die stuk Aarde wat Jakob aan sy seun JĂŽWsef gegee het.
6 En die Fontein van Jakob was daar. JaHWĂšshua het toe, omdat Hy moeg was van die reis, somaar by die fontein gaan sit. Dit was omtrent die sesde uur.
7 Daar kom ân vrou uit SamarĂa om water te skep. JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Gee vir My water om te drink
8 want Sy studente het na die stad gegaan om voedsel te koop.
9 En die Samaritaanse vrou sĂȘ vir Hom: Hoe is dit dat U wat ân man van JeHĂ»Wdah is, van my vra om te drink terwyl ek ân Samaritaanse vrou is? Want die manne van JeHĂ»Wdah hou geen gemeenskap met die Samaritane nie.
10 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir haar: As jy die Gawe van Elohim geken het en geweet het wie Hy is wat vir jou sĂȘ: Gee vir My water om te drink, sou jy Hom gevra het en Hy sou vir jou Lewende Water gegee het.
11 Die vrou sĂȘ vir Hom: Meester, U het nie eens ân skepding nie, en die put is diep; waarvandaan kry U dan die Lewende Water?
12 U is tog nie groter as ons vader Jakob nie, wat die put aan ons gegee het en self daaruit gedrink het, en sy seuns en sy vee?
13 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir haar: Elkeen wat van hierdie water drink, sal weer dors kry;
14 maar elkeen wat drink van die water wat Ek hom sal gee, sal in ewigheid nooit dors kry nie, maar die water wat Ek hom sal gee, sal in hom word ân Fontein van water wat opspring tot in die Ewige Lewe.
15 Die vrou sĂȘ vir Hom: Meester, gee my daardie water, sodat ek nie dors kry en hier hoef te kom skep nie.
16 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Gaan roep jou man en kom hier.
17 Die vrou antwoord en sĂȘ: Ek het nie ân man nie. JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Jy het reg gesĂȘ: Ek het nie ân man nie;
18 want jy het vyf mans gehad; en die een wat jy nou het, is nie jou man nie. Dit het jy in Waarheid gesĂȘ.
19 Die vrou sĂȘ vir Hom: Meester, ek sien dat U ân Profeet is.
20 Ons vaders het op hierdie berg aanbid, en julle sĂȘ dat die plek waar ons behoort te aanbid, in Jerusalem is.
21 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Vrou, glo My, daar kom ân uur wanneer julle nie op hierdie berg en ook nie in Jerusalem die VADER sal aanbid nie.
22 Julle aanbid wat julle nie weet nie; ONS aanbid wat ONS weet, want die Lossing is uit die manne van JeHûWdah.
23 Maar daar kom ân uur, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die VADER in Gees en Waarheid sal aanbid; want die VADER soek ook adamiete wat HOM sĂł aanbid.
24 Die Elohim is Gees; en die wat HOM aanbid, moet in Gees en Waarheid aanbid.
25 Die vrou sĂȘ vir Hom: Ek weet dat die Mashijag kom, Hy wat die Gesalfde genoem word. Wanneer Hy kom, sal Hy ons alles verkondig.
26 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Ek Is Hy, wat met jou spreek!
27 En op diĂ© oomblik het Sy studente gekom en hulle verwonder dat Hy met ân vrou in gesprek was. Tog het niemand gesĂȘ: Wat verlang U nie? of: Waarom spreek U met haar?
28 Die vrou het toe haar waterkan laat staan en na die stad gegaan en vir die mense gesĂȘ:
29 Kom kyk ân Man wat my alles vertel het wat ek gedoen het. Is Hy nie miskien die Gesalfde nie?
30 Hulle het toe uit die stad gegaan en na Hom gekom.
JaHWĂšshua doen net die Wil van die VADER.
31 EN intussen het Sy studente by Hom aangedring en gesĂȘ: My Meester, eet.
32 Maar Hy sĂȘ vir hulle: Ek het voedsel om te eet waar julle nie van weet nie.
33 Die studente sĂȘ toe vir mekaar: Het iemand dan vir Hom ete gebring?
34 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: My voedsel is om die wil te doen van HOM wat My gestuur het en om SY werk te vervolmaak.
35 SĂȘ julle nie: Dit is nog vier maande, dan kom die oes nie? Kyk, Ek sĂȘ vir julle, slaan julle oĂ« op en aanskou die lande dat hulle al wit is vir die oes.
36 En hy wat maai, ontvang loon en vergader vrug vir die Ewige Lewe, sodat die saaier en die maaier saam bly kan wees.
37 Want hierin is die Woord die Waarheid: Dit is een wat saai, en ân ander wat maai.
38 Ek het julle gestuur om te maai waar julle nie aan gewerk het nie. Ander het gewerk, en julle het in hulle arbeid ingegaan.
39 En baie van die Samaritane uit daardie stad het in Hom geglo oor die woord van die vrou wat getuig het: Hy het my alles vertel wat ek gedoen het.
40 Toe die Samaritane dan by Hom kom, het hulle by Hom aangedring om by hulle te bly; en Hy het daar twee dae gebly.
41 En baie meer het op grond van Sy woord geglo
42 en aan die vrou gesĂȘ: Ons glo nie meer op grond van wat jy gesĂȘ het nie, want ons het self gehoor en ons weet dat Hy waarlik die Gesalfde, die Verlosser van die wĂȘreld, is.
Genesing van die seun van die koninklike beampte.
43 EN nå die twee dae het Hy daarvandaan weggegaan en na Galiléa vertrek.
44 Want JaHWĂšshua self het getuig dat ân Profeet in sy eie vaderland geen eer ontvang nie.
45 Toe Hy dan in Galiléa kom, het die Galiléërs Hom ontvang, omdat hulle alles gesien het wat Hy in Jerusalem op die Fees gedoen het; want hulle het ook na die Fees gegaan.
46 JaHWĂšshua het dan weer gekom te Kana in GalilĂ©a, waar Hy die water wyn gemaak het. En daar was ân sekere koninklike beampte wie se seun in KapĂ©rnaĂŒm siek was.
47 Toe hy hoor dat JaHWĂšshua uit JeHĂ»Wdah in GalilĂ©a gekom het, gaan hy na Hom en vra Hom om af te kom en sy seun gesond te maak, want hy het op sterwe gelĂȘ.
48 JaHWĂšshua sĂȘ toe vir hom: As julle nie tekens en wonders sien nie, sal julle nooit glo nie.
49 Die koninklike beampte sĂȘ vir Hom: Meester, kom af voordat my kind sterwe.
50 JaHWĂšshua antwoord hom: Gaan, jou seun lewe! En die man het die woord geglo wat JaHWĂšshua vir hom gesĂȘ het, en hy het gegaan.
51 En toe hy al op pad was huis toe, kom sy diensknegte hom tegemoet en bring die berig en sĂȘ: U kind lewe!
52 Hy verneem toe van hulle die uur waarop hy beter geword het. En hulle sĂȘ vir hom: Gister, die sewende uur, het die koors hom verlaat.
53 Die vader merk toe dat dit daardie uur was waarop JaHWĂšshua vir hom gesĂȘ het: Jou seun lewe! En hy het self geglo en sy hele huis.
54 Hierdie tweede Teken weer het JaHWÚshua gedoen toe Hy uit JeHûWdah in Galiléa gekom het.
ân JisraEliet op die Sabbat genees.
1 HIERNA was daar ân Fees van die manne van JeHĂ»Wdah, en JaHWĂšshua het opgegaan na Jerusalem.
2 En daar is in Jerusalem by die Skaapspoort ân bad met vyf pilaargange wat in Hebreeus Beth-Gesed genoem word
3 Daarin het ân groot menigte siekes gelĂȘ, blindes en kreupeles en lammes, wat op die roering van die water gewag het.
4 Want ân Boodskapper het op bepaalde tye in die bad neergedaal en die water geroer. Die een wat dan die eerste ingaan nĂĄ die roering van die water, het gesond geword, aan watter siekte hy ook al gely het.
5 En ân sekere man was daar, wat agt-en-dertig jaar aan sy siekte gely het.
6 Toe JaHWĂšshua hom sien lĂȘ, terwyl Hy geweet het dat hy al ân lang tyd siek was, sĂȘ Hy vir hom: Wil jy gesond word?
7 Die sieke antwoord Hom: Meester, ek het nie ân man om my in die bad te sit as die water geroer word nie; en onderwyl ek kom, gaan ân ander een voor my in.
8 JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Staan op, neem jou bed op en loop.
9 En dadelik het die man gesond geword en sy bed opgeneem en geloop. En daardie dag was dit Sabbat.
10 Die Jode sĂȘ toe vir hom wat genees was: Dit is Sabbat; dit is jou nie geoorloof om jou bed te dra nie.
11 Hy antwoord hulle: Hy wat my gesond gemaak het, Hy het vir my gesĂȘ: Neem jou bed op en loop.
12 Toe vra hulle hom: Wie is die man wat vir jou gesĂȘ het: Neem jou bed op en loop?
13 Maar hy wat gesond geword het, het nie geweet wie dit was nie; want JaHWĂšshua het Hom verwyder, omdat daar ân skare op die plek was.
14 Daarna het JaHWĂšshua hom in die Tempel gekry en vir hom gesĂȘ: Kyk, jy het gesond geword; moenie meer oortree nie, sodat daar nie iets ergers met jou gebeur nie.
15 Die man het gegaan en aan die Jode vertel dat dit JaHWĂšshua was wat hom gesond gemaak het.
JaHWĂšshua verklaar dat Hy die Seun van die Elohim is.
16 EN hieroor het die Jode JaHWĂšshua vervolg en probeer om Hom dood te maak, omdat Hy hierdie dinge op die Sabbat gedoen het.
17 En JaHWĂšshua het hulle geantwoord: My VADER werk tot nou toe, en Ek werk ook.
18 Hieroor het die Jode toe nog meer probeer om Hom dood te maak, omdat Hy nie alleen die Sabbat gebreek het nie, maar ook Elohim Sy eie VADER genoem het en Hom met Elohim gelykgestel het.
19 JaHWĂšshua het toe geantwoord en vir hulle gesĂȘ: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, die Seun kan niks uit Homself doen tensy Hy die VADER dit sien doen nie. Want alles wat HY doen, dit doen die Seun ook net so.
20 Want die VADER het die Seun lief en toon Hom alles wat HY self doen. En groter werke as hierdie sal HY Hom toon, sodat julle verwonderd kan wees.
21 Want soos die VADER die dode opwek en lewend maak, so maak ook die Seun lewend wie Hy wil.
22 Want die VADER oordeel ook niemand nie, maar het die hele oordeel aan die Seun gegee, [Psalm 96:13; Boekrol van Henog 55:4; 69:27; JeségiEl 34:20; MattithJaHûW 25:31; 28:18]
23 sodat almal die Seun kan Eer net soos hulle die VADER Eer. Wie die Seun nie Eer nie, Eer nie die VADER wat Hom gestuur het nie.
24 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, wie My Woord hoor en HOM glo wat My gestuur het, het die Ewige Lewe en kom nie in die oordeel nie, maar het oorgegaan uit die Dood in die lewe.
25 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, daar kom ân uur, en dit is nou, wanneer die dode die Stem van die Seun van Elohim sal hoor; en die wat Hom gehoor het, sal lewe.
26 Want soos die VADER lewe het in HOMSELF, so het HY aan die Seun ook gegee om lewe in Homself te hĂȘ.
27 En HY het Hom mag gegee om ook te oordeel, omdat Hy die Seun van die Adam is.
28 Moenie julle hieroor verwonder nie. Want daar kom ân uur wanneer almal wat in die grafte is, Sy Stem sal hoor
29 en sal uitgaan, die wat goed gedoen het, tot die opstanding van die lewe, en die wat besoedel het, tot die opstanding van die veroordeling.
30 Ek kan uit Myself niks doen nie. Soos Ek hoor, oordeel Ek; en My oordeel is regverdig, omdat Ek nie My wil soek nie, maar die wil van die VADER wat My gestuur het.
31 As Ek van Myself getuig, is My getuienis nie die Waarheid nie.
32 Daar is ân ander Een wat van My getuig, en Ek weet dat die getuienis wat Sy van My getuig, die Waarheid is.
33 Julle het na JeHĂŽWganan gestuur, en hy het vir die Waarheid getuig.
34 Maar Ek neem die getuienis van ân adamiet nie aan nie; maar Ek sĂȘ dit, dat julle gered kan word.
35 Hy was die lamp wat brand en skyn, en julle was gewillig om julle vir ân tyd in sy lig te verbly.
36 Maar Ek het ân groter getuienis as diĂ© van JeHĂŽWganan, want die werke wat die VADER My gegee het om te vervolmaak, die werke self wat Ek doen, getuig van My dat die VADER My gestuur het.
37 En die VADER wat My gestuur het, HY het van My getuig. Julle het nog nooit SY Stem gehoor of SY Gedaante gesien nie.
38 En julle het SY Woord nie as iets blywends in julle nie, omdat julle Hom wat HY gestuur het, nie glo nie.
39 Julle ondersoek die Skrifte, omdat julle meen dat julle daarin die Ewige Lewe het; en dit is dié wat van My getuig. [Psalm 119:160]
40 En julle wil nie na My kom om die lewe te hĂȘ nie.
âEk het gekom in die Naam van My VADER, en julle neem My nie aan nie.â
41 Eer neem Ek van die mense nie aan nie.
42 Maar Ek ken julle, dat julle die liefde van Elohim in julle nie het nie.
43 Ek het gekom in die Naam van My VADER, en julle neem My nie aan nie. As ân ander een in sy eie naam kom, hĂłm sal julle aanneem.
44 Hoe kan julle glo wat van mekaar eer aanneem, en die Eer wat van die Elohim alleen kom, soek julle nie?
45 Moenie dink dat Ek julle by die VADER sal beskuldig nie. Daar is een wat julle beskuldig - MoshĂš op wie julle gehoop het.
46 Maar as julle MoshÚ geglo het, sou julle My glo, want hy het van My geskrywe. [Deuteronómium 18:18]
47 En as julle sy geskrifte nie glo nie, hoe sal julle My Woorde glo?
1 DAARNA het JaHWÚshua na die oorkant van die see van Galiléa, dit is, van Tibérias, gegaan;
2 en ân groot menigte het Hom gevolg, omdat hulle Sy tekens gesien het wat Hy aan die siekes doen.
3 En JaHWĂšshua het op die berg geklim en daar met Sy studente gaan sit.
4 En die Pasga, die Fees van die manne van JeHûWdah, was naby.
5 Toe JaHWĂšshua dan Sy oĂ« opslaan en sien dat ân groot menigte na Hom kom, sĂȘ Hy vir Filippus: Waarvandaan sal ons brood koop, sodat hierdie [menigte] kan eet?
6 Maar Hy het dit gesĂȘ om hom op die proef te stel, want Hy het self geweet wat Hy wou doen.
7 Filippus antwoord Hom: Brood vir tweehonderd pennings sal nie genoeg wees vir hulle, sodat elkeen van hulle ân stukkie kan kry nie.
8 Een van Sy studente, AndrĂ©as, Simon Petrus se broer, sĂȘ vir Hom:
9 Hier is ân seuntjie wat vyf garsbrode en twee vissies het, maar wat is dit vir so baie?
10 En JaHWĂšshua sĂȘ: Laat die mense gaan sit. En daar was baie gras op diĂ© plek. Die manne het toe gaan sit, omtrent vyfduisend in getal.
11 En JaHWĂšshua het die brode geneem, en nadat Hy gedank het, deel Hy hom uit aan die studente en die studente aan die wat daar sit; so ook van die vissies, soveel as hulle wou hĂȘ.
12 En nadat hulle versadig was, sĂȘ Hy vir Sy studente: Maak die brokstukke bymekaar wat oorgeskiet het, sodat niks verlore gaan nie.
13 Hulle maak toe bymekaar en het twaalf mandjies gevul met brokstukke van die vyf garsbrode wat oorgeskiet het by die wat geëet het.
14 Toe die adamiete dan die Teken sien wat JaHWĂšshua gedoen het, sĂȘ hulle: Hy is waarlik die Profeet wat in die wĂȘreld sou kom.
15 En toe JaHWĂšshua merk dat hulle wou kom en Hom met geweld neem om Hom koning te maak, het Hy weer weggegaan na die berg, Hy alleen.
JaHWĂšshua loop op die see.
16 EN toe dit aand geword het, het Sy studente afgegaan na die see toe.
17 En nadat hulle in die skuit geklim het, het hulle oor die see gevaar na KapĂ©rnaĂŒm; en dit was al donker, en JaHWĂšshua het nog nie by hulle gekom nie.
18 En die see was onstuimig, omdat ân sterk wind gewaai het.
19 En toe hulle omtrent drie of vier myl geroei het, sien hulle JaHWĂšshua op die see loop en naby die skuit kom; en hulle het bang geword.
20 Maar Hy sĂȘ vir hulle: Ek Is, moenie vrees nie. (Exodus 3:14)
21 Toe was hulle gewillig om Hom in die skuit te neem, en dadelik het die skuit by die land aangekom waar hulle na toe gegaan het.
JaHWĂšshua, die Brood van die lewe vir gelowige JisraEliete.
22 DIE volgende dag sien die skare wat oorkant die see gestaan het, dat daar geen ander skuit was nie, behalwe daardie een waarin Sy studente gegaan het; en dat JaHWĂšshua nie saam met Sy studente in die skuit gegaan het nie, maar dat Sy studente alleen weggevaar het.
23 Maar ander skuite het van Tibérias aangekom naby die plek waar hulle die brood geëet het, nadat die Meester gedank het.
24 Toe die skare dan sien dat JaHWĂšshua nie daar was nie en Sy studente ook nie, het hulle self ook in die skuite geklim en na KapĂ©rnaĂŒm gegaan om JaHWĂšshua te soek.
25 En toe hulle Hom oorkant die see gevind het, sĂȘ hulle vir Hom: My Meester, wanneer het U hier gekom?
26 JaHWĂšshua antwoord hulle en sĂȘ: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, julle soek My nie omdat julle tekens gesien het nie, maar omdat julle van die brode geĂ«et en versadig geword het.
27 Moenie werk om die spys wat vergaan nie, maar om die spys wat bly tot in die Ewige Lewe, wat die Seun van die Adam julle sal gee; want Hom het die Elohim, die VADER, verseël.
28 Toe vra hulle Hom: Wat moet ons doen om die werke van Elohim te volbring?
29 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: DĂt is die werk van Elohim, dat julle in Hom glo wat HY gestuur het.
30 En hulle sĂȘ vir Hom: Watter Teken doen U dan, sodat ons kan sien en U glo? Wat werk U?
31 Ons vaders het die manna in die wildernis geëet, soos geskrywe is: en U het hulle brood gegee uit die Hemele vir hulle honger [en water vir hulle uit die rots laat uitkom vir hulle dors]. [NegemJaH 9:15]
32 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, dit is nie MoshĂš wat die brood uit die Hemele aan julle gegee het nie, maar My VADER gee julle die Ware Brood uit die Hemele.
33 Want die Brood van Elohim is Hy wat uit die Hemele neerdaal en aan die wĂȘreld die lewe gee. [DeuteronĂłmium 8:3]
34 Toe sĂȘ hulle vir Hom: Meester, gee ons altyd hierdie Brood.
35 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Ek is die Brood van die lewe; wie na My toe kom, sal nooit honger kry nie; en wie in My glo, sal nooit dors kry nie.
36 Maar Ek het vir julle gesĂȘ dat julle My gesien het, en tog glo julle nie.
37 Al wat die VADER My gee, sal na My toe kom; en Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie.
38 Want Ek het uit die Hemele neergedaal, nie om My wil te doen nie, maar die wil van HOM wat My gestuur het.
39 En dit is die wil van die VADER wat My gestuur het, dat al wat HY My gegee het, Ek van hulle nie sal verloor nie, maar hulle opwek in die laaste dag.
40 En dit is die wil van HOM wat My gestuur het, dat elkeen wat die Seun aanskou en in Hom glo, die Ewige Lewe mag hĂȘ; en Ek sal hom opwek in die laaste dag.
41 Toe murmureer die manne van JeHĂ»Wdah oor Hom, omdat Hy gesĂȘ het: Ek is die Brood wat uit die Hemele neergedaal het.
42 En hulle sĂȘ: Is Hy nie JaHWĂšshua, die seun van JĂŽWsef, wie se vader en moeder ons ken nie? Hoe sĂȘ Hy dan: Ek het uit die Hemele neergedaal?
âEn al jou kinders sal studente van JaHWeH wees âŠâ [JeshaJaHĂ»W 54:13]
43 EN JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Moenie onder mekaar murmureer nie.
44 Niemand kan na My toe kom as die VADER wat My gestuur het, hom nie trek nie; en Ek sal hom opwek in die laaste dag.
45 Dit is geskrywe in die Profete: En al jou kinders sal deur JaHWeH geleer wees[en die Vrede van jou kinders sal groot wees]. [JeshaJaH 54:13]. Elkeen dan wat dit van die VADER gehoor en geleer het, kom na My toe.
46 Nie dat iemand die VADER gesien het nie, behalwe Hy wat van Elohim kom: Hy het die VADER gesien.
47 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, wie in My glo, het die Ewige Lewe.
48 Ek is die Brood van die lewe.
49 Julle vaders het die manna in die wildernis geëet en het gesterwe.
50 Dit is die brood wat uit die Hemele neerdaal, sodat iemand daarvan kan eet en nie sterwe nie.
51 Ek is die Lewende Brood wat uit die Hemele neergedaal het. As iemand van hierdie Brood eet, sal hy lewe tot in ewigheid. En die Brood wat Ek sal gee, is My Vlees wat Ek vir die lewe van die wĂȘreld sal gee.
52 Die manne van JeHĂ»Wdah het toe met mekaar gestry en gesĂȘ: Hoe kan Hy ons Sy Vlees gee om te eet?
53 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, as julle nie die Vlees van die Seun van die Adam eet en Sy Bloed drink nie, het julle geen Lewe in julleself nie. (Exodus 12:8) (Exodus 23:19)
54 Hy wat My Vlees eet en My Bloed drink, het die Ewige Lewe, en Ek sal hom opwek in die laaste dag.
55 Want My Vlees is waarlik Spys, en My Bloed is waarlik Drank.
56 Wie My Vlees eet en My Bloed drink, bly in My en Ek in hom.
57 Soos die lewende VADER My gestuur het, en Ek deur die VADER lewe, so sal hy wat My eet, ook deur My lewe.
58 Dit is die brood wat uit die Hemele neergedaal het - nie soos julle vaders die manna geëet en gesterwe het nie; wie hierdie Brood eet, sal tot in ewigheid lewe.
59 Hierdie dinge het Hy gesĂȘ in die vergadering toe Hy in KapĂ©rnaĂŒm onderrig gegee het.
Die woord van Elohim is hard; Baie van JaHWĂšshua se studente verlaat Hom. Belydenis van Petrus.
60 EN baie van Sy studente het gesĂȘ toe hulle dit hoor: Hierdie Woord is hard, wie kan daarna luister?
61 En JaHWĂšshua het in Homself geweet dat Sy studente hieroor murmureer, en Hy sĂȘ vir hulle: Is dit julle tot ân aanstoot?
62 Hoe dan as julle die Seun van die Adam daarheen sien opvaar waar Hy tevore was?
63 Dit is die Gees wat lewend maak, die vlees is van geen nut nie; die Woorde wat Ek tot julle spreek, is Gees en is Lewe.
64 Maar daar is sommige van julle wat nie glo nie. Want JaHWĂšshua het van die begin af geweet wie hulle was wat nie glo nie, en wie hy was wat Hom sou verraai.
65 En Hy sĂȘ: Om hierdie rede het Ek vir julle gesĂȘ dat niemand na My toe kan kom as dit hom nie deur My VADER gegee is nie.
66 Hieroor het baie van Sy studente teruggegaan en nie meer saam met Hom gewandel nie.
67 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir die twaalf: Wil julle nie ook weggaan nie?
68 En Simon Petrus antwoord Hom: Meester, na wie toe sal ons gaan? U het die Woorde van die Ewige Lewe.
69 En ons het geglo en erken dat U die Gesalfde is, die Seun van die Lewende Elohim.
70 JaHWĂšshua antwoord hulle: Het Ek nie julle twaalf uitverkies nie? En een van julle is ân duiwel!
71 En Hy het bedoel Judas IskĂĄriot, die seun van Simon; want hy sou Hom verraai, hy wat een van die twaalf was.
Slangsaad haat JaHWĂšshua.
1 EN daarna het JaHWÚshua in Galiléa rondgegaan, want Hy wou nie in JeHûWdah rondgaan nie, omdat die Jode probeer het om Hom dood te maak.
2 En die Fees van die manne van JeHûWdah, die Fees van die Takskuilings, was naby.
3 Sy broers het toe vir Hom gesĂȘ: Vertrek hiervandaan en gaan na JeHĂ»Wdah, sodat U studente ook U werke kan sien wat U doen.
4 Want niemand doen iets in die geheim en soek tegelykertyd om in iedereen se mond te wees nie. As U hierdie dinge doen, vertoon Uself aan die wĂȘreld.
5 Want ook Sy broers het nie in Hom geglo nie.
6 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle: My tyd is nog nie daar nie. Maar julle tyd is altyd daar.
7 Die wĂȘreld kan julle nie haat nie; maar My haat sy, omdat Ek van haar getuig dat haar werke besoedel is.
8 Gaan julle op na hierdie Fees. Ek gaan nog nie op na hierdie Fees nie, omdat My tyd nog nie daar is nie.
9 En nadat Hy dit aan hulle gesĂȘ het, het Hy in GalilĂ©a gebly.
JaHWĂšshua leer in die Tempel op die Fees van die Takskuilings.
10 MAAR nadat sy broers opgegaan het, toe het Hy ook opgegaan na die Fees, nie openlik nie, maar in die geheim.
11 En die manne van JeHĂ»Wdah het Hom op die Fees gesoek en gesĂȘ: Waar is Hy?
12 En daar is baie oor Hom gemompel onder die skare. Sommige het gesĂȘ: Hy is goed. Ander weer het gesĂȘ: Nee, maar Hy mislei die skare.
13 Tog het niemand openlik oor Hom gepraat nie, uit vrees vir die Jode.
14 En toe dit al in die middel van die Fees was, het JaHWĂšshua opgegaan na die Tempel en geleer.
15 En die manne van JeHĂ»Wdah het hulle verwonder en gesĂȘ: Hoe kom Hy aan die geleerdheid terwyl Hy geen onderwys ontvang het nie?
16 JaHWĂšshua antwoord hulle en sĂȘ: My leer is nie Myne nie, maar van HOM wat My gestuur het.
17 As iemand gewillig is om SY wil te doen, sal hy aangaande die leer weet of dit uit die Hemelse VADER is, en of Ek uit Myself spreek.
18 Hy wat uit homself spreek, soek sy eie eer; maar Hy wat die Eer soek van dié EEN wat Hom gestuur het, Hy is waaragtig en daar is geen ongeregtigheid in Hom nie.
19 Het MoshĂš julle nie die Wet gegee nie? En niemand van julle hou die Wet nie. Waarom wil julle My om die lewe bring?
20 Die skare antwoord en sĂȘ: U is van ân demoon besete; wie wil U om die lewe bring?
21 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Een werk het Ek gedoen, en julle verwonder julle almal.
22 Daarom het MoshĂš julle die besnydenis gegee â nie dat dit van MoshĂš is nie, maar van die vaders - en op die Sabbat besny julle ân adamiet.
23 As ân adamiet die besnydenis op die Sabbat ontvang, sodat die Wet van MoshĂš nie verbreek mag word nie, is julle kwaad vir My, omdat Ek ân mens op die Sabbat heeltemal gesond gemaak het?
24 Moenie oordeel volgens wat julle sien nie, maar oordeel ân regverdige oordeel.
25 Daarop sĂȘ sommige van die inwoners van Jerusalem: Is dit nie Hy wat hulle soek om dood te maak nie?
26 En kyk, Hy spreek openlik en hulle sĂȘ vir Hom niks nie! Sou die owerstes dan waarlik weet dat Hy werklik die Gesalfde is?
27 En hierdie Man - ons weet van waar Hy is; maar die Gesalfde, wanneer Hy kom, weet niemand van waar Hy is nie.
28 JaHWĂšshua roep toe uit, terwyl Hy in die Tempel leer, en sĂȘ: Julle ken My en julle weet ook van waar Ek is; tog het Ek nie uit Myself gekom nie; maar HY wat My gestuur het, is die WARE, vir Wie julle nie ken nie.
29 Maar Ek ken HOM, omdat Ek van HOM kom en HY My gestuur het.
30 Toe probeer hulle om Hom gevange te neem; en niemand het die hand aan Hom geslaan nie, omdat Sy uur nog nie gekom het nie.
31 Maar baie van die skare het in Hom geglo en gesĂȘ: Wanneer die Gesalfde kom, sal Hy meer tekens doen as wat hierdie man gedoen het?
32 Die Fariseërs het gehoor dat die skare dit van Hom murmureer, en die Fariseërs en die owerpriesters het dienaars gestuur om Hom gevange te neem.
33 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle: Nog ân klein tydjie is Ek by julle, en Ek gaan na HOM wat My gestuur het.
34 Julle sal My soek en nie vind nie; en waar Ek is, kan julle nie kom nie.
35 En die Jode sĂȘ onder mekaar: Waar wil Hy heengaan, dat ons Hom nie sal vind nie? Hy wil tog nie na die verstrooides onder die Grieke gaan en die Grieke leer nie?
36 Wat beteken hierdie Woord wat Hy gesĂȘ het: Julle sal My soek en nie vind nie; en waar Ek is, kan julle nie kom nie?
37 En op die laaste dag, die groot dag van die Fees, het JaHWĂšshua gestaan en uitgeroep en gesĂȘ: As iemand dors het, laat hom na My toe kom en drink!
38 Hy wat in My glo, soos die Skrif sĂȘ: strome van lewende water sal uit sy binneste vloei. [JeshaJaHĂ»W 49:10, 58:12]
39 En dit het Hy gesĂȘ van diĂ© Gees wat diĂ© sou ontvang wat in Hom glo; want die Gees van Apartheid was daar nog nie, omdat JaHWĂšshua nog nie verglans was nie.
40 Baie van die skare het, toe hulle die Woord hoor, gesĂȘ: Hy is waarlik die Profeet.
41 Ander het gesĂȘ: Hy is die Gesalfde. En ander het gesĂȘ: Kom die Gesalfde dan uit GalilĂ©a?
42 Het die Skrif nie gesĂȘ dat die Gesalfde uit die saadlyn van Dawid kom en uit Betlehem, die dorp waar Dawid was nie? [Miga 5:2]
43 Daar het toe verdeeldheid onder die skare gekom oor Hom.
44 En sommige van hulle wou Hom gevange neem, maar niemand het die hand aan Hom geslaan nie.
45 Die dienaars kom toe by die owerpriesters en die FariseĂ«rs, en diĂ© sĂȘ vir hulle: Waarom het julle Hom nie gebring nie?
46 Die dienaars antwoord: Nooit het ân adamiet so gespreek nie.
47 En die Fariseërs antwoord hulle: Julle is tog nie ook mislei nie?
48 Het iemand uit die owerstes in Hom geglo, of uit die Fariseërs?
49 Maar hierdie skare wat die Wet nie ken nie, is vervloek!
50 NikodĂ©mus - hy wat in die nag na Hom gegaan het, wat een van hulle was - sĂȘ vir hulle:
51 Oordeel ons Wet die adamiet sonder om hom eers te hoor en te weet wat hy doen?
52 Hulle antwoord en sĂȘ vir hom: Jy is tog nie ook uit GalilĂ©a nie? Ondersoek en sien dat daar geen Profeet uit GalilĂ©a opgestaan het nie.
53 En elkeen het huis toe gegaan.
Die Barmhartigheid van JaHWĂšshua teenoor Sy saad.
1Â MAAR JaHWĂšshua het na die Berg van die Olywe gegaan.
2 En vroeg in die mĂŽre het Hy weer in die Tempel gegaan, en al die mense het na Hom gekom, en Hy het gaan sit en hulle geleer.
3 En die skrywers en die FariseĂ«rs het ân vrou wat vermeng het, na Hom gebring.
4 En toe hulle haar tussen hulle in laat staan het, sĂȘ hulle vir Hom: Meester, hierdie vrou is op ân daad van vermenging betrap;
5 en MoshĂš het ons in die Wet bevel gegee om sulke vroue te stenig; maar U, wat sĂȘ U?
6 En dit het hulle gesĂȘ om Hom te versoek, sodat hulle iets kon hĂȘ om Hom te beskuldig; maar JaHWĂšshua het neergebuk en met die vinger op die Aarde geskrywe. [JirmeJaH 17:13]
7 Maar toe hulle aanhou om Hom te vra, het Hy Hom opgerig en vir hulle gesĂȘ: Laat diĂ© een van julle wat sonder oortredinge is, die eerste ân klip op haar gooi.
8 En weer het Hy neergebuk en op die Aarde geskrywe. [JirmeJaH 17:13]
9 En toe hulle dit hoor, het hulle, deur hul gewete bestraf, een vir een weggegaan, van die oudste af tot die laaste toe; en JaHWĂšshua het alleen agtergebly, en die vrou wat daar tussen hulle in gestaan het.
10 En toe JaHWĂšshua Hom oprig en niemand sien behalwe die vrou nie, sĂȘ Hy vir haar: Vrou, waar is daardie beskuldigers van jou? Het niemand jou veroordeel nie?
11 En sy antwoord: Niemand nie, Meester. En JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Ek veroordeel jou ook nie. Gaan heen en oortree nie meer die Wet nie.
(Hfst 7:53-8:11 kom nie in die oudste manuskripte voor nie nl. Codex Siniaticus, Vaticanus, Alexandrinus, Ephraemi Rescriptus)
JaHWĂšshua openbaar die Jode as die saad van Satan.
12 EN JaHWĂšshua het weer met hulle gespreek en gesĂȘ: EK is die Lig van die wĂȘreld; wie My volg, sal sekerlik nie in die Duisternis wandel nie, maar sal die Lig van die lewe hĂȘ.
13 Toe sĂȘ die FariseĂ«rs vir Hom. U getuig van Uself; U getuienis is nie waar nie.
14 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hulle: Al getuig Ek ook van Myself, My getuienis is waar, omdat Ek weet van waar Ek gekom het en waarheen Ek gaan. Maar julle weet nie van waar Ek kom en waarheen Ek gaan nie.
15 Julle oordeel volgens die vlees. Ek oordeel niemand nie.
16 En al oordeel Ek, My oordeel is waar, omdat Ek nie alleen is nie, maar Ek en die VADER wat My gestuur het.
17 En dit is ook in julle Wet geskrywe dat die getuienis van twee persone waar is. [Deuteronómium 19:15]
18 Ek Is getuig aangaande My; en die VADER wat My gestuur het, getuig van My. (Exodus 3:14) 1een_shemuel 12:5]
19 Hulle sĂȘ toe vir Hom: Waar is U VADER? JaHWĂšshua antwoord: Julle ken My nie en ook nie My VADER nie; as julle My geken het, sou julle ook My VADER geken het.
20 Hierdie woorde het JaHWĂšshua gespreek by die skatkis terwyl Hy in die Tempel geleer het. En niemand het Hom gevange geneem nie, omdat Sy uur nog nie gekom het nie.
21 En JaHWĂšshua het weer vir hulle gesĂȘ: Ek gaan weg, en julle sal My soek en in julle oortredinge sterwe. Waar Ek gaan, kan julle nie kom nie.
22 Toe sĂȘ die Jode: Hy sal Homself tog nie om die lewe bring nie, omdat Hy sĂȘ: Waar Ek gaan, kan julle nie kom nie?
23 En Hy sĂȘ vir hulle: Julle is van benede, Ek is van Bo; julle is uit hierdie wĂȘreld, Ek is nie uit hierdie wĂȘreld nie.
24 Ek het dan vir julle gesĂȘ dat julle in jul oortredinge sal sterwe; want as julle nie glo dat Ek Is nie, sal julle in jul oortredinge sterwe. [JeshaJaH 43:10]
25 Toe sĂȘ hulle vir Hom: Wie is U dan? En JaHWĂšshua antwoord hulle: Net dit wat Ek vir julle sĂȘ.
26 Ek het baie dinge om van julle te sĂȘ en te oordeel; maar HY wat My gestuur het, is waaragtig; en Ek, wat Ek van HOM gehoor het, dit spreek Ek tot die wĂȘreld.
27 Hulle het nie verstaan dat Hy met hulle van die VADER gespreek het nie.
28 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Wanneer julle die Seun van die Adam verhoog het, dan sal julle weet dat Ek Is; en uit Myself doen Ek niks nie; maar net wat My VADER My geleer het, dit spreek Ek. (Exodus 3:14)
29 En HY wat My gestuur het, is met My; die VADER het My nie alleen gelaat nie, omdat Ek altyd doen wat HOM welgevallig is.
30 Terwyl Hy hierdie dinge spreek, het baie in Hom geglo.
31 En JaHWĂšshua sĂȘ vir die Jode wat in Hom geglo het: As julle in My Woord bly, is julle waarlik My studente.
32 En julle sal die Waarheid ken, en die Waarheid sal julle vrymaak.
33 Hulle antwoord Hom: Ons is die saad van Abraham en het nog nooit vir iemand slawediens verrig nie; hoe sĂȘ U dan: Julle sal vry word?
34 JaHWĂšshua antwoord hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle dat elkeen wat die oortredinge doen, ân dienskneg van die oortredinge is.
35 En die dienskneg bly nie vir altyd in die huis nie; die Seun bly vir altyd.
36 As die Seun julle dan vrygemaak het, sal julle waarlik vry wees.
37 Ek weet dat julle die saad van Abraham is; maar julle probeer om My om die lewe te bring, omdat My Woord geen ingang in julle vind nie.
38 Ek spreek van wat Ek by My VADER gesien het, en julle doen ook wat julle by jul vader gesien het.
39 Hulle antwoord en sĂȘ vir Hom: Ons vader is Abraham. JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: As julle die kinders van Abraham was, sou julle die werke van Abraham doen;
40 maar nou probeer julle om My om die lewe te bring, iemand wat aan julle die Waarheid vertel het, wat Ek van Elohim gehoor het. Dit het Abraham nie gedoen nie.
41 Julle doen die werke van jul vader. Toe sĂȘ hulle vir Hom: Ons is nie uit verbastering gebore nie; ons het een VADER, naamlik Elohim.
42 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: As Elohim julle VADER was, sou julle My liefhĂȘ, want Ek het uit Elohim uitgegaan en gekom; want Ek het ook nie uit Myself gekom nie, maar HY het My gestuur.
43 Waarom ken julle My spraak nie? Omdat julle na My Woord nie kĂ n luister nie.
44 Julle het die Satan as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was ân mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die Waarheid nie, omdat daar in hom geen Waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy ân leuenaar is en die vader daarvan.
45 Maar omdat Ek die Waarheid spreek, glo julle My nie.
46 Wie van julle oortuig My van oortredinge? En as Ek die Waarheid spreek, waarom glo julle My nie?
47 Die wat uit Elohim is, luister na die Woorde van Elohim. Daarom luister julle nie, omdat julle nie uit Elohim is nie.
48 Die Jode antwoord toe en sĂȘ vir Hom: SĂȘ ons nie met reg dat U ân Samaritaan is en van ân demoon besete is nie?
49 JaHWĂšshua antwoord: Ek is nie van ân demoon besete nie; maar Ek Eer My VADER, en julle doen My oneer aan.
50 En Ek soek nie My Eer nie; daar is EEN wat dit soek en wat oordeel.
51 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, as iemand My Woorde onderhou, sal hy die Dood in der ewigheid nie sien nie.
52 Toe sĂȘ die Jode vir Hom: Nou weet ons dat U van ân demoon besete is. Abraham het gesterwe en die Profete, en U sĂȘ: As iemand My Woord onderhou, sal hy die Dood in der ewigheid nie smaak nie.
53 Is U dan groter as ons vader Abraham wat gesterf het? En die Profete het gesterwe. Vir wie gee U Uself uit?
54 JaHWĂšshua antwoord: As Ek Myself vereer, is My Majesteit niks nie. Dit is My VADER wat My vereer, van wie julle sĂȘ dat HY julle Elohey is.
55 En julle ken HOM nie, maar Ek ken HOM; en as Ek sĂȘ dat Ek HOM nie ken nie, sal Ek soos julle ân leuenaar wees. Maar Ek ken HOM en onderhou SY Woord.
56 Abraham, julle vader, het hom verheug dat hy My dag sou sien; en hy het dit gesien en het hom verbly.
57 Toe sĂȘ die Jode vir Hom: U is nog nie vyftig jaar oud nie, en het U Abraham gesien?
58 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle: Ek Is voordat Abraham was. (Exodus 3:14)
59 Hulle het toe klippe opgetel om Hom te stenig; maar JaHWĂšshua het stilletjies uit die Tempel gegaan en tussen hulle deurgeloop; en so het Hy vertrek.
Genesing van die man wat blind was. âSo spreek JaHWeH: Kyk, soos klei in die hand van die pottebakker, so is julle in My Hand, o huis van JisraEl.â [JermiJah 18:6]
1Â EN toe Hy verbygaan, sien Hy ân man wat blind was van sy geboorte af.
2 En Sy studente vra Hom en sĂȘ: My Meester, wie het oortree, hierdie man of sy ouers, dat hy blind gebore is?
3 JaHWĂšshua antwoord: Hy het nie oortree nie, en sy ouers ook nie; maar die werke van El moet in hom openbaar word.
4 Ek moet die werke doen van HOM wat My gestuur het, so lank as dit Dag is; die Nag kom wanneer niemand kan werk nie.
5 Ek is die Lig van die wĂȘreld, so lank as Ek in die wĂȘreld is.
6 En toe Hy dit gesĂȘ het, spuug Hy op die Aarde en maak klei van die spuug en smeer die klei aan die oĂ« van die blinde man
7 en sĂȘ vir hom: Gaan was jou in die waters ShilĂłag, wat vertaal word: Uitgestuur. En hy het gegaan en hom gewas; en hy het siende teruggekom. [NegemJaH 3:15, JeshaJaH 8:6]
8 Die bure dan en die wat hom vroeĂ«r gesien het dat hy blind was, sĂȘ toe: Is hy nie die een wat gesit en bedel het nie?
9 Ander sĂȘ: Dit is hy. Ander weer: Hy lyk na hom. Hy antwoord: Dit is ek.
10 Hulle sĂȘ vir hom: Hoe is jou oĂ« geopen?
11 Hy antwoord en sĂȘ: Die man wat JaHWĂšshua genoem word, het klei gemaak en op my oĂ« gesmeer en vir my gesĂȘ: Gaan na die badwater ShilĂłag en was jou. En ek het gegaan en my gewas en ek sien.
12 En hulle sĂȘ vir hom: Waar is Hy? Hy antwoord: Ek weet nie.
13 Hulle bring hom na die Fariseërs - die man wat vroeër blind was.
14 En dit was Sabbat toe JaHWÚshua die klei gemaak, en sy oë geopen het.
15 Die Fariseërs vra hom toe weer hoe hy siende geword het. En hy antwoord hulle: Hy het klei op my oë gesit, en ek het my gewas en ek sien.
16 EN hieroor het spesifieke FariseĂ«rs gesĂȘ: Hierdie Man kom nie van Elohim nie, want Hy onderhou nie die Sabbat nie. ân Ander het gesĂȘ: Hoe kan so ân Man wat ân oortreder is, sulke tekens doen? En daar was verdeeldheid onder hulle.
17 Weer sĂȘ hulle vir die blinde man: Jy, wat sĂȘ jy van Hom, aangesien Hy jou oĂ« geopen het? En hy antwoord: Hy is ân Profeet.
18 En die Jode het dit nie van hom geglo dat hy blind was en siende geword het nie, totdat hulle die ouers geroep het van hom wat siende geword het.
19 En hulle vra hul en sĂȘ: Is dit julle seun van wie julle sĂȘ dat hy blind gebore is? Hoe sien hy dan nou?
20 Sy ouers antwoord hulle en sĂȘ: Ons weet dat hy ons seun is en dat hy blind gebore is;
21 maar hoe hy nou sien, weet ons nie; of wie sy oë geopen het, weet ons nie. Hy is self oud genoeg, vra hom; hy sal vir homself praat.
22 Dit het sy ouers gesĂȘ omdat hulle bang was vir die Jode; want die Jode het al ooreengekom dat as iemand Hom as die Gesalfde bely, hy uit die vergadering geban sou word.
23 Daarom het sy ouers gesĂȘ: Hy is oud genoeg, vra hom.
24 Hulle roep toe vir die tweede keer die man wat blind was, en sĂȘ vir hom: Gee aan Elohim die Eer; ons weet dat hierdie man ân oortreder is.
25 En hy antwoord en sĂȘ: Of Hy ân oortreder is, weet ek nie. Een ding weet ek: dat ek blind was en nou sien.
26 En hulle sĂȘ weer vir hom: Wat het Hy vir jou gedoen? Hoe het Hy jou oĂ« geopen?
27 Hy antwoord hulle: Ek het julle dit alreeds gesĂȘ, en julle het nie geluister nie. Waarom wil julle dit weer hoor? Julle wil tog nie ook Sy studente word nie?
28 Hulle skel hom toe uit en sĂȘ: Jy is ân student van daardie man, maar ons is studente van MoshĂš.
29 Ons weet dat Elohim met MoshĂš gespreek het; maar wat Hom betref, ons weet nie van waar Hy is nie.
30 Die man antwoord en sĂȘ vir hulle: Hierin is tog iets wonderliks dat julle nie weet van waar Hy is nie, en Hy het my oĂ« geopen!
31 En ons weet dat Elohim nie oortreders verhoor nie; maar as iemand die Elohim vrees en SY wil doen, dié verhoor HY.
32 Van die Aarde se begin af is dit nie gehoor dat iemand die oĂ« van ân blindgebore persoon geopen het nie.
33 As Hy nie van Elohim was nie, sou Hy niks kan doen nie.
34 Hulle antwoord en sĂȘ vir hom: Jy is ân gebore oortreder, en leer jy ons? En hulle het hom uitgeban.
âWie het vir die adamiet die mond gemaak, of wie maak stom of dood, siende of blind? Is dit nie Ek, JaHWeH nie?â [Exodus 4:11]
35 JaHWĂšshua het gehoor dat hulle hom uitgeban het; en toe Hy hom kry, sĂȘ Hy vir hom: Glo jy in die Seun van die Elohim?
36 Hy antwoord en sĂȘ: Wie is Hy, Meester, dat ek in Hom kan glo?
37 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Julle het Hom gesien; Dit is Hy wat met julle spreek.
38 Toe sĂȘ hy: Ek glo, Meester! En hy het Hom vereer.
39 En JaHWĂšshua sĂȘ: Tot ân oordeel het Ek in hierdie wĂȘreld gekom, sodat die wat nie sien nie, mag sien, en die wat sien, blind mag word.
40 En diĂ© van die FariseĂ«rs wat by Hom was, het dit gehoor en vir Hom gesĂȘ: Is ons dan ook blind?
41 JaHWĂšshua antwoord hulle: As julle blind was, sou julle geen oortredinge hĂȘ nie; maar nou sĂȘ julle: Ons sien! Daarom bly julle oortreding.
âHy sal Sy kudde laat wei soos ân Herder; Hy sal die lammers in Sy arm vergader en aan Sy bors dra; die lammerooie sal Hy saggies lei.â [JeshaJaHĂ»W 40:11]
1Â VOORWAAR, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, wie nie by die Deur in die skaapstal ingaan nie, maar van ân ander kant af inklim, hy is ân dief en ân rower.
2 Maar Hy wat by die Deur ingaan, is ân Herder van die skape.
3 Vir Hom maak die Deurwagter oop, en die skape luister na Sy Stem; en Hy roep Sy eie skape by hulle naam en lei hulle uit.
4 En wanneer Hy Sy eie skape uitgebring het, loop Hy voor hulle uit; en die skape volg Hom, omdat hulle Sy Stem ken.
5 Hulle sal ân vreemde nooit volg nie, maar van hom wegvlug, omdat hulle die stem van die vreemdes nie ken nie.
6 Hierdie gelykenis het JaHWĂšshua aan hulle vertel; maar hulle het nie verstaan wat dit was wat Hy tot hulle gespreek het nie.
7 JaHWĂšshua het toe weer vir hulle gesĂȘ: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, Ek is die Deur van die skape. [Boodskap van Jakobus 10; HebreĂ«rs 10:20]
8 Almal wat voor My gekom het, is diewe en rowers; maar die skape het nie na hulle geluister nie.
9 Ek is die Deur; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word, en hy sal ingaan en uitgaan en weiding vind.
10 Die dief kom net om te steel en te slag en te verwoes. Ek het gekom, dat hulle lewe en oorvloed kan hĂȘ.
11 Ek is die rasegte Herder. Die rasegte Herder lĂȘ Sy Siel af vir die skape. [JirmeJaH 23:1; JesĂ©giEl 34:5]
12 Maar die huurling en hy wat nie ân herder is nie, van wie die skape nie die eiendom is nie, sien die wolf kom en laat die skape staan en vlug, en die wolf vang hulle en jaag die skape uitmekaar.
13 En die huurling vlug, omdat hy ân huurling is en niks vir die skape omgee nie.
14 Ek is die rasegte Herder, en Ek ken My eie en word deur My eie geken.
15 Net soos die VADER My ken, ken Ek ook die VADER; en Ek lĂȘ My Siel af vir die skape.
16 Ek het nog ander skape wat nie aan hierdie stal behoort nie. Ek moet hulle ook lei, en hulle sal na My Stem luister, en dit sal wees een kudde, een Herder.
17 Daarom het die VADER My lief, omdat Ek My Siel aflĂȘ om haar weer te neem.
18 Niemand neem haar van My af nie, maar Ek lĂȘ haar uit Myself af. Ek het mag om haar af te lĂȘ en Ek het mag om haar weer te neem. Hierdie Gebod het Ek van My VADER ontvang.
19 Daar het toe weer verdeeldheid onder die manne van JeHûWdah gekom oor hierdie Woorde.
20 En baie van hulle het gesĂȘ: Hy is van ân demoon besete en is kranksinnig; wat luister julle na Hom?
21 Ander het gesĂȘ: Hierdie Woorde is nie van ân besetene nie; ân demoon kan tog nie die oĂ« van blindes open nie.
âMy skape luister na My Stem, en Ek ken hulle, en hulle VOLG MY.â
22 EN dit was die Fees van die tempelwyding in Jerusalem, en dit was winter.
23 En JaHWĂšshua het in die Tempel gewandel in die pilaargang van Salomo.
24 En die Jode het Hom omring en vir Hom gesĂȘ: Hoe lank hou U ons in onsekerheid? As U die Gesalfde is, sĂȘ dit vir ons ronduit.
25 JaHWĂšshua antwoord hulle: Ek het dit vir julle gesĂȘ, en julle glo nie. Die werke wat Ek doen in die Naam van My VADER, diĂ© getuig van My.
26 Maar julle glo nie, want julle is nie van My skape nie, soos Ek vir julle gesĂȘ het.
27 My skape luister na My Stem, en Ek ken hulle, en hulle VOLG MY.
28 En Ek gee hulle die Ewige Lewe, en hulle sal nooit verlore gaan tot in ewigheid nie, en niemand sal hulle uit My Hand ruk nie.
29 My VADER wat hulle aan My gegee het, is groter as almal; en niemand kan hulle uit die hand van My VADER ruk nie.
30 Ek en die VADER is een.
âEK self het gesĂȘ: Julle is Elohim, en julle is almal seuns van die Hoogste Elâ [Psalm 82:6]
31 DIE Jode het toe weer klippe opgetel om Hom te stenig.
32 JaHWÚshua antwoord hulle: Baie goeie werke het Ek julle getoon van My VADER. Oor watter een van dié werke stenig julle My?
33 Die Jode antwoord Hom en sĂȘ: Dit is nie oor ân goeie werk dat ons U stenig nie, maar oor lasterlike spraak, en omdat U wat ân adamiet is, Uself Elohim maak.
34 JaHWĂšshua antwoord hulle: Is daar nie in julle Wet geskrywe: Ek het gesĂȘ, julle is Elohim nie? [Psalm 82:6]
35 As dit hĂșlle Elohim noem tot wie die Woord van die Elohim gekom het, en die Skrif nie gebreek kan word nie, [Psalm 147:19,20]
36 sĂȘ julle vir Hom wat die VADER afgesonder en in die wĂȘreld gestuur het: U spreek lasterlik - omdat Ek gesĂȘ het: Ek is die Seun van die Elohim?
37 As Ek nie die werke van My VADER doen nie, moet julle My nie glo nie;
38 maar as Ek dit doen, al glo julle My nie, glo die werke, dat julle kan erken en glo dat die VADER in My is, en Ek in HOM.
39 Toe het hulle weer probeer om Hom gevange te neem, en Hy het uit hulle hand ontkom.
40 En Hy het weer oor die Jordaan gegaan na die plek waar JeHĂŽWganan eers gewas / gedoop het; en Hy het daar gebly.
41 En baie het na Hom gekom en gesĂȘ: JeHĂŽWganan het wel geen Teken gedoen nie, maar alles wat JeHĂŽWganan van Hom gesĂȘ het, was die Waarheid.
42 En baie het daar in Hom geglo.
Die opwekking van die JisraEliet, El-Azar(Lazerus).
1 EN daar was ân man siek, El-Azar van BetĂĄniĂ«, die dorp van Mirjam en haar suster Martha.
2 En dit was Mirjam wat die Meester gesalf het met salf en Sy voete afgedroog het met haar hare, wie se broer, El-Azar, siek was.
3 Die susters het toe na Hom gestuur en gesĂȘ: Meester, hy vir wie U liefhet, is siek.
4 En toe JaHWĂšshua dit hoor, sĂȘ Hy: Hierdie siekte is nie tot die dood toe nie, maar tot die Majesteit van die Elohim, sodat die Seun van die Elohim daardeur verhoog kan word.
5 En JaHWĂšshua het Martha en haar suster en El-Azar liefgehad.
6 En toe Hy hoor dat hy siek is, het Hy twee dae vertoef in die plek waar Hy was.
7 Eers daarna sĂȘ Hy aan die studente: Laat ons weer na JeHĂ»Wdah gaan.
8 Die studente sĂȘ vir Hom: My Meester, die Jode het onlangs probeer om U te stenig, en gaan U weer daarnatoe?
9 JaHWĂšshua antwoord: Is daar nie twaalf ure in die dag nie? As iemand in die Dag wandel, stamp hy hom nie, omdat hy die Lig van hierdie wĂȘreld sien.
10 Maar as iemand in die Nag wandel stamp hy hom, omdat die Lig nie in hom is nie.
11 Dit het Hy gespreek; en daarna sĂȘ Hy vir hulle: El-Azar, ons vriend, slaap; maar Ek gaan om hom wakker te maak.
12 Sy studente sĂȘ toe: Meester, as hy slaap, sal hy gesond word.
13 Maar JaHWĂšshua het gespreek van sy dood, terwyl hulle gedink het dat Hy van die rus van die slaap spreek.
14 En toe sĂȘ JaHWĂšshua vir hulle ronduit: El-Azar is dood.
15 En Ek is bly om julle ontwil dat Ek nie daar was nie, sodat julle kan glo. Maar laat ons na hom toe gaan.
16 En Thomas, wat DĂdimus genoem word, sĂȘ vir sy medestudente: Laat ons ook gaan om saam met Hom te sterwe.
17 Toe JaHWĂšshua dan gekom het, het Hy gevind dat hy al vier dae in die graf was.
18 En Betånië was naby Jerusalem, omtrent twee myl daarvandaan.
19 En baie van die manne van JeHûWdah het al by Martha en Mirjam gekom om hulle oor hul broer te troos.
20 En toe Martha hoor dat JaHWĂšshua kom, het sy Hom tegemoetgegaan. Maar Mirjam het in die huis bly sit.
21 En Martha sĂȘ vir JaHWĂšshua: Meester, as U hier gewees het, sou my broer nie gesterf het nie.
22 Maar selfs nou weet ek dat alles wat U van die Elohim vra, die Elohim U sal gee.
23 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Jou broer sal opstaan.
24 Martha antwoord Hom: Ek weet dat hy sal opstaan in die opstanding in die laaste dag.
25 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Ek is die Opstanding en die Lewe; wie in My glo, sal lewe al het hy ook gesterwe;
26 en elkeen wat lewe en in My glo, sal nooit sterwe tot in ewigheid nie. Glo jy dit?
27 Sy antwoord Hom: Ja, Meester, ek glo dat U die Gesalfde is, die Seun van die Elohim, wat in die wĂȘreld sou kom.
28 En nadat sy dit gesĂȘ het, gaan sy en roep Mirjam, haar suster, stilletjies en sĂȘ: Die Meester is hier en Hy roep jou.
29 Sy het, toe sy dit hoor, vinnig opgestaan en na Hom toe gegaan.
30 En JaHWĂšshua het nog nie in die dorp gekom nie, maar was op die plek waar Martha Hom tegemoetgegaan het.
31 En toe die manne van JeHĂ»Wdah wat by haar in die huis was en haar getroos het, sien dat Mirjam vinnig opstaan en uitgaan, het hulle haar gevolg en gesĂȘ: Sy gaan na die graf om daar te ween.
32 En toe Mirjam kom waar JaHWĂšshua was en Hom sien, val sy aan Sy voete neer en sĂȘ vir Hom: Meester, as U hier gewees het, sou my broer nie gesterf het nie.
33 Toe JaHWÚshua haar dan sien ween en die manne van JeHûWdah wat saam met haar gekom het, ook sien ween, het Hy geweldig bewoë geword in Sy gees en Hom ontstel
34 en gesĂȘ: Waar het julle hom neergelĂȘ? Hulle sĂȘ vir Hom: Meester, kom kyk.
35 JaHWĂšshua het geween.
36 Die manne van JeHĂ»Wdah sĂȘ toe: Kyk, hoe lief Hy hom gehad het!
37 En sommige van hulle sĂȘ: Kon Hy wat die oĂ« van die blinde man geopen het, nie maak dat hierdie man ook nie gesterf het nie?
38 En JaHWĂšshua het weer in Homself geweldig bewoĂ« geword en by die graf gekom. En sy was ân spelonk, en ân steen het teen haar gelĂȘ.
39 JaHWĂšshua sĂȘ: Neem die steen weg. Martha, die suster van die oorledene, sĂȘ vir Hom: Meester, hy ruik al, want hy is al vier dae dood.
40 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Het Ek nie vir jou gesĂȘ, as jy glo, sal jy die Glansrykheid van die Elohim sien nie?
41 Hulle neem toe die steen weg waar die oorledene lĂȘ. En JaHWĂšshua het Sy oĂ« opgeslaan en gesĂȘ: VADER, Ek dank U dat U My verhoor het;
42 en Ek het geweet dat U My altyd verhoor, maar ter wille van die skare wat rondom staan, het Ek dit gesĂȘ, sodat hulle kan glo dat U My gestuur het.
43 En nadat Hy dit gesĂȘ het, het Hy met ân groot stem geroep: El-Azar, kom uit!
44 En die oorledene het uitgekom, aan hande en voete met grafdoeke gebind, en sy gesig was toegedraai met ân doek. JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Maak hom los en laat hom gaan.
Die Fariseërs hou raad om JaHWÚshua om te bring.
45 EN baie van die manne van JeHûWdah wat na Mirjam gekom het en aanskouers was van wat JaHWÚshua gedoen het, het in Hom geglo.
46 Maar sommige van hulle het na die Fariseërs gegaan en hulle vertel wat JaHWÚshua gedoen het.
47 En die owerpriesters en die FariseĂ«rs het die Raad byeengeroep en gesĂȘ: Wat sal ons doen? - want hierdie man doen baie tekens.
48 As ons Hom so laat begaan, sal almal in Hom glo; en die Romeine sal kom en ons deel van die Aarde en ons nasie albei afneem.
49 En een van hulle, KĂĄjafas, wat daardie jaar hoĂ«priester was, sĂȘ vir hulle: Julle weet niks nie
50 en dink nie daaraan dat dit vir ons voordelig is dat een man vir die volk sterwe en nie die hele nasie omkom nie.
51 En dit het hy nie uit homself gesĂȘ nie; maar omdat hy daardie jaar hoĂ«priester was, het hy voorspel dat JaHWĂšshua vir die volk sou sterwe.
52 En nie alleen vir die volk nie, maar ook om die verstrooide kinders van Elohim tot ân eenheid saam te voeg.
53 Van dié dag af het hulle toe saam beraadslaag om Hom om die lewe te bring.
54 Daarom het JaHWĂšshua nie meer in die openbaar onder die manne van JeHĂ»Wdah gewandel nie, maar daarvandaan weggegaan na die streek naby die woestyn, na ân stad met die naam van Efraim. En daar het Hy vertoef met Sy studente.
55 En die Pasga van die manne van JeHûWdah was naby; en baie het uit dié landstreek na Jerusalem opgegaan voor die Pasga om hulle te laat was.
56 En hulle het JaHWĂšshua gesoek; en terwyl hulle in die Tempel staan, sĂȘ hulle vir mekaar: Wat dink julle, sal Hy nie na die Fees kom nie?
57 En die owerpriesters en die FariseĂ«rs het ook ân bevel gegee dat as iemand wis waar Hy was, hy dit moes bekend maak, sodat hulle Hom gevange kon neem.
â... Staan op, o vorste, salf die Skild.â [JeshaJaHĂ»W 21:5]
1 EN JaHWÚshua het ses dae voor die Pasga na Betånië gekom waar El-Azar was, wat dood gewees het en wat Hy uit die dode opgewek het.
2 Hulle het toe vir Hom daar ân maaltyd berei, en Martha het bedien; en El-Azar was een van die wat saam met Hom aan tafel was.
3 En Mirjam het ân pond egte, baie kosbare nardussalf geneem en die voete van JaHWĂšshua gesalf en Sy voete afgedroog met haar hare. En die huis is gevul met die reuk van die salf.
4 Toe sĂȘ een van Sy studente, Judas IskĂĄriot, die seun van Simon, wat Hom sou verraai:
5 Waarom is hierdie salf nie vir driehonderd pennings verkoop en die geld aan die armes gegee nie?
6 En dit het hy gesĂȘ, nie omdat hy oor die armes besorg was nie, maar omdat hy ân dief was en die beurs gehad het en die bydraes geneem het.
7 Toe sĂȘ JaHWĂšshua: Laat haar staan; sy het dit bewaar vir die dag van My begrafnis.
8 Want die armes het julle altyd by julle, maar My het julle nie altyd nie.
9 En ân groot menigte uit die manne van JeHĂ»Wdah het verneem dat Hy daar was, en het gekom, nie alleen ter wille van JaHWĂšshua nie, maar ook om El-Azar te sien, wat Hy uit die dode opgewek het.
10 En die owerpriesters het besluit om El-Azar ook om die lewe te bring,
11 omdat baie van die manne van JeHûWdah deur hom weggegaan en in JaHWÚshua geglo het.
âGeseĂ«nd is Hy wat kom in die NAAM van JaHWeH! Ons seĂ«n julle uit die Huis van JaHWeH.â [Psalm 118:26] en [ZekarJaH 9:9]
12 DIE volgende dag het ân groot menigte feesgangers, toe hulle hoor dat JaHWĂšshua na Jerusalem kom,
13 palmtakke geneem en uitgegaan Hom tegemoet en geroep: Jasha-na! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH, die Koning van JisraEl. [Psalm 118:26]
14 En JaHWĂšshua het ân jong esel gevind en daarop gaan sit, soos geskrywe is:
15 Moenie vrees nie, Dogter van Sion! Kyk, Jou Koning kom na Jou; regverdig en ân oorwinnaar is Hy, nederig en Hy ry op ân esel - op ân jong esel, die vul [van ân eselin]. [ZekarJaH 9:9]
16 Dit het Sy studente egter eers nie verstaan nie; maar nadat JaHWĂšshua verhoog is, toe het dit hulle bygeval dat hierdie dinge van Hom geskrywe was en dat hulle dit aan Hom gedoen het.
17 En die skare wat by Hom was toe Hy El-Azar uit die graf geroep en hom uit die dode opgewek het, het daarvan getuig.
18 Daarom het die skare Hom ook tegemoetgegaan, omdat hulle gehoor het dat Hy hierdie Teken gedoen het.
19 En die FariseĂ«rs het vir mekaar gesĂȘ: Sien julle dat julle niks vorder nie? Kyk, die hele wĂȘreld loop agter Hom aan.
As iemand My dien, laat hom My volg!
20 EN daar was sommige Grieke onder die wat opgekom het om te aanbid op die Fees;
21 hulle het na Filippus gegaan wat van BetsĂĄida in GalilĂ©a was, en hom gevra en gesĂȘ: My meester, ons wil JaHWĂšshua graag sien.
22 Filippus kom en sĂȘ dit vir AndrĂ©as, en AndrĂ©as en Filippus vertel dit weer aan JaHWĂšshua.
23 Maar JaHWĂšshua antwoord hulle en sĂȘ: Die uur het gekom dat die Seun van die Adam verglans moet word.
24 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, as die Koringkorrel nie in die Aarde val en sterf nie, bly Hy alleen; maar as Hy sterf, dra Hy veel vrug. [Thomas 12:1]
25 Wie sy siel liefhet, sal haar verloor; maar wie sy siel haat in hierdie wĂȘreld, sal haar bewaar vir die Ewige Lewe.
26 As iemand My dien, laat hom My volg; en waar Ek is, daar sal My dienaar ook wees; en as iemand My dien, sal die VADER hom eer.
27 Nou is My Siel ontsteld, en wat sal Ek sĂȘ? VADER, red My uit hierdie uur? Maar hierom het Ek in hierdie uur gekom.
28 VADER, verglans U Naam! Daar het toe ân Stem uit die Hemele gekom: EK HET HOM VERGLANS EN EK SAL HOM WEER VERGLANS.
29 En die skare wat daar gestaan en dit gehoor het, het gesĂȘ dat daar ân donderslag gewees het. Ander het gesĂȘ: ân Boodskapper het met Hom gespreek.
30 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ: Hierdie Stem het nie om My ontwil gekom nie, maar om julle ontwil.
31 Nou is dit die oordeel van hierdie wĂȘreld, nou sal die owerste van hierdie wĂȘreld buitentoe gedryf word.
32 En Ek, as Ek van die Aarde verhoog word, sal almal na My toe trek.
33 En dit het Hy gesĂȘ om aan te dui hoedanige dood Hy sou sterwe.
34 Die skare antwoord Hom: Ons het uit die Wet gehoor dat die Gesalfde tot in ewigheid bly; en hoe sĂȘ U dat die Seun van die Adam verhoog moet word? Wie is hierdie Seun van die Adam ?
35 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Nog ân klein tydjie is die Lig by julle. Wandel so lank as julle die Lig het, sodat die Duisternis julle nie oorval nie. En wie in die Duisternis wandel, weet nie waar hy gaan nie.
36 So lank as julle die Lig het, glo in die Lig, sodat julle kinders van die Lig kan word. Dit het JaHWĂšshua gespreek, en Hy het weggegaan en Hom vir hulle verberg.
37 En alhoewel Hy so baie tekens voor hulle gedoen het, het hulle nie in Hom geglo nie;
38 sodat die Woord van die Profeet JeshaJaHĂ»W vervul sou word wat hy gesĂȘ het: Wie het geglo wat aan ons verkondig is? En aan wie is die Arm van JaHWeH geopenbaar? [JeshaJaH 53:1]
39 Daarom kon hulle nie glo nie, omdat JeshaJaHĂ»W óók gesĂȘ het:
40 Hy het hulle oë verblind en hulle hart verhard, sodat hulle nie met die oë sou sien en met die hart verstaan en hulle bekeer en Ek hulle genees nie.
41 Dit het JeshaJaHĂ»W gesĂȘ toe Hy Sy Glansrykheid gesien en van Hom gespreek het. [JeshaJaH 6:3]
42 Maar tog het selfs baie van die owerstes in Hom geglo; maar ter wille van die Fariseërs het hulle dit nie bely nie, om nie uit die vergadering geban te word nie.
43 Want hulle het die eer van die mense meer liefgehad as die Eer van JaHWeH.
44 En JaHWĂšshua het uitgeroep en gesĂȘ: Wie in My glo, glo nie in My nie, maar in HOM wat My gestuur het.
45 En wie My aanskou, aanskou HOM wat My gestuur het.
46 Ek het as die Lig in die wĂȘreld gekom, sodat elkeen wat in My glo, nie in die Duisternis sou bly nie.
47 En as iemand na My Woorde luister en nie glo nie, Ek oordeel hom nie; want Ek het nie gekom om die wĂȘreld te oordeel nie, maar om die wĂȘreld te red.
48 Wie My verwerp en My Woorde nie aanneem nie, het een wat hom oordeel: die woord wat Ek gespreek het, dit sal hom oordeel in die laaste dag.
49 Want Ek het nie uit Myself gespreek nie; maar die VADER wat My gestuur het, Hy het My ân Gebod gegee wat Ek moet sĂȘ en wat Ek moet spreek.
50 En Ek weet dat SY Gebod die Ewige Lewe is. Wat Ek dan spreek - net soos die VADER vir My gesĂȘ het, so spreek Ek.
JaHWĂšshua was die voete van Sy studente.
1Â EN voor die Fees van die Pasga het JaHWĂšshua, omdat Hy wis dat Sy uur gekom het dat Hy uit hierdie wĂȘreld sou oorgaan na die VADER, en omdat Hy Sy eie in die wĂȘreld liefgehad het, hulle liefgehad tot die einde toe.
2 En gedurende die maaltyd - die Satan het dit al in die hart van Judas IskĂĄriot, die seun van Simon, ingegee om Hom te verraai -
3 het JaHWĂšshua, omdat Hy wis dat die VADER alles in Sy hande gegee het en dat Hy van Elohim uitgegaan het en na die Elohim heengaan,
4 van die maaltyd opgestaan en Sy bo-kleed uitgetrek en ân doek geneem en hom om Hom vasgemaak.
5 Daarna het Hy water in ân bak gegooi en die voete van die studente begin was en afdroog met die doek wat Hy omgehad het.
6 Hy kom toe by Simon Petrus en diĂ© sĂȘ vir Hom: Meester, gaan U my voete was?
7 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: Wat Ek doen, begryp jy nou nie, maar jy sal dit hierna verstaan.
8 Petrus sĂȘ vir Hom: U sal my voete in der ewigheid nie was nie! JaHWĂšshua antwoord hom: As Ek jou nie was nie, het jy geen deel aan My nie.
9 Simon Petrus sĂȘ vir Hom: Meester, nie net my voete nie, maar ook die hande en die hoof.
10 JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Hy wat gewas/gedoop is, het niks anders nodig as om die voete te was nie, maar is heeltemal skoon; en julle is skoon, maar nie almal nie. [NĂșmeri 19:20]
11 Want Hy het geweet wie Hom sou verraai. Daarom het Hy gesĂȘ: Julle is nie almal skoon nie.
12 Toe Hy dan hulle voete gewas en Sy bo-klere geneem het, gaan Hy weer aan tafel en sĂȘ vir hulle: Verstaan julle wat Ek aan julle gedoen het?
13 Julle noem my Meester en Majesteit, en julle is reg, want Ek is Hy.
14 As Ek dan, Majesteit en die Meester, julle voete gewas het, is julle ook verplig om mekaar se voete te was.
15 Want Ek het julle ân voorbeeld gegee om, net soos Ek aan julle gedoen het, ook so te doen.
16 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, ân Dienskneg is nie groter as Sy Meester nie, en ân Gesant is ook nie groter as die Een wat Hom gestuur het nie.
17 As julle hierdie dinge weet, geseënd is julle as julle dit doen.
18 Ek spreek nie van julle almal nie - Ek weet wie Ek uitverkies het - maar dat die Skrif vervul kan word: [Selfs die man wat met My in vrede lewe, op wie ek vertrou het], wat My Brood eet, het die hakskeen teen My opgelig. [Psalm 41:9]
19 Van nou af sĂȘ Ek dit aan julle voordat dit gebeur, sodat wanneer dit gebeur, julle kan glo dat:Â Ek Is.
20 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, wie iemand ontvang wat Ek stuur, ontvang My; en wie My ontvang, ontvang HOM wat My gestuur het.
JaHWĂšshua voorspel dat Judas Hom sal verraai.
21 TOE JaHWĂšshua dit gesĂȘ het, het Hy in Sy gees ontsteld geword en getuig en gesĂȘ: Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, een van julle sal My verraai.
22 En die studente het na mekaar begin kyk, in twyfel omtrent die een van wie Hy dit sĂȘ.
23 En een van Sy studente, hy vir wie JaHWĂšshua liefgehad het, het aan tafel teen die bors van JaHWĂšshua gelĂȘ.
24 Simon Petrus knik toe vir hom dat hy moet vra wie dit kon wees van wie Hy spreek.
25 En hy val op die bors van JaHWĂšshua en sĂȘ vir Hom: Meester, wie is dit?
26 JaHWĂšshua antwoord: Dit is die een aan wie Ek die stukkie sal gee as Ek dit ingedoop het. En toe Hy die stukkie ingedoop het, gee Hy hom aan Judas IskĂĄriot, die seun van Simon.
27 En nadat hy die stukkie geneem het, het die Satan in hom ingevaar. En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Wat jy doen, doen dit haastig.
28 Maar waarom Hy dit vir hom gesĂȘ het, het niemand van die wat aan tafel was, verstaan nie.
29 Want sommige het gedink, terwyl Judas die beurs gehad het, dat JaHWĂšshua vir hom sĂȘ: Koop wat ons nodig het vir die Fees; of dat hy iets aan die armes moes gee.
30 Toe hy dan die stukkie geneem het, het hy dadelik uitgegaan. En dit was nag.
Laaste onderwys van JaHWĂšshua aan Sy studente.31 EN toe hy buite was, sĂȘ JaHWĂšshua: Nou is die Seun van die Adam verhoog, en Elohim is in Hom verhoog.
32 As Elohim in Hom verhoog is, sal HY Hom ook deur HOMSELF verhoog en HY sal Hom dadelik verhoog.
33 My kinders, Ek is nog ân klein tydjie by julle. Julle sal My soek, en soos Ek vir die Jode gesĂȘ het: Waar Ek heengaan, kan julle nie kom nie - so sĂȘ Ek nou ook vir julle.
34 ân Nuwe Gebod gee Ek julle, dat julle mekaar moet liefhĂȘ; soos Ek julle liefgehad het, moet julle ook mekaar liefhĂȘ.
35 Hieraan sal almal weet dat julle My studente is, as julle liefde onder mekaar het.
36 Simon Petrus sĂȘ vir Hom: Meester, waar gaan U heen? JaHWĂšshua antwoord hom: Waar Ek heengaan, kan jy My nou nie volg nie, maar later sal jy My volg.
37 Petrus sĂȘ vir Hom: Meester, waarom kan ek U nie nou volg nie? Ek sal my siel vir U gee.
38 JaHWĂšshua antwoord hom: Sal jy jou siel vir My gee? Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir jou, die haan sal sekerlik nie kraai voordat jy drie maal teen My getuig het nie.
As julle My liefhet, onderhou My Gebooie.
1Â LAAT julle hart nie ontsteld word nie; glo in Elohim, glo ook in My.
2 In die Huis van My VADER is daar baie wonings; as dit nie so was nie, sou Ek dit vir julle gesĂȘ het. Ek gaan om vir julle plek te berei. [Openbaring van Henog 15:17]
3 En as Ek gegaan en vir julle plek berei het, kom Ek weer en sal julle na My toe neem, sodat julle ook kan wees waar Ek is.
4 En waar Ek heengaan, weet julle en die Weg ken julle.
5 Thomas sĂȘ vir Hom: Meester, ons weet nie waar U gaan nie, en hoe kan ons die Weg ken?
6 JaHWĂšshua antwoord hom: Ek is die Weg en die Waarheid en die Lewe; niemand kom na die VADER behalwe deur My nie.
7 As julle My geken het, sou julle My VADER ook geken het, en van nou af ken julle HOM en het julle HOM gesien.
8 Filippus sĂȘ vir Hom: Meester, toon ons die VADER, en dit is vir ons genoeg.
9 JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Ek is so lankal by julle, en het jy My nie geken nie, Filippus? Hy wat My gesien het, het die VADER gesien. En hoe sĂȘ jy: Toon ons die VADER?
10 Glo jy nie dat Ek in die VADER is en die VADER in My nie? Die Woorde wat Ek tot julle spreek, spreek Ek nie uit Myself nie; maar die VADER wat in My bly, HY doen die werke.
11 Glo My dat Ek in die VADER is, en die VADER in My; of anders, glo My ter wille van die werke self.
12 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, wie in My glo - die werke wat Ek doen, sal hy ook doen; en hy sal groter werke doen as dit, omdat Ek na My VADER gaan.
13 En wat julle ook al in My Naam mag vra, dit sal Ek doen, sodat die VADER in die Seun verhoog kan word.
14 As julle iets in My Naam vra, sal Ek dit doen.
15 As julle My liefhet, onderhou My Gebooie.
Die Belofte van die Trooster.
16Â EN Ek sal die VADER versoek, en HY sal julle ân ander Trooster gee om by julle te bly tot in ewigheid:Â [Odes van Salomo 7:9; JesegiEl 36:26]
17 die Gees van die Waarheid wat die wĂȘreld nie kan ontvang nie, omdat sy Haar nie sien en Haar nie ken nie; maar julle ken Haar, omdat Sy by julle bly en in julle sal wees. [1 Ezra 4:33-40]
18 Ek sal julle nie as wese agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe.
19 Nog ân klein tydjie, en die wĂȘreld sien My nie meer nie; maar julle sien My, omdat Ek lewe en julle sal lewe.
20 In dié dag sal julle weet dat Ek in My VADER is, en julle in My, en Ek in julle.
21 Wie My Gebooie het en haar onderhou, dit is hy wat My liefhet; en wie My liefhet, hom sal My VADER liefhĂȘ, en Ek sal hom liefhĂȘ en My aan hom openbaar.
22 Judas, nie die IskĂĄriot nie, sĂȘ vir Hom: Meester, hoe is dit dat U aan ons U sal openbaar en nie aan die wĂȘreld nie?
23 JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir hom: As iemand My liefhet, sal hy My Woorde onderhou, en My VADER sal hom liefhĂȘ, en ONS sal na hom toe kom en by hom woning maak.
24 Hy wat My nie liefhet nie, onderhou My Woorde nie; daarom, die Woord wat julle hoor, is nie Myne nie, maar is van die VADER wat My gestuur het.
25 Dit het Ek tot julle gespreek terwyl Ek by julle bly;
26 maar die Trooster, die Gees van die Apartheid, wat die VADER in My Naam sal stuur, Sy sal julle alles leer en sal julle herinner aan alles wat Ek vir julle gesĂȘ het. [NĂșmeri 15:38-39; Odes van Salomo 3:10; 16:13; JeshaJaH 42:3; 2 Ezra 5:28]
Die ewige Vrede van Apartheid [NĂșmeri 25:1-13]
27 VREDE laat Ek vir julle na, My Vrede gee Ek aan julle; nie soos die wĂȘreld gee, gee Ek aan julle nie. Laat julle hart nie ontsteld word en bang wees nie. [Psalm 119:165; Boekrol van Henog 11:2; 45:6]
28 Julle het gehoor dat Ek aan julle gesĂȘ het: Ek gaan weg en Ek kom weer na julle toe. As julle My liefgehad het, sou julle bly wees dat Ek gesĂȘ het: Ek gaan na My VADER, omdat My VADER groter is as Ek.
29 En nou het Ek dit aan julle gesĂȘ voordat dit gebeur, sodat julle kan glo wanneer dit gebeur.
30 Ek sal nie veel meer met julle spreek nie; want die Prins van hierdie wĂȘreld kom en het aan My niks nie.
31 Maar dat die wĂȘreld kan weet dat Ek die VADER liefhet en doen net soos die VADER My beveel het - staan op, laat ons hiervandaan weggaan.
âKyk, daar kom ân Man wie se Naam is Spruit, en Hy sal uit Sy plek uitspruit, en Hy sal die Huis van JaHWeH bou.â [ZekarJaH 6:12]
1 EK is die ware Wynstok, en My VADER is die Landbouer. [Odes van Salomo 38:19; JeshaJaH 53:2; 2 Ezra 9:21]
2 Elke loot wat in My nie vrug dra nie, neem HY weg; en elke loot wat vrug dra, Sy maak HY skoon, sodat Sy meer vrug kan dra. [Odes van Salomo 38:16-20]
3 Julle is alreeds skoon deur die Woord wat Ek tot julle gespreek het.
4 Bly in My, soos Ek in julle. Net soos die loot geen vrug kan dra van Haarself as Sy nie in die Wynstok bly nie, so julle ook nie as julle in My nie bly nie.
5 Ek is die Wynstok, julle die lote. Wie in My bly, en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie.
6 As iemand in My nie bly nie, word hy uitgewerp soos die loot en verdroog, en hulle maak haar bymekaar en gooi haar in die vuur, en sy verbrand.
7 As julle in My bly en My Woorde in julle, sal julle vra net wat julle wil hĂȘ, en julle sal dit verkry.
8 Hierin is My VADER verhoog, dat julle veel vrug dra; en julle sal My studente wees.
9 Soos die VADER My liefgehad het, het Ek julle ook liefgehad. Bly in hierdie Liefde van My.
10 As julle My Gebooie onderhou, sal julle in My Liefde bly, net soos Ek die Gebooie van My VADER onderhou en in SY Liefde bly.
11 Dit het Ek vir julle gesĂȘ, dat My Blydskap in julle kan bly en julle blydskap volkome kan word.
12 Dit is My Gebod, dat julle mekaar moet liefhĂȘ net soos Ek julle liefgehad het.
13 Groter liefde het niemand as dit nie, dat iemand sy siel vir sy vriende gee.
14 Julle is My vriende as julle alles doen wat Ek julle beveel.
15 Ek noem julle nie meer diensknegte nie, omdat die dienskneg nie weet wat sy koning doen nie. Maar Ek het julle vriende genoem, omdat Ek alles wat Ek van My VADER gehoor het, aan julle bekend gemaak het.
16 Julle het My nie uitverkies nie, maar Ek het julle uitverkies en julle aangestel om vrug te gaan dra en dat julle vrug kan bly, sodat wat julle die VADER ook al in My Naam vra, Hy julle dit kan gee.
17 Dit gebied Ek julle, dat julle mekaar moet liefhĂȘ.
18 As die wĂȘreld julle haat, moet julle weet dat sy My voor julle gehaat het.
19 As julle van die wĂȘreld was, sou die wĂȘreld haar eiendom liefhĂȘ. Maar omdat julle nie van die wĂȘreld is nie, maar Ek julle uit die wĂȘreld uitverkies het, daarom haat die wĂȘreld julle.
⊠laat die wat my sonder oorsaak haat, nie met die oë knip nie! [Psalm 35:19]
20 ONTHOU die Woord wat Ek vir julle gesĂȘ het: ân Dienskneg is nie groter as Sy Meester nie. As hulle My vervolg het, sal hulle jul ook vervolg. As hulle My Woord onderhou het, sal hulle jul woord ook onderhou.
21 Maar al hierdie dinge sal hulle aan julle doen ter wille van My Naam, omdat hulle HOM nie ken wat My gestuur het nie.
22 As Ek nie gekom en met hulle gespreek het nie, sou hulle geen oortredinge hĂȘ nie, maar nou het hulle geen verskoning vir hulle oortredinge nie.
23 Wie My haat, haat ook My VADER.
24 As Ek nie die werke onder hulle gedoen het wat niemand anders gedoen het nie, sou hulle geen oortredinge hĂȘ nie Maar nou het hulle dit gesien, en tog het hulle My sowel as My VADER gehaat.
25 Maar die woord wat in hulle Wet geskrywe is, moet vervul word: Hulle het My sonder oorsaak gehaat. [Psalm 69:4 ; 119:161]
26 Maar as die Trooster gekom het wat Ek vir julle van die VADER sal stuur, die Gees van die Waarheid wat van die VADER uitgaan, sal Sy van My getuig. [Psalm 86:11]
27 En julle getuig ook, omdat julle van die begin af met My is.
Laaste onderwys aan die studente (slot). Van die Trooster en van JaHWĂšshua se wederkoms.
1Â HIERDIE dinge het Ek vir julle gesĂȘ, sodat julle nie mag struikel nie.
2 Hulle sal julle uit die vergaderings ban. Ja, daar kom ân uur dat elkeen wat julle om die lewe bring, sal dink dat hy ân diens aan Elohim bewys.
3 En dit sal hulle aan julle doen, omdat hulle die VADER nie ken nie en My ook nie.
4 Maar hierdie dinge het Ek vir julle gesĂȘ, sodat wanneer die uur kom, julle kan onthou dat Ek julle dit gesĂȘ het. Maar Ek het julle dit nie van die begin af gesĂȘ nie, omdat Ek saam met julle was.
5 En nou gaan Ek na HOM wat My gestuur het; en niemand van julle vra My: Waar gaan U heen nie?
6 Maar omdat Ek dit vir julle gesĂȘ het, het droefheid julle hart vervul.
7 Maar Ek sĂȘ julle die Waarheid: Dit is vir julle voordelig dat Ek weggaan; want as Ek nie weggaan nie, sal die Trooster nie na julle kom nie; maar as Ek weggaan, sal Ek Haar na julle stuur;
8 en as Sy kom, sal Sy die wĂȘreld oortuig van oortredinge en van Geregtigheid en van oordeel:
9 van oortredinge, omdat hulle in My nie glo nie;
10 en van Geregtigheid, omdat Ek na My VADER gaan en julle My nie meer sal sien nie;
11 en van oordeel, omdat die Owerste van hierdie wĂȘreld geoordeel is.
12 Nog baie dinge het Ek om aan julle te sĂȘ, maar julle kan dit nou nie dra nie.
13 Maar wanneer Sy gekom het, die Gees van die Waarheid, sal Sy julle in die hele Waarheid lei; want Sy sal nie uit Haarself spreek nie, maar alles wat Sy hoor, sal Sy spreek en die toekomstige dinge aan julle verkondig. [Odes van Salomo 3:10; JeHÎWganan 14:26]
14 Sy sal My vereer, omdat Sy dit sal neem uit wat aan My behoort, en aan julle verkondig.
15 Alles wat die VADER het, is Myne; daarom het Ek gesĂȘ dat Sy dit sal neem uit wat aan My behoort, en aan julle verkondig.
16 ân Klein tydjie, en julle sal My nie sien nie; en weer ân klein tydjie, en julle sal My sien, omdat Ek na die VADER gaan.
17 Sommige van Sy studente het toe onder mekaar gevra: Wat is dit wat Hy vir ons sĂȘ: ân Klein tydjie, en julle sien My nie; en weer ân klein tydjie, en julle sal My sien; en: Ek gaan na die VADER?
18 Hulle het dan gevra: Wat is dit wat Hy sĂȘ: ân Klein tydjie? Ons weet nie wat Hy sĂȘ nie.
19 En JaHWĂšshua het gemerk dat hulle Hom wou vra, en Hy sĂȘ vir hulle: Ondervra julle mekaar daaroor dat Ek gesĂȘ het: ân Klein tydjie, en julle sal My nie sien nie; en weer ân klein tydjie, en julle sal My sien?
20 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, julle sal ween en rou bedryf, maar die wĂȘreld sal bly wees. En julle sal bedroef wees, maar julle droefheid sal in blydskap verander.
21 ân Vrou het droefheid wanneer sy baar, omdat haar uur gekom het; maar wanneer die kindjie gebore is, dink sy nie meer aan haar benoudheid nie, om die blydskap dat ân mens in die wĂȘreld gebore is.
22 Julle het dan ook nou droefheid, maar Ek sal julle weer sien en julle hart sal bly word, en niemand neem julle blydskap van julle weg nie.
23 En in daardie dag sal julle My niks vra nie. Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir julle, alles wat julle die VADER sal vra in My Naam, sal HY julle gee.
24 Tot nou toe het julle niks in My Naam gevra nie. Bid en julle sal ontvang, sodat julle blydskap volkome kan wees.
25 Hierdie dinge het Ek deur gelykenisse tot julle gespreek, maar daar kom ân uur wanneer Ek nie meer deur gelykenisse tot julle sal spreek nie, maar julle openlik van die VADER sal vertel.
26 In daardie dag sal julle in My Naam bid; en Ek sĂȘ nie vir julle dat Ek die VADER aangaande julle sal vra nie;
27 want die VADER self het julle lief, omdat julle My liefgehad en geglo het dat Ek van die VADER uitgegaan het.
28 Ek het van die VADER uitgegaan en in die wĂȘreld gekom. Weer verlaat Ek die wĂȘreld en gaan na My VADER.
29 Sy studente sĂȘ vir Hom: Kyk, nou spreek U ronduit en gebruik geen gelykenis nie.
30 Nou weet ons dat U alles weet en nie nodig het dat iemand U iets vra nie. Daarom glo ons dat U van Elohim uitgegaan het.
31 JaHWĂšshua antwoord hulle: Glo julle nou?
32 Kyk, die uur kom en het nou gekom dat julle uitmekaar gejaag sal word, elkeen na sy eie toe, en My alleen sal laat; tog is Ek nie alleen nie, omdat die VADER met My is.
33 Dit het Ek vir julle gesĂȘ, dat julle in My Vrede kan hĂȘ. In die wĂȘreld sal julle verdrukking hĂȘ; maar hou goeie moed, Ek het die wĂȘreld oorwin.
âDie wat verlore is, sal Ek soek, en wat weggedryf is, sal Ek terugbring,âŠâ [JesĂ©giEl 34:16]
1 DIT het JaHWĂšshua gespreek, en Hy het Sy oĂ« na die Hemele opgehef en gesĂȘ: VADER, die uur het gekom; verhoog U Seun, sodat U Seun U ook kan verhoog -
2 soos U Hom mag oor alle vlees gegee het, sodat Hy aan almal wat U Hom gegee het, die Ewige Lewe kan gee.
3 En Sy is die Ewige Lewe, dat hulle U ken, die enige ware El, en JaHWĂšshua U Gesalfde wat U gestuur het.
4 Ek het U verhoog op die Aarde. Die werk wat U My gegee het om te doen, het Ek volbring.
5 En nou, VADER, verglans My deur USELF met die Glansrykheid wat Ek by U gehad het voordat die wĂȘreld was.
6 Ek het U Naam geopenbaar aan die adamiete wat U My uit die wĂȘreld gegee het. Hulle het aan U behoort, en U het hulle aan My gegee, en hulle het U Woord onderhou. [Odes van Salomo 22:5]
7 Nou weet hulle dat alles wat U My gegee het, van U kom.
8 Want die Woorde wat U My gegee het, het Ek aan hulle gegee; en hulle het dit ontvang en waarlik erken dat Ek van U uitgegaan het, en hulle het geglo dat U My gestuur het.
9 Ek bid vir hulle; Ek bid nie vir die wĂȘreld nie, maar vir die wat U My gegee het, omdat hulle aan U behoort.
10 En alles wat Myne is, is UWE; en wat UWE is, is Myne; en Ek is in hulle verhoog.
11 En Ek is nie meer in die wĂȘreld nie, maar hulle is in die wĂȘreld; en Ek kom na U toe. My VADER van My Apartheid, bewaar in U Naam die wat U My gegee het, sodat hulle een kan wees net soos ONS.
12 Toe Ek saam met hulle in die wĂȘreld was, het Ek hulle in U Naam bewaar. Oor die wat U My gegee het, het Ek gewaak; en nie een van hulle het verlore gegaan nie, behalwe die seun van die verderf, sodat die Skrif vervul sou word. [Psalm 41:9, Wysheid van Sirah 47:22]
13 Maar nou kom Ek na U toe; en Ek spreek hierdie dinge in die wĂȘreld, sodat hulle My Blydskap volkome in hulle kan hĂȘ.
14 Ek het hulle U Woord gegee, en die wĂȘreld het hulle gehaat, omdat hulle nie van die wĂȘreld is nie, net soos Ek nie van die wĂȘreld is nie.
15 Ek bid nie dat U hulle uit die wĂȘreld wegneem nie, maar dat U hulle van besoedeling bewaar.
JaHWĂšshua word gevange geneem.
1Â NADAT JaHWĂšshua dit gesĂȘ het, het Hy met Sy studente oor die spruit Kedron gegaan waar daar ân tuin was, waarin Hy self gegaan het en Sy studente.
2 En Judas, Sy verraaier, het ook die plek geken, omdat JaHWĂšshua daar dikwels met Sy studente saamgekom het.
3 En Judas het die afdeling soldate en die dienaars van die owerpriesters en die Fariseërs geneem en daar gekom met fakkels en lampe en wapens.
4 En omdat JaHWĂšshua alles geweet het wat oor Hom sou kom, het Hy uit die tuin gegaan en vir hulle gesĂȘ: Wie soek julle?
5 Hulle antwoord Hom: JaHWĂšshua, die NasarĂ©ner. JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle dit: Ek Is. En ook Judas, Sy verraaier, het by hulle gestaan.
6 Toe Hy dan vir hulle dit sĂȘ:Â Ek Is, het hulle agteruitgegaan en op die Aarde geval.
7 Hy vra hulle toe weer: Wie soek julle? En hulle sĂȘ: JaHWĂšshua, die NasarĂ©ner.
8 JaHWĂšshua antwoord: Ek het vir julle gesĂȘ dat Ek Is. As julle My dan soek, laat hierdie manne weggaan -
9 sodat die Woord vervul sou word wat Hy gespreek het: Uit die wat U My gegee het, het Ek niemand verloor nie.
10 En Simon Petrus wat ân swaard gehad het, het haar uitgetrek en die dienskneg van die hoĂ«priester geslaan en sy regteroor afgekap. En die naam van die dienskneg was Malchus.
11 Toe sĂȘ JaHWĂšshua vir Petrus: Steek jou swaard in die skede. Die Beker wat die VADER My gegee het, sal Ek Haar dan nie drink nie?
JaHWĂšshua voor die Joodse Raad. Petrus getuig teen Hom.
12 EN die afdeling en die owerste oor duisend en die dienaars van die Jode het JaHWĂšshua gevange geneem en Hom geboei;
13 en hulle het Hom weggelei, eers na Annas; want hy was die skoonvader van Kåjafas wat daardie jaar hoëpriester was.
14 En dit was KĂĄjafas wat aan die Jode die raad gegee het dat dit voordelig is dat een man vir die volk sterwe.
15 En Simon Petrus en ân ander student het JaHWĂšshua gevolg; en daardie student was met die hoĂ«priester bekend en het saam met JaHWĂšshua ingegaan in die binneplaas van die hoĂ«priester se paleis.
16 Maar Petrus het buitekant by die deur bly staan. En die ander student wat bekend was met die hoëpriester, het uitgegaan en met die deurwagster gepraat en Petrus ingebring.
17 Toe sĂȘ die diensmeisie, die deurwagster, vir Petrus: Jy is tog nie ook een van die studente van hierdie adamiet nie? Hy sĂȘ: Ek is nie.
18 En die diensknegte en die dienaars het by ân koolvuur gestaan wat hulle gemaak het - want dit was koud - en hulle het hul warm gemaak. En Petrus het by hulle gestaan en hom warm gemaak.
19 Die hoëpriester ondervra JaHWÚshua toe oor Sy studente en oor Sy leer.
20 JaHWĂšshua antwoord hom: Ek het ronduit tot die wĂȘreld gespreek; Ek het altyd in die vergadering onderrig en in die Tempel waar die manne van JeHĂ»Wdah van alle kante vergader; en in die geheim het Ek niks gespreek nie.
21 Wat ondervra u My? Ondervra hulle wat gehoor het wat Ek tot hulle gespreek het; hulle weet tog wat Ek gesĂȘ het.
22 En toe Hy dit sĂȘ, het een van die dienaars wat daar staan, JaHWĂšshua in die aangesig geslaan en gesĂȘ: Antwoord U die hoĂ«priester so?
23 JaHWĂšshua antwoord hom: As Ek verkeerd gespreek het, getuig van die verkeerdheid; maar as Ek reg gespreek het, waarom slaan jy My?
24 En Annas het Hom geboeid na Kåjafas, die hoëpriester, gestuur.
25 En Simon Petrus het hom staan en warm maak. En hulle sĂȘ vir hom: Jy is tog nie ook een van Sy studente nie? Toe ontken hy dit en sĂȘ: Ek is nie.
26 Een van die hoĂ«priester se diensknegte wat familie was van die man wie se oor Petrus afgekap het, sĂȘ: Het ek jou nie in die tuin by Hom gesien nie?
27 En Petrus het dit weer ontken; en dadelik het die haan gekraai.
JaHWĂšshua voor Pilatus.
28 TOE neem hulle JaHWĂšshua van KĂĄjafas na die goewerneur se paleis. En dit was vroeg in die mĂŽre; en hulle het self nie in die paleis ingegaan nie, dat hulle hul nie sou besoedel nie, maar dat hulle die Pasga1Â kon eet.
29 En Pilatus het na hulle uitgekom en gesĂȘ: Watter beskuldiging bring julle teen hierdie man in?
30 Hulle antwoord en sĂȘ vir hom: As Hy geen misdadiger was nie, sou ons Hom nie aan u oorgelewer het nie.
31 En Pilatus sĂȘ vir hulle: Neem julle Hom en oordeel Hom volgens julle Wet. En die Jode sĂȘ vir hom: Dit is ons nie geoorloof om iemand dood te maak nie -
32 sodat die Woord van JaHWĂšshua vervul sou word wat Hy gesĂȘ het om aan te dui hoedanige dood Hy sou sterwe.
33 Pilatus gaan toe weer in die goewerneur se paleis en roep JaHWĂšshua en sĂȘ vir Hom: Is U die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah?
34 JaHWĂšshua antwoord hom: SĂȘ u dit uit uself, of het ander u dit van My gesĂȘ?
35 Pilatus antwoord: Is ek dan ân man van JeHĂ»Wdah? U volk en die owerpriesters het U aan my oorgelewer. Wat het U gedoen?
36 JaHWĂšshua antwoord: My Koninkryk is nie van hierdie wĂȘreld nie; as My Koninkryk van hierdie wĂȘreld was, sou My dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie. Maar nou is My Koninkryk nie van hier nie.
37 Pilatus sĂȘ toe vir Hom: Is U dan tog ân koning? JaHWĂšshua antwoord: U sĂȘ dat Ek ân koning is. Ek is hiervoor gebore en hiervoor het Ek in die wĂȘreld gekom, om vir die Waarheid te getuig. Elkeen wat uit die Waarheid is, luister na My Stem.
38 Pilatus sĂȘ vir Hom: Wie is die Waarheid? En toe hy dit gesĂȘ het, gaan hy weer uit na die Jode en sĂȘ vir hulle: Ek vind geen skuld in Hom nie.
39 Maar julle het ân gewoonte dat ek vir julle op die Pasga iemand moet loslaat; wil julle dan hĂȘ dat ek vir julle die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah moet loslaat?
40 Toe skreeu hulle almal weer en sĂȘ: Nie vir Hom nie, maar BarĂĄbbas! En BarĂĄbbas was ân rower.
âEn as in iemand ân oortreding is wat die doodstraf verdien en hy gedood word en jy hom aan ân paal ophangâ... [DeuteronĂłmium 21:22]
1 TOE neem Pilatus dan vir JaHWÚshua en laat Hom gésel.
2 En die soldate het ân kroon van dorings gevleg en haar op Sy hoof gesit, en ân purper kleed om Hom gewerp
3 en gesĂȘ: Wees gegroet, Koning van die manne van JeHĂ»Wdah! En hulle het Hom in die aangesig geslaan.
4 Pilatus gaan toe weer buitentoe en sĂȘ vir hulle: Kyk, ek bring Hom vir julle uit buitentoe, sodat julle kan weet dat ek in Hom geen skuld vind nie.
5 En JaHWĂšshua het uitgekom buitentoe en die doringkroon en die purperkleed gedra. En Pilatus sĂȘ vir hulle: DĂĄĂĄr is die persoon!
6 En toe die owerpriesters en die dienaars Hom sien, skreeu hulle en sĂȘ: Folter, folter Hom! Pilatus sĂȘ vir hulle: Neem julle Hom en folter Hom, want ek vind geen skuld in Hom nie.
7 Die Jode antwoord hom: Ons het ân Wet en volgens ons Wet moet Hy sterf, omdat Hy Homself die Seun van die Elohim gemaak het. [DeuteronĂłmium 21:22]
8 En toe Pilatus hierdie woorde hoor, het hy nog meer bevrees geword
9 en weer in die paleis ingegaan en vir JaHWĂšshua gesĂȘ: Van waar is U? Maar JaHWĂšshua het hom geen antwoord gegee nie.
10 En Pilatus sĂȘ vir Hom: Praat U nie met my nie? Weet U nie dat ek mag het om U te folter en mag het om U los te laat nie?
11 JaHWĂšshua antwoord: U sou geen mag teen My hĂȘ as dit u nie van Bo gegee was nie. Daarom het hy wat My aan u oorlewer, groter oortree.
12 Hierop het Pilatus probeer om Hom los te laat, maar die Jode het geskreeu en gesĂȘ: As u Hom loslaat, is u nie die keiser se vriend nie. Elkeen wat homself koning maak, kom in verset teen die keiser.
13 En toe Pilatus hierdie woorde hoor, het hy JaHWĂšshua buitentoe gebring en op die regterstoel gaan sit in die plek wat Plaveisel genoem word, en in Hebreeus GĂĄbbata.
14 En dit was die voorbereiding vir die Pasga1Â en omtrent die sesde uur. Toe sĂȘ hy vir die Jode: DĂĄĂĄr is julle Koning!
15 Maar hulle skreeu: Neem weg, neem weg, folter Hom! Pilatus sĂȘ vir hulle: Moet ek julle Koning folter? Die owerpriesters antwoord: Ons het geen koning behalwe die keiser nie.
16 Toe het hy Hom dan aan hulle oorgegee om gefolter te word. En hulle het JaHWĂšshua geneem en Hom weggelei.
âHulle verdeel My klere onder mekaar en werp die lot oor My gewaad.â [Psalm 22:18]
17 EN Hy het Sy folterpaal gedra en uitgegaan na die sogenaamde Hoofskedelplek, in Hebreeus Ghulgholeth,
18 waar hulle Hom gefolter het en saam met Hom twee ander, een aan elke kant, en JaHWĂšshua in die middel.
19 En Pilatus het ook ân opskrif geskrywe en dit op die folterpaal gesit; en daar was geskrywe: JAHWĂSHUA, DIE NASARĂNER, DIE KONING VAN DIE MANNE VAN JEHĂWDAH.
20 Hierdie opskrif dan het baie van die manne van JeHûWdah gelees, omdat die plek waar JaHWÚshua gefolter is, naby die stad was; en dit was geskrywe in Hebreeus en Grieks en Latyn.
21 En die owerpriesters van die Jode het vir Pilatus gesĂȘ: Moenie skrywe: Die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah nie; maar dat Hy gesĂȘ het: Ek is die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah.
22 Pilatus het geantwoord: Wat ek geskryf het, het ek geskrywe.
23 En toe die soldate JaHWĂšshua gefolter het, neem hulle Sy klere en maak vier dele, vir elke soldaat ân deel, en die onderkleed; maar die onderkleed was sonder naat, van bo af in een stuk gewewe.
24 En hulle het vir mekaar gesĂȘ: Laat ons hom nie skeur nie, maar laat ons die lot daaroor werp, wie sân hy sal wees - sodat die Skrif vervul sou word wat sĂȘ: Hulle verdeel My klere onder mekaar en werp die lot oor My gewaad. Dit het die soldate dan gedoen. [Psalm 22:18; Lukas 23:34; MattithJaHĂ»W 27:35]
25 En by die folterpaal van JaHWĂšshua het gestaan Sy moeder en Sy moeder se suster, Mirjam, die vrou van Klopas, en Mirjam die Migdalieth.
26 En toe JaHWĂšshua Sy moeder sien en die student wat Hy liefgehad het, by haar staan, sĂȘ Hy vir Sy moeder: Vrou, dĂĄĂĄr is u seun!
27 Daarop sĂȘ Hy vir die student: DĂĄĂĄr is jou moeder! En van daardie uur af het die student haar in sy huis geneem.
âEn hulle het aan My gal gegee as My spys, en vir My dors het hulle My asyn laat drink.â [Psalm 69:21]
28 HIERNA, omdat Hy geweet het dat alles al volbring was - sodat die Skrif vervul sou word - het JaHWĂšshua gesĂȘ: Ek het dors! [Psalm 69:21]
29 En daar het ân kan vol asyn gestaan; en hulle het ân spons met asyn gevul en op ân hisopstingel gesit en aan Sy mond gebring. [NĂșmeri 19:18; Psalm 69:21]
30 En toe JaHWĂšshua die asyn geneem het, sĂȘ Hy: Dit is volbring! En Hy het Sy hoof gebuig en die gees gegee.
âHy bewaar al Sy bene: nie een daarvan word gebreek nie.â [Psalm 34:20]
31 EN dat die liggame nie op die Sabbat aan die folterpaal sou bly nie, aangesien dit die voorbereiding was want die dag van daardie Sabbat was groot het die manne van JeHûWdah Pilatus gevra dat hulle bene gebreek en hulle weggeneem moes word.
32 Die soldate het toe gekom en die bene van die eerste een gebreek en van die ander een wat saam met Hom gefolter was;
33 maar toe hulle by JaHWĂšshua kom en sien dat Hy al dood was, het hulle Sy bene nie gebreek nie.
[Hy bewaar al Sy bene:] nie een daarvan word gebreek nie. [Psalm 34:20]
34 MAAR een van die soldate het met ân spies in Sy sy gesteek, en dadelik het daar Bloed en water uitgekom. (GenĂ©sis2:21)
35 En hy wat dit gesien het, het dit getuig, en sy getuienis is waar; en hy weet dat hy die Waarheid spreek, sodat julle kan glo.
36 Want hierdie dinge het gebeur, dat die Skrif vervul sou word: [Hy bewaar al Sy bene:] nie een daarvan word gebreek nie. (Exodus 12:46) Psalm 34:20]
37 En weer sĂȘ ân ander Skrif: En hulle sal kyk na My vir wie hulle deurboor het, [en hulle sal oor Hom rouklaag soos ân persoon rouklaag oor ân enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos ân iemand bitterlik ween oor ân eersgebore kind]. [ZekarJaH 12:10]
38 En nĂĄ hierdie dinge het JĂŽWsef van ArimathĂ©a, wat ân student van JaHWĂšshua was, maar in die geheim, uit vrees vir die Jode, vir Pilatus gevra of hy die liggaam van JaHWĂšshua mag wegneem. En Pilatus het dit toegelaat. Hy het toe gegaan en die liggaam van JaHWĂšshua weggeneem.
39 En NikodĂ©mus, wat die eerste maal in die nag na JaHWĂšshua gegaan het, het ook gekom met ân mengsel van mirre en alewee van omtrent honderd pond gewig.
40 En hulle het die liggaam van JaHWÚshua geneem en Hom in doeke toegedraai saam met die speserye, soos die gewoonte van die manne van JeHûWdah is om te begrawe.
41 En daar was op die plek waar Hy gefolter is, ân tuin, en in die tuin ân nuwe graf waar nog nooit iemand in neergelĂȘ was nie.
42 Daar het hulle JaHWĂšshua toe neergelĂȘ weens die voorbereiding van die manne van JeHĂ»Wdah, omdat die graf naby was.
Die opstanding. JaHWĂšshua vaar op na Sy VADER.
1Â EN op die eerste dag van die week kom Mirjam die Migdalieth vroeg, terwyl dit nog donker was, by die graf en sien dat die steen van die graf weggeneem was.
2 Sy hardloop toe en kom by Simon Petrus en by die ander student vir wie JaHWĂšshua liefgehad het, en sĂȘ vir hulle: Hulle het die Meester uit die graf weggeneem, en ons weet nie waar hulle Hom neergelĂȘ het nie.
3 Toe gaan Petrus en die ander student uit en kom by die graf.
4 En die twee het saam gehardloop, en die ander student het vooruit gehardloop, vinniger as Petrus, en eerste by die graf gekom.
5 En terwyl hy neerbuk, sien hy die doeke lĂȘ; maar hy het nie ingegaan nie.
6 Toe kom Simon Petrus agter hom aan en gaan in die graf en sien die doeke lĂȘ;
7 en die doek wat op Sy hoof was, sien hy nie by die doeke lĂȘ nie, maar opgerol op een plek afsonderlik.
8 Daarop het ook die ander student wat eerste by die graf gekom het, ingegaan, en hy het gesien en geglo.
9 Want hulle het nog nie die Skrif verstaan dat Hy uit die dode moes opstaan nie.
10 En die studente het weer huis toe gegaan.
JaHWĂšshua verskyn aan Mirjam van Mighdol.
11 MAAR Mirjam het buitekant by die graf gestaan en ween; en terwyl sy ween, buk sy na die graf toe
12 en sien twee Boodskappers daar sit met wit klere aan, een by die hoof en een by die voete waar die liggaam van JaHWĂšshua gelĂȘ het.
13 En hulle sĂȘ vir haar: Vrou, waarom ween jy? Sy antwoord hulle: Omdat hulle my Meester weggeneem het, en ek weet nie waar hulle Hom neergelĂȘ het nie.
14 En toe sy dit gesĂȘ het, draai sy haar om agtertoe en sien JaHWĂšshua staan, en sy het nie geweet dat dit JaHWĂšshua was nie.
15 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Vrou, waarom ween jy? Wie soek jy? Sy het gedink dat dit die tuinier was en antwoord hom: Meneer, as u Hom weggedra het, sĂȘ vir my waar u Hom neergelĂȘ het, en ek sal Hom wegneem.
16 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Mirjam! Sy draai haar om en sĂȘ vir Hom: Rabboeni! dit beteken Meester.
17 JaHWĂšshua sĂȘ vir haar: Raak My nie aan nie, want Ek het nog nie opgevaar na My VADER nie; maar gaan na My broers en sĂȘ vir hulle: Ek vaar op na My VADER en julle VADER, en My Elohey en julle Elohey.
18 Mirjam die Migdalieth het aan die studente gaan vertel dat sy die Meester gesien het en dat Hy dit vir haar gesĂȘ het.
JaHWĂšshua verskyn aan die elf. Ongelowigheid van Thomas.
19 EN toe dit aand was op daardie eerste dag van die week en die deure gesluit waar die studente vergader het uit vrees vir die Jode, kom JaHWĂšshua en staan in hul midde en sĂȘ aan hulle: Vrede vir julle!
20 En nadat Hy dit gesĂȘ het, wys Hy hulle Sy hande en Sy sy. En die studente was bly toe hulle die Meester sien.
21 JaHWĂšshua sĂȘ toe weer vir hulle: Vrede vir julle! Soos die VADER My gestuur het, stuur Ek julle ook.
22 En nadat Hy dit gesĂȘ het, blaas Hy op hulle en sĂȘ vir hulle: Ontvang diĂ© Gees van die Apartheid.
23 As julle die adamiete hulle oortredinge vergewe, dan word dit hulle vergewe; as julle die adamiete hulle oortredinge hou, dan is dit gehou.
24 En Thomas wat genoem word DĂdimus, een van die twaalf, was nie saam met hulle toe JaHWĂšshua gekom het nie.
25 Die ander studente sĂȘ toe vir hom: Ons het die Meester gesien! Maar hy het vir hulle gesĂȘ: As ek nie in Sy hande die merk van die spykers sien en my vinger steek in die merk van die spykers en my hand in Sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.
26 En agt dae daarna was Sy studente weer binne, en Thomas saam met hulle. En JaHWĂšshua het gekom terwyl die deure gesluit was, en het in hul midde gestaan en gesĂȘ: Vrede vir julle!
27 Daarna sĂȘ Hy vir Thomas: Bring jou vinger hier, en kyk na My hande; en bring jou hand en steek haar in My sy; en moenie ongelowig wees nie, maar gelowig.
28 En Thomas antwoord en sĂȘ vir Hom: My Meester en my Elohey!
29 JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Omdat jy My gesien het, Thomas, het jy geglo; geseĂ«nd is die wat nie gesien het nie en tog geglo het.
30 Nog baie ander tekens het JaHWĂšshua voor Sy studente gedoen wat in hierdie boek nie beskrywe is nie;
31 maar hierdie is beskrywe, dat julle kan glo dat JaHWĂšshua die Gesalfde is, die Seun van Elohim; en dat julle deur te glo die lewe kan hĂȘ in Sy Naam.
Verskyning van JaHWÚshua by die see van Tibérias. Opdrag: VOLG MY.
1 NA hierdie dinge het JaHWÚshua weer aan Sy studente verskyn by die see van Tibérias, en Hy het só verskyn:
2 Daar was bymekaar Simon Petrus en Thomas wat DĂdimus genoem word, en NethanEl van Kana in GalilĂ©a en die seuns van SebedĂ©ĂŒs en twee ander van Sy studente.
3 Simon Petrus sĂȘ vir hulle: Ek gaan visvang. Hulle sĂȘ vir hom: Ons gaan ook saam met jou. En hulle het uitgegaan en dadelik in die skuit geklim, en in daardie nag het hulle niks gevang nie.
4 En toe dit al dag geword het, staan JaHWĂšshua op die strand; maar die studente het nie geweet dat dit JaHWĂšshua was nie.
5 En JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: My kinders, het julle nie iets om te eet nie? Hulle antwoord Hom: Nee.
6 En Hy sĂȘ vir hulle: Gooi die net aan die regterkant van die skuit, en julle sal kry. Hulle het toe gegooi en deur die menigte van visse was hulle nie meer in staat om haar te trek nie.
7 Daarop sĂȘ die student - die een vir wie JaHWĂšshua liefgehad het - aan Petrus: Dit is die Meester! En toe Simon Petrus hoor dat dit die Meester is, gord hy sy bo-kleed om - want hy was naak - en werp homself in die see.
8 Maar die ander studente het met die skuitjie gekom en die net met die visse gesleep; want hulle was nie ver van die land nie, maar omtrent tweehonderd voorarm.
9 En toe hulle geland het, sien hulle ân koolvuur op die grond en vis daarop lĂȘ, en brood.
10 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Bring van die visse wat julle nou gevang het.
11 Simon Petrus het in die skuit geklim en die net op die grond getrek, vol groot visse, honderd-drie-en-vyftig in getal; en alhoewel daar so baie was, het die net nie geskeur nie.
12 JaHWĂšshua sĂȘ vir hulle: Kom eet! En niemand van die studente het gewaag om Hom te vra: Wie is U nie? omdat hulle wis dat dit die Meester was.
13 En JaHWĂšshua het gekom en die brood geneem en hom aan hulle gegee, en so ook die vis.
14 Dit was al die derde keer dat JaHWĂšshua aan Sy studente verskyn het nadat Hy opgestaan het uit die dode.
15 Toe hulle dan klaar was met die mĂŽre-ete, vra JaHWĂšshua vir Simon Petrus: Simon, seun van Jona, het jy My waarlik lief, meer as hulle hier? Hy antwoord Hom: Ja, Meester, U weet dat ek U liefhet. Hy sĂȘ vir hom: Laat My lammers wei.
16 Hy vra hom weer die tweede maal: Simon, seun van Jona, het jy My waarlik lief? Hy antwoord Hom: Ja, Meester, U weet dat ek U liefhet. Hy sĂȘ vir hom: Pas My skape op.
17 Hy vra hom die derde maal: Simon, seun van Jona, het jy My lief? Petrus het bedroef geword, omdat Hy hom die derde maal vra: Het jy My lief? En hy antwoord Hom: Meester, U weet alles, U weet dat ek U liefhet. JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Laat My skape wei.
18 Voorwaar, voorwaar Ek sĂȘ vir jou, toe jy jonger was, het jy jouself gegord en rondgegaan waar jy wou; maar wanneer jy oud geword het, sal jy jou hande uitsteek, en ân ander een sal jou gord en bring waar jy nie wil wees nie.
19 En dit het Hy gesĂȘ om aan te dui deur hoedanige dood hy Elohim sou vereer; en toe Hy dit gespreek het, sĂȘ Hy vir hom:Â VOLG MY.
20 En Petrus het hom omgedraai en die student sien volg vir wie JaHWĂšshua liefgehad het, die een wat by die maaltyd op Sy bors geval en gesĂȘ het: Meester, wie is U verraaier?
21 Toe Petrus hom sien, vra hy vir JaHWĂšshua: Meester, maar wat van hom?
22 JaHWĂšshua antwoord hom: As Ek wil hĂȘ dat hy bly totdat Ek kom, wat gaan dit jou aan? VOLG jy MY.
23 Hierdie Woord het toe onder die broers uitgegaan dat daardie student nie sou sterwe nie; en JaHWĂšshua het nie vir hom gesĂȘ dat hy nie sou sterwe nie, maar: As Ek wil hĂȘ dat hy bly totdat Ek kom, wat gaan dit jou aan?
24 Dit is daardie student wat van hierdie dinge getuig en hierdie dinge geskryf het, en ons weet dat sy getuienis die Waarheid is.
25 En daar is nog baie ander dinge wat JaHWĂšshua alles gedoen het; maar as hulle een vir een beskrywe moes word, sou die wĂȘreld self, dink ek, die geskrewe boekrolle nie bevat nie. Amein.
 1 [ Dit wil voorkom asof hulle die Pasga daardie aand sou hou, terwyl JaHWÚshua met Sy studente reeds die Pasga die vorige aand volgens voorskrif van die Wet geëet het.]
Wat as Die Boodskap van Petrus bekend staan, is eintlik net ân fragment van ân Boodskap wat die patroon volg van die vier kanonieke Boodskappe wat ons bekend is, maar in sekere opsigte daarvan afwyk. Dit begin met die verhoor van JaHWĂšshua voor Pilatus en eindig met die besoek van die vroue aan die graf. Aan die einde het blykbaar nog ân deel bygekom wat iets in die aard van Johannes 21 meegedeel het.
Hierdie fragment is maar eers in 1886 te Akhmim in BoâEgipte ontdek en staan ook bekend as die Akhmimâfragment. Dit is deel van apokriewe geskrif wat na die helfte van die tweede eeu teruggaan. Teen die jaar 190 n.M. maak Serapion, die biskop van AntiochiĂ«, al van Boodskap melding wat valslik onder die naam van Petrus gaan, waarvan die meeste tot die ware onderrig van die Verlosser behoort maar sommige dinge toevoegings is. Die kerkvaders van die derde en vierde eeue ken hierdie geskrif eweneens.
1Â EN van die Jode het niemand die hande gewas nie, ook nie Herodes of enigeen van sy regters nie. En toe hulle nie [die hande] wou was nie, het Pilatus opgestaan.
2 Toe het koning Herodes hulle beveel om JaHWĂšshua te neem en gesĂȘ: Alles wat ek julle beveel het om aan Hom te doen, doen dit!
3 En JĂŽWsef, die vriend van Pilatus en van JaHWĂšshua, het daarby staan. En wetende dat hulle Hom wou gaan folter, het hy na Pilatus gegaan en die liggaam van JaHWĂšshua gevra om te begrawe.
4 En Pilatus het na Herodes gestuur en om Sy liggaam gevra.
5 En Herodes sĂȘ: Broer Pilatus, selfs al sou niemand Hom gevra het nie, sou ons Hom begrawe het, aangesien ook die Sabbat op hande is. Want daar staan geskrywe in die Wet dat die son nie moet ondergaan oor een wat ter dood gebring is nie. [DeuteronĂłmium 21:23]
6 En hy het Hom oorgelewer aan die volk op die dag vóór hul Fees van die Ongesuurde Brode. Hulle neem toe die Meester en soos hulle aanloop, stoot hulle Hom voort en sĂȘ: Laat ons die Seun van Elohim aansleep noudat ons Hom in ons mag gekry het.
7 En hulle trek vir Hom ân purper kleed aan en laat Hom op ân regterstoel sit en sĂȘ:Â Â Gee ân regverdige regspraak, o Koning van JisraEl!
8 En een van hulle het ân kroon van dorings gebring en haar op JaHWĂšshua se hoof gesit.
9 En ander het daar gestaan en in Sy oĂ« gespuug, en ander het Hom op Sy wange geslaan; ander het Hom met ân riet gesteek, en sommige het Hom gegesel en gesĂȘ: Laat ons met so ân Eer die Seun van Elohim vereer! [Psalm 129:3; JeshaJaH 50:6; MattithJaHĂ»W 27:30; Markus 14:65]
10 En hulle het twee misdadigers gebring en JaHWĂšshua tussen die twee gefolter.
11 Maar Hy het stilgebly soos een wat geen pyn voel nie. En toe hulle die folterpaal opgerig het, het hulle daarop geskrywe: JaHWÚshua, die Nasaréner, die Koning van die manne van JeHûWdah.
12 En hulle het Sy klere voor Hom neergelĂȘ en dit [tussen hulle] verdeel en die lot daaroor gewerp.
13 En een van die misdadigers het hulle berispe en gesĂȘ: Ons ly so vanweĂ« die misdade wat ons begaan het, maar hierdie Man wat die Verlosser van die adamiete geword het, watter misdaad het Hy julle aangedoen?
14 En hulle het toornig op hom geword en opdrag gegee dat Sy bene nie gebreek moes word nie, sodat Hy in marteling kon sterwe.
15 Dit was nou middag, en duisternis het oor die hele JeHûWdah geheers. En hulle was verontrus en in angs dat die son dalk al ondergegaan het terwyl Hy nog leef, want daar staan vir hulle geskrywe dat die son nie mag ondergaan oor een wat ter dood gebring is nie.
16 En een van hulle sĂȘ: Gee vir Hom gal met asyn om te drink! en hulle het dit gemeng en dit vir Hom te drinke gegee.
17 En hulle het alles vervul en [die maat van] hul dade van ongeregtigheid oor hul eie hoofde volbring.
18 En baie het met lampe rondgegaan, menende dat dit nag was, en party het geval.
19 En die Meester het luid uitgeroep en gesĂȘ: Eli, Eli, LAMMA AZABAGTANI? Dit is: My El, My El, waarom het U My verlaat. En nadat Hy dit gesĂȘ het, is Hy opgeneem.
20 En in dieselfde uur het die voorhangsel van die Tempel te Jerusalem in twee geskeur.
21 En daarna trek hulle die spykers uit die hande van die Meester en lĂȘ Hom op die Aarde neer. En die hele Aarde het gebewe, en daar het ân groot vrees [oor hulle] gekom.
22 Daarop skyn die son weer, en bevind hulle dat dit die negende uur is.
23 Toe verheug die Jode hulle en gee Sy liggaam aan JĂŽWsef om te begrawe omdat hy al die goeie dinge aanskou het wat Hy gedoen het.
24 Hy het toe die Meester geneem, Hom gewas en in linne toegedraai en Hom gebring na Sy eie graf, die JĂŽWsefsgraf genoem.
25 Toe die Jode en die oudstes en die priesters insien watter groot boosheid hulle hulself aangedoen het, begin hulle weeklaag en sĂȘ: Wee oor ons dade van ongeregtigheid! Die oordeel en die einde van Jerusalem het naby gekom!
26 Maar ek en my metgeselle was vol droefheid, ons was verwond in ons harte en moes ons verberg. Want hulle het na ons gesoek soos na misdadigers, en soos na mense wat die Tempel aan die brand wou steek.
27 En by dit alles het ons gevas, en ons het in droefheid en trane gesit, nag en dag, tot aan die Sabbat.
28 Maar die skrywers en die FariseĂ«rs en die oudstes het saamgekom, want hulle het gehoor dat die hele volk murmureer en op hul bors slaan en sĂȘ: As hierdie besonder groot tekens by Sy dood plaasgevind het, kyk hoe regverdig was Hy!
29 En toe die oudstes bevrees word, het hulle na Pilatus met ân versoek gegaan en gesĂȘ:
30 Gee ons soldate dat ons Sy graf drie dae lank kan bewaak, sodat Sy studente nie kom en Hom steel, en die volk meen dat Hy uit die dode opgestaan het, en hulle ons kwaad aandoen nie.
31 Toe gee Pilatus aan hulle die hoofman oor honderd, Petronius, met soldate om die graf te bewaak, en saam met hulle het oudstes en skrywers na die graf gegaan.
32 En nadat hulle, met die hoofman oor honderd en die soldate, ân groot steen daarheen gerol het, het almal wat daar saam was dit voor die ingang van die graf geplaas.
33 En hulle het dit met sewe seëls verseël en hul tent daar opgeslaan en wag gehou.
34 En vroeg in die mÎre, toe die Sabbat aanbreek, het skares uit Jerusalem en die omgewing gekom om die graf te sien wat verseël was.
35 En in die nag waarin die dag van JaHWĂšshua aangebreek het, terwyl die soldate tweeâtwee op wag gestaan het, het daar ân geweldige geluid uit die Hemele geklink.
36 En hulle sien die Hemele geopen, en twee Manne wat vandaar in ân helder glans neerdaal en die graf nader.
37 En daardie steen wat voor die ingang geplaas was, het vanself weggerol en opsy gaan lĂȘ, en die graf is geopen en albei jong manne het daar ingegaan.
38 Maar toe die soldate dit sien, het hulle die hoofman oor honderd en die oudstes wakker gemaak â want ook hĂșlle het deelgeneem aan die wag -
39 En terwyl hulle nog vertel wat hulle gesien het, sien hulle weer drie Manne uit die graf kom, en twee van Hulle het die Ander ondersteun.
40 En hulle sien dat van die twee die hoofde tot aan die Hemele raak, maar die hoof van Hom wat deur Hulle gelei word, steek bĂł die Hemele uit.
41 En hulle hoor ân Stem uit die Hemele wat sĂȘ: Het U aan die ontslapenes afgekondig?
42 En Hy het geantwoord: Ja!
43 Toe beraadslaag hulle met mekaar of hulle nie sou gaan en dit aan Pilatus rapporteer nie.
44 En terwyl hulle nog hul gedagtes daaroor laat gaan, is die Hemele weer geopen en Iemand het neergedaal en die graf binnegegaan.
45 Toe die hoofman oor honderd en die wat met hom was, dit sien, het hulle hul nog in die nag na Pilatus gehaas terwyl hulle die graf wat hul bewaak het, net so gelaat het, en in groot angs het hulle alles vertel wat hulle gesien het en gesĂȘ: Waarlik Hy was die Seun van die Elohim!
46 Pilatus antwoord en sĂȘ: Ek is skoon van die bloed van die Seun van die Elohim, maar sĂł het julle dit goedgedink!
47 Toe kom hulle almal en smeek hom en versoek hom ernstig om aan die hoofman oor honderd en die soldate opdrag te gee om niks te vertel van wat hulle gesien het nie.
48 Want, so het hulle gesĂȘ, dit is vir ons beter om aan die grootste oortreding voor Elohim skuldig te staan as om in die hande van die volk van die Jode te val en gestenig te word.
49 Pilatus het dan toe ook die hoofman oor honderd en die soldate beveel dat hulle niks moes sĂȘ nie.
50 En vroeg in die mĂŽre op die dag van JaHWeH het Mirjam die Migdalieth, ân student van JaHWĂšshua â uit vrees vir die Jode, want hulle was vervul van woede, het sy nie by die graf van JaHWĂšshua die dinge gedoen wat vroue gewoond is om te doen aan die dodes wat hul liefhet nie â
51 haar vriendinne meegeneem en by die graf gekom waar hulle Hom neergelĂȘ het.
52 En hulle was bang dat die Jode hulle sou sien en het gesĂȘ: Al was ons nie in staat om oor Hom te ween en te rouklaag op die dag toe Hy gefolter is nie, laat ons dit dan nou hier by Sy graf doen.
53 Maar wie sal vir ons die steen wegrol wat voor die ingang van die graf lĂȘ, sodat ons kan binnegaan en by Hom sit en doen wat nodig is? Want die steen was groot. En ons is bang dat iemand ons sal sien!
54 En as ons dit nie kan doen nie, laat ons ten minste by die ingang neerlĂȘ dit wat ons tot ân gedagtenis aan Hom bring, en ons sal ween en rouklaag totdat ons by die huis kom.
55 En toe hulle daar kom, vind hulle die graf geopen. En hulle het nader gekom, daarin gekyk, en daar ân jong Man met ân skone voorkoms en in ân skitterende gewaad geklee, in die middel van die graf sien sit. En Hy sĂȘ vir hulle:
56 Waarvoor het julle gekom? Wie soek julle? Tog nie die Gefolterde nie? Hy het opgestaan en het vertrek. Maar as julle dit nie glo nie, kyk in en aanskou die plek waar Hy gelĂȘ het, dat Hy nie hier is nie, want Hy het opgestaan en het daarheen gegaan van waar Hy gestuur was.
57 Toe het die vroue bevrees geword en gevlug.
58 Dit was nou die laaste dag van die Fees van die Ongesuurde Brode, en baie het vertrek en na hul eie huise teruggekeer omdat die Fees ten einde was.
59 Maar ons, die studente van die Meester, het geween en was vol droefheid, en elkeen het huis toe gegaan, treurende oor wat gebeur het.
60 Maar ek, Simon Petrus, en Andreas, my broer, het ons nette geneem en na die see gegaan; en met ons was Levi, die seun van Alfeus, wat die Meester..
[Hierdie geskrif bestaan eintlik uit twee dele: die eerste, wat ook in die ou tyd as aparte stuk gesirkuleer het, is beter bekend onder die naam: Die Handelinge van Pilatus en word aangebied as ân verslag van NikodĂ©mus oor die verhoor van JaHWĂšshua voor Pilatus, Sy dood en opstanding. Die doel is grotendeels om onweerspreeklike getuienis aangaande die opstanding van die Gesalfde te lewer.
Die vorm van die eerste deel dateer waarskynlik eers uit die vierde eeu. Dit is vroeg in baie vertalings oorgesit en het in die Middeleeue ân wye verspreiding geniet, veral in WesâEuropa.
Die tweede deel van die geskrif dra die naam die Gesalfde se Neerdaling na die Doderyk/Sheol en het waarskynlik ontstaan na aanleiding van die woord in 1Petrus 3:18,19 dat die lewendâgemaakte Gesalfde heengegaan en afgekondig het vir die geeste in die gevangenis. Die inhoud gaan oor die bevryding van die regverdiges deur die Gesalfde uit die Doderyk/Sheol.
Naas die oudste Griekse lesing van hierdie geskrif bestaan daar oorvloedige â en uitgebreider â ou Latynse resensies daarvan, langs watter weg dit nie alleen groot bekendheid geniet het nie, maar ook in baie Europese tale oorgeneem is.
Eers in later eeue [miskien nie voor die agtste eeu nie] is die twee dele: Die Handelinge van Pilatus en die Gesalfde se Neerdaling na die Doderyk/Sheol tot één geskrif verenig onder die titel Die Boodskap van Nikodémus en het dit van die gewildste en mees verspreide evangeliese apokriewe geword.]
Voorrede
EK, Ananias, bevelhebber van die keiserlike lyfwag, geleerd in die Wet, wat my Meester JaHWĂšshua die Gesalfde uit die Skrifte van Apartheid leer ken het, en in die Geloof tot Hom genader het en die Doop van Apartheid waardig geag is, het ondersoek ingestel na die gedenkstukke wat destyds geskrywe is in verband met ons Meester JaHWĂšshua die Gesalfde en wat die Jode aangelĂȘ het ten tyde van Pontius Pilatus; en ek het die gedenkskrifte in Hebreeus geskrywe gevind, en deur die goeie Guns van Elohim het ek hulle in Grieks vertaal ter informasie van almal wat die Naam van ons Meester JaHWĂšshua die Gesalfde aanroep, onder die regering van ons meester Flavius Theodosius in die sewentiende jaar, en van Flavius Valentinianus in die sesde [jaar], in die negende indiksie.Âč [Tydperk van 15 jaar]
Julle almal dan wat dit lees en in ander boekrolle oorskryf, dink aan my en bid vir my dat Elohim my barmhartig mag wees en my Oortredinge mag vergewe wat ek teen Hom bedryf het.
Vrede vir hulle wat lees en vir hulle wat dit aanhoor en vir hul huisgenote! Amein.
1 IN die vyftiende jaar van die regering van Tiberius, keiser van die Romeine, en in die negentiende jaar van die regering van Herodes, koning van GalilĂ©a, op die agtste dag voor die eerste dag van April, dit is die vyfâenâtwintigste Maart, tydens die konsulaat van Rufus en Rubellio, in die vierde jaar van die twee-honderd-enâtweede olimpiade, toe JĂŽWsef KĂĄjafas hoĂ«priester van die Jode was; wat NikodĂ©mus, na die folterdood en die lyding van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde, Verlosser en Elohim, aangeteken en nagelaat het in die Hebreeus aan die hoĂ«priester en die ander manne van JeHĂ»Wdah [lui as volg]:
Pilatus ontbied vir JaHWĂšshua. Die vaandels buig neer.
1 NADAT hulle saam beraadslaag het, het die hoĂ«priesters en wetsgeleerdes Annas en KĂĄjafas en Senes en Datam en GamaliEl, Judas, Levi en NĂĄftali, Alexander en JaĂŻrus en die orige Jode na Pilatus gekom en JaHWĂšshua van baie dinge beskuldig en gesĂȘ:
1a Ons ken hierdie Man, dat Hy die seun van JĂŽWsef die timmerman is, gebore uit Mirjam, en Hy sĂȘ dat Hy die Seun van Elohim en ân Koning is en daarby skend Hy die Sabbat en wil Hy die wet van ons vaders ontbind!
1b Pilatus sĂȘ: En watter dinge is dit wat Hy doen waarmee Hy die wet wil ontbind? Die Jode sĂȘ: Ons het ân wet dat ân mens niemand op die Sabbat mag genees nie.
1c Maar hierdie Man het deur duiwelskunste kreupeles en gebreklikes, verdordes en blindes en verlamdes, dowes en besetenes op die Sabbat genees!
1d Pilatus sĂȘ vir hulle: Deur watter duiwelskunste?
1e Hulle antwoord hom: Hy is ân towenaar en deur BeĂ«lsebul, die owerste van die demone, werp Hy die demone uit, en hulle is almal aan Hom onderdanig.
1f Pilatus sĂȘ vir hulle: Daar is nie so iets as die uitwerping van demone deur ân gees van besoedeling nie, maar deur die god Aesculapius.
2 Die Jode sĂȘ toe vir Pilatus: Ons versoek u majesteit dringend dat Hy voor u regterstoel moet verskyn en verhoor word. En Pilatus roep hulle na hom en sĂȘ: SĂȘ vir my, hoe kan ek wat ân goewerneur is, ân Koning in verhoor neem? Hulle sĂȘ vir hom: Ons sĂȘ nie dat Hy ân koning is nie, maar Hy sĂȘ dit van Homself.
2a En Pilatus roep die bode en sĂȘ vir hom: Laat JaHWĂšshua hierheen gebring word, maar met beleefdheid.
2b En die bode het uitgegaan en toe hy JaHWĂšshua sien, het hy Hom hulde bewys en die mantel wat oor sy hand was, geneem en op die Aarde oopgesprei en vir Hom gesĂȘ: Meester, tree hier op en gaan na binne, want die goewerneur roep U!
2c En toe die Jode sien wat die bode gedoen het, roep hulle Pilatus toe en sĂȘ: Waarom het u Hom nie deur ân herout laat roep nie, maar deur ân bode?
2d Want toe die bode Hom sien, het hy Hom hulde bewys en sy mantel op die Aarde oopgesprei en Hom daarop laat loop soos ân koning!
3 Toe het Pilatus die bode geroep en vir hom gesĂȘ: Waarom het jy dit gedoen en jou mantel op die Aarde oopgesprei en JaHWĂšshua daarop laat loop?
3a Die bode sĂȘ vir hom: Meester goewerneur, toe u my na Jerusalem na Alexander gestuur het, het ek JaHWĂšshua op ân esel sien sit, en die kinders van die HebreĂ«rs het takke in hul hande gehad en het uitgeroep, en ander het hul klere onder Hom uitgesprei en gesĂȘ: Verlos nou, U wat in die hoogste [Hemele] is, geseĂ«n is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH!
4 Die Jode skree toe en sĂȘ vir die bode: Die kinders van die HebreĂ«rs het in Hebreeus uitgeroep; hoe weet jy dit dan in Grieks?
4a Die bode sĂȘ vir hulle: Ek het een van die Jode gevra en gesĂȘ: Wat is dit wat hulle daar uitroep in Hebreeus? en hy het dit aan my vertaal.
4b Pilatus sĂȘ vir hulle: Hoe het hulle dit in Hebreeus gesĂȘ?
4c Die Jode sĂȘ vir hom: Hosanna membrome baroechamma adonaĂŻ!
4d Pilatus sĂȘ vir hulle: En die Hosanna en die orige, hoe vertaal ân mens dit?
4e Die Jode antwoord hom: Verlos nou, U wat in die hoogste [Hemele] is, geseënd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH! [Psalm 118:26]
4f Pilatus sĂȘ toe vir hulle: As julle self dan getuig dat dit die woorde is wat die kinders gesĂȘ het, waarin het die bode dan oortree? En hulle het stilgebly.
4g En die goewerneur sĂȘ vir die bode: Gaan dan maar en bring Hom in op die manier wat jy goed dink.
4h En die bode het uitgegaan en gedoen soos die vorige keer en vir JaHWĂšshua gesĂȘ: Meester, gaan binne, die goewerneur roep U!
5 En toe JaHWĂšshua binnetree, en die vaandeldraers die vaandels vashou, het die vaandelkoppe gebuig en JaHWĂšshua vereer.
5a En toe die Jode die houding van die vaandels sien, hoe hulle hul buig en JaHWĂšshua vereer, het hulle hardop na die vaandeldraers geskree.
5b Pilatus sĂȘ vir die Jode: Verbaas julle jul nie daaroor dat die vaandelkoppe hulle gebuig en JaHWĂšshua vereer het nie?
5c Die Jode sĂȘ vir Pilatus: Ons het gesien hoe die vaandeldraers hulle laat buig en Hom vereer het.
5d En die goewerneur laat die vaandeldraers roep en sĂȘ vir hulle: Waarom het julle dit gedoen?
5e Hulle sĂȘ vir Pilatus: Ons is Grieke en tempeldienaars, hoekom sou ons Hom vereer? Om die waarheid te sĂȘ, terwyl ons die vaandels vasgehou het, het hulle uit hulself gebuig en Hom vereer!
6 Toe sĂȘ Pilatus vir die owerstes van die sinagoge en die oudstes van die volk: Kies julle nou bekwame, sterk manne en laat hulle die vaandels vashou, en laat ons sien of hulle uit hul eie sal buig.
6a En die oudstes van die Jode het twaalf sterk en bekwame manne geneem en hulle sesâses die vaandels laat vashou en hulle voor die regbank van die goewerneur laat plek inneem. En Pilatus sĂȘ vir die bode: Neem Hom uit die geregsaal en bring Hom dan weer na binne op die wyse wat jy goeddink.
6b En JaHWĂšshua het uit die geregsaal gegaan, Hy en die by Pilatus roep die manne tot hom wat tevore die vaandelkoppe vasgehou het, en sĂȘ vir hulle: Ek het gesweer by die welstand van die keiser dat as die vaandels hulle nie buig as JaHWĂšshua binnekom nie, dan laat ek julle koppe afkap!
6c En die goewerneur beveel JaHWĂšshua om vir die tweede keer binne te kom.
6d En die bode het gehandel op dieselfde wyse as die eerste keer en JaHWĂšshua ernstig versoek om oor sy mantel te loop.
6e En Hy het daarop geloop en binnegegaan. En toe Hy binnetree, het die vaandels hulle weer gebuig en Hom vereer.
Die Jode verkla JaHWĂšshua by Pilatus.
1Â TOE Pilatus dit sien, het hy bang geword en geprobeer om uit die regterstoel op te staan. En terwyl hy hom nog klaarmaak om op te staan, stuur sy vrou [ân boodskap] na hom en sĂȘ:
1a Moet tog niks te doen hĂȘ met hierdie regverdige Man nie, want ek het vannag baie gely om Sy ontwil.
1b En Pilatus roep al die Jode na hom en sĂȘ vir hulle: Julle weet dat my vrou Elohim vrees en tot die Geloof van JeHĂ»Wdah geneĂ« voel, saam met julle. Hulle sĂȘ vir hom: ja, ons weet dit! Pilatus sĂȘ vir hulle:
1c Kyk, my vrou het na my gestuur en gesĂȘ: Moet tog niks met hierdie regverdige Man te doen hĂȘ nie, want ek het in die nag baie gely om Sy ontwil.
1d Maar die Jode antwoord en sĂȘ vir Pilatus: Het ons nie vir u gesĂȘ dat Hy ân towenaar is nie? Kyk, Hy het ân droombeeld aan u vrou gestuur.
2 En Pilatus roep JaHWĂšshua na hom toe en sĂȘ vir Hom: Wat is dit wat hierdie manne teen U getuig? SĂȘ U niks nie?
2a Maar JaHWĂšshua sĂȘ: As hulle nie mag gehad het nie, sou hulle niks gesĂȘ het nie, want elkeen het mag oor sy eie mond om suiwer of besoedel te spreek. Hulle sal dit self sien!
3 En die oudstes van die Jode antwoord en sĂȘ vir JaHWĂšshua: Wat sal ons sien? Ten eerste, dat jy uit hoerery gebore is; ten tweede, dat jou geboorte te Betlehem tot uitroeiing van die kinders aanleiding gegee het; ten derde, dat jou vader JĂŽWsef en jou moeder Mirjam na Egipte gevlug het omdat hulle geen vrymoedigheid voor die volk gehad het nie.
4 Toe sĂȘ sommige vrome manne uit die Jode wat daar by gestaan het: Ons sĂȘ nie dat Hy uit hoerery gebore is nie, maar ons weet dat JĂŽWsef Mirjam getrou het, en Hy is nie uit hoerery gebore nie!
4a Pilatus sĂȘ vir die Jode wat gesĂȘ het dat Hy uit hoerery gebore is: Hierdie woord van julle is nie waar nie, want daar was ân huwelik, soos ook julle volksgenote hier sĂȘ. Annas en KĂĄjafas sĂȘ vir Pilatus: Die hele menigte van ons roep uit dat Hy uit hoerery gebore is, en ons word nie geglo nie! Hierdie mense hier is Sy bekeerlinge en Sy studente.
4b En Pilatus roep Annas en KĂĄjafas na hom en sĂȘ vir hulle: Wat is bekeerlinge? Hulle antwoord hom: Hulle is van geboorte Grieke en nou is hulle JisraEliete.
4c Toe sĂȘ hulle wat beweer het dat Hy nie uit hoerery gebore is nie, naamlik El-Azer, Asterius, Antonius, Jakobus, Amnes, Zenas, een_shemuel, Isak, Phineas, Crispus, Agrippa en Judas:
4d Ons is geen bekeerlinge nie, maar ons is kinders van JisraEl en ons spreek die Waarheid. Want ons was self teenwoordig by die verlowing van JĂŽWsef en Mirjam.
5 En Pilatus roep die twaalf manne na hom wat gesĂȘ het dat Hy nie uit hoerery gebore is nie en sĂȘ vir hulle: Ek besweer julle by die welstand van die keiser: is dit waar wat julle gesĂȘ het dat Hy nie uit hoerery gebore is nie?
5a Hulle sĂȘ vir Pilatus: Ons het ân wet dat ons nie mag sweer nie, omdat dit ân oortreding is. Maar hulle sal sweer dat dit nie is soos ons sĂȘ nie... en dan is ons die dood skuldig! Pilatus sĂȘ vir Annas en KĂĄjafas: Het julle niks hierop te sĂȘ nie?
5b Annas en KĂĄjafas sĂȘ vir Pilatus: Hierdie twaalf wat sĂȘ dat Hy nie uit hoerery gebore is nie, word geglo; maar die hele menigte van ons beweer dat Hy uit hoerery gebore en ân towenaar is, en dat Hy sĂȘ dat Hy die Seun van Elohim en ân Koning is â en ons word nie geglo nie!
6 En Pilatus beveel die hele menigte om na buite te gaan, behalwe die twaalf manne wat gesĂȘ het dat Hy nie uit hoerery gebore is nie, en hy beveel ook dat JaHWĂšshua opsy geneem moet word.
6a En Pilatus sĂȘ vir hulle: Om watter rede wil hulle Hom ter dood bring?
6b Hulle sĂȘ vir Pilatus: Hulle is naywerig op Hom, omdat Hy op die Sabbat genees.
6c Pilatus sĂȘ: Ter wille van ân goeie werk wil hulle Hom doodmaak?
6d Hulle antwoord hom: Ja!
JaHWĂšshua verklaar dat Hy die Koning is.
1Â EN vervul van toorn het Pilatus buite die regsaal gegaan en vir hulle gesĂȘ: Ek neem die son tot getuie dat ek geen skuld in hierdie Man vind nie.
1a Die Jode antwoord en sĂȘ vir die goewerneur : As hierdie Man nie ân kwaaddoener was nie, sou ons Hom nie aan u oorgelewer het nie!
1b En Pilatus sĂȘ: Neem julle Hom en oordeel Hom volgens julle wet!
1c Die Jode sĂȘ vir Pilatus: Dit is ons nie geoorloof om iemand dood te maak nie.
1d Pilatus sĂȘ: Aan julle het Elohim gesĂȘ dat julle nie mag doodmaak nie, maar wat dan van my?
2 Pilatus gaan toe weer in die paleis van die goewerneur en roep JaHWĂšshua eenkant en sĂȘ vir Hom: Is U die koning van die manne van JeHĂ»Wdah?
2a JaHWĂšshua antwoord en sĂȘ vir Pilatus: SĂȘ u dit uit uself of het ander u dit van My gesĂȘ?
2b Pilatus antwoord JaHWĂšshua: Is ek dan ook ân man van JeHĂ»Wdah? U volk en die owerpriesters het U aan my oorgelewer. Wat het U gedoen? JaHWĂšshua antwoord:
2c My Koninkryk is nie van hierdie wĂȘreld nie; as My Koninkryk van hierdie wĂȘreld was, sou My dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie. Maar nou is My Koninkryk nie van hier nie.
2d Pilatus sĂȘ vir Hom: Is U dan tog ân koning?
2e JaHWĂšshua antwoord hom: U sĂȘ dat Ek ân Koning is. Hiervoor is Ek gebore en het Ek gekom â dat elkeen wat uit die Waarheid is, My Stem kan hoor.
2f Pilatus sĂȘ vir Hom: Wie is die Waarheid? JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Waarheid is uit die Hemele.
Pilatus sĂȘ: Is daar nie Waarheid op Aarde nie?
2g JaHWĂšshua sĂȘ vir Pilatus: U sien hoe hulle wat die Waarheid spreek, geoordeel word deur die wat mag het op Aarde.
Die Jode sĂȘ toe: âLaat Sy bloed op ons en op ons kinders kom!â
1Â EN Pilatus laat JaHWĂšshua in die regsaal en gaan uit na die Jode en sĂȘ vir hulle:Ek vind geen skuld in Hom nie!
1a Die Jode sĂȘ vir hom: Hierdie man sĂȘ: Ek kan hierdie Tempel afbreek en dit in drie dae weer opbou!
1b Pilatus sĂȘ: Watter Tempel?
1c Die Jode sĂȘ: DiĂ© waaraan Salomo sesâenâveertig jaar gebou het, maar hierdie man sĂȘ dat hy dit sal afbreek en opbou in drie dae.
1d Pilatus sĂȘ vir hulle: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie regverdige Man, julle kan toesien!
1e Die Jode sĂȘ toe: Laat Sy bloed op ons en op ons kinders kom!
2 En Pilatus roep die oudstes en die priesters en die Leviete na hom en sĂȘ in die geheim vir hulle:
2a Moenie so maak nie! Want daar is niks waarvan julle Hom beskuldig wat die dood verdien nie, want julle beskuldiging gaan oor genesing en skending van die Sabbat.
2b Die oudstes en die priesters en die Leviete sĂȘ: As iemand laster teen die keiser, is hy dan die dood skuldig of nie?
2c Pilatus sĂȘ: Hy is die dood skuldig!
2d Die Jode sĂȘ vir Pilatus: _As iemand die dood skuldig is as hy laster teen die keiser â hierdie man het gelaster teen Elohim!
3 Toe het Pilatus al die Jode beveel om uit die regsaal te gaan en JaHWĂšshua na hom geroep en vir Hom gesĂȘ: Wat sal ek met U maak?
3a JaHWĂšshua sĂȘ vir Pilatus: Soos dit vir u gegee is!
3b Pilatus sĂȘ: Hoe is dit gegee?
3c JaHWĂšshua sĂȘ: MoshĂš en die Profete het geprofeteer aangaande My dood en opstanding. [Hosea 6:2]
3d En die Jode wat staan en afluister, hoor dit en sĂȘ vir Pilatus:
3e Wat hoef u nog meer te hoor van hierdie lastering?
3f Pilatus sĂȘ vir die Jode: As hierdie woord laster is, neem julle Hom dan weens laster en bring Hom na jul sinagoge en oordeel Hom volgens julle wet!
3g Die Jode sĂȘ vir Pilatus: Dit staan in ons wet dat as een adamiet teen ân ander adamiet oortree, verdien hy om veertig slae min een te ontvang, maar hy wat teen Elohim laster, moet met klippe gestenig word.
4 Pilatus sĂȘ vir hulle: Neem julle Hom en wreek julle op Hom op die wyse wat julle verkies.
4a Die Jode sĂȘ vir Pilatus: Ons wil dat Hy gefolter word!
4b Pilatus antwoord: Hy verdien nie om gefolter te word nie!
5 En toe die goewerneur rondkyk oor die skare Jode wat daar rondom staan, merk hy dat baie van die manne van JeHĂ»Wdah ween en hy sĂȘ:
5a Die hele skare begeer nie dat Hy moet sterwe nie.
5b Die oudstes van die Jode sĂȘ toe: Vir hierdie doel het die hele skare van ons hierheen gekom, dat Hy ter dood gebring moet word.
5c Pilatus sĂȘ vir die Jode: Waarom moet Hy sterwe?
5d Die Jode sĂȘ: Omdat Hy Homself Seun van Elohim en Koning genoem het!
Nikodémus verdedig vir JaHWÚshua.
1 EN ân sekere NikodĂ©mus, ân man van JeHĂ»Wdah, het voor die goewerneur gaan staan en gesĂȘ: Ek smeek u, vrome man, laat my toe om ân paar woorde te sĂȘ. Pilatus sĂȘ: Spreek!
1a NikodĂ©mus sĂȘ: Ek het aan die oudstes en die priesters en die Leviete en aan die hele menigte van Jode in die sinagoge gesĂȘ: Waarom stry julle met hierdie Man?
1b Hierdie Man doen baie tekens en wonders wat geen adamiet gedoen het of ooit sal doen nie, laat Hom staan en versin geen boosheid teen Hom nie; as die tekens wat Hy doen, uit Elohim is, sal hulle bly staan, maar as hulle uit mense is, sal hulle tot niet gaan.
1c Want waarlik, toe MoshĂš deur JaHWeH na Egipte gestuur is, het hy baie tekens gedoen wat JaHWeH hom beveel het om voor Farao, die koning van Egipte, te verrig; en daar was manne, dienaars van Farao, en hulle het ook nie min van die tekens gedoen wat MoshĂš gedoen het nie,
1d en die Egiptenare het hulle vir gode gehou, hierdie Jannes en Jambres, maar aangesien die tekens wat hulle gedoen het nie uit JaHWeH was nie, het hulle omgekom en ook die wat in hulle geglo het. En nou, laat hierdie Man gaan, want Hy is nie die dood skuldig nie.â
2 Die Jode sĂȘ vir Nikodemus: Jy het ân student van Hom geword en daarom kies jy party vir Hom.
2a NikodĂ©mus sĂȘ vir hulle: Het die goewerneur dan ook ân student van Hom geword en kies hy Sy party? Het die keiser Hom nie tot hierdie waardigheid aangestel nie?
2b En die Jode was woedend en het hul tande gekners teen Nikodémus.
2c Pilatus sĂȘ vir hulle: Waarom kners julle jul tande teen hom noudat julle die Waarheid gehoor het?
2d Die Jode sĂȘ toe vir NikodĂ©mus: Mag jy Sy Waarheid en Sy lot deel!
2e NikodĂ©mus antwoord: Amein, Amein! Mag ek dit deel soos julle gesĂȘ het!
Die volk getuig vir JaHWĂšshua.
1 MAAR een van die manne van JeHĂ»Wdah het na vore getree en die goewerneur gevra om ân woord te mag spreek.
1a Die goewerneur sĂȘ: As jy iets wil sĂȘ, praat! Toe sĂȘ die man van JeHĂ»Wdah:
1b Agtâenâdertig jaar lank het ek in pyn op ân siekbed gelĂȘ. En toe JaHWĂšshua gekom het, is baie wat besete was of aan allerlei kwale siek gelĂȘ het, deur Hom genees, en ân paar jong manne het medelye met my gehad en my met bed en al gedra en na Hom gebring.
1c En toe JaHWĂšshua my sien, was Hy met Ontferming bewoĂ« en het tot my die woord gespreek: Neem jou bed op en loop!â En ek het my bed opgeneem en geloop.
1d Die Jode sĂȘ toe vir Pilatus: Vra hom watter dag dit was waarop hy genees is.
1e Hy wat genees is, sĂȘ: Op die Sabbat.
1f Die Jode sĂȘ: Het ons u u nie so gesĂȘ dat Hy op die Sabbat genees en demone uitwerp nie!
2 En ân ander man van JeHĂ»Wdah het vorentoe gekom en gesĂȘ: Ek was blind gebore. Ek het stemme gehoor, maar geen gesig gesien nie; en toe JaHWĂšshua verbygaan, het ek hardop uitgeroep:
2a Wees my barmhartig, Seun van Dawid!â En Hy het Medelye met my gehad en Sy hande op my oĂ« gelĂȘ en ek het onmiddellik my gesig gekry.
3 En ân ander man van JeHĂ»Wdah het vorentoe gekom en gesĂȘ: Ek was krom, en met ân enkele woord het Hy my reguit gemaak. En ân ander het gesĂȘ: Ek was melaats, en met ân enkele woord het Hy my genees!
1Â EN ân sekere vrou met die naam Bernice het van ân afstand af uitgeroep en gesĂȘ: Ek was bloedvloeiende en het die soom van Sy kleed aangeraak, en die bloedvloeiing waaraan ek twaalf jaar gely het, het opgehou.
1a Die Jode sĂȘ toe: Ons het ân wet dat ân vrou nie toegelaat word om getuienis te gee nie!
1Â EN sommige ander, ân hele menigte van manne en vroue, het uitgeroep en gesĂȘ: Hierdie Man is ân Profeet, en die demone is aan Hom onderworpe.
1a Pilatus sĂȘ vir hulle wat gesĂȘ het dat die demone aan Hom onderworpe is: Hoe is dit dat jul leermeesters nie ook aan Hom onderworpe is nie?
1b Hulle sĂȘ vir Pilatus: Ons weet nie!
1c Ander sĂȘ toe: Hy het Lasarus wat dood was, na vier dae uit sy graf opgewek.
1d En die goewerneur het van vrees gebewe en aan die hele skare van Jode gesĂȘ: Waarom wil julle onskuldige bloed vergiet?
Die Jode sĂȘ: âLaat Hom gefolter word!â
1 EN nadat hy NikodĂ©mus en die twaalf manne wat gesĂȘ het dat Hy nie uit hoerery gebore is nie tot Hom geroep het, sĂȘ hy vir hulle: Wat sal ek doen? Want daar kom oproer onder die volk! Hulle sĂȘ vir hom: Ons weet nie, laat hulle toesien!
1a Toe roep Pilatus weer die hele menigte van die Jode na hom en sĂȘ: Julle weet dat julle ân gewoonte het dat by geleentheid van die Fees van die Ongesuurde Brode een gevangene vir julle losgelaat word.
1b Ek het ân veroordeelde gevangene in die gevangenis, ân moordenaar met die naam BarĂĄbbas, en hierdie JaHWĂšshua wat voor julle staan, in wie ek geen skuld vind nie. Wie wil julle dat ek vir julle sal loslaat?
1c En hulle roep uit: BarĂĄbbas! Pilatus sĂȘ toe: Wat sal ek doen met JaHWĂšshua wat genoem word die Gesalfde?
1d Die Jode sĂȘ: Laat Hom gefolter word!
1e En ander van die Jode sĂȘ: Jy is nie ân vriend van die keiser as jy hierdie Man loslaat nie, want Hy het Homself Seun van Elohim en Koning genoem; jy wil HĂłm dus vir koning hĂȘ en nie die keiser nie!
2 Maar Pilatus het hom vererg en vir die Jode gesĂȘ: Jul volk is altyd oproerig en kom in opstand teen jul weldoeners.
2a Die Jode sĂȘ: Teen watter weldoeners?
2b Pilatus antwoord: Volgens wat ek gehoor het, het jul Elohey julle uit Egipte uit ân sware slawerny gebring en julle veilig deur die see gelei soos oor droĂ« grond en in die woestyn het Hy julle met manna gevoed en aan julle kwartels gegee en julle uit ân rots water gegee om te drink, en ân Wet het Hy aan julle gegee.
2b En ondanks al hierdie dinge het julle jul Elohey vertoorn en ân gegote kalf geĂ«is en jul Elohey verbitter, en Hy wou julle doodmaak, en MoshĂš het vir julle ingetree sodat julle nie ter dood gebring is nie. En nou beskuldig julle my dat ek die keiser haat!
3 Hy staan toe op van sy regterstoel en wil gaan. En die Jode skreeu en sĂȘ: Ons erken as ons koning die keiser en nie JaHWĂšshua nie!
3a Dit is wel so dat die wyse manne geskenke uit die Ooste aan Hom gebring het soos aan ân koning, en toe Herodes van die wyse manne verneem het dat ân koning gebore is, het hy probeer om Hom om die lewe te bring.
3b En toe Sy vader JÎWsef dit te wete gekom het, het hy Hom en Sy moeder geneem en na Egipte gevlug. En toe Herodes dit hoor, het hy die kinders van die Hebreërs wat in Betlehem gebore is, laat doodmaak.
4 En toe Pilatus hierdie woorde hoor, het hy bang geword. En Pilatus het die skare stilgemaak, omdat hulle geskreeu het, en vir hulle gesĂȘ: So is dit dan Hy hierdie wat Herodes gesoek het?
4a Die Jode antwoord: Ja, dit is Hy! En Pilatus het water geneem en sy hande voor die son gewas en gesĂȘ: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie regverdige Man; julle kan toesien!
4b Toe roep die Jode weer uit: Laat Sy bloed kom op ons en op ons kinders!
5 Toe beveel Pilatus dat die gordyn weggetrek word voor die regterstoel waarop hy gesit het en hy sĂȘ vir JaHWĂšshua: U volk het U daarvan beskuldig dat U koning is.
5a Daarom bepaal ek as vonnis dat U eers volgens die verordening van die keisers, gegesel sal word, en dat U daarna aan die folterpaal gehang sal word, en dat die twee kwaaddoeners Dismas en Gestas saam met U gefolter word!
JaHWĂšshua word gefolter.
1Â EN JaHWĂšshua het uit die regsaal uitgegaan, en die twee kwaaddoeners saam met Hom. En toe hulle op die bestemde plek kom, het hulle Sy klere uitgetrek en Hom met ân linnedoek omgord en ân kroon van dorings op Sy hoof gesit.
1a En hulle het Hom gefolter; so het hulle ook die twee kwaad-doeners opgehang.
1b Maar JaHWĂšshua sĂȘ: Vader, vergeef hulle nie, want hulle weet wat hulle doen!
1c En die soldate het die kledingstukke tussen hulle verdeel. [Psalm 22:18, Psalm 69:21-28; Lukas 23:34]
1d En die volk het Hom staan en aanskou. En die owerpriesters en die owerstes het Hom gesmaad en gesĂȘ:
1e Ander het Hy verlos, laat Hy homself verlos! As Hy die Seun van Elohim is, laat Hom afkom van die folterpaal!
1f En die soldate het Hom ook bespot en gekom en Hom asyn met gal aangebied en gesĂȘ: As U die koning van die manne van JeHĂ»Wdah is, verlos Uself !
1g En na die vonnis het Pilatus beveel dat Sy beskuldiging geskrywe word op ân opskrif in Griekse, Latynse en Hebreeuse letters, volgens wat die Jode gesĂȘ het dat Hy die Koning van die manne van JeHĂ»Wdah was.
2 En een van die kwaaddoeners wat gehang is, spreek tot Hom en sĂȘ: As U die Gesalfde is, verlos Uself en ons! Maar Dismas antwoord en bestraf hom en sĂȘ:
2a Vrees jy ook Elohim nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is? En ons tog regverdiglik, want ons ontvang die verdiende loon vir ons dade, maar hierdie Man het niks verkeerds gedoen nie.
2b En hy sĂȘ vir JaHWĂšshua: Dink aan my, Meester, in U Koninkryk!
2c En JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Voorwaar, voorwaar, Ek sĂȘ vir jou, vandag sal jy met My in die Paradys wees!
ân Sonsverduistering vind plaas.
1Â EN dit was omtrent die sesde uur en daar het duisternis oor die Aarde gekom tot die negende uur toe, want die son is verduister; en die voorhangsel van die Tempel het middeldeur geskeur .
1a En JaHWĂšshua het met ân luide stem uit geroep en gesĂȘ: Baddag efkid roeĂ«l, wat vertaal word:
1b In U hande gee Ek My gees oor. En toe Hy dit gesĂȘ het, gee Hy die gees.
1c En toe die hoofman oor honderd sien wat gebeur, het hy Elohim geprys en gesĂȘ:
1d Hierdie Man was regverdig! En al die skares wat vir hierdie skouspel bymekaar was, het op hul borste geslaan toe hulle sien wat gebeur het en teruggegaan.
2 Maar die hoofman oor honderd het by die goewerneur gaan rapporteer wat gebeur het, en toe die goewerneur en sy vrou dit hoor, was hulle baie ontsteld en het daardie dag nie geëet of gedrink nie.
2a En Pilatus het die Jode ontbied en vir hulle gesĂȘ: Het julle gesien wat gebeur het? Maar hulle antwoord: Daar het ân sonsverduistering plaasgevind op die gewone manier!
3 En Sy bekendes het ver weg gestaan, ook die vroue wat met Hom uit Galiléa gekom het, en het hierdie dinge gesien.
3a Maar ân sekere man met die naam van JĂŽWsef, ân lid van die Raad, uit die stad ArimathĂ©a, wat self ook die Koninkryk van Elohim verwag het, het na Pilatus gegaan en die liggaam van JaHWĂšshua gevra; en hy het Hom afgehaal en in skoon linne toegedraai en Hom neergelĂȘ in ân graf wat uit rots gekap was waarin nog nooit iemand gelĂȘ het nie.
JĂŽWsef sĂȘ aan die Jode: âEn nou vrees ek dat die Woede van JaHWeH gaan kom oor julle en julle kinders, soos julle gesĂȘ het.â
1 MAAR toe die Jode hoor dat JĂŽWsef die liggaam van JaHWĂšshua gevra het, het hulle na hom gesoek en ook na die twaalf wat gesĂȘ het dat JaHWĂšshua nie uit hoerery gebore was nie, en na NikodĂ©mus en baie ander wat voor Pilatus verskyn het en van Sy goeie werke getuig het.
1a Maar almal het hulle versteek en net NikodĂ©mus is deur hulle gesien omdat hy ân owerste van die Jode was. En NikodĂ©mus sĂȘ vir hulle: Hoe het julle in die sinagoge gekom?
1b Die Jode sĂȘ vir hom: Hoe het jy in die sinagoge gekom? Want jy is Sy bondgenoot en Sy deel is met jou in die toekomende eeu! NikodĂ©mus antwoord: Amein! Amein!
1c Net so het JĂŽWsef ook na vore gekom en vir hulle gesĂȘ: Waarom neem julle my dit kwalik dat ek die Liggaam van JaHWĂšshua gevra het? Kyk, ek het Hom in my nuwe graf gelĂȘ, toegedraai in skoon linne, en ek het ân steen voor die ingang van die grafspelonk gerol.
1d En julle het nie reg gehandel met die Regverdige nie, want julle het geen berou gehad dat julle Hom gefolter het nie, maar Hom ook met ân spies deursteek.
1e Toe pak die Jode JĂŽWsef en gee opdrag dat hy in veilige bewaring gehou moet word tot die eerste dag van die week, en hulle sĂȘ vir hom:
1f Weet dat die tyd ons nie toelaat om teen jou op te tree nie, want die Sabbat breek aan, maar weet ook dat jy geen begrafnis werd geag sal word nie, maar dat ons jou vlees aan die voĂ«ls van die Hemele sal gee. JĂŽWsef sĂȘ vir hulle:
1g Dit is mos die woord van die hovaardige Goliat wat die lewende Elohim en Dawid, die aparte, uitgetart het.
1h Want Elohim sĂȘ deur die profeet: Aan My kom die wraak toe; Ek sal vergelde, sĂȘ JaHWeH. En kyk, nou het iemand wat na die vlees onbesnede was, maar besnede van hart, water geneem en sy hande voor die son gewas en gesĂȘ: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie regverdige man, julle kan toesien.
1j En julle het Pilatus geantwoord en gesĂȘ: Laat Sy bloed kom op ons en op ons kinders!â En nou vrees ek dat die Woede van JaHWeH gaan kom oor julle en julle kinders, soos julle gesĂȘ het.
1k Maar toe die Jode hierdie woorde hoor, het hulle verbitterd in hul siel geword en JĂŽWsef gegryp en geneem en in ân huis opgesluit waarin daar geen venster was nie, en wagte is voor die deur geplaas. En hulle het die deur verseĂ«l waarin JĂŽWsef opgesluit was.
2 En op die Sabbat het die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete ân bepaling verorden dat almal op die eerste dag van die week in die sinagoge moet verskyn.
2a En die hele menigte het vroeg opgestaan en in die sinagoge beraadslaag met hoedanige dood hulle hom ter dood sou bring. En toe die Raad in sitting was, het hulle opdrag gegee dat hy met veel oneer binnegebring moes word.
2b En toe hulle die deur oopgemaak het, vind hulle hom nie. En die hele volk was dronkgeslaan en verbaas omdat hulle die seëls verseël gevind het en Kåjafas die sleutel gehad het.
2c En hulle het dit nie langer gewaag om hul hande te slaan aan hulle wat voor Pilatus ten behoewe van JaHWĂšshua gespreek het nie.
Die Jode koop die soldate om te lieg oor JaHWĂšshua se opstanding.
1Â EN terwyl hulle nog in die sinagoge sit en hulle oor JĂŽWsef verwonder kom sommige van die wagte, wat die Jode van Pilatus gevra het om die graf van JaHWĂšshua te bewaak sodat Sy studente nie miskien kom en Hom steel nie.
1a En hulle praat en vertel aan die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete wat gebeur het, hoe daar ân groot aardbewing plaasgevind het, en ons sien ân Boodskapper neerdaal van die Hemele en Hy het die steen van die ingang van die graf af weggerol en daarop gaan sit.
1b En Hy het geskyn soos sneeu en soos weerlig, en ons was baie beangs en het soos dooie mense gelĂȘ. En ons hoor die stem van die Boodskapper wat spreek met die vroue wat by die graf vertoef het:
1c Moenie vrees nie! Want ek weet julle soek JaHWĂšshua wat gefolter is. Hy is nie hier nie, Hy het opgestaan, soos Hy gesĂȘ het.
1d Kom kyk na die plek waar JaHWĂšshua gelĂȘ het en gaan gou terug en sĂȘ vir Sy studente dat Hy opgestaan het uit die dode, en in GalilĂ©a is!
2 Die Jode sĂȘ: Met watter vroue het hy gespreek? Die wagte sĂȘ: Ons weet nie wie hulle was nie. Die Jode sĂȘ: Op watter uur was dit?
2a Die wagte sĂȘ: Om middernag. Die Jode sĂȘ: En waarom het julle die vroue nie gevang nie?
2b Die wagte sĂȘ: Ons was soos dooies van vrees en het nie verwag om die lig van die dag weer te sien nie, hoe kon ons hulle dan nog vang?
2c Die Jode sĂȘ: So waar as Elohim leef, ons glo julle nie!
2d Die wagte sĂȘ vir die Jode: Julle het so baie tekens gesien in die geval van daardie Man en nie geglo nie, hoe sal julle ons dan glo? Baie tereg het julle gesweer: So waar as Elohim leef! want Hy leef inderdaad!
2e Weer sĂȘ die wagte: Ons het gehoor dat julle hĂłm opgesluit het wat die liggaam van JaHWĂšshua gevra het en dat julle die deur verseĂ«l het, en toe julle dit oopmaak, julle hom nie gevind het nie.
2f Gee julle dan vir JĂŽWsef [wat julle bewaak het], en ons sal JaHWĂšshua vir julle gee!
2g Die Jode sĂȘ: JĂŽWsef het vertrek na sy eie stad.
2h Die wagte sĂȘ aan die Jode: En JaHWĂšshua het opgestaan, soos ons die Boodskapper hoor sĂȘ het, en Hy is in GalilĂ©a.
3 En toe die Jode hierdie woorde hoor, het hulle baie bevrees word en gesĂȘ: Hierdie verhaal moenie gehoor word nie, anders voeg almal hulle by JaHWĂšshua.
3a En die Jode het beraadslaag en baie geld bymekaar gebring en dit aan die soldate aangebied en gesĂȘ: Julle moet sĂȘ:
3b Terwyl ons geslaap het, het die studente in die nag gekom en Hom gesteel. En as dit deur die goewerneur gehoor word, sal ons hom tevrede stel en maak dat julle sonder bekommernis is.
3c En hulle het die geld geneem en gedoen soos hulle geleer was.
Die Jode koop die volksleiers om te lieg.
1 EN ân sekere priester Phineas, en Addas, ân leraar, en Aggaeus, ân Leviet, het van GalilĂ©a na Jerusalem gekom en aan die owerstes van die sinagoge en die priesters en Leviete gesĂȘ:
1a Ons het JaHWĂšshua en Sy studente sien sit op die berg wat Mamilch genoem word, en Hy het vir Sy studente gesĂȘ: Hy wat glo en hom laat was/doop, sal gered word; maar hy wat nie glo nie, sal veroordeel word.
1b En vir hulle wat geglo het sal hierdie tekens volg: in My Naam sal hulle demone uitdryf, met nuwe tale sal hulle spreek, slange sal hulle opneem; en as hulle iets dodeliks drink, sal dit hulle geen skade doen nie; op siekes sal hulle die hande lĂȘ, en hulle sal gesond word.
1c En terwyl JaHWĂšshua nog spreek met Sy studente, sien ons dat Hy opgeneem word na die Hemele.
2 Die oudstes en die priesters en die Leviete sĂȘ: Gee Eer aan die Elohey van JisraEl en lĂȘ voor Hom getuienis af of julle waarlik hierdie dinge gesien en gehoor het wat julle ons vertel het.
2a Die wat dit vertel het, sĂȘ toe: So waar as die Elohey van ons vaders Abraham, Isak en Jakob lewe, ons het hierdie dinge gehoor en ons het gesien dat Hy na die Hemele opgeneem is.
2b Die oudstes en die priesters en die Leviete sĂȘ vir hulle: Het julle gekom met die doel om dit vir ons te sĂȘ, of het julle gekom om jul geloftes aan Elohim te betaal?
2c En hulle antwoord: Om ons geloftes aan Elohim te betaal.
2d Die oudstes en die owerpriesters en die Leviete sĂȘ vir hulle: As julle gekom het om jul geloftes aan Elohim te betaal, waarom dan die ydele praatjies wat julle voor die hele volk gebabbel het?
2e Phineas, die priester, en Addas, die leraar, en Aggaeus, die Leviet, sĂȘ vir die owerstes van die sinagoge en priesters en Leviete: As die woorde wat ons gespreek en gesien het, ân oortreding is, kyk, ons staan voor julle, doen aan ons wat goed is in jul oĂ«.
2f En hulle het die wet geneem en hulle laat sweer dat hulle aan niemand meer hierdie woorde sou vertel nie, en hulle het hulle te ete en te drinke gegee en hulle uit die stad laat gaan; en hulle het hulle ook geld gegee en drie manne om met hulle saam te gaan en hulle op hul pad teruggestuur tot in Galiléa, en hulle het in vrede vertrek.
3 En toe hierdie manne na GalilĂ©a vertrek het, het die owerpriesters en die owerstes van die sinagoge en die oudstes saamgekom in die sinagoge, die poort gesluit en met ân groot weeklag geweeklaag en gesĂȘ: Wat ân Teken het aan JisraEl geskied!
3a Maar Annas en KĂĄjafas het gesĂȘ: Waarom is julle ontroerd? Waarom ween julle?
3b Weet julle nie dat Sy studente baie geld aan die wagte van die graf gegee het en hulle onderrig het om te sĂȘ dat ân Boodskapper neergedaal en die steen voor die ingang van die graf weggerol het nie?
3c Maar die priesters en die oudstes sĂȘ: Laat dit so wees dat Sy studente Sy liggaam gesteel het, maar hoe het Sy siel dan weer in Sy liggaam ingegaan en hoe vertoef Hy dan in GalilĂ©a?
3d Maar hulle kon hierop nie antwoord nie en het eindelik maar gesĂȘ: Dit is ons nie geoorloof om die onbesnedenes te glo nie!
JĂŽWsef getuig voor die Raad.
1 EN NikodĂ©mus het opgestaan en voor die Raad gestaan en gesĂȘ: Julle het reg gesĂȘ. Weet julle nie, volk van Elohim, dat die manne wat van GalilĂ©a gekom het, Elohim vrees nie, manne van welstand wat bedrog haat, manne van Vrede?
1a En hulle het julle onder eed gesĂȘ: Ons het JaHWĂšshua op die berg Mamilch gesien saam met Sy studente, en dat Hy hulle alles geleer het wat julle van hulle gehoor het, en [hulle sĂȘ], ons het gesien dat Hy na die Hemele opgeneem is. En niemand het hulle gevra op watter manier Hy opgeneem is nie.
1b Want so het die Boek van die Skrifte van Apartheid ons geleer dat EliJaHĂ»W ook na die Hemele opgeneem is. EliShua het met ân luide stem geroep, en EliJaHĂ»W het sy harige mantel op EliShua gewerp, en EliShua het die mantel op die Jordaan gewerp en daardeur getrek en na Jerigo gegaan.
1c En die profeteâseuns het hom ontmoet en gesĂȘ: EliShua, waar is u meester EliJaHĂ»W?â En hy het gesĂȘ dat hy na die Hemele opgeneem is.
1d En hulle sĂȘ vir EliShua: Het die Gees hom weggeruk en op een van die berge gewerp? [2 Konings 2]
1e Maar laat ons ons seuns met ons neem en hom gaan soek. En hulle het EliShua omgepraat, en hy het met hulle gegaan en hulle het hom drie dae lank gesoek en hom nie gekry nie, en hulle het geweet dat hy opgeneem was.
1f En nou, luister na my, en laat ons deur die hele gebied van JisraEl stuur en sien of die Gesalfde nie deur ân Gees opgeneem is en op een van die berge gewerp is nie.
1g En hierdie woord het by almal byval gevind en hulle het in die hele gebied van JisraEl gestuur en JaHWĂšshua gesoek en Hom nie gevind nie.
1h Maar hulle het JÎWsef gevind te Arimathéa, en niemand het gewaag om die hand aan hom te slaan nie.
2 Hulle berig toe aan die oudstes en die priesters en die Leviete: Ons het deur al die gebiede van JisraEl gegaan en ons het JaHWÚshua nie gevind nie, maar ons het JÎWsef in Arimathéa gevind.
2a En toe hulle van JĂŽWsef hoor, het hulle hulle verheug en Eer aan die Elohey van JisraEl gegee. En die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete het beraadslaag hoe hulle JĂŽWsef sou ontmoet en hulle het ân vel papier geneem en aan JĂŽWsef hierdie woorde geskrywe:
2b Vrede vir u! Ons weet dat ons oortree het teen Elohim en teen u, en ons het tot die Elohey van JisraEl gebid dat u sal inwillig om na u vaders en u kinders te kom omdat ons almal bedroef is. Want toe ons die deur oopgemaak het, het ons u nie gevind nie.
2c En ons weet dat ons boosheid teen u bedink het, maar Elohim het u bygestaan en Elohim self het ons voorneme teen u verydel, vader JÎWsef, wat by die hele volk hooggeëerd is.
3 En hulle het uit die hele JisraEl sewe manne gekies, vriende van JĂŽWsef, wat deur JĂŽWsef self ook as sy vriende erken is, en die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete het vir hulle gesĂȘ:
3a Kyk as hy ons brief ontvang en dit lees, weet dan dat hy met julle na ons toe sal kom; maar as hy dit nie lees nie, weet dan dat hy kwaad is vir ons en groet Hom in vrede en keer na ons terug! En hulle seën die manne en laat hulle gaan.
3b En die manne het by JĂŽWsef gekom en hulle in eerbied voor hom gebuig en gesĂȘ: Vrede vir u! En hy sĂȘ: Vrede vir julle en vir die hele volk van JisraEl!
3c En hulle oorhandig hom die blad van die brief, JĂŽWsef neem hom en lees hom, vou die brief toe en prys Elohim en sĂȘ: Geloof sy JaHWeH my Elohey wat JisraEl bewaar het van onskuldige bloed te vergiet en geloof sy Elohim wat Sy Boodskapper uitgestuur en my onder Sy Vleuels gedek het. En hy rig ân tafel aan vir hulle, en hulle het geĂ«et en gedrink en daar geslaap.
4 En hulle het vroeg opgestaan en gebid. En JĂŽWsef het sy eselin opgesaal en met die manne saamgegaan, en hulle het in Jerusalem gekom.
4a En die hele volk het JĂŽWsef tegemoet gekom en geroep: Vrede vir u by u intog!
4b En hy sĂȘ vir die hele volk: Vrede vir julle! En hy het hulle gekus. En die volk het met JĂŽWsef gebid en hulle was verbaas om hom te sien.
4c En NikodĂ©mus het hom in sy huis ontvang en ân groot feesmaal voorberei, en hy het Annas en KĂĄjafas en die oudstes en die priesters en die Leviete na sy huis genooi.
4d En hulle was vrolik en het met JĂŽWsef geĂ«et en gedrink. En nadat hulle ân loflied gesing het, het elkeen huistoe gegaan. Maar JĂŽWsef het in die huis van NikodĂ©mus gebly.
5 En op die volgende dag, wat die voorbereiding was, het die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete vroeg opgestaan na die huis van NikodĂ©mus gekom, en NikodĂ©mus het hulle ontmoet en gesĂȘ:
5a Vrede vir julle! En hulle sĂȘ: Vrede vir u en vir JĂŽWsef, vir u hele huis en JĂŽWsef se hele huis! En hy neem hulle in sy huis.
5b En die hele Raad het gaan sit, en JĂŽWsef het tussen Annas en KĂĄjafas plek ingeneem. En niemand het dit gewaag om ân woord tot hom te spreek nie.
5c En JĂŽWsef sĂȘ: Waarom het julle my laat roep? Maar hulle wenk vir NikodĂ©mus dat hy met JĂŽWsef moet praat.
5d En NikodĂ©mus maak sy mond oop en sĂȘ vir JĂŽWsef: Vader, u weet dat die geĂ«erde leermeesters en die priesters en die Leviete van u graag ân woord wil verneem.
5e En JĂŽWsef sĂȘ: Ondervraag my maar!
5f En Annas en KĂĄjafas neem die Wet en laat JĂŽWsef sweer en sĂȘ: Gee Eer aan die Elohey van JisraEl en lĂȘ voor Hom getuienis af. Want Agan, toe hy voor die profeet JeHĂŽWshua moes sweer, het nie meineed gepleeg nie, maar hom alles vertel en geen enkele woord van hom verberg nie.
5g Verberg u dan ook geen enkele woord vir ons nie!
5h En JĂŽWsef sĂȘ: Ek sal vir u geen enkele woord verberg nie.
5i En hulle sĂȘ vir Hom: Dit het ons erg teen die bors gestuit dat u die liggaam van JaHWĂšshua gevra en in skoon linne toegedraai en in ân graf neergelĂȘ het.
5j Daarom het ons u ter bewaring geplaas in ân huis waarin daar geen venster was nie, en ons het slotte en seĂ«ls aan die deure gesit, en wagte het die plek bewaak waar u opgesluit was.
5k En op die dag nĂĄ die Sabbat het ons dit oopgemaak en u nie daar gevind nie en ons was hewig ontsteld, en verbystering het die hele volk van Elohim oorval tot gister toe. Kom nou en vertel ons wat daar met u gebeur het.
6 En JĂŽWsef sĂȘ: Op die dag van die voorbereiding, teen ongeveer die tiende uur, het julle my opgesluit en so het ek die hele Sabbat gebly.
6a En teen middernag toe ek staan en bid het, is die huis waarin julle my opgesluit het aan sy vier hoeke opgelig, en het ek ân lig soos ân bliksemstraal in my oĂ« gesien. Beangs het ek op die Aarde neergeval.
6b En iemand gryp my aan die hand en verwyder my van die plek waar ek geval het, en die vog van water is oor my uitgestort van my hoof tot by my voete, en die geur van welriekende salf het in my neusgate gekom.
6c En Hy het my gesig afgevee en my gekus en gesĂȘ: Moenie vrees nie, JĂŽWsef; maak oop jou oĂ« en kyk Wie dit is wat met jou praat.
6d En ek het opgekyk en JaHWĂšshua gesien en ek het gebewe en gedink dat Hy ân spook was, en ek het die Gebooie opgesĂȘ en Hy het haar saam met my opgesĂȘ.
6e En julle is nie onkundig daaromtrent nie dat ân spook, as hy ân mens teĂ«kom en die Gebooie hoor, onmiddellik die wyk neem. En toe ek merk dat Hy hulle saam met my opsĂȘ, sĂȘ ek vir Hom: Rabbi(leermeester) EliJaHĂ»W!
6f En Hy sĂȘ vir my: Ek is nie EliJaHĂ»W nie!
6g Ek sĂȘ toe vir Hom: Wie is U, Meester?
6h En Hy sĂȘ vir my: Ek is JaHWĂšshua, Wie se liggaam jy van Pilatus gevra het, en jy het My toegedraai in skoon linne en My Aangesig met ân sweetdoek bedek,
6i en My in jou nuwe graf gelĂȘ en ân groot steen voor die ingang van die graf gerol.
6j En ek sĂȘ vir Hom wat met my spreek: Toon my die plek waar ek U gelĂȘ het.
6k En Hy bring my en wys my die plek waar ek Hom gelĂȘ het, en die linnekleed het daarin gelĂȘ en die doek wat op Sy Aangesig was.
6l En ek wis dat dit JaHWĂšshua was. En Hy neem my by die hand en sit my in my eie huis hoewel die deure gesluit was, en Hy lĂȘ my op my bed neer en sĂȘ vir my: Vrede vir jou!â
6m En Hy kus my en sĂȘ vir my: Moenie uit jou huis gaan vóór veertig dae [verby is] nie, want kyk, Ek gaan na my broers in GalilĂ©a.
Drie getuies getuig oor JaHWĂšshua se hemelvaart.
1Â EN toe die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete hierdie woorde van JĂŽWsef hoor, het hulle soos dooies geword en op die Aarde geval en hulle het gevas tot op die negende uur.
1a En NikodĂ©mus het met JĂŽWsef vir Annas en KĂĄjafas en die priesters en die Leviete bemoedig en gesĂȘ: Staan op, staan op jul voete en eet brood en versterk jul siele, want mĂŽre is dit die Sabbat van JaHWeH.
1b En hulle het opgestaan en tot JaHWeH gebid en geëet en gedrink, en elkeen het na sy huis teruggekeer.
2 En op die Sabbat het die leraars en die priesters en die Leviete gesit en mekaar ondervra en gesĂȘ: Wat vir ân toorn is dit wat oor ons gekom het? Want ons ken tog Sy vader en Sy moeder.
2a Die leraar Levi sĂȘ toe: Ek weet dat Sy ouers Elohim vrees en nie hul Geloftes nagelaat het nie en drie keer per jaar hul tiendes afgegee het.
2b En toe JaHWĂšshua gebore is, het Sy ouers Hom na hierdie plek gebring en slagdiere en brandoffers aan Elohim gegee.
2c En toe die groot leraar Simeon Hom in Sy arms geneem het, het hy gesĂȘ:
2d Nou laat U, JaHWeH, u dienskneg gaan in Vrede, omdat my oë U Verlossing gesien het,
2e wat U berei het voor die oë van al die volke, die Lig tot verligting van die nasies en tot Glansrykheid van U volk JisraEl. [Lukas 2:32]
2f En Simeon het Hom geseĂ«n en vir Sy moeder Mirjam gesĂȘ: Ek verkondig jou ân goeie boodskap oor hierdie Kind.
2g En Mirjam sĂȘ: Goed, my meester? En Simeon sĂȘ vir haar: Goed!
2h Kyk, Hy is bestem tot ân val en opstanding van baie in JisraEl en ân Teken wat weerspreek sal word, en ân swaard sal deur jou eie siel gaan, sodat die gedagtes uit baie harte openbaar kan word.
3 Hulle sĂȘ toe vir die leraar Levi: Hoe weet jy hierdie dinge?
3a Levi sĂȘ vir hulle: Weet julle nie dat ek by Hom die Wet geleer het nie?
3b Die Raad sĂȘ vir hom: Ons sal graag jou vader wil sien.
3c En hulle laat haal Sy vader en vra hom daarna, en hy sĂȘ vir hulle:
3d Waarom het julle my seun nie geglo nie? Die geseënde en regverdige Simeon self het hom die Wet geleer.
3e Die Raad sĂȘ: Rabbi(leermeester) Levi, is die woord wat jy gespreek het, waar?
3f En hy sĂȘ: Dit is waar!
3g Toe het die owerstes van die sinagoges en die priesters en die Leviete onder mekaar gesĂȘ: Kom, laat ons stuur na GalilĂ©a, na die drie manne wat gekom en ons van Sy leer en hemelvaart vertel het, en laat hulle ons sĂȘ hoe hulle Hom sien opvaar het.
3h En die woord het hulle almal aangestaan, en hulle stuur die drie manne wat voorheen reeds met hulle na GalilĂ©a gegaan het en sĂȘ vir hulle: SĂȘ vir rabbi (leermeester) Addas en rabbi(leermeester) Phineas en rabbi (leermeester) Aggaeus:
3i Vrede vir julle en almal wat met julle is! Aangesien daar in die Raad ân groot ondersoek aan die gang is, is ons na julle gestuur om julle te ontbied na Jerusalem.
4 En die manne het na Galiléa gegaan en hulle gevind waar hulle die Wet sit en bestudeer en hulle in vrede gegroet.
4a En die manne wat in GalilĂ©a was, sĂȘ vir diĂ© wat na hulle gekom het: Vrede vir die hele JisraEl!
4b En hulle sĂȘ: Vrede vir julle! En hulle sĂȘ vir hulle: Waarvoor het julle gekom?
4c En die wat gestuur is, antwoord: Die Raad laat julle roep na Jerusalem.
4d En toe die manne hoor dat hulle deur die Raad ontbied is, het hulle tot Elohim gebid en met die manne aan tafel gaan sit en geëet en gedrink, en hulle het opgestaan en in Vrede na Jerusalem gegaan.
5 En die volgende dag het die Raad in die sinagoge vergader. En hulle het hulle ondervra en gesĂȘ:
5a Het julle werklik vir JaHWĂšshua sien sit op die berg Mamilch besig om Sy elf studente te onderrig, en het julle Hom sien opgaan na die Hemele?
5b En die manne antwoord en sĂȘ: Net soos ons Hom sien opvaar het, so het ons dit aan julle vertel;
6 Annas sĂȘ: Skei hulle van mekaar, en laat ons sien of hul woord ooreenstem!
6a En hulle het hulle van mekaar geskei en eerste vir Addas ingeroep en vir hom gesĂȘ: Hoe het jy JaHWĂšshua sien opvaar?
6b Addas sĂȘ: Terwyl Hy op die berg Mamilch gesit en Sy studente geleer het, sien ons die Wolkkolom wat Hom en Sy studente oorskadu, en die Wolkkolom het Hom opgeneem na die Hemele, en Sy studente het op hul aangesig op die Aarde gelĂȘ.
6c En hulle roep Phineas die priester en ondervra hom ook en sĂȘ: Hoe het jy JaHWĂšshua sien opvaar?
6d En hy het dit op dieselfde wyse vertel. En toe vra hulle Aggaeus, en hy sĂȘ dit ook op dieselfde wyse.
6e En die Raad sĂȘ: Dit is in die Wet van MoshĂš bepaal: Uit die mond van twee of drie, sal elke woord van krag wees! [DeuteronĂłmium 19:15]
6f Die leraar Abuthem sĂȘ toe: Dit staan in die Wet geskrywe: Henog het gewandel met Elohim en was nie meer nie, want JaHWeH het hom weggeneem. (GenĂ©sis5:24)
6g JaĂŻrus, die leraar, sĂȘ: Ons het ook gehoor van die dood van MoshĂš, en ons het hom nie gesien nie. Want in die Wet van JaHWeH staan geskrywe:
6h En MoshĂš het gesterf volgens die Woord van JaHWeH, en [niemand het tot vandag toe Sy graf geken nie. [DeuterĂłnomium 34:5]â
6i En rabbi Levi sĂȘ: Waarom het rabbi Simeon toe hy JaHWĂšshua sien, gesĂȘ: Kyk, Hy is bestemd tot ân val en ân opstanding van baie in JisraEl en tot ân Teken wat weerspreek sal word? [Lukas 2:34]
6j En rabbi Isak sĂȘ: Daar staan geskrywe in die Wet: Ek stuur My Boodskapper voor U aangesig, wat voor U sal uitgaan om U te bewaar op elke goeie weg, omdat MY Naam daaroor uitgeroep is. [JeshaJaHĂ»W 40:3, Maleagi 3:1]
7 Toe sĂȘ Annas en KĂĄjafas: Tereg het julle gesĂȘ wat daar in die Wet van MoshĂ© geskrywe staan, dat geen adamiet die dood van Henog aanskou het, en dat geen adamiet die dood van MoshĂ© genoem het nie.
7a Maar JaHWĂšshua het tot Pilatus gespreek, en ons het gesien dat Hy slae ontvang en in die aangesig bespuug word, en dat die soldate ân doringkroon vir Hom opgesit het en Hy gegĂ©sel is en van Pilatus Sy vonnis ontvang het,
7b en dat Hy gefolter is op die [plek van die] Hoofskedel, en twee rowers saam met Hom; en dat hulle Hom asyn met gal gegee het om te drink, en die soldaat Longinus Sy sy met ân spies deurboor het,
7c en dat JĂŽWsef, ons geĂ«erde vader, Sy liggaam gevra het, en dat Hy, soos hy sĂȘ, opgestaan het, en soos die drie leraars sĂȘ:
7d Ons het Hom sien opvaar na die Hemele; en dat rabbi Levi getuig het van die dinge wat rabbi Simeon gesĂȘ het:
7e Kyk, hierdie Kind is bestem tot ân val en opstanding van baie in JisraEl, en tot ân Teken wat weerspreek sal word.
7f En al die leraars het aan die hele volk van Elohim gesĂȘ: As dit van Elohim geskied het, en dit wonderlik in ons oĂ« is, dan sal julle sekerlik weet, o huis van Jakob, dat dit geskrywe staan:
7g Vervloek is elkeen wat hang aan ân hout;Â [DeuteronĂłmium 21:23]Â en ân ander Skrif leer: Die gode wat die Hemele en die Aarde nie gemaak het nie, sal vergaan.
7h En die priesters en die Leviete sĂȘ vir mekaar: As Sy gedagtenis voortduur tot [die jaar] wat Jobel genoem word [die jubeljaar], weet dan dat Hy sal voortduur tot in ewigheid en vir Hom ân nuwe volk verwek het.
7i Toe het die owerstes van die sinagoge en die priesters en die Leviete die hele JisraEl vermaan en gesĂȘ: Vervloek is die adamiet wat die maaksel van ân mensehand sal vereer; en vervloek is die adamiet wat skepsels naas die Skepper sal vereer!
7j En die hele volk het gesĂȘ Amein! Amein! [DeuteronĂłmium 27:15]
7k En die hele volk het ân loflied aan JaHWeH gesing en gesĂȘ: GeseĂ«nd is JaHWeH wat aan die volk van JisraEl rus gegee het volgens alles wat Hy gespreek het.
7l Daar het nie een Woord op die Aarde geval van al die goeie Woorde wat Hy tot Sy kneg MoshĂš gespreek het nie. Mag JaHWeH onse Elohey met ons wees soos Hy met ons vaders was; mag Hy ons nie verlaat nie!
7m Mag Hy ons nie verderf nie sodat ons ons hart tot Hom mag neig en in al Sy Weë mag wandel, en sodat ons Sy Gebooie en Sy Verordeninge mag onderhou wat Hy ons vaders beveel het.
7n En in dié dag sal JaHWeH Koning wees oor die hele Aarde; in dié dag sal JaHWeH één wees, en Sy Naam één [ZekarJaH 14:9],
7o JaHWeH onse Koning! Hy sal ons verlos!
7p Daar is niemand soos U nie, o JaHWeH! Groot is U, o JaHWeH, en groot is U Naam! Genees ons deur U Krag, en ons sal genees wees; verlos ons, JaHWeH, en ons sal verlos wees; want ons is U deel en U erfenis.
7q En JaHWeH sal Sy volk nie verlaat nie om Sy grote Naam ontwil, want JaHWeH het begin om ons Sy volk te maak.
7r En toe hulle almal die lofsang gesing het, het elkeen na sy huis vertrek en Elohim geprys. Want aan Hom kom toe die Glansrykheid tot in alle ewigheid.
JÎWsef laat haal dié wat opgewek is uit die dood.
1 JĂWSEF sĂȘ: En waarom verwonder julle julle daaroor dat JaHWĂšshua weer opgestaan het? Dit is nie wonderlik nie. Maar dit is wonderlik dat Hy nie allĂ©Ă©n opgestaan het nie, maar dat Hy baie ander dodes ook opgewek het wat in Jerusalem aan baie adamiete verskyn het.
1a En as julle die ander nie ken nie, dan [ken julle] ten minste tog vir Simeon wat JaHWÚshua in sy arms geneem het, en sy twee seuns, wat Hy opgewek het. Vir hulle, ten minste, ken julle, want ons het hulle maar kort gelede begrawe. En nou word hul grafte oop en leeg gesien, maar hulle self is lewend en woon in Arimathéa. [Lukas 2:25]
1b Hulle stuur toe manne uit en vind hul grafte oop en leeg. JĂŽWsef sĂȘ: Laat ons na ArimathĂ©a gaan en ons sal hulle kry!
2 Toe staan die hoëpriesters Annas en Kåjafas op, en JÎWsef en Nikodémus en GamaliEl en ander saam met hulle, en vertrek na Arimathéa en vind hulle van wie JÎWsef gepraat het.
2a Toe het hulle ân gebed gedoen en mekaar gegroet.
2b Daarop kom hulle met hulle na Jerusalem, en bring hulle in die sinagoge en sluit die deure en plaas die Ou Wet van die manne van JeHĂ»Wdah in hul midde, en die hoĂ«priesters sĂȘ vir hulle:
2c Ons wil dat julle sweer by die Elohey van JisraEl en by die Meester, en so die Waarheid vertel hoe julle opgestaan het en wie julle uit die dode opgewek het.â
3 Toe hulle wat opgestaan het, dit hoor, sĂȘ hulle vir die hoĂ«priesters: Gee vir ons papier en pen en ink.â Hulle bring dit toe vir hulle. En hulle het gaan sit en aldus geskrywe:
Die getuienis van die JisraEliete in die Doderyk.
1 O MEESTER JaHWĂšshua die Gesalfde, die Opstanding en Lewe van die wĂȘreld, gee ons Barmhartigheid dat ons mag vertel van U opstanding en die wondere wat U in die Doderyk/Sheol verrig het! [JeshaJaH 9:2]
1a Ons was dan in die Doderyk/Sheol saam met hulle almal wat ontslaap het van die begin af aan.
1b En in die middernagtelike uur het daar oor diĂ© donker plekke [ân lig] soos die lig van die son deurgebreek en geskyn, en ons almal is verlig en het mekaar gesien.
1c En meteens is ons vader Abraham saam met die patriarge en profete verenig in vreugde, en hulle sĂȘ vir mekaar: Hierdie Lig is afkomstig van die groot Verligting.
1d Die profeet JeshaJaHĂ»W, wat ook daar teenwoordig was, sĂȘ toe: Hierdie Lig is uit die Vader en uit die Seun en uit die Gees van Apartheid.
1e Daarvan het ek toe ek nog in lewe was, geprofeteer: Die Aarde van Sebulon en die Aarde van NĂĄftali, die volk wat in Duisternis gesit het, het ân groot Lig gesien!â [JeshaJaH 9:1-2]
2 Daarop tree ân ander na vore, ân askeet uit die woestyn, en die patriarge sĂȘ vir hom: Wie is jy?
2a En hy sĂȘ: Ek is JeHĂŽWganan, die laaste van die profete, wat die Paaie van die Seun van Elohim reguit gemaak het, en aan die volk bekering gepreek het tot vergewing van oortredinge.
2b En die Seun van Elohim het na my gekom, en toe ek Hom van ver af sien, sĂȘ ek vir die volk:
2c Daar is die Lam van Elohim wat die oortreding van die wĂȘreld wegneem! En met my hand het ek Hom in die Jordaanrivier gewas/gedoop, en toe sien ek die Gees van Apartheid soos ân duif op Hom neerdaal
2d en hoor ek ook die Stem van Elohim wat aldus sĂȘ: âDit is My geliefde Seun in wie Ek ân welbehae het.
2e En daarom het Hy my ook na julle gestuur om te verkondig dat die eniggebore Seun van Elohim hierheen kom, sodat elkeen wat in Hom glo, gered sal word, en elkeen wat nie in Hom glo nie, veroordeel sal word.
Die getuienis van Set.
1Â EN toe JeHĂŽWganan so besig was om die wat in die Doderyk/Sheol was, te onderrig, het die eersgeskapene en voorvader Adam dit ook gehoor en vir Set, sy seun gesĂȘ:
1a My seun, ek wil dat jy aan die voorvaders van die adamitiese geslag en aan die profete sĂȘ waarheen ek jou gestuur het toe ek [my] neergelĂȘ het om te sterwe.
1b Toe sĂȘ Set: Profete en patriarge, luister! My vader Adam, die eersgeskapene het, toe hy hom op ân sekere tydstip neergelĂȘ het om te sterwe, my tot naby die Poort van die Paradys gestuur om ân versoek tot Elohim te rig
1c dat Hy my deur Sy Boodskapper na die Boom van Barmhartigheid sou lei, en dat ek van die olie sou neem en my vader met haar salf, sodat hy van sy krankheid sou kon opstaan.
1d Dit het ek dan ook gedoen. En na my gebed het ân Boodskapper van Elohim gekom en aan my gesĂȘ: Wat begeer jy, Set?
1e Vra jy vanweë die siekte van jou vader om die olie wat krankes oprig, of om die Boom wat daardie olie laat vloei?
1f Op hierdie tydstip is sy nie te vind nie. Gaan dan maar weer en sĂȘ aan jou vader dat nadat vyfduisend-vyfhonderd jaar vervul is nĂĄ die skepping van die wĂȘreld,
1g die eniggebore Seun van Elohim adamiet sal word en na die Aarde sal kom, en Hy sal Hom met daardie olie salf en Hy sal opstaan, en met water en die Gees van Apartheid sal Hy Hom was en die wat van Hom afstam.
1h En dan sal Hy van alle siekte genees wees, maar noĂș is dit onmoontlik dat dit kan geskied.
1i En toe die patriarge en profete hierdie dinge hoor, het hulle hul grootliks verbly.
Satan en die Doderyk in beroering.
1Â EN terwyl hulle almal so vreugdevol was, kom Satan, die heerser oor die duisternis, en sĂȘ vir die Doderyk/Sheol:
1a Allesverslindende en Onversadigbare, luister na my woorde! [Spreuke 30:16]
1b Daar is iemand uit die geslag van die manne van JeHĂ»Wdah, JaHWĂšshua, wat Homself die Seun van Elohim noem, maar Hy is ân adamiet en met ons medewerking het die Jode Hom gefolter.
1c En noudat Hy dood is, maak jou klaar sodat ons Hom hier in bewaring kan neem.
1d Want ek weet dat Hy ân adamiet is en ek het Hom hoor sĂȘ: My Siel is uitermate bedroef, ja, tot die dood toe.
1e En Hy het my baie kwaad aangedoen in die boweâwĂȘreld onderwyl Hy tussen die adamiete verkeer het.
1f Want oral waar Hy my dienaars gekry het, het Hy hulle vervolg; en soveel adamiete as wat ek gebreklik of blind of lam of melaats of so iets gemaak het,
1g diĂ© het Hy deur ân enkele woord genees, en baie wat ek vir die graf gereed gemaak het, het Hy weer met ân enkel woord lewendig gemaak.
2 Doderyk/Sheol sĂȘ: En is Hy inderdaad so magtig dat Hy sulke dinge kan doen deur een enkele woord? Of kan jy Hom, as Hy so is, weerstaan?
2a Dit lyk vir my niemand sal Hom kan weerstaan nie. Maar as jy sĂȘ dat jy gehoor het dat Hy die Dood vrees, het Hy dit seker maar gesĂȘ om jou te bespot en uit te lag, terwyl Hy met ân Sterke Hand op jou wil toeslaan. En wee, wee jou vir ewig!â
2b Satan sĂȘ: Allesverslindende en onversadigbare Doderyk/Sheol, het jy so bang geword noudat jy van ons gemeenskaplike vyand gehoor het?
2c Ek het Hom nie gevrees nie, maar ek het die Jode aangesit en hulle het Hom gefolter en Hom ook gal gemeng met asyn gegee om te drink.
2d Maak jou dus klaar om Hom, wanneer Hy kom, met krag te oorweldig.â
3 Doderyk/Sheol antwoord: Vors van die Duisternis, Seun van die verderf, jy het net nou vir my gesĂȘ dat Hy baie van hulle wat jy vir die graf gereed gemaak het, met ân enkele woord weer lewendig gemaak;
3a as Hy dan baie ander van die graf bevry het, hoe en met watter mag sal Hy deur ons vasgehou word?
3b Self het ek ân tydjie gelede ân sekere dode met die naam van El-Azer (Lazurus) ingesluk, en kort daarna het Iemand uit die lewendes hom weer deur ân enkele woord uit my ingewande met geweld teruggeruk. [JeHĂŽWganan 11]
3c Nou glo ek dat dit Hy is van wie jy praat. As ons Hom dus hier opneem, vrees ek dat ons miskien in gevaar verkeer ten opsigte van die ander [dodes] ook.
3d Want ek het alle adamiete van die begin af ingesluk, en kyk, ek merk dat hulle onrustig word en ek voel pyn in my ingewande;
3e en hierdie El-Azer wat reeds vroeĂ«r van my af weggeruk is, lyk vir my nie na ân goeie teken nie, want hy het van my af weggevlieg, nie soos ân dooie adamiet nie, maar soos ân arend, sĂł haastig het die Aarde hom uitgewerp.
3f Daarom besweer ek jou by jou gawes en by my eie dat jy Hom nie hierheen bring nie, want ek glo dat Hy hierheen kom om al die dodes op te wek.
3g En dit sĂȘ ek vir jou by die buitenste Duisternis, as jy Hom hierheen bring, sal nie een van al die dodes in my agterbly nie.
Die Erekoning oorwin die Doderyk.
1Â TERWYL Satan en Doderyk/Sheol besig was om so met mekaar te praat, klink daar ân groot Stem, soos van donder, wat sĂȘ:
1a Hef op jul poorte, o vorste, en verhef julle, ewige deure, en die Erekoning sal binnetree! [Psalm 30:3; Odes van Salomo 17:9-11]
1b Toe Doderyk/Sheol dit hoor, sĂȘ sy vir Satan: Gaan buitentoe as jy kan en weerstaan Hom.
1c Satan het toe buitentoe gegaan. Voorts het Doderyk/Sheol vir haar demone gesĂȘ: Verseker goed en stewig die koperpoorte en die ystergrendels en verseker my slotte, en staan reg en bewaak alle punte, want as Hy hierheen kom, sal WeĂ« ons oorval! [Psalm 107:16]
2 Toe die voorvaders dit hoor, begin hulle haar almal te hoon en te sĂȘ: Allesverslindende en Onversadigbare! maak oop dat die Erekoning kan binnekom.
2a Die profeet Dawid sĂȘ: Weet jy nie, blinde, dat toe ek op die Aarde geleef het, ek daardie woord geprofeteer het nie: Hef op jul poorte, o vorste?
2b JeshaJaHĂ»W sĂȘ: Deur die Gees van Apartheid het ek dit vooruitgesien en geskrywe: Die dodes sal opstaan, en die wat in die grafte is, sal herlewe, en die wat op die Aarde is, sal jubel, en weer: O Dood waar is jou prikkel? O Doderyk/Sheol, waar is jou oorwinning?
3 Toe kom daar weer eens ân Stem wat sĂȘ: Hef op die poorte!
3a Toe Doderyk/Sheol vir die tweede keer die stem hoor, antwoord sy asof sy naamlik niks bemerk het nie, en sĂȘ: Wie is die Erekoning? [Psalm 24:10]
3b Die Boodskapper van JaHWeH sĂȘ: JaHWeH, geweldig en magtig! JaHWeH magtig in die stryd! [Psalm 24;8]
3c En ineens, saam met die woord, is die koperpoorte tot stukke verbreek en die ystergrendels verkrummel, en al die gebonde dodes is bevry van hul boeie, en ons met hulle, en die Erekoning het binnegekom, in gedaante soos ân adamiet; en al die donker plekke van die Doderyk/Sheol verlig. [Odes van Salomo 29:4]
1 ONMIDDELLIK het Doderyk/Sheol uitgeroep: Ons is oorwin, wee ons! Maar wie is U wat so ân groot vermoĂ« en mag het?
1a En watter soort adamiet is U wat sonder oortreding hierheen kom, U wat gering voorkom en groot dinge kan doen, wat nederig is en verhewe, slaaf en Meester, krygsman en Koning, wat mag het oor die dodes en die lewendes?
1b U was aan die folterpaal genael en in die graf neergelĂȘ, en nou het U vry geword en al ons mag vernietig.
1c Is U dan diĂ© JaHWĂšshua van wie Satan, die owerste, vir ons gesĂȘ het dat U deur die folterpaal en dood die hele wĂȘreld sou beĂ«rwe?
2 Toe gryp die Erekoning vir Satan, die owerste, aan sy kop en oorhandig hom aan die Boodskappers en sĂȘ:
2a Bind sy hande en sy voete, sy nek en sy mond met ysterboeie! Daarop gee Hy hom aan Doderyk/Sheol oor en sĂȘ: Neem hom en bewaar hom veilig tot by My wederkoms!
1 EN toe Doderyk/Sheol Satan vat, sĂȘ sy vir hom: BeĂ«lsebul, erfgenaam van vuur en straf, vyand van die apartes, wat het jou daartoe gedryf om te bewerk dat die Erekoning gefolter word, sodat Hy hierheen kom en ons van ons mag beroof?
1a Draai jou om en sien dat geen enkele dode in my agtergebly het nie, maar al wat jy deur die Boom van Kennis in jou mag gekry het, dit het jy weer alles deur die Boom van die Folterpaal verloor.
1b En al jou Vreugde is in droefheid verander. En toe jy die Erekoning wou doodmaak, het jy jouself doodgemaak, want aangesien ek jou ontvang het om in veilige bewaring te hou, sal jy deur ervaring leer hoeveel besoedeling ek teen jou sal onderneem.
1c O aartsduiwel, begin van die Dood, wortel van Ongeregtigheid en uiterste van alle besoedeling! Watter besoedeling het jy in JaHWĂšshua gevind dat jy Sy ondergang bewerk het?
1d Hoe het jy so ân groot besoedelde daad durf doen? Hoe het jy begeer om so iemand in hierdie Duisternis binne te bring, waardeur jy nou beroof is van almal wat van die begin af gesterwe het?
JaHWĂšshua vaar op met die gereddenes.
1Â EN terwyl Doderyk/Sheol op hierdie wyse met Satan praat, strek die Erekoning Sy regterhand uit en vat aan ons voorvader Adam en wek hom op, en
1a daarop draai Hy Hom na die ander en sĂȘ:
1b Kom hierheen met My, julle almal wat die dood deurgemaak het deur die Boom wat hierdie man aangeraak het.
1c Want kyk, deur die Boom van die Folterpaal wek Ek julle almal weer op.
1d Daarna dryf Hy hulle almal na buite, en ons voorvader Adam is gesien vol blydskap van siel en hy het gesĂȘ: Ek bring dank aan U grootheid, o JaHWeH, dat U my opgevoer het uit die dieptes van die Doderyk/Sheol!
1e En so het al die profete en apartes ook gesĂȘ: Ons dank U, Gesalfde, Verlosser van die wĂȘreld, dat U ons lewe uit die verderf uitgelei het.
2 En nadat hulle dit gesĂȘ het, seĂ«n die Verlosser vir Adam en so het Hy ook gedoen aan al die patriarge en profete en martelaars en voorvaders.
2a En Hy neem hulle en snel uit die Doderyk/Sheol na bo. En terwyl Hy heengaan, het die apartheidsvaders wat Hom gevolg het, lofsange gesing en gesĂȘ:
2b Geseënd is Hy wat kom in die Naam van JaHWeH! Aan Hom kom toe al die Glansrykheid van al die apartes! [Psalm 49:15]
Henog en EliJaHûW
1Â EN terwyl Hy na die Paradys gaan, neem Hy Adam by die hand en gee hom en al die apartes oor aan die Hoof-Boodskapper MikaEl.
1a En toe hulle die Poort van die Paradys binnetree, ontmoet twee ou manne hulle, aan wie die apartheidsvaders sĂȘ: Wie is u wat die dood nie gesien het en in die Doderyk/Sheol nie neergedaal het nie, maar met u liggame sowel as u siele in die Paradys woon?
1b Een van hulle antwoord en sĂȘ: Ek is Henog wat JaHWeH behaag het en hierheen oorgeplaas is.
1c En hierdie een is EliJaHĂ»W die Thisbiet, en ons sal leef tot aan die einde van die wĂȘreld, maar dan sal ons deur JaHWeH gestuur word om die vals gesalfde teen te staan,
1d en ons sal deur hom doodgemaak word en na drie dae weer opstaan en weggeruk word in die Wolkkolom om Elohim tegemoet te gaan.
Die rower wat gered is, getuig.
1Â En terwyl hulle hierdie dinge spreek, kom daar ân ander man, nederig van voorkoms, wat ân folterpaal op sy skouers dra en die apartheidsvaders sĂȘ aan hom:
1a Wie is jy wat die voorkoms van ân rower het, en watter folterpaal is dit wat jy op jou skouer dra?â
1b Hy antwoord: Ek was, soos julle sĂȘ, ân rower en ân dief op Aarde, en daarom het die Jode my gevange geneem en aan die dood van die folterpaal oorgegee saam met ons Meester JaHWĂšshua die Gesalfde. [Lukas 23:43]
1c En toe Hy aan die folterpaal hang, het ek die tekens gesien wat daar geskied en ek het in Hom geglo en tot Hom gebid en gesĂȘ:
âMeester, wanneer U Koning sal wees, vergeet my tog nie!â
1d En dadelik het Hy aan my gesĂȘ: Voorwaar, [voorwaar,] Ek sĂȘ vir jou, vandag sal jy met My in die Paradys wees!
1e Derhalwe het ek, terwyl ek my folterpaal dra, na die Paradys gegaan en toe ek die Hoof-Boodskapper MikaEl vind, sĂȘ ek vir hom:
1f Ons Meester JaHWĂšshua, die gefolterde, het my hierheen gestuur. Bring my dus in die Poort van Eden.
1g En toe die Vlammende Swaard die folterpaal sien, het Hy vir my oopgemaak en ek het binne gegaan.  (Genésis3:24)
1h Daarop sĂȘ die Hoof-Boodskapper vir my: Vertoef ân bietjie, want Adam, die voorvader van die adamitiese geslag, kom met die regverdiges sodat hulle ook na binne kan gaan.
1i En noudat ek julle sien, het ek gekom om julle te ontmoet.
1j En toe die apartes dit hoor, roep hulle met ân groot stem uit: Groot is onse Elohey en groot is Sy Krag!
1Â Dit alles het ons gesien en gehoor â ons, die twee broers wat ook deur die Hoof-Boodskapper MikaEl gestuur is en die opdrag ontvang het om die opstanding van JaHWĂšshua te verkondig,
1a maar om eers na die Jordaan te gaan en gewas/gedoop te word, waarheen ons ook gegaan het en gewas/gedoop is saam met die ander dodes wat opgestaan het.
1b Daarna het ons na Jerusalem gegaan en die Pasga van die opstanding volbring.
1c Maar nou vertrek ons, want ons kan nie hier vertoef nie.
1c En mag die liefde van JaHWeH die Vader, en die Barmhartigheid van ons Meester JaHWĂšshua die Gesalfde, en die gemeenskap van die Gees van Apartheid met julle almal wees. Amein!
1d Nadat hulle hierdie dinge neergeskrywe en hul geskrifte verseël het, gee hulle die een helfte aan die hoëpriesters en die ander helfte aan JÎWsef en Nikodémus, en hulle self het ineens verdwyn.
1e Tot die Glansrykheid van ons Meester JaHWĂšshua die Gesalfde. Amein.
Inleiding. Hemelvaart van JaHWĂšshua.
1Â DIE eerste verhaal, TheĂłfilus, het ek opgestel oor alles wat JaHWĂšshua begin doen en leer het
2 tot op die dag dat Hy opgeneem is, nadat Hy aan die Apostels wat Hy uitverkies het, deur die Gees van die Apartheid bevele gegee het;
3 aan wie Hy ook, nå Sy lyde, Hom lewend vertoon het deur baie kentekens, terwyl Hy gedurende veertig dae aan hulle verskyn het en oor die dinge van die Koninkryk van die Elohim gespreek het. [1 Nikodemus 16:1a]
4 En toe Hy nog met hulle saam was, het Hy hulle bevel gegee om nie van Jerusalem weg te gaan nie, maar om te wag op die Belofte van die VADER, wat julle, het Hy gesĂȘ, van My gehoor het. [HebreĂ«rs 6:12]
5 Want JeHĂŽWganan het wel in water gewas/gedoop, maar julle sal met die Gees van Apartheid gewas/gedoop word nie lank nĂĄ hierdie dae nie.
6 Die wat bymekaargekom het, vra Hom toe en sĂȘ: Meester, gaan U in hierdie tyd die koninkryk vir JisraEl weer oprig?
7 En Hy antwoord hulle: Dit kom julle nie toe om die tye of geleenthede te weet wat die VADER deur SY eie mag bepaal het nie;
8 maar julle sal Krag ontvang wanneer die Gees van die Apartheid oor julle kom, en julle sal My getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele JeHĂ»Wdah en SamarĂa en tot aan die uiterste van die Aarde.
9 En nadat Hy dit gesĂȘ het, is Hy opgeneem terwyl hulle dit sien; en die Wolkkolom het Hom voor hulle oĂ« weggeneem. [Psalm 47:5]
10 En toe hulle nog stip na die Hemele kyk terwyl Hy weggaan, staan daar twee Manne in wit klere by hulle,
11 wat sĂȘ: GalilĂ©se manne, waarom staan julle en kyk na die Hemele? Hierdie JaHWĂšshua wat van julle opgeneem is in die Hemele, sal net so kom soos julle Hom na die Hemele sien wegvaar het.
12 Daarop draai hulle om na Jerusalem van die berg af wat genoem word Berg van die Olywe, wat naby Jerusalem is, omtrent ân Sabbatsreis.
13 En toe hulle daar kom, gaan hulle na die bovertrek waar hulle gewoond was om te vertoef, naamlik: Petrus en Jakobus en JeHĂŽWganan en AndrĂ©as, Filippus en Thomas, BartholomĂ©ĂŒs en MattithJaHĂ»W, Jakobus, die seun van AlfĂ©ĂŒs, en Simon, die Yweraar, en Judas, die seun van Jakobus.
14 Hulle almal het eendragtig volhard in gebed en smeking, saam met ân aantal vroue en Mirjam, die moeder van JaHWĂšshua, en met Sy broers.
MatthĂas as laaste Apostel gekies in die plek van Judas.
15 EN in diĂ© dae het Petrus in die midde van die studente opgestaan - die skare van persone daar bymekaar was omtrent honderd-en-twintig - en gesĂȘ:
16 Broers, hierdie Skrif moes vervul word wat die Gees van die Apartheid voorspel het deur die mond van Dawid aangaande Judas wat die leier was van die wat JaHWĂšshua gevange geneem het;Â [Psalm 41:9]
17 want hy is saam met ons getal gereken en het die lot van hierdie bediening verkry.
18 Hy het dan ân stuk grond gekoop met die loon van ongeregtigheid en het vooroor geval en oopgebars, en al sy ingewande het uitgestort;
19 en dit het bekend geword aan al die inwoners van Jerusalem, sodat daardie stuk grond in hulle eie taal Gelek-DĂĄm genoem is, dit is Bloedgrond.
20 Want daar staan geskrywe in die Boekrol van die Psalms: Laat hulle laer woes word, laat in hulle tente geen bewoner wees nie! En: Laat ân ander een sy opsienersamp neem. [Psalm 69:25]
21 Van die manne dan wat saam met ons rondgegaan het al die tyd waarin onse Meester JaHWĂšshua by ons in en uitgegaan het,
22 van die wassing/doop van JeHĂŽWganan af tot op die dag dat Hy van ons opgeneem is - van hulle moet daar een saam met ons getuie word van Sy opstanding.
23 En hulle het twee voorgestel: JĂŽWsef wat genoem is BĂĄrsabas, met die bynaam van Justus, en MatthĂas.
24 En hulle het gebid en gesĂȘ: U, JaHWeH, wat die harte van almal ken, wys uit hierdie twee die een aan wat U uitverkies het
25 om die lot van hierdie bediening en apostelskap te verkry, waarvan Judas afgewyk het om heen te gaan na sy eie plek.
26 Toe werp hulle die lot, en die lot het op MatthĂas geval; en hy is gekies om saam met die elf Apostels te wees.
Die uitstorting van die Gees.
1Â EN toe die Fees van die Weke aangebreek het, was hulle almal eendragtig bymekaar.
2 En daar kom skielik uit die Hemele ân geluid soos van ân geweldige rukwind, en sy het die hele huis gevul waar hulle gesit het.
3 Toe is deur hulle Tonge gesien soos van Vuur, wat Haarself verdeel en op elkeen van hulle gaan sit.
4 En hulle is almal vervul met die Gees van die Apartheid en het begin spreek in ander tale, soos die Gees aan hulle gegee het om uit te spreek.
5 En daar het in Jerusalem manne van JeHûWdah gewoon, gelowige manne, uit elke nasie wat onder die Hemele is.
6 En toe hierdie geluid kom, het die menigte saamgestroom en was in die war, want elkeen het gehoor hoe hulle in sy eie taal spreek;
7 en hulle was almal verbaas en verwonderd en sĂȘ vir mekaar: Is almal wat daar spreek, dan nie GalileĂ«rs nie?
8 En hoe hoor ons hulle, elkeen in ons eie taal waarin ons gebore is?
9 Parthers en Meders en Elamiete en die inwoners van Mesopotåmië, JeHûWdah en Kappadócië, Pontus en Asië,
10 FrĂgiĂ« en PamfĂliĂ«, Egipte en die streke van LĂbiĂ« by CirĂ©ne, en Romeine wat hier vertoef, en manne van JeHĂ»Wdah,
11 Kretense en Arabiere - ons hoor hulle in ons eie taal oor die groot dade van die Elohim spreek.
12 En hulle was almal verbaas en radeloos en sĂȘ die een vir die ander: Wat kan dit tog wees?
13 Maar ander het gespot en gesĂȘ: Hulle is vol soetwyn.
Toespraak van Petrus op die dag van die Fees.
14 MAAR Petrus het opgestaan met die elf en sy stem verhef en hulle toegespreek: Manne van JeHûWdah en almal wat in Jerusalem woon, dit moet julle weet, en luister na my woorde.
15 Hierdie mense is tog nie dronk soos julle dink nie, want dit is nog maar die derde uur in die mĂŽre.
16 Maar dit is wat deur die Profeet JĂŽWEl gespreek is:
17 En in die laaste dae, spreek JaHWeH, sal Ek My Gees uitgiet op alle vlees, en julle seuns en julle dogters sal profeteer, en julle jongelinge sal visioene sien, en julle oues sal drome droom. [JÎWEl 2:28]
18 En ook op die diensknegte en op die diensmaagde sal Ek in dié dae My Gees uitgiet. [JÎWEl 2:29]
19 En Ek sal wondertekens gee aan die Hemele en tekens onder op die Aarde, bloed en vuur en pilare van rook. [JÎWEl 2:30]
20 Die son sal verander in duisternis en die maan in bloed voordat die groot en deurlugtige dag van JaHWeH kom. [JÎWEl 2:31]
21 En elkeen wat die Naam van JaHWeH aanroep, sal gered word; want op die Berg van Sion en in Jerusalem sal daar ontkoming wees soos JaHWeH gesĂȘ het, en onder die oorblyfsel van die wat JaHWeH sal roep]. [JĂŽWEl 2:32]
22 JisraEliete, luister na hierdie woorde! JaHWĂšshua, die NasarĂ©ner, ân Man deur die Elohim vir julle aangewys met kragte en wonders en tekens wat Elohim deur Hom onder julle gedoen het, soos julle ook self weet -
23 Hom, wat deur ân vorige besluit van die Raad en Voorkennis van Elohim oorgelewer is, het julle deur die hande van wettelose manne geneem en gefolter en omgebring;
24 Hom het Elohim opgewek, nadat Hy die smarte van die Dood ontbind het, omdat dit onmoontlik was dat Hy deur haar vasgehou sou word.
25 Want Dawid sĂȘ van Hom: Ek stel JaHWeH altyddeur voor my; omdat Hy aan my regterhand is, sal Ek nie wankel nie.
26 Daarom is my hart bly en my tong juig, ja, ook sal my vlees nog rus in hoop.
27 Want U sal my siel nie aan die Doderyk /Sheol oorlaat of U Aparte Een oorgee, om verderwing te sien nie.
28 U het my die Weë van die lewe bekend gemaak, U sal my vervul met Vreugde by U Aangesig.
29 Broers, ek kan vrylik met julle spreek oor die aartsvader Dawid, dat hy gesterf het en ook begrawe is, en sy graf is by ons tot vandag toe.
30 Omdat hy dan ân Profeet was en geweet het dat Elohim vir hom met ân Eed gesweer het dat hy uit die vrug van sy lendene, wat die vlees betref, die Gesalfde sou verwek om op sy Troon te sit,
31 het hy, omdat hy dit vooruit gesien het, gespreek van die opstanding van die Gesalfde, dat Sy siel nie in die Doderyk/Sheol verlaat is en Sy vlees ook nie verderwing gesien het nie.
32 Hierdie JaHWĂšshua het Elohim opgewek, waarvan ons almal getuies is.
33 Nadat Hy dan aan die Regterkant van JaHWeH verhoog is en van die VADER die Belofte van die Gees van Apartheid ontvang het, het Hy Haar uitgestort, wat julle nou sien en hoor.
34 Want Dawid het nie in die Hemele opgevaar nie, maar hy self sĂȘ: JaHWeH het gespreek tot my Meester: Sit aan My regterkant
35 totdat EK U vyande gemaak het ân Voetbank vir U voete. [Psalm 110:1]
36 Laat dan die hele huis van JisraEl sekerlik weet dat Elohim Hom Meester en Gesalfde gemaak het, hierdie JaHWĂšshua wat julle gefolter het.
Die eerste bekeerde JisraEliete
37 TOE hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref en het vir Petrus en die ander Apostels gesĂȘ: Wat moet ons doen, broers?
38 En Petrus sĂȘ vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gewas/gedoop word in die Naam van JaHWĂšshua die Gesalfde tot vergewing van oortredinge, en julle sal die gawe van die Gees van die Apartheid ontvang.
39 Want die Belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat JaHWeH onse Elohey na Hom sal roep.
40 En met baie ander woorde het hy hulle besweer en vermaan en gesĂȘ: Laat julle red uit hierdie verbasterde saadlyn.
41 Die wat toe Sy woord met blydskap aangeneem het, is gewas/gedoop; en daar is op dié dag omtrent drieduisend siele toegebring.
42 En hulle het volhard in die leer van die Apostels en in die gemeenskap en in die breking van die Brood en in die gebede.
43 En vrees het op elke siel gekom, en baie wonders en tekens het deur die Apostels plaasgevind.
44 En almal wat gelowig geword het, was bymekaar, en het alles gemeenskaplik besit.
45 En hulle eiendomme en besittings het hulle verkoop en die opbrengs onder almal verdeel, volgens wat elkeen nodig gehad het.
46 En dag vir dag het hulle eendragtig volhard in die Tempel en van huis tot huis Brood gebreek en hulle voedsel met blydskap en eenvoudigheid van hart geniet,
47 terwyl hulle JaHWeH geprys het en in guns was by die hele volk. En die Koning het daagliks by die gemeente gevoeg die wat gered is.
Die genesing van die kreupel-gebore man. Toespraak van Petrus in die Tempel.
1Â EN Petrus en JeHĂŽWganan het saam na die Tempel opgegaan op die uur van die gebed, die negende uur.
2 En daar is ân sekere man aangedra wat van sy geboorte af kreupel was; hulle het hom elke dag neergesit by die tempelpoort wat die Skone genoem word, om ân aalmoes te vra van die wat in die Tempel ingaan.
3 Toe hy sien dat Petrus en JeHĂŽWganan die Tempel wou binnegaan, het hy om ân aalmoes gevra.
4 En Petrus saam met JeHĂŽWganan het hom stip aangekyk en gesĂȘ: Kyk na ons.
5 En hy het sy oë op hulle gehou in die verwagting dat hy iets van hulle sou ontvang.
6 Maar Petrus sĂȘ: Silwer en goud het ek nie; maar wat ek het, dit gee ek vir jou: In die Naam van JaHWĂšshua die Gesalfde, die NasarĂ©ner, staan op en loop!
7 Toe gryp hy hom aan sy regterhand en rig hom op, en onmiddellik het sy voete en enkels sterk geword.
8 En hy het opgespring en gestaan en rondgeloop en saam met hulle in die Tempel ingegaan terwyl hy rondloop en spring en Elohim prys.
9 En die hele volk het gesien hoe hy daar loop en Elohim prys.
10 En hulle het hom herken, dat dit hy was wat by die Skone Poort van die Tempel gesit het om te bedel, en hulle is vervul met verwondering en verbasing oor wat met hom gebeur het.
11 En toe die kreupel man wat genees was, aan Petrus en JeHĂŽWganan vashou, het die hele volk uitermate verbaas na hulle gehardloop in die pilaargang wat Salomo sân genoem word.
12 En toe Petrus dit sien, sĂȘ hy vir die volk: JisraEliete, waarom is julle hieroor verwonderd, of waarom kyk julle ons so aan asof ons deur ons eie krag of eerbaarheid bewerk het dat hy loop?
13 Die Elohey van Abraham en Isak en Jakob, die Elohey van ons vaders, het SY Kind JaHWĂšshua verhoog, Hom wat julle oorgelewer en teen getuig het voor Pilatus toe hy besluit het om Hom los te laat.
14 En julle het teen die Aparte Een en Regverdige getuig en gevra dat ân moordenaar aan julle geskenk sou word,
15 en die Leidsman tot die lewe het julle gedood. Elohim het Hom uit die dode opgewek, waarvan ons getuies is.
16 En deur die Geloof in Sy Naam het Sy Naam hierdie man, wat julle sien en ken, sterk gemaak, en die Geloof wat deur Hom is, het hom hierdie volkome gesondheid gegee voor die aangesig van julle almal.
17 En nou, broers, ek weet dat julle dit in onwetendheid gedoen het, net soos julle owerstes;
18 maar Elohim het op dié manier vervul wat Hy tevore verkondig het deur die mond van al Sy Profete, dat die Gesalfde sou ly.
19 Kom dan tot inkeer en bekeer julle, sodat julle oortredinge uitgewis kan word en tye van verkwikking van die Aangesig van JaHWeH mag kom,
20 en HY Hom mag stuur wat vooraf aan julle verkondig is, naamlik JaHWĂšshua die Gesalfde,
21 Hom wat die Hemele moet ontvang tot op die tye van die wederoprigting van alle dinge, waarvan Elohim van ouds af gespreek het deur die mond van al Sy Profete van Apartheid.
22 Want MoshĂš het tot die vaders gespreek: ân Profeet uit jou midde, uit jou broers, soos ek is, sal JaHWeH jou Elohey vir jou verwek; na Hom moet julle luister - volgens alles wat Hy met julle sal spreek. [DeuteronĂłmium 18:15,19]
23 En elke siel wat nie na dié Profeet luister nie, sal uit die volk uitgeroei word.
24 En ook al die Profete van een_shemuel af en die wat gevolg het, almal wat gespreek het, het ook hierdie dae aangekondig.
25 En julle is kinders van die Profete en van die Verbond wat Elohim met ons vaders gesluit het toe Hy vir Abraham gesĂȘ het: En in jou saad sal al die geslagte van die Adamah [die adamiet se Aarde] geseĂ«n word. (GenĂ©sis22:18)
26 Elohim het, nadat HY SY Kind JaHWÚshua opgewek het, Hom eers vir julle gestuur om julle te seën deur elkeen van sy besoedeling te bekeer.
Petrus en JeHĂŽWganan voor die Joodse Raad.
1 EN terwyl hulle besig was om met die volk te spreek, het die priesters en die hoofman van die Tempel en die Sadduseërs op hulle afgekom,
2 baie ontevrede dat hulle die volk leer en in JaHWĂšshua die opstanding uit die dode verkondig.
3 En hulle het die hande aan hulle geslaan en hulle in die gevangenis gesit tot die volgende mĂŽre toe, want dit was al aand.
4 En baie van die wat die woord gehoor het, het geglo; en die getal van die manne het omtrent vyfduisend geword.
5 Die volgende dag kom toe hulle owerstes en oudstes en skrywers in Jerusalem bymekaar,
6 ook Annas, die hoëpriester, en Kåjafas en JeHÎWganan en Alexander en almal wat van die hoëpriesterlike ras was;
7 en toe hulle hul voorgebring het, vra hulle: Deur watter mag en deur watter naam het julle dit gedoen?
8 Daarop sĂȘ Petrus, vervul met die Gees van die Apartheid, aan hulle: Owerstes van die volk en oudstes van JisraEl,
9 as ons vandag ondervra word oor ân weldaad aan ân siek man, waardeur hy gesond geword het,
10 laat dit bekend wees aan julle almal en aan die hele volk van JisraEl dat deur die Naam van JaHWÚshua die Gesalfde, die Nasaréner, wat julle gefolter het, maar wat Elohim uit die dode opgewek het, dat deur Hom hierdie man gesond voor julle staan.
11 Sy [die Gees] is die Steen wat deur julle, die bouers, verag is, wat ân Hoeksteen geword het. [Psalm 118:22]
12 En die Verlossing is in niemand anders nie, want daar is ook geen ander Naam onder die Hemele wat onder die adamiete gegee is, waardeur ons gered moet word nie.
13 En toe hulle die vrymoedigheid van Petrus en JeHĂŽWganan sien en verstaan dat hulle ongeleerde en eenvoudige manne was, was hulle verwonderd en het hulle as metgeselle van JaHWĂšshua herken.
14 En omdat hulle die man wat genees was, by hulle sien staan, kon hulle niks daarteen sĂȘ nie.
15 Hulle het hul toe gelas om buitekant die Raad te gaan, en met mekaar beraadslaag
16 en gesĂȘ: Wat moet ons met hierdie manne doen? Want dat daar ân kenlike Teken deur hulle plaasgevind het, is duidelik vir al die inwoners van Jerusalem; ons kan dit nie ontken nie.
17 Maar dat dit nie nog meer onder die volk versprei word nie, laat ons hulle dreig om nie meer in hierdie Naam met enige adamiet te spreek nie.
18 En hulle het hul geroep en hulle bevel gegee om in die geheel nie in die Naam van JaHWĂšshua te spreek of te leer nie.
19 Toe antwoord Petrus en JeHĂŽWganan en sĂȘ vir hulle: Of dit reg is voor Elohim om julle meer gehoorsaam te wees as Elohim, moet julle self beslis;
20 want vir ons is dit onmoontlik om nie te spreek oor wat ons gesien en gehoor het nie.
21 En nadat hulle nog dreigemente bygevoeg het, aangesien hulle geen rede kon vind om hulle te straf nie, het hulle ter wille van die volk hulle losgelaat, want almal het Elohim vereer oor wat gebeur het.
22 Want die man aan wie hierdie teken van genesing plaasgevind het, was meer as veertig jaar oud.
23 En nadat hulle losgelaat was, het hulle na hul eie mense gegaan en alles vertel wat die owerpriesters en die oudstes aan hulle gesĂȘ het.
24 En toe hulle dit hoor, het hulle eendragtig die stem tot Elohim verhef en gesĂȘ: O JaHWeH, onse Elohey, wat die Hemele en die Aarde en die see en alles wat daarin is, gemaak het,
25 wat deur die mond van U kneg Dawid gesĂȘ het: Waarom woel die nasies en bedink die volke nietige dinge? [Psalm 2:1]
26 Die konings van die Aarde staan gereed, en die vorste hou saam raad teen JaHWeH en teen SY Gesalfde. [Psalm 2:2]
27 Want waarlik, Herodes en Pontius Pilatus het saam met heidene en die volke van JisraEl vergader teen U Kind van Apartheid, JaHWĂšshua, wat U gesalf het,
28 om alles te doen wat U Hand en U Raad vooruit bepaal het om plaas te vind.
29 En nou, my Meester, let op hulle dreigemente en gee aan U diensknegte om met alle vrymoedigheid U Woord te spreek,
30 deurdat U U Hand uitstrek tot genesing, en tekens en wonders deur die Naam van U Kind van Apartheid, JaHWĂšshua laat plaasvind. (Exodus 23:25)
31 En toe hulle gebid het, is die plek geskud waar hulle saam was, en hulle is almal vervul met die Gees van die Apartheid en het die woord van die Elohim met vrymoedigheid gespreek.
Vrywillige gemeenskap van goedere by die eerste gelowige JisraEliete. AnanĂas en Saffira.
32 EN die menigte van die wat gelowig geword het, was een van hart en siel, en nie een het gesĂȘ dat iets van sy besittings sy eie was nie, maar hulle het alles in gemeenskap gehad.
33 En met groot Krag het die Apostels getuienis gegee van die opstanding van die Meester, JaHWĂšshua, en groot Barmhartigheid was oor hulle almal.
34 Want niemand onder hulle was behoeftig nie; want almal wat besitters van gronde of huise was, het haar verkoop en die prys van wat verkoop is, gebring en aan die voete van die Apostels neergelĂȘ.
35 En aan elkeen is uitgedeel volgens wat hy nodig gehad het.
36 En Joses wie se bynaam onder die Apostels BĂĄrnabi was - wat as dit [uit Aramees] vertaal word, beteken seun van vertroosting - ân Leviet, van geboorte uit Ciprus,
37 het ân stuk grond gehad en haar verkoop en die geld gebring en aan die voete van die Apostels neergelĂȘ.
1 MAAR ân sekere man met die naam van AnanĂas het saam met sy vrou SaffĂra ân eiendom verkoop,
2 en ook met die medewete van sy vrou van die prys agtergehou en ân sekere deel gebring en aan die voete van die Apostels neergelĂȘ.
3 Toe sĂȘ Petrus: AnanĂas, waarom het die Satan jou hart vervul om vir die Gees van die Apartheid te lieg en van die prys van die grond agter te hou?
4 As sy nie verkoop was nie, het sy nie joune gebly nie? En toe sy verkoop is, was dit nie in jou mag nie? Waarom is dit dat jy hierdie saak in jou hart voorgeneem het? Jy het nie vir mense gelieg nie, maar vir Elohim.
5 En toe AnanĂas hierdie woorde hoor, het hy neergeval en gesterwe; en ân groot Vrees het gekom oor almal wat dit gehoor het.
6 Daarna het die jongmanne opgestaan en hom toegedraai en uitgedra en begrawe.
7 En nĂĄ verloop van omtrent drie uur kom sy vrou in sonder om te weet wat voorgeval het.
8 En Petrus het haar aangespreek: SĂȘ vir my of julle die grond vir soveel verkoop het? En sy sĂȘ: Ja, vir soveel.
9 En Petrus sĂȘ vir haar: Waarom het julle ooreengekom om die Gees van JaHWeH te versoek? Kyk, die voete van die wat jou man begrawe het, is by die deur, en hulle sal jou uitdra.
10 Toe val sy onmiddellik aan sy voete neer en het gesterwe. En die jongmanne het ingekom en haar dood gevind en haar uitgedra en by haar man begrawe.
11 En ân groot Vrees het oor die hele gemeente gekom en oor almal wat dit gehoor het.
12 En deur die hande van die Apostels het daar baie tekens en wonders onder die volk plaasgevind; en hulle was almal eendragtig saam in die pilaargang van Salomo.
13 En daar was niemand van die ander wat dit gewaag het om hom by hulle te voeg nie, maar die volk het hulle baie geëer.
14 En daar is meer en meer gelowiges in die Hoogste El bygevoeg, menigtes van manne sowel as vroue,
15 sodat hulle die siekes op die strate uitgedra en op bedde en draagbare gelĂȘ het, met die bedoeling dat, as Petrus kom, al was dit net sy skaduwee op iemand van hulle sou val.
16 En die menigte van die stede in die omtrek het ook in Jerusalem bymekaargekom en siekes gebring en mense wat deur geeste van besoedeling gekwel was; en hulle is almal genees.
Die Apostels word uit die gevangenis verlos en weer deur die Raad ondervra.
17 EN die hoëpriester het opgestaan en almal wat saam met hom was - dit is die party van die Sadduseërs - en hulle was met nydigheid vervul,
18 en hulle het die hande aan die Apostels geslaan en hulle in die openbare gevangenis gesit.
19 Maar ân Boodskapper van JaHWeH het in die nag die deure van die gevangenis oopgemaak en hulle uitgelei en gesĂȘ:
20 Gaan heen, staan en vertel in die Tempel aan die volk al die woorde van hierdie lewe.
21 En hulle het geluister en vroeg in die mÎre in die Tempel gegaan en begin leer. Maar die hoëpriester en die wat saam met hom was, het gekom en die Raad en al die oudstes van die kinders van JisraEl bymekaargeroep; en hulle het na die gevangenis gestuur om hulle te laat haal.
22 Maar toe die dienaars daar kom, het hulle hul nie in die gevangenis gekry nie; en hulle het omgedraai en berig gebring en gesĂȘ:
23 Die gevangenis het ons in alle sekerheid toegesluit gevind, en die wagte het buite gestaan voor die deure; maar toe ons oopmaak, kry ons niemand daarbinne nie.
24 En toe die hoëpriester en die hoofman van die Tempel en die owerpriesters hierdie woorde hoor, was hulle daarmee verleë wat nou hiervan sou word.
25 En daar kom een en bring aan hulle berig en sĂȘ: Kyk, die manne wat julle in die gevangenis gesit het, staan in die Tempel en leer die volk.
26 Daarop gaan die hoofman met die dienaars en bring hulle, maar nie met geweld nie, uit vrees vir die volk dat hulle gestenig sou word.
27 Hulle het hul dan gebring en voor die Raad gestel; en die hoĂ«priester het hulle gevra en gesĂȘ:
28 Het ons julle nie uitdruklik verbied om in dié Naam te leer nie? En kyk, julle het Jerusalem met julle leer vervul; en julle wil die bloed van hierdie Man op ons bring.
29 En Petrus en die Apostels antwoord en sĂȘ: Ons moet aan Elohim meer gehoorsaam wees as aan die mense.
30 Die Elohey van ons vaders het JaHWĂšshua opgewek, wat julle omgebring het deur Hom aan ân hout te hang.
31 Hom het Elohim as Leidsman en Verlosser deur SY Regterhand verhoog om aan JisraEl bekering en vergifnis van oortredinge te skenk.
32 En ons is Sy getuies van hierdie dinge, en ook die Gees van die Apartheid wat Elohim gegee het aan die wat Hom gehoorsaam is.
33 Toe hulle dit hoor, was hulle woedend en wou hulle om die lewe bring.
34 Maar ân FariseĂ«r met die naam van GamaliEl, ân leraar van die Wet wat by die hele volk hoog in aansien was, het in die Raad opgestaan en bevel gegee dat hulle die Apostels ân bietjie buitentoe moes bring.
35 Toe sĂȘ hy vir hulle: JisraEliete, pas op wat julle gaan doen met hierdie manne;
36 want nie lank gelede nie het Theudas opgestaan en gesĂȘ dat hy iets besonders was. By hom het ân aantal mense - omtrent vierhonderd - aangesluit. Hy is gedood, en almal wat na hom geluister het, is uitmekaargejaag en het tot niet geword.
37 En nĂĄ hom het Judas, die GalileĂ«r, opgestaan, in die dae van die inskrywing, en ân aansienlike getal mense afvallig gemaak agter hom aan. Hy het ook omgekom, en almal wat na hom geluister het, is verstrooi.
38 En nou sĂȘ ek vir julle, bly af van hierdie manne en laat hulle staan; want as hierdie voorneme of hierdie werk uit mense is, sal dit vernietig word;
39 maar as dit uit Elohim is, kan julle dit nie vernietig nie - dat dit nie miskien bevind word dat julle selfs teen Elohim stry nie.
40 En hulle het na hom geluister. En nadat hulle die Apostels ingeroep het, het hulle hul laat slaan en hulle bevel gegee om nie in die Naam van JaHWĂšshua te spreek nie en hulle laat gaan.
41 Hulle het toe van die Raad af weggegaan, bly dat hulle waardig geag was om vir Sy Naam oneer te ly.
42 En hulle het nie opgehou om elke dag in die Tempel en van huis tot huis te leer nie, en die goeie nuus te verkondig dat JaHWÚshua die Gesalfde is. [Handelinge 9:22]
Kies van die sewe manne.
1 EN in diĂ© dae toe die studente vermeerder het, het daar ân murmurering ontstaan van die Helleniste teen die HebreĂ«rs omdat hulle weduwees in die daaglikse versorging oor die hoof gesien is.
2 En die twaalf het die menigte van die studente byeengeroep en gesĂȘ: Dit is nie reg dat ons die Woord van Elohim nalaat om die tafels te bedien nie.
3 Kyk dan uit, broers, na sewe manne uit julle, van goeie getuienis, vol van die Gees van die Apartheid en Wysheid, wat ons oor hierdie nodige saak kan aanstel;
4 maar ons sal volhard in die gebed en die bediening van die Woord.
5 En die Woord het byval gevind by die hele menigte; en hulle het gekies: StĂ©fanus, ân man vol van Geloof en van die Gees van die Apartheid, en Filippus en PrĂłchorus en NikĂĄnor en Timon en PĂĄrmenas en NikolĂĄĂŒs, ân bekeerling uit AntiochĂĂ«,
6 wat hulle voor die Apostels gestel het; en hulle het gebid en hulle die hande opgelĂȘ.
7 En die Woord van Elohim het toegeneem, en die getal van die studente het in Jerusalem baie vermeerder, en ân groot menigte van priesters het gehoorsaam geword aan die Geloof.
Stéfanus die eerste martelaar vir die Gesalfde.
8 EN Stéfanus, vol van Geloof en Krag, het groot wonders en tekens onder die volk gedoen.
9 En daar het sommige van die sogenaamde vergadering van die Libertyne opgestaan, en van die CirenĂ©Ă«rs en Alexandryne, en van die mense van CilĂciĂ« en AsiĂ«, en hulle het met StĂ©fanus geredetwis.
10 Maar hulle kon die Gees en die Wysheid, waardeur hy gespreek het, nie weerstaan nie.
11 Toe het hulle manne opgestook om te sĂȘ: Ons het hom lasterlike dinge hoor praat teen MoshĂš en Elohim.
12 En hulle het die volk en die oudstes en die skrywers in beweging gebring en op hom afgekom en hom gegryp en voor die Raad gebring.
13 En hulle het valse getuies laat optree om te sĂȘ: DiĂ© man hou nie op om lasterlike dinge te praat teen hierdie Plek van Apartheid en die Wet nie.
14 Want ons het hom hoor sĂȘ: Hierdie JaHWĂšshua, die NasarĂ©ner, sal hierdie plek afbreek en die gebruike wat MoshĂš aan ons oorgelewer het, verander.
15 En terwyl almal wat in die Raad sit, hul oĂ« stip op hom hou, sien hulle dat sy gesig soos die gesig van ân Boodskapper was.
âDit is MY Verbond wat julle moet hou tussen MY en julle en jou saad nĂĄ jou: Al wat manlik onder julle is, moet besny wordâ [GĂ©nesis 17:11]
1 TOE sĂȘ die hoĂ«priester: Is hierdie dinge dan so?
2 En hy sĂȘ: Broers en vaders, luister! El, die Elohey van Glansrykheid het verskyn aan ons vader Abraham toe hy in MesopotĂĄmiĂ« was, voordat hy in Haran gewoon het,
3 en vir hom gesĂȘ: Trek uit jou Aarde en uit jou familie, en kom na die Adamah [die adamiet se Aarde] wat Ek jou sal wys.
4 Toe het hy getrek uit die Aarde van die Chaldeërs en in Haran gaan woon; en nå die dood van sy vader het Hy hom daarvandaan laat verhuis na hierdie deel van Aarde waarin julle nou woon.
5 En Hy het hom geen Erfdeel in haar gegee nie, selfs nie ân voetbreed nie, maar Hy het belowe om haar aan hom en sy saad nĂĄ hom as eiendom te gee, toe hy nog geen kind gehad het nie.
6 En Elohim het aan hom dĂt gesĂȘ, dat sy saad bywoners in ân vreemde deel van die Aarde sou wees en die mense hulle tot slawe sou maak en mishandel, vierhonderd jaar lank.
7 En die nasie aan wie hulle diensbaar sal wees, sal Ek oordeel, het Elohim gesĂȘ; en daarna sal hulle uittrek en My in hierdie plek dien.
8 En Hy het hom die Verbond van die Besnydenis gegee, en so het Hy Isak gekry en hom op die agtste dag besny; en so het Isak vir Jakob gekry, en Jakob van die twaalf aartsvaders.
9 En die aartsvaders was jaloers op JĂŽWsef en het hom verkoop na Egipte toe; maar Elohim was met hom
10 en het hom uit al sy verdrukkinge verlos en hom Guns en Wysheid geskenk voor Farao, die koning van Egipte; en dié het hom goewerneur gemaak oor Egipte en oor sy hele huis.
11 En ân hongersnood en groot benoudheid het oor die hele Aarde van Egipte en KanaĂ€n gekom, en ons vaders kon geen voedsel kry nie.
12 En toe Jakob hoor dat daar koring in Egipte was, het hy ons vaders die eerste keer uitgestuur.
13 En die tweede keer is JĂŽWsef deur sy broers herken, en die ras van JĂŽWsef het aan Farao bekend geword.
14 Toe het JĂŽWsef gestuur en sy vader Jakob laat roep en sy hele familie, vyf-en-sewentig siele.
15 En Jakob het afgetrek na Egipte en daar gesterwe, hy en ons vaders.
16 En hulle is oorgebring na Sigem en weggelĂȘ in die graf wat Abraham vir ân som geld gekoop het van die seuns van Hemor, die [vader] van Sigem.
17 En namate die tyd van die belofte wat Elohim aan Abraham met ân Eed beloof het, nader kom, het die volk toegeneem en vermeerder in Egipte,
18 totdat daar ân ander koning opgestaan het wat nie vir JĂŽWsef geken het nie.
19 Hy het listig met ons ras te werk gegaan en ons vaders mishandel deur hulle te verplig om hul kindertjies weg te gooi, sodat hulle nie in die lewe behou kon word nie.
20 In dié tyd is MoshÚ gebore, en hy was pragtig. Drie maande lank is hy in die huis van sy vader versorg;
21 en toe hy weggesteek is, het Farao se dogter hom opgeneem en hom as haar seun grootgemaak.
22 En MoshĂš is opgelei in al die wysheid van die Egiptenaars en was magtig in woorde en dade.
23 En nadat hy die ouderdom van veertig jaar bereik het, het dit in sy hart opgekom om sy broers, die kinders van JisraEl, te besoek;
24 en toe hy sien dat iemand onreg aangedoen word, het hy hom verdedig en die man wat mishandel was, gewreek deur die Egiptenaar te verslaan.
25 En hy het gedink dat sy broers sou verstaan dat Elohim hulle deur Sy Hand Verlossing sou gee; maar hulle het dit nie verstaan nie.
26 En die volgende dag het hy by hulle verskyn terwyl hulle besig was om te veg, en hy het by hulle aangedring om vrede te maak en gesĂȘ: Manne, julle is broers; waarom doen julle mekaar onreg aan?
27 Maar hy wat sy naaste onreg aangedoen het, het hom afgestoot en gesĂȘ: Wie het jou as ân owerste en regter oor ons aangestel?
28 Jy wil my tog nie doodmaak soos jy gister die Egiptenaar doodgemaak het nie?
29 En MoshĂš het op hierdie woord gevlug en ân bywoner geword in die Aarde van MĂdian, waar hy twee seuns gekry het.
30 En toe veertig jaar verby was, het ân Boodskapper van JaHWeH aan hom verskyn in die wildernis van die berg Sinai, in die vuurvlam van ân doringbos. (Exodus 3:2)
31 En MoshĂš het dit gesien en hom oor die gesig verwonder; en toe hy daarheen gaan om dit te sien, het die Stem van Elohim tot hom gekom:
32 Ek [is] die Elohey van jou vaders, die Elohey van Abraham en die Elohey van Isak en die Elohey van Jakob. En MoshĂš het begin bewe en nie gewaag om dit te bekyk nie. (Exodus 3:6)
33 Toe sĂȘ JaHWeH vir hom: Trek die skoene van jou voete af, want die plek waarop jy staan, is Adamah [die adamiet se Aarde] van Apartheid. (Exodus 3:5)
34 Ek het duidelik gesien die mishandeling van My volk wat in Egipte is, en hulle gesug gehoor en neergedaal om hulle te verlos. En nou, kom hier, Ek wil jou na Egipte stuur.
35 Hierdie MoshĂš wat hulle teen getuig het deur te sĂȘ: Wie het jou aangestel as ân owerste en regter? - hom het Elohim as owerste en verlosser gestuur deur die hand van die Boodskapper wat aan hom verskyn het in die doringbos. (Exodus 3:2)
36 Hy het hulle uitgelei en wonders en tekens in die Aarde van Egipte en in die Rooi See en die wildernis gedoen, veertig jaar lank.
37 Dit is diĂ© MoshĂš wat aan die kinders van JisraEl gesĂȘ het: ân Profeet uit jou midde, uit jou broers, soos ek is, sal JaHWeH jou Elohey vir jou verwek; na Hom moet julle luister. [DeuteronĂłmium 18:15,19]
38 Dit is hy wat in die vergadering in die wildernis was saam met die Boodskapper wat met hom op die berg Sinai gespreek het, en saam met ons vaders; hy het die Lewende Woorde ontvang om aan ons te gee.
39 Na hom wou ons vaders nie luister nie, maar hulle het hom verstoot en met hulle harte na Egipte teruggekeer
40 toe hulle vir AĂ€ron gesĂȘ het: Maak vir ons gode wat voor ons uit sal trek; want hierdie MoshĂš wat ons uit die Aarde van Egipte uitgelei het, ons weet nie wat van hom geword het nie.
41 En hulle het in daardie dae ân kalf gemaak en aan die afbeelding ân slagdier gebring en hulle in die werke van hulle hande verbly.
42 Maar Elohim het Hom afgewend en hulle oorgegee om die leër van die Hemele te dien, soos geskrywe is in die Boek van die Profete: Het julle aan My slagdiere en spysbydraes gebring veertig jaar lank in die wildernis, o huis van JisraEl? [Amos 5:25]
43 Ja, julle het die takskuiling van julle koning gedra en Kewan, julle Ster, julle god, die afbeelding wat julle vir julself gemaak het om hulle te aanbid. En Ek sal julle anderkant Damaskus [in ballingskap] wegvoer. [Amos 5:26,27]
44 Die Tent van die Getuienis was onder ons vaders in die wildernis, soos Hy wat met MoshĂš gespreek het, hom bevel gegee het om hom te maak volgens die afbeelding wat hy gesien het.
45 En ons vaders het hom ontvang en met JeHĂŽWshua ingebring in die besitting van die nasies wat Elohim voor ons vaders uitgedryf het, tot op die dae van Dawid
46 wat Barmhartigheid gevind het voor Elohim en gevra het om ân woonplek vir die Elohey van Jakob te verkry.
47 En Salomo het ân Huis vir Hom gebou.
48 Maar die Hoogste El woon nie in tempels wat met hande gemaak is nie, soos die Profeet sĂȘ:
49 Die Hemele is My Troon en die Aarde die Voetbank van My voete. Watter soort Huis sal julle vir My bou, sĂȘ JaHWeH, of hoedanig is die Plek van My rus? (GenĂ©sis1:1) 1 Kronieke 28:2; JeshaJaH 66:1, 2; Handelinge 7:49; MattithJaHĂ»W 5:35]
50 Het My Hand nie al hierdie dinge gemaak nie?
51 Julle hardnekkiges en onbesnedenes van hart en ore, julle weerstaan altyd die Gees van die Apartheid; net soos julle vaders, so ook julle.
52 Watter een van die Profete het julle vaders nie vervolg nie? Ja, hulle het dié gedood wat vooraf die koms verkondig het van die Regverdige, van wie julle nou verraaiers en moordenaars geword het;
53 julle wat die Wet deur die beskikkinge van Boodskappers ontvang het en tog nie onderhou het nie!
54 En toe hulle dit hoor, was hulle woedend in hul harte en het teen hom op die tande gekners.
55 Maar hy was vol van die Gees van die Apartheid en het die oë na die Hemele gehou en die Glansrykheid van Elohim gesien en JaHWÚshua wat staan aan die regterkant van Elohim.
56 En hy het gesĂȘ: Kyk, ek sien die Hemele geopend en die Seun van die adam aan die regterkant van die Elohim staan.
57 Maar hulle het met ân groot stem geskreeu en hulle ore toegestop en soos een man op hom aangestorm.
58 En hulle het hom buitekant die stad uitgewerp en hom gestenig; en die getuies het hulle klere neergelĂȘ by die voete van ân jongman met die naam van Saulus.
59 En hulle het StĂ©fanus gestenig terwyl hy uitroep en sĂȘ: My Meester JaHWĂšshua, ontvang my gees!
60 En hy het op sy knieĂ« neergeval en met ân groot stem uitgeroep: JaHWeH, reken hulle hierdie oortreding nie toe nie! En met diĂ© woorde het hy ontslaap.
âMaar Saulus het die gemeente verwoes en in die huise gegaan en manne en vroue uitgesleep en in die gevangenis oorgelewer.â
1 EN Saulus het ook sy vermoording goedgekeur. En daar het in diĂ© tyd ân groot vervolging teen die gemeente in Jerusalem ontstaan, en almal is verstrooi oor die streke van JeHĂ»Wdah en SamarĂa, behalwe die Apostels.
2 En toegewyde manne het StĂ©fanus begrawe en ân groot rou oor hom bedrywe.
3 Maar Saulus het die gemeente verwoes en in die huise gegaan en manne en vroue uitgesleep en in die gevangenis oorgelewer.
4 En die wat verstrooi was, het die Aarde deurgegaan en die Woord van die goeie nuus verkondig.
5 En Filippus het afgekom in ân stad van SamarĂa en die Gesalfde aan hulle verkondig.
6 En die skare het eendragtig ag gegee op die woorde van Filippus toe hulle dit hoor en die tekens sien wat hy doen.
7 Want uit baie van die wat geeste van besoedeling  gehad het, het die geeste uitgegaan terwyl hulle met ân groot stem skreeu; en baie wat lam en kreupel was, het gesond geword.
8 En daar was groot blydskap in daardie stad.
9 En ân sekere man met die naam van Simon het vantevore in die stad met towery omgegaan en die bevolking van SamarĂa verbyster deur te sĂȘ dat hy iets besonders was.
10 En almal, klein en groot, het hom aangehang en gesĂȘ: Hy is die groot Krag van Elohim.
11 En hulle het hom aangehang, omdat hy hulle ân geruime tyd deur sy towerye verbyster het.
12 Maar toe hulle Filippus geglo het, wat die goeie nuus aangaande die Koninkryk van Elohim en die Naam van JaHWĂšshua die Gesalfde verkondig het, is hulle gewas/gedoop, manne sowel as vroue.
13 En Simon het ook self gelowig geword, en nadat hy gewas/gedoop is, gedurig by Filippus gebly; en hy was verbaas toe hy die tekens en groot kragte sien gebeur.
14 En toe die Apostels in Jerusalem hoor dat SamarĂa die Woord van die Elohim aangeneem het, het hulle Petrus en JeHĂŽWganan na hulle gestuur.
15 HĂșlle het afgekom en vir hulle gebid, dat hulle die Gees van die Apartheid mag ontvang,
16 want Sy het toe nog op niemand van hulle geval nie, maar hulle was net gewas/gedoop in die Naam van hulle Meester JaHWĂšshua.
17 Hulle het hul toe die hande opgelĂȘ, en hulle het die Gees van die Apartheid ontvang.
18 En toe Simon sien dat deur die handoplegging van die Apostels die Gees van die Apartheid gegee word, het hy hulle geld aangebied
19 en gesĂȘ: Gee aan my ook hierdie Mag, sodat elkeen wat ek die hande oplĂȘ, die Gees van die Apartheid kan ontvang.
20 Maar Petrus sĂȘ vir hom: Mag jou geld saam met jou vergaan, omdat jy gedink het om die Gawe van Elohim deur geld te verkry. [Spreuke 17:16]
21 Jy het geen deel of lot in hierdie saak nie, want jou hart is nie reg voor Elohim nie.
22 Bekeer jou dan van hierdie besoedeling van jou, en bid Elohim of die gedagte van jou hart jou miskien vergewe mag word.
23 Want ek sien dat jy in ân gal van bitterheid en bande van Ongeregtigheid is.
24 Maar Simon het geantwoord en gesĂȘ: Bid julle tot die Meester vir my, sodat niks van wat julle gesĂȘ het, oor my mag kom nie.
25 Nadat hulle dan kragtig getuig en die Woord van JaHWeH gespreek het, het hulle na Jerusalem teruggegaan en die goeie nuus aan baie dorpe van die Samaritane verkondig.
Filippus en die hofdienaar van Ethiopië.
26 EN ân Boodskapper van JaHWeH het met Filippus gespreek en gesĂȘ: Staan op en gaan na die suide op die pad wat afloop van Jerusalem na Gasa. Dit is ân eensame pad.
27 Toe het hy opgestaan en gegaan. En daar was ân man van EthiĂłpiĂ«, ân hofdienaar, ân hoĂ« amptenaar onder KandacĂ©, die koningin van die EthiĂłpiĂ«rs, wat oor al haar skatte was en na Jerusalem gekom het om te aanbid.
28 En hy was op die terugreis en het op sy wa gesit en die Profeet JeshaJaHûW gelees.
29 Toe sĂȘ die Gees vir Filippus: Gaan daarheen en bly by daardie wa.
30 En Filippus het daarheen gehardloop en hom die Profeet JeshaJaHĂ»W hoor lees; en hy sĂȘ: Verstaan u wel wat u lees?
31 En hy antwoord: Hoe kan ek tog as niemand my die Weg wys nie? Toe vra hy Filippus om op te klim en by hom te kom sit.
32 En die gedeelte van die Skrif wat hy besig was om te lees, was dit: Soos ân lam wat na die slagplek gelei word en soos ân ooi wat stom is voor haar skeerders - ja, Hy het Sy Mond nie oopgemaak nie. [JeshaJaH 53:7]
33 In Sy vernedering is Sy oordeel weggeneem, en wie sal Sy geslag beskrywe? Want Sy lewe word van die Aarde weggeneem.
34 En die hofdienaar antwoord en sĂȘ vir Filippus: Ek bid u, van wie sĂȘ die Profeet dit, van homself of van iemand anders?
35 En Filippus het sy mond geopen en van hierdie Skrif af begin en die goeie nuus van JaHWĂšshua aan hom verkondig.
36 En terwyl hulle voortreis op die pad, kom hulle by water; en die hofdienaar sĂȘ vir hom: Daar is water; wat verhinder my om gewas/gedoop te word?
37 Toe sĂȘ Filippus: As u glo met u hele hart, is dit geoorloof. En hy antwoord en sĂȘ: Ek glo dat JaHWĂšshua die Gesalfde, die Seun van JaHWeH is. {Nota: hierdie vers is uit die Afrikaanse 1983-Vertaling verwyder.}
38 En hy het beveel dat die wa moes stilhou; en hulle het altwee in die water afgeklim, Filippus en die hofdienaar; en hy het hom gewas/gedoop.
39 En toe hulle uit die water opklim, het die Gees van JaHWeH Filippus skielik weggevoer, en die hofdienaar het hom nie meer gesien nie, want hy het sy weg met blydskap gereis.
40 Maar Filippus is in Asdod gevind. En hy het die Aarde deurgegaan en die goeie nuus verkondig in al die stede, totdat hy in Cesaréa gekom het.
Genesing van EnĂ©as. Opwekking van TabĂta.
1 MAAR Saulus, wat nog dreiging en moord geblaas het teen die studente van JaHWeH, het na die hoëpriester gegaan
2 en van hom briewe gevra aan die vergaderings in Damaskus, sodat as hy mense sou vind wat van die Weg was, manne sowel as vroue, hy hulle geboeid na Jerusalem kon bring. [Psalm 18:31]
3 En toe hy op sy reis naby Damaskus kom, omstraal hom skielik ân lig van die Hemele af;
4 en hy val op die Aarde en hoor ân stem vir hom sĂȘ: Saul, Saul, waarom vervolg jy My?
[5 En hy sĂȘ: Wie is U, Meester? En die Meester antwoord: Ek is JaHWĂšshua wat jy vervolg. Dit is hard vir jou om teen die prikkels te skop.
6 En terwyl hy bewe en verbaas was, sĂȘ hy: Meester, wat wil U hĂȘ moet ek doen? En JaHWĂšshua antwoord hom: Staan op en gaan na die stad, en dit sal jou gesĂȘ word wat jy moet doen.]
[Vers 5-6 is ân invoeging wat nie in die oudste manuskripte voorkom nie nl. Codex Siniaticus, Vaticanus, Alexandrinus, Ephraemi Rescriptus: (Bronverwysing) Hebrew/Greek/English Interlinear -Introduction]
7 En die manne wat saam met hom op pad was, het sprakeloos gestaan terwyl hulle wel die stem hoor, maar niemand sien nie.
8 Toe staan Saulus van die grond af op, en alhoewel sy oë oop was, het hy niemand gesien nie; en hulle het hom aan die hand gelei en in Damaskus ingebring.
9 En drie dae lank het hy niks gesien nie, en niks geëet of gedrink nie.
10 En daar was ân student in Damaskus met die naam van AnanĂas; en JaHWeH het vir hom in ân gesig gesĂȘ: AnanĂas! En hy antwoord: Hier is ek, my Meester.
11 Toe sĂȘ JaHWeH vir hom: Staan op en gaan na die straat wat genoem word Reguit, en vra in die huis van Judas na ân man met die naam van Saulus van Tarsus, want kyk, hy bid;
12 en hy het in ân gesig ân man met die naam van AnanĂas sien inkom en hom die hande oplĂȘ, sodat hy weer kon sien.
13 Maar AnanĂas antwoord: Meester, ek het van baie mense aangaande hierdie man gehoor hoeveel kwaad hy U Apartes in Jerusalem aangedoen het;
14 en hy het hier volmag van die owerpriesters om almal te boei wat U Naam aanroep.
15 Maar JaHWĂšshua sĂȘ vir hom: Gaan, want hy is vir My ân uitverkore werktuig om My Naam te dra voor nasies en konings en die kinders van JisraEl.
16 Want Ek sal hom toon hoeveel hy vir My Naam moet ly.
17 En AnanĂas het gegaan en in die huis gekom en hom die hande opgelĂȘ en gesĂȘ: Saul, broeder, JaHWĂšshua het my gestuur, naamlik die Meester wat aan jou verskyn het op die pad waarmee jy gekom het, sodat jy weer kan sien en met die Gees van die Apartheid vervul word.
18 En dadelik het daar iets soos skille van sy oë afgeval, en hy kon onmiddellik weer sien; en hy het opgestaan en is gewas/gedoop.
19 En nadat hy voedsel gebruik het, het hy weer sterk geword. En Saulus was ân paar dae saam met die studente in Damaskus.
20 En hy het dadelik die Gesalfde in die vergaderings verkondig, dat Hy die Seun van Elohim is.
21 En almal wat hom gehoor het, was verbaas en het gesĂȘ: Is hy nie die man wat in Jerusalem uitgeroei het die wat hierdie Naam aanroep, en hier gekom het met die doel om hulle geboeid na die owerpriesters te bring nie?
22 Maar Saulus het al meer krag ontvang en die manne van JeHûWdah wat in Damaskus woon, in die war gebring deur te leer: Ek is die Gesalfde.1 [Psalm 37:35]
23 En nå geruime tyd het die manne van JeHûWdah beraadslaag om hom om te bring.
24 En hulle plan het aan Saulus bekend geword. En hulle het die poorte dag en nag bewaak, dat hulle hom kon ombring;
25 maar die studente het hom geneem en in die nag deur die muur neergelaat deur hom in ân mandjie te laat afsak.
26 En toe Saulus in Jerusalem aankom, het hy probeer om by die studente aan te sluit; maar almal was vir hom bang, omdat hulle nie geglo het dat hy ân student was nie.
27 Maar BĂĄrnabas het hom geneem en na die apostels gebring en hulle vertel hoe hy op die pad vir JaHWĂšshua gesien het en dat Hy met hom gespreek het, en hoe hy in Damaskus vrymoediglik in die Naam van JaHWĂšshua gespreek het.
28 En hy het saam met hulle in en uitgegaan in Jerusalem
29 en vrymoediglik gespreek in die Naam van die Meester JaHWÚshua, en ook met die Griekssprekende manne van JeHûWdah gepraat en geredetwis, maar hulle het probeer om hom dood te maak.
30 En toe die broeders dit agterkom, het hulle hom na Cesaréa afgebring en hom na Tarsus weggestuur.
31 En die gemeentes deur die hele JeHĂ»Wdah en GalilĂ©a en SamarĂa het Vrede gehad; en terwyl hulle opgebou is en gewandel het in die Vrees van JaHWeH en die vertroosting van die Gees van die Apartheid, het hulle vermeerder.
32 En onderwyl Petrus oral rondgaan, het hy ook gekom by die Apartes wat in Lidda woon
33 en hy het daar ân man gevind met die naam van EnĂ©as, wat al agt jaar bedlĂȘend en verlam was.
34 En Petrus sĂȘ vir hom: EnĂ©as, JaHWĂšshua die Gesalfde maak jou gesond, staan op en maak jou bed op! En hy het dadelik opgestaan.
35 En al die inwoners van Lidda en Saron het hom gesien en hulle tot die Meester bekeer.
36 En in Joppe was daar ân sekere student met die naam van TsabĂta, wat, as dit [in Grieks] vertaal word beteken Dorkas. Sy was oorvloedig in goeie werke en aalmoese wat sy gedoen het.
37 En in diĂ© dae het sy siek geword en gesterwe, en hulle het haar gewas en in ân bovertrek neergelĂȘ.
38 En omdat Lidda naby Joppe was en die studente gehoor het dat Petrus daar was, het hulle twee manne na hom gestuur wat hom moes smeek dat hy sonder uitstel na hulle moet oorkom.
39 En Petrus het opgestaan en saam met hulle gegaan. En toe hy daar kom, bring hulle hom in die bovertrek; en al die weduwees kom by hom staan en ween en wys hom die onder- en bo-klere wat Dorkas alles gemaak het toe sy nog by hulle was.
40 En Petrus het almal buitentoe gestuur en neergekniel en gebid. En hy het hom na die liggaam gedraai en gesĂȘ: TsabĂta, staan op! En sy het haar oĂ« oopgemaak; en toe sy Petrus sien, het sy regop gesit.
41 En hy gee haar sy hand en laat haar opstaan. Daarop roep hy die Apartes en die weduwees en stel haar lewendig voor hulle.
42 En dit het bekend geword in die hele Joppe, en baie het in die Meester geglo.
43 En hy het ân geruime tyd in Joppe gebly by ân sekere Simon, ân leerlooier.
Die hoofman Cornelius.
1 EN daar was in CesarĂ©a ân man met die naam van Cornelius, ân hoofman oor honderd van die sogenaamde Italiaanse leĂ«rafdeling.
2 Hy met sy hele huis was opreg en het Elohim gevrees en het baie aalmoese aan die volk gegee en was altyddeur in die gebed tot Elohim.
3 Hy het duidelik in ân gesig omtrent die negende uur van die dag ân Boodskapper van Elohim na hom sien inkom en vir hom sĂȘ: Cornelius!
4 En hy het die oĂ« op hom gehou en vol vrees gesĂȘ: Wat is dit, my meester? Toe antwoord hy hom: Jou gebede en jou aalmoese het voor Elohim in gedagtenis gekom.
5 Stuur dan nou manne na Joppe en laat vir Simon haal wat ook Petrus genoem word.
6 Hy is tuis by ân sekere Simon, ân leerlooier, wie se huis by die see is. Hy sal jou sĂȘ wat jy moet doen.
7 En toe die Boodskapper wat met Cornelius gespreek het, weg was, roep hy twee van sy huisbediendes en ân toegewyde soldaat van die wat altyd by hom was,
8 en vertel hulle alles en stuur hulle na Joppe.
9 En die volgende dag, terwyl hulle op pad was en naby die stad kom, het Petrus omtrent die sesde uur op die dak geklim om te bid;
10 en hy het baie honger geword en wou eet; en terwyl hulle besig was om klaar te maak, het daar ân verrukking van sinne oor hom gekom:
11 hy sien die Hemele geopend en ân voorwerp soos ân groot laken na hom afdaal, wat aan die vier hoeke vasgebind is en op die Aarde neergelaat word.
12 Daarin was al die viervoetige diere van die Aarde en die wilde en kruipende diere en die voëls van die Hemele.
13 Toe kom daar ân Stem na hom: Staan op, Petrus, slag en eet!
14 En Petrus sĂȘ: Nooit nie, my Meester, want ek het nooit iets vermeng of besoedeld geĂ«et nie.
15 En weer het die Stem vir die tweede keer na hom gekom: Wat Elohim gesuiwer het, mag jy nie vuil ag nie.
16 En dit het drie maal gebeur, en die voorwerp is weer in die Hemele opgeneem.
17 En terwyl Petrus by homself daaroor verleë was wat die gesig tog kon beteken wat hy gesien het, staan die manne wat deur Cornelius gestuur was, daar by die poort en verneem na die huis van Simon.
18 En hulle roep en vra of Simon, wat ook Petrus genoem word, daar tuis is.
19 En terwyl Petrus nadink oor die gesig, sĂȘ die Gees vir hom: Daar is drie manne wat jou soek.
20 Staan dan op, klim af en gaan saam met hulle sonder om te twyfel, want Ek het hulle gestuur.
21 En Petrus het afgeklim na die manne wat deur Cornelius na hom gestuur was, en gesĂȘ: Kyk, dit is ek wat julle soek. Wat is die rede waarom julle hier is?
22 En hulle sĂȘ: Cornelius, ân hoofman oor honderd, ân regverdige man wat Elohim vrees, wat ân goeie naam het by al die volke van JeHĂ»Wdah, het ân openbaring van Elohim ontvang deur ân Boodskapper van [ân] Aparte, om u te laat haal na sy huis om te hoor wat u sal sĂȘ.
23 En hy het hulle binnegenooi en geherberg. En die volgende dag het Petrus saam met hulle afgereis, en enkele van die broers uit Joppe het met hom saamgegaan.
24 Die dag daarop het hulle in Cesaréa aangekom. En Cornelius was hulle te wagte, en hy het alreeds sy familie en besondere vriende bymekaargeroep.
25 Toe Petrus dan binnekom, het Cornelius hom tegemoetgegaan en aan sy voete neergeval en hom hulde bewys.
26 Maar Petrus het hom opgerig en gesĂȘ: Staan op, ek is self ook maar ân adamiet.
27 En onderwyl hy met hom spreek, gaan hy binne en vind baie wat vergader het;
28 en hy sĂȘ vir hulle: Julle weet dat dit ongeoorloof is vir ân man van JehĂ»Wdah om met iemand van ân ander volk omgang te hĂȘ of hom te besoek; maar Elohim het my getoon dat ek geen adamiet[witman] vermeng of besoedel mag noem nie. [DeuteronĂłmium 23:7]
29 Daarom het ek, toe ek gehaal is, gekom sonder om teë te spreek. Ek vra dan om watter rede julle my laat haal het.
30 En Cornelius sĂȘ: Vier dae gelede was ek besig om te vas tot op hierdie uur, en die negende uur het ek in my huis gebid,
31 en meteens staan daar ân Man voor my in ân glansende kleed en sĂȘ: Cornelius, jou gebed is verhoor en jou aalmoese is voor Elohim in herinnering gebring.
32 Stuur dan na Joppe en laat Simon haal wat ook Petrus genoem word. Hy vertoef in die huis van Simon, ân leerlooier, by die see; as hy kom, sal hy met jou spreek.
33 Ek het toe op die daad na u gestuur, en u het goed gedoen om te kom. Ons is dan nou almal voor die Aangesig van die Elohim aanwesig om alles te hoor wat deur JaHWeH aan u opgedra is.
34 En Petrus het sy mond geopen en gesĂȘ: Ek sien waarlik dat Elohim geen aannemer van die persoon is nie,
35 maar dat in elke nasie die een wat HOM vrees en geregtigheid doen, HOM welgevallig is.
36 Dit is die Woord wat HY gestuur het aan die kinders van JisraEl toe HY die goeie nuus van Vrede verkondig het deur JaHWĂšshua die Gesalfde - Hy is Meester van almal.
37 Julle weet van die saak wat deur die hele JeHûWdah gebeur het en van Galiléa af begin het, na die wassing/doop wat JeHÎWganan verkondig het,
38 met betrekking tot JaHWĂšshua van NĂĄsaret, hoe Elohim Hom gesalf het met die Gees van die Apartheid en met Krag. Hy het die Aarde deurgegaan, goed gedoen en almal genees wat onder die mag van die Satan was, omdat die Elohim met Hom was.
39 En ons is getuies van alles wat Hy gedoen het in die Aarde van JeHĂ»Wdah en in Jerusalem. En hulle het Hom omgebring deur Hom aan ân hout op te hang.
40 Hom het Elohim op die derde dag opgewek en beskik dat Hy sou verskyn
41 nie aan die hele volk nie, maar aan getuies wat deur Elohim vantevore verkies is, aan ons wat met Hom saam geëet en gedrink het nadat Hy uit die dode opgestaan het.
42 En Hy het ons bevel gegee om aan die volk te verkondig en met Krag te betuig dat dit Hy is wat deur Elohim bestem is as Regter van lewende en dode.
43 Aangaande Hom getuig al die Profete dat elkeen wat in Hom glo, vergifnis van oortredinge deur Sy Naam ontvang.
44 En toe Petrus nog besig was om hierdie woorde te spreek, het die Gees van die Apartheid op almal geval wat die woord gehoor het.
45 En die gelowiges uit die Besnydenis, almal wat saam met Petrus gekom het, was verbaas dat die gawe van die Gees van die Apartheid ook op die nasies uitgestort is.
46 Want hulle het gehoor hoe hulle in tale spreek en Elohim groot maak. Toe het Petrus begin spreek:
47 Niemand kan tog die water weghou, sodat hierdie mense, wat net soos ons die Gees van die Apartheid ontvang het, nie gewas/gedoop word nie?
48 En hy het beveel dat hulle gewas/gedoop moet word in die Naam van JaHWeH. Toe het hulle hom gevra om nog ân paar dae te bly.
Petrus verantwoord hom voor die gemeente waarom hy Cornelius gewas het.
1 EN die Apostels en die broers wat in JeHûWdah was, het gehoor dat die verstrooides ook die Woord van die Elohim aangeneem het.
2 En toe Petrus opgaan na Jerusalem, het die wat uit die Besnydenis was, met hom getwis
3 en gesĂȘ: By onbesnede manne het jy in die huis gegaan en saam met hulle geĂ«et.
4 En Petrus het begin en vir hulle die loop van die saak uiteengesit en gesĂȘ:
5 Ek was in die stad Joppe in die gebed, en in ân verrukking van sinne het ek ân gesig gesien: ân voorwerp het uit die Hemele neergedaal soos ân groot laken wat aan die vier hoeke uit die Hemele neergelaat word, en dit het tot by my gekom.
6 En toe ek die oë daarop hou en dit waarneem, sien ek die viervoetige diere van die Aarde en die wilde en die kruipende diere en die voëls van die Hemele.
7 En ek hoor ân stem vir my sĂȘ: Staan op, Petrus, slag en eet!
8 Maar ek antwoord: Nooit nie, my Meester, want niks vermeng of besoedeld het ooit in my mond ingegaan nie.
9 En die Stem het die tweede keer my uit die Hemele geantwoord: Wat die Elohim gesuiwer het, mag jy nie vuil ag nie.
10 En dit het drie maal gebeur en alles is weer opgetrek in die Hemele.
11 En dadelik staan daar drie manne voor die huis waar ek in was, wat van Cesaréa na my gestuur was.
12 En die Gees het vir my gesĂȘ dat ek saam met hulle moes gaan sonder om te twyfel. En saam met my het ook hierdie ses broers gegaan, en ons het in die huis van die man ingegaan.
13 En hy het ons vertel hoe hy die Boodskapper in sy huis sien staan het en vir hom sĂȘ: Stuur manne na Joppe en laat vir Simon haal wat ook Petrus genoem word;
14 hy sal woorde tot jou spreek waardeur jy en jou hele huis gered sal word.
15 En toe ek begin spreek, het die Gees van die Apartheid op hulle geval soos ook op ons in die begin.
16 En ek het die Woord van JaHWĂšshua, die Meester onthou, hoe Hy gesĂȘ het: JeHĂŽWganan het in water gewas/gedoop, maar julle sal met die Gees van die Apartheid gewas/gedoop word.
17 As Elohim dan aan hulle dieselfde gawe gegee het soos aan ons wat in die Meester, JaHWĂšshua, die Gesalfde geglo het, wie was ek dan, dat ek die Elohim kon weerstaan?
18 En toe hulle dit hoor, het hulle geswyg en die Elohim vereer en gesĂȘ: So het Elohim dan ook aan die [verstrooide] nasies die bekering tot die lewe geskenk.
Die goeie nuus word in Antiochië verkondig.
19 DIE wat dan verstrooi was deur die verdrukking wat oor StĂ©fanus ontstaan het, het die Aarde deurgegaan tot by FenĂciĂ« en Ciprus en AntiochĂĂ« sonder om tot iemand die woord te spreek, behalwe tot die manne van JeHĂ»Wdah alleen.
20 En daar was sommige van hulle, Cipriese en CirenĂ©se manne, wat in AntiochĂĂ« gekom het en met die Helleniste gepraat en die goeie nuus van die Meester JaHWĂšshua verkondig het.
21 En die Hand van JaHWeH was met hulle, en ân groot getal het gelowig geword en hulle tot die Meester bekeer.
22 En die berig hiervan het die gemeente wat in Jerusalem was, ter ore gekom en hulle het BĂĄrnabas afgestuur om die Aarde deur te gaan tot by AntiochĂĂ«.
23 Toe hy daar kom en die Barmhartigheid van die Elohim sien, was hy bly en het almal vermaan om met hartlike voorneme aan die Meester getrou te bly;
24 want hy was ân goeie man en vol van die Gees van die Apartheid en Geloof; en ân aansienlike skare is aan die Meester toegebring.
25 Toe vertrek BĂĄrnabas na Tarsus om Saulus te soek, en toe hy hom kry, het hy hom na AntiochĂĂ« gebring.
26 En hulle het ân hele jaar lank in die gemeente saam vergader en aan ân aansienlike skare onderwys gegee; en diĂ© volgelinge is in AntiochĂĂ« vir die eerste keer Christene genoem.
27 En in diĂ© dae het daar Profete van Jerusalem na AntiochĂĂ« afgekom.
28 En een van hulle met die naam van Agabus het opgestaan en deur die Gees van die Apartheid te kenne gegee dat daar ân groot hongersnood oor die hele wĂȘreld sou kom, wat ook gekom het onder keiser Claudius.
29 En dié volgelinge het besluit dat iedereen van hulle na sy vermoë iets sou stuur tot versorging van die broers wat in JeHûWdah woon.
30 En dit het hulle ook gedoen en dit deur BĂĄrnabas en Saulus aan die oudstes gestuur.
Herodes vervolg die gemeente, maak Jakobus dood, sit Petrus in die gevangenis. Petrus word uit die gevangenis verlos. Dood van Herodes.
1Â EN omtrent daardie tyd het koning Herodes sy hande geslaan aan sommige uit die gemeente om hulle kwaad aan te doen.
2 En hy het Jakobus, die broer van JeHĂŽWganan, met die swaard omgebring.
3 En toe hy sien dat dit die Jode welgevallig was, het hy verder ook Petrus in hegtenis geneem. En dit was die dae van die Ongesuurde Brode.
4 Toe hy hom dan gegryp het, het hy hom in die gevangenis gesit en oorgegee aan vier wagte, elkeen van vier soldate, om hom te bewaak, met die bedoeling om hom nĂĄ die Pasga voor die volk te bring.
5 So is Petrus dan in die gevangenis bewaak; maar daar het ân aanhoudende gebed tot Elohim deur die gemeente vir hom opgegaan.
6 En toe Herodes hom wou voorbring, het Petrus in daardie nag tussen twee soldate geslaap, met twee kettings geboei, en wagte voor die deur het die gevangenis bewaak.
7 En meteens staan daar ân Boodskapper van JaHWeH by hom, en ân lig skyn in die gevangenis. Toe slaan hy Petrus op die sy, maak hom wakker en sĂȘ: Staan gou op! En die boeie het van sy hande afgeval.
8 En die Boodskapper sĂȘ vir hom: Omgord jou en trek jou skoene aan! En hy het dit gedoen. Verder sĂȘ hy vir hom: Gooi jou bo-kleed om en volg my!
9 En hy het uitgegaan en hom gevolg; en hy het nie geweet dat wat deur die Boodskapper plaasgevind het, werklikheid was nie, maar hy het gemeen dat hy ân gesig sien.
10 En toe hulle by die eerste en die tweede wag verbygegaan het, kom hulle by die ysterpoort wat na die stad lei, en hy het vanself vir hulle oopgegaan. En hulle het buitekant gekom en een straat ver gegaan, en dadelik het die Boodskapper hom verlaat.
11 Toe kom Petrus tot homself en sĂȘ: Nou weet ek waarlik dat die Elohey Sy Boodskapper gestuur en my gered het uit die hand van Herodes en uit al die verwagtinge van JeHĂ»Wdah.
12 En nadat dit vir hom duidelik geword het, kom hy by die huis van Mirjam, die moeder van JeHĂŽWganan wat ook Markus genoem word, waar baie in die gebed bymekaar was.
13 En toe Petrus aan die deur van die poort klop, het ân diensmeisie met die naam van RhodĂ© gegaan om te hoor wie daar was.
14 En sy het die stem van Petrus herken en van blydskap die poort nie oopgemaak nie, maar na binne gehardloop en vertel dat Petrus voor die poort staan.
15 Maar hulle sĂȘ vir haar: Jy is van jou verstand af. Maar sy het volgehou dat dit so is. Daarop sĂȘ hulle: Dit is sy Boodskapper.
16 En Petrus het aangehou met klop; en toe hulle oopmaak, sien hulle hom en was verbaas.
17 Maar hy het hulle met die hand gewink om stil te bly en aan hulle vertel hoe Elohim hom uit die gevangenis uitgelei het. En hy sĂȘ: Vertel dit aan Jakobus en die broers. En hy het uitgegaan en na ân ander plek vertrek.
18 En toe dit dag geword het, was daar onder die soldate geen kleine opskudding oor wat van Petrus geword het nie.
19 Daarop het Herodes hom gesoek en nie gekry nie, en die wagte onder verhoor geneem en bevel gegee dat hulle tereggestel moes word. En hy het van JeHûWdah weggegaan na Cesaréa en daar gebly.
20 En Herodes was verbitterd teen die TiriĂ«rs en SidĂłniĂ«rs. En hulle het eenparig na hom gekom, en nadat hulle Blastus, die koning se hofdienaar, omgepraat het, vrede gevra, omdat hulle deel van die Aarde onderhoud uit die koning sân ontvang het.
21 En op ân bepaalde dag het Herodes ân koninklike kleed aangetrek en op die troon gaan sit en hulle toegespreek.
22 Daarop het die volk hom toegeroep: ân Stem van ân Elohim en nie van ân adamiet nie!
23 En onmiddellik het ân Boodskapper van JaHWeH hom getref, omdat hy die Eer nie aan Elohim gegee het nie; en hy is deur wurms verteer en het gesterwe.
24 Maar die Woord van Elohim het gegroei en toegeneem.
°Vers 9:22 in Grieks met bronverwysing hiernaas:
1 9:22 Sauâloâ de; maâllon ejnedunamouâto kai; sunevcunnen »tou; ÂŒ jIoudaivouâ tou;â katoikouântaâ ejn Damaskwâ/ sumbibavzwn o{ti ou|toâ ejstin [[ek is]] oJ [[[die]] cristovâ [[{[[Christus]Â
[Aland, Kurt, Black, Matthew, Martini, Carlo M., Metzger, Bruce M., and Wikgren, Allen, The Greek New Testament, (Deutsche Bibelgesellschaft Stuttgart)]
[Vir die doel van die âBoek van Herinneringâ is die verdere handelinge van die Apostels en die van Saulus nie van toepassing nie.]
[Die eerste skrywer wat melding maak van die sendbriewe wat tussen die Gesalfde en Abgarus, die koning van Edessa plaasgevind het, was Eusebius, biskop van Caesarea, in Palestina, en wat baie gewild was gedurende die eerste helfte van die vierde eeu. Vir die egtheid van die sendbriewe het Abgarus hom beroep op openbare registers en rekords van Edessa in MesopotamiĂ«, waar Abgarus geheers het en bevestig het dat hy die geskrifte in ân Siriese weergawe daar ontdek het. Hy het toe ân Griekse vertaling daarvan in sy Kerkgeskiedenis opgeneem.
Dit was uiteindelik die geleerde Grabe wat saam met aartsbiskop Cave en dr. Parker later daarop aangedring het dat hierdie twee sendbriewe saam met die ander apokriewe geskrifte in die kanon opgeneem word.
Eerwaarde Jeremiah Jones vermeld in sy geskiedskrywes dat die sendbrief van die Gesalfde eeue al in Engeland bekend is en dat geraamde afdrukke daarvan saam met ân prent van die Gesalfde in baie huise gehang het, omdat hulle dit as die enigste ware sendbrief van die Gesalfde beskou het.]
ân Afskrif van ân brief deur koning Abgarus aan JaHWĂšshua die Gesalfde in Jerusalem, en aan Hom gestuur deur Ananias, sy huiskneg, met die uitnodiging dat Hy Edessa moet besoek.
1Â ABGARUS, koning van Edessa, aan JaHWĂšshua, die goeie Verlosser wat te Jerusalem verskyn het; Groete.
2 Ek is ingelig omtrent U en die genesings wat U gedoen het sonder die gebruikmaking van medisyne en kruie.
3 Daar word vertel dat U die blinde weer laat sien, die lamme laat loop, en beide die melaatse gesuiwer en geeste van besoedeling en demone uitdryf, en dat U hulle genees wat lank siek was. Ook die dooies opwek.
4 En nadat ek dit alles gehoor het, was ek oortuig van een van die volgende, naamlik Ăłf U is El Self wat uit die Hemele neergedaal het om hierdie dinge te doen, Ăłf U is die Seun van Elohim.
5 Om hierdie rede het ek aan U geskryf, en my opregte begeerte is dat U die moeite sal doen om hierheen te reis om my van ân kwaal waaronder ek gebuk gaan, te genees.
6 Want ek het gehoor dat die Jode U bespot en U boosheid wil aandoen.
7 My stad is inderdaad klein, maar netjies en groot genoeg vir albei van ons.
Die antwoord van JaHWĂšshua deur Ananias, die huiskneg, aan Abgarus, die koning. Sy weiering om Edessa te besoek.
1 ABGARUS, u is geseënd vir sover u geglo het in My wat u nie gesien het nie.
2 Want dit is geskrywe aangaande My, dat hulle wat My gesien het nie in My sal glo nie, maar dat hulle wat [My] nie gesien het nie, mag glo en lewe.
3 Wat betref daardie gedeelte van u brief wat handel oor ân besoek wat Ek aan u moet bring, moet Ek u meedeel dat Ek al My verpligtinge in hierdie Aarde moet voltooi, en daarna weer opgeneem word na Hom toe wat My gestuur het.
4 Maar nĂĄ My Hemelvaart sal Ek een van My studente stuur wat u kwaal sal genees, en aan u lewe sal gee, en aan almal wat saam met u is.
Voortreflikheid van die Gesalfde bo die Boodskappers.
1Â NADAT Elohim baiekeer en op baie maniere in die ou tyd gespreek het tot die vaders deur die Profete, het HY in hierdie laaste dae tot Ons gespreek deur die Seun
2 wat HY as Erfgenaam van alles aangestel het, deur wie HY ook die Ewigheid gemaak het.
3 Hy, wat die verglansing is van SY Glansrykheid en die ewebeeld van SY Wese en alle dinge dra deur die Woord van SY Krag, nadat Hy deur Homself die wassing van Ons oortredinge bewerk het, het gaan sit aan die Regterkant van die MAJESTEIT in die hoogte,
4 terwyl Hy soveel uitnemender geword het as die Boodskappers namate Hy ân voortrefliker naam geĂ«rf het as hulle.
5 Want aan wie van die Boodskappers het HY ooit gesĂȘ: U is MY Seun, vandag het EK Self U gegenereer? [Psalm 2:7] en weer: EK sal vir Hom ân Vader wees, en Hy sal vir MY ân Seun wees? [2 een_shemuel 7:14]
6 En wanneer HY weer die Eersgeborene in die wĂȘreld inbring, sĂȘ HY: En al die Boodskappers van Elohim moet Hom vereer.
7 En van die Boodskappers sĂȘ HY wel: Wat van Sy Boodskappers Geeste maak, Sy dienaars ân Verterende Vuur. [Psalm 104:4]
8 maar van die Seun: U Troon, o El, is tot in alle ewigheid, die Septer van U Koninkryk is ân regverdige Septer;
9 U het Geregtigheid lief en haat Ongeregtigheid. Daarom het, o Elohim, U Elohim U gesalf met Vreugde-olie bo U metgeselle;Â [Psalm 45:7]
10 en: JaHWeH, in die voortyd het U die Aarde gegrondves en die Hemele is die werk van U Hande. [Psalm 102:25]
11 Hulle sal vergaan, maar U sal bly; ja, hulle almal sal soos ân kleed verslyt,
12 U verwissel hulle soos ân kledingstuk, en hulle verdwyn. [Psalm 102:26] Maar U bly dieselfde, en U jare het geen einde nie. [Psalm 102:27]
13 En aan watter een van die Boodskappers het HY ooit gesĂȘ: Sit aan MY regterkant totdat EK U vyande maak ân Voetbank van U voete? [Psalm 110:1]
14 Is Hulle nie almal dienende Geeste wat vir diens uitgestuur word ter wille van die wat die Lossing sal beërwe nie?
Die Gesalfde, as Seun van die Adam bo die Boodskappers, is HoĂ«priester en sal Medelye met Ons swakhede hĂȘ.
1Â DAAROM moet Ons des te meer ag gee op wat Ons gehoor het, dat Ons nie miskien wegdrywe nie.
2 Want as die woord deur Boodskappers gespreek, onwankelbaar was, en elke oortreding en ongehoorsaamheid regverdige vergelding ontvang het,
3 hoe sal Ons ontvlug as Ons so ân groot Lossing veronagsaam wat, nadat dit eers deur die Meester verkondig is, aan Ons bevestig is deur die wat dit gehoor het,
4 terwyl Elohim ook nog saam getuig het deur tekens en wonders en allerhande kragtige dade en bedélinge van die Gees van die Apartheid volgens SY wil?
5 Want aan die Boodskappers het HY die toekomstige wĂȘreld waarvan Ons spreek, nie onderwerp nie;
6 maar iemand het ĂȘrens getuig en gesĂȘ: Wat is die adamiet, dat U aan hom dink, of die Seun van die Adam, dat U Hom besoek? [Psalm 8:4]
7 U het Hom weinig tekort laat kom van die Elohim en Hom met Eer en Glansrykheid gekroon. U laat Hom heers oor die werke van U Hande, [Psalm 8:5]
8 U het alles onder Sy Voete gestel. [Psalm 8:6] Want in die onderwerping van alle dinge aan Hom het HY niks uitgesonder wat aan Hom nie onderworpe is nie. Maar nou sien Ons nog nie dat alle dinge aan Hom onderwerp is nie;
9 maar Ons sien Hom, naamlik JaHWÚshua, wat weinig minder as die Elohim gemaak is, vanweë die lyde van die Dood met Eer en Glansrykheid gekroon, sodat Hy deur die Barmhartigheid van JaHWeH vir elkeen die dood sou smaak. [Psalm 8:5]
10 Want dit het Hom betaam, ter wille van Wie alle dinge en deur Wie alle dinge is, om baie kinders na die Glansrykheid te vervolmaak, as die Leidsman van hulle Lossing, self vervolmaak deur lyde . [2 Ezra 2:31]
11 Want Hy wat Apartheid instel, sowel as hulle wat apart gestel word, is almal uit EEN; om hierdie rede skaam Hy Hom nie om hulle broers te noem nie, [JeHÎWganan 20:17, MattithJaHûW 25:40]
12 wanneer Hy sĂȘ: Ek wil U Naam aan My broers vertel, in die midde van die vergadering sal Ek U prys;Â [Psalm 22:22]
13 en verder: En ek sal wag op JaHWeH [JeshaJaH 8:17]; en verder: Hier is Ek en die kinders wat JaHWeH My gegee het. [JeshaJaH 8:18]
14 Aangesien die kinders dan vlees en bloed deelagtig is, het Hy dit ook op dieselfde manier deelagtig geword, sodat Hy deur die Dood hom tot niet kon maak wat mag oor die Dood het - dit is die Satan -Â [JeshaJaH 25:8]
15 en almal kon bevry wat hulle hele lewe lank uit vrees vir die Dood aan slawerny onderworpe was.
16 Want waarlik, Hy bekommer Hom nie oor die Boodskappers nie, maar oor die saad van Abraham bekommer Hy Hom. [JeshaJaH 41:8, 9]
17 Daarom moes Hy in alle opsigte aan Sy broers gelyk word, sodat Hy ân barmhartige en getroue HoĂ«priester kon wees in die dinge wat in betrekking tot Elohim staan, om die oortredinge van die volk te versoen.
18 Want deurdat Hy self onder versoeking gely het, kan Hy dié help wat versoek word.
1 DAAROM, broers van Apartheid, deelgenote van die Hemelse roeping, let op die Apostel en Hoëpriester van Ons profesie, die Gesalfde JaHWÚshua,
2 wat getrou was aan HOM wat Hom aangestel het, net soos MoshĂš ook in sy hele huis.
3 Want Hy is meer Majesteit waardig geag as MoshĂš, namate hy wat die Huis gebou het, meer Eer het as die Huis;Â [ZekarJaH 6:12,13]
4 want elke huis word deur iemand gebou, maar HY wat alle dinge gebou het, is Elohim.
5 En MoshĂš was wel getrou in sy hele huis as ân dienaar, om te getuig van wat nog gespreek sou word, [NĂșmeri 12:7]
6 maar die Gesalfde as Seun oor Sy Huis. En Ons is Sy Huis as Ons net die vrymoedigheid en die roem van die hoop tot die einde toe onwrikbaar vashou.
7 Daarom, soos die Gees van die Apartheid spreek: Vandag as julle Sy Stem hoor,
8 verhard julle harte nie soos by Mériba (versoeking), soos op die dag van Massa (beproewing) in die wildernis nie, [Psalm 95:8]
9 waar julle vaders My versoek het, My beproef het, alhoewel hulle My werk vir veertig jaar gesien het. [Psalm 95:9]
10 Ek ân afkeer gehad van [hierdie] geslag en gesĂȘ: Hulle is ân volk met ân dwalende hart, en hulle ken My WeĂ« nie; [Psalm 95:10]
11 sodat Ek in My Woede gesweer het: Hulle sal in My rus nie ingaan nie. [Psalm 95:11]
12 Sorg daarvoor, broers, dat daar nie miskien in een van julle ân besoedelde en wantrouige hart is deurdat hy van die lewende Elohim afvallig word nie.
13 Maar vermaan mekaar elke dag so lank as dit vandag genoem word, sodat niemand van julle deur die verleiding van die oortredinge verhard word nie.
14 Want Ons het metgeselle van die Gesalfde geword, as Ons net die begin van Ons vertroue tot die einde toe onwrikbaar vashou;
15 omdat daar gesĂȘ word: Vandag as julle Sy Stem hoor, verhard julle harte nie soos by MĂ©riba (versoeking) nie. [Psalm 95:8]
16 Wie was dit dan wat gehoor het en Hom versoek het? Was dit nie almal wat onder leiding van MoshĂš uit Egipte gegaan het nie?
17 En op wie was Hy veertig jaar lank vertoornd? Was dit nie op die wat gemurmureer het, wie se lyke in die wildernis geval het nie? [NĂșmeri 14:29]
18 En aan wie het Hy gesweer dat hulle in Sy rus nie sal ingaan nie, veral die wat wantrou. [Psalm 95:11]
19 En Ons sien dat hulle deur wantroue nie kon ingaan nie. [Psalm 78:22]
1 LAAT Ons dan vrees dat, terwyl die Belofte om in Sy rus in te gaan nog standhou, dit nie miskien sal blyk dat iemand van julle agtergebly het nie. [Psalm 95:11]
2 Want aan Ons is die goeie nuus ook verkondig net soos aan hulle; maar die prediking van die Woord het hulle nie gebaat nie, omdat dit by die hoorders nie met die Geloof verenig was nie.
3 Want Ons wat geglo het, gaan die rus in, soos Hy gesĂȘ het: Daarom het Ek in My Woede gesweer, hulle sal in My rus nie ingaan nie [Psalm 95:11] - alhoewel Sy werke van die grondlegging van die wĂȘreld af volbring is.
4 Want Hy het ĂȘrens van die sewende dag so gespreek: En Elohim het op die sewende dag van al SY werke gerus;
5 en nou hier weer: Hulle sal in My rus nie ingaan nie. [Psalm 95:11]
6 Terwyl dit dan so is dat sommige daar ingaan, en diegene aan wie die Goeie Nuus eers verkondig is, deur ongehoorsaamheid nie ingegaan het nie,
7 bepaal Hy weer ân sekere dag, naamlik vandag, as Hy soveel later deur Dawid spreek, soos gesĂȘ is: Vandag as julle Sy Stem hoor, verhard julle harte nie. [Psalm 95:7,8]
8 Want as JeHĂŽWshua aan hulle rus gegee het, sou Hy nie van ân ander dag daarnĂĄ spreek nie.
9 Daar bly dus ân Sabbatsrus oor vir die volk van Elohim;
10 want wie in Sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos Elohim van SYNE. (Genésis2:2)
11 Laat Ons Ons dan beywer om in te gaan in dié rus, sodat niemand in dieselfde voorbeeld van ongehoorsaamheid mag val nie.
12 Want die Woord van Elohim is lewend en kragtig en skerper as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg, en is ân beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart. [JeshaJaH 49:2 ; JesegiEl 20:37]
13 En daar is geen skepsel onsigbaar voor Hom nie, maar alles is oop en bloot voor die Oë van Hom met wie Ons te doen het. [Spreuke 15:11]
Die Gesalfde oortref die hoëpriesters van die ou Verbond.
14 TERWYL Ons dan ân groot HoĂ«priester het wat deur die Hemele deurgegaan het, naamlik JaHWĂšshua, die Seun van Elohim, laat Ons die belydenis vashou.
15 Want Ons het nie ân HoĂ«priester wat nie met Ons swakhede Medelye kan hĂȘ nie, maar een wat in alle opsigte versoek is net soos Ons, maar sonder oortredinge.
16 Laat Ons dan met vrymoedigheid na die Troon van Barmhartigheid gaan, sodat Ons Barmhartigheid kan verkry en Guns vind om op die regte tyd gehelp te word.
1 WANT elke hoëpriester wat uit die adamiete geneem word, tree ten behoewe van adamiete op in die dinge wat in betrekking tot Elohim staan, om bydraes en slagdiere vir die oortredinge, nader te bring
2 as een wat kan saamvoel met die onwetendes en dwalendes, omdat hy self ook met swakheid bevange is.
3 En daarom juis moet hy, net soos vir die volk, so ook homself naderbring vanweĂ« die oortredinge. [LevĂtikus 4:3]
4 En niemand neem die waardigheid vir homself nie, maar hy wat deur JaHWeH geroep word, net soos AÀron. (Exodus 28:1)
5 So het die Gesalfde ook Homself nie verhoog om HoĂ«priester te word nie, maar Hy het HOM verhoog wat vir Hom gesĂȘ het: U is MY Seun, vandag het EK U gegenereer. [Psalm 2:7]
6 Soos HY ook op ân ander plek sĂȘ: U is Priester vir ewig volgens die Orde van MelgisĂ©dek. [Psalm 110:4]
7 Hy wat in die dae van Sy Vlees gebede en smekinge met sterk geroep en trane aan HOM nadergebring het wat Hom uit die Dood kon red, en ook verhoor is uit die angs -
8 Hy, al was Hy die Seun, het gehoorsaamheid geleer uit wat Hy gely het;
9 en nadat Hy vervolmaak is, het Hy vir almal wat HOM gehoorsaam is, ân bewerker van ewige Lossing geword
10 en is deur Elohim genoem ân HoĂ«priester volgens die Orde van MelgisĂ©dek; [Psalm 110:4]
11 waaroor Ons veel te sĂȘ het wat swaar is om te verklaar, omdat julle traag geword het om te hoor.
12 Want hoewel julle vanweĂ« die tyd leraars behoort te wees, het julle weer nodig dat ân mens julle die eerste beginsels van die Woorde van Elohim moet leer, en julle het weer behoefte aan Melk en nie aan vaste spys nie. [Psalm 131:2]
13 Want elkeen wat Melk gebruik, is onervare in die Woord van Geregtigheid, omdat hy ân kind is.
14 Maar vaste spys is vir hulle wat na volmaaktheid streef, vir die wat geestesvermoëns besit deur die gewoonte geoefen, om die egte van die verdraaide te onderskei.
1Â DAAROM moet Ons nie bly by die begin van die prediking aangaande die Gesalfde nie, maar na die volmaaktheid voortgaan sonder om weer die fondament te lĂȘ van die bekering uit dooie werke en van die Geloof in Elohim,
2 van die leer van die wassing/doop en van die handoplegging en van die opstanding van die dode en van die ewige oordeel.
3 En dit sal Ons doen as die El dit toelaat.
4 Want dit is onmoontlik om die wat eenmaal verlig geword het en die Hemelse gawe gesmaak en die Gees van die Apartheid deelagtig geword het,
5 en die suiwer Woord van Elohim gesmaak het en die kragte van die ewigheid wat kom,
6 en afvallig geword het - om dié weer tot bekering te vernuwe, omdat hulle ten opsigte van hulleself die Seun van die Elohim weer folter en openlik tot skande maak.
7 Want die Aarde wat die reën indrink wat dikwels op haar val, en nuttige plante voortbring ter wille van hulle vir wie sy ook bewerk word, het deel aan die seën van die Elohim. [Psalm 65:9-11]
8 Maar as sy dorings en distels oplewer, deug sy nie en is naby die vervloeking - die einde van haar is verbranding.
9 Maar, geliefdes, Ons is aangaande julle van beter dinge oortuig, dinge wat saamhang met die Lossing, al spreek Ons ook so.
10 Want die Elohim is nie onregverdig om julle werk te vergeet nie en die liefdearbeid wat julle betoon het vir SY NAAM, omdat julle die Apartes gedien het en nog dien.
11 Maar Ons verlang dat elkeen van julle dieselfde ywer mag toon om te kom tot die volkome sekerheid van die hoop tot die einde toe;
12 sodat julle nie traag word nie, maar navolgers van hulle wat deur Geloof en lankmoedigheid Erfgename van die Belofte is. [Handelinge 1:4]
Die besnydenis deur JaHWeH met ân Eed as ewige Verbondsteken bevestig.
13 WANT toe Elohim aan Abraham die Belofte gegee het, het HY, omdat HY by geen meerdere kon sweer nie, by HOMSELF gesweer (Genésis22:16)]
14 en gesĂȘ: Voorwaar, EK sal jou ryklik seĂ«n en jou grootliks vermeerder. (GenĂ©sis22:17)
15 En so het hy die Belofte verkry nadat hy geduldig gewag het.
16 Want adamiete sweer by een wat meer is, en die eed van bevestiging is vir hulle die einde van alle teëspraak.
17 Daarom het die Elohim, omdat HY nog kragtiger aan die Erfgename van die Belofte die onveranderlikheid van SY Raad wou toon, haar met ân Eed gewaarborg;
18 sodat Ons deur twee onveranderlike dinge, waarin dit onmoontlik is dat die Elohim sou lieg, kragtige bemoediging kan hĂȘ, Ons wat ontvlug het, om vas te hou aan die hoop wat voorlĂȘ;
19 en Ons het Hom as ân Anker van die siel wat veilig en vas is en ingaan tot binnekant die voorhangsel
20 waar JaHWĂšshua as voorloper vir Ons ingegaan het, Hy wat volgens die Orde van MelgisĂ©dek ân HoĂ«priester geword het vir ewig. [Psalm 110:4]
Die priesterskap van MelgisĂ©dek ân ewige priesterskap van die Gesalfde, deur ân Eed van JaHWeH bevestig.
1 WANT hierdie Melgisédek was koning van Salem, priester van die Hoogste El, wat vir Abraham tegemoetgegaan het by sy terugkeer toe hy die konings verslaan het, en hom geseën het; (Genésis14:18)
2 aan wie Abraham ook ân tiende deel van alles gegee het - hy was in die eerste plek, volgens uitleg, Koning van Geregtigheid en dan ook Koning van Salem, dit is Koning van Vrede;Â [Openbaring van Henog 23:37]
3 sonder vader, sonder moeder, sonder geslagsregister, sonder begin van dae of lewens-einde, maar gelykgestel aan die Seun van die Elohim, bly Hy Priester altyddeur.
4 Let nou op hoe groot hierdie Man was, aan wie selfs Abraham, die aartsvader, ân tiende van die [sy] beste [goed]gegee het.
5 Nou het hulle wat uit die seuns van Levi die priesterskap ontvang, wel ân Gebod om, volgens die Wet, van die volk tiendes te neem, dit is van hulle broers, ofskoon hulle uit die lendene van Abraham voortgekom het;
6 maar Hy wat nie uit hĂșlle Sy geslagsregister aflei nie, het van Abraham tiendes geneem en die besitter van die beloftes geseĂ«n.
7 Nou word sonder enige teëspraak die mindere deur die meerdere geseën.
8 En hier neem wel sterflike adamiete tiendes, maar dĂĄĂĄr een van wie getuig word dat Hy lewe.
9 En, om so te sĂȘ, het ook Levi wat tiendes ontvang, deur Abraham tiendes gegee;Â [NĂșmeri 18:21]
10 want hy was nog in die lendene van sy vader toe Melgisédek hom tegemoet gegaan het.
11 As daar dan rasegtheid deur die Levitiese priesterskap was - want met die oog daarop het die volk die Wet ontvang - waarom was dit nog nodig dat ân ander priester moes opstaan volgens die Orde van MelgisĂ©dek en dat hy nie volgens die Orde van AĂ€ron genoem word nie?
12 Want met verandering van die priesterskap kom daar noodsaaklik ook verandering aan die Wet;
13 omdat Hy met die oog op wie hierdie dinge gesĂȘ word, aan ân ander stam behoort het waaruit niemand die altaar bedien het nie.
14 Want dit is volkome duidelik dat Onse Meester uit JeHĂ»Wdah voortgespruit het, en met betrekking tot hierdie stam het MoshĂš niks gesĂȘ van die priesterskap nie. (GenĂ©sis49:8,10)
15 En nog baie duideliker is dit as daar ân ander priester opstaan na die ewebeeld van MelgisĂ©dek,
16 een wat dit geword het nie kragtens die Wet van ân vleeslike Gebod nie, maar uit die Krag van die onvernietigbare lewe.
17 Want HY getuig: U is Priester vir ewig volgens die Orde van Melgisédek. [Psalm 110:4]
18 Want aan die een kant is daar die opheffing van dié voorafgaande Gebod weens haar swakheid en nutteloosheid,
19 omdat diĂ© Wet niemand raseg gemaak het nie; maar aan die ander kant kom rasegtheid deur die invoering van ân beter Hoop waardeur Ons tot die Elohim nader.
20 En vir sover sy nie sonder eedswering was nie, want hulle het sonder eedswering priesters geword,
21 maar Hy met eedswering deur die Een wat aan Hom gesĂȘ het: JaHWeH het gesweer en dit sal Hom nie berou nie: U is Priester vir ewig volgens die Orde van MelgisĂ©dek. [Psalm 110:4]
22 in sover het JaHWĂšshua van ân beter Verbond Borg geword. [Psalm 119:122]
23 En hulle het wel priesters geword in ân groot aantal, omdat hulle deur die Dood verhinder is om aan te bly;
24 maar Hy, omdat Hy vir ewig bly, besit ân Priesterskap wat nie op ander oorgaan nie.
25 Daarom kan Hy ook volkome red die wat deur Hom tot Elohim gaan, omdat Hy altyd leef om vir hulle in te tree.
26 Want so ân HoĂ«priester was vir Ons gepas, een wat gewy, onskuldig, raseg, apart gestel van die oortreders is, en wat hoĂ«r as die Hemele geword het;
27 wat nie elke dag nodig het, soos die hoĂ«priesters, om eers vir sy eie oortredinge ân slagdier te bring en dan vir diĂ© van die volk nie. Want dit het Hy net een maal gedoen toe Hy Homself nadergebring het.
28 Want die Wet stel as hoëpriesters aan adamiete met gebreke, maar die Woord van die Eedswering wat nå die Wet gekom het, het die Seun vir ewig vervolmaak.
Die ou Levitiese priesterorde is ân voorbeeld en is tydelik. Die Gesalfde is die Middelaar van ân beter en ewige Verbond asook HoĂ«priester in die MelgisĂ©dek-priesterorde.
1 DIE hoofsaak nou van wat Ons gesĂȘ het, is dĂt: Ons het so ân HoĂ«priester wat gaan sit het aan die regterkant van die Troon van die Majesteit in die Hemele,
2 ân Bediener in die Plek van Apartheid en van die ware Tabernakel wat JaHWeH opgerig het en nie ân adamiet nie.
3 Want elke hoĂ«priester word aangestel om bydraes en slagdiere nader te bring. Daarom moes Hy ook iets hĂȘ om nader te bring.
4 Want as Hy op Aarde was, sou Hy selfs geen priester wees nie, omdat dit die priesters is wat volgens die Wet die bydraes naderbring,
5 hulle wat ân afbeeldsel en skaduwee van die Hemelse dinge bedien, soos MoshĂš ân bevel van Elohim ontvang het toe hy die Tabernakel sou voltooi; want Hy het gesĂȘ: En kyk dat jy hom maak volgens die voorbeeld van hom wat jou op die berg getoon is. (Exodus 25:40)
6 Maar nou het Hy ân voortrefliker bediening verkry vir sover Hy ook Middelaar is van ân beter Verbond wat op beter beloftes Wetlik gegrond is.
7 Want as daardie eerste een onberispelik was, sou daar nie plek vir ân tweede gesoek word nie.
8 Want Hy berispe hulle en sĂȘ: Kyk, daar kom dae, spreek JaHWeH, dat Ek met die huis van JisraEl en die huis van JeHĂ»Wdah ân Nuwe Verbond sal sluit, [JirmeJaH 31:31]
9 nie soos die Verbond wat Ek met hulle vaders gesluit het op diĂ© dag toe Ek hulle hand gegryp het om hulle uit die Aarde van Egipte uit te lei nie - My Verbond wat hulle verbreek het, alhoewel Ăk hulle Besitter was, spreek JaHWeH. [JirmeJaH 31:32]
10 Maar Sy is die Verbond wat Ek nĂĄ diĂ© dae met die huis van JisraEl sal sluit, spreek JaHWeH: Ek gee My Wet in hulle binneste en skrywe Haar op hulle hart; en Ek sal vir hulle ân Elohim wees, en hulle sal vir My ân volk wees. [JeshaJaH 8:16; JirmeJaH 31:33]
11 En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer nie en sĂȘ: Ken JaHWeH; want hulle sal My almal ken, klein en groot onder hulle, spreek JaHWeH, [JirmeJaH 31:34]
12 want hulle sal My almal ken, klein en groot onder hulle, spreek JaHWeH; want Ek sal hulle ongeregtigheid vergewe en aan hulle oortredinge nie meer dink nie. [JirmeJaH 31:34]
13 As Hy sĂȘ ân nuwe, het Hy die eerste oud gemaak; en wat oud word en verouder, is naby die verdwyning.
1Â SO het dan die eerste sowel Verordeninge vir die diens en aardse Apartheidsplek gehad.
2 Want die Tabernakel is so ingerig: die eerste, waarin die kandelaar was en die tafel en die toonbrode, wat die Apartheid genoem word;Â (Exodus 25:30)
3 en agter die tweede voorhangsel die Tabernakel wat genoem word die Apartgestelde Apartheid, (Exodus 26:33) (Exodus 31)
4 waarin ân goue Wierookbak was en die Ark van die Verbond, rondom heeltemal met goud oortrek, waarin die goue kruik met die manna was en die Staf van AĂ€ron wat gebot het, en die tafels van die Verbond;Â (Exodus 16:33) (Exodus 24:8) NĂșmeri 17:8; DeuteronĂłmium 10:5]
5 en daar bo-op die GĂ©rubs van die Glansrykheid wat die Versoendeksel oorskadu het, waaroor nie nou afsonderlik gespreek kan word nie.
6 En nadat hierdie dinge so ingerig was, het die priesters wel gedurig in die eerste Tabernakel ingegaan om die dienste te vervul,
7 maar in die tweede die hoëpriester alleen, een maal in die jaar, nie sonder bloed nie, wat hy naderbring vir homself en vir die oortredinge wat die volk uit onwetendheid begaan het -
8 waarmee die Gees van die Apartheid dĂt duidelik maak, dat die Weg na die Apartgestelde Apartheid nog nie geopen is solank as die eerste Tabernakel nog standhou nie.
9 Hy was ân beeld met die oog op die teenwoordige tyd waarin daar bydraes en slagdiere nadergebring word, wat hom wat die diens verrig nie raseg kon maak nie, ook nie die siel volmaak nie,
10 omdat hy net bestaan het in spys en drank en verskillende wassinge en vleeslike verordeninge wat opgelĂȘ is tot op die tyd van herstelling.
11 Maar die Gesalfde, wat opgetree het as HoĂ«priester van die toekomstige suiwer dinge, het deur die groter en volmaakter Tabernakel wat nie met hande gemaak is nie, dit wil sĂȘ, wat nie aan hierdie skepping behoort nie,
12 ook nie met die bloed van bokke en kalwers nie, maar met Sy eie Bloed, een maal ingegaan in die Apartgestelde Apartheid en ân ewige Verlossing teweeggebring.
13 Want as die bloed van stiere en bokke en die as van ân vers wat die besoedeldes besprinkel, apart maak tot wassing van die vlees,
14 hoeveel te meer sal die rassuiwer bloed van die Gesalfde, wat Homself deur die Ewige Gees aan Elohim as rasegte nadergebring het, julle siele suiwer van dooie werke om die Lewende Elohim te dien.
15 En daarom is Hy Middelaar van ân Nuwe Verbond, sodat, terwyl daar ân bloeiing plaasgevind het vir die Verlossing van die oortredinge onder die eerste Verbond, die wat geroepe is, die Belofte van die Ewige Erfenis kan ontvang.
16 Want waar ân Verbond is, moet noodsaaklik die dood van die verbondmaker aangekondig word;
17 want ân Verbond is geldig by sterfgevalle, aangesien sy nooit van krag is solank as die verbondmaker nog leef nie.
18 Daarom is ook die eerste nie sonder bloed ingewy nie;
19 want toe elke Gebod volgens die Wet deur MoshĂš aan die hele volk aangekondig is, het hy die bloed van die kalwers en bokke saam met water en skarlakenrooi wol en hisop geneem en die Boekrol self en die hele volk besprinkel
20 en gesĂȘ: Dit is die bloed van die Verbond wat JaHWeH met julle gesluit het op grond van al hierdie Woorde. (Exodus 24:8)
21 En hy het ook die Tabernakel en al die gereedskap van die diens net so met die bloed gesprinkel. [LevĂtikus 8:19]
22 En byna alles word met rassuiwer bloed gesuiwer volgens die Wet, en sonder bloedvergieting vind daar geen versoening plaas nie. [LevĂtikus 17:11]
23 Dit was dus nodig dat die afbeeldinge van die dinge in die Hemele deur hierdie aanbiedinge gesuiwer moes word, maar die Hemelse dinge self deur beter aanbiedinge as hierdie.
24 Want die Gesalfde het nie ingegaan in Apartheid met hande gemaak, ân teĂ«beeld van die werklike nie, maar in die Hemele self om nou voor die Aangesig van Elohim vir Ons te verskyn;
25 ook nie om Homself dikwels nader te bring, soos die hoëpriester elke jaar in die Apartgestelde Apartheid ingaan met bloed wat nie sy eie is nie, (Exodus 30:10)
26 want dan moes Hy dikwels gely het van die grondlegging van die wĂȘreld af. Maar nou het Hy een maal in die voleinding van tyd verskyn om die oortredinge van die Wet weg te neem deur Homself aan te bied.  [Opregte 23:70]
27 En net soos die adamiete bestem is om een maal te sterwe en daarna die oordeel,
28 so sal die Gesalfde ook, nadat Hy een maal gebloei is om die oortredinge van baie weg te neem, vir die tweede maal sonder hul oortredinge te verskyn aan die wat Hom verwag tot Lossing. [Psalm 40:12]
1Â WANT die Wet, wat ân afbeelding is van die toekomstige suiwer dinge, nie die beeld self van die dinge nie, kan nooit deur dieselfde rasegte slagdiere wat jaar na jaar gedurig nader gebring word, die wat toetree, tot rasegtheid lei nie.
2 Anders sou hulle nie opgehou het om hulle nader te bring nie, omdat die wat die diens verrig, nadat hulle een maal skoongewas is, hul siele geen oortredinge meer sou gehad het nie.
3 Maar [in diĂ© slagdiere] is daar jaar na jaar ân herinnering aan die oortredinge;
4 want die bloed van stiere en bokke kan onmoontlik oortredinge wegneem.
5 Daarom sĂȘ Hy, as Hy in die wĂȘreld inkom: Slagdier en aanbiedinge wou U nie hĂȘ nie, maar U het vir My ân Liggaam berei.
6 Brandoffers vir oortredinge het U nie behaag nie.
7 Toe het Ek gesĂȘ: Kyk, Ek kom - in die Boekrol, is dit van My geskryf - om U wil te doen, o Elohim. [Psalm 40:7]
8 Nadat Hy hierbo gespreek het: U het geen behae in ân slagdier of aanbieding nie; My ore het U vir My geopen; brandoffer vir oortreding het U nie geĂ«is nie - wat volgens die Wet nadergebring word â [Psalm 40:6]
9 het Hy daarna gesĂȘ: Ek het lus, o My Elohey, om U welbehae te doen, [en U Wet is binne-in My ingewande]. [Psalm 40:8] Hy neem die eerste weg om die tweede in te stel.
10 Deur hierdie wil is Ons apartgestel deur die aanbieding van die Liggaam van JaHWĂšshua die Gesalfde, net een maal.
11 En elke priester staan wel dag vir dag om die diens waar te neem en dikwels dieselfde slagdiere te bring wat tog nooit die oortredinge kan wegneem nie;
12 maar Hy het, nadat Hy een Slagdier vir die oortredinge gebring het, vir altyd gaan sit aan die regterkant van Elohim. [Odes van Salomo 7:10; 20:4]
13 en wag nou verder totdat Sy vyande gemaak is ân Voetbank van Sy voete. [Psalm 110:1]
14 Want deur een aanbieding het Hy vir altyd diegene raseg gemaak wat apartgestel is.
15 En ook die Gees van die Apartheid gee aan Ons Getuienis;
16 want nadat Hy tevore gesĂȘ het: Sy is die Verbond wat Ek met hulle sal sluit nĂĄ diĂ© dae, spreek JaHWeH verder: Ek gee My Wet in hulle binneste en skrywe haar op hulle hart; en Ek sal vir hulle ân Elohim wees, en hulle sal vir My ân volk wees [JirmeJaH 31:33]
17 want Ek sal hulle ongeregtigheid vergewe en aan hulle oortredinge nie meer dink nie. [JirmeJaH 31:34]
18 Waar daar nou vergifnis van hierdie dinge is, is daar geen aanbieding meer vir die oortredinge nie.
Wees barmhartig teenoor mede-adamiete.
19 TERWYL Ons dan, broers, vrymoedigheid het om na die Apartheid te gaan deur die bloed van JaHWĂšshua
20 op die Nuwe en Lewende Weg wat Hy vir Ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is Sy vlees, (Exodus 12:7) Boodskap van Jakobus 10]
21 en Ons ân groot Priester oor die Huis van Elohim het,
22 laat Ons toetree met ân ware hart in volle Vertroue en Waarheid, die harte gesuiwer deur besprenkeling van ân besoedelde siel en die liggaam gewas met skoon water.
23 Laat Ons die belydenis van die Hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat Haar beloof het, is getrou;
24 en laat Ons op mekaar ag gee om tot liefde en suiwer werke aan te spoor;
25 en laat Ons Ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat Ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom.
26 Want as Ons opsetlik oortree, nadat Ons die Kennis van die Waarheid ontvang het, bly daar geen aanbieding vir die oortredinge meer oor nie,
27 maar ân verskriklike verwagting van oordeel en ân vuurgloed wat die teĂ«standers sal verteer.
28 As iemand die Wet van MoshĂš verwerp het, sterf hy sonder Ontferming op die getuienis van twee of drie;
29 hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van Elohim vertrap het en die Bloed van die Verbond waardeur hy apart gestel is, verbasterd geag, en die Gees van Barmhartigheid beledig het?
30 Want Ons ken Hom wat gesĂȘ het: My kom die wraak toe, Ek sal vergelde, spreek JaHWeH; en weer: JaHWeH sal Sy volk oordeel. [DeuteronĂłmium 32:35, 36]
31 Vreeslik is dit om te val in die hande van die lewende Elohim.
32 Maar onthou die vorige dae waarin julle, toe julle verlig geword het, ân groot lydensworsteling deurstaan het,
33 gedeeltelik omdat julle deur smaad en verdrukkinge ân skouspel geword het, gedeeltelik omdat julle deel geword het van die wat in so ân toestand verkeer het.
34 Want julle het ook saam met My gevoel in My boeie, en julle het die berowing van julle goed met blydskap aanvaar, omdat julle geweet het dat julle in julself ân beter en blywende besitting in die Hemele het. [Hooglied 2:9]
35 Werp dan julle vrymoedigheid, wat ân groot beloning het, nie weg nie.
36 Want julle het lydsaamheid nodig, om, nadat julle die wil van Elohim gedoen het, die Belofte te verkry. [JehÎWganan 15:26]
37 Want nog ân klein tydjie, en Hy wat kom, sal kom en nie versuim nie.
38 Maar die regverdige sal uit die Geloof lewe; en as hy hom onttrek, het My Siel geen welbehae in hom nie.
39 Maar by Ons is daar geen onttrekking tot verderf nie, maar Geloof tot behoud van die lewe.
Die aard van die Geloof; voorbeelde uit die Ou Verbond. [Wysheid 10:1-21]
1 DIE Geloof dan is ân vaste Vertroue op die dinge wat Ons hoop, ân bewys van die dinge wat Ons nie sien nie. [2 Ezra 7:34]
2 Want deur Haar het die adamiete van die ou tyd Getuienis ontvang.
3 Deur die Geloof verstaan Ons dat die ewigheid deur die Woord van Elohim toeberei is, sodat die dinge wat gesien word, nie ontstaan het uit sienlike dinge nie.
4 Deur die Geloof het Abel ân aanneemliker eerbewys aan Elohim gebring as Kain, waardeur hy getuienis ontvang het dat hy regverdig was, omdat Elohim oor sy gawes getuienis gegee het; en deur dieselfde Geloof spreek hy nog nadat hy dood is. (GenĂ©sis4:4,5)
5 Deur die Geloof is Henog weggeneem om die Dood nie te sien nie; en hy is nie gevind nie, omdat Elohim hom weggeneem het; want voor sy wegneming het hy getuienis ontvang dat hy Elohim behaag het.
6 En sonder Geloof is dit onmoontlik om Elohim te behaag; want hy wat tot Elohim gaan, moet glo dat HY IS en ân beloner is van die wat Hom soek.
7 Deur die Geloof het Noag, toe hy ân waarskuwing ontvang het aangaande wat nog nie gesien was nie, met eerbiedige vrees die Ark gereed gemaak tot verlossing van sy huisgesin, waardeur HY die wĂȘreld veroordeel het en ân erfgenaam geword het van die Geregtigheid wat volgens die Geloof is.
8 Deur die Geloof het Abraham, toe hy geroep is, gehoorsaam weggetrek na die plek wat hy as ân Erfenis sou ontvang; en hy het weggetrek sonder om te weet waar hy sou kom.
9 Deur die Geloof het hy as vreemdeling gaan woon in die Adamah [die adamiet se Aarde] van Belofte soos in ân vreemde deel van die Aarde en in tente gewoon met Isak en Jakob, die mede-erfgename van dieselfde Belofte.
10 Want hy het die Stad verwag wat fondamente het, waarvan Elohim die Boumeester en Oprigter is.
11 Deur die Geloof het Sarah self ook die Krag ontvang om bevrug te word; en toe sy oor die leeftyd was, het sy gebaar, omdat sy Hom getrou geag het wat dit beloof het.
12 Daarom is daar ook gebore uit een vader, en hom ân verstorwene, kinders soos Sterre van die Hemele in menigte en soos die sand aan die strand van die see, wat ontelbaar is.
13 In die Geloof het hulle almal gesterwe sonder om die beloftes te verkry, maar hulle het Haar uit die verte gesien en geglo en begroet, en het bely dat hulle vreemdelinge en bywoners op Aarde was.
14 Want die wat sulke dinge sĂȘ, verklaar dat hulle ân vaderland soek.
15 En as hulle bly dink het aan dié vaderland waaruit hulle weggetrek het, sou hulle geleentheid gehad het om terug te keer.
16 Maar nou verlang hulle na ân beter een, sy is ân Hemelse. Daarom skaam die Elohim HOM nie vir hulle om hulle Elohim genoem te word nie, want HY het vir hulle ân Stad berei.
17 Deur die Geloof het Abraham, toe hy op die proef gestel is, Isak nadergebring; ja, hy wat die beloftes ontvang het, het sy eniggeborene opgeneem, (Genésis22:2)
18 aan wie gesĂȘ is: In Isak sal jou saad genoem word -
19 want hy het gereken dat Elohim mag het om selfs uit die dode op te wek; daaruit het hy hom ook, om so te spreek, terug ontvang.
20 Deur die Geloof het Isak vir Jakob en Esau geseën met die oog op die toekoms.
21 Deur die Geloof het Jakob op sy sterfbed altwee die seuns van JÎWsef geseën; en hy het aanbid terwyl hy leun op die knop van sy Staf.
22 Deur die Geloof het JĂŽWsef aan die einde van sy lewe melding gemaak van die uittog van die kinders van JisraEl en bevel gegee aangaande sy gebeente.
23 Deur die Geloof is MoshĂš nĂĄ sy geboorte drie maande lank in sy vader se huis weggesteek, omdat hulle gesien het dat die seuntjie mooi was; en hulle het nie die gebod van die koning gevrees nie.
24 Deur die Geloof het MoshĂš, toe hy grootgeword het, geweier om die seun van Farao se dogter genoem te word,
25 omdat hy verkies het om liewer sleg behandel te word saam met die volk van Elohim as om ân tyd lank die genot van die oortredinge te hĂȘ,
26 en die smaad van die Gesalfde groter rykdom geag het as die skatte van Egipte, want hy het uitgesien na die beloning.
27 Deur die Geloof het hy Egipte verlaat sonder om die toorn van die koning te vrees, want hy het volgehou soos een wat die Onsienlike sien.
28 Deur die Geloof het hy die Pasga gehou en die besprenkeling van die bloed, sodat die verderwer hulle eersgeborenes nie sou aanraak nie.
29 Deur die Geloof het hulle die Rooi See deurgegaan soos oor droë grond, terwyl die Egiptenaars, toe hulle dit probeer, verdrink het.
30 Deur die Geloof het die mure van JĂ©rigo geval nadat daar sewe dae lank om haar getrek was.
31 Deur die Geloof het Ragab, die herbergier, nie saam met die wetteloses omgekom nie, omdat sy die spioene in Vrede ontvang het.
32 En wat sal Ek nog meer sĂȘ? Want die tyd sal My ontbreek as Ek van GĂdeon, Barak en Simson en Jefta, Dawid en een_shemuel en die Profete sou verhaal,
33 wat deur die Geloof koninkryke oorweldig het, geregtigheid uitgeoefen, beloftes verkry, bekke van leeus toegestop,
34 die krag van vuur uitgeblus, die skerpte van die swaard ontvlug, Krag uit swakheid ontvang het, dapper gewees het in die oorlog, leërs van vreemdes op die vlug gedryf het.
35 Vroue het hulle dode deur opstanding teruggekry, en ander is gefolter en wou geen bevryding aanneem nie, om ân beter opstanding te kan verkry. [2 MakkabeĂ«rs 7:1]
36 Ander weer het die proef van bespottinge en géselinge deurstaan, ook van boeie en gevangenis.
37 Hulle is gestenig, in stukke gesaag, versoek, deur die swaard vermoor. Hulle het rondgeloop in skaapvelle en in bokvelle; hulle het gebrek gely, hulle is verdruk, mishandel -
38 die wĂȘreld was hulle nie werd nie - hulle het in wildernisse rondgedwaal en op berge en in spelonke en skeure in die Aarde.
39 En alhoewel hulle almal deur die Geloof getuienis ontvang het, het hulle die Belofte nie verkry nie,
40 omdat Elohim ân beter Een vir Ons beskik het, sodat hulle volmaaktheid sonder Ons volmaaktheid nie vervolmaak kon word nie.
Volharding onder beproewinge volgens die voorbeeld van die Gesalfde.
1Â DAAROM dan, terwyl Ons so ân groot wolk van getuies rondom Ons het, laat Ons ook elke las aflĂȘ en die oortredinge wat Ons so maklik omring, en met volharding die wedloop loop wat voor Ons lĂȘ,
2 die oog gevestig op JaHWĂšshua, die Leidsman en Voleinder van die Geloof, wat vir die Vreugde wat Hom voorgehou is, die folterpaal verdra het, die skande verag het en aan die regterkant van die Troon van Elohim gaan sit het.
3 Want julle moet ag gee op Hom wat so ân teĂ«spraak van die oortreders teen Hom verdra het, sodat julle in jul siele nie vermoeid word en verslap nie.
4 Julle het nog nie so ver as die bloed weerstand gebied in julle stryd teen die oortredinge nie.
5 En julle het die vermaning heeltemal vergeet wat tot julle as seuns spreek: My seun, ag die Tugtiging van JaHWeH nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom bestraf word nie;
6 want JaHWeH tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem. [Spreuke 3:11, 12]
7 As julle die Tugtiging verdra, behandel Elohim julle as seuns; want watter seun is daar wat die vader nie tugtig nie?
8 Maar as julle sonder Tugtiging is, wat almal deelagtig geword het, dan is julle basters en nie seuns nie.
9 Verder, Ons het Ons vaders na die vlees as kastyders gehad, en Ons het vir hulle ontsag gehad; moet Ons nie veel meer aan die VADER van die Geeste onderworpe wees en lewe nie?
10 Want hĂșlle het Ons wel ân kort tydjie na hulle beste wete getugtig; maar HY tot Ons beswil, sodat Ons SY Apartheid kan deelagtig word.
11 Nou lyk elke Tugtiging of Sy op die oomblik nie ân saak van blydskap is nie, maar van droefheid; later lewer Sy egter ân vredevolle Vrug van Geregtigheid vir die wat deur Haar geoefen is. [Spreuke 4:13]
12 Daarom, rig die slap hande en die verlamde knieë weer op;
13 en maak reguit Paaie vir julle voete, sodat wat kreupel is, nie uit lit raak nie, maar liewer gesond gemaak word.
14 Jaag die Vrede na met al die adamiete en beoefen Apartheid, waarsonder niemand die Meester sal sien nie;
15 en pas op dat niemand in die Barmhartigheid van JaHWeH agterraak nie; dat geen wortel van bitterheid opskiet en onrus verwek en baie hierdeur besoedel word nie.
16 Laat niemand ân homoseksuele hoer wees nie, of ân apartheidsveragter soos Esau, wat vir Ă©Ă©n spysgereg sy eersgeboortereg verkoop het.
17 Want julle weet dat hy, toe hy ook later die seën wou beërwe, verwerp is, want hy het geen geleentheid vir berou gevind nie, al het hy haar met trane vurig begeer.
18 Want julle het nie gekom by ân tasbare berg nie en ân brandende vuur en donkerheid en duisternis en storm
19 en ramshoring-geklank en die geluid van woorde waarby die hoorders gesmeek het dat hulle geen Woord meer sou toegevoeg word nie -
20 want hulle kon die Gebod nie verdra nie: selfs as wilde wesens die berg aanraak, moet hulle gestenig word of met ân pyl neergeskiet word.
21 En MoshĂš, so vreeslik was die gesig, het gesĂȘ: Ek is verskrik en ek sidder. (Exodus 19:16)
22 Maar julle het gekom by die Berg van Sion en die Stad van die lewende Elohim, die Hemelse Jerusalem en tienduisende Boodskappers, [Openbaring 14:1-3]
23 by die feestelike vergadering en die gemeente van eersgeborenes wat in die Hemele opgeskrywe is, en by Elohim, die Regter van almal, en by die geeste van die regverdiges wat vervolmaak is, [Ode van Salomo 33:11]
24 en by JaHWĂšshua, die Middelaar van die Nuwe Verbond, en die bloed van die besprenkeling wat van beter dinge spreek as Abel.
25 Pas op dat julle Hom wat spreek, nie afwys nie; want as hĂșlle nie ontvlug het nie wat Hom afgewys het toe Hy op Aarde ân waarskuwing gegee het, veel minder Ons wat Ons van Hom afkeer nou dat Hy uit die Hemele spreek.
26 Toe het Sy Stem die Aarde geskud; maar nou het Hy belowe en gesĂȘ: Nog een maal laat Ek nie alleen die Aarde nie, maar ook die Hemele bewe.
27 En hierdie Woord: nog een maal, wys duidelik op die verandering van die wankelbare dinge as geskape dinge, sodat die onwankelbare kan bly.
28 Daarom, omdat Ons ân onwankelbare Koninkryk ontvang, laat Ons dankbaar wees, en so Elohim welbehaaglik dien met eerbied en vrees.
29 Want Onse Elohey is ân verterende vuur.
[Die dertiende hoofstuk van die Boekrol van Hebreërs is nie geskryf deur die skrywer van die vorige twaalf hoofstukke nie. Ook handel hierdie deel nie oor die kern van die Boekrol, Hebreërs nie, naamlik die oorgang van die ou Levitiese priesterorde na die nuwe Melgisédek Orde nie. Die voorgangerverheerliking van verse 7 en 17 is in stryd met die leringe van ons Meester, JaHWÚshua. Daarom word hierdie gedeelte weggelaat.]
Die Brief van Jakobus aan die verstrooide JisraEliete
1Â JAKOBUS, ân dienskneg van Elohim en ons Meester, JaHWĂšshua die Gesalfde, aan die twaalf stamme wat in die verstrooiing is: Groete!
Verdra versoekinge om die kroon van die lewe te ontvang.
2 AG dit louter Vreugde, my broers, wanneer julle in allerhande versoekinge val,
3 omdat julle weet dat die beproewing van julle Geloof lydsaamheid bewerk.
4 Maar die volharding moet tot suiwere werke lei, sodat julle suiwer en sonder gebrek kan wees en in niks kortkom nie.
5 En as iemand van julle Wysheid kortkom, laat hom Haar van JaHWeH bid, wat aan almal eenvoudig gee sonder om te verwyt, en Sy sal aan hom gegee word.
6 Maar hy moet in die Geloof bid, sonder om te twyfel; want hy wat twyfel, is soos ân golf van die see wat deur die wind gedrywe en voortgesweep word.
7 Want diĂ© adamiet moenie dink dat hy iets van die Meester sal ontvang nie â [Sirah 15:1-8]
8 so ân dubbelhartige man, onbestendig in al sy weĂ«.
9 Maar laat die broeder wat gering is, roem in sy hoogheid,
10 en die ryke in sy geringheid, want soos ân blom van die gras sal hy verbygaan.
11 Want die son gaan op met sy hitte en laat die gras verdor, en sy blom val af, en die sierlikheid van sy gedaante vergaan; so sal die ryke ook in sy weë verwelk.
12 Geseënd is die man wat versoeking verdra, want as hy die toets deurstaan het, sal hy die Kroon van die lewe ontvang wat die Meester beloof het aan die wat Hom liefhet.
13 Laat niemand, as hy in versoeking kom, sĂȘ: Ek word deur die Elohim versoek nie. Want die Elohim kan deur die besoedeling nie versoek word nie, en self versoek HY niemand nie.
14 Maar elkeen word versoek as hy deur sy eie begeerlikheid weggesleep en verlok word.
15 Daarna, as die begeerlikheid ontvang het, baar sy oortredinge; en as die oortredinge tot volle ontwikkeling gekom het, bring sy die Dood voort.
16 Moenie dwaal nie, my geliefde broers.
17 Elke suiwer Gif en elke rasegte Gawe daal van Bo af neer, van die VADER van die Ligte, by wie daar geen verandering of skaduwee van omkering is nie.
18 Volgens Sy wil het Hy ons voortgebring deur die Woord van die Waarheid, sodat ons as eerstelinge van Sy skepsele kan wees.
19 So dan, my geliefde broers, elke adamiet moet gou wees om te hoor, stadig om te praat, stadig om toornig te word.
20 Want die toorn van ân man bewerk nie die Geregtigheid voor Elohim nie.
21 Daarom, doen afstand van alle vuiligheid en oorvloed van besoedeling, en ontvang met sagmoedigheid die ingeplante Woord, wat in staat is om julle siele te red.
22 En word daders van die Woord en nie net hoorders wat julleself bedrieg nie.
23 Want as iemand ân hoorder van die Woord is en nie ân dader nie, diĂ© is soos ân man wat sy ras se voorkoms in ân spieĂ«l sien;
24 want hy sien homself en gaan weg en vergeet dadelik hoe hy gelyk het.
25 Maar hy wat diep insien in die vryheid van die Wet van rasegtheid en in haar bly, hy sal, omdat hy nie ân vergeetagtige hoorder is nie, maar ân dader van die werk, geseĂ«nd wees in wat hy doen.
26 As iemand onder julle meen dat hy gelowig is en sy tong nie in toom hou nie, maar sy hart mislei, die aanbidding van hierdie man is tevergeefs. [Spreuke 18:21]
27 Suiwer aanbidding en rasegte wandel voor JaHWĂšshua en die VADER is dit: om wese en weduwees in hulle verdrukking te besoek en om jou onbevlek te bewaar teen die wĂȘreld.
Onderhouding van die volle Wet bevestig.
1Â MY broers, laat julle Geloof in onse JaHWĂšshua die Gesalfde, onse Meester van die Glansrykheid, nie wees met aanneming van die persoon nie.
2 Want as daar in julle vergadering ân man inkom met goue ringe aan die vingers, met ân pragtige kleed aan, en daar kom ook ân arm man in met vuil klere aan;
3 en as julle opsien na hom wat die pragtige kleed dra, en vir hom sĂȘ: Gaan u op hierdie goeie plek sit, en vir die arme sĂȘ julle: Gaan jy daar staan of hier onder my voetbank sit -
4 het julle dan nie by julleself onderskeid gemaak en regters met besoedelde denke geword nie?
5 Luister, my geliefde broers - het JaHWĂšshua nie die armes van hierdie wĂȘreld uitverkies as rykes in die Geloof en Erfgename van die Koninkryk wat Hy beloof het aan die wat Hom liefhet nie?
6 Maar julle het die arm man oneer aangedoen. Is dit nie juis die rykes wat julle oorweldig en julle voor die regbanke sleep nie?
7 Is dit nie hulle wat die edele Naam belaster wat oor julle aangeroep is nie?
8 As julle ewenwel die koninklike Wet volbring volgens die Skrif: Jy moet jou naaste liefhĂȘ soos jouself - dan doen julle goed. [LevĂtikus 19:18]
9 Maar as julle partydig is, doen julle oortredinge en word deur die Wet as oortreders bestraf.
10 Want wie die hele Wet onderhou, maar in een opsig struikel, het aan almal skuldig geword.
11 Want Hy wat gesĂȘ het: Jy mag nie vermeng nie, het ook gesĂȘ: Jy mag nie moor nie. As jy nou nie vermeng nie, maar moor, het jy ân oortreder van die Wet geword. (Exodus 20:13,14) DeuteronĂłmium 5:18]
12 Julle moet so spreek en so doen soos diegene wat deur die Wet van Vryheid geoordeel sal word.
13 Want die oordeel sal onbarmhartig wees oor die wat geen Barmhartigheid bewys het nie; en die Barmhartigheid roem teen die oordeel.
Geloof sonder werke in sigself dood.
14 WAT baat dit, my broers, as iemand sĂȘ dat hy die Geloof het, maar hy het nie die werke nie? DiĂ© geloof kan hom tog nie red nie?
15 As daar nou ân broeder of suster naak is en aan die daaglikse voedsel gebrek het,
16 en een uit julle sou vir hulle sĂȘ: Gaan heen in Vrede, word warm, word versadig, maar julle gee hulle nie wat vir die liggaam nodig is nie - wat baat dit?
17 Net so is ook die Geloof, as sy geen werke het nie, in sigself dood.
18 Maar iemand sal sĂȘ: Jy het die geloof en ek die werke. Toon my jou geloof uit jou werke, en ek sal jou uit my werke my geloof toon.
19 Jy glo dat Elohim EEN is. Jy doen goed; die demone glo dit ook, en hulle sidder.
20 Maar wil jy weet, o nietige adamiet, dat die geloof sonder die werke dood is?
21 Is Abraham, ons vader, nie uit die werke geregverdig toe hy Isak, sy seun, op die altaar opgetel het nie?
22 Sien jy dat die Geloof saamgewerk het met sy werke en deur sy werke wat volmaak was, is die Geloof vervolmaak?
23 En die Skrif is vervul wat sĂȘ: En Abraham het Elohim geglo, en Sy is hom tot Geregtigheid gereken, en hy is ân geliefde van Elohim genoem.
24 Sien julle dan nou dat die adamiet geregverdig word uit die werke en nie alleen uit die Geloof nie?
25 En is Ragab, die herbergier, nie ook net so geregverdig uit die werke toe sy die boodskappers ontvang en met ân ander pad weggestuur het nie?
26 Want soos die liggaam sonder gees dood is, so is ook die Geloof sonder die werke dood.
Beheersing van die tong. [Spreuke 18:21]
1Â MOENIE baie leermeesters wees nie, my broers, omdat julle weet dat ons ân groter oordeel sal ondergaan.
2 Want ons almal struikel dikwels. As iemand in woorde nie struikel nie, is hy ân volmaakte man, in staat om ook die hele liggaam in toom te hou.
3 Kyk, ons sit stange in die perde se bekke, sodat hulle ons gehoorsaam kan wees, en ons stuur hulle hele liggaam daarmee.
4 Kyk, ook die skepe, alhoewel hulle so groot is en deur hewige winde voortgedryf word, word gestuur deur ân baie klein roer net waarheen die stuurman wil.
5 Net so is die tong ook ân klein lid en beroem hom op groot dinge - kyk hoe ân groot hoop hout steek ân klein vuurtjie aan die brand.
6 Die tong is ook ân vuur, die wĂȘreld van Ongeregtigheid. Net so ân plek neem die tong onder ons lede in; sy besmet die hele liggaam en steek die hele oorsprong van lewe aan die brand en word uit die hel aangesteek.
7 Want elke soort natuur van wilde diere en voëls en kruipende sowel as seediere word getem en is getem deur die menslike natuur.
8 Maar die tong kan geen mens tem nie; sy is ân onbedwingbare besoedeling, vol dodelike gif.
9 Met haar loof ons JaHWĂšshua en die VADER, en met haar vervloek ons die adamiete wat na die gelykenis van Elohim gemaak is.
10 Uit dieselfde mond kom seën en vervloeking. Dit, my broers, behoort nie so te wees nie.
11 ân Fontein laat tog nie uit dieselfde oog vars en bitter water opborrel nie?
12 ân Vyeboom, my broers, kan tog nie olywe voortbring, of ân Wingerdstok vye nie? So kan geen Fontein brak en vars water voortbring nie.
Die Waarheid en Wysheid vrugte van gehoorsaamheid aan die WET.
13 WIE is wys en verstandig onder julle? Laat hom uit sy suiwere lewenswandel sy werke in sagmoedige wysheid toon.
14 Maar as julle bittere afguns en selfsug in julle hart het, moenie roem en lieg teen die Waarheid nie.
15 Sy is nie die wysheid wat van bo kom nie, maar sy is aards, natuurlik, satanies;
16 want waar afguns en selfsug is, daar is wanorde en allerhande gemene dade.
17 Maar die Wysheid van Bo is ten eerste onbesoedeld, dan vredeliewend, vriendelik, geseglik, vol Barmhartigheid en suiwer vrugte, onpartydig en opreg. [Wysheid van Salomo 7:22-23]
18 En die vrug van die Geregtigheid word gesaai in Vrede vir die wat vrede maak.
ân Vriend van die wĂȘreld is ân vyand van JaHWeH.
1 WAARVANDAAN kom oorloë en vegterye onder julle? Kom hulle nie hiervandaan, van julle welluste wat in julle lede stryd voer nie?
2 Julle begeer en julle het nie, julle pleeg moord en is naywerig en julle kan niks verkry nie. Julle veg en maak oorlog, en julle het nie, omdat julle nie bid nie.
3 Julle bid en julle ontvang nie, omdat julle verkeerd bid, om dit in julle welluste deur te bring.
4 Julle mans wat vermeng en julle  vrouens wat vermeng, weet julle nie dat die vriendskap van die wĂȘreld vyandskap teen Elohim is nie? Wie dan ân vriend van die wĂȘreld wil wees, word ân vyand van Elohim. [LevĂtikus 20:10]
5 Of meen julle dat die Skrif tevergeefs sĂȘ: Met jaloersheid begeer die Gees wat in ons woon?
6 Maar Hy gee groter Barmhartigheid; daarom sĂȘ Hy: Elohim weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy Barmhartigheid. [Spreuke van Salomo 3:34]
7 Onderwerp julle dan aan Elohim; weerstaan die Satan, en hy sal van julle wegvlug.
8 Nader tot Elohim, en Hy sal tot julle nader. Was die hande, julle oortreders, en suiwer die harte, julle dubbelhartiges!
9 Weeklaag, treur en ween. Laat julle gelag in treurigheid verander word en julle blydskap in bedruktheid.
10 Verneder julle voor die Meester, en Hy sal julle verhoog.
11 Broers, moenie van mekaar kwaadspreek spreek nie. Die wat kwaad spreek van sy broeder en sy broeder oordeel, spreek kwaad van die Wet en oordeel die Wet; en as jy die Wet oordeel, is jy nie ân dader van die Wet nie, maar ân regter.
12 Een is die Wetgewer, Hy wat mag het om te red en te verderf.
Onsekerheid van menslike planne.
13 KOM nou, julle wat sĂȘ: Vandag of mĂŽre sal ons na diĂ© en diĂ© stad gaan en daar een jaar deurbring en handel drywe en wins maak -
14 julle wat nie eens weet wat mĂŽre sal gebeur nie. Want hoedanig is julle lewe? Dit is tog maar ân damp wat vir ân kort tydjie verskyn en daarna verdwyn.
15 In plaas dat julle sĂȘ: As JaHWeH wil en ons lewe, dan sal ons dit of dat doen.
16 Maar nou roem julle in jul grootpratery. Al sulke roem is besoedeling.
17 Wie dan weet om suiwer te wees en dit nie doen nie, vir hom is dit ân oortreding.
Pasop vir aardse rykdom.
1Â KOM nou, julle rykes, ween en huil oor die ellendes wat oor julle kom.
2 Julle rykdom is bedorwe, en julle klere is deur die motte verniel.
3 Julle goud en silwer is verroes, en hulle roes sal tot ân getuienis teen julle wees en sal soos ân vuur julle vlees verteer. Julle het skatte vergader in die laaste dae.
4 Kyk, die loon van die arbeiders wat julle land afgeoes het, wat deur julle agtergehou is, roep uit; en die geroep van die maaiers het gekom tot in die Ore van JaHWeH van die leërskare.
5 Julle het op die Aarde ân weelderige en losbandige lewe gelei; julle het jul harte vet gevoer soos op ân slagdag.
6 Veroordeel, vermoor het julle die regverdige; hy versit hom nie teen julle nie.
Gebede van Regverdiges het groot krag.
7 WEES dan geduldig, broers, tot op die wederkoms van die Meester. Kyk, die landbouer wag op die kostelike vrug van die Aarde en het geduld daarmee totdat sy die vroeë en die laat reën ontvang het. [JÎWEL 2:23]
8 Julle moet ook geduldig wees; versterk julle harte, want die wederkoms van die Meester is naby.
9 Moenie teen mekaar sug nie, broers, sodat julle nie veroordeel word nie. Kyk, die Regter staan voor die deur. [Ode van Salomo 33:11]
10 Neem as voorbeeld van lyding, my broers, en van geduld die Profete wat in die Naam van JaHWeH gespreek het.
11 Kyk, ons reken hulle geseënd wat verdra. Julle het gehoor van die lydsaamheid van Job, en julle het die einddoel van JaHWeH met hom gesien, dat JaHWeH vol Medelye en Ontferming is.
12 Maar bo alles, my broers, moenie sweer nie: nie by die Hemele nie, ook nie by die Aarde nie en ook geen ander eed nie; maar laat julle ja, ja wees en julle nee nee, sodat julle nie onder ân oordeel val nie.
13 Is daar iemand onder julle wat ly? Laat hom bid. Is iemand opgeruimd? Laat hom psalmsing.
14 Is daar iemand siek onder julle? Laat hom die oudstes van die gemeente inroep, en laat hulle oor hom bid nadat hulle hom in die Naam van JaHWeH met olie gesalf het.
15 En die gebed van die Geloof sal die kranke red, en JaHWeH sal hom oprig. Selfs as hy oortredinge gedoen het, sal dit hom vergewe word.
16 Bely mekaar julle misdade en bid vir mekaar, sodat julle gesond kan word. Die vurige gebed van ân regverdige het groot krag.
17 EliJaHĂ»W was ân adamiet net soos ons, en hy het ernstig gebid dat dit nie moes reĂ«n nie, en dit het op die Aarde drie jaar en ses maande lank nie gereĂ«n nie;
18 en hy het weer gebid, en die Hemele het reën gegee en die Aarde het haar vrug laat uitspruit.
19 Broers, as een onder julle van die Waarheid afgedwaal het en iemand hom bekeer,
20 laat hy weet dat die een wat ân oortreder van sy foutiewe weg bekeer, ân siel uit die Dood sal red en ân menigte oortredinge sal bedek.
Opskrif en seëngroete aan die verstrooide JisraEliete.
1 PETRUS, ân Apostel van JaHWĂšshua die Gesalfde, aan die vreemdelinge van die twaalf stamme in verstrooiing in Pontus, GalĂĄsiĂ«, KappadĂłciĂ«, AsiĂ« en BithĂnie,
2 uitverkore volgens die voorkennis van Elohim die VADER, in die Apartheid van die Gees, tot gehoorsaamheid en besprenkeling met die bloed van JaHWĂšshua die Gesalfde: Mag Barmhartigheid en Vrede vir julle vermenigvuldig word!
JisraEl se erfenis in die Hemele bewaar.
3 GESEĂND is die Elohim en VADER van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde wat na SY grote Barmhartigheid ons die wederoprigting geskenk het tot ân lewende hoop deur die opstanding van JaHWĂšshua die Gesalfde uit die dode,
4 sodat ons ân onverganklike, rasegte en onverwelklike Erfenis kan verkry, wat in die Hemele bewaar is vir ons,
5 wat in die Krag van Elohim bewaar word deur die Geloof tot die Verlossing wat gereed is om geopenbaar te word in die laaste tyd. [Job 28:20; JÎWEl 2:16; 2 Ezra 7:26]
6 Daarin verheug julle jul, al word julle nou - as dit nodig is - ân kort tydjie bedroef onder allerhande beproewinge,
7 sodat die beproefdheid van julle Geloof, wat baie kosbaarder is as goud wat vergaan maar deur vuur gelouter word, bevind mag word tot Lof en Eer en Majesteit by die openbaring van JaHWĂšshua die Gesalfde;Â [2 Ezra 16:74]
8 vir wie julle, al het julle Hom nie gesien nie, tog liefhet; in wie julle, al sien julle Hom nou nie, tog glo en julle verbly met ân onuitspreeklike en glorieryke blydskap,
9 en die einddoel van julle Geloof, die Verlossing van julle siele, verkry.
10 Aangaande hierdie Verlossing het die Profete wat geprofeteer het oor die Barmhartigheid wat vir julle bestem is, ondersoek en nagevors,
11 en hulle het nagespeur op watter of hoedanige tyd die Gees van die Gesalfde wat in hulle was, gewys het, toe Hy vooruit getuig het van die lyde wat oor die Gesalfde sou kom en die Glansrykheid daarna.
12 Aan hulle is geopenbaar dat hulle nie vir hulleself nie, maar vir ons dié dinge bedien het wat julle nou aangekondig is deur dié wat die goeie nuus aan julle verkondig het deur die Gees van Apartheid wat van die Hemele gestuur is - dinge waarin die Boodskappers begerig is om in te sien.
Apartheid ân voorvereiste om deur die Gees gebore te word.
13 DAAROM, omgord die lendene van julle verstand, wees nugter en hoop volkome op die Barmhartigheid wat julle deel word by die openbaring van JaHWĂšshua die Gesalfde.
14 Soos gehoorsame kinders moet julle nie jul lewe inrig volgens die begeerlikhede wat tevore in julle onwetendheid bestaan het nie.
15 Maar soos Hy wat julle geroep het, apart is, moet julle jul ook in jul hele lewenswandel apart word,
16 omdat daar geskrywe is: Wees apart, want Ek is apart. [LevĂtikus11:44]
17 En as julle HOM as VADER aanroep wat sonder aanneming van die persoon oordeel volgens elkeen se werk, wandel dan in Vrees gedurende die tyd van julle vreemdelingskap;
18 omdat julle weet dat julle nie deur verganklike dinge, silwer of goud, losgekoop is uit julle ydele lewenswandel wat deur die vaders oorgelewer is nie,
19 maar deur die kosbare Bloed van die Gesalfde, soos die van ân Rasegte Lam,
20 wat wel vooruit geken is voor die grondlegging van die wĂȘreld, maar in hierdie laaste tye geopenbaar is om julle ontwil, [Opregte 23:70]
21 julle wat deur Hom glo in die Elohim wat Hom uit die dode opgewek en Hom Majesteit gegee het, sodat julle Geloof en hoop op Elohim kan wees.
22 As julle in gehoorsaamheid aan die Waarheid julle siele deur die Gees tot ongeveinsde broederliefde gewas het, moet julle mekaar vurig liefhĂȘ uit ân skoon hart;
23 want julle is van Bo gebore, nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike, deur die lewende Woord van Elohim wat tot in ewigheid bly.
24 Want alle vlees is soos gras, en al die glansrykheid van die adamiet soos ân blom van die gras. Die gras verdor en sy blom val af,
25 maar die Woord van JaHWeH bly tot in ewigheid. En dit is die Goeie Nuus wat aan julle verkondig is.
ân Volk van Apartheid verkry die beloftes aan die eindtyd.
1Â LĂ dan af alle besoedeling en alle bedrog en geveinsdheid en afguns en alle haatspraak;
2 en verlang sterk soos pasgebore kindertjies na die onvervalste Melk van die Woord, dat julle deur haar kan opgroei,
3 as julle ten minste gesmaak het dat ons Meester vol Medelye is.
4 Kom na Haar toe, die Lewende Steen wat deur die adamiete wel verwerp is, maar by Elohim uitverkore en kosbaar is; [Psalm 118:22]
5 en laat julle ook soos lewende stene opbou, tot ân geestelike Huis, ân priesterdom van Apartheid, om geestelike aanbiedinge te bring wat aan Elohim welgevallig is deur JaHWĂšshua die Gesalfde.
6 Daarom staan dit ook in die Skrif: Kyk, EK lĂȘ in Sion ân Grondsteen, [ân beproefde Klip,] ân kosbare Hoek[steen wat ân vaste fondament is,] hy wat vertrou, sal nie haastig wees nie. [JeshaJaH 28:16]
 7 Vir julle dan wat glo, is Sy kosbaar; maar vir die ongelowiges geld die Woord: Die Klip wat die bouers verwerp het, Sy het ân Hoeksteen geword; [Psalm 118:22] en: ân Klip van aanstoot en ân Rots van struikeling â [JeshaJaH 8:14]
8 vir dié wat hulle teen Hom stamp, omdat hulle aan die Woord ongehoorsaam is, waarvoor hulle ook bestem is. [JeshaJaH 8:14]
9 Maar julle is ân uitverkore saadlyn, ân koninklike priesterdom, ân apartgestelde nasie. ân Volk as eiendom verkry, om te verkondig die voortreflikheid van Hom wat julle uit die Duisternis geroep het tot Sy wonderbare Lig, (Exodus 19:6)
10 julle wat vroeër geen volk was nie, maar nou die volk van Elohim is; aan wie toe geen Barmhartigheid bewys is nie, maar nou bewys is. [2 Ezra 1:35, 37; Hoséa 1:6-9]
Doen goed en die dwase sal swyg.
11 GELIEFDES, ek vermaan julle as bywoners en vreemdelinge om julle te onthou van vleeslike begeertes wat stryd voer teen die siel;
12 en hou julle lewenswandel onder die nasies suiwer, sodat as hulle julle laster as misdadigers, hulle op grond van die suiwere werke wat hulle aanskou, die Elohim kan vereer in die dag van besoeking.
13 Wees dan onderdanig aan elke adamitiese skeppingsorde ter wille van die Meester - of dit die koning is as opperbevel,
14 of die goewerneurs as sy gesante, om wel misdadigers te straf, maar die wat goed doen, te prys.
15 Want so is dit die wil van Elohim dat julle deur goed te doen die onkunde van die dwase adamiete tot swye sal bring,
16 as vrye adamiete en nie asof julle die vryheid het as ân dekmantel vir die besoedeling nie, maar as diensknegte van Elohim.
17 Julle moet almal eer, die broederskap liefhĂȘ, Elohim vrees, die Koning eer.
Hoe jy moet dien om Barmhartigheid te ontvang.18 DIENSKNEGTE, wees julle meesters onderdanig met alle vrees, nie alleen aan die wat suiwer en vriendelik is nie, maar ook aan die wat verdraaid is.
19 Want dit is Barmhartigheid as iemand se siel voor Elohim leed verdra deur onregverdig te ly.
20 Want watter roem is daar as julle verdra wanneer julle oortredinge doen en geslaan word? Maar as julle verdra wanneer julle goed doen en ly - dit is Barmhartigheid by Elohim.
21 Want hiertoe is julle geroep, omdat die Gesalfde ook vir julle gely het en julle ân voorbeeld nagelaat het, sodat julle Sy voetstappe kan navolg;
22 Hy wat geen oortredinge gedoen het nie, en in Wie se Mond geen bedrog gevind is nie;
23 wat, toe Hy uitgeskel is, nie terug uitgeskel het nie; toe Hy gely het, nie gedreig het nie, maar dit oorgegee het aan HOM wat regverdig oordeel;
24 wat self ons oortredinge in Sy Liggaam op die folterpaal gedra het, sodat ons die oortredinge kan afsterwe en vir die Geregtigheid lewe; deur Wie se wonde julle genees is. [JeshaJaH 52:14; 53:12]
25 Want julle was soos dwalende skape, maar nou het julle teruggekeer na die Herder en Opsiener van julle siele.
Onderlinge verhoudings tussen mans en vrouens.
1Â NET so moet julle, vroue, aan jul eie mans onderdanig wees, sodat, as sommige aan die Woord ongehoorsaam is, hulle ook deur die wandel van die vroue sonder woorde gewin kan word
2 as hulle jul suiwer wandel in die Vrees aanskou het.
3 Julle versiering moet nie uiterlik wees nie: haarvlegtery en omhang van goud en aantrek van klere nie,
4 maar die verborge adamiet van die hart in die onverganklike versiering van ân sagmoedige en stille gees, wat baie kosbaar is voor Elohim.
5 Want so het vroeër ook die aparte vroue wat op Elohim gehoop het, hulleself versier, en hulle was aan hul eie mans onderdanig,
6 soos Sarah gehoorsaam was aan Abraham en hom meester genoem het; wie se kinders julle is as julle goed doen en geen enkele verskrikking vrees nie.
7 Net so moet julle, manne, verstandig met hulle saamlewe en aan die vroulike geslag, as die swakkere, eer bewys, omdat julle ook mede-erfgename van die Barmhartigheid van die lewe is - sodat julle gebede nie verhinder mag word nie.
Weerhou jou van losbandigheid.
8 EN eindelik, wees almal eensgesind, medelyend, vol broederliefde en ontferming, vriendelik.
9 Vergeld geen besoedeling met besoedeling of skeldwoorde met skeldwoorde nie, maar seën inteendeel, omdat julle weet dat julle hiertoe geroep is, sodat julle seën kan beërwe.
10 Want wie die lewe wil liefhĂȘ en goeie dae wil sien, moet sy tong bewaar vir wat verkeerd is, en sy lippe dat hulle geen bedrog spreek nie.
11 Hy moet afwyk van wat verdraaid is, en doen wat suiwer is; hy moet Vrede soek en Hom najaag.
12 Want die OĂ« van JaHWĂšshua is op die regverdiges en Sy Ore tot hulle gebed, maar die Aangesig van JaHWĂšshua is teen die verdraaides.
13 En wie is dit wat julle verdruk as julle navolgers is van die suiwere?
14 Maar as julle ook moet ly ter wille van die Geregtigheid, geseënd is julle. En vrees hulle glad nie, en wees nie ontsteld nie.
15 Maar stel JaHWeH Elohim apart in julle harte en wees altyd bereid om verantwoording te doen aan elkeen wat van julle rekenskap eis omtrent die hoop wat in julle is, met sagmoedigheid en vrees;
16 met behoud van ân gesuiwerde siel, sodat in die saak waarin hulle van julle kwaad spreek soos van misdadigers, hĂșlle beskaam mag word wat julle suiwer lewenswandel in die Gesalfde, belaster.
17 Want dit is beter, as die wil van die Elohim dit eis, dat julle ly wanneer julle suiwer is, as wanneer julle besoedel is.
18 Want die Gesalfde het ook eenmaal vir die oortredinge gely, Hy, die Regverdige vir die onregverdiges, om ons tot die Elohim te bring - Hy wat wel gedood is na die vlees, maar lewend gemaak is deur die Gees;
19 in wie Hy ook heengegaan en afgekondig het vir die geeste in die gevangenis, [2 Nikodemus 5:1]
20 wat eertyds ongehoorsaam was toe die lankmoedigheid van Elohim eenmaal gewag het in die dae van Noag, onderwyl die Ark gereed gemaak is, waarin weinig, dit is agt, siele deur water heen gered is;
21 waarvan die teĂ«beeld, die wassing/doop, ons nou ook red, nie as ân aflegging van die vuilheid van die vlees nie, maar as ân bede tot die Elohim om ân gesuiwerde siel - deur die opstanding van JaHWĂšshua die Gesalfde
22 wat heengegaan het na die Hemele en aan die regterkant van die Elohim is, terwyl Boodskappers en Magte en Kragte aan Hom onderwerp is.
1Â OMDAT die Gesalfde dan vir ons na die vlees gely het, moet julle jul ook wapen met dieselfde gedagte, dat wie na die vlees gely het, opgehou het met die oortredinge,
2 om die orige tyd in die vlees nie meer volgens die begeerlikhede van die mense te leef nie, maar volgens die wil van Elohim.
3 Want dit is genoeg dat ons die afgelope lewenstyd die wil van die heidene volbring het deur te wandel in verbastering, begeerlikheid, dronkenskap, brasserye, drinkpartye en ongeoorloofde idool-verering.
4 Daarom vind hulle dit vreemd as julle nie saam loop in dieselfde uitgieting van losbandigheid nie, en hulle laster.
5 Hulle sal rekenskap gee aan Hom wat gereed staan om die lewende en die dode te oordeel.
6 Want daarom is ook aan die dode die goeie nuus verkondig, sodat hulle wel geoordeel kan word na die persoon in die vlees, maar lewe na Elohim in die gees.
7 En die einde van alle dinge is naby; wees dan ingetoë en nugter, om te kan bid.
8 Maar bo alles moet julle mekaar vurig liefhĂȘ, want die liefde sal ân menigte oortredinge bedek.
9 Wees gasvry jeens mekaar sonder om te murmureer.
10 Namate elkeen ân Gawe van Barmhartigheid ontvang het, moet julle mekaar daarmee dien soos suiwer bedienaars van die veelvuldige Barmhartigheid van Elohim.
11 As iemand spreek, laat dit wees soos Woorde van Elohim; as iemand dien, laat dit wees soos deur die Krag wat Elohim verleen, sodat Elohim in alles vereer kan word deur JaHWĂšshua die Gesalfde, aan wie die Majesteit en Krag toekom tot in alle ewigheid. Amein.
12 Geliefdes, verbaas julle nie oor die vuurgloed van vervolging onder julle wat tot julle beproewing dien, asof iets vreemds oor julle kom nie;
13 maar namate julle deel het aan die lyde van die Gesalfde, moet julle bly wees, sodat julle ook by die openbaring van Sy Glansrykheid met Blydskap kan jubel.
14 As julle beledig word oor die Naam van die Gesalfde, is julle geseënd, omdat die Gees van Glansrykheid en van Elohim op julle rus. Wat hulle betref, word Hy wel gelaster; maar wat julle betref, word Hy verhoog.
15 Want niemand van julle moet ly as moordenaar of dief of besoedelde of as een wat hom met die sake van ân ander bemoei nie.
16 Maar wanneer iemand as ân gelowige ly, moet hy hom nie skaam nie, maar Elohim verhoog in hierdie opsig.
17 Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die Huis van die Elohim. En as dit eers by ons begin, wat sal die einde wees van die wat aan die goeie tyding van Elohim ongehoorsaam is?
18 En as die regverdige nouliks gered word, waar sal die verbasterdes en die oortreders verskyn?
19 So laat dan ook die wat volgens die wil van Elohim ly, hulle siele aan HOM as die getroue SKEPPER toevertrou met goeie dade.
JaHWeH haat hoogmoed.
1Â EK vermaan die oudstes onder julle, ek wat ân mede-oudste en getuie van die lyde van die Gesalfde is, wat ook ân deelgenoot is van my Meester wat geopenbaar sal word:
2 Hou as herders toesig oor die kudde van die Elohim wat onder julle is, nie uit dwang nie, maar gewilliglik; nie om vuil gewin nie, maar met bereidwilligheid;
3 ook nie as vorste oor die Erfdeel nie, maar as voorbeelde vir die kudde.
4 En wanneer die Opperherder verskyn, sal julle die onverwelklike Kroon van Glansrykheid ontvang.
5 Net so moet julle, jongeres, aan die oueres onderdanig wees; en wees almal met ootmoed bekleed in onderdanigheid aan mekaar, want Elohim weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee HY Barmhartigheid.
6 Verneder julle dan onder die Kragtige Hand van El, sodat Sy julle kan verhoog op die regte tyd.
7 Werp al julle bekommernis op Haar, want Sy [die Hand] sorg vir julle.
8 Wees nugter en waaksaam, want julle teĂ«stander, die Satan, loop rond soos ân brullende leeu en soek wie hy kan verslind.
9 Hom moet julle teĂ«staan, standvastig in die Geloof, omdat julle weet dat dieselfde lyding opgelĂȘ word aan julle broederskap wat in die wĂȘreld is.
Wense en groete.
10 EN mag my Elohey van alle Barmhartigheid self, wat ons geroep het tot Sy ewige Glansrykheid in die Gesalfde JaHWĂšshua, nadat ons ân kort tyd gely het, julle volmaak, bevestig, versterk en grondves!
11 Aan Hom die Glansrykheid en die Krag tot in alle ewigheid! Amein.
12 Deur SilvĂĄnus, die getroue broeder, soos ek meen, het ek kortliks aan julle geskrywe om julle te vermaan en om te betuig dat dit die ware Barmhartigheid van Elohim is waarin julle staan.
13 Die mede-uitverkorene in Babel en Markus, my seun, groet julle.
14 Groet mekaar met ân kus van liefde. Vrede vir julle almal wat in die Gesalfde JaHWĂšshua is! Amein
Opskrif en seënwense aan mede-JisraEliete.
1Â SIMEON Petrus, ân dienskneg en Apostel van JaHWĂšshua die Gesalfde, aan die wat net so ân kosbare Geloof as ons verkry het deur die Geregtigheid van onse Elohey en Verlosser, JaHWĂšshua die Gesalfde:
2 Mag Barmhartigheid en Vrede vir julle vermeerder word deur die Kennis van Elohim en JaHWĂšshua, onse Meester!
Waak teen kunstig verdigte fabels.
3 IMMERS, SY Krag van BO het ons alles geskenk wat tot die lewe en eerbaarheid dien, deur die Kennis van Hom wat ons geroep het deur Sy Majesteit en Deug,
4 waardeur Hy ons die grootste en kosbare Beloftes geskenk het, sodat julle deur Hulle saamgevoeg kan word vanuit die Elohim, nadat julle die verdorwenheid ontvlug het wat deur begeerlikheid in die wĂȘreld is.
5 En juis daarom ook moet julle met aanwending van alle ywer by julle Geloof voeg die Deug, en by die Deug die Kennis,
6 en by die kennis die selfbeheersing, en by die selfbeheersing die lydsaamheid, en by die lydsaamheid die eerbaarheid,
7 en by die eerbaarheid die broederliefde, en by die broederliefde die liefdadigheid.
8 Want as hierdie dinge by julle aanwesig is en toeneem, dan laat Sy julle nie ledig of onvrugbaar tot die Kennis van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde nie;
9 want hy by wie hierdie dinge nie aanwesig is nie, is blind en kortsigtig, en het die wassing/doop van sy vorige oortredinge vergeet.
10 Daarom, broers, moet julle jul des te meer beywer om julle roeping en verkiesing vas te maak; want as julle dit doen, sal julle nooit struikel nie.
11 Want so sal ryklik aan julle verleen word die ingang in die ewige Koninkryk van onse Meester en Verlosser, JaHWĂšshua die Gesalfde.
12 Daarom sal ek nie nalaat om julle altyd hieraan te herinner nie, alhoewel julle [Haar] ken en vasstaan in die Waarheid wat by julle is.
13 En ek beskou dit regverdig, so lank as ek in hierdie tentwoning is, om julle deur herinnering op te wek,
14 omdat ek weet dat die aflegging van my tentwoning op hande is, soos onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde dit ook aan my bekend gemaak het.
15 En ek sal my beywer, dat julle ook gedurig nĂĄ my heengaan hierdie dinge in gedagtenis kan hou.
16 Want ons het nie kunstig verdigte fabels nagevolg toe ons julle die Krag en koms van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde bekend gemaak het nie, maar ons was ooggetuies van Sy Majesteit;
17 want Hy het van die Elohim die VADER Eer en Majesteit ontvang toe hierdie Stem uit die luisterryke Glansrykheid tot Hom gekom het: DIT IS MY GELIEFDE SEUN IN WIE EK âN WELBEHAE HET.
18 En hierdie Stem het ons uit die Hemele hoor kom toe ons saam met Hom op die berg van Apartheid was.
19 En ons het die profetiese Woord wat baie vas is, waarop julle tog moet ag gee soos op ân lamp wat in ân donker plek skyn, totdat die dag aanbreek en die MĂŽrester opgaan in julle harte;
20 terwyl julle veral dit moet weet, dat geen profesie van die Skrif ân saak van eie uitlegging is nie;
21 want geen profesie is ooit deur die wil van ân adamiet voortgebring nie, maar, deur die Gees van die Apartheid gedrywe, het die Apartes van die Elohim gespreek.
Die valse leraars, wat verbastering verkondig.
1Â MAAR daar was ook valse profete onder die volk, net soos daar onder julle valse leraars sal wees wat verderflike ketterye heimlik sal invoer, en ook teen die Meester wat hulle gekoop het, getuig en ân vinnige verderf oor hulleself bring;
2 en baie sal hulle verderflikhede navolg, en om hulle ontwil sal die Weg van die Waarheid gelaster word;
3 en uit hebsug sal hulle met verdigte woorde voordeel uit julle trek. Oor hulle is die oordeel van lankal af nie werkeloos nie, en hulle verderf sluimer nie.
4 Want as Elohim die Boodskappers wat oortree het, nie gespaar het nie, maar hulle in die hel gewerp en aan kettings van Duisternis oorgegee het, om vir die oordeel in bewaring gehou te word;Â [Boekrol van Henog 19:2; 69:28]
5 en die ou wĂȘreld nie gespaar het nie, maar Noag, die prediker van Geregtigheid, met sewe ander bewaar het toe Hy die vloed oor die wĂȘreld van die verbasterdes gebring het;
6 en deur die stede van Sodom en Gomorra tot as te verbrand, hulle tot ondergang veroordeel het en as ân voorbeeld gestel het vir die wat in die toekoms sou wou verbaster;
7 en die regverdige Lot gered het, wat hom baie gekwel het oor die ontugtige lewe van die besoedelde mense;
8 want deur wat hy gesien en gehoor het, het dié regverdige man, wat onder hulle gewoon het, dag vir dag sy regverdige siel gepynig oor hulle wettelose werke -
9 Die Hoogste El weet om die toegewydes uit versoeking te verlos en die wetsverbrekers te bewaar vir die dag van oordeel om gestraf te word;
10 en veral die wat die vlees in vuile begeerlikheid agternaloop en die koningskap verag. Vermetel en aanmatigend, skroom hulle nie om die koningskinders te belaster nie,
11 terwyl die Boodskappers, hoewel groter in sterkte en Krag, geen lasterlike oordeel teen hulle by JaHWeH voortbring nie.
12 Maar hulle, hierdie brute gediertes vanuit die natuur, gebore om gevang en vernietig te word, uiter besoedelde en lasterlike spraak teen dit wat hulle nie ken nie en sal totaal vernietig word in hul eie korrupsie.
13 en sal die loon van die Ongeregtigheid ontvang. Hulle ag dit weelderig om oordag oproer te maak; hulle is gebrekkig en walglik, swelgend in hul valsheid as hulle met julle saamsmul;
14 met oĂ« vol verbastering, wat nie ophou om te oortree nie; hulle verlei onvaste siele, hulle het ân hart geoefen in hebsug, hulle is kinders van die vervloeking.
15 Hulle het die regte pad verlaat en verdwaal, en die weg gevolg van BĂleam, die seun van Beor, wat die loon van Ongeregtigheid liefgehad het,
16 maar die bestraffing van sy eie oortreding ontvang het: die stom lasdier het met die stem van ân adamiet gepraat en die waansinnigheid van die waarsĂȘer verhinder.
17 Hulle is waterlose fonteine, miswolke voortgedrywe deur ân stormwind, vir wie die donkerheid van die Duisternis vir ewig bewaar word.
18 Want deur trotse woorde vol onsin uit te spreek, verlok hulle deur begeerlikhede van die vlees en ontugtigheid, dié wat waarlik die mense ontvlug het wat in dwaling wandel.
19 Hulle belowe liberalisme aan hulle, terwyl hulle self slawe van korrupsie is; want waardeur ân mens minderwaardig word, daarvan het hy ook ân slaaf geword.
20 Want as hulle, nadat hulle deur die Kennis van die Meester en Verlosser, JaHWĂšshua die Gesalfde, die besmettinge van die wĂȘreld ontvlug het, hulle tog weer deur hierdie dinge laat verstrik en oorwin word, dan het vir hulle die laaste erger geword as die eerste.
21 Want dit sou vir hulle beter gewees het, as hulle die Weg van Geregtigheid nie geken het nie, as dat hulle, nadat hulle Haar leer ken het, hulle hul gedistansieer het van die Gebod van Apartheid wat aan hulle oorgelewer is.
22 Maar oor hulle het gekom wat die ware spreekwoord sĂȘ: Die hond het omgedraai na sy eie uitbraaksel, en die gewaste sog om in die modder te rol. [Spreuke 26:11; JeshaJaH 28:8]
Die wederkoms van JaHWĂšshua na JisraEl.
1Â DIT is reeds die tweede brief, geliefdes, wat ek aan julle skrywe. In albei wil ek deur herinnering julle suiwere gesindheid opwek,
2 sodat julle die woorde kan onthou wat deur die Profete van Apartheid tevore gespreek is, en die gebod van ons, Apostels van die Meester en Verlosser.
3 Dit moet julle veral weet, dat daar aan die einde van die dae spotters sal kom wat volgens hulle eie begeerlikhede wandel
4 en sĂȘ: Waar is die belofte van Sy wederkoms? Want vandat die vaders ontslaap het, bly alles soos dit was van die begin van die skepping af. (Exodus 32:1)
5 Want moedswillig vergeet hulle dat daar van lankal af Hemele was en ân Aarde wat uit water en deur water ontstaan het deur die Woord van Elohim,
6 waardeur die toenmalige wĂȘreld met water oorstroom is en vergaan het.
7 Maar die teenswoordige Hemele en die Aarde is deur dieselfde Woord as ân skat weggelĂȘ en word vir die vuur bewaar teen die dag van die oordeel en die verderf van die verbasterde adamiete.
8 Maar laat hierdie een ding julle nie ontgaan nie, geliefdes, dat een dag by JaHWeH soos duisend jaar is en duisend jaar soos een dag.
9 JaHWeH vertraag nie die belofte soos sommige dit vertraging ag nie, maar HY is lankmoedig oor ons en wil nie hĂȘ dat sommige moet vergaan nie, maar dat almal tot bekering moet kom.
10 Maar die Dag van JaHWeH sal kom soos ân dief in die nag, waarin die Hemele met gedruis sal verbygaan en die elemente sal brand en vergaan, en die Aarde en die werke wat daarop is, sal verbrand. [Boekrol van Henog 91:16; Openbaring 21:1]
11 Terwyl al hierdie dinge dan vergaan, hoedanig moet julle nie wees deur in Apartheid en eerbaarheid te wandel nie? -
12 julle wat die koms van die Dag van JaHWeH verwag en verhaas, waardeur die Hemele deur vuur sal vergaan en die elemente sal brand en versmelt.
13 Maar ons verwag volgens Sy belofte nuwe Hemele en ân nuwe Aarde waarin Geregtigheid woon. [Boekrol van Henog 91:16; Openbaring 21:1]
14 Daarom, geliefdes, terwyl julle hierdie dinge verwag, beywer julle dat julle rassuiwer en onberispelik voor Hom bevind mag word in Vrede.
Petrus waarsku teen die valse Apostels en lĂȘ klem op die toename in Kennis van JaHWĂšshua.
15 EN ag die Lankmoedigheid van onse Meester as Verlossing, soos ons geliefde broeder Paulus ook met die wysheid wat aan hom gegee is, aan julle geskryf het, [Jakobus 3:13-18]
16 net soos in al die briewe. Hy spreek daarin oor hierdie dinge, waarvan sommige swaar is om te verstaan, wat die ongeleerde en onvaste mense verdraai, net soos die ander Skrifte, tot hul eie verderf.
17 Noudat julle dit dan vooruit weet, geliefdes, moet julle op jul hoede wees dat julle nie miskien meegesleep word deur die dwaling van besoedelde mense en wegval uit jul eie vastigheid nie.
18 Maar julle moet toeneem in die Barmhartigheid en Kennis van onse Meester en Verlosser, JaHWĂšshua die Gesalfde. Aan Hom kom die Majesteit toe, nou en in ewigheid. Amein.
JaHWĂšshua die Gesalfde net vir JisraEl.
1 WAT van die begin af was, wat ons gehoor het, wat ons met ons oë gesien het, wat ons aanskou het en ons hande getas het aangaande die Woord van die Lewe -
2 en die Lewe is geopenbaar, en ons het Hom gesien, en ons getuig en verkondig aan julle die Ewige Lewe wat by die VADER was en aan ons geopenbaar is -
3 wat ons gesien en gehoor het, verkondig ons aan julle, sodat julle ook deel met ons kan hĂȘ; en ons deel is met die VADER en met SY Seun, JaHWĂšshua, die Gesalfde.
4 En ons skrywe hierdie dinge aan julle, sodat julle blydskap volkome kan wees.
Elohim is Lig. Hy wat in die Lig nie wandel nie, het geen deel met Hom nie.
5 EN dit is die verkondiging wat ons van Hom gehoor het en aan julle verkondig: Elohim is Lig, en geen Duisternis is in HOM nie.
6 As ons sĂȘ dat ons met HOM deel het en in die Duisternis wandel, dan lieg ons en doen nie die Waarheid nie.
7 Maar as ons in die Lig wandel soos Hy in die Lig is, dan het ons deel met mekaar; en die bloed van JaHWĂšshua die Gesalfde, SY Seun, was ons skoon van alle oortredinge van die Wet.
As ons sĂȘ dat ons nie onder die Wet is nie, maak ons JaHWĂšshua tot leuenaar.
8 AS ons sĂȘ dat ons geen oortredinge het nie, mislei ons onsself en die Waarheid is nie in ons nie.
9 As ons ons oortredinge bely, Hy is getrou en regverdig om ons die oortredinge te vergewe en ons van alle Ongeregtigheid skoon te was.
10 As ons sĂȘ dat ons nie oortree nie, dan maak ons HOM tot ân leuenaar en is SY Woord nie in ons nie.
1Â MY kinders, ek skryf hierdie dinge aan julle, dat julle nie moet oortree nie; en as iemand oortree het, ons het ân Voorspraak by die VADER, JaHWĂšshua die Gesalfde, die Regverdige.
2 En Hy is ân versoening vir ons oortredinge, en nie alleen vir ons sân nie, maar ook vir diĂ© van die hele wĂȘreld.
âBroers, dit is geen nuwe Gebod wat ek aan julle skryf nie, maar ân ou Gebod wat julle van die begin af gehad hetâ
3 EN hieraan weet ons dat ons Hom ken: as ons Sy Gebooie onderhou.
4 Hy wat sĂȘ: Ek ken Hom - en Sy Gebooie nie onderhou nie - is ân leuenaar en in hom is die Waarheid nie.
5 Maar elkeen wat Sy Woord onderhou, in hom het die volmaakte Liefde van Elohim waarlik vervolmaak. Hieraan weet ons dat ons in Hom is.
6 Hy wat sĂȘ dat hy in Hom bly, behoort self ook so te wandel soos Hy gewandel het.
7 Broers, sy is geen nuwe Gebod wat ek aan julle skryf nie, maar ân ou Gebod wat julle van die begin af gehad het. Die ou Gebod is die Woord wat julle van die begin af gehoor het.
8 En tog skryf ek aan julle ân nuwe Gebod wat Waarheid is in Hom en in julle, want die Duisternis gaan verby en die ware Lig skyn alreeds.
9 Hy wat sĂȘ dat hy in die Lig is en sy broeder haat, is in die Duisternis tot nou toe.
10 Wie sy broeder liefhet, bly in die Lig, en in hom is geen oorsaak van struikeling nie.
11 Maar hy wat sy broeder haat, is in die Duisternis en wandel in die Duisternis en weet nie waarheen hy gaan nie, omdat die Duisternis sy oë verblind het.
12 Ek skryf aan julle, my kinders, omdat die oortredinge julle vergewe is, om Sy Naam ontwil.
13 Ek skryf aan julle, vaders, omdat julle Hom ken wat van die begin af is. Ek skryf aan julle, jongmanne, omdat julle die besoedeling oorwin het. Ek skryf aan julle, kinders, omdat julle die VADER ken.
14 Ek het aan julle geskrywe, vaders, omdat julle Hom ken wat van die begin af is. Ek het aan julle geskrywe, jongmanne, omdat julle sterk is en die Woord van Elohim in julle bly en julle die besoedeling oorwin het.
15 Moenie die wĂȘreld liefhĂȘ of die dinge wat in die wĂȘreld is nie. As iemand die wĂȘreld liefhet, dan is die Liefde van die VADER nie in hom nie.
16 Want alles wat in die wĂȘreld is - die begeerlikheid van die vlees en die begeerlikheid van die oĂ« en die grootsheid van die lewe - is nie uit die VADER nie, maar is uit die wĂȘreld.
17 En die wĂȘreld gaan verby en haar begeerlikheid, maar hy wat die wil van die Elohim doen, bly vir ewig.
âElkeen wat teen die Seun getuig, het ook nie die VADER nie.â
18 KINDERS, dit is die laaste uur; en soos julle gehoor het dat die vals gesalfde kom, bestaan daar ook nou baie vals gesalfdes, waaruit ons weet dat dit die laaste uur is.
19 Hulle het van ons uitgegaan, maar hulle was nie van ons nie; want as hulle van ons was, sou hulle by ons gebly het; maar dit moes aan die lig kom dat hulle nie almal van ons is nie.
20 En julle het die Salwing van die Aparte Een en sal alles weet.
21 Ek het nie aan julle geskrywe omdat julle die Waarheid nie ken nie, maar omdat julle Haar ken en omdat geen leuen uit die Waarheid is nie.
22 Wie is die leuenaar, behalwe hy wat ontken dat JaHWĂšshua die Gesalfde is? Hy is ân valse gesalfde wat teen die VADER en die Seun getuig.
23 Elkeen wat teen die Seun getuig, het ook nie die VADER nie.
24 Wat julle dan van die begin af gehoor het, laat Sy in julle bly. As in julle bly wat julle van die begin af gehoor het, dan sal julle ook in die Seun en in die VADER bly.
25 En Hy is die Belofte wat HY ons beloof het, naamlik die Ewige Lewe.
26 Dit het ek aan julle geskrywe met betrekking tot die wat julle mislei.
27 En die Salwing wat julle van Hom ontvang het, bly in julle, en julle het nie nodig dat iemand julle leer nie; maar soos dieselfde Salwing julle aangaande alles leer, so is Sy ook die Waarheid en geen leuen nie; en soos Sy julle geleer het, so moet julle in Hom bly.
28 En nou, my kinders, bly in Hom, sodat ons vrymoedigheid kan hĂȘ wanneer Hy verskyn en nie beskaamd van Hom weggaan by Sy wederkoms nie.
29 As julle weet dat Hy regverdig is, dan weet julle dat elkeen wat die Geregtigheid doen, uit Hom gebore is.
Die JisraEliete, die kinders van JaHWeH.
1Â KYK wat ân groot Liefde die VADER aan ons bewys het, dat ons seuns van Elohim genoem kan word! Om hierdie rede ken die wĂȘreld ons nie, omdat sy Hom nie geken het nie.
2 Geliefdes, nou is ons seuns van Elohim, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat ons, as Hy verskyn, aan Hom gelyk sal wees, omdat ons Hom sal sien soos Hy is.
3 En elkeen wat hierdie hoop op Hom het, moet homself was/doop soos Hy gewas/gedoop is.
4 Elkeen wat die oortredinge doen, doen ook die ongeregtigheid, want die oortredinge is ongeregtigheid.
5 En julle weet dat Hy verskyn het om ons oortredinge weg te neem, en geen oortredinge is in Hom nie.
6 Elkeen wat in Hom bly, oortree nie. Elkeen wat oortree, het Hom nie gesien en Hom nie geken nie.
7 My kinders, laat niemand julle mislei nie: wie die Geregtigheid doen is regverdig soos Hy regverdig is.
8 Hy wat die oortredinge doen, is uit die Satan, want die Satan oortree van die begin af. Vir hierdie doel het die Seun van die Elohim verskyn, om die werke van die Satan te verbreek.
9 Elkeen wat uit Elohim gebore is, doen geen oortredinge nie, omdat SY saad in hom bly; en hy kan nie oortree nie, want hy is uit Elohim gebore.
10 Hierin is die kinders van die Elohim en die kinders van die Satan openbaar: elkeen wat die Geregtigheid nie doen nie, is nie uit Elohim nie, en hy ook wat sy broeder nie liefhet nie.
11 Want dit is die boodskap wat julle van die begin af gehoor het, dat ons mekaar moet liefhĂȘ;
12 nie soos Kain wat van die Besoedelde Een was en sy broer doodgeslaan het nie. En waarom het hy hom doodgeslaan? Omdat sy werke besoedel was en dié van sy broer regverdig.
13 Verwonder julle nie, my broers, as die wĂȘreld julle haat nie.
14 Ons weet dat ons oorgegaan het uit die Dood in die lewe, omdat ons die broers liefhet. Hy wat sy broeder nie liefhet nie, bly in die Dood.
15 Elkeen wat sy broeder haat, is ân moordenaar; en julle weet dat geen moordenaar die Ewige Lewe as iets blywends in hom het nie.
16 Hieraan het ons die Liefde leer ken, dat Hy Sy Siel vir ons afgelĂȘ het; en ons behoort ons siel vir die broers af te lĂȘ.
17 Maar wie die goed van die wĂȘreld het en sy broeder sien gebrek ly en sy hart vir hom toesluit, hoe bly die Liefde van Elohim in hom?
18 My kinders, laat ons nie liefhĂȘ met woorde of met die tong nie, maar met die daad en in Waarheid.
19 En hieraan weet ons dat ons uit die Waarheid is; en ons sal ons harte voor HOM gerusstel,
20 want as ons hart ons veroordeel, Elohim is meer as ons hart, en HY weet alles.
21 Geliefdes, as ons hart ons nie veroordeel nie, dan het ons vrymoedigheid teenoor Elohim;
22 en wat ons ook al bid, ontvang ons van HOM, omdat ons SY Gebooie onderhou en doen wat welgevallig is voor HOM.
23 En dit is SY Gebod, dat ons in die Naam van SY Seun, JaHWĂšshua die Gesalfde, moet glo en mekaar liefhĂȘ soos Hy ons ân Gebod gegee het.
Die Gees van Waarheid teenoor die gees van dwaling
24 En hy wat Sy Gebooie onderhou, bly in Hom, en Hy in hom. En hieraan weet ons dat Hy in ons bly: aan die Gees wat Hy ons gegee het.
1Â GELIEFDES, glo nie elke gees nie, maar stel die geeste op die proef of hulle uit Elohim is, want baie valse profete het in die wĂȘreld uitgegaan.
2 Hieraan ken julle die Gees van die Elohim: elke gees wat bely dat JaHWĂšshua die Gesalfde in die Vlees gekom het, is uit Elohim;
3 en elke gees wat nie bely dat JaHWĂšshua die Gesalfde in die Vlees gekom het nie, is nie uit Elohim nie; en sy is die gees van die vals gesalfde waarvan julle gehoor het dat sy kom, en sy is nou al in die wĂȘreld.
4 Julle is uit Elohim, my kinders, en het hulle oorwin, omdat Sy wat in julle is, groter is as sy wat in die wĂȘreld is.
5 Hulle is uit die wĂȘreld; daarom praat hulle uit die wĂȘreld, en die wĂȘreld luister na hulle.
6 Ons is uit Elohim; hy wat Elohim ken, luister na ons; hy wat nie uit Elohim is nie, luister nie na ons nie. Hieruit ken ons die Gees van Waarheid en die gees van die dwaling.
JaHWeH is Liefde. Om JaHWeH lief te hĂȘ en die broers lief te hĂȘ.
7 GELIEFDES, laat ons mekaar liefhĂȘ; want die Liefde is uit Elohim, en elkeen wat liefhet, is uit Elohim gebore en ken Elohim.
8 Hy wat nie liefhet nie, het Elohim nie geken nie, want Elohim is Liefde.
9 Hierin is die Liefde tot ons geopenbaar, dat Elohim SY eniggebore Seun in die wĂȘreld gestuur het, sodat ons deur Hom kan lewe.
10 Hierin is die Liefde: nie dat ons Elohim liefgehad het nie, maar dat HY ons liefgehad het en SY Seun gestuur het as ân versoening vir ons oortredinge.
11 Geliefdes, as die Elohim ons so liefgehad het, behoort ons ook mekaar lief te hĂȘ.
12 Niemand het JaHWeH ooit aanskou nie. As ons mekaar liefhet, bly Elohim in ons en het Sy Liefde ons vervolmaak.
13 Hieraan weet ons dat ons in Hom bly en Hy in ons, dat Hy ons van Sy Gees gegee het.
14 En ons het aanskou en ons getuig dat die VADER die Seun as Verlosser van die wĂȘreld gestuur het.
15 Elkeen wat bely dat JaHWĂšshua die Seun van Elohim is - Elohim bly in hom, en hy in Elohim.
16 En ons het die Liefde wat Elohim tot ons het, leer ken en geglo. Elohim is Liefde; en hy wat in die Liefde bly, bly in Elohim, en Elohim in hom.
17 Hierin het die Liefde ons vervolmaak, dat ons moed kan hĂȘ vir die oordeelsdag; want soos HY is, is ons ook in hierdie wĂȘreld.
18 Daar is geen vrees in die Liefde nie; maar die volmaakte Liefde dryf die vrees buite, want die vrees sluit straf in, en hy wat vrees, is nie vervolmaak deur die Liefde nie.
19 Ons het Hom lief, omdat Hy ons eerste liefgehad het. [Openbaring 1:5]
20 As iemand sĂȘ: Ek het Elohim lief - en sy broeder haat, is hy ân leuenaar; want wie sy broeder wat hy gesien het, nie liefhet nie, hoe kan hy Elohim liefhĂȘ wat hy nie gesien het nie?
21 En hierdie Gebod het ons van Hom dat hy wat Elohim liefhet, ook sy broeder moet liefhĂȘ.
Sy Gebooie is NIE swaar NIE.
1Â ELKEEN wat glo dat JaHWĂšshua die Gesalfde is, is uit Elohim gebore; en elkeen wat die VADER liefhet, het ook die een lief wat uit HOM gebore is.
2 Hieraan weet ons dat ons die kinders van Elohim liefhet: wanneer ons Elohim liefhet en SY Gebooie onderhou.
3 Want sy is die Liefde tot Elohim as ons SY Gebooie onderhou; en SY Gebooie is nie swaar nie.
4 Want alles wat uit Elohim gebore is, oorwin die wĂȘreld; en Sy is die Oorwinning wat die wĂȘreld oorwin het, naamlik ons Geloof.
5 Wie anders is dit wat die wĂȘreld oorwin as hy wat glo dat JaHWĂšshua die Seun van die Elohim is?
6 Dit is Hy wat deur Water en Bloed gekom het, JaHWÚshua die Gesalfde; nie deur die Water alleen nie, maar deur die Water en die Bloed; en Sy is die Gees wat getuig, want dié Gees is die Waarheid.
7 Want daar is drie wat getuig (Die uitgelate gedeelte kom nie in die oudste manuskripte voor nie naamlik: Codex Siniaticus, Vaticanus, Alexandrinus)
8 die Gees en die Water en die Bloed, en die drie is eenstemmig.
9 As ons die getuienis van die mense aanneem - die Getuienis van Elohim is groter, omdat Sy die Getuienis is van Elohim wat HY aangaande SY Seun getuig het.
10 Wie in die Seun van die Elohim glo, het dié Getuienis in homself. Hy wat die Elohim nie glo nie, het HOM tot leuenaar gemaak, omdat hy die Getuienis nie geglo het wat Elohim aangaande SY Seun getuig het nie.
11 En Sy is die Getuienis: dat Elohim ons die Ewige Lewe gegee het, en dié Lewe is in SY Seun.
12 Hy wat die Seun het, het dié Lewe; wie die Seun van die Elohim nie het nie, het nie dié Lewe nie.
13 Dit het ek geskrywe aan julle wat glo in die Naam van die Seun van Elohim, sodat julle kan weet dat julle die Ewige Lewe het en kan glo in die Naam van die Seun van die Elohim.
14 En dit is die vrymoedigheid wat ons teenoor HOM het, dat HY ons verhoor as ons iets vra volgens SY wil.
15 En as ons weet dat HY ons verhoor, dan weet ons dat, wat ons ook al vra, ons die bedes verkry wat ons van HOM gevra het.
16 As iemand sy broeder ân oortreding sien doen wat nie tot die dood is nie, moet hy bid, en Hy sal hom die lewe gee - vir die wat nie ân oortreding tot die dood doen nie. Daar is ân oortreding tot die dood; daarvoor sĂȘ ek nie dat hy moet bid nie.
17 Alle Ongeregtigheid is oortredinge, en daar is ân oortreding wat nie tot die dood is nie.
18 Ons weet dat elkeen wat uit Elohim gebore is, nie oortree nie; maar hy wat uit Elohim gebore is, bewaar homself, en die besoedeling het geen vat op hom nie.
19 Ons weet dat ons uit Elohim is en die hele wĂȘreld in die mag van die besoedeling lĂȘ.
20 En ons weet dat die Seun van die Elohim gekom het en ons Verstand gegee het om die Ware te ken; en ons is in die Waarheid, in SY Seun, JaHWĂšshua die Gesalfde. Hy is die Ware Elohey en die Ewige Lewe.
21 My kinders, bewaar julleself van die idole. Amein.
Opskrif en seënwense aan JisraEl.
1Â DIE oudste aan die Uitverkore Vrou en aan Haar kinders - wat ek in Waarheid liefhet, en nie ek alleen nie, maar ook almal wat die Waarheid leer ken het;
2 ter wille van die Waarheid wat in ons bly en by ons vir ewig sal wees -
3 Guns, Barmhartigheid, Vrede sal met julle wees van die Elohim; die VADER en van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde, die Seun van die VADER, in Waarheid en Liefde.
Moenie diegene wat JaHWĂšshua se leer verwerp, eers groet nie.
4 EK was baie bly dat ek van U kinders gevind het wat in die Waarheid wandel, soos ons ân Gebod van die VADER ontvang het.
5 En nou bid ek U, Uitverkore Vrou, nie asof ek U ân nuwe Gebod skryf nie, maar een wat ons van die begin af gehad het: dat ons mekaar moet liefhĂȘ.
6 En Sy is die Liefde, as ons wandel volgens Haar Gebooie. Sy is die Gebod soos julle van die begin af gehoor het dat julle in Haar moet wandel. [Sirah 24:18-20]
7 Want baie verleiers het in die wĂȘreld ingekom: die wat getuig dat JaHWĂšshua die Gesalfde nie in die vlees gekom het nie. Hy is ân verleier en ân vals gesalfde.
8 Wees op julle hoede, dat ons nie verloor wat ons deur arbeid verkry het nie, maar ân volle loon ontvang.
9 Elkeen wat ân oortreder is en nie bly in die Leer van die Gesalfde nie, hy het Elohim nie. Wie in die Leer van die Gesalfde bly, hy het die VADER sowel as die Seun.
10 As iemand na julle kom en hierdie Leer nie bring nie, ontvang hom nie in die huis nie en groet hom nie.
11 Want die een wat hom groet, raak ân deelgenoot van sy besoedelde dade.
12 Alhoewel ek baie het om aan julle te skrywe, wou ek dit nie met papier en ink doen nie, maar ek hoop om na julle te kom en van mond tot mond te spreek, sodat ons blydskap volkome kan wees.
13 Die kinders van U Uitverkore Suster groet u. Amein.
Opskrif en seëngroete. Lof van Gajus.
1Â DIE oudste aan die geliefde Gajus wat ek in Waarheid liefhet.
2 Geliefde, ek wens dat dit met jou in alles goed mag gaan en dat jy gesond is, soos dit met jou siel goed gaan;
3 want ek was baie bly as daar broers kom en van jou waarheid getuig, soos jy in die Waarheid wandel.
4 Ek het geen groter blydskap as dit nie, dat ek hoor dat my kinders in die Waarheid wandel.
5 Geliefde, jy handel getrou in alles wat jy doen vir die broers, en dit vir vreemdelinge
6 wat van jou liefde voor die gemeente getuig het. Jy sal goed doen as jy hulle voorthelp op ân wyse wat waardig is.
7 Want vir Sy Naam het hulle uitgegaan sonder om iets van die nasies te neem.
8 Ons behoort dan sulke adamiete goed te ontvang, sodat ons mede-arbeiders van die Waarheid kan word.
Hy wat goed doen is uit Elohim. Groete.
9 EK het aan die gemeente geskrywe, maar DiĂłtrefes1, wat onder hulle die eerste wil wees, steur hom nie aan ons nie.
10 Daarom, as ek kom, sal ek hom herinner aan die werke wat hy doen deur met besoedelde spraak teen ons uit te vaar; en hiermee nie tevrede nie, ontvang hy nie alleen self die broers nie gasvry nie, maar verhinder ook die wat dit wil doen en werp hulle uit die gemeente.
11 Geliefde, moenie navolg wat verdraaid is nie, maar wat suiwer is. Hy wat suiwer optree, is uit Elohim; maar hy wat besoedel optree, het Elohim nie gesien nie.
12 Van Demétrius is deur almal getuienis gegee en deur die Waarheid self; en ons getuig ook, en julle weet dat ons getuienis Waarheid is.
13 Ek het baie dinge gehad om te skrywe, maar ek wil nie met ink en pen aan jou skryf nie.
14 Maar ek hoop om jou gou te sien, en ons sal van mond tot mond spreek.
15 Vrede vir jou! Die vriende groet jou. Groet die vriende by naam.
1 betekenis: gevoed deur Zeus
Opskrif en seëngroete.
1Â JUDAS, ân dienskneg van JaHWĂšshua die Gesalfde en broer van Jakobus, aan die wat geroep, in JaHWeH die VADER Apartgestel en vir JaHWĂšshua die Gesalfde bewaar is:
2 Mag Barmhartigheid en Vrede en Liefde vir julle vermenigvuldig word!
Teen die besoedeldes en valse leraars wat verbastering verkondig.
3 GELIEFDES, terwyl ek alle ywer aanwend om aan julle oor ons gemeenskaplike Verlossing te skrywe, het ek die noodsaaklikheid gevoel om julle deur my skrywe te vermaan om kragtig te stry vir die Geloof wat eenmaal aan die Apartes oorgelewer is.
4 Want sekere mense het ingesluip wat lank tevore al opgeskryf is vir hierdie oordeel, verbasterdes wat die Barmhartigheid van onse Elohey verander in ontugtigheid, en teen die enigste Vors, El, onse Meester JaHWÚshua die Gesalfde getuig. [Psalm 18:23; Boekrol van Henog 16:3]
5 Maar ek wil julle daaraan herinner, al weet julle dit nou eenmaal, dat JaHWeH, nadat Hy die volk uit die Aarde van Egipte gered het, daarna die wat nie wou glo nie, omgebring het.
6 En die Boodskappers wat hul eie beginsel nie bewaar het nie, maar hul eie woning verlaat het, het Hy vir die oordeel van die groot dag met ewige boeie onder die Duisternis bewaar; (Genésis6:1,6) Boekrol van Henog 14:5; 86:3; Openbaring van Henog 11:34
7 soos Sodom en Gomorra en die stede rondom hulle, wat op dieselfde manier as hierdie [Boodskappers] gehoereer en agter vreemde vlees aangeloop het, as ân voorbeeld gestel is, terwyl hulle die straf van die ewige vuur ondergaan.
8 Hierdie [smerige] dromers verkleur die vlees, en verag en laster die Koningskap van die adamietiese Skeppingswesens.
9 Maar toe MikaEl, die Hoofboodskapper, met die Satan in woordestryd was oor die liggaam van MoshĂš, het hy geen oordeel van lastering durf uitspreek nie, maar het gesĂȘ: JaHWeH bestraf jou!
10 Maar hierdie [smerige dromers] belaster alles wat hulle nie ken nie; maar alles wat in hulle natuur is, wat soos die natuur van die wilde wesens is, daardeur word hulle besmet.
11 Wee hulle, want hulle het die weg van Kain bewandel en oortree deurdat hulle hulleself in die verleiding van BĂleam [verbastering] gestort het, en sal vernietig word in die verset van Korag.
12 Hulle is vleesbesoedeldes van julle seksuele feeste, wat vreesloos saam fees hou en hulleself voer, waterlose wolke deur winde rondgedrywe, bome in die na-somer, wat sonder vrugte is, twee maal gestorwe, ontworteld;
13 hartstogtelik aangedryf deur hul eie skandelike en bruisende begeertes, dwaalsterre vir wie die donkerheid van die Duisternis vir ewig bewaar word.
14 En Henog, die sewende van Adam af, het ook teen hulle geprofeteer en gesĂȘ: Kyk, JaHWeH het gekom met Sy tienduisende Apartes, [Henog 1:9, DeuteronĂłmium 33:2,3]
15 om gerig te hou oor almal en al die verbasterdes onder hulle te straf oor al hulle basterdade wat hulle in hul verbastering gepleeg het, en oor al die harde woorde wat die verbasterde oortreders teen Hom gespreek het.
16 Hulle is murmureerders wat oor hul lot kla, en volgens hulle wellus wandel; en hulle mond spreek onbeskaamde woorde, terwyl hulle mense vlei ter wille van [hul eie] voordeel.
Vermaning en danksegging.
17 MAAR julle, geliefdes, moet die woorde onthou wat tevore gespreek is deur die Apostels van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde,
18 dat hulle vir julle gesĂȘ het: In die laaste tyd sal daar koggelaars wees wat volgens hul eie verbasteringswellus sal wandel.
19 Dit is hulle wat skeuring maak, wellustige mense wat die Gees nie het nie.
20 Maar julle, geliefdes, moet julleself opbou in jul Geloof van Apartheid en in die Gees van die Apartheid bid
21 en julleself in die Liefde van Elohim bewaar, terwyl julle die Barmhartigheid van onse Meester JaHWĂšshua die Gesalfde tot die Ewige Lewe verwag.
22 En aan sommige wat twyfel, moet julle barmhartigheid bewys;
23 maar ander moet julle met Vrees red deur hulle uit die vuur te ruk; en ook moet julle die kleed van gekleurde vlees haat.
24 Aan Hom nou wat magtig is om julle van struikeling te bewaar en julle as rasegtes voor Sy Majesteit te stel met gejuig,
25 aan die alleenwyse Elohim, ons Verlosser, kom toe Glansrykheid en Majesteit, Krag en Mag, nou en tot in alle ewigheid! Amein.
Die Openbaring van Petrus
1 BAIE van hulle sal valse profete wees en sal allerlei verderflike weë en insettinge leer.
2 Hulle sal egter kinders van die verderf word.
3 En dan sal JaHWeH kom tot my getroues wat honger en dors en verdrukking ly en in hierdie lewe hul siele op die proef stel, en die kinders van Ongeregtigheid sal Hy oordeel.
4 En die Meester het voortgegaan en gesĂȘ: Kom, laat ons op die berg gaan bid.
5 En toe ons, die twaalf studente, met Hom gaan, vra ons Hom dat Hy ons een van ons regverdige broers moet toon wat uit hierdie wĂȘreld heengegaan het, sodat ons kan sien hoe hulle in gedaante nou daar uitsien en moed kan skep en ook hulle wat na ons luister, kan bemoedig.
6 En terwyl ons dit vra, verskyn daar ineens twee manne wat voor die Meester staan en wat ons nie in staat was om aan te kyk nie.
7 Want van hul aangesig het daar ân straling soos van die son uitgegaan, en hul gewaad was skitterend, die gelyke waarvan ân adamitiese oog nog nooit aanskou het nie, want geen mond is in staat om te beskrywe en geen hart om te bedink die Glansrykheid waarmee hulle beklee was en die skoonheid van hul aangesig nie.
8 Toe ons hulle sien, het ons verbaas gestaan, want hul liggame was witter as enige sneeu en rooier as enige roos.
9 En die rooi by hulle was vermeng met die wit, ek kan eenvoudig nie hul skoonheid beskrywe nie.
10 Want hul hare was vol krulle en aanvallig en het sierlik om hul gesig en skouers gehang soos ân krans uit nardusbloeisels en allerlei blomme gevleg, of soos ân reĂ«nboog in die lug. Sodanig was hul lieflike voorkoms.
11 Toe ons so hul skoonheid aanskou, was ons met verbasing vervul, want hulle het plotseling verskyn.
12 En ek het my Meester genader en gesĂȘ: Wie is dit?
13 Hy antwoord my: Dit is julle regverdige broers, van wie julle begeer het om te aanskou hoe hulle daar uitsien.
14 Toe sĂȘ ek vir Hom: En waar bevind al die regverdiges hulle? En hoe lyk die wĂȘreld waarin hulle leef wat so ân Glansrykheid besit?
15 En my Meester het my ân baie groot ruimte buitekant hierdie wĂȘreld getoon, gebaai in skittering van lig, en die lug van haar deur sonnestrale verlig, en die grond self oortrek van onverwelklike blomme, vervul met geurige speserye en met lieflik bloeiende en onverganklike plante wat geurige vrugte dra.
16 En hulle het in so ân volle bloei gestaan dat die geure daarvan selfs daarvandaan tot by ons oorgedra is.
17 En die bewoners van daardie plek was met die gewaad van Boodskappers van die Lig beklee, en hul gewaad was net [so mooi] soos hul adamah [die Adamiet se Aarde].
18 En Boodskappers het daar tussen hulle beweeg.
19 En die Glansrykheid van hulle wat daar gewoon het, was by almal eenders, en op daardie plek het hulle met een stem JaHWeH hulle Elohey geloof en gejubel.
20 Toe sĂȘ JaHWeH vir my: Sy is die Plek van julle voorvaders, die regverdige adamiete.
21 Ek sien toe ook ân ander plek, reg teenoor die eerste, duister en vuil. Sy was die Plek van straf. En die wat daar gestraf is en die Boodskappers wat hulle gestraf het, het ân donker gewaad gedra, in ooreenstemming met die lug van die plek.
22 En daar was sommige wat aan hul tonge gehang het. Dit was hulle wat dieWeg van Geregtigheid bespot het. En onder hulle was vuur aangelĂȘ wat gebrand en hulle gepynig het.
23 En daar was ân groot meer, gevul met vlammende slyk. En in haar het sekere adamiete verkeer wat hul rug op die Geregtigheid gedraai het, en pynigende Boodskappers was oor hulle gestel.
24 En daar was ook ander, vroue, aan hul hare opgehang bo die opborrelende slyk. Dit was hulle wat hulself vir hoerery versier het. En die manne wat hulself met hulle verenig het in die besoedeling van vermenging, was aan hul voete opgehang met hul hoofde bedek in die slyk, en hulle het gesĂȘ: Ons het nie geglo dat ons na hierdie plek sou kom nie!
25 Ook die moordenaars en hul medepligtiges het ek gesien, gewerp in ân kloof vol giftige, kruipende dinge, en deur hierdie gediertes gekwel, het hulle hulle daar in pyn rondgewring. En hulle was oortrek van wurms, soos donker wolke. En die siele van die wat vermoor is, het daarby gestaan en die foltering van die moordenaars aanskou en gesĂȘ: O Elohim, regverdig is U oordeel!
26 Naby hierdie plek het ek ân ander nou kloof gesien waarin die ontlasting en die stink afval van die wat gestraf is, afgevloei en as ât ware ân meer gevorm het. En daar het vroue tot by hul nekke in die pappery gesit, en teenoor hulle het baie ontydig gebore kinders gesit en ween. En van hulle het vuurstrale uitgegaan wat die vroue in die oĂ« getref het. Want dit was hulle wat verbaster het en vrugafdrywing gepleeg het. [Wysheid van Salomo 4:6]
27 En ander manne en vroue was tot aan die middel van hul liggaam aan die brand, en was op ân duistere plek neergewerp en deur geeste van besoedeling gegesel terwyl hulle aan hul ingewande deur nimmer rustende wurms gevreet is. Dit was hulle wat die regverdiges vervolg en verraai het. [Boekrol van Henog 22:12; Openbaring 6:9]
28 En naby hulle was daar weer vroue en manne wat hul lippe gebyt en in pyn verkeer het, en teen wie se oë gloeiend hete ysters gedruk is. Dit is hulle wat gelaster en kwaadgespreek het van die Weg van Geregtigheid.
29 En teenoor hulle was daar weer vroue en manne wat hul tonge gekou en vlammende vuur in hul mond gehad het. Dit was die valse getuies.
30 En op ân ander plek was gruisklippe, skerper as swaarde of enige rooiwarm braaispit, en manne en vroue in vuil vodde geklee, het in pyn daarop rondgerol. Dit was hulle wat ryk was en op hul rykdomme vertrou het en hulle nie oor wese en weduwees ontferm het nie, maar die Gebooie van Elohim verontagsaam het.
31 En in ân ander groot meer, met etter en bloed en opkokende slyk gevul, het manne en vroue kniediep gestaan. Dit was hulle wat geld uitgeleen en woekerrente op rente gevorder het.
32 Ander manne en vroue is van ân hoĂ« krans afgegooi en as hulle onder kom, is hulle weer deur die pynigers wat oor hulle gestel was, aangedryf om die rots na bo uit te klim en dan weer na onder afgegooi, en so het hulle geen rus gehad van hierdie strafpyniging nie. Dit was hulle wat hul liggame besoedel het deur hulle as vroue aan mekaar oor te gee, en die vroue wat met hulle was, dit was hulle wat met mekaar saam gelĂȘ het soos man en vrou.
33 En naas daardie krans was daar ân plek vol van ân groot vuur, en daar het manne gestaan wat met hul eie hande vir hulle idoolafbeeldings gemaak het in plaas van om Elohim te vereer, en naas hulle ander manne en vroue wat stawe van vuur gehad en mekaar daarmee geslaan het en nooit opgehou het met hierdie manier van pyniging nie...
34 En daar was nog ander naby hulle, manne en vroue, wat gebrand en rondgerol het en soos op ân pan gerooster is. Dit was hulle wat die Weg van Elohim verlaat het. Dit is hulle wat die Gebooie van Elohim verlaat het en leringe van duiwels nagevolg het.
1Â DIE openbaring van JaHWĂšshua die Gesalfde wat die Elohim Hom gegee het om aan Sy diensknegte te toon wat gou moet gebeur, en wat Hy deur die sending van Sy Boodskapper aan Sy dienskneg JeHĂŽWganan te kenne gegee het,
2 wat getuig het van die Woord van die Elohim en die Getuienis van JaHWĂšshua die Gesalfde - alles wat Hy gesien het.
3 Geseënd is hy wat die woorde van die profesie lees, en die wat dit hoor en onderhou wat in haar geskrywe is, want die tyd is naby.
4 JeHÎWganan aan die sewe gemeentes in Asië: Barmhartigheid vir julle en Vrede van Hom wat is en wat was en wat kom, en van die sewe Geeste wat voor Sy Troon is,
5 en van JaHWĂšshua die Gesalfde, die getroue Getuie, die Eersgeborene uit die dode en die Koning oor die konings van die Aarde! Aan Hom wat ons liefgehad het en ons van ons oortredinge gewas het in Sy bloed
6 en ons gemaak het konings en priesters vir Elohim en Sy VADER, aan Hom die Majesteit en die Krag tot in alle ewigheid! Amein. [Wysheid van Salomo 6:20]
7 Kyk, Hy kom met die Wolkkolom, en elke oog sal Hom sien, ook hulle wat Hom deursteek het; en al die stamme van die Aarde sal oor Hom rou bedryf; ja, amein!
8 Ek is die Alef [a] en die Taw [T], die begin en die einde, sĂȘ JaHWeH, wat is en wat was en wat kom, die Almagtige. (Exodus 3:14) JeshaJaH 41:4; 44:6]
9 Ek, JeHĂŽWganan, julle broeder en deelgenoot in die verdrukking en in die koninkryk en lydsaamheid van JaHWĂšshua die Gesalfde, was op die eiland wat Patmos genoem word, ter wille van die Woord van die Elohim en om die Getuienis van JaHWĂšshua, die Gesalfde.
10 Ek was in die gees op die dag van die Meester, en ek het agter my ân groot Stem gehoor, soos van ân ramshoring, (Exodus 19:16)
11 wat sĂȘ: Ek is die Alef [a] en die Taw [T], die eerste en die laaste, en skryf wat jy sien in ân boekrol en stuur dit na die sewe gemeentes wat in AsiĂ« is: na Ăfese en Smirna en PĂ©rgamus en ThiatĂre en Sardis en FiladelfĂa en LaodicĂ©a.
12 Toe draai ek my om, om te sien watter Stem met my gespreek het; en toe ek my omgedraai het, sien ek sewe goue kandelaars,
13 en tussen die sewe kandelaars Een soos die Seun van die adam met ân kleed aan wat tot op die voete hang, en gegord om die bors met ân goue gordel. (Exodus 25:34)
14 Sy hoof en hare was wit soos wit wol, soos sneeu, en Sy OĂ« soos ân Vuurvlam,
15 en Sy voete soos glansende koper wat gloei soos in ân oond, en Sy Stem soos die stem van baie Waters.
16 En in Sy Regterhand het Hy sewe Sterre gehou, en ân skerp tweesnydende Swaard het uit Sy Mond uitgegaan, en Sy aangesig was soos die son wat skyn in Sy Krag. [Openbaring 19:15]
17 En toe ek Hom sien, val ek soos ân dooie aan Sy voete; en Hy het Sy Regterhand op my gelĂȘ en vir my gesĂȘ: Moenie vrees nie; Ek is die eerste en die laaste
18 en die lewende; en Ek was dood en kyk, Ek leef tot in alle ewigheid. Amein. En Ek het die sleutels van die Doderyk/Sheol en van die Dood.
19 Skryf die dinge op wat jy gesien het, die wat is, sowel as die wat gaan gebeur;
20 die verborgenheid van die sewe Sterre wat jy in My Regterhand gesien het, en die sewe goue kandelaars: die sewe Sterre is die boodskappers van die sewe gemeentes, en die sewe kandelaars wat jy gesien het, is die sewe gemeentes. (Exodus 25:37) Profeet Miga 5:5]
1Â SKRYF aan die boodskapper van die gemeente in Ăfese: DĂt sĂȘ Hy wat die sewe Sterre in Sy Regterhand hou, wat wandel tussen die sewe goue kandelaars:
2 Ek ken jou werke en jou arbeid en jou lydsaamheid, en dat jy verdraaide mense nie kan verdra nie; en dat jy diĂ© op die proef gestel het wat sĂȘ dat hulle Apostels is en dit nie is nie, en hulle leuenaars bevind het;
3 en dat jy verdra het en lydsaamheid besit, en ter wille van My Naam gearbei en nie moeg geword het nie.
4 Maar Ek het teen jou dat jy jou Eerste Liefde verlaat het.
5 Onthou dan waarvandaan jy uitgeval het, en bekeer jou en doen die eerste werke. Anders kom Ek gou na jou toe en sal jou kandelaar van sy plek verwyder as jy jou nie bekeer nie.
6 Maar dit het jy, dat jy die werke van die NikolaĂŻete haat, wat Ek ook haat.
7 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ. Aan hom wat oorwin, sal Ek gee om te eet van die Boom van die Lewe wat binne-in die Paradys van Elohim is.
8 En skryf aan die boodskapper van die gemeente in Smirna: DĂt sĂȘ die eerste en die laaste, wat dood was en lewend geword het:
9 Ek ken jou werke en verdrukking en armoede - maar jy is ryk - en die laster van die wat sĂȘ dat hulle manne van JeHĂ»Wdah is en dit nie is nie, maar ân vergadering van die Satan.
10 Vrees vir niks wat jy sal ly nie. Kyk, die Satan gaan sommige van julle in die gevangenis werp, sodat julle op die proef gestel kan word; en julle sal tien dae lank verdrukking hĂȘ. Wees getrou tot die dood toe, en Ek sal jou die Kroon van die lewe gee. [Boekrol van die Opregte 12:1; Odes van Salomo 1]
11 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ. Die wat oorwin, sal deur die tweede dood geen skade ly nie.
12 En skryf aan die boodskapper van die gemeente in PĂ©rgamus: DĂt sĂȘ Hy wat die skerp tweesnydende Swaard het:
13 Ek ken jou werke en die plek waar jy woon, waar die troon van die Satan is. En jy hou vas aan My Naam en het nie in die Geloof teen My getuig nie, selfs in die dae waarin Antipas My getroue getuie was, wat gedood is by julle waar die Satan woon.
14 Maar Ek het enkele dinge teen jou: dat jy daar mense het wat vashou aan die leer van BĂleam wat Balak geleer het om ân struikelblok voor die kinders van JisraEl te werp, naamlik om slagdiere vir idole te eet en om te verbaster.
15 So het jy ook mense wat vashou aan die leer van die NikolaĂŻete, wat Ek haat.
16 Bekeer jou; anders kom Ek gou na jou toe en sal teen hulle oorlog voer met die Swaard van My Mond.
17 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ. Aan Hom wat oorwin, sal Ek gee om te eet van die Verborge Manna, en Ek sal Hom gee ân wit keursteen, en op diĂ© steen ân nuwe Naam geskrywe wat niemand ken nie, behalwe Hy wat hom ontvang.
18 En skryf aan die boodskapper van die gemeente in ThiatĂre: Dit sĂȘ die Seun van Elohim wat OĂ« het soos ân Vuurvlam, en Sy voete is soos glansende koper:
19 Ek ken jou werke en liefde en diens en Geloof en jou lydsaamheid en jou werke, en dat die laaste meer is as die eerste.
20 Maar Ek het enkele dinge teen jou, dat jy die vrou IsĂ©bel, wat haarself ân profetes noem, toelaat om te leer en My diensknegte te verlei om te verbaster en slagdiere vir idole te eet. [Miga 6:16]
21 En Ek het haar tyd gegee om haar van haar verbastering te bekeer, en sy het haar nie bekeer nie.
22 Kyk, Ek werp haar neer op ân siekbed, en die wat met haar vermeng het, in ân groot verdrukking, as hulle hul nie van hul werke bekeer nie.
23 En haar kinders sal Ek sekerlik doodmaak, en al die gemeentes sal weet dat dit Ek is wat niere en harte deursoek, en Ek sal aan elkeen van julle gee volgens sy handelinge. [JirmeJaH 17:10, Psalm 17:3]
24 En Ek sĂȘ vir julle en die oorblyfsel wat in ThiatĂre is, almal wat hierdie leer nie het nie, en die wat die dieptes van die Satan, soos hulle hom noem, nie leer ken het nie: Ek sal op julle geen ander las lĂȘ nie.
25 Hou maar net vas wat julle het, totdat Ek kom.
26 En aan Hom wat oorwin en My werke tot die einde toe onderhou, sal Ek mag oor die nasies gee,
27 en Hy sal hulle regeer met ân Septer van Yster; soos erdegoed word hulle verbrysel, net soos Ek ook van My VADER ontvang het.
28 En Ek sal Hom die MĂŽrester gee.
29 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ.
1Â EN skryf aan die boodskapper van die gemeente in Sardis: DĂt sĂȘ Hy wat die sewe Geeste van Elohim en die sewe Sterre het: Ek ken jou werke, dat jy die naam het dat jy leef, en jy is dood.
2 Wees wakker en versterk die wat oorbly, wat op die punt staan om te sterwe, want Ek het jou werke nie volkome voor Elohim gevind nie.
3 Onthou dan hoe jy dit ontvang en gehoor het, en onderhou dit en bekeer jou; as jy dan nie wakker word nie, sal Ek op jou afkom soos ân dief, en jy sal nie weet in watter uur Ek op jou afkom nie.
4 Maar jy het enkele persone ook in Sardis wat hulle klere nie besoedel het nie, en hulle sal saam met My in wit klere wandel, omdat hulle dit waardig is.
5 Wie oorwin, sal beklee word met wit klere, en Ek sal sy naam nooit uitwis uit die Boek van die Lewe nie, en Ek sal vir sy naam getuig voor My VADER en voor SY Boodskappers.
6 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ.
7 En skryf aan die boodskapper van die gemeente in FiladelfĂa: DĂt sĂȘ die Aparte Een, die Ware Een, wat die sleutel van Dawid het, wat oopmaak en niemand sluit nie, en Hy sluit en niemand maak oop nie:Â [JeshaJaH 22:22]
8 Ek ken jou werke. Kyk, Ek het voor jou ân geopende deur gegee, en niemand kan haar sluit nie, want jy het min krag en jy het My Woorde onderhou en nie teen My Naam getuig nie. [JeHĂłWganan 10:7]
9 Kyk, Ek gee jou uit die vergadering van die Satan, van die wat sĂȘ dat hulle manne van JeHĂ»Wdah is en dit nie is nie, maar lieg - Ek sal maak dat hulle kom en voor jou voete neerbuig en erken dat Ek jou liefgehad het. [2 Konings 2:15; Boekrol van die Opregte 51:18; Psalm 129:5]
10 Omdat jy die Woord van My lydsaamheid bewaar het, sal Ek jou ook bewaar in die uur van beproewing wat oor die hele wĂȘreld kom om die bewoners van die Aarde op die proef te stel.
11 Kyk, Ek kom gou! Hou vas wat jy het, sodat niemand jou Kroon kan neem nie. [JeshaJaH 22:23]
12 Wie oorwin, Ek sal hom ân pilaar in die Tempel van My Elohey maak, [een_shemuel 2:8] en hy sal daar nooit weer uitgaan nie; en Ek sal op hom die Naam van My Elohey skrywe en die naam van die Stad van My Elohey, van die nuwe Jerusalem, wat uit die Hemele van My Elohey neerdaal, en My nuwe Naam. [JeshaJaH 61:3]
13 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ.
14 En skryf aan die boodskapper van die gemeente van die Laodicense: DĂt sĂȘ die Amein, die getroue en Ware Getuie, die Begin van die skepping van die Elohim:
15 Ek ken jou werke, dat jy nie koud is en ook nie warm nie. Was jy tog maar koud of warm!
16 Maar nou, omdat jy lou is en nie koud of warm nie, sal Ek jou uit My Mond spuug.
17 Want jy sĂȘ: Ek is ryk en het verryk geword en het aan niks gebrek nie; en jy weet nie dat dit jy is wat ellendig en beklaenswaardig en arm en blind en naak is nie.
18 Ek raai jou aan om van My te koop goud wat deur vuur gelouter is, sodat jy kan ryk word; en wit klere, dat jy jou kan aantrek en die skande van jou naaktheid nie openbaar word nie; en salf om jou oë te salf, sodat jy kan sien. [2 Ezra 2:40]
19 Almal wat Ek liefhet, bestraf en tugtig Ek. Wees dan ywerig en bekeer jou.
20 Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand My Stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek ingaan na hom toe en saam met hom maaltyd hou, en hy met My.
21 Aan Hom wat oorwin, sal Ek gee om saam met My te sit op My Troon, soos Ek ook oorwin het en saam met My VADER op SY Troon gaan sit het. [Boekrol van Henog 69:29
22 Wie ân oor het, laat hom hoor wat die Gees aan die gemeentes sĂȘ.
1Â NĂÂ hierdie dinge het ek gesien - kyk, ân geopende deur in die Hemele, en die eerste Stem wat ek soos ân ramshoring met my hoor spreek het, het gesĂȘ: Kom op hierheen, en Ek sal jou toon wat nĂĄ hierdie dinge moet gebeur.
2 En dadelik was ek in die Gees, en kyk, daar staan ân Troon in die Hemele en Een sit op die Troon.
3 En Hy wat daarop sit, het in Sy voorkoms gelyk soos die Steen jaspis en sardius; en rondom die Troon was ân reĂ«nboog wat in Sy voorkoms gelyk het soos ân smarag.
4 En rondom die Troon was daar vier-en-twintig trone, en op die trone het ek die vier-en-twintig oudstes sien sit, bekleed met wit klere; en hulle het goue krone op hulle hoofde gehad. [Boekrol van Henog 14:20]
5 En daar het weerligte en donderslae en stemme uit die Troon uitgegaan, en sewe vuurfakkels wat die sewe Geeste van die Elohim is, het voor die Troon gebrand;
6 en voor die Troon was daar ân see van glas soos kristal, en in die middel van die Troon en rondom die Troon vier lewende Wesens vol OĂ« van voor en van agter. [Boekol van Henog 40:2; 71:5; JesĂ©giEl 1:5]
7 En die eerste lewende Wese was soos ân leeu, en die tweede lewende Wese was soos ân kalf, en die derde lewende Wese het ân gesig gehad soos ân adamiet, en die vierde lewende Wese was soos ân arend wat vlieg. [JesĂ©giEl 1:10]
8 En die vier lewende Wesens het elkeen vir homself ses Vleuels gehad, en hulle was rondom en van binne vol OĂ«; en hulle het sonder ophou dag en nag gesĂȘ: Apart gestel, Apart gestel, Apart gestel is JaHWeH Elohim, El Almagtige, wat was en wat is en wat kom! [JeshaJaH 6:3, Boekrol van Henog 39:12; Openbaring van Henog 9:6]
9 En elke keer as die lewende Wesens Glans en Eer en danksegging gee aan Hom wat op die Troon sit, wat tot in alle ewigheid lewe, [Boekrol van Henog 39:13]
10 val die vier-en-twintig oudstes neer voor Hom wat op die Troon sit, en aanbid Hom wat tot in alle ewigheid lewe, en werp hulle krone voor die Troon en sĂȘ:
11 U is waardig, o JaHWeH, onse Elohey, om te ontvang die Glansrykheid en die Eer en die Krag, want U het alles geskape en deur U wil bestaan hulle en is hulle geskape.
1 EN ek het in die Regterhand van Hom wat op die Troon sit, ân Boekrol gesien, van binne en van buite beskrywe en met sewe seĂ«ls goed verseĂ«l. [Openbaring van Henog 13:56]
2 En ek het ân sterk Boodskapper gesien wat met ân groot stem uitroep: Wie is waardig om die Boekrol oop te maak en sy seĂ«ls te breek?
3 En niemand in die Hemele of op die Aarde of onder die Aarde kon die Boekrol oopmaak of daarin kyk nie.
4 En ek het baie geween, omdat daar niemand waardig bevind is om die Boekrol oop te maak en te lees of daarin te kyk nie.
5 Toe sĂȘ een van die oudstes vir my: Moenie ween nie; kyk, die Leeu wat uit die stam van JeHĂ»Wdah is, die Wortel van Dawid, het oorwin om die Boekrol oop te maak en sy sewe seĂ«ls te breek. [JeshaJaH 11:10; DaniEl 7:13; 2 Ezra 6:20]
6 En ek het gesien, en kyk, in die middel van die Troon en die vier lewende Wesens en in die midde van die oudstes staan daar ân Lam asof Hy doodgebloei is, met sewe Horings en sewe OĂ«, wat die sewe Geeste van Elohim is wat uitgestuur is oor die hele Aarde. [2 MakkabeĂ«rs 12:22; Psalm 82:1]
7 Hy het gekom en die Boekrol geneem uit die Regterhand van Hom wat op die Troon sit;
8 en toe Hy die Boekrol neem, val die vier lewende Wesens en die vier-en-twintig oudstes voor die Lam neer, elkeen met siters en goue bekers vol reukwerk, wat die gebede van die Apartes is.
9 Toe sing hulle ân nuwe lied en sĂȘ: U is waardig om die Boekrol te neem en sy seĂ«ls oop te maak, want U is doodgebloei en het ons vir Elohim met U bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie, [JeshaJaH 53:7]
10 en het ons konings en priesters vir onse Elohey gemaak, en ons sal as konings op die Aarde heers.
11 Toe sien ek, en ek hoor ân stem van baie Boodskappers rondom die Troon en van die lewende Wesens en die oudstes; en hulle getal was tienduisende van tienduisende en duisende van duisende;Â [Boekrol van Henog 14:22; 40:1]
12 en met ân groot stem het hulle gesĂȘ: Die Lam wat doodgebloei is, is waardig om te ontvang die Krag en Rykdom en Wysheid en Sterkte en Eer en Glansrykheid en Lof. [Boekrol van Henog 63:2]
13 En elke skepsel wat in die Hemele en op die Aarde en onder die Aarde en wat op die see is, en alles wat in hulle is, het ek hoor sĂȘ: Aan Hom wat op die Troon sit, en aan die Lam kom toe die Lof en die Eer en die Glansrykheid en die Krag tot in alle ewigheid!
14 En die vier lewende Wesens het gesĂȘ: Amein! En die vier-en-twintig oudstes het neergeval en Hom aanbid wat lewe tot in alle ewigheid.
1 EN ek het gesien toe die Lam die eerste van die seĂ«ls oopmaak; en ek het een van die vier lewende Wesens hoor sĂȘ, soos die geluid van ân donderslag: Kom kyk!
2 En ek het gesien, en kyk, daar was ân wit perd. En hy wat daarop sit, het ân boog; en aan hom is ân Kroon gegee, en hy het uitgegaan as ân oorwinnaar en om te oorwin. [Odes van Salomo 23:6; ZekarJaH 10:3]
3 En toe Hy die tweede SeĂ«l oopgemaak het, hoor ek die tweede lewende Wese sĂȘ: Kom kyk!
4 En ân ander perd, ân vuurrooie, het uitgekom, en aan hom wat daarop sit, is dit gegee om die vrede van die Aarde af weg te neem en dat hulle mekaar sou doodmaak; en ân groot swaard is aan hom gegee.
5 En toe Hy die derde SeĂ«l oopgemaak het, hoor ek die derde lewende Wese sĂȘ: Kom kyk! En ek het gesien, en kyk, daar was ân swart perd; en hy wat daarop sit, het ân skaal in sy hand.
6 En ek het ân Stem tussen die vier lewende Wesens hoor sĂȘ: ân Rantsoen koring vir ân penning en drie rantsoene gars vir ân penning; en moenie die olie en die wyn beskadig nie.
7 En toe Hy die vierde SeĂ«l oopgemaak het, hoor ek die stem van die vierde lewende Wese sĂȘ: Kom kyk!
8 En ek het gesien, en kyk, daar was ân vaal perd. En hy wat daarop sit, sy naam is die Dood, en die Doderyk/Sheol het hom gevolg. En aan hom is mag gegee oor die vierde deel van die Aarde om dood te maak met swaard en hongersnood, deur die pes en die wilde wesens van die Aarde. [JesĂ©giEl 14:21]
9 En toe Hy die vyfde Seël oopgemaak het, sien ek onder die Altaar die siele van die wat gedood is ter wille van die Woord van die Elohim en die Getuienis wat hulle gehad het. [Psalm 34:2; Boekrol van Henog 22:12; 39:5; 47:2; 2 Ezra 2:47; Openbaring van Petrus 1:27]
10 En hulle het met ân groot stem uitgeroep en gesĂȘ: Hoe lank, o Aparte Een en Ware Vors oordeel en wreek U nie ons bloed op die bewoners van die Aarde nie? (GenĂ©sis4:10) Boekrol van Henog 9:10; 22:7; 47:4; 2Ezra 4:35; 15:8
11 En aan elkeen van hulle is wit klere gegee; en aan hulle is gesĂȘ dat hulle nog ân klein tydjie moes rus totdat ook hulle medediensknegte en hulle broers wat nog gedood sou word soos hulle, voltallig sou wees. [Profeet JĂŽWEl 1:13; 2:17; 2 Ezra 2:45]
12 En ek het gesien toe Hy die sesde SeĂ«l oopgemaak het, en kyk, daar was ân groot aardbewing; en die son het swart geword soos ân harige sak, en die maan het geword soos bloed; [Boekrol van die Opregte 6:11; JesĂ©giEl 38:19]
13 en die Sterre van die Hemele het op die Aarde geval, soos ân Vyeboom wat deur ân groot Gees geskud word, Haar navye laat afval;
14 en die Hemele het weggewyk soos ân Boekrol wat toegerol word, en al die berge en eilande is uit hulle plekke versit;Â [JeshaJaH 24:19]
15 en die konings van die Aarde en die grotes en die rykes en die owerstes oor duisend en die magtiges en al die slawe en al die vrymense het hulle weggesteek in die spelonke en in die rotse van die berge,
16 en vir die berge en die rotse gesĂȘ: Val op ons en verberg ons vir die Aangesig van Hom wat op die Troon sit, en vir die toorn van die Lam;Â [JeshaJaH 2:19-21]
17 want die groot dag van Sy toorn het gekom, en wie kan bestaan?
1Â EN nĂĄ hierdie dinge het ek vier Boodskappers op die vier hoeke van die Aarde sien staan, en hulle het die vier winde van die Aarde vasgehou, sodat geen wind sou waai op die Aarde of op die see of teen enige Boom nie.
2 En ek het ân ander Boodskapper sien opkom van die opgang van die son, met die SeĂ«l van die lewende Elohim; en hy het met ân groot stem geroep na die vier Boodskappers aan wie dit gegee is om die Aarde en die see te beskadig [Boekrol van die Opregte 8:2]
3 en gesĂȘ: Moenie die Aarde of die see of die bome beskadig voordat ons die diensknegte van onse Elohey op hulle voorhoofde verseĂ«l het nie. [JesĂ©giEl 9:3,4]
4 En ek het die getal van die verseëldes gehoor: honderd-vier-en-veertigduisend verseëldes uit al die stamme van die kinders van JisraEl -[JeHÎWshua 4:2; 2 Ezra 2:38, 40; 13:36]
5 uit die stam van JeHûWdah twaalfduisend verseëldes; uit die stam van Ruben twaalfduisend verseëldes; uit die stam van Gad twaalfduisend verseëldes;
6 uit die stam van Aser twaalfduisend verseëldes; uit die stam van Nåftali twaalfduisend verseëldes; uit die stam van Manasse twaalfduisend verseëldes;
7 uit die stam van SĂmeon twaalfduisend verseĂ«ldes; uit die stam van Levi twaalfduisend verseĂ«ldes; uit die stam van Issaskar twaalfduisend verseĂ«ldes;
8 uit die stam van Sébulon twaalfduisend verseëldes; uit die stam van JÎWsef twaalfduisend verseëldes; uit die stam van Benjamin twaalfduisend verseëldes.
9 NĂĄ hierdie dinge het ek gesien, en kyk, daar was ân groot menigte wat niemand kon tel nie, uit al die nasies en die stamme en die volke en die tale; hulle het gestaan voor die Troon en voor die Lam, bekleed met wit klere en met palmtakke in hulle hande;Â 1Â Â [Boekrol van Henog 65:12; 2 Ezra 13:39]
10 en het met ân harde stem geroep en gesĂȘ: Verlossing aan onse Elohey wat op die Troon sit, en aan die Lam!
11 En al die Boodskappers het rondom die Troon en die oudstes en die vier lewende Wesens gestaan, en hulle het voor die Troon op hulle aangesig neergeval en Elohim aanbid
12 en gesĂȘ: Amein! Die lof en die Glansrykheid en die Wysheid en die danksegging en die Eer en die Krag en die Sterkte aan onse Elohey tot in alle ewigheid! Amein. [1 Kronieke 29:11]
13 Toe het een van die oudstes gespreek en vir my gesĂȘ: Hulle wat bekleed is met die wit klere, wie is hulle en waarvandaan het hulle gekom?
14 En ek sĂȘ vir hom: My meester, u weet dit. En hy sĂȘ vir my: Dit is hulle wat uit die groot verdrukking kom, en hulle het hul klere gewas en hul klere wit gemaak in die bloed van die Lam.
15 Daarom is hulle voor die Troon van die Elohim en dien Hom dag en nag in Sy Tempel; en Hy wat op die Troon sit, sal Sy Tent oor hulle oopspan. [JeshaJaH 40:22]
16 Hulle sal nie meer honger en nie meer dors hĂȘ nie, en nooit sal die son of enige hitte op hulle val nie;
17 want die Lam wat in die middel van die Troon is, sal hulle laat wei en hulle na lewende Fonteine van Water lei, en Elohim sal alle trane van hulle oë afvee. [JeshaJaH 25:8]
1 EN toe Hy die sewende SeĂ«l oopgemaak het, kom daar stilte in die Hemele omtrent ân halfuur lank.
2 En ek het die sewe Boodskappers gesien wat voor Elohim staan, en sewe ramshorings is aan hulle gegee.
3 En ân ander Boodskapper het gekom en met ân goue Wierookbak by die Altaar gaan staan, en baie reukwerk is aan hom gegee, om haar met die gebede van al die Apartes op die goue Altaar voor die Troon te lĂȘ;Â [Psalm 141:2; Boekrol Tobias 3:16]
4 en die rook van die reukwerk het met die gebede van die Apartes uit die hand van die Boodskapper opgegaan voor Elohim. (Exodus 30:22-38)
5 En die Boodskapper het die Wierookbak geneem en haar met vuur van die Altaar volgemaak en haar op die Aarde gegooi; en daar het stemme gekom en donderslae en weerligte en aardbewing.
6 En die sewe Boodskappers met die sewe ramshorings het hulle gereedgemaak om te blaas. [2 Ezra 6:23]
7 En die eerste Boodskapper het geblaas, en daar het hael en vuur gekom met bloed gemeng, en dit is op die Aarde gegooi. En ân derde van die bome het verbrand, en al die groen gras het verbrand.
8 En die tweede Boodskapper het geblaas, en iets soos ân groot berg wat brand met vuur, is in die see gegooi. En ân derde van die see het bloed geword,
9 en ân derde van die skepsele in die see [wat] ân siel het, het gesterwe, en ân derde van die skepe het vergaan.
10 En die derde Boodskapper het geblaas, en ân groot Ster wat soos ân fakkel brand, het uit die Hemele geval, en hy het geval op ân derde van die riviere en op die waterfonteine. [Boekrol van Henog 80:6; 2 Ezra 15:39]
11 En die naam van die Ster word genoem Alsem; en ân derde van die waters het als geword, en baie mense het gesterwe van die water, omdat hy dit bitter geword het. [2 Ezra 5:9]
12 En die vierde Boodskapper het geblaas, en ân derde van die son is getref en ân derde van die maan en ân derde van die Sterre, sodat ân derde van hulle donker sou word en die dag vir sy derde deel nie lig sou gee nie, en die nag net so.
13 En ek het gesien en gehoor ân Boodskapper wat in die middel van die Hemele vlieg, wat met ân groot stem sĂȘ: Wee, wee, wee hulle wat op die Aarde woon, vanweĂ« die orige geluide van die ramshoring van die drie Boodskappers wat nog sal blaas!
1 EN toe die vyfde Boodskapper blaas, sien ek ân Ster wat uit die Hemele op die Aarde geval het, en aan hom is die sleutel van die put van die Afgrond gegee. [Openbaring van Henog 13:33; 2 Ezra 15:39]
2 En hy het die put van die Afgrond oopgemaak, en daar het rook opgekom uit die put soos rook van ân groot oond, en die son en die lug is deur die rook van die put verduister.[Openbaring van Henog 22:11]
3 En uit die rook het daar sprinkane uitgekom op die Aarde, en aan hulle is mag gegee soos die skerpioene van die Aarde mag het. [JeshaJaH 13:5]
4 En aan hulle is gesĂȘ dat hulle nie die gras van die Aarde of enige groenigheid of enige Boom moet beskadig nie, maar net alleen die mense wat die SeĂ«l van Elohim nie op hulle voorhoofde het nie. [Openbaring van Henog 11:41; JeshaJaH 40:7; ]
5 En dit is aan hulle gegee, nie om hulle dood te maak nie, maar dat hulle vyf maande lank gepynig sou word; en hulle pyniging was soos die pyniging van ân skerpioen wanneer hy ân adamiet steek.
6 En in dié dae sal die mense die Dood soek en haar vind nie; en hulle sal verlang om te sterwe, en die Dood sal vir hulle wegvlug.
7 En die voorkoms van die sprinkane was soos dié van perde wat vir die oorlog toegerus is, en op hulle koppe was iets soos krone wat net soos goud gelyk het, en hulle gesigte was soos die gesigte van mense.
8 En hulle het hare gehad soos vrouehare, en hulle tande was soos dié van leeus. [Openbaring van Henog 13:34]
9 En hulle het borsharnasse gehad soos van yster, en die gedruis van hulle Vleuels was soos die gedruis van baie strydwaens met perde wat opruk na die oorlog.
10 En hulle het sterte gehad soos dié van skerpioene, en daar was angels in hulle sterte, en hulle mag was om die mense vyf maande lank skade aan te doen.
11 En hulle het as koning oor hulle die boodskapper van die Afgrond; sy naam in Hebreeus is AbĂĄddon, en in Grieks het hy die naam van ApĂłllion. [Psalm 88:11 ; Spreuke 15:11 ; Job 26:6]
12 Die een wee het verbygegaan; hierna kom daar nog twee weë. [2 Ezra 4:3]
13 EN die sesde Boodskapper het geblaas, en ek het ân Stem gehoor uit die vier horings van die goue Altaar wat voor Elohim is,
14 en diĂ© het aan die sesde Boodskapper met die ramshoring gesĂȘ: Maak die vier Boodskappers los wat gebind is by die groot rivier, die Eufraat.
15 Toe is die vier Boodskappers losgemaak wat gereed gehou was vir die uur en dag en maand en jaar, om ân derde van die adamiete dood te maak.
16 En die getal van die leërs van perderuiters was twee maal tienduisend maal tienduisend; en ek het hulle getal gehoor.
17 En sĂł het ek in hierdie gesig die perde gesien en die wat op hulle sit, met vuurrooi en blou en swawelgeel borsharnasse. En die koppe van die perde was soos leeukoppe, en uit hulle bekke het vuur en rook en swawel uitgegaan.
18 Deur hierdie drie plae is ân derde van die adamiete gedood, deur die vuur en deur die rook en deur die swawel wat uit hulle bekke uitgegaan het;
19 want hulle mag is in hulle bek en in hulle sterte; want hulle sterte is soos slange en het koppe, en daarmee rig hulle skade aan.
20 En die oorblyfsel adamiete wat deur hierdie plae nie gedood is nie, het hulle nie bekeer van die werke van hul hande, om die demone te aanbid, of die afbeelding van goud en silwer en koper en klip en hout wat nie kan sien of hoor of loop nie.
21 En hulle het hul nie bekeer van hul moorde en hul dwelmgebruik en hul verbastering en hul diefstalle nie.
1 EN ek het ân ander sterk Boodskapper uit die Hemele sien neerdaal, bekleed met die Wolkkolom, en ân reĂ«nboog was oor Sy hoof, en Sy aangesig was soos die son, en Sy voete soos pilare van vuur;
2 en in Sy Hand het Hy ân geopende Boekie gehad, en Hy het Sy regtervoet op die see gesit en Sy linkervoet op die land;
3 en Hy het met ân groot stem uitgeroep soos ân leeu wat brul, en toe Hy uitgeroep het, het die sewe donderslae hulle stemme laat hoor. [Boekrol van Henog 20:2]
4 En toe die sewe donderslae hulle stemme laat hoor het, wou ek skrywe; maar ek het ân Stem uit die Hemele vir my hoor sĂȘ: VerseĂ«l wat die sewe donderslae gespreek het, en skryf dit nie op nie.
5 En die Boodskapper wat ek op die see en op die land sien staan het, het Sy hand na die Hemele opgehef,
6 en Hy het gesweer by Hom wat tot in alle ewigheid lewe, wat die Hemele geskape het en wat daarin is, en die Aarde en wat daarin is, en die see en wat daarin is dat daar geen tyd meer sal wees nie;
7 maar in die dae van die stem van die sewende Boodskapper, wanneer Hy begin blaas, dan is die verborgenheid van Elohim volbring, soos Hy die goeie nuus verkondig het aan Sy diensknegte, die Profete.
8 En die Stem wat ek uit die Hemele gehoor het, het weer tot my gespreek en gesĂȘ: Gaan, neem die geopende boekie in die hand van die Boodskapper wat op die see en land staan.
9 En ek het na die Boodskapper gegaan en aan hom gesĂȘ: Gee my die boekie. Toe sĂȘ Hy vir my: Neem en eet haar op, en sy sal jou maag bitter maak, maar in jou mond sal sy soet wees soos heuning. [JesĂ©giEl 3:1]
10 Toe neem ek die Boekie uit die hand van die Boodskapper en eet haar op, en in my mond was sy soet soos heuning; maar toe ek haar geëet het, het my maag bitter geword.
11 En Hy het vir my gesĂȘ: Jy moet weer profeteer oor baie volke en nasies en tale en konings.
1 EN ân riet soos ân stok is aan my gegee, en die Boodskapper het gestaan en gesĂȘ: Staan op en meet die Tempel van die Elohim en die Altaar en die wat daarin aanbid. [Psalm 68:29; Boekrol van Henog 61:2; JĂŽWel 2:17]
2 Maar die voorhof buitekant die Tempel moet jy uitlaat en dit nie meet nie, want dit is aan die nasies gegee; en hulle sal die Stad van Apartheid twee-en-veertig maande lank vertrap.
3 En Ek sal aan My twee getuies gee dat hulle, met sakke bekleed, duisend-tweehonderd-en-sestig dae lank sal profeteer.
4 Hulle is die twee Olyfbome en die twee kandelaars wat voor die Meester van die Aarde staan. [Boekrol van Henog 58:4; ZekarJaH 4:2-6, 11-14]
5 En as iemand hulle wil beskadig, gaan daar vuur uit hulle Mond en verslind hulle vyande; en as iemand hulle wil beskadig, moet hy op dieselfde manier gedood word.
6 Hulle het mag om die Hemele te sluit, sodat daar in die dae van hulle profesie geen reën val nie; en hulle het mag oor die waters, om dit in bloed te verander en om die Aarde te tref met allerhande plae so dikwels as hulle wil. [1 Konings 17:1]
7 En wanneer hulle hul Getuienis voleindig het, sal die Dier wat uit die Afgrond opkom, teen hulle oorlog voer en hulle oorwin en hulle doodmaak;
8 en hulle lyke sal lĂȘ op die straat van die groot Stad wat geestelik genoem word Sodom en Egipte, waar ook onse Meester gefolter is.
9 En mense uit die volke en stamme en tale en nasies sal hulle lyke drie en ân halwe dag lank sien en nie toelaat dat hulle lyke in die graf gelĂȘ word nie.
10 Die bewoners van die Aarde sal bly en verheug wees oor hulle en sal vir mekaar geskenke stuur, omdat dié twee Profete die bewoners van die Aarde gepynig het.
11 En nĂĄ die drie en ân halwe dag het ân Gees van Lewe uit die Elohim in hulle ingegaan, en hulle het op hul voete gaan staan, en ân groot Vrees het geval op die wat hulle aanskou het.
12 En hulle het ân groot Stem uit die Hemele vir hulle hoor sĂȘ: Kom op hierheen! En hulle het opgevaar na die Hemele in die Wolkkolom, en hul vyande het hulle aanskou.
13 En in diĂ© uur het daar ân groot aardbewing gekom, en ân tiende van die Stad het geval, en seweduisend adamiete het in die aardbewing omgekom, en die oorblyfsel het bevrees geword en aan die Elohey van die Hemele Majesteit toegebring.
14 Die tweede wee het verbygegaan; kyk, die derde kom gou.
15 EN die sewende Boodskapper het geblaas, en daar was groot stemme in die Hemele wat sĂȘ: Die koninkryke van die wĂȘreld het [die eiendom] van onse Majesteit geword en van die Gesalfde, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid.
16 En die vier-en-twintig oudstes wat voor die Elohim op hulle trone sit, het op hulle aangesig geval en Elohim aanbid
17 en gesĂȘ: Ons dank U, o, JaHWeH, onse Elohey, Almagtige, wat is en wat was en wat kom, dat U U groot mag aangeneem en as Koning geheers het.
18 En die nasies was vertoornd, en U Toorn het gekom en die tyd van die dode om geoordeel te word en om die loon te gee aan U diensknegte, die Profete, en aan die Apartes en aan die wat U Naam vrees, klein en groot, en om die verderwers van die Aarde te verderf.
19 En die Tempel van die Elohim het in die Hemele oopgegaan, en Sy Verbondsark is in Sy Tempel gesien, en daar was weerligte en stemme en donderslae en aardbewing en groot hael.
1 EN ân groot Teken het in die Hemele verskyn: ân Vrou wat met die son bekleed was, en die maan was onder Haar voete, en op Haar hoof ân Kroon van twaalf Sterre; [MattithJaHĂ»W 24:30]
2 en Sy was swanger en het uitgeroep in Haar Weë en barensnood.
3 En ân ander Teken het in die Hemele verskyn, en daar was ân groot vuurrooi Draak met sewe koppe en tien horings, en op sy koppe sewe krone;
4 en sy stert het die derde van die Sterre van die Hemele meegesleep en hulle op die Aarde gegooi. En die Draak het gestaan voor die Vrou wat op die punt was om te baar, sodat hy Haar kind sou verslind sodra Sy gebaar het. [JeshaJaH 21:3]
5 En Sy het ân manlike Kind gebaar, wat al die nasies met ân Septer van Yster sou regeer; en Haar Kind is weggeruk na die Elohim en Sy Troon.
6 En die Vrou het na die wildernis gevlug waar Sy ân plek het wat deur die Elohim gereed gemaak is, dat hulle Haar daar sou onderhou duisend-tweehonderd-en-sestig dae lank. [JeHĂŽWshua 4:17; 2 Konings 8:1; JesĂ©giEl 19:10]
7 En daar het oorlog in die Hemele gekom: MikaEl en sy Boodskappers het oorlog gevoer teen die Draak, en die Draak en sy boodskappers het oorlog gevoer;
8 en hulle kon nie oorwin nie, en hulle plek was in die Hemele nie meer te vinde nie.
9 En die groot Draak is neergewerp, die ou slang/Nagash wat genoem word Duiwel en Satan, wat die hele wĂȘreld verlei, hy is neergewerp op die Aarde, en sy boodskappers is saam met hom neergewerp.
10 Toe hoor ek ân groot Stem in die Hemele sĂȘ: Nou het die Verlossing en die Krag en die Koningskap die eiendom van onse Elohey geword, en die mag van Sy Gesalfde; want die aanklaer van ons broers is neergewerp, hy wat hulle aanklaag voor onse Elohey, dag en nag.
11 En hulle het hom oorwin deur die Bloed van die Lam en deur die woord van hulle Getuienis, en hulle het tot die dood toe hulle siel nie liefgehad nie.
12 Daarom, wees verheug, o Hemele en die wat daarin woon; wee die bewoners van die Aarde en die see, want die Satan het na julle neergedaal met groot woede, omdat hy weet dat hy min tyd het.
13 En toe die Draak sien dat hy neergewerp is op die Aarde, het hy die Vrou vervolg wat die Seuntjie gebaar het;
14 maar die twee Vleuels van die groot Arend is aan die Vrou gegee, sodat Sy na die wildernis, na Haar plek, kon vlieg, waar Sy uit die gesig van die slang/Nagash onderhou word, ân tyd en tye en ân halwe tyd. [Boekrol Job 28:20; DaniEl 7:4]
15 En die slang/Nagash het uit sy bek water soos ân rivier agter die Vrou aan uitgegooi, om Haar te laat wegvoer deur die rivier. [Odes van Salomo 39:1; JeshaJaH 59:19]
16 En die Aarde het die Vrou te hulp gekom, en die Aarde het haar Mond oopgemaak en die rivier opgesluk, wat die Draak uit sy bek uitgegooi het. [2 Konings 8:1 - 6]
17 En die Draak was vertoornd op die Vrou, en hy het weggegaan om oorlog te voer teen die oorblyfsel van Haar saad wat die Gebooie van Elohim onderhou en die Getuienis van JaHWĂšshua die Gesalfde hou.
18 En ek het op die sand van die see gaan staan.
1 EN ek het ân Dier uit die see sien opkom met sewe koppe en tien horings, en op haar horings tien krone en op haar koppe ân naam van laster. [DaniEl 8:3]
2 En die Dier wat ek gesien het, was soos ân luiperd, en haar pote soos die van ân beer, en haar bek soos die bek van ân leeu; en die Draak het haar haar krag gegee en haar troon en groot mag. [DaniEl 7]
3 En ek het een van haar koppe gesien net of sy dodelik gewond was, en haar dodelike wond is genees. En die hele wĂȘreld het verwonderd agter die Dier aan gegaan.
4 En hulle het die Draak vereer wat die Dier mag gegee het, en die Dier vereer en gesĂȘ: Wie is aan die Dier gelyk? Wie kan teen haar oorlog voer?
5 En ân mond is aan haar gegee wat groot woorde en lasterlike dinge spreek, en aan haar is mag gegee om dit twee-en-veertig maande lank te doen.
6 En sy het haar mond oopgemaak om te laster teen die Elohim, om Sy Naam en Sy Tabernakel en die wat in die Hemele woon, as oneervol te laster.
7 Dit is ook aan haar gegee om oorlog te voer teen die Apartes en hulle te oorwin, en aan haar is mag gegee oor elke stam en taal en nasie. [DaniEl 7:21]
8 En al die bewoners van die Aarde sal haar vereer, almal wie se name nie van die grondlegging van die wĂȘreld af in die Boek van die Lewe van die Lam wat doodgebloei is, geskrywe is nie. (Exodus 32:32)
9 As iemand ân oor het, laat hom hoor.
10 Hy wat iemand in gevangeneskap lei, gaan self in gevangenskap; hy wat met die swaard doodmaak, moet self met die swaard doodgemaak word. Hier is die lydsaamheid en die Geloof van die Apartes.
11 En uit die Aarde het ek ân ander Dier sien opkom, en hy het twee horings gehad net soos ân lam en het gepraat soos ân Draak.
12 En hy oefen al die mag van die eerste Dier uit voor sy oë, en hy maak dat die Aarde en die wat op haar woon, die eerste Dier vereer, waarvan die dodelike wond genees is.
13 Hy doen ook groot tekens, sodat hy selfs vuur uit die Hemele laat neerdaal op die Aarde voor die oë van die mense.
14 En hy verlei die bewoners van die Aarde deur die tekens wat hom gegee is om voor die oĂ« van die Dier te doen, deur aan die bewoners van die Aarde te sĂȘ dat hulle ân beeld moet maak vir die Dier wat die swaardwond ontvang en lewendig geword het.
15 En dit is hom gegee om ân gees aan die Dier se beeld te gee, sodat die Dier se beeld ook sal praat en maak dat almal gedood word wat die Dier se beeld nie vereer nie.
16 En hy maak dat aan almal, klein en groot, en die rykes en die armes, en die vrymense en die slawe ân merk op hulle regterhand en op hulle voorhoofde gegee word;
17 sodat niemand kan koop of verkoop nie, behalwe hy wat die merk of die naam van die Dier of die getal van haar naam het.
18 Hier kom die Wysheid te pas. Wie die Verstand het, laat hom die getal van die Dier bereken, want dit is die getal van ân mens; en haar getal is seshonderd-ses-en-sestig.
1 EN ek het gesien, en kyk, die Lam staan op die Berg van Sion, en saam met Hom honderd-vier-en-veertigduisend met Sy Naam en die Naam van Sy VADER op hulle voorhoofde geskrywe. [Odes van Salomo 23:21; 42:20; JeshaJaH 11:12; 2 Ezra 2:38]
2 En ek het ân geluid uit die Hemele gehoor soos die geluid van baie waters en soos die geluid van ân harde donderslag, en ek het die geluid gehoor van siterspelers wat speel op hulle siters. [2 Ezra 6:17]
3 En hulle het ân nuwe lied gesing voor die Troon en voor die vier lewende Wesens en die oudstes; en niemand kon die lied leer nie, behalwe die honderd-vier-en-veertigduisend wat van die Aarde vrygekoop is. [2 Ezra 2:42]
4 Dit is hulle wat hulself met vroue nie besoedel het nie, want hulle is maagdelik skoongewas;Â (Exodus 19:15)Â dit is hulle wat die Lam volg waar Hy ook heengaan; dit is hulle wat gekoop is uit die adamiete as eerstelinge vir Elohim en die Lam.[LevĂtikus 21:14]
5 En in hulle mond is daar geen bedrog gevind nie; want hulle is raseg voor die Troon van Elohim.
6 En ek het ân ander Boodskapper in die middel van die lug sien vlieg met ân ewige goeie tyding en nuus om te verkondig aan die bewoners van die Aarde en aan alle nasies en stamme en tale en volke.
7 En hy het met ân groot stem gesĂȘ: Vrees die Elohim en gee Hom Majesteit, want die uur van Sy oordeel het gekom; en aanbid Hom wat die Hemele en die Aarde en die see en die waterfonteine gemaak het.
8 En ân ander Boodskapper het gevolg en gesĂȘ: Geval, geval het Babel die groot stad, omdat sy al die nasies laat drink het van die wyn van die grimmigheid van haar verbastering.
9 En ân derde Boodskapper het hulle gevolg en met ân groot stem gesĂȘ: As iemand die Dier en haar beeld vereer en ân merk op sy voorhoof of op sy hand ontvang,
10 sal hy self ook drink van die wyn van die Grimmigheid van Elohim wat ongemeng ingeskink is in die Beker van Sy Toorn, en hy sal gepynig word met vuur en swawel voor die Leër van die Apartheid en voor die Lam.
11 En die rook van hulle pyniging gaan op tot in alle ewigheid, en hulle het dag en nag geen rus nie - hulle wat die Dier en haar beeld vereer, en elkeen wat die merk van haar naam ontvang.
12 Hier kom die lydsaamheid van die Apartes te pas; hier is hulle wat die Gebooie van Elohim en die Geloof in JaHWĂšshua onderhou.
13 En ek het ân Stem uit die Hemele aan my hoor sĂȘ: Skryf - geseĂ«nd is van nou af die dode wat in die Meester sterwe. Ja, sĂȘ die Gees, sodat hulle kan rus van hul arbeid, en hulle werke volg met hulle.
14 En ek het gesien, en kyk, daar was ân wit Wolkkolom en een soos ân Seun van die adam wat op die Wolkkolom sit, met ân goue Kroon op Sy hoof en in Sy Hand ân skerp sekel.
15 En ân ander Boodskapper het uit die Tempel gekom en met ân groot stem geroep na Hom wat op die Wolkkolom sit: Slaan U sekel in en maai, want die uur het vir U gekom om te maai, omdat die oes van die Aarde oorryp geword het. [JĂŽWEl 3:13]
16 En Hy wat op die Wolkkolom sit, het Sy sekel oor die Aarde laat gaan, en die Aarde is afgemaai.
17 En ân ander Boodskapper het uitgekom uit die Tempel wat in die Hemele is, en hy het ook ân skerp sekel gehad;
18 en ân ander Boodskapper wat mag oor die vuur gehad het, het uit die Altaar uitgekom en met ân groot stem geroep na hom wat die skerp sekel het, en gesĂȘ: Slaan U skerp sekel in en samel die trosse van die Wingerdstok van die Aarde in, want Haar druiwe het ryp geword.
19 En die Boodskapper het Sy sekel oor die Aarde laat gaan en die Wingerdstok van die Aarde afgeoes en hulle gegooi in die groot parskuip van die Grimmigheid van Elohim.
20 En die parskuip is buitekant die Stad getrap, en bloed het uit die parskuip gekom tot aan die tooms van die perde, tweehonderd myl ver. [Boekrol van Henog 100:3; 2 Ezra 15:35]
1Â EN ek het ân ander Teken in die Hemele gesien, groot en wonderlik: sewe Boodskappers met die sewe laaste plae, want daarmee is die Grimmigheid van Elohim voleindig.
2 En ek het gesien iets soos ân see van glas, gemeng met vuur. En die oorwinnaars oor die Dier en oor haar beeld en oor haar teken, oor die getal van haar naam, het ek by die see van glas sien staan, met siters van El.
3 En hulle het die lied gesing van MoshĂš, die dienskneg van die Elohim, en die lied van die Lam, en gesĂȘ: Groot en wonderlik is U werke, JaHWeH Elohim, El Almagtige; regverdig en waaragtig is U WeĂ«, o Koning van die Apartes! [Boekrol van Henog 39:7]
4 Wie sal U nie vrees nie, O JaHWeH, en U Naam nie vereer nie? Want U alleen is Apart; want al die nasies sal kom en voor U neerval, omdat U regverdige dade openbaar geword het.
5 En nĂĄ hierdie dinge het ek gesien, en kyk, die Tempel van die Tent van die Getuienis in die Hemele is geopen.
6 En die sewe Boodskappers met die sewe plae het uit die Tempel uitgekom, bekleed met skoon, glansende linne, en om die bors omgord met goue gordels.
7 En een van die vier lewende Wesens het aan die sewe Boodskappers sewe goue bekers gegee, vol van die Grimmigheid van Elohim wat leef tot in alle ewigheid.
8 En die Tempel het vol rook geword uit die Glansrykheid van Elohim en Sy Krag, en niemand kon ingaan in die Tempel voordat die sewe plae van die sewe Boodskappers voleindig was nie.
1Â EN ek het ân groot Stem uit die Tempel aan die sewe Boodskappers hoor sĂȘ: Gaan gooi die bekers van die Grimmigheid van die Elohim op die Aarde uit.
2 Toe gaan die eerste een weg en gooi sy beker op die Aarde uit, en vernietigende en besoedelde swere het aan die mense gekom wat die merk van die Dier gehad het en haar beeld vereer het.
3 En die tweede Boodskapper het sy beker op die see uitgegooi, en hy het bloed geword soos van ân dooie, en elke lewende siel in die see het gesterwe.
4 En die derde Boodskapper het sy beker uitgegooi op die riviere en op die waterfonteine, en dit het bloed geword
5 En ek het die Boodskapper van die waters hoor sĂȘ: Regverdig, JaHWeH, is U WAT IS EN WAT WAS, U, die APARTE, omdat U hierdie oordeel uitgevoer het;
6 want hulle het die bloed van die Apartes en Profete vergiet, en U het aan hulle bloed gegee om te drink, want hulle het dit verdien. [JeshaJaH 26:21]
7 En ek het ân ander een uit die Altaar hoor sĂȘ: Ja, JaHWeH Elohim, El Almagtig, waaragtig en regverdig is U oordele.
8 En die vierde Boodskapper het sy beker op die son uitgegooi, en aan hom is dit gegee om die mense met vuur te skroei.
9 En die mense is geskroei met ân groot hitte, en hulle het die Naam van Elohim gelaster wat mag het oor hierdie plae, en hulle het hul nie bekeer om Hom lof te gee nie.
10 En die vyfde Boodskapper het sy beker uitgegooi op die troon van die Dier, en haar koninkryk is verduister, en hulle het hul tonge gekou van pyn;Â (Exodus 10:22)
11 en hulle het die Elohey van die Hemele gelaster oor hulle pyne en oor hulle swere, en het hulle nie bekeer van hul werke nie.
12 En die sesde Boodskapper het sy beker uitgegooi op die groot rivier, die Eufraat, en sy water het opgedroog, sodat die pad van die konings wat van die Ooste af kom, reggemaak kon word.
13 En ek het uit die bek van die Draak en uit die bek van die Dier en uit die mond van die valse profeet drie geeste van besoedeling  soos paddas sien kom. (Exodus 8:2)
14 Want hulle is geeste van demone wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die Aarde en die hele wĂȘreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die Almagtige Elohey.
15 Kyk, Ek kom soos ân dief. GeseĂ«nd is hy wat waak en sy klere bewaar, sodat hy nie miskien naak rondloop en hulle sy skaamte sien nie.
16 En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word Har-Megiddon.
17 En die sewende Boodskapper het sy beker uitgegooi in die lug, en ân groot Stem het uit die Tempel van die Hemele gekom, van die Troon af, wat gesĂȘ het: Dit is verby!
18 En daar het stemme gekom en donderslae en bliksemstrale, en daar het ân groot aardbewing gekom soos daar nog nie gewees het vandat die mense op die Aarde was nie - so ân geweldige groot aardbewing.
19 En die groot stad is in drie dele verdeel, en die stede van die nasies het geval. En die groot Babel is in gedagtenis gebring voor die Elohim, om haar te gee die Beker met die wyn van die Grimmigheid van Sy toorn.
20 En alle eilande het gevlug, en berge is daar nie gevind nie;
21 en groot hael, omtrent ân talent swaar, het uit die Hemele op die mense geval; en die mense het die Elohim gelaster oor die plaag van die hael, omdat Sy plaag ontsettend groot was. (Exodus 9:24)
1Â EN een van die sewe Boodskappers met die sewe bekers het gekom en met my gespreek en vir my gesĂȘ: Kom hierheen, ek sal jou toon die oordeel van die groot hoer wat op die baie waters sit,
2 met wie die konings van die Aarde verbaster het, en die bewoners van die Aarde het dronk geword van die wyn van haar verbastering.
3 En hy het my in die gees weggevoer na ân wildernis, en ek het ân vrou sien sit op ân skarlakenrooi Dier, vol lasterlike name, met sewe koppe en tien horings.
4 En die vrou was bekleed met purper en skarlaken en versierd met goud en kosbare stene en pĂȘrels, en sy het in haar hand ân goue beker gehad, vol van gruwels en die besmetlikheid van haar verbastering;
5 en op haar voorhoof was ân naam geskrywe: GEHEIMSINNIGHEID, DIE GROOT BABEL, DIE MOEDER VAN DIE HOERE EN VAN DIE GRUWELS VAN DIE AARDE.
6 En ek het die vrou gesien, dronk van die bloed van die Apartes en van die bloed van die getuies van JaHWĂšshua, en ek het my uitermate verwonder toe ek haar sien.
7 Toe sĂȘ die Boodskapper vir my: Waarom het jy jou verwonder? Ek sal jou die geheimenisse van die vrou vertel en van die Dier met die sewe koppe en die tien horings, wat haar dra.
8 Die Dier wat jy gesien het, was en is nie en sal uit die Afgrond opkom en na die verderf vaar; en die bewoners van die Aarde wie se name nie van die grondlegging van die wĂȘreld af in die Boekrol van die Lewe geskryf is nie, sal hulle verwonder as hulle die Dier sien wat was en nie is nie, alhoewel sy is.
9 Hier kom die verstand wat Wysheid het, te pas. Die sewe koppe is sewe berge waar die vrou op sit.
10 En hulle is sewe konings: vyf het geval en een is; die ander een het nog nie gekom nie; en wanneer hy kom, moet hy ân kort tydjie bly.
11 En die Dier wat was en nie is nie, is self ook die agtste, en sy behoort by die sewe en gaan na die verderf.
12 En die tien horings wat jy gesien het, is tien konings wat nog geen koningskap ontvang het nie, maar hulle ontvang mag soos konings een uur lank saam met die Dier.
13 Hulle het een gesindheid en sal hulle krag en mag oorgee aan die Dier.
14 Hulle sal teen die Lam oorlog voer, en die Lam sal hulle oorwin - want Hy is die Elohey van die Elohim en die Meester van die meesters - en die wat saam met Hom is, geroepe en uitverkore en getrou. [Deuteronómium 10:17]
15 En hy sĂȘ vir my: Die waters wat jy gesien het, waar die hoer op sit, is volke en menigtes en nasies en tale.
16 En die tien horings wat jy op die Dier gesien het, hulle sal die hoer haat en haar verlate maak en naak, en haar vlees eet en haar met vuur verbrand.
17 Want die Elohim het dit in hulle harte gegee om Sy bedoeling uit te voer en een bedoeling uit te voer, en haar heerskappy aan die Dier te gee totdat die Woord van die Elohim volbring is.
18 En die vrou wat jy gesien het, is die groot stad wat heerskappy voer oor die konings van die Aarde.
1Â EN nĂĄ hierdie dinge het ek ân Boodskapper sien neerdaal uit die Hemele, met groot mag, en die Aarde is verlig deur sy Glansrykheid.
2 En hy het met ân groot stem kragtig uitgeroep en gesĂȘ: Geval, geval het die groot Babel, en sy het geword ân woonplek van demone en ân versamelplek van allerhande geeste van besoedeling en ân versamelplek van allerhande besoedelde en haatlike vlieĂ«nde wesens,
3 omdat al die nasies gedrink het van die wyn van die grimmigheid van haar verbastering, en die konings van die Aarde met haar vermeng het, en die handelaars van die Aarde ryk geword het deur die mag van haar weelderigheid.
4 En ek het ân ander Stem uit die Hemele hoor sĂȘ: Gaan uit haar midde uit, My volk, sodat julle nie deelneem aan haar oortredinge en so van haar plae ontvang nie. [JirmeJaH 51: 7 en 45]
5 Want haar oortredinge reik tot aan die Hemele, en Elohim het haar verkeerde werke onthou.
6 Vergeld haar soos sy ook julle vergeld het, en verdubbel dit vir haar volgens haar werke. Skink vir haar dubbel in die beker waarin sy geskink het.
7 Namate sy haarself verhoog het en weelderig geleef het, na diĂ© mate moet julle haar pyniging en droefheid aandoen. Omdat sy in haar hart sĂȘ: Ek sit as koningin en is geen weduwee nie, en droefheid sal ek nooit sien nie -
8 daarom sal haar plae op een dag kom: dood en droefheid en honger; en met vuur sal sy verbrand word, want sterk is die Elohim, JaHWeH wat haar oordeel.
9 En die konings van die Aarde wat met haar vermeng en weelderig geleef het, sal oor haar ween en oor haar weeklaag wanneer hulle die rook van haar verbranding sien,
10 terwyl hulle ver weg staan uit vrees vir haar pyniging en sĂȘ: Wee, wee jou, o groot stad Babel, o sterk stad, want in een uur het jou oordeel gekom!
11 En die handelaars van die Aarde sal ween en rou bedrywe oor haar, omdat niemand hulle koopware meer koop nie,
12 koopware van goud en silwer en edelgesteente en pĂȘrels en fyn linne en purper en sy en skarlaken; en allerhande geurige hout en allerhande voorwerpe van ivoor en allerhande voorwerpe van die kosbaarste hout en van koper en yster en marmer
13 en kaneel en reukwerk en salf en wierook en wyn en olyfolie en fynmeel en koring en grootvee en skape; en van perde en waens en slawe en die siele van adamiete.[ JeségiEl 27:13]
14 En die vrugte wat jou siel begeer, het van jou gewyk, en al die blinkende en die skitterende dinge het van jou gewyk, en jy sal dit nooit weer kry nie.
15 Die handelaars in hierdie dinge, wat van haar ryk geword het, sal ver weg staan uit vrees vir haar pyniging, terwyl hulle ween en rou bedrywe [JeségiEl 27:29]
16 en sĂȘ: Wee, wee die groot stad wat bekleed was met fyn linne en purper en skarlaken en versierd met goud en edelgesteente en pĂȘrels, omdat in een uur soveel rykdom verwoes is! [Boekrol van Henog 98:3]
17 En elke stuurman en die hele menigte op die skepe, en die matrose en almal wat die see bevaar, het ver weg gaan staan
18 en het uitgeroep toe hulle die rook van haar verbranding sien, en gesĂȘ: Watter stad is soos die groot stad?
19 En hulle het stof op hul hoofde gegooi en onder geween en weeklag uitgeroep en gesĂȘ: Wee, wee die groot stad waarin almal wat skepe op die see het, deur haar kostelike skatte ryk geword het; want sy is in een uur verwoes!
20 Verbly jou oor haar, o Hemele, en o Apostels van Apartheid en Profete, omdat Elohim julle oordeel aan haar voltrek het!
21 En een sterk Boodskapper het ân klip opgetel soos ân groot meulsteen en haar in die see gegooi en gesĂȘ: So, met ân vaart, sal Babel, die groot stad, neergegooi word en nooit meer gevind word nie.
22 En die stem van siterspelers en sangers en fluitspelers en basuinblasers sal nooit meer in jou gehoor word nie, en geen kunstenaar van enige kuns sal ooit weer in jou gevind word nie, en die geluid van die meul sal nooit meer in jou gehoor word nie.
23 En die Lig van ân lamp sal nooit meer in jou skyn nie, en die stem van bruidegom en bruid sal nooit meer in jou gehoor word nie; want jou handelaars was die grotes van die Aarde; want deur jou dwelmverbruik is al die nasies verlei. [JeshaJaH 47:12]
24 En die bloed van Profete en Apartes is in haar gevind, en van almal wat op die Aarde gedood is.
1Â EN na hierdie dinge het ek iets soos ân groot stem van ân groot menigte in die Hemele gehoor wat sĂȘ: HalleluJaHH/Prys-JaHH, die Verlossing en die Majesteit en die Eer en die Krag aan JaHWeH onse Elohey!
2 Want Sy oordele is waar en regverdig; want Hy het die groot hoer geoordeel wat die Aarde met haar verbastering verderf het, en Hy het die bloed van Sy diensknegte op haar gewreek. [2 Ezra 13:11]
3 En vir die tweede maal het hulle gesĂȘ: HalleluJaHH/Prys-JaHH! En haar rook gaan op tot in alle ewigheid.
4 En die vier-en-twintig oudstes en die vier lewende Wesens het neergeval en Elohim aanbid wat op die Troon sit, en gesĂȘ: Amein, HalleluJaHH/Prys-JaHH! [2 Ezra 13:12]
5 En ân Stem het uit die Troon uitgegaan en gesĂȘ: Prys onse Elohey, al Sy diensknegte, en julle wat Hom vrees, klein en groot!
6 En ek het iets gehoor soos die stem van ân groot menigte en soos die geluid van baie waters en soos die geluid van sterk donderslae wat sĂȘ: HalleluJaHH/Prys-JaHH! want onse Elohey JaHWeH El Almagtig, het die Koningskap aanvaar.
7 Laat ons bly wees en ons verheug en aan Hom die Majesteit gee, want die Bruilof van die Lam het gekom en Sy Vrou het Haar gereed gemaak.
8 En aan Haar is gegee om bekleed te wees met gewasde en glansende fyn linne, want die fyn linne is die regverdige dade van die Apartes.
9 Toe sĂȘ hy vir my: Skryf - geseĂ«nd is die wat genooi is na die bruilofsmaal van die Lam. En hy sĂȘ vir my: Dit is die ware Woorde van Elohim.
10 En ek het voor sy voete neergeval om hom te aanbid; maar hy het vir my gesĂȘ: Moenie! Ek is ân mededienskneg van jou en van jou broers wat die Getuienis van JaHWĂšshua het. Aanbid Elohim. Want die Getuienis van JaHWĂšshua is die Gees van die profesie.
11 Toe het ek die Hemele geopend gesien; en daar was ân wit perd, en Hy wat daarop sit, word genoem Getrou en Waaragtig, en Hy oordeel en voer oorlog in Geregtigheid.
12 En Sy OĂ« was soos ân Vuurvlam, en op Sy hoof was baie krone; en Hy het ân Naam wat geskrywe is, wat niemand ken nie, behalwe Hy self.
13 En Hy was bekleed met ân kleed wat in bloed gedoop was, en Sy Naam is: Die Woord van die Elohim.
14 En die leërs in die Hemele het Hom gevolg op wit perde, bekleed met wit en skoongewaste fyn linne.
15 En uit Sy Mond gaan daar ân skerp Swaard om die nasies met haar te slaan; en Hy sal hulle met ân Septer van Yster regeer, en Hy trap die parskuip van die wyn van die Grimmigheid en van die toorn van El, Almagtig. [Psalm 37:15; Boekrol van Henog 62:2; JeshaJaH 13:6; 31:8; 49:2; 66:16; Openbaring 1:16]
16 En Hy dra op Sy kleed en op Sy heup die Naam wat geskrywe is: Die Koning van die konings en die Meester van die meesters. [Deuteronómium 10:17]
17 En ek het een Boodskapper sien staan in die son; en hy het met ân groot stem uitgeroep en vir al die vlieĂ«nde wesens gesĂȘ wat in die middel van die lug vlieg: Kom hierheen en versamel julle tot die maaltyd van die grote Elohim,
18 dat julle kan eet die vlees van konings en die vlees van owerstes oor duisend en die vlees van sterkes en die vlees van perde en van die wat daarop sit, en die vlees van almal, vrymense sowel as slawe, klein sowel as groot.
19 En ek het die Dier en die konings van die Aarde en hulle leërs versameld gesien, om oorlog te voer teen Hom wat op die perd sit, en teen Sy leër.
20 En die Dier is gevange geneem, en saam met haar die valse profeet wat die tekens in haar teenwoordigheid gedoen het, waarmee hy hĂșlle verlei het wat die merk van die Dier ontvang en haar beeld vereer het. Lewend is die twee gewerp in die vuurpoel wat met swawel brand.
21 En die oorblyfsel is gedood met die Swaard wat uit die Mond gaan van Hom wat op die perd sit; en al die vlieënde wesens is versadig van hulle vlees.
1Â EN ek het ân Boodskapper uit die Hemele sien neerdaal, met die sleutel van die Afgrond en ân groot ketting in sy hand.
2 En hy het die Draak gegryp - die ou slang/Nagash wat die duiwel en die Satan is - en hy het hom gebind duisend jaar lank,
3 en hom in die Afgrond gewerp en hom toegesluit en dit bo hom verseĂ«l, sodat hy die nasies nie meer sou verlei totdat die duisend jaar voleindig is nie. Daarna moet hy dan ân kort tydjie ontbind word.
4 En ek het trone gesien, en hulle het daarop gaan sit, en aan hulle is die oordeel gegee; en ek het die siele gesien van die wat onthoof is oor die Getuienis van JaHWĂšshua en oor die Woord van die Elohim, en die wat die Dier en haar beeld nie vereer het nie, en die merk op hulle voorhoof en op hulle hand nie ontvang het nie; en hulle het geleef en geheers saam met die Gesalfde ân duisend jaar lank. [Psalm 122:4; MattithJaHĂ»W 19:28]
5 En die oorblyfsel van die dode het nie herlewe totdat die duisend jaar voleindig was nie. Dit is die eerste opstanding.
6 Geseënd en apartgestel is hy wat deel het aan die eerste opstanding; oor hulle het die tweede dood geen mag nie, maar hulle sal priesters van Elohim en van die Gesalfde wees en sal saam met Hom heers duisend jaar lank.
7 En wanneer die duisend jaar voleindig is, sal die Satan uit sy gevangenis ontbind word;
8 en hy sal uitgaan om die nasies te verlei wat in die vier hoeke van die Aarde is, die Gog en die Magog, om hulle te versamel vir die oorlog; en hulle getal is soos die sand van die see.
9 En hulle het opgekom oor die breedte van die Aarde en die laer van die Apartes en die geliefde Stad omsingel, en vuur het van Elohim uit die Hemele neergedaal en hulle verslind.
10 En die Satan wat hulle verlei het, is in die poel van vuur en swawel gewerp waar die Dier en die valse profeet is; en hulle sal dag en nag gepynig word tot in alle ewigheid.
11 En ek het ân groot wit Troon gesien en Hom wat daarop sit, voor Wie se Aangesig die Aarde en die Hemele weggevlug het; en daar is geen plek vir hulle gevind nie.
12 En ek het die dode, klein en groot, voor Elohim sien staan, en die Boekrol is geopen; en ân ander Rol, die Boekrol van die Lewe, is geopen. En die dode is geoordeel na wat in die Rol geskryf is, volgens hulle werke. [Boekrol van Henog 47:3; 51:1; 60:2; 89:20; 2 Ezra 8:33]
13 En die see het die dode gegee wat in hom was, en die Dood en die Doderyk/Sheol het die dode gegee wat in haar was; en hulle is geoordeel, elkeen volgens sy werke. [2 Ezra 7:32]
14 En die Dood en die Doderyk/Sheol is in die poel van vuur gewerp. Dit is die tweede dood.
15 En as dit bevind is dat iemand nie opgeskryf was in die Boek van die Lewe nie, is hy in die poel van vuur gewerp. [Boekrol van Henog 100:9]
1 EN ek het ân nuwe Hemele en ân nuwe Aarde gesien, want die eerste Hemele en die eerste Aarde het verbygegaan; en die see was daar nie meer nie. [Boekrol van Henog 91:16; 2 Petrus 3:10]
2 En ek, JeHĂŽWganan, het die Stad van Apartheid, die nuwe Jerusalem, sien neerdaal van Elohim uit die Hemele, toeberei soos ân Bruid wat vir Haar Man versier is. [Boekrol van Henog 53:6]
3 En ek het ân groot Stem uit die Hemele hoor sĂȘ: Kyk, die Tabernakel van Elohim is by die adamiete, en Hy sal by hulle woon, en hulle sal Sy volk wees; en die Elohim self sal by hulle wees as hulle Elohim.
4 En Elohim sal al die trane van hulle oë afvee, en daar sal geen Dood meer wees nie; ook droefheid en geween en moeite sal daar nie meer wees nie, want die eerste dinge het verbygegaan. [Boekrol van Henog 96:3]
5 En Hy wat op die Troon sit, het gesĂȘ: KYK, EK MAAK ALLES NUUT. En Hy het aan my gesĂȘ: Skryf, want hierdie Woorde is waar en betroubaar.
6 En Hy het vir my gesĂȘ: DIT IS VERBY! Ek [is] die Alef [a] en die Taw [T], die begin en die einde. Aan die dorstige sal Ek gee uit die Fontein van die water van die lewe, verniet. [Odes van Salomo 30:1]
7 Hy wat oorwin, sal alles beĂ«rwe; en Ek sal vir hom ân Elohim wees, en hy sal vir My ân seun wees.
8 Maar wat die vreesagtiges aangaan en die ongelowiges en gruwelikes en moordenaars en homoseksuele en dwelmhandelaars en idoledienaars en al die leuenaars - hulle deel is in die poel wat brand met vuur en swawel: sy is die tweede dood.
9 En een van die sewe Boodskappers wat die sewe bekers gehad het, vol van die sewe laaste plae, het na my gekom en met my gespreek en gesĂȘ: Kom hierheen, ek sal jou die Bruid toon, die Vrou van die Lam.
10 En hy het my in die gees weggevoer op ân groot en hoĂ« berg en my die groot Stad getoon, die Aparte Jerusalem, wat uit die Hemele van Elohim neerdaal;
11 en Sy het die Glansrykheid van Elohim gehad, en Haar Lig was soos ân baie kosbare Steen, soos die kristalhelder jaspissteen.
12 En Sy het ân groot en hoĂ« muur met twaalf Poorte gehad, en by die Poorte twaalf Boodskappers, en name daarop geskrywe, naamlik diĂ© van die twaalf stamme van die kinders van JisraEl. [Boekrol van Henog 75:6]
13 Aan die oostekant was daar drie Poorte, aan die noordekant drie Poorte, aan die suidekant drie Poorte, aan die westekant drie Poorte.
14 En die muur van die Stad het twaalf fondamente gehad, en op hulle was die name van die twaalf Apostels van die Lam. [Psalm 87:1]
15 En hy wat met my gespreek het, het ân goue meetroede gehad, om die Stad en haar Poorte en Haar muur te meet.
16 En die Stad het vierkantig gelĂȘ, en Haar lengte was net so groot as haar breedte. En hy het die Stad met die meetroede gemeet op duisend-vyfhonderd myl; Haar lengte en breedte en hoogte was gelyk.
17 En hy het Haar muur gemeet op honderd-vier-en-veertig voorarm, volgens ân adamiet se maat, wat die maat van ân Boodskapper is. [ZekarJaH 2:5]
18 En die boustof van Haar muur was jaspis, en die Stad was suiwer goud soos suiwer glas.
19 En die fondamente van die muur van die Stad was versierd met allerhande edelgesteentes. Die eerste fondament was jaspis, die tweede saffier, die derde chalcedoon, die vierde smarag;
20 die vyfde sardĂłniks, die sesde sardius, die sewende chrisoliet, die agtste beril, die negende topaas, die tiende chrĂsopraas, die elfde hiasĂnt, die twaalfde ametĂs.
21 En die twaalf Poorte was twaalf PĂȘrels; elkeen van die Poorte was uit een PĂȘrel, en die straat van die Stad was suiwer goud soos deurskynende glas.
22 En ân Tempel het ek nie in Haar gesien nie, want Elohey, die ALMAGTIGE, is Haar Tempel, en die Lam. [Openbaring van Henog 17:9]
23 En die Stad het die son of die maan nie nodig om in Haar te skyn nie, want die Glansrykheid van Elohim het Haar verglans, en die Lam is Haar lamp.
24 En die nasies van die wat gered word, sal in die Lig van Haar wandel, en die konings van die Aarde bring hulle majesteit en eer in Haar.
25 En bedags - want nag sal daar nie meer wees nie - sal Haar Poorte nooit gesluit word nie;
26 en hulle sal die majesteit en die eer van die nasies in Haar bring.
27 En in Haar sal nie inkom iets wat vuil [ongewas] is en gruwelikheid en leuens doen nie; maar net die wat geskrywe is in die Boek van die Lewe van die Lam. [LevĂtikus 11:44; JĂŽWEl 3:17; Odes van Salomo 9:11-12]
1Â EN hy het my getoon ân suiwer rivier van die water van die lewe, helder soos kristal, wat uitstroom uit die Troon van die Elohim en van die Lam.
2 In die middel van Haar straat en weerskante van die rivier was die Boom van die Lewe wat twaalf maal vrugte dra en elke maand Haar vrugte gee, en die blare van die Boom is tot genesing van die nasies. [Boekrol van Henog 25:6, 7]
3 En daar sal geen enkele vervloeking meer wees nie, en die Troon van die Elohim en van die Lam sal in Haar wees, en Sy diensknegte sal Hom dien. [Boekrol van Henog 91:17]
4 En hulle sal Sy Aangesig sien, en Sy Naam sal op hulle voorhoofde wees.
5 En nag sal daar nie wees nie; en hulle het geen lamp of sonlig nodig nie, omdat JaHWeH Elohim hulle verlig; en hulle sal as konings regeer tot in alle ewigheid. [Boekrol van Henog 58:6; 2 Ezra 2:43]
6 En hy het vir my gesĂȘ: Hierdie Woorde is betroubaar en waar; en JaHWeH, die Elohey van die Profete van die Aparthede, het Sy Boodskapper gestuur om Sy diensknegte te toon wat gou moet gebeur.
7 Kyk, Ek kom gou. Geseënd is hy wat die Woorde van die profesie van hierdie Boekrol bewaar.
8 En dit is ek, JeHĂŽWganan, wat dit gesien en gehoor het; en toe ek dit gehoor en gesien het, het ek neergeval om te aanbid voor die voete van die Boodskapper wat my hierdie dinge getoon het.
9 Toe sĂȘ hy vir my: Moenie! want Ek is ân mededienskneg van jou en van jou broers, die Profete, en van hulle wat die Woorde van hierdie Boekrol bewaar. Aanbid Elohim.
10 En hy het vir my gesĂȘ: Moenie die Woorde van die profesie van hierdie Boekrol verseĂ«l nie, want die tyd is naby.
11 Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word; en laat die regverdige nog regverdiger word, en laat die aparte nog meer apartgestel word in sy apartgesteldheid.
12 En kyk, Ek kom gou, en My loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees.
13 Ek is die Alef [a] en die Taw [T], die begin en die einde, die eerste en die laaste.
14 GeseĂ«nd is die wat Sy Gebooie doen, sodat hulle Reg kan hĂȘ op die Boom van die Lewe en ingaan deur die Poorte in die Stad.
15 Maar buite is die honde en die dwelmhandelaars en die homoseksuele en die moordenaars en die idoledienaars en elkeen wat leuens liefhet en doen. [Openbaring van Henog 5:17; JeshaJaH 47:9]
16 Ek, JaHWĂšshua, het My Boodskapper gestuur om hierdie dinge aan julle voor die gemeentes te betuig. Ek is die wortel en die saadlyn van Dawid, die glansende MĂŽrester.
17 En die Gees en die Bruid sĂȘ: Kom! En laat hom wat hoor, sĂȘ: Kom! En laat hom wat dors het, kom; en laat hom wat wil, die water van die lewe neem, verniet.
18 Want Ek betuig aan elkeen wat die Woorde van die profesie van hierdie Boekrol hoor: As iemand by hierdie dinge byvoeg, dan sal Elohim oor hom die plae byvoeg waarvan in hierdie Boekrol geskrywe is.
19 En as iemand iets van die Woorde van die boekrol van hierdie profesie wegneem, dan sal Elohim Sy deel wegneem uit die Boekrol van die Lewe en uit die Stad van Apartheid en uit die dinge waarvan in hierdie boek geskrywe is. [LevĂtikus11:44]
20 Hy wat dit getuig, sĂȘ: Ja, Ek kom gou. Amein, ja kom, Meester JaHWĂšshua!
21 Die Barmhartigheid van onse Meester JaHWĂšshua, die Gesalfde, sy met julle almal! Amein.
 1 Vertaling uit Hebrew/English New Testament [TBS]1831
1Â En dit het in die eerste jaar van die uittog van die JisraEliete uit Egipte gebeur, in die derde maand, op die sestiende dag van die maand, dat Vader met MoshĂš gespreek het, en gesĂȘ: Kom op na My op die Berg, en Ek sal vir jou die twee kliptafels van die Wet en van die Gebod, wat Ek Geskryf het gee, sodat jy hulle kan Onderrig.Â
2Â En MoshĂš het opgegaan na die Berg van Vader, en die Glansrykheid van die Meester het op die Berg Sinai gerus en ân Wolk het dit vir ses dae oorskadu.Â
3Â En op die sewende dag het Hy vanuit die middel van die Wolk na MoshĂš geroep; en die Glansrykheid van die Meester het soos ân vlammende vuur op die kruin van die Berg gelyk.Â
4Â En MoshĂš was vir veertig dae en veertig nagte op die Berg; En Vader het vir hom die eerste en die laaste dinge geleer, en die verdeling van al die dae van die Wet en van die Getuienis. (:1-:4 = 50:1-:2 + :4)Â
5Â En Hy het gesĂȘ: Luister noukeurig na elke ding wat Ek jou op hierdie Berg vertel, en skryf dit in ân Boek sodat die geslagte wat volg kan sien hoe Ek hulle nie versaak het, weens al die boosheid wat hulle gedoen het in oortreding van die Verbond, wat Ek vandag tussen My en jou, op Berg Sinai vestig, vir al hulle nageslagte nie.Â
6Â En so, wanneer al hierdie dinge met hulle gebeur het, sal hulle besef dat Ek Regverdiger as hulle is, in al hulle oordele en dade, en hulle sal erken dat Ek Getrou aan hulle gebly het. (= Rom. 3:3-:4)Â
7Â Skryf dan alles neer, wat Ek jou vandag vertel; want Ek weet hoe uitdagend en hardnekkig hulle is, selfs voordat Ek hulle in die Land lei waaroor Ek ân eed aan hulle vaders, Abraham, Isak en Jakob, gesweer het, deur te sĂȘ: Aan jou nageslagte sal Ek ân Land gee, wat vloei met Melk en Heuning.Â
8Â En hulle sal eet en versadig wees, en hulle sal hulle tot uitheemse gode wend, wat Magteloos is om hulle uit hul ellende te verlos; en dan sal hierdie Bewys as bewys teen hulle dien.Â
9Â Want hulle sal al My Bevele wat Ek hulle gee vergeet en die heidene naboots, hulle onreinheid en hulle skande, en hulle gode aanbid; en Hierdie sal bewys, om ân struikelblok vir hulle te wees, ân bron van ellende en nood, en ân vangstrik. (= O.v.Abr. 29:13 = Jes. 8:14 = Matt. 21:42-:44)Â
10Â En baie sal omkom, en andere sal as gevangene geneem en in die hande van die vyand val, omdat hulle My Wet en My Bevele versaak het, en die Feeste van My Verbond en My Sabbatte, en My Rein Aanbiedinge wat Ek vir My, in hul midde, afgesonder het, en My Tabernakel, en My Toevlugsoord wat Ek vir My afgesonder het, in die middel van die Land, om dit ân Woonplek vir My Naam te maak.Â
11Â En hulle sal berg-altare gewyde-pale en uitgesnede beelde maak, en elkeen sal sy eie uitgesnede beeld aanbid en afdwaal; en hulle sal hul kinders aan bose geeste en al die afgodsbeelde wat hulle in die verkeerdheid van hul harte gemaak het, aanbied.Â
12 En Ek sal Getuies stuur om teen hulle te getuig; maar hulle sal nie luister nie, en hulle sal die Getuies dood en daardie wat die Wet Begeer, vervolg, en hulle sal afskaf en alles verander en doen wat verkeerd is in My oĂ«.Â
13Â En Ek sal My aangesig van hulle af wegdraai en hulle aan die heidene oorgee om gevange geneem te word en om beroof,en verslind te word; en Ek sal hulle uit die land uitdryf en hulle onder die heidene verstrooi.Â
14Â En hulle sal al My Wette en al My Gebooie en al My Voorskrifte vergeet en afdwaal met betrekking tot Nuwemane en Sabbatte en Feeste en Jubileums en die ander Verordeninge.Â
15Â En hierna sal hulle na My toe terugkeer, van onder die heidene met hulle hele hart en met hulle hele siel en met al hulle krag; en Ek sal hulle onder al die heidene bymekaarmaak, en hulle sal My Begeer, en Ek sal My deur hulle laat vind.Â
16 En wanneer hulle My met hulle hele hart en hulle hele siel Begeer, Sal Ek aan hulle ân Tydperk van Vrede en Geregtigheid toestaan en hulle afsonder as ân Opregte plant, met My hele Hart en My hele Siel; en hulle sal ân SeĂ«n en nie ân vervloeking wees nie, die kop en nie die stert nie.Â
17Â En Ek sal My Toevlugsoord in hulle midde bou, en Ek sal by hulle woon, en hulle Vader wees en hulle sal My Volk in Waarheid en Geregtigheid wees.Â
18Â En Ek sal hulle nie versaak en ook nie in die steek laat; want Ek is die Meester hulle Vader.Â
19Â En MoshĂš het hom onderwerp en Gebid en gesĂȘ: O Meester my Vader, moenie U volk en U Eie Besitting verlaat nie, en laat hulle nie dwaal in die verkeerdheid van hulle harte nie: gee hulle nie oor in die hande van hulle vyande, die heidene nie, en laat hulle nie oor hulle heers en teen U laat sondig nie.Â
20Â Laat U Barmhartigheid (Wet), o Meester, oor U volk Waak, en skep in hulle ân Opregte Gees; en laat nie die gees van Beliar (Wetteloosheid) oor hulle heers om hulle voor U te beskuldig en hulle van al die Paaie van Geregtigheid af (verlok en) verstrik nie, sodat hulle nie, weg van U Aangesig, vergaan nie.Â
21Â Want hulle is U volk en U eie Besitting, wat U met U groot Krag uit die hande van die Egiptenare Verlos het. Skep in hulle ân Suiwer hart en ân Volmaakte gees, en laat hulle nie in hulle sondes verstrik raak nie, nou of ooit.Â
22Â En die Meester het vir MoshĂš gesĂȘ: Ek ken hulle dwarstrekkerigheid, hulle gedagtes en hulle hardnekkigheid, en hulle sal nie gehoorsaam wees totdat hulle hul eie sonde en die sonde van hul vaders erken het nie.Â
23Â En hierna sal hulle na My terugkeer in alle Opregtheid en met hulle hele hart en siel; en Ek sal die voorhuid van hulle hart en die voorhuid van die harte van hulle nageslag besny, en Ek sal in hulle ân Volmaakte gees skep (Wet = Rom. 8:9-:11) en Ek sal hulle Reinig sodat hulle nie weer van My af sal wegdraai nie, van daardie dag af tot in Ewigheid.Â
24Â En hulle sal My en al My Gebooie aankleef, en My Bevele nakom; en Ek sal hulle Vader wees, en hulle sal My Kinders wees.Â
25 En hulle sal almal genoem word: Kinders van die Lewende Vader; en elke Engel en siel sal weet [hulle sal inderdaad weet] dat hiĂ©rdie, My Kinders is, en dat Ek in Opregtheid en Geregtigheid hulle Vader is, en dat Ek hulle Liefhet.Â
26Â En skryf jy alles neer wat Ek jou op hierdie Berg sĂȘ, die eerste en die laaste dinge wat sal gebeur in al die verdelings van die dae, in die Wet en in die Getuienis, en in die weke (Sabbatjare) van die Jubileums tot in Ewigheid, totdat Ek Neerdaal en tot in alle Ewigheid by hulle Woon.Â
27 En Hy het vir die teenwoordige Engel gesĂȘ: Skryf vir MoshĂš die verhaal van die eerste skepping tot die Tyd wanneer My Toevlugsoord tussen hulle Gebou (JesĂ©g. 40:1-47:23 = Jes. 9:6) sal wees tot in alle Ewigheid,Â
28Â en die Meester voor die aangesig van almal Verskyn, en almal weet dat Ek die Vader van JisraEl en die Vader van al die seuns van Jakob en Koning op die Berg Sion tot in alle Ewigheid is, en Sion en JeRuSHĂąLeim sal Gevestig [Volmaak] wees. (:26-:28 = Jhg. 12:34-:36{a})Â
29 En die teenwoordige Engel, wat gewoonlik voor die laer van JisraEl getrek het, het die tafels van die verdelings van die jare, van die tyd van die skepping van die Wet en van die Getuienis â die tafels, dit is, van die weke van die Jubileums volgens hulle jare, volgens al die getalle van die Jubileums volgens hulle jare, van die dag van die Skepping tot die dag wanneer die hemele en die aarde Hernieu is daarmee saam alle geskape dinge, en hulle hele skepping volgens die Kragte van die Hemel en volgens die hele skepping van die aarde, tot die dag dat die Toevlugsoord van die Meester in JeRuSHĂąLeim op die Berg Sion Geskep is, en al die Ligdraers Herstel is as instrumente van Genesing en van Vrede en van SeĂ«n vir al die Uitverkorenes van JisraEl geneem, en dat dit so mag wees van daardie dag af en verder, vir solank as wat die aarde voortduur. (= Jes. 9:5-:6)
1Â En die teenwoordige Engel het met MoshĂš in ooreenstemming met die Meester se Bevel gespreek, en gesĂȘ: Skryf die volledige geskiedenis van die Skepping, hoe die Meester Vader al Sy Werke en alles wat Hy Geskep het, op die sesde dag voltooi het, en Sabbat op die sewende dag gehou het, en dit vir alle tye afgesonder het en dit as ân Teken van al Sy Werke bepaal het.Â
2Â Want op die Eerste dag het Hy die hemele wat daarbo is geskape, en die aarde, en die waters, en elke siel wat Hom Dien â die Engele in Sy teenwoordigheid, en die Engele van Volmaaktheid, en die Engele van die gees van Vuur, en die Engele van die gees van die winde, en die Engele van die gees van die wolke, en van duisternis, en van sneeu, en van hael, en van ryp, en die Engele van die dieptes en van die donders en weerligte, en die Engele van die koue winde en die warm winde en van winter en van lente en herfs en somer, en die siele van Sy skepsele in die hemele en op die aarde en in die hele eindeloosheid, en die diep duisternis, en die lig en die skemer en die oggend en die aand, wat Hy alreeds Voorberei en Beplan het. (= O.v.Gnk. 10:1-:5)Â
3 Daarna het ons Sy Werke gesien, en ons het Hom GeseĂ«n en lofliedere vanweĂ« al Sy Werke voor Hom gesing; want op die Eerste dag het Hy sewe groot Werke Geskep.Â
4Â En die volgende dag het Hy die koepelvormige oordekking in die middel van die waters geskep, en die waters was op daardie dag verdeel â die helfte daarvan het boontoe gestyg en die helfte daarvan het afgegaan onder die koepelvormige oordekking wat tussen hulle oor die aarde was; en dit was die enigste Werk wat Hy op die Tweede dag gedoen het.Â
5 En op die derde dag het Hy die waters Beveel om van die oppervlakte van die aarde bymekaar te kom op een plek, en die droĂ« land om te verskyn.Â
6 En die waters het so gedoen, net soos Hy dit Beveel het, en dit het van die oppervlakte van die aarde teruggeloop in een plek buite die koepelvormige oordekking, en die droĂ« land het verskyn.Â
7 En op daardie dag het Hy al die seĂ« op hul verskillende versamelplekke Geskape, en al die riviere en die versamelings van die waters in die berge oor die hele aarde, en al die mere, en al die dou van die aarde, en die saad wat gesaai word, en alle plante wat groei, en die bome wat vrug dra, en die bome van die woud, en die tuin van GenoeĂ« in Eden; en al vier hierdie groot werke het Vader op die derde dag Geskep.Â
8Â En op die vierde dag het Hy die son en maan en sterre Geskape, en Hy het hulle in die hemel gewelf geplaas om lig op die aarde te gee, om beheer te hĂȘ oor dag en nag, en om lig en duisternis te skei.Â
9Â En Vader het die son aangestel as ân groot teken op die aarde om die dae, weke (Sabbatte) en maande [nuwemaan dae] te merk (aan te dui) en Feeste en jare en weke van jare en Jubileums en al die seisoene van die jare;Â
10Â en dit skei lig van duisternis, en is die bron van gesondheid, sodat elke ding wat op aarde spruit en groei, gesond mag wees. Hierdie drie soorte van ligte het Hy op die vierde dag gemaak.Â
11 En op die vyfde dag het Hy groot seemonsters in die dieptes van die waters geskape [hierdie was die eerste lewende wesens [letterlik dinge van vlees] wat deur Sy Hande Geskape was], en al die vis wat in die waters swem, en alle soorte voĂ«ls wat vlieg.Â
12Â En die son het oor hulle almal verrys om aan hulle gesondheid te gee, oor elke ding wat op die aarde was â alle plante en bome en lewende wesens. Hierdie drie soorte lewende wesens het Hy op die vyfde dag geskape.Â
13Â En op die sesde dag het Hy al die wilde diere van die aarde geskape, en al die vee, en elke ding wat op die aarde beweeg.Â
14 En na al hierdie het Hy die Man geskape: Hy het ân man en ân vrou geskape; en Hy het hom meester gemaak, oor elke ding wat op die aarde is, en in die seĂ«, en oor elke ding wat vlieg, en oor die wilde diere en die vee, en oor elke ding wat op die aarde beweeg, en oor die hele aarde: oor al hierdie het Hy hom meester gemaak.Â
15Â En hierdie vier soorte wesens het Hy op die sesde dag geskep. En daar was altesaam twee-en-twintig soorte. (=:23)Â
16 En Hy het al Sy Werke op die sesde dag voltooi â alles wat in die hemele en op die aarde, en in die seĂ« en in die dieptes, en in die lig en in die duisternis, en in elke ding is.Â
17Â En Hy het vir ons ân groot Teken gegee, die Sabbatdag (die dag van die Sabbatte), dat ons vir ses dae behoort te werk (aanhou werk op die sesde dag), maar die Sabbat onthou van alle werk, op die sewende dag.Â
18Â En al die teenwoordige Engele en al die toegewyde Engele, hierdie twee groot ordes â Hy het ons Beveel om die Sabbat saam met Hom in die Hemel en op die aarde te hou.Â
19 En Hy het vir ons gesĂȘ: Kyk! Ek sal vir My ân Volk uitsonder, ân volk uit alle volke, en hulle sal die Sabbatdag hou; en Ek sal hulle as My eie Volk afsonder, en Ek sal hulle SeĂ«n: soos wat Ek die Sabbatdag afgesonder het en dit nog as Myne afsonder, netso sal Ek hulle ook SeĂ«n en hulle sal My Volk wees en Ek sal hulle Vader wees.Â
20Â En Ek het Jakob se nageslag uit die afstammelinge van elke volk gekies [want Ek het hom gesien en hom as My oudste seun gemerk en hom as Myne afgesonder vir altyd]; en Ek sal hulle die Wet van die Sabbatdag leer, dat hulle Sabbat (Sinnebeeld van Koninkryk = Heb. 4:1-:13) op daardie dag sal hou en geen werk doen nie.Â
21 En so het Hy in Dit ân Teken geskep dat hulle soos Hy moet wees, (= Matt. 5:48) en dat hulle saam met ons Sabbat op die sewende dag moet hou, en eet en drink en Hom SeĂ«n wat alle dinge Geskape het, soos Hy as Sy eie GeseĂ«n en afgesonder het, ân besondere Volk uit alle volke en dat hulle saam met ons Sabbat behoort te hou,Â
22Â en die uitvoering van Sy Bevele behoort vir ewig voor Hom op te styg soos ân welriekende vertroostende geur.Â
23 Soos wat daar twee-en-twintig letters (Hebreeuse alfabet), en twee-en-twintig gewyde Boeke, en twee-en-twintig stamvaders van Adam tot Jakob en twee-en-twintig soorte geskape dinge (= :15) voor die sewende dag gemaak was: Is hierdie dag GeseĂ«n en afgesonder; en Jakob is ook GeseĂ«n en afgesonder; en so is die twee saam afgesonder en GeseĂ«n (hierdie een dien saam met daardie een vir afsondering en SeĂ«n).Â
24 En vir Jakob en sy nageslag was dit toegestaan dat, hulle altyd die GeseĂ«ndes en Reines van die eerste Verbond en Wet behoort te wees, net soos Hy die Sabbat op die sewende dag afgesonder en GeseĂ«n het.Â
25Â In ses dae het Hy hemel en aarde en alles wat Hy Geskape het, Geskape, en Vader het die sewende dag vir al Sy Werke afgesonder (= Jhg. 5:16-:17): dit is waarom Hy die Bevel gegee het dat wie ookal enige werk daarop doen, sal sterwe, en dat wie dit ookal Besoedel, sal sekerlik sterf.Â
26Â En so moet jy die seuns van JisraEl Beveel om hierdie dag waar te neem, dit Rein te hou en geen werk daarop te doen en dit nie Besoedel nie, want dit is meer Verhewe as al die ander dae.Â
27 En wie dit ookal skend sal sekerlik sterf en wie ookal enige werk daarop doen sal sekerlik Ewiglik sterf, sodat JisraEl se seuns hierdie dag mag waarneem in elke geslag en nie uit die land ontwortel word nie; want dit is ân afgesonderde dag en ân GeseĂ«nde dag.Â
28 En elke persoon wat dit waarneem en Sabbat daarop onderhou en geen werk doen nie, sal soos ons, vir altyd Rein en GeseĂ«nd wees. (:21 + :28 = Matt. 5:48)Â
29Â Proklameer die Wet van hierdie dag aan die seuns van JisraEl en sĂȘ vir hulle om Sabbat daarop te hou, en dit nie te versaak deur die fout van hulle harte (begeerte) nie, en dat dit nie Wettig is om enige werk wat onbehoorlik is, of hul eie begeertes te doen nie, of water te trek of enige swaar vrag deur hul hekke in of uit daarop te dra nie, en dat hulle nie daarop enigiets om te eet of te drink behoort voor te berei, wat nie alreeds op die Sesdedag in hulle huise voorberei is nie. (= Jes. 58:13-:14)Â
30 En hulle sal niks van een huis na ân ander op daardie dag in of uitneem nie, want daardie dag is meer Verhewe en GeseĂ«n as enige Jubileum dag van die Jubileums: dit is waarom ons Sabbat in die Hemele gehou het, voordat dit aan enige sterfling bekendgemaak was, om Sabbat daarop te hou, op die aarde.Â
31 En die Skepper van alle dinge het dit GeseĂ«n, maar Hy het nie alle volke en nasies afgesonder om Sabbat daarop te hou nie, (= Amos. 8:11-:14) maar slegs JisraEl: Hulle alleen het Hy op aarde toegelaat om te Eet en te Drink (= Open. 2:7 + Jhg. 6:25-:58) en Sabbat daarop te hou.Â
32 En die Skepper van alle dinge het hierdie dag GeseĂ«n, wat Hy vir SeĂ«n en Volmaaktheid en Glansrykheid bo alle dae Geskape het. (= Heb. 4:1-:13)Â
33Â Hierdie Wet en Verordening was aan JisraEl se seuns as ân Wet vir Ewig gegee, vir al hul geslagte.
1 En op die ses dae van die tweede week, in ooreenstemming met Vader se Bevel, het ons al die wilde diere na Adam gebring, en al die vee, en al die voĂ«ls, en elke ding wat op die aarde beweeg, en elke ding wat in die water swem, volgens hulle soorte, en volgens hulle spesies â die wilde diere op die Eerste dag, die vee op die Tweede dag, die voĂ«ls op die Derde dag, alles wat op die aarde beweeg op die Vierde dag, en wat in die water swem op die Vyfde dag.Â
2Â En Adam het vir hulle almal name gegee; en wat hy hulle genoem het, daardie was hulle name.
3Â En Adam het hulle almal op hierdie vyf dae gesien, manlik en vroulik, volgens elke soort wat op die aarde was; maar hy was alleen en het geen maat gevind wat soos hy was nie.
4Â En die Meester het vir ons gesĂȘ: Dit is nie goed vir die man om alleen te wees nie: laat ons vir hom ân maat maak wat soos hy is.Â
5Â En die Meester ons Vader het hom diep laat slaap, en hy het geslaap; en Hy het vir die vrou een been tussen sy beendere geneem (en so was die oorsprong van die vrou hierdie rib wat van Adam se beendere geneem was), en Hy het weer die vlees op sy plek opgebou en die vrou gebou.Â
6Â En Hy het Adam uit sy slaap wakker gemaak; en hy het wakker geword en op die Sesdedag opgestaan. En Hy het haar na hom toe gebring en hy het haar geken (herken) en vir haar gesĂȘ: Hierdie is been van my beendere, En vlees van my vlees: Sy sal my vrou genoem word, Omdat sy vanuit haar man geneem was.Â
7Â Dit is waarom man en vrou een is; en dit is waarom die man sy vader en moeder verlaat en met sy vrou verenig, en hulle een vlees word.Â
8Â In die eerste week (Sabbatjaar) was Adam Geskape, en die rib â sy vrou: in die tweede week (Sabbatjaar) het Hy haar aan hom getoon; en dit is waarom ân Bevel gegee was aan vroue om in hul onreinheid te bly â sewe dae vir ân manlike en veertien dae vir ân vroulike (kind).Â
9Â En nadat Adam veertig dae in die land was waar hy Geskape was, het ons hom in die tuin van Eden gebring om dit te bewerk en te bewaak; maar sy vrou het hulle op die tagtigste dag ingebring (en hierna het sy die tuin van Eden binnegegaan).Â
10Â En dit is waarom die Gebod op die Hemelse Tafels Geskryf is aangaande ân vrou wat geboorte skenk â as sy ân manlike baar, sal sy vir sewe dae in haar onreinheid wag (volgens die eerste week van dae), en dan sal sy ân verdere drie-en-dertig dae wag in die bloed van haar suiwering (vir haar bloed om te suiwer), en sy sal niks aanraak wat Rein is of die Gereserveerde Plek binnegaan, totdat sy hierdie dae wat aangewys is in die geval van ân manlike kind voltooi het nie.Â
11Â Maar in die geval van ân vroulike kind sal sy in haar onreinheid veertien dae wag (volgens die eerste twee weke), en dan ân verdere ses-en-sestig dae in die bloed van haar suiwering, tagtig dae gesamentlik.Â
12Â En wanneer sy hierdie tagtig dae voltooi het, het ons haar in die tuin van Eden gebring; want dit is meer Volmaak as die res van die aarde en elke boom wat daarin geplant is, is Volmaak. (= Luk. 13:6-:9 = Open. 2:7)Â
13 Dit is waarom die ReĂ«l neergelĂȘ was aangaande ân vrou wat ân kind baar, hetsy manlik of vroulik, dat sy niks behoort aan te raak wat Rein is nie, ook nie die Gereserveerde Plek binnegaan nie, totdat hierdie dae wat vir ân manlike of vroulike kind voorgeskryf is, voltooi is nie.Â
14Â Dit is die Wet en die Verordening wat vir JisraEl Neergeskryf was, dat hulle dit altyd moet waarneem.Â
15Â En in die eerste week van die eerste Jubileum was Adam en sy vrou in die tuin van Eden vir sewe jaar waar hulle dit bewerk en bewaak het; en ons het vir hom werk gegee om te doen en hom al die besonderhede van tuinboukunde geleer.Â
16 En hy het die tuin bewerk; en hy was naak sonder om dit te weet, en was nie skaam nie. En hy het die tuin teen voĂ«ls, wilde diere en beeste beskerm; en hy het die vrugte versamel, geĂ«et, en wat oor was, vir hom en sy vrou eenkant gesit.Â
17Â En nadat hy sewe jaar daar voltooi het, presies sewe jaar, in die tweede maand, op die sewentiende dag van die maand, het die slang gekom en die vrou genader; en die slang het vir die vrou gesĂȘ: Het Vader julle Beveel en gesĂȘ,Â
18Â dat julle nie van die vrugte van al die bome van die tuin mag eet nie? En sy het daarop geantwoord: Van al die vrugte van die bome van die tuin het Vader vir ons gesĂȘ: Eet; maar van die vrug van die boom in die middel van die tuin, het Vader vir ons gesĂȘ: Julle mag daarvan nie eet nie, ook mag julle dit nie aanraak nie: as julle dit doen, sal julle sterf.Â
19 En die slang het vir die vrou gesĂȘ: Natuurlik sal julle nie sterf nie: Vader weet dat, op die dag wat julle wel daarvan eet, sal julle oĂ« oopgemaak word, en julle sal soos gode wees en Goed en kwaad ken.Â
20 En die vrou het na die boom gekyk en gesien dat dit welgevallig en aangenaam vir die oog was en dat die vrug daarvan goed was om van te eet, en sy het daarvan geneem, en geĂ«et. (:17-:20 = 12:2o)Â
21 En toe sy haar skaamte met vyeblare bedek het, [met die blare van die genoemde vyeboom. Volgens tradisionele oorlewering was die boom van kennis ân vyeboom] het sy daarvan vir Adam gegee, en hy het geĂ«et; en sy oĂ« was geopen, en hy het gesien dat hy naak was. (= :31)Â
22Â En hy het vyeblare geneem en dit aanmekaar gewerk, en vir hom ân lendekleed gemaak, en sy skaamte bedek.Â
23Â En Vader het die slang vervloek en was vir ewig kwaad daarvoor.Â
24 En Hy was kwaad vir die vrou, omdat sy na die slang geluister en geĂ«et het; en Hy het vir haar gesĂȘ: Ek sal jou taak en pyne vermeerder: In droefheid sal jy kinders baar. Op jou man sal jy vertrou. En hy sal jou gesagvoerder wees.Â
25 En vir Adam het Hy gesĂȘ: Omdat jy na jou vrou geluister het, En van die boom geĂ«et het, waarvan Ek jou Beveel het om nie te eet nie, Vervloek sal die grond wees ter oorsake van jou: Dorings en distels sal dit vir jou voortbring, En jy sal jou brood eet deur die sweet van jou voorkop, Totdat jy na die aarde terugkeer waaruit jy geneem was; Want jy is grond en na grond sal jy terugkeer.Â
26Â En Hy het vir hulle mantels uit vel gemaak en hulle beklee, en hulle uit die tuin van Eden gestuur.
27Â En op die dag wat Adam uit die tuin gegaan het, het hy wierook, gomhars, storaks, en speserye as ân voedselaanbieding van aangename geur aangebied; en so het hy elke dag in die oggend met sonsopgang gedoen, van die dag af dat hy sy skaamte bedek het.Â
28 En op daardie dag het die bekke van al die wilde diere en die vee en die voĂ«ls, en van alles wat loop of beweeg was gesluit, sodat hulle nie meer kon praat [want tot op daardie oomblik het hulle almal met mekaar in ân algemene taal gepraat].Â
29 En Hy het uit die Tuin van Eden al die wesens wat daarin was, uitgestuur; en hulle was verstrooi na die plekke wat vir hulle natuur geskik was, volgens hulle geaardheid en spesie. 30 En alleenlik Adam, as uitgesonder onder al die wilde diere en beeste, het Hy rede gegee om sy skaamte te bedek. Wilde diere skaamte nie bedek...?Â
31Â Dit is waarom dit op die Hemelse Tafels Beskryf dat, al daardie wat bekend is met die oordele van die Wet, hulle skaamte moet bedek en hulle nie ontbloot soos die heidene hulle ontbloot nie.Â
32 En Adam en sy vrou het op die dag van die nuwemaan van die vierde maand uit die tuin van Eden gegaan; en hulle in die land van Elda gevestig [ in die land van hulle skepping]. 33 En Adam het sy vrou Gawwah genoem.Â
34Â En hulle het nie ân seun gehad voor die eerste Jubileum; en hierna het hy gemeenskap met haar gehad.Â
35Â En hy het die land bewerk, soos wat hy in die tuin van Eden geleer was.
1Â En in die derde week van die tweede Jubileum het sy geboorte aan Kain geskenk, en in die vierde het sy geboorte aan HaaBeL (Abel) geskenk, en in die vyfde het sy geboorte geskenk aan haar dogter Awan.Â
2Â En in die eerste week van die derde Jubileum het Kain vir HaaBeL (Abel) gedood omdat Vader HaaBeL (Abel) se aanbieding aanvaar het, maar syne nie.Â
3Â En hy het hom in die ope gedood; en sy bloed het uit die grond tot die Hemel geroep, hom van moord aangekla.Â
4 En die Meester het Kain bestraf vanweĂ« die moord op Haabel (Abel), en hom ân voortvlugtige op die aarde gemaak as gevolg van sy broer se bloed; en Hy het hom op die aarde vervloek.Â
5Â En dit is waarom dit op die Hemelse Tafels Geskryf is, vervloek is die man wat ân ander man tref in boosheid, en laat almal wat dit gesien of gehoor het, SĂȘ: Ămein; en die man wat dit gesien het en dit nie geopenbaar het nie, laat hom so vervloek wees soos die ander.Â
6Â En dit is waarom, wanneer ons voor die Meester ons Vader kom, rapporteer ons al die sonde wat in die hemel en op die aarde gepleeg is, en in lig en duisternis, orals.Â
7Â En Adam en sy vrou het oor HaaBeL (Abel) vir vier weke van jare gerou. En in die vierde jaar van die vyfde week het hulle geesdrif vir die lewe teruggekeer; en Adam het weereens met sy vrou gemeenskap gehad, en sy het vir hom ân seun gebaar, en hy het hom Set genoem â want hy het gesĂȘ: Vader het vir ons ân ander seun op aarde gegee in die plek van HaaBeL (Abel), omdat Kain hom gedood het.Â
8Â En in die sesde week het hy sy dogter Azura verwek. En Kain het sy suster Awan as sy vrou geneem, en sy het Henoh vir hom gebaar, aan die einde van die vierde Jubileum.Â
9Â En in die eerste jaar van die eerste week van die vyfde Jubileum, was huise op aarde gebou; en Kain het ân stad gebou en dit na sy seun Henoh vernoem.Â
10Â En Adam het gemeenskap met sy vrou Gawwah gehad, en sy het vir hom nog nege kinders gebaar.Â
11Â En in die vyfde week van die vyfde Jubileum het Set sy suster Azura as vrou geneem, en in die vierde jaar van die sesde week het sy Enos vir hom gebaar.Â
12Â Hy was die eerste op aarde om die Meester in Naam aan te roep.Â
13Â En in die sewende Jubileum, in die derde week het Enos sy suster Noam as sy vrou geneem, en sy het vir hom in die derde jaar van die vyfde week ân seun gebaar, en hy het hom Kenan genoem.Â
14Â En teen die einde van die agste Jubileum het Kenan sy suster Mualeleth as sy vrou geneem, en sy het vir hom in die negende Jubileum ân seun gebaar [in die eerste week, in die derde jaar van daardie week], en hy het hom Mahalalel genoem.Â
15Â En in die tweede week van die tiende Jubileum het Mahalalel, Dinah as sy vrou geneem, die dogter van Barakiel, sy vader se broer [suster] se dogter, en sy het vir hom in die derde week gebaar, in die sesde jaar, en hy het hom Jared genoem; en in sy dae het die Engele van die Meester [daardie wat Wagters genoem was] na die aarde gekom om manne te leer, wat Goed en Reg op aarde was.Â
16Â En in die elfde Jubileum het Jared ân vrou geneem in die vierde week van hierdie Jubileum, en haar naam was Berakhah, die dogter van Rasuel, ân dogter van sy vader se broer [suster], en sy het vir hom in die vyfde week ân seun gebaar, in die vierde jaar van die Jubileum, en hy het hom GaNoWK (Henog) genoem.Â
17Â En hy was die eerste op aarde onder manne gebore, om te leer skryf en om Kennis en Wysheid te bekom; en hy het in ân Boek, besonderhede van die tekens van die hemel volgens die Orde van hulle maande neergeskryf, sodat manne die seisoene van die jare kan ken volgens die Orde van hulle verskillende maande.Â
18Â En hy was die eerste om ân Getuienis te skryf; en hy het die seuns van Adam gewaarsku oor wat in die toekomende geslagte op die aarde sou gebeur, en die weke van die Jubileums uiteengesit, en die dae van die jare bekendgemaak, en die maande in orde geplaas, en die Sabbatte van die jare uiteengesit net soos ons (die Engele) dit aan hom bekendgemaak het.,Â
19Â En wat was en wat sal wees het hy in ân droombeeld in sy slaap gesien, net soos wat dit met die seuns van Adam in elke geslag sal gebeur, tot die dag van Oordeel: het hy Gesien en alles daarvan Geweet; en hy het sy testament geskryf, en dit as ân testament op aarde gelaat vir al die seuns van Adam van elke geslag.Â
20Â En in die twaalfde Jubileum, in die sewende week â daarvan, het hy ân vrou geneem, en haar naam was Edni, die dogter van Danel, sy vader se broer [suster], en in die sesde jaar van daardie week, het sy vir hom ân seun gebaar, en hy het hom MetĂșsalag genoem.Â
21Â En hy was by Vader se Engele vir hierdie ses Jubileum jare, en hulle het hom alles op aarde, en die hemele getoon, en die kragte van die son; en hy het alles neergeskryf.Â
22Â En hy het getuienis teen die Wagters ontbloot, wat met die dogters van Adamiete gesondig het â want hierdie het begin om huwelike met die dogters van die Adamiete te sluit, en hulleself so verontreinig; en GaNoWK (Henog) het getuienis teen hulle almal ontbloot.Â
23Â En hy was van die seuns van Adam af weggeneem, en ons het hom met majesteit en eer in die Tuin van Eden ingelei; en daar skryf hy die Veroordeling en Oordele van die wĂȘreld neer, en al die seuns van Adam se sondes.Â
24Â Dit is waarom GaNoWK (Henog) van die vloed weerhou is. En as gevolg van hom (sy Getuienis) het Vader die water van die vloed oor die hele Land van Eden gebring; (= 5:26) want hy was daar gevestig as ân Teken, om Getuienis teen al die seuns van Adam te gee, en ân Register van al die dade, van al die geslagte tot die Dag van Oordeel te hou.Â
25Â En hy het die wierook van die Gereserveerde Plek op die Berg gebrand, wat voor die Meester aanvaarbaar is.Â
26Â Want die Meester het vier Volmaakte Plekke op aarde â die Tuin van Eden, die Berg van die ooste, hierdie Berg waarop jy vandag is (Berg Sinai), en die Berg Sion, wat in die Nuwe Skepping afgesonder sal wees vir die Reiniging van die aarde: daardeur sal die aarde Gesuiwer word van al sy skuld en onsuiwerheid, in elke Suksesvolle geslag.Â
27Â en in die veertiende Jubileum het MetĂșsalag ân vrou, Ednah, die dogter van Azariel, sy vader se broer [dogter] geneem, in die derde week, in die eerste jaar van hierdie week, en hy het ân seun verkry, en hom Lameg genoem.Â
28Â En in die vyftiende Jubileum, in die derde week, het Lameg ân vrou geneem, en haar naam was Betenos, die dogter van Barachel, sy vader se broer [dogter]; en in hierdie week het sy vir hom ân seun gebaar, en hy het hom Noag genoem, en gesĂȘ: Die een wat my in my probleme en al my werk sal vertroos, en die grond wat die Meester Vervloek het.Â
29Â En teen die einde van die negentiende Jubileum, in die sewende week, in die sesde jaar daarvan, het Adam gesterf; en al sy kinders het hom in die land waar hy geskape was, begrawe [ en hy was die eerste op aarde om begrawe te word].Â
30 En hy was sewentig jaar minder as ân duisend; want in die Testament van die Hemele is ân duisend jaar soos een dag, en dit verduidelik waarom dit oor die boom van kennis geskryf is, op die dag wat jy daarvan eet, sal jy sterf. Hy het dus nie die jare van hierdie dag voltooi nie, maar gedurende die dag gesterf. (Hierdie vers is niks anders as ân oorskrywer se eie siening nie, want die dag wat Adam van die âvrugteâ geĂ«et het, was hy uit die Paradys gewerp, gesterf â weg van die teenwoordigheid van Vader â en van daar af poog alle Adamiete om deur aanbiedinge {dade van Geregtigheid} weer die Guns van Vader te wen, en JaHshua het daardie Pad vir ons kom illustreer, sodat ons weer in die Paradys, Vader se teenwoordigheid, opgeneem kan word = EfĂ©s. 2:1-:10)Â
31Â Na hom, teen die einde van hierdie Jubileum, was Kain gedood, in dieselfde jaar: het sy huis op hom geval en hy het binne in die huis gesterf en was deur die klippe daarvan gedood; want met ân klip het hy HaaBeL (Abel) gedood, en deur ân soortgelyke vergelding was hy deur ân klip gedood. (= Opreg. 1:25 = Opreg. 2:23-:31)Â
32 Daar is ân ReĂ«l omtrent hierdie, in die Hemelse Tafels: Met die voorwerp waarmee een man ân ander man dood, met dieselfde voorwerp sal hy gedood word (= Matt. 26:52): as hy ân man ân bepaalde besering aangedoen het, sal dieselfde besering hom aangedoen word. (= Matt. 5:38 = Lev. 24:19-:20)Â
33Â En in die vyf-en-twintigste Jubileum het Noag ân vrou geneem, en haar naam was Emzara, die dogter van Rakeel, sy vader se broer [dogter], in die eerste jaar, in die vyfde week; en in die derde jaar daarvan het sy Sem vir hom gebaar, in die vyfde jaar daarvan het sy Gam vir hom gebaar, en in die eerste jaar van die sesde week het sy Jafet vir hom gebaar.
1Â En dit het gebeur, toe die seuns van Adam op die aarde begin vermeerder het, en dogters vir hulle gebore was, dat in die eerste jaar van hierdie Jubileum, die Engele van Vader na hulle gekyk en gesien het dat hulle mooi was; en het vir hulle vroue geneem, soveel as wat hulle wou hĂȘ.Â
2 En hulle het vir hulle seuns gebaar wat reuse was. En Wetteloosheid het op die aarde vermeerder, en die lewenswyse van elke skepsel het eenders korrup geword â Adamiete, vee, wilde diere en voĂ«ls, elke ding wat op aarde leef: Almal van hulle se weĂ« was korrup en die hele Natuurlike Orde; en hulle het begin om die een die ander te verslind. En Wetteloosheid het op die aarde toegeneem, en die gedagtes en neigings van die Adamiet was nooit enigiets anders as boos nie.Â
3Â En Vader het na die aarde gekyk en gesien, dit was korrup: die hele Natuurlike Orde was korrup; en alle skepsels op aarde het, in Sy OĂ«, elke soort boosheid, gedoen.
4Â En Hy het gesĂȘ: Hy sal die Adamiet en alle vlees wat Hy op die aarde Geskape het, vernietig.Â
5Â Noag het alleen Guns by die Meester gevind.Â
6Â En teen die Engele wat Hy na die aarde gestuur het, was Sy Toorn so groot dat Hy hulle van hulle gesagsgebied ontwortel het en ons Beveel het om hulle in die dieptes van die aarde gevange te hou; en kyk, hulle is daar in gevangenis en word in ân aparte plek gehou.Â
7Â En teen hulle seuns het ân Gebod van Hom uitgegaan, dat hulle deur die swaard gedood moes word, en van onder die Hemel verwyder word.Â
8Â En ân Stem het van Hom af uitgegaan, en gesĂȘ: My Gees sal nie vir altyd in die Adamiet bly nie; want hulle is ook vleeslik (verleibaar), en hulle leeftyd sal honderd-en-twintig jaar wees.Â
9Â En Hy het die Swaard onder hulle gestuur, sodat hulle mekaar moes dood; en hulle het begin om mekaar te dood, totdat almal van hulle deur die Swaard geval en van die aarde vernietig was.Â
10Â En hulle vaders was getuies van hulle vernietiging; en hierna was hulle vir ewig gevange geneem in die dieptes van die aarde, tot die Groot Oordeelsdag, wanneer Vonnis oor daardie wie se leefwyse en gedagtes, in die OĂ« van die Meester, korrup was.Â
11Â En Hy sal almal van hulle, van hulle plekke vernietig, en nie een sal oorbly wat Hy nie sal Oordeel, volgens die verdienste van hulle Wetteloosheid nie.Â
12Â En Hy sal ân Nuwe en Regverdige Natuur vir al Sy Werke Formeer, sodat hulle in hulle Natuur nooit weer sal sondig nie, maar almal altyd Regverdig sal wees, elkeen in sy soort. (= I Jhg. 3:1-:12)Â
13Â En die Oordeel van elkeen is bepaal en op die Hemelse Tafels geskryf, en daar is geen Ongeregtigheid daarin nie: almal wat van die Pad wat vir hulle uitgemerk is om te volg, verdwaal en dit nie volg nie â Oordeel is vir hulle neergeskryf, vir elke skepsel en vir elke soort skepsel.Â
14Â En daar is niks in die Hemel of aarde, of in Lig of duisternis, of in die doderyk of in die diepte, of in die plek van duisternis, wat nie Geoordeel sal word nie; en al hulle Oordele is Bepaal en Neergeskryf en Gegraveer. (= Jhg. 8:8 = Jir. 17:13)Â
15Â Uit elke oogpunt sal Hy hulle Oordeel, die grootse man as ân groot man, die klein man (nederige) as ân klein man, en elkeen volgens sy manier van lewe.Â
16Â En Hy is nie een om die persoon in ag te neem nie, Hy is ook nie een wat omkoopgeskenke sal aanneem nie, wanneer Hy sĂȘ dat Hy Vonnis oor elkeen sal uitspreek: as iemand Hom enigiets op die aarde sou gee, sou Hy nie aandag gee aan die omkoopgeskenk of aan die persoon van enigiemand, Hy sou ook nie enigiets uit sy hande aanneem nie; want Hy is ân Regverdige Regter.Â
17 En aangaande die seuns van JisraEl was dit Geskryf en Bepaal, as hulle in Geregtigheid berou het, sal Hy al hulle oortredinge vergewe en hulle sonde kwytskeld. (= JesĂ©g. 18:21-:23)Â
18Â Dit is Geskryf en Bepaal dat Hy eenmaal elke jaar Genade sal toon, aan al daardie wat berou het oor al hulle sonde wat hulle onopsetlik gedoen het.Â
19 En wat al daardie betref wie se lewe en gedagtes voor die vloed korrup geword het, was aan geen man Genade betoon, behalwe Noag: Genade was aan hom, sowel as sy seuns betoon, wie Vader van die waters van die vloed gered het ter wille van hom; want sy hart was Regverdig in al sy weĂ« en sy lewe ooreenkomstig met wat Hy Beveel het, en hy het op geen wyse afgedwaal van die pad wat vir hom Uitgemerk was nie.Â
20 En die Meester het gesĂȘ Hy sou elke ding op die droĂ« land vernietig, Adamiet en vee, wilde diere en voĂ«ls, en elke ding wat op die aarde beweeg.Â
21Â En Hy het Noag Beveel om ân ark te bou, sodat Hy hom van die waters van die vloed kon red.Â
22 En Noag het die ark gebou volgens al die besonderhede soos Hy hom Beveel het, in die sewe-en-twintigste1 Jubileum van jare, in die vyfde week in die vyfde jaar. 1Charles egter, ooreenkomstig met die Samaritaanse Kronieke en met die ondersteuning van die datums aan die einde van hoofstuk 4. Alle manuskripte verklaar âtwee-en-twintigâÂ
23Â En hy het in die sesde jaar daarvan ingegaan, in die tweede maand, vanaf die nuwemaan van die tweede maand tot op die sestiende dag daarvan. En hy en alles wat ons vir hom gebring het, het in die ark gegaan; en die Meester het dit van buite toegemaak, op die aand van die sewentiende.Â
24Â En die Meester het sewe vloedhekke van die hemel oopgemaak, en die mondings van die fonteine van die groot afgrond (sewe mondings in getal).Â
25Â En die vloedhekke het begin om vir veertig dae en veertig nagte water uit die hemel te giet, en die fonteine van die afgrond het ook waters opgestuur, totdat die hele wĂȘreld vol water was.Â
26 En die waters het oor die aarde vermeerder: vyftien el hoĂ«r as die hoogste berge het die waters gestyg, en die ark was bokant die aarde opgelig en het op die oppervlakte van die waters gedryf.Â
27Â En die water het vir vyf maande op die oppervlakte van die aarde gebly â vir ân honderd-en-vyftig dae.Â
28Â En die ark het gaan gestrand op die top van Lubar, een van die berge van Ararat.Â
29Â En in die vierde maand was die fonteine van die groot afgrond uitgeput en die vloedhekke van die hemel was bedwing; en op die nuwemaan van die sewende maand was al die mondings van die afgronde van die aarde geopen, en die water het begin afdaal in die bodemlose dieptes.Â
30Â En op die nuwe maan van die tiende maand was die kruine van die berge sigbaar; en op die nuwemaan van die eerste maand het die aarde sigbaar geword.Â
31 En die waters het in die vyfde week op die hoĂ«r dele van die aarde opgedroog, in die sewende jaar daarvan; en op die sewentiende dag van die tweede maand was die aarde droog.Â
32 En op die sewe-en-twintigste dag daarvan, het Hy die ark oopgemaak, en die wilde diere en beeste en voëls en elke bewegende ding laat uitgaan.
1Â En op die nuwemaan [tiende dag] van die derde maand het hy uit die ark gegaan en op daardie berg [daardie land] ân altaar gebou.Â
2Â En hy het versoening vir die aarde gedoen, en ân boklam geneem en deur die bloed versoening gedoen vir al die skuld van die aarde; want alles daarop was vernietig, afgesien van wat saam met Noag in die ark was.Â
3Â En hy het die vet daarvan op die altaar gesit; en hy het ân os geneem, en ân bokram, en ân skaap, en boklammers en sout, en ân tortelduif, en jong duiwe, en dit as ân geheel op die altaar aangebied, en ân aanbieding met olie gemeng daaroor uitgegiet. en wyn gesprinkel en wierook oor alles gestrooi, en ân welriekende geur gemaak, aanneemlik vir die Meester.Â
4Â En die Meester het die welriekende geur geruik; en Hy het met hom ân Verbond gesluit, dat daar nooit weer ân vloed sal wees om die aarde te vernietig nie, dat terwyl die aarde bestaan, saaityd en oestyd nooit sou eindig nie, en dat koue en hitte, somer en winter, en dag en nag, nie hulle Orde sou verander of ooit ophou nie.Â
5 En Hy het vir Noag gesĂȘ: Wees vrugbaar en vermeerder op die aarde, vermeerder in getal daarop, en wees ân SeĂ«n daarop. Ek sal die vrees en skrik op jou inspireer in elke ding op aarde en in die see.Â
6 En kyk, Ek gee al die wilde diere en voĂ«ls en die vee op aarde, en die vis in die waters â dit is, alle dinge: soos Ek eens aan jou die groen plante gegee het, gee Ek jou nou alle dinge om te eet.Â
7 Maar jy mag nie vlees eet met die lewe nog daarin eet nie â dit is, die bloed [want die lewe van alle vlees is in die bloed], sodat jou eie bloed nie geĂ«is word nie. Van elke Adamiet, van elke dier [elke een], sal Ek die bloed van die Adamiet eis.Â
8Â Wie ookal die bloed van die Adamiet vergiet, deur die Adamiet sal sy bloed vergiet word; want Hy het die Adamiet na die Beeld van Vader gemaak.Â
9Â En wees julle vrugbaar en vermeerder op die aarde.Â
10Â En Noag en sy seuns het gesweer dat hulle geen bloed in enige vlees sou eet nie; en in hierdie maand het hy ân Ewige Verbond voor die Meester Vader gesluit, vir elke geslag van die aarde.Â
11Â Dit was om hierdie rede dat Hy (Vader) in hierdie maand ook vir jou (MoshĂš) gesĂȘ het om ân Verbond met die seuns van JisraEl op die berg met ân eed te sluit, en om bloed oor hulle te sprenkel om die Voorwaardes van die Verbond te bekragtig, wat die Meester vir Ewig met hulle gesluit het.Â
12 En hierdie Bepaling is daar Geskryf vir julle om voortdurend waar te neem, naamlik, dat julle nooit enige bloed van wilde diere of voĂ«ls of vee behoort te eet nie, vir solank as die aarde bestaan; en enigeen wat die bloed van wilde diere, of vee, of voĂ«ls ter eniger tyd eet, hy en sy nageslag sal uit die land ontwortel word.Â
13Â Beveel die seuns van JisraEl, om nooit enigsins enige bloed te eet nie, sodat hulle name en hulle nageslag voortdurend voor die Meester ons Vader mag wees.Â
14Â En vir hierdie Wet is daar geen tydsbeperking nie: dit is vir Ewig. Hulle sal dit in elke geslag waarneem, sodat hulle elke dag gereeld, om hulle onthalwe, met bloed voor die altaar versoening kan doen: Hulle sal in die oggend en in die aand, ewigdurend voor die Meester, om hulle onthalwe, vergewing begeer, dat hulle dit kan onderhou en nie ontwortel word nie.Â
15Â En Hy het vir Noag en sy seuns ân Teken gegee, dat daar nooit weer op die aarde ân vloed sou wees nie.
16Â Hy het Sy Boog in die wolk gestel as ân Teken van die Ewige Verbond, dat daar nooit weer ân vloed op die aarde sou wees om dit te vernietig nie.Â
17Â Dit is waarom dit bepaal en op die Hemelse Tafels Geskryf is, dat hulle die Fees van die weke in hierdie maand, een maal per jaar sou vier â Om die Verbond dus elke jaar te hernieu.Â
18 En hierdie hele Fees was altyd in die Hemel gevier, van die dag van Skepping, tot op die dae van Noag [vir ses-en-twintig Jubileums en vyf weke van jare]; en Noag en sy seuns het dit vir sewe Jubileums en ân week van jare gehou, tot op die dag van Noag se dood, maar na Noag se dood het sy seuns korrup geword, en tot op die dae van Abraham bloed geĂ«et.Â
19Â Nogtans het Abraham dit gehou, en Isak en Jakob en sy kinders het dit gehou, tot op julle dae; maar in julle dae het die seuns van JisraEl dit vergeet, totdat Ek dit by hierdie berg met hulle Herstel het.Â
20Â Beveel dus die kinders van JisraEl, om hierdie Fees in elke geslag te hou, as ân bindende Bevel op hulle: Op een dag [op die Eerste dag van die week] in die jaar, in hierdie maand, sal hulle die Fees vier.Â
21Â Dit is die Fees van weke en die Fees van Eerste Vrugte, ân tweevoudige en dubbele Fees: vier dit dan soos julle geleer was, volgens wat Geskryf en Gegraveer is, wat dit betref.Â
22Â Want Ek het in die Boek van die Eerste Wet Geskryf, wat Ek vir julle Geskryf het, dat julle dit op die aangewese tyd behoort te vier, op een dag van die jaar, en Ek het aan julle die besonderhede van die Fees se aanbiedinge verduidelik, sodat die seuns van JisraEl dit kan onthou en dit in elke geslag kan vier, in hierdie maand, op een dag, elke jaar.Â
23Â En op die nuwemaan van die eerste maand, en op die nuwemaan in die vierde maand, en op die nuwemaan in die sewende maand, en op die nuwemaan van die tiende maand is die dae van herinnering, ook feestelike dae, wat die vier verdelings van die jaar aandui: hierdie is Geskryf en Bepaal as ân Bewys vir Ewig. (= Gnk. 75:1-:2)Â
24Â En Noag het ook hierdie dae gehou en as Feeste bepaal vir die komende geslagte vir Ewig, sodat dit vir hom ân herdenking geword het.Â
25Â Op die nuwemaan van die eerste maand was hy aangesĂȘ om vir hom ân ark te bou, en die aarde was op daardie dag weer droog, en hy het die venster van die ark oopgemaak en die aarde gesien:Â 26Â op die nuwemaan van die vierde maand was die mondings van die dieptes van die afgrond onder, toegemaak: op die nuwemaan van die sewende maand was die monding van die dieptes van die aarde geopen, en die waters het begin om daarin af te daal;Â
27Â en op die nuwemaan van die tiende maand was die kruine van die berge sigbaar, en Noag was verheug.Â
28Â So was dit dat hy dit waargeneem en as Feeste bepaal het, as ân Gedenkteken vir Ewig; en so is die Feeste bepaal.Â
29Â En dit is op die Hemelse Tafels Geskryf: daar is ân tussenpose van dertien weke tussen elke Fees en die volgende een, van die eerste tot die tweede, van die tweede tot die derde, en van die derde tot die vierde.Â
30Â En al die dae van die Bevel is twee-en-vyftig weke van dae, en saam maak dit ân volle jaar: Aldus is dit op die Hemelse Tafels Gegraveer en Bepaal.Â
31Â En geen jaar oorskry dit ooit.Â
32Â Beveel dus die seuns van JisraEl, om die jare te hou volgens hierdie berekening â driehonderd-vier-en-sestig dae; en hierdie sal ân volledige jaar voltooi. En hulle sal nie die tye van die dae van die jaar of die tye van die dae van die Feeste verander nie [want elke ding moet op sy vasgestelde plek volg]; en hulle sal nie een dag weglaat of enige Fees oorslaan nie.Â
33Â Maar as hulle die korrekte orde verontagsaam en nalaat om dit te onderhou, soos Hy dit Beveel het, dan sal al hulle seisoene buite orde raak en die volgorde van die jaar sal versteur wees.Â
34Â Nogtans sal al die seuns van JisraEl vergeet en onkundig wees ten opsigte van die voortgang van die jare [en sal nie die pad van die jare vind nie]: Hulle sal nuwemaan en Fees en Sabbat vergeet, en op die manier fouteer, wat die orde van die jare betref.Â
35Â Want ek weet, en ek sĂȘ julle nou, en dit is nie iets wat ek my verbeel het nie; want die Boek lĂȘ Geskryf voor my, en op die Hemelse Tafels is die verdeling van die dae Bepaal, sodat hulle nie die Feeste van die Verbond sou vergeet en wandel volgens die feeste van die heidene nie, en hulleself gelykstaande mislei en onkundig betoon.Â
36Â Daar sal daardie wees wat versigtig waarnemings van die maan sal maak [ten spyte van die feit dat dit die seisoene omverwerp en van jaar tot jaar tien dae te vroeg verskyn].Â
37Â Aldus sal die jare vir hulle heeltemal verkeerd uitwerk: hulle sal die dag van Getuienis ân dag van veragting maak, en ân gewone dag ân Feesdag; en hulle sal al die dae deurmekaar maak, die Afgesonderde met die gewone, en die gewone met die Afgesonderde, en fouteer aangaande die maande en Sabbatte en Feeste en Jubileums.Â
38Â Dit is waarom ek vir jou hierdie Gebod en plegtige waarskuwing gee, sodat jy dit aan hulle kan oordra; want na jou dood sal jou seuns alles omverwerp deur nie die lengte van die jaar net driehonderd-vier-en-sestig dae te maak nie, en so sal hulle verkeerd doen aangaande die nuwemane en seisoene en Sabbatte en Feeste; en hulle sal alle soorte vleis met die bloed steeds daarin eet.
1Â En in die sewende week van hierdie Jubileum, in die eerste jaar daarvan, het Noag ân wingerd op die berg wat Lubar genoem word, geplant, waarop die ark gestrand het [een van die Ararat berge]; en dit het vrug in die vierde jaar geproduseer, en hy het die vrugte opgepas en dit in hierdie jaar bymekaar gemaak, in die sewende maand.Â
2 En hy het wyn daarvan gemaak en dit in ân houer geplaas en dit tot die vyfde jaar bewaar, tot die eerste dag van die nuwemaan van die eerste maand.”ËĂŽ.oÂ
3Â En hy het hierdie Feesdag met vreugde gevier; en hy het ân Volledige aanbieding aan die Meester gebied â een jong os, een ram, sewe skape [elk ân jaar oud], en ân bokram, om daarmee vir hom en sy seuns versoening te doen.Â
4Â En hy het die boklam eerste voorberei, en van die bloed op die vleis, op die altaar wat hy gemaak het, geplaas, en al die vet het hy op die altaar neergelĂȘ, waar hy die Volledige-aanbieding aangebied het; en so het hy ook met die os gedoen, en die ram en die skape, en hy het al hulle vlees op die altaar neergelĂȘ.Â
5Â En hy het al hulle aanbiedinge, gemeng met olie, daarop geplaas. En daarna het hy wyn op die vuur wat hy vooraf op die altaar gemaak het, gesprinkel, en wierook op die altaar gesit, en ân welriekende geur, aanneemlik vir die Meester sy Vader gemaak.Â
6Â En hy was verheug en het van hierdie wyn met vreugde gedrink, hy en sy kinders.Â
7Â En dit was aand, en hy het in sy tent gegaan en in ân dronk bedwelming gaan lĂȘ, en aan die slaap geraak; en hy het naak in sy tent gelĂȘ en slaap.Â
8Â En Gam het sy vader Noag naak gesien, en uitgegaan en sy twee broers vertel.Â
9Â En Sem het sy mantel geneem en opgestaan, hy en Jafet, en hulle het die mantel op hulle skouers geplaas en met hul gesigte na agter gedraai, hulle vader se skaamte bedek. (:8-:9 = Lev. 18:7-:8)Â
10 En Noag het uit sy slaap wakker geword en uitgevind wat sy jonger seun hom aangedoen het; en hy het sy seun vervloek, en gesĂȘ: Vervloek is KanaĂ€n: ân Dienskneg en slaaf sal hy vir sy broers wees. (= Opreg. 73:35)Â
11 En hy het Sem GeseĂ«n, en gesĂȘ: GeseĂ«nd is die Meester Vader van Sem, En KanaĂ€n sal sy dienskneg wees:Â
12 Vader sal vir Jafet ân ruim land gee; En Vader sal in die woning van Sem Bly, (= Jhg. 14:19-:23) En KanaĂ€n sal sy dienskneg wees.Â
13 En Gam het uitgevind dat sy vader sy jonger seun vervloek het, en hy was ontevrede omdat hy sy seun vervloek het; En hy het van sy vader geskei, hy en sy seuns saam met hom â Kus en Mitzrajim en Put [Mestrem en Fud] en KanaĂ€n.Â
14Â En Hy het vir hom ân stad gebou en dit na sy vrou vernoem, Naeltamauk.Â
15Â En Jafet het dit gesien, en was afgunstig op sy broer, en hy het ook vir hom ân stad gebou en dit na sy vrou vernoem, Adataneses.Â
16Â En Sem het saam met sy vader Noag gewoon; en hy het ân stad onder sy vader se gesag by die berg gebou, en ook hy het dit na sy vrou vernoem, Sedeqatelebab.Â
17Â En kyk, hierdie drie stede is naby die berg Lubar. Sedeqatelebab aan die oostekant van die berg gerig, Naeltamauk aan die suide, en Adataneses aan die westekant.Â
18Â En hierdie is die seuns van Sem â Elam en Assur en Arpagsad [gebore, twee jaar na die vloed] en Aram en Lud: die seuns van Jafet â Gomer en Magog en Madai en Jawan, Tubal en Meseg en Tiras. Hierdie is die seuns van Noag.Â
20 En in die agt-en-twintigste Jubileum het Noag begin om sy kleinseuns te Onderrig in die Voorskrifte en Wette, en in al die Verordeninge wat hy geken het; en hy het sy seuns vermaan om te doen wat reg is, om die skaamte van hul vlees te bedek, om hulle Skepper te SeĂ«n, om vader en moeder te eer, om elkeen sy naaste Lief te hĂȘ, en om hulle te weerhou van hoerery en onreinheid en alle ongeregtigheid.Â
21Â Want dit was as gevolg van hierdie drie dinge, het Noag vir hulle gesĂȘ, dat die vloed oor die aarde gekom het â as gevolg van die owerspel van die Wagters, wat, teenstrydig met die Wet van hulle Natuur, vurig verlang het na die dogters van Adam en vir hulle vroue geneem het, na hulle keuse: dit was die begin van onreinheid.Â
22Â En hulle het seuns gebaar, die Nefilim, en hulle het almal met mekaar getwis, en hulle het die een die ander verslind: die reus het die Nefilim gedood, die Nefilim het die Eljo gedood, en die Eljo die Adamsgeslag, en een Adamiet ân ander Adamiet. (= Gnk. 7:1-:6)Â
23Â En elkeen het homself verkoop om te doen wat verkeerd was en om baie bloed te vergiet; en die aarde was met ongeregtigheid gevul.Â
24 En hierna het hulle teen die wilde diere en voĂ«ls en elke ding wat op die aarde beweeg en loop gesondig; en baie bloed was op die aarde vergiet, en al die Adamiete se neigings en begeertes was na wat nutteloos was, en het voortdurend gesondig.Â
25Â En die Meester het alles op die aarde vernietig, as gevolg van die boosheid van hulle dade; en as gevolg van die bloed wat hulle op die aarde vergiet het, het Hy alles vernietig.Â
26Â En ons het oorgebly, ek en julle, my seuns, en elke ding wat saam met ons in die ark ingegaan het. En kyk, ek kan julle werke voor my sien, dat julle nie die Weg van Geregtigheid volg nie, want julle het begin om die pad na verdelging te betree: julle skei van mekaar en is afgunstig op mekaar, en so gebeur dit, my seuns, dat julle nie in harmonie leef nie, elkeen van julle met sy broer.Â
27Â Ek kan sien die demone het begin met hulle verleiding tussen julle en julle kinders; (= Jak. 1:12-:14) en ek is bevrees oor julle, dat julle na my dood, Adamiete se bloed op die aarde sal vergiet, en dat julle ook van die aarde vernietig sal word.Â
28Â Want wie ookal die Adamiet se bloed vergiet, en wie ookal die bloed van enige lewende skepsel eet, sal altesaam van die aarde vernietig word.Â
29Â En geen Adamiet wat bloed eet sal op die aarde oorbly nie, of wat die bloed van die Adamiet vergiet, daar sal ook nie vir hom enige afstammeling of nageslag onder die hemel gelaat word nie; want hulle sal na Doderyk toe gaan, en hulle sal na die plek van straf afgaan, en hulle sal almal verwyder word na die duisternis van die diepte deur ân gewelddadige dood.Â
30 Daar mag geen bloed op julle gesien word, van enige van die bloed wat vergiet is, wanneer julle enige dier, of vee, of voĂ«l op die aarde dood nie; en doen dan wat Reg is, en bedek wat op die aarde vergiet is.Â
31Â En julle mag nie soos die Adamiet wees wat vlees met bloed nog daarin eet nie, en wees versigtig dat niemand in julle teenwoordigheid bloed eet nie: bedek die bloed (= Rom. 3:24), want so was ek Beveel om julle en julle kinders en die hele Adamsgeslag te Onderrig.Â
32 Moet nooit toelaat dat die siel saam met die vlees geĂ«et word nie (ongehoorsaamheid = Jak. 1:12), sodat jou bloed (waarin jou siel is) nie deur enige skepsel (vleeslikheid), wat dit op die aarde giet (verlei is = Jak. 1:14), opgeĂ«is word nie (tweede dood = Jak. 1:15). (= Judas. 1:11 + Deut. 34:4 + Heb. 3:5 + Ex. 34:7) (:31-:32 = Rom. 3:25-:26)Â
33 Want die aarde sal nie Gereinig wees van die bloed wat daarop vergiet is nie: slegs deur die bloed van hom wat dit vergiet het, sal die aarde gesuiwer word, deur al die geslagte heen. (= JesĂ©g. 3:17-:21 = Gen. 9:5-:6 = I Jhg. 5:5-:8)Â
34Â En nou, my kinders, luister: Handel Regverdig en doen wat Reg is, sodat julle in Geregtigheid oor die hele aarde geplant word, en julle roem voor my Vader verhef word, wat ons van die waters van die vloed gered het.Â
35Â En kyk julle sal vir julle stede gaan bou, en julle sal daarin plant, al die plante wat daar op die aarde is, en ook alle bome wat vrugte dra.Â
36 Vir drie jaar mag die vrugte van alles wat geĂ«et kan word, nie versamel word nie; en in die vierde jaar mag die vrugte ingesamel word, en hulle sal die Eerstelingvrugte aanbied, aanvaarbaar voor die Allerhoogste Vader, wat hemel en aarde en alle dinge Geskape het. Laat hulle dit aanbied, besprinkel met die Eerste wyn en die olie, as Eerstelingvrugte op die altaar van die Meester, wat dit ontvang; en wat oorbly, laat die Diensknegte van die huis van die Meester voor die altaar eet, wat dit ontvang.Â
37Â En laat die land in die sewende jaar braak lĂȘ, sodat julle dit in Geregtigheid en Eerlikheid laat braak lĂȘ; en julle sal Regverdig wees, en al julle boorde sal volgens Ritueel Suiwer wees.Â
38Â Want so het die vader van julle vader, GaNoWK sy seun Matusalag beveel, en Matusalag, sy seun Lameg, en Lameg het my beveel om alles te onderhou wat sy vaders hom beveel het.Â
39Â En ek gee julle ook ân bevel, my seuns. soos GaNoWK sy seun in die eerste Jubileum beveel het: terwyl hy nog gelewe het, die sewende in sy geslag, hy het sy seun en sy kleinseuns beveel en Onderrig tot die dag van sy dood.
1Â In die nege-en-twintigste Jubileum, in die eerste week, in die begin daarvan, het Arpagsad ân vrou geneem, en haar naam was Rasuejah, die dogter van Susan, Elam se dogter; en sy het vir hom ân seun gebaar, in die derde jaar van hierdie week, en hy het hom Kainam genoem.Â
2Â En die seun het grootgeword, en sy vader het hom uit die Boeke geleer; en hy het gaan kyk na ân plek waar hy ân stad kon stig.Â
3Â En hy het op ân geskrif afgekom wat sommige manne van die outyd op ân rots gegraveer het, en hy het gelees wat daarop geskryf was en dit uitgelĂȘ; en hy het as gevolg daarvan gesondig, want dit het die lering van die Wagters bevat, in ooreenstemming met wat hulle gebruik het, om die voorspellings van die son, maan en sterre en al die tekens van die hemel waar te neem.Â
4Â En hy het dit neergeskryf en niks daaromtrent gesĂȘ nie; want hy was bang om Noag daarvan te vertel, vir ingeval hy vir hom kwaad sou wees as gevolg daarvan.Â
5Â En in die dertigste Jubileum, in die tweede week, in die eerste jaar daarvan, het hy ân vrou geneem, en haar naam was Melka, die dogter van Abadai, Jafet se seun; en in die vierde jaar het sy vir hom ân seun gebaar, en hy het hom Shelah genoem, want hy het gesĂȘ: Waarlik, ek was gestuur.Â
6Â En Shelah het grootgeword en ân vrou geneem, en haar naam was Muak, die dogter van Kesed, sy vader se broer: dit was in die een-en-dertigste Jubileum, in die vyfde week, in die eerste jaar daarvan.Â
7Â En sy het vir hom ân seun in die vyfde jaar daarvan gebaar, en hy het hom Eber genoem; en hy het ân vrou geneem, en haar naam was Azurad, die dogter van Nimrod â in die twee-en-dertigste Jubileum, in die sewende week, in die derde jaar daarvan.Â
8Â En in die sesde jaar daarvan, het sy vir hom ân seun gebaar, en hy het hom Peleg genoem, want in die dae toe hy gebore was, het Noag se seuns begin om die aarde onder hulle te verdeel [dit is waarom hy hom Peleg genoem het].Â
9Â En hulle het dit (sonder die medewete van Noag, onwettig: :11) in die geheim onder mekaar verdeel, en hulle het Noag daarvan vertel.Â
10Â En dit was in die begin van die drie-en-dertigste Jubileum dat hulle die aarde in drie dele verdeel het, een deel vir Sem en een vir Gam en een vir Jafet, in ooreenstemming met elkeen se erfdeel, in die eerste jaar, van die eerste week, terwyl een van ons, wat na hulle gestuur was, by hulle was.Â
11Â En hy het sy seuns geroep, en hulle het na hom toe gekom, hulle en hulle kinders; en hy het die aarde deur loting in persele opgedeel (:18 + 20), na wat elkeen van sy drie seuns behoort te hĂȘ, en hulle het hul hande uitgestrek en hul loot van hul vader Noag, se skoot geneem.Â
12Â En Sem het as sy loot getrek, die middel van die aarde, om dit te neem as sy vaderlike erfdeel en sy seuns se vaderlike erfdeel vir ewig â van die middel van die bergreeks van Rafa, van die monding van die rivier Tina af; en sy deel gaan weswaarts in die middel van hierdie rivier en brei uit sovĂȘr as die water van die afgronde, waaruit hierdie rivier ontstaan en sy water in die see van Miot giet, en hierdie rivier vloei in die groot see [en alles wat ten noorde is, is Jafet sân en alles ten suide daarvan behoort aan Sem].Â
13Â En dit brei sovĂȘr as Karaso uit â dit is in die hart van die tong wat suid kyk.Â
14Â En sy deel brei langs die groot see uit, in ân reguit lyn tot dit die weste bereik van die tong wat suid kyk; want hierdie see word die tong van die Egiptiese see genoem.Â
15Â En dit draai van hier suidwaarts, na die mond van die groot see, op die strande van die waters; en dit brei uit na die weste van Afra sovĂȘr as die waters van die rivier Gihon, en na die suide van die waters van Gihon, na die banke van hierdie rivier.Â
16Â en dit brei na die ooste uit, sovĂȘr as die tuin van Eden, na die suide daarvan, [na die suide] en van die ooste van die hele land van Eden en van die hele ooste, en dit draai na die ooste en gaan voort tot dit die ooste van die berg wat Rafa genoem word bereik, en dit gaan af na die bank van die monding van die rivier Tina.1 1 Daar is duidelik geografiese verwarring in hierdie vers. Charles het voorgestel om ânoordâ vir âsuidâ te lees [en ook âwesâ vir âoosâ in die sinsdeel âen dit draai na die oosteâ]. In latere Etiohopiese tradisie, en in sommige hoofstukke van Jubileum, was die woorde van ânoordâ en âsuidâ gereeld teenoorgestelde betekenisse gegee.Â
17Â Hierdie deel het deur die lot op Sem en sy seuns geval, as ân ewige besitting vir sy nakomelinge vir ewig.Â
18 En Noag was verheug dat hierdie deel op Sem en sy seuns geval het, en hy het alles onthou wat hy met sy mond geuiter het in sy Profesie; want hy het gesĂȘ: GeseĂ«nd sal wees, die Meester Vader van Sem, En mag die Meester woon in die wonings van Sem.Â
19Â En hy het geweet dat die tuin van Eden die Volmaakte van Volmaaktheid is, en die Meester se Woonplek, en die Berg Sinai die middel van die woestyn, en die berg Sion die middel van die nawel van die aarde is: hierdie drie was geskape as Gereserveerde Plekke wat teenoor mekaar staan.Â
20 En hy het die Vader van die vaders GeseĂ«n, wat die Meester se Woord in sy mond gegee het, selfs die Meester vir Ewig.Â
21 En hy het geweet dat Sem en sy seuns vir Ewig GeseĂ«n is â die hele Land van Eden en die hele land van die Rooi-See, en die hele land van die ooste, en IndiĂ«, en Edom en die berge daarvan, en die hele land van Basor en die hele land van LĂbanon en die eilande van Caphtor, en al die berge van Senir en Amana, en die berge van Assur in die noorde, en die hele land van Elam, Assur, en Babel, en Susa, en Media, en al die berge van Ararat, en die hele streek oorkant die see, wat noordwaarts van die berge van Assur is, ân geseĂ«nde en uitgestrekte land, en alles wat daarin is, is baie goed.Â
22Â En Gam het die tweede deel getrek â wat suidwaarts, anderkant die Gihon lĂȘ, na die regterkant van die Tuin; en dit strek na die suide sovĂȘr as al die gloeiende berge; en dit strek weswaarts na die see van Atel en nog vĂȘrder tot dit die see Mauk [dit is die see waarin alles wat tot niet gaan wegsink] bereik.Â
23Â En dit gaan noordwaarts tot die grense van Gadir en uit na die kus van die waters van die see, na die waters van die groot see, tot dit die rivier Gihon bereik, en die rivier Gihon gaan voort tot dit die regterkant van die Tuin van Eden bereik.Â
24Â En dit is die land wat in die verdeling aan Gam deur die lot toegeval het, wat hy vir ewig moes beset, hy en sy seuns, van geslag tot geslag, vir ewig.Â
25Â En Jafet het die derde deel getrek â wat anderkant die rivier Tina lĂȘ, na die noorde van sy waters se uitloop; en dit strek na die noordooste na die hele streek van Gog en na die hele land oos daarvan.Â
26Â En dit strek noordwaarts sovĂȘr as die berg Qelt en na die see van Mauk; en verder tot die ooste van Gadir, sovĂȘr as die streek van die waters van die see.Â
27Â En vĂȘrder tot dit die weste van Fara [Fera Of Fereg] bereik, en keer terug na Aferag [Afreg]; en dit strek ooswaarts na die waters van die see van Mauk.Â
28Â En in die noordoostelike rigting strek dit na die streek van die rivier Tina tot dit die grens van die waters in die rigting van die berg Rafa bereik; en dan keer dit terug na die noorde.Â
29Â Dit is die land wat tot Jafet en sy seuns geval het as hulle deel om te behou as hulle vaderlike erfdeel, geslag na geslag, vir ewig â vyf groot eilande, en ân groot stuk land in die noorde.Â
30Â Maar dit is koud. Gam se land is warm. En Sem se land in nie warm of koud nie, maar ân mengsel van koue en hitte.
1 En Gam het sy land onder sy seuns verdeel; en die eerste deel het aan Kuwsh toegeval â dit is die oostelike deel, en aan sy weste was Mitzrajim, en aan sy weste was Put, en aan sy weste was KanaĂ€n, en aan sy weste die see.Â
2 En Sem het ook sy land onder sy seuns verdeel; en die eerste deel het Elam en sy seuns toegeval â wat oos van die rivier Tigris lĂȘ tot aan die ooste, die hele land van IndiĂ«, en die kus van die Rooi-See, en die waters van Dedan, en al die berge van Mebri en Ela [Matzbara en Elam], en die hele land Susa, en alles wat aan die kant van Pharnak is tot aan die Rooi-See en die rivier Tina.Â
3 En die tweede deel het op Assur geval â die hele land van Assur en NinevĂ© en SĂnear tot by die grens van IndiĂ« en dit gaan op na die rivier Wadafa.Â
4 En die derde deel het op Arpagsad geval â die hele land van die streek van die ChaldeĂ«rs tot die ooste van die Eufraat, wat aan die Rooi-See grens. en al die waters van die woestyn naby die tong van die see wat na Egipte uitstrek, die hele land van LĂbanon en Senir en Amana tot by die grens van die Eufraat. 5 En die vierde deel het op Aram geval â die hele land van MesopotamiĂ« tussen die Tigris en die Eufraat tot aan die noorde van die ChaldeĂ«rs, na waar dit die berge van Assur en die land van Ararat bereik. 6 En die vyfde deel het op Lud geval â die berge van Assur en alles wat aan hulle behoort tot dit die groot see bereik, en tot dit die ooste van sy broer Assur bereik.Â
5Â En Jafet het ook die land van sy vaderlike erfdeel onder sy seuns verdeel.Â
6Â En die eerste deel het op Gomer geval â wat na die ooste lĂȘ, van die noordekant na die rivier Tina. En in die noorde het daar tot Magog geval die hele noordelike binneland, tot dit die see van Mauk bereik.Â
7Â En tot Madai het as sy deel geval, om te beset, wat wes van sy twee broers lĂȘ tot by die eilande en die kusdele van die eilande.Â
8Â En die vierde deel het tot Jawan geval â Al die eilande na die grens van Lud.Â
9Â En die vyfde deel het tot Tubal geval â wat in die middel van die tong lĂȘ wat strek in die rigting van die grens van Lud se deel, sovĂȘr as die tweede tong, sovĂȘr as die streek anderkant die tweede tong, tot by die derde tong.Â
10Â En die sesde deel het op Meseg geval â die hele streek anderkant die derde tong tot by die ooste van Gadir.Â
11Â En die sewende deel het op Tiras geval â vier groot eilande in die middel van die see, wat strek tot by Gam se deel.[En die eilande van Kamaturi het deur die lot op die seuns van Arpagsad as deel van sy vaderlike erfdeel geval.]Â
12Â Op die manier het Noag se seuns hulle lande onder hulle seuns verdeel, in die teenwoordigheid van hulle vader, Noag; en hy het hulle almal deur ân eed gebind, ân vloek op elkeen geplaas wat probeer om, wat hom nie toegeval het nie, te buit.Â
13Â En hulle het almal gesĂȘ: Laat dit so wees, laat dit so wees, vir hulle en hulle seuns vir ewig, in elke geslag tot die dag van Oordeel, wanneer die Meester Vader hulle sal Oordeel met Swaard en Vuur vir al hulle onreinhede en die Wetteloosheid van hulle misdade, waarmee hulle die aarde gevul het â met oortreding en onreinheid en hoerery en sonde.
1Â En in die derde week van hierdie Jubileum het die onrein demone begin om die kinders van Noag se seuns op die verkeerde pad te lei en om hulle te mislei en te vernietig. (= Jak. 1:12-:15)Â
2Â En Noag se seuns het na hulle vader Noag gekom en hom vertel van die demone wat sy kleinseuns mislei en verblind en dood.Â
3Â En hy het tot die Meester sy Vader gebid, en gesĂȘ: Vader van die siele van die hele Adamsgeslag, wat Barmhartigheid aan my getoon het, En wat vir my en my seuns uit die water van die vloed gered het, En het my nie verlaat om tot niet te gaan soos wat U gedoen het aan die seuns wat tot vernietiging verdoem was; Want U Genade oor my was baie groot, En groot was U Barmhartigheid oor my siel. Laat U Genade oor my seuns, opgehemel word, En laat Wettelose geeste nie oor hulle heers En hulle van die aarde vernietig nie.Â
4 Maar sal U my en my seuns SeĂ«n, dat ons vrugbaar mag wees, vermeerder, en die aarde vul. 5 En U weet wat U Wagters, die vaders van hierdie geeste, in my dag gedoen het; en wat hierdie geeste betref wat nou lewendig is, neem hulle gevange en bewaar hulle veilig in die plek van straf, en laat hulle nie vernietiging oor U dienskneg se seuns bring nie, my Vader, want hierdie is kwaadwillig, en geskep met die doel om te vernietig.Â
5Â En laat hulle geen heerskappy oor die siel van die lewende hĂȘ nie, want U alleen weet hoe om met hulle natuur te handel; en laat hulle geen mag oor die seuns van Geregtigheid hĂȘ nie, nie nou of ooit nie.Â
6Â En die Meester ons Vader het ons Beveel om hulle almal te bind.Â
7Â En Mastema, die hoof van die geeste, het gekom, en gesĂȘ: O Meester, Skepper, laat sommige van hulle voor my oorbly, en laat hulle luister na wat ek sĂȘ en alles doen wat ek vir hulle sĂȘ; want as sommige nie vir my gelaat word nie, sal ek nie in staat wees om oor Adamiete die mag uit te oefen wat ek wil nie; want hierdie is bestem vir verdorwenheid en om te laat afdwaal volgens my oordeel (siening), want groot is die Wetteloosheid van die Adamiet. (= Matt. 13:13-:15)Â
8Â En Hy het gesĂȘ: Laat ân tiende van hulle vir hom oorbly, en laat nege tiendes afgaan in die plek van straf.Â
9Â En Hy het een van ons Beveel om vir Noag al die middele teen hulle te leer [want Hy het geweet dat hulle nie Opregte lewens sou leef nie, ook nie eers probeer om te doen wat Reg is nie (= Deut. 31:16-:18)].Â
10Â En ons het gedoen soos Hy ons Beveel het: al die kwaadwilliges en boosaardiges het ons in die plek van straf gevange gehou, en ân tiende het ons as agente van straf onder Satan op die aarde gelaat. (:8-:11 = 15:31)Â
11Â En ons het aan Noag al die middele teen hulle siektes verduidelik, (= Deut. 28:1-:14) saam met hulle bose uitwerkings, (= Deut. 28:15-:68) en hoe om hulle met die Bome van die aarde te genees. (= Open. 22:2)Â
12Â En Noag het alles in ân boek geskryf, soos ons hom Onderrig het, met betrekking tot elke soort geneesmiddel: so was die bose geeste daarvan weerhou om skade aan die seuns van Noag te doen. (= Deut. 6:1-:25 = Ps. 91:1-:16)Â
13Â En hy het alles wat hy geskryf het vir Sem, sy oudste seun gegee; want hy het hom bo al sy seuns die liefste gehad. (:12-:14 = 15:32 = 19:27-:29)Â
14Â En Noag het gesterf, en is by sy vaders op die berg Lubar in die land van Ararat begrawe.Â
15Â Hy het negehonderd-en-vyftig jaar oud geword â negentien Jubileums, twee weke en vyf jare.Â
16Â En in sy lewe op aarde het hy alle sterflike Adamiete oortref in die verwerwing van Volmaakte Regverdigheid, behalwe GaNoWK; want GaNoWK het ân spesiale amp gehad, om ân Getuie vir die wĂȘreld se geslagte te wees, en om al die dade van elke geslag, tot op die Dag van Oordeel te rapporteer.Â
17Â En in die drie-en-dertigste Jubileum, in die eerste jaar, van die tweede week, het Peleg ân vrou geneem, wie se naam Lomna was, die dogter van Shinar; en sy het vir hom ân seun in die vierde jaar van hierdie week gebaar, en hy het hom Reu [boos] genoem, want, het hy gesĂȘ: Kyk, die seuns van Adam het sondig geword deur hulle Wettelose doel om ân stad en ân toring in die land van SĂnear te bou.Â
18Â [Want hulle het die land Ararat verlaat en ooswaarts na SĂnear beweeg; en in sy dae het hulle die stad en die toring gebou, en gesĂȘ: Kom laat ons daardeur opgaan na die Hemel.]Â
19Â En hulle het begin om te bou; en in die vierde week het hulle stene in die vuur gebak, en die stene het vir hulle as klippe gedien; en die klei waarmee hulle dit geheg het was asfalt, wat uit die see en uit die fonteine van die land van SĂnear kom.Â
20Â En hulle het drie-en-veertig jaar daaraan gebou: hulle het dit uitsluitlik van stene gebou [elke steen was dertien el wyd, en die hoogte daarvan ân derde van die wydte]: die algehele hoogte was vyfduisend-vierhonderd-drie-en-dertig, en twee palms, en die lente van een muur was dertien stadiums, en van die ander, dertig stadiums.Â
21Â En die Meester ons Vader het vir ons gesĂȘ: Kyk, hulle is een volk: hulle het begin om dit te doen, en nou sal hulle nie ophou nie. Kom, laat ons neerdaal en hulle tongval verwar, sodat hulle mekaar nie kan verstaan nie, en in stede en nasies versprei wees, en dus geen gemeenskaplike doel hĂȘ, tot die Dag van Oordeel nie.Â
22Â En die Meester het neergedaal, en ons het saam met Hom neergedaal, om die stad en die toring te ondersoek, wat die seuns van die Adamiete gebou het.Â
23Â En Hy het al hulle tongvalle verwar, met die gevolg dat hulle mekaar se spraak nie langer verstaan het nie, en opgehou het om die stad en toring te bou.Â
24Â Dit is waarom die hele land van SĂnear Babel genoem word, omdat die Meester alle manne se tongvalle daar verwar het; en van daar af was hulle na hulle verskillende stede versprei, elkeen volgens sy taal en sy nasie.Â
25Â En die Meester het ân geweldige wind teen die toring gestuur wat dit met die grond gelykgemaak het [die ligging is tussen Assur en Babilon in die land van SĂnear], en hulle het dit, âMislukkingâ genoem.Â
26Â Dit was in die vierde week van die eerste jaar, aan die begin daarvan, in die vier-en-dertigste Jubileum, dat hulle uit die land SĂnear verdryf was.Â
27Â En Gam en sy seuns het na die land gegaan, wat vir hom eenkant gesit is, wat volgens die lot op hom geval het, as sy deel, in die land van die suide.Â
28 En KanaĂ€n het die land van LĂbanon gesien tot by die rivier van Egipte, dat dit baie goed was, en het nie gegaan na die land wat op hom, in die weste by die see geval het nie, maar hom in die land van LĂbanon, tussen die Jordaan gebied en die see gevestig.Â
29Â En sy vader Gam, Kus en Mitzrajim, sy broers, het vir hom gesĂȘ: Jy het jou in ân land, wat nie joune is nie, gevestig en wat nie deur die lot op ons geval het nie. Moet dit nie doen nie. As jy dit doen, sal jy en jou seuns verminder word tot vernietiging in die land en ân Vloek oor jou bring, as gevolg van jou opstandige optrede; want jy het as ân rebel gevestig, en deur opstand sal jou kinders verminder word tot vernietiging en jy sal vir ewig ontwortel wees.Â
30Â Moenie op Sem se erfdeel indring nie, want dit het deur die lot op Sem en sy seuns geval.Â
31Â Vervloek is jy en meer vervloek sal jy wees as al die seuns van Noag, as gevolg van die vloek waardeur ons, ons met ân eed in die teenwoordigheid van die Volmaakte Prins gebind het, en in die teenwoordigheid van ons vader Noag.Â
32Â Maar hy het hom nie aan hulle gesteur nie en hom in die land van LĂbanon gaan vestig, Van Hamat tot die ingang van Mitzrajim (Egipte), hy en sy seuns, tot op hierdie dag.Â
33 Dit is waarom hierdie land KanaĂ€n genoem word. (:28-:34 = Gen. 15:16-:21)Â
34 En Jafet en sy seuns het na die see toe gegaan en hulle in die land wat aan hulle toegeken was gevestig; en Madai het na die land by die see gekyk, en was nie daarmee tevrede nie, en hy het ân deel by Elam, Assur en Arpagsad, sy vrou se broer, gebedel en hom in die land MĂ©diĂ«, naby sy vrou se broer, gevestig, tot op hierdie dag.Â
35 En hulle het die plek waar hy en sy seuns gevestig was, Médië, na die naam van hulle vader Madai, genoem.
1Â En in die vyf-en-dertigste Jubileum, in die derde week, in die eerste jaar daarvan, het Reu ân vrou geneem, en haar naam was Ora, die dogter van Ur, die seun van Gesed; en sy het vir hom ân seun gebaar, en hy het hom Serug genoem, in die sewende jaar van hierdie week, in hierdie Jubileum.Â
2Â En Noag se seuns het begin om onder mekaar oorlog te maak, om die een die ander gevange te neem, en om mekaar te dood, en om die bloed van die Adamiet op die aarde te vergiet, en om bloed te eet, en om versterkte stede, mure en torings te bou; en sekere indiwidue het begin om hulself bo die ander te verhef en hulself as konings te kroon, en om in oorlog uit te gaan â volk teen volk, nasie teen nasie en stad teen stad. En almal van hulle het begin om boosheid te beoefen, om wapens te verkry, en om hulle seuns te leer om te veg; en hulle het begin om beslag op stede te lĂȘ, en om mans en vroue as slawe te verkoop.Â
3 En Ur, die seun van Gesed, het die stad Era (Ara â Ur) van die ChaldeĂ«rs gebou, en dit na homself en sy vader, vernoem.Â
4Â En manne het vir hulle afbeeldinge van gegote metaal gemaak en elke man het sy beeld wat hy vir hom gegiet het, aanbid; en hulle het ook begin om gesnede beelde te maak, en onrein figure. En kwaadwillige geeste het hulle aangemoedig en hulle verlei (= Jak. 1:13-:14), sodat hulle in alle soorte sonde en onreinheid bevredig geraak het. (= Jak. 1:15)Â
5 En die prins Mastema het hom daarvoor beywer om al hierdie dinge te doen, en hy het die geeste onder sy beheer as agente uitgestuur om alle soorte verkeerde dinge en sonde te doen, en alle soorte oortredinge, om te korrupteer en te vernietig, en om bloed op die aarde te vergiet. (= JesĂ©g. 3:18-:21)Â
6Â Dus het hulle Serug, Seruk genoem (draai en verdraai), want almal het weggedraai na alle soorte sonde en oortredinge.Â
7 En hy het grootgeword en in Ur van die ChaldeĂ«rs gewoon, naby sy vrou se moeder se vader, en hy het idole aanbid; en hy het in die ses-en-dertigste Jubileum, in die vyfde week, in die eerste jaar daarvan ân vrou geneem, en haar naam was Milka, die dogter van Heber, sy vader se broer se dogter.Â
8 En sy het Nahor, in die eerste jaar van hierdie week, vir hom gebaar; en hy het grootgeword en in Ur van die ChaldeĂ«rs gewoon, en sy vader het hom in die leerstellings van die ChaldeĂ«rs opgelei, hoe om te wiggel en die toekoms deur die tekens van die hemel (sterre) te voorspel.Â
9 En in die sewe-en-dertigste Jubileum, in die sesde week, in die eerste jaar daarvan, het hy ân vrou geneem, en haar naam was Iskah, die dogter van Mestag van die ChaldeĂ«rs.Â
10Â En sy het Tera in die sewende jaar van hierdie week gebaar.Â
11 En die prins Mastema het rawe (kraaie) en ander voĂ«ls gestuur om die saad wat in die land gesaai was op te vreet, met die doel om die land te vernietig en die Adamiete van die vrug van hul arbeid te beroof: voordat hulle die saad kon inploeg, het die rawe dit van die oppervlakte van die grond opgepik.Â
12 En dit is waarom hy hom Tera genoem het, omdat die rawe en die ander voĂ«ls hulle behoeftig gemaak en hulle saad opgevreet het.Â
13 En die jare het vrugteloos geword, as gevolg van die voĂ«ls, en hulle het al die vrugte in die bome opgevreet: dit was slegs met groot moeite dat hulle enige van die aarde se vrugte in daardie dae kon red. (:11-:13 = Deut. 28:15-:68)Â
14Â En in hierdie nege-en-dertigste Jubileum, in die tweede week, in die eerste jaar, het Tera ân vrou geneem, die dogter van Abram, sy vader se suster se dogter.Â
15Â En in die sewende jaar van hierdie week het sy vir hom ân seun gebaar, en hy het hom Abram genoem, na sy moeder se vader (want hy het gesterf voordat sy dogter met ân seun swanger geword het).Â
16Â En die kind het begin om die foute van die aarde te verstaan, hoe almal agter gesnede beelde en onreinheid afgedwaal het; en sy vader het hom geleer om te skryf.Â
17Â En toe hy twee weke van jare oud was, het hy hom van sy vader afgeskei, sodat hy nie idole saam met hom kon aanbid nie; en hy het begin om tot die Skepper van alle dinge te bid, dat Hy hom van die foute van die Adamsgeslag mag Red, en dat dit nie sy lot sou wees om agter die onreine en vernederende aan te verdwaal nie.Â
18Â En die saaityd het aangebreek, om op die lande te saai, en almal het saam uitgegaan om hulle saad teen die rawe te beskerm; en Abram het saam met hulle uitgegaan [en hy was ân knaap van veertien].Â
19Â En ân wolk van rawe het gekom om die saad op te vreet; en Abram het hulle tegemoetgehardloop voordat hulle op die grond kon gaan sit en hy het op hulle geskree voordat hulle op die grond gaan sit het om die saad op te vreet, en gesĂȘ: Bly weg, gaan terug na waar julle vandaan gekom het. En hulle het omgedraai en weggegaan.Â
20Â En hy het dit sewentig keer daardie dag aan die wolk van rawe gedoen; en nie ân enkele raaf het op die akkers waar Abram was, gaan sit nie.Â
21 En almal wat saam met hom in die lande was het hom gesien uitroep en hoe al die rawe terugdraai; en sy roem het deur die hele land van die ChaldeĂ«rs versprei.Â
22Â En al daardie wat daardie jaar wou saai, het na hom toe gekom, en hy het saam met hulle gegaan totdat die saaityd verby was; en hulle het hulle lande gesaai, en daardie jaar het hulle graan in oorvloed huis toe gebring, en hulle kon tot versadiging eet.Â
23Â En in die eerste jaar van die vyfde week, het Abram bevele aan die skrynwerkers, wat die landbougereedskap gemaak het, gegee, en hulle het ân houer, bo die grondvlak, op die voorkant van die ploegraam gemaak, om die saad in te sit; die saad het daarvandaan op die ploegskaar geval en was in die grond verberg; dus was hulle nie meer bang vir die rawe nie.Â
24 En hulle het houers soos hierdie gemaak, wat bo die grondvlak, op al die rame van die ploeĂ« was; en hulle het die hele land besaai en bewerk, presies soos Abram vir hulle gesĂȘ het, en hulle was nie meer deur die voĂ«ls verskrik nie.
1Â En dit het in die sesde week gebeur, in die sewende jaar daarvan, dat Abram met Tera sy vader gespreek, en gesĂȘ het:Â
2Â Vader! En hy het geantwoord: Kyk, hier is ek my seun. En hy het gesĂȘ: Wat se wins of voordeel verkry ons uit daardie idole wat u aanbid en waarvoor u, u neerbuig?Â
3Â Want daar is geen Gees in hulle nie: Hulle is stom goed wat ons net lei om foute te maak, moet hulle dus nie aanbid nie.Â
4 Aanbid die Vader van die Hemel, wat reĂ«n en dou op die aarde laat neerdaal, en wat alles op die aarde doen, en wat alles deur Sy Woord Geskep het, en alle lewe is uit Hom.Â
5Â Waarom aanbid u dinge wat geen Gees in hulle het nie, want dit is die handewerk van manne? U dra dit op u skouers, en u ontvang geen hulp daarvan nie. Dit bring eerder groot skande oor daardie wat dit maak, en mislei die gemoed (emosie) van daardie wat dit aanbid, moet dus nie hierdie goed aanbid nie.Â
6Â En sy vader het vir hom gesĂȘ: Ek weet dit ook, my seun; maar wat sal ek doen met ân volk wat my gedwing het om hulle te dien?Â
7Â As ek vir hulle die Waarheid vertel, sal hulle my dood; want hulle kleef daaraan (die idole) om dit te aanbid en te eer.Â
8Â Bly stil, my seun, vir ingeval hulle jou dood. En hy het dieselfde vir sy twee broers gesĂȘ, en hulle was vir hom kwaad, hy het dus niks meer gesĂȘ nie.Â
9Â En in die veertigste Jubileum, in die tweede week, in die sewende jaar daarvan, het Abram ân vrou geneem, en haar naam was Sarai (Sora), sy vader se dogter; en sy het sy vrou geword.Â
10Â En Haran, sy broer, het ân vrou in die derde jaar van die derde week geneem; en sy het vir hom in die sewende jaar van hierdie week ân seun gebaar, en hy het hom Lot genoem.Â
11Â En sy ander broer, Nahor, het ook ân vrou geneem.Â
12Â En in die sestigste jaar van Abram se lewe, dit is, in die vierde week, in die vierde jaar daarvan, het Abram in die nag opgestaan, en die huis van die idole aan die brand gesteek, en hy het alles wat in die huis was verbrand; niemand het daarvan geweet nie.Â
13Â En hulle het in die nag opgestaan en probeer om hulle gode uit die vuur te red.Â
14 En Haran het ingestorm om hulle te red, maar die vlamme het hom oorweldig, en hy was in die vuur verbrand, en het in Ur van die ChaldeĂ«rs in die teenwoordigheid van sy vader Tera gesterf; hulle het hom in Ur van die ChaldeĂ«rs begrawe.Â
15 En Tera het Ur van die ChaldeĂ«rs verlaat, hy en sy seuns, en het na die land van LĂbanon, en die land van KanaĂ€n getrek, en hom in die land van Haran gevestig; en Abram het saam met Tera, sy vader, twee weke van jare in Haran gewoon.Â
16 En in die sesde week, in die vyfde jaar daarvan, het Abram die hele nag van die nuwemaan, van die sewende maand opgebly, om die sterre van die aand tot die mĂŽre toe waar te neem, met die doel om uit te vind hoe die reĂ«n daardie jaar sou val; en hy was alleen terwyl hy gesit en waargeneem het.Â
17Â En ân gedagte het by hom opgekom, en hy het gesĂȘ: Al die tekens van die sterre, en die tekens van die maan en son, is in die Hand van die Meester.Â
18 Waarom sal ek dan by hulle navra doen? As dit Sy Wil is, laat Hy dit in die aand en die mĂŽre reĂ«n, en as dit Sy Wil is, weerhou Hy die reĂ«n; alle dinge is in Sy Hand.Â
19Â En hy het daardie nag gebid, en gesĂȘ: My Vader, Vader die Allerhoogste, U alleen is vir my ân Vader: U het alle dinge Geskape, en alle dinge wat is, is die Werk van U Hande; en U en U Heerskappy het ek verkies.Â
20Â Bevry my van die bose geeste wat heerskappy oor die gedagtes en gevoelens (emosie) van die Adamiete het, en laat hulle my nie van U af verlei nie, my Vader; vestig my en my nageslag vir ewig, dat ons nie nou of vir Ewig afdwaal nie. (= Jak. 1:13-:16)Â
21 En ek vra U, moet ek na Ur van die ChaldeĂ«rs terugkeer, na daardie wat my smeek om na hulle terug te keer? Of moet ek eerder op hierdie plek bly? Help U Dienskneg om te kies, wat ookal die Regte Pad voor U is, en laat ek nie in die fout van my hart (vleeslike begeerte = Rom. 8:5-:8) wandel nie, o my Vader.Â
22Â En toe hy klaar gepraat en gebid het, en kyk, die Woord van die Meester was deur my (die Engel) na hom toe gestuur, wat sĂȘ: Verlaat jou land en jou bloedverwante en jou vader se huis, en gaan na ân land wat Ek jou sal toon; Ek sal jou ân groot en talryke nasie maak.Â
23 En Ek sal jou SeĂ«n en jou naam groot maak, en jy sal op die aarde GeseĂ«nd wees, en in (een met â Jhg. 17:20-:23) jou sal alle vaders van die aarde GeseĂ«nd wees; Ek sal daardie SeĂ«n wat jou seĂ«n en daardie vervloek wat jou vervloek.Â
24Â En Ek sal vir jou ân Vader wees, en vir jou seun, en vir jou kleinkind, en vir al jou nageslagte: wees nie bevrees nie: van nou af, en vir Ewig, is Ek jou Vader.Â
25Â En die Meester Vader het vir my (Engel) gesĂȘ: Open sy mond en sy ore, sodat hy kan hoor en met sy mond praat, die Taal wat Geopenbaar sal word [want dit was nooit deur Adamiete gespreek, sedert die dag van die val van die toring van Babel nie].Â
26Â En ek het sy mond en sy ore en sy lippe Geopen, en ek het in Hebreeus met hom begin praat â die Taal van sy Familie (Moedertaal kennis â Gelykenisse â spreek in Tale).Â
27 En hy het sy vader se Boeke geneem, wat in Hebreeus geskryf was, en dit oorgeskryf en van daar af begin om dit te bestudeer, en ek het aan hom alles verduidelik wat hy nie kon verstaan nie; hy het dit gedurende die ses reĂ«nerige maande bestudeer. (:26-:27 = Gnk. 82:1-:3)Â
28 En dit het in die sewende jaar van die sesde week gebeur, dat hy met sy vader gespreek, en vir hom gesĂȘ het dat hy Haran wou verlaat, om na die land van KanaĂ€n te gaan, dit te bespied en na hom terug te keer.Â
29Â En Tera sy vader het vir hom gesĂȘ: Gaan in Vrede: mag die Ewige Vader jou Pad Reguit maak, en die Meester met jou wees, en jou teen alle boosheid Beskerm, en aan jou Genade, Barmhartigheid en Guns verleen, teenoor daardie wat jou sien, en mag geen man mag oor jou hĂȘ om jou te Beseer nie: gaan in Vrede.Â
30Â En as dit vir jou na ân aangename land lyk, en geskik om in te vestig, kom dan terug en kom haal my: neem Lot nou saam met jou, jou broer Haran se seun, en behandel hom asof hy jou eie is; en die Meester sal met jou wees.Â
31Â En laat jou ander broer Nahor hier by my bly, totdat jy in vrede terugkom, en dan kan ons almal saam met jou gaan.
1 En Abram het van Haran af vertrek en sy vrou Sarai en Lot, sy broer Haran se seun, na die land van KanaĂ€n geneem; en hy het by Assur gekom en rondgedwaal, totdat hy by Sigem gekom en hom daar naby ân hoĂ« Eikeboom gevestig het.Â
2 En hy het gekyk, en gesien, dat die land baie aangenaam was, van die ingang van Hamat tot by die hoĂ« Eikeboom.Â
3Â En die Meester het vir hom gesĂȘ: Aan jou en jou nageslag sal Ek hierdie land gee.Â
4Â En hy het daar ân altaar gebou en op dit ân Volledige aanbieding aan die Meester aangebied wat aan hom Verskyn het.Â
5Â En van daar af het hy vĂȘrder na die Bergland [oos van BetEl] gegaan, met BetEl aan die westekant en Ai aan die oostekant; en daar het hy sy tent opgeslaan.Â
6Â En hy het gekyk, en gesien, die land was ruim en baie goed, en alles het daar gegroei â wingerde en vye en granate, eike en without (waterhout), terpentyn- en olyfbome, en seders en sipresse en wierookbome (of dadelpalms), en al die bome van die platteland; en daar was water in die Bergland.Â
7 En hy het die Meester GeseĂ«n, wat hom uit Ur van die ChaldeĂ«rs uitgelei en na hierdie land gebring het.Â
8 en dit het in die eerste jaar gebeur, in die sewende week, op die nuwemaan van die eerste maand, dat hy daar ân altaar op die berg gebou en die Meester aangeroep het: U is my Vader, die Ewige Vader. 9 En hy het ân Volledige aanbieding op die altaar vir die Meester aangebied, sodat Hy met hom mag wees en hom al die dae van sy lewe nie sou verlaat nie.Â
9Â En hy het van daar af suidwaarts verder gegaan en by Hebron aangekom [Hebron was in daardie tyd gebou]; en hy het twee jaar daar gebly. En hy het van daar af na die land van die suide, na Belot gegaan.Â
10Â En daar was hongersnood in die land; Abram het in die derde jaar van die week Egipte binnegegaan, en vyf jaar in Egipte gewoon, voordat sy vrou van hom afgeskeur was.Â
11Â [Tanais is in daardie tyd in Egipte gebou â sewe jaar na Hebron.]Â
12Â En dit het gebeur, toe Farao vir Sarai, Abram se vrou, gevat het, dat die Meester Farao en sy hele huishouding met ernstige siektes getref het, as gevolg van Sarai, Abram se vrou.Â
13Â En Abram was hooggeag as gevolg van sy besittings aan skape, beeste, esels, perde, kamele, manlike en vroulike slawe en ân oorvloed van silwer en goud; en Lot, sy broer se seun, was ook welaf.Â
14 En Farao het Sarai, Abram se vrou, teruggegee, en hom uit die land Mitzrajim (Egipte) gestuur; en hy het op die weggegaan na die plek waar hy sy tent aan die begin opgeslaan het, na die plek van die altaar, met Ai aan die oostekant en BetEl aan die westekant. En hy het die Meester sy Vader GeseĂ«n, wat hom in Vrede teruggebring het.Â
15Â En dit het in die een-en-veertigste Jubileum, in die derde jaar van die eerste week gebeur, dat hy na hierdie plek teruggekeer en daar ân Volledige aanbieding aangebied het, en hy het die Meester in Naam aangeroep, en gesĂȘ: U is die Allerhoogste Vader, my Vader vir Ewig en Ewig.Â
16Â En in die vierde jaar van hierdie week het Lot van hom geskei; en Lot het hom in Sodom gevestig [en die manne van Sodom was groot sondaars].Â
17Â En dit het hom gegrief dat sy broer se seun van hom geskei het; want hy het geen kinders gehad nie.Â
18Â In daardie jaar, toe Lot gevange geneem was, het die Meester met Abram gespreek [nadat Lot van hom geskei het] in die vierde jaar van hierdie week, en vir hom gesĂȘ: Kyk op van die plek waar jy woon, noordwaarts en suidwaarts en weswaarts en ooswaarts.Â
19Â Want die hele land wat jy kan sien sal Ek vir jou en jou nageslag, vir Ewig gee, en Ek sal jou nageslag soos die sand van die see maak: Selfs al sou ân man die stof van die aarde kon tel, sal jou nageslag nie getel kan word nie.Â
20Â Staan op, loop deur die lengte en breedte van die land, en kyk na die hele land; want aan jou nageslag sal Ek dit gee. En Abram het na Hebron gegaan en hom daar gevestig.Â
21Â en in hierdie jaar het Kedar-Laomer, koning van Elam, en Amrafel, koning van SĂnear, en Ariog, koning van Selasar, en Tergal, koning van nasies gekom, en die koning van Gomorra gedood; en die koning van Sodom het gevlug, en baie het gewond in die vallei van Siddim, by die Soutsee [woestynland], geval.Â
22Â En hulle het Sodom en Adam en Zeboim verower en hulle het Lot, Abram se broerskind, met al sy besittings, ook gevange geneem, en hulle het sovĂȘr as Dan gegaan.Â
23Â En ân vlugteling het gekom, en vir Abram gesĂȘ, dat sy broerskind gevange geneem was.Â
24 En hy het die diensknegte van sy huishouding bewapen· · vir Abram, â [Die bestaande teks, wat deur bykans alle manuskripte oorgedra word, maak geen sin nie. Charles veronderstel dat, alhoewel daar geen direkte bewys in die manuskripte daarvoor is nie, is daar eintlik ân leemte hier en dat die oorspronklike teks Abram se najaging van die vier konings beskryf, sy aanval op hulle, sy herowering van die buit, en sy ontmoeting met MelgisĂ©dek â soos in Gen. 14:14-:20. Die geskrif van een manuskrip egter, met ân klein verandering van die woord wat as âbewapenâ vertaal is, slaag daarin om tenminste enige duidelikheid te gee met: en sy huishoudelike diensknegte het versoening vir Abram gedoen.] â en vir sy nageslagte, die eerste tiende vir die Meester; en die Meester het dit as ân ReĂ«l vir alle tye bepaal, dat hulle dit vir die Priesters behoort te gee, wat voor Hom dien, dat dit vir ewig hulle sân behoort te wees.Â
25Â En vir hierdie Wet is daar geen tydsbeperking nie; want Hy het dit bepaal in elke geslag dat hulle aan die Meester ân tiende van alles behoort te gee, van saad en wyn en olie en beeste en skape.Â
26Â En Hy het dit vir Sy Priesters gegee om te eet en drink in vreugde voor Hom.Â
27Â En die koning van Sodom het gekom, voor hom neergebuig, en gesĂȘ: Ons meester Abram, vergun ons die volk wat u gered het, maar laat die buit u sân wees.Â
28 En Abram het vir hom gesĂȘ: Ek hef my hande op na die Allerhoogste Vader met ân eed, dat ek niks sal neem wat joune is nie, sodat jy nie kan sĂȘ: Ek het Abram ryk gemaak nie: ek sal net neem wat die jongmanne geĂ«et het, en die deel van die manne wat saam met my gegaan het â Aunan, Eschol, en Mamre. Hierdie sal hulle deel kry.
1Â En na hierdie dinge, in die vierde jaar van hierdie week, op die nuwemaan van die derde maand, het die Woord van die Meester tot Abram in ân droom gekom, en gesĂȘ: Wees nie bevrees nie, Abram: Ek is jou Verdediger, en jou Beloning sal inderdaad groot wees.Â
2 En hy het gesĂȘ: Meester, Meester, wat sal U my gee, aangesien ek geen kinders het nie, en die seun van Maseq, my slavin se seun, EliĂ«zer van Damaskus, sal my erfgenaam wees: vir my het U geen kinders gegee nie.Â
3Â En Hy het vir hom gesĂȘ: Hierdie man sal nie jou erfgenaam wees nie, maar jou eie seun sal jou erfgenaam wees.Â
4Â En hy het hom na buite geneem en vir hom gesĂȘ: Kyk op na die hemel en tel die sterre van die hemel, as jy hulle kan tel.Â
5Â En hy het na die hemel opgekyk en die sterre beskou; en Hy het vir hom gesĂȘ: So sal jou nageslag wees.
6Â En hy het in die Meester geglo; en dit was vir hom as Geregtigheid gereken.Â
7 En Hy het vir hom gesĂȘ: Ek is die Meester wat jou uit Ur van die ChaldeĂ«rs gebring het, om die land van die KanaĂ€niete vir jou as ân ewige besitting te gee, en om jou Vader en jou nageslag na jou se Vader te wees.Â
8Â En hy het gesĂȘ: Meester, Meester, hoe sal ek weet dat ek dit sal erf?Â
9Â En Hy het vir hom gesĂȘ: Bring vir My ân driejarige vers, en ân bok van drie jaar oud, en ân skaap van drie jaar oud, en ân tortelduif, en ân jong duif.Â
10Â En hy het al hierdie in die middel van die maand geneem, terwyl hy by die Eik van Mamre, naby Hebron gewoon het.Â
11 En hy het daar ân altaar gebou en dit alles aangebied; en hy het die bloed op die altaar gegiet en elkeen in twee gedeel, en die stukke teenoor mekaar uitgelĂȘ; maar die voĂ«ls het hy nie in twee gedeel nie.Â
12 En roofvoĂ«ls het op die stukke neergedaal; en Abram het hulle verwilder, en wou nie toelaat dat die voĂ«ls dit aanraak nie.Â
13Â En dit het gebeur, terwyl die son ondergaan, dat ân droomtoestand oor Abram gekom het; en kyk, ân verskrikking van die donker het oor hom gekom, en ân Stem het vir Abram gesĂȘ: Weet verseker dat jou nageslag vreemdelinge in ân vreemde land sal wees, en hulle sal daar tot slawerny verneder word, vir vierhonderd jaar.Â
14Â Maar Ek sal die nasie wat hulle slawe maak, Oordeel, en daarna sal hulle met baie besittings uitkom.Â
15Â Jy sal in Vrede na jou vaders gaan en in goeie ouderdom begrawe word.Â
16Â En in die vierde geslag sal hulle hierheen terugkom; want die Amoriete sal tot dan nog nie vir Straf gereed wees nie.Â
17Â En hy het wakker geword en opgestaan: die son het ondergegaan; en daar was ân vlam, en kyk, ân rokende konfoor, en ân vuurvlam het tussen die stukke deurgegaan.Â
18 En op daardie dag het die Meester met Abram ân Verbond gesluit, wat lui: Aan jou nageslag sal Ek hierdie land gee, van die rivier van Egipte, tot die Groot-Rivier, die rivier Eufraat â die Keniete, die Kenessiete, Kadmoniete, Ferisiete, en die Nefilim, die Pakoriete, en die Hewiete, en die Amoriete, en die KanaĂ€niete, en die Girgasiete, en die Jebusiete. (:16-:18 = Gen. 15:16-:21)Â
19 En daardie dag het verbygegaan, en Abram het die stukke aangebied en die voĂ«ls en hulle graanaanbiedinge en hulle drankaanbiedinge, en die vuur het dit verteer.Â
20 En op daardie dag het ons (Engele) ân verbond met Abram gesluit, net soos wat ons met Noag in hierdie maand ân verbond gesluit het; en Abram het die Feesdag hernieu, (laat herleef) en dit vir Ewig vir hom so gereĂ«l.Â
21Â En Abram was verheug en het alles vir sy vrou
Verse text appears here.